title: Voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een communautaire regeling inzake retributies in de sector diervoeding

eurovoc_concepts:
animal nutrition
costing
food additive
marketing
quasi-fiscal charge

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 29. 04. 1998 COM(1998)225def. Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot vaststelling van een communautaire regeling inzake retributies in de sector diervoeding (door de Commissie ingediend) Toelichting toevoegingsmiddelen Bij dit voorstel voor een beschikking worden, overeenkomstig Richtlijn 70/524/EEG in de diervoeding1 en Richtlijn 95/69/EG houdende betreffende vaststelling van de voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en de registratie van bedrijven en tot wijziging van de Richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 79/373/EEG en 82/471/EEG2, gewijzigd bij Richtlijn. /. /EG (COM( 1998)216), de regels vastgesteld voor de berekening van bepaalde retributies in de sector diervoeding. in de sector diervoeding en tussenpersonen Als basisprincipe wordt ervan uitgegaan dat de lidstaten slechts een retributie moeten innen ter dekking van de werkelijke kosten voor de geleverde prestaties. Om de toepassing van dat principe te garanderen, wordt in de bijlage bij de beschikking een lijst vastgesteld van de kosten die in acht moeten worden genomen bij het berekenen van de retributies. In de loop van de bespreking van het vijfde amendement van Richtlijn 70/524/EEG is overeenstemming bereikt over het principe dat de retributies slechts door de lidstaten moeten worden geïnd voor de erkenning van bepaalde toevoegingsmiddelen. In artikel 1, lid 1, juncto bijlage A, is bijgevolg bepaald dat de retributies slechts mogen worden geïnd voor toevoegingsmiddelen die behoren tot de groepen waarvoor de vergunning gekoppeld is aan degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen. Op basis van de opgedane ervaring zal de nu vastgestelde regeling kunnen worden gewijzigd om de verschillen weg te werken die nog kunnen bestaan tussen de naargelang van de lidstaat toegepaste retributie. Dit voorstel heeft geen financiële gevolgen von de begroting van de Gemeenschap. Het is gebaseerd op een exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap. 1 PB L 270 van 14. 12. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/19/EG van de Commissie (PB L 96 van 28. 3. 1998, blz. 39). PB L 332 van 30. 12. 1995, blz. 15. „2, Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot vaststelling van een communautaire regeling inzake retributies in de sector diervoeding DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding3, inzonderheid op artikel 6, lid 2, Gelet op Richtlijn 95/69/EG van de Raad van 22 december 1995 houdende vaststelling van de voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en de registratie van bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding en tot wijziging van de Richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 79/373/EEG en 82/471/EEG4, inzonderheid op artikel 14, Gezien het voorstel van de Commissie5, Overwegende dat in communautair verband dient te worden bepaald dat voor bepaalde diensten in alle lidstaten een retributie moet worden geïnd; Overwegende dat de retributies uitsluitend worden aangerekend voor het onderzoek van dossiers groepen toevoegingsmiddelen; toevoegingsmiddelen in een lijst dienen te worden opgenomen; van gespecificeerde dat de betrokken Overwegende dat erop dient te worden toegezien dat de te innen retributies uitsluitend ter dekking dienen van de werkelijke lonen, sociale bijdragen en administratiekosten van de instantie die de diensten verleent; dat een uitputtende lijst dient te worden vastgesteld van de kosten die bij de berekening van de retributies in aanmerking dienen te worden genomen; Overwegende dat de lidstaten in de gelegenheid dienen te worden gesteld het bedrag van de retributies op forfaitaire basis vast te stellen, zodat zij niet in elk geval afzonderlijk de werkelijk gemaakte kosten dienen te verantwoorden; 3 4 5 PB L 270 van 14. 12. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/19/EG van de Commissie (PB L 96 van 28. 3. 1998, blz. 39). PB L 332 van 30. 12. 1995, blz. 15. PBC. van. blz. 3 Overwegende dat de lidstaten aan de Commissie de nodige gegevens dienen mede te delen op basis waarvan zij indien nodig wijzigingen kan voorstellen; dat die wijzigingen dienen te worden vastgesteld volgens de bij deze beschikking vastgestelde procedure, waarbij met name in het kader van het Permanent Comité voor veevoeders een nauwe samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie tot stand dient te komen, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 1. 2. 3. lidstaten zien erop toe dat voor de kosten die door de lidstaat welke De overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 70/524/EEG als rapporteur optreedt, bij het onderzoek van de dossiers van de in bijlage A bij de onderhavige beschikking opgenomen toevoegingsmiddelen worden gemaakt, een retributie wordt geïnd. De lidstaten zien erop toe dat voor de kosten die bij de erkenning van bepaalde bedrijven en tussenpersonen overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 95/69/EG worden gemaakt, een retributie wordt geïnd. Bij de berekening van de in de leden 1 en 2 bedoelde retributies worden uitsluitend de in bijlage B vermelde kosten in aanmerking genomen. De bijlagen kunnen volgens de procedure van artikel 5 worden gewijzigd. Artikel 2 Artikel 3 Rechtstreekse of onrechtstreekse restitutie door de Lidstaten van retributies in de zin van deze beschikking is verboden. Toepassing van een forfaitair bedrag door een lidstaat wordt bij de evaluatie van individuele gevallen evenwel niet als een onrechtstreekse restitutie beschouwd. Artikel 4 1. De lidstaten stellen verslagen op waarin wordt beschreven op welke wijze deze beschikking ten uitvoer wordt gelegd. Zij maken daarin met name melding van: het bedrag van de geïnde retributies, de uitsplitsing van de retributies, de berekeningsmethode voor de retributies. De lidstaten dienen deze verslagen uiterlijk op 1 april 1999 bij de Commissie in. 2. Op basis van de in lid 1 bedoelde verslagen stelt de Commissie een algemeen samenvattend verslag op over de toepassing van deze beschikking, en indien nodig dient zij voor verdere harmonisering van de retributieregelingen in de sector diervoeders voorstellen in. Artikel 5 In de gevallen waarin de in dit artikel vastgestelde procedure dient te worden toegepast, wordt de Commissie bijgestaan door het Permanent Comité voor veevoeders, hierna "het comité" genoemd. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Indien de Raad binnen een termijn van drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld. Deze beschikking is van toepassing met ingang van 1 april 1998. Artikel 6 Artikel 7 Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brusiel, op Voor de Raad De voorzitter BIJLAGE A Dossiers voor toevoegingsmiddelen waarvoor de vergunning wordt verleend aan de persoon in de handel brengen ervan overeenkomstig die verantwoordelijk Richtlijn 70/524/EEG. is voor het BIJLAGE B Uitputtende lijst van kosten die in aanmerking moeten worden genomen bij de berekening van de retributies als bedoeld in artikel 1, leden 1 en 2: loonkosten, inclusief eventuele toelagen, pensioenbij dragen, verzekeringsbijdragen voor het personeel; huisvesting, inclusief huur, verwarming, licht en water, meubilair, onderhoud, verzekeringen; algemene kosten, waaronder kantooruitrusting, vaste kosten, verzendingskosten, drukkosten, telecommunicatie, opleiding, abonnementen op tijdschriften; reis- en aanverwante kosten; aanverwante technische kosten (bijvoorbeeld laboratoriumkosten, bemonstering). ISSN 0254-1513 COM(98) 225 def. DOCUMENTEN NL 03 15 10 Catalogusnummer : CB-C0-98-238-NL-C ISBN 92-78-33155-4 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg S


title: QUESTION ECRITE no 1217/98 de José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL à la Commission. BCE

eurovoc_concepts:
Economic and Monetary Union
European Central Bank
European System of Central Banks
decision-making body (EU)
institutional structure
president of an institution
vice-president of an institution

formats: html pdf print

text: 11. 12. 98 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 386/95 amØliorerla compØtitivitØ europØenne (SEC(96) 2000), la Commission est invitØe (cid:224) exposer les raisons pour lesquelles, (cid:224) son avis, certains secteurs europØens tels que celui du tabac surpassent leurs homologues aux (cid:201)tats- Unis et au Japon en termes de valeur ajoutØe industrielle. La Commission peut-elle indiquer quand elle entend prØsenter ses conclusions? (98/C 386/131) QUESTION (cid:201)CRITE E-1216/98 posØe par JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) (cid:224) la Commission (29 avril 1998) Objet: CompØtitivitØ Dans le rapport A-0113/97 du Parlement sur la communication de la Commission au Conseil concernant le Benchmarking de la compØtitivitØ de l(cid:146)industrie europØenne (COM(96) 0463 › C-622/96) et sur le document de travail des services de la Commission sur une politique europØenne de promotion de la qualitØ destinØe (cid:224) amØliorer la compØtitivitØ europØenne (SEC(96) 2000), la Commission est invitØe (cid:224) exposer les raisons pour lesquelles, (cid:224) son avis, certains secteurs europØens tels que celui de l(cid:146)ameublement surpassent leurs homologues aux (cid:201)tats-Unis et au Japon en termes de valeur ajoutØe industrielle. La Commission peut-elle indiquer quand elle entend prØsenter ses conclusions? RØponse commune aux questions Øcrites E-1207/98, E-1208/98, E-1209/98, E-1210/98, E-1211/98, E-1212/98, E-1213/98, E-1214/98, E-1215/98 et E-1216/98 donnØe par M. Bangemann au nom de la Commission (14 mai 1998) La Commission recueille les informations nØcessaires pour rØpondre (cid:224) la question posØe. Elle ne manquera pas de communiquer le rØsultat de ses recherches dans les plus brefs dØlais. (98/C 386/132) QUESTION (cid:201)CRITE E-1217/98 posØe par JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) (cid:224) la Commission (29 avril 1998) Objet: BCE ConformØment (cid:224) l(cid:146)article 109 A, paragraphe 2, point a) du traitØ sur l(cid:146)Union europØenne, le directoire de la BCE sera composØ du prØsident, d(cid:146)un vice-prØsident et de quatre autres membres. Le point b) dispose que ceux-ci seront nommØs d(cid:146)un commun accord par les gouvernements des (cid:201)tats membres au niveau des chefs d(cid:146)(cid:201)tat ou de gouvernement, sur recommandation du Conseil et aprŁs consultation du Parlement europØen et du Conseil des gouverneurs. La Commission pourrait-elle indiquer ce qu(cid:146)elle pense de la proposition visant (cid:224) crØer d(cid:146)autres types de fonctions de direction afin que tous les pays participant (cid:224) l(cid:146)UEM soient reprØsentØs au sein du directoire de la BCE? RØponse donnØe par M. de Silguy au nom de la Commission (11 juin 1998) Le traitØ CE indique clairement que le directoire de la Banque centrale europØenne (BCE) se compose du prØsident, du vice-prØsident et de quatre autres membres (article 109 A, paragraphe 2, du traitØ CE). S(cid:146)il y a des (cid:201)tats membres faisant l(cid:146)objet d(cid:146)une dØrogation, le nombre des membres composant le directoire peut Œtre plus rØduit, mais ne peut en aucun cas Œtre infØrieur (cid:224) quatre (article 109 L, paragraphe 1, du traitØ CE)


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1292/98 van Patricia McKENNA aan de Commissie. Financiële steun aan Coillte, een Iers semi- overheidsbedrijf in de bosbouwsector

eurovoc_concepts:
EAGGF
EU aid
EU financing
Ireland
afforestation
collectivism
forestry holding
forestry policy

text: C 96/4 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 8. 4. 1999 De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat haar verslag over bussen van 15 meter naar verwachting in de nabije toekomst zal worden goedgekeurd en daarna voor behandeling aan de Raad en het Parlement zal worden toegezonden. (1) PB L 235 van 17. 9. 1996, blz. 59. (1999/C 96/005) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1292/98 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (29 april 1998) Betreft: Financiºle steun aan Coillte, een Iers semi-overheidsbedrijf in de bosbouwsector Vorig jaar heeft de Europese Commissie een verslag doen toekomen aan de Raad van Ministers en het Europees Parlement over de financiºle steun van de EU aan bosbouwmaatregelen in Ierland. Het verslag ging met name over de toepassing van verordening 2080/92 die betrekking heeft op subsidies uit het Europees Oriºntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL). In deze verordening wordt bepaald dat de financiºle steun bij voorkeur bestemd is voor mensen die als hoofdberoep landbouwer zijn. Het Ierse nationale parlement, DÆil Eireann, heeft onlangs vernomen dat het semi-overheidsbedrijf in de bosbouwsector Coillte aanzienlijke financiºle steun uit dit fonds heeft ontvangen. Met behulp van deze subsidies kon het 6. 125 ha bos aanplanten in 1993, 5. 355 in 1994, 5. 155 in 1995, 3. 658 in 1996 en 2. 773 in het afgelopen jaar. In de verordening staat niets over financiºle steun aan semi-overheidsbedrijven. Kan de Commissie verzekeren dat deze kwestie, die in het afgelopen verslag van de Commissie niet voorkwam, thans wordt onderzocht? Is zij van mening dat Ierland verordening 2080/92 heeft overtreden door deze fondsen aan Coillte ter beschikking te stellen? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (15 juni 1998) Het geachte parlementslid stelt dat in Verordening (EEG) 2080/92 niet is voorzien in financiºle bijstand voor semi-overheidsbedrijven. In artikel 2 van deze verordening is echter bepaald dat (cid:132)alle natuurlijke of rechtspersonen die landbouwgrond bebossen(cid:148) voor de regeling in aanmerking komen. Zowel privØ-bedrijven als overheidsdiensten komen dus in aanmerking voor steun in het kader van deze verordening. Dat bebossing door landbouwers de voorkeur geniet, blijkt uit de hogere premie die deze groep ter compensatie van inkomensverliezen ontvangt, in vergelijking met niet-landbouwers. De Commissie is niet voornemens om door semi-overheidsbedrijven in het kader van Verordening (EEG) 2080/ 92 uitgevoerde bebossingsmaatregelen te onderzoeken, omdat ze niet strijdig zijn met de regelgeving. (1999/C 96/006) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1302/98 van Francesco Baldarelli (PSE) aan de Commissie (29 april 1998) Betreft: Opheffing van de rechtstreekse vluchten van Alitalia naar Santiago de Chile De in Chili levende Italiaanse gemeenschap heeft medegedeeld dat Alitalia, de Italiaanse staatsluchtvaartmaat- schappij, met ingang van 31 maart a. s. de wekelijkse rechtstreekse vlucht naar Santiago de Chile zal opheffen. Alitalia zal dus alleen tot Buenos Aires vliegen, terwijl de verbinding met Santiago de Chile verzorgd zal worden door L. A. N. Chile, krachtens een akkoord tussen de twee luchtvaartmaatschappijen


title: QUESTION ECRITE no 1279/98 de Daniela RASCHHOFER à la Commission. Études concernant le chômage

eurovoc_concepts:
European Monetary Institute
economic analysis
structural unemployment

formats: html print


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 1219/98 von José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL an die Kommission. EZB

text: C 386/96 Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften DE 11. 12. 98 Der Rat der EZB, das oberste Beschlu(cid:223)organ, besteht aus den Pr(cid:228)sidenten der nationalen Zentralbanken aller teilnehmenden Mitgliedstaaten und den Mitgliedern des EZB-Direktoriums. Ein weiteres Beschlu(cid:223)organ der EZB ist der Erweiterte Rat. Seine Aufgaben sind in Artikel 47 der Satzung des Europ(cid:228)ischen Systems der Zentralbanken (ESZB) niedergelegt. Im Erweiterten Rat sind die Pr(cid:228)sidenten der nationalen Zentralbanken aller Mitgliedstaaten vertreten. (98/C 386/133) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1218/98 von JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) an die Kommission (29. April 1998) Betrifft: EZB Nach Artikel 109a, Absatz 2a) VEU besteht das Direktorium der EZB aus dem Pr(cid:228)sidenten, dem Vizepr(cid:228)sidenten und vier weiteren Mitgliedern. Unter Absatz 2b) hei(cid:223)t es, da(cid:223) alle diese Mitglieder von den Regierungen der Mitgliedstaaten auf der Ebene der Staats- und Regierungschefs auf Empfehlung des Rates, der hierzu zuvor das Europ(cid:228)ische Parlament und den EZB-Rat anh(cid:246)rt, einvernehmlich ernannt werden. Ist vorgesehen, da(cid:223) im Direktorium der EZB auch Vertreter von Staaten Mitglied werden k(cid:246)nnen, die nicht der WWU angeh(cid:246)ren? Antwort von Herrn de Silguy im Namen der Kommission (11. Juni 1998) Das Direktorium der Europ(cid:228)ischen Zentralbank (EZB) besteht aus dem Pr(cid:228)sidenten und dem Vizepr(cid:228)sidenten der EZB sowie vier weiteren Mitgliedern. Nur Staatsangeh(cid:246)rige der teilnehmenden Mitgliedstaaten k(cid:246)nnen Mitglie- der des Direktoriums werden. Der Rat der EZB besteht aus den Mitgliedern des EZB-Direktoriums und den Pr(cid:228)sidenten der nationalen Zentralbanken der teilnehmenden Mitgliedstaaten. Der Rat und das Direktorium sind die Beschlu(cid:223)organe der EZB, die das Europ(cid:228)ische System der Zentralbanken (ESZB) leiten. Der Erweiterte Rat ist das dritte Beschlu(cid:223)organ der EZB. Er besteht aus dem Pr(cid:228)sidenten, dem Vizepr(cid:228)sidenten und den Pr(cid:228)sidenten der nationalen Zentralbanken aller Mitgliedstaaten. Der Erweiterte Rat nimmt vor allem Beratungsaufgaben wahr. Er stellt die Verbindung zwischen den Zentralbanken der teilnehmenden und den Zentralbanken der nichtteilnehmenden Mitgliedstaaten her. Weder der EG-Vertrag noch die ESZB-Satzung schlie(cid:223)en aus, da(cid:223) die EZB Mitarbeiter aus Mitgliedstaaten besch(cid:228)ftigt, die nicht zu den WWU-Erstteilnehmern geh(cid:246)ren. (98/C 386/134) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1219/98 von JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) an die Kommission (29. April 1998) Betrifft: EZB Nach Artikel 109a, Absatz 2a) VEU besteht das Direktorium der EZB aus dem Pr(cid:228)sidenten, dem Vizepr(cid:228)sidenten und vier weiteren Mitgliedern. Unter Absatz 2b) hei(cid:223)t es, da(cid:223) alle diese Mitglieder von den Regierungen der Mitgliedstaaten auf der Ebene der Staats- und Regierungschefs auf Empfehlung des Rates, der hierzu zuvor das Europ(cid:228)ische Parlament und den EZB-Rat anh(cid:246)rt, einvernehmlich ernannt werden


title: PERGUNTA ESCRITA n. 1301/98 do Deputado Corrado AUGIAS à Comissão. Aplicação do artigo 93º do Tratado

eurovoc_concepts:
State aid
administrative transparency
aid to undertakings
application of EU law
control of State aid
redemption
restriction on competition
single market
terms for aid
use of aid


title: PREGUNTA ESCRITA n. 1161/98 del Roberta ANGELILLI a la Comisión. Emergencia residuos en Roma y legislación italiana pertinente

eurovoc_concepts:
Latium
clean technology
domestic waste
environmental protection
public health
storage of waste
waste disposal
waste incineration
waste management
waste recycling

text: 22. 2. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 50/13 En aplicaci(cid:243)n de la propuesta de Decisi(cid:243)n del Consejo relativa a las normas de participaci(cid:243)n de empresas, centros de investigaci(cid:243)n y universidades y a las normas de difusi(cid:243)n de los resultados de la investigaci(cid:243)n para la ejecuci(cid:243)n del quinto programa marco de la Comunidad Europea (1998-2002) (1), todas las entidades jur(cid:237)dicas establecidas en la regi(cid:243)n de las Azores seguirÆn teniendo la posibilidad de participar en las acciones indirectas de investigaci(cid:243)n y desarrollo tecnol(cid:243)gico (IDT) y disfrutar de financiaci(cid:243)n comunitaria en las condiciones aplicables a las entidades jur(cid:237)dicas del Estado miembro. (1) COM(97)587 final. (1999/C 50/018) PREGUNTA ESCRITA E-1157/98 de Roberta Angelilli (NI) a la Comisi(cid:243)n (24 de abril de 1998) Asunto: La controversia sobre la «Postal Market» En los œltimos d(cid:237)as del mes de febrero de 1998 apareci(cid:243) en la prensa italiana la noticia del posible cierre de cinco centros telef(cid:243)nicos de la empresa alemana «Otto Versand», propietaria de la «Postal Market», en Bari, Cagliari, NÆpoles, Catania y Roma, a causa de una reestructuraci(cid:243)n que prevØ la centralizaci(cid:243)n del servicio. Ello podr(cid:237)a provocar el despido indiscriminado de mÆs de cien empleadas, afectado con ello duramente a zonas como las del sur de Italia, donde la crisis por falta de empleo es mÆs dramÆtica, sobre todo para las mujeres. Ante los hechos mencionados, ¿podr(cid:237)a decir la Comisi(cid:243)n: 1. 2. si no considera oportuno, sin perjuicio del necesario respeto de la libre competencia, pedir la intervenci(cid:243)n del Gobierno italiano para que tome todas las medidas necesarias para lograr una reestructuraci(cid:243)n que tenga en cuenta la protecci(cid:243)n del empleo en zonas de fuerte depresi(cid:243)n econ(cid:243)mica; quØ facilidades prevØ la Uni(cid:243)n Europea que puedan aplicarse al caso expuesto para proteger el puesto de trabajo de las cien empleadas que corren el riesgo de ser despedidas? Respuesta del Sr. Flynn en nombre de la Comisi(cid:243)n (6 de julio de 1998) Por lo que respecta a los posibles despidos colectivos que tendrÆn lugar como consecuencia de una reestructuraci(cid:243)n de la empresa Postal Market, es preciso recordar que en el apartado 1 del art(cid:237)culo 2 de la Directiva 75/129/CEE del Consejo, de 17 de febrero de 1975, relativa a la aproximaci(cid:243)n de las legislaciones de los Estados Miembros que se refieren a los despidos colectivos (1), modificada por la Directiva 92/56/CE del Consejo, de 24 de junio de 1992 (2), se establece que cuando el empresario tenga la intenci(cid:243)n de efectuar despidos colectivos, deberÆ consultar, en tiempo hÆbil, a los representantes de los trabajadores con vistas a llegar a un acuerdo. Con arreglo a lo establecido en el apartado 2 del art(cid:237)culo arriba mencionado, estas consultas deberÆn versar, como m(cid:237)nimo, sobre las posibilidades de evitar o reducir los despidos colectivos y de atenuar sus consecuencias, mediante el recurso a medidas sociales de acompaæamiento destinadas, en especial, a la ayuda para la readaptaci(cid:243)n o la reconversi(cid:243)n de los trabajadores despedidos. (1) DO L 48 de 22. 2. 1975. (2) DO L 245 de 26. 8. 1992. (1999/C 50/019) PREGUNTA ESCRITA E-1161/98 de Roberta Angelilli (NI) a la Comisi(cid:243)n (29 de abril de 1998) Asunto: Emergencia residuos en Roma y legislaci(cid:243)n italiana pertinente Habida cuenta de que pr(cid:243)ximamente se agotarÆ la capacidad del vertedero de Malagrotta, que recoge los residuos de todo el Municipio de Roma, el asesor regional competente, Hermanin, declar(cid:243) que pronto gran parte de los residuos se enviarÆn hacia nuevas instalaciones de incineraci(cid:243)n. Numerosos expertos opinan que la incineraci(cid:243)n afectarÆ a una m(cid:237)nima parte de los residuos y que tambiØn para esta parte existe alto riesgo de contaminaci(cid:243)n debido a la insuficiente selecci(cid:243)n de los materiales


title: Parecer do Comité Económico e Social sobre a «Comunicação da Comissão "Crescimento e Emprego no Quadro da UEM Orientado para a Estabilidade" - Reflexões sobre a política económica tendo em vista a formulação das Orientações Gerais para 1998»

eurovoc_concepts:
Economic and Monetary Union
budget policy
economic growth
economic policy
employment policy
monetary policy

text: C 214/104 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 10. 7. 98 Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre a «Comunicaça˜o da Comissa˜o “Crescimento e Emprego no Quadro da UEM Orientado para a Estabilidade” — Reflexo˜es sobre a polı´tica econo´ mica tendo em vista a formulaça˜o das Orientaço˜es Gerais para 1998» (98/C 214/27) Em 2 de Março de 1998, a Comissa˜o Europeia decidiu, nos termos do artigo 1984 do Tratado CE, consultar o Comité Econo´ mico e Social sobre a comunicaça˜o supramencionada. A Secça˜o de Assuntos Econo´ micos, Financeiros e Moneta´rios, encarregada de preparar os correspondentes trabalhos emitiu parecer em 3 de Abril de 1998, sendo relator B. Bigault du Granrut. Na 3541 reunia˜o plena´ria, em 29 e 30 de Abril de 1998 (sessa˜o de 29 de Abril), o Comité Econo´ mico e Social adoptou o parecer que se segue por 70 votos a favor, 36 contra e 19 abstenço˜es. 1. Introduça˜o 2. Conteu´do do documento «Crescimento e Emprego» A Comissa˜o apresentou o seu relato´rio econo´ - 1. 1. mico anual 1998: — sob a forma, inédita, de uma sı´ntese dos maiores desafios que a Unia˜o enfrenta, ou seja, o crescimento e o emprego; — num momento histo´rico, precedendo as deciso˜es sobre a terceira fase da Unia˜o Econo´ mica e Moneta´ria (paı´ses participantes, taxas de câmbio) e — em circunstâncias de estabilidade excepcional dado o grau de convergência atingido pelos Estados- -Membros na via para a Unia˜o Econo´ mica e Mone- ta´ria. Apesar do pouco tempo de que dispo˜ e para a 1. 2. preparaça˜o do presente parecer, o Comité congratula-se com a oportunidade que lhe é proporcionada de se pronunciar sobre este relato´rio que serve de base para o Conselho elaborar, em Junho de 1998, as «Orientaço˜es Gerais das polı´ticas econo´micas dos Estados-Membros e da Comunidade» (Tratado CE, artigo 1034). Estas «Orientaço˜es Gerais» sera˜o, cada vez mais, o quadro de referência para as polı´ticas econo´ micas da Comunidade e para os Estados-Membros, mas também para as polı´ticas da responsabilidade dos parceiros sociais e das organizaço˜es socioprofissionais na Unia˜o. 1. 3. O Comité verifica que as previso˜ es econo´ micas da Comissa˜o se baseiam nas estimativas do Outono de 1997 confirmadas, no essencial, pelas de Março de 1998. Estas previso˜ es sa˜o claramente favora´veis à manutença˜o da estabilidade, ao crescimento e, por isso, ao emprego. Na˜o ha´ du´vida de que se trata de uma apreciaça˜o optimista da situaça˜o, mas também da indicaça˜o de que o prosseguimento da polı´tica de convergência e de estabilidade — em breve reforçada pelo quadro institu- cional da UEM — é indispensa´vel para que a Comuni- dade possa sair finalmente do vermelho em matéria de emprego. Foi neste espı´rito que o Comité examinou o documento submetido a parecer. Segundo as «Previso˜ es econo´ micas do Outono», 2. 1. publicadas, em Outubro de 1997, pela Comissa˜o, a Unia˜o apontava para um crescimento de 2,6 % do PIB, em 1997, crescimento que devera´ passar gradualmente para 3 % do PIB, em 1998 e 1999. A este crescimento corresponde uma taxa de criaça˜o lı´quida de emprego de 0,5 % em 1997, 0,8 % em 1998 e de 1,3 % em 1999. Dado o aumento da oferta de emprego (nomeadamente para as mulheres), a taxa de desemprego na Unia˜o devera´ passar de 10,7 %, em 1997, para 10,3 %, em 1998, e 9,8 %, em 1999. 2. 1. 1. As «Previso˜ es econo´ micas da Primavera de 1998» — referindo-se aos acontecimentos da A´ sia — apenas corrigem ligeiramente as do Outono de 1997: o crescimento passara´ de 2,8 %, em 1998, para 3 %, em 1999. A percentagem de desempregados passara´ de 10,7 %, em 1997, para 10,2 %, em 1998, e 9,8 %, em 1999. Estas mesmas previso˜ es indicam claramente que 2. 2. durante o perı´odo de referência (1997/1999), os investi- mentos e o consumo privado substituem gradualmente as exportaço˜ es como motor de crescimento. 2. 3. Os maus desempenhos da Unia˜o em matéria de crescimento (1,6 % ao ano) em 1991-1996 e de emprego (- 0,4 %) sa˜o principalmente consequência de uma ma´ aplicaça˜o das polı´ticas econo´ micas que na˜o conseguiram impedir grandes tenso˜es e turbulências moneta´rias. No conjunto, podem destacar-se os seguintes obsta´culos: — um conflito entre as polı´ticas orçamentais e salariais e a polı´tica moneta´ria que po˜e em causa a estabilidade; — o aumento das taxas de juro de longo prazo e a crise moneta´ria de 1995 e — o decréscimo das taxas de investimento no clima de instabilidade que reinou a seguir ao primeiro choque petrolı´fero. 10. 7. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 214/105 2. 4. Estes obsta´culos devem ser evitados no futuro. Ha´ boas possibilidades de o conseguir. Com efeito, a realizaça˜o da Unia˜o Econo´mica e Moneta´ria cria uma situaça˜o de estabilidade na Unia˜o, em cujo quadro os Estados-Membros aplicam polı´ticas econo´ micas rigoro- sas que facilitam a estabilidade dos preços, a evoluça˜o moderada dos sala´rios, taxas de juro de longo prazo pouco elevadas e a estabilidade das taxas de câmbio entre os paı´ses participantes. A Unia˜o tem interesse em continuar a aplicar, com rigor, a estratégia econo´ mica contida nas «Orientaço˜es Gerais». 2. 5. Os aspectos favora´veis do crescimento esta˜o sobretudo do lado da oferta: — inflaça˜o controlada; — rentabilidade e crescimento dos investimentos; — capacidades na˜o utilizadas. expansionista. «Nos pro´ximos 2. 6. Por seu lado, as condiço˜es moneta´rias, incluindo as taxas de juro de longo prazo e as taxas de câmbio favorecem o desenvolvimento endo´geno da procura, o que é importante pois a procura na˜o pode ser estimulada por um aumento excessivo dos sala´rios ou uma polı´tica orçamental anos, prevê-se que a força motriz do crescimento advira´ cada vez mais da procura interna, em resposta a condiço˜ es moneta´rias favora´veis, nomeadamente, a descida dos prémios de risco associados às taxas de juro de longo prazo e o vigor do do´lar em relaça˜o às moedas europeias, bem como uma maior confiança das empresas e das famı´lias. Estas condiço˜es moneta´rias favora´veis sa˜o o corola´rio dos assinala´veis progressos registados em matéria de convergência das taxas de inflaça˜o e da correcça˜o dos desequilı´brios orçamentais excessivos na grande maioria dos Estados-Membros» (ponto 1. 1, segundo para´grafo do documento da Comissa˜o). 2. 7. A Comissa˜o considera que a crise que assola a A´ sia comporta riscos mas tera´ apenas uma repercussa˜o marginal no crescimento da Unia˜o Europeia. Os efeitos comerciais negativos podera˜o ser contrabalançados por uma melhoria suplementar das condiço˜es moneta´rias e pela dinâmica pro´pria da procura interna. Para manter a estabilidade moneta´ria e a con- 2. 8. fiança dos mercados (a curto prazo) e transformar (a médio prazo) a retoma num forte crescimento dura´vel, é preciso assegurar uma transiça˜o harmoniosa para a UEM e resolver progressivamente o problema do desemprego. As condiço˜es fundamentais para o conse- guir esta˜o presentes. É preciso que haja vontade de realizar polı´ticas macro-econo´micas e estruturais ade- quadas. 3. O desafio do emprego: a ana´lise da Comissa˜o Em cerca de três pa´ginas, a Comissa˜o efectua 3. 1. uma sı´ntese nota´vel do desafio que o emprego representa para a Unia˜o Europeia, lembrado, em primeiro lugar, o Tratado CE, cujo artigo 24 (alterado em Amesterda˜o) prevê a necessidade de conseguir um «elevado nı´vel de emprego». Se uma economia competitiva se define por: 3. 2. 1) crescimento da produtividade igual ou superior à dos seus principais parceiros; 2) equilı´brio externo numa economia de mercado aberta e 3) nı´vel de emprego elevado; a Comunidade preenche os critérios 1 e 2. Em matéria de emprego o seu desempenho é medı´ocre. Em 1997, o desemprego correspondia a 10,7 % 3. 3. da populaça˜o atingindo 18 milho˜ es de pessoas. A taxa de emprego (nu´ mero de pessoas empregadas dividido pelo nu´mero de pessoas na idade de trabalhar) desceu de 67 % em 1961 para 60 % actualmente, sendo de 74 % nos Estados Unidos e no Japa˜o. Para recuperar uma taxa de emprego de 67 % ou 72 %, a economia da Comunidade devera´ criar respectivamente 22 ou 34 mi- lho˜es de empregos. 3. 4. A Comissa˜o defende que o na˜o emprego repre- senta uma fraqueza mas constitui também um potencial de crescimento, independente da evoluça˜o da produtivi- dade, de que os Estados Unidos e o Japa˜o na˜o disporiam. Este potencial é tanto mais importante quanto a taxa de emprego na Europa, tendo em conta os va´rios regimes a tempo parcial, se situa nos 55 %. A utilizaça˜o deste potencial permitira´ promover o modelo social europeu e passar a modos de produça˜o mais respeitadores do ambiente. 3. 5. Este potencial de ma˜o de obra deve ser aprovei- tado através da empregabilidade dos trabalhadores, por um lado, e da criaça˜o de empregos suficientes pela economia, por outro. A formaça˜o profissional de todos os trabalhadores (empregados ou na˜o) no sentido de obterem qualificaço˜es cada vez mais elevadas é importante, mas os desempregados necessitam, antes de mais, que lhes sejam oferecidos empregos. O ponto de estrangulamento no domı´nio do emprego na˜o é a formaça˜o. A Comissa˜o demonstra que 6 dos 10,7 % de desempregados actuais poderiam ocupar um posto de trabalho se lhes fosse oferecido. 3. 6. Se o ritmo de crescimento da produtividade se mantiver em 2 %, como se verificou nos u´ ltimos vinte anos, sera´ preciso um crescimento nitidamente superior para criar suficientes empregos. A continuaça˜o de um crescimento moderado dos sala´rios podera´ contudo abrandar a substituiça˜o do trabalho pelo capital (respon- sa´vel por cerca de metade dos ganhos de produtividade). A Comissa˜o defende também que «Com a integraça˜o de novas tecnologias, os novos investimentos [graças C 214/106 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 10. 7. 98 também à moderaça˜o salarial que aumenta as perspecti- vas de rentabilidade] contribuira˜o para o crescimento da produtividade total dos factores e, na medida em que contribuam para a expansa˜o da capacidade, moderara˜o o ritmo do processo de substituiça˜o» (do trabalho pelo capital). A Comissa˜o sublinha o sucesso da estratégia 3. 7. macroecono´mica comum consensual desenvolvida pela Unia˜o através das «Orientaço˜ es Gerais» e que comporta: — uma polı´tica moneta´ria orientada para a estabili- dade; — o saneamento das finanças pu´blicas (respeito do artigo 1044 do Tratado CE e «Pacto de estabilidade e crescimento»); — uma evoluça˜o positiva dos sala´rios, tendo em conta objectivos de estabilidade dos preços e a necessidade de aumentar a rentabilidade do investimento e o poder de compra dos trabalhadores (ver p. 8 e 9 do documento da Comissa˜o). 3. 8. Mais uma vez, a Comissa˜o sublinha que quanto mais a tarefa de estabilizaça˜o fixada à polı´tica moneta´ria for facilitada por uma polı´tica orçamental e uma evoluça˜o dos sala´rios apropriadas mais as condiço˜es moneta´rias, incluindo as taxas de câmbios e as taxas de juro de longo prazo, favorecera˜o o crescimento e o emprego. Com efeito, a realizaça˜o da UEM tem como consequências, evitar as perturbaço˜es das taxas de câmbio, evitar os conflitos de estabilidade entre a polı´tica moneta´ria, por um lado, e a evoluça˜o orçamental e salarial, por outro, e melhorar as perspectivas de investimento bem como as capacidades de produça˜o e portanto a criaça˜o de empregos. 3. 9. Num subcapı´tulo intitulado «Polı´tica moneta´- ria», a Comissa˜o lembra que esta desenvolvera´ primeiro uma polı´tica de estabilidade dos preços na zona do euro, mas que o BCE e o SEBC devem também contribuir para os objectivos econo´ micos da Unia˜o definidos no artigo 24 do Tratado CE, incluindo um crescimento sustentado e na˜o inflacionista e um nı´vel elevado de emprego. A credibilidade do BCE como garante desta estabilidade assentara´ em baixas taxas de juro de longo prazo e numa evoluça˜o apropriada dos sala´rios. A polı´tica orçamental — baseada no «Pacto de 3. 10. estabilidade e crescimento» — tera´, cada vez mais, como efeito: — promover os investimentos privados, dado que as taxas de juro de longo prazo baixam, porque o Estado recorre menos à poupança; — criar margens de manobra para a polı´tica orçamental, a partir do momento em que o equilı´brio orçamental esteja restabelecido; — reduzir o serviço da dı´vida e portanto permitir uma reorientaça˜o das despesas sociais e parafiscais. 3. 11. A Comissa˜o sublinha que, no conjunto, a reduça˜o dos défices orçamentais na Unia˜o, nos u´ltimos anos, foi consequência de uma reduça˜o da parte das despesas pu´blicas no PIB, admitindo contudo que os Estados deveriam esforçar-se mais no sentido de reduzir os impostos, nomeadamente sobre os sala´rios cuja taxa efectiva aumentou de 35 % em 1980 para 42 % actualmente. 3. 12. Quanto à evoluça˜o dos sala´rios, ela depende dos parceiros sociais, mas também dos governos que sa˜o grandes empregadores. Na˜o obstante o princı´pio da subsidiariedade, os actores econo´ micos na˜o podem ignorar o que se passa no conjunto da Unia˜o onde a responsabilidade da estabilidade moneta´ria é comunita´- ria. O aumento dos sala´rios nominais deve ser compatı´vel com a estabilidade dos preços. O aumento dos sala´rios reais em relaça˜o à produtividade deve contribuir para investimentos, mas aumentar a rentabilidade dos também para manter o poder de compra dos sala´rios. 3. 13. Aumentos de sala´rios diferenciados segundo as regio˜ es e as qualificaço˜es sera˜o possı´veis e necessa´rias se ocorrerem em condiço˜ es de produtividade diferentes. Se a evoluça˜o salarial na˜o tiver em conta a evoluça˜o da produtividade, arrisca-se a provocar perda de emprego. Outros eventuais choques assimétricos devera˜o ser tratados através de uma maior flexibilidade dos mer- cados. A Comissa˜o lembra a importância de polı´ticas 3. 14. estruturais favora´veis ao crescimento e ao emprego. O quadro comunita´rio para tais polı´ticas na˜o esta´ claramente definido e releva do princı´pio da subsidiarie- dade. Porém, os programas de realizaça˜o do mercado u´nico, as «Orientaço˜es Gerais» o capı´tulo «Emprego», acordado em Amesterda˜o, constituem bases para uma abordagem mais consensual, embora a este nı´vel na˜o tenha ainda sido possı´vel conseguir o consenso alcançado no domı´nio macroecono´ mico. O papel econo´ mico das polı´ticas estruturais consiste essencialmente em fazer com que o processo de crescimento macroecono´ mico esteja livre de tenso˜es, que a Unia˜o seja mais competitiva (e disponha, assim, de maior potencial de produtividade), e que o crescimento crie mais empregos e respeite mais o ambiente. Mas para serem realmente eficazes, estas polı´ticas na˜o devem contrariar o desenvolvimento de polı´ticas econo´ micas sa˜s. Por outro lado, a UEM exigira´ um maior esforço de ajustamento estrutural. A Comissa˜o lembra os compromissos anteriores sobre as RTE e a promoça˜o das PME mas na˜o da´ pormenores sobre o seguimento dado a estes compromissos. 10. 7. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 214/107 3. 15. A Comissa˜o defende a melhoria do funciona- mento dos mercados de produtos e serviços a fim de que a concorrência na˜o seja entravada e os ajustamentos estruturais se possam realizar sem prejuı´zo do cresci- mento graças aos mecanismos de mercado. Ha´ ainda demasiados regulamentos inu´teis e, portanto, nocivos para o emprego. Assim, é necessa´rio acelerar a aplicaça˜o do Plano de Acça˜o da Comissa˜o para o mercado interno. Os maiores obsta´culos respeitam aos contratos pu´blicos e à construça˜o. Existem grandes obsta´culos no que respeita aos serviços, às empresas e aos consumidores. A Comissa˜o desenvolve esforços de simplificaça˜o do ambiente das empresas através dos seus programas SLIM e BEST. 3. 16. Quanto ao mercado de trabalho, convém lem- brar as «Orientaço˜es para o emprego» que visam: — melhorar a empregabilidade da ma˜o de obra; — promover o espı´rito de empresa; — promover a capacidade de adaptaça˜o das empresas e dos seus assalariados; — reforçar as polı´ticas de igualdade de oportunidades (ver ponto 4. 5 do documento da Comissa˜o). Por fim, a Comissa˜o examina alguns domı´nios 3. 17. em que medidas estruturais poderiam aumentar a componente emprego do crescimento: — o abrandamento do processo de substituiça˜o do trabalho pelo capital, mediante um alargamento do leque dos custos salariais. Sa˜o apresentadas duas opço˜ es: alargar o leque dos sala´rios (rendimento) para baixo — o que a Comissa˜o considera invia´vel — e/ou reduzir os custos na˜o salariais da ma˜o de obra; — a reduça˜o do tempo de trabalho sob determinadas condiço˜ es. 4. Observaço˜es 4. 1. O Comité Econo´mico e Social congratula-se com a qualidade do relato´ rio econo´ mico 1998 apresentado sob a forma de um documento que destaca claramente as prioridades econo´ micas da Comissa˜o e, portanto, da Unia˜o Europeia, isto é, o crescimento e o emprego. 4. 2. O Comité concorda com a importância de, neste contexto, continuar a convergência e a estabilidade moneta´ria. Congratula-se com a pro´xima decisa˜o sobre a lista de paı´ses — que o Comité espera ampla — que formara˜o o primeiro grupo a adoptar a moeda u´nica. A zona do euro sera´ uma zona de estabilidade que encorajara´ os investimentos e portanto o crescimento e o emprego. 4. 3. O Comité regista com satisfaça˜o que as previso˜es apontam claramente para que a retoma econo´ mica, iniciada em 1996 por um aumento de exportaço˜ es, evolua agora para um crescimento econo´ mico apoiado pelos investimentos e o consumo privados. O Comité destaca, porém, que os nu´meros de 1998, e sobretudo os de 1999, sa˜o apenas previso˜ es e que, neste momento, a durabilidade da evoluça˜o da procura na˜o esta´ garantida. Pode considerar-se que para 1998 as previso˜ es de crescimento sa˜o fia´veis, mantendo-se porém as incertezas para 1999. A crise na A´ sia e as suas consequências na 4. 4. economia japonesa e americana podera˜o reservar à Unia˜o Europeia uma surpresa pior do que aquela que o comércio da UE com os paı´ses do sudeste asia´tico deixaria supor (1). Em tal eventualidade, a Unia˜o deve poder reagir rapidamente através de um conjunto de apropriadas medidas de polı´tica macroecono´mica. As possibilidades de sucesso de tais medidas sera˜o tanto maiores quanto a situaça˜o de base da Unia˜o Econo´ mica e Moneta´ria seja sa˜ e os défices orçamentais forem reduzidos e mesmo, se possı´vel, suprimidos. As previso˜ es para a Comunidade sa˜o médias que 4. 5. escondem frequentemente grandes diferenças entre os Estados-Membros sobretudo quando se trata de previ- so˜es relativas às empresas (investimentos). 4. 6. O CES entende que a situaça˜o na sua globalidade e as perspectivas descritas se apoiam num diagno´stico optimista. Desejaria partilhar este optimismo mas veri- fica que o desemprego continua elevado e as perspectivas actuais de melhoria deixam prever um aumento insufi- ciente do emprego. 4. 6. 1. Os nu´meros apresentados no ponto 3. 3 mos- tram bem a grande dimensa˜o do desafio do emprego se a Unia˜o Europeia quiser atingir uma taxa de emprego compara´vel às dos Estados-Unidos ou do Japa˜o. Em dez anos o nı´vel de emprego devera´ aumentar de 20 % para 25 %. É por isso que o Comité aprova totalmente o 4. 7. parecer da Comissa˜o quando, nas suas «Propostas de orientaço˜es para as polı´ticas de emprego dos Estados- -Membros em 1998» (2) sublinhava que «Qualquer verda- deiro progresso à escala europeia exige que os planos de acça˜o detalhados a elaborar pelos Estados-Membros na˜o reflictam apenas o seu condicionalismo pro´prio, mas antes sejam concebidos e executados num quadro comum europeu de objectivos e orientaço˜es. » (1) Na˜o devem excluir-se também as repercusso˜es a médio prazo derivadas do impacto da referida crise nos fluxos de investimento. (2) JO C 95 de 30. 3. 1998. C 214/108 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 10. 7. 98 4. 8. O Comité partilha a ideia da Comissa˜o de que é importante para a Comunidade, para os Estados- -Membros e para os parceiros sociais, manter as aborda- gens macroecono´ micas defendidas nas «Orientaço˜es Gerais» a fim de continuar a procurar a estabilidade e o crescimento e criar empregos de que a Comunidade necessita. Os esforços desenvolvidos neste sentido por certos paı´ses deram ja´ frutos. A Unia˜o Econo´ mica e Moneta´ria devera´ consti- 4. 9. tuir efectivamente um quadro fértil para o relançamento dos investimentos e portanto do crescimento. Um crescimento sustenta´vel e dinâmico é a condiça˜o essencial para a criaça˜o de emprego. Além disso, sa˜o também indispensa´veis polı´ticas econo´ micas e estruturais apro- priadas. 4. 9. 1. A estabilidade moneta´ria, que se traduz numa taxa de inflaça˜o muito baixa e taxas de juro baixas (empréstimos de tesouraria e empréstimos a longo prazo) sera´ um factor importante para favorecer os investimentos e criar capacidade de produça˜o que favoreça o aumento na˜o inflacionista da procura. Esta perspectiva deve acompanhar uma polı´tica 4. 9. 2. salarial que tenha em conta a necessidade de os sala´rios reais na˜o ultrapassarem a produtividade, mas prevendo aumentos anuais do sala´rio real suficientes para estimu- lar a procura. Para que os paı´ses membros possam aplicar de 4. 10. novo polı´ticas de relançamento econo´ mico, em caso de necessidade, importa que a polı´tica de convergência, acordada em Maastricht e completada pelo «Pacto de estabilidade e crescimento», seja aplicada sem aumentar a carga fiscal global. O controlo dos défices pu´blicos dara´ aos Estados-Membros novas margens de manobra em caso de recessa˜o ulterior. A UEM, ao eliminar as alteraço˜ es da paridade 4. 11. entre as moedas da zona euro, impossibilita as desvalori- zaço˜es para compensar a perda de competitividade no seguimento da evoluça˜o dos sala´rios. Isso contribuira´ para uma evoluça˜o salarial apropriada, ou seja, para uma evoluça˜o dos sala´rios que tenha em conta o aumento da produtividade e orientada para a estabilidade moneta´- ria e o crescimento econo´ mico. 4. 12. Quanto aos paı´ses que na˜o participara˜o de inı´cio na UEM, o Comité considera que é do interesse de toda a Unia˜o Europeia que apliquem as «Orientaço˜es Gerais» e o «Pacto de estabilidade e crescimento» a fim de a convergência das economias de todos os Estados-Membros continuar. A entrada no SME dos paı´ses (provisoriamente) fora da zona do euro eliminara´ um u´ltimo obsta´culo à sua participaça˜o na UEM. O Comité congratula-se também com a recente entrada da Grécia no SME e as medidas adoptadas por este paı´s para participar rapidamente na UEM. 4. 13. Quanto ao mercado de trabalho, o Comité concorda com que é importante evitar os estrangulamen- tos a fim de que o equilı´brio entre a oferta e a procura seja optimizado. A formaça˜o profissional dos trabalhadores deve ser adaptada à natureza dos postos de trabalho que podera˜o ser oferecidos no futuro. 4. 13. 1. O Comité considera indispensa´veis, para me- lhorar o mercado de trabalho, as medidas preconizadas pelas «Orientaço˜es para o emprego» que sa˜o enumeradas atra´s no ponto 3. 16. 4. 13. 2. O Comité insiste em que a relaça˜o entre o subsı´dios recebidos em caso de desemprego e o nı´vel de sala´rios tenha em conta simultaneamente a necessidade de garantir um rendimento lı´quido apropriado, estimular a procura e aceitaça˜o de emprego e, em certos casos, a aceitaça˜o da inserça˜o num esquema de formaça˜o profissional. 4. 14. A Europa tem interesse em investir em recursos humanos. O trabalhador deve estar preparado para mudar va´rias vezes de emprego durante a sua carreira e deve por isso ter uma formaça˜o profissional permanente. Uma educaça˜o de base o mais larga possı´vel é condiça˜o essencial para esta formaça˜o. As necessidades de for- maça˜o das mulheres que regressam ao mercado de trabalho merecem uma atença˜o particular. 4. 15. Referindo-se ao ponto 3. 11, o Comité entende, como a Comissa˜o, que os Estados-Membros deveriam esforçar-se por diminuir a carga fiscal que pesa sobre os sala´rios. Uma acça˜o selectiva — e neutra do ponto de 4. 16. vista orçamental — sobre o custo na˜o salarial (no fundo da escala salarial) podera´ revelar-se interessante em certos casos para que o crescimento crie mais empregos. Estudos recentes indicam que o sector tercia´rio (por exemplo a restauraça˜o e a hotelaria) é uma fonte importante de empregos, mesmo que nem sempre se trate de empregos a tempo inteiro. Estando o turismo a crescer com o aumento do tempo livre, as perspectivas sa˜o favora´veis neste sector e merecem ser encorajadas. Os serviços sociais e de sau´de constituem, também, importantes fontes de emprego. 4. 17. A restruturaça˜o e reduça˜o negociadas do tempo de trabalho, nos termos contemplados pelo Comité Econo´ mico e Social num dos seus pareceres preceden- tes (1), podem dar uma importante contribuiça˜o para a (1) JO C 18 de 22. 1. 1996. 10. 7. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 214/109 melhoria da situaça˜o do emprego e, por conseguinte, do progresso social e do bem-estar na Unia˜o Europeia. 4. 18. O Comité considera que é necessa´rio seguir atentamente a evoluça˜o dos mercados financeiros. Ope- rando num quadro cada vez mais globalizado, estes mercados obrigam os gestores de carteiras a procurar incessantemente um melhor rendimento para os seus accionistas e muitas vezes em prejuı´zo do trabalho e portanto do emprego. 4. 19. Melhorar o funcionamento dos mercados de produtos e serviços deve ser uma prioridade constante no quadro da realizaça˜o do Mercado U´ nico. Este u´ltimo tem ainda demasiadas regulamentaço˜es inu´teis e ultrapassadas. O Comité aprofundou estas questo˜es no quadro dos seus trabalhos como Observato´rio do Mercado U´ nico. No presente parecer, deseja chamar a atença˜o para a importância de combater — eventual- mente em ligaça˜o com a Organizaça˜o Mundial de Comércio (OMC) — as restriço˜ es que dificultam as exportaço˜es de produtos e serviços da Unia˜o Europeia para paı´ses terceiros e nomeadamente aqueles que respeitam à propriedade intelectual. 5. Comparabilidade das estatı´sticas de desemprego 5. 1. O CES (1) chama a atença˜o para a falta de comparabilidade das estatı´sticas nacionais em matéria de desemprego. É importante que os nu´meros harmoni- zados publicados pelo Eurostat sejam utilizados em todas as ana´lises internacionais e que os dados estatı´sticos comunicados pelos Estados-Membros sejam compara´- veis, ou seja, recolhidos segundo métodos harmonizados. 5. 1. 1. O CES considera que uma avaliaça˜o completa e precisa do problema do emprego supo˜e: a) Que o nı´vel de emprego nos diversos paı´ses da Unia˜o seja exactamente conhecido por meio de estatı´sticas estabelecidas de acordo com o mesmo método e que permitam comparar os elementos seguintes: — condiço˜es de inscriça˜o nas listas de trabalhadores à procura de emprego, destacando nomeada- mente as modalidades de aplicaça˜o em cada paı´s das normas internacionais, tais como a duraça˜o mı´nima de trabalho semanal que impede a inscriça˜o, as modalidades de exclusa˜o dos benefi- cia´rios de pensa˜o de invalidez das listas de procura de emprego; — a distinça˜o quantificada entre tempo inteiro e tempo parcial e os ca´lculos de equivalência em tempo inteiro; — a distinça˜o quantificada entre tempo inteiro/- -tempo parcial permanentes e o trabalho ao abrigo de contrato de duraça˜o determinada; — a distinça˜o entre pessoas que escolhem trabalhar ao abrigo de contrato de duraça˜o determinada e os trabalhadores com contrato de duraça˜o determinada que procuram emprego a tempo inteiro ou a tempo parcial permanente (2). b) Que sejam mais bem exploradas as potencialidades dos sectores prometedores em matéria de emprego, tais como os serviços em crescimento, em relaça˜o às de sectores que actualmente perdem empregos (sector industrial). c) Que seja mais bem estudada a criaça˜o de empregos em funça˜o da dimensa˜o da empresa. 5. 1. 2. Estes dados estatı´sticos permitira˜o conhecer: — por um lado, as medidas que deram frutos nos paı´ses com mais sucesso na luta contra o desemprego; — por outro, determinar de forma pragma´tica os sectores em que podem ser criados empregos dura´- veis. 6. Concluso˜es 6. 1. O emprego é o maior desafio dos Estados- -Membros e da Comunidade mas também das organi- zaço˜es socioprofissionais. Deve procurar-se um cresci- mento sustentado e forte a fim de criar empregos suficientes para compensar o aumento da produtividade e os que chegam ao mercado de trabalho e reduzir, o mais brevemente possı´vel, o desemprego a nı´veis comporta´veis pela sociedade. Com efeito, o desemprego continua a ter graves consequências no plano social em termos de sofrimento individual e de miséria e é pois indigno de uma sociedade industrial altamente desenvolvida. Significa a destruiça˜o, a um preço desme- surado, de recursos em capital humano. Po˜e em perigo a credibilidade da polı´tica junto da opinia˜o pu´blica, quando conviria reforça´-la tendo em vista os projectos futuros como a moeda u´nica e o alargamento da Unia˜o. 6. 2. O crescimento devera´ ser mais ra´pido, com base no aumento dos investimentos e do consumo privado. Sa˜o necessa´rias medidas de formaça˜o profissional e (1) JO C 19 de 21. 1. 1998. (2) JO C 129 de 27. 4. 1998. C 214/110 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 10. 7. 98 outras medidas estruturais, que permitam alcançar um melhor equilı´brio entre a oferta e a procura de emprego. rais apropriadas, deveriam continuar a contribuir para o crescimento e a criaça˜o de empregos. 6. 3. As «Orientaço˜es Gerais» sa˜o um instrumento muito importante de coordenaça˜o das polı´ticas econo´ mi- cas dos Estados-Membros. Completadas pela UEM, o «Pacto de estabilidade e crescimento» e o dia´logo social, a estratégia macroecono´ mica orientada para o crescimento e o emprego bem como as medidas estrutu- 6. 4. Por fim, o Comité insiste em que a Comunidade, os Estados-Membros e os parceiros sociais alarguem à polı´tica estrutural o consenso a que chegaram em matéria de polı´tica macroecono´ mica, a fim de que esta u´ltima possa contribuir plenamente para a criaça˜o de emprego. Bruxelas, 29 de Abril de 1998. O Presidente do Comité Econo´ mico e Social Tom JENKINS ANEXO ao parecer do Comité Econo´ mico e Social Tendo embora recolhido nu´mero de votos igual ou superior a um quarto dos sufra´gios expressos, foi rejeitada, no decurso das deliberaço˜es, a proposta de alteraça˜o seguinte: Ponto 4. 15 Efectuar a seguinte alteraça˜o: «. esforçar-se por diminuir a carga fiscal que incide excessivamente no trabalho. » Justificaça˜o Uma das concluso˜es importantes do relato´ rio «Ruding» sobre a fiscalidade respeita à concorrência fiscal entre os Estados-Membros. Esta conduziu a uma redistribuiça˜o da carga fiscal pelos diversos factores de produça˜o. Os factores com menor mobilidade, como o trabalho, sofreram maior pressa˜o fiscal. Verificou-se o inverso quanto aos factores mo´ veis como o capital (impostos sobre a poupança e os lucros). Além disso, o documento da Comissa˜o insiste, uma vez mais, na diminuiça˜o da parcela fiscal que incide no trabalho a fim de inverter a tendência dos u´ ltimos 10 anos. O parecer do Comité Econo´mico e Social devera´ dar relevo à mesma prioridade que assenta em feno´menos devidamente verificados e amplamente tratados em estudos nacionais e europeus. Resultado da votaça˜o Votos a favor: 33, votos contra: 53, abstenço˜ es: 4. Os passos seguintes do parecer da secça˜o foram rejeitados no seguimento de alteraço˜es adoptadas pela assembleia, tendo embora recolhido a sua manutença˜o mais de um quarto dos sufra´gios expressos: Ponto 4. 17 «A restruturaça˜o do tempo de trabalho — e portanto das condiço˜ es de vida dos interessados — e a aceitaça˜o de uma maior flexibilidade na regulamentaça˜o do trabalho continuam a ser objectivos importantes para a criaça˜o de empregos em todos os sectores econo´micos. Trata-se de uma tarefa para os parceiros sociais e as outras organizaço˜es socioprofissionais da Comunidade. » 10. 7. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 214/111 Resultado da votaça˜o Votos a favor: 77, votos contra: 31, abstenço˜ es: 9. Ponto 4. 18 «A Europa deve procurar reduzir, em vez de aumentar, as contribuiço˜ es sociais e fiscais a fim de estimular o desempenho econo´ mico e a competitividade internacional das suas empresas, evitar as deslocalizaço˜es e manter no seu territo´ rio um nı´vel de investimento suficiente em capital fı´sico. » Resultado da votaça˜o Votos a favor: 57, votos contra: 53, abstenço˜ es: 14


title: WRITTEN QUESTION No. 1265/98 by Ernesto CACCAVALE to the Commission. Discriminatory reduction in Community funds for fibre hemp- growing

eurovoc_concepts:
EU aid
EU control
EU production
Italy
aid system
hemp
narcotic
production aid

text: 5. 2. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 31/29 (1999/C 31/035) WRITTEN QUESTION E-1265/98 by Ernesto Caccavale (UPE) to the Commission (29 April 1998) Subject: Discriminatory reduction in Community funds for fibre hemp-growing For may years now, the European Union has encouraged the production of fibre hemp with a contribution of ECU 700 per hectare. In Italy, hemp-growing has been completely abandoned since the beginning of the 1970s owing to the introduction of anti-drug legislation. Leading national and international experts have unanimously acknowledged the need to reintroduce hemp- growing as a rotating crop, in accordance with Community directives aimed at cutting down on food crops, reducing the environmental impact and combating soil impoverishment and desertification, which are the result of single crop farming and unbridled use of land. In the absence of a hemp sector, since the crop has not been grown for decades, the European Union has a decisive role to play in reintroducing the crop; this role could subsequently diminish as the product penetrates the market. It has also been reported that a proposal to reduce the EU contribution has recently been put forward and discussed. Such a reduction would adversely affect the reintroduction of hemp-growing in countries which, like Italy, are only starting to grow it this year while favouring agriculture in countries in which it is economically well- established owing, in particular, to less punitive and stringent anti-drug legislation. In view of the present production aid system in many other sectors, which is actually contrary to free market rules, will the Commission take the necessary action to prevent Community aid to fibre hemp- growing for industrial purposes being reduced in a discriminatory manner compared to the aid provided for other crops or at least to ensure that it is not reduced in the case of countries like Italy, where it has only been possible this year to reintroduce the crop? Answer given by Mr Fischler on behalf of the Commission (9 June 1998) As regards the system of Community aid for hemp, in the 1998/99 price package the Commission proposed a reduction of 25 % in the subsidy per hectare (ha). This proposal reflects a twofold concern. On the one hand, the significant and continuous expansion of the Community areas sown to hemp (9 726 ha in 1995/96, 13 722 ha in 1996/97, 22 835 ha in 1997/98 and an estimate varying between 35 000 and 40 000 ha in 1998/99) can be attributed partly to the level of aid, which is particularly high in relation to that for other agricultural products, in particular arable crops. On the other hand, although it is not aware of any areas under hemp receiving Community aid which, in practice, were used to produce hemp for use as a drug, the Commission remains concerned by the question of controls, bearing in mind the potential risk of subsidising illicit hemp cultivation. In order to reduce the risks of improper use of the scheme, the Commission recently proposed the introduction of a system of obligatory contracts between producers and first processors. The proposed reduction in aid should thus constitute a brake on the recent increase in area and, therefore, supply better guarantees regarding the effectiveness of the control measures provided for in Community legislation. This proposed reduction is applicable to all Community producers and there cannot consequently be exemptions for producers in certain Member States, including those where hemp cultivation has just been reintroduced


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de "Mededeling van de Commissie met de titel 'Groei en werkgelegenheid in het op stabiliteit gerichte kader van de EMU - Overwegingen betreffende het economisch beleid met het oog op de aanstaande vaststelling van de Globale richtsnoeren voor 1998'"

text: C 214/104 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 98 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie met de titel ‘Groei en werkgelegenheid in het op stabiliteit gerichte kader van de EMU — Overwegingen betreffende het economisch beleid met het oog op de aanstaande vaststelling van de Globale richtsnoeren voor 1998‘” (98/C 214/27) Op 2 maart 1998 heeft de Europese Commissie overeenkomstig artikel 198 van het EG-Verdrag besloten, het Economisch en Sociaal Comité om advies te vragen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor economische, financie¨le en monetaire vraagstukken, die belast was met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden, heeft haar advies op 3 april 1998 goedgekeurd. Rapporteur was de heer de Bigault du Granrut. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 354e Zitting van 29 en 30 april 1998 (vergadering van 29 april) het volgende advies uitgebracht, dat met 70 stemmen vo´ o´r; 36 stemmen tegen, bij 19 onthoudingen werd goedgekeurd. 1. Inleiding De Commissie presenteert haar Economisch 1. 1. Jaarverslag 1998 — in een nieuwe vorm: een synthese van de grootste uitdagingen waar de Unie voor staat: groei en werkgelegenheid; — op een historisch ogenblik: voordat de besluiten over de derde fase van de Economische en Monetaire Unie worden genomen (deelnemende landen, wisselkoers, enz. ); — in een periode van ongekende stabiliteit, gezien de convergentie die door de lid-staten op weg naar de EMU is bereikt. 1. 2. Het verheugt het Comité dat het in de gelegenheid wordt gesteld om zich uit te spreken — zij het binnen een kort tijdsbestek — over het rapport van de Commis- sie dat dient als basis voor de „Globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lid-staten en van de Gemeenschap” (art. 103 EG-Verdrag) die in juni a. s. door de Raad zullen worden vastgesteld. Deze „Globale richtsnoeren” zullen steeds meer fungeren als referentie- kader, niet alleen voor het economisch beleid van de Gemeenschap en voor de lid-staten, maar ook voor de beleidsterreinen waarvoor de sociale partners en de maatschappelijke en beroepsorganisaties in de Unie verantwoordelijkheid dragen. 1. 3. De economische vooruitzichten van de Commis- sie, die gebaseerd zijn op prognoses van vorig najaar en in grote lijnen bevestigd zijn door de prognoses van maart 1998, zijn in wezen gunstig wat betreft de stabiliteit, de groei en dus de werkgelegenheid. De situatie wordt ongetwijfeld optimistisch voorgesteld, maar wel blijkt dat voortzetting van het convergentie- en stabiliteits- beleid — dat binnenkort zal worden versterkt door het institutionele kader van de EMU — onontbeerlijk is, wil de Gemeenschap eindelijk uit de rode cijfers op het gebied van de werkgelegenheid komen. In die geest heeft het Comité het verslag van de Commissie bestudeerd. 2. Inhoud van het document „Groei en werkgelegen- heid” 2. 1. Volgens de „Autumn Economic Forecasts” die de Commissie in oktober 1997 publiceerde, bedroeg de groei in de Unie in 1997 2,6 % BBP; naar verwachting zal de groei geleidelijk toenemen tot 3 % in 1998 en 1999. Dankzij deze groei valt een nettostijging van de werkgelegenheid waar te nemen: 0,5 % in 1997, 0,8 % in 1998 en 1,3 % in 1999. Rekening houdend met de toename van het arbeidsaanbod (vooral onder vrouwen), zal het werkloosheidscijfer in de Unie dalen van 10,7 % in 1997 tot 10,3 % in 1998 en 9,8 % in 1999. 2. 1. 1. In haar voorjaarsprognoses stelt de Commissie, gelet op de gebeurtenissen in Azie¨, de cijfers van het vorige najaar licht bij: de groei zal in 1998 2,8 % bedragen en in 1999 oplopen tot 3,0 %. Het aantal werkzoekenden zal van 10,7 % in 1997 dalen tot 10,2 % in 1998 en 9,8 % in 1999. 2. 2. Verder blijkt duidelijk dat de investeringen en de particuliere consumptie de rol van de export als motor van de groei gedurende de referentieperiode (1997-1999) steeds meer overnemen. 2. 3. De zwakke groei tussen 1991 en 1996 (1,6 % per jaar) en de afname van de werkgelegenheid (- 0,4 %) in de EU zijn hoofdzakelijk te wijten aan een slechte economische beleidsmix waarmee belangrijke spannin- gen en monetaire onrust niet konden worden voorko- men. Over het geheel genomen deden zich de volgende problemen voor: — conflicten tussen begrotingsbeleid, loonbeleid en monetair beleid op het vlak van de stabiliteit; — stijging van de lange rente en de valutacrisis van 1995; — de afname van de investeringen in het instabiele klimaat dat sinds het begin van de eerste oliecrisis heerst. 10. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 214/105 2. 4. Het is zaak, deze problemen nu te vermijden. De kansen daarop zijn goed te noemen. De verwezenlijking van de Economische en Monetaire Unie zorgt namelijk voor een stabiel klimaat in de Unie, waarin de lid-staten een strak economisch beleid voeren dat de prijsstabiliteit, een gematigde loonontwikkeling, een lage lange rente en wisselkoersstabiliteit tussen de EMU-deelnemers ten goede komt. Het is in het belang van de Unie dat aan de economische strategie van de „Globale richtsnoeren” wordt vastgehouden. 2. 5. Met name de aanbodzijde van de economie biedt florissante groeiperspectieven: — de inflatie is onder controle; — de investeringen leveren een hoog en nog toenemend rendement op; — de capaciteit is nog niet volledig benut. 2. 6. De monetaire condities, incl. de lange rente en de wisselkoersen, bevorderen een endogene ontwikke- ling van de vraag. Dit is belangrijk omdat de vraag niet gestimuleerd mag worden door te grote loonsverhogin- gen of een expansief begrotingsbeleid. In paragraaf 1. 1, tweede alinea, van haar Mededeling stelt de Commissie dat de groei de komende jaren steeds meer zal worden gedragen door de interne vraag, als gevolg van de gunstige monetaire condities, vooral dankzij de lagere risicopremie bij de lange rente en de kracht van de dollar ten opzichte van de Europese munten, maar ook dankzij het herstel van het vertrouwen bij bedrijven en gezins- huishoudingen. Deze gunstige monetaire voorwaarden zijn het resultaat van de opmerkelijke successen die in het merendeel van de lid-staten zijn geboekt op het stuk van de convergentie van de inflatie en het corrigeren van overmatige begrotingstekorten. 2. 7. Volgens de Commissie brengt de crisis in Azie¨ risico’s met zich, maar zal deze maar weinig invloed op de groei in de Europese Unie hebben. De negatieve handelseffecten zouden kunnen worden opgevangen door een verdere verbetering van de monetaire condities en door het endogene dynamisme van de vraag. 2. 8. Willen de monetaire stabiliteit en het vertrouwen van de markten kunnen worden behouden (korte ter- mijn) en het economisch herstel kunnen worden omgezet in een krachtige, duurzame groei (middellange termijn), dan dient de overgang naar de EMU harmonieus te verlopen en de werkloosheid geleidelijk te worden weggewerkt. De basisvoorwaarden hiervoor zijn aanwe- zig. Er moet niet alleen macro-economisch, maar ook adequaat structuurbeleid worden gevoerd. 3. De werkgelegenheidsuitdaging: constateringen van de Commissie De Commissie geeft in ca. 3 bladzijden een 3. 1. opmerkelijke weergave van de uitdaging waarvoor de werkgelegenheid de Gemeenschap plaatst. In de eerste plaats verwijst zij naar artikel 2 (in Amsterdam gewij- zigd) van het EG-Verdrag, waarin staat dat een „hoog niveau van werkgelegenheid” moet worden bevorderd. Indien ervan wordt uitgegaan dat een economie 3. 2. concurrerend is als (1) de stijging van de productiviteit gelijk is aan of hoger is dan bij de belangrijkste partners, (2) er sprake is van extern evenwicht in een open markteconomie, en (3) er een hoog werkgelegenheidsni- veau is, dan kan de Gemeenschap op grond van de eerste twee voorwaarden concurrerend genoemd worden. Op het gebied van de werkgelegenheid presteert de Unie maar matig. 3. 3. In 1997 bedroeg de werkloosheidsgraad in de EU 10,7 %, d. w. z. dat 18 miljoen mensen werkloos waren. De participatiegraad (het aantal werkenden in verhou- ding tot het aantal personen in de arbeidzame leeftijd), is gedaald van 67 % in 1961 tot 60 %; in de VS en Japan ligt dit cijfer op 74 %. Om weer een participatiegraad van 67 % of van zelfs 72 % te bereiken, zouden er in de Gemeenschap 22 resp. 34 miljoen banen moeten bijkomen. De Commissie wijst erop dat het banentekort 3. 4. weliswaar een zwak punt is van de Unie, maar ook een boven de productiviteitstrend uitstijgend groeipotentieel vormt dat de VS en Japan ontberen. Dit potentieel is belangrijk, temeer daar de werkgelegenheidsgraad, gecorrigeerd voor de verschillende deeltijdwerkregelin- gen, 55 % bedraagt. Wordt dit potentieel benut, dan zou het Europees sociaal model verder kunnen worden ontwikkeld en zou op milieuvriendelijkere productie- wijzen kunnen worden overgegaan. 3. 5. Dit arbeidspotentieel moet worden benut door de inzetbaarheid van de arbeidskrachten te verbeteren en voor voldoende nieuwe banen te zorgen. Een steeds hoger opleidingsniveau van arbeidskrachten (met of zonder baan) is zeker belangrijk, maar het komt er voor de werklozen vooral op aan dat er banen worden aangeboden. Opleidingsniveau is niet het knelpunt; de Commissie toont aan dat 6 van de 10,7 % werklozen aan het werk zouden kunnen gaan indien zij een baan aangeboden kregen. 3. 6. Indien de productiviteit met 2 % per jaar blijft toenemen, zoals de afgelopen 20 jaar het geval is geweest, dan moet de economische groei aanmerkelijk hoger zijn, willen er voldoende banen bijkomen. Voortzetting van de gematigde ontwikkeling van de lonen zou de vervanging van arbeid door kapitaal echter kunnen afremmen (deze vervanging levert ongeveer de helft van de productivi- teitswinst op). De Commissie stelt ook dat deze nieuwe investeringen (die worden gedaan omdat het verwachte rendement mede dankzij de loonmatiging hoger is) door C 214/106 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 98 invoering van nieuwe technologiee¨n zullen bijdragen tot verbetering van de totale factorproductiviteit en, voor zover de productiecapacteit wordt uitgebreid, tot afrem- ming van het proces van vervanging van arbeid door kapitaal. De Commissie wijst op het succes van de gemeen- 3. 7. schappelijke macro-economische strategie die de Unie in de vorm van de „globale richtsnoeren” volgt. Deze op consensus gebaseerde strategie houdt het volgende in: — een monetair beleid dat op stabiliteit is gericht; — sanering van de overheidsfinancie¨n (naleving van artikel 104 van het EG-Verdrag en van het „Stabiliteits- en groeipact”); — een loonontwikkeling die in overeenstemming is met het streven naar prijsstabiliteit en de noodzaak om het rendement van de investeringen en de koopkracht van de werknemers te verbeteren (zie blz. 8 en 9 van het Commissiedocument). 3. 8. De Commissie onderstreept nogmaals dat de monetaire condities, waaronder wisselkoers en lange rente, een gunstiger effect op groei en werkgelegenheid zullen sorteren naarmate de taak van het monetair beleid om voor een stabiel klimaat te zorgen, wordt ondersteund door een adequaat begrotingsbeleid en een adequate loonontwikkeling. Met de invoering van de EMU zullen valutacrises en conflicten op het gebied van stabiliteit tussen het monetair beleid enerzijds en de budgettaire en loonontwikkeling anderzijds kunnen worden vermeden, waardoor investeringsklimaat en productiecapaciteit, en daarmee dus ook de werkgele- genheid, kunnen worden gestimuleerd. 3. 9. In een paragraaf over het monetair beleid herin- nert de Commissie eraan dat het monetair beleid weliswaar in de eerste plaats op prijsstabiliteit in de euro-zone gericht zal zijn, maar dat de ECB en het ESCB ook dienen bij te dragen tot verwezenlijking van de in artikel 2 van het EG-Verdrag vastgelegde economische doelstellingen van de Unie, waaronder een duurzame, niet-inflatoire groei en een hoog niveau van werkgelegen- heid. De geloofwaardigheid van de ECB op het gebied van prijsstabiliteit zal een lage lange rente en een passende loonontwikkeling bevorderen. 3. 10. Het begrotingsbeleid — op basis van het „Stabiliteits- en groeipact” — zal in toenemende mate: — particuliere investeringen stimuleren; de lange rente daalt omdat de overheid minder beroep op spaar- tegoeden doet; — manoeuvreerruimte cree¨ren voor het begrotingsbe- leid zodra het begrotingsevenwicht hersteld is; — de schuldendienst van de overheid verminderen, waardoor de sociale en parafiscale uitgaven kunnen worden geherorie¨nteerd. 3. 11. De Commissie beklemtoont dat de begrotingste- korten in de Unie de afgelopen jaren over het algemeen zijn teruggedrongen door beperking van de overheidsuit- gaven als percentage van het BBP, maar dat de lid-staten zich meer inspanningen zouden moeten getroosten om de belastingen te verlagen. Dit geldt vooral voor de belastingdruk op de lonen, die effectief is gestegen van 35 % (1980) tot 42 % (nu). 3. 12. De loonontwikkeling hangt af van de sociale partners, maar ook van de overheden, die grote werk- gevers zijn. Ondanks het subsidiariteitsbeginsel kunnen de economische actoren niet negeren wat in de rest van de Unie gebeurt, aangezien de verantwoordelijkheid voor de monetaire stabiliteit op EU-niveau ligt. Nominale loonstijgingen moeten verenigbaar zijn met de prijsstabi- liteit. Bij ree¨le loonstijgingen t. o. v. de productiviteit moet voor een hoger rendement op de investeringen, maar ook voor bevordering van de koopkracht van de lonen worden gezorgd. re- 3. 13. Gedifferentieerde loonsverhogingen per gio/kwalificatie zullen mogelijk zijn en moeten dat ook zijn indien de productiviteitsniveaus uiteenlopen. Wordt bij de loonontwikkeling de productiviteitsontwikkeling uit het oog verloren, dan dreigt verlies van werkgelegen- heid. Eventuele asymmetrische schokken zouden moeten worden opgevangen door flexibilisering van de markten. 3. 14. De Commissie herinnert aan het belang van structuurbeleidsmaatregelen om groei en werkgelegen- heid te stimuleren. Er bestaat geen duidelijk communau- tair kader voor dergelijke maatregelen; hier geldt het subsidiariteitsbeginsel. Niettemin vormen de program- ma’s voor de voltooiing van de interne markt, de „Globale richtsnoeren” en de in Amsterdam overeen- gekomen titel over de „Werkgelegenheid” de basis voor een meer op consensus stoelende benadering, maar het is nog niet mogelijk geweest om dezelfde mate van consensus als op macro-economisch gebied te bereiken. De economische rol van structuurpolitiek bestaat er hoofdzakelijk in, ervoor te zorgen dat het economische- groeiproces zonder spanningen verloopt, dat de Unie concurrerender wordt (en zo over een groter productivi- teitspotentieel beschikt), en dat de groei meer banen genereert en milieuvriendelijker wordt. Wil het hiertoe te voeren beleid echter vruchten afwerpen, dan mag het niet indruisen tegen voortzetting van een gezond macro-economisch beleid. Overigens zal de EMU grotere structurele aanpassingen vergen. De Commissie herin- nert voorts aan de eerdere verbintenissen m. b. t. de TEN’s en de bevordering van het MKB, maar geeft verder helemaal geen details over het gevolg dat hieraan is gegeven. 10. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 214/107 3. 15. De Commissie wil dat het functioneren van de product- en dienstenmarkten wordt verbeterd, zodat de mededinging niet wordt belemmerd en structurele hervormingen op sectoraal niveau dankzij de marktwer- king mogelijk zijn. Er zijn nog altijd teveel regelingen die onnodig en dus schadelijk zijn voor de werkgelegenheid. Daarom moet vaart worden gezet achter het actieplan van de Commissie m. b. t. de interne markt. De grootste belemmeringen betreffen overheidsopdrachten en de bouw. Andere belangrijke belemmeringen zijn te vinden in de dienstverlening aan bedrijven en consumenten. Via SLIM en BEST spant de Commissie zich in om het ondernemingsklimaat te vereenvoudigen. 3. 16. Wat de arbeidsmarkt betreft, moet herinnerd worden aan de „Richtsnoeren voor de werkgelegenheid” waarmee wordt beoogd: — de inzetbaarheid van arbeidskrachten te verbeteren; — de ondernemingszin te stimuleren; — het aanpassingsvermogen van ondernemingen en werknemers te verbeteren; — het beleid inzake gelijke kansen verder te ontwik- kelen; (zie paragraaf 4. 5 van het Commissiedocu- ment). 3. 17. Tot slot onderzoekt de Commissie een aantal gebieden waarop d. m. v. structurele maatregelen een arbeidsintensievere groei zou kunnen worden bereikt: — afremming van de vervanging van arbeid door kapitaal door de loonkostenschalen te verruimen; er worden twee mogelijkheden gepresenteerd: de loonschalen (inkomen) worden naar beneden ge- opend (wat de Commissie niet haalbaar acht) en/of de indirecte arbeidskosten worden verminderd; — arbeidstijdverkorting onder bepaalde voorwaarden. 4. Opmerkingen 4. 1. Het Economisch en Sociaal Comité is zeer te spreken over de inhoudelijke kwaliteit van het Econo- misch Jaarverslag 1998, dat wordt gepresenteerd in de vorm van een document dat duidelijk de economische prioriteiten van de Commissie en dus van de Europese Unie op de voorgrond plaatst: groei en werkgelegenheid. 4. 2. Het Comité is het ermee eens dat voortzetting van het convergentiebeleid en streven naar monetaire stabiliteit in dit verband van groot belang zijn. Het is verheugd dat spoedig een besluit zal worden genomen over de landen — en dat zullen er hopelijk veel zijn — die als eerste de gemeenschappelijke munt zullen invoeren. De euro-zone zal voor een stabiel klimaat zorgen, dat de investeringen en dus de groei en de werkgelegenheid zal stimuleren. 4. 3. Het Comité stelt met tevredenheid vast dat de prognoses duidelijk aangeven dat het economisch herstel dat in 1996 op gang werd gebracht door de krachtige toename van de export, zich nu ontwikkelt in de richting van een economische groei die door de investeringen en de particuliere consumptie wordt gedragen. De cijfers voor 1998 en vooral die voor 1999 zijn echter niet meer dan prognoses, en momenteel is de duurzaamheid van de vraagontwikkeling niet gegarandeerd. Voor 1998 mag worden verwacht dat de groeiprognoses betrouw- baar zijn, maar de ontwikkeling voor 1999 blijft omgeven door onzekerheden. 4. 4. De crisis in Azie¨ en de effecten daarvan voor de Japanse en Amerikaanse volkshuishoudingen zouden wel eens veel ernstigere gevolgen kunnen hebben voor de Europese Unie dan op grond van de omvang van de EU-handel met de betrokken Zuidoost-Aziatische landen zou mogen worden verwacht (1). Het is dan ook zaak dat de Europese Unie snel kan reageren door het nemen van adequate macro-economische maatregelen. De kans op slagen van deze maatregelen is vooral daarom goed te noemen omdat de uitgangssituatie in de Economische en Monetaire Unie gezond is en de begrotingstekorten gering zijn of zo mogelijk zelfs geheel verdwijnen. 4. 5. De prognoses voor de Gemeenschap zijn gemid- delden, waarachter vaak grote verschillen tussen lid- staten schuilgaan, vooral bij de prognoses betreffende het bedrijfsleven (investeringen). 4. 6. Het Comité meent dat de beschrijving van de huidige situatie en de prognoses in het verslag aan de optimistische kant zijn. Het zou dit optimisme graag willen delen, maar moet constateren dat de werkloosheid nog steeds groot is en dat de verwachte verbeteringen voor onvoldoende nieuwe banen zullen zorgen. 4. 6. 1. De in paragraaf 3. 3 genoemde cijfers illustreren de omvang van de uitdaging waarvoor de Unie staat, indien zij een participatiegraad wil halen die te vergelij- ken is met die van de Verenigde Staten of Japan. In een periode van tien jaar zou de werkgelegenheid met 20 à 25 % moeten toenemen. 4. 7. Het Comité schaart zich dan ook geheel achter het standpunt van de Commissie, die in haar Mededeling van 1 oktober 1997 (2) over de ontwerprichtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lid-staten benadrukte dat elke ree¨le vooruitgang op Europees niveau gedetail- leerde actieplannen van de lid-staten vereist, die welis- waar hun eigen situatie weerspiegelen, maar binnen een gemeenschappelijk Europees kader van doelstellingen en richtsnoeren worden opgesteld en uitgevoerd. (1) Er moet trouwens ook worden gedacht aan gevolgen op middellange termijn, gelet op de impact van de crisis op de investeringsstroom. (2) PB C 95 van 30. 3. 1998. C 214/108 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 98 4. 8. Het Comité deelt de opvatting van de Commissie dat het voor de Gemeenschap, de lid-staten en de sociale partners van belang is om de macro-economische strategie die in de „Globale richtsnoeren” wordt voorge- staan, te blijven volgen. Op deze manier wordt vast- gehouden aan het streven naar stabiliteit en groei en kunnen daardoor de banen worden gecree¨erd die de Gemeenschap nodig heeft. De inspanningen die sommige landen daartoe hebben ondernomen, werpen reeds hun vruchten af. De Economische en Monetaire Unie zou een 4. 9. gunstig klimaat moeten bieden voor stimulering van de investeringen en dus van de groei. Duurzame en dynamische economische groei is een essentie¨le voor- waarde voor het scheppen van banen. Daarnaast zijn adequate economische en structuurpolitiek ook onont- beerlijk. 4. 9. 1. Van de monetaire stabiliteit, die tot uiting komt in zeer lage inflatie en rente (kaskredieten en langlopende leningen), zal een belangrijke impuls uit- gaan op de investeringsactiviteit en op de totstandbren- ging van een productiecapaciteit die voor een niet- inflatoire stijging van de vraag zorgt. 4. 9. 2. Dit vooruitzicht moet samengaan met een loonbeleid waarbij erop wordt gelet dat de loonontwik- keling de productiviteitstoename niet overtreft, maar met jaarlijkse ree¨le loonsverhogingen die voldoende zijn om de vraag te stimuleren. 4. 10. Willen de lid-staten in geval van nood weer stimuleringsmaatregelen kunnen treffen, dan moet het met het Verdrag van Maastricht aangevangen conver- gentiebeleid worden voorgezet en het aanvullende „Stabiliteits- en groeipact” worden nageleefd, zonder de totale belastingdruk te verhogen. Beheersing van de begrotingstekorten zal de lid-staten meer speelruimte geven in geval van een toekomstige recessie. 4. 11. Aangezien de EMU pariteitsveranderingen tus- sen munten in de euro-zone uitsluit, zijn devaluaties ter compensatie van verlies van concurrentievermogen niet langer mogelijk. Dit zal aanzetten tot een passende loonontwikkeling, d. w. z. een loonontwikkeling die ge- koppeld is aan productiviteitsverbetering en die gericht is op monetaire stabiliteit en economische groei. 4. 12. Wat de landen betreft die niet tot de eerste groep EMU-landen zullen behoren, meent het Comité dat het in het belang van de gehele EU is dat deze landen de „Globale richtsnoeren” en het „Stabiliteits- en groeipact” toepassen zodat het proces van convergen- tie van de volkshuishoudingen van alle lid-staten wordt voortgezet. Toetreding tot het EMS door de landen die (voorlopig) nog buiten de euro-zone verblijven, zou de laatste hindernis voor hun deelname aan de EMU wegnemen. Het Comité stelt tevreden vast dat Grieken- land onlangs tot het EMS is toegetreden en dat dit land maatregelen heeft genomen om snel aan de EMU te kunnen deelnemen. 4. 13. Wat de arbeidsmarkt betreft, is het Comité het ermee eens dat flessenhalsproblemen moeten worden voorkomen, zodat vraag en aanbod optimaal in even- wicht zijn. De beroepsopleiding van de werknemers moet zijn afgestemd op de aard van de in de toekomst openvallende vacatures. Volgens het Comité is het van het grootste 4. 13. 1. belang dat de in de „Richtsnoeren voor de werkgelegen- heid” opgesomde maatregelen ter verbetering van de arbeidsmarkt (zie paragraaf 3. 16) daadwerkelijk worden genomen. 4. 13. 2. Het Comité dringt erop aan dat de verhouding tussen werkloosheidsuitkering en loonpeil van dien aard is dat een passend netto-inkomen wordt gegarandeerd, maar ook dat er een prikkel is om werk te zoeken en een baan te accepteren en soms om opneming in een beroepsopleidingsproject te accepteren. 4. 14. Het is in het belang van Europa om in menselijke hulpbronnen te investeren. Werknemers moeten erop voorbereid zijn dat zij tijdens hun loopbaan meerdere keren van baan zullen veranderen. Daarom moeten zij zich voortdurend kunnen laten bijscholen. Een zo breed mogelijke basisopleiding is daarbij essentieel. De aandacht dient vooral uit te gaan naar de opleidings- behoeften van vrouwen die weer in het arbeidsproces worden opgenomen. 4. 15. Het Comité verwijst naar paragraaf 3. 11 van dit advies en is het met de Commissie eens dat de lid-staten pogingen in het werk zouden moeten stellen om de belastingdruk op de lonen te verminderen. 4. 16. Speciale — en begrotingsneutrale — maatrege- len m. b. t. de loonnevenkosten (bij de lage lonen) zouden in bepaalde gevallen nuttig kunnen zijn om de groei „arbeidsintensiever” te maken. Uit recente studies blijkt dat in de tertiaire sector (o. m. in de horeca) veel banen worden gecree¨erd, ook al gaat het niet altijd om full time-banen. Aangezien het toerisme steeds belangrijker wordt nu mensen steeds meer vrije tijd krijgen, biedt deze sector gunstige vooruitzichten, die aangemoedigd zouden moeten worden. Ook de sector maatschappelijke dienstverlening en de gezondheidszorg kunnen veel werkgelegenheid opleveren. 4. 17. Reorganisatie en verkorting van de arbeidstijd, na onderhandelingen, zoals gesuggereerd door het Eco- nomisch en Sociaal Comité in één van zijn voorgaande adviezen (1), kunnen een significante bijdrage leveren tot (1) PB C 18 van 22. 1. 1996. 10. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 214/109 de verbetering van de werkgelegenheid en daarmee tot de sociale vooruitgang en het welzijn in de Europese Unie. — onderscheid in cijfers tussen full time-werk en deeltijdwerk, en de methode voor het omrekenen van deeltijdbanen in full time-banen; 4. 18. Volgens het Comité moeten de ontwikkelingen op de financie¨le markten nauwlettend worden gevolgd. Deze markten worden door een voortschrijdende globa- lisering gekenmerkt en dwingen beheerders van por- tefeuilles ertoe, steeds naar een maximaal rendement ten behoeve van de aandeelhouders te streven; dikwijls gaat dit ten koste van de factor arbeid en dus de werkgelegenheid. 4. 19. Verbetering van het functioneren van de mark- ten voor producten en diensten moet voortdurend een prioriteit zijn bij de verwezenlijking van de interne markt, die nog te lijden heeft onder te veel nodeloze en achterhaalde regels. Het Comité gaat verder in op deze kwesties in het kader van zijn werkzaamheden als Waarnemingspost voor de interne markt. In dit advies vestigt het er de aandacht op dat het zaak is, eventueel in overleg met de Wereldhandelsorganisatie (WTO), ten strijde te trekken tegen belemmeringen voor de export van producten en diensten vanuit de Europese Unie naar derde landen, met name op het vlak van de intellectuele eigendom. — onderscheid in cijfers tussen permanent full time/deeltijdwerk en werk op een contract voor bepaalde tijd; — onderscheid tussen hen die voor de formule permanent full time/deeltijdwerk hebben geko- zen en hen die op een contract voor bepaalde duur werken maar juist op zoek zijn naar een permanente full-time- of deeltijdbaan (2); b) beter gekeken wordt naar de mogelijkheden in sectoren die qua werkgelegenheid veelbelovend zijn, zoals de dienstensector in tijden van groei, en in sectoren waar momenteel banen verdwijnen (in- dustrie); c) grondiger onderzoek wordt gedaan naar oprichtin- gen van bedrijven per categorie (klein, middelgroot, groot). 5. 1. 2. Op basis van deze statistische bevindingen kan worden nagegaan: — welke maatregelen succesvol zijn in de landen waarin de werkloosheid het sterkst is gedaald; 5. Vergelijkbaarheid van de werkloosheidscijfers — in welke sectoren duurzame arbeidsplaatsen kunnen 5. 1. Het Comité wijst erop (1) dat de nationale werk- loosheidscijfers onvoldoende vergelijkbaar zijn. In alle internationale analyses moet gebruik worden gemaakt van de geharmoniseerde cijfers die door het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen worden gepubliceerd; de door de lid-staten doorgegeven statisti- sche gegevens moeten vergelijkbaar zijn, d. w. z. verza- meld zijn aan de hand van geharmoniseerde methoden. 5. 1. 1. Volgens het Comité vereist een volledige en nauwkeurige evaluatie van de werkloosheidsproblema- tiek dat a) het werkgelegenheidsniveau in de lid-staten exact bekend is aan de hand van volgens een uniforme methode opgestelde statistieken; daarbij moeten de volgende factoren kunnen worden vergeleken: — de voorwaarden waarop mensen als werkzoeken- de worden ingeschreven, met name de wijze van toepassing van internationale normen als het maximum aantal uren dat iemand nog per week mag werken om te worden ingeschreven en de gevallen waarin mensen met een arbeidson- geschiktheidsuitkering niet meer als werkzoeken- de worden geregistreerd; worden gecree¨erd. 6. Conclusie 6. 1. De werkgelegenheid blijft de grootste uitdaging, niet alleen voor de lid-staten en de Gemeenschap, maar ook voor de maatschappelijke, sociale en beroepsorgani- saties. Er moet worden aangestuurd op een duurzame en krachtige groei, willen voldoende banen kunnen worden gecree¨erd om de toeneming van de productiviteit en de nieuwkomers op de arbeidsmarkt op te vangen en de werkloosheid zo snel mogelijk terug te dringen tot een maatschappelijk aanvaardbaar niveau. De werkloosheid heeft namelijk nog steeds ernstige gevolgen op sociaal en individueel vlak en is een hoogontwikkelde geı¨n- dustrialiseerde samenleving dan ook onwaardig. Werk- loosheid betekent vernietiging van menselijke hulpbron- nen tegen een extreem hoge prijs. Werkloosheid onder- mijnt de geloofwaardigheid van de politiek in de ogen van de bevolking, terwijl het juist de bedoeling moet zijn om deze met het oog op toekomstige projecten als de gemeenschappelijke munt en de uitbreiding van de Unie te vergroten. De groei zou in een hoger tempo moeten plaats- 6. 2. vinden op basis van een toename van de investeringen en van de particuliere consumptie. Maatregelen op het vlak van beroepsopleiding alsmede andere structurele (1) PB C 19 van 21. 1. 1998. (2) PB C 129 van 27. 4. 1998. C 214/110 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 98 maatregelen die vraag en aanbod van werk beter in evenwicht brengen, blijven noodzakelijk. zij op bevordering van groei en werkgelegenheid gericht moeten blijven. 6. 3. De „Globale richtsnoeren” zijn een zeer belang- rijk instrument voor de coördinatie van het economisch beleid van de lid-staten. Aangevuld door de EMU, het „Stabiliteitsen groeipact” en de sociale dialoog, de op groei en werkgelegenheid gerichte macro-economische strategie, en adequate structurele maatregelen, zouden Tot slot dringt het Comité erop aan dat de 6. 4. Gemeenschap, de lid-staten en de sociale partners ook ten aanzien van de structuurpolitiek naar de consensus toewerken waarvan zij op het vlak van het macro- economisch beleid al blijk hebben gegeven, zodat met laatstgenoemd beleid volledig op het scheppen van banen kan worden ingezet. Brussel, 29 april 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS BIJLAGE bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité Het volgende wijzigingsvoorstel, waarvoor ten minste één vierde van de stemmen is uitgebracht, werd tijdens de beraadslagingen verworpen: Paragraaf 4. 15 Als volgt wijzigen: „. in het werk zouden moeten stellen om de te zware belastingdruk op de factor arbeid te verminderen. ” Motivering Eén van de belangrijke conclusies in het „Ruding-verslag” inzake de belastingheffing heeft betrekking op de fiscale concurrentie tussen de lid-staten. Als gevolg hiervan is de verdeling van de druk over de verschillende productiefactoren veranderd; de druk op de meer „immobiele” factoren, zoals arbeid, is gestegen, terwijl het omgekeerde geldt voor mobiele factoren zoals kapitaal (belasten van spaargeld en winsten). De Commissie dringt er in haar document nog eens op aan dat de belastingdruk op arbeid verlicht moet worden, wil de tendens die nu een jaar of tien te zien is, gekeerd kunnen worden. Aangezien de betrokken verschijnselen naar behoren zijn aangetoond en op zowel nationaal als Europees niveau uitvoerig zijn onderzocht, dient het Economisch en Sociaal Comité zich in zijn advies bij het standpunt van de Commissie aan te sluiten. Uitslag van de stemming Vo´o´ r: 33, tegen: 33, onthoudingen: 4. De volgende passages uit het advies van de Afdeling werden als gevolg van door de Vergadering goedgekeurde wijzigingsvoorstellen verworpen, hoewel meer dan één vierde van de stemmen vo´o´ r handhaving van deze passages werd uitgebracht: Paragraaf 4. 17 „Reorganisatie van de arbeidstijd — en dus van de levensomstandigheden van de betrokkenen — en het accepteren van meer flexibiliteit in de arbeidsregelgeving blijven in alle economische sectoren belangrijke middelen om meer werkgelegenheid te scheppen. Hier is een taak weggelegd voor de sociale partners en de overige sociale en beroepsorganisaties op het niveau van de Gemeenschap. ” 10. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 214/111 Uitslag van de stemming over de schrapping van deze paragraaf Vo´o´ r: 77, tegen: 31, onthoudingen: 9. Paragraaf 4. 18 „Europa dient eerder naar verlaging dan naar verhoging van de premie- en belastingdruk op de lonen te streven ten einde economische prestaties en concurrentievermogen van haar ondernemingen te stimuleren, delokaliseringen naar derde landen te voorkomen en op haar grondgebied een investeringsniveau te handhaven dat een adequate ontwikkeling van de kapitaalgoederenvoorraad garandeert. ” Uitslag van de stemming over de schrapping van deze paragraaf Vo´o´ r: 57, tegen: 53, onthoudingen: 14


title: WRITTEN QUESTION No. 1213/98 by José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL to the Commission. Competitiveness

eurovoc_concepts:
European industrial area
Japan
United States
competitiveness
economic analysis
market access
productivity
single market

text: C 386/94 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 11. 12. 98 (98/C 386/127) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1212/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) komissiolle (29. huhtikuuta 1998) Aihe: Kilpailukyky Parlamentin mietinn(cid:246)ss(cid:228) A-0113/97, joka koskee komission tiedonantoa Euroopan teollisuuden kilpailukyvyn esikuva-analyysista (benchmarking) (KOM(96) 0463 › C-622/96) ja komission sis(cid:228)ist(cid:228) ty(cid:246)asiakirjaa Euroopan laadunedist(cid:228)mispolitiikasta Euroopan kilpailukyvyn parantamiseksi (SEK(96) 2000), pyydet(cid:228)(cid:228)n komissiota esitt(cid:228)m(cid:228)(cid:228)n johtop(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksi(cid:228)(cid:228)n siit(cid:228), miksi sellaiset eurooppalaiset teollisuudenalat kuin elintarvike-, juoma-, tupakka- ja huonekaluteollisuus ovat selvinneet teollisuuden lis(cid:228)arvon tuottamisessa paremmin kuin vastaavat alat Yhdysvalloissa ja Japanissa. Miten n(cid:228)m(cid:228) alat toimivat verrattuna Yhdysvaltoihin? (98/C 386/128) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1213/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) komissiolle (29. huhtikuuta 1998) Aihe: Kilpailukyky Parlamentin mietinn(cid:246)ss(cid:228) A-0113/97, joka koskee komission tiedonantoa Euroopan teollisuuden kilpailukyvyn esikuva-analyysista (benchmarking) (KOM(96) 0463 › C-622/96) ja komission sis(cid:228)ist(cid:228) ty(cid:246)asiakirjaa Euroopan laadunedist(cid:228)mispolitiikasta Euroopan kilpailukyvyn parantamiseksi (SEK(96) 2000), pyydet(cid:228)(cid:228)n komissiota esitt(cid:228)m(cid:228)(cid:228)n johtop(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksi(cid:228)(cid:228)n siit(cid:228), miksi sellainen eurooppalainen teollisuudenala kuin elintarviketeollisuus on selvinnyt teollisuuden lis(cid:228)arvon tuottamisessa paremmin kuin vastaava ala Yhdysvalloissa ja Japanissa. Koska komissio aikoo esitt(cid:228)(cid:228) johtop(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksens(cid:228)? (98/C 386/129) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1214/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) komissiolle (29. huhtikuuta 1998) Aihe: Kilpailukyky Parlamentin mietinn(cid:246)ss(cid:228) A-0113/97, joka koskee komission tiedonantoa Euroopan teollisuuden kilpailukyvyn esikuva-analyysista (benchmarking) (KOM(96) 0463 › C-622/96) ja komission sis(cid:228)ist(cid:228) ty(cid:246)asiakirjaa Euroopan laadunedist(cid:228)mispolitiikasta Euroopan kilpailukyvyn parantamiseksi (SEK(96) 2000), pyydet(cid:228)(cid:228)n komissiota esitt(cid:228)m(cid:228)(cid:228)n johtop(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksi(cid:228)(cid:228)n siit(cid:228), miksi sellainen eurooppalainen teollisuudenala kuin juomateollisuus on selvinnyt teollisuuden lis(cid:228)arvon tuottamisessa paremmin kuin vastaava ala Yhdysvalloissa ja Japanissa. Koska komissio aikoo esitt(cid:228)(cid:228) johtop(cid:228)(cid:228)t(cid:246)ksens(cid:228)? (98/C 386/130) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1215/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) komissiolle (29. huhtikuuta 1998) Aihe: Kilpailukyky Parlamentin mietinn(cid:246)ss(cid:228) A-0113/97, joka koskee komission tiedonantoa Euroopan teollisuuden kilpailukyvyn esikuva-analyysista (benchmarking) (KOM(96) 0463 › C-622/96) ja komission sis(cid:228)ist(cid:228) ty(cid:246)asiakirjaa Euroopan laadunedist(cid:228)mispolitiikasta Euroopan kilpailukyvyn parantamiseksi (SEK(96) 2000), pyydet(cid:228)(cid:228)n komissiota