title: Dyrektywa Rady 98/24/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r. w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy (czternasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)

eurovoc_concepts:
accident prevention
chemical product
dangerous substance
environmental risk prevention
occupational health

text: 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 279 31998L0024 L 131/11 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 5. 5. 1998 DYREKTYWA RADY 98/24/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r. w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy (czternasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności zaś jego art. 118a, uwzględniając wniosek Komisji (1), przedłożony po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy, uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Trakta- tu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) (5) artikuł 118a Traktatu stanowi, iż Rada przyjmuje, w dro- dze dyrektyw, minimalne wymagania mające na celu poprawę, szczególnie środowiska pracy, w celu zapewnie- nia wyższego poziomu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników. Na mocy tego artykułu, dyrektywy takie muszą unikać narzucania ograniczeń administracyjnych, finansowych i prawnych, które mogłyby powstrzymywać powstawanie i rozwój małych i średnich przedsiębiorstw. Poprawa bezpieczeństwa, higieny i zdrowia pracowników w miejscu pracy jest celem, który nie powinien być podpo- rządkowany względom czysto ekonomicznym. Przestrzeganie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi ma na celu nie tylko ochronę zdrowia i bezpieczeństwa poszczególnych pra- cowników, ale także ma zapewnić minimalny poziom ochrony wszystkich pracowników we Wspólnocie, co pozwoli uniknąć ewentualnego zakłócenia konkurencji. Jednolity poziom ochrony przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie środków chemicznych musi zostać ustanowiony w całej Wspólnocie; poziom ten powi- nien zostać ustalony nie poprzez szczegółowe przepisy, ale (1) Dz. U. C 165 z 16. 6. 1993, str. 4. (2) Dz. U. C 34 z 2. 2. 1994, str. 42. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 20 kwietnia 1994 r. (Dz. U. C 128 z 9. 5. 1994, str. 167), wspólne stanowisko z dnia 7 paździer- nika 1997 r. (Dz. U. C 375 z 10. 12. 1997, str. 2) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 lutego 1998 r. (dotychczas nie opubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). (6) (7) (8) (9) ogólne wytyczne, pozwalające Państwom Członkowskim na jednolite zastosowanie tych minimalnych wymagań. Praca z udziałem środków chemicznych może narazić pra- cowników na niebezpieczeństwo. 80/1107/EWG (5)) Dyrektywa Rady 80/1107/EWG z dnia 27 listopada 1980 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie środków chemicz- nych, fizycznych i biologicznych w pracy (4), dyrektywa Rady 82/605/EWG z dnia 28 lipca 1982 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z nara- żeniem na działanie ołowiu i jego związków w pracy (pierwsza dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 8 dyrektywy Rady 88/364/EWG z dnia 9 czerwca 1988 r. dotycząca ochrony pracowników w pracy przez wprowadzenie zakazów uży- wania pewnych określonych środków oraz wykonywania niektórych czynności (czwarta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 8 dyrektywy 80/1107/EWG (6)), powin- ny, zarówno ze względów jednolitości i zrozumiałości, jak również ze względów technicznych, zostać zweryfikowane i zawarte w jednej dyrektywie ustanawiającej minimalne wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa pracow- ników w pracy ze środkami chemicznymi; dyrektywy te mogą zostać uchylone. dyrektywa i Niniejsza dyrektywa jest dyrektywą szczegółową w rozu- mieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (7). Przepisy wspomnianej dyrektywy mają w pełni zastosowa- nie do narażenia pracowników na działanie środków che- micznych, z zastrzeżeniem bardziej surowych przepisów i/lub szczegółowych przepisów niniejszej dyrektywy. (10) Bardziej surowe i szczegółowe przepisy dotyczące trans- portu niebezpiecznych środków chemicznych zawarte są w wiążących umowach międzynarodowych i konwencjach włączonych do wspólnotowych przepisów w zakresie transportu towarów niebezpiecznych drogą, koleją, drogą morską i drogą powietrzną,. (4) Dz. U. L 327 z 3. 12. 1980, str. 8. Dyrektywa ostatnio zmieniona przez dyrektywę 88/642/EWG (Dz. U. L 356 z 24. 12. 1988, str. 74). (5) Dz. U. L 247 z 23. 8. 1982, str. 12. (6) Dz. U. L 179 z 9. 7. 1988, str. 44. (7) Dz. U. L 183 z 29. 6. 1989, str. 1. 280 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 (11) W drodze dyrektywy 67/548/EWG (1) oraz dyrektywy 88/379/EWG (2) z dnia 7 czerwca 1988 r. w sprawie zbli- żenia przepisów ustawowych, wykonawczych i adminis- tracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do kla- syfikacji, pakowania i etykietowania niebezpiecznych preparatów, Rada ustanowiła system kryteriów do celów klasyfikacji niebezpiecznych preparatów. (12) Definicja niebezpiecznego środka chemicznego powinna obejmować każdy środek chemiczny, który spełnia te kry- teria, jak również ten, który tych kryteriów nie spełnia, ale który może, ze względu na swoje właściwości fizyko- chemiczne, chemiczne lub toksykologiczne oraz sposób jego używania, stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników. (13) W dyrektywie 90/492/EWG (3) Komisja określiła i ustaliła system specjalistycznej informacji dotyczącej niebezpiecz- nych substancji i preparatów, w formie kart z danymi dotyczącymi bezpieczeństwa w pierwszym rzędzie skiero- wanych do użytkowników przemysłowych, aby umożliwić im podjęcie kroków koniecznych do zapewnienia ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników; dyrektywa Rady 92/58/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie mini- malnych wymagań dotyczących znaków bezpieczeństwa i/lub ochrony zdrowia w pracy (dziewiąta dyrektywa szcze- gółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG (4)) ustanawia system oznakowania zbiorni- ków i rur używanych do niebezpiecznych substancji i pre- paratów w pracy. (14) Pracodawca powinien ocenić ryzyko związane z obecno- ścią niebezpiecznych środków chemicznych w miejscu pracy, w celu podjęcia stosownych działań zapobiegaw- czych i ochronnych przewidzianych w niniejszej dyrekty- wie. (15) Środki zapobiegawcze określone poprzez ocenę ryzyka i podjęte przez pracodawcę powinny być zgodne z koniecznością ochrony zdrowia publicznego i środowiska. (17) Kontrolowanie zdrowia pracowników, dla których wyniki powyższej analizy wykazały zagrożenie dla zdrowia, może przyczyniać się do podjęcia przez pracodawcę środków zapobiegawczych i ochronnych. (18) Pracodawca musi regularnie oceniać ryzyko i przeprowa- dzać pomiary oraz być zaznajomionym z postępem technologicznym, w celu poprawy poziomu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników. (19) Najnowsze dane naukowe powinny zostać poddane oce- nie przez niezależnych ekspertów naukowych, aby wes- przeć Komisję w ustaleniu dopuszczalnych wartości nara- żenia w pracy. (20) Pomimo tego, że w niektórych przypadkach wiedza naukowa nie pozwala na ustalenie poziomu narażenia na działanie danego środka chemicznego, poniżej którego nie występuje zagrożenie dla zdrowia, niemniej jednak zmniej- szenie narażenia na te środki chemiczne obniży te ryzyko. (21) W dyrektywie 91/322/EWG (5) i dyrektywie 96/94/WE (6) Komisja ustanowiła wskaźnikowe wartości dopuszczalne przewidziane w dyrektywie 80/1107/EWG; pierwsze dwie wymienione dyrektywy powinny pozostać utrzymane jako część obecnej struktury. (22) Konieczne dostosowania techniczne do niniejszej dyrek- tywy powinny zostać ustalone przez Komisję we współ- pracy z Komitetem ustanowionym przez dyrektywę 89/391/EWG, wspierającym Komisję w przeprowadzaniu technicznych dostosowań dyrektyw szczegółowych doko- nywanych w ramach wspomnianej dyrektywy; Komisja, po zasięgnięciu opinii Komitetu Doradczego ds. bezpieczeń- stwa, higieny i ochrony zdrowia w miejscu pracy zgodnie z decyzją 74/325/EWG (7), powinna także ustalić prak- tyczne wytyczne stosowania niniejszej dyrektywy. (16) W celu zapewnienia wyższego poziomu ochrony pracow- nicy i ich przedstawiciele muszą być informowani o ryzy- kach, które środki chemiczne niosą dla ich bezpieczeństwa i zdrowia, a także o środkach koniecznych w celu zmniej- szenia lub eliminacji tych ryzyk; muszą oni mieć możli- wość stwierdzenia, że podjęto odpowiednie środki ochronne. (1) Dz. U. 196 z 16. 8. 1967, str. 1. Dyrektywa zmieniona ostatnio przez dyrektywę 96/56/WE (Dz. U. L 236 z 18. 9. 1996, str. 35). (2) Dz. U. L 187 z 16. 7. 1988, str. 14. Dyrektywa zmieniona ostatnio przez dyrektywę 96/65/WE (Dz. U. L 265 z 18. 10. 1996, str. 15). (3) Dz. U. L 275 z 5. 10. 1990, str. 35. (4) Dz. U. L 245 z 26. 8. 1992, str. 23. (23) Uchylenie dyrektywy 80/1107/EWG nie może pociągnąć za sobą obniżenia aktualnych norm ochrony przed dzia- łaniem środków chemicznych, fizycznych i biologicznych; normy wypływające z istniejących dyrektyw dotyczących środków biologicznych, projekt dyrektywy dotyczącej środków fizycznych, niniejsza dyrektywa i wszelkie zmiany w tych tekstach, powinny odzwierciedlać i przy- najmniej utrzymywać normy ustanowione na mocy wspo- mnianej dyrektywy. (5) Dz. U. L 177 z 5. 7. 1991, str. 22. (6) Dz. U. L 338 z 28. 12. 1996, str. 86. (7) Dz. U. L 185 z 9. 7. 1974, str. 15. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem przystąpienia z 1994 r. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 281 (24) Niniejsza dyrektywa stanowi praktyczny wkład w kształ- towanie społecznego wymiaru rynku wewnętrznego, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: ROZDZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Cel i zakres 1. Niniejsza dyrektywa, która jest czternastą dyrektywą szcze- gółową w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG, ustanawia minimalne wymagania dotyczące ochrony pracowni- ków przed zagrożeniami dla ich bezpieczeństwa i zdrowia wyni- kającymi lub mogącymi wyniknąć w efekcie narażenia na działa- nie środków chemicznych, znajdujących się w miejscu pracy lub w wyniku pracy z udziałem środków chemicznych. IBC i IGC jak określone w art. 2 dyrektywy 93/75/EWG (4), prze- pisów Układu Europejskiego dotyczących międzynarodowego przewozu ładunków niebezpiecznych na wodach śródlądowych oraz rozporządzeniu w sprawie przewozu niebezpiecznych ładunków na Renie jak przyjęte do ustawodawstwa wspólnoto- wego i w instrukcjach technicznych do bezpiecznego przewozu rzeczy, wydanych przez Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego, stosują się w dniu wejścia w życie niniejszej dyrek- tywy. Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszej dyrektywy, poniższe określenia mają nastę- pujące znaczenie: a) „środek chemiczny” oznacza każdy pierwiastek lub związek chemiczny, samodzielny lub z domieszkami, w stanie natural- nym lub w formie jakiej jest produkowany, używany lub uwalniany, również pod postacią odpadów, w wyniku jakiej- kolwiek pracy, niezależnie od tego, czy jest produkowany celowo oraz czy jest wprowadzany na rynek lub też nie; b) „niebezpieczny środek chemiczny” oznacza: 2. Wymagania niniejszej dyrektywy stosuje się, gdy w miejscu pracy występują lub mogą wystąpić niebezpieczne środki che- miczne, z zastrzeżeniem przepisów dotyczących środków che- micznych, do których stosuje się środki ochrony przed napromie- niowaniem zawarte w dyrektywach przyjętych na mocy Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. i) każdy środek chemiczny, które spełnia kryteria klasyfika- cji substancji niebezpiecznych zgodnie z załącznikiem VI do dyrektywy 67/548/EWG, niezależnie od tego, czy sub- stancja ta jest sklasyfikowana na mocy wspomnianej dyrektywy z wyłączeniem substancji, które spełniają jedy- nie kryterium substancji niebezpiecznych dla środowiska; 3. Przepisy niniejszej dyrektywy mają zastosowanie w zakresie czynników rakotwórczych w pracy z zastrzeżeniem bardziej surowych i/lub szczegółowych przepisów zawartych w dyrekty- wie 90/394/EWG z dnia 28 czerwca 1990 r. w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na dzia- łanie czynników rakotwórczych podczas pracy (szósta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (1). 4. Przepisy dyrektywy 89/391/EWG stosuje się w pełni do zakre- su, o którym mowa w niniejszym artykule, z zastrzeżeniem bar- dziej surowych i/lub szczegółowych przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie. 5. W zakresie transportu niebezpiecznych środków chemicz- nych, przepisy niniejszej dyrektywy z zastrzeżeniem bardziej surowych przepisów dyrektywy 94/55/WE (2), dyrektywy 96/49/WE (3), przepisów kodu IMDG, szczegółowych i/lub (1) Dz. U. L 196 z 26. 7. 1990, str. 1. (2) Dyrektywa Rady 94/55/WE z dnia 21 listopada 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstwa Państw Członkowskich w zakresie trans- portu drogowego towarów niebezpiecznych (Dz. U. L 319 z 12. 12. 1994, str. 7). Dyrektywa zmieniona dyrektywą Komisji 96/86/WE (Dz. U. L 335 z 24. 12. 1996, str. 43). (3) Dyrektywa Rady 96/49/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie zbli- żenia ustawodawstwa Państw Członkowskich w zakresie transportu towarów niebezpiecznych koleją (Dz. U. L 235, z 17. 9. 1996, str. 25). Dyrektywa zmieniona dyrektywą Komisji 96/87/WE (Dz. U. L 335 z 24. 12. 1996, str. 45). ii) każdy środek chemiczny, które spełnia kryteria klasyfika- cji preparatu niebezpiecznego w rozumieniu dyrektywy 88/379/EWG, niezależnie od tego, czy preparat ten jest sklasyfikowany na mocy wspomnianej dyrektywy inna z wyłączeniem preparatów, które spełniają jedynie kryte- rium substancji niebezpiecznych dla środowiska; iii) każdy środek chemiczny, który, mimo iż nie spełnia kry- teriów klasyfikacji środków niebezpiecznych zgodnie z punktami i) i ii), ze względu na jego właściwości fizyko- chemiczne, chemiczne lub toksyczne oraz sposób, w jaki jest używany lub występuje w miejscu pracy, może stano- wić zagrożenie dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowni- ków, odnosi się to także do każdego środka chemicznego, o określonej dopuszczalnej wartości narażenia zawodo- wego na mocy art. 3. c) „działanie z użyciem środków chemicznych” oznacza każdą pracę, w której używane są środki chemiczne, lub ich użycie jest zamierzone w dowolnym procesie, włącznie z produkcją, przeładunkiem przechowywaniem, transportem lub usuwa- niem i przerabianiem, lub które są rezultatem takiej pracy; (4) Dyrektywa Rady 93/75/EWG z dnia 13 września 1993 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących statków zmierzających do por- tów wspólnotowych i przewożących ładunek niebezpieczny lub zanieczyszczający (Dz. U. L 247 z 5. 10. 1993, str. 19). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 97/34/WE (Dz. U L 158 z 17. 6. 1997, str. 40). 282 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 d) „dopuszczalna wartość narażenia zawodowego” oznacza, chyba że z postanowienia szczególnego wynika inaczej, dopuszczalną wartość średniej w funkcji czasu stężenia środka chemicznego w powietrzu w strefie oddechowej pracownika w danym okresie czasu; „dopuszczalna wartość biologiczna” oznacza wartość stężenia danego środka w stosownym środowisku biologicznym, jego produktów metabolizmu lub wskaźnika skutku; e) f) 4. Obowiązujące dopuszczalne wartości narażenia zawodowego mogą zostać ustalone na poziomie wspólnotowym i, oprócz środków branych pod uwagę przy ustalaniu wskaźnikowych dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego, odzwiercie- dlają czynniki wykonalności, zachowując jednocześnie cel ochrony zdrowia pracowników w miejscu pracy. Takie dopusz- czalne wartości ustalane są zgodnie z art. 118a Traktatu i usta- nowione w załączniku I do niniejszej dyrektywy. „nadzór medyczny” oznacza ocenę stanu zdrowia poszczegól- nego pracownika mając na uwadze narażenie na środki che- miczne w miejscu pracy; 5. Dla każdego środka chemicznego, dla którego ustala się wią- żącą dopuszczalną wartość narażenia zawodowego, Państwa Członkowskie ustanawiają odpowiadającą jej obowiązującą kra- jową dopuszczalną wartość narażenia zawodowego, opartą na, lecz nieprzekraczającą dopuszczalnej wartości wspólnotowej. g) „niebezpieczeństwo” oznacza wewnętrzne właściwości środka chemicznego, które mogą powodować szkodliwy efekt; h) „ryzyko” oznacza prawdopodobieństwo, iż dany środek będzie szkodliwy podczas użycia i/lub narażenia na działanie. Artykuł 3 Dopuszczalna wartość narażenia zawodowego i dopuszczalne wartości biologiczne 1. Komisja ocenia związek pomiędzy skutkami zdrowotnymi niebezpiecznych środków chemicznych i poziomu narażenia zawodowego przy pomocy niezależnej oceny naukowej najnow- szych dostępnych danych naukowych. 6. Obowiązujące dopuszczalne wartości biologiczne mogą zostać ustalone na poziomie wspólnotowym na podstawie oceny opisanej w ust. 1 i dostępności technik pomiarowych; odzwier- ciedlają czynniki wykonalności przy zachowaniu celu zapewnie- nia zdrowia pracowników w miejscu pracy. Takie dopuszczalne wartości ustalane są zgodnie z procedurą określoną w art. 118a Traktatu i zamieszczone w załączniku II do niniejszej dyrektywy, wraz z innymi odpowiednimi informacjami w zakresie kontroli stanu zdrowia. 7. Dla każdego środka chemicznego, dla którego ustala się wią- żącą dopuszczalną wartość biologiczną, Państwa Członkowskie ustanawiają odpowiadającą jej obowiązującą krajową dopusz- czalną wartość biologiczną, opartą na, lecz nie przekraczającą dopuszczalnej wartości wspólnotowej. 2. Na podstawie oceny opisanej w ust. 1, po uprzedniej konsul- tacji z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Bigieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy, Komisja przedstawia euro- pejskie cele w zakresie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z działaniem środków chemicznych w formie wskaź- nikowych dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego, które zostaną wytyczone na poziomie wspólnotowym. 8. Po wprowadzeniu nowej wartości lub zmianie krajowej dopuszczalnej wartości narażenia lub krajowej dopuszczalnej wartości biologicznej dla środka chemicznego, Państwo Człon- kowskie powiadamia o tym Komisję i pozostałe Państwa Człon- kowskie załączając stosowne dane naukowe i techniczne. Komi- sja podejmuje stosowne działania. Te dopuszczalne wartości są ustalane i weryfikowane, biorąc pod uwagę dostępność technik pomiarowych, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 dyrektywy 83/391/EWG. Państwa Człon- kowskie stale informują organizacje pracowników i pracodaw- ców o wskaźnikowych dopuszczalnych wartościach narażenia zawodowego ustalanych na poziomie Wspólnoty. 9. Na podstawie sprawozdań sporządzanych i przekazywanych przez Państwa Członkowskie na mocy art. 15, Komisja dokonuje oceny sposobu w jaki Państwa Członkowskie wzięły pod uwagę wspólnotowe wskaźnikowe dopuszczalne wartości przy ustala- niu odnośnych krajowych dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego. 3. Dla każdego środka chemicznego, dla którego wskaźnikową dopuszczalną wartością narażenia zawodowego ustala się na poziomie Wspólnoty, Państwa Członkowskie ustanawiają kra- jową dopuszczalną wartość narażenia zawodowego, biorąc pod uwagę wspólnotową dopuszczalną wartość oraz określając jej rodzaj zgodnie u ustawodawstwem krajowym i przyjętą praktyką. 10. Znormalizowane metody pomiaru i oceny stężenia w powie- trzu w miejscu pracy, w związku z dopuszczalnymi wartościami narażenia zawodowego opracowane zostaną zgodnie z art. 12 ust. 2. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 283 ROZDZIAŁ II ZOBOWIĄZANIA PRACODAWCY Artykuł 4 Określenie i ocena ryzyka związanego z narażeniem na działanie niebezpiecznych środków chemicznych 1. W wykonaniu obowiązków określonych w art. 6 ust. 3 i art. 9 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG, pracodawca najpierw określa, czy niebezpieczne środki chemiczne występują w miejscu pracy. Jeżeli występują, ocenia ryzyko zagrażające bezpieczeństwu i zdrowiu pracowników wynikające z obecności tych środków chemicznych, biorąc pod uwagę, co następuje: — niebezpieczne właściwości tych środków, — informacje dotyczące bezpieczeństwa i zdrowia, które pod- awane są przez dostawcę (np. stosowna karta zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa zgodnie z przepisami dyrek- tywy 67/548/EWG lub dyrektywy 88/379/EWG), — poziom, typ i długość narażenia, 3. Ocena zagrożenia zawiera niektóre działania przedsiębiorstwa lub organizacji, takie jak konserwacja i naprawa, w których można przewidzieć ryzyko narażenia lub które z innych wzglę- dów mogą mieć szkodliwe skutki dla bezpieczeństwa i zdrowia, nawet mimo podjęcia wszelkich technicznych środków. 4. W przypadku działań wymagających narażenia na działanie kilku niebezpiecznych środków chemicznych, ryzyko ocenia się na podstawie zagrożenia, jakie niosą środki chemiczne w dowol- nej kombinacji. 5. W przypadku nowej działalności z udziałem niebezpiecznych środków chemicznych, praca rozpoczyna się jedynie po przepro- wadzeniu oceny ryzyka związanego z tą działalnością i wdroże- niu wybranych środków zapobiegawczych. 6. Praktyczne wytyczne dla określenia i oceny ryzyk oraz doko- nania ich przeglądu, i jeżeli konieczne, ich dostosowania, zostaną wypracowane zgodnie z art. 12 ust. 2. Artykuł 5 Ogólne zasady zapobiegania zagrożeniom związanym z środków narażeniem na chemicznych oraz zastosowaniem niniejszej dyrektywy w związku z oceną zagrożenia działanie niebezpiecznych — warunki pracy z udziałem tych środków, włącznie z ich ilo- ścią, — dopuszczalne wartości narażenia zawodowego lub dopusz- czalne wartości biologiczne ustalone na terytorium danego Państwa Członkowskiego, 1. Zapewniając zdrowie i bezpieczeństwo pracowników w każ- dym działaniu związanym z narażeniem na działanie środków chemicznych, pracodawca podejmuje wszelkie konieczne środki zapobiegawcze określone w art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy 89/391/EWG wraz ze środkami przewidzianymi w niniejszej dyrektywie. — skutki podjętych działań prewencyjnych lub środków, które należy podjąć, 2. Zagrożenia zdrowia i bezpieczeństwa pracowników narażo- nych na działanie niebezpiecznych środków chemicznych w pracy eliminuje się lub sprowadza do minimum poprzez: — tam gdzie jest to możliwe, wnioski, które można wyciągnąć z przeprowadzonych kontroli stanu zdrowia. — planowanie i organizację pracy w miejscu pracy, Pracodawca uzyskuje dodatkowe informacje, które są potrzebne do oceny zagrożenia, od dostawcy lub z innego łatwo dostępnego źródła. Tam gdzie jest to stosowne, informacje te zawierają szcze- gółową ocenę zagrożenia dla użytkowników na podstawie usta- wodawstwa wspólnotowego w zakresie środków chemicznych. 2. Pracodawca musi posiadać ocenę zagrożenia zgodnie z art. 9 dyrektywy 89/391/EWG oraz określić środki, które zostały pod- jęte zgodnie z art. 5 i 6 niniejszej dyrektywy. Ocena zagrożenia jest udokumentowana w sposób zgodny z ustawodawstwem kra- jowym i praktyką, i może zawierać dowody dostarczone przez pracodawcę, iż charakter i zakres zagrożenia związanego z dzia- łaniem środków chemicznych czynią niepotrzebną dalszą bar- dziej szczegółową ocenę zagrożenia. Ocena zagrożenia jest uak- tualniana, szczególnie jeśli miały miejsce znaczące zmiany, które mogłyby uczynić ją nieaktualną, lub gdy wyniki kontroli stanu zdrowia wskazują, iż jest ona konieczna. — dostarczenie stosownego sprzętu do pracy z narażeniem na działanie środków chemicznych oraz procedury konserwacji i naprawy urządzeń, które zapewniają zdrowie i bezpieczeń- stwo pracowników w miejscu pracy, — ograniczenie do minimum liczby pracowników narażonych lub potencjalnie narażonych, — ograniczenie do minimum czasu trwania i intensywności narażenia, — stosowne działania w zakresie higieny, — ograniczanie ilości środków chemicznych znajdujących się w miejscu pracy do minimum wymaganego dla danego typu pracy, 284 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 — stosowną organizację pracy włącznie z zasadami bezpieczeń- stwa podczas konserwacji i naprawy urządzeń, przechowywa- nia i transportu niebezpiecznych środków chemicznych i odpadów zawierających takie środki chemiczne w miejscu pracy. c) w przypadku, gdy narażeniu nie można zapobiec innymi środkami, zastosowanie indywidualnych środków ochron- nych włącznie z indywidualnym wyposażeniem ochronnym. Praktyczne wytyczne odnośnie środków prewencyjnych do celów kontroli zagrożenia wypracowuje się zgodnie z art. 12 ust. 2. 3. W przypadku, gdy wyniki oceny, o której mowa w art. 4 ust. 1 wykazują zagrożenie dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, mają zastosowanie szczególne środki ochrony, prewencji i kon- troli określone w art. 6, 7 i 10. 4. W przypadku, gdy wyniki oceny, o której mowa w art. 4 ust. 1 wykazują, że ze względu na ilości niebezpiecznych środków che- micznych znajdujących się w miejscu pracy, istnieje jedynie lek- kie zagrożenie dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, a środki powzięte zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu są wystarczające do zmniejszenia tego zagrożenia, przepisy art. 6, 7 i 10 nie mają zastosowania. Artykuł 6 Szczególne środki ochrony i zapobiegania 1. Pracodawca zapewnia, że zagrożenie wynikające z narażenia na działanie niebezpiecznych środków chemicznych dla bezpie- czeństwa i zdrowia pracowników jest eliminowane lub ograni- czane do minimum. 2. W stosowaniu ust. 1, pracodawca w pierwszej kolejności zastosuje zastępowanie, tym samym unikając stosowania jednego niebezpiecznego środka chemicznego poprzez zastąpienie go innym środkiem lub procesem chemicznym, który w warunkach jego użycia nie jest niebezpieczny lub jest mniej niebezpieczny dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, w zależności od przy- padku. W przypadku, gdy charakter działalności nie pozwala na wyeli- minowanie zagrożenia przez zastępowanie, mając na względzie działania i ocenę zagrożenia określone w art. 4, pracodawca zapewnia, że zagrożenie jest zmniejszone do minimum w drodze zastosowania środków ochrony i zapobiegania, zgodnych z oceną zagrożenia przeprowadzoną na mocy art. 4. Środki te są nastę- pujące, według stopnia ich ważności: a) zaprojektowanie odpowiedniej organizacji pracy i kontroli technicznych oraz użycia stosownego sprzętu i wyposażenia w celu uniknięcia lub zminimalizowania uwalniania niebez- piecznych środków chemicznych, które mogą stanowić zagro- żenie dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy; b) zastosowanie środków ochrony zbiorowej przy źródle zagro- żenia, takich jak odpowiednia wentylacja i odpowiednie środki organizacyjne; Praktyczne wytyczne odnośnie środków zapobiegawczych do celów kontroli zagrożenia wypracowuje się zgodnie z art. 12 ust. 2. 3. Środki, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, stosuje się wraz z kontrolą stanu zdrowia zgodnie z art. 10 jeżeli jest to uzasadnione charakterem zagrożenia. 4. Chyba że pracodawca jasno wykaże innymi sposobami oce- ny, zgodnie z ust. 2, iż osiągnął odpowiedni poziom zapobiega- nia i ochrony, przeprowadza regularnie, a także po każdej zmia- nie warunków, które mogą wpływać na narażenie pracowników na działanie środków chemicznych, takie pomiary środków che- micznych stanowiących zagrożenie dla zdrowia pracowników w miejscu pracy, które okażą się konieczne, szczególnie wzglę- dem dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego. 5. Pracodawca bierze pod uwagę wyniki procedur, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu w zakresie spełniania obo- wiązków określonych lub wynikających z art. 4. W każdym przypadku gdy dopuszczalne wartości narażenia zawodowego ustanowione na terytorium danego Państwa Człon- kowskiego zostały przekroczone, pracodawca natychmiast podej- muje kroki, biorąc pod uwagę charakter tego ograniczenia, aby zaradzić sytuacji przez zastosowanie środków zapobiegania i ochrony. 6. Na podstawie ogólnej oceny i ogólnych zasad prewencji i zagrożenia w art. 4 i 5, pracodawca podejmuje środki techniczne i organizacyjne dostosowane do charakteru operacji, włącznie z przechowaniem, przeładowaniem i segregacją niezgodnych środ- ków chemicznych, i zapewniające ochronę pracowników przed niebezpieczeństwami wynikającymi z właściwości fizykoche- micznych środków chemicznych. W szczególności podejmuje następujące środki, według ich stopnia ważności, aby: a) zapobiec występowaniu w miejscu pracy niebezpiecznego nagromadzenia substancji palnych lub niebezpiecznych ilości substancji chemicznie niestabilnych lub, gdy charakter pracy na to nie zezwala; b) uniknąć obecności źródeł zapłonu, które mogłyby spowodo- wać pożar i wybuchy, lub niekorzystne warunki, w których substancje chemicznie niestabilne lub mieszaniny substancji mogłyby mieć niebezpieczne skutki fizyczne; oraz c) zmniejszyć szkodliwe skutki dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników w przypadku pożaru lub eksplozji z powodu zapalenia się substancji palnych, lub niebezpiecznych skutków fizycznych spowodowanych substancjami lub mieszaninami niestabilnych chemicznie substancji. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 285 Urządzenia i systemy ochronne przewidziane przez pracodawcę dla ochrony pracowników muszą spełniać stosowne przepisy wspólnotowe w zakresie projektu, produkcji i dostaw w stosunku do zdrowia i bezpieczeństwa. Środki techniczne i/lub organiza- cyjne podejmowane przez pracodawcę uwzględniają podział grup urządzeń na kategorie określone w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE z dnia 23 marca 1994. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich doty- czących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w środowiskach potencjalnie wybuchowych (1). Pracodawca podejmuje środki w celu zapewnienia wystarczającej kontroli nad instalacjami, wyposażeniem i maszynami lub udo- stępnia sprzęt gaśniczy lub urządzenia ograniczające ciśnienie. Artykuł 7 Środki mające zastosowanie przy wypadkach, zajściach i nagłych przypadkach 1. Bez uszczerbku dla zobowiązań określonych w art. 8 dyrek- tywy 89/391/EWG, pracodawca w celu ochrony zdrowia i bez- pieczeństwa pracowników od wypadku, zajścia i nagłego przy- padku związanego z obecnością niebezpiecznych środków chemicznych w miejscu pracy, ustali procedury (plany działania), które mogą zostać zrealizowane, gdy takie zdarzenie ma miejsce tak, aby podjęte były stosowne działania. Te ustalenia obejmują odpowiednie ćwiczebne alarmy przeciwpożarowe, które należy powtarzać w regularnych odstępach czasu, a także udostępnienie stosownych urządzeń pierwszej pomocy. 2. W przypadku zaistnienia sytuacji wskazanej w ust. 1, praco- dawca niezwłocznie podejmuje kroki w celu zmniejszenia skut- ków danego zdarzenia oraz w celu powiadomienia o nim pra- cowników, których to dotyczy. W celu przywrócenia normalnej sytuacji: — pracodawca zastosuje stosowne środki, aby zaradzić możli- wie jak najszybciej zaistniałej sytuacji, — jedynie pracownicy, którzy są niezbędni do przeprowadzenia działań naprawczych lub innych koniecznych prac, mogą pra- cować w strefie dotkniętej zajściem. 3. Pracownicy, którzy mogą pracować w strefie dotkniętej zaj- ściem, otrzymują stosowną odzież ochronną, indywidualne wyposażenie ochronne, specjalistyczny sprzęt ochronny i sprzęt bezpieczeństwa, którego muszą używać tak długo jak trwa sytua- cja; taka sytuacja nie może być trwała. Osobom niezabezpieczonym nie wolno pozostawać w strefie dotkniętej zajściem. alarmowe i inne systemy konieczne do sygnalizowania zwiększo- nego zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia, aby umożliwić odpowiednią reakcję i przeprowadzić, jeżeli zajdzie taka potrze- ba, działania naprawcze oraz operacje udzielenia pomocy, ewa- kuację i operacje ratunkowe. 5. Pracodawca zapewnia dostępność informacji dotyczącej usta- leń o stanie zagrożenia związanym z niebezpiecznymi środkami chemicznymi. Stosowne wewnętrzne i zewnętrzne służby ochronne mają dostęp do tej informacji, która zawiera: — wstępne ostrzeżenie o stosownych niebezpieczeństwach przy pracy, ustaleniach dotyczących identyfikacji niebezpieczeń- stwa, środkach ostrożności i procedurach tak, aby służba ochronna mogła przygotować swoje własne procedury inter- wencji i środki ostrożności, oraz — każdą dostępną informację dotyczącą szczególnych niebez- pieczeństw zaistniałych lub mogących zaistnieć podczas wypadku lub stanu zagrożenia, włącznie z informacją doty- czącą procedur przygotowanych na mocy niniejszego arty- kułu. Artykuł 8 Informowanie i szkolenie pracowników 1. Bez uszczerbku dla art. 10 i 12 dyrektywy 89/391/EWG pra- codawca zapewnia, że pracownicy i/lub ich przedstawiciele: — otrzymają dane uzyskane zgodnie z art. 4 niniejszej dyrek- tywy i będą dalej informowani za każdym razem, gdy po zna- czącej zmianie w miejscu pracy dane te ulegają zmianie, — otrzymają informację dotyczącą niebezpiecznych środków chemicznych znajdujących się w miejscu pracy, takie jak ich nazwy, zagrożenie, jakie niosą dla bezpieczeństwa i zdrowia, stosowne dopuszczalne wartości narażenia zawodowego i inne przepisy prawne, — otrzymają szkolenie i informację w zakresie stosownych środ- ków ostrożności i działań, które należy podjąć w celu osobi- stej ochrony, a także innych pracowników w miejscu pracy, — otrzymają dostęp do całej dokumentacji w zakresie bezpie- czeństwa od dostawcy zgodnie z art. 10 dyrektywy 88/379/EWG i art. 27 dyrektywy 92/32/EWG (2), oraz, że informacja ta jest: — dostarczona w odpowiedniej formie, stosownie do wyników oceny zagrożenia na mocy art. 4 niniejszej dyrektywy. Może ona mieć zróżnicowaną formę od ustnego obwieszczenia do indywidualnych wskazań i szkoleń popartych informacjami pisemnymi, w zależności od charakteru i stopnia zagrożenia, które wykazała ocena ryzyka we wspomnianym artykule, 4. Z zastrzeżeniem art. 8 dyrektywy 89/391/EWG pracodawca podejmuje wszelkie konieczne środki, aby zainstalować systemy — uaktualniana ze względu na zmianę warunków. (1) Dz. U. L 100 z 19. 4. 1994, str. 1. (2) Dz. U. L 154 z 5. 6. 1992, str. 1. 286 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 2. W przypadku gdy pojemniki i rury używane przy pracy z nie- bezpiecznymi środkami chemicznymi nie są oznakowane zgod- nie ze stosownym ustawodawstwem wspólnotowym odnośnie etykietowania środków chemicznych oraz znaków bezpieczeń- stwa w miejscu pracy, pracodawca zapewnia, bez uszczerbku dla odstępstw, o których mowa w wyżej wymienionym ustawodaw- stwie, że zawartość pojemników i rur, jak również charakter tej zawartości i związane z nią niebezpieczeństwa, były łatwe do zidentyfikowania. 3. Państwa Członkowskie mogą podjąć wszelkie konieczne kroki w celu zapewnienia, że pracodawcy, mogą na własną prośbę otrzymać, w pierwszej kolejności od producentów czy dostaw- ców, wszelkie informacje dotyczące niebezpiecznych środków chemicznych konieczne do zastosowania art. 4 ust. 1 niniejszej dyrektywy, w takim zakresie w jakim dyrektywy 67/548/EWG i 88/379/EWG nie zawierają żadnego obowiązku udostępniania informacji. 3. W przypadku, gdy odstępstwa są dozwolone zgodnie z ust. 2, właściwe władze wymagają od pracodawcy udzielenia następują- cych informacji: — uzasadnienia wniosku o udzielenie odstępstwa, — planowanej ilości środków chemicznych zużywanych rocz- nie, — opisu działań i/lub zachodzących reakcji lub procesów, — planowanych środków ostrożności w celu ochrony bezpie- czeństwa i zdrowia pracowników, — środków technicznych i organizacyjnych podjętych w celu uniknięcia narażenia pracowników. 4. Rada, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 188a Traktatu, może zmienić listę zakazów, o których mowa w ust. 1 niniej- szego artykułu, dołączając dalsze środki chemiczne lub działania. ROZDZIAŁ III PRZEPISY RÓŻNE Artykuł 9 Zakazy 1. Aby zapobiec zagrożeniu zdrowia pracowników związanemu z narażeniem na działanie niektórych środków chemicznych, wytwarzanie, produkcja lub zastosowanie przy pracy środków chemicznych i działań określonych w załączniku III w zakresie określonym we wspomnianym załączniku jest zabronione. 2. Państwa Członkowskie mogą zezwolić na odstępstwa od wymagań ust. 1 w następujących przypadkach: — w celach wyłącznie naukowo-badawczych oraz badań, włącz- nie z analizą, — w działaniach zmierzających do eliminacji środków chemicz- nych, które występują w postaci produktów ubocznych lub odpadów, — w produkcji środków chemicznych, o których mowa w ust. 1 przeznaczonych do użycia jako produkty pośrednie, jak rów- nież do takiego użycia. Należy unikać narażania pracowników na działanie środków che- micznych, o których mowa w ust. 1, w szczególności poprzez ustalenie, że produkcja i najszybsze możliwe zużycie tych środ- ków chemicznych jako produktów pośrednich musi odbywać się w jednym zamkniętym systemie, z którego wspomniane środki chemiczne mogą być pobrane jedynie na tyle, na ile jest to konieczne do kontroli procesu lub konserwacji i naprawy sys- temu produkcyjnego. Państwa Członkowskie mogą wprowadzić systemy zezwoleń indywidualnych. Artykuł 10 Nadzór medyczny 1. Bez uszczerbku dla art. 14 dyrektywy 89/391/EWG, Państwa Członkowskie wprowadzają uzgodnienia dla przeprowadzania nadzoru zdrowia pracowników, dla których wyniki oceny, o której mowa w art. 4 niniejszej dyrektywy, wykazały zagrożenie zdrowia. Uzgodnienia te, włącznie z wymaganiami określonymi dla danych dotyczących zdrowia i poziomu narażenia i ich dostępności, wprowadza się zgodnie z ustawodawstwem krajo- wym i/lub praktyką. Kontrola stanu zdrowia, której wyniki są brane pod uwagę przy zastosowaniu środków zapobiegawczych w danym miejscu pracy, jest właściwa gdy: — narażenie pracownika na działanie niebezpiecznych środków chemicznych jest takie, że może z niego wynikać choroba lub dolegliwość, które można określić, oraz — istnieje prawdopodobieństwo, że choroba lub schorzenie mogą pojawić się w szczególnych warunkach pracy pracow- nika, oraz — technika nadzoru medycznego niesie ze sobą małe zagroże- nie dla pracowników. Ponadto, muszą istnieć właściwe metody wykrywania choroby lub dolegliwości. W przypadku gdy wiążąca dopuszczalna wartość biologiczna została ustalona zgodnie z załącznikiem II, kontrola zdrowia będzie obowiązkowym wymogiem do podjęcia pracy z udziałem danego niebezpiecznego środka chemicznego, zgodnie z proce- durą ustanowioną w tym załączniku. Pracowników informuje się o tym wymogu przed wyznaczeniem ich do zadań wiążących się z narażeniem na działanie wskazanego niebezpiecznego środka chemicznego. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 287 2. Państwa Członkowskie wprowadzają przepisy zapewniające, iż dla każdego pracownika, który poddany jest kontroli zdrowia zgodnie z wymaganiami ust. 1, została założona i jest stale uak- tualniana indywidualna dokumentacja zdrowia i poziomu nara- żenia. — zorganizuje stały nadzór medyczny i przeprowadzi ponowną kontrolę stanu zdrowia wszystkich pozostałych pracowni- ków, którzy byli podobnie narażeni. W takich przypadkach osobom, które były narażone odpowiedni lekarz lub specja- lista z zakresu medycyny pracy lub właściwe władze mogą zaproponować badania lekarskie. 3. Dokumentacja zdrowia i poziomu narażenia zawierać będzie wyniki przeprowadzonej kontroli zdrowia i wszelkie dane z kon- troli poziomu narażenia pracownika. Kontrola biologiczna i zwią- zane z nią wymagania mogą stanowić część kontroli zdrowia. Dokumentacja zdrowia i poziomu narażenia jest przechowywana w takiej formie, aby możliwa była późniejsza konsultacja, z zachowaniem wszelkiej poufności. Kopie stosownych akt dokumentacji dostarczane są właściwym władzom na ich wniosek. Pracownik może, na własną prośbę, mieć dostęp do jej osobistej dokumentacji zdrowia i poziomu narażenia. W przypadku, gdy przedsiębiorstwo kończy swoją działalność, dokumentacja zdrowia i poziomu narażenia zostaje przekazana właściwym władzom. 4. W przypadku, gdy w wyniku kontroli zdrowia: — u pracownika wykryto chorobę lub dolegliwość dającą się określić i która według lekarza lub specjalisty z zakresu medy- cyny pracy jest wynikiem narażenia w pracy na działanie niebezpiecznych środków chemicznych, lub — wiążąca dopuszczalna wartość biologiczna została przekro- czona, pracownik zostaje powiadomiony przez lekarza lub inną stosow- nie wykwalifikowaną osobę o swoich wynikach, włącznie z udzie- leniem mu informacji i rady w zakresie ewentualnych badań, którym powinien się poddać po zakończeniu narażenia, oraz pracodawca: — dokona przeglądu oceny zagrożenia dokonanej na mocy art. 4 ust. 1, — dokona przeglądu środków mających na celu eliminację lub zmniejszenie zagrożenia na mocy art. 5 i 6, — weźmie pod uwagę rady specjalisty z zakresu medycyny pracy lub innej stosownie wykwalifikowanej osoby lub właściwej władzy w realizacji wszelkich środków uznanych za konieczne do wyeliminowania lub zmniejszenia zagrożenia zgodnie z art. 6, włącznie z możliwością przydzielenia pra- cownikowi pracy bez ryzyka dalszego narażenia, oraz Artykuł 11 Konsultacja i uczestnictwo pracowników Konsultacja i uczestnictwo pracowników i/lub ich przedstawicieli w sprawach objętych niniejszą dyrektywą, włącznie z jej załącznikami, odbywa się zgodnie z art. 11 dyrektywy 89/391/EWG. Artykuł 12 Dostosowanie załączników, przygotowanie i przyjęcie wytycznych technicznych 1. Dostosowanie o charakterze czysto technicznym załączników zgodnie z: — przyjęciem dyrektyw w dziedzinie harmonizacji technicznej i normalizacji dotyczącej środków chemicznych, oraz/lub — postępem technicznym, zmianami w międzynarodowych normach i specyfikacjach oraz nowymi odkryciami dotyczą- cymi środków chemicznych, wprowadza się zgodnie z procedurą określoną w art. 17 dyrek- tywy 89/391/EWG. 2. Komisja wypracuje praktyczne wytyczne o niewiążącym cha- rakterze Te wytyczne dotyczyć będą tematów, o których mowa w art. 3, 4, 5 i 6 oraz załączniku II, rozdział 1. Komisja skonsultuje się z uprzednio z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy zgodnie z decyzją 74/325/EWG. W kontekście wprowadzenia w życie niniejszej dyrektywy, Pań- stwa Członkowskie biorą pod uwagę w najszerszym możliwym zakresie te wytyczne w tworzeniu ich krajowych polityk ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników. Artykuł 13 Uchylenie i zmiana wcześniejszych dyrektyw 1. Dyrektywy 80/1107/EWG, 82/605/EWG i 88/364/EWG tracą moc z dniem, o którym mowa w art. 14 ust. 1. 288 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 2. W dyrektywie Rady 83/477/EWG z dnia 19 września 1983 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie azbestu w miejscu pracy (druga dyrek- tywa dyrektywy 80/1107/EWG) (1), wprowadza się następujące zmiany: szczegółowa w rozumieniu art. 8 a) w pierwszym zdaniu art. 1 ust. 1 skreśla się następujące zda- nie: „która stanowi drugą dyrektywę szczegółową w rozumieniu art. 8 dyrektywy 80/1107/EWG”; b) art. 9 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie: „2. Zmiany konieczne do dostosowania załączników do niniejszej dyrektywy do postępu technicznego przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowa- dzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (*). (*) Dz. U. L 183 z 29. 6. 1989, str. 1. ” c) w art. 15 ust. 1 akapit drugi następujące wyrazy: „zgodnie z procedurą określoną w art. 10 dyrektywy 80/1107/EWG” zastępuje się następującymi wyrazami: „zgodnie z procedurą określoną w art. 17 dyrektywy 89/391/EWG”. 3. W dyrektywie Rady 86/188/EWG z dnia 12 maja 1986 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie hałasu w miejscu pracy (2) wprowadza się następujące zmiany: ROZDZIAŁ IV Przepisy końcowe Artykuł 14 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawo- we, wykonawcze i administracyjne konieczne do wdrożenia niniejszej dyrektywy najpóźniej 5 maja 2001 r. i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję. Wspomniane środki zawierają odniesienie do niniejszej dyrek- tywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Pań- stwa Członkowskie. 2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawo- wych przepisów prawa krajowego, przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy. Artykuł 15 Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji sprawozdanie co pięć lat z wprowadzania niniejszej dyrektywy, ze wskazaniem opinii pracodawców i pracowników. Komisja informuje o tym Parlament Europejski Ekonomiczno-Społeczny. i Komitet a) w art. 1 ust. 1 skreśla się następujące wyrazy: Artykuł 16 „która stanowi trzecią dyrektywę szczegółową w rozumieniu dyrektywy 80/1107/EWG”; b) w art. 12 ust. 2, drugi akapit otrzymuje następujące brzmie- nie: „Załączniki I i II dostosowuje się do postępu technicznego zgodnie z procedurą określoną w art. 17 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowa- dzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (*). (*) Dz. U. L 183, z 29. 6. 1989, str. 1. ” 4. Wszystkie pozostałe odniesienia w dyrektywie 83/477/EWG i dyrektywie 86/188/EWG do dyrektywy 80/1107/EWG tracą moc w dniu uchylenia wspomnianej dyrektywy. 5. Dyrektywy 91/322/EWG i 96/94/WE pozostają w mocy. Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 17 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Luksemburgu, dnia 7 kwietnia 1998 r. W imieniu Rady D. BLUNKETT Przewodniczący (1) Dz. U. L 263 z 24. 9. 1983, str. 25. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 91/382/EWG (Dz. U. L 206 z 29. 7. 1991, str. 16). (2) Dz. U. L 137 z 24. 5. 1986, str. 28. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 289 ZAŁĄCZNIK I LISTA WIĄŻĄCYCH DOPUSZCZALNYCH WARTOŚCI NARAŻENIA ZAWODOWEGO Nazwa środka Nr EINECS (1) Nr CAS (2) Dopuszczalne wartości nara- żenia zawodowego 8 h (3) Dopuszczalne wartości nara- żenia zawodowego krótkotrwała (4) mg/m3 (5) ppm (6) mg/m3 ppm Ołów nieorganiczny i jego związki 0,15 (1) EINECS: Europejski Spis Istniejących Komercyjnych Substancji Chemicznych. (2) CAS: Służba Analiz Chemicznych. (3) Wartość mierzona lub obliczona w stosunku do okresu 8 godzin, średnia liczona wg czasu. (4) Wartość dopuszczalna, powyżej której narażenie nie powinno już zachodzić, jest to okres 15 minut chyba, że sprecyzowano ina- czej. (5) mg/m3 = miligramy na metr sześcienny powietrza o temperaturze 20 °C i ciśnieniu 101,3 kPa. (6) ppm = części na milion jako objętość w powietrzu (ml/m3). 290 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK II WIĄŻĄCE DOPUSZCZALNE WARTOŚCI BIOLOGICZNE I ŚRODKI NADZORU MEDYCZNEGO 1. Ołów i jego związki 1. 1 Kontrola biologiczna musi zawierać pomiar poziomu ołowiu we krwi za pomocą spektrometrii absorpcyjnej lub metody dającej takie same rezultaty. Obowiązująca dopuszczalna wartość biologiczna wynosi: 1. 2 Przeprowadza się kontrolę zdrowia, gdy: 70 μg Pb/100 ml krwi — narażenie na stężenie ołowiu w powietrzu jest wyższa od 0,075 mg/m3, obliczone jako średnia w funkcji czasu (40 godzin tygodniowo), lub — poziom ołowiu we krwi zmierzony u poszczególnych pracowników jest wyższy od 40 μg Pb/100 ml. 1. 3 Praktyczne wytyczne kontroli biologicznych i kontroli lekarskich muszą zostać wypracowane zgodnie z art. 12 ust. 2. Zawierać muszą zalecenia wskaźników biologicznych (np. ALAU, ZPP, ALAD) i strategii kontroli bio- logicznych. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 291 ZAŁĄCZNIK III ZAKAZY Wytwarzanie, produkcja lub zastosowanie przy pracy środków chemicznych i działań z udziałem środków chemicz- nych są zabronione. Zakaz ten nie stosuje się, gdy środek chemiczny występuje w innym środku chemicznym lub jako składnik odpadów, pod warunkiem, że jego własne stężenie jest mniejsze niż określone limity. a) Środki chemiczne Nr EINECS (1) Nr CAS (2) Nazwa środka 202–080–4 91–59–8 2-naftyloamina i jej sole 202–177–1 92–67–1 4-aminodifenyl i jego sole 202–199–1 92–87–5 benzydyna i jej sole 202–204–7 92–93–3 4-nitrodifenyl (1) EINECS: Europejski Spis Istniejących Komercyjnych Substancji Chemicznych. (2) CAS: Służba Analiz Chemicznych. b) Działalność zawodowa Brak Limit stężenia do zwol- nienia 0,1 % w/w 0,1 % w/w 0,1 % w/w 0,1 % w/w


title: Rådets direktiv 98/24/EF af 7. april 1998 om beskyttelse af arbejdstagernes sikkerhed og sundhed under arbejdet mod risici i forbindelse med kemiske agenser (fjortende særdirektiv i henhold til direktiv 89/391/EØF, artikel 16, stk. 1)

formats: html pdf print

text: 5. 5. 98 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 131/11 R(cid:143)DETS DIREKTIV 98/24/EF af 7. april 1998 om beskyttelse af arbejdstagernes sikkerhed og sundhed under arbejdet mod risici i forbindelse med kemiske agenser (fjortende særdirektiv i henhold til direktiv 89/391/EØF, artikel 16, stk. 1) R(cid:143)DET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR — under henvisning til Europæiske Fællesskab, særlig artikel 118 A, traktaten om oprettelse af Det ikke etableres gennem detaljerede krav, men gennem en ramme af generelle principper, som gør det muligt for medlemsstaterne at anvende minimums- kravene konsekvent; under henvisning til forslag fra Kommissionen (1), udar- bejdet efter høring af Det R(cid:134)dgivende Udvalg for Sikker- hed, Hygiejne og Sundhedsbeskyttelse p(cid:134) Arbejdspladsen, (6) en arbejdsaktivitet, der indebærer anvendelse af en kemisk agens, m(cid:134) anses for at udsætte arbejdstagerne for risiko; under henvisning til udtalelse fra Det Økonomiske og Sociale Udvalg (2), i henhold til fremgangsm(cid:134)den i traktatens artikel 189 C (3), og ud fra følgende betragtninger: (1) I henhold til traktatens artikel 118 A vedtager R(cid:134)det, ved udstedelse af direktiver, minimumsforskrifter med henblik p(cid:134) at forbedre navnlig arbejdsmiljøet for at sikre et højere niveau for beskyttelse af arbejds- tagernes sikkerhed og sundhed; (2) i henhold til samme artikel skal det i direktiverne undg(cid:134)s, at der p(cid:134)lægges administrative, finansielle og retlige byrder af en s(cid:134)dan art, at de hæmmer opret- telse og udvikling af sm(cid:134) og mellemstore virksomhe- der; (3) forbedringen af arbejdstagernes sikkerhed, hygiejne og sundhed p(cid:134) arbejdspladsen er et m(cid:134)l, der ikke bør underordnes rent økonomiske betragtninger; (4) overholdelsen af minimumskrav om beskyttelse af arbejdstagernes sikkerhed og sundhed mod de risici, der er forbundet med kemiske agenser, har til form(cid:134)l ikke alene at sikre beskyttelsen af hver enkelt ar- bejdstagers sikkerhed og sundhed, men desuden at give alle arbejdstagere i Fællesskabet et mindstem(cid:134)l af beskyttelse, som hindrer enhver mulig konkurren- ceforvridning; (5) et passende niveau af beskyttelse mod risici hidrø- rende fra kemiske agenser m(cid:134) etableres for Fælles- skabet som helhed, og dette beskyttelsesniveau skal (7) R(cid:134)dets direktiv 80/1107/EØF af 27. november 1980 om beskyttelse af arbejdstagere mod farerne ved at være udsat for kemiske, fysiske og biologiske agenser under arbejdet (4), R(cid:134)dets direktiv 82/605/EØF af 28. juli 1982 om beskyttelse af arbejdstagere mod farerne ved under arbejdet at være udsat for metallisk bly og dettes ionforbindelser (første særdirektiv i henhold til artikel 8) (5), og R(cid:134)dets direktiv 80/1107/EØF, direktiv 88/364/EØF af 9. juni 1988 om beskyttelse af arbejdstagere ved forbud mod bestemte agenser og/eller i henhold til direktiv 80/1107/EØF, artikel 8) (6) bør af hensyn til konsekvens og klarhed samt af tekniske grunde revideres og indarbejdes i et enkelt direktiv om minimumsforskrifter for beskyttelse af arbejdsta- gernes til hvilket der anvendes kemiske agenser; nævnte direk- tiver kan derefter ophæves; sikkerhed og sundhed under arbejde, arbejdsaktiviteter særdirektiv (fjerde (8) dette direktiv et er særdirektiv i henhold til artikel 16, stk. 1, i R(cid:134)dets direktiv 89/391/EØF af 12. foranstaltninger til juni 1989 om iværksættelse af forbedring af arbejdstagernes sikkerhed og sundhed under arbejdet (7); (9) bestemmelserne i nævnte direktiv gælder derfor fuldt ud for arbejdstagere, der udsættes for kemiske agen- ser, med forbehold af strengere og/eller mere speci- fikke bestemmelser i nærværende direktiv; (10) der er fastsat strengere og/eller mere specifikke bestemmelser om transport farlige kemiske agenser i bindende internationale aftaler og konven- tioner, som er indarbejdet i fællesskabsbestemmel- serne om transport af farligt gods med jernbane, ad vej, ad vandveje eller ad luftvejen; af (1) EFT C 165 af 16. 6. 1993, s. 4. (2) EFT C 34 af 2. 2. 1994, s. 42. (3) Europa-Parlamentets udtalelse af 20. april 1994 (EFT C 128 af 9. 5. 1994, s. 167), R(cid:134)dets fælles holdning af 7. oktober 1997 (EFT C 375 af 10. 12. 1997, s. 2) og Europa-Parlamentets afgø- relse af 17. februar 1998 (endnu ikke offentliggjort i Tidende). (4) EFT L 327 af 3. 12. 1980, s. 8. Direktivet er senest ændret ved direktiv 88/642/EØF (EFT L 356 af 24. 12. 1988, s. 74). (5) EFT L 247 af 23. 8. 1982, s. 12. (6) EFT L 179 af 9. 7. 1988, s. 44. (7) EFT L 183 af 29. 6. 1989, s. 1. L 131/12 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 5. 5. 98 (11) ved direktiv 67/548/EØF (1) og direktiv 88/379/ EØF (2) om indbyrdes tilnærmelse af medlemssta- ternes love og administrative bestemmelser om klas- sificering, emballering og etikettering af farlige stoffer henholdsvis præparater har R(cid:134)det fastlagt et system af kriterier for klassificering af farlige stoffer og præparater; (12) definitionen p(cid:134) en farlig kemisk agens bør omfatte ethvert kemisk stof, der opfylder disse kriterier, samt ethvert kemisk stof, som, uden at opfylde disse krite- rier, p(cid:134) grund af sine fysisk-kemiske, kemiske eller toksikologiske egenskaber, den m(cid:134)de, hvorp(cid:134) det anvendes, eller forekomst p(cid:134) arbejdspladsen, udgør en risiko for arbejdstagernes sikkerhed og sundhed; mulighed for at kontrollere, at de nødvendige beskyt- telsesforanstaltninger træffes; (17) hvis resultaterne af ovennævnte vurdering viser, at der er fare for arbejdstagernes helbred, kan hebreds- kontrol af de p(cid:134)gældende bidrage til de forebyggende og beskyttende foranstaltninger, arbejdsgiveren skal træffe; (18) arbejdsgiverne skal regelmæssigt foretage vurderinger og m(cid:134)linger og følge med i den seneste teknologiske udvikling med henblik p(cid:134) at forbedre beskyttelsen af arbejdstagernes sikkerhed og sundhed; (13) Kommissionen har ved direktiv 90/492/EØF (3) defi- neret og fastlagt et system for specifik information om farlige stoffer og præparater i form af sikkerheds- datablade, hovedsagelig med sigte p(cid:134) industrielle brugere for at sætte dem i stand til at træffe de nødvendige foranstaltninger for at sikre beskyttelsen af arbejdstagernes sikkerhed og sundhed; i R(cid:134)dets direktiv 92/58/EØF af 24. juni 1992 om minimums- forbindelse med forskrifter sikkerhed og sundhed under arbejdet (niende særdi- rektiv i henhold til direktiv 89/391/EØF, artikel 16, stk. 1) (4), etableres et system for mærkning af behol- dere og rørsystemer, som anvendes til farlige stoffer eller præparater under arbejdet; signalgivning i for (14) arbejdsgiveren bør vurdere den risiko, som forekom- sten af farlige kemiske agenser p(cid:134) arbejdspladsen kan give anledning til for arbejdstagernes sikkerhed og sundhed, s(cid:134) der kan træffes de nødvendige foranstalt- ninger til forebyggelse og beskyttelse, som er fastlagt i dette direktiv; (15) de forebyggende foranstaltninger, der er foreskrevet i risikovurderingen, og som arbejdsgiveren skal træffe, for at beskytte bør være forenelige med behovet folkesundhed og miljø; (16) for at sikre et højere beskyttelsesniveau gennem arbejdstagernes adgang til fuldstændige oplysninger er det vigtigt, at arbejdstagerne og disses repræsen- tanter informeres om de risici, som kemiske agenser kan frembyde for deres sikkerhed og sundhed, og om at de begrænse eller helt fjerne disse risici, samt at de har foranstaltninger, der er nødvendige for (1) EFT 196 af 16. 8. 1967, s. 1. Direktivet er senest ændret ved direktiv 96/56/EF (EFT L 236 af 18. 9. 1996, s. 35). (2) EFT L 187 af 16. 7. 1998, s. 14. Direktivet er senest ændret ved Kommissionens direktiv 96/65/EF (EFT L 265 af 18. 10. 1996, s. 15). (3) EFT L 275 af 5. 10. 1990, s. 35. (4) EFT L 245 af 26. 8. 1992, s. 23. (19) de nyeste af videnskabelige data bør uafhængige videnskabsmænd, der bist(cid:134)r Kommis- sionen med for fastsætte erhvervsmæssig eksponering; grænseværdierne vurderes at (20) selv om der i nogle tilfælde ikke er tilstrækkeligt videnskabeligt grundlag for at etablere en grænse- værdi for udsættelse for en kemisk agens, under hvilken der ikke længere er nogen risiko for helbre- det, vil en begrænsning af udsættelsen for kemiske agenser under alle omstændigheder begrænse disse risici; (21) i Kommissionens direktiv 91/322/EØF (5) og 96/94/ EF (6) er der i henhold til direktiv 80/1107/EØF; disse direktiver bør bibeholdes som en del af den nuværende ramme; fastsat vejledende grænseværdier tekniske (22) de tekniske tilpasninger, der skal foretages i dette direktiv, bør udarbejdes af Kommissionen i samar- bejde med det udvalg, som er nedsat ved direktiv 89/391/EØF for at bist(cid:134) Kommissionen med at fore- særdirektiver, der tage vedtages i henhold til ovennævnte direktiv; Kommis- sionen bør ogs(cid:134) opstille praktiske retningslinjer for direktivets anvendelse, efter at have r(cid:134)dført sig med Det R(cid:134)dgivende Udvalg for Sikkerhed, Hygiejne og Sundhedsbeskyttelse p(cid:134) Arbejdspladsen, i overens- stemmelse med afgørelse 74/325/EØF (7); tilpasninger af (23) ophævelsen af direktiv 80/1107/EØF m(cid:134) ikke medføre, at de nugældende arbejdstagerbeskyttelses- standarder for kemiske, fysiske og biologiske agenser nedsættes; standarder, der er en følge af best(cid:134)ende direktiver om biologiske forelagte direktiv om fysiske agenser, nærværende direktiv og ændringer til disse tekster bør ligge p(cid:134) linje med og mindst holde samme niveau som standarderne i nævnte direktiver; agenser, det (5) EFT L 177 af 5. 7. 1991, s. 22. (6) EFT L 338 af 28. 12. 1996, s. 86. (7) EFT L 185 af 9. 7. 1974, s. 15. Afgørelsen er senest ændret ved tiltrædelsesakten af 1994. 5. 5. 98 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 131/13 (24) dette direktiv udgør et konkret led i gennemførelsen af den sociale dimension inden for det indre marked — UDSTEDT FØLGENDE DIREKTIV: direktiv 93/75/EØF (4), i bestemmelserne i den euro- pæiske konvention om international transport af farligt gods ad indre vandveje og reglementet for transport af farlige stoffer p(cid:134) Rhinen som indarbejdet i fællesskabslov- givningen og i de tekniske instrukser for sikker transport af farligt gods, som Organisationen for International Civil Luftfart har udstedt p(cid:134) datoen for nærværende direktivs ikrafttræden. AFDELING I ALMINDELIGE BESTEMMELSER Artikel 1 Form(cid:134)l og rækkevidde 1. I dette direktiv, som er det fjortende særdirektiv i henhold til artikel 16, stk. 1, i direktiv 89/391/EØF, fast- sættes minimumsforskrifter for beskyttelse af arbejdsta- gerne mod risici for deres sikkerhed og sundhed, som opst(cid:134)r eller kan opst(cid:134) som følge af udsættelse for kemiske agenser, som findes p(cid:134) arbejdspladsen, eller som følge af en arbejdsaktivitet, i hvilken der indg(cid:134)r kemiske agenser. 2. Direktivets bestemmelser finder anvendelse, hvis der er eller formodes at være farlige kemiske agenser til stede p(cid:134) arbejdspladsen, dog med forbehold af bestemmelserne om kemiske agenser, som er omfattet af foranstaltninger vedrørende str(cid:134)lingsbeskyttelse i henhold til direktiver vedtaget i medfør af traktaten om oprettelse af Det Euro- pæiske Atomenergifællesskab. stoffer p(cid:134) For kræftfremkaldende 3. arbejdsstedet gælder bestemmelserne i dette direktiv, for s(cid:134) vidt der ikke er fastsat strengere og/eller mere specifikke bestem- melser i R(cid:134)dets direktiv 90/394/EØF af 28. juni 1990 om beskyttelse af arbejdstagerne mod risici for under arbejdet at være udsat for kræftfremkaldende stoffer (sjette særdi- rektiv i henhold til artikel 16, stk. 1, i direktiv 89/391/ EØF) (1). 4. Direktiv 89/391/EØF finder fuldt ud anvendelse p(cid:134) hele det i denne artikel nævnte omr(cid:134)de, dog med forbe- hold af strengere og/eller mere specifikke bestemmelser i nærværende direktiv. 5. Med hensyn til transport af farlige kemiske agenser gælder dette direktiv med forbehold af strengere bestem- melser og/eller særbestemmelser i direktiv 94/55/EF (2), i bestemmelserne i IMDG-koden, direktiv 96/49/EF (3), i artikel 2 i IBC-koden og IGC-koden som defineret (1) EFT L 196 af 26. 7. 1990, s. 1. (2) R(cid:134)dets direktiv 94/55/EF af 21. november 1994 om indbyrdes tilnærmelse af medlemsstaternes lovgivning om transport af farligt gods ad vej (EFT L 319 af 12. 12. 1994, s. 7). Direktivet er ændret ved Kommissionens direktiv 96/86/EF (EFT L 335 af 24. 12. 1996, s. 43). (3) R(cid:134)dets direktiv 96/49/EF af 23. juli 1996 om indbyrdes til- nærmelse af medlemsstaternes lovgivning om jernbanebefor- dring af farligt gods (EFT L 235 af 17. 9. 1996, s. 25). Direkti- vet er ændret ved Kommissionens direktiv 96/87/EF (EFT L 355 af 24. 12. 1996, s. 45). Artikel 2 Definitioner I dette direktiv forst(cid:134)s ved: a) »kemisk agens«: ethvert kemisk element eller forbin- delse eller blandinger deraf, som det forekommer i naturlig tilstand eller frembringes, anvendes eller frigø- res, herunder som affald, under en given arbejdsproces, uanset om frembringelsen er tilsigtet under arbejdspro- cessen, og uanset om det markedsføres b) »farlig kemisk agens«: i) enhver kemisk agens, som i henhold til bilag VI til direktiv 67/548/EØF opfylder kriterierne for klassi- ficering som et farligt stof, uanset om dette stof er klassificeret i henhold til nævnte direktiv, bortset fra stoffer, der kun opfylder kriterierne for klassifi- cering som farlige for miljøet ii) enhver kemisk agens, som i henhold til direktiv 88/379/EØF opfylder kriterierne for klassificering som farligt præparat, uanset om præparatet er klas- sificeret i henhold til nævnte direktiv, bortset fra præparater, der kun opfylder kriterierne for klassifi- cering som farlige for miljøet iii) enhver kemisk agens, som uden at opfylde kriteri- erne for klassificering som farlig i henhold til nr. i) og ii) p(cid:134) grund af sine fysisk-kemiske, kemiske eller toksikologiske egenskaber og den m(cid:134)de, hvorp(cid:134) den anvendes eller forekommer p(cid:134) arbejdspladsen, kan udgøre en risiko for arbejdstagernes sikkerhed og sundhed, herunder enhver kemisk agens, for hvilken der er fastsat en grænseværdi for erhvervs- mæssig eksponering i henhold til artikel 3. c) »aktivitet, hvori der indg(cid:134)r kemiske agenser«: ethvert arbejde, hvor der anvendes eller p(cid:134)tænkes anvendt i hvilken arbejdsproces, kemiske herunder produktion, h(cid:134)ndtering, oplagring, transport eller bortskaffelse og behandling, eller hvor s(cid:134)danne agenser er et resultat af et s(cid:134)dant arbejde agenser, uanset (4) R(cid:134)dets direktiv 93/75/EØF af 13. september 1993 om mind- stekrav til skibe, som er p(cid:134) vej til eller fra Fællesskabets søhav- ne med farligt eller forurenende gods (EFT L 247 af 5. 10. 1993, s. 19). Direktivet er senest ændret ved Kommissionens direktiv 97/34/EF (EFT L 158 af 17. 6. 1997, s. 40). L 131/14 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 5. 5. 98 d) »grænseværdi for erhvervsmæssig eksponering«: med- mindre andet er anført, grænsen for den tidsvægtede gennemsnitlige koncentration af en kemisk agens i den luft p(cid:134) arbejdspladsen, der ind(cid:134)ndes af en arbejds- tager i relation til en nærmere fastsat referenceperiode e) »biologisk grænseværdi«: grænsen for koncentrationen af en given agens i et givet biologisk miljø, dens meta- bolit eller en effektindikator f) »helbredskontrol«: vurdering af den enkelte arbejdstager for at relation til fastsl(cid:134) dennes helbredstilstand i udsættelsen for specifikke kemiske agenser p(cid:134) arbejds- stedet g) »fare«: den iboende egenskab ved en kemisk agens, som kan forvolde skade h) »risiko«: sandsynligheden for, at skaden kan opst(cid:134) i forbindelse med brug og/eller eksponering. Artikel 3 Grænseværdier for erhvervsmæssig eksponering og biologiske grænseværdier forbindelsen mellem evaluerer 1. Kommissionen farlige kemiske agensers indvirkning p(cid:134) helbredet og niveauet for erhvervsmæssig eksponering p(cid:134) grundlag af en uafhængig videnskabelig vurdering af de seneste tilgængelige videnskabelige data. 2. P(cid:134) grundlag af den evaluering, der er omhandlet i stk. 1, fremsætter Kommissionen, efter først at have hørt Det R(cid:134)dgivende Udvalg for Sikkerhed, Hygiejne og Sund- hedsbeskyttelse p(cid:134) Arbejdspladsen, forslag til europæiske m(cid:134)l for beskyttelsen af arbejdstagere mod kemiske risici i form af vejledende grænseværdier for erhvervsmæssig eksponering, der skal fastsættes p(cid:134) fællesskabsplan. Disse grænseværdier fastsættes eller ajourføres under hensyntagen til de til r(cid:134)dighed værende m(cid:134)lemetoder og i overensstemmelse med proceduren i artikel 17 i direktiv 89/391/EØF. Medlemsstaterne holder arbejdstager- og arbejdsgiverorganisationer orienteret om de grænseværdier for erhvervsmæssig eksponering, der fastsættes p(cid:134) fælles- skabsplan. 3. For enhver kemisk agens, for hvilken der er fastsat en vejledende grænseværdi for erhvervsmæssig ekspone- ring p(cid:134) fællesskabsplan, fastsætter medlemsstaterne en for erhvervsmæssig eksponering, national grænseværdi baseret p(cid:134) Fællesskabets grænseværdi, s(cid:134)ledes at dens art bestemmes i overensstemmelse med national lovgivning og praksis. for erhvervsmæssig eksponering, 4. Der kan p(cid:134) fællesskabsplan fastsættes bindende grænseværdier som foruden principperne for fastsættelsen af vejledende græn- seværdier for erhvervsmæssig eksponering skal afspejle det, der er praktisk muligt, samtidig med at m(cid:134)lsætningen om sikring af arbejdstagernes sundhed p(cid:134) arbejdsstedet opfyldes. S(cid:134)danne grænseværdier fastsættes i overensstem- melse med proceduren i traktatens artikel 118 A og anføres i bilag I til dette direktiv. 5. For enhver kemisk agens, for hvilken der er fastsat en bindende grænseværdi for erhvervsmæssig ekspone- ring, fastsætter medlemsstaterne en tilsvarende national bindende grænseværdi for erhvervsmæssig eksponering, der baseres p(cid:134), men ikke m(cid:134) overskride Fællesskabets grænseværdi. 6. Der kan p(cid:134) fællesskabsplan fastsættes bindende biologiske grænseværdier p(cid:134) grundlag af den evaluering, der er beskrevet i stk. 1, og af de til r(cid:134)dighed st(cid:134)ende m(cid:134)lemetoder, som skal afspejle det, der er praktisk muligt, samtidig med at m(cid:134)lsætningen om sikring af arbejdsta- gernes sundhed p(cid:134) arbejdsstedet opfyldes. S(cid:134)danne græn- traktatens seværdier artikel 118 A og anføres sammen med andre relevante informationer vedrørende sundhedsoverv(cid:134)gning i bilag II til nærværende direktiv. proceduren fastsættes efter i 7. For enhver kemisk agens, for hvilken der er fastsat en bindende biologisk grænseværdi, fastsætter medlems- staterne en tilsvarende national bindende biologisk græn- seværdi, som baseres p(cid:134), men ikke m(cid:134) overskride Fælles- skabets grænseværdi. indfører eller reviderer en 8. N(cid:134)r en medlemsstat national grænseværdi for erhvervsmæssig eksponering eller en national biologisk grænseværdi for en kemisk agens, underretter den Kommissionen og de øvrige medlemsstater herom tillige med de relevante videnskabe- lige og tekniske data. Kommissionen træffer de nødven- dige foranstaltninger. 9. P(cid:134) grundlag af medlemsstaternes rapporter i henhold til artikel 15 foretager Kommissionen en vurdering af, hvordan medlemsstaterne har taget hensyn til Fællesska- bets vejledende grænseværdier ved fastsættelsen af de tilsvarende nationale grænseværdier for erhvervsmæssig eksponering. luftkoncentrationer p(cid:134) arbejdspladsen i Standardiserede metoder for m(cid:134)ling og evaluering 10. af forhold til grænseværdierne for erhvervsmæssig eksponering udar- bejdes i henhold til artikel 12, stk. 2. 5. 5. 98 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 131/15 AFDELING II ARBEJDSGIVERENS FORPLIGTELSER Artikel 4 Bestemmelse og vurdering af risikoen i forbindelse med farlige kemiske agenser I forbindelse med opfyldelsen af de forpligtelser, der 1. er fastsat i artikel 6, stk. 3, og artikel 9, stk. 1, i direktiv 89/391/EØF, fastsl(cid:134)r arbejdsgiveren først, om der findes nogle farlige kemiske agenser p(cid:134) arbejdspladsen. Hvis dette er tilfældet, vurderer han herefter enhver risiko for arbejdstagernes sikkerhed og sundhed, der skyldes tilste- deværelsen af disse kemiske agenser, under hensyntagen til: — deres farlige egenskaber — oplysninger om sikkerhed og sundhed, der skal gives af leverandøren (f. eks. det relevante sikkerhedsdatablad i overensstemmelse med bestemmelserne i direktiv 67/548/EØF eller direktiv 88/379/EØF) — eksponeringsgraden, -typen og -varigheden — omstændighederne ved arbejde, der involverer s(cid:134)danne agenser, herunder deres mængde — enhver grænseværdi for erhvervsmæssig eksponering eller biologisk grænseværdi, der er fastsat p(cid:134) den p(cid:134)gældende medlemsstats omr(cid:134)de — virkningen af de forebyggende foranstaltninger, der er truffet eller skal træffes — hvor det er muligt, de konklusioner, der kan drages af enhver helbredskontrol, der allerede er foretaget. Arbejdsgiveren skal fra leverandøren eller fra andre let tilgængelige kilder skaffe yderligere oplysninger, der er nødvendige for risikovurderingen. Disse oplysninger skal eventuelt omfatte den specifikke vurdering af risikoen for brugerne p(cid:134) grundlag af fællesskabslovgivningen om kemiske agenser. Arbejdsgiveren skal være i besiddelse af en risikovur- 2. dering i overensstemmelse med artikel 9 i direktiv 89/ 391/EØF og skal angive, hvilke foranstaltninger der er blevet truffet i henhold til artikel 5 og 6 i nærværende direktiv. Risikovurderingen skal være dokumenteret p(cid:134) passende m(cid:134)de i overensstemmelse med national lovgiv- ning og praksis og kan omfatte en beskrivelse fra arbejds- giveren, der sandsynliggør, at arten og omfanget af de risici, der kan henføres til kemiske agenser, gør en yderli- gere detaljeret risikovurdering unødvendig. Risikovurde- ringen skal ajourføres, navnlig hvis der er sket væsentlige ændringer, som gør, at den ikke længere er tidssvarende, eller hvis resultaterne af helbredskontrollen gør det nødvendigt. 3. Visse aktiviteter i virksomheden eller bedriften, som f. eks. vedligeholdelse, der kan forudses at give anledning til en væsentlig eksponering, eller som kan resultere i en forringelse af sikkerheds- og sundhedsbetingelserne af andre grunde, selv efter at alle tekniske foranstaltninger er truffet, skal medtages i risikovurderingen. 4. Hvis der er tale om aktiviteter, der medfører udsæt- telse for flere farlige kemiske agenser, vurderes risikoen p(cid:134) grundlag af den risiko, de forskellige kemiske agenser udgør tilsammen. 5. Hvis der er tale om en ny aktivitet, der medfører brug af farlige kemiske agenser, m(cid:134) arbejdet først p(cid:134)be- gyndes, n(cid:134)r der er foretaget en vurdering af den risiko, der er forbundet med aktiviteten, og alle tilhørende forebyg- gende foranstaltninger er blevet truffet. I overensstemmelse med 6. 2, udarbejdes praktiske retningslinjer for risikobestemmelse og -vurdering samt for revision og, om nødvendigt, tilpas- ning heraf. artikel stk. 12, Artikel 5 Almindelige principper for forebyggelse af risici i forbindelse med farlige kemiske agenser og anven- delser af direktivet p(cid:134) vurderingen af disse risici 1. Arbejdsgiveren har pligt til at sikre arbejdstagernes sikkerhed og sundhed i forbindelse med aktiviteter, der indebærer tilstedeværelse af farlige kemiske agenser, og skal med henblik herp(cid:134) træffe de nødvendige forebyg- gende foranstaltninger, der er nævnt i artikel 6, stk. 1 og 2, foranstaltningerne i nærværende direktiv. i direktiv 89/391/EØF, samt Sikkerheds- og sundhedsrisici, som arbejdstagerne 2. udsættes for under arbejde, der indebærer tilstedeværelse af farlige kemiske agenser, skal fjernes eller reduceres til et minimum gennem: — arbejdspladsens udformning og tilrettelæggelsen af arbejdet — tilr(cid:134)dighedsstillelse af egnet udstyr til arbejde med kemiske agenser og vedligeholdelsesprocesser, der sikkerhed og sundhed p(cid:134) sikrer arbejdspladsen arbejdstagernes — begrænsning til et minimum af antallet af arbejdsta- gere, som eksponeres eller risikerer at blive det — begrænsning til et minimum af eksponeringens varighed og intensitet — passende hygiejneforanstaltninger — begrænsning af mængden af kemiske agenser p(cid:134) arbejdspladsen til det minimum, der er nødvendigt for den p(cid:134)gældende type arbejde L 131/16 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 5. 5. 98 — egnede arbejdsmetoder, herunder for sikker h(cid:134)ndtering, oplagring og transport p(cid:134) arbejdspladsen af farlige kemiske agenser og affald, der indeholder s(cid:134)danne kemiske agenser. regler Praktiske retningslinjer vedrørende forebyggende foran- staltninger med henblik p(cid:134) risikokontrol udarbejdes i henhold til artikel 12, stk. 2. 3. N(cid:134)r resultaterne af den i artikel 4, stk. 1, nævnte vurdering viser, at arbejdstagernes sikkerhed og sundhed er i fare, skal de særlige beskyttelses-, forebyggelses- og overv(cid:134)gningsforanstaltninger, der er nævnt i artikel 6, 7 og 10, træffes. 4. N(cid:134)r resultaterne af den i artikel 4, stk. 1, nævnte risi- kovurdering viser, at der p(cid:134) grund af de mængder af en farlig kemisk agens, der findes p(cid:134) arbejdspladsen, kun er ringe risiko for arbejdstagernes sikkerhed og sundhed, og de foranstaltninger, der er truffet i henhold til stk. 1 og 2 i nærværende artikel, er tilstrækkelige til at begrænse denne risiko, finder artikel 6, 7 og 10 ikke anvendelse. Artikel 6 Særlige foranstaltninger til beskyttelse og forebyg- gelse Arbejdsgiveren p(cid:134)ser, at 1. for arbejdstagernes sikkerhed og sundhed p(cid:134) arbejdspladsen, der skyldes en farlig kemisk agens, fjernes eller reduceres til et mini- mum. risici 2. Gennemførelsen af stk. 1 skal navnlig ske ved, at arbejdsgiveren undg(cid:134)r at bruge en farlig kemisk agens ved at erstatte den med en kemisk agens eller proces, som under de p(cid:134)gældende anvendelsesbetingelser ikke er farlig eller, alt efter omstændighederne, er mindre farlig for arbejdstagernes sikkerhed og sundhed. Hvis det p(cid:134) grund af aktivitetens særlige karakter ikke er muligt at fjerne risikoen ved at anvende en anden kemisk agens, skal arbejdsgiveren under hensyn til den aktivitet og risikovurdering, der er omhandlet i artikel 4, sikre, at risikoen reduceres til et minimum, idet han træffer foran- staltninger til beskyttelse og forebyggelse i overensstem- melse med den risikovurdering, der er foretaget i henhold til artikel 4. Disse skal i nævnte rækkefølge omfatte: a) udformning af passende arbejdsprocesser og teknisk kontrol samt brug af egnet udstyr og egnede materialer for at undg(cid:134) eller formindske udslip af farlige kemiske agenser, som m(cid:134)tte udgøre en risiko for arbejdstagernes sikkerhed og sundhed p(cid:134) arbejdspladsen b) anvendelse af kollektive beskyttelsesforanstaltninger ved risikokilden s(cid:134)som tilstrækkelig ventilation og passende tilrettelæggelse af arbejdet c) anvendelse af individuelle beskyttelsesforanstaltninger, herunder personlige værnemidler, n(cid:134)r eksponering ikke kan undg(cid:134)s p(cid:134) anden m(cid:134)de. Praktiske retningslinjer for beskyttende og forebyggende foranstaltninger med henblik p(cid:134) risikokontrol udarbejdes i overensstemmelse med artikel 12, stk. 2. 3. De foranstaltninger, der er nævnt i stk. 2, skal ledsages af helbredskontrol i henhold til artikel 10, hvis risikoen er af en s(cid:134)dan karakter, at det er relevant. tilstrækkelig forebyggelse og beskyttelse, 4. Medmindre arbejdsgiveren tydeligt kan godtgøre ved andre former for evaluering, at der i henhold til stk. 2 er opn(cid:134)et skal arbejdsgiveren regelmæssigt, og n(cid:134)r der sker ændringer i forholdene, som kan p(cid:134)virke arbejdstagernes eksponering for kemiske af foretage kemiske agenser, der vil kunne udgøre en risiko for arbejdstagernes sundhed p(cid:134) arbejdspladsen, som skønnes nødvendige, især med hensyn til grænseværdierne for erhvervsmæssig eksponering. s(cid:134)danne m(cid:134)linger agenser, 5. Arbejdsgiveren tager hensyn til resultaterne af proce- durerne i stk. 4, n(cid:134)r han opfylder de forpligtelser, der er fastsat i, eller som følger af artikel 4. Under alle omstændigheder skal arbejdsgiveren, n(cid:134)r en grænseværdi for erhvervsmæssig eksponering, der er fastsat p(cid:134) den p(cid:134)gældende medlemsstats omr(cid:134)de, er blevet overskredet, omg(cid:134)ende tage skridt til at afhjælpe situa- tionen ved at træffe forebyggende og beskyttende foran- staltninger p(cid:134) baggrund af grænseværdiens art. 6. Arbejdsgiveren træffer p(cid:134) grundlag af den samlede vurdering af og de generelle principper for forebyggelse af risici i artikel 4 og 5 tekniske og/eller organisatoriske foranstaltninger, der er afpasset efter aktivitetens art, herunder oplagring, h(cid:134)ndtering og isolering af uforenelige kemiske agenser, med henblik p(cid:134) at beskytte arbejdsta- gerne mod farer som følge af kemiske agensers fysisk- kemiske egenskaber. Han træffer navnlig foranstaltninger med henblik p(cid:134) i nævnte rækkefølge at a) forhindre tilstedeværelsen p(cid:134) arbejdspladsen af farlige koncentrationer farlige af brændbare mængder af kemisk ustabile stoffer eller, hvis arbejdet er af en s(cid:134)dan art, at dette ikke er muligt stoffer eller b) undg(cid:134) tilstedeværelse af antændingskilder, der kan give anledning til brande og eksplosioner, eller uhensigts- mæssige omstændigheder, der kan medføre, at kemisk ustabile stoffer eller blandinger af stoffer fremkalder skadelige fysiske virkninger, og c) mindske de skadelige virkninger for arbejdstagernes sikkerhed og sundhed i tilfælde af brande eller eksplo- sioner som følge af, at brandbare stoffer antændes, eller skadelige fysiske virkninger som følge af kemisk usta- bile stoffer eller blandinger af stoffer. 5. 5. 98 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 131/17 Arbejdsudstyr og beskyttelsessystemer, som arbejdsgiveren sørger for til beskyttelse af arbejdstagerne, skal være i overensstemmelse med de relevante fællesskabsbestem- melser om sundhed og sikkerhed i henseende til konstruktion, fremstilling og levering. I de tekniske og/ eller organisatoriske foranstaltninger, som arbejdsgiveren træffer, skal der tages hensyn til materielgruppekategori- erne i bilag I til Europa-Parlamentets og R(cid:134)dets direktiv 94/9/EF af 23. marts 1994 om indbyrdes tilnærmelse af medlemsstaternes lovgivning om materiel og sikringssy- stemer til anvendelse i eksplosionsfarlig atmosfære (1), og de skal være forenelige med disse. til at sikre en Arbejdsgiveren træffer tilstrækkelig kontrol af anlæg, udstyr og maskiner eller sørger for udstyr til bekæmpelse af eksplosion eller anord- ninger til lettelse af eksplosionstryk. foranstaltninger Artikel 7 Foranstaltninger i tilfælde af ulykker, skader og nødsituationer For at beskytte arbejdstagernes 1. sikkerhed og sundhed mod ulykker, skader eller overhængende fare i forbindelse med tilstedeværelsen af farlige kemiske agenser p(cid:134) arbejdspladsen, udarbejder arbejdsgiveren, med forpligtelserne i henhold til artikel 8 i forbehold af direktiv 89/391/EØF, (handlingsplaner), der forskrifter kan iværksættes, n(cid:134)r s(cid:134)danne hændelser opst(cid:134)r, s(cid:134)ledes at de fornødne forholdsregler træffes. Disse foranstaltninger skal omfatte relevante sikkerhedsøvelser, der udføres med jævne mellemrum, samt tilr(cid:134)dighedsstillelse af passende førstehjælpsfaciliteter. 2. Hvis der indtræffer en hændelse som den, der er nævnt i stk. 1, tager arbejdsgiveren straks skridt til at afbøde virkningerne af hændelsen og til at underrette arbejdstagerne. For at situationen kan blive normal igen, — træffer arbejdsgiveren hurtigst muligt passende foran- staltninger til afhjælpning af situationen — er det kun de arbejdstagere, der er uundværlige for reparationsarbejdet og andet nødvendigt arbejde, der kan f(cid:134) tilladelse til at arbejde i det berørte omr(cid:134)de. 3. De arbejdstagere, der har tilladelse til at arbejde i det forsynes med passende beskyttelsesbe- berørte omr(cid:134)de, klædning, personlige værnemidler samt specielt sikker- hedsudstyr og -anlæg, som de skal anvende, s(cid:134) længe situ- ationen best(cid:134)r; situationen m(cid:134) ikke være permanent. Ubeskyttede arbejdstagere m(cid:134) ikke opholde sig i det berørte omr(cid:134)de. 4. Med forbehold af artikel 8 i direktiv 89/391/EØF træffer arbejdsgiveren de nødvendige foranstaltninger for at indføre de advarsels- og andre kommunikationssyste- mer, der er p(cid:134)krævet for at gøre opmærksom p(cid:134) en forøget risiko for sikkerhed og sundhed, med henblik p(cid:134) at opn(cid:134) den fornødne reaktion og øjeblikkelig iværksæt- telse assistance, evakuering og redningsaktioner, hvis der er behov for det. foranstaltninger, udbedrende af 5. Arbejdsgiveren p(cid:134)ser, at information om nødforan- staltninger vedrørende farlige kemiske agenser er til r(cid:134)dig- hed. De relevante interne og eksterne ulykkes- og nødtje- nester skal have adgang til denne information. Den skal indeholde følgende: — forh(cid:134)ndsmeddelelse om relevante arbejdsrisici, foran- forholdsregler og fareidentifikation, staltninger procedurer, s(cid:134)ledes at nødtjenesterne kan forberede deres egne modforanstaltninger og forholdsregler, og til — alle tilgængelige oplysninger om særlige farer, der opst(cid:134)r eller kan opst(cid:134) i forbindelse med ulykker eller nødsituationer, herunder oplysninger om den hand- lingsplan, der er udarbejdet i overensstemmelse med denne artikel. Artikel 8 Underretning og træning af arbejdstagerne 1. Med forbehold af artikel 10 og 12 i direktiv 89/391/ EØF sikrer arbejdsgiveren, at arbejdstagerne og/eller deres repræsentanter f(cid:134)r følgende stillet til r(cid:134)dighed: — de oplysninger, der er tilvejebragt i henhold til artikel 4 i nærværende direktiv, samt underretning, n(cid:134)r en væsentlig ændring til ændringer af disse oplysninger arbejdspladsen fører p(cid:134) — underretning om farlige kemiske agenser, der fore- kommer p(cid:134) arbejdspladsen, s(cid:134)som agensens navn, risici for sikkerhed og sundhed, relevante grænsevær- dier andre for forskrifter erhvervsmæssig eksponering og — træning og underretning med hensyn til passende forholdsregler og foranstaltninger, der skal træffes, for at arbejdstageren kan beskytte sig selv og andre arbejdstagere p(cid:134) arbejdspladsen — adgang til de sikkerhedsdatablade, der er tilvejebragt af leverandøren i henhold til artikel 10 i direktiv 88/379/ EØF og artikel 27 i direktiv 92/32/EØF (2), og at underretningen — er baseret p(cid:134) resultatet af risikovurderingen i henhold til artikel 4. Den kan f. eks. gives i form af en mundtlig meddelelse eller individuel vejledning og undervis- ning, som understøttes af skriftlig information alt efter karakteren og graden af den risiko, der er p(cid:134)vist i forbindelse med den vurdering, der skal foretages i henhold til nævnte artikel — ajourføres for at tage hensyn til skiftende omstændig- heder. (1) EFT L 100 af 19. 4. 1994, s. 1. (2) EFT L 154 af 5. 6. 1992, s. 1. L 131/18 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 5. 5. 98 2. N(cid:134)r beholdere og rør til farlige kemiske agenser, der anvendes p(cid:134) arbejdsstedet, ikke er mærket i henhold til den relevante fællesskabslovgivning om etikettering af kemiske agenser og om sikkerhedsskiltning p(cid:134) arbejdsste- det, p(cid:134)ser arbejdsgiveren, at beholdernes og rørenes indhold samt indholdets art og eventuelle tilknyttede risici kan identificeres, dog med forbehold af de fravigel- ser, der er fastsat i ovennævnte lovgivning. til 3. Medlemsstaterne kan træffe de nødvendige foran- staltninger sikring af, at arbejdsgiverne, hvis de anmoder herom, af fortrinsvis producenten eller leveran- døren kan f(cid:134) alle de oplysninger om farlige kemiske agen- ser, der er p(cid:134)krævet for at kunne anvende artikel 4, stk. 1, i nærværende direktiv i det omfang der i direktiv 67/548/ EØF og 88/379/EØF ikke er fastsat nogen pligt til at give oplysninger. AFDELING III DIVERSE BESTEMMELSER Artikel 9 Forbud 1. For at beskytte arbejdstagerne mod udsættelse for sundhedsrisici fra visse kemiske agenser og/eller aktivite- ter, hvori der indg(cid:134)r kemiske agenser, er produktion, fremstilling eller brug under arbejdet af de kemiske agen- ser, samt de aktiviteter, der er anført i bilag III, forbudt i det deri nærmere angivne omfang. 2. Medlemsstaterne kan tillade afvigelser fra de i stk. 1 anførte krav i følgende tilfælde: — til rent videnskabelige form(cid:134)l, herunder forskning, afprøvning og analyse — til aktiviteter, der gennemføres med det form(cid:134)l at eliminere de kemiske agenser, der forekommer i form af bi- eller spildprodukter — til produktion af de i stk. 1 nævnte kemiske agenser til brug som mellemprodukter og til s(cid:134)dan brug. Det skal forhindres, at arbejdstagerne eksponeres for de i stk. 1 nævnte kemiske agenser, især ved at det sikres, at produktionen og den hurtigst mulige anvendelse af disse agenser som mellemprodukter kommer til at foreg(cid:134) i et lukket system, hvorfra de førnævnte agenser kun m(cid:134) udtages i det omfang, det er nødvendigt for at kontrollere processen eller vedligeholde systemet. Medlemsstaterne kan indføre ordninger med enkelst(cid:134)ende tilladelser. 3. N(cid:134)r der gives dispensation i henhold til stk. 2, skal de kompetente myndigheder anmode arbejdsgiveren om at oplyse følgende: — grunden til, at der ansøges om dispensation — de mængder af den kemiske agens, der (cid:134)rligt skal bruges — de aktiviteter og/eller reaktioner eller processer, der er involveret — det antal arbejdstagere, som vil kunne blive involveret — de forholdsregler, der skal træffes for at beskytte de p(cid:134)gældende arbejdstageres sikkerhed og sundhed — de tekniske og organisatoriske foranstaltninger, der skal træffes for at forhindre eksponering af arbejdsta- gere. 4. R(cid:134)det kan i overensstemmelse med proceduren i traktatens artikel 118 A ændre den i stk. 1 i nærværende artikel omhandlede liste over forbud, s(cid:134) den kommer til at omfatte flere kemiske agenser og aktiviteter. Artikel 10 Helbredskontrol 1. Medlemsstaterne foranstaltninger med træffer henblik p(cid:134) iværksættelse af relevant helbredskontrol af arbejdstagere, hvis resultaterne af den i artikel 4 omhand- lede vurdering viser, at der er fare for de p(cid:134)gældendes helbred, jf. dog artikel 14 i direktiv 89/391/EØF. Disse foranstaltninger, herunder kravene om helbredsjournaler og adgangen hertil, skal indføres i overensstemmelse med national lovgivning og/eller praksis. Helbredskontrol, hvis resultater skal tages i betragtning ved iværksættelse af forebyggende foranstaltninger p(cid:134) den konkrete arbejdsplads, er relevant, hvis — arbejdstagerens udsættelse for en farlig kemisk agens er af en s(cid:134)dan art, at en identificerbar sygdom eller forringelse af helbredet kan sættes i forbindelse med eksponeringen, og — det er sandsynligt, at sygdommen eller virkningen kan opst(cid:134) under de særlige forhold, arbejdstageren arbejder under, og — undersøgelsesteknikken kun udsætter arbejdstageren for en minimal risiko. Der skal desuden forefindes effektive teknikker til p(cid:134)vis- ning af indikationer p(cid:134) sygdommen eller virkningen. Er der fastsat en bindende biologisk grænseværdi som angivet i bilag II, er helbredskontrollen en forudsætning for, at der kan arbejdes med den p(cid:134)gældende agens i over- ensstemmelse med proceduren i dette bilag. Arbejdsta- gerne informeres om dette krav, inden de tildeles arbejds- opgaver, der medfører risiko for udsættelse for den nævnte farlige kemiske agens. 5. 5. 98 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 131/19 2. Medlemsstaterne foranstaltninger med træffer henblik p(cid:134) at sikre, at der udarbejdes og ajourføres personlige helbredsjournaler for den enkelte arbejdstager, som gennemg(cid:134)r helbredskontrol i overensstemmelse med kravene i stk. 1. 3. Helbredsjournaler skal indeholde en sammenfatning af resultaterne af de helbredskontroller, der er blevet gennemført, og af alle repræsentative data vedrørende den enkelte arbejdstagers eksponering. Biologisk overv(cid:134)gning og hermed forbundne undersøgelser kan indg(cid:134) i hel- bredskontrollen. Helbredsjournaler skal føres p(cid:134) en s(cid:134)dan m(cid:134)de, at de kan konsulteres p(cid:134) et senere tidspunkt under hensyntagen til reglerne om tavshedspligt. Den kompetente myndighed modtager kopier af de rele- vante journaler efter anmodning. Den enkelte arbejdstager kan p(cid:134) anmodning f(cid:134) adgang til sin personlige hel- bredsjournal. arbejdstagere, der har været eksponeret p(cid:134) lignende m(cid:134)de. I disse tilfælde kan den ansvarlige læge, arbejds- medicineren eller den tilsvarende sagkyndige eller den kompetente myndighed eksponerede personer underkastes en lægeundersøgelse. foresl(cid:134), at Artikel 11 Høring af arbejdstagerne samt arbejdstagerdelta- gelse Høring af arbejdstagerne og/eller deres repræsentanter samt deres deltagelse skal foreg(cid:134) i overensstemmelse med forbindelse med artikel 11 i direktiv 89/391/EØF i spørgsm(cid:134)l, direktiv, der herunder i bilagene hertil. i nærværende omhandles Artikel 12 Hvis en virksomhed indstiller sine aktiviteter, gøres helbredsjournalerne tilgængelige for den kompetente myndighed. Tilpasning af bilagene, udarbejdelse og vedtagelse af teknisk vejledning 4. Hvis det p(cid:134) baggrund af en helbredskontrol viser sig, at — en arbejdstager lider af en identificerbar sygdom, eller at der er sket en forringelse af helbredet, som en læge eller en arbejdsmediciner eller tilsvarende sagkyndig mener hidrører fra udsættelse for en farlig kemisk agens p(cid:134) arbejdspladsen, eller — en bindende biologisk grænseværdi er overskredet informeres arbejdstageren af lægen eller en anden kvalifi- ceret person om resultaterne af den personlige helbreds- kontrol og f(cid:134)r herunder oplysninger og r(cid:134)dgivning om eventuelle helbredsundersøgelser, som han bør gennemg(cid:134), n(cid:134)r eksponeringen er ophørt, skal arbejdsgiveren — revidere den risikovurdering, der er foretaget i henhold til artikel 4, stk. 1, — revidere de foranstaltninger, der skal fjerne eller mindske risiciene i henhold til artikel 5 og 6, — under hensyntagen til udtalelsen fra arbejdsmedici- neren eller den tilsvarende sagkyndige, en anden kvalificeret person eller den kompetente myndighed træffe alle foranstaltninger for at fjerne eller reducere risikoen i overensstemmelse med artikel 6, herunder eventuelt anvise arbejdstageren andet arbejde, der ikke medfører risiko for yderligere eksponering, og Tilpasninger af rent teknisk art af bilagene, der er i 1. overensstemmelse med: — kommende direktiver om teknisk harmonisering og standardisering vedrørende kemiske agenser, og/eller — tekniske fremskridt, ændringer af internationale stan- darder eller specifikationer og ny viden om kemiske agenser vedtages efter proceduren i artikel 17 i direktiv 89/391/ EØF. 2. Kommissionen udarbejder ikke-bindende praktiske retningslinjer. Retningslinjerne skal vedrøre emnerne i artikel 3, 4, 5 og 6 og i bilag II, punkt 1. Kommissionen skal først høre Det R(cid:134)dgivende Udvalg for Sikkerhed, Hygiejne og Sundhedsbeskyttelse p(cid:134) Arbejds- pladsen i overensstemmelse med afgørelse 74/325/EØF. I forbindelse med gennemførelsen af dette direktiv skal medlemsstaterne s(cid:134) vidt muligt tage hensyn til disse retningslinjer, n(cid:134)r de udformer deres nationale politikker for beskyttelse af arbejdstagernes sikkerhed og sundhed. Artikel 13 Ophævelse og ændring af tidligere direktiver — iværksætte løbende helbredskontrol og sørge for undersøgelse af helbredstilstanden for alle andre 1. Direktiv 80/1107/EØF, 82/605/EØF og 88/364/EØF ophæves p(cid:134) datoen i artikel 14, stk. 1. L 131/20 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 5. 5. 98 5. Direktiv 91/322/EØF og 96/94/EF gælder fortsat. AFDELING IV AFSLUTTENDE BESTEMMELSER Artikel 14 1. Medlemsstaterne sætter de nødvendige love og administrative bestemmelser i kraft for at efterkomme dette direktiv senest den 5. maj 2001. De underretter straks Kommissionen herom. Disse love og bestemmelser skal ved vedtagelsen inde- holde en henvisning til dette direktiv eller skal ved offent- liggørelsen ledsages af en s(cid:134)dan henvisning. De nærmere regler for henvisningen fastsættes af medlemsstaterne. 2. Medlemsstaterne meddeler Kommissionen teksten til de nationale retsforskrifter, som de allerede har udstedt, eller som de udsteder p(cid:134) det omr(cid:134)de, der er omfattet af dette direktiv. Artikel 15 Medlemsstaterne (cid:134)r Kom- forelægger hvert missionen en rapport om den praktiske gennemførelse af dette direktiv med anførelse af de af arbejdsgivere og arbejdstagere fremførte synspunkter. femte Kommissionen giver Europa-Parlamentet, R(cid:134)det og Det Økonomiske og Sociale Udvalg underretning herom. Artikel 16 Dette direktiv træder i kraft p(cid:134) tyvendedagen efter offent- liggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Artikel 17 Dette direktiv er rettet til medlemsstaterne. Udfærdiget i Luxembourg, den 7. april 1998. P(cid:134) R(cid:134)dets vegne D. BLUNKETT Formand 2. R(cid:134)dets direktiv 83/477/EØF af 19. september 1983 om beskyttelse af arbejdstagere mod farerne ved under arbejdet at være udsat (andet særdirektiv i henhold til artikel 8 i direktiv 80/1107/EØF) (1) ændres s(cid:134)ledes: for asbest a) I artikel 1, stk. 1, første punktum, udg(cid:134)r », som er det andet særdirektiv i henhold til artikel 8 i direktiv 80/ 1107/EØF,«. b) Artikel 9, stk. 2, affattes s(cid:134)ledes: i »2. De nødvendige ændringer forbindelse med tilpasningen af bilagene til dette direktiv til den tekniske udvikling foretages efter fremgangsm(cid:134)den i artikel 17 i R(cid:134)dets direktiv 89/391/EØF af 12. juni 1989 om iværksættelse af foranstaltninger til forbedring af sundhed under arbejdet (*). arbejdstagernes sikkerhed og (*) EFT L 183 af 29. 6. 1989, s. 1. « c) I artikel 15, stk. 1, andet afsnit, ændres »efter frem- gangsm(cid:134)den i artikel 10 i direktiv 80/1107/EØF« til »efter fremgangsm(cid:134)den i artikel 17 i direktiv 89/391/ EØF«. R(cid:134)dets direktiv 86/188/EØF af 12. maj 1986 om 3. beskyttelse af arbejdstagere mod risici ved at være udsat for støj under arbejdet (2) ændres s(cid:134)ledes: a) I artikel 1, stk. 1, udg(cid:134)r », som er det tredje særdirektiv i henhold til direktiv 80/1107/EØF,«. b) Artikel 12, stk. 2, andet afsnit, affattes s(cid:134)ledes: »Bilag I og II tilpasses til den tekniske udvikling efter fremgangsm(cid:134)den i artikel 17 i R(cid:134)dets direktiv 89/391/ EØF af 12. juni 1989 om iværksættelse af foranstalt- ninger til forbedring af arbejdstagernes sikkerhed og sundhed under arbejdet (*). (*) EFT L 183 af 29. 6. 1989, s. 1. « 4. Enhver anden henvisning i direktiv 83/477/EØF og direktiv 86/188/EØF til direktiv 80/1107/EØF bortfalder fra datoen for ophævelsen af nævnte direktiv. (1) EFT L 263 af 24. 9. 1983, s. 25. Direktivet er ændret ved di- rektiv 91/382/EØF (EFT L 206 af 29. 7. 1991, s. 16). (2) EFT L 137 af 24. 5. 1986, s. 28. 5. 5. 98 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 131/21 BILAG I FORTEGNELSE OVER BINDENDE GRÆNSEVÆRDIER FOR ERHVERVSMÆSSIG EKSPO- NERING Agensens navn EINECS (1) nr. CAS (2) nr. Grænseværdi for erhvervs- mæssig eksponering 8 t (3) Grænseværdi for erhvervs- mæssig eksponering Kort varighed (4) mg/m3 (5) ppm (6) mg/m3 ppm Uorganisk bly og dets forbindelser 0,15 (1) EINECS: European Inventory of Existing Commercial Chemical Substances. (2) CAS: Chemical Abstracts Service. (3) M(cid:134)lt eller beregnet p(cid:134) baggrund af en referenceperiode p(cid:134) otte timer, tidsvægtet gennemsnit. (4) En grænseværdi, som eksponeringen ikke bør overskride, og som er baseret p(cid:134) en 15-minutters periode, medmindre andet er anført. (5) mg/m3 = milligram pr. kubikmeter luft ved 20 HC og 101,3 kPa. (6) ppm = dele pr. million pr. volumen i luften (ml/m3). L 131/22 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 5. 5. 98 BILAG II BINDENDE BIOLOGISKE GRÆNSEVÆRDIER OG FORANSTALTNINGER VEDRØRENDE HELBREDSKONTROL 1. Bly og dets ionforbindelser 1. 1. Biologisk overv(cid:134)gning omfatter m(cid:134)ling af blyindholdet i blodet (PbB) under anvendelse af absorptions- spektometri eller en metode, der giver tilsvarende resultater. Den bindende biologiske grænseværdi er: 70 lg Pb/100 ml blod 1. 2 Medicinsk overv(cid:134)gning foretages, — hvis eksponering for en blykoncentration i luften er større end 0,075 mg/m3 beregnet som et tids- vægtet gennemsnit over 40 timer om ugen, eller — hvis et blyindhold i blodet p(cid:134) over 40 lg Pb/100 ml blod m(cid:134)les hos de enkelte arbejdstagere. 1. 3 Praktiske retningslinjer for biologisk og medicinsk overv(cid:134)gning udarbejdes i henhold til artikel 12, stk. 2. De skal omfatte henstillinger om biologiske indikatorer (f. eks. ALAU, ZPP, ALAD) og biologiske overv(cid:134)gningsstrategier. 5. 5. 98 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 131/23 BILAG III FORBUD Produktion, fremstilling eller anvendelse under arbejdet af de nedenfor anførte kemiske agenser samt neden- nævnte aktiviteter, hvori der indg(cid:134)r kemiske agenser, er forbudt. Forbuddet gælder ikke, hvis den p(cid:134)gældende kemiske agens er til stede i en anden kemisk agens eller som en bestanddel af affald, forudsat den individu- elle koncentration af agensen i affaldet ligger under den fastsatte grænse. a) Kemiske agenser EINECS (1) nr. CAS (2) nr. Agensens navn Koncentrationsgrænse for fritagelse 202-080-4 91-59-8 2-naphthylamin og salte deraf 0,1 % w/w 202-177-1 92-67-1 4-aminodiphenyl og salte deraf 0,1 % w/w 202-199-1 92-87-5 Benzidin og salte deraf 202-204-7 92-93-3 4-nitrodiphenyl 0,1 % w/w 0,1 % w/w (1) EINECS: European Inventory of Existing Commercial Chemical Substances. (2) CAS: Chemical Abstracts Service. b) Arbejdsaktiviteter Ingen