title: PERGUNTA ESCRITA n. 1344/98 do Deputado José SALAFRANCA SÁNCHEZ-NEYRA à Comissão. Lei Helms-Burton e relações com os Estados Unidos

eurovoc_concepts:
Cuba
EU relations
United States
extra-territoriality
humanitarian aid
international law
liberalisation of trade
ministerial meeting

text: 11. 12. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 386/115 (98/C 386/156) PERGUNTA ESCRITA E-1334/98 apresentada por Glyn Ford (PSE) (cid:224) Comissªo (29 de Abril de 1998) Objecto: Relat(cid:243)rio final da Avalia(cid:231)ªo Internacional MOX PoderÆ a Comissªo dar a conhecer as medidas que irªo ser tomadas relativamente (cid:224)s conclusıes do Relat(cid:243)rio Final da Avalia(cid:231)ªo Internacional MOX › «Avalia(cid:231)ªo do impacto social global do MOX em reactores de Ægua natural»? Resposta dada pelo ComissÆrio Papoutsis em nome da Comissªo (24 de Junho de 1998) A Comissªo tomou nota do relat(cid:243)rio publicado em Novembro de 1997 por uma organiza(cid:231)ªo nªo governamental (ONG), a que o Senhor Deputado parece fazer referŒncia. As avalia(cid:231)ıes apresentadas nesse relat(cid:243)rio diferem das avalia(cid:231)ıes feitas por peritos do G8. Quaisquer que sejam as considera(cid:231)ıes que a Comissªo possa fazer a seu prop(cid:243)sito, convØm lembrar que a decisªo de recorrer ou nªo ao combust(cid:237)vel (cid:224) base de (cid:243)xidos mistos (MOX) cabe a cada um dos Estados-membros que tŒm produ(cid:231)ªo electro-nuclear. Compete, pois, a esses Estados-membros apreciar as eventuais consequŒncias de tal escolha. (98/C 386/157) PERGUNTA ESCRITA E-1343/98 apresentada por JosØ Salafranca SÆnchez-Neyra (PPE) (cid:224) Comissªo (29 de Abril de 1998) Objecto: Lei Helms-Burton Em rela(cid:231)ªo (cid:224) resposta recebida no passado dia 13 de Mar(cid:231)o do Sr. Brittan em nome da Comissªo Europeia (E-0236/98) (1), sobre as negocia(cid:231)ıes existentes entre a Comunidade e os Estados Unidos a respeito da Lei de Helms-Burton, entre outros assuntos, poderia a Comissªo ser mais expl(cid:237)cita e indicar em que datas e a que n(cid:237)vel decorreram as reuniıes preparat(cid:243)rias para a reuniªo de ministerial de 15 de Janeiro? Poderia a Comissªo indicar qual o calendÆrio previsto para as pr(cid:243)ximas negocia(cid:231)ıes e reuniıes para discutir este assunto entre a Comunidade e os Estados Unidos? Considerando as recentes declara(cid:231)ıes do Sr. Brittan, de acordo com as quais as negocia(cid:231)ıes «se encontram neste momento a meio», e nªo existe um prazo limite para resolver esta questªo, poderia a Comissªo explicar quais os pontos em que se chegou a um acordo, bem como aqueles onde ainda existem divergŒncias? Embora nªo tenha sido fixada uma data limite para a encerramento das negocia(cid:231)ıes, atØ quando considera a Comissªo que se pode manter a situa(cid:231)ªo actual? (1) JO C 323 de 21. 10. 1998, p. 29. (98/C 386/158) PERGUNTA ESCRITA E-1344/98 apresentada por JosØ Salafranca SÆnchez-Neyra (PPE) (cid:224) Comissªo (29 de Abril de 1998) Objecto: Lei Helms-Burton e rela(cid:231)ıes com os Estados Unidos Considerando a recente decisªo adoptada pela administra(cid:231)ªo dos Estados Unidos de limitar parcialmente as restri(cid:231)ıes de viagens e de envio de ajuda humanitÆria e dinheiro para Cuba, pensa a Comissªo que esta decisªo foi influenciada pelas posi(cid:231)ıes da Uniªo Europeia nas negocia(cid:231)ıes sobre a Lei Helms-Burton? Foi abordada esta questªo na reuniªo ministerial do passado dia 15 de Janeiro?


title: WRITTEN QUESTION No. 1294/98 by Robin TEVERSON to the Commission. The Ad Hoc Group on Illegal Trade in Ozone- depleting substances

eurovoc_concepts:
customs inspection
dangerous substance
exchange of information
illicit trade
stratospheric pollutant
stratospheric pollution
vocational training

formats: html pdf print

text: 19. 11. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 354/87 (98/C 354/139) SKRIFTLIG FR¯GA E-1276/98 fr(cid:229)n Gerhard Hager (NI) till kommissionen (29 april 1998) A¤mne: Utvidgning › fri ro¤rlighet › o¤verg(cid:229)ngsfrister O¤ verg(cid:229)ngsfrister na¤r det ga¤ller fri ro¤rlighet fo¤r personer betraktades redan i samband med utvidgningen so¤derut d(cid:229) Spanien och Portugal blev medlemmar som anva¤ndbara instrument fo¤r att sa¤kersta¤lla en la¤mplig anpassning. Migrationstrycket fr(cid:229)n kandidatla¤nderna kommer att vara mycket stort a¤ven i samband med den fo¤rest(cid:229)ende utvidgningen, och det a¤r fra¤mst de angra¤nsande medlemsstaterna som kommer att bero¤ras. Fr(cid:229)n vilka o¤verva¤ganden utgick kommissionen vid beslutet om o¤verg(cid:229)ngsfristerna i samband med 1. utvidgningen so¤derut? 2. P(cid:229) vilka studier eller underso¤kningar grundade kommissionen sina beslut vid det tillfa¤llet? Vilka studier och underso¤kningar har hittills legat till grund fo¤r kommissionens fo¤rberedelse av den 3. fo¤rest(cid:229)ende utvidgningen? Fr(cid:229)n vilka realistiska uppskattningar av o¤verg(cid:229)ngsfristens la¤ngd utg(cid:229)r kommissionen fo¤r na¤rvarande na¤r 4. det ga¤ller utvidgningen o¤sterut? Om det i ja¤mfo¤relse med utvidgningen so¤derut finns andra fo¤rva¤ntningar vad ga¤ller varaktigheten, hur 5. motiverar kommissionen dessa skillnader? Fr(cid:229)n vilken migrationspotential utg(cid:229)r kommissionen i samband med o¤ppningen av tilltra¤det till 6. arbetsmarknaden? 7. 8. 9. Fr(cid:229)n vilken struktur utg(cid:229)r kommissionen na¤r det ga¤ller personer som a¤r villiga att migrera? Fr(cid:229)n vilka migrationsmotiv utg(cid:229)r kommissionen? Fr(cid:229)n vilken fo¤rdelning p(cid:229) m(cid:229)lla¤nderna utg(cid:229)r kommissionen? Kan kommissionen na¤r det ga¤ller ovanst(cid:229)ende fr(cid:229)gor sa¤rskilt ta ha¤nsyn till uppgifter fr(cid:229)n tiden efter presentationen av Agenda 2000 i juli fo¤rra (cid:229)ret? Svar fr(cid:229)n Hans Van den Broek p(cid:229) kommissionens va¤gnar (22 juni 1998) Anslutningsfo¤rhandlingarna a¤r fo¤rhandlingar mellan medlemsstaternas regeringar och regeringarna i de enskilda kandidatla¤nderna. A¤ ven om kommissionen har anmodats att la¤gga fram fo¤rslag ang(cid:229)ende alla problem i samband med anslutningen a¤r det medlemsstaterna som gemensamt utarbetar gemenskapens fo¤rhandlingsposition. Parlamentsledamotens fr(cid:229)ga om kommissionens beslut om fo¤rhandlingarna a¤r da¤rfo¤r inaktuell. (98/C 354/140) SKRIFTLIG FR¯GA E-1294/98 fr(cid:229)n Robin Teverson (ELDR) till kommissionen (29 april 1998) A¤mne: Ad hoc-gruppen fo¤r illegal handel med ozonnedbrytande a¤mnen Vilka beslut fattades under sammantra¤det inom ad hoc-gruppen fo¤r illegal handel med ozonnedbrytande a¤mnen, vilket a¤gde rum torsdagen den 26 mars 1998, och na¤r kommer ad hoc-gruppen att ha na¤sta sammantra¤de? Svar fr(cid:229)n Ritt Bjerregaard p(cid:229) kommissionens va¤gnar (3 juni 1998) Vid mo¤tet inom den sa¤rskilda gruppen fo¤r olaglig handel med a¤mnen som bryter ned ozon deltog fo¤retra¤dare fo¤r kommissionen, medlemsstaters miljo¤- och tullmyndigheter, europeisk kemisk industri och en icke-statlig organisation som offentliggjort en rapport om olaglig handel med klorfluorkarboner (CFC) och haloner i Europa. Det blev ett va¤rdefullt utbyte av information om aktuell tillg(cid:229)ng och priser p(cid:229) ozonnedbrytande a¤mnen i gemenskapen, vilket tydde p(cid:229) att klorfluorkarboner h(cid:229)ller p(cid:229) att bli alltmer sa¤llsynta men a¤ven att olagliga importer fortsa¤ttningsvis kan utgo¤ra ett problem


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1226/98 af Roberta ANGELILLI til Kommissionen. Forsikringsselskaber i Italien

eurovoc_concepts:
Italy
freedom to provide services
insurance occupation
national law
right of establishment

formats: html print


title: WRITTEN QUESTION No. 1305/98 by Cristiana MUSCARDINI to the Commission. Discrimination against biology graduates

eurovoc_concepts:
biology
doctor
education grant
equal treatment
medical specialisation
scientific profession
updating of skills
vocational training

text: C 402/108 Official Journal of the European Communities EN 22. 12. 98 These consolidation efforts should be made in a socially balanced way without impinging on the quality of government services but through increasing the effectiveness and efficiency of government spending and favouring productive activities such as infrastructure investment, human capital improvement and active labour market policies. However, within these general principles and the requirements of policy co-ordination as expressed in the Amsterdam Treaty, the responsibility of taking the precise budgetary measures corresponding to these policies belongs entirely to Member States according to their specific budgetary procedures, in line with the subsidiarity principle. (98/C 402/139) WRITTEN QUESTION E-1293/98 by Edward McMillan-Scott (PPE) to the Commission (29 April 1998) Subject: Lack of mutual recognition between Member States of vehicle MOT tests Currently a vehicle can only be MOT-tested in the Member State in which it is registered. Given the obstacle this represents to the free movement of people: 1. Does the Commission intend to propose the standardization and mutual recognition of MOT tests? 2. What factors determine the Commission(cid:146)s position on this subject? Answer given by Mr Kinnock on behalf of the Commission (25 May 1998) Council Directive 96/96/EEC (1) on the approximation of the laws of the Member States relating to road- worthiness tests for motor vehicles and their trailers establishes minimum requirements for roadworthiness testing. Member States are free to include additional items and test to an increased severity within their national test for their own registered vehicles. Consequently, there is reluctance by those Member States with the more rigorous testing regimes to accept the possibility of their citizens gaining a roadworthiness certificate from a neighbouring Member State that operates a more lenient scheme. The Commission(cid:146)s current objective is to enhance roadworthiness requirements when justifiable on cost effectiveness grounds. This process will, over time, bring about a convergence of the national standards. However, until this is fully realised, mutual recognition would not be favoured by the majority of Member States. There are bilateral agreements between Member States that permit mutual recognition in certain specified cases. This practice is not uncommon in the heavy haulage sector. However, it is not common practice with passenger cars. (1) OJ L 46, 17. 2. 1997. (98/C 402/140) WRITTEN QUESTION E-1305/98 by Cristiana Muscardini (NI) to the Commission (29 April 1998) Subject: Discrimination against biology graduates In order to be admitted to Italian schools of specialization students with degrees in medicine and other subjects (biology, chemistry, pharmacy, dentistry, etc) take part in an open competition in which qualifications and examinations are taken into account. Whilst graduates in medicine who pass the entrance examination receive an annual grant for the whole duration of the course of specialization, biology graduates do not


title: PREGUNTA ESCRITA n. 1177/98 del Ulf HOLM a la Comisión. Amenaza para la lengua sueca

eurovoc_concepts:
European patent
Sweden
linguistic discrimination
minority language
official document
official language
translation

text: 22. 12. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europead C 402/87 (98/C 402/111) PREGUNTA ESCRITA P-1171/98 de Antonio Tajani (PPE) a la Comisi(cid:243)n (2 de abril de 1998) Asunto: Venta de la «Centrale del latte» de Roma ¿Puede informar la Comisi(cid:243)n si es verdadera la noticia de que se ha incoado un procedimiento de infracci(cid:243)n contra Italia y el Ayuntamiento de Roma por la privatizaci(cid:243)n de la «Centrale del latte»? ¿Puede comprobar la Comisi(cid:243)n si, con ocasi(cid:243)n de la venta de la «Centrale del latte», se han cumplido todos los procedimientos encaminados a garantizar la adecuada publicidad de la venta y si se ha respetado la normativa europea y, en particular, el principio de libre competencia? Respuesta del Sr. Fischler en nombre de la Comisi(cid:243)n (6 de mayo de 1998) La Comisi(cid:243)n puede confirmar que ha decidido, el 30 de marzo de 1998, incoar el procedimiento contradictorio previsto en el apartado 2 del art(cid:237)culo 93 del Tratado CE, respecto a las ayudas concedidas por Italia para la liquidaci(cid:243)n de las deudas operativas anuales de la Centrale de Latte. AdemÆs, y aunque la Comisi(cid:243)n no se opone a la privatizaci(cid:243)n de la empresa, tiene dudas respecto a la conformidad con las normas de competencia de algunas ayudas que parecen haber sido concedidas en el marco del procedimiento de privatizaci(cid:243)n. En el marco de este procedimiento, la Comisi(cid:243)n solicitarÆ al Gobierno italiano que presente sus observaciones en el plazo de un mes a partir de la fecha de la notificaci(cid:243)n de la decisi(cid:243)n. TambiØn solicitarÆ mediante una publicaci(cid:243)n en el Diario Oficial a los demÆs Estados miembros y a terceros que presenten sus observaciones. (98/C 402/112) PREGUNTA ESCRITA E-1177/98 de Ulf Holm (V) a la Comisi(cid:243)n (29 de abril de 1998) Asunto: Amenaza para la lengua sueca Desde hace algunos aæos la Oficina europea de patentes (OEP) examina la conveniencia de modificar las normas aplicables a las solicitudes de patentes en Europa. La OEP propone que s(cid:243)lo una parte de la patente sea traducida a la lengua del pa(cid:237)s en el que se solicita la patente. Por otra parte, la propuesta prevØ que la patente sea traducida en su integridad al inglØs, al alemÆn y al francØs. Esta propuesta supone un debilitamiento de la lengua sueca, entre otras, en la UE. TambiØn constituye un atentado a los principios democrÆticos. Los ciudadanos suecos perder(cid:237)an el derecho a consultar en la lengua nacional un documento oficial en Suecia. ¿Considera la Comisi(cid:243)n que esta propuesta es conforme con el principio democrÆtico que garantiza a los ciudadanos de la UE el acceso a los documentos oficiales en su propia lengua? ¿QuØ se propone hacer la Comisi(cid:243)n para impedir la marginalizaci(cid:243)n de determinadas lenguas en la UE? ¿Considera el Comisi(cid:243)n que el nœmero de lenguas oficiales en la UE debe limitarse en la perspectiva de la ampliaci(cid:243)n? Respuesta del Sr. Monti En nombre de la Comisi(cid:243)n (11 de junio de 1998) Actualmente, el coste de la patente comunitaria es extremadamente elevado, lo que perjudica gravemente a la competitividad de las empresas innovadoras (PYME) que no pueden costearse una protecci(cid:243)n eficaz de sus invenciones. Esta situaci(cid:243)n tiene repercusiones negativas no s(cid:243)lo sobre las empresas, sino tambiØn sobre el empleo y la econom(cid:237)a europea en general. Uno de los factores que mÆs contribuyen al elevado coste de la patente europea es la obligaci(cid:243)n del titular de traducir la totalidad de la patente a todas las lenguas de los pa(cid:237)ses designados (en promedio, unos 22. 500 DM o 11. 000 ecus por patente)


title: WRITTEN QUESTION No. 1220/98 by Ernesto CACCAVALE to the Commission. Alleged irregularities in the management of cooperation funds by CESTAS

eurovoc_concepts:
Angola
EU aid
Italy
emergency aid
financial aid
financial control
health aid
non-governmental organisation


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 1313/98 του Jose GARCIA-MARGALLO Y MARFIL προς την Επ τροπή. Μετάβαση στο Ευρώ το 1999

eurovoc_concepts:
Community budget
Spain
budget deficit
coordination of EMU policies
currency adjustment
economic convergence
economic growth
economic stabilisation
multilateral surveillance
public finance


title: PERGUNTA ESCRITA n. 1251/98 do Deputado Odile LEPERRE- VERRIER à Comissão. Ajuda alimentar na União Europeia

eurovoc_concepts:
European Union
food aid
non-governmental organisation
poverty
undernourishment

text: 19. 11. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 354/83 Resposta dada pelo Comissa·rio Fischler em nome da Comissa(cid:152)o (18 de Maio de 1998) Nos termos do no 5 do artigo 6o do Regulamento (CEE) no 3887/92 da Comissa(cid:152)o, de 23 de Dezembro de 1992 (1), que estabelece as normas de execu(cid:231)a(cid:152)o do sistema integrado de gesta(cid:152)o e de controlo relativo a determinados regimes de ajudas comunita·rias, a notifica(cid:231)a(cid:152)o pre·via dos controlos no local deve ocorrer com a antecede(cid:136)ncia estritamente necessa·ria, que em regra geral na(cid:152)o pode ultrapassar 48 horas. Em princ(cid:14)·pio, depois de anunciados, os controlos no local devem ser executados integralmente. Neste contexto e· de referir que ao apresentarem um pedido de ajudas comunita·rias relativas a animais, os candidatos declaram que te(cid:136)m conhecimento das condi(cid:231)o(cid:152)es do regime de ajudas, entre as quais se conta a obriga(cid:231)a(cid:152)o de os Estados-membros realizarem controlos no local. O artigo 13o do Regulamento (CEE) no 3887/92 estipula que, salvo em caso de for(cid:231)a maior, um pedido de ajudas sera· rejeitado se na(cid:152)o for poss(cid:14)·vel proceder ao controlo no local por facto imputa·vel ao requerente. (1) JO L 391 de 31. 12. 1992. (98/C 354/133) PERGUNTA ESCRITA E-1250/98 apresentada por In(cid:152) igo Me·ndez de Vigo (PPE) a‘ Comissa(cid:152)o (29 de Abril de 1998) Objecto: Programa PHARE-TACIS DEMOCRACIA As organiza(cid:231)o(cid:152)es na(cid:152)o governamentais desempenham um papel de relevo na consecu(cid:231)a(cid:152)o dos objectivos dos programas PHARE e TACIS atrave·s do Programa PHARE-TACIS DEMOCRACIA (PPTD). Os resultados positivos demonstram o e(cid:136)xito da participa(cid:231)a(cid:152)o das ONG num processo de singular importa(cid:136)ncia para a UE: o seu alargamento. Pode a Comissa(cid:152)o Europeia indicar se subscreve as concluso(cid:152)es do relato·rio de avalia(cid:231)a(cid:152)o elaborado pela Universidade de Sussex? Ira· a Comissa(cid:152)o Europeia seguir as recomenda(cid:231)o(cid:152)es do mesmo e aumentar os fundos do Programa PPTD? Resposta dada pelo Comissa·rio Hans Van den Broek em nome da Comissa(cid:152)o (15 de Maio de 1998) A Comissa(cid:152)o concorda que o programa para a democracia Phare e Tacis alcan(cid:231)ou bons resultados atrave·s da participa(cid:231)a(cid:152)o de muitas organiza(cid:231)o(cid:152)es na(cid:152)o governamentais. O relato·rio sobre a avalia(cid:231)a(cid:152)o do programa pela ISA Consult e pelo Instituto Europeu de Sussex deu uma contribui(cid:231)a(cid:152)o va·lida para as reflexo(cid:152)es da Comissa(cid:152)o sobre o melhor modo de apoiar o desenvolvimento da democracia e a promo(cid:231)a(cid:152)o dos direitos humanos na Europa Central e Oriental e nos Novos Estados Independentes (NEI). A Comissa(cid:152)o e· obrigada a ter em conta os recursos dispon(cid:14)·veis afectados a rubricas or(cid:231)amentais espec(cid:14)·ficas tendo em vista as prioridades gerais para a utiliza(cid:231)a(cid:152)o dos recursos comunita·rios. (98/C 354/134) PERGUNTA ESCRITA E-1251/98 apresentada por Odile Leperre-Verrier (ARE) a‘ Comissa(cid:152)o (29 de Abril de 1998) Objecto: Ajuda alimentar na Unia(cid:152)o Europeia No momento em que o Inverno esta· a terminar, pode a Comissa(cid:152)o apresentar um balan(cid:231)o relativo aos montantes destinados a‘ ajuda alimentar que pagou ou atribuiu para pagamento a‘s organiza(cid:231)o(cid:152)es na(cid:152)o governamentais reconhecidas? Ale·m disso, pode a Comissa(cid:152)o indicar quais as medidas que tenciona tomar a fim de fazer regredir a pobreza e a subnutri(cid:231)a(cid:152)o na Unia(cid:152)o Europeia, em aumento permanente nos Estados-membros?


title: WRITTEN QUESTION No. 1236/98 by Allan MACARTNEY to the Commission. Inspections under the Suckler Cow Premium Scheme and the Hill Livestock Compensatory Allowance

eurovoc_concepts:
aid system
beef
suckler cow
veterinary inspection

text: C 354/82 FI Euroopan yhteiso¤jen virallinen lehti 19. 11. 98 Komission ja¤senen Franz Fischlerin komission puolesta antama vastaus (5. toukokuuta 1998) Komissiolla ei ole yleensa¤ alueittain eriteltyja¤ tietoja kansallisista luvuista. Espanja on kuitenkin erityistapaus: kyseinen ja¤senvaltio on ilmoittanut vuodesta 1997 tiettyjen sellaisten itsehallintoalueiden osalta, joilla on olemassa hyva¤ksytyt maksajalaitokset, menojen ma¤a¤ra¤t itsehallintoalueittain. Siksi komissio voi antaa Katalo- niaa koskevat tiedot: 41 000 miljoonaa pesetaa (noin 250,3 miljoonaa ecua) vuonna 1997. (98/C 354/131) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1235/98 komissiolle esitta¤ja¤(t): Allan Macartney (ARE) (29. huhtikuuta 1998) Aihe: Vuohenkasvatukselle myo¤nnetta¤va¤ tuki Voiko komissio vahvistaa, etta¤ vuohenkasvatukseen myo¤nneta¤a¤n yhta¤ paljon maataloustukea kuin lampaankas- vatukseen myo¤s niissa¤ ja¤senvaltioissa, joissa vuohenlihan syo¤nti on perinne Euroopan unionin lampaan- ja vuohenlihaa koskevan markkinaja¤rjestelyn mukaisesti? Onko komissio tutkinut, millaisia maiden va¤lisia¤ eroja ta¤sta¤ politiikasta mahdollisesti aiheutuu ja onko komissio tutkinut ta¤ma¤n politiikan vaikutusta vuohenkasvatukseen niissa¤ maissa, joissa vuohenlihan syo¤nti ei kuulu perinteisiin? Aikooko komissio muuttaa politiikkansa tulevaisuudessa siten, etta¤ sen avulla voidaan varmistaa vuohenkasva- tukseen myo¤nnetyn tuen jakautuminen tasaisesti kaikkien ja¤senvaltioiden kesken? Komission ja¤senen Franz Fischlerin komission puolesta antama vastaus (15. toukokuuta 1998) Komissio vahvistaa, etta¤ vuohista maksetaan palkkio vain niilla¤ yhteiso¤n alueilla, joilla vuohien kasvattaminen lihakarjaksi on perinteinen tapa, jota voidaan verrata lampaiden kasvatukseen. Komission mielesta¤ nykyinen ja¤rjestelma¤ ei luo eroja. Lampaita ja vuohenlihaa koskevan ja¤rjestelma¤n yhteydessa¤ maksettavalla vuosipalkkiolla pyrita¤a¤n tukemaan lihantuottajia. Jotta vuohenkasvatus olisi tukikel- poista, sen on oltava pa¤a¤asiassa lihakarjan kasvatusta. Lisa¤ksi vuohien kasvatustapojen on oltava lampaiden kasvatustapojen kaltaisia. Tilanne ei ole ta¤llainen ja¤senvaltioissa, joissa ei ole perinteisesti syo¤ty vuohenlihaa, vaan vuohia ka¤yteta¤a¤n pa¤a¤asiallisesti villan ja maitotuotteiden tuotantoon. Komissio ei aio laajentaa palkkioja¤rjestelma¤a¤ vuohenkasvattajiin, jotka eiva¤t toimi pa¤a¤asiallisesti lihantuottajina. (98/C 354/132) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1236/98 komissiolle esitta¤ja¤(t): Allan Macartney (ARE) (29. huhtikuuta 1998) Aihe: Suckler Cow -maksuja¤rjestelma¤n ja Hill Livestock -korvausja¤rjestelma¤n mukaiset tarkastuska¤ynnit Ottaen huomioon Suckler Cow -maksuja¤rjestelma¤n ja Hill Livestock -korvausja¤rjestelma¤n mukaiset edellytykset saada palkkion saamiseen oikeuttavan tuottajan asema, tieta¤a¤ko¤ komissio, voidaanko harkintavaltaa ka¤ytta¤a¤ sovellettaessa ma¤a¤ra¤ysta¤, jonka mukaan tarkastuska¤ynti suoritetaan ilman etuka¤teisilmoitusta (SCP 1997/HCLA 1998)? Onko tarkastuksesta mahdollista kielta¤ytya¤ lieventa¤vien asianhaarojen vuoksi, kuten esim. sen vuoksi, ettei paikalla ole tarpeeksi karjan ka¤sittelemiseen tarvittavia henkilo¤ita¤?


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 1293/98 von Edward McMILLAN-SCOTT an die Kommission. Fehlende gegenseitige Anerkennung der TÜV-Untersuchungen durch die Mitgliedstaaten

eurovoc_concepts:
approximation of laws
free movement of persons
motor vehicle
mutual recognition principle
roadworthiness tests
vehicle registration

text: C 402/108 Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften DE 22. 12. 98 Diese Konsolidierungsbem(cid:252)hungen verlangen soziale Ausgewogenheit, d. h. die G(cid:252)te der staatlichen Leistungen darf nicht gemindert werden. Im Gegenteil: die Effizienz der Staatsausgaben mu(cid:223) gesteigert und die produktiven T(cid:228)tigkeiten wie Infrastrukturinvestitionen, Verbesserungen des Humankapitals und aktive Arbeitsmarktpolitik m(cid:252)ssen gef(cid:246)rdert werden. Im Rahmen dieser allgemeinen Grunds(cid:228)tze und der notwendigen politischen Koordinierung im Sinne des Amsterdamer Vertrags liegt die Verantwortung f(cid:252)r die richtigen Haushaltsma(cid:223)nahmen, die dieser Politik entsprechen, voll und ganz bei den Mitgliedstaaten, die in (cid:220)bereinstimmung mit ihren jeweiligen Haushalts- verfahren und im Einklang mit dem Subsidiarit(cid:228)tsprinzip vorzugehen haben. (98/C 402/139) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1293/98 von Edward McMillan-Scott (PPE) an die Kommission (29. April 1998) Betrifft: Fehlende gegenseitige Anerkennung der T(cid:220)V-Untersuchungen durch die Mitgliedstaaten Gegenw(cid:228)rtig kann ein Fahrzeug lediglich in dem Mitgliedstaat der T(cid:220)V-Untersuchung unterzogen werden, in dem es zugelassen ist. In Anbetracht dieses Hindernisses f(cid:252)r den freien Personenverkehr wird die Kommission um Beantwortung folgender Fragen gebeten: 1. Beabsichtigt sie einen Vorschlag zur Vereinheitlichung und gegenseitigen Anerkennung der T(cid:220)V-Unter- suchungen vorzulegen? 2. Welche Faktoren sind f(cid:252)r ihre Haltung zu dieser Frage ma(cid:223)geblich? Antwort von Herrn Kinnock im Namen der Kommission (25. Mai 1998) In der Richtlinie 96/96/EWG des Rates (1) (cid:252)ber die Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten (cid:252)ber die technische (cid:220)berwachung der Kraftfahrzeuge und Kraftfahrzeuganh(cid:228)nger werden Mindestanforderungen f(cid:252)r die technische Untersuchung festgelegt. Es steht den Mitgliedstaaten frei, zus(cid:228)tzliche Punkte in die Untersuchung einzubeziehen oder an Fahrzeugen, die in ihrem Gebiet zugelassen wurden, strengere Pr(cid:252)fungen vorzunehmen. Daher sind Mitgliedstaaten mit strengeren Pr(cid:252)fverfahren nicht sehr geneigt zu akzeptieren, da(cid:223) ihre B(cid:252)rger die technische (cid:220)berwachung in Nachbarl(cid:228)ndern mit weniger strengen Vorschriften durchf(cid:252)hren zu lassen. Derzei- tiges Ziel der Kommission ist es, die Anforderungen der technischen (cid:220)berwachung zu verbessern, wenn dies aus Kosteneffizienzgr(cid:252)nden gerechtfertigt ist. Dieser Proze(cid:223) wird mit der Zeit eine Ann(cid:228)herung der nationalen Vorschriften herbeif(cid:252)hren. Bevor dies jedoch nicht vollst(cid:228)ndig realisiert ist, wird die gegenseitige Anerkennung von den meisten Mitgliedstaaten nicht bef(cid:252)rwortet. Es bestehen Vereinbarungen zwischen Mitgliedstaaten, nach denen in bestimmten F(cid:228)llen die gegenseitige Anerkennung zul(cid:228)ssig ist. Dieses Verfahren wird zwar im Bereich des G(cid:252)terkraftverkehrs durchaus praktiziert, ist jedoch bei Personenkraftwagen nicht (cid:252)blich. (1) ABl. L 46 vom 17. 2. 1997. (98/C 402/140) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1305/98 von Cristiana Muscardini (NI) an die Kommission (29. April 1998) Betrifft: Ungleiche Behandlung der Biologen Doktoren der Medizin und anderer Fachrichtungen (Biologen, Chemiker, Apotheker, Zahn(cid:228)rzte usw. ) nehmen zur Aufnahme in die italienischen Spezialisierungsinstitute an (cid:246)ffentlichen Wettbewerben f(cid:252)r die Vergabe der akademischen Titel und die Ablegung der Pr(cid:252)fungen teil. W(cid:228)hrend die Mediziner, die die Zugangspr(cid:252)fung erfolgreich abgelegt haben, eine j(cid:228)hrliche Studienbeihilfe f(cid:252)r die gesamte Dauer der Spezialisierungskurse erhalten, sind die Biologen davon ausgeschlossen


title: Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de voorwaarden inzake de bemanning van schepen die geregelde personenvervoers- en veerdiensten tussen de Lid-Staten verrichten

eurovoc_concepts:
carriage of passengers
common transport policy
ferryboat
freedom to provide services
maritime transport

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 29. 04. 1998 COM(1998)251def. 98/0158 (SYN) 98/0159 (SYN) MEDEDELING inzake een gemeenschappelijk bemanningsbeleid voor geregeld personenvervoer en veerdiensten in en tussen lidstaten Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3577/92 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN DE RAAD betreffende de voorwaarden inzake de bemanning van schepen die geregelde personenvervoers- en veerdiensten tussen de lidstaten verrichten (door de Commissie ingediend) MEDEDELING inzake een gemeenschappelijk bemanningsbeleid voor geregeld personenvervoer en veerdiensten in en tussen lidstaten 1. INLEIDING 1. De doelstellingen van het gemeenschappelijk zeevervoerbeleid bestrijken uiteenlopende met elkaar verband houdende terreinen. Dit zijn: de gebruikers van scheepvaartdiensten te verzekeren van een ruime keus aan concurrerende diensten, de kwaliteit en de veiligheid van de scheepvaart verbeteren, de economische ontwikkeling van de scheepvaart in de Gemeenschap en de daaraan gebonden groep maritieme bedrijfstakken, bevordering van de werkgelegenheid voor goed opgeleide zeelieden in de Gemeenschap en meer in het algemeen bevordering van de verdere ontwikkeling van maritieme knowhow in de Gemeenschap. Wij verwijzen ook naar artikel 2 van het Verdrag, waarin bevordering van een hoger niveau van werkgelegenheid en van sociale bescherming expliciet een taak van de Gemeenschap genoemd wordt. Op een aantal punten is flinke vooruitgang geboekt. Bijvoorbeeld het voortdurende streven naar vrije toegankelijkheid van de scheepvaartmarkten over de hele wereld en de niet aflatende inspanningen binnen de geëigende internationale fora om de kwaliteitsnormen te verhogen heeft ervoor gezorgd dat er een hele reeks fel concurrerende scheepvaartdiensten ter beschikking kwam. Wat de werkgelegenheid voor zeevarenden uit de Gemeenschap betreft is de situatie minder gunstig. De afgelopen tientallen jaren hebben een voortdurende daling van de werkgelegenheid te zien gegeven als gevolg van uitvlagging, vervanging van zeelieden uit de Gemeenschap door goedkopere arbeidskrachten uit derde landen en technische arbeidsbesparende rationaliserende maatregelen. 2. In december 1996 is onder auspiciën van de Commissie een internationale conferentie in Dublin gehouden die was gewijd aan het volgende thema: "Is de Europese zeeman een bedreigde soort?". Op de conferentie bleek dat er inderdaad reden was voor ernstige bezorgdheid. Niet alleen is het aantal uit de Gemeenschap afkomstige zeelieden sterk gedaald, maar ook de gemiddelde leeftijd van zeelieden uit de Gemeenschap ligt nu ver boven de 40 jaar en de instroom van jongeren is niet voldoende om degenen die het beroep vaarwel zeggen te vervangen. Ter illustratie het volgende: tussen 1985 en 1995 is het aantal onderdanen van de Gemeenschap dat op onder vlaggen van de Gemeenschap varende schepen werkte gedaald van 206 000 tot 129 000 (-37%), terwijl het aantal werknemers uit landen buiten de Gemeenschap is gestegen van 29 000 tot 33 000 (+14%)'. Verder werd geconstateerd dat 51% van het verlies aan werkgelegenheid veroorzaakt werd door uitvlagging. Tot nu toe was deze trend vooral merkbaar in de vrachtvaart, maar als er geen maatregelen worden genomen, kan zij zich gemakkelijk uitbreiden tot de sector van de passagiersferry's. (Zie verder de punten 4,16,17 en 18). Bron: TECNECON, augustus 1996, "Study on maritime professions in the European Union' 2 3. In de mededeling van de Commissie inzake een nieuwe maritieme strategie van 19962 werd gesteld dat er meer aandacht moest worden besteed aan bevordering van de werkgelegenheid voor zeelieden uit de Gemeenschap, teneinde de concurrentiepositie van vlaggen van Gemeenschapslanden te verbeteren. De op dit document geleverde commentaren waren over het algemeen positief en de eerste concrete maatregel in het kader van dit beleid die door de Commissie genomen werd was de herziening van de richtsnoeren voor staatssteun ten behoeve van de zeescheepvaart3. Het scheppen van gelijke concurrentievoorwaarden werd gezien als de beste manier om een einde te maken aan het uitvlaggen. Dit betekent dat de lidstaten de onder hun vlag varende rederijen fiscale en arbeidsvoorwaarden moeten kunnen bieden die (voorzover mogelijk) vergelijkbaar zijn met de voorwaarden die elders kunnen worden verkregen. Op dit moment, negen maanden na de publicatie van de herziene richtsnoeren, wordt convergentie van het door de lidstaten gevoerde beleid merkbaar. De meeste lidstaten hebben maatregelen ingevoerd of voorgesteld die in die richting gaan en de eerste positieve effecten voor de concurrentiepositie van registers van Gemeenschapslanden en zeelieden uit de Gemeenschap zijn gemeld, met name voor wat betreft de grote vaart. 4. De volgende stap is speciale aandacht voor de "thuismarkt" van de zeelieden in de Gemeenschap, met name de markt voor geregeld personenvervoer in en tussen in de lidstaten. In bovengenoemde studie over beroepen van zeevarenden Gemeenschap , van augustus 1996, staat dat bijna 50% van alle zeevarenden (civiel personeel en cateringpersoneel inbegrepen) op dergelijke passagiersschepen werkt. Geregeld personenvervoer is zowel in Zuid- als Noord-Europa een belangrijke bron van werkgelegenheid. In beide gevallen wordt de markt bediend door in de Gemeenschap gevestigde maatschappijen. Er zijn echter verschillen in marktstructuur. In Zuid-Europa ligt de nadruk op personenvervoer in cabotage tussen eilanden (cabotage is het vervoer van personen of goederen over zee tussen in één en dezelfde lidstaat liggende havens). Geregeld personenvervoer tussen lidstaten beperkt zich tot enkele lijnen, waarvan Griekenland-Italië en Corsica-Italië de belangrijkste zijn. In Noord-Europa is het binnenlands personenvervoer belangrijk in Denemarken en in het VK, maar het grootste deel van het geregeld personenvervoer is vervoer tussen lidstaten. 5. De markt voor geregeld personenvervoer in en tussen lidstaten verschilt in een aantal opzichten van andere sectoren van de zeevervoermarkt (zie de punten 9, 10 en 20). Deze markt wordt bediend door in de lidstaten gevestigde maatschappijen, die voornamelijk onder vlaggen van lidstaten varende schepen gebruiken welke hoofdzakelijk bemand worden door onderdanen van die lidstaten. Bepaalde ontwikkelingen wekken onder de zeelieden echter bezorgheid over hun toekomstige werkgelegenheid. De liberalisering van de eilandcabotage per 1 januari 1999 wordt door vele zeevarenden in Zuid-Europa als een bedreiging ervaren. In andere marktsegmenten zien de ferrymaatschappijen hun inkomsten achteruitgaan, of verwachten dit in verband met bepaalde ontwikkelingen in het buitenland die de druk op hen om hun bedrijfskosten te verminderen doen toenemen. Gedeeltelijke vervanging van het huidige personeel door goedkopere arbeidskrachten uit derde landen is in deze situatie een optie. 2 3 COM(96)81 def. "Op weg naar een nieuwe maritieme strategie", 13. 3. 96. PB C 205 van 5. 7. 1997, blz. 5. 3 Het voornaamste doel van deze mededeling is de werkgelegenheid op de gehele markt voor geregeld personenvervoer tussen de havens van lidstaten onder de loep te nemen en oplossingen voor te stellen in de vorm van de twee bijgevoegde wetsvoorstellen, waarbij echter niet uit het oog mag worden verloren dat deze voorstellen met de in overeenstemming moeten zijn. internationale verplichtingen van de Gemeenschap 2. CABOTAGE 6. Verordening nr. 3577/92(EEG) van 7 december 19924 van de Raad bepaalt dat het beginsel van vrijheid van dienstverlening in de maritieme cabotage zal gelden voor reders uit de Gemeenschap (als gedefinieerd in artikel 2, lid 2) van wie de schepen geregistreerd zijn en varen onder de vlag van een lidstaat, mits die schepen voldoen aan alle voorwaarden voor het mogen verrichten van cabotage in die lidstaat. De verordening voorziet in een geleidelijke liberalisering van de verschillende segmenten van de cabotagemarkt. Eilandcabotage in Zuid-Europa - als omschreven in artikel 6, lid 2, wordt per 1 januari 1999 geliberaliseerd. De belangrijkste bepalingen van de verordening inzake de bemanning van schepen die eilandcabotage verrichten luiden als volgt: - Artikel 3, lid 2: alle aangelegenheden in verband met de bemanning behoren tot de verantwoordelijkheid van de staat van ontvangst; - artikel 3, lid 3: voor vrachtschepen van meer dan 650 brt die in aansluiting op een internationale reis eilandcabotage verrichten behoren alle aangelegenheden in verband met de bemanning tot de verantwoordelijkheid van de vlaggestaat (vanaf 1. 1. 1999); - artikel 3, lid 4: de Commissie dient een verslag in bij de Raad over de economische en sociale gevolgen van de liberalisering van eilandcabotage (per 1. 1. 1997), en zal daarna een voorstel bij de Haad indienen dat wijzigingen van de in de leden 2 en 3 vastgestelde voorschriften inzake de nationaliteit van de bemanning kan behelzen, zodat de definitieve regeling tijdig en vóór 1 januari 1999 door de Raad kan worden goedgekeurd. Bovengenoemd verslag is op 17 juni 1997 bij de Raad5 ingediend. Het in artikel 3, lid 4, bedoeld voorstel is aan deze mededeling gehecht. 7. Na de indiening van dit verslag hebben bepaalde lidstaten gesuggereerd om de bepalingen van artikel 3, leden 2 en 3, als bovengenoemd voor onbepaalde tijd ongewijzigd te laten. De Commissie deelt deze mening niet om onderstaande redenen. Bij het analyseren van de situatie wordt onderscheid gemaakt tussen vrachtvervoer van en naar eilanden (zie punt 8) en personenvervoer van en naar eilanden (punten 9 t/m 11). 4 5 PB L 364 van 12. 12. 1992, blz. 7. COM(97)296. Verslag van de Commissie aan de Raad over de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (1995-1996) en over het sociaal-economisch effect van de liberalisatie van cabotage met eilanden. 4 8. Met betrekking tot het vrachtvervoer in cabotage is een zekere vereenvoudiging van de regelgeving geboden. Er zij aan herinnerd dat artikel 3, lid 1, van Verordening 3577/92 bepaalt dat alle aangelegenheden in verband met de bemanning van schepen die cabotage met het vasteland verrichten tot de verantwoordelijkheid behoren van de staat waar het schip geregistreerd is (vlaggenstaat), behalve in geval van schepen van minder dan 650 brt6, waarop de voorwaarden van de staat van ontvangst mogen worden toegepast. Volgens artikel 3, lid 3, gelden vlaggenstaatvoorwaarden vanaf 1 januari 1999 ook voor vrachtschepen van meer dan 650 brt wanneer die aansluitend vrachtvervoer in cabotage van en naar eilanden7 verrichten. Rest nu alleen nog de vraag of schepen van meer dan 650 brt die niet volgend op of voorafgaand aan een internationale reis in cabotage vracht van en naar eilanden vervoeren (en waarvoor momenteel staat van ontvangst-voorwaarden gelden) van de normale vlaggenstaatregel vrijgesteld moeten blijven? (overeenkomstig de bepalingen van de desbetreffende De Commissie vindt dat er om de in bovengenoemd verslag van 17 juni 1997 uiteengezette redenen geen rechtvaardiging op economische gronden is voor een blijvende vrijstelling van de voorschriften van de vlaggenstaat. Vrachtvervoer in cabotage wordt vaak verricht door schepen die afwisselend aan internationale en aan binnenlandse handel deelnemen. De voor dit soort cabotage geldende bemanningsvoorwaarden mogen daarom niet afwijken van de in de internationale handel aanvaarde praktijk, dat de vlaggenstaat het veilige bemanningscertificaat afgeeft internationale verdragen) en het in alle overige zaken op het gebied van bemanning voor het zeggen heeft. Een andere aanpak zou tot gevolg hebben dat de samenstelling van en/of de arbeidsvoorwaarden voor de bemanning van een onder de vlag van een lidstaat varend schip gewijzigd zouden moeten worden om toegang te krijgen tot vrachtvervoer in cabotage van en naar eilanden. Dit wordt beschouwd als een onaanvaardbare en onnodige belemmering voor de toepassing van het beginsel van vrijheid van dienstverlening. Daarom wordt voorgesteld deze belemmering weg te nemen door de reeds voor aansluitend vrachtvervoer in cabotage van en naar eilanden en van en naar het vasteland overeengekomen vlaggenstaatregel op alle vrachtvervoer in cabotage (met schepen van meer dan 650 brt) toe te passen. 9. De markt voor geregeld personenvervoer in cabotage van en naar eilanden verschilt in een aantal opzichten van de markt voor vrachtvervoer in cabotage. Ten eerste is er geen economische relatie met de internationale markt die te vergelijken is met die van de markt voor vrachtvervoer. Het is gebruikelijk dat passagiersferry's die een lijndienst langs eilanden onderhouden dat jarenlang doen, soms zelfs voor de tijd van hun volledige levensduur. De bemanningen van die schepen zijn daadwerkelijk in het betreffende gebied woonachtig en worden vaak ter plaatse aangeworven. Alle Zuid-Europese lidstaten eisen (overeenkomstig de communautaire wetgeving) dat de bemanning van de schepen op deze lijnen voor 100% uit onderdanen van Gemeenschapslanden moet bestaan. Voorts kunnen de lidstaten overeenkomstig De scheepvaart met schepen van minder dan 650 brt is slechts van lokaal belang. Daarom kunnen hiervoor de bemanningsvoorschriften van de staat van ontvangst blijven gelden, zoals bepaald in Verordening 3577/92. Dit betekent: wanneer de betreffende reis volgt op of voorafgaat aan een reis naar of vanuit een andere staat. 5 Richtlijn 94/58/EEG8 van de Raad eisen dat een bepaald percentage van de bemanning, met name de op de alarmrol vermelde bemanningsleden die de passagiers in noodsituaties moeten bijstaan, over voldoende communicatieve vaardigheden beschikken, zij moeten onder meer de taal of talen kunnen spreken van de meest voorkomende nationaliteiten van de passagiers die op een bepaalde route worden vervoerd. Het feit dat een groot deel van de bemanning de lokale taal (talen) moet kunnen spreken bewijst nog maar eens dat er verschil is tussen geregeld personenvervoer en vrachtvervoer. 10. Ten tweede is geregeld personenvervoer over het algemeen veel arbeidsintensiever dan vrachtvervoer. Daarom vormt personenvervoer een belangrijke bron van werkgelegenheid voor plaatselijke zeelieden. In het verslag van de Commissie (COM(97)296) van 17 juni 1997 staat dat 70% van alle werkgelegenheid in eilandcabotage verband houdt met personenvervoer. Het arbeidsintensieve karakter tussen van deze bedrijfstak brengt ook met zich mee dat verschillen bemanningsregels op de sterkere concurrentievoorwaarden voor exploitanten van onder de vlaggen van verschillende lidstaten varende schepen. Met name zou het als oneerlijk worden ervaren als plaatselijke exploitanten van passagiersferry's die gebonden zijn aan de eis dat de bemanning voor 100% uit onderdanen van de Gemeenschap moet bestaan, zouden lidstaten aan wie de moeten concurreren met exploitanten uit andere bemanningsregels goedkope hun arbeidskrachten uit derde landen toestaan. gebruikmaking vlaggenstaat een veel invloed zouden hebben van van 11. Gezien de bijzondere aard van de markt voor geregeld personenvervoer in cabotage van en naar eilanden is de Commissie van mening dat bepaalde maatregelen nodig zijn om te zorgen voor gelijke concurrentievoorwaarden voor uit verschillende lidstaten afkomstige exploitanten van onder verschillende vlaggen varende schepen. Met name wordt voorgesteld de staten van ontvangst toe te staan voor te schrijven dat al het personeel dat werkt op een bovengenoemde binnen hun grondgebied varende passagiersschepen uit onderdanen van de Gemeenschap moet bestaan, mits deze regel ook geldt voor onder hun eigen nationale vlag varende schepen. De voorgestelde aanpak is gebaseerd op het beginsel dat in het geregeld personenvervoer werkzame zeevarenden uit derde landen en onderdanen van de Gemeenschap een gelijke behandeling moeten krijgen. Toepassing van dit beginsel zou, gezien het enorme belang van de menselijke factor in veiligheidszaken, ook positief werken voor de veiligheid op zee. Bijzondere overwegingen met betrekking tot bijgevoegd voorstel van een verordening van de Raad voor cabotage 12. Toepassing van de 100% Gemeenschapsnationaliteitseis (zie artikel 1, lid 2), hetgeen in alle zuidelijke lidstaten algemeen gebruikelijk is, zal voorwaarden scheppen die een volledige toepassing van het beginsel van vrije dienstverlening op de desbetreffende markt mogelijk maken. Voorts zij eraan herinnerd dat Richtlijn 94/58/EG de lidstaten van ontvangst toestaat te eisen dat een voldoende aantal bemanningsleden de lokale taal (talen) spreekt. Eventuele verdere afwijkingen van de gebruikelijke vlaggenstaatregels inzake bemanning zou een onterechte PB L 319 van 12. 12. 1994, blz. 28. belemmering betekenen van de toepassing van het beginsel van vrije dienstverlening. Daarom moet de vlaggenstaat bevoegd blijven voor andere zaken op bemanningsgebied, zoals de verantwoordelijkheid voor de afgifte, overeenkomstig de desbetreffende internationale verdragen, van het veilige bemanningscertificaat met betrekking tot de vereiste, van de technische eigenschappen van het schip afhangende bemanningssamenstelling. in een vastgelegd gewoonlijk 13. De arbeidsvoorwaarden (b. v. lonen, overuurtarieven, werktijden, vakantiedagen enz. ) voor zeelieden uit de Gemeenschap die op onder de vlag van een lidstaat varende collectieve schepen werken worden arbeidsovereenkomst en/of in een wettelijke regeling van de vlaggenstaat. De eis dat de arbeidsvoorwaarden voor bemanningen gewijzigd zouden moeten worden en aangepast aan de desbetreffende, in de staat van ontvangst geldende bepalingen, indien een onder de vlag van een lidstaat varend schip gedurende een bepaalde periode gebruikt werd voor geregeld personenvervoer in cabotage in een andere lidstaat (staat van ontvangst), zou kunnen worden uitgelegd als een inbreuk op het beginsel van vrije dienstverlening. Om eventuele sociale dumping te vermijden, bepaalt de voorgestelde herziene tekst van artikel 3, lid 3 (zie bijgevoegd voorstel van verordening) van Verordening nr. 3577/92 dat wanneer staten van ontvangst onderdanen van derde landen toelaten als werknemers op schepen die geregeld vervoer verzorgen, vereist de staat van ontvangst dat deze zeelieden wat arbeidsvoorwaarden betreft behandeld worden als onderdanen van de vlaggenstaat waar het schip geregistreerd is. In verband hiermee vermelden wij dat artikel 1 van Verordening nr. 3577/92 het vrij verrichten van diensten waarborgt voor reders uit de Gemeenschap die hun schepen geregistreerd hebben in en varen onder de vlag van een lidstaat. 14. De belangrijkste verschillen tussen vracht- en personenvervoer die een speciale behandeling van het personenvervoer rechtvaardigen, zijn zoals reeds gezegd: (a) het feit dat er nauwelijks enige relatie is tussen de internationale markt en het binnenlands geregeld personenvervoer en (b) dat personenvervoer arbeidsintensiever is en de invloed van verschillen in arbeidsvoorwaarden de concurrentievoorwaarden dus sterker beïnvloedt. Het voorgaande is in hoge mate ook van toepassing op de zogenaamde cruises in cabotage (cruiseschepen die het hele seizoen een vast traject afleggen langs havens van een en dezelfde lidstaat). Het voorstel inzake cabotage in bijgevoegd voorstel van verordening rekent dit vervoer tot dezelfde categorie als geregeld personenvervoer en veerdiensten. 3. GEREGELD PERSONENVERVOER EN VEERDIENSTEN TUSSEN LIDSTATEN 15. In tegenstelling tot cabotage geldt er voor zeevervoer tussen lidstaten geen vlagvereiste. Verordening (EEG) nr. 4055/869van de Raad van 22 december bepaalt dat alle in de Gemeenschap gevestigde vervoerders10 dit vervoer mogen verrichten, ongeacht of zij onder de vlag van een Gemeenschapsland of van een derde land varen. Wat de markt voor geregeld personenvervoer tussen lidstaten betreft is de 9 10 PB L 368 van 31. 12. 1986, blz. 1. Met inbegrip van de buiten de Gemeenschap gevestigde onderdanen/rederijen die door de ingezetenen van een lidstaat worden gecontroleerd, indien hun schepen in die lidstaat volgens de wetgeving aldaar geregistreerd zijn. 7 situatie echter zo dat dit vervoer voornamelijk wordt verricht door schepen die onder de vlag van een lidstaat varen met bemanningen die voornamelijk uit onderdanen van deze landen bestaan. Zoals reeds gezegd vormt dit vervoer een belangrijke bron van werkgelegenheid voor zeelieden uit de Gemeenschap. 16 De afgelopen jaren is het enkele malen gebeurd dat exploitanten een geregelde veerdienst zijn begonnen met bemanningen uit derde landen, in rechtstreekse concurrentie met veerboten met Gemeenschapsbemanningen. Deze pogingen resulteerden in krachtige acties van de vakbonden. De kans bestaat echter dat zich in de toekomst soortgelijke situaties zullen voordoen. 17. Er zijn ook gevallen bekend van vervoerders uit de Gemeenschap die hun Gemeenschapsbemanning de afgelopen jaren gedeeltelijk hebben vervangen door onderdanen van derde landen. Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt werken er momenteel ongeveer 600 tot 700 zeelieden uit derde landen (+ 3% van het betreffende personeelsbestand) als bemanningsleden van tussen lidstaten heen en weer varende veerboten. De betrokken schepen varen onder de vlaggen van vier verschillende lidstaten. De arbeidsvoorwaarden voor deze bemanningsleden zijn uiteenlopend. In één van deze vier lidstaten moeten onderdanen van derde landen die op veerdiensten binnen de Gemeenschap werken dezelfde arbeidsvoorwaarden aangeboden krijgen als de eigen onderdanen. Wat de overige drie lidstaten betreft staat het vast dat bemanningsleden uit derde landen onder minder gunstige voorwaarden moeten werken dan de eigen onderdanen. Er geldt momenteel geen regel in de Gemeenschap die in dergelijke gevallen een zekere mate van harmonisatie zou kunnen bewerkstelligen. 18. Zoals reeds gezegd worden de concurrentievoorwaarden op de arbeidsintensieve markt voor geregeld zeevervoer sterk beïnvloed door de arbeidsvoorwaarden voor de bemanningen. Er zijn externe factoren (b. v. de afschaffing van de duty free shops, de voltooiing van bepaalde vaste verbindingen) die reden geven om te veronderstellen dat de druk op de ondernemingen op deze markt om hun kosten te verlagen de komende jaren nog zal toenemen. Als bepaalde maatschappijen hun kosten kunnen drukken door Gemeenschapsbemanningen te vervangen door bemanningen uit derde landen die tegen minder gunstige voorwaarden in dienst worden genomen, zullen hun concurrenten waarschijnlijk moeten volgen. Het gevaar bestaat van een neerwaartse spiraal van verslechterende arbeidsvoorwaarden voor alle zeevarenden, die zou kunnen leiden tot een aanzienlijk verlies aan werkgelegenheid voor zeevarenden uit de Gemeenschap. Zo'n ontwikkeling zou in strijd zijn met de doelstellingen van het gemeenschappelijk zeevervoerbeleid. In verband hiermee is de Commissie van mening dat er met het oog op de goede werking van de interne markt bepaalde regels moeten worden ingevoerd om verstoring daarvan door sociale dumping te voorkomen. 19. Het aan deze mededeling gehechte voorstel voor een richtlijn van de Raad met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden van onderdanen van derde landen die werkzaam zijn op schepen voor geregeld personenvervoer en veerdiensten tussen lidstaten legt het beginsel vast dat voor deze werknemers arbeidsvoorwaarden moeten gelden die vergelijkbaar zijn met voor in die sector werkzame Gemeenschapsburgers geldende voorwaarden, en dat met het oog hierop een bepaald minimumniveau dient te worden vastgesteld. 8 Van belang is het gegeven dat zeelieden die werken op schepen die geregeld personenvervoer verzorgen tussen twee havens in de Gemeenschap daadwerkelijk in de Gemeenschap woonachtig zijn, aangezien zij voor een volledige contractperiode binnen de grenzen van de interne markt verblijven. In de meeste gevallen slaapt het zeevarend personeel van deze ferry's alleen aan boord gedurende de weken dat zij dienst hebben; tijdens hun verlofperioden verblijven zij aan wal in één van de lidstaten van ontvangst. Het is dan ook niet verwonderlijk dat op het ogenblik zeker één van de lidstaten de regel hanteert dat niet-Gemeenschapsonderdanen als eigen onderdanen behandeld moeten worden wanneer zij werkzaam zijn op zijn binnen de Gemeenschap varende ferry's. Het is gebruikelijk dat de regels van de lidstaten inzake het verschuldigd zijn van sociale bijdragen, minimumlonen, minimumaantal betaalde vakantiedagen; enz. voor alle eigen onderdanen gelden. De voorgestelde regel, in artikel 2 van bijgevoegd voorstel van richtlijn van de Raad, sluit nauw aan bij dit beginsel. inkomstenbelasting, In verband hiermee verwijzen we ook naar Richtlijn 96/71/EEG11 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten. Ook is geverifieerd of het voorstel verenigbaar is met de internationale verplichtingen van de Gemeenschap of van zijn Lidstaten en in het bijzonder met die voortvloeiend uit het verdrag van de Verenigde Naties over het Zeerecht, de OESO en de Wereldhandlsorganisatie. Zoals reeds gezegd in punt 11, zou de vaststelling van een op Europese normen gebaseerd arbeidsvoorwaardenpeil voor alle bemanningsleden ook positief werken voor de veiligheid op zee. zoals geregeld zeevervoerdiensten, 20. De vraag rijst of het voorstel van Richtlijn van de Raad moet worden uitgebreid tot tussen andere Gemeenschapshavens en cruises. Het antwoord op deze vraag moet neen zijn, omdat de situaties niet vergelijkbaar zijn. Vrachtvervoer is niet bijzonder arbeidsintensief en vrachtvervoer tussen Gemeenschapshavens (b. v. containervervoer) is veel meer verweven met het mondiale zeevervoersnet dan personenvervoer met ferry's. Deze opmerking geldt ook voor internationale cruises. De daarvoor gebruikte schepen verplaatsen zich gewoonlijk met de wisseling van de seizoenen naar andere delen van de wereld. Van de bemanningen van die schepen kan men niet zeggen dat ze daadwerkelijk in de Gemeenschap wonen. vrachtvervoer 21. Bijzondere overwegingen met betrekking tot bijgevoegd voorstel van een Richtlijn van de Raad Toelichting bij artikel: - Artikel 1 : Lid 2 houdt rekening met de zogenaamde Griekse variant: in het buitenland gevestigde reders van wie de schepen wel in eigen land geregistreerd zijn en onder is gelijk aan die van de vlag daarvan varen. De voorgestelde formulering Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad: zie artikel 1, lid 2. PB L 18 van 21. 1. 1997, blz. 1. Lid 3 bepaalt dat de arbeidsvoorwaarden van zeevarenden uit de lidstaten niet mogen worden aangetast. - Artikel 2: Onderdanen van derde landen die werken op onder de vlag van een lidstaat varende schepen moeten een soortgelijke behandeling krijgen als de onderdanen van lidstaten die op deze schepen werken (vlaggenstaatvoorwaarden). In het geval van onder de vlag van een derde land varende ferry's moeten de arbeidsvoorwaarden van dergelijke bemanningsleden in overeenstemming zijn met de voorwaarden die voor onderdanen van lidstaten gelden in de lidstaat die het nauwst bij het vervoer betrokken is (staat van ontvangst)12. De manier waarop de exploitant van een geregelde vervoersdienst tussen twee lidstaten zijn bedrijf heeft opgezet vormt normaal gesproken het antwoord op de vraag met welke staat van ontvangst zijn bedrijf het sterkst verbonden is. Belangrijke factoren zijn in dit verband: de plaats van waaruit het bedrijf daadwerkelijk wordt geleid en de plaats waar niet- Gemeenschapsbemanningsleden gedurende hun verlofperioden verblijven. - Artikel 3: Lid 1 voorziet in een afwijking van het beginsel van artikel 2 voor werknemers uit derde landen die slechts voor korte tijd in de Gemeenschap verblijven. Lid 2 biedt flexibiliteit in bepaalde gevallen, bijvoorbeeld voor bemanningsleden van veerboten die moeten worden aangeworven om een door onvoorziene omstandigheden ontstaan tekort aan personeel op te vangen. Zo'n situatie kan zich bijvoorbeeld voordoen wanneer een ferry betrokken is geweest bij een ernstig ongeval. De betrokken lidstaten zorgen ervoor dat de situatie binnen redelijke tijd wordt genormaliseerd. - Artikel 4: Er zal actieve samenwerking nodig zijn tussen de bevoegde instanties van de lidstaten en de diensten van de Commissie om te zorgen voor een goede toepassing van de bepalingen van deze richtlijn. 22. Motivering voor een richtlijn van de Raad - 14. a) Wat zijn de doelstellingen van de voorgestelde actie in het licht van de verplichtingen van de Gemeenschap en wat is de communautaire dimensie van het probleem (b. v. hoeveel lidstaten zijn er bij betrokken en hoe staat het met de oplossing ervan)? eerlijke De doelstellingen van de Commissie concurrentievoorwaarden/een gelijk spelersveld voor alle aanbieders van geregeld vervoer per veerboot tussen de lidstaten en bescherming van de werkgelegenheid voor zeevarenden uit de Gemeenschap, door de garantie te scheppen dat de in arbeidsvoorwaarden voor alle zeevarend personeel in deze bedrijfstak zorgen voor zijn te 12 Zie Verdrag van Rome van 1980, PB. C 27 van 26. 1. 1998. 10 overeenstemming zijn met de algemeen geldende normen in de Gemeenschap. De rechtsgrondslag van het voorstel is artikel 84, lid 2, van het Verdrag. De meeste lidstaten (13 van de 15) beschikken over zeehavens van waaruit veerdiensten worden onderhouden met andere lidstaten. De voorschriften van de lidstaten inzake de arbeidsvoorwaarden voor werknemers uit derde lopen uiteen. Alleen communautair optreden kan een gemeenschappelijke oplossing bieden voor alle ondernemingen op de desbetreffende markt. lidstaten varende ferry's landen op tussen 15. b) de Gemeenschap of wordt die verantwoordelijkheid gedeeld met de lidstaten? Valt de beoogde actie uitsluitend onder de verantwoordelijkheid van De beoogde actie valt niet onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap. 16. c) Wat Gemeenschap en die van de lidstaten in aanmerking genomen? is de meest doeltreffende aanpak, de middelen van de aanpak Gezien de omvang van de interne markt voor personenvervoer over zee is de meest doeltreffende invoering van gemeenschappelijke voorschriften op communautair niveau voor de behandeling van uit derde landen afkomstige bemanningen op schepen die geregeld personenvervoer en veerdiensten tussen lidstaten verzorgen. 17. d) Wat is de concrete meerwaarde van de door de Gemeenschap beoogde actie en wat zouden de gevolgen zijn van niets ondernemen? ferrymaatschappijen die geregeld Als er niets wordt gedaan, zullen de personenvervoer tussen lidstaten verzorgen zeevarenden uit de Gemeenschap kunnen vervangen door goedkope arbeidskrachten uit derde landen. Het gevolg zal vervalsing van de concurrentie zijn tussen de ondernemers op de desbetreffende tot een voortdurende verslechtering van de markt. Het zou ook arbeidsvoorwaarden voor zeelieden in het algemeen en tot een aanzienlijk verlies van werkgelegenheid voor zeelieden uit de Gemeenschap op lange termijn. leiden De meerwaarde van de voorgestelde gemeenschappelijke actie is dat zij een dergelijke ongunstige ontwikkeling tegengaat en voorkomt. 18. e) Wat voor maatregelen zou de Gemeenschap kunnen nemen? (aanbeveling, financiële steun, verordening, wederzijdse erkenning) Wettelijke maatregelen zijn de enige manier voor de Gemeenschap om het beoogde effect te bereiken. 19. f) Is er een uniforme wetgeving nodig of is het voldoende dat algemene doelstellingen in een richtlijn worden vastgelegd en de uitvoering aan de lidstaten wordt overgelaten? Volgens het evenredigheidsbeginsel is een richtlijn voldoende, aangezien hierin gemeenschappelijke eisen zullen worden vastgelegd voor alle spelers op de 11 desbetreffende markt, terwijl de technische en praktische uitvoering aan de lidstaten zelf wordt overgelaten. 12 Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD 98/0158 (SYN) houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3577/92 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie13, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité14 , Volgens de procedure van artikel 189C van het Verdrag15, Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad16 in beginsel bepaalt dat, rekening houdende met de bijzondere aard van bepaalde specifieke diensten, de tenuitvoerlegging van het beginsel van vrijheid van dienstverlening niet noodzakelijkerwijs voor alle betrokken diensten op eenvormige wijze tot stand behoeft te komen; Overwegende dat artikel 3 derhalve voor vasteland- en eilandcabotage verschillende bemanningsregels geeft, en de Commissie verplicht, bij de Raad een op een verslag over de sociaal-economische effecten van de liberalisering van eilandcabotage gebaseerd voorstel in te dienen, dat aanpassingen aan de in dat artikel vervatte bepalingen inzake de nationaliteit van bemanningen kan inhouden, zodat de Raad vóór januari 1999 een definitieve regeling kan vaststellen; Overwegende dat bovengenoemd verslag op 17 juni 1997 door de Commissie bij de Raad is ingediend; dat uit het onderzoek blijkt dat de huidige regel, volgens welke voor eilandcabotage alle aangelegenheden tot de verantwoordelijkheid van de staat van ontvangst behoren, een onnodige belemmering vormt voor de goede werking van de interne markt; in verband met de bemanning Overwegende dat de sector vrachtcabotage sterk verweven is met de internationale markt voor zeevervoer en dat geen dwingende argumenten zijn gevonden voor een duurzame afwijking van de gebruikelijke vlaggenstaatvoorwaarden, uitgezonderd in het geval van diensten die uitsluitend van plaatselijk belang zijn; 13 14 15 16 PB L 364 van 12. 12. 92, blz. 7. 13 Overwegende dat bevordering van de werkgelegenheid in de Gemeenschap één van de doelstellingen van het Verdrag is; Overwegende dat de bijzondere kenmerken van de sector geregelde personenvervoer- en veerdiensten bepaalde bijzondere die mogelijke mededingingvervalsing door inzet van bemanningen uit derde landen tegen daar gebruikelijke lonen moeten tegengaan; dat dezelfde argumenten gelden voor volgens een dienstregeling verrichte cabotage met kruisschepen; rechtvaardigen, bepalingen Overwegende dat moet worden geëist dat onderdanen van derde landen die in bovengenoemde sectoren werken, niet een minder gunstige behandeling krijgen dan onderdanen van de Gemeenschap; Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 3577/92 dienovereenkomstig moet worden gewijzigd, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Artikel 3 van Verordening nr. 3577/92 komt als volgt te luiden: "Artikel 3 1. 2. 3. 4. Voor schepen die andere dan de in lid 2 bedoelde cabotagediensten verrichten, in verband met de bemanning onder de vallen alle aangelegenheden verantwoordelijkheid van de staat waar het schip is geregistreerd (vlaggenstaat), behalve voor schepen van minder dan 650 brt, waarop de voorwaarden van de staat waar het schip zijn vervoersdiensten verricht (staat van ontvangst) mogen worden toegepast. gemengde personen/vrachtvervoerdiensten Voor schepen die geregelde personenvervoers- en veerdiensten verrichten, een waaronder dienstregeling verrichte kruisvervoerdiensten, zijn de voorschriften betreffende het vereiste percentage Gemeenschapsonderdanen van de bemanning (al het aan boord werkzame personeel) die gelden in de staat van ontvangst van toepassing. Alle overige aangelegenheden in verband met de bemanning vallen onder de verantwoordelijkheid van de vlaggenstaat. volgens en Wanneer staten van ontvangst toestaan dat onderdanen van derde landen te werk worden gesteld op schepen die de in lid 2 bedoelde cabotagediensten verrichten, eisen zij dat deze bemanningsleden met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden worden behandeld als onderdanen van de lidstaat die de vlaggestaat is. De staat van ontvangst past zijn eigen arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden toe op zeevarenden uit derde landen aan boord van de eigen schepen die deze diensten verrichten. De lidstaten stellen de Commissie overeenkomstig artikel 9 in kennis van de maatregelen die zij ter uitvoering van het in dit artikel bepaalde hebben getroffen. " 14 Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, op Voor de Raad De Voorzitter 15 Voorstel voor een RICHTLIJN VAN DE RAAD 98/0159 (SYN) betreffende de voorwaarden inzake de bemanning van schepen die geregelde personenvervoers- en veerdiensten tussen de lidstaten verrichten DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie17, Gelet op het advies van het Economisch en Sociaal Comité18, Volgens de procedure van artikel 189C van het Verdrag19, Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen20, gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3573/9021, alle regels van het Verdrag met betrekking tot de vrijheid van dienstverlening van toepassing heeft doen worden op het gebied van het zeevervoer tussen lidstaten; Overwegende dat de voorwaarden die gelden voor de bemanning van schepen die geregelde personenvervoer- en veerdiensten tussen de lidstaten verrichten, gewoonlijk onder de bevoegdheid valt van de staat waar het schip is geregistreerd (vlaggenstaat); dat het Verdrag van Rome inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst22 andere regelingen toestaat; dat ook rekening moet worden gehouden met de belangen van de Gemeenschap en de belangen van lidstaten tussen welker grondgebied dit vervoer plaatsvindt; Overwegende dat het beginsel, dat buiten de Gemeenschap gevestigde rederijen niet een gunstiger behandeling mogen krijgen dan de op het grondgebied van een lidstaat gevestigde rederijen, moet blijven gehandhaafd; Overwegende dat de bijzondere kenmerken van de markt voor geregelde personenvervoer- en veerdiensten tussen lidstaten maatregelen nodig maken, die ter verzekering van de goede werking van de interne markt waarborgen, dat de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden voor zeevarenden in overeenstemming zijn met de algemeen geldende sociale normen in de Gemeenschap; 21 22 PB L 378 van 31. 12. 1986, blzl. PB L 353 van 17. 12. 1990, blz 16. PB L 266 van 9. 10. 1980, blz 1, geconsolideerde versie in PB C 27 van 26. 1. 1998, blz 34. 16 het dat overeenkomstig subsidiariteitsbeginsel Overwegende het evenredigheidsbeginsel, zoals neergelegd in artikel 3B van het Verdrag de doelstellingen van de overwogen maatregelen, namelijk de vaststelling van regels betreffende de arbeidsvoorwaarden van onderdanen van derde staten die werkzaam zijn op vaartuigen die veerdiensten tussen de lidstaten verrichten, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en daarom wegens de omvang en de gevolgen van de noodzakelijke bepalingen, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt; dat deze richtlijn zich beperkt tot het vereiste minimum om deze doelstellingen te bereiken en niet verder gaat dan hiertoe nodig is; en Overwegende dat moet worden geëist dat in de bovengenoemde sectoren werkzame onderdanen van derde landen niet minder gunstig worden behandeld als de onderdanen van de Gemeenschap; Overwegende dat het passend is dat de lidstaten voor arbeidscontracten van uitzonderlijk korte duur of in geval van acuut tekort aan veerbootcapaciteit door onvoorziene omstandigheden ontheffing mogen geven van de verplichting zeevarenden uit derde landen op geregelde personenvervoers- en veerdiensten tussen lidstaten als onderdanen van de Gemeenschap te behandelen; Overwegende dat de bevoegde instanties in de verschillende lidstaten bij de toepassing van deze richtlijn met elkaar moeten samenwerken; Overwegende dat elke lidstaat moet bepalen welke straffen moeten worden opgelegd in geval van inbreuk op de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde bepalingen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 1. 2. 3. 4. Deze richtlijn is van toepassing op de onderdanen van lidstaten en in een lidstaat gevestigde rederijen die tussen in verschillende lidstaten gelegen havens geregelde personenvervoers- en veerdiensten met inbegrip van gemengde personen/vrachtvervoerdiensten verrichten. Deze richtlijn is ook van toepassing op buiten de Gemeenschap gevestigde onderdanen van een lidstaat en op buiten de Gemeenschap gevestigde rederijen waarover onderdanen van een lidstaat zeggenschap hebben wanneer zij de in lid 1 vermelde vervoersdiensten verrichten en hun schepen lidstaat overeenkomstig de wetgeving ervan zijn geregistreerd en de vlag ervan voeren. in die Deze richtlijn is van toepassing, voorzover de in de leden 1 en 2 vermelde onderdanen en rederijen onderdanen van derde landen te werk stellen op schepen die voor de in lid 1 bedoelde vervoersdiensten worden gebruikt. Andere dan de in lid 2 bedoelde buiten de Gemeenschap gevestigde rederijen mag niet een gunstiger behandeling worden gegeven dan de in de leden 1 en 2 bedoelde onderdanen en rederijen. 17 Artikel 2 1. 2. De lidstaten zien erop toe, dat de in artikel 1, leden 1 en 2, bedoelde onderdanen en rederijen die geregelde personenvervoers- en veerdiensten tussen de lidstaten verrichten, ongeacht het op de arbeidsverhouding toepasselijke recht, aan de onderdanen van derde landen die aan boord van de voor die diensten gebruikte schepen werken, de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden garanderen die zijn neergelegd in: a) b) de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, en/of de collectieve overeenkomsten of scheidsrechterlijke uitspraken die algemeen verbindend zijn verklaard, voorzover zij van toepassing zijn op de in artikel 1, lid 1, genoemde activiteiten, die gelden voor de onderdanen van de lidstaat waar het schip is geregistreerd. Wanneer het gebruikte schip niet in een lidstaat is geregistreerd, gelden de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden die van toepassing zijn op de onderdanen van één der lidstaten tussen de havens waarvan de dienst wordt verricht en waarmee de dienst het nauwst is verbonden. Bepalend voor die nauwste verbondenheid zijn de plaats van waaruit de dienst daadwerkelijk wordt geleid en de woonplaats van de betrokken zeevarenden. 3. De in lid 1 bedoelde arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden heeft betrekking op de volgende aangelegenheden: a) b) c) d) e) f) g) de maximumwerktijden en minimumrusttijden; het minimumaantal betaalde vakantiedagen per jaar; de minimumlonen, waaronder de vergoedingen voor overuren; de gezondheid, veiligheid en hygiëne op het werk; beschermende maatregelen met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden voor zwangere of kortgeleden bevallen vrouwen, kinderen en jongeren; gelijke behandeling van mannen en vrouwen en andere bepalingen waarbij discriminatie wordt verboden; maatregelen inzake de repatriëring van zeevarenden en de betaling van achterstallig loon en sociale bijdragen in geval van insolventie van hun werkgever. 4. De leden 1, 2 en 3 beletten niet de toepassing van arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden die gunstiger zijn voor de werknemers. 18 5. 1. 2. 3. 1. 2. Onder collectieve overeenkomsten of scheidsrechterlijke uitspraken die algemeen verbindend of scheidsrechterlijke uitspraken verstaan die door alle betrokken rederijen op nationaal vlak moeten worden nageleefd. verklaard, worden overeenkomsten collectieve zijn Wanneer een regeling inzake de algemeen-verbindendverklaring van collectieve overeenkomsten of scheidsrechterlijke uitspraken ontbreekt, baseren de lidstaten zich op: a) b) collectieve overeenkomsten of scheidsrechterlijke uitspraken die algemeen verbindend zijn voor alle in artikel 1, leden 1 en 2 bedoelde rederijen en/of collectieve overeenkomsten die op nationaal vlak door de meest representatieve werkgevers- en werknemersorganisaties op de betrokken markt zijn gesloten. Voor de tweede alinea geldt de voorwaarde dat de toepassing van de daar genoemde overeenkomsten of uitspraken op de in artikel 1, leden 1 en 2, bedoelde rederijen, een gelijke behandeling van alle betrokken rederijen ten aanzien van de in lid 3 van dit artikel genoemde aangelegenheden verzekert. Artikel 3 De lidstaten mogen na raadpleging van werkgevers en werknemers volgens de in iedere lidstaat geldende gewoonten en gebruiken besluiten de bepalingen van artikel 2, lid 3, onder b) en c), niet toe te passen, wanneer de betrokken onderdanen van derde landen niet langer dan één maand binnen een tijdsbestek van één jaar hebben gewerkt. De lidstaten mogen aan een in artikel 1, lid 1, bedoelde dienstverrichters voor een periode van twee maanden ontheffing verlenen van de toepassing van de bepalingen van artikel 2, lid 3, onder b) en c), voor schepen die worden gecharterd om een door onvoorziene omstandigheden ontstaan acuut tekort aan scheepsruimte op een veerdienst op te vangen. Voor ontheffingen van meer dan twee maanden is voorafgaande goedkeuring van de Commissie vereist. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de in lid 2 bedoelde ontheffingen en van de omstandigheden waaronder zij zijn verleend. Artikel 4 Ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze richtlijn wijzen de lidstaten overeenkomstig hun nationale wetgeving en/of praktijk een of meer contactbureaus of een of meer bevoegde nationale instanties aan. treffen De lidstaten overheidsinstanties verantwoordelijk zijn voor het arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden. voorzieningen die overeenkomstig voor hun samenwerking tussen de nationale wetgevingen in artikel 2 bedoelde toezicht op de Wederzijdse administratieve bijstand wordt kosteloos verstrekt. 19 3. Elke lidstaat stelt de andere lidstaten en de Commissie in kennis van de in lid 1 bedoelde contactbureaus en/of bevoegde instanties. Artikel 5 De lidstaten stellen het stelsel van straffen, van toepassing op overtredingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen, vast en treffen alle maatregelen die nodig zijn om de daadwerkelijke toepassing van die straffen te verzekeren. De aldus vastgestelde straffen moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 6 vermelde datum van de desbetreffende bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen ervan zo spoedig mogelijk mee. Artikel 6 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1999 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Deze bepalingen zijn met ingang van 1 januari 2000 van toepassing. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 7 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 8 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, op Voor de Raad De Voorzitter 20 ISSN 0254-1513 COM(98)251def. DOCUMENTEN NL 07 06 01 10 Catalogusnummer : CB-CO-98-287-NL-C ISBN 92-78-35509-7 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg a


title: WRITTEN QUESTION No. 1325/98 by Giuseppe RAUTI to the Commission. EU foreign and defence policy and enlargement

eurovoc_concepts:
Central and Eastern Europe
European integration
accession to the European Union
common foreign and security policy
enlargement of the Union

text: 19. 11. 98 EN Official Journal of the European Communities C 354/93 (98/C 354/148) WRITTEN QUESTION E-1320/98 by Jose· Garc(cid:14)·a-Margallo y Marfil (PPE) to the Commission (29 April 1998) Subject: EURO 1999 As a result of the Pact for Stability and Growth adopted by the Amsterdam European Council in June 1997, the Member States(cid:146) medium-term budgetary objective will be to achieve (cid:145)positions close to balance or in surplus(cid:146). If the Member States continue their budgetary adjustments in subsequent years, their public finances will be in the best position to tackle the budgetary consequences of a possible downturn in the economy. But what does the Commission think would be the current situation in Portugal if the Stability Pact had been applied during the period 1992-1997? Answer given by Mr de Silguy on behalf of the Commission (2 June 1998) The stability and growth pact is constituted by a resolution of the European Council of 7 June 1997 (1), Council Regulation (EC) No 1466/97 of 7 July 1997 on the strengthening of the surveillance of budgetary positions and the surveillance and coordination of economic policies (2), and Council Regulation (EC) No 1467 of 7 July 1997 on speeding up and clarifying the implementation of the excessive deficit procedure (2). The pact aims at fiscal discipline in the economic and monetary union (EMU) thus creating the appropriate stability conditions for sustained growth. It provides a powerful system of incentives for a Member State not to incur an excessive deficit and to correct it rapidly if such a situation should occur. In 1992, Portugal had a general government deficit of 3. 0% of gross domestic product (GDP) and in 1993 the deficit was 6. 1% of GDP. This situation led to a Council decision on 26 September 1994 on the existence of an excessive deficit in Portugal (Article 104c (6) of the EC Treaty). In the period covered by the Honourable Member(cid:146)s question, i. e. 1992 to 1997, Portugal budgetary policy was mainly geared towards convergence, i. e. to correct the excessive deficit situation and thus to meet the convergence criteria on the budgetary position. Moreover, paragraphs 9 and 11 of Article 104c of the EC Treaty which deal with sanctions, did not apply during stage two of EMU. (1) OJ C 236, 2. 8. 1997. (2) OJ L 209, 2. 8. 1997. (98/C 354/149) WRITTEN QUESTION E-1325/98 by Giuseppe Rauti (NI) to the Commission (29 April 1998) Subject: EU foreign and defence policy and enlargement What is the Commission(cid:146)s opinion on a fundamental problem that is emerging as the enlargement process gets under way. The fact that there are a further eleven applicant countries is common knowledge, less well-known is that with their 100 million inhabitants they will contribute to the Union a GDP more or less equal to that of Belgium, the Netherlands and Luxembourg. All experts predict that, as a result, for the next twenty years at least, the enlarging European Union will have to devote all its efforts to solving the major problems arising from this divergence, especially in the economy, trade, social legislation and agricultural policy


title: PERGUNTA ESCRITA n. 1316/98 do Deputado José GARCÍA- MARGALLO Y MARFIL à Comissão. EURO 1999

eurovoc_concepts:
European Monetary System
Ireland
budget deficit
coordination of EMU policies
economic growth
economic stabilisation
national budget
public finance

text: C 31/34 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 5. 2. 1999 convergŒncia, ou seja, para a correc(cid:231)ªo da situa(cid:231)ªo de dØfice excessivo, de forma a respeitar os critØrios de convergŒncia. Refira-se ainda que os nos 9 e 11 do artigo 104o-C do Tratado CE, relativos (cid:224)s san(cid:231)ıes, nªo eram aplicÆveis durante a segunda fase da UEM. (1) JO C 236 de 2. 8. 1997. (2) JO L 209 de 2. 8. 1997. (1999/C 31/041) PERGUNTA ESCRITA E-1316/98 apresentada por JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) (cid:224) Comissªo (29 de Abril de 1998) Objecto: EURO 1999 Devido ao Pacto de estabilidade e crescimento adoptado pelo Conselho Europeu de Amesterdªo em Junho de 1997, os Estados-membros tŒm como objectivo or(cid:231)amental a mØdio prazo, a obten(cid:231)ªo de posi(cid:231)ıes «pr(cid:243)ximas ao equil(cid:237)brio ou excedentÆrias». Se nos pr(cid:243)ximos anos mantiverem os seus ajustamentos or(cid:231)amentais, os Estados- -membros terªo uma situa(cid:231)ªo melhor das suas finan(cid:231)as pœblicas que lhes permitirÆ fazer frente com mais facilidade (cid:224)s consequŒncias or(cid:231)amentais de uma poss(cid:237)vel evolu(cid:231)ªo desfavorÆvel da economia. No entanto, e na opiniªo da Comissªo, qual seria a situa(cid:231)ªo actual da Irlanda se o Pacto de estabilidade tivesse sido aplicado durante o per(cid:237)odo de 1992-97? Resposta dada pelo ComissÆrio de Silguy em nome da Comissªo (2 de Junho de 1998) O Pacto de Estabilidade e Crescimento Ø constitu(cid:237)do por uma resolu(cid:231)ªo do Conselho Europeu de 7 de Junho de 1997 (1), pelo Regulamento (CE) 1466/97 do Conselho de 7 de Julho de 1997 relativo ao refor(cid:231)o da supervisªo das situa(cid:231)ıes or(cid:231)amentais e (cid:224) supervisªo e coordena(cid:231)ªo das pol(cid:237)ticas econ(cid:243)micas (2) e pelo Regulamento (CE) 1467/97 do Conselho de 7 de Julho de 1997 relativo (cid:224) acelera(cid:231)ªo e clarifica(cid:231)ªo do procedimento relativo aos dØfices excessivos (2). O pacto tem por finalidade a disciplina or(cid:231)amental no contexto da Uniªo Econ(cid:243)mica e MonetÆria (UEM), e, consequentemente, a cria(cid:231)ªo das condi(cid:231)ıes de estabilidade necessÆrias para um crescimento sustentado. O pacto compreende um poderoso sistema de incentivos destinados a evitar que um Estado-membro incorra em dØfices excessivos e para que os corrija rapidamente no caso de estes ocorrerem. Em 1992, a Irlanda teve um dØfice do sector pœblico administrativo de 2,5 % do Produto Interno Bruto (PIB) e em 1993 esse dØfice era de 2,7 %. O Conselho nunca considerou que a Irlanda tivesse um dØfice excessivo. (1) JO C 236 de 2. 8. 1997. (2) JO L 209 de 2. 8. 1997. (1999/C 31/042) PERGUNTA ESCRITA P-1326/98 apresentada por Rolf Berend (PPE) (cid:224) Comissªo (24 de Abril de 1998) Objecto: Reconhecimento mœtuo de diplomas de professor na UE Um diploma de professor obtido na Alemanha Ø reconhecido na UE como t(cid:237)tulo vÆlido e dÆ ao seu titular o direito de leccionar noutros Estados-membros da UE? Aplica-se isto igualmente a professores que exercem a sua actividade nos novos Estados federados da Alemanha, obtiveram o seu diploma na ex-RDA e dispıem actualmente de uma longa experiŒncia profissional? Resposta dada por Mario Monti em nome da Comissªo (22 de Junho de 1998) Para facilitar o exerc(cid:237)cio efectivo das liberdades de circula(cid:231)ªo consagradas no Tratado CE, foram adoptados ao n(cid:237)vel comunitÆrio diversos instrumentos jur(cid:237)dicos respeitantes ao reconhecimento profissional dos diplomas


title: PERGUNTA ESCRITA n. 1222/98 do Deputado Cristiana MUSCARDINI à Comissão. Abertura de uma pedreira na localidade de Pittolo

eurovoc_concepts:
European standard
Italy
application of EU law
environmental impact
environmental standard
food industry
mining operation
noise pollution
residential area
shopping centre

text: 22. 12. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 402/95 (98/C 402/121) PERGUNTA ESCRITA E-1222/98 apresentada por Cristiana Muscardini (NI) (cid:224) Comissªo (29 de Abril de 1998) Objecto: Abertura de uma pedreira na localidade de Pittolo Tendo em conta a resposta da Comissªo (cid:224) pergunta escrita E-3370/97 (1) relativa (cid:224) questªo em ep(cid:237)grafe, 1. PoderÆ a Comissªo indicar se interveio junto das autoridades italianas? 2. Em caso afirmativo, estÆ a Comissªo em condi(cid:231)ıes de afirmar, com base nas informa(cid:231)ıes obtidas, que a abertura da pedreira na referida localidade nªo Ø contrÆria (cid:224) legisla(cid:231)ªo europeia na matØria? (1) JO C 134 de 30. 4. 1998, p. 151. Resposta da ComissÆria R. Bjerregaard em nome da Comissªo (2 de Junho de 1998) O problema que o Senhor Deputado refere foi abordado numa comunica(cid:231)ªo (cid:224)s autoridades italianas, (cid:224) qual a Comissªo recebeu resposta. Segundo as informa(cid:231)ıes prestadas pelas autoridades italianas, o Piano Infraregionale delle Attivit(cid:224) Estrattive (PIAE › plano infra-regional das actividades extractivas), adoptado com base num estudo de impacto, previa, no munic(cid:237)pio de Piacenza, uma instala(cid:231)ªo designada Pittolo, para extrac(cid:231)ªo de diversas subst(cid:226)ncias. Acresce que, dado o carÆcter intermunicipal do PIAE, que obedece (cid:224) legisla(cid:231)ªo da Regiªo Emilia Romagna, o in(cid:237)cio efectivo da instala(cid:231)ªo serÆ sujeito (cid:224) aprova(cid:231)ªo de um Piano Particolareggiato. Consiste este œltimo num plano de pormenor incidindo sobre toda a Ærea intermunicipal afectada, ou seja, aparentemente, numa avalia(cid:231)ªo do impacto ambiental, aberta a eventual consulta pœblica. A referida legisla(cid:231)ªo da Regiªo Emilia Romagna foi expressamente aprovada (cid:224) luz da Directiva 85/337/CEE do Conselho, de 27 de Junho de 1985, relativa (cid:224) avalia(cid:231)ªo dos efeitos de determinados projectos pœblicos e privados no ambiente (1). Toda a legisla(cid:231)ªo regional relativa (cid:224) transposi(cid:231)ªo da Directiva 85/337/CEE estÆ a ser analisada no (cid:226)mbito do procedimento por incumprimento contra a Repœblica Italiana. (1) JO, Edi(cid:231)ªo Especial Portuguesa: cap(cid:237)tulo 15, fasc(cid:237)culo 6, p. 9. (98/C 402/122) PERGUNTA ESCRITA E-1223/98 apresentada por Roberta Angelilli (NI) (cid:224) Comissªo (29 de Abril de 1998) Objecto: Parques de estacionamento pago em Roma Tal como a maior parte das capitais europeias, Roma tem problemas de via(cid:231)ªo, trÆfego e estacionamento. Para fazer face a essas dificuldades, a administra(cid:231)ªo municipal considerou oportuno lan(cid:231)ar um vasto projecto de parques de estacionamento pago e de novas instala(cid:231)ıes de parqu(cid:237)metros. Atendendo a que a prolifera(cid:231)ªo deste sistema de regulariza(cid:231)ªo do estacionamento, sem a cria(cid:231)ªo de parques de estacionamento gratuito, Ø suscept(cid:237)vel de provocar graves preju(cid:237)zos econ(cid:243)micos aos comerciantes que possuem os seus estabelecimentos nos locais abrangidos pelos parqu(cid:237)metros, bem como aos cidadªos que exercem a sua actividade profissional nessas zonas


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1265/98 van Ernesto CACCAVALE aan de Commissie. Discriminerende verlaging van de communautaire steun voor de teelt van vezelhennep

eurovoc_concepts:
EU aid
EU control
EU production
Italy
aid system
hemp
narcotic
production aid

text: 5. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 31/29 (1999/C 31/035) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1265/98 van Ernesto Caccavale (UPE) aan de Commissie (29 april 1998) Betreft: Discriminerende verlaging van de communautaire steun voor de teelt van vezelhennep Al jaren lang wordt de teelt van vezelhennep door de Europese Unie gestimuleerd met een bijdrage van 700 ecu per hectare. In Italiº is de hennepteelt echter al begin jaren zeventig opgegeven ten gevolge van de uitvoering van drugsbestrijdingsmaatregelen. Vooraanstaande nationale en internationale deskundigen zijn het erover eens dat hervatting van de hennepteelt in wisselbouw zinvol zou zijn, terwijl dit bovendien zou sporen met de communautaire richtlijnen ter ontmoediging van de verbouw van voedselgewassen, ter verbetering van het milieu en ter voorkoming van een verdere verarming van de bodem en de woestijnvorming ten gevolge van monocultuur en een onjuist grondgebruik. Daar deze hele bedrijfstak verdwenen is ten gevolge van de stopzetting van de hennepteelt, lijkt de steun van de Europese Unie bepalend voor een hervatting van de teelt, al zou de steun later verminderd kunnen worden naarmate het product een markt vindt. Onlangs is bekend geworden dat er een voorstel is ingediend en besproken om de EU-steun te verlagen. Dat zou met name ten koste gaan van de hervatting van de hennepteelt in landen als Italiº, dat pas dit jaar de mogelijkheid heeft met deze teelt te beginnen, terwijl het in het voordeel zou zijn van de landbouwsector van landen waar de teelt al van groot economisch belang is geworden, mede dankzij het feit dat de drugsbestrijdingswetgeving er minder repressief en bot is. Is de Commissie gezien het huidige, met een vrije markt strijdige, stelsel van productiesubsidies in vele andere sectoren niet van mening dat zij moet optreden om te verhinderen dat de communautaire steun voor de teelt van vezelhennep voor industrieel gebruik wordt verlaagd, terwijl deze voor andere gewassen wordt gehandhaafd, of toch ten minste om te verhinderen dat de steun wordt verlaagd voor landen als Italiº, waar herinvoering van de teelt pas dit jaar mogelijk is? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (9 juni 1998) De Commissie heeft in het prijzenpakket voor 1998/1999 voorgesteld de subsidie per hectare voor de hennepteelt met 25 % te verlagen. De Commissie heeft dit voorstel gedaan om twee redenen. In de eerste plaats is de voortdurende sterke toeneming van het communautaire hennepareaal (9. 726 ha in 1995/ 1996, 13. 722 ha in 1996/1997, 22. 835 ha in 1997/1998 en naar schatting 35. 000 (cid:224) 40. 000 ha in 1998/1999) voor een deel hieraan toe te schrijven dat de interesse van de producenten voor de hennepteelt in hoofdzaak verband houdt met het bijzonder hoge steunniveau in vergelijking met dat voor andere productietakken, zoals met name de akkerbouw. In de tweede plaats blijft de Commissie, hoewel haar geen gevallen bekend zijn waarin voor de communautaire steunverlening henneppercelen in aanmerking zijn genomen die in feite voor de productie van drugs zouden zijn gebruikt, bezorgd over het controleprobleem, gezien het potentiºle gevaar dat subsidie wordt verleend voor een onwettige hennepaanplant. Om het gevaar van misbruik van de regeling te verkleinen heeft de Commissie onlangs voorgesteld een systeem met verplichte contracten tussen de producenten en de eerste bewerkers in te voeren. Met de voorgestelde verlaging van de steun wordt beoogd de stijging af te remmen die het areaal de afgelopen jaren te zien heeft gegeven, en daardoor ook betere garanties te bieden voor de effectiviteit van de controle- maatregelen waarin de communautaire regeling voorziet. De voorgestelde verlaging geldt voor alle communau- taire producenten. Uitzonderingen voor bepaalde lidstaten zijn dus niet mogelijk, zelfs niet voor lidstaten waar de hennepteelt nog maar pas opnieuw is ingevoerd


title: WRITTEN QUESTION No. 1231/98 by Marie-Paule KESTELIJN- SIERENS to the Commission. Reduction of noise pollution in areas around airports

eurovoc_concepts:
European standard
air transport
airport
approximation of laws
environmental protection
noise
residential area
restriction on competition

text: C 402/98 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 22. 12. 98 (98/C 402/125) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1230/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Marie-Paule Kestelijn-Sierens (ELDR) komissiolle (29. huhtikuuta 1998) Aihe: Lentoasemien suunnittelu ymp(cid:228)rist(cid:246)lle aiheutuvien meluhaittojen kannalta P(cid:228)(cid:228)t(cid:246)slauselmassaan A-0183/97 (1), joka hyv(cid:228)ksyttiin 10. kes(cid:228)kuuta 1997 tulevaisuuden melupolitiikkaa koske- vasta komission vihre(cid:228)st(cid:228) kirjasta, Euroopan parlamentti pyyt(cid:228)(cid:228) komissiota esitt(cid:228)m(cid:228)(cid:228)n (cid:148)direktiivin sitovista normeista ja lentoasemien suunnittelusta meluhaittojen v(cid:228)hent(cid:228)miseen liittyv(cid:228)n eurooppalaisen j(cid:228)rjestelm(cid:228)n perusteella(cid:148) (t(cid:228)m(cid:228)n p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)slauselman 30 kohta). Haluaisin mielell(cid:228)ni saada tiet(cid:228)(cid:228) komissiolta: 1. 2. onko jo nyt olemassa yhdenmukainen mittausmenetelm(cid:228) lentokenttien ymp(cid:228)rill(cid:228) havaittavien meluhaittojen mittaamiseksi? Jos ei, kannattaako komissio t(cid:228)llaisen yhdenmukaisen mittausmenetelm(cid:228)n vahvistamista? kannattaako se lentoasemien suunnittelua meluhaittojen v(cid:228)hent(cid:228)miseen liittyv(cid:228)n eurooppalaisen j(cid:228)rjestel- m(cid:228)n perusteella, jonka avulla Euroopan lentoasemien meluhaitat voitaisiin kartoittaa selv(cid:228)sti ja jonka perusteella voitaisiin toteuttaa lis(cid:228)toimenpiteit(cid:228) niiden lentokenttien suhteen, jotka aiheuttavat eniten haittaa ymp(cid:228)rist(cid:246)lleen? (1) EYVL C 200, 30. 6. 1997, s. 28. Komission j(cid:228)senen Neil Kinnockin komission puolesta antama vastaus (29. toukokuuta 1998) 1. Yhteis(cid:246)ss(cid:228) ei ole t(cid:228)ll(cid:228) hetkell(cid:228) yhdenmukaista menetelm(cid:228)(cid:228) lentokenttien ymp(cid:228)rill(cid:228) havaittavien meluhait- tojen mittaamiseksi. Valmistellessaan ymp(cid:228)rist(cid:246)melua koskevaa lakialoitetta komissio arvioi tiiviiss(cid:228) yhteis- ty(cid:246)ss(cid:228) j(cid:228)senvaltioiden ja asiantuntijaj(cid:228)rjest(cid:246)jen kanssa mahdollisuuksia perustaa yhteinen yksikk(cid:246) melun mittausta ja menetelmien kehitt(cid:228)mist(cid:228) varten. Komission tulevaisuudessa tekem(cid:228)t ehdotukset perustuvat t(cid:228)m(cid:228)n teknisen arvioinnin tuloksiin. Komissio aikoo my(cid:246)s kartoittaa meluhaittojen vaikutuksia, muun muassa lentokoneiden aiheuttamia 2. meluhaittoja lentokenttien l(cid:228)hist(cid:246)ll(cid:228). (98/C 402/126) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1231/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Marie-Paule Kestelijn-Sierens (ELDR) komissiolle (29. huhtikuuta 1998) Aihe: Meluhaittojen rajoittaminen lentokentti(cid:228) ymp(cid:228)r(cid:246)ivill(cid:228) alueilla P(cid:228)(cid:228)t(cid:246)slauselmassaan A-0183/97 (1), joka hyv(cid:228)ksyttiin 10. kes(cid:228)kuuta 1997 tulevaisuuden melupolitiikkaa koske- vasta komission vihre(cid:228)st(cid:228) kirjasta, Euroopan parlamentti pyyt(cid:228)(cid:228) komissiota (cid:148)laatimaan lentoliikennett(cid:228) koskevia sitovia m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)yksi(cid:228) ja harkitsemaan my(cid:246)s mahdollisuutta yhdenmukaistaa lentokoneiden ja lentokentti(cid:228) ymp(cid:228)- r(cid:246)ivien alueiden melua koskevia vaatimuksia(cid:148) (t(cid:228)m(cid:228)n p(cid:228)(cid:228)t(cid:246)slauselman 29 kohta). Haluaisin mielell(cid:228)ni saada tiet(cid:228)(cid:228) komissiolta: 1. mit(cid:228) toimenpiteit(cid:228) se on jo toteuttanut ja mit(cid:228) aloitteita tehnyt t(cid:228)m(cid:228)n pyynn(cid:246)n johdosta? 2. onko se yht(cid:228) mielt(cid:228) siit(cid:228), ett(cid:228) Euroopan sitovat m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)ykset meluhaittojen rajoittamiseksi ovat ainoa keino sen v(cid:228)ltt(cid:228)miseksi, ett(cid:228) jotkin alueelliset lentoasemat ottavat l(cid:246)ysemm(cid:228)n linjan meluhaittojen torjumisessa lujittaakseen omaa kilpailuasemaansa suuriin lentoasemiin n(cid:228)hden? (1) EYVL C 200, 30. 6. 1997, s. 28


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 1303/98 von Cristiana MUSCARDINI an die Kommission. Polemiken EU/UNO

eurovoc_concepts: EU body for police and judicial cooperation

eurovoc_concepts: European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1323/98 af Jean-Antoine GIANSILY til Kommissionen. Den Europæiske Unions politik for turisme

eurovoc_concepts:
EU policy
action programme
economic growth
job creation
tourism
tourism policy
tourist profession


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 1212/98 του Jose GARCIA-MARGALLO Y MARFIL προς την Επ τροπή. Ανταγωνιστικότητα

eurovoc_concepts:
European industrial area
Japan
United States
competitiveness
economic analysis
market access
productivity
single market

text: C 386/94 Epishmh Efthmer·ida tvn Eyrvpa¤ik·vn Koinot·htvn EL 11. 12. 98 (98/C 386/127) GRAPTH ERVTHSH E-1212/98 ypobolh· : JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) prow thn Epitroph· (29 Aprili·oy 1998) Ue·ma: Antagvnistiko·thta Sthn e·kuesh toy Koinoboyli·oy A-0113/97 sxetika· me thn Anakoi·nvsh thw Epitroph·w prow to Symboy·lio o·son afora· th sy·gkrish tvn apotelesma·tvn (Benchmarking) thw eyrvpai¤kh·w biomhxani·aw ston tome·a thw antagvni- stiko·thtaw (COM(96)0463 › C-622/96) kai to e·ggrafo ergasi·aw tvn yphresiv· n thw Epitroph·w gia mi·a eyrvpai¤kh· politikh·, h opoi·a na yposthri·zei thn poio·thta me skopo· thn ay·jhsh toy antagvnismoy· sthn Eyrv· ph (SEC(96)2000), zhtei·tai apo· thn Epitroph· na paroysia·sei apotele·smata gia toyw lo·goyw gia toyw opoi·oyw sygkekrime·noi eyrvpai¤koi· tomei·w o·pvw aytoi· tvn trofi·mvn, tvn potv· n, toy kapnoy· kai tvn akinh·tvn, leitoyrgoy·n kaly·tera apo· toyw anti·stoixoyw tomei·w stiw HPA kai thn Iapvni·a, o·son afora· thn prostiue·menh biomhxanikh· aji·a. Me poio· tro·po leitoyrgoy·n oi en lo·gv tomei·w se sxe·sh me aytoy·w stiw HPA; (98/C 386/128) GRAPTH ERVTHSH E-1213/98 ypobolh· : JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) prow thn Epitroph· (29 Aprili·oy 1998) Ue·ma: Antagvnistiko·thta Sthn e·kuesh toy Koinoboyli·oy A-0113/97 sxetika· me thn Anakoi·nvsh thw Epitroph·w prow to Symboy·lio o·son afora· th sy·gkrish tvn apotelesma·tvn (Benchmarking) thw eyrvpai¤kh·w biomhxani·aw ston tome·a thw antagvni- stiko·thtaw (COM(96)0463 › C-622/96) kai to e·ggrafo ergasi·aw tvn yphresiv· n thw Epitroph·w gia mi·a eyrvpai¤kh· politikh·, h opoi·a na yposthri·zei thn poio·thta me skopo· thn ay·jhsh toy antagvnismoy· sthn Eyrv· ph (SEC(96)2000), zhtei·tai apo· thn Epitroph· na paroysia·sei apotele·smata gia toyw lo·goyw gia toyw opoi·oyw sygkekrime·noi eyrvpai¤koi· tomei·w o·pvw ayto·w tvn trofi·mvn, leitoyrgoy·n kaly·tera apo· toyw anti·stoixoyw tomei·w stiw HPA kai thn Iapvni·a, o·son afora· thn prostiue·menh biomhxanikh· aji·a. Po·te proti·uetai na paroysia·sei h Epitroph· ta sympera·smata· thw; (98/C 386/129) GRAPTH ERVTHSH E-1214/98 ypobolh· : JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) prow thn Epitroph· (29 Aprili·oy 1998) Ue·ma: Antagvnistiko·thta Sthn e·kuesh toy Koinoboyli·oy A-0113/97 sxetika· me thn Anakoi·nvsh thw Epitroph·w prow to Symboy·lio o·son afora· th sy·gkrish tvn apotelesma·tvn (Benchmarking) thw eyrvpai¤kh·w biomhxani·aw ston tome·a thw antagvni- stiko·thtaw (COM(96)0463 › C-622/96) kai to e·ggrafo ergasi·aw tvn yphresiv· n thw Epitroph·w gia mi·a eyrvpai¤kh· politikh·, h opoi·a na yposthri·zei thn poio·thta me skopo· thn ay·jhsh toy antagvnismoy· sthn Eyrv· ph (SEC(96)2000), zhtei·tai apo· thn Epitroph· na paroysia·sei apotele·smata gia toyw lo·goyw gia toyw opoi·oyw sygkekrime·noi eyrvpai¤koi· tomei·w o·pvw ayto·w tvn potv· n, leitoyrgoy·n kaly·tera apo· toyw anti·stoixoyw tomei·w stiw HPA kai thn Iapvni·a, o·son afora· thn prostiue·menh biomhxanikh· aji·a. Po·te proti·uetai na paroysia·sei h Epitroph· ta sympera·smata· thw; (98/C 386/130) GRAPTH ERVTHSH E-1215/98 ypobolh· : JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) prow thn Epitroph· (29 Aprili·oy 1998) Ue·ma: Antagvnistiko·thta Sthn e·kuesh toy Koinoboyli·oy A-0113/97 sxetika· me thn Anakoi·nvsh thw Epitroph·w prow to Symboy·lio o·son afora· th sy·gkrish tvn apotelesma·tvn (Benchmarking) thw eyrvpai¤kh·w biomhxani·aw ston tome·a thw antagvni- stiko·thtaw (COM(96)0463 › C-622/96) kai to e·ggrafo ergasi·aw tvn yphresiv· n thw Epitroph·w gia mi·a eyrvpai¤kh