title: Mededeling van de Commissie - Energie-efficiëntie in de Europese Gemeenschap - Op weg naar een strategie voor het rationeel gebruik van energie

eurovoc_concepts:
electrical energy
energy policy
energy saving
environmental protection
pollution control measures

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 29. 04. 1998 COM( 1998) 246 def. MEDEDELING VAN DE COMMISSIE Energie-efficiëntie in de Europese Gemeenschap - op weg naar een strategie voor het rationeel gebruik van energie 1. De noodzaak van een nieuwe impuls voor de bevordering van de energie- efficiëntie Het is dringend nodig het engagement op het niveau van zowel de Gemeenschap als de lidstaten om actiever te werken aan de bevordering van de energie-efficiëntie nieuw leven in te blazen, vooral maar niet uitsluitend in het licht van de afspraken om de C02-emissie te beperken die in Kyoto zijn gemaakt. Een verbetering van de energie-efficiëntie leidt tot een duurzamer energiebeleid, zorgt voor een betrouwbaarder energievoorziening en heeft daarnaast nog vele andere voordelen. Met nadruk moet echter worden gesteld dat dit streven een cruciale rol speelt bij het zoeken naar een economisch verantwoorde wijze waarop de Gemeenschap aan haar ambitieuze taakstelling van Kyoto kan voldoen. In deze mededeling wordt uitgegaan van de veronderstelling dat de energie-intensiteit de afgelopen jaren weliswaar langzaam maar zeker is gedaald, maar dat de nodige stappen moeten worden genomen om te zorgen voor een substantiële verbetering van de energie- efficiëntie en daarmee een significante daling van de energie-intensiteit. De lidstaten en de regionale en lokale instanties zullen hierbij een cruciale rol spelen, aangezien de activiteiten voor energie-efficiëntie zich voor een groot deel op nationaal niveau afspelen. De doelstellingen van de Commissie bij de indiening van deze mededeling op dit moment kunnen als volgt kort worden samengevat: - een accentuering van het bestaande economische potentieel voor energie-efficiëntie; - een beschrijving van de positieve en negatieve resultaten van het tot op heden gevoerde beleid, waaruit de nodige conclusies worden getrokken; - een onderstreping van de noodzaak om tegelijk met de activiteiten op communautair niveau ook meer initiatieven op het niveau van de lidstaten en op regionaal niveau te nemen; - hernieuwde aandacht voor de bevordering van de energie-efficiëntie en stimulering van besprekingen die moeten leiden tot een gedetailleerder actieplan; - voorbereidingen op dit specifieke gebied voor gemeenschappelijke en gecoördineerde beleidslijnen en maatregelen die in het licht van de Overeenkomst van Kyoto moeten worden genomen. Energiebesparing is een expliciete doelstelling van het beleid van de Gemeenschap en haar lidstaten geweest sinds de eerste oliecrisis in 1973, toen het in de eerste plaats ging om de betrouwbaarheid van de energievoorziening en energiebesparing een belangrijk onderdeel was van de strategie om de invoer van olie te beperken, met name in een context van hoge energieprijzen. Met het afnemen van deze druk is echter ook het streven naar een verbetering van de energie-efficiëntie naar de achtergrond verdwenen. Toen de beperking van de vraag naar energie op langere termijn werd bezien, drong uiteindelijk het besef door dat het mogelijk was economische groei en energieverbruik te "ontkoppelen", zodat het BBP kan stijgen zonder dat het energieverbruik evenredig toeneemt. De ontkoppeling is echter gestuit op marktbarrières en dalende prijzen, waardoor de mogelijkheden en de omvang zijn beperkt, vooral waar het gaat om het finale of eindgebruik van energie. Daarbij dient te worden gewezen op de ontwikkeling van de energie-intensiteit in de Unie tussen 1974 en 19951, zoals die in figuur A is weergegeven. Ondanks programma's van de Gemeenschap en de lidstaten voor energie-efficiëntie bij het eindgebruik om deze hindernissen uit de weg te ruimen staan veel van de barrières voor het rationeel gebruik van energie uit de jaren zeventig nog recht overeind. Uit een analyse van de huidige situatie blijkt dat er onder andere door betere gemeenschappelijke en gecoördineerde beleidslijnen en maatregelen op communautair niveau en op het niveau van de lidstaten harder moet worden gewerkt aan de verbetering van de energie-efficiëntie, met name bij het gebruik van elektriciteit aangezien de elektriciteitsopwekking verantwoordelijk is voor zo'n 30% van de C02-emissie van de Gemeenschap. 330 Energie-intensiteit s ü 290* ft"' ' ;'•# ;i ' 230 II I. , — , — , — , — , — , — , —t ^ l— ^ — , —j -|, --j •-•^v,|. 1974 1976 1978 1980 1982 1984 1986 1988 1990 1992 1994 Jaar Figuur A: Ontwikkeling van de primaire energie-intensiteit tussen 1974 en 1995 (toe/miljoen ecu 1990) In dit document geeft de Commissie. (i) een schets van het potentieel voor de verbetering van de energie-efficiëntie in de periode tot het jaar 2010; (ii) een analyse van de aard en het type van de barrières voor de benutting van dit potentieel; (iii) een evaluatie van programma's en maatregelen en hun relevantie voor barrières en potentieel; (iv) een beschrijving van de economische achtergrond voor programma's om hindernissen voor de energie-efficiëntie uit de weg te ruimen; en (v) een voorstel voor aspecten van een strategie en prioriteiten om in overeenstemming met de rol en de mogelijkheden van de Gemeenschap en de lidstaten het beschikbare potentieel te benutten. Energy in Europe "1997 - Annual Energy Review", Europese Commissie, september 1997, blz. 66, en Eurostat (bruto binnenlands verbruik/BBP). Deze mededeling is slechts de eerste stap op weg naar een strategie voor het rationeel gebruik van energie, waarin een mogelijke beleidslijn voor de energie-efficiëntie wordt uitgezet en de nadruk ligt op wat op korte en middellange termijn realistisch en economisch haalbaar is. Nadat de andere instellingen, de lidstaten en andere betrokken partijen hun bijdrage hebben geleverd, zal er een specifieker actieplan voor energie- efficiëntie worden ontwikkeld en zullen er voorstellen worden gedaan voor concretere maatregelen en de wijze waarop deze kunnen worden ingevoerd. De wijze waarop de energie-efficiëntie samen met andere sectorale maatregelen zal bijdragen tot de toezeggingen van Kyoto, zal nader worden uitgewerkt in een mededeling over een algehele strategie voor de beperking van de C02-emissie na Kyoto, die binnenkort door de Commissie zal worden ingediend. 2. Benutting van het beschikbare potentieel voor de energie-efficiëntie Economisch gezien zijn er voldoende redenen voor een optreden van de Gemeenschap en de lidstaten om de energie-efficiëntie en de energie-intensiteit te verbeteren als er een significant potentieel voor individuele en maatschappelijke baten is dat niet door het functioneren van het marktmechanisme wordt benut. Dit is momenteel het geval aangezien door een gebrekkige marktwerking ten gevolge van marktbarrières veel rendabele investeringen in energie-efficiënte technologie en methoden achterwege blijven. Als er geen maatregelen worden genomen om de energie-efficiëntie te bevorderen kan alleen worden verwacht dat het marktpotentieel voor energiebesparing in de praktijk wordt verwezenlijkt; dit zijn de mogelijkheden die door personen en bedrijven, geconfronteerd met onvolledige kennis en andere marktbarrières en zonder marktinterventie, kunnen worden benut. Vooral in het licht van de afspraken van Kyoto is het echter van het grootste belang dat het volledige economisch potentieel wordt benut. Maatregelen die nog verder gaan dan de inhoud van deze mededeling, kunnen leiden tot de verwezenlijking van het maatschappelijk potentieel en het technisch potentieel. In deze mededeling ligt de nadruk met name op de maatregelen die nodig zijn ter bevordering van het economisch potentieel voor de verbetering van de energie-efficiëntie, als eerste en noodzakelijke stap zonder schaduwzijden om economische voordelen te boeken, waarbij ervoor wordt gezorgd dat de betrouwbaarheid van de energievoorziening gewaarborgd blijft en de communautaire taakstellingen voor de beperking van de C02-emissie worden gehaald. Volgens de schattingen zal het beschikbare economische potentieel tussen 1998 en 2010 voor alle sectoren samen ongeveer 18% van het finale jaarlijkse energieverbruik in 1995 zijn (zie tabel l)2. MURE-modelraming op basis van de huidige energieprijzen, Europese Commissie, maart 1998. Bij de berekeningen voor de vervoersector is uitsluitende uitgegaan van verbetering van het brandstofrendement. Als ook rekening wordt gehouden met andere effecten, zoals verschuivingen tussen vervoerstakken, wordt het potentieel voor de vervoersector tot het jaar 2010 geraamd op ongeveer 25%. Tabel 1: Het beschikbare economische potentieel in de Europese Unie tussen 1998 en 2010 Sector Totaal energieverbruik in Beschikbaar potentieel tot 1995 (Mtoe) Industrie Vervoer Huishoudens en tertiaire sector Totaal 1 268 270 358 896 2010 (percentage van verbruik in 1995) 17% 14% 22% | 18% 3. Waarom het potentieel niet wordt benut: onvolkomenheden, hindernissen en tekortkomingen Ondanks de voordelen die de energie-efficiëntie voor het milieubeleid, het economisch beleid en het energiebeleid biedt, wordt het rendabele potentieel niet voldoende benut. Tot op heden zijn noch de Gemeenschap noch de lidstaten erin geslaagd de huidige barrières voor investeringen op het gebied van de energie-efficiëntie te slechten. In een effectieve strategie voor de toekomst moeten de belangrijkste belemmeringen, die hieronder worden geschetst, met succes worden aangepakt. Een volledige marktpenetratie van de energie-efficiëntie is alleen mogelijk als de energieprijzen een getrouwe weerspiegeling van de kosten van energie vormen. Doorberekening van de externe kosten met behulp van belastingen en heffingen is een goede manier om de investeringen in energie-efficiëntie op te voeren, zoals reeds is aangegeven in het Vijfde milieuactieprogramma van de Gemeenschap ("Op weg naar duurzame ontwikkeling"). Daarbij moet wel worden bedacht dat tegelijk met het streven om de energie-efficiëntie op te voeren de energiesector grote veranderingen ondergaat, gedeeltelijk ten gevolge van EU-initiatieven. Deze veranderingen zullen gevolgen hebben voor de opvattingen omtrent en de rol van energie-efficiëntie. Het staat bijvoorbeeld vast dat de voltooiing van de interne markt voor energie, die gepaard gaat met een liberalisering en herstructurering van zowel de elektriciteits- als de gassector, gevolgen zal hebben voor de energie-efficiëntie. Enerzijds zal de concurrentiedruk zorgen voor een verbetering van de efficiëntie bij de energieproductie. Het marktmechanisme zal zijn werk gaan doen, schaalvoordelen zullen worden ontdekt en ontwikkeld, tariefstructuren zullen veranderen en er zullen nieuwe spelers op het toneel verschijnen die nieuwe rollen gaan spelen. Tegelijkertijd zal de toegenomen concurrentie ten gevolge van de interne markt voor energie echter waarschijnlijk ook tariefstructuur voor de elektriciteitsindustrie waarin de echte productiekosten beter tot uiting komen en er geen sprake is van verborgen kruissubsidies. Het is duidelijk dat in een periode waarin de energieprijzen globaal bezien dalen, specifieke maatregelen voor de bevordering van de energie-efficiëntie belangrijker dan ooit zijn. tot een leiden Na de prijsimpuls wordt men als eerste barrière voor de energie-efficiëntie meestal geconfronteerd met ontbrekende of onvolledige informatie. Het is ook de barrière die het meest voorkomt. Onvolledige kennis omtrent het product en te weinig inzicht in de prijsontwikkeling bij de consumenten, de fabrikanten en andere belanghebbenden belemmeren de invoering van maatregelen voor de efficiëntie. De consumenten krijgen van de dienstensector onbruikbare of onvolledige informatie over de gebruikskosten. Dit heeft tot gevolg dat zij bij de aanschaf vaak uitgaan van de laagste aanvangskosten of andere criteria. Ook de informatie over systeemtoepassingen van energietechnologie is vaak niet beschikbaar of niet toegankelijk. Dit heeft tot gevolg dat de apparatuur vaak te groot is of onjuist wordt geïnstalleerd. Ook is er vaak een gebrek aan technische vaardigheden en opleiding in de onderhoud- en dienstensector voor energie. Omdat de verwachting is dat de energieprijzen voor eindgebruik betrekkelijk laag en stabiel zullen blijven, speelt informatie over de efficiëntie ook een minder belangrijke rol bij de planning en aankoop van auto's en huishoudelijke en andere apparatuur. Ook een slechte feedback van informatie naar de energieconsument kan ontmoedigend werken. Dit geldt vooral wanneer consumenten een energie-efficiënt alternatief hebben gekozen, maar geen directe of merkbare verandering in de energiekosten zien. Op een ander niveau kan ook het gebrek aan geharmoniseerde en vergelijkbare evaluatiemethoden om de resultaten van initiatieven op het gebied van de energie-efficiëntie te analyseren een barrière vormen. Er zijn vele institutionele en juridische barrières voor een verbetering van de energie- efficiëntie. Dit geldt bijvoorbeeld voor de energieleveranciers, waar de neiging tot geïnstitutionaliseerde energieplanning moeilijk te veranderen blijkt. Dit betekent dat er bij een stijging van de vraag meestal meer vertrouwen wordt gesteld in een sterk gecentraliseerde elektriciteitsopwekking dan in meer gedecentraliseerde maatregelen die op de vraag gericht zijn. Toch is uit laagste-kostenanalyses gebleken dat investeringen in de energie-efficiëntie aan de vraagkant vaak een hoger rendement hebben dan investeringen aan de productiekant. Een van de hardnekkigste institutionele barrières is heden ten dage de gewoonte om nog steeds energie in de vorm van kilowattuur te verkopen in plaats van als energiediensten zoals verwarming en koeling, verlichting en vermogen. Eigenlijk wil de energieconsument nooit energie op zich, maar diensten. Dit is een van de argumenten om te streven naar de ontwikkeling van energiedienstenleveranciers en het gebruik van geïntegreerde productieplanning. Een andere institutionele barrière is de gewoonte van bouwbedrijven en verhuurders in sommige lidstaten om apparatuur met lage aanschafkosten maar hoge gebruikskosten voor energie te kiezen en te installeren, aangezien de gebruikskosten meestal voor rekening van de koper of huurder zijn. De kloof tussen de belangen van huurder en verhuurder is een klassiek voorbeeld van dit soort institutionele barrières. Ook het gebrek aan politieke wil kan een institutionele barrière worden genoemd. Aangezien de verbetering van de energie-efficiëntie met kleine stapjes gebeurt, gaat deze nooit gepaard met een grootse ceremonie zoals die bij de opening van een nieuwe elektriciteitscentrale of een nieuwe snelweg wordt gehouden. Politiek gemotiveerde stimuleringsmaatregelen in de vorm van belastingen en subsidies hebben ook vaak doelstellingen op korte termijn of fiscale motieven. Er zijn ook veel verschillende soorten technische barrières voor de energie-efficiëntie. Veel energie-efficiënte technologie heeft het op de markt niet gered door een gebrekkige ondersteuning in de vorm van bijvoorbeeld technici, adviseurs en geschoolde reparateurs, waardoor de consument gaat twijfelen aan de betrouwbaarheid van het product of het onderhoud van de apparatuur. Barrières worden ook veroorzaakt doordat veel fabrikanten van huishoudelijke en andere apparatuur en bouwbedrijven niet specifiek bij "efficiëntie" betrokken zijn en daarom andere prioriteiten hebben bij het ontwerp en de verkoop van hun koelkasten, pompen, gebouwen enz. Dit is mede in de hand gewerkt door de lage energieprijzen. Een andere veel voorkomende technische barrière is dat het productievolume voldoende groot moet worden om door middel van schaalvoordelen de kosten van een nieuw product concurrerend te kunnen maken. Fabrikanten van verlichting, de bouwsector en andere bedrijfstakken zijn geconfronteerd met het ontbreken van gestandaardiseerde onderdelen, en aansluitpunten voor energie-efficiënte oplossingen. Door normalisatiemaatregelen en -programma's van de Gemeenschap met het oog op de interne markt wordt er gewerkt aan de oplossing van dit probleem. reserveonderdelen rendabele investeringen Financiële barrières zoals een tekort aan voorschotkapitaal vormen belangrijke barrières in de energie-efficiëntie. Van oudsher kan een voor energieproducent veel gemakkelijker zelf financieren of een lening krijgen dan de energieconsument. Banken en andere instellingen houden bij de berekeningen op basis waarvan zij de hoogte van de lening vaststellen, geen rekening met lagere energiekosten door extra investeringen in de energie-efficiëntie. Deze lijst met barrières is zeker niet volledig, maar veeleer bedoeld als illustratie van de belangrijkste categorieën barrières voor de energie-efficiëntie om te bezien hoe ze kunnen worden geslecht. 4. Bestaande maatregelen met het oog op de energie-efficiëntie Bij toekomstige maatregelen moet worden uitgegaan van bestaande initiatieven, waarbij zwakke punten moeten worden verbeterd en op successen moet worden voortgeborduurd. Het is belangrijk te benadrukken dat er sinds het eind van de jaren zeventig op communautair niveau verschillende initiatieven met wisselend succes zijn genomen. Aan het eind van de jaren tachtig kwam de Commissie echter tot de conclusie dat de verschillende instrumenten voor de energie-efficiëntie die de Raad in de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig had aangenomen, niet aan de verwachtingen hadden voldaan. Het was nu aan de lidstaten om nieuwe initiatieven te nemen. In 1986 heeft de Raad een resolutie betreffende nieuwe communautaire doelstellingen op het gebied van energie vastgesteld, waarin onder andere werd gesteld dat de energie-intensiteit van de finale vraag in het jaar 1995 met 20% zou moeten verbeteren3. In een mededeling uit 1987 met als titel "Op weg naar een permanent energiebesparingsbeleid in de Europese Gemeenschap" (COM(87)223 def. ) werden 14 maatregelen voor de energie-efficiëntie aan de lidstaten voorgesteld om te helpen bij de verwezenlijking van de doelstelling voor 1995. In het daaropvolgende SAVE-voorstel van 1990 werd gesteld dat deze mededeling geen Resolutie van de Raad van 16 september 1986 betreffende nieuwe doelstellingen inzake het energiebeleid van de Gemeenschap voor 1995 en de convergentie van het beleid van de lidstaten (PB C 241 van 25. 9. 1986). merkbare gevolgen had gehad en dat een optreden van de Commissie op communautair niveau noodzakelijk was. In het voorstel van de Commissie voor een beschikking van de Raad betreffende de bevordering van energiebesparing in de Gemeenschap (COM(90)365 def. van 13 november 1990) wordt gesteld dat "er een nieuwe impuls voor de communautaire activiteit op dit terrein nodig is, gezien de ontwikkeling van de energieconjunctuur en de noodzaak van een grotere milieubescherming. In het energiebeleid dat de meeste lidstaten sedert enkele jaren voeren wordt in het algemeen steeds minder prioriteit gegeven aan energiebesparing". Bovendien wordt vermeld dat de meeste lidstaten hun programma's met directe steun voor investeringen op het gebied van energie-efficiëntie hebben beperkt of zelfs volledig hebben gestaakt. Deze conclusie heeft er onder andere toe geleid dat het meerjarenprogramma voor energie-efficiëntie (SAVE) in 1991 is goedgekeurd. Ondanks SAVE is het algehele tempo van de daling van de energie-intensiteit voor de Gemeenschap als geheel niet significant. In 1995 bedroeg de verbetering slechts 12%, veel minder dan de doelstelling van 20%. Nog verontrustender was het feit dat het verbeteringstempo was gedaald tot slechts -0,6% per jaar tussen 1990 en 1995 in vergelijking met -2,0% per jaar tussen 1985 en 19904. De trage penetratie van maatregelen op het gebied van de energie-efficiëntie wordt nog steeds voor een belangrijk deel veroorzaakt door de betrekkelijk lage prioriteit die de lidstaten ondanks de hieronder beschreven activiteiten van de Gemeenschap in deze richting aan energiebesparing blijven geven. Op communautair niveau is het besef doorgedrongen dat technologieprogramma's een belangrijke rol kunnen spelen bij het leggen van de grondslagen voor energie-efficiënte technologie. In het programma JOULE-THERMIE, dat in 1995 als specifiek programma binnen het vierde kaderprogramma voor OTO van start is gegaan, is 280 miljoen ecu uitgetrokken voor de energie-efficiëntie, d. w. z. 27% van het totale budget, en wordt een significante bijdrage geleverd tot met name de beperking van de energie-intensiteit in gebouwen, de vervoersector en de procesindustrie. Uit een recente evaluatie van THERMIE is gebleken dat dit programma van de Gemeenschap zeer goed bekend staat bij de belanghebbenden op de communautaire energiemarkten en dat het gevolgen heeft gehad voor het marktaandeel van technologie voor energie-efficiëntie5. De belangrijkste rol in het optreden van de Gemeenschap was echter weggelegd voor het SAVE-programma. Na een evaluatie van de resultaten van SAVE I is in december 1996 het programma SAVE II goedgekeurd met een indicatief budget van 45 miljoen ecu voor vijf jaar. Het heeft als doelstelling de energie-intensiteit van het finale verbruik te verbeteren met 1 procentpunt per jaar in vergelijking met de verbetering die anders zou zijn gehaald. In vergelijking met het eerste SAVE-programma is SAVE II uitgebreid met een programma voor regionale en stedelijke energie-efficiëntie en een programma voor het Eurostat, 1997. De energie-intensiteit voor het finale energieverbruik is slechts een indicator voor de energie-efficiëntie, aangezien deze tevens wordt bepaald door economische herstructurering, veranderingen in de brandstofmix enz. Horizontale evaluatie van de energicprogramma's van DG XVII, verslag aan de Commissie, december 1996. eindgebruik van elektriciteit6. Bij een besluit van de Commissie van maart 1998 is het SAVE-programma opengesteld voor Bulgarije, Litouwen, Polen, Roemenië, Slowakije en de Tsjechische Republiek. De activiteiten van de Commissie op andere gebieden dan de technologie houden voor een groot deel verband met de ontwikkeling en vaststelling van wetgeving die in de hele Gemeenschap van toepassing is. Het wetgevingsprogramma heeft voornamelijk betrekking op verhandelde goederen en is als zodanig van cruciaal belang voor de voltooiing van de interne markt. Uit evaluaties van de effecten van het etiketteringsprogramma van de Gemeenschap in de lidstaten is gebleken dat het programma positieve gevolgen heeft gehad voor zowel het aandeel van energie-efficiënte modellen in het productassortiment van EU-fabrikanten als het marktaandeel van de omzet van efficiënte modellen. Een extrapolatie van de huidige tendens bij de verbetering van de energie-intensiteit van koelapparatuur door etikettering wijst bijvoorbeeld op een daling van de gemiddelde intensiteit met 15% voor de volledige EU-markt voor koelapparatuur in het jaar 2010. Het feit dat zich vóór de invoering van de etikettering geen significante verandering heeft voorgedaan, doet vermoeden dat deze verbetering in hoge mate door de etikettering wordt veroorzaakt. SAVE heeft een belangrijke rol gespeeld door nadrukkelijk een bijdrage te leveren tot de opbouw van de benodigde capaciteit en infrastructuur voor energie-efficiëntie en tot de verbetering van de beleidsanalyse. SAVE geeft steun voor proefprojecten en de verspreiding van informatie op het gebied van huishoudelijke apparatuur, gebouwen, WKK, regulering van de vraag, onderwijs en opleiding, industrie en vervoer. Daartoe zijn meer dan 350 proefprojecten en studies uitgevoerd en uit een evaluatie van de effectiviteit daarvan is gebleken op welke prioriteitsgebieden er sprake is van een toegevoegde waarde voor de Gemeenschap. Uit evaluaties is duidelijk gebleken dat het SAVE-programma een significante rol bij de opbouw van capaciteit in de energiesector heeft gespeeld, maar we zijn nog niet in de fase waarin dit tot voldoende resultaten in de praktijk heeft geleid. Er is een apart onderdeel van het SAVE-programma voor de ondersteuning van de oprichting van energiebureaus op regionaal en lokaal niveau en op eilanden, dat significante resultaten blijkt op te leveren. Tot op heden zijn er 140 van dergelijke SAVE-bureaus in de hele Gemeenschap opgericht en de gevolgen worden op lokaal niveau geleidelijk merkbaar. Er moet meer aandacht worden besteed aan de rol die deze bureaus kunnen spelen bij de uitwisseling van ervaring en optimale praktijk. Ook de ondersteuning van investeringen in minder ontwikkelde regio's is een belangrijk onderdeel van het optreden van de Gemeenschap geweest. Het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en het Cohesiefonds kunnen een bijdrage leveren tot de verbetering van de energie-efficiëntie. Dit kan gebeuren in regio's van zowel doelstelling 1 als doelstelling 2, waar in zowel nationale als regionale energieprogramma's meestal specifieke maatregelen voor de verbetering van de energie-efficiëntie zijn opgenomen. De lidstaten moeten echter meer belangstelling voor deze mogelijkheden tonen. Uit evaluaties van de programma's blijkt dat de programma's waarin de energie-efficiëntie aan de orde komt een effect hebben gehad op de beperking van de energie-intensiteit, maar op zich niet voldoende zijn geweest om veranderingen teweeg te brengen op de Beschikking meerjarenprogramma ter bevordering van de energie-efficiëntie in de Gemeenschap (SAVE II). 16 december 1996 betreffende van de Raad 96/73 7/EG van een schaal die nodig is. THERMIE wordt geacht een significante bijdrage te hebben geleverd tot de verwezenlijking van de communautaire doelstelling om het concurrentievermogen van de industrie op te voeren, met name bij het MKB. Het SAVE-programma heeft door de replicatie van gerichte proefprojecten meetbare effecten gehad op de opbouw van capaciteit voor de energie-efficiëntie en op het gebied van WKK. SAVE wordt geacht via het wetgevingsprogramma een belangrijke bijdrage te hebben geleverd tot de verbetering van de energie-efficiëntie. Ramingen van de effecten van verschillende activiteiten binnen SAVE en THERMIE op de beperking van de C02-emissie ondersteunen de veronderstelling dat deze programma's tastbare resultaten opleveren7. De belangrijkste conclusies wijzen erop dat de maatregelen van de Gemeenschap en de lidstaten beter gericht en gecoördineerd moeten worden, dat bestaande maatregelen moeten worden verbeterd en geïntensiveerd, dat de uitwisseling van ervaring en optimale praktijk moet worden vergemakkelijkt en dat er prioriteitsgebieden moeten worden gekozen om te zorgen voor een verbetering van de energie-intensiteit in een versneld tempo dat gezien de individuele en maatschappelijke baten en kosten volledig verantwoord is. Tevens dient te worden opgemerkt dat het streven om de energie-efficiëntie buiten de Unie te verbeteren belangrijk is in de context van de internationale samenwerking, met name in het licht van de mondiale beperking van de C02-emissie. In het kader van het PHARE- en het TACIS-programma, opgezet ter ondersteuning van hervormingen en herstructureringen in respectievelijk de Midden- en Oost-Europese landen en de landen van het GOS, is gewerkt aan de bevordering van de energie-efficiëntie. INCO-Copernicus, dat deel uitmaakt van het vierde kaderprogramma en voor derde landen bedoeld is, werkt via gezamenlijke onderzoek- en demonstratieprojecten aan de stimulering van zowel het efficiënte gebruik van energie in gebouwen, de industrie en het vervoer als een schone en efficiënte productie van energie uit fossiele brandstoffen. In het kader van INCO-DC is steun in ontwikkelingslanden die gericht zijn op de stimulering van het gebruik van schone en efficiënte energie in deze landen. Ook in het kader van SYNERGY wordt steun gegeven voor projecten voor energie-efficiëntie in derde landen. Ook in landen buiten de Unie is het economisch potentieel voor de energie-efficiëntie echter nog lang niet verwezenlijkt en moet het streven in die richting worden gestimuleerd. begeleidende maatregelen JOULE-THERMIE gegeven van aan 5. Op weg naar een strategie voor het rationeel gebruik van energie Wanneer we kijken naar het feit dat de Unie niet het volledige rendabele potentieel voor verbetering van de energie-efficiëntie benut, komt de vraag op waarom dit niet gebeurt. In dit verband zijn er twee belangrijke overwegingen. In de eerste plaats is het duidelijk dat de markt nog steeds niet goed functioneert omdat er problemen en barrières zijn die de verwachte investeringen en activiteiten remmen. In de tweede plaats blijkt dat het beleid en de programma's van de Gemeenschap en haar lidstaten tekort zijn geschoten omdat ze niet voldoende, niet volledig effectief, niet afdoende gecoördineerd of een combinatie daarvan waren. Als we minimaal het economisch potentieel voor de energie-efficiëntie willen verwezenlijken, moet er in de hele Gemeenschap een hernieuwd engagement op Horizontale evaluatie van de energieprogramma's van DG XVII, verslag aan de Commsisie, december 1996. communautair, nationaal, regionaal en lokaal niveau komen teneinde de nodige beleidslijnen en maatregelen als onderdeel van een ruimer opgezette strategie in te voeren. We moeten voortbouwen op de grondslagen voor een algehele communautaire strategie voor de energie-efficiëntie die al klaarliggen. Een aantal communautaire initiatieven is al in volle gang, waaronder het SAVE-programma en de daaruit voortvloeiende activiteiten. Ook de lidstaten hebben programma's opgezet, zoals geschetst in bijlage 2, die in meer of mindere mate successen opleveren. In de lidstaten zijn vele evaluaties van programma's voor de energie-efficiëntie uitgevoerd, waaruit blijkt dat de programma's vaak al na enkele jaren leiden tot duidelijke rendabele stijgingen in het marktaandeel van energie-efficiënte verlichting, huishoudelijke apparatuur, warmtepompen en andere energie verbruikende apparatuur. Geëxtrapoleerd over de looptijd van de investeringen die naar aanleiding van het programma worden gedaan, kunnen de effecten op de energie-intensiteit van de verschillende sectoren van eindgebruik oplopen tot 65%. De voorstellen in deze mededeling zijn gebaseerd op ervaringen die aantoonbare successen hebben opgeleverd en moeten ervoor zorgen dat op ruimere schaal op deze ervaringen wordt ingespeeld. Er moet een aantal gecoördineerde maatregelen worden genomen. De vorderingen moeten nauwlettend worden gevolgd. Een van de tekortkomingen van de huidige programma's voor de energie-efficiëntie is dat de voortgangsbewaking en de evaluatie van de resultaten tekortschieten. Voortgangsbewaking zal in de toekomst nog belangrijker worden aangezien de vorderingen bij de naleving van de toezeggingen van Kyoto moeten worden gevolgd. De Commissie zal haar activiteiten op dit gebied blijven opvoeren. Een strategie voor de energie-efficiëntie heeft geen kans van slagen zonder de medewerking en steun van een breed scala van betrokkenen in de hele Gemeenschap. Er moet worden gestreefd naar een intensievere samenwerking met de lidstaten en met de installateurs, de energiedienstensector, de industrieverenigingen, de consumentenorganisaties en de NGO's. fabrikanten, de distributeurs, de brancheorganisaties, nutsbedrijven, de de De lidstaten moeten worden aangezet tot bevordering van de bewustwording op het gebied van de energie-efficiëntie. Daarbij moet vooral worden getracht de consument bewuster te maken van de vele rendabele mogelijkheden op het gebied van de energie- efficiëntie en de nieuwe technologieën in opkomst. De OPET's, de SAVE-bureaus, consumentennetwerken gesteunde verspreidingsnetwerken kunnen effectiever worden gebruikt om de samenwerking bij het streven naar de verwezenlijking van dergelijke gemeenschappelijke doelstellingen op te voeren. de Gemeenschap andere door en Een betere coördinatie van de maatregelen is heel belangrijk en dit moet worden vergemakkelijkt door de beschikbaarheid van een speciale ontmoetingsplaats waar het beleid inzake energie-efficiëntie wordt besproken. Als er overeenkomstig het voorstel van de Commissie door de Raad een groep voor de convergentie van het nationaal energiebeleid wordt opgericht, zal er een subgroep voor energie-efficiëntie worden gecreëerd waarin de nadruk vooral zal liggen op een verbetering van de coördinatie van nationale en communautaire maatregelen. Indien dit niet gebeurt moet er een geschikt forum worden gecreëerd voor de bevordering van een nieuwe impuls en een nieuw engagement voor energie-efficiëntie, de uitwisseling van ervaringen en de bewaking en evaluatie van de vorderingen op het niveau van de EU en de lidstaten. 10 Het is duidelijk dat de verbetering van de energie-efficiëntie zichtbaar moet worden en een hogere plaats op de agenda moet krijgen en daarmee zowel op communautair niveau als op het niveau van de lidstaten een positievere impuls moet krijgen. Het is een optie die op gelijke voet moet komen te staan met mogelijkheden voor de energievoorziening. Het is weliswaar zo dat de doelstellingen van het energie- en milieubeleid niet alleen door regulering van de vraag kunnen worden verwezenlijkt, maar dit geldt ook voor opties aan de aanbodzijde. Programma's voor de energie-efficiëntie moeten zowel op communautair niveau als in de lidstaten worden opgezet en doelmatig worden uitgevoerd. In onderstaande schets wordt aangegeven wat op een rendabele manier uitvoerbaar is. 5. 1 Bevordering van de energie-efficiëntie op andere beleidsterreinen Er moet meer nadruk worden gelegd op de bevordering van de energie-efficiëntie via andere beleidsterreinen. De regionale en stedelijke dimensies van energie-efficiëntie moeten nader worden uitgewerkt. Als onderdeel van de activiteiten in het kader van SAVE moet worden gestreefd naar een geïntegreerd regionaal en stedelijk partnerschap met een scala van betrokkenen uit verschillende sectoren. Het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Cohesiefonds moeten met behulp van specifieke beleidslijnen en maatregelen een bijdrage tot een verbetering van de energie-efficiëntie blijven leveren, maar de lidstaten moeten er ook voor zorgen dat zij adequate voorstellen indienen. Ook het vervoer is voor de energie-efficiëntie een prioriteitsgebied. Zonder adequate beleidsmaatregelen zal de emissie door het vervoer tussen 1990 en 2010 met ongeveer 40% stijgen. De Europese Unie heeft een strategie voor C02 en auto's goedgekeurd, die ervoor moet zorgen dat de gemiddelde C02-emissie van nieuwe auto's in 2005/2010 in vergelijking met 1990 met 30% is gedaald tot 120 g/km. In haar recente mededeling over vervoer en CO28 heeft de Commissie geëvalueerd hoe het energiegebruik en derhalve de C02-emissie door het vervoer kan worden beperkt. De voorgestelde maatregelen kunnen in vier hoofdcategorieën worden ingedeeld: verdere maatregelen op het gebied van brandstofbesparing, vorderingen bij eerlijke en efficiënte tarieven voor het vervoer, voltooiing van de interne markt op het gebied van het railvervoer en maatregelen voor een betere integratie van de verschillende vervoerstakken. Volgens de verwachtingen zullen deze maatregelen een rendabele beleidsaanpak vormen, waarmee de groei van de CO2- emissie in 2010 kan zijn gehalveerd. Na 2010 zal de grootschalige invoering van nieuwe technologie (zoals hybride auto's, brandstofcellen en alternatieve brandstoffen) zorgen voor een lager gebruik van fossiele brandstoffen en een significante daling van de emissie. Energie-efficiëntie moet een integrerend onderdeel van het vervoersbeleid worden. Waar mogelijk zal de doorberekening van externe kosten via heffingen en tarieven in aanmerking blijven komen om op die manier mogelijk te maken dat de energieprijzen een weerspiegeling vormen van de echte kosten. Wanneer dit mogelijk is moeten de voordelen van de liberalisering van de markt in de vorm van lagere prijzen gedeeltelijk ten goede komen aan de verbetering van het milieu. De Commissie heeft in 1997 een voorstel inzake heffingen op energieproducten bij de Raad ingediend, dat inhoudt dat er een ruimere minimale belastinggrondslag komt. Dit voorstel, waarin ook bepalingen inzake mogelijke belastingvrijstellingen voor investeringen in de energie-efficiëntie zijn opgenomen, wordt momenteel bij de Raad behandeld. Het is belangrijk dat er bij de behandeling van dit COM(98)204 def. van 31. 3. 1998. 11 voorstel vorderingen worden geboekt. Daarnaast moet er bij de lidstaten op worden aangedrongen dat zij nagaan welke speciale belastingpremies zij voor energiebesparing kunnen invoeren. Ook voor het beleid inzake wetenschap, onderzoek en technologie is in de strategie voor energie-efficiëntie een rol weggelegd. In het vijfde kaderprogramma voor OTO zijn twee specifieke kernactiviteiten opgenomen voor "schonere energiesystemen met inbegrip van duurzame energie" en "economische en efficiënte energie voor een concurrerend Europa". Ook voor het GCO zijn er activiteiten gepland, bijvoorbeeld op het gebied van nieuwe materialen voor hoogwaardige systemen voor elektriciteitsopwekking, prospectief onderzoek en technologie in opkomst. De Gemeenschap en de lidstaten moeten onderzoek en ontwikkeling op het gebied van de energie-efficiëntie intensiveren. Internationale afspraken en samenwerking voor de energie-efficiëntie zijn ook van cruciaal belang. De Europese Unie zal zonder enig voorbehoud deelnemen aan de uitvoering van het Protocol bij het Energiehandvest betreffende energie-efficiëntie en daarmee samenhangende milieuaspecten. Tevens moet worden gestreefd naar een intensievere samenwerking met andere internationale organisaties zoals het Internationaal Energieagentschap. Door een intensievere samenwerking met internationale banken zullen de programma's en projecten van de Gemeenschap meer invloed krijgen. Ook een adequate voorbereiding van de toetredende landen in Midden- en Oost-Europa en Cyprus op het gebied van de energie-efficiëntie voordat zij lid van de Unie worden, zoals aangegeven in de met elk van deze landen gesloten partnerschappen voor toetreding, heeft een hoge prioriteit. 5. 2 Specifieke prioriteiten voor maatregelen Op basis van een bepaling van het economisch potentieel voor een verbetering van de energie-efficiëntie en een evaluatie van de effectiviteit van de reeds genomen maatregelen wordt voorgesteld op korte tot middellange termijn aan de volgende gebieden prioriteit te geven. Dit overzicht is niet bedoeld als een uitputtende lijst met maatregelen, maar veeleer om de hoofdlijnen aan te geven waarbij de activiteiten op het niveau van de Gemeenschap en de lidstaten worden gecoördineerd. (i) Energie-efficiënte gebouwen Gebouwen zijn verantwoordelijk voor 40% van de energiebehoefte van de EU. Qua individueel potentieel voor de energie-efficiëntie behoort de bouwsector tot de koplopers en deze sector moet dan ook een belangrijke doelgroep voor maatregelen vormen. Naast de geïnstalleerde onderdelen en apparatuur zijn ook een energiebewust ontwerp en gebruik van gebouwen en nieuwe concepten bij de renovatie, het opknappen en de levenscyclusanalyse van gebouwen en de kosten belangrijk. Initiatieven in het kader van het SAVE-programma kunnen bijvoorbeeld gaan in de richting van de ontwikkeling van eenvoudige hulpmiddelen om installateurs te helpen bij het ontwerp van adequate systemen, opleiding voor het gebruik daarvan en certificering. Dit moet gepaard gaan met de nodige voorlichting om de uiteindelijke afnemer duidelijke en betrouwbare informatie te geven over de prestaties van de energiesystemen die voor hem in aanmerking komen. Onder de maatregelen op dit gebied valt daarnaast de herziening van Richtlijn 93/76/EEG van de Raad (zie hieronder) die moet worden 12 aangescherpt om de energie-efficiëntie in gebouwen te verbeteren9. Het is belangrijk dat de lidstaten ook hun nationale normen voor de energie-efficiëntie in gebouwen opnieuw bezien om na te gaan op welke punten deze kunnen worden verbeterd. (ii) Herziening van Richtlijn 93/76/EEG van de Raad tot beperking van de kooldioxide-emissie Richtlijn 93/76/EEG van de Raad biedt mogelijkheden om de energie-efficiëntie aanzienlijk op te voeren en de emissie van kooldioxide terug te dringen door bij te dragen tot de opruiming van een aantal barrières. Uit de resultaten tot op heden blijkt echter dat veel lidstaten de richtlijn niet voldoende prioriteit hebben gegeven. Dit komt wellicht gedeeltelijk door de subsidiariteit in de richtlijn. Krachtens de richtlijn moeten de lidstaten activiteiten ontwikkelen op zes programmagebieden (zoals individuele meting en facturering van het energiegebruik en energie-audits in de industrie), maar beschikken zij over aanzienlijk flexibiliteit ten aanzien van de keuze van de instrumenten en de wijze waarop dit moet gebeuren. De lidstaten moeten ook toezicht houden op en verslag uitbrengen over de effecten van de maatregelen. Door aanscherping van specifieke artikelen in de richtlijn zullen de gevolgen daarvan duidelijker merkbaar worden. De richtlijn moet ook gerichter en exacter worden. De Commissie zal dan ook een voorstel indienen voor een richtlijn tot wijziging van Richtlijn 93/76/EEG van de Raad. De belangrijkste punten waarop de huidige richtlijn moet worden aangescherpt zijn de energiecertificering van gebouwen, die niet meer alleen voor nieuwe gebouwen maar ook voor bestaande gebouwen zal moeten gelden, uitbreiding van de normen voor het aanbrengen van isolatie en voorstellen voor keuringen en energie-audits. (iii) Energie-efficiënte huishoudelijke apparatuur en andere apparatuur voor eindgebruik Er moet een eind worden gemaakt aan de technische barrières voor de energie-efficiëntie. Voor huishoudelijke apparaten is er nu al enkele jaren een regeling voor etikettering en deze moet voor alle belangrijke apparaten gaan gelden. Bij de minimale efficiëntienormen zijn de vorderingen vanwege het langdurige besluitvormingsproces en het gebrek aan trager geweest. Het eerste voorbeeld was de medewerking van de fabrikanten "koelkastenrichtlijn" (96/57/EG), die is gevolgd door de later te vermelden convenanten voor wasmachines en televisietoestellen. In de nabije toekomst zullen er ook normen voor de energie-efficiëntie van elektrische warmwaterapparatuur en kamerklimaatregeling komen. In de commerciële en de industriële sector is er geen etiketteringsregeling, zodat besprekingen over minimale efficiëntienormen nodig zijn. Er moeten voorstellen worden geformuleerd voor de invoering van minimale efficiëntienormen voor bijvoorbeeld voorschakeltoestellen voor fluorescentieverlichting, elektrische motoren, pompen, compressors, ventilatoren en commerciële koelapparatuur. Voor kantoorapparatuur wordt in het kader van de De ontwikkeling van de geharmoniseerde Europese normen bouwproductenrichtlijn isolatie, ramen of warmtestralers kan leiden tot de vaststelling van normen en aanwijzingen in de vorm van informatie over onder andere de energiekarakteristieken van producten en het vermogen om warmte vast te houden. (89/106/EEG) voor bijvoorbeeld thermische 13 er momenteel gesproken over een vrijwillig kwaliteitslabel om voor grote afnemers (overheidsinstanties en commerciële verzekeringsmaatschappijen) aan te geven wat de meest efficiënte apparatuur is, gebaseerd op wereldwijde geharmoniseerde technische specificaties en met als logo de "Energy Star". bedrijven banken grote zoals en Er moet worden gewerkt aan een snelle marktpenetratie van energie-efficiënte apparatuur door de bevordering van stimuleringsregelingen ten gunste van de meest efficiënte apparatuur in combinatie met maatregelen om het gebruik van inefficiënte apparatuur te ontmoedigen. (iv) Een intensiever gebruik van convenanten en meerjarenafspraken Er is een groot besparingspotentieel dat kan worden verwezenlijkt door technische barrières in de industrie op te ruimen met behulp van minimale efficiëntievoorschriften of gelijkwaardige convenanten om te komen tot minimale efficiëntievoorschriften voor industrieproducten. Het gebruik van deze instrumenten moet derhalve worden geïntensiveerd en uitgebreid tot andere apparatuur, met name in de commerciële en de industriële sector. Voor de tenuitvoerlegging van deze strategie moeten in het kader van het SAVE-programma voldoende financiële middelen worden uitgetrokken om gedetailleerde technische/economische analyses en opdrachten aan de normalisatie instanties (CEN/CENELEC) mogelijk te maken. Verschillende lidstaten hebben aangedrongen op het gebruik van flexibeler instrumenten zoals convenanten tussen fabrikanten waarmee dezelfde doelstelling wordt gehaald als met verplichte minimale efficiëntievoorschriften. Convenanten worden als een goed alternatief voor de invoering van wetgeving beschouwd als een groot deel van de fabrikanten in een bepaalde branche (ten minste 80%) zich daarin vastlegt, als ze gekwantificeerde toezeggingen bevatten voor verbeteringen in de geproduceerde apparatuur en als er een effectieve regeling voor toezicht en zelfregulering en procedures voor niet-naleving zijn opgenomen. Tot op heden heeft de Commissie twee convenanten met fabrikanten van apparatuur gesloten voor de beperking van het energieverbruik van televisies en videorecorders in standby-stand en voor wasmachines. Er moet worden gewerkt aan een ruimer gebruik van convenanten, waarbij streefwaarden worden gehanteerd die minimaal gelijk zijn aan de doelstellingen die voor de energie-intensiteit worden vastgesteld. Deze overeenkomsten hebben betrekking op verhandelbare goederen zoals huishoudelijke en andere apparatuur, maar ook energiediensten moeten hiervoor in aanmerking komen. Mochten de verwachte resultaten van convenanten uitblijven, dan moeten verplichte normen worden ingevoerd. een mededeling over milieuconvenanten De Commissie heeft goedgekeurd (COM(96)561), die bedoeld is om "het gebruik van doelmatige en aanvaardbare milieuconvenanten te bevorderen en te vergemakkelijken" als onderdeel van het streven naar een verbreding van het scala van samenwerkingsvormen met de industrie. soort (MJA's) met Meerjarenafspraken milieuconvenant, dat wordt gekenmerkt door het feit dat de desbetreffende industrievereniging en de leden daarvan zich vastleggen op een gekwantificeerde taakstelling voor de energie-efficiëntie bij hun fabricageprocédés. Dit instrument moet op grotere schaal worden toegepast. industrietakken vormen een specifiek 14 (v) Meer verspreiding van informatie De verspreiding van informatie moet binnen het SAVE-programma en in de programma's van de lidstaten een hoge prioriteit houden om bovengenoemde informatiebarrières uit de weg te kunnen ruimen. Er zijn plannen voor een nieuwe voorlichtingscampagne van de Gemeenschap waarin de consumenten en andere belanghebbenden worden gewezen op het feit dat energie- efficiëntie belangrijker dan ooit is en waarin wordt uiteengezet hoe de voordelen worden verwezenlijkt. Deze campagne vereist de actieve medewerking van alle bij energie betrokken partijen, met inbegrip van de consumentenorganisaties. Het lopende succesvolle programma voor de etikettering van de energie-efficiëntie van huishoudelijke apparatuur moet worden uitgebreid tot andere energie gebruikende apparatuur zoals bouwonderdelen. Informatie hierover moet gemakkelijker beschikbaar komen. De betrokkenheid van consumentenorganisaties bij de verspreiding van consumentenvoorlichting moet worden opgevoerd. Het gebruik van informatietechnologie en andere innovatieve methoden moet worden opgevoerd om met de etikettering en andere voorlichting over de energie-efficiëntie en energie- efficiënte technologie een nieuw publiek te bereiken. Bij projecten van de Commissie zal er meer nadruk worden gelegd op de verspreiding van de resultaten via bijvoorbeeld nieuwe en bestaande netwerken die de gehele Gemeenschap beslaan. Tevens wordt aanbevolen opleiding en certificering op het gebied van het gebruik en het onderhoud van energie-efficiënte technologie uit te breiden. Er wordt gedacht aan een nieuwe regeling voor de toekenning van prijzen voor de energie- efficiëntie, die in samenwerking met relevante organisaties in het kader van het SAVE- programma nader moet worden uitgewerkt. Deze prijzen kunnen elk jaar worden uitgereikt aan de instellingen, organisaties, instanties of personen in de lidstaten die de belangrijkste bijdrage tot de energie-efficiëntie leveren. De toekenning van de prijzen moet onder auspiciën van de Commissie gebeuren, maar de lidstaten moeten een belangrijke rol spelen. Het is ook belangrijk dat de verspreiding van informatie over optimale praktijk op het gebied van de energie-efficiëntie wordt uitgebreid. In het kader van het SAVE-programma zal een voorstel worden ingediend voor een Europees programma voor optimale praktijk op het gebied van de energie-efficiëntie in samenwerking met de lidstaten. (vi) Financiering financieringsregelingen door derden, resultaatgaranties en andere creatieve Financiële barrières vereisen bijzondere aandacht. Financiering door derden is zowel bij het SAVE- als bij het THERMIE-programma al verschillende jaren door de Commissie gestimuleerd als middel om deze barrières uit de weg te ruimen. Voor alle lidstaten zijn modelcontracten opgesteld en er zijn verschillende projecten uitgevoerd. In de SAVE- richtlijn (93/76/EEG) worden de lidstaten ertoe verplicht te werken aan financiering door derden in de publieke sector. Dit heeft weliswaar redelijk goed gewerkt, maar de mogelijkheden van dit instrument zijn nog niet volledig benut. Het moet worden verbreed door toepassing in grote bedrijven in de publieke sector en verdiept zodat ook in de behoeften van de particuliere sector wordt voorzien. Daarom moet er naar nieuwe manieren worden gezocht om het gebruik van dit instrument te bevorderen en de belangstelling van handelsbanken voor een rol als borg voor energiedienstenbedrijven die financiering door derden overwegen, aan te wakkeren. Naast een grotere rol van handelsbanken moet ook worden bekeken of er nieuwe contractvormen nodig zijn, zoals 15 de procedure met resultaatgarantie die in het kader van het ALTENER-programma met succes is gehanteerd. Tevens moet worden bekeken of clearing-instituten voor investeringsprojecten in de energie-efficiëntie handelsbanken een onafhankelijke evaluatie kunnen geven of de voorgestelde investeringen verantwoord zijn. Studies en proefprojecten moeten op deze specifieke gebieden worden uitgevoerd. (vii) Energie-efficiëntie in de elektriciteits- en gassector en WKK Het is belangrijk dat de aangegeven institutionele en juridische barrières uit de weg worden geruimd. Geïntegreerde productieplanning en rationele planningtechnieken vormen een belangrijk hulpmiddel, vooral in de context van de liberalisering van de markten voor elektriciteit en gas. Heviger concurrentie kan er al dan niet voor zorgen dat institutionele barrières in deze sectoren verdwijnen. De Commissie blijft er met name in het licht van Kyoto van uitgaan dat geïntegreerde productieplanning een belangrijk onderdeel van de EU-strategie voor energie-efficiëntie is om meer nadruk te leggen op de rol van elektriciteits- en gasbedrijven bij het aanbieden van energiediensten. De Commissie heeft een gewijzigd voorstel voor een richtlijn inzake rationele planningtechnieken ingediend, waar het Europees Parlement volledig achterstaat maar dat bij de Raad nog voldoende steun moet krijgen om te worden goedgekeurd. De Commissie blijft van mening dat dit een belangrijke richtlijn is, met name gezien de ontwikkeling van energiediensten ten gevolge van de liberalisering van de markt, en zal bekijken welke procedure nu het best kan worden gevolgd. Het gebruik van warmtekrachtkoppeling bij de industrie, de huishoudelijke en tertiaire sector en de elektriciteitsopwekking is van cruciaal belang voor de energie-efficiëntie en de Gemeenschap en de lidstaten moeten blijven werken aan de stimulering daarvan. In de (COM(97)514 def. ) worden de recente mededeling over warmtekrachtkoppeling hindernissen en een strategie voor de Europese Unie geschetst en de lidstaten hebben zich in december 1997 in de vorm van een resolutie van de Raad bij deze mededeling aangesloten. Er dient te worden opgemerkt dat in het komende voorstel voor een herziening van Richtlijn 88/609/EEG van de Raad inzake de emissie van verontreinigende stoffen door grote stookinstallaties het gebruik van WKK in nieuwe installaties waar mogelijk verplicht wordt gesteld, het gebruik van biomassa wordt geregeld en een efficiënte productie met fossiele brandstoffen wordt gestimuleerd. Meer in het algemeen moet de bevordering van energie-efficiëntie door zowel elektriciteits- els gasbedrijven worden uitgebreid. Er zal een vrijwillig partnerschap worden opgezet dat inhoudt dat deze nutsbedrijven initiatieven van de EU, zoals de programma's voor etikettering en efficiëntie van huishoudelijke apparatuur, door middel van convenanten steunen. De Commissie zal in het kader van het SAVE-programma blijven werken aan proefprojecten en verspreidingsactiviteiten om regulering van de vraag te stimuleren. Bij de nutsbedrijven zal worden aangedrongen op toezeggingen dat zij de afzet van energiediensten en energie-efficiëntie in hun bedrijfsdoelstelling opnemen. (viii) Energiebeheer en technologieverwerving Om de energie-efficiëntie in de publieke sector te bevorderen is de Commissie van plan een voorstel voor een richtlijn inzake energiebeheer in te dienen, waarin de lidstaten en de instellingen van de EU overeenkomen vastgestelde richtsnoeren te volgen voor de aankoop van rendabele energie-efficiënte technologie bij de bouw, het herstel of de inrichting van gebouwen die zij in eigendom hebben of leasen. Deze richtlijn moet ook gelden voor alle energie gebruikende apparatuur van de EU en de lidstaten, met inbegrip 16 van auto's. Het is de bedoeling dat de overheid op deze manier het goede voorbeeld geeft ten aanzien van energie-efficiëntie. Bedrijfsregelingen op basis van programma's voor optimale praktijk zijn hier een logisch uitvloeisel van. Deze werkzaamheden zullen worden gecoördineerd met het communautair systeem voor milieubeheer en milieu-audit. Ook een levenscyclusanalyse (LCA) zal erin worden opgenomen. Er zal voor worden gezorgd dat bij de uitvoering van het programma de voorschriften van de Commissie inzake overheidsopdrachten in acht worden genomen. Men gaat ervan uit dat het potentieel in de bouwsector groot is en het is bekend welke institutionele barrières er zijn voor de in verwezenlijking van dit potentieel. Een programma voor overheidsgebouwen en soortgelijke panden wordt als een goede methode beschouwd om deze barrières uit de weg te ruimen. De Commissie zal ook haar eigen gedrag inzake energiebeheer blijven onderzoeken en verbeteren. energiebeheer Gezamenlijke technologieverwerving is een instrument om de vraag naar energie- efficiëntie bij technologie te specificeren en te bundelen. Het blijkt goed bruikbaar te zijn bij het opruimen van verschillende soorten technische barrières. Technologieverwerving is gericht op de stimulering van nieuwe producten om in een vraag te voorzien (in dit geval de vraag naar energie-efficiëntie) wanneer bestaande producten op de markt dit niet kunnen. Technologieverwerving wordt gebruikt om de perspectieven van producent en consument met elkaar in overeenstemming te brengen om ervoor te zorgen dat het marktmechanisme ten aanzien van de energie-efficiëntie beter kan gaan functioneren. Een groep ter zake kundige en invloedrijke afnemers, de zogenaamde "kopersgroep", formuleert met behulp van technische deskundigen de productspecificaties en brengt de concurrentie te voorzien op gang. Technologieverwerving is door verschillende lidstaten met succes gebruikt. In het kader van het SAVE-programma is bestudeerd of dit ook op EU-niveau haalbaar is en het idee is bij een THERMIE-project toegepast. Er wordt nu gedacht aan een nieuw proefproject en er wordt gezocht naar manieren om het toepassingsgebied van dit instrument te verruimen en te verdiepen. tussen producenten om in deze vraag 6. De volgende stappen Om tot energiebesparing van enige omvang te komen zijn er een krachtig engagement en duidelijke signalen van alle besluitvormers en belanghebbenden over de betekenis en de prioriteit van energie-efficiëntie nodig, met name in het licht van de toezegging om de emissie van C02 te beperken, die de Unie in Kyoto heeft gedaan. Naast een communautaire strategie moeten de lidstaten ook hun eigen nationale strategie uitwerken. In deze context moet worden overwogen een doelstelling voor de beperking van de energie-intensiteit op communautair en nationaal niveau en bij de verschillende sectorale activiteiten vast te stellen. Als een basispakket met maatregelen, zoals die hier worden voorgesteld, op een effectieve en gecoördineerde wijze wordt ingevoerd, zal dit volgens de ramingen meetbare effecten hebben op de beperking van de energie-intensiteit in de Gemeenschap met een percentage dat hoger ligt dan de tendens van de laatste jaren (-0,6%/jaar). Als met de voorgestelde win/win-maatregelen een extra beperking van de energie-intensiteit met 1% per jaar zou worden gehaald (en dit is realistisch), moet dit uitgaande van de huidige verwachting dat de energieprijzen laag zullen blijven, als een hele prestatie worden beschouwd. 17 Het brandpunt van onze strategie voor de komende jaren moet liggen bij de volledige benutting van het significante economische potentieel voor de verbetering in de energie- efficiëntie in de EU, dat volgens de ramingen voor de periode tot 2010 kan oplopen tot 18% van het energieverbruik in 1995. Deze mededeling is een eerste stap in een dergelijke strategie. De Commissie is van plan in het licht van verdere besprekingen en bijdragen op basis van de in deze mededeling geformuleerde gedachten een actieplan voor de energie-efficiëntie samen te stellen. 18 Bijlage 1: Wijzigingen in de energie-intensiteit (totaal finaal verbruik/BBP in toe/miljoen ecu 1990) 1985 1990 1995 181,2 223,5 152,8 205,8 160,0 204,3 253,4 216,7 129,7 443,3 222,1 229,3 152,7 192,9 194,7 161,5 202,1 143,0 196,8 143,5 177,4 230,6 201,1 128,4 409,9 192,8 217,1 145,8 166,9 177,2 159. 6 210,1 133,8 216,9 142,7 154,8 231,4 161,9 128. 4 318,2 196. 5 234,3 154. 5 181,4 173. 1 Verande ring 90/85 in % per Ja ar -2,3 -2,0 -1,3 -0,9 -2,2 -2,8 -1,9 -1. 5 -0,2 -1,6 -2,8 1,1 -0,9 -2,9 1,9 Verande ring 95/90 in % per jaar -0,2 0,8 1,3 2,0 -0,1 -2,7 0,1 -4,2 0. 0 -4,9 0,4 1. 5 1,2 1,7 -0,5 Oostenrijk België Denemarken Finland Frankrijk Duitsland Griekenland Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal Spanje Zweden Verenigd Koninkrijk Bron: "1997 - Annual Energy Review", Europese Commissie, september 1997. 19 Bijlage 2: Korte beschrijving van de programma's en maatregelen van de lidstaten ten behoeve van de energie-efficiëntie Oostenrijk Er is een overeenkomst tussen de Bondsregering en de Bondslanden (artikel 15bis van de grondwet inzake energiebesparing) die op 15 juni 1995 van kracht is geworden. In dit artikel wordt bepaald dat er een gemeenschappelijke aanpak voor het energiebeleid in het hele land kan worden geformuleerd. De overeenkomst heeft betrekking op warmte-isolatie in gebouwen, energiebesparing bij waterverwarming, subsidies, individuele facturering van verwarmingskosten, etikettering van huishoudelijke apparatuur, certificering van stookketels en energiebesparing in de industrie. Er is een overeenkomst met de Vereniging van Oostenrijkse energieverbruikers die voorziet in energieadviezen aan bedrijven met een energiegebruik van 20 TJ per jaar of meer. Oostenrijk heeft streefwaarden van het jaar 2000 vastgesteld om in vergelijking met 1991 te komen tot een daling van het energieverbruik voor verwarming en water met 20%, een daling van het specifieke energiegebruik in de industrie met 20% en een daling van het energieverbruik in het vervoer met 10%. België De regeringen van de gewesten zijn bevoegd voor de energie-efficiëntie. In 1993 heeft het Waalse gewest een besluit vastgesteld voor de bevordering van energie-efficiëntie in alle sectoren door een samenhangend wettelijk kader op te zetten. Dit gewest heeft de in het Vlaamse gewest gebruikte thermische efficiëntienorm in 1997 overgenomen. Het Vlaamse gewest heeft sinds 1992 een aantal maatregelen op het gebied van energie-efficiëntie genomen, waarbij het bijvoorbeeld gaat om een thermische efficiëntienorm, afspraken op het gebied van energie en adviesdiensten. De gewesten hebben een aantal programma's voor subsidies en voorlichting. Denemarken Energie 21, het meest recente actieplan voor energie, is in 1996 gepubliceerd. Het is vooral bedoeld om een bijdrage te leveren tot duurzame ontwikkeling. In Energie 21 wordt een hoge prioriteit gegeven aan de bevordering van een efficiënter energiegebruik. Energie 21 heeft als doelstelling tussen 1994 en 2005 te komen tot een verbetering van de energie-intensiteit met 20%. Er is ook een doelstelling op langere termijn om in de periode tussen 1994 en 2030 te komen tot een verbetering van de energie-intensiteit met 55%. Daarbij wordt intensief gebruik gemaakt van koolstofheffingen, gecombineerd met een volledig scala van beleidsmaatregelen. Denemarken loopt voorop bij het gebruik van energie-etikettering voor gebouwen en heeft het programma onlangs herzien om de effectiviteit op te voeren. Er wordt hoge prioriteit gegeven aan de stimulering van warmtekrachtkoppeling en in 1996 is het elektriciteitsbesparingsfonds ingesteld dat initiatieven op het gebied van elektriciteitsbesparing moet ondersteunen. Finland Het meest recente energiebeleidsplan is in juni 1997 bij het parlement ingediend. Daarin wordt gestreefd naar een verdere verbetering van de energie-efficiëntie. Het is de bedoeling dat de toename van het totale energieverbruik in de komende 10 tot 15 jaar tot staan wordt gebracht, hetgeen meer in het bijzonder betekent dat de energie-efficiëntie in In een besluit van de regering over de 2010 met 10-20% moet zijn toegenomen. 20 verwezenlijking van energiebesparing uit december 1995 wordt gesteld dat energiebesparing de afgelopen twee decennia in het Finse energiebeleid centraal heeft gestaan en dat dit in de toekomst zo zal blijven. Finland geeft hoge prioriteit aan convenanten met de industrie en gemeenten. Ook koolstofheffingen worden gebruikt om een bijdrage te leveren tot de bevordering van de energie-efficiëntie. Er is een uitgebreid voorlichtingsprogramma en er zijn omvangrijke programma's voor de ontwikkeling van technologie. Frankrijk Energie-efficiëntie heeft sinds de jaren zeventig een belangrijke rol gespeeld in het Franse energiebeleid en de aanpak in Frankrijk is altijd een van de meest verstrekkende van de Europese Unie geweest. De afgelopen jaren heeft de regering besparingsmaatregelen genomen die gevolgen hebben gehad voor de algehele impuls van het programma. Er zijn echter aanwijzingen dat het budget met ingang van 1999 weer een significante stijging te zien zal geven. Sinds 1993 zijn er gezamenlijke programma's van het ADEME (het bureau voor energie-efficiëntie) en EDF (het nationale nutsbedrijf) voor de regulering van de vraag. Het ADEME heeft ook een van de meest effectieve regionale netwerken in de EU en een goed lopend consumentenvoorlichtingsprogramma voor alle eindgebruiksectoren. Duitsland Het beleid inzake energie-efficiëntie is vooral bedoeld ter ondersteuning van de strategie op het gebied van klimaatverandering en dergelijke milieuaspecten en om aan de verplichtingen in het kader van de EU te voldoen. Er is in Duitsland altijd veel aandacht besteed aan de energie-efficiëntie, zowel op federaal niveau als in de deelstaten. Het beleid terwijl ook voor het omvat een combinatie van regulering en convenanten, marktmechanisme een belangrijke rol is weggelegd. Duitsland was een van de eerste landen in de EU waar de facturering van de kosten van centrale verwarming en warm water op basis van het verbruik verplicht werd gesteld. Er is ook een belangrijke adviesdienst op het gebied van energie van de Duitse consumentenbond (AgV) die in 330 steden actiefis. De regering heeft convenanten gesloten met 19 industrieverenigingen. In veel deelstaten wordt er gewerkt aan regulering van de vraag. Griekenland Griekenland heeft zijn programma voor energie-efficiëntie de afgelopen jaren verbeterd, waarbij er een strikte koppeling is gelegd met milieudoelstellingen. Er wordt aan energie- efficiëntie gewerkt in het kader van het nationale actieplan voor energiebesparing in de gebouwde omgeving, met als titel Energie 2001, en het deelprogramma voor energiebesparing van het nationale milieu- en energieprogramma. Er is een aantal programma's voor subsidiëring en het CRES voert energieaudits uit. Tevens zijn er convenanten met energie-intensieve industriesectoren. Er wordt steun gegeven om de ontwikkeling van bedrijven voor energiediensten te bevorderen. Ierland De energie-efficiëntie vormt een van de drie pijlers van het Ierse energiebeleid. Het is een belangrijk onderdeel van de strategie inzake klimaatverandering en de strategie op weg naar duurzame ontwikkeling. Ierland heeft een energieclassificatiesysteem voor gebouwen opgezet en voor de uitvoering van het programma het nationaal Iers centrum voor energieclassificatie opgericht. Er zijn twee grote auditprogramma's voor de industrie en 21 een programma voor de financiering van maatregelen die in het kader van de audit worden aanbevolen. Het Ierse elektriciteitsbedrijf ESB heeft een omvangrijk programma voor regulering van de vraag. Italië In het Nationale energieprogramma (PEN) van 1988 krijgt de energie-efficiëntie hoge prioriteit. De meeste beleidsinstrumenten die worden gebruikt zijn opgezet in het kader van wet nr. 10/91, die fungeert als kaderwetgeving voor de uitvoering van het nationale energieplan met betrekking tot het rationeel gebruik van energie, energiebesparing en de ontwikkeling van duurzame energiebronnen. Deze wet is bedoeld als kader voor de invoering van voorschriften waarmee de energie-efficiëntie in alle eindgebruiksectoren moet worden verbeterd. Aan veel van deze voorschriften wordt op dit moment nog gewerkt. Er is echter wel een bepaling dat in bedrijven en organisaties die meer dan 10. 000 toe (industrie) of 1. 000 toe (overige) verbruiken, een energiebeheerder moet worden aangesteld. Aan een aantal subsidieprogramma's is in 1995 vanwege geldgebrek een einde gekomen. Luxemburg Het parlement heeft op 5 augustus 1993 de algemene wet inzake energie-efficiëntie aangenomen. Deze wet biedt mogelijkheden voor de invoering van verschillende maatregelen op het gebied van de energie-efficiëntie, zoals nieuwe thermische efficiëntienormen die in 1996 in werking zijn getreden. Een groothertogelijk besluit stelt de bevordering van de energie-efficiëntie in gemeenten verplicht. Er zijn verschillende subsidieregelingen voor de industrie en verplichte energieaudits in industriële bedrijven die meer dan 3 GWh per jaar verbruiken. Nederland In het energiebeleid krijgen zowel verbetering van de energie-efficiëntie als de ontwikkeling van een duurzame energievoorziening een hoge prioriteit. In de Derde energienota, die in 1996 is gepubliceerd, wordt als streefwaarde gesteld dat de energie- efficiëntie de komende 25 jaar met een derde van het energieverbruik moet verbeteren (een verbetering met 33% tussen 1995 en 2020, hetgeen neerkomt op 1,7% per jaar). Bij het beleid inzake energie-efficiëntie ligt de nadruk op drie doelgroepen: de industrie, woningen en gebouwen, verkeer en vervoer. Nederland is een van de voorlopers geweest bij het gebruik van convenanten in alle sectoren en er is een scala van subsidieregelingen om deze convenanten te ondersteunen. Er zijn ook verschillende milieuheffingen ter bevordering van de energie-efficiëntie. In het plan van aanpak duurzaam bouwen uit 1995 wordt gesteld dat de thermische efficiëntienormen in 1998 en 2000 moeten worden aangescherpt. De overheid heeft actieve steun gegeven aan de ontwikkeling van warmtekrachtkoppeling. De nutsbedrijven werken aan de uitvoering van het Milieuactieplan (MAP) waarin een aantal subsidieregelingen en voorlichtingsprogramma's op het gebied van de energie- efficiëntie zijn opgenomen. Portugal Het energieprogramma, in 1994 tot stand gekomen en gedeeltelijk door de EU gefinancierd, financiële instantie bedoeld om stimuleringsmaatregelen voor de energie-efficiëntie. Het programma heeft als doelstelling het gebruik van binnenlandse energiebronnen op te voeren en de energie-efficiëntie te te zorgen voor in eerste is 22 verbeteren. Het energieprogramma voor gebouwen is in 1995 van start gegaan. Bedrijven die meer dan 1. 000 toe per jaar verbruiken, moeten energiebeheersystemen invoeren en hun energiegebruikspatroon moet om de vijfjaar worden geëvalueerd. De vijfjarenplannen moeten door de regering worden goedgekeurd. Het strategische programma voor de uitbreiding en modernisering van de Portugese industrie bevat stimuleringsmaatregelen en facultatieve activiteiten om de industrie te helpen bij zowel de modernisering als de naleving van milieudoelstellingen. Het SIURE, het regionaal systeem ter stimulering van een rationeel gebruik van energie, bevordert investeringen in energie-efficiëntie via audits, investeringssteun, demonstratie en informatie. Spanje Het meest recente energiebeleid is opgenomen in het nationale energieplan 1991-2000 (PEN), dat in april 1992 door het parlement is goedgekeurd. In het PEN krijgt de energie- efficiëntie hoge prioriteit. Het streven is te komen tot een verlaging van de geraamde finale energievraag met 7,6% in het jaar 2000 in vergelijking met 1991 door een daling van 7% in de industrie, 9,6% in de vervoersector en 5% in woningen. Er zijn verschillende subsidieregelingen. Het instituut voor energiediversificatie en -besparing (IDAE) zorgt voor financiering door derden voor ziekenhuizen en de industrie. De overheid heeft in 1995 een programma voor de regulering van de vraag opgezet. Besprekingen tussen het IDAE en de industrie hebben in 1996 tot het eerste convenant geleid. Zweden Zweden heeft altijd een ambitieuze strategie voor de energie-efficiëntie gehad. In de wet duurzame energievoorziening van 1997 wordt veel nadruk gelegd op de energie-efficiëntie met behulp van technologieverwerving. Het energiebeleid van Zweden van 1997 heeft als doelstelling dat de beschikbaarheid van elektriciteit en andere energie onder internationaal concurrerende voorwaarden op lange termijn en op korte termijn wordt gewaarborgd. Het meest recente officiële Zweedse energiebeleid vóór de wet duurzame energievoorziening van 1997 dateerde van 1991. Zweden kent ook een aantal milieuheffingen, waaronder een heffing op de emissie van kooldioxide. Zweden geeft steun aan gemeentelijk energiebeheer en de gemeenten zijn ook verplicht energieplannen op te stellen. Verenigd Koninkrijk Het energiebeleid in het Verenigd Koninkrijk is gebaseerd op de waarborging van een betrouwbare, gediversifieerde en duurzame energievoorziening in de vorm die mensen en bedrijven willen en tegen concurrerende prijzen. Naar het oordeel van de regering kan dit worden verwezenlijkt door concurrerende energiemarkten binnen een stabiel wettelijk kader. Sinds de jaren zeventig vormt de energie-efficiëntie een belangrijk onderdeel van het energiebeleid. Het energiebesparingsfonds is opgezet om investeringen in de energie- efficiëntie te bevorderen. Krachtens de wet energiebesparing woningen van 1995 moeten alle plaatselijke instanties voor volkshuisvesting maatregelen specificeren die zorgen voor een verbetering van de energie-efficiëntie in sociale woningen en in de vrije sector. Het Verenigd Koninkrijk is een van de pioniers bij de ontwikkeling van een programma voor optimale praktijk, waarin technische voorlichting wordt gegeven aan beroepsgroepen in alle sectoren. De regering heeft eveneens een ambitieus programma voor de verbetering van het energiegebruik bij haar eigen activiteiten. 23 ISSN 0254-1513 COM(98) 246 def. DOCUMENTEN NL 12 06 01 10 Catalogusnummer : CB-CO-98-286-NL-C ISBN 92-78-35498-8 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 1305/98 του Cristiana MUSCARDINI προς την Επ τροπή. Δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος των βιολόγων

eurovoc_concepts:
biology
doctor
education grant
equal treatment
medical specialisation
scientific profession
updating of skills
vocational training

formats: html pdf print

text: C 402/108 Epishmh Efthmer·ida tvn Eyrvpa¤ik·vn Koinot·htvn EL 22. 12. 98 Ayte·w oi prospa·ueiew stauero·thtaw ua pre·pei na pragmatopoihuoy·n me koinvnika· isorrophme·no tro·po xvri·w na ephrea·zetai h poio·thta tvn kratikv· n yphresiv· n, alla· me·sv thw ay·jhshw thw apotelesmatiko·thtaw kai thw apodotiko·thtaw tvn dhmosi·vn ejo·dvn kai thw prov· uhshw paragvgikv· n drasthrioth·tvn o·pvw h epe·ndysh se ypodome·w, h belti·vsh toy anurv· pinoy kefalai·oy kai oi politike·w o·son afora· thn agora· ergasi·aw. Paro·la ayta·, sto plai·sio aytv· n tvn genikv· n arxv· n kai apaith·sevn syntonismoy· tvn politikv· n, o·pvw ayte·w ekfra·zontai sth synuh·kh toy `msterntam, h eyuy·nh gia th lh·ch sygkekrime·nvn dhmosionomikv· n me·trvn poy na antistoixoy·n stiw politike·w ayte·w anh·kei apokleistika· sta kra·th me·lh sy·mfvna me tiw dhmosionomike·w diadikasi·ew toyw kai sy·mfvna me thn arxh· thw epikoyriko·thtaw. (98/C 402/139) GRAPTH ERVTHSH E-1293/98 ypobolh· : Edward McMillan-Scott (PPE) prow thn Epitroph· (29 Aprili·oy 1998) Ue·ma: Apoysi·a amoibai·aw anagnv· rishw, metajy· tvn kratv· n melv· n, tvn ele·gxvn toy Ypoyrgei·oy Metaforv· n gia ta oxh·mata Epi· toy paro·ntow, e·na o·xhma mporei· mo·no na ypostei· ton e·legxo toy Ypoyrgei·oy Metaforv· n toy kra·toyw sto opoi·o e·xei la·bei a·deia kyklofori·aw. (cid:201)xontaw ypo·ch to empo·dio poy ayto· apotelei· gia thn eley·uerh diaki·nhsh prosv· pvn, proti·uetai h Epitroph· na protei·nei thn typopoi·hsh kai amoibai·a anagnv· rish tvn ele·gxvn toy Ypoyrgei·oy 1. Metaforv· n; 2. poioi ei·nai oi para·gontew poy kauori·zoyn th ue·sh thw Epitroph·w gia to ue·ma ayto·; Apa· nthsh toy k. Kinnock ej ono·matow thw Epitroph· w (25 Maioy 1998) H odhgi·a toy Symboyli·oy 96/96/EOK (1) gia thn prose·ggish tvn nomouesiv· n tvn kratv· n melv· n sxetika· me ton kanoniko· e·legxo tvn mhxanoki·nhtvn oxhma·tvn kai tvn rymoylkoyme·nvn toyw ori·zei ela·xistew apaith·seiw gia ton en lo·gv texniko· e·legxo. Ta kra·th me·lh ei·nai eley·uera na perila·boyn pro·sueta stoixei·a kai na epiba·loyn aysthro·teroyw ele·gxoyw sto plai·sio toy eunikoy· systh·matow ele·gxoy gia ta oxh·mata poy ei·nai tajinomhme·na sto e·dafo·w toyw. Kata· syne·peia, ekei·na ta kra·th me·lh poy diaue·toyn ta pio aysthra· kauestv· ta ele·gxoy ei·nai apro·uyma na apodexuoy·n to endexo·meno oi poli·tew toyw na mporoy·n na apolay·oyn pistopoihtikoy· texnikoy· ele·gxoy ek me·royw geitonikoy· kra·toyw me·loyw sto opoi·o epikratei· epieike·stero sy·sthma ele·gxoy. Sto·xow thw Epitroph·w, epi· toy paro·ntow, ei·nai na entei·nei tiw apaith·seiw toy texnikoy· ele·gxoy o·poy ayto· dikaiologei·tai epi· th ba·sei thw sxe·shw ko·stoyw/apodotiko·thtaw. H diadikasi·a ayth· ua odhgh·sei, syn tv xro·nv, se sy·gklish tvn eunikv· n proty·pvn. Pa·ntvw, e·vw o·toy ayto· epiteyxuei· plh·rvw, den aname·netai o·ti h amoibai·a anagnv· rish ua eynohuei· apo· thn pleiono·thta tvn kratv· n melv· n. Ypa·rxoyn dimerei·w symfvni·ew metajy· kratv· n melv· n, oi opoi·ew epitre·poyn, se orisme·new eidike·w periptv· seiw, thn amoibai·a anagnv· rish. H praktikh· ayth· den ei·nai asynh·uhw ston kla·do tvn metaforv· n bare·vn forti·vn. Opvsdh·pote, o·mvw ayto· den synista· koinh· praktikh· se o·,ti afora· ta epibatika· oxh·mata. (1) EE L 46, 17. 2. 1997. (98/C 402/140) GRAPTH ERVTHSH E-1305/98 ypobolh· : Cristiana Muscardini (NI) prow thn Epitroph· (29 Aprili·oy 1998) Ue·ma: Dysmenei·w diakri·seiw se ba·row tvn biolo·gvn Gia na e·xoyn pro·sbash stiw italike·w sxole·w eidi·keyshw oi ptyxioy·xoi thw iatrikh·w kai tvn parai¤atrikv· n sxolv· n (biolo·goi, xhmikoi·, farmakopoioi·, odonti·atroi. ) symmete·xoyn se dhmo·sio diagvnismo· ba·sei ti·tlvn spoydv· n kai ejeta·sevn. Env· oi iatroi· poy epitygxa·noyn sthn eisagvgikh· eje·tash lamba·noyn eth·sia ypotrofi·a gia o·lh th dia·rkeia thw eidi·keysh·w toyw, oi biolo·goi apoklei·ontai apo· thn ypotrofi·a ayth·


title: Règlement (CE) n° 916/98 de la Commission du 29 avril 1998 fixant les prix minimaux de vente du beurre et les montants maximaux de l'aide à la crème, au beurre et au beurre concentré pour la huitième adjudication particulière effectuée dans le cadre de l'adjudication permanente prévue par le règlement (CE) n° 2571/97

eurovoc_concepts:
award of contract
butter
cream
farm price support
minimum price
sale

formats: pdf print

text: L 128/44 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 30. 4. 98 R(cid:221)GLEMENT (CE) No 916/98 DE LA COMMISSION du 29 avril 1998 fixant les prix minimaux de vente du beurre et les montants maximaux de l’aide (cid:133) la cr(cid:138)me, au beurre et au beurre concentr(cid:130) pour la huiti(cid:138)me adjudication particuli(cid:138)re effectu(cid:130)e dans le cadre de l’adjudication permanente pr(cid:130)vue par le r(cid:138)glement (CE) no 2571/97 LA COMMISSION DES COMMUNAUT(cid:144)S EUROP(cid:144)ENNES, vu le trait(cid:130) instituant la Communaut(cid:130) europ(cid:130)enne, vu le r(cid:138)glement (CEE) no 804/68 du Conseil, du 27 juin 1968, portant organisation commune des march(cid:130)s dans le secteur du lait et des produits laitiers (1), modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)glement (CE) no 1587/96 (2), et notamment son article 6, paragraphes 3 et 6, et son article 12, paragraphe 3, (CE) no consid(cid:130)rant que, conform(cid:130)ment au r(cid:138)glement 2571/97 de la Commission, du 15 d(cid:130)cembre 1997, relatif (cid:133) la vente (cid:133) prix r(cid:130)duit de beurre et (cid:133) l’octroi d’une aide (cid:133) la cr(cid:138)me, au beurre et au beurre concentr(cid:130) destin(cid:130)s (cid:133) la fabrication de produits de p(cid:131)tisserie, de glaces alimen- taires et autres produits alimentaires (3), les organismes d’intervention proc(cid:138)dent par adjudication (cid:133) la vente de certaines quantit(cid:130)s de beurre qu’ils d(cid:130)tiennent et (cid:133) l’octroi d’une aide (cid:133) la cr(cid:138)me, au beurre et au beurre concentr(cid:130); que l’article 18 dudit r(cid:138)glement dispose que, compte tenu des offres re(cid:135)ues pour chaque adjudication particuli(cid:138)re, il est fix(cid:130) un prix minimal de vente du beurre ainsi qu’un montant maximal de l’aide pour la cr(cid:138)me, le beurre et le beurre concentr(cid:130) qui peuvent (cid:136)tre diff(cid:130)renci(cid:130)s selon la destination, la teneur en mati(cid:138)re grasse du beurre et la voie de mise en œuvre, ou d(cid:130)cid(cid:130) de ne pas donner suite (cid:133) l’adjudication; que le ou les montants des garanties de transformation doivent (cid:136)tre fix(cid:130)s en cons(cid:130)quence; consid(cid:130)rant que les mesures pr(cid:130)vues au pr(cid:130)sent r(cid:138)glement sont conformes (cid:133) l’avis du Comit(cid:130) de gestion du lait et des produits laitiers, A ARR(cid:219)T(cid:144) LE PR(cid:144)SENT R(cid:221)GLEMENT: Article premier Pour la huiti(cid:138)me adjudication particuli(cid:138)re dans le cadre de l’adjudication permanente pr(cid:130)vue par le r(cid:138)glement (CE) no 2571/97, le montant maximal des aides ainsi que les montants des garanties de transformation sont fix(cid:130)s comme indiqu(cid:130) dans le tableau figurant en annexe. Article 2 Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement entre en vigueur le 30 avril 1998. Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement est obligatoire dans tous ses (cid:130)l(cid:130)ments et directement applicable dans tout (cid:144)tat membre. Fait (cid:133) Bruxelles, le 29 avril 1998. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 148 du 28. 6. 1968, p. 13. (2) JO L 206 du 16. 8. 1996, p. 21. (3) JO L 350 du 20. 12. 1997, p. 3. 30. 4. 98 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes L 128/45 ANNEXE du r(cid:138)glement de la Commission du 29 avril 1998 fixant les prix minimaux de vente du beurre et les montants maximaux de l’aide (cid:133) la cr(cid:138)me, au beurre et au beurre concentr(cid:130) pour la huiti(cid:138)me adjudication particuli(cid:138)re effectu(cid:130)e dans le cadre de l’adjudication permanente pr(cid:130)vue par le r(cid:138)gle- ment (CE) no 2571/97 Formules A B Voies de mise en œuvre Avec Traceurs Sans Traceurs Avec Traceurs Sans Traceurs (en (cid:130)cus par 100 kg) Prix minimal de vente Beurre A 82 % Garantie de transformation En l’(cid:130)tat Concentr(cid:130) En l’(cid:130)tat Concentr(cid:130) Beurre A 82 % Beurre : 82 % Beurre concentr(cid:130) Montant maximal de l’aide Cr(cid:138)me Beurre Beurre concentr(cid:130) Cr(cid:138)me Garantie de transforma- tion (cid:190) (cid:190) 109 104 134 (cid:190) 120 148 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 105 100 130 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 109 104 134 46 120 148 51 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 105 100 130 44 (cid:190) (cid:190) (cid:190)


title: Parecer do Comité Económico e Social sobre a «Proposta de decisão do Parlamento Europeu e do Conselho relativa à introdução coordenada de comunicações móveis e sem fios (UMTS) na Comunidade»

eurovoc_concepts:
EU policy
new technology
radio telecommunications
standardisation
telecommunications industry
trade licence

text: C 214/92 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 10. 7. 98 Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre a «Proposta de decisa˜o do Parlamento Europeu e do Conselho relativa à introduça˜o coordenada de comunicaço˜es mo´ veis e sem fios (UMTS) na Comunidade» (98/C 214/25) Em 24 de Março de 1998, o Conselho decidiu, em conformidade com o artigo 1984 do Tratado que institui a Comunidade Europeia, consultar o Comité Econo´ mico e Social sobre a proposta supramencionada. A Secça˜o de Transportes e Comunicaço˜ es, trabalhos, constituiu um Grupo de Estudo e designou relator M. Mobbs. incumbida de preparar os correspondentes Na 3541 reunia˜o plena´ria de 29 e 30 de Abril de 1998 (sessa˜o de 29 de Abril), o Comité Econo´ mico e Social designou relator-geral M. Mobbs e adoptou o parecer que se segue por 65 votos a favor e 1 voto contra. 1. Introduça˜o A rapidez da evoluça˜o tecnolo´gica e a pressa˜o 1. 1. exercida pelo mercado da telefonia mo´vel para que seja definida uma polı´tica comunita´ria em matéria de UMTS levaram a Comissa˜o a apresentar, em menos de um ano, três documentos sobre os telefones mo´ veis de terceira geraça˜o (UMTS) (1). 1. 2. Na sua primeira comunicaça˜o (2), a Comissa˜o apresentou um relato´ rio sobre o desenvolvimento futuro das comunicaço˜es mo´veis. Na segunda comunicaça˜o (3), sintetizou as observaço˜es e contribuiço˜ es de todas as partes interessadas que haviam respondido às questo˜es colocadas na primeira comunicaça˜o. Em Dezembro de 1997 (4), o Comité adoptou um parecer sobre estas duas comunicaço˜es. De uma maneira geral, todas as partes consultadas foram do parecer de que as propostas da Comissa˜o contribuiriam para a criaça˜o de condiço˜ es favora´veis ao desenvolvimento do UMTS e, portanto, para a satisfaça˜o das necessidades dos consumidores europeus e para a manutença˜o da competitividade da indu´stria europeia. 1. 3. A primeira geraça˜o de telefones mo´veis (analo´ gi- cos) esta´ a ser completada pela segunda geraça˜o (digi- tais), em cujo contexto o GSM (5) europeu se tornou a norma amplamente aceite para as comunicaço˜es mo´veis. Mais de 200 operadores (em mais de 110 paı´ses) exploram ou constroem uma rede deste tipo, a maior parte dos quais fora da Europa. (1) Universal Mobile Telecommunications System (Sistema Universal de Telecomunicaço˜es Mo´ veis). (2) Comunicaça˜o da Comissa˜o ao Parlamento Europeu, ao Conselho, ao Comité Econo´mico e Social e ao Comité das Regio˜es sobre o desenvolvimento das comunicaço˜ es mo´veis e sem fios na Europa — Desafios e escolhas para a Unia˜o Europeia — COM(97) 217 final de 29 de Maio de 1997. (3) Comunicaça˜o da Comissa˜o ao Conselho, ao Parlamento Europeu, ao Comité Econo´mico e Social e ao Comité das Regio˜es — Estratégia e orientaço˜es polı´ticas relativas ao futuro desenvolvimento das comunicaço˜ es mo´veis e sem fios (UMTS) — Resultado da consulta pu´blica e propostas de criaça˜o de um ambiente favora´vel — COM (97) 513 final de 15 de Outubro de 1997. (4) JO C 73 de 9. 3. 1998, p. 109. (5) Global System for Mobile Communication (Sistema Global para Comunicaço˜es Mo´veis). 1. 4. No seu parecer de Dezembro de 1997, o Comité fez notar que o êxito alcançado pela Europa no lança- mento e consolidaça˜o do sistema GSM se podia atribuir à coordenaça˜o e cooperaça˜o tempestivas e adequadas entre a indu´ stria e as autoridades pu´blicas da UE. O Comité apelou à adopça˜o de uma abordagem equivalente relativamente às questo˜ es ligadas à transiça˜o para o UMTS. Isto é importante se se tiver em conta que se prevê que o mercado europeu de serviços mo´veis celulares, incluı´do o UMTS, atinja, em 2005, um volume de receitas anual superior a 100 000 milho˜es de ECU (segundo a Comissa˜o e o Fo´rum UMTS). 1. 5. O UMTS é o conceito europeu de comunicaço˜es mo´veis de terceira geraça˜o. Oferecera´ aos utilizadores o acesso sem fios à Internet e a outros serviços multimedia, para além dos serviços de telefonia mo´ vel e de mensagens ja´ disponı´veis neste momento. A inclusa˜o de componen- tes de satélite sera´ especialmente importante, na˜o so´ nas sociedades avançadas como também em regio˜es com escassa densidade populacional e nos paı´ses em desenvol- vimento. 1. 6. Neste contexto, a Comissa˜o propo˜ e a adopça˜o de uma decisa˜o sobre a introduça˜o coordenada de comunicaço˜es mo´ veis e sem fios (UMTS). Embora seja amplamente reconhecido que o desenvolvimento do UMTS deve ser ditado pelo mercado, de modo a promover o investimento e a inovaça˜o, é necessa´rio criar, no âmbito do actual quadro regulamentar, segurança jurı´dica que garanta a concessa˜o de licenças e a disponibi- lidade do espectro de frequências em devido tempo. 2. Proposta da Comissa˜o 2. 1. A exposiça˜o de motivos do documento da Comis- sa˜o constitui uma introduça˜o muito clara e concisa à proposta de decisa˜o na sua globalidade. Sintetizam-se, em seguida, alguns dos seus pontos-chave. Um mercado interno forte na Europa criara´ as 2. 1. 1. melhores condiço˜es para a indu´stria europeia concorrer 10. 7. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 214/93 no mercado mundial e consolidar a posiça˜o de liderança que tem hoje nesse mercado através do GSM. 2. 1. 2. A adopça˜o da decisa˜o proposta constituira´ uma prova da determinaça˜o polı´tica de fazer do UMTS um êxito e proporcionara´ à indu´stria a necessa´ria segurança jurı´dica. Os Estados-Membros e as respectivas entidades regulamentadoras devera˜o assegurar a harmo- nizaça˜o dos procedimentos de licenciamento nacionais e de concessa˜o de licenças e autorizaço˜es para o UMTS. A decisa˜o proposta estabelece um procedimento destinado a promover a concessa˜o de licenças com base na cooperaça˜o com o CEPT/ERC (1), o CEPT/- -ECTRA (2) e o ETSI (3). A necessidade de uma norma de interface ra´dio 2. 1. 3. comum, aberta e internacionalmente competitiva para o UMTS foi sublinhada por todas as instituiço˜es comunita´rias. O consenso alcançado entre a indu´stria e o ETSI em 29 de Janeiro de 1998 reflectiu também esta necessidade. É agora necessa´rio definir as especificaço˜es técnicas com vista à adopça˜o das normas definitivas do UMTS pelo ETSI. Este acordo devera´ fazer do UMTS um elemento central da famı´lia de normas de Telecomu- nicaço˜es Mo´veis Internacionais (IMT-2000) actualmente em preparaça˜o na UIT (4) e que devera´ ser implementada no ano 2000. Impo˜e-se uma acça˜o no sentido de clarificar 2. 1. 4. sem demora as condiço˜ es de aplicaça˜o da legislaça˜o existente, especialmente da Directiva Licenciamento (97/13/CE). É igualmente necessa´ria uma acça˜o destinada 2. 1. 5. a assegurar a harmonizaça˜o e a ra´pida introduça˜o de serviços UMTS compatı´veis entre si para garantir a itinerância («roaming») em toda a Europa de serviços comunita´rios e pan-europeus. É proposta a data de 1 de Janeiro de 2000 para o estabelecimento, por parte dos Estados-Membros, dos procedimentos de autorizaça˜o necessa´rios para a introduça˜o do UMTS. Os Estados-Membros devem autorizar a oferta de serviços UMTS a partir de 1 de Janeiro de 2002. A decisa˜o proposta define os direitos e as obrigaço˜es dos agentes comerciais no que respeita à negociaça˜o de acordos de itinerância internacionais. Se bem que os componentes do UMTS na˜o 2. 1. 6. estejam ainda definidos, as caracterı´sticas enumeradas no Anexo I reflectem os elementos de consenso expressos a esse respeito pelos intervenientes consultados. (1) Conferência Europeia das Administraço˜es dos Correios e Telecomunicaço˜es (CEPT); Comité Europeu das Radioco- municaço˜es (ERC). (2) Conferência Europeia das Administraço˜es dos Correios e Telecomunicaço˜es (CEPT); Comité Europeu das Questo˜es de Regulamentaça˜o das Telecomunicaço˜es (ECTRA). (3) Instituto Europeu de Normalizaça˜o das Telecomunicaço˜es (ETSI). 2. 1. 7. A disponibilidade atempada do espectro de frequências é condiça˜o prévia da introduça˜o dos serviços UMTS na Comunidade. O calenda´rio (anexo II) po˜e em relevo este requisito no que se refere às atribuiço˜es de espectro de frequências definidas pela CEPT. 3. Observaço˜es na generalidade 3. 1. O Comité felicita a Comissa˜o pela celeridade das suas acço˜ es relacionadas com o UMTS, em cujo contexto é de fundamental importância tirar proveito do êxito alcançado pela Europa no domı´nio do GSM. É necessa´rio um quadro regulamentar claro e esta´vel que permita o desenvolvimento das tecnologias mo´ veis e sem fios na Europa. 3. 2. O Comité acolhe favoravelmente a decisa˜o pro- posta e subscreve o objectivo da Comissa˜o de facilitar a ra´pida introduça˜o do UMTS. O UMTS sera´ desenvol- vido tendo em conta a actual plataforma GSM. Os sistemas GSM na˜o se tornara˜o supérfluos e os desenvolvi- mentos actualmente propostos para o GSM sera˜o va´lidos por longos anos. Apraz particularmente ao Comité a afirmaça˜o, 3. 3. contida na exposiça˜o dos motivos, de que o UMTS devera´ conduzir à criaça˜o de dezenas de milhares de novos postos de trabalho na Comunidade. O Comité gostaria, contudo, que fossem apresentados os dados que esta˜o na base desta grata previsa˜o. 3. 4. A data fixada para a plena liberalizaça˜o da telefonia (com algumas derrogaço˜es), ou seja 1 de Janeiro de 1998, ja´ foi ultrapassada. Embora a Comissa˜o tenha alcançado o seu objectivo de ter concluı´das todas as normas e regulamentos nos prazos requeridos, a sua aplicaça˜o por todos os Estados-Membros é ainda muito incompleta. O Terceiro relato´rio da Comissa˜o sobre a aplicaça˜o do conjunto de medidas regulamentares em matéria de telecomunicaço˜es (5) po˜e em evidência toda uma série de domı´nios em que os progressos realizados sa˜o insatisfato´rios. Com efeito, em diversos casos esta˜o a ser accionadas acço˜es legais. 3. 4. 1. Algumas das a´reas que se revelam insatisfato´- rias esta˜o relacionadas com a telefonia mo´vel, o que significa que os progressos alcançados em matéria de liberalizaça˜o da telefonia (fixa ou mo´ vel) variam de Estado-Membro para Estado-Membro. Este facto podera´ constituir um problema, ja´ que podera˜o surgir dificuldades para empreender, de acordo com o calenda´- rio previsto e em igual medida, as diversas acço˜ es previstas na proposta de decisa˜o apresentada pela Comissa˜o. (4) Unia˜o Internacional das Telecomunicaço˜es (UIT). (5) COM (98) 80 final. C 214/94 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 10. 7. 98 4. Observaço˜es na especialidade 4. 3. Artigo 45 — Direitos e obrigaço˜ es relativos à 4. 1. Artigo 25 — Definiça˜o — Caracterı´sticas do UMTS O Comité concorda que o UMTS deve ser definido com referência às capacidades do sistema, que importa distinguir dos serviços que podera˜o ser prestados. Em particular, a definiça˜o deve ser ditada pelo mercado, assim como deve ser o mercado a determinar os seus componentes, à luz da evoluça˜o tecnolo´gica e das necessidades dos consumidores. Ao incluir-se no anexo I a lista dos componentes essenciais do UMTS, corre-se o risco de as caracterı´sticas do UMTS referidas na proposta da Comissa˜o na˜o corresponderem às necessidades dos consumidores ou serem insuficientes. O Comité reco- nhece a necessidade de enumeraça˜o dos elementos do UMTS, mas entende que a decisa˜o quanto ao que devera´ ser incluı´do neste serviço deve caber ao mercado. O anexo I deveria enumerar as caracterı´sticas mı´nimas do UMTS para a primeira fase da sua introduça˜o. 4. 2. Artigo 35 — Autorizaça˜o coordenada 4. 2. 1. O Comité reconhece a necessidade de estabele- cimento de uma data para a conclusa˜o da harmonizaça˜o dos sistemas nacionais de autorizaça˜o, a fim de assegurar a introduça˜o do UMTS, o que na˜o devera´ impedir que os Estados-Membros que possam ou simplesmente desejem avançar com a introduça˜o do UMTS o façam mais cedo do que outros. 4. 2. 2. O calenda´rio que figura no Anexo II diz respeito à harmonizaça˜o do espectro de frequências necessa´rio para o UMTS. Este calenda´rio deve ser respeitado. A autorizaça˜o de novos operadores de UMTS devera´ ter em conta a necessidade de compatibilidade dos sistemas UMTS a nı´vel europeu. Bruxelas, 29 de Abril de 1998. itinerância O artigo 34 faz também referência à itinerância: «Os Estados-Membros assegurara˜o que as licenças prevejam a itinerância (roaming) através de toda a Comunidade». Porém, o artigo 34 na˜o deixa claro se a Comissa˜o pretende que apenas a itinerância transfronteiriça seja negociada entre os operadores de UMTS ou se os mesmos direitos e obrigaço˜ es devera˜o aplicar-se à itinerância no interior de um Estado-Membro. A inten- ça˜o da Comissa˜o devera´ ser esclarecida. 4. 4. Artigo 55 — Cooperaça˜o com a CEPT A harmonizaça˜o da utilizaça˜o e das condiço˜es do espectro de frequências do UMTS por parte da CEPT é essencial para que a Europa logre impor o UMTS como principal norma mundial. Assim, o Comité entende que deve existir a possibilidade, a nı´vel nacional, de avançar mais rapida- mentepara aregulamentaça˜o dautilizaça˜ode frequências e das condiço˜es de autorizaça˜o sem comprometer o tra- balho de harmonizaça˜o da CEPT. A introduça˜o bem sucedida do UMTS exige que se responda às necessidades do mercado. Para consecuça˜o deste objectivo, ha´ que adaptar os procedimentos administrativos. A Comissa˜o devera´ assegurar, logo que possı´vel, que sera˜o tomadas todas as medidas necessa´rias, ao nı´vel comunita´rio, em cooperaça˜ocomasinstânciasinternacionaiscompetentes (CEPT/ECTRA, CEPT/ERC, ETSI), por forma a que seja possı´vel atribuir atempadamente um espectro de frequências suficiente para os serviços de UMTS. 4. 5. Artigo 65 — Cooperaça˜o com o ETSI Apraz ao Comité notar os progressos recentemente realizados no âmbito do ETSI no que concerne à adopça˜o de uma norma de interface ra´dio comum e aberta para o UMTS, denominada ULTRA (1). Todas as instituiço˜es interessadas deveriam desenvolver os esforços necessa´- rios para manter a dinâmica de introduça˜o de uma norma comum, o que aumentara´ as possibilidades de aceitaça˜o ta˜o ampla quanto possı´vel do UMTS. 4. 6. Artigo 135 — Relato´rio O Comité solicita que lhe seja enviada co´pia do relato´ rio. (1) UMTS Terrestrial Radio Access (ULTRA). O Presidente do Comité Econo´ mico e Social Tom JENKINS


title: PREGUNTA ESCRITA n. 1310/98 del José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL a la Comisión. Euro 1999

eurovoc_concepts:
Community budget
Economic and Monetary Union
Germany
budget deficit
budgetary equilibrium
coordination of EMU policies
currency adjustment
economic convergence
euro
gross domestic product

text: 21. 10. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 323/123 y su recurrencia demuestra que el fanatismo que cultiva oficialmente Turqu(cid:14)·a da sus frutos, toda vez que las autoridades de dicho pa(cid:14)·s no han tomado medida alguna para proteger las tumbas de las minor(cid:14)·as que se atreven a vivir en su territorio. ¿Puede decir la Comisio·n si esta· al corriente de esta cuestio·n y que· medidas tiene intencio·n de tomar para que Turqu(cid:14)·a reaccione y sean castigados los responsables de este vergonzoso suceso? Respuesta del Sr. Van den Broek en nombre de la Comisio·n (25 de mayo de 1998) Se ruega a Su Sen(cid:152)or(cid:14)·a se refiera a la respuesta de la Comisio·n a la pregunta oral H-425/98 del Sr. Papakyriazis, formulada en el turno de preguntas de la sesio·n de mayo de 1998 (1) del Parlamento. (1) Debates del Parlamento (mayo de 1998). (98/C 323/189) PREGUNTA ESCRITA E-1310/98 de Jose· Garc(cid:14)·a-Margallo y Marfil (PPE) a la Comisio·n (29 de abril de 1998) Asunto: Euro 1999 Gracias al Pacto de estabilidad y crecimiento ›adoptado por el Consejo Europeo de Amsterdam, en junio de 1997› los Estados miembros fijara·n como objetivo presupuestario a medio plazo la obtencio·n de «situaciones que este·n cerca del equilibrio o excedentarias». Si continu·an sus ajustes presupuestarios en los an(cid:152)os siguientes, los Estados miembros contara·n con unas finanzas pu·blicas cuya situacio·n les permitira· hacer frente ma·s fa·cilmente a las consecuencias presupuestarias de posibles evoluciones desfavorables de la econom(cid:14)·a. ¿Cua·l cree la Comisio·n que ser(cid:14)·a la situacio·n actual en Alemania si el Pacto de estabilidad hubiese sido aplicado durante el per(cid:14)·odo 1992-1997? Respuesta del Sr. de Silguy en nombre de la Comisio·n (2 de junio de 1998) El Pacto de estabilidad y crecimiento esta· constituido por una resolucio·n del Consejo Europeo de 7 de junio de 1997, el Reglamento (CE) no 1466/97 del Consejo, de 7 de julio de 1997 (1), relativo al reforzamiento de la supervisio·n de las situaciones presupuestarias y a la supervisio·n y coordinacio·n de las pol(cid:14)·ticas econo·micas (2) y el Reglamento (CE) no 1467/97 del Consejo, de 7 de julio de 1997, relativo a la aceleracio·n y clarificacio·n del procedimiento de de·ficit excesivo2. El Pacto pretende lograr la disciplina presupuestaria en la Unio·n Econo·mica y Monetaria (UEM) y crear as(cid:14)· las condiciones apropiadas de estabilidad para generar un crecimiento sostenido. Al mismo tiempo, establece un poderoso sistema de incentivos para que los Estados miembros no incurran en un de·ficit excesivo y para que rectifiquen ra·pidamente, de darse el caso. En 1992, Alemania ten(cid:14)·a un de·ficit de las administraciones pu·blicas del 2,6 % del producto interior bruto (PIB), que en 1993 fue del 3,2 %. Esta situacio·n desemboco· en una Decisio·n del Consejo, de 26 de septiembre de 1994, relativa a la existencia de un de·ficit excesivo en Alemania (Art(cid:14)·culo 104c (6) del Tratado CE). La Decisio·n se derogo· en julio de 1995, al haber descendido el de·ficit al 2,4 % en 1994, para volver a entrar en vigor en junio de 1996, por haber ascendido al 3,3 % el de·ficit de 1995. En el periodo al que se refiere la pregunta formulada por Su Sen(cid:152)or(cid:14)·a, es decir, entre 1992 y 1997, el objetivo principal de la pol(cid:14)·tica presupuestaria alemana era la convergencia, es decir, corregir esta situacio·n de de·ficit excesivo para poder cumplir los criterios de convergencia desde un punto de vista presupuestario. Adema·s, los apartados 9 y 11 del art(cid:14)·culo 104c del Tratado CE, que hacen referencia a las sanciones, no eran de aplicacio·n en la segunda fase de la UEM. (1) DO C 236 de 2. 8. 1997. (2) DO L 209 de 2. 8. 1997