title: Reglamento (CE) nº 739/98 de la Comisión de 1 de abril de 1998 por el que se modifica el Reglamento (CE) nº 2331/97 relativo a las condiciones especiales de concesión de las restituciones por la exportación de determinados productos en el sector de la carne de porcino

text: L 102/22 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 2. 4. 98 REGLAMENTO (CE) No 739/98 DE LA COMISI(cid:222)N de 1 de abril de 1998 por el que se modifica el Reglamento (CE) no 2331/97 relativo a las condiciones especiales de concesi(cid:155)n de las restituciones por la exportaci(cid:155)n de determinados productos en el sector de la carne de porcino LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 2759/75 del Consejo, de 29 de octubre de 1975, por el que se establece la organiza- ci(cid:155)n com(cid:156)n de mercados en el sector de la carne de porcino (1), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 3290/94 (2), y, en particular, el apar- tado 12 de su art(cid:146)culo 13 y su art(cid:146)culo 22, Considerando que el Reglamento (CE) no 2331/97 de la Comisi(cid:155)n (3) establece los criterios de calidad que deben cumplirse para la concesi(cid:155)n de restituciones por la expor- taci(cid:155)n de determinados productos transformados del sector de la carne de porcino; Considerando que el Reglamento (CEE) no 3846/87 de la Comisi(cid:155)n, de 17 de diciembre de 1987, por el que se establece la nomenclatura de los productos agrarios para las restituciones a la exportaci(cid:155)n (4), cuya (cid:156)ltima modifica- ci(cid:155)n la constituye el Regamento (CE) no 409/98 (5), esta- blece la lista de productos del sector de la carne de porcino por los que pueden concederse restituciones por exportaci(cid:155)n; Considerando que es necesario adaptar los c(cid:155)digos de producto fijados en el anexo I del Reglamento (CE) no 2331/97 a las recientes modificaciones del Reglamento (CEE) no 3846/87, aplicables a partir del 4 de marzo de 1998; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comit(cid:130) de gesti(cid:155)n de la carne de porcino, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 En el anexo I del Reglamento (CE) no 2331/97, los c(cid:155)digos y «1601 00 91 9100» productos «1601 00 99 9100» se sustituir(cid:145)n por «1601 00 91 9000» y «1601 00 99 9190». los de Art(cid:146)culo 2 El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el d(cid:146)a de su publicaci(cid:155)n en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 1 de abril de 1998. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n (1) DO L 282 de 1. 11. 1975, p. 1. (2) DO L 349 de 31. 12. 1994, p. 105. (3) DO L 323 de 26. 11. 1997, p. 19. (4) DO L 366 de 24. 12. 1987, p. 1. (5) DO L 55 de 25. 2. 1998, p. 1


title: Komission asetus (EY) N:o 737/98, annettu 1 päivänä huhtikuuta 1998, edellytyksistä luokitella jäädytettyä naudanlihaa yhteisen tullitariffin alanimikkeeseen 0202 30 50 annetun asetuksen (ETY) N:o 139/81 muuttamisesta

eurovoc_concepts:
Combined Nomenclature
beef
certificate of origin
frozen product

formats: html pdf print

text: 2. 4. 98 ‹ FI ‹ Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 102/19 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 737/98, annettu 1 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) huhtikuuta 1998, edellytyksist(cid:132) luokitella j(cid:132)(cid:132)dytetty(cid:132) naudanlihaa yhteisen tullitariffin alanimik- keeseen 0202 30 50 annetun asetuksen (ETY) N:o 139/81 muuttamisesta EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopimuksen, ottaa huomioon naudanliha-alan yhteisest(cid:132) markkinaj(cid:132)rjestelyst(cid:132) 27 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) kes(cid:132)kuuta 1968 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 805/68 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2634/97 (2), ja erityisesti sen 9 artiklan 2 kohdan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) edellytyksist(cid:132) luokitella j(cid:132)(cid:132)dytetty(cid:132) naudanlihaa yhteisen tullitariffin alanimikkeeseen 0202 3050 16 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) tammikuuta 1981 annetun asetuksen (ETY) N:o 139/81 (3) mukai- sesti, sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna setuksella (ETY) N:o 1476/92 (4), alenne- tuin tullein tuotavan tietyn naudanlihan tuonnin edellytyksen(cid:132) on kyseisten kolmansien maiden my(cid:148)nt(cid:132)mien aitoustodistusten esitt(cid:132)minen; todistuksia my(cid:148)nt(cid:132)vien virastojen nimet ja osoitteet olisi saatettava ajan tasalle, ja t(cid:132)ss(cid:132) asetuksessa s(cid:132)(cid:132)detyt mukaiset, toimenpiteet ovat naudanlihan hallintokomitean lausunnon ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: Muutetaan asetuksen (ETY) N:o 139/81 liite II seuraavasti: 1 artikla ”LIITE II Luettelo kolmansien maiden virastoista, joilla on valtuudet my(cid:148)nt(cid:132)(cid:132) aitoustodistuksia Kolmas maa Argentiina Australia Botswana Virastot Nimi Viraston osoite Secretaria de Agricultura, Ganader(cid:146)a, Pesca y Alimentaci(cid:155)n — SAGPyA, Direcci(cid:155)n General de Mercados Ganaderos Paseo Col(cid:155)n 922, 1o Piso Of. 146, (1063) Buenos Aires, Argentina Australian Meat Corporation and Livestock 165 Walker Street, North Sidney 2060 Ministry of Agriculture, Department of Animal Health and Production Principal Veterinary Officer (Abattoir), Private Bag 12, Lobatse Uusi-Seelanti New Zealand Meat Producers Board Swazimaa Ministry of Agriculture (1) EYVL L 148, 28. 6. 1968, s. 24 (2) EYVL L 356, 31. 12. 1997, s. 13 (3) EYVL L 15, 17. 1. 1981, s. 4 (4) EYVL L 155, 6. 6. 1992, s. 28 110 Featherston Street, Box 121, Wellington PO Box 162, Mbabane L 102/20 ‹ FI ‹ Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 2. 4. 98 Kolmas maa Virastot Nimi Viraston osoite Uruguay Instituto Nacional (INAC) de Carnes Rinc(cid:155)n 459, Montevideo Etel(cid:132)-Afrikka South African Livestock and Meat Industries Control Board Hamilton and Vermeulen Streets, Pretoria Zimbabwe Ministry of Agriculture, Department of Veterinary Services Namibia Ministry of Agriculture, Water Directorate of Veterinary Services and Rural Development PO Box 8012, Causeway, Harare, Zimbabwe Private Bag 12002, Auspanplatz, Windhoek 9000, Namibia” T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan seitsem(cid:132)nten(cid:132) p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) sen j(cid:132)lkeen, kun se on julkaistu Euroopan yhteis(cid:148)jen virallisessa lehdess(cid:132). 2 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, j(cid:132)senvaltioissa. ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysseliss(cid:132) 1 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) huhtikuuta 1998. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen


title: Speciaal Verslag Nr. 4/98 over de import in de Gemeenschap tegen een verlaagd heffingspercentage van Nieuw-Zeelandse zuivelproducten en Zwitserse kaas en de afzet ervan, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (vastgesteld krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede alinea, van het EG-Verdrag)

eurovoc_concepts:
New Zealand
Switzerland
import
milk product
report
sales aid

text: 24. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 127/1 I (Mededelingen) REKENKAMER SPECIAAL VERSLAG Nr. 4/98 over de import in de Gemeenschap tegen een verlaagd heffingspercentage van Nieuw-Zeelandse zuivelproducten en Zwitserse kaas en de afzet ervan, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (vastgesteld krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede alinea, van het EG-Verdrag) (98/C 127/01) INHOUD Paragraaf Bladzijde 1. INLEIDING. 1. 1 — 1. 7 Algemeen. Jaarlijkse contingenten en financiële gevolgen. 1. 1 1. 2 Oorsprong van de NZ-contingenten en het verlaagde heffingspercentage voor boter. 1. 3 — 1. 4 Commerciële achtergrond. 1. 5 Import van hele cheddarkazen uit Nieuw-Zeeland. 1. 6 — 1. 7 2. ADMINISTRATIEVE EN CONTROLEPROCEDURES. 2. 1 — 2. 16 Voorwaarden voor toepassing van het NZ-contingent voor boter. 2. 1 Certificering van boter in verband met de contingenten. 2. 2 — 2. 5 Certificaten. 2. 6 Beperkingen van de afzet. 2. 7 — 2. 9 Beperkingen van het gebruik binnen de EG. 2. 10 — 2. 11 Voorwaarden om in aanmerking te komen voor de kaascontingenten. 2. 12 — 2. 14 Controlebepalingen. 2. 15 — 2. 16 3. RESULTATEN VAN DE CONTROLE. 3. 1 — 3. 41 Algemeen. 3. 1 — 3. 2 Wekelijkse berichten over de boterimport. 3. 3 Controle van de kwantitatieve beperkingen. 3. 4 — 3. 6 Nauwkeurigheid van het gedeclareerde gewicht. 3. 7 — 3. 8 2 2 2 4 4 4 4 4 4 5 5 5 6 6 6 6 7 7 8 C 127/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 4. 98 Paragraaf Bladzijde Vrijmaking van goederen uit douane-entrepot. 3. 9 — 3. 10 Naleving van de regels inzake het maximale vetgehalte. 3. 11 — 3. 21 Naleving van de norm inzake de minimale ouderdom. 3. 22 Naleving van het criterium van rechtstreekse vervaardiging. 3. 23 — 3. 27 Afzet. 3. 28 — 3. 36 Voor verwerking bestemde kaas — criteria inzake het uiteindelijk gebruik. 3. 37 — 3. 39 Criteria voor uitvoerrestituties in verband met verwerkte kaas die kaas uit derde landen bevat. 3. 40 — 3. 41 4. ZWITSERSE EMMENTALER. 4. 1 — 4. 6 5. CONCLUSIE. 5. 1 — 5. 8 Antwoorden van de Commissie. 8 8 9 10 10 11 11 12 12 15 1. INLEIDING Algemeen 1. 1. Dit verslag betreft de import en afzet van zuivelpro- ducten uit Nieuw-Zeeland (NZ), die in de periode 1990 — 1996 werden geïmporteerd tegen het verlaagde hef- fingspercentage (1) volgens Verordening (EG) nr. 1600/95 van de Commissie (2) en de vroegere voorschriften. De controle had ten doel na te gaan of was voldaan aan de in de voornoemde voorschriften opgenomen voorwaarden om in aanmerking te komen voor het verlaagde heffings- percentage en aan de regels betreffende de afzet die zijn vervat in Verordening (EG) nr. 3290/94 van de Raad (3). Het verslag bevat ook een hoofdstuk over de import van Zwitserse emmentalerkaas tegen een verlaagd heffingsper- centage krachtens soortgelijke voorschriften. Jaarlijkse contingenten en financiële gevolgen 1. 2. Zowel het gewone heffingspercentage als het tarief van de uitvoerrestitutie ligt veel hoger dan de verlaagde heffing die op de betrokken importen wordt toegepast. Als niet is voldaan aan de voorwaarden om in aanmer- king te komen voor de verlaagde heffing, dan is de gewone heffing verschuldigd. Als de producten opnieuw worden uitgevoerd, is de restitutie beperkt tot de bij de import geïnde heffing en dus veel lager dan het gewone restitutiepercentage. Als de voorwaarden betreffende import of gebruik niet worden gerespecteerd komen dan ook aanzienlijke bedragen in het gedrang. Zo bedroeg de verlaagde heffing voor boter in 1996 868,8 ECU per ton, de gewone heffing 2 784 ECU per ton (4) en de gewone restitutie voor equivalente EG-boter 1 561 ECU per ton. Op het contingent voor dat jaar van 76 667 ton beliep het verschil tussen de heffingsbedragen volgens de gewone of de verlaagde heffing 146,8 Mio ECU en het verschil tussen de verlaagde heffing en de uitvoerrestitu- ties 53 Mio ECU. De tabellen 1, 2 en 3 bevatten een overzicht van de jaarlijkse hoeveelheden en waarden. Deze producten werden voor de controle geselecteerd omdat er, zoals reeds gezegd, aanzienlijke bedragen mee waren gemoeid. (1) Bij Verordening (EG) nr. 1600/95 is de term „heffing” veranderd in „recht”, maar in dit verslag is steeds de term „heffing” gebruikt. (2) PB L 151 van 1. 7. 1995, blz. 12. (3) PB L 349 van 31. 12. 1994, blz. 105. (4) Van 1 juli 1995 tot 30 juni 1996; van 1 juli 1996 tot 31 december 1996 bedroeg het tarief 2 607 ECU/ton. 24. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 127/3 NZ-botercontingenten, heffings- en restitutiepercentages, risicobedragen TABEL 1 Kalenderjaar tenzij anders vermeld Contingent (ton) Verlaagde heffing (ECU per ton) Gewone heffing (ECU per ton) Risicobedrag (Mio ECU) Uitvoer- restitutie (ECU per ton voor EG-boter) Risicobedrag (Mio ECU) (a) (b) (c) (d) (b)×((d)-(c)) (e) (b)×((e)-(c)) 1990 1991 1992 1993 1994 1995 (tot 30. 6) 1995/1996 61 340 58 170 55 000 51 830 51 830 25 915 76 667 440,2 428,5 428,5 342,8 342,8 342,8 868,8 139,5 122,5 107,2 102,3 100,4 49,6 146,8 1 658,5 1 580,5 1 639,0 1 639,0 1 561,0 1 561,0 1 561,0 74,7 67,0 66,5 67,1 63,1 31,5 53,0 2 715,5 2 535,2 2 378,9 2 317,1 2 280,0 2 257,4 2 784,0 TABEL 2 NZ-cheddarkaas voor rechtstreekse consumptie Jaar Contingent (ton) Verlaagde heffing (ECU per ton) Gewone heffing (ECU per ton) Risicobedrag (Mio ECU) Uitvoerrestitutie (ECU per ton alleen van toepassing op cheddar van oorsprong uit de EG) Risicobedrag (Mio ECU) (a) (b) (c) (d) (b)×((d)-(c)) (e) (b)×((e)-(c)) 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1990 1991 1992 1993 1994 1995 6 500 6 500 6 500 6 500 6 500 6 500 150,0 150,0 150,0 150,0 150,0 181,1 2 138,6 2 255,9 2 211,7 2 244,4 2 141,5 2 537,8 TABEL 3 12,9 13,7 13,4 13,6 12,9 15,3 1 516,8 1 516,8 1 516,8 1 369,0 1 300,6 1 374,8 8,9 8,9 8,9 7,9 7,5 7,8 Zwitserse emmentaler, gruye`re en sbrinz Jaar Ingevoerde hoe- veelheid (ton) Verlaagde heffing (ECU per ton) Gewone heffing (ECU per ton) Risicobedrag (Mio ECU) Uitvoerrestitutie (ECU per ton alleen van toe- passing op kaas van oorsprong uit de EG) Risicobedrag (Mio ECU) (a) (b) 28 365 33 411 38 720 35 570 32 009 32 111 (c) 90,7 90,7 90,7 90,7 90,7 96,6 (d) (b)×((d)-(c)) (e) (b)×((e)-(c)) 1 905,6 1 818,7 1 721,0 1 654,0 1 432,3 1 954,2 51,5 57,7 63,1 55,6 42,9 59,6 1 593,4 1 593,4 1 593,4 1 438,0 1 366,1 1 444,1 42,6 50,2 58,1 47,9 40,8 43,2 C 127/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 4. 98 Oorsprong van de NZ-contingenten en het verlaagde heffingspercentage voor boter 1. 3. Vóór de toetreding van het Verenigd Koninkrijk tot de EEG in 1973 was dat land de traditionele afzetmarkt voor Nieuw-Zeelandse boter. Om ervoor te zorgen dat Nieuw-Zeeland toegang bleef houden tot deze markt en zijn economie kon diversifiëren, bevatte Protocol 18 bij de Akte van Toetreding van Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk aanvankelijk voor een periode van vijf jaar contingenten voor de import van boter en kaas uit Nieuw-Zeeland. Op onder deze contingenten vallende import werden speciale heffingen toegepast. Krachtens Protocol 18 werden deze heffingen vastgesteld op een zodanig niveau dat de hoeveelheden boter en kaas daad- werkelijk konden worden afgezet zonder de afzet van boter en kaas uit de Gemeenschap in gevaar te brengen. Maar in vergelijking met de toegepaste invoerheffingen op boter en kaas van niet-communautaire oorsprong waren de speciale heffingen op Nieuw-Zeelandse boter en kaas geringer en dus in feite verlaagde heffingen. In dit verslag worden ze aangeduid als verlaagde heffingsper- centages. 1. 4. Van 1978 tot 30 juni 1995 bleef Protocol 18 van toepassing op de import van NZ-boter. Vanaf 1 juli 1995 werden de tariefcontingenten voor melk en zuivelproduc- ten vastgesteld volgens de Overeenkomst inzake de land- bouw die werd gesloten tijdens de multilaterale handels- besprekingen van de Uruguay-ronde in het kader van de General Agreement on Tariffs and Trade/World Trade Organization (GATT/WTO). Het tariefcontingent voor NZ-boter, dat deel uitmaakte van deze overeenkomst, werd opgenomen in Verordening (EG) nr. 1600/95 en het contingent werd verhoogd van 51 830 ton tot 76 667 ton per jaar. Nog steeds exporteert Nieuw-Zeeland ongeveer 32 % van zijn boterproductie naar de EU. Commerciële achtergrond 1. 5. Voor het grootste deel wordt de boter van het NZ-contingent geïmporteerd door dochterondernemingen van de New Zealand Dairy Board (NZDB) in de EU die de boter kopen bij de NZDB. Deze is volledig in handen van de Nieuw-Zeelandse melkveehouders. Import van hele cheddarkazen uit Nieuw-Zeeland 1. 6. De regels van Protocol 18 en de latere GATT/ WTO-overeenkomsten bevatten niet alleen importcontin- genten voor NZ-boter maar ook voor hele cheddarkazen uit Nieuw-Zeeland. In Protocol 18 werden de hoeveelhe- den en de verlaagde heffingspercentages vastgesteld voor het tijdvak 1973 — 1977. In 1978 en 1979 bestonden er geen contingenten voor Nieuw-Zeeland. Van 1980 tot 30 juni 1995 golden voor de import de tariefcontingenten van de GATT die zijn opgenomen in Besluit 80/271/EEG van de Raad (5) en latere voorschriften. Vanaf 1 juli 1995 werden de contingenten opgenomen in bijlage I bij Veror- dening (EG) nr. 1600/95. Het jaarlijkse contingent voor de import van hele cheddarkazen uit Nieuw-Zeeland bedroeg tot en met 31 december 1995 6 500 ton per jaar, waarna het naar aanleiding van de GATT-onderhandelin- gen (Artikel XXIV. 6) met het oog op de toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden bij Verordening (EG) nr. 694/96 van de Commissie (6) werd opgetrokken tot 7 000 ton. 1. 7. De EU importeert ook voor verwerking bestemde Nieuw-Zeelandse cheddar en andere kaassoorten tegen het verlaagde tarief van 17,06 ECU per 100 kg in plaats van de gewone heffing van 253,78 ECU per 100 kg. De in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1600/95 specifiek voor Nieuw-Zeelandse kaas toegekende hoeveelheid bedroeg tot en met 31 december 1995 3 000 ton per jaar; deze hoeveelheid werd daarna bij Verordening (EG) nr. 694/96 opgetrokken tot 4 000 ton. 2. ADMINISTRATIEVE EN CONTROLEPROCEDURES Voorwaarden voor toepassing van het NZ-contingent voor boter In tegenstelling tot de boter die Nieuw-Zeeland van 2. 1. oudsher aan het Verenigd Koninkrijk levert, is de boter die in de rest van de EG wordt geproduceerd en verbruikt meestal ongezouten en heeft een vetgehalte dat normaliter tussen 82 % en 85 % ligt. Ter realisering van de doelstel- lingen van de contingentering, namelijk het behoud van de toegang van Nieuw-Zeeland tot zijn traditionele afzet- markt in het Verenigd Koninkrijk en de bescherming van de producenten in andere lidstaten, wordt in Verordening (EEG) nr. 858/81 van de Raad (7) een definitie gegeven van de in aanmerking komende Nieuw-Zeelandse boter, die overeenkomt met de traditioneel in het Verenigd Koninkrijk geïmporteerde soort. De hiervoor geldende voorwaarden waren dat de betrokken boter: a) van oorsprong uit Nieuw-Zeeland was; b) minstens zes weken oud was; c) een vetgehalte had van 80 of meer, doch minder dan 82 gewichtspercenten en d) rechtstreeks uit melk of room van melk was vervaar- digd. Certificering van boter in verband met de contingenten 2. 2. Van 1981 tot juni 1995 was het voornaamste bewijs voor aanspraak op contingenten en verlaagde heffingen het certificaat van Protocol 18. Dit document werd afgestempeld door de New Zealand High Com- mission, het erkende Nieuw-Zeelandse certificeringsor- gaan, als bewijs dat de daarin vermelde hoeveelheid boter voldeed aan de voorwaarden van het contingent en dat (5) PB L 71 van 17. 3. 1980, blz. 1. (6) PB L 97 van 18. 4. 1996, blz. 18. (7) PB L 90 van 4. 4. 1981, blz. 18. 24. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 127/5 het contingent daarmee voor de betrokken periode niet werd overschreden. Op het moment van de import werd dit document voorgelegd ter staving van de invoeraan- gifte. Volgens de regels van Protocol 18 waren de impor- teurs niet verplicht de bedoelde voorwaarden in de invoeraangifte te vermelden, hetgeen de douanecontrole van de documenten niet vereenvoudigde. 2. 3. Vanaf juli 1995 werd het certificaat van Protocol 18 vervangen door het document IMA 1 (8) als verklaring dat is voldaan aan de contingentvoorwaarden; de NZDB werd erkend als de met de afgifte van het IMA 1 belaste instelling. 2. 4. Luidens artikel 28 van Verordening (EG) nr. 1600/ 95 kan een met de afgifte van zulke certificaten belaste instelling slechts worden aanvaard als zij: a) als zodanig door het land van uitvoer is erkend; b) zich ertoe verbindt de op de certificaten vermelde gegevens te verifiëren; c) zich ertoe verbindt de Commissie en de lidstaten op hun verzoek alle nuttige en noodzakelijke inlichtingen te verstrekken om de op de certificaten vermelde gegevens te kunnen beoordelen. In artikel 28 wordt voorts bepaald dat bijlage VII (9) zal worden herzien wanneer aan de sub a) bedoelde voor- waarde niet langer wordt voldaan of wanneer een met de afgifte belaste instelling een van de door haar aangegane verplichtingen niet nakomt. 2. 5. Volgens artikel 29, ten slotte, zijn de lidstaten verplicht de nodige maatregelen te treffen om de goede werking van het bij titel IV ingestelde systeem van certificaten te controleren. Certificaten 2. 6. In artikel 13, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad (10) wordt voorgeschreven dat voor de invoer van de in artikel 1 genoemde producten (waar- onder boter) een invoercertificaat moet worden overge- legd. In de invoercertificaten staat welk heffingspercen- tage moet worden toegepast en de Commissie kan er de geïmporteerde hoeveelheden mee controleren. (8) Achtergrond van de regeling der IMA 1-certificaten De certificaten IMA 1 (Inward Monitoring Arrangements) werden ingevoerd bij Verordening (EEG) nr. 1767/82 van de Commissie, speciaal voor Zwitserse kaas die tegen een ver- laagd heffingspercentage in de EG wordt geïmporteerd. Het gebruik ervan werd later uitgebreid tot andere zuivelproduc- ten van andere derde landen. Zij dienen als bewijs dat is voldaan aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor het verlaagde tarief en worden afgegeven door erkende bureaus in de derde landen. (9) In bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 1600/95 zijn de erkende bureaus voor de afgifte van IMA 1-certificaten opgesomd. (10) PB L 148 van 28. 6. 1968, blz. 13. Beperkingen van de afzet 2. 7. In Protocol 18 en in latere aanvullende voorschrif- ten wordt bepaald dat de Nieuw-Zeelandse boter niet in het intracommunautaire handelsverkeer mag worden gebracht en niet opnieuw naar derde landen mag worden uitgevoerd. De beperking inzake het intracommunautaire handelsverkeer werd opgeheven per 1 januari 1993 toen Verordening (EEG) nr. 3841/92 van de Raad (11) van kracht werd. 2. 8. Bij dezelfde verordening werd ook de beperking van de wederuitvoer naar derde landen opgeheven. In artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 876/68 van de Raad (12) wordt echter bepaald dat de restitutie bij wederuitvoer van zuivelproducten gelijk moet zijn aan de op de dag van invoer toegepaste heffing indien deze gelijk is aan of lager is dan de restitutie die geldt op de dag van uitvoer. Deze regel werd in latere voorschriften overgeno- men. 2. 9. Volgens artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1600/ 95 moet op de NZ-boter in alle handelsstadia de vermel- ding staan dat zij van oorsprong uit Nieuw-Zeeland is. Dit artikel verplicht voorts het Verenigd Koninkrijk de Commissie te informeren over de maatregelen die het te dien einde heeft genomen, maar op de precieze aard van die maatregelen wordt in het artikel niet ingegaan. Beperkingen van het gebruik binnen de EG 2. 10. Krachtens artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 858/81 was het Verenigd Koninkrijk onder meer verplicht de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de boter uit Nieuw-Zeeland die uit hoofde van deze verordening werd ingevoerd, niet werd bestemd voor verwerking maar uitsluitend voor rechtstreekse consump- tie op het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk. Het begrip „rechtstreekse consumptie” in toepassing van arti- kel 7 was gedefinieerd in Verordening (EEG) nr. 1269/79 van de Raad (13). Deze beperking werd opgeheven door artikel 4, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3667/83 van de Raad (14). 2. 11. In artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1600/95 wordt bepaald dat de vermenging van NZ-boter met communautaire boter voor rechtstreekse consumptie alleen in het Verenigd Koninkrijk mag plaatsvinden. (11) PB L 390 van 31. 12. 1992, blz. 1. (12) PB L 155 van 3. 7. 1968, blz. 1. (13) In artikel 1, sub a), van Verordening (EEG) nr. 1269/79 wordt „boter voor rechtstreekse consumptie” gedefinieerd als „de door particuliere eindverbruikers in de detailhandel voor particulier verbruik gekochte boter, inclusief boter die in de detailhandel wordt gekocht door hotels, restaurants, zieken- huizen, tehuizen, internaten, gevangenissen en soortgelijke instellingen ten behoeve van personen die in die instellingen worden gevoed, en met uitsluiting van boter gekocht voor verkoop aan het publiek in de vorm van andere producten door banketbakkers, restaurants, enz. ”. (14) PB L 366 van 28. 12. 1983, blz. 16. C 127/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 4. 98 Voorwaarden om in aanmerking te komen voor de kaascontingenten b) de in het Verenigd Koninkrijk opgeslagen hoeveelhe- den NZ-boter die op de jongste datum bekend zijn; 2. 12. Om in aanmerking te komen voor het verlaagde heffingspercentage van toepassing op het Nieuw-Zee- landse contingent overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1600/95 en vroegere voorschriften moet de cheddarkaas uit Nieuw-Zeeland: — een vetgehalte van 50 of meer gewichtspercenten in de droge stof hebben en — gedurende ten minste drie maanden zijn gerijpt. 2. 13. Nieuw-Zeelandse kaas die werd geïmporteerd in het kader van het contingent van voor verwerking bestemde kaas zal enkel als verwerkt worden beschouwd indien de verwerkingsproducten vallen onder subpost 0406 30 van het gemeenschappelijk douanetarief (ver- werkte kaas), als beschreven in artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 2967/79 van de Commissie (15). 2. 14. Bij importen van NZ-cheddarkaas moeten even- eens IMA 1-certificaten worden overgelegd als bewijs dat de daarin vermelde hoeveelheid kaas binnen het contin- gent blijft en aan de kwaliteitsvoorwaarden voldoet. Controlebepalingen 2. 15. Een tekortkoming in Protocol 18 en in Verorde- ning (EG) nr. 1600/95 is dat in geen van beide de lidstaten specifiek worden verplicht de hoeveelheden of de voorwaarden van de contingenten te controleren. Alleen de algemene controlebepalingen, opgenomen in Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (16) tot vaststelling van het douanewetboek, zijn van toepassing. Dit wetboek geldt voor alle soorten importen en bevat voorschriften voor het checken van de invoeraangiften en de bewijsstukken, de mogelijkheid van materiële controles en steekproefneming voor laboratoriumanalyse, alsmede de mogelijkheid van controles ex post van de handelsdo- cumenten. De verantwoordelijkheid voor de verrichting van deze controles berust bij de nationale douaneautori- teiten. 2. 16. Krachtens Verordening (EEG) nr. 3038/89 van de Commissie (17) en later krachtens Verordening (EEG) nr. 3885/92 van de Commissie (18) en Verordening (EG) nr. 3618/93 van de Commissie (19) waren de Britse autoritei- ten tot 30 juni 1995 verplicht de Commissie uiterlijk aan het einde van iedere week onder meer in te lichten over: a) de in de voorafgaande week in het Verenigd Konink- rijk binnengekomen hoeveelheden; (15) PB L 336 van 29. 12. 1979, blz. 23. (16) PB L 302 van 19. 10. 1992, blz. 1. (17) PB L 291 van 10. 10. 1989, blz. 45. (18) PB L 391 van 31. 12. 1992, blz. 18. (19) PB L 328 van 29. 12. 1993, blz. 23. c) de in de voorafgaande week op de Britse markt verkochte hoeveelheden; d) de cumulatieve hoeveelheden NZ-boter vanaf 1 januari van ieder jaar; e) de hoeveelheden NZ-boter die onderweg zijn tussen Nieuw-Zeeland en het Verenigd Koninkrijk, met aan- duiding van hun vermoedelijke datum van aan- komst; f) de in het eerste verkoopstadium toegepaste verkoop- prijzen van de NZ-boter. Deze informatieplicht betrof NZ-boter waarvoor de bij- zondere invoerregeling — contingenten — zou gelden of had gegolden. 3. RESULTATEN VAN DE CONTROLE Algemeen 3. 1. Uit de controle bleek dat er in de controleregelingen die zekerheid moesten bieden over de naleving van de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de prefe- rentiële heffingspercentages grote tekortkomingen beston- den. De voornaamste bevindingen kunnen als volgt wor- den samengevat: a) de Britse autoriteiten hadden gedurende de hele loop- tijd van de regeling van Protocol 18 (22,5 jaar) geen invoercertificaten voor NZ-boter verlangd omdat de rechtsgrond van het voorschrift volgens hetwelk deze moeten worden overgelegd (Verordening (EEG) nr. 804/68 volgens hen ligt in de artikelen 42 en 43 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, terwijl de rechtsgrond met betrekking tot de importen van NZ-boter berust op Protocol 18 en de verschillende daarmee verband houdende verordenin- gen van de Raad en de Commissie. In juli 1997 verklaarde de Commissie dat de krachtens Protocol 18 en de latere aanvullende voorschriften geldende wetgeving volgens haar een afwijking vormde van de algemene communautaire regels van toepassing op de import van landbouwproducten, en dat de Nieuw- Zeelandse boter dus niet was onderworpen aan de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 804/68. De Kamer is van mening dat Protocol 18 en de latere aanvullende voorschriften een uitzondering op de bij Verordening (EEG) nr. 804/68 en bijbehorende uit- voeringsbepalingen inzake de invoer van boter vor- men, en derhalve een afwijking van de algemene regelgeving, en dat zij alleen betrekking hebben op specifieke gevallen. Noch Protocol 18, noch de latere aanvullende voorschriften hebben specifiek betrekking op of bevatten afwijkende bepalingen inzake de invoercertificaten als voorgeschreven in artikel 13 24. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 127/7 van Verordening (EEG) nr. 804/68. Bovendien moe- ten uitzonderingen op algemene regels principieel rest- rictief worden geïnterpreteerd. Daar de algemene regels inzake invoercertificaten nog steeds van toepas- sing waren op de invoer van NZ-boter zouden invoer- certificaten moeten zijn verlangd. Doordat dit niet gebeurde, werd de controle op de import van Nieuw- Zeelandse boter in verband met de quota ernstig belemmerd. De regelmatigheid van de gehele import uit Nieuw-Zeeland is bijgevolg twijfelachtig. Bij haar argumentatie volgens welke het in Verordening (EEG) nr. 858/81 (en latere verordeningen) bedoelde certifi- caat een specifieke invoerprocedure vormde die afweek van de algemene procedure van Verordening (EEG) nr. 804/68 volgens welke invoervergunningen nodig waren, houdt de Commissie geen rekening met het feit dat deze specifieke procedure nog niet bestond tussen 1973 en 1981, een tijdvak waarin invoerver- gunningen ook niet verplicht waren. Bovendien bestaan sinds 1995 krachtens Verordening (EG) nr. 1600/95 een soortgelijk certificaat (IMA 1-certificaat) en de invoervergunningen naast elkaar. Dit bevestigt het verschil tussen beide procedures, waardoor het juridisch onmogelijk is dat de ene procedure de andere uitsluit; b) de Britse douanedienst heeft bij de goedkeuring van declaraties voor het in het vrije verkeer brengen van goederen of achteraf op basis van de handelsdocu- menten nooit onderzocht of de contingenthoeveelhe- den waren gerespecteerd; ter rechtvaardiging van deze ernstige leemte in de controle voerden de Britse doua- neautoriteiten aan dat zij geen reden hadden om de waarheidsgetrouwheid van de door de daartoe bevoegde diensten afgegeven certificaten van Protocol 18 en IMA 1 te betwijfelen; c) de Britse douane had geen enkele controle op de juistheid van de gedeclareerde gewichten verricht; d) de Britse douane had geen steekproeven genomen om via laboratoriumonderzoek het vetgehalte van de geïmporteerde producten te verifiëren; e) ondanks het bepaalde in artikel 78, lid 2, van het douanewetboek inzake het onderzoek achteraf van de aangiften en ondanks het recht op toegang dat vanaf 1 juli 1995 bestaat krachtens artikel 28, lid 1, sub c), van Verordening (EG) nr. 1600/95, hadden noch de Commissie noch de Britse autoriteiten in de tweede helft van 1995 de NZDB (als afgiftebureau) om enige informatie verzocht om de in de IMA-certificaten vermelde gegevens te beoordelen; f) de verantwoordelijke diensten van de Commissie had- den nagelaten systematisch toezicht te houden op de preferentiële importregelingen en hadden deze activi- teiten nooit gecontroleerd; g) de Britse douane had nooit enige controle ex post verricht inzake de voorwaarden voor de contingente- ring. 3. 2. Wegens deze tekortkomingen is het onzeker of de regels en voorwaarden van de preferentiële regeling voor de import van Nieuw-Zeelandse boter en kaas wel ooit werden nageleefd. In de volgende paragrafen worden de gevolgen van de voornaamste vastgestelde gebreken nader besproken. In feite heeft zowel de Commissie als de Britse douanedienst volledig vertrouwd op de door de Nieuw- Zeelandse instanties krachtens Protocol 18 en Verorde- ning (EG) nr. 1600/95 afgegeven certificaten. Wekelijkse berichten over de boterimport 3. 3. De informatie welke de Britse autoriteiten krachtens de Verordeningen (EEG) nr. 3038/89, (EEG) nr. 3885/92 en (EG) nr. 3618/93 moesten verstrekken, werd de Com- missie toegezonden door het Britse Ministerie van Land- bouw, Visserij en Voedselvoorziening. Het ministerie ont- ving die informatie van de Nieuw-Zeelandse „High Com- mission” in de vorm van wekelijkse berichten die waren opgesteld op basis van door het importbedrijf verstrekte gegevens. Noch het ministerie noch de Commissie onder- zocht systematisch de nauwkeurigheid van deze gegevens. De Britse douane ontving geen afschriften van deze wekelijkse berichten. Controle van de kwantitatieve beperkingen 3. 4. Het contingent van 25 915 ton NZ-boter dat voor de eerste helft van 1995 was vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 3232/94 van de Raad (20) was eind mei 1995 reeds opgebruikt. Desondanks werden in juni 1995 352,5 ton en 319,2 ton NZ-boter uitgeklaard om in het vrije verkeer te worden gebracht tegen het voor het contingent geldende verlaagde heffingspercentage. Dat met deze hoe- veelheden het contingent voor die periode werd over- schreden, werd door de Britse douane niet ontdekt. 3. 5. Op 23 november 1995 hadden de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk de krachtens artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3618/93 vereiste gegevens over de op 2 juli aflopende week nog niet bij de Commissie ingediend. In deze mededeling hadden ook de totale hoeveelheden NZ-boter moeten zijn opgenomen die tij- dens de eerste helft van 1995 in het kader van het contingent waren ingeklaard. Nadat de Kamer de Com- missie om een afschrift van deze gegevens had verzocht, verklaarde de importeur op 20 december 1995 vrijwillig aan de Britse douane dat het contingent voor de per 30 juni 1995 afgelopen periode was overschreden en bood hij aan de vanaf 1 juli 1995 geldende verlaagde heffing van 868,8 ECU per ton te betalen. 3. 6. Na een bezoek van de Kamer in januari 1996, kwam de tweede importeur op 2 februari 1996 eveneens (20) PB L 338 van 28. 12. 1994, blz. 12. C 127/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 4. 98 met een vrijwillige verklaring dat het contingent in de periode tot 30 juni 1995 was overschreden. Hij bood aan de vanaf 1 juli 1995 geldende verlaagde heffing te beta- len. Dit aanbod werd destijds door de Britse douane voetstoots geaccepteerd. Sindsdien werden echter invorde- ringsopdrachten ad 1,3 Mio ECU gegeven, met toepas- sing van het volle heffingstarief. Nauwkeurigheid van het gedeclareerde gewicht 3. 7. Met het oog op het contingent wordt het gewicht van elke doos boter apart gedeclareerd als 24, 25 of 26 kg, naar gelang van de standaardverpakking. In werke- lijkheid worden de dozen echter op grond van de han- delswetgeving systematisch te vol gepakt. Volgens door de NZDB verstrekte gegevens bedraagt het overgewicht bij vulling met vloeistof gemiddeld 66 gram per 24 kg en bij vulling met vaste stof gemiddeld 17 gram per 25 kg. Bij kaas bedraagt het overgewicht gemiddeld 148 gram per blok van 20 kg. 3. 8. Uit commercieel oogpunt is dit overgewicht wel begrijpelijk, maar in Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie (21) houdende uitvoeringsbepalingen voor het communautaire douanewetboek van de EG wordt bepaald dat voor geïmporteerde producten het netto volume moet worden opgegeven. Bovendien kan dit over- gewicht, hoewel het procentueel onbeduidend is, wegens de grote hoeveelheden toch leiden tot derving van aan- zienlijke bedragen aan invoerheffingen. De Britse douane heeft inmiddels berekend dat door het overgewicht op het totale kaascontingent voor het tijdvak van 1 maart 1994 tot 30 juni 1995 ongeveer 209 000 ECU te weinig heffing werd betaald. De becijfering van het overgewicht aan boter is nog niet afgerond. Vrijmaking van goederen uit douane-entrepot (22) 3. 9. Goederen kunnen worden vrijgemaakt om in het vrije verkeer te worden gebracht nadat ze zijn gelost uit een schip of nadat ze onder douanetoezicht in een douane-entrepot zijn opgeslagen. De heffing wordt betaald wanneer de producten worden ingeklaard om in het vrije verkeer te worden gebracht. Het grootste deel van de boter en kaas uit Nieuw-Zeeland wordt eerst opgeslagen in een douane-entrepot. Wanneer de NZ- boter uit het douane-entrepot wordt gehaald en inge- klaard om in het vrije verkeer te worden gebracht, wordt zij uitgepakt en verdeeld in de standaardgewichten voor boter van 24, 25 of 26 kg. (21) PB L 253 van 11. 10. 1993, blz. 1. (22) In het stelsel van douane-entrepots kunnen goederen tegen betaling van een waarborg in een entrepot worden opgesla- gen voordat de heffing is betaald en zij in het vrije verkeer worden gebracht. 3. 10. Bij onderzoek van voorraadregisters en douanede- claraties betreffende goederen die vanuit douane-entre- pots werden ingeklaard, bleek dat boter die volgens de registers van december 1994 tot februari 1996 in een douane-entrepot was opgeslagen, in werkelijkheid reeds in mei 1995 daaruit was weggehaald en verbruikt, zonder betaling van de rechten. In dit geval wordt de derving aan heffingen geraamd op ongeveer 1,2 Mio ECU. De Britse douane heeft inmiddels een onderzoek naar de zaak ingesteld. Naleving van de regels inzake het maximale vetgehalte 3. 11. In september 1995 trok de Nederlandse douane uit een lading van 504 ton NZ-boter die was gedeclareerd om in het kader van het Nieuw-Zeelandse contingent in Nederland in het vrije verkeer te worden gebracht, mon- sters voor de laboratoriumanalyse van het vetgehalte. De resultaten van de analyse wezen uit dat het vetgehalte meer dan 82 % bedroeg. Bijgevolg werd de heffing bere- kend tegen het geldende volledige heffingspercentage en werd het importerende bedrijf een bijkomende heffing van ongeveer 1 Mio ECU opgelegd omdat niet het volle gewicht was gedeclareerd en de producten niet in aan- merking kwamen voor de verlaagde heffing. Het importe- rende bedrijf tekende tegen deze beslissing beroep aan onder aanvoering van het argument dat de monsterne- ming niet correct was verricht en dat de resultaten van de analyse bijgevolg onbetrouwbaar waren. 3. 12. De vermeende onregelmatigheid moest overeen- komstig Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad (23) ter kennis van de Commissie worden gebracht, maar de Nederlandse douaneautoriteiten deden dit pas in april 1997 en zij meldden de feiten niet aan de Britse douaneautoriteiten zoals voorgeschreven in de artikelen 11 en 12 van Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad (24). Dit had tot gevolg dat de Commissie niet in staat was de andere lidstaten te informeren over het importrisico of zelf tot een controle over te gaan. 3. 13. De NZDB controleert de kwaliteit van boter die door onafhankelijke zuivelbedrijven wordt vervaardigd aan de hand van fabricagevoorschriften en een procedure- handboek voor kwaliteitscontrole. De NZDB-voorschrif- ten bevatten normen inzake het gehalte aan water, zout, andere vaste stoffen dan vet en het minimale vetgehalte. In het NDZB-handboek voor kwaliteitscontrole zijn de aard, methodologie en frequentie van de laboratorium- tests die de zuivelbedrijven moeten verrichten ter naleving van de fabricagevoorschriften opgenomen. Als niet aan de normen is voldaan, wordt de boter door de NZDB afgewezen ofwel aanvaard met een financiële sanctie voor het zuivelbedrijf. (23) PB L 155 van 7. 6. 1989, blz. 1. (24) PB L 144 van 2. 6. 1981, blz. 1. 24. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 127/9 3. 14. Vóór augustus 1995 voorzagen de NZDB-voor- schriften voor het overgrote deel van het NZ-contingent aan boter niet in een maximaal vetgehalte. Zo konden partijen boter met een hoger vetgehalte dan dat wat volgens de contingenteringsregeling aanvaardbaar was toch door de NZDB worden geaccepteerd voor versche- ping naar de EG in het kader van het contingent. 3. 15. De NZDB beweerde dat nooit met de Commissie was gesproken over de interpretatie van de voorwaarde inzake het vetgehalte. Dus interpreteert de NZDB die voorwaarde zo dat het totale gemiddelde vetgehalte per jaar van de in de EU geïmporteerde boter binnen de grenswaarden moet liggen. Naar het oordeel van de Kamer is dit in strijd met de regels ter uitvoering van het douanewetboek, die bepalen dat de beschrijving en hoe- veelheid van de goederen specifiek betrekking moeten hebben op de goederen die vallen onder de invoeraangifte waarmee ze in het vrije verkeer worden gebracht. 3. 16. De Kamer onderzocht een steekproef van 361 tests die waren verricht in het tijdvak 1991 — 1996 en die zodanig werden geselecteerd dat zij alle verschillende soorten boter betroffen welke door de grootste NZ- producent van boter voor het EU-contingent werden vervaardigd. Uit dit onderzoek bleek dat in boter die tussen 1991 en 1996 in e´e´n bepaald zuivelbedrijf was geproduceerd zeer vaak (69 %) een te hoog vetgehalte voorkwam. Andere documenten en testresultaten tonen aan dat dit probleem zich eveneens in andere Nieuw- Zeelandse zuivelbedrijven voordoet. 3. 17. Omdat bij dit onderzoek zo vaak een vetgehalte van 82 % of meer werd vastgesteld, verzocht de Kamer de NZDB — die aan het verzoek voldeed — om alle beschikbare gegevens over laboratoriumtests op boter die in dit zuivelbedrijf was vervaardigd en in het tijdvak van 1 januari 1994 tot 31 juli 1996 in het kader van het NZ-contingent in het vrije verkeer was gebracht. 3. 18. De analyse van die gegevens door de Kamer toont aan dat 65 % van de boter uit dat zuivelbedrijf die tussen 1 januari 1994 en 31 december 1994 naar de EU was verscheept en 54 % van de boter die tussen 1 januari 1995 en 30 juni 1995 was verscheept een hoger vetge- halte had dan krachtens Verordening (EG) nr. 3610/93 van de Raad, als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3232/94, voor de NZ-boter was toegestaan. De over- schrijding van het vetgehalte beloopt in absolute cijfers 0,1 % tot 1,5 %, hetgeen overeenkomt met 5 % tot 75 % van de 2 % speelruimte die voor Nieuw-Zeelandse con- tingentboter geldt. Ofschoon daartoe uitgenodigd, heeft de NZDB geen enkel bewijs geleverd ter weerlegging van deze analyse. 3. 19. De NZDB achtte het niet gepast de betrokken resultaten te benutten omdat de Commissie of de auto- riteiten van de lidstaten zich niet hadden bekommerd om de methodologie en de frequentie van de vetgehaltetests. Tevens was de instantie van mening dat wegens een aantal technische redenen uit deze resultaten geen geldige conclusies konden worden getrokken. De Kamer wijst erop dat de testresultaten werden bereikt volgens een methode welke in het NZDB-handboek voor kwaliteits- controle wordt voorgeschreven, dat deze gelijk is aan de door de Internationale Zuivelfederatie (IDF) opgestelde methode die als Europese referentiemethode werd geko- zen en dat deze resultaten door de NZDB worden gebruikt bij de aanvaarding of afwijzing van boter op grond van specifieke voorwaarden. 3. 20. Gezien de frequentie van de overschrijdingen van het maximale vetgehalte in het tijdvak van 1 januari 1994 tot 30 juni 1995, wordt geschat dat op de boter die dat zuivelbedrijf tijdens die periode vervaardigde en die was bestemd voor de detailhandel in de EU ongeveer 67 Mio ECU te weinig heffing is betaald, waarvan ongeveer 65 Mio ECU kan worden teruggevorderd. Bij deze schatting wordt ervan uitgegaan dat voor elke hoeveelheid boter met een vetgehalte van 82 % of meer, zelfs al ligt het percentage maar iets hoger, de volledige, veel hogere heffing moet worden betaald. Indien de in andere zuivel- bedrijven vervaardigde boter in dat tijdvak eveneens een vetgehalte van 82 % of meer had, zou nog eens ongeveer 24 Mio ECU te weinig zijn betaald. Volgens de NZDB kunnen de testresultaten van het ene zuivelbedrijf niet zonder meer naar de contingentboter van een ander bedrijf worden geëxtrapoleerd. Maar ondanks verzoeken in die zin heeft de NZDB geen resultaten van laborato- riumtests voor de andere zuivelbedrijven doorgegeven. Indien voor alle boter van de NZ-contingenten van 1990 tot 1993 — jaren waarvoor geen terugvordering meer mogelijk is — dezelfde verhouding wordt toegepast dan zou ongeveer 287 Mio ECU te weinig heffing zijn betaald. 3. 21. Bij de import van Nieuw-Zeelandse cheddarkaas verrichtte de Britse douane bij de acceptatie van de invoeraangifte evenmin enige materiële controle en ook geen controles achteraf om na te gaan of aan de voor- waarden was voldaan. Meer bepaald werden geen mon- sters genomen ter analyse van het vetgehalte. Willekeurige controles door de Kamer wezen echter niet op overtredin- gen van de regels op dit terrein. Naleving van de norm inzake de minimale ouderdom 3. 22. Evenals voor de andere contingentvoorwaarden heeft de Britse douane ook nooit enige controle verricht op de naleving van de norm inzake de minimale ouder- dom van de geïmporteerde boter. De Kamer onderzocht een selectie van Protocol 18-certificaten en de bijbeho- rende productielijsten voor boter die rechtstreeks vanaf het schip in het vrije verkeer was gebracht; hierbij rezen C 127/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 4. 98 in vier van de 98 onderzochte gevallen twijfels of wel aan de bedoelde norm was voldaan. In een van die gevallen bleek uit het verschepingsdossier dat de gedeclareerde fabricagedata op het eerste gezicht onjuist waren, met het gevolg dat de boter onder het contingent kon vallen. In drie gevallen waren wel de juiste fabricagedata vermeld maar had de Britse douane nagelaten te controleren of de voorwaarde van minimale ouderdom was vervuld. Naleving van het criterium van rechtstreekse vervaardi- ging 3. 23. Een van de contingentvoorwaarden betreffende geïmporteerde boter is dat deze rechtstreeks uit melk of room moet zijn vervaardigd. Maar sinds 1990 wordt ook uit boterconcentraat vervaardigde „smeerbare” boter in het kader van het contingent in het vrije verkeer gebracht. Naar het oordeel van de Commissie komt deze boter niet in aanmerking voor het contingent wegens het indirecte fabricageproces en omdat de desbetreffende code van de gecombineerde nomenclatuur niet is opgenomen in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1600/95, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1170/96. Ook twee andere, even- eens uit boterconcentraat vervaardigde soorten boter wer- den in het kader van het contingent in het vrije verkeer gebracht. 3. 24. De NZDB argumenteerde tegenover de Commissie dat gefractioneerde boter rechtstreeks uit melk of room is vervaardigd daar het proces niet wordt onderbroken. Dit argument werd verworpen door de Commissie, die stelt dat de boter, overeenkomstig de fabricagevoorschriften van de NZDB zelf, wordt bereid door boterconcentraat opnieuw te vermengen met water en/of andere zuivelpro- ducten. 3. 25. Naar aanleiding van een door de importeur inge- steld beroep, heeft het Britse „VAT and Duties Tribunal” bewijsmateriaal voor deze zaak onderzocht aan de hand van twee ingevoerde proefmonsters van de betrokken soorten boter, gefabriceerd in 1996, nadat het probleem van de rechtstreekse vervaardiging tussen de EU en Nieuw-Zeeland was gerezen. Het was echter niet zeker of deze boter op dezelfde wijze en op basis van dezelfde grondstoffen was gefabriceerd als alle boter waarnaar in paragraaf 3. 23 wordt verwezen. De uitspraak luidde dat boter van de twee proefmonsters voor de regeling uit Verordening (EG) nr. 1600/95 in aanmerking kwamen. Tegen deze uitspraak werd beroep aangetekend door de douane van het Verenigd Koninkrijk. 3. 26. De uitspraak van het „Tribunal” berustte op een interpretatie van de woorden „rechtstreeks uit melk of room vervaardigd” in Verordening (EG) nr. 1600/95. Bovendien wijst het „Tribunal” erop dat zijn besluit slechts betrekking heeft op de twee proefmonsters en niet van toepassing is op boter die volgens een heel ander proces wordt gefabriceerd. De importeur heeft eveneens beroep aangetekend tegen de door de Britse „Customs & Excise” geëiste aanvullende heffingen voor de vóór 1 juli 1995 ingevoerde boter. Afhankelijk van de uitspraken in deze zaken, raamt de Kamer dat er wellicht 29 Mio ECU te weinig aan heffingen is betaald. 3. 27. De zaak is eveneens voorgelegd aan het geschillen- comite´ van de World Trade Organisation (WTO), met een verzoek om een uitspraak over het al dan niet in aanmerking komen van deze soorten boter voor de quotaregeling die werd ingevoerd in het kader van de GATT/WTO-overeenkomst die op 1 juli 1995 in werking trad. De uitspraak van dit comite´ wordt in september van dit jaar verwacht. Afzet 3. 28. Hoewel zulks was voorgeschreven in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1600/95, hebben de Britse autoriteiten nagelaten de Commissie in kennis te stellen van de getroffen maatregelen ter controle van de afzet en de vermenging van NZ-boter. In het tijdvak van 1 juli 1995 tot 30 juni 1996 heeft de Britse douane voorts nooit controle op de afzet van de NZ-boter verricht. 3. 29. Tijdens haar controle stelde de Kamer vast dat vrijwel alle NZ-boter die werd geïmporteerd voor ver- koop aan groot- of kleinhandel ook inderdaad op deze markten werd afgezet. Daar de Kamer de kans dat aldus verkochte boter later opnieuw wordt geëxporteerd miniem achtte, heeft zij terzake geen verder onderzoek verricht. De resterende kleine hoeveelheden, die hoofdza- kelijk aan restaurants werden verkocht, werden door de Britse douane op verzoek van de Kamer steekproefsgewijs gecontroleerd. Hierbij werden geen onregelmatigheden ontdekt. 3. 30. De boter die was geïmporteerd voor industrieel gebruik werd verkocht aan verwerkingsbedrijven van kaas of boterconcentraat. Op basis van de controle op de bestemming van deze boter, schat de Kamer dat ongeveer een derde in kaas werd verwerkt. Een klein gedeelte van deze verwerkte kaas werd geëxporteerd met uitvoerresti- tuties. 3. 31. Ongeveer 67 % van de industriële boter werd verkocht aan fabrikanten van boterconcentraat, die de boter onder meer in het kader van Verordening (EEG) nr. 570/88 gebruikten en aldus de communautaire steun ontvingen voor boter die wordt gebruikt in de banket- bakkerij enz. Boter van het NZ-contingent is niet van deze regeling uitgesloten wanneer deze boter wordt gebruikt voor de productie van boterconcentraat, con- form de voorwaarden van Verordening (EEG) nr. 570/ 88. 3. 32. Krachtens Verordening (EEG) nr. 570/88 bedraagt het steuntarief 126 ECU per 100 kg boter. Het verlaagde invoertarief voor boter van het NZ-contingent bedraagt 86,88 ECU per 100 kg. Doordat de EU toelaat dat die regeling wordt toegepast op NZ-boter, verleent zij daar- 24. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 127/11 aan een netto subsidie van 39,12 ECU per 100 kg. De Kamer betwijfelt of het gerechtvaardigd is dat voor de NZ-boter het volledige steuntarief krachtens Verordening (EEG) nr. 570/88 wordt toegekend (25). Naar wordt aan- genomen werd deze verordening in het tijdvak van 1 juli 1995 tot 30 juni 1996 reeds toegepast op 10 500 ton NZ-boter, hetgeen ongeveer 13,2 Mio ECU steun ople- verde en de EU netto 7,7 Mio ECU per jaar kostte (26). 3. 33. Reeds tweemaal heeft de Commissie het comite´ van beheer voorgesteld een voorschrift in te voeren vol- gens hetwelk voor de toepassing van Verordening (EEG) nr. 570/88 alleen EU-boter in aanmerking komt. Het comite´ heeft dit voorstel verworpen met het argument dat die voorwaarde teveel problemen op controlevlak zou meebrengen. De Kamer deelt deze mening niet omdat Verordening (EEG) nr. 570/88 reeds in materiële contro- les en controles op stukken betreffende grondstoffen en eindproducten voorziet. 3. 34. De controle bracht ook aan het licht dat een Italiaans bedrijf in 1995 888 ton en in 1996 1 734 ton Nieuw-Zeelandse boter rechtstreeks had ingevoerd of na betaling van de rechten had aangekocht en tegen het verlaagde heffingspercentage in het vrije verkeer had gebracht. Vrijwel al deze boter werd opnieuw verpakt of vermengd met EU-boter en in dozen van 25 kg verkocht voor industrieel gebruik. Noch op de factuur noch op de verpakking was vermeld dat de boter van oorsprong uit Nieuw-Zeeland of een vermenging van NZ- en EU-boter was, hetgeen strijdig is met artikel 10, lid 2, van Verorde- ning (EG) nr. 1600/95. 3. 35. De Commissie heeft bevestigd dat het niet vermel- den van de Nieuw-Zeelandse oorsprong op de verpakking een overtreding van artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1600/95 vormt en dat voor sancties in dit verband de autoriteiten van de lidstaat bevoegd zijn. 3. 36. En ten slotte bleek 56 ton boter in Denemarken te zijn verwerkt tot butteroil die vervolgens werd geëxpor- teerd naar Thailand, met uitvoerrestituties die hoger waren dan de bij de import geïnde heffing. De verwerking van boter tot butteroil verandert niets aan de oorsprong van de boter. De restituties bij de uitvoer van butteroil zouden dus niet hoger mogen zijn dan de bij de (25) Bij uitvoerrestituties voor zuivelproducten is het restitutieper- centage gelijk aan de op de dag van invoer toegepaste heffing indien deze gelijk is aan of lager is dan de restitutie die geldt op de dag van uitvoer. (26) De EU-boter wordt in de regeling van Verordening (EEG) nr. 570/88 verdrongen door NZ-boter en dus moeten voor EU-boter andere afzetmogelijkheden worden gezocht, vaak met uitvoerrestituties ad 160 ECU per 100 kg. De extra nettokosten die voor de EU ontstaan doordat NZ-boter wordt geaccepteerd voor toepassing van Verordening (EEG) nr. 570/88 komen dus overeen met het verschil tussen de verlaagde invoerheffing van 86,88 ECU per 100 kg en de equivalente steun krachtens de verordening ad 126 ECU per 100 kg, ofwel 39,12 ECU; daarbij komt nog het verschil tussen die steun ad 126 ECU en het tarief van de uitvoerres- titutie ad 160 ECU, ofwel 34 ECU. invoer geïnde heffing. De aldus teveel betaalde en in dit geval terugvorderbare restitutie bedraagt ongeveer 57 000 ECU. Voor verwerking bestemde kaas — criteria inzake het uiteindelijk gebruik 3. 37. Luidens artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 2967/79 wordt kaas die is ingevoerd onder de regeling van voor verwerking bestemde kaas alleen geacht ver- werkt te zijn wanneer hij is omgezet in producten die onder post 0406 30 van het gemeenschappelijk douane- tarief (verwerkte kaas) vallen. Indien de kaas wordt gebruikt ter vervaardiging van andere producten is de volledige heffing verschuldigd. 3. 38. Voor het uiteindelijk gebruik van te verwerken kaas hebben de importeur en de eindgebruiker een schrif- telijke vergunning nodig met een beschrijving van de bestemming van de kaas. Ee´n van de door de Britse autoriteiten afgegeven vergunningen betrof kaas ter berei- ding van kaassaus, een gebruik waarin Verordening (EEG) nr. 2967/79 niet voorziet. 3. 39. De Commissie bevestigde het standpunt van de Kamer dat de bereiding van kaassaus geen aanvaardbaar eindgebruik is. Derhalve wordt ervan uitgegaan dat bijko- mende heffingen ten belope van 1,5 Mio ECU zijn verschuldigd. De Britse douane gaf een invorderingsop- dracht af die zij later, wegens een administratieve fout, weer introk. Bijgevolg zou het betrokken bedrag door de Britse autoriteiten ter beschikking van de Gemeenschap moeten worden gesteld. Criteria voor uitvoerrestituties in verband met verwerkte kaas die kaas uit derde landen bevat 3. 40. De restitutie voor verwerkte kaas ligt tussen 14 ECU en 120 ECU per 100 kg, naar gelang van de samenstelling en bestemming ervan. Voor de meeste ver- werkte kaas ligt de restitutie veel hoger dan de verlaagde invoerheffing van 17,06 ECU per 100 kg. Overeenkom- stig artikel 17, lid 11, van Verordening (EEG) nr. 804/68 moet de restitutie bij wederuitvoer van zuivelproducten uit derde landen gelijk zijn aan het bij invoer geïnde recht, indien dit gelijk is aan of lager is dan de geldende restitutie. Maar doordat de Commissie heeft nagelaten de situatie te verduidelijken, kon het volledige restitutietarief worden betaald voor verwerkte kaas op basis van kaas uit derde landen welke tegen het verlaagde heffingsper- centage was geïmporteerd. 3. 41. Bij vijf producenten van verwerkte kaas werd een controle verricht op het gebruik van NZ-kaas voor verwerking en op de eindbestemming van het verwerkte product. Drie van deze producenten hadden maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat producten uit derde landen enkel werden gebruikt voor de vervaardiging van verwerkte kaas die binnen de EG zou worden verbruikt. C 127/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 4. 98 Twee hadden de volledige restitutie gevraagd voor pro- ducten die Nieuw-Zeelandse kaas bevatten, ofschoon de hoeveelheden daarvan in de betrokken gevallen betrekke- lijk klein waren. 4. ZWITSERSE EMMENTALER 4. 1. De EU is van oudsher de grootste afnemer van Zwitserse kaas. Sinds 1968 gelden preferentiële verlaagde invoerheffingen. Verordening (EG) nr. 1600/95 vormt de huidige rechtsgrond voor de import van emmentaler, gruye`re, sbrinz en appenzell uit Zwitserland tegen een verlaagde heffing van 9,66 ECU per 100 kg in plaats van het volledige tarief van 195,42 ECU per 100 kg. De betrokken kaas is zowel bestemd voor rechtstreeks ver- bruik als voor de vervaardiging van verwerkte kaas. 4. 2. Er bestaat geen vast contingent om de omvang van de import te controleren. De producenten in de EG worden daarentegen beschermd door de voorwaarde dat minimumprijzen franco-grens moeten worden gerespec- teerd. Het heffingspercentage varieert met het niveau van de minimumprijs franco-grens. Zo werd de minimumprijs bij de laagste heffing van 9,66 ECU per 100 kg krachtens Verordening (EG) nr. 1600/95 vastgesteld op 430,62 ECU per 100 kg. 4. 3. Zowel in Verordening (EG) nr. 1600/95 als in de vroegere voorschriften wordt bepaald dat bij de import van Zwitserse kaas tegen verlaagde heffingen een certifi- caat IMA 1 moet worden overgelegd. De met de afgifte belaste instantie is de „Union suisse du commerce de fromage” (USF). Bij invulling van het certificaat IMA 1 moest de USF bevestigen dat de daarin opgenomen gege- vens nauwkeurig, volledig en overeenkomstig de geldige communautaire bepalingen waren, alsook dat voor de in het formulier beschreven goederen aan de koper geen rabat, restitutie of een andere vorm van korting zou worden verleend waardoor de waarde van het betrokken product lager zou worden dan het daarvoor vastgestelde minimum bij de import. De USF gaf niet alleen de IMA-certificaten af maar verkocht ook veel emmentaler aan klanten in de EU. 4. 4. Zoals reeds werd vermeld in speciaal verslag nr. 1/94 begon de Kamer haar controle in Frankrijk aan de hand van ontvangen informatie en van een analyse van importstatistieken. Uit het onderzoek dat de Franse auto- riteiten later op verzoek van de Kamer verrichtten, bleek dat in de certificaten IMA 1 op basis van valse facturen te hoge minimumprijzen franco-grens waren vermeld, zodat de toepassing van het verlaagde heffingspercentage gerechtvaardigd leek. De factuurprijs werd later aange- past via verschillende methodes waarbij de USF betrok- ken was, bijvoorbeeld de afgifte van creditnota’s, betalin- gen op de particuliere bankrekeningen van de directeuren van de importbedrijven en bijdragen via derden. 4. 5. Uit later onderzoek in Italië, dat door de Kamer was voorgesteld en door de UCLAF werd gecoördineerd, bleek dat vermoedelijk heffingen ten belope van ongeveer 42 Mio ECU waren ontdoken. Bij onafhankelijk onder- zoek in Duitsland werd ontdekt dat vermoedelijk heffin- gen ten bedrage van 1,2 Mio ECU waren ontdoken. 4. 6. In maart 1997, bijna drie jaar nadat de kwestie voor het eerst onder de aandacht van de Commissie was gebracht, werd met betrekking tot import van kaas uit Zwitserland Verordening (EG) nr. 1600/95 gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 503/97 van de Commissie (27). Zwitserland werd geschrapt uit de bijlage met de lijst van landen en instanties die certificaten IMA 1 kunnen afge- ven. De importeur wordt belast met de verklaring dat de minimumprijzen franco-grens zijn gerespecteerd en wordt verplicht de bevoegde autoriteiten alle nodige informatie te verschaffen om de naleving van de voorwaarden te kunnen beoordelen en elke controle van de boekhouding toe te staan; bij niet-naleving van de voorwaarden moet de volledige heffing worden betaald, verhoogd met 25 % boete. 5. CONCLUSIE 5. 1. De controle van de Kamer inzake de invoer en afzet van onder preferentiële voorwaarden ingevoerde Nieuw- Zeelandse zuivelproducten heeft uitgewezen dat het heeft ontbroken aan deugdelijke controles, hetgeen leidde tot betaling van te lage heffingen in verband met niet- naleving van de hoeveelheidsbeperkingen en voorwaarden die worden geraamd op ongeveer 410 Mio ECU en tot de onverschuldigde betaling van uitvoerrestituties waarvoor de raming ongeveer 57 000 ECU bedraagt. Ongeveer 118 Mio ECU is terugvorderbaar, zoals wordt uiteengezet in tabel 4. (27) PB L 78 van 20. 3. 1997, blz. 12. 24. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 127/13 Vastgestelde onregelmatigheden, terugvorderbare en ingevorderde bedragen TABEL 4 Soort onregelmatigheid Totaal (Mio ECU) Terugvorder- baar bedrag Ingevorderd bedrag Boter — te hoog vetgehalte Gefractioneerde boter Boter — contingentoverschrijding Boter — onregelmatig uit depot gehaald Boter — te laag verpakkingsgewicht gedeclareerd 378,00 29,00 1,30 87,00 28,00 1,30 Boter — onregelmatige aanvraag uitvoerrestituties 0,06 0,06 Boter — onregelmatige verpakking NZ-kaas — onregelmatig eindgebruik NZ-kaas — te laag blokgewicht gedeclareerd 1,50 0,21 1,50 0,21 Subtotaal NZ 410,07 118,07 Zwitserse kaas — onjuiste declaratie minimumprijzen franco- grens 46,00 46,00 Totaal 456,07 164,07 0,00 5. 2. De Britse douane legde geen enkele procedure ten uitvoer om na te gaan of aan de specifieke voorwaarden voor de import tegen een verlaagd heffingspercentage van boter en kaas uit Nieuw-Zeeland was voldaan en ging evenmin na of de regels inzake de afzet werden gerespec- teerd. De Britse autoriteiten hebben inmiddels de nodige stappen ondernomen voor een snelle follow-up van de opmerkingen in dit verslag en voor de invordering van de onbetaalde heffingsbedragen. 5. 5. Aangezien voor de controle op quota en contingent- voorwaarden sterk wordt vertrouwd op de certificaten IMA 1, vraagt de Kamer zich in een ruimere context af of de instanties die deze certificaten mogen afgeven een commercieel of financieel belang zouden mogen hebben bij de contingenteringstransacties, aangezien dit kan lei- den tot belangenconflicten. 5. 3. De Commissie is verantwoordelijk voor het feit dat deze onbevredigende situatie zo lang kon blijven voort- bestaan. Zij heeft er niet voor gezorgd dat er degelijke procedures voor toezicht en controle werden gevolgd en dat de weekberichten over de boterimport werden inge- diend en gecontroleerd. 5. 4. Voorts concludeert de Kamer dat de New Zealand Dairy Board zich niet heeft gehouden aan de voorwaar- den en verplichtingen krachtens Verordening (EG) nr. 1600/95 betreffende de tariefcontingenten in het kader van de GATT/WTO-overeenkomsten. Daarom moet de New Zealand Dairy Board worden geschrapt uit de in bijlage VII opgenomen lijst van landen en instanties die IMA 1-certificaten mogen afgeven, zoals ook werd beslo- ten voor de Union suisse du commerce de fromage. De verplichtingen voor de importeurs en de boetes voor niet-naleving, ingesteld voor de import vanuit Zwitser- land, moeten krachtens Verordening (EG) nr. 1600/95 op dezelfde wijze worden toegepast op de import van Nieuw-Zeelandse zuivelproducten. 5. 6. Tenslotte verzoekt de Kamer de Commissie: — passende maatregelen te treffen ter invordering van de betrokken bedragen; — meer doeltreffende verplichtingen op te leggen voor de controle van import tegen verlaagde heffingspercenta- ges; — de deugdelijkheid van het IMA 1-systeem opnieuw te bestuderen; — een aanvang te maken met grondige controles van andere contingenteringsregelingen met verlaagde hef- fingspercentages; — opnieuw het voorstel in te dienen om in Verordening (EEG) nr. 570/88 en gelijksoortige interne regelingen de voorwaarde van EU-oorsprong op te nemen; — te verduidelijken onder welke voorwaarden producten uit derde landen na verwerking in aanmerking komen voor uitvoerrestituties. C 127/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 4. 98 5. 7. Het verslag van de Kamer berust op feiten. De algemene opmerkingen van de Commissie zijn vooral speculatief en gebaseerd op hypotheses over hetgeen de New Zealand Dairy Board misschien zou hebben gedaan indien bepaalde feiten waren voorgekomen. Daardoor wordt gesuggereerd dat de Commissie voldoende zeker- heid heeft gekregen over de naleving van Verordening (EG) nr. 1600/95 door de beweringen van de Nieuw- Zeelandse zuivelbedrijven en hun regering in plaats van door werkelijke controles. De Commissie stelt dat, indien de douanecontroles voordien een niet-naleving hadden aangetoond, de anomalieën voor latere zendingen kunnen zijn gecorrigeerd. Dit is nog geen reden daarvoor dat de betrokken boterimporten in het geheel niet behoeven te voldoen aan de wettelijke vereisten. 5. 8. Bovendien wordt in de opmerkingen niet ingegaan op parallelle situaties bij andere maatregelen, zoals uit- voerrestituties. Elk jaar ontdekken de nationale instanties gevallen waarin producten niet voldeden aan de eisen inzake samenstelling voor de uitvoerrestituties. Dit brengt mee dat de betrokken bedrijven hun recht op restituties verliezen maar ook boetes opgelegd krijgen. Maar toch worden de betrokken producten op de markt gebracht. Voorbeelden van zulke gevallen en vergelijkbare door de Kamer ontdekte gevallen worden beschreven in de spe- ciale verslagen nrs. 2/92 (28) en 7/93 (29) en in het Jaarver- slag 1995 (30). Het is derhalve niet gepast Nieuw-Zeeland als een speciaal geval te behandelen. Dit verslag werd door de Rekenkamer te Luxemburg vastgesteld te harer zitting van 1 en 2 april 1998. Voor de Rekenkamer Bernhard FRIEDMANN President (28) PB C 101 van 22. 4. 1992, blz. 1. (29) PB C 53 van 19. 2. 1994, blz. 1. (30) PB C 340 van 12. 11. 1996, blz. 80. 24. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 127/15 COMMISSION REPLIES (*) GENERAL COMMENTS This report deals with serious weaknesses in the control of two of the many preferential agreements between the Community and third countries. It is important to stress that these arrangements are limited in scope and deal with only a proportion of imports of specific products from individual countries. In the case of butter imports from New Zealand, the major subject of the report, a reduced rate of levy, later duty, was granted for the import of fixed quantities of butter. This arrangement was intended to permit the continuation of the traditional trade in salted butter between New Zealand and the United Kingdom which would otherwise become uneconomic. The butter imported at this reduced rate had to meet certain criteria which themselves reflected the attributes of the products traditionally involved. These attributes were technical and did not affect the commercial description of the goods. (There were also special arrangements for some imports of cheese. ) The close and cooperative relationship institutions and the New between the Community Zealand Government was underpinned by two documents, Protocol 18 and the Dublin Declaration. Also in 1994 annual NZ/EC agricultural trade policy consultations were initiated. With this background and given that, because of their political sensitivity, decisions on quota quantities were taken on a unanimous basis, it was considered unlikely that the New Zealand Dairy Board would take or permit any action which would endanger the continuation of the arrangement. Because of the control weaknesses described in the report, problems with the operation of the arrangement only emerged belatedly. In a six-month quota period preceding the introduction of quotas under the WTO Agreement the quantitative limit was breached. This resulted in an underpayment of duty of ECU 1,3 million and is currently the subject of criminal proceedings. It has also emerged that goods which the UK authorities now consider ineligible had been granted reduced rates of duty. Where butter with a higher fat content than that permitted by the Regulation was imported then the effect was that of a further breach of the quota limits and thus an underpayment of duty. The maximum potential benefit thus obtained by the importing companies has been estimated, by the UK, at some ECU 1,4 million each year. Because of the terms of the regulations under which no butter that exceeded the fat content parameters was entitled to the reduced rate, large customs debts are now being established. These debts, which also cover other eligibility issues, are estimated to total ECU 200 million, reflecting the difference between the reduced rate paid and the full rate now considered to have been due. (*) Daar de vertaling in het Nederlands momenteel niet beschikbaar is, luidt de tekst van deze antwoorden in het Engels. De Nederlandse versie zal later worden gepubliceerd in een addendum bij dit Publicatieblad. Although from a legal standpoint it could be considered that this figure is a loss of own resources it was never anticipated that these amounts would accrue to the Community budget. Recovery of these debts would amount to an economic sanction, as unlike the breaches in the quantitative limit, the amounts involved do not accurately reflect either a loss of anticipated own resources or any potential benefit that might have accrued to the importers. The following circumstances need to be noted: — these were not instances where inferior products were substituted for superior items. The goods imported may not have met the specific technical requirements of the relief regarding fat content and method of manufacture but were equally as merchantable as goods that did. Although they are instances of non-compliance with the specific requirements of the Regulation these imports had little effect on the Community butter market, — if suitable customs controls had detected the non-compliance with the technical criteria earlier then it is reasonable to suppose that the anomalies would have been rectified for future shipments. Thus no duty would have been chargeable other than on the consignment selected for laboratory analysis, — had the necessary changes not been possible then the imports would have ceased as, without the reduced rate of duty, the trade would have been uneconomic. Again in these circumstances there would have been no own resources to collect, — the New Zealand Government might also have attempted to renegotiate the arrangement to reflect the development of new production methods. Had they been successful, no own resources would have been due. The Community budget may however have suffered a loss, in so far as if the imports had ceased or diminished then, less money may have been required to support Community butter prices or pay export refunds. There may also have been greater opportunities for Community butter producers. These „costs” were doubtless taken into account when the arrangement was adopted. The situation set out above arose because of the weakness of controls in the United Kingdom. However, it should be recognised that the arrangement is merely one of many preferential regimes and that customs controls can only be selective. The United Kingdom uses various risk-analysis techniques to target controls. These were regular imports of what had been duty-free goods. The amounts involved were restricted (when compared to the value of duty relief granted under other preferential agreements). There were only ever two companies involved in the imports which were considered to be compliant by the UK authorities. Therefore these imports were considered low-risk. C 127/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 4. 98 techniques The Commission also has some monitoring and inspection responsibilities for the relief. The resources limited, the Commission also uses available being risk-analysis to decide priorities. The importance of the arrangement to the New Zealand dairy industry together with the close cooperation of the New Zealand Government and the Commission all indicated compliance. However, as a result of monitoring action, queries regarding the possible breaches of the quantitative limits were passed to the United Kingdom authorities in 1983. Assurances that the quota limits had not been exceeded were received from the UK authorities and, after further checks, were confirmed. As the permitted quota diminished so did its market sensitivity and the trade was considered low-risk. The Commission aims to obtain maximum assurance from inspections and thus selects for examination topics which have a wide application for example the general system of tariff preferences which was examined in the UK in 1993. Since the first notification of the Court’s findings, the Commission has been monitoring the establishment of debts as a result of investigations made by the United Kingdom authorities. They estimate that debts totalling some ECU 202 million may eventually be established. However, it should be noted that all the debts established so far are the subject of legal appeal proceedings. 1. INTRODUCTION Annual quotas and financial impact agrees with 1. 2. The Commission the Court’s conclusions that own resources may be at risk should the quota be exceeded. However, it has already in its general comments drawn a distinction between the consequences, for own resources and the Community budget generally, of breaches of limits and non-compliance with the other technical requirements. the quota quantitative Origin of the NZ quota and reduced levy rates for butter (EC) No 1600/95, 1. 4. It should be noted that while the legal base for the arrangements remained Protocol 18 up to the adoption of the Regulation arrangements changed substantially from 1 April 1981. The original arrangements in Protocol 18 were extended by a series of Council Regulations up to 31 March 1981. Council Regulation (EEC) No 858/81 introduced the new arrangements from 1 April 1981, which were then renewed with minor adaptations until 30 June 1995. the nature of replacing for NZ butter The expression „tariff quota for New Zealand” is not completely accurate. This Agreement included a tariff the autonomous quota concession under the special arrangements. The quota was fixed under the Agreement and in accordance with WTO obligations as 76 667 tonnes per year, an increase over the maximum quantity allowed to be imported under the special arrangements for the preceding period of 51 830 tonnes per year. The new tariff quota for NZ butter was opened by Commission Regulation (EC) No 1600/95. 2. ADMINISTRATIVE AND CONTROL PROCEDURES Conditions of eligibility for the NZ quota for butter 2. 1. There is no express reference in Regulation. No 858/81 to the reasons for the technical specifications in particular the fat content. The recitals provide only two relevant explanations about the type of butter covered by the quota: — arrangements should be made to permit NZ to continue to export butter to the UK on special terms and — provisions should be made that the New Zealand butter in question may be used only for direct consumption. Besides, at that time a major simplification in the management of the system was introduced. The system based on a minimum import price, which was administratively burdensome to control was replaced, by a reduced levy system while continuing to guarantee sufficient protection of the market. The reduced levy was expressed as a percentage of the intervention price for salted butter. In order to calculate this reduced levy it was decided, in Council, to specify the milk-fat content of NZ butter in conformity with the milk-fat content of salted butter eligible for intervention in the UK. Finally, satisfying this provision implied that New Zealand could not artificially increase its quota by exporting butter with a fat content exceeding 82 %. Certification of butter for quota purposes 2. 2. Protocol 18 certificates were issued by the New Zealand High Commission in London, the competent authority selected by the New Zealand Government and accepted by the UK authorities. This agency was responsible for limiting the issue of certificates to the quantity agreed by Council Regulation and to products respecting the eligibility criteria. Therefore, this body had the initial responsibility for control. The UK Customs authorities were presented with four copies of the Protocol 18 certificate import declaration. Since the two documents had to be presented together, there was no requirement that the details given in the Protocol 18 certificate should be repeated on the import declaration. together with an Control provisions 2. 15. The fact that the Regulation does not contain specific control provisions is not peculiar to the New Zealand Agreement. It does not absolve the Member State from applying appropriate procedures. These procedures, in common with those for all imports, should ensure that selective controls based on a proper assessment of the risk involved are exercised. 24. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 127/17 3. RESULTS OF THE AUDIT General In 1980, when 3. 1(a) The Commission does not consider that import licensing procedures should have been applied given the the legal basis described below. Commission proposed to extend the New Zealand butter quota to all Member States, it considered introducing an import licence system. In the event the Council decided to limit the imports to the UK and the Commission opted to retain the Protocol 18 certificate as the means of controlling quantities and certifying that the eligibility criteria were met. The maintenance of this method took account of the traditional nature and national character of the special arrangements. the Council Regulations which Title III of Regulation (EEC) No 804/68 sets out the general system applicable to trade in dairy products between the Community and third countries. Protocol 18 and subsequently continued the special arrangements for NZ butter did not provide for trade between a third country and the Community, but authorised one Member State to import certain quantities of butter from a particular third country on the condition (until 1993) that the butter was not traded within the Community or exported out of the Community. It was a special arrangement for which specific procedures were laid down in the Council Regulations whose legal base was Protocol 18. As far as the there was therefore a lex specialis. While Article 13 of Regulation (EEC) No 804/68 provided generally that the import of dairy products was subject to the presentation of an import licence, Article 4 of Regulation (EEC) No 858/81 (and subsequent Regulations) provided that the import of New Zealand butter under the special arrangements was conditional on the presentation of a certificate showing that the butter met the requirements for eligibility. This specific rule took priority over the general rule. import procedures were concerned, subjects limited resources for making The Commission has inspections for in Member States. The examination are therefore selected using risk-analysis techniques. The aim is to gain the maximum assurance from the visits made and therefore, in the absence of specific information (for example that referred to in paragraph 3. 14 of the Court’s report), those topics that have wide application are usually selected. Thus the procedures used to apply the standard system of tariff preferences was inspected in 1993 in the UK, as well as other Member States. (This did not include the special arrangements with New Zealand. ) The 1998 inspection programme will include an examination of the workings of other specific preferential agreements. Weekly returns of butter imports 3. 3. The Commission sought detailed information for market management reasons and used the information for that purpose particularly during sensitive periods. Control of quantity limits 3. 6. The Commission has been monitoring the UK authorities’ actions to establish and recover the amounts due. According to the information, criminal proceedings have been started for related offences. Security for the debts is held but these are currently the subject of appeals by the companies concerned. The monitoring of progress will continue. latest Accuracy of weight declarations 3. 8. The Commission continues to monitor the UK authorities’ actions to establish and recover any amounts due. It is aware that customs debts have now been established for both butter and cheese imports. These debts are the subject of appeals. Clearance into free circulation from bonded warehouses (e) There post-clearance checks. no is obligation to perform such 3. 10. The Commission will continue to monitor the outcome of the UK’s further investigation of this issue. (f) Regarding monitoring the use of the procedure, in 1983 the Commission asked the UK authorities to verify an apparent overshoot of the quota quantitative limits. The UK trade data showed higher butter imports from New Zealand into the UK than provided for by the quota. However, according to the UK authorities, the NZDB had given categorical assurances that they had taken the greatest possible care not to place into free circulation in any year any butter or cheese above the quantity allowed under the quota arrangements. The Commission was unconvinced by this argument and requested further checks. The UK customs authorities carried out further checks that showed that the quota limits had not been exceeded. Respect of maximum fat content provisions 3. 15. The Commission agrees with the Court that the butterfat parameter should be satisfied on a consignment by-consignment basis and that the Customs Code in this respect is clear. While reserving its position regarding the past, NZ has accepted that it apply in the future, but has asked for technical talks to establish the testing and sampling methods, on a mutually agreed basis, in order to demonstrate compliance in this regard. These technical talks are under way. C 127/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 4. 98 3. 18 and 3. 20. The applicability of the fat-content rules remains the subject of court proceedings. The NZDB has indicated to the ECA that it was unable to make further details of the analysis available because it bears directly on matters currently before the UK courts. It was also indicated that it is prepared to release that material at the appropriate legal proceedings are the concluded. time once Eligibility of processed cheese containing third country cheese for export refunds 3. 40. The Commission services are examining a possible proposal to the Council that export refunds shall be paid only on milk and milk products wholly obtained in the Community. The Commission is aware as a result of monitoring the UK authorities’ actions that customs debts have been established based on the figures given by the Court for imports of butter considered ineligible for inclusion because of its fat content. The companies concerned have appealed against the assessments. The Commission will continue to monitor future action. 3. 19. See reply to paragraph 3. 15. Respect of direct manufacture criterion 3. 25 to 3. 26. The Commission notes that the UK authorities have a period of 56 days from the release of the Tribunal decision concerning the two specimen samples to lodge an appeal. Disposal 3. 32. Commission Regulation (EEC) No 570/88 aims to increase demand for butter with a view to improving the balance between supply and demand on the Community’s butter market. New Zealand butter forms part of the supply and from a market management point of view, it is not relevant which butter is used for industrial purposes. The Commission has always estimated the cost of the butter concession to New Zealand as the sum required to export an equivalent quantity of butter to levy/duty paid on third countries import less the reduced 3. 34. The Commission is monitoring an ongoing investigation concerning suspected repackaging of NZ butter. 3. 35. The Commission has now been informed by the competent national authority is applicable for such an infringement. that no sanction 3. 36. The Commission agrees with conclusions and is still examining these cases. the Court’s Cheese for processing — Eligible end-use products 3. 39. On the basis of the information available the Commission agrees with the Court that the Member State concerned has a financial responsibility. The Commission will contact the competent authorities to obtain further information and will take recovery action if appropriate. 4. SWISS EMMENTAL General comment The cases referred to by the Court are all under examination by the Member States involved. Indeed France, Germany and Italy have all reported the establishment of customs debts under the irregularity reporting arrangements provided for under Regulation (EEC) No 1552/89. The Commission will follow-up appropriately the subsequent recovery action. 5. CONCLUSION 5. 2. The Commission will continue to monitor the recovery action. 5. 3. The Commission does not consider the monitoring and control procedures were in force at the Commission level. The weekly returns were used by the Commission for the purposes for which it sought the information, namely in particular orderly marketing of New Zealand butter in the UK. for market management, that 5. 4. Should this prove necessary an appropriate proposal regarding the issuing agency will be considered when all elements are available. 5. 5. The Commission wishes to point out that agencies issuing certificates while they may have a commercial and financial interest in the transaction is a possible feature of all preferential systems. taken by 5. 6. First indent The Commission concludes from its ongoing monitoring of actions the UK authorities so far that customs debts totalling ECU 128 million have been established. The UK authorities’ investigations are continuing. They have made initial estimates that a further ECU 74 million of underpaid levy may be demanded. All the debts established so far are the subject of appeals by the companies concerned. Second and third indents A round of technical talks, as referred to in the reply to 3. 15, has been initiated to ensure that the system functions properly in future. Fourth indent Given the number of such arrangements the Commission cannot possibly conduct in-depth itself. (The examinations of all these arrangements 24. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 127/19 Commission has the resources to make around 25 visits during a year. ) It is however planned that the own resources inspection programme for 1998 will cover preferential systems including some specific arrangements. The Commission will however ask Member States, who have these responsibility arrangements, to give priority to such systems when undertaking their own examinations. the primary to control indent The Commission considers Sixth the principles governing the eligibility of third country products to export refunds are clear. If substantial that transformation of the product in the Community gives rise to a change of origin, and hence to a new product which is exported, that product is entitled to a grant of export refunds in the normal way. If the imported product is exported without prior transformation, the refund granted cannot exceed the duty paid on import in accordance with Article 17(2) of Council Regulation (EEC) No 804/68. The Commission is currently undertaking further work on the question of what constitutes „substantial transformation”


title: Protocol establishing the fishing rights and financial compensation provided for in the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Cape Verde on fishing off the coast of Cape Verde

eurovoc_concepts:
Cape Verde
agreement (EU)
financial compensation of an agreement
fishing agreement
fishing regulations
protocol to an agreement

formats: html print


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 734/98 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 1ης Απριλίου 1998 για καθορισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή της λευκής ζάχαρης και της ακατέργαστης ζάχαρης σε φυσική κατάσταση

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

formats: pdf print

text: L 102/10 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym 2. 4. 98 JAMOMISLOS (EJ) aqih. 734/98 TGS EPITQOPGS tgr 1gr Apqik(cid:148)ou 1998 cia jahoqisl(cid:149) tym epistqov(cid:150)m jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) tgr keuj(cid:147)r f(cid:145)waqgr jai tgr ajat(cid:146)qcastgr f(cid:145)waqgr se vusij(cid:147) jat(cid:145)stasg G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 1785/81 tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 1gr Ioum(cid:148)ou 1981, peq(cid:148) joim(cid:147)r oqcam(cid:150)seyr acoq(cid:145)r stom tol(cid:146)a tgr f(cid:145)waqgr (1), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1599/96 (2), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 19 paq(cid:145)cqavor 4 pq(cid:150)to ed(cid:145)vio stoiwe(cid:148)o a), Ejtil(cid:150)mtar: (cid:149)ti, dum(cid:145)lei tou (cid:145)qhqou 19 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1785/81, g diavoq(cid:145) letan(cid:151) tym til(cid:150)m tgr diehmo(cid:151)r acoq(cid:145)r tym pqo(cid:152)(cid:149)mtym pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 1 paq(cid:145)cqavor 1 stoiwe(cid:148)o a) tou em k(cid:149)cy jamomislo(cid:151) jai tym til(cid:150)m tym pqo(cid:152)(cid:149)mtym aut(cid:150)m emt(cid:149)r tgr Joim(cid:149)tgtar d(cid:151)matai ma jaku- vhe(cid:148) le lia epistqov(cid:147) jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147)· (cid:149)ti, jat(cid:145) tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 1785/81, oi epistqo- v(cid:146)r cia tg keuj(cid:147) f(cid:145)waqg jai tgm ajat(cid:146)qcastg f(cid:145)waqg, lg letousiyl(cid:146)mer, pou en(cid:145)comtai se vusij(cid:147) jat(cid:145)stasg, jaho- q(cid:148)fomtai avo(cid:151) kgvhe(cid:148) up(cid:149)xg g jat(cid:145)stasg tgr joimotij(cid:147)r jai tgr diehmo(cid:151)r acoq(cid:145)r f(cid:145)waqgr, jai id(cid:148)yr ta jostokocij(cid:145) stoiwe(cid:148)a pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 17a tou em k(cid:149)cy jamomislo(cid:151)· (cid:149)ti jat(cid:145) to (cid:145)qhqo aut(cid:149) pq(cid:146)pei ma kalb(cid:145)metai up(cid:149)xg g oijomolij(cid:147) pkeuq(cid:145) tym swediafol(cid:146)mym enacyc(cid:150)m· (cid:149)ti, cia tgm ajat(cid:146)qcastg f(cid:145)waqg, g epistqov(cid:147) jahoq(cid:148)fetai cia tom amtipqosypeutij(cid:149) poiotij(cid:149) t(cid:151)po· (cid:149)ti aut(cid:147) oq(cid:148)fetai sto (cid:145)qhqo 1 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 431/68 tou Sul- bouk(cid:148)ou, tgr 9gr Apqik(cid:148)ou 1968, pou jahoq(cid:148)fei tom amti- pqosypeutij(cid:149) poiotij(cid:149) t(cid:151)po cia tgm ajat(cid:146)qcastg f(cid:145)waqg jai tom t(cid:149)po dieke(cid:151)seyr sta s(cid:151)moqa tgr Joim(cid:149)tgtar cia tom upokocisl(cid:149) tym til(cid:150)m stom tol(cid:146)a tgr f(cid:145)waqgr (3), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 3290/ 94 (4)· (cid:149)ti g epistqov(cid:147) aut(cid:147) jahoq(cid:148)fetai, en(cid:145)kkou, s(cid:151)lvyma le to (cid:145)qhqo 17a paq(cid:145)cqavor 4 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1785/81· (cid:149)ti g f(cid:145)waqg candy oq(cid:148)shgje stom jamomi- sl(cid:149) (EJ) aqih. 2135/95 tgr Epitqop(cid:147)r, tgr 7gr Septelbq(cid:148)ou 1995, peq(cid:148) tym keptoleqei(cid:150)m evaqloc(cid:147)r tgr woqgc(cid:147)seyr tym epistqov(cid:150)m jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) stom tol(cid:146)a tgr f(cid:145)waqgr (5)· (cid:149)ti to pos(cid:149) tgr epistqov(cid:147)r pou upokoc(cid:148)fetai jat’ aut(cid:149)m tom tq(cid:149)po, (cid:149)som avoq(cid:145) tgm aqylatisl(cid:146)mg (cid:147) let(cid:145) pqosh(cid:147)jgr wqystij(cid:150)m ousi(cid:150)m f(cid:145)waqg, pq(cid:146)pei ma evaqloshe(cid:148) stgm peqiejtij(cid:149)tgt(cid:145) tour se sajwaq(cid:149)fg jai ma jahoqishe(cid:148) yr ej to(cid:151)tou am(cid:145) 1 % tgr peqiejtij(cid:149)tgtar aut(cid:147)r· (cid:149)ti g jat(cid:145)stasg tgr diehmo(cid:151)r acoq(cid:145)r (cid:147) oi eidij(cid:146)r apait(cid:147)- seir oqisl(cid:146)mym acoq(cid:150)m e(cid:148)mai dumat(cid:149)m ma jatast(cid:147)soum ama- cja(cid:148)a tg diavoqopo(cid:148)gsg tgr epistqov(cid:147)r cia tg f(cid:145)waqg am(cid:145)koca le tom pqooqisl(cid:149)· (cid:149)ti, se eidij(cid:146)r peqipt(cid:150)seir, to pos(cid:149) tgr epistqov(cid:147)r d(cid:151)matai ma jahoq(cid:148)fetai ap(cid:149) pq(cid:145)neir diavoqetij(cid:147)r v(cid:151)seyr· (cid:149)ti oi amtipqosypeutij(cid:146)r isotil(cid:148)er tgr acoq(cid:145)r pou jahoq(cid:148)- fomtai sto (cid:145)qhqo 1 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 3813/92 tou Sulbouk(cid:148)ou (6), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 150/95 (7), wqgsilopoio(cid:151)mtai cia ma letatqape(cid:148) to pos(cid:149) pou ejvq(cid:145)fetai se m(cid:149)lisla tym tq(cid:148)tym wyq(cid:150)m jai apoteko(cid:151)m tg b(cid:145)sg cia tom jahoqisl(cid:149) tym ceyqcij(cid:150)m isotili(cid:150)m tym molisl(cid:145)tym tym jqat(cid:150)m lek(cid:150)m· (cid:149)ti oi keptol(cid:146)qeier evaqloc(cid:147)r jai o jahoqisl(cid:149)r tym leta- tqop(cid:150)m aut(cid:150)m (cid:146)woum jahoqishe(cid:148) stom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 1068/93 tgr Epitqop(cid:147)r (8), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeu- ta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1482/96 (9)· (cid:149)ti g epistqov(cid:147) pq(cid:146)pei ma jahoq(cid:148)fetai am(cid:145) d(cid:151)o ebdol(cid:145)der· (cid:149)ti e(cid:148)mai dumat(cid:149)m ma tqopopoighe(cid:148) stgm emdi(cid:145)lesg wqomij(cid:147) peq(cid:148)odo· (cid:149)ti g evaqloc(cid:147) tym keptoleqei(cid:150)m aut(cid:150)m stgm paqo(cid:151)sa jat(cid:145)stasg tgr acoq(cid:145)r stom tol(cid:146)a tgr f(cid:145)waqgr, jai id(cid:148)yr stir posost(cid:150)seir (cid:147) stir til(cid:146)r f(cid:145)waqgr stgm joimotij(cid:147) jai stg diehm(cid:147) acoq(cid:145), odgce(cid:148) stom jahoqisl(cid:149) tgr epistqov(cid:147)r (cid:149)pyr amav(cid:146)qetai sto paq(cid:145)qtgla tou paq(cid:149)mtor jamomislo(cid:151)· (cid:149)ti ta l(cid:146)tqa pou pqobk(cid:146)pomtai stom paq(cid:149)mta jamomisl(cid:149) e(cid:148)mai s(cid:151)lvyma le tg cm(cid:150)lg tgr epitqop(cid:147)r diawe(cid:148)qisgr f(cid:145)waqgr, ENEDYSE TOM PAQOMTA JAMOMISLO: (cid:129)qhqo 1 Oi epistqov(cid:146)r jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) tym pqo(cid:152)(cid:149)mtym pou ama- v(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 1 paq(cid:145)cqavor 1 stoiwe(cid:148)o a) tou jamo- mislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1785/81 se vusij(cid:147) jat(cid:145)stasg jai lg letousiyl(cid:146)mym jahoq(cid:148)fomtai sto paq(cid:145)qtgla. (cid:129)qhqo 2 O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r aqw(cid:148)fei ma isw(cid:151)ei stir 2 Apqik(cid:148)ou 1998. (1) EE L 177 tgr 1. 7. 1981, s. 4. (2) EE L 206 tgr 16. 8. 1996, s. 43. (3) EE L 89 tgr 10. 4. 1968, s. 3. (4) EE L 349 tgr 31. 12. 1994, s. 105. (5) EE L 214 tgr 8. 9. 1995, s. 16. (6) EE L 387 tgr 31. 12. 1992, s. 1. (7) EE L 22 tgr 31. 1. 1995, s. 1. (8) EE L 108 tgr 1. 5. 1993, s. 106. (9) EE L 188 tgr 27. 7. 1996, s. 22. 2. 4. 98 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 102/11 O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r e(cid:148)mai desleutij(cid:149)r yr pqor (cid:149)ka ta l(cid:146)qg tou jai isw(cid:151)ei (cid:145)lesa se j(cid:145)he jq(cid:145)tor l(cid:146)kor. Bqun(cid:146)kker, 1 Apqik(cid:148)ou 1998. Cia tgm Epitqop(cid:147) Franz FISCHLER L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r tou jamomislo(cid:151) tgr Epitqop(cid:147)r, tgr 1gr Apqik(cid:148)ou 1998, cia jahoqisl(cid:149) tym epistqov(cid:150)m jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) tgr keuj(cid:147)r f(cid:145)waqgr jai tgr ajat(cid:146)qcastgr f(cid:145)waqgr se vusij(cid:147) jat(cid:145)stasg PAQAQTGLA Jydij(cid:149)r pqo(cid:152)(cid:149)mtor 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 1701 91 00 9000 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 Epistqov(cid:147) (cid:190) Ecu/100 kg (cid:190) 38,91 35,82 38,91 35,82 (1) (1) (2) (1) (1) (2) (cid:190) Ecu/1 % fawaq(cid:149)fgr (cid:253) 100 kg (cid:190) 0,4230 (cid:190) Ecu/100 kg (cid:190) 42,30 41,90 41,90 1701 99 90 9100 0,4230 (cid:190) Ecu/1 % fawaq(cid:149)fgr (cid:253) 100 kg (cid:190) (1) To paq(cid:149)m pos(cid:149) evaql(cid:149)fetai stgm ajat(cid:146)qcastg f(cid:145)waqg apod(cid:149)seyr 92 %. Am g ap(cid:149)dosg tgr enac(cid:149)lemgr ajat(cid:146)qcastgr f(cid:145)waqgr ap(cid:146)wei jat(cid:145) 92 %, to pos(cid:149) tgr eisvoq(cid:145)r pou evaql(cid:149)fetai upokoc(cid:148)fetai s(cid:151)lvyma le tir diat(cid:145)neir tou (cid:145)qhqou 17a paq(cid:145)cqavor 4 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1785/81. (2) Jahoqisl(cid:149)r pou amast(cid:146)kketai ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 2689/85 tgr Epitqop(cid:147)r (EE L 255 tgr 26. 9. 1985, s. 12), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 3251/85 (EE L 309 tgr 21. 11. 1985, s. 14)


title: Luonto.

eurovoc_concepts:
environmental protection
public awareness campaign