title: Έκθεση προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με αντικείμενο τις απαιτησεις εναρμόνισης - Οδηγία 96/92/ΕΚ σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρισμού

eurovoc_concepts:
approximation of laws
competition
electrical energy
renewable energy
single market

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 16. 03. 1998 COM(1998) 167 τελικό ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΉΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗΣ ΟΔΗΓΙΑ 96/92/ΕΚ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ (υποβληθείσα από την Επιτροπή) ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗΣ ΟΑΗΓΙΑ 96/92/ΕΚ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΑ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΗΑΕΚΙΡΙΣΜΟΥ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Κατ' εφαρμογή του άρθρου 25 παράγραφος 1 της οδηγίας 96/92/ΕΚ1 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρισμού "πριν από το τέλος του πρώτου έτους μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση για τις απαιτήσεις εναρμόνισης που δεν συνδέονται με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Εάν χρειάζεται, η Επιτροπή συνοδεύει την έκθεση με τις προτάσεις εναρμόνισης που είναι αναγκαίες για την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας". Στο πλαίσιο αυτό, το ζήτημα της εναρμόνισης αφορά κατά κύριο λόγο τα θέματα της φορολογίας ενεργειακών προϊόντων και περιβαλλοντικούς προβληματισμούς. Το θέμα της φορολογίας συζητείται τη στιγμή αυτή από το Συμβούλιο, στο πλαίσιο της πρότασης της Επιτροπής2 για τη σύσταση "κοινού πλαισίου φορολογίας της ενέργειας". Η παρούσα έκθεση ως εκ τούτου επικεντρώνεται στο ζήτημα του περιβάλλοντος, και συγκεκριμένα στο ρόλο της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές στην ενιαία αγορά. Σχετικά με το ζήτημα αυτό, οι πραγματοποιηθείσες επαφές μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και των κρατών μελών απεκάλυψαν τεράστια ποικιλία προτεινόμενων ή ήδη καθιερωμένων συστημάτων για την υποστήριξη της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές. Δεν προέκυψε ίδια ποικιλία όσον αφορά τη μεταχείριση της ηλεκτρικής ενέργειας από σταθμούς συνδυασμένης παραγωγής θερμότητας και ηλεκτρισμού και ως εκ τούτου η παρούσα έκθεση δεν πραγματεύεται το υπόψη θέμα. Η συνύπαρξη διαφορετικών συστημάτων για τις ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές φαίνεται ότι είναι πιθανό ότι οδηγεί σε στρεβλώσεις και περιορισμούς το3ν εμπορικών συναλλαγών. Στην πρόσφατη Λευκή Βίβλο3 σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπου τονίστηκε η σημασία της κατοχύρωσης ισότιμης πρόσβασης για τις ανανεώσιμες πηγές στην αγορά ηλεκτρισμού, δηλώθηκε ότι η Επιτροπή προτίθεται να προτείνει σύντομα οδηγία εναρμόνισης στο υπόψη πεδίο τόσο για λόγους εσωτερικής αγοράς, όσο και για την υποστήριξη της ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών. Η παρούσα έκθεση αποτελεί το πρώτο βήμα στην ετοιμασία μιας τέτοιας οδηγίας. II. ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ Τον Δεκέμβριο του 1997 πραγματοποιήθηκε στο Κυότο η "Τρίτη συνδιάσκεψη των μερών στη συμφωνία-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την κλιματική αλλαγή". Για την Ευρωπαϊκή Ένωση η συνδιάσκεψη αυτή σήμανε ότι η Κοινότητα συμφώνησε να δεσμευθεί για ποσοστό 8% μείωσης των εκπομπών αερίοη' θερμοκηπίου κατά την περίοδο 2008 έως 2012, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990. Χρειάζεται να ληφθούν μείζονες αποφάσεις στο χώρο της ενεργειακής 1 ΕΕ αριθ. L 27/20, της 30. 1. 97, σ. 20. 2 COM(97) 30 τελικό, της 12. 3. 1997, Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την "Αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων" 3 COM(97) 599, της 26. 11. 97, "Ενέργεια για το μέλλον: Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας - Λευκή Βίβλος για κοινοτική στρατηγική και σχέδιο δράσης". - Λ - πολιτικής, εστιαζόμενες στη μείωση της έντασης ενέργειας και άνθρακα, ωσι» να επιτευχθεί η ανωτέρω περιστολή των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Η επίσπευση της διείσδυσης των ανανεώσιμων ενεργειακών πηγών στην ηλεκτροπαραγο)γή θεωρείται από την Επιτροπή ως μείζων δυνητικός τομέας δράσης, που θα επιτρέψει στην ΕΕ να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της στο επίμαχο πεδίο. Η σημασία των ανανεώσιμων ενεργειακών πηγών έχει επίσης τονισθεί στο πραπόκολλο της συνδιάσκεψης-πλαισίου των Ηνωμένων EOvo'w σχετικά με την κλιματική αλλαγή. Ζητείται από τις χώρες που έχουν συμφωνήσει για το πρωτόκολλο να προωθήσουν, αναζητήσουν, αναπτύξουν και αυξήσουν τη χρήση νέων και ανανεώσιμων ενεργειακών μορφών ως σοβαρό μέσο περιστολής των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Πρόσφατα παρουσιάσθηκε, στην προαναφερθείσα Λευκή Βίβλο4 σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η πολιτική της Επιτροπής στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών. Η Λευκή αυτή Βίβλος δίνει γενική εικόνα των στόχων της Επιτροπής όσον αφορά την κοινοτική ενεργειακή πολιτική, οι οποίοι αναλύθηκαν στη Λευκή Βίβλο της με τίτλο "Μία ενεργειακή πολιτική για την Ευρωπαϊκή Ένωση"5. Στο έγγραφο προσδιορίζονται τρεις καίριοι στόχοι στον ενεργειακό τομέα: βελτιωμένη ανταγωνιστικότητα, ασφάλεια του εφοδιασμού και προστασία του περιβάλλοντος. Η προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θεωρείται ως σημαντικός παράγων για την επίτευξη των ανωτέρω στόχων. πηγές ποσοστό αντιπροσωπεύουν Η Λευκή Βίβλος σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας περιλαμβάνει κοινοτική στρατηγική και σχέδιο δράσης προκειμένου να αυξηθεί ουσιοχκυς το ποσοστό χρήσης των ανανεώσιμων πηγών σε 12% κατά το έτος 2010. Σήμερα, οι ανανεώσιμες της ηλεκτροπαραγωγής της ΕΕ. Οι ανωτέρω αριθμητικές τιμές περιλαμβάνουν τους μεγάλους υδροηλεκτρικούς σταθμούς, για τους οποίους είναι πολύ περιορισμένες οι δυνατότητες εκμετάλλευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για περιβαλλοντικούς λόγους. Τούτο σημαίνει ότι θα είναι σοβαρές οι απαιτούμενες αυξήσεις στη χρήση των λοιπών ανανεώσιμων ενεργειακών πηγών, προκειμένου να επιτευχθεί ο συνολικός στόχος του 12%. Επειδή ο ηλεκτρισμός αποτελεί τον μοναδικό σοβαρότερο ενεργειακό τομέα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αντιπροσωπεύοντας ποσοστό περίπου 40% της ακαθάριστης ενεργειακής κατανάλωσης, ουσιώδες μέρος της αυξημένης χρήσης ανανεώσιμων πηγών οφείλει να πραγματοποιηθεί στην ηλεκτροπαραγωγή. περίπου 6% Τουλάχιστον στο μεσοπρόθεσμο ορίζοντα φαίνεται πιθανό ότι ο παραγόμενος από ανανεώσιμες πηγές ηλεκτρισμός θα στοιχίζει περισσότερο από εκείνον που παράγεται από ανταγωνιστικά καύσιμα. Ως εκ τούτου θα είναι αναγκαίοι μηχανισμοί προώθησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Επί του παρόντος, ο ηλεκτρισμός που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές πιθανώς να φαίνεται ακριβότερος από εκείνον που προέρχεται από ανταγο)νιστικά καύσιμα, επειδή δεν συνεκτιμώνται τα οφέλη των ανανεώσιμων πηγών για το περιβάλλον, καθώς και η παρεχόμενη στήριξη για ανταγωνιστικά καύσιμα. Πρέπει να ασκηθούν πολιτικές για τη συνεκτίμηση των ανωτέρω παραγόντων και για την ενθάρρυνση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Τα κράτη μέλη προτείνουν ή έχουν ήδη καθιερώσει διάφορους μηχανισμούς για να αυξηθεί η χρήση των ανανεώσιμων ενεργειακών πηγών. Οι μηχανισμοί αυτοί τιμές για τους παραγωγούς, φοροαπαλλαγές, περιλαμβάνουν εγγυημένες 4 Βλέπε υποσημείωση 3. 5 COM(95) 682, της 13. 12. 1995, "Μια ενεργειακή πολιχική για χην Ευρωπαϊκή Ένωση' -2- μηχανισμούς απευθείας σχήριξης ανά παραγόμενη kWh κλπ. Σε μία μη απελευθερωμένη αγορά, όπου ο ηλεκχρισμός πωλείχαι σε δέσμιους πελάτες που δεν έχουν καμία άλλη επιλογή προμηθευτή, η απουσία κοινών κανόνων δεν προκαλεί τυχόν στρεβλώσεις στις συναλλαγές ηλεκτρισμού μεταξύ των κρατούν μελών, επειδή το εμπόριο είναι περιορισμένο και υπάγεται σε αυστηρούς κανονισμούς. Σε μια απελευθερωμένη όμως αγορά ηλεκτρισμού, ή ακόμη και σε μια εν μέρει απελευθερωμένη αγορά, απαιτούνται κάποιοι εναρμονισμένοι κανόνες σχετικά με τη μεταχείριση των ανανεώσιμων πηγών. Η ανάγκη για συντονισμό ως προς το θέμα αυτό αναφαίνεται από τα εξής δύο ζητήματα που χρειάζεται να αντιμετωπιστούν: Κατά πρώτο, η απελευθέρωση θα συνεπάγεται στρεβλώσεις στις εμπορικές συναλλαγές ηλεκτρισμού παραγόμενου από ανανεώσιμες πηγές. Υποθέσατε, για παράδειγμα, ότι η χώρα Χ κατέβαλε υψηλές κρατικές ενισχύσεις σε ηλεκτροπαραγωγούς από ανανεώσιμες πηγές, ενώ η χώρα Υ χρησιμοποίησε σύστημα πράσινων πιστοποιητικών. Σε περίπτωση που επιτραπεί από τη χώρα Υ να εκδώσουν και πωλήσουν πράσινα πιστοποιητικά σε αυτήν παραγωγοί από τη χώρα Χ, οι τελευταίοι πιθανώς να λάβουν διπλή υποστήριξη. Από την άλλη πλευρά, οι παραγωγοί της χώρας Υ που πωλούν στη Χ δεν θα λάβουν καμιά στήριξη. Μπορούν, τουλάχιστον θεωρητικώς, να συγκροτηθούν μηχανισμοί που να αποκλείουν μία τέτοια κατάσταση. Ωστόσο, θα πρέπει να αποφευχθούν υπέρμετρα γραφειοκρατικοί και πολύπλοκοι μηχανισμοί όπου εμπλέκονται τα συστήματα παροχής υποστήριξης σε όλα τα κράτη μέλη, επειδή θα συνεπάγονταν πολύ υψηλό κόστος. Θα ήταν προτιμότερη μια απλούστερη θεώρηση. Κατά δεύτερον, σε περίπτωση που το επίπεδο υποστήριξης διαφέρει σοβαρά μεταξύ των κρατών μελών, αυτό μπορεί επίσης να συνεπάγεται σημαντικές στρεβλώσεις του γενικότερου εμπορίου και ανταγωνισμού. Ο ηλεκτρισμός από ανανεώσιμες πηγές θα κοστίζει, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα, περισσότερο απ'ό,τι ο παραγόμενος από "συμβατικές" πηγές (ορυκτά/πυρηνικά καύσιμα) ηλεκτρισμός. Σε περίπτωση που οι ανανεώσιμες πηγές αντιπροσωπεύουν υψηλό ποσοστό της συνολικής εγχώριας ηλεκτροπαραγωγής, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση του συνολικού μέσου κόστους ηλεκτροπαραγωγής σε ένα κράτος μέλος, σε σύγκριση με γειτονική χώρα που δεν έχει αναπτύξει πολιτική ανανεώσιμων ενεργειακών πηγών, ή σε σύγκριση με ανεξάρτητο παραγωγό ηλεκτρισμού (ΙΡΡ) που χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα. Εάν όλοι οι πελάτες σε ένα δεδομένο κράτος μέλος, είτε είναι αποδεκτοί είτε όχι, δεν υποστηρίζουν οικονομικώς μια τέτοια πολιτική ανανεώσιμων πηγών, οι αποδεκτοί πελάτες, εάν ήσαν ελεύθεροι, θα προτιμούσαν κανονικώς να μην καταβάλουν αυτή την "επαύξηση για τις ανανεώσιμες πηγές", προμηθευόμενοι ως εκ τούτου ηλεκτρισμό από το εξωτερικό ή από ΙΡΡ. Κατά συνέπεια, θα μειωνόταν η υπόψη συνολική βάση πελατών, σημαίνοντας ότι θα ηύξανε το επιπρόσθετο κόστος των ανανεώσιμων πηγών ανά πελάτη, οδηγώντας σε υψηλότερες εγχώριες τιμές και τοιουτοτρόπως ωθώντας περαιτέρω αποδεκτούς πελάτες μικρότερης ελαστικότητας τιμής να αναζητήσουν προμήθειες από αλλού. Κατ' αυτόν τον τρόπο θα στρεβλώνονταν οι αγορές μέσω "φαύλου κύκλου", διώχνοντας όλο και περισσότερους αποδεκτούς πελάτες από το εγχώριο σύστημα, όχι εξαιτίας μη αποδοτικής ή μη ανταγωνιστικής "συμβατικής" ηλεκτροπαραγωγής, αλλά απλώς εξαιτίας σοβαρής ασκούμενης πολιτικής υπέρ των ανανεώσιμων πηγών. Προφανώς, η πιθανότητα ή/και η έκταση ενός τέτοιου φαινομένου θα εξαρτηθεί. από ορισμένους παράγοντες, το επιπλέον κόστος των ανανειήσιμων πηγο')\\ το ποσοστό των προμηθευόμενων ποσοτήτων παραγόμενου από ανανεώσιμες πηγές ηλεκτρισμού επί των συνολικών αγορών κλπ. 3- Τοιουτοτρόπως, ανακύπτει το ζήτημα πώς θα κατοχυρωθεί η καθιέρωση και ανάπτυξη τεχνολογιών ανανεώσιμων πηγών στο πλαίσιο μιας ενιαίας αγοράς ηλεκτρισμού. Σχετικώς με αυτό, η ευχέρεια των αποδεκτών πελατών να αγοράζουν ηλεκτρισμό από παντού στην ΕΕ εγείρει δύο βασικά προβλήματα. Το πρώτο αφορά την καθιέρωση μηχανισμών για την κατοχύρωση της προμήθειας και χρηματοδότησης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ενώ το δεύτερο - πρόβλημα εξηρτημένο από το πρώτο - για όσους πελάτες υποχρεούνται να καλύπτουν ορισμένο ποσοστό των αναγκών τους σε ηλεκτρισμό από ανανεώσιμες πήγες, τη δυνατότητα να προμηθεύονται τις σχετικές ποσότητες από το εξωτερικό ("εισαγωγές και εξαγωγές"). III. ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ Κατά την ανάλυση των ανωτέρω συστημάτων είναι ανάγκη να εξετάζονται κατά πρώτον οι διατάξεις που περιέχονται στην οδηγία, κατά δεύτερο τα μέτρα που λαμβάνονται σε επίπεδο κρατών μελών και τέλος η συμβατότητα των εν λόγω συστημάτων προς την οδηγία και το δίκαιο της ΕΕ. 1. II οδηγία Η οδηγία προβλέπει ρητώς ένα μόνο μηχανισμό για την ευνοϊκή μεταχείριση του ηλεκτρισμού που παράγεται από ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές, στο άρθρο Η παράγραφος 3: "Ένα κράτος μέλος δικαιούται να επιβάλει στο φορέα εκμετάλλευσης του συστήματος, όταν κατανέμει τα φορτία στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, να δίνει προτεραιότητα στις εγκαταστάσεις παραγωγής που χρησιμοποιούν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή απόβλητη ενέργεια ή συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού". Το ανωτέρω αποτελεί εξαίρεση από τον βασικό κανόνα, που καθιερώνεται με το άρθρο 8 παράγραφος 2, ότι υπό κανονικές περιστάσεις η " κατανομή φορτίων στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και η χρήση διασυνδετικών γραμμών γίνεται βάσει κριτηρίων (τα οποία). λαμβάνουν υπόψη την οικονομική προτεραιότητα της ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από διαθέσιμες μονάδες παραγωγής. ". Ο ανωτέρω μηχανισμός είναι όντως εκείνος που ακολουθούσαν τα περισσότερα κράτη μέλη πριν από την απελευθέρωση της αγοράς: ο φορέας εκμετάλλευσης του συστήματος μεταφοράς (TSO) προμηθεύεται ηλεκτρική ενέργεια παραγόμενη από ανανεώσιμες πηγές (συνήθως σε ευνοϊκές τιμές) και τη μεταβιβάζει στους δέσμιους πελάτες του, κατανέμοντας το σχετικό κόστος στο σύνολο της βάσης δέσμιων πελατών. θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι η οδηγία αυτοπεριορίζεται στις προτιμήσεις κατανομής. Δεν καλύπτει μηχανισμούς που παρέχουν άμεση ή έμμεση υποστήριξη σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και δεν επιτρέπει αφεαντής στα κράτη μέλη να εξουσιοδοτούν τους αποδεκτούς πελάτες να προμηθεύονται το μερίδιο "τους" ανανεώσιμων ενεργειακών πηγών - είτε άμεσα είτε μέσω της επιβολής εισφορών ή πράσινων πιστοποιητικών. τον TSO να υποχρεώνει Στην πραγματικότητα επομένως, ο προβλεπόμενος στην οδηγία μηχανισμός φαίνεται ότι είναι περιορισμένης χρήσης - ελλείψει συνοδευτικών μέτρων που δεν επιτρέπονται ρητώς από την οδηγία - επιτρέποντας στα κράτη μέλη να αναπτύξουν ή διατηρήσουν σοβαρή πολιτική προώθησης των ανανεώσιμων πηγών. -4 Ως εκ τούτου, εφόσον τα κράτη μέλη επιθυμούν να υποστηρίξουν τις ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές πέραν των προτιμήσεων κατανομής, οφείλουν να προσφύγουν σε δύο άλλες διατάξεις της οδηγίας: το άρθρο 3 παράγραφος 2 - υποχρεώσεις παροχής δημόσιας/περιβαλλοντικής υπηρεσίας, και το άρθρο 24 - μεταβατικά καθεστώτα. Αφού κοινοποιηθούν τα ανωτέρω συστήματα, η Επιτροπή εξετάζει τότε κατά πόσο συμβιβάζονται προς την οδηγία. Το ζήτημα αυτό αναλύεται στο κατοπέρω σημείο 3. 2. 2. Συστήματα αναπτυσσόμενα σε επίπεδο κρατών μελών Τα κράτη μέλη έχουν κατά συνέπεια σκεφθεί κατά ποίο τρόπο να αντιμετο^πίσουν το ζήτημα αυτό. Διαφορετικοί τύποι μηχανισμών έχουν εφαρμοσθεί ανά την ΕΕ ή εξετάζονται σε επίπεδο κρατών μελών. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ορισμένα από (ή μπορούν να τα κατωτέρω παρατιθέμενα στοιχεία χρησιμοποιούνται χρησιμοποιηθούν) σε συνδυασμό μεταξύ τους. Οι μηχανισμοί - ή στοιχεία των μηχανισμών - υπάγονται σε δύο βασικές κατηγορίες. Κατά πρώτο, συστήματα ενισχύσεων - με σκοπό την κάλυψη του κόστους τέτοιων μηχανισμών και κατά δεύτερο, συστήματα με σκοπό τη χρηματοδότηση των ενισχύσεων. 2. 1. Μηχανισμοί στήριξης. Υφίσταται πλήθος διαφορετικών μηχανισμών ενίσχυσης, μεταξύ άλλων οι εξής: κατοχυρωμένη υποχρέωση αγοράς σε εγγυημένη τιμή - συχνά με βάση την αποφευγόμενη δαπάνη ή υπολογισμό με βάση κανονιστική ρύθμιση στο αναγκαίο επίπεδο ενίσχυσης που απαιτείται για την απόκτηση του επιθυμητού επιπέδου ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές- φοροαπαλλαγή, ιδιαίτερα από ενεργειακούς φόρους και φόρους C02, αλλά εξίσου από μη ενεργειακούς φόρους- μηχανισμός στήριξης ανά παραγόμενη kWh- άλλα εργασίες Ε&Α, κεφαλαιουχικές επενδύσεις κλπ. Οι ανωτέρω ενισχύσεις μπορεί να υποστήριξης- υποστήριξη συστήματα για • χορηγούνται είτε σε επίπεδο κράτους μέλους είτε σε κοινοτικό επίπεδο. 2. 2 Μηχανισμοί με σκοπό τη χρηματοδότηση ή συμπλήρωση συστημάτων παροχής στήριξης. Και εδώ έχουν αναπτυχθεί - ή ευρίσκονται υπό ανάπτυξη - ορισμένες παραλλαγές. Εισφορά σε όλους τους καταναλωτές ηλεκτρισμού στο εσωτερικό ενός δεδομένου κράτους μέλους, χαρακτηριζόμενη ως εισφορά "ανανεώσιμο)ν", "πράσινη" ή "μη ορυκτών καυσίμων". Υποχρέωση καταβολής υπέχουν όλοι οι πελάτες, ανεξάρτητα του κατά πόσο πράγματι προμηθεύονται ηλεκτρισμό στο επίμαχο κράτος μέλος (βλ. όμως κατωτέρα), εισαγωγές και εξαγωγές). Η εισφορά μπορεί να αποτελεί σταθερό καταβαλλόμενο ποσό ανά καταναλωμένη kWh, ή διαφανές και χωριστό τέλος προστιθέμενο στα τιμολόγια μεταφοράς. Η εισφορά καθορίζεται από το υπόψη κράτος μέλος και ποικίλλει ανάλογα με το επίπεδο υποστήριξης που το κράτος μέλος νομίζει ότι είναι αναγκαίο 5- για να δημιουργεί το απαιτούμενο ύψος ηλεκτροπαραγαχ/ής από ανανεώσιμες πηγές. Σύστημα πράσινων πιστοποιητικών Στο σύστημα αυτό το κράτος μέλος απλώς αποφασίζει το επίπεδο ποσοτήτων ηλεκτρισμού από ανανεώσιμες πηγές που επιθυμεί να παραχθεί (ή καταναλωθεί - βλ. κατωτέρω , εισαγωγές και εξαγωγές) εντός του ηλεκτρικού του συστήματος. 'Επειτα απλώς επιβάλλει σε όλους του καταναλωτές να προμηθεύονται ποσοστό χ % των αναγκών τους σε ηλεκτρισμό από ανανεώσιμες πηγές. Προφανώς, δεδομένης της αδυναμίας διαχωρισμού των παραγόμενων "πράσινων" ηλεκτρονίων από τα "συμβατικά", δεν είναι δυνατό για όλους τους πελάτες πράγματι να προμηθεύονται το x % του ηλεκτρισμού που προέρχεται πραγματικά από ανανεώσιμες πηγές. Για να ξεπεραστεί αυτό, υποχρεούνται οι καταναλωτές να αγοράζουν "πράσινα πιστοποιητικά" που αντιπροσωπεύουν το ποσοστό x % των συνολικών τους αναγκών. Τα πράσινα πιστοποιητικά εκδίδονται από παραγωγούς που χρησιμοποιούν ανανεώσιμες πηγές, υπό τον έλεγχο των ενδεδειγμένων αρχών των κρατών μελών. Οι εγχώριοι καταναλοπές προμηθεύονται τα πιστοποιητικά από τις εταιρείες διανομής που τους ηλεκτροδοτούν. Στην πράξη επομένως οι παραγωγοί ηλεκτρισμού από ανανεώσιμες πηγές πωλούν την ηλεκτρική τους ενέργεια στον TSO σε κανονικές τιμές αγοράς. Το επιπρόσθετο κόστος της παραγωγής ηλεκτρισμού από ανανεώσιμες πηγές καλύπτεται από την τιμή που καταβάλλουν για τα πράσινα δέσμιοι. πιστοποιητικά οι Τοιουτοτρόπως, αναπτύσσεται δευτερογενής αγορά για πράσινα πιστοποιητικά τα οποία τιμολογούνται συναρτήσει της διαφοράς μεταξύ της αγοραίας τιμής του ηλεκτρισμού και του (μέσου) κόστους ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές που επιπροστίθεται στην αγοραία αυτή τιμή. καταναλωτές, αποδεκτοί και τελικοί Αντισταθμιστικές πληρωμές σε ταμείο ανανεώσιμων Οι εταιρείες διανομής ηλεκτρισμού υποχρεούνται κατά το νόμο να καλύπτουν ποσοστό x % των αναγκών τους σε ηλεκτρισμό υπό ανανεώσιμες πηγές. Εφόσον δεν εκπληρώσουν την υποχρέωση αυτή οφείλουν, εναλλακτικώς, να καταβάλουν αντισταθμιστικό ποσό σε ταμείο ανανεώσιμων. Το ταμείο αυτό χρησιμοποιείται επιλεκτικά για τη χορήγηση στήριξης σε για σταθμούς επενδύσεις, π. χ. μέσω διευκολύνσεων βασιζόμενους σε ανανεώσιμες πηγές. Υπονρέωση προιιήθειας Οι καταναλωτές σε ένα κράτος μέλος πιθανώς να υποχρεούνται να προμηθευθούν πραγματικά το μερίδιο "τους" ηλεκτρισμού παραγόμενου από ανανεώσιμες πηγές που αποφασίζει η κυβέρνηση ότι πρέπει να αποκτηθεί από τον TSO. Στην περίπτωση αυτή υποχρεούνται να αγοράζουν το μερίδιο αυτό σε τιμή υπεράνω της αγοραίας, που αντανακλά το επιπρόσθετο κόστος παραγωγής ηλεκτρισμού από ανανεώσιμες πηγές. Για το στοιχείο αυτό καταρτίζεται χωριστός λογαριασμός, ώστε το συνεπαγόμενο επιπρόσθετο κόστος να είναι διαφανές. Λοιπά un οικονοιιικά ιιέτρα: Γενική δυνατότητα για τον TSO να αρνείται την πρόσβαση στο δίκτυο από τρίτων αποδεκτούς πρόσβασης απαιτήσεις πελάτες για μερών/διαμετακόμισης σε περίπτωση που κατέστη δυσχερής η μεταβίβαση σε πελάτες των ποσοτήτων ηλεκτρισμού που παρήχθησαν από ανανεώσιμες πηγές και τις οποίες υποχρεώθηκε από την κυβέρνηση να αγοράσει. 3. Ανάλυση των ανωτέρω διαφόρων θεωρήσεων: συμβατότητα προς το κοινοτικό δίκαιο Οι μηχανισμοί που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη πρέπει να αναλυθούν υπό διάφορες σκοπιές: κρατικές ενισχύσεις, συμβατότητα προς την οδηγία και τη συνθήκη, ιδιαίτερα τις διατάξεις προστασίας του περιβάλλοντος. Κανόνες που καθορίζουν κοινό πλαίσιο για τους μηχανισμούς υποστήριξης θα αποτελούσαν μείζον βήμα προόδου επειδή θα αποσαφήνιζαν την ελευθερία χειρισμών εκ μέρους των κρατών μελών και θα μείωναν τις στρεβλωτικές επενέργειες. Τούτο θα επέτρεπε στα κράτη μέλη να προωθήσουν αποδοτικότερα τις ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές. 3. 1 Κρατικές ενισχύσεις Το ζήτημα των κρατικών ενισχύσεων αντιμετωπίζεται χωριστά από εκείνο της συμβατότητας προς την οδηγία και τα άρθρα της συνθήκης επί των οποίων βασίζεται η τελευταία. Δεν προτείνεται να συζητηθεί το ζήτημα αυτό στο πλαίσιο της παρούσας ανάλυσης. Ωστόσο, μπορεί να σημειωθεί ότι μέχρι τώρα η Επιτροπή υιοθετούσε ευνοϊκή στάση όσον αφορά τις ενισχύσεις προς την παραγα)γή από ανανεώσιμες πηγές, που εξετάζονταν κατ' εφαρμογή του σημείου 2. 3 τυ>\· κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για περιβαλλοντικούς σκοπούς6. Η στάση αυτή θα συνεχιστεί, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη εγκατάστασης και εδραίωσης της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρισμού. 3. 2 Συμβατότητα προς την οδηγία και το δίκαιο της ΕΕ Η οδηγία, κατ' εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 3, καλύπτει μόνο την απόδοση προτεραιότητας στις ανανεώσιμες πηγές κατά την κατανομή σε επίπεδο TSO. Λφεαντής, δεν καλύπτει κανένα από τους ανωτέρω μηχανισμούς. Υπό τις περιστάσεις αυτές, έχει σημασία η προσφυγή σε δύο άλλες διατάξεις της οδηγίας: το άρθρο 3 παράγραφος 2 - υποχρεώσεις δημόσιας/περιβαλλοντικής υπηρεσίας, και θεωρητικώς το άρθρο 24 (μεταβατικά καθεστώτα). Με βάση ακριβώς τις ανωτέρω διατάξεις, προβαλλόμενες υπό το φως της ενεργού κοινοτικής πολιτικής για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών όπως παρατίθεται στην πρόσφατα εκδοθείσα Λευκή Βίβλο, θα χρειαστεί να εξεταστεί η συμβατότητα των μέτρων προς την προαναφερθείσα οδηγία. Στην πραγματικότητα όμως θεωρείται ότι σχεδόν όλοι οι υιοθετηθέντες μηχανισμοί στο πλαίσιο αυτό θα χρειαστεί να εξεταστούν υπό το φως των διατάξεων του άρθρου 3 παράγραφος 2 για τις υποχρεώσεις παροχής περιβαλλοντικής υπηρεσίας. Το άρθρο 24 για τα μεταβατικά καθεστώτα προβλέπει προσωρινά συστήματα στήριξης που θα παύσουν να υφίστανται στο ορατό μέλλον και επομένως φαίνεται ότι δεν είναι κατάλληλα για τις ανανεώσιμες πηγές. Αντιθέτως, τα επίμαχα συστήματα για τις ανανεώσιμες πηγές προβλέπεται να ενεργοποιηθούν στο ορατό μέλλον. Ωστόσο, αυτό χρειάζεται να επανεξετάζεται σε τακτά διαστήματα. 'Οταν κρίνεται κατά πόσο οποιοδήποτε από τα προαναφερθέντα συστήματα συμβιβάζεται με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας, είναι ανάγκη να Βλέπε κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για σκοπούς προστασίας του περιβάλλοντος (ΕΕ αριθ. C 72, της 10. 3. 1994, σ. 3). - 7- συνεκτιμώνται οι αρχές που έταξε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όταν ερμήνευσε το άρθρο 90 της συνθήκης ΕΚ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις της συνθήκης σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία και τον ανταγωνισμό. Ενώ δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας εξέτασης μία εξαντλητική συζήτηση της ανωτέρω νομολογίας, είναι σαφές ότι οι ακόλουθες βασικές αρχές θα καθοδηγούν την Επιτροπή όταν αναλύει τυχόν υποχρεώσεις παροχής περιβαλλοντικής υπηρεσίας, όπως αυτές που εξετάσθηκαν αναπέρω. Κατά πρώτον, η Επιτροπή θα αρχίσει πάντα την εξέταση της ερωτο')ντας κατά πόσο είναι θεμιτός ο υποκρυπτόμενος στόχος τον οποίο επιδιώκει το κράτος μέλος - δηλαδή ότι θα μπορούσε να επιτρέψει την παρέκκλιση από τους συνήθεις κανόνες για τον ανταγωνισμό/την ελεύθερη κυκλοφορία. Στο πλαίσιο αυτό 0α πρέπει να επισημανθεί ότι η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχουν αναγνωρίσει ότι η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί αφενός υποχρεωτική απαίτηση που πιθανώς να περιορίζει την εφαρμογή του άρθρου 30 της συνθήκης, και αφετέρου ένα στόχο που μπορεί να επιτρέπει την εξαίρεση - κατ' εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 - από μια περιοριστική συμφωνία για τον ανταγωνισμό7. Τοιουτοτρόπως, σε γενικές γραμμές συμπεραίνεται ότι οι μηχανισμοί αυτοί ανταποκρίνονται στην πρώτη αυτή δοκιμή. Κατά δεύτερον, η Επιτροπή θα εξετάσει κατά πόσο τα υπόψη μέτρα είναι εύλογα και αναλογικά ώστε να εκπληρωθούν οι στόχοι του οποίους επιδιώκουν τα κράτη μέλη. Προφανώς, κάθε μηχανισμός πρέπει να εξετασθεί με βάση αυτό που αξίζει ο ίδιος. Ωστόσο, οπωσδήποτε κατά την εξέταση του ανωτέρω ζητήματος είναι βασικό να γίνει αντιπαραβολή συγκρίσιμων συστημάτων που επιζητούν όλα τους ίδιους στόχους. Για τον προσδιορισμό της αναλογικότητας ενός μηχανισμού είναι ανάγκη να εξεταστεί κατά πόσο υφίστανται εναλλακτικές λύσεις που αναστέλλουν λιγότερο τον ανταγωνισμό και τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατο>ν μελών, ωστόσο, ικανοποιούν εξίσου τους επίμαχους στόχους. Προφανώς, επί του παρόντος έχει περιορισμένη σημασία η πτυχή αυτή της ανάλυσης: τα διάφορα συστήματα ευρίσκονται είτε στα αρχικά τους στάδια είτε ακόμη στο στάδιο σύλληψης. Στο μέλλον, μόλις τεθούν σε ισχύ, η πλευρά αυτή θα αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία. Τέλος, ένα περαιτέρω θέμα που θα απαιτήσει προσεκτική εξέταση στο πλαίσιο των χρηματοδοτούμενων από εισφορά μηχανισμών είναι το ζήτημα του επιπέδου στο οποίο θα μπορούσε να επιβληθεί η εισφορά. Μια τέτοια εισφορά μπορεί να επιβληθεί είτε στο επίπεδο της παραγωγής είτε της μεταφοράς είτε, συνηθέστερα, σε επίπεδο κατανάλωσης. Ενώ η Επιτροπή δεν έχει καταλήξει σε κανένα τελικό συμπέρασμα όσον αφορά τα σχετικά πλεονεκτήματα των διαφόρίυν αυτών θεωρήσεων, πράγματι φαίνεται ότι η επιβολή εισφοράς σε επίπεδο καταναλωτή παρουσιάζει ορισμένα αξιόλογα πλεονεκτήματα. Μια τέτοια εισφορά συνδέεται άμεσα με το ποσό της πράγματι χρησιμοποιούμενης ηλεκτρικής ενέργειας και παρουσιάζει υψηλό βαθμό διαφάνειας. Εάν όμως επιβαλλόταν εισφορά σε επίπεδο μεταφοράς θα ανέκυπταν ορισμένες δυσκολίες. Κατά πρώτον, η πληρωμή δεν θα σχετιζόταν άμεσα με την ποσότητα της καταναλωμένης ηλεκτρικής ενέργειας (επειδή δεν είναι σταθερή η σχέση μεταξύ της απόστασης μεταφοράς της ηλεκτρικής ενέργειας και της καταναλωμένης ποσότητας). Τούτο συμβαίνει ειδικότερα με την περίπτωση της αυτοπαραγωγής, η οποία δεν διακινείται μέσοι του δικτύου. Κατά δεύτερο, τούτο θα παρουσίαζε αναπόφευκτο μειονέκτημα για το κοινοτικό εμπόριο ηλεκτρισμού. Το μειονέκτημα αυτό θα επιδεινούτο στις ενέργειας περιπτώσεις όπου διενεργείται εμπορική συναλλαγή ηλεκτρικής 7 Βλέπε 22η έκθεση περί ανταγωνισμού Ι στην παράγραφο 77. -8- εκατέρωθεν των συνόρων, επειδή θα επιβάλλονταν δύο "εισφορές μεταφοράς". II κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη στην περίπτωση της διαμετακόμισης. Οι δυσκολίες αυτές έχουν επίσης γίνει παραδεκτές στην πρόταση της Επιτροπής για οδηγία σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας ενεργειακών προϊόντων (όπου γίνεται παραπομπή στο τμήμα Ι), στην οποία συνιστάται να φορολογηθεί η κατανάλωση μάλλον παρά η παραγωγή ηλεκτρισμού. Η πρόταση αυτή προβλέπει επίσης φορολογική υποστήριξη της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές. Επιπλέον, τα διαφορετικά επίπεδα ή οι διαφορετικές μέθοδοι επιβολής εισφοράς πιθανώς να οδηγήσουν επίσης σε στρεβλώσεις του εμπορίου. Θα πρέπει επίσης να σημεια)θεί ότι πιθανώς να επενεργούν αλλοκόνοντας τον ανταγωνισμό εθνικοί μηχανισμοί που παρέχουν στήριξη στην ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές. Ως εκ τούτου μπορεί μόνο να χαρακτηριστεί ως επί του παρόντος ενδιάμεσος διακανονισμός η αποδοχή εκ μέρους της Επιτροπής τυχόν τέτοιου(ων) μηχανισμού(ών) και ότι μια τέτοια αποδοχή δεν προδικάζει το αποτέλεσμα επανεξέτασης τυχόν τέτοιου(ων) μηχανισμού(ο')ν) στο μέλλον, π. χ. οφειλόμενης σε επελθούσες αλλαγές στην αγορά. Στο σημείο αυτό αξίζει επίσης να εξετασθεί ένα τελικό θέμα. Ήδη στο παρόν στάδιο μπορεί να δηλωθεί ότι μηχανισμοί που εισάγουν ανταγωνισμό μεταξύ παραγωγών από ανανεώσιμες πηγές είναι πιθανό να απαιτούν λιγότερη στήριξη και ακόμη πιθανότερα να καταστούν πλήρως ανταγωνιστικοί έναντι "συμβατικώς" παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας. Υπάρχουν δύο μέθοδοι με τις οποίες μπορεί να εισαχθεί ένας τέτοιος ανταγωνισμός. Κατά πρώτο, η κανονιστική αρχή ή άλλος φορέας μπορεί κατά διαστήματα να επανεξετάζει το επίπεδο στήριξης, με πρόθεση να ασκήσει πίεση μείωσης του ύψους στήριξης που να αντανακλά τις τεχνολογικές προόδους. Ως εκ τούτου, το επίπεδο στήριξης θα προσαρμοζόταν τακτικά και αυτόματα με βάση μαθηματικό τύπο που συνεκτιμά τις μειώσεις κόστους του παραγόμενου από ανανεώσιμες πηγές ηλεκτρισμού. Κατά δεύτερο, το σύστημα το)ν πράσινων πιστοποιητικών από την ίδια τη φύση του προκαλεί ανταγωνισμό για ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές. Η δευτερογενής αγορά πράσινων πιστοποιητικών θα υπαγορεύσει το επίπεδο τιμής των ανανεώσιμων ενεργειακοί πηγών. Νέοι, αποδοτικότεροι, χαμηλότερου κόστους παραγωγοί θα εισέλθουν στην αγορά εάν μπορούν να παράγουν κάτω από την "αγοραία τιμή" των πράσινων πιστοποιητικών. Όπως προαναφέρθηκε, μηχανισμοί που προκαλούν ανταγωνισμό μεταξύ παραγωγών από ανανεώσιμες πηγές πιθανότατα να μεγιστοποιούν την οικονομική απόδοση και επομένως θα πρέπει να ενθαρρύνονται. Φυσικά είναι πολύ ενωρίς να δηλωθεί εάν ένα σύστημα περιοδικής ανασκόπησης των μηχανισμών παροχής στήριξης ή ένα σύστημα πράσινων πιστοποιητικών έχει τη μεγαλύτερη πιθανότητα να προκαλέσει την ταχύτερη υποχώρηση του κόστους των ανανεώσιμων πηγών. Ωστόσο, πράγματι φαίνεται στο παρόν στάδιο ότι εάν το σύστημα των πράσινων πιστοποιητικών λειτουργεί αποτελεσματικά στην πράξη, είναι πιθανό να ασκήσει μόνιμη και σοβαρή επενέργεια μείωσης της τιμής για τις ανανεώσιμες πηγές. Επιπλέον, ενώ πάλι είναι πολύ ενωρίς για να δηλωθεί κατά πόσο η καθιέρωση ενός συστήματος χωρίς μηχανισμό ενθάρρυνσης του βαθμού απόδοσης και των μειώσεων τιμής οπωσδήποτε θα συμβιβαζόταν με την οδηγία για τον ηλεκτρισμό, στο παρόν στάδιο φαίνεται εύλογη η παραδοχή ότι η εισαγωγή ενός τέτοιου μηχανισμού το πιθανότερο είναι ότι θα διασφάλιζε συμβατότητα με τους σχετικούς κανόνες της ΕΕ. IV. ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ -9 Όλα χα ανωτέρω συστήματα ανακινούν το ζήτημα των εισαγωγο')ν και εξαγωγών ηλεκτρισμού που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Τα πράσινα πιστοποιητικά μπορούν για παράδειγμα να εκδίδονται από παραγωγούς με ανανεώσιμες πηγές, οι οποίοι ευρίσκονται εκτός την επικράτειας έκδοσης των υπόψη πιστοποιητικών. Εγχώριες εταιρείες που υπέχουν υποχρέωση καταβολής εισφοράς ή που υπάγονται σε υποχρέωση προμήθειας μπορεί να απαλλάσσονταν από την εισφορά αυτή εφόσον αποδείκνυαν ότι οι εισαγωγές τους προέρχονταν από παραγωγούς με τουλάχιστον το ίδιο ελάχιστο επίπεδο συμμετοχής των ανανεώσιμων πηγών, όπως εκείνο που απαιτείται από την εγχώρια νομοθεσία. Ενώ θα χρειαζόταν να ληφθούν ορισμένα διοικητικά μέτρα για να τάσεις αποφυγής της σχετικής υποχρέωσης προμήθειας προλαμβάνονται ηλεκτρισμού από ανανεώσιμες πηγές, θα ήταν δυνατό να επιτραπεί η κάλυψη τιυν υποχρεώσεων για τις ανανεώσιμες πηγές με εισαγωγές, εφόσον είναι επιθυμητό. ισχύει - τούτο Ωστόσο, δεν είναι απλό πράγμα η απόφαση του κατά πόσο να επιτραπούν ή όχι εισαγωγές για την κάλυψη της ανωτέρω υποχρέωσης. Το κόστος της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ποικίλλει ανάλογα με την οικεία γεωγραφική περιοχή ιδιαίτερα όσον αφορά τα μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα, το οριακό κόστος των οποίων είναι πολύ χαμηλό κατά τους θερινούς μήνες. Υπό τέτοιες περιστάσεις, τουλάχιστον ως προς ορισμένες χώρες, επί ένα χρονικό διάστημα, η χώρα θα προμηθεύεται από το εξωτερικό ένα απροσδιόριστο ακόμη ποσοστό ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για την οποία επιβαρύνθηκαν οι πολίτες της χώρας καταβάλλοντας υψηλότερες τιμές. Ως εκ τούτου, τα άμεσα οφέλη από την παραγωγή από ανανεώσιμες πηγές (π. χ. μειωμένες εκπομπές C02, S02, ΝΟχ) θα αποκομίζονταν σε αυξημένο βαθμό στο εξωτερικό (μολονότι ειδικώς τα πραγματικά οφέλη της μείωσης του C02 είναι ευρύτερα από την περιορισμένη γεωγραφική περιοχή). Όπως και να έχει το πράγμα, δεν είναι σαφές κατά πόσο η επακόλουθη μείωση του C02 θα αυξανόταν στη χώρα που καταβάλλει το τίμημα, ή στην παραγαχ/ό χώρα, κατά την εξέταση του ζητήματος της εκπλήρωσης των στόχων μείωσης του C02. Από την άλλη πλευρά, η απαγόρευση των εισαγωγών τέτοιου είδους θα παρέβαινε τις βασικότερες διατάξεις της συνθήκης ΕΕ όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών. Εξίσου, από πλευράς συνολικής ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ, έχει μεγάλη σημασία να ενθαρρύνονται οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας υπό τις οικονομικώς αποδοτικότερες συνθήκες. Θα πρέπει επίσης να συνεκτιμηθούν οι διάφορες ευκαιρίες που προσφέρει η περιφερειακή πολιτική. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν έχουν επί του παρόντος καταλήξει σε συμπεράσματα επί των ανωτέρω θεμάτων V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Πρόθεση της παρούσας έκθεσης είναι να εξετάσει τους αρχικούς διαλογισμούς της Επιτροπής σχετικά με τα προβλήματα που ανακύπτουν όσον αφορά τη μεταχείριση της παραγόμενης από ανανεώσιμες πηγές ηλεκτρικής ενέργειας υπό το φα)ς της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρισμού. Το παρόν έγγραφο αντιπροσωπεύει το πρώτο μέτρο που δίνει συνέχεια στη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής, όσον αφορά την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές. Όπως προαναφέρθηκε, η Λευκή αυτή Βίβλος τάσσει για την ΕΕ συνολικό στόχο αύξησης του μεριδίου των ανανεο')σιμυ)ν πηγών στη συνολική ενεργειακή κατανάλωση σε ποσοστό 12% κατά το έτος 2010. Το άρθρο 25 της οδηγίας ζητεί από την Επιτροπή να επισυνάψει τυχόν αναγκαίες προτάσεις εναρμόνισης. Ωστόσο, πριν καταρτίσει πρόταση για την εναρμόνιση της μεταχείρισης της παραγόμενης από ανανεώσιμες πηγές ηλεκτρικής ενέργειας, χρειάζεται να αναλυθούν διεξοδικότερα οι διάφοροι μηχανισμοί από πλευράς πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων. -10 Υπό χην επιψύλαξη χων αναπέρω, όπως σαφώς διατυπώθηκε σε αδρές γραμμές στη Λευκή Βίβλο σχεχικά με χις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, έχει ήδη διαπιοχωΟεΐ σαφής ανάγκη να υπάρχουν κοινοί κανόνες σχον υπόψη χομέα. Η εκ παραλλήλου λειχουργία διαφορεχικών μηχανισμών παροχής σχήριξης πιθανώς προκαλεί σχρεβλώσεις σχις εμπορικές συναλλαγές και σχον ανχαγωνισμό. Ο ρόλος των ανανεώσιμων πηγών στην ΕΕ οπωσδήποτε θα αυξηθεί κατά τα επόμενα έτη, λόγω των δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν στη συνδιάσκεψη του Κυότο. Τοιουτοτρόπως, θα αυξηθούν κατ' ακολουθία και οι δυνητικές στρεβλώσεις στην αγορά. Ενώ επί του παρόντος είναι μάλλον περιορισμένες οι στρεβλωτικές επενέργειες στις εμπορικές συναλλαγές και στον ανταγωνισμό, που προέρχονται από τα διαφορετικά συστήματα στήριξης των ανανεώσιμων πηγών, λόγω του μικρού μεριδίου στην αγορά της ΕΕ που καταλαμβάνει ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές, είναι πιθανό ότι η αρνητική αυτή επενέργεια θα αυξηθεί σοβαρά τα ερχόμενα έτη. Υπό το πρίσμα αυτό, ενδείκνυται όσο γίνεται ταχύτερα να σημειωθεί πρόοδος στον καθορισμό ορισμένων κοινών κανόνων στον τομέα αυτό. Όπως προαναφέρθηκε, ενώ επί του παρόντος δεν ενδείκνυται να προσδιοριστεί το πιθανό περιεχόμενο μιας τέτοιας οδηγίας, στη Λευκή Βίβλο σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας** αναφέρεται ότι πλέον των θεμάτων που συζητήθηκαν ανωτέρω: "Άλλα ζητήματα προς αντιμετώπιση περιλαμβάνουν τα εξής: • • • μεταφοράς τον τρόπο κατά τον οποίο οι φορείς εκμετάλλευσης συστημάτων ηλεκτρισμού θα πρέπει να αποδέχοχται την προσφερόμενη σε αυτούς ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, τηρώντας τις διατάξεις περί μεταφοράς που αναγράφονται στην οδηγία για την εσωτερική αγορά ηλεκτρισμού· ηλεκτρισμού τις κατευθύνσεις σχετικά με την καταβαλλόμενη τιμή σε παραγωγό ίση προς το από ανανεώσιμες πηγές, η οποία θα πρέπει να είναι τουλάχιστον αποφευγόμενο εταιρείας διανομής συν πρόσθετο ποσό που αντανακλά τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά οποίο οφέλη χρηματοδοτείται: φοροαπαλλαγές κλπ. - σε ποιες κατηγορίες αγοραπωλησιών ηλεκτρισμού επιβάλλονται τα ανωτέρω μέτρα- κόστος του ηλεκτρισμού σε δίκτυο χαμηλής των ανανεώσιμων πηγών τρόπο τάσης κατά τον και τον • όσον αφορά την πρόσβαση στο δίκτυο, να αποφεύγονται που παράγεται του ηλεκτρισμού σταθμούς ηλεκτρικής σταθμούς ηλεκτρικής ισχύος κάτω από 10 MW) και αιολική οι διακρίσεις μεταξύ (για ισχύος κάτω από 20 MW), υδροηλεκτρική ενέργεια (για από ηλιακή ακτινοβολία, βιομάζα ενέργεια". Επόιιενο βτϊιια Επί του παρόντος, η Επιτροπή εξετάζει εκ του σύνεγγυς τους διαφόρους προτεινόμενους ή καθιερωθέντες από τα κράτη μέλη μηχανισμούς. Ωστόσο, προκειμένου να σχηματισθεί αναλυτικότερη γενική εικόνα των πολλών διαφόρων συστημάτων, η Επιτροπή προτίθεται να δρομολογήσει την εκπόνηση σειράς μελετών κόστους/οφέλους και κόστους/αποτελέσματος. Οι ανωτέρω μελέτες στοχεύουν στην παροχή σαφών πληροφορκυν, σχετικά με έκαστο κράτος μέλος, καθώς και ορισμένες τρίτες χώρες όπου λειτουργούν τέτοια, συστήματα, σχετικά με τα εξής ζητήματα: • διεξοδική ανάλυση του τρόπου κατά τον οποίο χορηγείται υποστήριξη COM(97) 599, της 26. 11. 97, Ενέργεια για το μέλλον: Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας - Λευκή Βίβλος για κοινοτική στρατηγική και σχέδιο δράσης", σ. 12. -11- • χο συνεπαγόμενο κόσχος για χους καχαναλωτές, τους παραγωγούς και την κατάσταση ως προς τα διάφορα συστήματα • τη μείωση των εκπομπών C 02 που οφείλεται σε έκαστο εν ισχύι σύστημα • την αποτελεσματικότητα των διαφόρων συστημάτων από πλευράς επιτυχίας τους για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Οι ανωτέρω μελέτες αναμένεται να καταστήσουν δυνατή τη σύνθεση μιας γενικής εικόνας της σχετικής απόδοσης των διαφόρων θεωρήσεων που υιοθετούνται από τις διάφορες χώρες, επιτρέποντας την Επιτροπή να συντάξει κανόνες για την μελλοντική μεταχείριση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας υπό το φως της οδηγίας για τον ηλεκτρισμό. Αναμένεται ότι οι μελέτες θα επιτρέψουν στην Επιτροπή - σε τελική έκθεση - να δώσει απαντήσεις στις εξής ερωτήσεις: • τις επενέργειες στρέβλωσης της εσωτερικής αγοράς λόγω της εκ παραλλήλου ύπαρξης διαφορετικών μηχανισμών παροχής στήριξης σε επίπεδο κρατο')ν μελών· • το σχετικό κόστος των διαφόρων συστημάτων που έχουν καθιερωθεί για την υποστήριξη της έναρξης χρήσης και ανάπτυξης της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές- • την αποτελεσματικότητα τέτοιων συστημάτων από πλευράς κόστους/οφέλους όσον αφορά την περιστολή του C02 · • το επίπεδο των επιπρόσθετων οφελών για την ΕΕ, από τον αυξημένο ρόλο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, μεταξύ άλλων την αύξηση των δυνατοτήτων απασχόλησης, τη διατήρηση ευρωπαϊκής ηγεσίας στην τεχνολογία ανανεώσιμων εξαγωγές, και πηγών και πλεονεκτήματα για την περιφερειακή ανάπτυξη· τοιουτοτρόπως δημιουργία ευκαιριών για • κατά πόσο η καθιέρωση και ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων προκαλεί ανταγωνιστικό μειονέκτημα για τη βιομηχανία της ΕΕ. Κατά την ανάλυση της παραμέτρου αυτής θα είναι ανάγκη να προσδιοριστεί η στάση - ποσοτικώς και ποιοτικώς - των μειζόνων εμπορικών μας εταίρων. Μετά από τα ανωτέρω, η Επιτροπή θα προτείνει οδηγία που θα τάσσει κοινούς κανόνες για τη μεταχείριση των ανανεώσιμων πηγιόν. Πρόθεση είναι να παρουσιασθεί η πρόταση αυτή πριν από τα τέλη του 1998. Από τον καιρό έναρξης ισχύος της οδηγίας στις 19 Φεβρουαρίου 1997, η Επιτροπή επικεντρώνεται στη συνεργασία με τα κράτη μέλη, σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο. Διεφάνη ότι στα περισσότερα κράτη μέλη αποτελεί προτεραιότητα η μεταχείριση ενέργειας. Το επιδεικνυόμενο ενδιαφέρον στον τομέα αυτό όλο και αυξάνεται, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα των πρόσφατων εκδόσεων Πράσινης και Λευκής Βίβλου της Επιτροπής σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και της δέσμευσης της ΕΕ που έγινε αποδεκτή στη συνδιάσκεψη του Κυότο. Κατά τους ερχόμενους μήνες και έτη πιθανώς να ανακύψουν και άλλα ζητήματα. Ως εκ τούτου, πρόθεση της Επιτροπής είναι να παρουσιάζει κάθε χρόνο μια νέα έκθεση σχετικά με την εναρμόνιση. Η επόμενη έκθεση θα παρουσιασθεί το Φεβρουάριο του 1999. των ανανεώσιμων πηγών 12 ISSN 0254-1483 COM(98) 167 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 12 10 08 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-98-167-GR-C ISBN 92-78-32098-6 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο


title: Kommissionens förordning (EG) nr 597/98 av den 16 mars 1998 om ändring av kommissionens förordning (EG) nr 94/98 om kontrakt för lagring av olivolja för regleringsåret 1997/98

eurovoc_concepts:
intervention stock
marketing
olive oil
producer organisation
storage

formats: html pdf print

text: 17. 3. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 79/13 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 597/98 av den 16 mars 1998 om (cid:132)ndring av kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 94/98 om kontrakt f(cid:148)r lagring av olivolja f(cid:148)r reglerings(cid:134)ret 1997/98 EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT F(cid:153)LJANDE F(cid:153)RORDNING b(cid:148)r man ange att lagringskontrakten inte bara (cid:132)r avsedda f(cid:148)r olivolja som produceras av medlemmarna i grupperna. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning nr 136/66/EEG av den 22 september 1966 om den gemensamma organisa- tionen av marknaden f(cid:148)r oljor och fetter (1), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 1581/96 (2), s(cid:132)rskilt artikel 20d. 3 och 20d. 4 i denna, och med beaktande av f(cid:148)ljande: Genom kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 94/98 (3), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 504/95 (4), (cid:148)ppnas m(cid:148)jligheter att sluta kontrakt lagring av olivolja med de grupper eller sammanslutningar som godk(cid:132)nts i enlighet med r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1360/ 78 (5), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 3669/ 93 (6), vilka innehar olivolja med ursprung i gemenskapen som framst(cid:132)llts av deras egna medlemmar samt har l(cid:132)mp- liga lagringsanl(cid:132)ggningar f(cid:148)rfogande. F(cid:148)r att till m(cid:148)jligg(cid:148)ra en (cid:148)kning av de kvantiteter som kan omfattas sitt f(cid:148)r De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga med yttrandet fr(cid:134)n F(cid:148)rvaltningskommitt(cid:130)n f(cid:148)r oljor och fetter. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 I artikel 2. 1 i f(cid:148)rordning (EG) nr 94/98 skall orden ”som framst(cid:132)llts av deras egna medlemmar” utg(cid:134) och f(cid:148)ljande stycke skall l(cid:132)ggas till: ”Kontrakten avser de kvantiteter olivolja som grupperna i f(cid:148)rsta stycket saluf(cid:148)r”. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den sjunde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenska- pernas officiella tidning. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 16 mars 1998. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT 172, 30. 9. 1966, s. 3025/66. (2) EGT L 206, 16. 8. 1996, s. 11. (3) EGT L 9, 15. 1. 1998, s. 25. (4) EGT L 63, 4. 3. 1998, s. 15. (5) EGT L 166, 23. 6. 1978, s. 1. (6) EGT L 338, 31. 12. 1993, s. 26


title: 98/258/EZ: Odluka Vijeća od 16. ožujka 1998. o sklapanju Sporazuma između Europske zajednice i Sjedinjenih Američkih Država o sanitarnim mjerama za zaštitu zdravlja ljudi i životinja pri trgovini živim životinjama i proizvodima životinjskog podrijetla

eurovoc_concepts:
United States
animal product
live animal
public health
trade agreement (EU)
veterinary inspection

text: L_1998118HR. 01000101. xml 03/Sv. 012 HR Službeni list Europske unije 3 31998D0258 L 118/1 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE 16. 03. 1998. ODLUKA VIJEĆA od 16. ožujka 1998. o sklapanju Sporazuma između Europske zajednice i Sjedinjenih Američkih Država o sanitarnim mjerama za zaštitu zdravlja ljudi i životinja pri trgovini živim životinjama i proizvodima životinjskog podrijetla (98/258/EZ) VIJEĆE EUROPSKE UNIJE, uzimajući u obzir Ugovor o osnivanju Europske zajednice, a posebno njegov članak 113. u vezi s prvom rečenicom njegovog članka 228. stavka 2. , uzimajući u obzir prijedlog Komisije, budući da Sporazum između Europske zajednice i Sjedinjenih Američkih Država o sanitarnim mjerama za zaštitu zdravlja ljudi i životinja pri trgovini živim životinjama i proizvodima životinjskog podrijetla osigurava primjeren način za praktičnu uporabu odredaba Sporazuma Svjetske trgovinske organizacije (WTO) o primjeni sanitarnih i fitosanitarnih mjera koje se odnose na zdravlje ljudi i životinja; budući da će Sporazum postupnim priznavanjem jednakovrijednosti sanitarnih mjera, priznavanjem zdravstvenog statusa životinja, primjenom regionalizacije i poboljšanjem komunikacije i suradnje doprinijeti olakšavanju bilateralne trgovine živim životinjama i proizvodima životinjskog podrijetla između Europske zajednice i Sjedinjenih Američkih Država; budući da je primjereno donijeti odredbe o postupku za uspostavu bliske i djelotvorne suradnje između Komisije i država članica unutar Stalnog veterinarskog odbora; budući da taj Sporazum treba odobriti u ime Zajednice, ODLUČILO JE: Članak 1. Sporazum između Europske zajednice i Sjedinjenih Američkih Država o sanitarnim mjerama za zaštitu zdravlja ljudi i životinja pri trgovini živim životinjama i proizvodima životinjskog podrijetla ovime se odobrava u ime Zajednice. Tekst Sporazuma i njegovih priloga nalazi se u privitku ovoj Odluci. Članak 2. Ovim se ovlašćuje predsjednik Vijeća da odredi osobu ili osobe ovlaštenu(-e) za potpisivanje Sporazuma da bi isti bio obvezujući za Zajednicu. Članak 3. Mjere neophodne za provedbu ovog Sporazuma, uključujući i jamstva za svježe meso i proizvode na osnovi mesa, jednakovrijedne onima utvrđenim Direktivom Vijeća 72/462/EEZ (1), uspostavljaju se u skladu s postupkom utvrđenim člankom 30. te Direktive. Članak 4. Komisija, uz pomoć predstavnika država članica, predstavlja Zajednicu u Zajedničkom odboru iz članka 14. stavka 1. Sporazuma. Stav Komisije o pitanjima kojima će se baviti Zajednički odbor za upravljanje utvrđivat će se unutar odgovarajućih tijela Vijeća, u skladu s odredbama Ugovora. Izmjene priloga Sporazumu koje su rezultat preporuka Zajedničkog odbora donose se u skladu s postupkom utvrđenim u članku 29. Direktive 72/462/EEZ. Članak 5. Ova se Odluka objavljuje u Službenom listu Europskih zajednica. Proizvodi učinke od dana objave. Sastavljeno u Bruxellesu 16. ožujka 1998. Za Vijeće Predsjednik J. CUNNINGHAM (1)  SL L 302, 31. 12. 1972. , str. 28. Direktiva kako je zadnje izmijenjena Direktivom 97/79/EZ (SL L 24, 30. 1. 1998. , str. 31. )


title: 98/256/EG: Entscheidung des Rates vom 16. März 1998 mit Dringlichkeitsmaßnahmen zum Schutz gegen die spongiforme Rinderenzephalopathie sowie zur Änderung der Entscheidung 94/474/EG und zur Aufhebung der Entscheidung 96/239/EG

eurovoc_concepts:
United Kingdom
animal disease
cattle
export restriction
health risk
veterinary inspection

text: L 113/32 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 15. 4. 98 II (Nicht ver(cid:148)ffentlichungsbed(cid:129)rftige Rechtsakte) RAT ENTSCHEIDUNG DES RATES vom 16. M(cid:132)rz 1998 mit Dringlichkeitsmaßnahmen zum Schutz gegen die spongiforme Rinderenze- phalopathie sowie zur (cid:142)nderung der Entscheidung 94/474/EG und zur Aufhe- bung der Entscheidung 96/239/EG (98/256/EG) DER RAT DER EUROP(cid:142)ISCHEN UNION — gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Richtlinie 90/425/EWG des Rates vom 26. Juni 1990 zur Regelung der veterin(cid:132)rrechtlichen und tierz(cid:129)chterischen Kontrollen im innergemeinschaftlichen lebenden Tieren und Erzeugnissen im Handel mit Hinblick auf den Binnenmarkt (1), insbesondere auf Artikel 10 Absatz 4, gest(cid:129)tzt auf die Richtlinie 89/662/EWG des Rates vom 11. Dezember 1989 zur Regelung der veterin(cid:132)rrechtlichen Kontrollen im innergemeinschaftlichen Handel im Hinblick auf den gemeinsamen Binnenmarkt (2), insbe- sondere auf Artikel 9 Absatz 4, gest(cid:129)tzt auf den Vorschlag der Kommission, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: (1) Im Vereinigten K(cid:148)nigreich sind neue Informationen ver(cid:148)ffentlicht worden, die die Theorie, wonach der Kontakt mit dem Erreger der spongiformen Rin- derenzephalopathie (BSE) mit der neuen Variante der Creutzfeldt-Jakob-Krankheit (CJK) des Menschen in unmittelbarem Zusammenhang steht, weiter unter- mauern. Der beratende BSE-Ausschuß (SEAC) des Vereinigten K(cid:148)nigreichs ist am 16. September 1997 (1) ABl. L 224 vom 18. 8. 1990, S. 29. Richtlinie zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Richtlinie 92/118/EWG (ABl. L 62 vom 15. 3. 1993, S. 49). (2) ABl. L 395 vom 30. 12. 1989, S. 13. Richtlinie zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Richtlinie 92/118/EWG. zu dem Schluß gelangt, daß die j(cid:129)ngsten Forschungs- ergebnisse zweifelsfrei belegen, daß die Erreger der BSE und der neuen CJK-Variante beim Menschen identisch sind. Der Beratende Ausschuß f(cid:129)r gef(cid:132)hr- liche Krankheitserreger sich am 18. September 1997 daf(cid:129)r ausgesprochen, daß der BSE-Erreger nunmehr als Erreger einer Humaner- krankung klassifiziert werden sollte. (ACDP) hat K(cid:148)nigreich geschlachteten (2) Unter diesen Umst(cid:132)nden sollte als Dringlichkeits- maßnahme vor(cid:129)bergehend verboten werden, Rinder aus dem Vereinigten K(cid:148)nigreich und Erzeugnisse, die ganz oder teilweise aus Rohmaterial von im Ver- Rindern einigten bestehen oder derartiges Material enthalten und die in die Nahrungs- oder Futtermittelkette gelangen k(cid:148)nnten oder zur Verwendung in kosmetischen Mitteln, Arzneimitteln oder Medizinprodukten in andere Mitgliedstaaten zu bestimmt versenden. Um Verkehrsverlagerungen zu vermeiden, sollte dieses Verbringungsverbot auch f(cid:129)r Ausfuhren in Drittl(cid:132)nder Anwendung finden. sind, (3) Zum Schutz der Gesundheit von Mensch und Tier in der Gemeinschaft hat die Kommission folgende Entscheidungen erlassen: Entscheidung 94/474/EG vom 27. Juli 1994 (cid:129)ber Schutzmaßnahmen gegen die spongiforme Rinderenzephalopathie und zur Aufhe- bung 89/469/EWG und 90/200/EWG (3), Entscheidung 92/290/EWG vom 14. Mai 1992 (cid:129)ber bestimmte Schutzmaßnahmen f(cid:129)r Entscheidungen der (3) ABl. L 194 vom 29. 7. 1994, S. 96. Entscheidung zuletzt ge(cid:132)n- dert durch die Entscheidung 95/287/EG (ABl. L 181 vom 1. 8. 1995, S. 40). 15. 4. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 113/33 Rinderembryonen gegen die spongiforme Rinderen- K(cid:148)nigreich (1), zephalopathie im Vereinigten Entscheidung 94/381/EG vom 27. Juni 1994 (cid:129)ber Schutzmaßnahmen in bezug auf die spongiforme Rinderenzephalopathie und die Verf(cid:129)tterung von aus S(cid:132)ugetieren gewonnenen Futtermitteln (2), Entschei- dung 96/449/EG vom 18. Juli 1996 (cid:129)ber die Zulas- sung alternativer Verfahren zur Hitzebehandlung von tierischen Abf(cid:132)llen im Hinblick auf die Inaktivie- rung der Erreger der spongiformen Enzephalopa- thie (3). (4) Nach dem Bekanntwerden einiger F(cid:132)lle von CJK im Vereinigten K(cid:148)nigreich hat dieser Mitgliedstaat Schutzmaßnahmen ergriffen. (5) Das Vereinigte K(cid:148)nigreich hat die Verf(cid:129)tterung von S(cid:132)ugertiermehl, ungeachtet seiner Herkunft, an land- wirtschaftliche Nutztiere verboten. Es sollte vorge- schrieben werden, daß S(cid:132)ugertiermehl sowie Futter- mittel f(cid:129)r landwirtschaftliche Nutztiere und D(cid:129)nge- mittel, die S(cid:132)ugertiermehl enthalten und die natur- gem(cid:132)ß in die Futtermittelkette gelangen k(cid:148)nnten, auf keinen Fall aus dem Vereinigten K(cid:148)nigreich versendet werden d(cid:129)rfen. (6) Das Risiko, daß Erreger transmissibler Enzephalopa- thien (TSE) durch Aufnahme von tierischem Eiweiß, das von fleischfressenden Haustieren gewonnen in die Nahrungs- oder Futtermittelkette wurde, gelangen, gilt als gering. Es kann weiter verringert werden, indem zur Auflage gemacht wierd, daß fleischfressende Haustiere nicht mit S(cid:132)ugertiermehl mit Herkunft aus dem Vereinigten K(cid:148)nigreich gef(cid:129)t- tert werden d(cid:129)rfen. Entsprechend sollte vorgesehen werden, daß das Vereinigte K(cid:148)nigreich Futtermittel f(cid:129)r fleischfressende Haustiere, die im Vereinigten K(cid:148)nigreich ohne Zugabe von S(cid:132)ugertiermehl briti- in andere scher Herkunft hergestellt wurden, Mitgliedstaaten oder Drittl(cid:132)nder versenden darf. (7) Das Vereinigte K(cid:148)nigreich hat Maßnahmen ergriffen, um bestimmte Rindergewebe unsch(cid:132)dlich zu besei- tigen. (8) Mit der Entscheidung 96/239/EG der Kommission vom 27. M(cid:132)rz 1996 mit den zum Schutz gegen die bovine spongiforme Enzephalopathie (BSE) zu tref- fenden Dringlichkeitsmaßnahmen (4) war vor ihrer (cid:142)nderung durch die Entscheidung 96/362/EG (5) insbesondere festgelegt worden, daß das Vereinigte (1) ABl. L 152 vom 4. 6. 1992, S. 37. Entscheidung zuletzt ge(cid:132)n- dert durch die Beitrittsakte von 1994. (2) ABl. L 172 vom 7. 7. 1994, S. 23. Entscheidung zuletzt ge(cid:132)n- dert durch die Entscheidung 95/60/EG (ABl. L 55 vom 11. 3. 1995, S. 43). (3) ABl. L 184 vom 24. 7. 1996, S. 43. (4) ABl. L 78 vom 28. 3. 1996, S. 47. (5) ABl. L 139 vom 12. 6. 1996, S. 17. K(cid:148)nigreich weder Rindersperma noch bestimmte andere Erzeugnisse, die von im Vereinigten K(cid:148)nig- reich geschlachteten Rindern stammen und die in die Nahrungs- gelangen k(cid:148)nnten, noch Rohmaterial, das zur Herstellung von Medizinprodukten, und Arzneimitteln bestimmt ist, in andere Mitgliedstaaten und Drittl(cid:132)nder ausf(cid:129)hren darf. kosmetischen Mitteln und Futtermittelkette (9) Der Wissenschaftliche Veterin(cid:132)rausschuß ist am 18. April 1996 und am 26. April 1996 in dieser Sache geh(cid:148)rt worden. Nach Auffassung dieses Ausschusses ist Rindersperma in bezug auf BSE tier- gesundheitlich unbedenklich. zu verarbeiten. Nach Angaben (10) Der Wissenschaftliche Ausschuß f(cid:129)r Kosmetologie ist am 11. April 1996 zur Sicherheit bestimmter Rindererzeugnisse geh(cid:148)rt worden. Der Verbindungs- ausschuß der Europ(cid:132)ischen Industrie-Verb(cid:132)nde f(cid:129)r Parf(cid:129)rmerie- und K(cid:148)rperpflegemittel (COLIPA) hat seinen Mitgliedern empfohlen, kein Rohmaterial von Rindern mit Herkunft aus dem Vereinigten K(cid:148)nig- reich dieses Ausschusses halten sich seine Mitglieder an diese Empfehlung. Mit zwanzigsten Richtlinie 97/1/EG der Kommission vom 10. Januar 1997 zur Anpassung der Anh(cid:132)nge II, III, VI und VII der Richtlinie 76/768/EWG des Rates zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten (cid:129)ber kosmetische Mittel an den technischen Fortschritt (6) ist das Inverkehrbringen kosmetischer Mittel, in die bestimmte Gewebe und Fl(cid:129)ssigkeiten eingegangen sind, vorl(cid:132)ufig verboten worden. der (11) Am 15. April 1996 ist der Wissenschaftliche Lebens- mittelausschuß zur Sicherheit bestimmter Rinder- erzeugnisse geh(cid:148)rt worden. (12) Der Ausschuß f(cid:129)r Arzneispezialit(cid:132)ten ist Sicherung der Herkunft des am 16. April 1996 konsultiert worden. Die Pharmaindu- strie hatte zu diesem Zeitpunkt bereits Maßnahmen zur verwendeten Rohmaterials und dessen Behandlung ergriffen. Jedes Arzneimittel wird einem Marktzulassungsver- fahren unterzogen, in dessen Rahmen die Behand- lung des Ausgangsmaterials beurteilt wird. Auf Anfrage der Europ(cid:132)ischen Agentur f(cid:129)r die Beurtei- lung von Arzneimitteln haben alle Inhaber einer gemeinschaftlichen Marktzulassung bzw. Hersteller, die mit Empfehlung des Ausschusses f(cid:129)r Arzneispe- zialit(cid:132)ten oder des Ausschusses f(cid:129)r Tierarzneimittel eine Marktzulassung beantragt haben, best(cid:132)tigt, daß die betreffenden Erzeugnisse kein Rindergewebe mit Herkunft aus dem Vereinigten K(cid:148)nigreich enthalten. (6) ABl. L 16 vom 18. 1. 1997, S. 85. L 113/34 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 15. 4. 98 (13) Daraufhin sind mit Blick auf eine umfassendere Risi- kobewertung weitere Informationen zur Verf(cid:129)gung gestellt worden, auf deren Grundlage der Wissen- schaftliche Veterin(cid:132)rausschuß am 26. April 1996 zu dem Schluß gelangt ist, daß ein System zur Siche- rung der Herkunft des verwendeten Rindermaterials kombiniert mit spezifischen Verarbeitungsmindest- normen, deren Anwendung die Abt(cid:148)tung des BSE- Erregers gew(cid:132)hrleistet, dieses Material zur Verwen- dung in Lebensmitteln und Kosmetika unbedenklich macht. Der Wissenschaftliche Veterin(cid:132)rausschuß hat daher Sicherheitsparameter f(cid:129)r die Herstellung dieses Materials empfohlen, die demnach als unbedenklich gelten. (14) Entsprechend gelangte die Kommission zu der Auffassung, daß bestimmte Erzeugnisse wie Gelatine und Talg gesundheitlich unbedenklich sind. (15) 1988 hat das Vereinigte K(cid:148)nigreich gesetzlich vorge- schrieben, daß BSE-infizierte Tiere restlos zu besei- tigen sind. Auf seiner Tagung vom 1. , 2. und 3. April 1996 ist der Rat zu dem Schluß gelangt, daß Material von (cid:129)ber 30 Monate alten Rindern weder in die Nahrungs- und Futtermittelkette gelangen noch zu kosmetischen Mitteln oder Arzneimitteln verarbeitet werden sollten. Tiere dieser Altersgruppe sollten nicht als Ausgangsmaterial f(cid:129)r bestimmte Rinderer- zeugnisse verwendet werden. (16) Auch bestimmte Rindergewebe sollten nicht als f(cid:129)r diese Erzeugnisse verwendet Ausgangsmaterial werden. (17) Die Entscheidung 96/239/EG ist mit der Entschei- dung 96/362/EG ge(cid:132)ndert worden, um bestimmte Erzeugnisse wie Gelatine, Talg und Rindersperma von dem Verbringungs- und Ausfuhrverbot auszu- klammern. (18) Der Wissenschaftliche Veterin(cid:132)rausschuß hat den Bericht der BSE-Untergruppe vom 26. Juni 1996 auf seiner Sitzung vom 17. Juli 1996 bef(cid:129)rwortet, und zwar insbesondere die Empfehlung, daß die Ergeb- nisse der Risikobewertung von Gelatine, zu denen am der Wissenschaftliche 26. April 1996 gelangt ist, unter Ber(cid:129)cksichtigung der Anforderungen der Entscheidung 96/362/EG angesichts der bestehenden Zweifel an der effektiven Abt(cid:148)tung des BSE-Erregers (cid:129)berpr(cid:129)ft werden sollten. Veterin(cid:132)rausschuß (19) Die Entscheidung 96/362/EG enth(cid:132)lt die Vorausset- zungen, die das Vereinigte K(cid:148)nigreich erf(cid:129)llen muß, bevor Gelatine aus Rohmaterial von Rindern wieder aus seinem Hoheitsgebiet versendet werden darf. Da diese Voraussetzungen bisher nicht erf(cid:129)llt sind, ist die Versendung von Gelatine nach wie vor verboten. und Bis neue wissenschaftliche Erkenntnisse Empfehlungen vorliegen, sollte zur Kl(cid:132)rung der Lage festgelegt werden, daß Gelatine, die aus Rohmaterial von im Vereinigten K(cid:148)nigreich geschlachteten Rindern hergestellt wird und f(cid:129)r Lebens- und Futter- mittel, pharmazeutische Mittel und medizinische Verwendungszwecke ist, nicht mehr bestimmt versendet werden darf. Diese Maßnahme entspricht der Empfehlung, die der Interdiziplin(cid:132)re Wissen- schaftliche Veterin(cid:132)rausschuß auf seiner Sitzung vom 3. April 1997 abgegeben hat, wonach kein Erzeugnis als sicher angesehen werden kann, wenn das f(cid:129)r die Gelatineherstellung verwendete Rohmaterial poten- tiell infekti(cid:148)s ist. (20) Die Versendung von Gelatine und Dikalzium- phosphat f(cid:129)r technische Verwendungszwecke, die aus Rohmaterial im Vereinigten K(cid:148)nigreich geschlachteten Rindern hergestellt wurden, sollten unter der Bedingung, daß die Erzeugnisse entspre- chend etikettiert sind, aus dem britischem Hoheits- gebiet versendet werden d(cid:129)rfen. von auch Gelatine seinem Hoheitsgebiet (21) Das Vereinigte K(cid:148)nigreich sollte erm(cid:132)chtigt werden, aus zu versenden, die aus Rohmaterial von nicht im Ver- einigten K(cid:148)nigreich geschlachteten Rindern herge- stellt wurde. Zur Sicherung der Herkunft des verwen- deten Rohmaterials hat das Vereinigte K(cid:148)nigreich ein System zur R(cid:129)ckverfolgung dieser Gelatine entwickelt. Die geltenden Gemeinschaftsvorschriften sollten formell um Vorschriften f(cid:129)r ein System zur Herkunftssicherung erg(cid:132)nzt werden, das auch andere Erzeugnisse umfassen sollte, die nicht unter das allgemeine Außerdem empfiehlt es sich, entsprechende Etikettierungsvor- schriften festzulegen. Ausfuhrverbot fallen. (22) Es muß festgelegt werden, daß Erzeugnisse von nicht im Vereinigten K(cid:148)nigreich geschlachteten Rindern aus zugelassenen und veterin(cid:132)rbeh(cid:148)rdlich (cid:129)ber- wachten Betrieben stammen sollten, die nach einem Verfahren arbeiten, das die Herkunftssicherung des Rohmaterials Erzeugnisse gew(cid:132)hrleistet. Diese k(cid:148)nnen jedoch unmittelbar, d. h. ohne vorherige Kontrolle durch die Kommission, aus dem Ver- einigten K(cid:148)nigreich versendet werden. (23) F(cid:129)r die Versendung bestimmter Erzeugnisse von Rindern, die nicht im Vereinigten K(cid:148)ngreich geschlachtet wurden, m(cid:129)ssen angemessene Garan- tienanforderungen festgelegt werden. (24) Effiziente, gemeinschaftsweite Kontrollen sind Vor- aussetzung f(cid:129)r das reibungslose Funktionieren des Rindfleischmarktes. Die Ermittlungen, die Einheit f(cid:129)r die Koordinierung der Maßnahmen zur Betrugsbek(cid:132)mpfung (UCLAF) und das Lebensmittel- und Veterin(cid:132)ramt der Kommission im Vereinigten K(cid:148)nigreich gef(cid:129)hrt haben, haben ergeben, daß die die 15. 4. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 113/35 Erzeugung von Rindfleisch, das zur Versendung in andere Mitgliedstaaten und Drittl(cid:132)nder bestimmt ist, von amtlicher Seite unzul(cid:132)nglich kontrolliert wird. Im Interesse der Betrugsbek(cid:132)mpfung m(cid:129)ssen die Veterin(cid:132)rkontrollen daher intensiviert werden. (25) Die versch(cid:132)rften Veterin(cid:132)rkontrollen sollten auf alle Sendungen von frischem Rindfleisch angewendet werden, die zu Handelszwecken in das Hoheitsgebiet des Vereinigten K(cid:148)ngreichs eingef(cid:129)hrt, aus diesem Hoheitsgebiet ausgef(cid:129)hrt oder durchgef(cid:129)hrt werden. Es sollte festgelegt werden, daß alle Sendungen dieser Art von der zust(cid:132)ndigen Beh(cid:148)rde verplombt bzw. entplombt werden und mit den einschl(cid:132)gigen Veterin(cid:132)rbescheinigungen versehen sein m(cid:129)ssen und daß im innergemeinschaftlichen Handel jeder Abgang einer Sendung außerdem (cid:129)ber das ANIMO- System gem(cid:132)ß der Entscheidung 91/398/EWG der Kommission vom 19. Juli 1991 (cid:129)ber ein informati- siertes System zum Verbund der Veterin(cid:132)rbeh(cid:148)rden (ANIMO) (1) oder per Fax amtlich notifiziert werden muß. (26) Die tier(cid:132)rztliche (cid:154)berwachung der Verarbeitung von Rindfleisch, das nicht im Vereinigten K(cid:148)nigreich erschlachtet wurde, sollte ebenfalls versch(cid:132)rft werden. (27) Am 25. Februar 1997 hat das Vereinigte K(cid:148)nigreich der Kommission einen ersten Vorschlag f(cid:129)r eine Regelung zur Freigabe von Herden f(cid:129)r die Ausfuhr (Export Certified Scheme) vorgelegt. Auf seiner Sitzung vom 11. Juni 1997 ist der Wissenschaftliche Veterin(cid:132)rausschuß zu dem Schluß gelangt, daß dieser Vorschlag unzul(cid:132)nglich ist. Das Vereinigte K(cid:148)nig- reich hat daraufhin am 1. Juli 1997 einen ge(cid:132)nderten Vorschlag unterbreitet, zu dem der Wissenschaftliche Veterin(cid:132)rausschuß am 17. September 1997 eine Stel- lungnahme dahingehend abgegeben hat, daß die Regelung nicht f(cid:129)r das gesamte Hoheitsgebiet des Vereinigten K(cid:148)nigreichs genehmigt werden k(cid:148)nne, vor allem weil in Großbritannien weder ein umfas- sendes Rechnersystem zur Kontrolle der Tierbewe- gungen und Herkunftssicherung noch eine entspre- chende Rechnerdatei zur Erfassung lebender Rinder existiert, offenbar vorhanden sind. Der Ausschuß schlußfolgerte weiter, daß auf Antrag der zust(cid:132)ndigen Kommissionsdienst- stellen nebens(cid:132)chlichere Aspekte der Regelung geringf(cid:129)gig ge(cid:132)ndert werden k(cid:148)nnten, um den Frei- gabe- und Kontrollanforderungen nachzukommen. Vom 3. bis 7. November 1997 hat das Lebensmittel- und Veterin(cid:132)ramt in Nordirland eine Durchf(cid:129)hrbar- keitspr(cid:129)fung durchgef(cid:129)hrt. Das Vereinigte K(cid:148)nig- reich hat zugestimmt, in Einklang mit den Empfeh- lungen, die sich aus dieser Pr(cid:129)fung ergaben, weitere Verbesserungen vorzunehmen. Entsprechend ist f(cid:129)r Erzeugnisse in Nordirland geschlachtet wurden, eine teilweise Aufhebung des Verbringungsverbots angezeigt. in Nordirland von Rindern, jedoch die die (1) ABl. L 221 vom 9. 8. 1991, S. 30. (28) Die von der Kommission durchgef(cid:129)hrten Kontrollen haben ergeben, daß die Veterin(cid:132)rkontrollregelung in Nordirland effizienter ist. Daher empfiehlt es sich, schrittweise vorzugehen und zun(cid:132)chst das Versen- f(cid:129)r Erzeugnisse von Rindern aufzu- dungsverbot heben, die in Betrieben mit Sitz in Nordirland geschlachtet, zerlegt, verarbeitet und gelagert wurden, wobei diese Betriebe ausschließlich Erzeugnissen vorbehalten sind, die zum Versand in andere Mitgliedstaaten und nach Drittl(cid:132)ndern bestimmt sind. In weiteren Schritten soll unter Bedingungen, die zu einem sp(cid:132)teren Zeitpunkt festgelegt werden, auch das Verbot der Verarbeitung von zur Ausfuhr freigegebenem Fleisch aus Nordirland in Großbritan- nien aufgehoben werden. In Zusammenarbeit mit den Beh(cid:148)rden des Vereinigten K(cid:148)nigreichs wird die Kommission ab sofort pr(cid:129)fen, mit welchen Mitteln und unter welchen Bedingungen diese Einschr(cid:132)n- kungen weiter gelockert werden k(cid:148)nnen. (29) Im Interesse einer effizienten Betrugsbek(cid:132)mpfung sollte Fleisch von Rindern, die im Vereinigten K(cid:148)nigreich geschlachtet wurden, (cid:129)ber den f(cid:129)r die Gemeinschaft vorgesehenen Genußtauglichkeits- stempel gem(cid:132)ß Artikel 3 Absatz 1 Abschnitt A Buchstabe e) der Richtlinie 64/433/EWG des Rates vom 26. Juni 1964 (cid:129)ber die gesundheitlichen Bedin- Inverkehr- gungen f(cid:129)r die Gewinnung und das bringen von frischem Fleisch (2), hinaus mit einem zus(cid:132)tzlichen Kennzeichen versehen werden, das sich von dem f(cid:129)r die Gemeinschaft unverkennbar geltenden Genußtauglichkeitskennzeichen unter- scheidet. (30) Die meisten Vorschriften Entscheidung 94/474/EG stehen nicht mehr in Einklang mit der Stellungnahme des Wissenschaftlichen Veterin(cid:132)raus- schusses vom 17. September 1997 und sollten daher gestrichen werden. der (31) Gem(cid:132)ß der Entscheidung 96/239/EG ist das Ver- einigte K(cid:148)nigreich verpflichtet, alle zwei Wochen einen Bericht (cid:129)ber die BSE-Situation vorzulegen. Diese Frist, die sich als zu kurz erwiesen hat, sollte auf einen Monat verl(cid:132)ngert werden. (32) Die Kommission sollte im Vereinigten K(cid:148)nigreich weiterhin Gemeinschaftskontrollen durchf(cid:129)hren, um die ordnungsgem(cid:132)ße Anwendung der Vorschriften dieser Entscheidung zu (cid:129)berpr(cid:129)fen. (33) Da die vorstehenden Argumente eine grundlegende (cid:154)berarbeitung der Entscheidung 96/239/EG erfor- derlich machen, sollte diese Entscheidung aufge- hoben werden. (34) Die vorliegende Entscheidung wird im Lichte neuer wissenschaftlicher Erkenntnisse (cid:129)berpr(cid:129)ft. (2) ABl. 121 vom 29. 7. 1964, S. 2012/64. Richtlinie zuletzt ge(cid:132)n- dert durch die Richtlinie 95/23/EG (ABl. L 243 vom 11. 10. 1995, S. 7). L 113/36 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 15. 4. 98 (35) Der St(cid:132)ndige Veterin(cid:132)rausschuß hat keine bef(cid:129)rwor- tende Stellungsnahme abgegeben — Artikel 4 HAT FOLGENDE ENTSCHEIDUNG ERLASSEN: KAPITEL I Lebende Rinder, Rinderembryonen, Tiermehl und verwandte Erzeugnisse Artikel 1 Bis zu einer umfassenden Pr(cid:129)fung der Lage und unge- achtet der zum Schutz gegen BSE bereits erlassenen Gemeinschaftsvorschriften stellt das Vereinigte K(cid:148)nig- reich sicher, daß folgendes nicht aus seinem Hoheitsge- biet in andere Mitgliedstaaten oder Drittl(cid:132)nder versendet wird: a) lebende Rinder und Rinderembryonen b) von S(cid:132)ugetieren gewonnenes Fleischmehl, Knochen- mehl und Fleisch- und Knochenmehl c) Futtermittel und D(cid:129)ngemittel, die unter Buchstabe b) genanntes Tiermaterial enthalten. Artikel 2 Abweichend von Artikel 1 k(cid:148)nnen f(cid:129)r fleischfressende Haustiere bestimmte Futtermittel, die Tiermaterial im Sinne von Artikel 1 Buchstabe b) enthalten, in andere Mitgliedstaaten oder Drittl(cid:132)nder versendet werden, sofern dieses Material nicht aus dem Vereinigten K(cid:148)nigreich stammte und die Voraussetzungen der Artikel 9 und 10 erf(cid:129)llt sind. KAPITEL II Material von im Vereinigten K(cid:148)nigreich geschlach- teten Rindern Artikel 3 Bis zu einer umfassenden Pr(cid:129)fung der Lage und unge- achtet der zum Schutz gegen BSE bereits erlassenen Gemeinschaftsvorschriften stellt das Vereinigte K(cid:148)nig- reich sicher, daß folgendes nicht aus seinem Hoheitsge- biet in andere Mitgliedstaaten oder Drittl(cid:132)nder versendet wird: a) Fleisch, (1) Abweichend von Artikel 3 kann das Vereinigte K(cid:148)nigreich die Gewinnung bzw. Herstellung sowie die Versendung dieser Erzeugnisse in andere Mitgliedstaaten oder Drittl(cid:132)nder genehmigen von a) Aminos(cid:132)uren, Peptiden und Talg in veterin(cid:132)ramtlich (cid:129)berwachten Betrieben, die nachweislich nach den in Anhang I genannten Kriterien arbeiten, b) Talgprodukten sowie durch Verseifung, Umesterung oder Hydrolyse gewonnenen Talgnebenprodukten, soweit diese aus nach Maßgabe dieses Artikels gewon- nenem Talg hergestellt wurden. (2) Das Vereinigte K(cid:148)nigreich stellt sicher, daß die Erzeugnisse gem(cid:132)ß Absatz 1 so etikettiert oder ander- weitig kenntlich gemacht werden, daß der Gewinnungs-/ Herstellungsbetrieb und ersichtlich ist, daß die Erzeugnisse zur Verwendung in Nahrungs- und Futtermitteln, kosmetischen Mittel, Medi- zinprodukten oder Arzneimitteln geeignet sind. identifiziert werden kann (3) Das Vereinigte K(cid:148)nigreich stellt sicher, daß Erzeug- nissen nach Absatz 1 Buchstabe a), die gem(cid:132)ß diesem Artikel in andere Mitgliedstaaten versendet werden, eine amtstier(cid:132)rztlich ausgestellte Genußtauglichkeitsbescheini- gung beiliegt, aus der hervorgeht, daß die betreffenden Erzeugnisse die Anforderungen dieser Entscheidung erf(cid:129)llen und wie oft amtliche Kontrollen stattgefunden haben. (4) Bevor ein Betrieb die Versendung von Erzeugnissen gem(cid:132)ß diesem Artikel aufnehmen bzw. wieder aufnehmen darf, (cid:129)bermittelt das Vereinigte K(cid:148)nigreich der Kommis- sion und den anderen Mitgliedstaaten ein Verzeichnis der Betriebe gem(cid:132)ß Absatz 1 Buchstabe a) und gibt an, zu welchem Zweck die zugelassen wurden. Die Kommission und die anderen Mitglied- staaten werden unverz(cid:129)glich (cid:129)ber jede (cid:142)nderung dieses Verzeichnisses unterrichtet. einzelnen Betriebe (5) Bevor die Versendung der Erzeugnisse gem(cid:132)ß Absatz 1 aufgenommen bzw. wieder aufgenommen ob die werden darf, (cid:129)berpr(cid:129)ft die Gemeinschaft, einzelnen Erzeugnisse amtlich kontrolliert worden sind. (6) Nach Anh(cid:148)rung der Mitgliedstaaten im Rahmen des St(cid:132)ndigen Veterin(cid:132)rausschusses setzt die Kommission das Datum fest, an dem Betriebe die Versendung der Erzeugnisse gem(cid:132)ß Absatz 1 Buchstabe a) aufnehmen bzw. wieder aufnehmen d(cid:129)rfen. Artikel 5 b) Erzeugnisse, die in die Nahrungs- und Futtermittel- kette gelangen k(cid:148)nnten, c) Material, das zur Verwendung in kosmetischen Mitteln, Medizinprodukten oder Arzneimitteln bestimmt ist. Das Vereinigte K(cid:148)nigreich stellt sicher, daß Gelatine, Dikalziumphosphat, Kollagen, Talg, Talgerzeugnisse und durch Verseifung, Umesterung oder Hydrolyse gewon- nene Talgnebenerzeugnisse, die f(cid:129)r technische Verwen- dungszwecke aus Rohmaterial von im Vereinigten K(cid:148)nig- 15. 4. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 113/37 reich geschlachteten Rindern gewonnen wurden, so etikettiert oder anderweitig kenntlich gemacht werden, daß der Herstellungsbetrieb erkennbar ist und ersichtlich ist, daß die Erzeugnisse nicht zur Verwendung in Nahrungs- und Futtermitteln, kosmetischen Mitteln, Medizinprodukten oder Arzneimitteln geeignet sind. Artikel 6 (1) Abweichend von Artikel 3 kann das Vereinigte K(cid:148)nigreich genehmigen, daß folgende Erzeugnisse, die von Rindern gewonnen wurden, die in Nordirland ggeboren und aufgezogen und in Nordiralnd in ausschließlich diesem Zweck vorbehaltenen Schlacht- h(cid:148)fen unter den Bedingungen dieses Artikels und der Artikel 7 und 9 bis 12 sowie von Anhang II geschlachtet wurden, in andere Mitgliedstaaten und nach Drittl(cid:132)ndern versendet werden: a) „Frisches Fleisch“ im Sinne der Richtlinie 64/433/EWG b) „Hackfleisch/Faschiertes (*)“ und „Fleischzuberei- tungen“ im Sinne der Richtlinie 94/65/EWG (1) c) „Fleischerzeugnisse“ 77/99/EWG (2). im Sinne der Richtlinie (2) Das frische Fleisch gem(cid:132)ß Absatz 1 Buchstabe a) wird in ausschließlich freigegebenen Erzeugnissen vorbe- haltenen Zerlegungsbetrieben in Nordirland entbeint und von allen anhaftenden Geweben, einschließlich sicht- barem Nerven- und Lymphgewebe befreit. Die K(cid:129)hllage- rung erfolgt in ausschließlich freigegebenen Erzeugnissen vorbehaltenen Kammern in K(cid:129)hlh(cid:132)usern in Nordirland. Die Zerlegung, Lagerung und Bef(cid:148)rderung erfolgt gem(cid:132)ß diesem Artikel, sowie gem(cid:132)ß Artikel 7, Artikel 9 bis 12 und Anhang II. (3) Das in Absatz 1 Buchstabe a) bezeichnete frische Fleisch kann zur Herstellung von Erzeugnissen gem(cid:132)ß Absatz 1 Buchstaben b) und c) in ausschließlich freigege- benen Erzeugnissen vorbehaltenen Betrieben in Nordir- land verwendet werden, sofern die Anforderungen gem(cid:132)ß diesem Artikel sowie gem(cid:132)ß Artikel 7, Artikel 9 bis 12 und Anhang II erf(cid:129)llt sind. Im Sinne dieses Artikels bedeutet (4) „freigegebene Erzeugnisse“ die in Absatz 1 genannten Erzeugnisse und im Vereinigten K(cid:148)nigreich Erzeugnisse geschlachteten Rindern, die die Voraussetzungen gem(cid:132)ß Artikel 9 bis 13 erf(cid:129)llen. von nicht (5) Nach Durchf(cid:129)hrung der Gemeinschaftskontrollen setzt die Kommission nach Unterrichtung der Mitglied- staaten das Datum fest, an dem die Versendung der in Absatz 1 genannten Erzeugnisse aufgenommen werden darf. (6) Die Kommission (cid:129)berpr(cid:129)ft die Bestimmungen dieses Artikels mindestens alle drei Monate und trifft geeignete Maßnahmen nach dem Verfahren des Artikels 18 der Richtlinie 89/662/EWG. (*) (cid:153)sterreichischer Ausdruck gem(cid:132)ß Protokoll Nr. 10 zur Bei- trittsakte 1994. (1) ABl. L 368 vom 31. 12. 1994, S. 10. (2) ABl. L 26 vom 31. 1. 1977, S. 85. Artikel 7 (1) Das Fleisch und die aus diesem Fleisch herge- stellten Erzeugnisse gem(cid:132)ß Artikel 6 Absatz 1 werden mit einem zus(cid:132)tzlichen Kennzeichnen versehen oder etiket- tiert, das sich unverkennbar von dem gemeinschaftlichen Genußtauglichkeitskennzeichen unterscheidet. (2) Fleisch und Erzeugnisse gem(cid:132)ß Artikel 6 Absatz 1, die im Vereinigten K(cid:148)nigreich vermarktet werden sollen, werden nicht mit dem zus(cid:132)tzlichen Kennzeichen gem(cid:132)ß Absatz 1 dieses Artikels versehen. Sind zus(cid:132)tzliche Kenn- zeichen vorhanden, so sind diese zu dem Zeitpunkt, an dem das Fleisch oder diese Erzeugnisse den Schlachtbe- trieb verlassen, von dem betreffenden Fleisch zu l(cid:148)schen oder zu entfernen bzw. von den betreffenden Etiketten zu streichen. Das gemeinschaftliche Genußtauglichkeits- kennzeichen wird nur entfernt, wenn dies bei der Zerle- gung des Fleisches unvermeidbar ist. Vereinigte K(cid:148)nigreich (3) Das der Kommission und den anderen Mitgliedstaaten das Muster des zus(cid:132)tzlichen Kennzeichens gem(cid:132)ß Absatz 1, bevor die Versendung aufgenommen wird. (cid:129)bermittelt KAPITEL III Material von nicht im Vereinigten K(cid:148)nigreich geschlachteten Rindern Artikel 8 Das Vereinigte K(cid:148)nigreich tr(cid:132)gt daf(cid:129)r Sorge, daß die Anforderungen der Artikel 9 bis 13 erf(cid:129)llt sind, wenn die nachstehend genannten Erzeugnisse von Rindern, die nicht im Vereinigten K(cid:148)nigreich geschlachtet wurden, aus dem Hoheitsgebiet des Vereinigten K(cid:148)nigreichs in andere Mitgliedstaaten oder Drittl(cid:132)nder versendet werden: a) „Frisches Fleisch“ im Sinne der Richtlinie 64/433/ EWG; b) „Hackfleisch/Faschiertes“ und „Fleischzubereitungen“ im Sinne der Richtlinie 94/65/EG; c) „Fleischerzeugnisse“ und „sonstige Erzeugnisse tieri- schen Ursprungs“ im Sinne der Richtlinie 77/99/EWG; d) Futtermittel f(cid:129)r fleischfressende Haustiere; e) Gelatine, Dikalziumphosphat, Talg, Talgerzeugnisse und durch Verseifung, Umesterung oder Hydrolyse gewonnene Talgnebenprodukte, Aminos(cid:132)uren, Peptide und Kollagen, die in die Nahrungs- und Futtermittel- kette gelangen k(cid:148)nnten oder die zur Verwendung in kosmetischen Mitteln, Medizinprodukten oder Arznei- mitteln bestimmt sind. Artikel 9 (1) Die Erzeugnisse gem(cid:132)ß Artikel 8 stammen aus Betrieben im Vereinigten K(cid:148)nigreich bzw. haben Betriebe im Vereinigten K(cid:148)nigreich passiert, die: a) beh(cid:148)rdlich zugelassen sind, b) amtstier(cid:132)rztlich (cid:129)berwacht werden oder — im Falle von durch Verseifung, Umesterung oder Hydrolyse gewonnenen Talgnebenprodukten — beh(cid:148)rdlich (cid:129)ber- wacht werden, L 113/38 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 15. 4. 98 c) (cid:129)ber ein System zur R(cid:129)ckverfolgung des Rohmaterials verf(cid:129)gen, das auf allen Stufen der Produktion eine einwandfreie Herkunftssicherung gew(cid:132)hrleistet; d) (cid:129)ber ein System zur Registrierung des ein- und abge- henden Materials verf(cid:129)gen, das eine Gegenkontrolle ein- und abgehender Sendungen erm(cid:148)glicht und e) in denen die Erzeugnisse r(cid:132)umlich oder zeitlich getrennt von Erzeugnissen entladen, verarbeitet, gela- gert, behandelt, verladen und bef(cid:148)rdert werden, die die Anforderungen dieses Artikels und der Artikel 10, 11 und 12 nicht erf(cid:129)llen. (cid:129)bermittelt Vereinigte K(cid:148)nigreich (2) Das der Kommission und den anderen Mitgliedstaaten das Verzeichnis der Betriebe, die die Anforderungen gem(cid:132)ß Absatz 1 erf(cid:129)llen, und gibt an, zu welchem Zweck die einzelnen Betriebe zugelassen wurden. Die Kommission und die anderen Mitgliedstaaten werden unverz(cid:129)glich (cid:129)ber jede (cid:142)nderung dieses Verzeichnisses unterrichtet. Artikel 10 (1) Die Erzeugnisse gem(cid:132)ß Artikel 8 Buchstaben a) bis d) stammen aus Betrieben im Vereinigten K(cid:148)nigreich bzw. haben Betriebe im Vereinigten K(cid:148)nigreich passiert, in denen a) alle Erzeugnisse amtlicher (cid:154)berwachung entladen, verarbeitet, gelagert oder anderweitig behan- delt und verladen werden; unter b) die Erzeugnisse in K(cid:129)hlh(cid:132)usern in R(cid:132)umlichkeiten gelagert werden, die bei Abwesenheit der Vertreter der zust(cid:132)ndigen Beh(cid:148)rde amtlich verplombt werden, und in denen sich w(cid:132)hrend dieses Zeitraums keine Rinder- erzeugnisse befinden d(cid:129)rfen, die die Anforderungen dieses Artikels und der Artikel 9, 11, 12 und 13 nicht erf(cid:129)llen; c) die Erzeugnisse, ausgenommen die Erzeugnisse gem(cid:132)ß Artikel 8 Buchstabe d), mit einem zus(cid:132)tzlichen Kenn- zeichen versehen oder etikettiert werden, das sich unverkennbar von dem gemeinschaftlichen Genußtau- glichkeitskennzeichen abhebt; d) die im Rahmen dieses Artikels und der Artikel 9, 11, 12 und 13 f(cid:129)r die Versendung aus dem Vereinigten K(cid:148)nigreich freigegebenen Erzeugnisse, die jedoch zur Vermarktung im Vereinigten K(cid:148)nigreich bestimmt sind, nicht mit dem zus(cid:132)tzlichen Kennzeichen gem(cid:132)ß Buchstabe c) versehen werden. Ist ein solches Kenn- zeichen vorhanden, so wird es zu dem Zeitpunkt, an dem das Fleisch oder diese Erzeugnisse den Betrieb verlassen, vom Fleisch entfernt oder vom Etikett gestrichen. Zur gemeinschaftsrechtlich (2) vorgeschriebenen Genußtauglichkeitskennzeichnung und zur Anbringung des zus(cid:132)tzlichen Kennzeichens verwahrt die zust(cid:132)ndige Beh(cid:148)rde unter ihrer Verantwortung a) die Ger(cid:132)te zur Genußtauglichkeitskennzeichnung des Fleisches und zur Anbringung des zus(cid:132)tzlichen Kenn- zeichens, die Hilfskr(cid:132)ften nur zum Zeitpunkt der Kennzeichnung und nur f(cid:129)r die zur Kennzeichnung erforderliche Zeit ausgeh(cid:132)ndigt werden d(cid:129)rfen; b) Etikette, die ein Genußtauglichkeitskennzeichen oder ein zus(cid:132)tzliches Kennzeichen tragen; diese Etiketten, die durchlaufend numeriert sein m(cid:129)ssen, k(cid:148)nnen Hilfskr(cid:132)ften zum Zeitpunkt ihrer Verwendung in der erforderlichen Anzahl ausgeh(cid:132)ndigt werden. (3) Die Erzeugnisse gem(cid:132)ß Absatz 1 werden in von der zust(cid:132)ndigen Beh(cid:148)rde verplombten Transportmitteln bef(cid:148)rdert. Bei der Versendung in andere Mitgliedstaaten liegt diesen Erzeugnissen, eine amtstier(cid:132)rztlich ausgestellte Genuß- tauglichkeitsbescheinigung bei, aus der hervorgeht, daß die Anforderungen dieses Artikels und der Artikel 9, 11, 12 und 13 erf(cid:129)llt sind, und in der alle Betriebe, in denen die Erzeugnisse gewonnen/hergestellt, verarbeitet, behan- delt bzw. gelagert wurden, sowie alle die Erzeugnissen- dung betreffenden durchlaufenden Etikettennummern angegeben sind. gem(cid:132)ß Anhang Fleischsendungen werden von der Genußtauglichkeitsbe- scheinigung Richtlinie in der unter dem Abschnitt 64/433/EWG begleitet, „Angaben zur Identifizierung des Fleisches“ die die Sendung betreffenden durchlaufenden Etikettennummern anzugeben sind. der IV Alle Bescheinigungen tragen außerdem den folgenden Vermerk: „gem(cid:132)ß der Entscheidung 98/256/EG gewonnen/ hergestellt“. 4. Das Vereinigte K(cid:148)nigreich unterrichtet die zust(cid:132)n- dige Beh(cid:148)rde am Bestimmungsort (cid:129)ber das ANIMO- System oder per Fax (cid:129)ber die einzelnen Sendungen. Artikel 11 Unbeschadet des Artikels 7 Absatz 2 und des Artikels 10 Absatz 1 Buchstabe d) und falls die Erzeugnisse gem(cid:132)ß Artikel 8 Buchstabe a) aus Betrieben im Vereinigten K(cid:148)nigreich stammen bzw. Betriebe im Vereinigten K(cid:148)nigreich passiert haben, d(cid:129)rfen die Genußtauglich- keitskennzeichen nur entfernt werden, wenn dies bei der Zerlegung des Fleisches unvermeidbar ist. Artikel 12 Das Vereinigte K(cid:148)nigreich (cid:129)bermittelt der Kommission und den anderen Mitgliedstaaten das Muster des zus(cid:132)tz- lichen Kennzeichens. F(cid:129)r den Versand in andere Mitgliedstaaten bestimmte Erzeugnisse gem(cid:132)ß Artikel 8 Buchstabe e) werden so etikettiert, daß der Gewinnungs-/Herstellungsbetrieb erkennbar und ersichtlich ist, daß sie nach Maßgabe 15. 4. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 113/39 dieser Entscheidung gewonnen/hergestellt wurden und zur Verwendung in Nahrungs- und Futtermitteln, kosme- tischen Mitteln, Medizinprodukten oder Arzneimitteln geeignet sind. Artikel 13 (1) Mitgliedstaaten, die Fleisch gem(cid:132)ß Artikel 8 Buchstabe a) aus einem Betrieb oder von einer gemein- in ihrem schaftlich zugelassenen Grenzkontrollstelle Hoheitsgebiet und durch das Hoheitsgebiet des Ver- einigten K(cid:148)nigreichs versenden oder an einen zugelas- senen Betrieb gem(cid:132)ß Artikel 9 senden, stellen sicher, daß die Fleischsendung von einer amtstier(cid:132)rztlich ausge- stellten Veterin(cid:132)rbescheinigung bzw. von der zust(cid:132)ndigen Beh(cid:148)rde der Grenzkontrollstelle ausgestellten Bescheinigung begleitet wird. einer Alle Bescheinigungen liegen der Sendung im Original bis zu ihrer Ankunft im Bestimmungsbetrieb bei. (2) Das Fleisch gem(cid:132)ß Artikel 8 Buchstabe a) wird in einem amtlich verplombten Fahrzeug bef(cid:148)rdert. Die Plombe darf nur zu amtlichen Kontrollzwecken aufgebrochen werden. (3) Mitgliedstaaten, die die Erzeugnisse gem(cid:132)ß Artikel 8 Buchstabe e) oder anderes zur Herstellung dieser Erzeugnisse verwendetes Rohmaterial an einen zugelas- senen Betrieb gem(cid:132)ß Artikel 9 senden, stellen sicher, daß die Erzeugnisse so etikettiert oder anderweitig kenntlich gemacht sind, daß der Betrieb und Mitgliedstaat der Gewinnung/Herstellung erkennbar sind. KAPITEL IV Schlußbestimmungen Artikel 14 Artikel 15 Das Vereinigte K(cid:148)ngreich (cid:129)bermittelt der Kommission jeden Monat einen Bericht (cid:129)ber den Stand der Durchf(cid:129)h- rung der auf der Grundlage der nationalen und der gemeinschaftlichen Vorschriften getroffenen Maßnahmen zum Schutz gegen BSE. Artikel 16 Diese Entscheidung wird im Lichte neuer wissenschaft- licher Erkenntnisse regelm(cid:132)ßig (cid:129)berpr(cid:129)ft und gegebenen- falls nach Anh(cid:148)rung des entsprechenden Wissenschaft- lichen Ausschusses nach dem Verfahren des Artikels 18 der Richtlinie 89/662/EWG ge(cid:132)ndert. Artikel 17 erforderlichen treffen Die Mitgliedstaaten Maßnahmen, um dieser Entscheidung nachzukommen. Sie unterrichten die Kommission unverz(cid:129)glich davon. alle Artikel 18 Die Entscheidung 94/474/EG wird wie folgt ge(cid:132)ndert: 1. Artikel 1 wird gestrichen. 2. Artikel 3 Abs(cid:132)tze 1 und 2 werden gestrichen. 3. Artikel 4 wird gestrichen. Artikel 19 Die Entscheidung 96/239/EG wird aufgehoben. Artikel 20 Diese Entscheidung ist an die Mitgliedstaaten gerichtet. Geschehen zu Br(cid:129)ssel am 16. M(cid:132)rz 1998. Die Kommission f(cid:129)hrt im Vereinigten K(cid:148)nigreich vor Ort Gemeinschaftskontrollen durch, um die ordnungsge- m(cid:132)ße Anwendung der Vorschriften dieser Entscheidung und insbesondere die ordnungsgem(cid:132)ße Durchf(cid:129)hrung der amtlichen Kontrollen zu (cid:129)berpr(cid:129)fen. Im Namen des Rates Der Pr(cid:132)sident J. CUNNINGHAM L 113/40 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 15. 4. 98 ANHANG I KAPITEL 1 1. In Anwendung der Bestimmungen der Artikel 4 bis 7 d(cid:129)rfen folgende Erzeugnisse aus dem Vereinigten K(cid:148)nigreich ausgef(cid:129)hrt werden: a) Aminos(cid:132)uren und Peptide, die aus H(cid:132)uten und Fellen nach einem Verfahren gewonnen wurden, das gew(cid:132)hrleistet, daß das Rohmaterial zun(cid:132)chst auf einen pH-Wert von 1-2 und anschließend auf einen pH-Wert von ; 11 gebracht und schließlich f(cid:129)r 30 Minuten bei 140 HC und einem Druck von 3 bar hitzebehandelt wurde; b) Talg und Talgprodukte, die aus Rohmaterial von zum Genuß f(cid:129)r den Menschen geeignet befundenen Tieren hergestellt wurden, das nach einem der Verfahren gem(cid:132)ß Kapitel 2 behandelt worden ist; c) Talgnebenprodukte, die nach einem der Verfahren gem(cid:132)ß Kapitel 3 gewonnen wurden; 2. Die Erzeugnisse gem(cid:132)ß Nummer 1 m(cid:129)ssen nach ihrer Gewinnung gefiltert werden. 3. Rinder mit BSE-Symptomen sowie (cid:129)ber 30 Monate alte Tiere d(cid:129)rfen nicht als Rohmaterial (im Sinne der Verordnung (EG) Nr. 716/96 der Kommission (1)) f(cid:129)r die Gewinnung/Herstellung der Erzeugnisse gem(cid:132)ß Nummer 1 verwendet werden. 4. Folgende Gewebe d(cid:129)rfen nicht f(cid:129)r die Gewinnung/Herstellung von Erzeugnissen gem(cid:132)ß Nummer 1 verwendet werden: Sch(cid:132)del, Wirbels(cid:132)ule, Gehirn, R(cid:129)ckenmark, Augen, Tonsillen, Thymusdr(cid:129)se, Baucheingeweide und Milz. KAPITEL 2 A. F(cid:129)r das Vereinigte K(cid:148)nigreich verbindliche Normen zur Herstellung von Talg aus Rohmate- rial von Rindern, die im Vereinigten K(cid:148)nigreich geschlachtet wurden 1. Talg darf ausschließlich nach den in den Kapiteln I bis IV, VI und VII des Anhangs der Entschei- dung 92/562/EWG der Kommission (2) beschriebenen Verfahren gewonnen werden, die folgende Mindestanforderungen erf(cid:129)llen: KAPITEL I (Chargenweises Normaldruckverfahren mit nat(cid:129)rlichem Fett) Partikelgr(cid:148)ße: max. 150 mm Temperatur Zeit ; 100 HC ; 110 HC ; 120 HC 120 Min. 125 Min. 50 Min. KAPITEL II (Chargenweises Dampfdruckverfahren mit nat(cid:129)rlichem Fett) Partikelgr(cid:148)ße: max. 50 mm Temperatur Zeit Druck (absolut) 3 bar ; 100 HC ; 133 HC 25 Min. 20 Min. KAPITEL III (Kontinuierliches Normaldruckverfahren mit nat(cid:129)rlichem Fett) Partikelgr(cid:148)ße: max. 30 mm Temperatur Zeit ; 100 HC ; 110 HC ; 120 HC 55 Min. 95 Min. 13 Min. KAPITEL IV UND VI (Kontinuierliches Normaldruckverfahren mit zugesetztem Fett und kontinuierliches Dampfdruckverfahren mit zugesetztem Fett) Partikelgr(cid:148)ße: max. 30 mm Temperatur Zeit ; 100 HC ; 110 HC ; 120 HC ; 130 HC 16 Min. 13 Min. 8 Min. 3 Min. KAPITEL VII (Kontinuierliches Normaldruckverfahren ohne Fett) Partikelgr(cid:148)ße: max. 20 mm Temperatur Zeit ; 80 HC ; 100 HC 120 Min. 60 Min. Die obigen Temperatur- und Zeitparameter sind gleichermaßen zul(cid:132)ssig. (1) ABl. L 99 vom 20. 4. 1996, S. 14. (2) ABl. L 359 vom 9. 12. 1992, S. 23. 15. 4. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 113/41 2. Das Vereinigte K(cid:148)nigreich darf Betriebe nur zulassen, wenn nach den Methoden gem(cid:132)ß Abschnitt B nachgewiesen wird, daß sie die Anforderungen gem(cid:132)ß Nummer 1 erf(cid:129)llen. 3. Chargenweise Verfahren (Batchverfahren), die die unter Nummer 2 festgelegten Parameter f(cid:129)r konti- nuierliche Druckverfahren (Kapitel III, IV, VI oder VII) erf(cid:129)llen, k(cid:148)nnen ebenfalls zugelassen werden. B. Verfahren f(cid:129)r die Zulassung britischer Verarbeitungsbetriebe, die nach den im Anhang der Entscheidung 92/562/EWG festgelegten Verfahren Talg aus Wiederk(cid:132)uerabf(cid:132)llen herstellen 1. Temperatur — Kontinuierliche und chargenweise Verfahren Die gesamte Anlage muß an geeigneten Stellen mit Temperaturschreibern ausger(cid:129)stet sein, die die Temperaturwerte auf den verschiedenen Prozeßstufen aufzeichnen. Die Ger(cid:132)te sollten regelm(cid:132)ßig geeicht und die Aufzeichnungen aufbewahrt werden. 2. Druck (nur Kapitel II) Es m(cid:129)ssen Druckw(cid:132)chter installiert werden, die die Druckwerte auf den verschiedenen Prozeßstufen aufzeichnen. Die Ger(cid:132)te m(cid:129)ssen regelm(cid:132)ßig geeicht und die Aufzeichnungen aufbewahrt werden. 3. Partikelgr(cid:148)ße — alle Verfahren KAPITEL 3 Nahrungsmittel, Futtermittel, Medizinprodukte oder Arzneimittel, ihre Ausgangsmaterialien oder Zwischenprodukte Talgnebenprodukte d(cid:129)rfen verwendet werden, verb(cid:129)rgten Verfahren hergestellt wurden, wie 1. Umesterung oder Hydrolyse im Dampfdruckverfahren bei mindestens 200 HC und w(cid:132)hrend mindestens sofern sie nach einem einschl(cid:132)gigen, validierten und 20 Minuten (Glycerin-, Fetts(cid:132)ure- und Fetts(cid:132)ureestererzeugung); oder 2. Verseifung mit NaOH 12M (Glycerin- und Seifenerzeugung): — chargenweises Verfahren: bei mindestens 95 HC w(cid:132)hrend mindestens 3 Stunden oder — kontinuierliches Verfahren bei mindestens 140 HC und 2 bar w(cid:132)hrend mindestens 8 Minuten oder unter gleichwertigen Bedingungen. Kosmetische Mittel, ihre Ausgangsmaterialien oder Zwischenprodukte Talgnebenprodukte d(cid:129)rfen verwendet werden, sofern sie nach folgenden, vom Erzeuger verb(cid:129)rgten Verfahren hergestellt wurden: 1. Umesterung oder Hydrolyse bei mindestens 200 HC, 40 bar w(cid:132)hrend 20 Minuten (Glycerin und Fett- s(cid:132)uren sowie Ester) oder 2. Verseifung mit NaOH 12M (Glycerol und Seife): — chargenweises Verfahren: bei 95 HC w(cid:132)hrend 3 Stunden oder — kontinuierliches Verfahren: bei 140 HC und 2 bar w(cid:132)hrend 8 Minuten oder unter gleichwertigen Bedingungen. L 113/42 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 15. 4. 98 ANHANG II 1. Entbeintes frisches Fleisch und aus diesem Fleisch hergestellte Erzeugnisse gem(cid:132)ß Artikel 6 Absatz 1 Buchstaben b) und c) von Rindern, die in Nordirland geschlachtet wurden, d(cid:129)rfen in Anwendung der Bestimmungen des Artikels 6 aus Nordirland versendet werden, sofern sie von f(cid:129)r die Ausfuhr freigege- benen Tieren aus f(cid:129)r die Ausfuhr freigegebenen Herden stammen. F(cid:129)r die Ausfuhr freigegebene Herden 2. Eine Herde ist eine einheitliche Gruppe von Tieren, die getrennt von anderen Tiergruppen gef(cid:129)hrt, untergebracht und gehalten werden und die durch individuelle Herden- und Tierkennummern gekenn- zeichnet sind. 3. Eine Herde ist f(cid:129)r die Ausfuhr freigegeben, wenn sich seit mindestens 8 Jahren weder bei einem dieser Herde noch angeh(cid:148)renden Tier, noch bei einem Tier, das diese Herde passiert hat, noch bei einem aus dieser Herde umgesetzten Tier ein BSE-Fall best(cid:132)tigt hat oder ein Verdacht aufgetreten ist. 4. Abweichend von den Bestimmungen gem(cid:132)ß Nummer 2 kann eine Herde, die seit weniger als 8 Jahren besteht, nach eingehender epidemiologischer Untersuchung durch die zust(cid:132)ndige Veterin(cid:132)rbeh(cid:148)rde f(cid:129)r die Ausfuhr freigegeben werden, sofern a) alle in die neu gebildete Herde hineingeborenen oder eingestellten Rinder — die Anforderungen gem(cid:132)ß Nummer 6 Buchstaben a), c), d) und e) erf(cid:129)llt haben und, b) die Herde seit ihrem Bestehen die Anforderungen gem(cid:132)ß Nummer 3 erf(cid:129)llte. 5. Wird in einem Betrieb, in dem bei einem in einer Herde dieses Betriebs befindlichen Tier oder bei einem durch eine oder aus einer Herde dieses Betriebs umgesetzten Tier BSE best(cid:132)tigt wurde, eine Herde neu gebildet, so darf diese neu gebildete Herde nur nach eingehender epidemiologischer Untersu- chung durch die zust(cid:132)ndige Veterin(cid:132)rbeh(cid:148)rde f(cid:129)r die Ausfuhr freigegeben werden, wenn sie zur (cid:154)berzeugung der zust(cid:132)ndigen Veterin(cid:132)rbeh(cid:148)rde folgende Anforderungen erf(cid:129)llt: a) Alle Tiere der betroffenen Herde sind aus dem Betrieb entfernt oder get(cid:148)tet worden; b) alle Futtermittel sind aus dem Betrieb entfernt und vernichtet und alle Futterbeh(cid:132)lter sind gr(cid:129)ndlich gereinigt worden; c) alle Geb(cid:132)ude sind ger(cid:132)umt und vor Aufstallung der neuen Tiere gr(cid:129)ndlich gereinigt worden; d) alle Anforderungen gem(cid:132)ß Nummer 4 sind erf(cid:129)llt. F(cid:129)r die Ausfuhr freigegebene Tiere 6. Ein Rind wird f(cid:129)r die Ausfuhr freigegeben, wenn es in Nordirland geboren und aufgezogen wurde und zum Zeitpunkt seiner Schlachtung folgende Anforderungen erf(cid:129)llt sind: a) Zur Herkunftssicherung sind alle sachdienlichen Angaben zu Geburt, Identit(cid:132)t und Bewegungen des Tieres in einer amtlichen Datenbank elektronisch erfaßt; b) es ist mindestens 6 jedoch weniger als 30 Monate alt, was anhand der elektronischen Erfassung seines Geburtsdatums durch die zust(cid:132)ndige Beh(cid:148)rde ermittelt wird; c) seine Mutter hat nach seiner Geburt noch mindestens 6 Monate gelebt; d) seine Mutter ist weder an BSE erkrankt noch ist sie BSE-verd(cid:132)chtig; e) die Geburtsherde des Tieres und alle Herden, in die es umgesetzt wurde, sind f(cid:129)r die Ausfuhr freige- geben. 7. Das in Nummer 6 Buchstabe a) genannte amtliche System der rechnergest(cid:129)tzten Herkunftssicherung wird nur anerkannt, wenn es bereits so lange in Betrieb ist, daß alle sachdienlichen Lebensdaten und Umsetzungen der Tiere aufgezeichnet sind und so die Einhaltung der Anforderungen dieser Entschei- dung (cid:129)berpr(cid:129)ft werden kann, und wenn es nur Tiere erfaßt, die nach seiner Inbetriebnahme geboren sind. Fr(cid:129)here Daten, die aus der Zeit von vor der Inbetriebnahme des Systems (cid:129)bernommen wurden, werden zur Herkunftssicherung von Tieren nicht anerkannt. Kontrollen 8. Bei Schlachttieren oder Schlachtbedingungen, die den Anforderungen dieser Entscheidung nicht im vollem Umfang gerecht werden, wird das Tier automatisch abgelehnt. Wird dies nach der Schlachtung bekannt, so stellt die zust(cid:132)ndige Beh(cid:148)rde unverz(cid:129)glich die Ausstellung der Bescheinigungen (cid:129)ber die Freigabe ein bzw. annulliert ausgestellte Bescheinigungen. Ist die Versendung bereits erfolgt, so muß die zust(cid:132)ndige Beh(cid:148)rde die zust(cid:132)ndige Beh(cid:148)rde des Bestimmunsorts davon in Kenntnis setzen. Die zust(cid:132)n- dige Beh(cid:148)rde des Bestimmungsorts trifft die sachdienlichen Maßnahmen. 15. 4. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 113/43 9. F(cid:129)r die Ausfuhr freigegebene Tiere werden in ausschließlich diesem Zweck vorbehaltenen Schlacht- h(cid:148)fen geschlachtet. Die Schlachtk(cid:148)rper werden in Betrieben zerlegt, entbeint und verarbeitet, die ausschließlich Erzeugnissen vorbehalten sind, die f(cid:129)r die Freigabe zur Versendung in andere Mitglied- staaten oder nach Drittl(cid:132)ndern in Frage kommen. Die Lagerung erfolgt in K(cid:129)hlkammern in K(cid:129)hlh(cid:132)u- sern, die ausschließlich Erzeugnissen vorbehalten sind, die f(cid:129)r die Freigabe zur Versendung in andere Mitgliedstaaten oder nach Drittl(cid:132)ndern in Frage kommen. Alle Betriebe, die die Erzeugnisse vor ihrer Versendung durchlaufen, sind in Nordirland ans(cid:132)ssig. 10. Die zust(cid:132)ndige Beh(cid:148)rde stellt sicher, daß die Zerlegungsverfahren in den Zerlegungsbetrieben die Besei- tigung folgender Lymphknoten gew(cid:132)hrleisten: Lnn. poplitei, Lnn. ischiadici, Lnn. inguinales superf. , Lnn. inguinales profund. , Lnn. iliaci later. , Lnn. iliaci medial. , Lnn. renales prefemoral. , Lnn. lumbales, Ln. costocervicalis, Lnn. sternales, Lnn. prescapu- lares, Ln. axillaris und Lnn. cervicales profund. 11. Fleisch kann (cid:129)ber die elektronische Datenbank bis zum Zeitpunkt der Schlachtung zur Herde des f(cid:129)r die Ausfuhr freigegebenen Tieres zur(cid:129)ckverfolgt werden. Nach der Schlachtung muß die Herkunftssi- cherung von frischem Fleisch und Erzeugnissen gem(cid:132)ß Artikel 6 Absatz 1 Buchstaben b) und c) (cid:129)ber die Etikettierung zu gew(cid:132)hrleisten sein, damit die betreffenden Sendungen jederzeit zur(cid:129)ckgerufen werden k(cid:148)nnen. 12. Allen f(cid:129)r die Ausfuhr freigegebenen Schlachtk(cid:148)rpern werden individuelle Kennummern zugeteilt, wobei ein Bezug zur Ohrmarkennummer bestehen muß. 13. Das Vereinigte K(cid:148)nigreich f(cid:129)hrt ausf(cid:129)hrliche Protokolle (cid:129)ber a) die Herkunftssicherung und Kontrollen vor der Schlachtung, b) die Kontrollen w(cid:132)hrend der Schlachtung, c) die Etikettierung und Freigabe f(cid:129)r die Ausfuhr nach der Schlachtung bis hin zum Verkauf. 14. Zum Beleg der Kontrollen f(cid:129)hrt die zust(cid:132)ndige Beh(cid:148)rde Buch (cid:129)ber ihre (cid:154)berwachungst(cid:132)tigkeit. Betriebe 15. Um zugelassen zu werden, m(cid:129)ssen Betriebe (cid:129)ber die Bedingungen dieser Entscheidung hinaus ein Datenerfassungssystem entwickeln und anwenden, das die Identifizierung von f(cid:129)r die Ausfuhr freigege- benem Fleisch und/oder freigegebenen Erzeugnissen und die R(cid:129)ckverfolgung allen Fleisches und aller Fleischerzeugnisse zum Herkunftsbestand gew(cid:132)hrleistet. Anhand dieses Systems muß sich die Herkunft des Fleisches und der Erzeugnisse auf allen Produktionsstufen leicht ermitteln lassen; die Daten m(cid:129)ssen mindestens zwei Jahre lang aufbewahrt werden. Die Betriebtsleitung teilt der zust(cid:132)ndigen Beh(cid:148)rde die Einzelheiten des geplanten Systems schriftlich mit. 16. Die zust(cid:132)ndige Beh(cid:148)rde pr(cid:129)ft, genehmigt und (cid:129)berwacht die von den Betrieben mitgeteilten Systeme, um sicherzustellen, daß die Anforderungen an die strenge Getrennthaltung der Erzeugnisse und die Sicherung von Herkunft und Verbleib erf(cid:129)llt sind


title: QUESTION ECRITE no 659/98 de Leonie van BLADEL au Conseil. Bureau européen d'aide judiciaire

eurovoc_concepts:
EU Member State
EU national
European Convention on Human Rights
bilateral agreement
detention before trial
extradition
legal aid
third country

formats: html print


title: WRITTEN QUESTION No. 659/98 by Leonie van BLADEL to the Council. European Office for Legal Aid