title: Richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven

text: L 77/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 3. 98 RICHTLIJN 98/5/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advo- caat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 49 en artikel 57, lid 1 en lid 2, eerste en derde volzin, ceerde advocaten dat eerst na afloop van een bepaalde periode waarin het beroep in de lidstaat van ontvangst onder de oorspronkelijke beroepstitel werd uitgeoefend, kunnen bereiken of hun praktijk onder de oorspronkelijke beroepstitel kunnen voortzetten; Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comit(cid:130) (2), Volgens de procedure Verdrag (3), van artikel 189 B van het (1) (2) luidens artikel 7 A van het Overwegende dat Verdrag de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat en dat overeenkomstig artikel 3, onder c), van het Verdrag de afschaffing van hinderpalen tussen de lidstaten voor het vrije verkeer van personen en diensten een van de doel- stellingen van de Gemeenschap vormt; dat zulks voor de onderdanen van de lidstaten met name de mogelijkheid meebrengt om als zelfstandige of in loondienst in een andere lidstaat dan die waar zij hun beroepskwalificaties hebben verworven, een beroep uit te oefenen; Overwegende dat een in een lidstaat volledig bevoegd advocaat reeds op grond van Richtlijn 89/ 48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref- fende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma’s waarmee beroepsoplei- dingen van ten minste drie jaar worden afge- kan van sloten (4) verlangen; dat die richtlijn de toetreding van de advocaat tot de advocatuur van de lidstaat van ontvangst tot doel heeft; dat daarmee niet wordt beoogd om in de aldaar geldende beroepsvoor- schriften wijziging te brengen noch om de migre- rende advocaat aan de toepassing van die regels te onttrekken; erkenning diploma zijn (3) Overwegende dat terwijl sommige advocaten snel tot de advocatuur van de lidstaat van ontvangst kunnen toetreden door met goed gevolg een proeve van bekwaamheid zoals voorzien bij Richtlijn 89/ 48/EEG af te leggen, andere volledig gekwalifi- (1) PB C 128 van 24. 5. 1995, blz. 6 en PB C 355 van 25. 11. 1996, blz. 19. (2) PB C 256 van 2. 10. 1995, blz. 14. (3) Advies van het Europees Parlement van 19 juni 1996 (PB C 198 van 8. 7. 1996, blz. 85), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 24 juli 1997 (PB C 297 van 29. 9. 1997, blz. 6), besluit van het Europees Parlement van 19 november 1997, besluit van de Raad van 15 december 1997. (4) PB L 19 van 24. 1. 1989, blz. 16. (4) (5) (6) Overwegende dat deze periode de advocaat in staat moet stellen tot de advocatuur in de lidstaat van ontvangst toe te treden, na verificatie van zijn beroepservaring in deze lidstaat; Overwegende dat op communautair niveau een initiatief terzake gerechtvaardigd is, niet slechts omdat daarmee, naast de algemene erkennings- regel, voor advocaten een gemakkelijkere weg tot toetreding tot de beroepsuitoefening in de lidstaat van ontvangst wordt geopend, maar tevens omdat door de voor advocaten geboden mogelijkheid om permanent onder hun oorspronkelijke beroepstitel in een lidstaat van ontvangst werkzaam te zijn, tegemoet wordt gekomen aan de behoeften van de justitiabelen die wegens het toenemende handels- verkeer als gevolg van de interne markt in verband met grensoverschrijdende transacties waarbij inter- recht nationaal, dikwijls met juridische adviezen verlangen; communautair elkaar verweven zijn, en nationaal Overwegende dat een maatregel op communautair niveau eveneens gerechtvaardigd is wegens het feit dat het thans slechts in enkele lidstaten is toege- staan dat advocaten uit andere lidstaten de werk- zaamheden van advocaat onder hun oorspronke- lijke beroepstitel, anders dan als dienstverrichting, uitoefenen; dat hieraan echter in de lidstaten waar deze mogelijkheid bestaat op zeer uiteenlopende wijze uitvoering wordt gegeven, bijvoorbeeld wat het werkterrein en de verplichte inschrijving bij de bevoegde autoriteiten betreft; dat een dergelijke verscheidenheid aan situaties tot ongelijkheid en mededingingsdistorsies bij de advocaten van de lidstaten leidt en een belemmering voor het vrije verkeer vormt; dat slechts een richtlijn tot vaststel- ling van de voorwaarden voor de beroepsbeoefe- ning, anders dan als dienstverrichting, door advo- caten onder de oorspronkelijke beroepstitel hier- voor een oplossing kan bieden en advocaten en justitiabelen in alle lidstaten dezelfde mogelijk- heden kan bieden; 14. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 77/37 (7) (8) (9) Overwegende dat bij deze richtlijn, overeenkomstig de doelstelling daarvan, geen louter interne situaties worden geregeld; dat daarin slechts aan de natio- nale beroepsregels wordt geraakt voorzover dat voor het daadwerkelijk bereiken van deze doelstelling noodzakelijk is; dat daarin met name nationale regelgeving waarin de toegang tot het beroep van advocaat en de uitoefening daarvan onder de beroepstitel van de lidstaat van ontvangst is gere- geld, onverlet wordt gelaten; Overwegende dat de in de richtlijn bedoelde advo- caten verplicht dienen te worden zich bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst in te schrijven, opdat deze zich ervan kan vergewissen dat zij de beroeps- en gedragsregels eerbiedigen; dat het gevolg van deze inschrijving met betrekking tot de geografische rechtsgebieden waar en de instan- ties en de aard van de gerechten waarbij de advo- caten hun praktijk kunnen uitoefenen, door de op advocaten in de lidstaat van ontvangst toepasselijke wetgeving wordt bepaald; Overwegende dat advocaten die niet in de advoca- tuur van de lidstaat van ontvangst zijn opgenomen, gehouden zijn aldaar hun beroep onder hun oorspronkelijke oefenen, teneinde de informatie van de consument te waar- borgen en een onderscheid mogelijk te maken tussen hen en de advocaten van de lidstaat van ontvangst die onder de beroepstitel van die lidstaat optreden; beroepstitel uit te (10) Overwegende dat het de advocaten in de zin van deze richtlijn moet worden toegestaan juridische adviezen te geven, met name over het recht van de lidstaat van herkomst, over het communautaire en het internationale recht en over het recht van de lidstaat van ontvangst; dat dit wat het verrichten van diensten betreft reeds was toegestaan bij Richt- lijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoe- fening door advocaten van het vrij verrichten van diensten (1); dat echter evenals in Richtlijn 77/ 249/EEG, in de mogelijkheid dient te worden voor- zien de werkzaamheden van advocaten die in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland hun beroep onder hun oorspronkelijke beroepstitel uitoefenen met betrekking tot bepaalde akten op het gebied van onroerend goed en de erfopvolging uit te sluiten; dat deze richtlijn in geen enkel opzicht afbreuk doet aan bepalingen in lidstaten waarbij bepaalde werkzaamheden aan andere beroepen dan het beroep van advocaat worden voorbehouden; dat tevens van Richtlijn 77/249/EEG de mogelijkheid voor de lidstaat van ontvangst moet worden overge- nomen te eisen dat de advocaat die onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzaam is, bij de vertegenwoordiging en de verdediging van een cli(cid:137)nt in rechte met een plaatselijke advocaat samenwerkt; dat de verplichting tot samenwerking van toepassing is overeenkomstig de daaraan door het Hof van Justitie van de Europese Gemeen- schappen gegeven uitlegging, in het bijzonder in zijn arrest van 25 februari 1988 in zaak 427/85 (Commissie/Duitsland) (2); (11) Overwegende dat de lidstaten met het oog op de goede werking van het gerecht moeten blijven beschikken over de mogelijkheid om de toegang tot hun hoogste rechtscolleges door middel van specifieke regels voor te behouden aan gespeciali- seerde advocaten, zonder evenwel de integratie van uit andere lidstaten afkomstige advocaten die voldoen aan de gestelde voorwaarden te belem- meren; in de lidstaat van ontvangst (12) Overwegende dat de onder zijn oorspronkelijke beroepstitel inge- schreven advocaat bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst ingeschreven dient te blijven, te teneinde behouden en voor deze richtlijn in aanmerking te komen; dat daarom een nauwe samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten, met name in het kader van eventuele tuchtprocedures, onmisbaar is; zijn hoedanigheid van advocaat (13) Overwegende dat de door deze richtlijn bestreken advocaten, ongeacht of zij in de lidstaat van herkomst als advocaat in loondienst of als zelfstan- dige werkzaam zijn, hun beroep in de lidstaat van ontvangst in loondienst kunnen uitoefenen, voor- zover de laatstbedoelde lidstaat ook de eigen advo- caten die mogelijkheid biedt; (14) Overwegende dat, hoewel het bij deze richtlijn advocaten wordt toegestaan onder hun oorspronke- lijke beroepstitel hun beroep in een andere lidstaat uit te oefenen, het doel ook de vergemakkelijking van het verkrijgen van de beroepstitel van de lidstaat van ontvangst is; dat de lidstaat van ontvangst op grond van de artikelen 48 en 52 van het Verdrag in de door het Hof van Justitie daarvan gegeven uitlegging te allen tijde gehouden is met de reeds op het grondgebied van deze lidstaat verworven beroepservaring rekening te houden; dat na drie jaar daadwerkelijke en regelmatige beroeps- uitoefening in de lidstaat van ontvangst in het recht van die lidstaat, met inbegrip van het Gemeen- schapsrecht, redelijkerwijs valt aan te nemen dat deze advocaten de noodzakelijke bekwaamheid hebben verworven om zich volledig in de advoca- tuur van de lidstaat van ontvangst te kunnen inte- greren; dat de advocaat na deze periode de beroeps- titel van de lidstaat van ontvangst moet kunnen verkrijgen, indien hij, onder voorbehoud van verifi- catie, kan aantonen aldaar beroepservaring te hebben opgedaan; dat, wanneer de periode van daadwerkelijke en regelmatige beroepsuitoefening van ten minste drie jaar een kortere periode in het recht van de lidstaat van ontvangst omvat, de auto- riteit tevens alle andere kennis van dit recht in aanmerking neemt en deze kennis tijdens een onderhoud kan toetsen; dat, als het bewijs dat aan deze voorwaarden wordt voldaan, niet is geleverd, het besluit van de bevoegde autoriteit van die (1) PB L 78 van 26. 3. 1977, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van 1994. (2) Jurispr. 1988, blz. 1123. L 77/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 3. 98 lidstaat om de beroepstitel van die lidstaat niet via de aan die voorwaarden verbonden gunstige rege- ling te verlenen, met redenen omkleed en volgens het nationale recht voor beroep bij de rechter vatbaar moet zijn; Spanje: Abogado/Advocat/ Avogado/Abokatu, Verenigd Koninkrijk: Advocate/Barrister/Solicitor, Zweden: Advokat; (15) Overwegende dat uit de economische ontwikke- lingen en de ontwikkeling van de beroepsuitoefe- ning in de Gemeenschap blijkt dat de mogelijkheid tot gezamenlijke uitoefening van het beroep van advocaat, ook in de vorm van een samenwerkings- verband, werkelijkheid wordt; dat vermeden dient te worden dat de beroepsuitoefening in groepsver- band in de lidstaat van herkomst aanleiding vormt voor belemmering of bemoeilijking van de vesti- ging van tot zo’n groep behorende advocaten in de lidstaat van ontvangst; dat het de lidstaten echter moet worden toegestaan passende maatregelen te nemen ter verwezenlijking van de legitieme doel- stelling van waarborging van de onafhankelijkheid van het beroep; dat het wenselijk is in alle lidstaten die beroepsuitoefening in groepsverband toestaan, in bepaalde garanties te voorzien, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel, toepassingsgebied en definities 1. Deze richtlijn heeft tot doel het vergemakkelijken van de permanente uitoefening van het beroep van advo- caat, hetzij als zelfstandige, hetzij in loondienst, in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie werd verworven. 2. In deze richtlijn wordt verstaan onder: a) advocaat, de onderdaan van een lidstaat die gerechtigd is zijn beroepswerkzaamheden onder een der volgende beroepstitels uit te oefenen: Belgi(cid:137): Advocaat/Avocat/Rechtsanwalt, Denemarken: Advokat, Duitsland: Finland: Frankrijk: Rechtsanwalt, Asianajaja/Advokat, Avocat, Griekenland: Dijgc(cid:149)qor, Ierland: Itali(cid:137): Luxemburg: Nederland: Oostenrijk: Portugal: Barrister/Solicitor, Avvocato, Avocat, Advocaat, Rechtsanwalt, Advogado, b) lidstaat van herkomst, de lidstaat waar de advocaat het recht heeft verworven een van de onder a) genoemde beroepstitels te dragen alvorens het beroep van advo- caat in een andere lidstaat uit te oefenen; c) lidstaat van ontvangst, de lidstaat waar de advocaat overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn zijn beroep uitoefent; d) oorspronkelijke beroepstitel, de beroepstitel van de lidstaat waar de advocaat het recht heeft verworven deze titel te dragen alvorens het beroep van advocaat in de lidstaat van ontvangst uit te oefenen; e) groep, elke samenwerkingsvorm, met of zonder rechts- persoonlijkheid, die overeenkomstig de wetgeving van een lidstaat is opgericht en waarin advocaten gezamen- lijk en onder een gemeenschappelijke benaming hun beroepswerkzaamheden uitoefenen; f) relevante beroepstitel of relevant beroep, de beroeps- titel of het beroep vallende onder de bevoegde autori- teit, waarbij een advocaat zich overeenkomstig artikel 3 heeft ingeschreven; bevoegde autoriteit, de desbetref- fende bevoegde autoriteit. 3. Deze richtlijn is van toepassing op in de lidstaat van herkomst en, onverminderd artikel 8, in de lidstaat van ontvangst zowel zelfstanding werkzame advocaten als advocaten in loondienst. 4. De uitoefening van het beroep van advocaat in de zin van de onderhavige richtlijn doelt niet op de verrich- ting van diensten die het voorwerp van Richtlijn 77/ 249/EEG vormen. Artikel 2 Het recht van beroepsuitoefening oorspronkelijke beroepstitel onder de Elke advocaat heeft het recht permanent in elke andere lidstaat onder zijn oorspronkelijke beroepstitel de in artikel 5 omschreven werkzaamheden van advocaat uit te oefenen. Toetreding tot het beroep van advocaat in de lidstaat van ontvangst is aan de bepalingen van artikel 10 onder- worpen. Artikel 3 Inschrijving bij de bevoegde autoriteit 1. De advocaat die zijn beroep wenst uit te oefenen in een andere lidstaat dan die waar hij zijn beroepskwalifi- catie heeft verworven, is gehouden zich bij de bevoegde autoriteit van die lidstaat in te schrijven. 14. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 77/39 2. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst gaat op vertoon van de verklaring van inschrijving bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst over tot inschrijving van de advocaat. Zij kan eisen dat bij de overlegging van die verklaring de afgifte ervan door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst niet meer dan drie maanden voordien is geschied. Zij stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de inschrijving in kennis. 3. Voor de toepassing van lid 1: (cid:190) in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland schrijven de advocaten, die hun beroep onder een andere beroeps- titel dan die van het Verenigd Koninkrijk of van Ierland uitoefenen, zich in bij hetzij de voor het beroep van „barrister” of „advocate”, hetzij voor het beroep van „solicitor” bevoegde autoriteit; (cid:190) in het Verenigd Koninkrijk is de voor een „barrister” van Ierland bevoegde autoriteit die van het beroep van „barrister” of „advocate” en de voor een „solicitor” van Ierland bevoegde autoriteit die van het beroep van „solicitor”; (cid:190) in Ierland is de voor een „barrister” of „advocate” van het Verenigd Koninkrijk bevoegde autoriteit die van het beroep van „barrister” en de voor een „solicitor” van het Verenigd Koninkrijk bevoegde autoriteit die van het beroep van „solicitor”. 4. Indien de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst de namen van de bij haar ingeschreven advo- caten publiceert, publiceert zij tevens de namen van de uit hoofde van deze richtlijn ingeschreven advocaten. Artikel 4 Beroepsuitoefening onder de oorspronkelijke beroepstitel 1. De advocaat die in de lidstaat van ontvangst zijn beroep onder zijn oorspronkelijke beroepstitel uitoefent, is gehouden zijn beroepswerkzaamheden uit te oefenen onder deze titel, zoals deze dient te luiden, in de taal of een der offici(cid:137)le talen van de lidstaat van herkomst, evenwel op een verstaanbare wijze en zodanig dat hij niet kan worden verward met de beroepstitel van de lidstaat van ontvangst. 2. Met het oog op de toepassing van lid 1, kan de lidstaat van ontvangst eisen dat de advocaat die zijn werk- zaamheden onder zijn oorspronkelijke beroepstitel uitoe- fent, hieraan de vermelding van de beroepsorganisatie toevoegt waartoe hij in de lidstaat van herkomst behoort of van de rechterlijke instantie waarbij hij overeenkomstig de wetgeving van de lidstaat van herkomst is toegelaten. De lidstaat van ontvangst kan tevens eisen dat de onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaat van zijn inschrijving bij de bevoegde autoriteit van die lidstaat melding maakt. Artikel 5 Werkterrein 1. Onverminderd lid 2 en lid 3, oefent de onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaat dezelfde werkzaamheden uit als de onder de relevante beroepstitel van de lidstaat van ontvangst werkzame advocaat en kan hij met name juridisch advies geven over het recht van de lidstaat van herkomst, het Gemeenschapsrecht, het inter- nationale recht en het recht van de lidstaat van ontvangst. In alle gevallen leeft hij de voor de nationale jurisdicties toepasselijke procedureregels na. 2. De lidstaten die op hun grondgebied een bepaalde categorie advocaten toestaan akten op te maken waarbij de bevoegdheid wordt verleend de goederen van overle- denen te beheren, of waarbij onroerende zakelijke rechten worden gevestigd of overgedragen, hetgeen in andere lidstaten voor andere beroepen dan dat van advocaat is gereserveerd, kunnen de zijn oorspronkelijke, in een van laatstgenoemde lidstaten verstrekte beroepstitel werkzaam is, van die werkzaam- heden uitsluiten. advocaat die onder 3. Voor de uitoefening van de werkzaamheden die met de vertegenwoordiging en de verdediging van een cli(cid:137)nt in rechte verband houden, kan een lidstaat van ontvangst, voorzover het recht van deze lidstaat deze werkzaamheden voorbehoudt aan onder de beroepstitel van de lidstaat van ontvangst werkzame advocaten, een onder zijn oorspron- kelijke beroepstitel werkzame advocaat ertoe verplichten samen te werken met een advocaat die bij de geadieerde rechterlijke instantie optreedt en die in voorkomend geval tegenover die rechterlijke instantie verantwoordelijk is of samen te werken met een bij die rechterlijke instantie optredende „avou(cid:130)”. Met het oog op de goede werking van de gerechtspleging kunnen de lidstaten niettemin specifieke regels vaststellen voor de toegang tot de hogere gerechtshoven, bijvoorbeeld dat er gespecialiseerde advocaten ingeschakeld moeten worden. Artikel 6 Toepasselijke beroeps- en gedragsregels 1. Onafhankelijk van de beroeps- en gedragsregels waaraan hij in de lidstaat van herkomst is onderworpen, is de onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaat voor alle werkzaamheden die hij op het grondge- bied van de lidstaat van ontvangst uitoefent, aan dezelfde beroeps- en gedragsregels onderworpen als advocaten die onder de relevante beroepstitel van de laatstbedoelde lidstaat praktiseren. 2. De onder hun oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaten dienen op passende wijze in de beroepsorgani- saties van de lidstaat van ontvangst vertegenwoordigd te L 77/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 3. 98 zijn. Dit houdt ten minste het recht in te stemmen bij de verkiezingen van de organen van deze organisaties. ontvangst jegens de onder zijn oorspronkelijke beroeps- titel werkzame advocaat gegeven beslissing. 3. De lidstaat van ontvangst kan de onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaat ertoe verplichten een beroepsaansprakelijkheidsverzekering af te sluiten of zich bij een beroepsgarantiefonds aan te sluiten, een en ander volgens de regels die deze lidstaat voor aldaar uitgeoefende beroepswerkzaamheden vaststelt. Deze verplichting geldt echter niet voor de onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaat die aantoont door een verzekering of garantie volgens de regels van de lidstaat van herkomst gedekt te zijn, voor- zover regeling en reikwijdte van deze dekking gelijk- waardig zijn. Indien deze dekking slechts gedeeltelijk gelijkwaardig is, kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst voor de elementen die door de volgens de regels van de lidstaat van herkomst verkregen garantie of dekking nog niet gedekt zijn, een aanvullende verzekering of garantie eisen. Artikel 7 Tuchtprocedures 1. Indien de onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaat niet aan de in de lidstaat van ontvangst geldende verplichtingen voldoet, zijn de proce- dureregels, de sancties en de middelen van beroep van de lidstaat van ontvangst van toepassing. jegens de onder 2. Alvorens zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaat een tuchtprocedure in te stellen, stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst die van de lidstaat van herkomst daarvan onver- wijld in kennis en verstrekt zij deze alle dienstige inlich- tingen. De eerste alinea is mutatis mutandis van toepassing wanneer een tuchtprocedure wordt ingesteld door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst, die de bevoegde autoriteit van de lidstaat of lidstaten van ontvangst daarvan in kennis stelt. 3. Onverminderd de beslissingsbevoegdheid van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst, werkt deze gedurende de gehele tuchtprocedure met de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst samen. De lidstaat van ontvangst treft met name de nodige schik- kingen om de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst in de gelegenheid te stellen voor de instanties van beroep haar opmerkingen kenbaar te maken. 4. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst besluit over het gevolg dat overeenkomstig de eigen regels van materieel en formeel recht moet worden gegeven aan de door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van 5. De tijdelijke of de definitieve intrekking van de bevoegdheid tot uitoefening van het beroep door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst brengt voor de betrokken advocaat automatisch het tijdelijke of definitieve verbod mee in de lidstaat van ontvangst zijn te beroep onder zijn oorspronkelijke beroepstitel uit oefenen, doch is geen voorafgaande voorwaarde voor de beslissing van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst. Artikel 8 Beroepsuitoefening in loondienst De in de lidstaat van ontvangst onder zijn oorspronkelijke beroepstitel ingeschreven advocaat mag zijn beroep in loondienst bij een andere advocaat, bij een samenwer- kingsverband van advocaten of een advocatenkantoor of bij een publiek- of privaatrechtelijke onderneming uitoe- fenen, voorzover de lidstaat van ontvangst zulks voor de onder de beroepstitel van die lidstaat ingeschreven advo- caten toestaat. Artikel 9 Motivering en beroep bij de rechter Besluiten tot weigering of tot doorhaling van de in artikel 3 bedoelde inschrijving, alsmede besluiten waarbij tucht- rechtelijke sancties worden opgelegd, dienen met redenen te worden omkleed. Tegen deze besluiten kan volgens het nationale recht beroep bij de rechter worden ingesteld. Artikel 10 Gelijkstelling met de advocaten van de lidstaat van ontvangst 1. De onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaat die aantoont gedurende ten minste drie jaar daadwerkelijk en regelmatig in het recht van de lidstaat van ontvangst, met inbegrip van het Gemeenschapsrecht, werkzaam te zijn geweest, wordt vrijgesteld van de voor- waarden voor de toetreding tot het beroep van advocaat in de lidstaat van ontvangst, bedoeld in artikel 4, lid 1, onder b), van Richtlijn 89/48/EEG. Onder „daadwerkelijk en regelmatig werkzaam” wordt verstaan, de daadwerkelijke uitoefening van de werkzaamheid zonder andere dan de in het dagelijkse leven normale onderbrekingen. 14. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 77/41 ten genoegen van de De betrokken advocaat dient bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst aan te tonen dat hij gedurende ten minste drie jaar daadwerke- lijk en regelmatig in de lidstaat van ontvangst in het recht van die lidstaat werkzaam is geweest. Daartoe geschiedt het volgende: heid om de aldaar uitgeoefende werkzaamheden voort te zetten, vinden plaats in het kader van een onder- houd met de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst, dat ten doel heeft de daadwerkelijke en regelmatige aard van de uitgeoefende werkzaamheid te verifi(cid:137)ren. a) de aanvrager verstrekt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst alle nodige inlichtingen en bescheiden, met name betreffende aantal en aard van de door hem behandelde dossiers; b) de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst kan verifi(cid:137)ren of de uitgeoefende werkzaamheid als regelmatig en daadwerkelijk kan worden aangemerkt en kan zo nodig de advocaat verzoeken mondeling of schriftelijk aanvullende verduidelijkingen of precise- ringen te verstrekken met betrekking tot de onder a) genoemde inlichtingen en bescheiden. Het besluit van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst om geen vrijstelling te verlenen als het bewijs dat aan de in de eerste alinea bedoelde voorwaarden wordt voldaan, niet is geleverd, moet met redenen omkleed en volgens het nationale recht voor beroep bij de rechter vatbaar zijn. Het besluit van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst om geen toestemming te verlenen als het bewijs dat aan de in de eerste alinea van dit lid bedoelde voorwaarden wordt voldaan, niet is geleverd, moet met redenen omkleed en volgens het nationale recht voor beroep bij de rechter vatbaar zijn. 4. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst mag, bij een met redenen omkleed besluit dat volgens het nationale recht vatbaar moet zijn voor beroep bij de rechter, de advocaat het genot van de bepalingen van dit is dat zulks artikel ontzeggen indien zij van oordeel strijdig is met de openbare orde, met name op grond van disciplinaire vervolging, klachten of incidenten van allerlei aard. 5. De met het onderzoek van de aanvraag belaste verte- genwoordigers van de bevoegde autoriteiten dragen zorg voor geheimhouding van alle verkregen inlichtingen. 2. De onder zijn oorspronkelijke beroepstitel in een lidstaat van ontvangst werkzame advocaat mag op elk ogenblik om erkenning van zijn diploma overeenkomstig Richtlijn 89/48/EEG verzoeken, teneinde in de lidstaat van ontvangst toe te treden tot het beroep van advocaat en dit beroep aldaar uit te oefenen onder de beroepstitel die in deze lidstaat met het beroep van advocaat verbonden is. 6. De advocaat die tot de advocatuur van de lidstaat van ontvangst toetreedt overeenkomstig de leden 1 tot en met 3 verwerft het recht om naast de beroepstitel die verbonden is met het beroep van advocaat in de lidstaat van ontvangst de oorspronkelijke beroepstitel in de offi- ci(cid:137)le of in een van de offici(cid:137)le talen van de lidstaat van herkomst te voeren. 3. De onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaat die aantoont gedurende ten minste drie jaar daadwerkelijk en regelmatig in de lidstaat van ontvangst, doch gedurende kortere tijd in het recht van deze lidstaat werkzaam te zijn geweest, kan, zonder gehouden te zijn aan het bepaalde in artikel 4, lid 1, onder b), van Richtlijn 89/48/EEG, van de bevoegde autoriteit van deze lidstaat toestemming krijgen om toe te treden tot het beroep van advocaat van deze lidstaat en dit beroep uit te oefenen onder de beroepstitel die in deze lidstaat met het beroep van advocaat verbonden is, op de volgende voorwaarden: a) de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst neemt de daadwerkelijke en regelmatige werkzaam- heid gedurende de hierboven bedoelde periode, alsmede de kennis en beroepservaring op het gebied van het recht van de lidstaat van ontvangst, en de deelname aan cursussen of seminars betreffende het recht van de lidstaat van ontvangst, met inbegrip van de beroeps- en gedragregels, in aanmerking; b) de advocaat verstrekt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst alle nodige inlichtingen en bescheiden betreffende de door hem behandelde zaken. De beoordeling van de daadwerkelijke regelma- tige werkzaamheid van de advocaat in de lidstaat van ontvangst, alsmede de beoordeling van zijn bekwaam- Artikel 11 Beroepsuitoefening in groepsverband Wanneer beroepsuitoefening in groepsverband wordt toegestaan voor advocaten die hun werkzaamheden onder de relevante beroepstitel in de lidstaat van ontvangst uitoefenen, gelden voor advocaten die hun werkzaam- heden wensen uit te oefenen of die titel wensen in te schrijven bij de bevoegde autoriteit, de volgende bepa- lingen: 1. Een of meer onder hun oorspronkelijke beroepstitel in een lidstaat van ontvangst werkzame advocaten en leden van eenzelfde groep in de lidstaat van herkomst mogen hun beroepswerkzaamheden in het kader van een filiaal of agentschap van hun groep in de lidstaat van ontvangst uitoefenen. Indien de basisregels die op deze groep in de lidstaat van herkomst van toepassing zijn, evenwel onverenigbaar zijn met de basisregels die voortvloeien uit de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaat van ontvangst zijn de laatst- bedoelde bepalingen van toepassing, voorzover de naleving ervan door het algemeen belang dat met de bescherming van de cli(cid:137)nt en van derden is gemoeid, wordt gerechtvaardigd. L 77/42 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 3. 98 2. Elke lidstaat biedt twee of meer onder hun oorspron- kelijke beroepstitel op zijn grondgebied werkzame advocaten uit eenzelfde groep of uit eenzelfde lidstaat van herkomst de mogelijkheid op zijn grondgebied tot een vorm van beroepsuitoefening in groepsverband over te gaan. Indien de lidstaat van ontvangst de eigen advocaten verschillende samenwerkingsvormen biedt, moeten deze tevens voor eerstgenoemde advocaten toegankelijk zijn. De wijze waarop de beroepsuitoefe- ning in groepsverband in de lidstaat van ontvangst geschiedt, en bestuursrechtelijke en administratieve bepalingen van die lidstaat. is onderworpen aan de wettelijke 3. De lidstaat van ontvangst neemt de nodige maatre- gelen om tevens de beroepsuitoefening in groepsver- band mogelijk te maken voor: a) verscheidene onder hun oorspronkelijke beroeps- lidstaten verschillende en uit titel werkzame komende advocaten; b) een of meer onder a) bedoelde advocaten en een of meer advocaten van de lidstaat van ontvangst. De wijze waarop de gezamenlijke beroepsuitoefening door deze advocaten in de lidstaat van ontvangst geschiedt, wordt beheerst door de wettelijke en bestuursrechtelijke en administratieve bepalingen van die lidstaat. 4. De advocaat die onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzaam wenst te zijn, stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst in kennis van het feit dat hij in de lidstaat van herkomst deel uitmaakt van een groep en verstrekt over die groep alle dienstige inlich- tingen. 5. In afwijking van de punten 1 tot en met 4, kan de lidstaat van ontvangst, voorzover deze aan de advocaten die onder de aldaar relevante beroepstitel werkzaam zijn, verbiedt het beroep van advocaat uit te oefenen in een groep waarvan buiten het beroep staande personen deel uitmaken, een onder zijn oorspronkelijke beroeps- titel ingeschreven advocaat het recht ontzeggen in de hoedanigheid van lid van zijn groep op het grondge- bied van die lidstaat werkzaam te zijn. Een groep wordt beschouwd als een groep waarvan buiten het beroep staande personen deel uitmaken, indien personen die niet de hoedanigheid van advocaat bezitten in de zin van artikel 1, lid 2: (cid:190) het geheel of een deel van het kapitaal van de groep in handen hebben; of (cid:190) de benaming waaronder de groep werkzaam is, gebruiken; of (cid:190) de zeggenschap binnen die groep feitelijk of rech- tens uitoefenen. Indien de fundamentele regels die gelden voor een dergelijke groep van advocaten in de lidstaat van herkomst onverenigbaar zijn met de regels die in de lidstaat van ontvangst gelden of met de bepalingen van de eerste alinea, mag de lidstaat van ontvangst zich, zonder beperkingen van punt 1, verzetten tegen de opening van een bijkantoor of een agentschap ervan op zijn grondgebied. Artikel 12 Groepsbenaming Ongeacht de regeling volgens welke de onder hun oorspronkelijke beroepstitel werkzame advocaten in de lidstaat van ontvangst hun beroep uitoefenen, mogen zij de naam van de groep waartoe zij in de lidstaat van herkomst behoren, vermelden. De lidstaat van ontvangst kan eisen dat bovendien de rechtsvorm van de groep in de lidstaat van herkomst en/of de namen van de in de lidstaat van ontvangst werk- zame leden van de groep worden vermeld. Artikel 13 Samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van ontvangst en van herkomst, en geheimhouding Teneinde de toepassing van deze richtlijn te vergemakke- lijken en te voorkomen dat deze in voorkomende gevallen uitsluitend wordt gebruikt om aan de in de lidstaat van voorschriften te ontsnappen, ontvangst werken de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst en die van de lidstaat van herkomst nauw samen en verlenen zij elkaar bijstand. toepasselijke Zij waarborgen de geheimhouding van de inlichtingen die zij uitwisselen. Artikel 14 Aanwijzing van de bevoegde autoriteiten De lidstaten wijzen uiterlijk op 14 maart 2000 de autori- teiten aan die bevoegd zijn de in deze richtlijn bedoelde verzoeken te ontvangen en besluiten te nemen. Zij stellen de overige lidstaten en de Commissie daarvan in kennis. Artikel 15 Verslag van de Commissie Uiterlijk tien jaar na de inwerkingtreding van deze richt- lijn brengt de Commissie aan het Europees Parlement en aan de Raad verslag uit over de stand van de toepassing van deze richtlijn. Na alle nodige adviezen te hebben ingewonnen, legt zij bij die gelegenheid haar conclusies voor alsmede de even- tuele wijzigingen die in het bestaande systeem zouden kunnen worden aangebracht. Artikel 16 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuurs- rechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 14 maart 2000 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de offici(cid:137)le bekendmaking 14. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 77/43 van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 18 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, 16 februari 1998. Artikel 17 in werking op de dag van haar Deze richtlijn treedt bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Voor het Europees Parlement De Voorzitter J. M. GIL-ROBLES Voor de Raad De Voorzitter J. CUNNINGHAM


title: Padomes Regula (EK) Nr. 448/98 (1998. gada 16. februāris), ar ko papildina un groza Regulu (EK) Nr. 2223/96 attiecībā uz netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpojumu (FISIM) iedalīšanu Eiropas nacionālo un reģionālo kontu sistēmā (EKS)

eurovoc_concepts:
EU statistics
Economic and Monetary Union
European accounting system
data transmission
financial analysis
gross national product

formats: html pdf print

text: 10/1. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 31998R0448 27. 2. 1998. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS PADOMES REGULA (EK) Nr. 448/98 (1998. gada 16. februāris), 97 L 58/1 ar ko papildina un groza Regulu (EK) Nr. 2223/96 attiecībā uz netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpojumu (FISIM) iedalīšanu Eiropas nacionālo un reģionālo kontu sistēmā (EKS) EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME, ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu un jo īpaši tā 213. pantu, ar šīs regulas III pielikumā aprakstītajām pārbaudes metodēm, tādā pārbaudes laikā, kas ir pietiekami ilgs, lai noteiktu, vai šī iedalīšana dod ticamākus rezultātus attiecīgās saimnieciskās darbības pareizai novērtēšanai nekā pašreizējais nulles iedalī- jums; ņemot vērā Komisijas iesniegto regulas projektu (1), ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu (2), ņemot vērā Eiropas Monetārā institūta atzinumu (3), tā kā Padomes Regula (EK) Nr. 2223/96 (1996. gada 25. jūnijs) par Eiropas nacionālo un reģionālo kontu sistēmu Kopienā (4) ietver kopējo standartu, definīciju, klasifikāciju un grāmatvedī- bas noteikumu pamatprincipu kopumu dalībvalstu kontu sastā- dīšanai atbilstīgi Eiropas Kopienas lai iegūtu salīdzināmus rezultātus attiecībā uz dalībvalstīm; statistikas prasībām, tā kā Regulas (EK) Nr. 2223/96 2. panta 3. punkts paredz, ka lēmums attiecībā uz netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpojumu (FISIM) iedalīšanu tiks pieņemts ne vēlāk kā līdz 1997. gada 31. decembrim; tā kā FISIM iedalīšanas problēmas atrisināšanai būtu jāved pie būtiskiem EKS metodoloģijas uzlabojumiem un precīzāka iekš- zemes Eiropas Savienībā; līmeņu salīdzinājuma kopprodukta (IKP) tā kā šīs regulas mērķis ir ieviest FISIM iedalīšanas principu un sīkus tās īstenošanas noteikumus; tā kā FISIM iedalīšanas un sīku tās īstenošanas noteikumu efek- tivitāte jānovērtē ar aprēķiniem, ko veic dalībvalstis saskaņā (1) OV C 124, 21. 4. 1997. , 28. lpp. (2) OV C 339, 10. 11. 1997. (3) Atzinums sniegts 1997. gada 16. oktobrī (vēl nav publicēts Oficiā- lajā Vēstnesī). (4) OV L 310, 30. 11. 1996. , 1. lpp. tā kā būtu vēlams, lai Komisija, pamatojoties uz pārbaudes laikā veiktajiem aprēķiniem, sniegtu vērtējumus par datu kva- litāti, jo īpaši par to pieejamību, kā arī kvalitatīvu un kvanti- tatīvu analīzi par stabilitāti laikā un rezultātu jutīgumu pret dažādām pārbaudes metodēm; tā kā iegūto rezultātu ticamības pozitīva novērtējuma gadījumā Komisijai būtu jālemj par vispiemērotāko FISIM iedalīšanas metodi; tā kā gadījumā, ja pārbaudes metodes nedod drošākus rezultā- tus attiecīgās saimnieciskās darbības pareizai izmērīšanai nekā pašreizējais nulles iedalījums, tomēr būtu vēlams, lai Komisija iesniegtu Padomei attiecīgu priekšlikumu par Regulas (EK) Nr. 2223/96 grozīšanu; tā kā būtu pareizi, ka lēmumu iedalīt FISIM NKP noteikšanai, ko izmanto Kopienas budžeta un pašas resursu vajadzībām, pieņemtu Padome ar vienprātīgu lēmumu pēc Komisijas prie- kšlikuma; tā kā nav vēlams FISIM iedalīt citu Kopienas darbības stratēģiju vajadzībām, kamēr Komisija nav nolēmusi par metodi, kas lie- tojama FISIM iedalīšanai gadījumā, ir novērtēti kā ticamāki; ja iegūtie rezultāti tā kā saskaņā ar subsidiaritātes principu, šīs regulas mērķus var labāk sasniegt Kopienas līmenī nekā dalībvalstu līmenī, jo tikai statistikas metožu Komisija saskaņošanu FISIM aprēķināšanai un iedalīšanai Kopienas koordinēt vajadzīgo var 98 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 10/1. sēj. līmenī; tā kā tomēr aprēķināšanu un iedalīšanu, kā arī infras- lai pārraudzītu metožu piemērošanu, truktūru, kas vajadzīga, vajadzētu organizēt dalībvalstīm; tā kā tādēļ ir nepieciešams noteikt, ka kompetentajām valsts iestādēm ir pieejami visi attiecīgie dati valsts līmenī; tā kā ir notikušas apspriedes ar Eiropas Kopienas Statistikas programmu komiteju, kas izveidota ar Lēmumu 89/382/EEK, Euratom (1), un Monetārās, finanšu un maksājumu bilances sta- tistikas komiteju, kas izveidota ar Lēmumu 91/115/EEK (2), saskaņā ar katra minētā lēmuma 3. pantu, IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. 1. pants Mērķis Šīs regulas mērķis ir ieviest principu, ticamu 1. metodiku, iedalītu netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpojumus (FISIM), kas aprakstīti Regulas (EK) Nr. 2223/96 A pielikuma I pielikumā. lietojot lai 2. Šajā nolūkā Regulas (EK) Nr. 2223/96 A Pielikuma I un II pielikumā izdara grozījumus saskaņā ar šīs regulas I un II pieli- kumu. 2. pants Metodes Dalībvalstis veic aprēķinus regulas saskaņā ar metodēm, kas III pielikumā, 4. pantā aprakstītajā 1. aprakstītas šīs pārbaudes laikā. 2. Pamatojoties uz šo aprēķinu rezultātu novērtējumu, saskaņā ar 5. pantu pieņem lēmumu par metodi, kas lietojama FISIM iedalīšanai. 3. pants Līdzekļi 1. Dalībvalstis nodrošina, ka nepieciešamie dati vai attiecīgi novērtējumi šo aprēķinu veikšanai tiek nekavējoties nodoti par 2. panta 1. punktā minēto aprēķinu veikšanu atbildīgās valsts iestādes rīcībā. Valsts iestāde ir atbildīga par papildu datu savākšanu, 2. kurus tā uzskata par nepieciešamiem aprēķinu veikšanai. (1) OV L 181, 28. 6. 1989. , 47. lpp. (2) OV L 59, 6. 3. 1991. , 19. lpp. Lēmums, kas grozīts ar Lēmumu 96/174/EK (OV L 51, 1. 3. 1996. , 48. lpp. ). 4. pants Aprēķinu rezultātu iesniegšana pārbaudes laikā Dalībvalstis iesniedz Komisijai 2. panta 1. punktā minēto aprēķinu rezultātus saskaņā ar turpmāk minēto grafiku. Rezultātus par 1995. , 1996. , 1997. un 1998. kalendāro gadu iesniedz ne vēlāk kā līdz 1999. gada 1. novembrim. Rezultātus par 1999. kalendāro gadu, kā arī pārskatītos rezultā- tus par 1995. , 1996. , 1997. un 1998. kalendāro gadu iesniedz ne vēlāk kā līdz 2000. gada 1. novembrim. Rezultātus par 2000. kalendāro gadu, kā arī pārskatītos rezultā- tus par 1995. , 1996. , 1997. , 1998. un 1999. kalendāro gadu iesniedz ne vēlāk kā līdz 2001. gada 1. novembrim. Pirmos novērtējumus par 2001. kalendāro gadu, kā arī pārskatītos rezultātus par 1995. , 1996. , 1997. , 1998. , 1999. un 2000. kalendāro gadu iesniedz ne vēlāk kā līdz 2002. gada 30. aprīlim. 5. pants Rezultātu novērtēšana Pamatojoties uz 4. pantā minētajiem rezultātiem, Komi- 1. sija pēc apspriešanās ar Statistikas programmu komiteju līdz 2000. gada 31. decembrim Eiropas Parlamentam un Padomei iesniedz termiņa vidus ziņojumu, un līdz 2002. gada 1. jūlijam – gala ziņojumu, kurš satur pārbaudes metožu FISIM iedalīša- nai un aprēķināšanai kopsakarību kvalitatīvo un kvantitatīvo analīzi, kā aprakstīts III pielikumā. Vajadzīgos pasākumus šīs regulas piemērošanai, iekļaujot 2. pasākumus, III pielikumā un aprakstītās pārbaudes metodes, pieņem Komisija saskaņā ar 7. pantā noteikto procedūru. izskaidrotu uzlabotu lai 31. Līdz gada 2002. decembrim Komisija, 3. pēc apspriešanās ar Monetārās, finanšu un maksājumu bilances sta- tistikas komiteju saskaņā ar 7. pantā noteikto procedūru ja pieņem metodi, kas lietojama FISIM iedalīšanai gadījumā, galīgā novērtējuma ziņojuma atzinumi par pārbaudes laikā iegūto rezultātu ticamību ir pozitīvi. Gadījumā, ja Komisija gala ziņojumā, kas minēts 1. 4. punktā, konstatē, ka neviena no pārbaudes metodēm FISIM iedalīšanai nav saimnieciskās darbības pareizai izmērīšanai kā pašreizējā nulles iedalīšana, Komisija vajadzības gadījumā iesniedz attiecīgu priekšlikumu Padomei par Regulas (EK) Nr. 2223/96 grozīšanu. ticamāka 10/1. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 99 6. pants b) Nosūtīšana Komisijai Ja paredzētie pasākumi nesaskan ar Komitejas atzinumu ja atzinums nav sniegts, Komisija nevilcinādamās vai iesniedz veicamajiem pasākumiem. Padome lemj ar kvalificētu vairākumu. priekšlikumu Padomei par No 2003. gada 1. to aprēķinu rezultātus, kas veikti saskaņā ar šo regulu, kā daļu no Regulas (EK) Nr. 2223/96 3. pantā minētajām tabulām. janvāra dalībvalstis nosūta Komisijai Ja Padome trīs mēnešu laikā nav pieņēmusi ieteiktos pasākumus pieņem Komisija. lēmumu, 7. pants Procedūra 8. pants Atkāpes 1. Komisijai turpmāk – “Komiteja”. palīdz Statistikas programmu komiteja, 2. Komisijas pārstāvis iesniedz Komitejai veicamo pasākumu projektu. Komiteja sniedz atzinumu par projektu termiņā, ko priekšsēdētājs var noteikt atkarībā no jautājuma steidzamības. Atzinumu pieņem ar balsu vairākumu, kas Līguma par Eiropas Kopienas dibināšanu 148. panta 2. punktā paredzēts gadīju- miem, kad Padomei jāpieņem lēmums pēc Komisijas priekšli- kuma. Dalībvalstu pārstāvju balsis Komitejā vērtē, kā noteikts minētajā pantā. Priekšsēdētājs nebalso. Atkāpjoties no šīs regulas: 1. Lēmumu iedalīt FISIM nacionālā kopprodukta (NKP) notei- kšanai Kopienas budžeta un pašu resursu mērķiem Padome pieņem ar vienprātīgu lēmumu pēc Komisijas priekšlikuma. 2. FISIM neiedala citu Kopienas darbības stratēģiju mērķiem, kamēr Komisija saskaņā ar 5. panta 3. punktu nav pieņē- musi metodi, kas lietojama FISIM iedalīšanai. 9. pants Nobeiguma noteikumi 3. a) Komisija pieņem paredzētos pasākumus, ja tie saskan ar Komitejas atzinumu. Šī regula stājas spēkā tās publicēšanas dienā Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Briselē, 1998. gada 16. februārī Padomes vārdā — priekšsēdētājs G. BROWN 100 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 10/1. sēj. I PIELIKUMS GROZĪJUMI REGULAS (EK) Nr. 2223/96 A PIELIKUMĀ UN I PIELIKUMĀ 1. nodaļa 1. 13. , piektā rindkopa, d) “EKS ietver arī daudzas īpašas vie- Pēc nošanās, piem. ,” svītrot: Aizstāt ar: “netieši novērtēto finanšu pakalpojumu izmantošanas reģistrēšana par nominālas nozares vai nominālas rūpniecības starppa- tēriņu. ” “netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpojumu (FISIM) izmantošanas attieci- nāšana uz patērētāja nozarēm. ” 1. 25. , otrā rindkopa Papildināt pēc punktu saraksta, kas sākas ar “Dažas no lielajām atšķirībām jēdzienos ir:” ar šādu punktu: “i) netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpojumu (FISIM) izmantošanu tagad attiecina uz patērētāja nozarēm, nevis uz nominālo nozari. Tā rezultātā FISIM izmantošanu parasti vairs negrāmato tikai kā starpproduktu patēriņu; iespē- jams arī galapatēriņš un eksports. Tas nozīmē, iespējams FISIM imports. ” arī ka 3. nodaļa 3. 63. Svītrot visu tekstu no sākuma līdz “… vērtē uz iekasēto honorāru vai komisijas maksu pamata” ceturtās rindkopas beigās. Aizstāt ar: “J. Finanšu starpniecības pakalpojumi ietilpst pensiju fondu pakalpojumi) (tajos apdrošināšanas pakalpojumi un Finanšu starpniecības pakalpojumi (izņemot apdrošināšanas pakalpojumus un pensiju fondu pakalpojumus) ietver: a) finanšu starpniecības pakalpojumus, par kuriem finanšu starpnieki maksu no saviem klientiem iekasē tieši un kurus mēra kā iekasēto honorāru un komisijas maksu summu. 10/1. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 101 izteikti Finanšu starpnieki var iekasēt maksu par starpniecības pakalpojumiem, kurus sniedz. Tādu pakalpojumu izlaidi vērtē uz iekasēto honorāru un komisijas maksu pamata; tie b) netieši novērtētie finanšu starpniecības pakalpojumi (FISIM), par kuriem maksu iekasē netieši. Finanšu starpnieki sniedz pakalpojumus, par kuriem tie tieši neiekasē honorārus un komisijas maksas. Tie nosaka zemā- kas procentu likmes nekā parasti naudas aizdevējiem un augstākas procentu lik- mes aizņēmējiem. Tā rezultātā FISIM izlaide rodas no finanšu starpnieku veiktās aizdevumu un noguldījumu pārvaldības, kuru likmes turpretim nepastāv starp- tie kontrolē; niecības neakciju ar vērtspapīriem. pakalpojums Izlaidi apakšnozarēs S 122 (citas finanšu iestādes) un S 123 (citu finanšu starp- nieki, sabied- izņemot apdrošināšanas rības un pensiju fondus), neskaitot ieguldījumu fondus, vērtē, pamatojoties uz starpību starp faktiskajām procentu likmēm, kas izmaksājamas un saņema- mas, un “atsauces” procentu likmi. Tiem, līdzekļus, gan kam starpnieki aizdot rezidentiem, to novērtē pēc starpības starp spēkā esoša- jiem procentiem, kurus piemēro aizde- vumiem, un summu, kas būtu jāmaksā, likmi. Tiem, no izmantojot atsauces kuriem starpnieki aizņemas līdzekļus, gan rezidentiem, gan nerezidentiem, to novērtē pēc starpības starp procentiem, kurus viņi saņemtu, ja tiktu izmantota atsauces likme, un spēkā esošajiem pro- centiem, kurus viņi faktiski saņem; nerezidentiem, gan c) finanšu starpniecības pakalpojumus, kurus sniedz centrālā banka. Centrālo banku nedrīkst iekļaut, rēķinot FISIM – tās izlaidi novērtē, aprēķinot izmaksu summu. ” 3. 70. j) Svītrot: Aizstāt ar: “tikai par visi netieši kopsaimniecību: novērtētie finanšu starpniecības pakalpo- jumi (FISIM), ko sniedz rezidentražotāji. ” “rezidentražotāju netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpojumu izmantošana. ” 102 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 10/1. sēj. 3. 70. 3. 76. e) 3. 142. h) 4. nodaļa Papildināt: “k) parasti visu centrālās bankas izlaidi jāattiecina uz citu finanšu starpnieku starpproduktu patēriņu (S 122 – S 123 apakšnozares). ” Papildināt pie “finanšu pakalpojumi, par ko maksu iekasē tieši;”: “un netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpojumu daļa, ko mājsaimniecības izmanto galapatēriņam;” Papildināt tūlīt pēc “finanšu pakalpojumi pēc izteikto komisijas maksu un honorāru sum- mas;” ar frāzi: “un netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpojumu daļa, ko izmanto nerezidenti;” 4. 51. , otrā rindkopa Svītrot: Aizstāt ar: kas “Finanšu starpnieku sniegto pakalpojumu vērtību, ko nesadala starp dažādiem klien- procentu maksājumus tiem, faktiskos finanšu starpniekiem vai ienākumus no tiem nekoriģē, lai novērstu drošības iemak- sas, atspoguļo finanšu starpnieku netiešās maksas. Nepieciešams korekcijas postenis finanšu starpnieku un nominālās rūpniecības sadales kontā, uz kuru ar vienošanos attiecina visu finanšu starpnieku produkciju kā starppa- tēriņu. ” ienākuma primārās “Finanšu starpnieku sniegto pakalpojumu vērtība, ko sadala starp dažādiem klientiem, faktiskie procentu maksājumi finanšu starp- niekiem vai ienākumi no tiem jākoriģē, lai novērstu drošības iemaksas, kas atspoguļo finanšu starpnieku netiešās maksas. Pro- centu summas, kuras aizņēmēji maksā jāsamazina par vei- finanšu starpniekiem, camo maksu aplēstajām vērtībām, bet noguldītāju saņemamās procentu summas attiecīgi jāpalielina. Maksu vērtības uzskata par maksājumiem par pakalpojumiem, kurus finanšu starpnieki sniedz saviem kli- entiem, nevis par procentu maksājumiem. ” PASKAIDROJUMS Papildināt skaitļus: A. I. 1. un A. I. 2. tabula, lai parādītu FISIM attiecināšanas ietekmi uz 8. nodaļas skaitļiem, “Kontu un balansposteņu secība” (skaitlisks piemērs). 8. nodaļa 8. 09. 10/1. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 103 8. 14. Svītrot: Aizstāt ar: (FISIM) “Tā kā netieši novērtētos finanšu starpniecī- attiecina uz bas pakalpojumus patērētāja nozarēm, noteiktas procentu maksājumu daļas pārklasificē par pakalpo- jumu maksājumiem. pārklasifikācija ietekmē izlaides un starpproduktu patēriņa vērtību (kā arī importa, eksporta un galapa- tēriņa vērtību). ” Šī “Tā kā netieši novērtētos finanšu starpniecī- bas pakalpojumus (FISIM) neattiecina uz patērētāja nozarēm, visu FISIM produkcijas vērtību uzskata par nominālās nozares starppatēriņu ar nulles produkciju un negatīvu pievienoto vērtību, kuras lielums ir tāds pats, bet zīme ir pretēja starppa- un tēriņam. vērtību rūpniecību kopīgi Lai padarītu skaidrāku kontu atspoguļojumu, var neievietot papildu aili nominālajai nozarei, bet tā vietā ņemt vērā atbilstošo skaitli kopsaimniecības ailē. ” Tādējādi kopējo samazina par visu pievienoto šo summu. nozaru 8. 24. Svītrot: Aizstāt ar: procenti. Veic “Tā kā netieši novērtētos finanšu starpniecī- bas pakalpojumus (FISIM) neattiecina uz patērētāja nozarēm, norādītie procentu ieraksti ir faktiski maksājamie un saņema- mie korekciju finanšu sabiedrību ailē (ar mīnuszīmi) un nominālās nozares ailē (ar pluszīmi). Lai padarītu skaidrāku kontu atspoguļojumu, var neievietot papildu aili nominālajai nozarei, bet tā vietā uzrādīt atbilstošo skaitli kopsaimniecības ailē. ” resursu “procenti” “Tā kā finanšu starpniecības pakalpojumus (FISIM) attiecina uz patērētāja nozarēm, postenis ienākuma primārās sadales kontā atbilst maksājamiem un saņe- mamiem procentiem pēc FISIM atskaitīša- nas no aizņēmēju faktiski maksājamiem procentiem un pieskaitīšanas aizdevēju fak- tiski saņemamiem procentiem. ” 9. nodaļa 9. 25. a) Svītrot: starppatēriņš “nozares netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpo- jumu izmantošanu, ko reģistrē nominālajā nozarē (skatīt 9. 33. punktu);” ietver 104 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 10/1. sēj. 9. 25. b) Svītrot: “mīnus netieši novērtēto finanšu starpniecī- bas pakalpojumu izmantošana (ko reģistrē nominālajā nozarē, skatīt 9. 33. punktu. )” 9. 33. Svītrot: novērtēto “Piedāvājuma un izlietojuma tabulā NACE REV. 1 nozaru klasifikāciju paplašina ar nominālo nozari netieši novērtēto finanšu starpniecības pakalpojumu izmantošanai. Piedāvājuma tabulā šai nozarei nereģistrē Izlietojuma tabulā šo nekādus darījumus. netieši starpniecības finanšu pakalpojumu kopējo izmantošanu reģistrē kā šīs nominālās nozares starppatēriņu. Tā kā šajā nominālajā nozarē nav citu darī- jumu, tās neto darbības rezultāts ir negatīvs pēc tās starppatēriņa summas; visas pārējās pievienotās vērtības sastāvdaļas ir nulle. tās kopējā bruto pievienotā Rezultātā vērtība ir vienāda ar tās (negatīvo) neto darbības rezultātu. ” 10/1. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 105 s a n a š o ž a. R I / s t n o k s i a j ē r ā s t n o k. 1 1. I I 2 4 7 5 0 3 0 3 i t n o K ā p o K s e c e r P n u - l a k a p i m u o p j - o t e i l ( ) i m u j 4 s a ņ i a m z i u j ā t o ž a r s u g r i t s u p r ā t o t i a k s e i , m ē r a z o n m ā l ā n o i c u t i t s n i z u a n a š ā n i c e i t t a M I S I F – a l u b a t. 1. I. A i s r u s e R 2 S. 1 S. 5 1 S. 4 1 S. 3 1 S. 2 1 S. 1 1 S. 1 1 S. 2 1 S. 3 1 S. 4 1 S. 5 1 S. 1 S. 2 S. 2 ā j ē r ā P e l u a s a p ā j ē p o K - o n o k e a k i m H S I P N s a b - i a s j ā M - ī c e i n m ā l ā r t n e C ī a b d l a v u š n a n i F - d e i b a s s a b ī r - i f e N u š n a n - d e i b a s s a b ī r i m u j ī r a D i ņ e t s o p s n a l a b n u - i f e N u š n a n - d e i b a s s a b ī r u š n a n i F - d e i b a s s a b ī r ā l ā r t n e C - m i a s j ā M ī a b d l a v s a b ī c e i n H S I P N ā j ē p o K - o n o k e a k i m ā j ē r ā P e l u a s a p s t r o p m i j u m u o p l a k a P 2 7 P. s t r o p s k e j u m u o p l a k a P 2 6 P. 4 s e c e r P n u - l a k a p i m u o p j ). s e r ( 2 7 5 3 6 8 4 e d i a l z I 1 P. 0 3 0 3 8 4 8 1 – s t ā t l u z e r ī s a b b r a D. 2 B 8 1 – 8 4 0 3 o d l a s s i a j ē r ā 8 4 8 1 – / a b ī t r ē v ā t o n e i v e i P. 1 B 8 1 – 8 4 0 3 2 – š ņ i r ē t a p u t k u d o r p p r a t S 2 P. 8 1 0 6 0 3 7 2 a m u k ā n e I s a n a š o d i e v s t n o k. 2 1. I I 0 3 2 1 2 9 0 2 a m u k ā n e I s ā r ā m i r p s e l a d a s s t n o k 2 2 a m u k ā n e I. 2. I I 2 2 - n u k e s s ā r ā d s e l a d a s s t n o k a m u k ā n e I - a š o t e i l z i s t n o k s a n. 4. I I 2 2 2 2 7 1 1 9 4 5 3 4 1 6 0 1 3 3 i t n e c o r P 1 4 D. 6 5 6 0 1 5 3 1 2 – 8 4 1 4 – a m u k ā n e i ā r ā m i r P. 5 B 1 4 – 8 4 1 2 – o d l a s 4 1 5 3 5 3 1 2 – 8 4 1 4 – s i a m a j o t n a m z I. 6 B 1 4 – 8 4 1 2 – 5 3 s m u k ā n e i 6 1 1 2 2 2 2 7 1 2 3 1 o d l a s s i a j ē r ā / o t e n , i m u j ī p u a t e I n 8 B. 1 4 – 8 4 7 2 – 6 1 2 – 6 – 6 a ņ i r ē t a p a l a G i m u v e d z i 3 P. 6 9 1 3 8 2 8 2 ā p o K i t n o K i j m u o t e i L 2 4 7 2 0 3 0 3 0 3 2 2 2 2 2 s a n a š o ž a. R I / s t n o k s i a j ē r Ā s t n o k a m u k ā n e I s t n o k s a n - a š o d i e v a m u k ā n e I s ā r ā m i r p. 2 1. I I s e l a d a s s t n o k a m u k ā n e I. 2. I I - n u k e s s ā r ā d s e l a d a s s t n o k a m u k ā n e I - a š o t e i l z i s t n o k s a n. 4. I I. 1 1. I I 106 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 10/1. sēj. i t n o K ā p o K s e c e r P n u - l a k a p i m u o p j - o t e i l ( ) i m u j 2 S. 1 S. 5 1 S. 4 1 S. 3 1 S. 2 1 S. 1 1 S. 1 1 S. 2 1 S. 3 1 S. 4 1 S. 5 1 S. 1 S. 2 S. ā j ē r ā P - a p e l u a s ā j ē p o K - o n o k e a k i m H S I P - m i a s j ā M s a b ī c e i n - t n e C ā l ā r - a n i F u š n - i f e N u š n a n - d e i b a s - d e i b a s ī a b d l a v s a b ī r s a b ī r - i m o N a l ā n i m u j ī r a D i ņ e t s o p s n a l a b n u - i m o N a l ā n - i f e N u š n a n - a n i F u š n - d e i b a s - d e i b a s - t n e C ā l ā r s a b ī r s a b ī r ī a b d l a v - m i a s j ā M s a b ī c e i n H S I P ā j ē p o K - o n o k e a k i m ā j ē r ā P - l u a s a p e s e c e r P n u - l a k a p i m u o p j ). s e r ( ā p o K i t n o K i s r u s e R i r a z o n i o l ā n m o n z u i a k i t a n a š ā n i c e i t t a M I S I F – a l u b a t. 2. I. A i j m u o t e i L. 1 1. I I s a n a š o ž a. R I 8 4 s t n o k 8 4 8 4 8 4 8 4 8 4 8 4 š ņ i r ē t a p u t k u d o r p p r a t S 2 P. 8 4 e d i a l z I 1 P. 8 4 – / a b ī t r ē v ā t o n e i v e i P. 1 B 8 4 – o d l a s s i a j ē r ā 8 4 – s t ā t l u z e r ī s a b b r a D. 2 B 8 4 – 8 4 8 4 8 4 8 4 s a n a š o ž a. R I s t n o k. 1 1. I I a m u k ā n e I s ā r ā m i r p s e l a d a s s t n o k a m u k ā n e I. 2. I I - n u k e s s ā r ā d s e l a d a s s t n o k a m u k ā n e I - a š o t e i l z i s t n o k s a n. 4. I I 8 4 – 8 4 a j i c k e r o k M I S I F 9 1. I. P 6 – 2 – 6 1 7 2 – 8 4 1 4 – a m u k ā n e i ā r ā m i r P. 5 B 1 4 – 8 4 7 2 – 6 1 2 – 6 – o d l a s 6 – 2 – 6 1 7 2 – 8 4 1 4 – s i a m a j o t n a m z I. 6 B 1 4 – 8 4 7 2 – 6 1 2 – 6 – s m u k ā n e i o d l a s s i a j ē r ā / o t e n , i m u j ī p u a t e I n 8 B. 1 4 – 8 4 7 2 – 6 1 2 – 6 – 6 a m u k ā n e I s a n a š o d i e v s t n o k. 2 1. I I 2 2 2 2 2 0 0 2 5 3 3 2 1 5 2 1 5 2 i t n e c o r P 1 4 D. 6 6 7 7 9 3 7 1 7 6 0 2 6 1 2 2 2 a m u k ā n e I s a n a š o d i e v a m u k ā n e I s ā r ā m i r p s e l a d a s s t n o k s t n o k. 2 1. I I a m u k ā n e I. 2. I I - n u k e s s ā r ā d s e l a d a s s t n o k a m u k ā n e I - a š o t e i l z i s t n o k s a n. 4. I I 10/1. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 107 II PIELIKUMS GROZĪJUMI REGULAS (EK) Nr. 2223/96 A PIELIKUMA II PIELIKUMĀ Svītrot šādu tekstu 11. punkta pirmās daļas trešajā teikumā: “: saņemamie īpašuma ienākumi, no kā atskaitīti maksājamie procenti, izņemot jebkuru saņemamo īpašuma ienā- kumu no viņu pašu līdzekļu ieguldījuma”. III PIELIKUMS FISIM APRĒĶINĀŠANA 1. FISIM APJOMA APRĒĶINĀŠANA NOZARĒS S122 UN S123 a) Vajadzīgie statistikas dati Attiecībā uz katru no apakšnozarēm S122 un S123 (1) jāizmanto aizdevumu, noguldījumu (sadalījumā pa lie- totāju nozarēm) un vērtspapīru, izņemot FI emitētās akcijas, vidējo uzkrājumu periodam (caurmērā četri kvartāli) un uzkrāto procentu tabulu pēc procentu subsīdiju pārvešanas uz to faktiskajiem saņēmējiem, kā definēts 1995. gada EKS. b) Atsauces likmes izvēle S122 un S123 iekļauto finanšu starpnieku bilancēs aizdevumus un noguldījumus ar rezidentu vienībām iedala tā, lai varētu nošķirt starp aizdevumiem un noguldījumiem: — tos, kuri ir starpbanku (t. i. , nozarēs S122 un S123 iekļautajās institucionālajās vienībās), — tos, kuri ir veikti ar lietotāju institucionālajiem nozarēm (S11 – S124 – S125 – S13 – S14 – S15) (izņemot ar centrālajām bankām). Turklāt aizdevumi un noguldījumi ar pārējo pasauli (S2) arī būtu iedalāmi aizdevumos un noguldījumos ar nerezidentu finanšu starpniekiem un aizdevumos un noguldījumos ar pārējiem nerezidentiem. Piecu gadu pārbaudes laikā dalībvalstīm jāsalīdzina FISIM iedalīšanas rezultāti, lietojot iekšējās atsauces likmi, kas aprēķināta saskaņā ar turpmāk minētajām četrām metodēm. 1. metode Lai iegūtu rezidentu FI FISIM apjomu pa institucionālajām nozarēm, “iekšējo” atsauces likmi aprēķina kā saņe- mamo kredītprocentu starp S122 un S123 attiecību pret aizdevumu apjomu starp S122 un S123. saņemamie kredītprocenti starp S122 un S123 aizdevumu apjoms starp S122 un S123 2. metode Lai iegūtu rezidentu FI FISIM apjomu pa institucionālajām nozarēm, “iekšējo” atsauces likmi aprēķina kā vidējo svērto likmi gan starpbanku aizdevumu, gan vērtspapīru likmēm, izņemot FI izlaistās akcijas. Izvērtēts tiek atli- kumu līmenis fiksētajos aizdevumos starp rezidentu FI, kas iekļauti S122 un S123, un vērtspapīros, izņemot rezidentu finanšu starpnieku, kas iekļauti S122 un S123, izlaistajās akcijās. (1) Aplūkojamie finanšu starpnieki ir nozares S122 (citas monetārās finanšu institūcijas) un S123 (citi finanšu starpnieki, izņemot apdrošināšanas uzņēmējsabiedrības un pensiju fondus), izņemot investīciju fondus. 108 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 10/1. sēj. saņemamie kredītprocenti starp S122 un S123 + procenti par vērtspapīriem, izņemot S122 un S123 izlaistās akcijas aizdevumu apjoms S122 un S123 + vērtspapīri, izņemot S122 un S123 izlaistās akcijas Ja valsts banku sistēmu institucionālā rakstura dēļ nevar aprēķināt šo likmi (piemēram, tādēļ, ka bankas neizlaiž citādus vērtspapīrus kā akcijas), būtu lietojama alternatīvā atsauces likme. Šo likmi var aprēķināt, lietojot aktīvu (izņemot aizdevumus) atlikumus un kredītprocentu plūsmas/pasīviem (izņemot noguldījumus), kuru vidējais samaksas termiņš ir vistuvāk S122 un S123 iekļauto FI bilancēs esošo pasīvu samaksas termiņam. 3. metode Lai iegūtu rezidentu FI FISIM apjomu pa institucionālajām nozarēm, var piemērot divas atsauces likmes, vienu attiecībā uz īstermiņa darījumiem (aprēķina tāpat kā 1. metodē) un otru attiecībā uz ilgtermiņa darījumiem (lie- tojot publicētās likmes attiecībā uz vērtspapīriem, izņemot akcijas, kuru termiņš reproducē termiņu bilancē esošajiem pasīviem ar ilgu samaksas termiņu). 4. metode Lai iegūtu rezidentu FI FISIM apjomu pa institucionālajām nozarēm, “iekšējo” atsauces likmi aprēķina atbilstīgi šādām trim alternatīvām: a) b) c) kā vidējo aritmētisko starp aizdevumu un noguldījumu likmēm, kas pastāv ar rezidentu institucionālajām nozarēm (S124 – S125 – S11 – S13 – S14 – S15) (izņemot ar centrālajām bankām); kā vidējo aritmētisko starp aizdevumu un noguldījumu likmēm, kas pastāv ar rezidentu lietotāju institu- cionālajām nozarēm (S124 – S125 – S11 – S13 – S14 – S15) (izņemot ar centrālajām bankām) un netiešo procentu likmi, kas aprēķināta tāpat pēc 1. metodes; kā vidējo aritmētisko starp aizdevumu un noguldījumu likmēm, kas pastāv ar rezidentu lietotāju institu- cionālajām nozarēm (S124 – S125 – S11 – S13 – S14 – S15) (izņemot ar centrālajām bankām) un netiešo procentu likmi, kas aprēķināta tāpat pēc 2. metodes. Lai noteiktu FISIM importu un eksportu, lietojamā atsauces likme ir vidējā starpbanku likme, kas tiek svērta pēc “aizdevuma pozīciju apjomu līmeņiem starp S122 un S123, no vienas puses, un nerezidentu FI, no otras puses”, un “noguldījumiem starp S122 un S123, no vienas puses, un nerezidentu FI, no otras puses”, kas ir iekļauti finanšu starpnieku bilancēs. Šī aprēķinātā likme ir “ārējās” atsauces likme, ko lieto FISIM eksporta un importa aprēķināšanai. Pārbaudes periodā aprēķinu būtu jāveic, nodalot iekšējās un ārējās atsauces likmes, gan uz darījumos iesaistīto FI rezidences bāzes, gan uz darījumos lietojamās valūtas bāzes. Dalībvalstīm ir pienākums sniegt Eurostat visu statistisko informāciju, kas izmantota to lietotajā metodikā. c) FISIM detalizēts sadalījums pa institucionālajiem nozarēm Attiecībā uz katru institucionālo nozari ir nepieciešama šāda tabula par rezidentu FI piešķirtajiem aizdevumiem un noguldījumiem: Atlikumi Saņemamie procenti Atlikumi Maksājamie procenti Rezidentu FI piešķirtie aiz- devumi 9 = ; S 122 S 123 Noguldījumi pie rezi- dentu FI 9 = ; S122 S123 Kopējo FISIM attiecībā uz institucionālo nozari iegūst kā FISIM summu institucionālajai nozarei piešķirtajiem aizdevumiem un FISIM institucionālās nozares noguldījumiem. FISIM par institucionālajai nozarei piešķirtajiem aizdevumiem = par aizdevumiem saņemamie procenti – (aiz- devumu atlikumi × “iekšējā” atsauces likme). 10/1. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 109 FISIM par institucionālās nozares noguldījumiem = (noguldījumu atlikumi × “iekšējā” atsauces likme) – par noguldījumiem maksājamie procenti. Daļa no apjoma tiek eksportēta; uz finanšu starpnieku (S122 un S123) bilances bāzes mēs konstatējam: Atlikumi Saņemamie pro- centi Atlikumi Maksājamie pro- centi Aizdevumi nerezi- dentiem Nerezidentu noguldījumi Eksportēto FISIM aprēķina, lietojot “ārējo” starpbanku atsauces likmi šādi: FISIM par nerezidentiem piešķirtajiem aizdevumiem (iekļaujot FI) = saņemamie procenti – (aizdevumu atlikumi × “ārējā” atsauces likme). FISIM par nerezidentu noguldījumiem (iekļaujot FI) = (noguldījumu atlikumi × “ārējā” atsauces likme) – maksā- jamie procenti. d) Mājsaimniecībām iedalīto FISIM starpposma un gala patēriņa iedalījums Mājsaimniecībām iedalītos pakalpojumus iedala šādi: — mājsaimniecību starpposma patēriņš mājokļu īpašnieku statusā; — mājsaimniecību starpposma patēriņš reģistrētu uzņēmumu īpašnieku statusā, kuri nav juridiskas personas, — mājsaimniecību gala patēriņš. No tā izriet mājsaimniecību (atlikumu un procentu) iedalījums: — mājokļu aizdevumi, — aizdevumi mājsaimniecībām kā tādu uzņēmumu īpašniekiem, kuri nav juridiskas personas, — citi aizdevumi mājsaimniecībām. Aizdevumus mājsaimniecībām kā tādu uzņēmumu īpašniekiem, kuri nav juridiskas personas, un mājokļa aizde- vumus parasti uzrāda atsevišķi dažādos aizdevumu iedalījumos finanšu un monetārajā statistikā. Citus aizdevu- mus mājsaimniecībām var iegūt ar atskaitījumiem. FISIM aizdevumus mājsaimniecībām iedala trīs daļās (mājokļu aizdevumi, aizdevumi mājsaimniecībām kā tādu uzņēmumu īpašniekiem, kuri nav juridiskas personas un citi aizdevumi mājsaimniecībām), pamatojoties uz informāciju par atlikumiem un procentu likmi katrai no šīm trim grupām. Mājokļu aizdevumi nav identiski hipotekāriem aizdevumiem, jo hipotekāriem aizdevumiem var būt citi mērķi. Mājsaimniecību noguldījumus iedala: — mājsaimniecību kā tādu uzņēmumu īpašnieku, kuri nav juridiskas personas, noguldījumi, — indivīdu noguldījumi. Ja nav statistikas par mājsaimniecību kā tādu uzņēmumu īpašnieku, kuri nav juridiskas personas, noguldīju- miem piecu gadu pārbaudes laikā, dalībvalstīm jāsalīdzina FISIM iedalīšanas rezultāti, lietojot šādas divas meto- des: 1. metode Atlikumus var aprēķināt, pamatojoties uz noguldījumu attiecību pret pievienoto vērtību, kas noteikta vismazākā apmēra uzņēmējsabiedrībām un ekstrapolēta attiecībā uz tādiem uzņēmumiem, kuri nav juridiskas personas. 2. metode Atlikumus var aprēķināt, pamatojoties uz noguldījumu attiecību pret apgrozījumu, kas noteikts vismazākā apmēra uzņēmējsabiedrībām un ekstrapolēta attiecībā uz tādiem uzņēmumiem, kuri nav juridiskas personas. FISIM par mājsaimniecību noguldījumiem jāiedala FISIM par mājsaimniecību kā tādu uzņēmumu īpašnieku, kuri nav juridiskas personas, noguldījumiem un par mājsaimniecību kā patērētāju noguldījumiem, pamatojoties uz abu šo kategoriju vidējiem atlikumiem, attiecībā uz kurām tālākas informācijas trūkuma dēļ var lietot to pašu procentu likmi. Kā alternatīva, jo īpaši gadījumā, ja nav sīkākas informācijas par mājsaimniecību aizdevumiem un noguldīju- miem, FISIM mājsaimniecībām var attiecināt uz starpposma patēriņu un gala patēriņu, pārliecinoties, ka visi aizdevumi ir attiecināmi uz mājsaimniecībām kā ražotājiem vai kā mājokļu īpašniekiem un ka visi noguldījumi ir attiecināmi uz mājsaimniecībām kā patērētājiem. 110 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 10/1. sēj. 2. IMPORTĒTĀS FINANŠU STARPNIECĪBAS APRĒĶINĀŠANA Nerezidentu FI piešķir aizdevumus rezidentiem un pieņem noguldījumus no rezidentiem. Attiecībā uz institu- cionālo nozaru ir nepieciešama šāda tabula: Atlikumi Nerezidentu FI saņemamie procenti Atlikumi Nerezidentu FI maksājamie procenti Nerezidentu FI piešķirtie aizde- vumi Noguldījumi pie nerezidentu FI Tādēļ katras institucionālās nozares importēto finanšu starpniecību aprēķina šādi: FISIM, kas importēta aizdevumiem = nerezidentu FI saņemamie procenti – (aizdevumu atlikumi × “ārējā” atsau- ces likme). FISIM, kas importēta noguldījumiem = (noguldījumu atlikumi × “ārējā” atsauces likme) — nerezidentu FI maksājamie procenti. 3. FISIM PIE PASTĀVĪGĀM CENĀM Starpība starp atsauces likmi un faktisko procentu likmi atspoguļo finanšu starpnieka nopelnīto summu, un tādējādi to var uzskatīt par cenu, kas maksāta par sniegto pakalpojumu. FISIM pie pastāvīgām cenām tiek iegūta kā FISIM vērtības attiecībā uz aizdevumiem un S122 un S123 turētajiem noguldījumiem un šīs cenas dalījums. Aizdevumu un noguldījumu atlikumus pārrēķina uz bāzes perioda cenām, lietojot vispārējo cenu indeksu (piemēram, netiešo cenu deflatoru iekšzemes gala pieprasījumam). FISIM par institucionālajam nozarei piešķirtajiem aizdevumiem pie pastāvīgām cenām FISIM par institucionālajam nozarei piešķirtajiem aizdevu- miem _______________________________________________________ cenu indekss = bāzes perioda starpība _______________________________________________________ faktiskā starpība FISIM par institucionālās nozares pastāvīgām cenām noguldījumiem FISIM par institucionālās nozares noguldījumiem _______________________________________________________ cenu indekss pie = bāzes perioda starpība _______________________________________________________ faktiskā starpība Bāzes perioda starpība par aizdevumiem = faktiskā atsauces likme par aizdevumiem – atsauces likme. Bāzes perioda starpība par noguldījumiem = atsauces likme – faktiskā atsauces likme par noguldījumiem


title: WRITTEN QUESTION No. 437/98 by Mark WATTS to the Commission. Duty-free concessions

eurovoc_concepts:
VAT
airport
application of the law
duty-free sale
excise duty
ferryboat

text: C 304/104 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 2. 10. 98 (98/C 304/155) SKRIFTLIG FR¯GA E-0435/98 fr(cid:229)n Leonie van Bladel (UPE) till kommissionen (24 februari 1998) A¤mne: Sto¤d till (cid:229)teruppbyggnaden av Jugoslaviens ekonomi via den europeiska sa¤kerhetspolitiken Anser kommissionen ocks(cid:229) att bevarandet av fred och stabilitet p(cid:229) Balkan a¤r ett europeiskt sa¤kerhetsintresse, att den jugoslaviska federala republiken da¤rvid ocks(cid:229) har en viktig roll att spela och att ledningen fo¤r denna republik, trots att landet saknar demokratiskt styre, inte kan spela denna roll utan att f(cid:229) ett tillfredssta¤llande sto¤d av den egna befolkningen? Anser inte kommissionen att om den internationella gemenskapen fortsa¤tter att isolera den jugoslaviska federala republiken finansiellt och ekonomiskt, n(cid:229)got som landet redan under la¤ngre tid varit utsatt fo¤r, s(cid:229) kommer detta tillsammans med den otillra¤ckliga ekonomiska politik som landet sja¤lvt bedriver att leda till en (cid:148)utarmnings(cid:148)- politik som en stor del av landets befolkning kommer att anse att den internationella gemenskapen ba¤r ansvaret fo¤r, s(cid:229) att det kommer att saknas ett brett folkligt sto¤d fo¤r en politik av det slag som Europa o¤nskar och myndigheterna p(cid:229) det sa¤ttet av inrikespolitiska ska¤l kommer att ha ett omfattande spelrum fo¤r sina mano¤vrer? A¤ r kommissionen utg(cid:229)ende fr(cid:229)n det ovansagda beredd att yrka p(cid:229) att institutioner som Va¤rldsbanken och Internationella valutafonden skall skaffa fram det investeringskapital som beho¤vs samt, da¤r s(cid:229) kra¤vs, ordna med sakkunskap och se till att investeringskapitalet anva¤nds ra¤tt? A¤ r kommissionen ocks(cid:229) beredd, i ha¤ndelse av att dessa institutioner inte skulle vara beredda eller kapabla att handla p(cid:229) ovan angivet sa¤tt, att p(cid:229) andra sa¤tt stimulera den jugoslaviska federala republikens ekonomi s(cid:229) den kommer p(cid:229) fo¤tter s(cid:229) att befolkningen f(cid:229)r mera fo¤rtroende fo¤r den internationella gemenskapens m(cid:229)lsa¤ttningar och fo¤ljaktligen kanske ocks(cid:229) mera fo¤rtroende fo¤r s(cid:229)dana politiska (cid:229)sk(cid:229)dningar som bygger p(cid:229) europeiskt tankegods? Svar fr(cid:229)n Hans van den Broek p(cid:229) kommissionens va¤gnar (24 mars 1998) Den p(cid:229)g(cid:229)ende krisen i Kosovo och fruktan fo¤r att denna skall sprida sig till angra¤nsande omr(cid:229)den visar p(cid:229) ett tydligt sa¤tt att Jugoslavien har en viktig roll att spela fo¤r stabiliteten p(cid:229) Balkan. Tyva¤rr framg(cid:229)r det a¤ven hur ovilliga myndigheterna i Belgrad a¤r att ta sitt ansvar. Det faktum att den serbiska ekonomin h(cid:229)ller p(cid:229) att utarmas kan inte skyllas p(cid:229) det internationella samfundet eller p(cid:229) de (cid:148)kvardro¤jande verkningarna(cid:148) av tidigare sanktioner utan detta a¤r snarare resultatet av att myndigheterna i Belgrad misslyckats med att genomfo¤ra no¤dva¤ndiga ekonomiska reformer och med att uppfylla de politiska och ekonomiska villkoren fo¤r finansiellt sto¤d fr(cid:229)n internationella finansieringsinstitut och fr(cid:229)n gemenskapen. Det visar ocks(cid:229) att den jugoslaviska ledningen inte egentligen upplever att den beho¤ver n(cid:229)got sto¤d fr(cid:229)n det egna folket. Kommissionen a¤r beredd att fo¤resl(cid:229) att de autonoma handelsfo¤rm(cid:229)nerna (cid:229)terinfo¤rs och att l(cid:229)ta PHARE- programmet omfatta a¤ven Jugoslavien s(cid:229) snart de relevanta ekonomiska och politiska villkoren har uppfyllts. I dessa villkor, som a¤ven ga¤ller fo¤r o¤vriga la¤nder som omfattas av den regionala strategin, inbegrips ocks(cid:229) krav p(cid:229) att grundla¤ggande principer, som demokrati och ma¤nskliga ra¤ttigheter vilka a¤r internationellt erka¤nda och inte fo¤rhandlingsbara, respekteras. Det ligger dessutom i den serbiska befolkningens intresse att dessa villkor uppfylls eftersom dess behov fo¤r na¤rvarande inte beaktas i tillra¤ckligt ho¤g grad av den politiska ledningen. (98/C 304/156) SKRIFTLIG FR¯GA P-0437/98 fr(cid:229)n Mark Watts (PSE) till kommissionen (16 februari 1998) A¤mne: Skattefri fo¤rsa¤ljning I och med att kommissionen upprepade g(cid:229)nger konstaterat att den skatte- och tullfria fo¤rsa¤ljningen inom EU kommer att avskaffas som planerat vid mitten av 1999, kunde kommissionen bekra¤fta vid vilket datum kommissionen a¤mnar framla¤gga fo¤rslaget till det direktiv som beho¤vs fo¤r att de alternativa systemen fo¤r merva¤rdesskatt och punktskatter skall kunna genomfo¤ras i medlemsstaterna, s(cid:229) att de olika fa¤rje- och flyglinjer som f(cid:229)r ha kvar den skattefria fo¤rsa¤ljningen skall kunna fungera osto¤rt efter att den skattefria fo¤rsa¤ljningen i o¤vrigt avskaffats?


title: Direttiva 98/7/CE del Parlamento europeo e del Consiglio del 16 febbraio 1998 che modifica la direttiva 87/102/CEE relativa al ravvicinamento delle disposizioni legislative, regolamentari e amministrative degli Stati membri in materia di credito al consumo

eurovoc_concepts:
approximation of laws
consumer credit
interest
loan

text: 1. 4. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 101/17 DIRETTIVA 98/7/CE DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO del 16 febbraio 1998 che modifica la direttiva 87/102/CEE relativa al ravvicinamento delle disposizioni legislative, regolamentari e amministrative degli Stati membri in materia di credito al consumo IL PARLAMENTO EUROPEO E IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, in particolare l’articolo 100 A, vista la proposta della Commissione (1), visto il parere del Comitato economico e sociale (2), deliberando secondo colo 189 B del trattato (3), la procedura di cui all’arti- considerando che, al fine di promuovere l’instaurazione e il funzionamento del mercato interno e di garantire ai consumatori un elevato grado di tutela, è opportuno utilizzare un unico metodo di calcolo del tasso annuo effettivo globale per il credito al consumo nell’insieme della Comunità europea; considerando che l’articolo 5 della direttiva del Consiglio 87/102/CEE (4) dispone l’introduzione di un metodo o di metodi comunitari per il calcolo del tasso annuo effettivo globale; considerando che, ai fini dell’instaurazione di tale metodo unico, è auspicabile elaborare una formula matematica unica per il calcolo del tasso annuo effettivo globale e per determinare le componenti del costo del credito da pren- dere in considerazione nel calcolo mediante l’indicazione dei costi che non devono essere presi in considerazione; considerando che l’allegato II della direttiva 87/102/CEE ha introdotto una formula matematica per il calcolo del tasso annuo effettivo globale e che l’articolo 1 bis, paragrafo 2 della stessa direttiva stabilisce le spese escluse dal calcolo del costo totale del credito al consumatore; considerando che, per un periodo transitorio di tre anni a decorrere dal 1o gennaio 1993, gli Stati membri che, anteriormente al 1o marzo 1990, applicavano normative che permettevano l’utilizzazione, per il calcolo del tasso annuo effettivo globale, di un’altra formula matematica, hanno potuto continuare ad applicare tali disposizioni; considerando che la Commissione ha presentato al Consi- glio una relazione che rende possibile, in base alle espe- rienze acquisite, l’applicazione di una formula matematica unica per il calcolo del tasso annuo effettivo globale; considerando che, poiché nessuno Stato membro si è avvalso dell’articolo 1 bis, paragrafo 3 della direttiva 87/102/CEE, che consentiva di non prendere in conside- razione determinate spese nel calcolo del tasso annuo effettivo globale in alcuni Stati membri, tale articolo è ormai superato; considerando che è necessaria l’accuratezza fino almeno alla prima cifra decimale; considerando che si ritiene che un anno sia costituito da 365 giorni, 365,25 giorni o (per gli anni bisestili) 366 giorni, 52 settimane o 12 mesi uguali; che si ritiene che un mese uguale sia costituito da 30,41666 giorni; considerando che è auspicabile che i consumatori possano riconoscere i termini usati in altri Stati membri per indicare il «tasso annuo effettivo globale»; considerando che è opportuno studiare senza indugio in quale misura occorra un’ulteriore armonizzazione delle componenti del costo del credito al consumo, affinché sia offerta al consumatore europeo una migliore possibilità di comparare i tassi annui effettivi globali offerti dagli istituti nei vari Stati membri, garantendo così il funziona- mento armonioso del mercato interno, HANNO ADOTTATO LA PRESENTE DIRETTIVA: Articolo 1 (1) GU C 235 del 13. 8. 1996, pag. 8 e GU C 137 del 3. 5. 1997, pag. 9. (2) GU C 30 del 30. 1. 1997, pag. 94. (3) Parere del Parlamento europeo del 20 febbraio 1997 (GU C 85 del 17. 3. 1997, pag. 108), posizione comune del Consiglio del 7 luglio 1997 (GU C 284 del 19. 9. 1997, pag. 1) e decisione del Parlamento europeo del 19 novembre 1997. Decisione del Consiglio del 18 dicembre 1997. (4) GU L 42 del 12. 2. 1987, pag. 48. Direttiva modificata dalla direttiva 90/88/CEE (GU L 61 del 10. 3. 1990, pag. 14). La direttiva 87/102/CEE è modificata come segue: a) All’articolo 1 bis, il testo del paragrafo 1, lettera a) è sostituito dal seguente: — nella versione greca della direttiva: «Τ(cid:239) (cid:243)υν(cid:239)λØκ(cid:222) (cid:229)(cid:244)η(cid:139) (cid:243)Ø(cid:239) (cid:240)ρÆγµÆ(cid:244)Øκ(cid:222) (cid:240)(cid:239)(cid:243)(cid:239)(cid:243)(cid:244)(cid:222) (cid:229)(cid:240)Ø- (cid:226)(cid:192)ρυν(cid:243)ης (cid:240)(cid:239)υ (cid:229)ŒØ(cid:243)ω(cid:139) ν(cid:229)Ø (cid:243)(cid:229) (cid:229)(cid:244)η(cid:139) (cid:243)ØÆ (cid:226)(cid:192)(cid:243)η (cid:244)Øς (cid:240)Æρ(cid:239)υ(cid:139) - L 101/18 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 1. 4. 98 (cid:243)(cid:229)ς ÆŒ(cid:221)(cid:229)ς (cid:244)(cid:239)υ (cid:243)υν(cid:222)λ(cid:239)υ (cid:244)ων (cid:244)ρ(cid:229)ł(cid:239)υ(cid:243)ω(cid:139) ν η(cid:139) µ(cid:229)λλ(cid:239)ν(cid:244)Ø- κω(cid:139) ν υ(cid:240)(cid:239)łρ(cid:229)ω(cid:139) (cid:243)(cid:229)ων ((cid:228)Æν(cid:229)(cid:221)ων, (cid:229)Œ(cid:239)(cid:230)λη(cid:139) (cid:243)(cid:229)ων κÆØ (cid:229)(cid:240)Ø- (cid:226)Æρυ(cid:139) ν(cid:243)(cid:229)ων) (cid:240)(cid:239)υ (cid:219)ł(cid:239)υν ÆνÆλη(cid:230)θ(cid:229)(cid:221) Æ(cid:240)(cid:222) (cid:244)(cid:239) (cid:228)Æν(cid:229)Ø(cid:243)(cid:244)η(cid:139) κÆØ (cid:244)(cid:239) ((cid:228)Æν(cid:229)Øœ(cid:222)µ(cid:229)ν(cid:239)) κÆ(cid:244)ÆνÆλω(cid:244)η(cid:139) , υ(cid:240)(cid:239)λ(cid:239)γ(cid:221)œ(cid:229)(cid:244)ÆØ (cid:243)υ(cid:139) µ(cid:230)ωνÆ µ(cid:229) (cid:244)(cid:239) µÆθηµÆ(cid:244)Øκ(cid:222) (cid:244)υ(cid:139) (cid:240)(cid:239) (cid:240)(cid:239)υ (cid:240)ÆρÆ(cid:244)(cid:221)θ(cid:229)(cid:244)ÆØ (cid:243)(cid:244)(cid:239) (cid:240)Æρ(cid:192)ρ(cid:244)ηµÆ ΙΙ. »; e) f) Il testo dell’allegato II è sostituito dall’allegato I della presente direttiva. Il testo dell’allegato III è sostituito dall’allegato II della presente direttiva. — nella versione inglese della direttiva: Articolo 2 «The annual percentage rate of charge which shall be that rate, on an annual basis which equalises the present value of all commitments (loans, repayments and charges), future or existing, agreed by the creditor and the borrower, shall be calculated in accordance with the mathematical formula set out in Annex II. ». b) All’articolo 1 bis, il paragrafo 3 è soppresso. c) All’articolo 1 bis, il paragrafo 5 è soppresso. d) Il testo dell’articolo 3 è sostituito dal seguente: «Fatte salve le disposizioni della direttiva 84/450/CEE del Consiglio, del 10 settembre 1984, relativa al ravvicinamento delle disposizioni legislative, regola- mentari ed amministrative degli Stati membri in mate- ria di pubblicità ingannevole (*), nonché le norme e i principi applicabili alla pubblicità sleale, qualsiasi pubblicità o offerta esposta in un ufficio commerciale e con cui una persona dichiari la propria disponibilità a concedere un credito o a farsi intermediaria per la conclusione di contratti di credito e indichi il tasso di interesse o altre cifre riguardanti il costo del credito deve citare anche il tasso annuo effettivo globale mediante un esempio tipico se non è possibile av- valersi di altre modalità. (*) GU L 250 del 19. 9. 1984, pag. 17. Direttiva modificata da ultimo dalla direttiva 97/55/CE (GU L 290 del 23. 10. 1997, pag. 18. » 1. Gli Stati membri mettono in vigore le disposizioni legislative, regolamentari e amministrative necessarie per conformarsi alla presente direttiva non oltre due anni dopo la sua entrata in vigore e ne informano la Commis- sione. Quando gli Stati membri adottano tali disposizioni, que- ste contengono un riferimento alla presente direttiva o sono corredate da un siffatto riferimento all’atto della pubblicazione ufficiale. Le modalità di tale riferimento sono decise dagli Stati membri. 2. Gli Stati membri comunicano alla Commissione i testi delle disposizioni di diritto interno che essi adottano nel settore disciplinato dalla presente direttiva. Articolo 3 Gli Stati membri sono destinatari della presente diret- tiva. Fatto a Bruxelles, addì 16 febbraio 1998. Per il Parlamento europeo Per il Consiglio Il Presidente Il Presidente J. M. GIL-ROBLES J. CUNNINGHAM 1. 4. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 101/19 ALLEGATO I «ALLEGATO II EQUAZIONE DI BASE CHE RAPPRESENTA L’EQUIVALENZA DEI PRESTITI, DA UN LATO, E DEI RIMBORSI E ONERI, DALL’ALTRO K = m K9 = m9 AK (1 + i)tK = K = 1 K9 = 1 A9 K9 (1 + i)tK9 Significato delle lettere e dei simboli: K K9 AK A9 è il numero d’ordine di un prestito, è il numero d’ordine di un rimborso o di pagamento di oneri, è l’importo del prestito numero K, K9 è l’importo del rimborso o del pagamento di oneri numero K9, m m9 tK tK9 i è il segno che indica una sommatoria, è il numero d’ordine dell’ultimo prestito, è il numero d’ordine dell’ultimo rimborso o dell’ultimo pagamento degli oneri, è l’intervallo, espresso in anni e frazioni di anni, tra la data del prestito numero 1 e le date degli ulteriori prestiti da 2 a m, è l’intervallo, espresso in anni e frazioni di anni, tra la data del prestito numero 1 e le date dei rimborsi o pagamenti di oneri da 1 a m9, è il tasso globale effettivo che può essere calcolato (con l’algebra, oppure con successive approssima- zioni, oppure con un programma di calcolatore) quando gli altri termini dell’equazione sono noti nel contratto o altrimenti. Osservazioni: a) Le somme versate da entrambe le parti in vari momenti non sono necessariamente dello stesso importo, né sono versate necessariamente ad intervalli eguali. b) La data iniziale è quella del primo prestito. c) d) Il divario tra le date utilizzate nel procedimento di calcolo è espresso in anni o in frazioni di anno. Un anno è composto di 365 giorni, 365,25 giorni o (per gli anni bisestili) 366 giorni, 52 settimane o 12 mesi identici, ciascuno dei quali è costituito da 30,41666 giorni (vale a dire 365/12). Il risultato del calcolo va espresso con un’accuratezza fino almeno alla prima cifra decimale. Per l’arrotondamento ad una cifra decimale specifica si applica la seguente regola: se la cifra decimale seguente detta cifra decimale specifica è maggiore o uguale a 5, detta cifra decimale specifica è aumentata di uno. e) Gli Stati membri provvedono affinché i metodi di soluzione applicabili diano un risultato uguale a quello degli esempi presentati nell’allegato III. » (cid:229) (cid:229) (cid:229) L 101/20 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 1. 4. 98 ALLEGATO II «ALLEGATO III ESEMPI DI CALCOLO A. CALCOLO DEL TASSO ANNUO EFFETTIVO GLOBALE SULLA BASE DEL CALENDARIO [1 ANNO = 365 GIORNI (O 366 GIORNI PER GLI ANNI BISESTILI)] Primo esempio La somma prestata è S = 1 000 ECU il 1o gennaio 1994. Essa è rimborsata con un solo versamento di 1 200 ECU effettuato il 1o luglio 1995, ossia 1 anno e 1/2 o 546 giorni (365 + 181) dopo la data del prestito. L’equazione diventa: 1 000 = 1 200 546 365 (1 + i) ossia: (1 + i)546/365 = 1,2 1 + i = 1,1296204 i = 0,1296204 Questo importo è arrotondato al 13 % (o al 12,96 % se si preferiscono due cifre decimali). Secondo esempio La somma prestata è S = 1 000 ECU, ma il mutuante trattiene 50 ECU per le spese di inchiesta e di incartamento, in modo che il prestito di fatto è di 950 ECU; il rimborso di 1 200 ECU, come nel primo esempio, è effettuato il 1o luglio 1995. L’equazione diventa: 950 = 1 200 546 365 (1 + i) ossia: (1 + i)546/365 = 1,263157 1 + i = 1,169026 i = 0,169026 arrotondato al 16,9 %. Terzo esempio La somma prestata è 1 000 ECU il 1o gennaio 1994, rimborsabili in due versamenti di 600 ECU ciascuno, effettuati rispettivamente dopo 1 e 2 anni. 1. 4. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 101/21 L’equazione diventa: 1 000 = 600 (1 + i) + 600 730 365 (1 + i) = 600 1 + i + 600 (1 + i)2 Essa è risolvibile algebricamente e porta a i = 0,1306623, arrotondato al 13,1 % (o al 13,07 % se si preferiscono due cifre decimali per maggiore accuratezza). Quarto esempio La somma prestata è S = 1 000 ECU il 1o gennaio 1994 e gli importi da pagare da parte del mutuatario sono: Dopo 3 mesi (0,25 anni/90 giorni): Dopo 6 mesi (0,5 anni/181 giorni): Dopo 12 mesi (1 anno/365 giorni): Totale: L’equazione diventa: 272 ECU 272 ECU 544 ECU 1 088 ECU 1 000 = 272 90 365 (1 + i) + 272 181 365 (1 + i) + 544 365 365 (1 + i) L’equazione consente di calcolare i con successive approssimazioni, che possono essere programmate con una calcolatrice tascabile. Il risultato è i = 0,13226, arrotondato al 13,2 % (o al 13,23 % se si preferiscono due cifre decimali per maggiore accuratezza). B. CALCOLO DEL TASSO ANNUO EFFETTIVO GLOBALE SULLA BASE DI UN ANNO STANDARD (1 ANNO = 365 GIORNI O 365,25 GIORNI, 52 SETTIMANE O 12 MESI UGUALI) Primo esempio La somma prestata è S = 1 000 ECU. Essa è rimborsata con un solo versamento di 1 200 ECU effettuato 1 anno e 1/2 dopo la data del prestito (ossia 1,5 × 365 = 547,5 giorni, 1,5 × 365,25 = 547,875 giorni, 1,5 × 366 = 549 giorni, 1,5 × 12 = 18 mesi, o 1,5 × 52 = 78 settimane). L’equazione diventa: 1 000 = 1 200 547,5 365 (1 + i) = 1 200 547,875 365,25 (1 + i) = 1 200 18 12 (1 + i) = 1 200 78 52 (1 + i) ossia: (1 + i)1,5 = 1,2 1 + i = 1,129243 i = 0,129243 Quest’importo è arrotondato al 12,9 % (o al 12,92 % se si preferiscono due cifre decimali per maggiore accuratezza). L 101/22 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 1. 4. 98 Secondo esempio La somma prestata è S = 1 000 ECU, ma il mutuante trattiene 50 ECU per le spese di inchiesta e di incartamento, in modo che il prestito di fatto è pari a 950 ECU; il rimborso di 1 200 ECU, come nel primo esempio, è effettuato 1 anno e 1/2 dopo la data del prestito. L’equazione diventa: 950 = 1 200 547,5 365 (1 + i) = 1 200 547,875 365,25 (1 + i) = 1 200 18 12 (1 + i) = 1 200 78 52 (1 + i) ossia: (1 + i)1,5 = 1 200/950 = 1,263157 1 + i = 1,168526 i = 0,168526 Quest’importo è arrotondato al 16,9 % (o al 16,85 % se si preferiscono due cifre decimali per maggiore accuratezza). Terzo esempio La somma prestata è 1 000 ECU il 1o gennaio 1994, rimborsabili in due versamenti di 600 ECU ciascuno, effettuati rispettivamente dopo 1 e 2 anni. L’equazione diventa: 1 000 = 600 365 365 (1 + i) + 600 730 365 (1 + i) = 600 365,25 365,25 (1 + i) + 600 730,5 365,25 (1 + i) 600 = (1 + i) + 12 12 600 (1 + i) = 24 12 600 (1 + i) + 52 52 600 104 52 (1 + i) = 600 (1 + i)1 + 600 (1 + i)2 Essa è risolvibile algebricamente e porta a i = 0,13066, arrotondato al 13,1 % (o al 13,07 % se si preferiscono due cifre decimali per maggiore accuratezza). Quarto esempio La somma prestata è S = 1 000 ECU e gli importi da pagare da parte del mutuatario sono: Dopo 3 mesi (0,25 anni/13 settimane/91,25 giorni/91,3125 giorni): 272 ECU Dopo 6 mesi (0,5 anni/26 settimane/182,5 giorni/182,625 giorni): 272 ECU Dopo 12 mesi (1 anno/52 settimane/365 giorni/365,25 giorni): Totale 544 ECU 1 088 ECU 1. 4. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 101/23 L’equazione diventa: 1 000 = 272 91,25 365 (1 + i) + 272 182,5 365 (1 + i) + 544 365 365 (1 + i) = 272 91,3125 365,25 (1 + i) + 272 182,625 365,25 (1 + i) + 544 365,25 365,25 (1 + i) = = 272 (1 + i) + 3 12 272 (1 + i) + 6 12 544 (1 + i) 272 (1 + i) + 13 52 272 (1 + i) + 26 52 544 (1 + i) 12 12 52 52 = 272 (1 + i)0,25 + 272 (1 + i)0,5 + 544 (1 + i)1 L’equazione consente di calcolare i con successive approssimazioni, che possono essere programmate con una calcolatrice tascabile. Il risultato è i = 0,13185, arrotondato al 13,2 % (o al 13,19 % se si preferiscono due cifre decimali per maggiore accuratezza). »