title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de "Mededeling van de Commissie aan de Raad, aan het Europees Parlement, aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de Regio's over openbaar/particuliere partnerschappen bij projecten op het gebied van het Trans-Europese vervoersnet"

eurovoc_concepts:
private investment
public financing
trans-European network
transport infrastructure
transport network

text: C 129/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad, aan het Europees Parlement, aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de Regio’s over openbaar/particuliere partnerschappen bij projecten op het gebied van het Trans-Europese vervoersnet” (98/C 129/14) Op 16 september 1997 heeft de Commissie besloten, het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te raadplegen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 11 februari 1998 goedgekeurd; rapporteur was de heer Kritz. Tijdens zijn 352e Zitting (vergadering van 25 februari 1998) heeft het Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 76 stemmen vo´o´r en 1 stem tegen is goedgekeurd. 1. Achtergrond Eén van de belangrijkste conclusies in het Wit- 1. 1. boek „Groei, concurrentievermogen en werkgelegen- heid”, dat de Commissie in december 1993 uitbracht, was dat geprobeerd moet worden om de particuliere sector bij de financiering en verwezenlijking van de projecten in het kader van de Trans-Europese netwerken (TEN) te betrekken. Op deze manier zouden de TEN’s sneller en efficie¨nter tot ontwikkeling worden gebracht. De Europese Raad besloot tijdens de Europese 1. 2. Top van Essen in december 1994 14 grote TEN-projecten de hoogste prioriteit toe te kennen. Hiermee werd gehoor gegeven aan de voorstellen van de zgn „Groep op hoog niveau”, bestaande uit de persoonlijke vertegenwoordi- gers van de staatshoofden en regeringsleiders, onder voorzitterschap van de vice-voorzitter van de Commis- sie, de heer Christophersen. De totale investeringskosten van de 14 prioritaire 1. 3. TEN-projecten die door de Groep Christophersen in 1994 waren geselecteerd, werden destijds geraamd op 94 miljard ecu, waarvan 40-45 miljard ecu tussen 1995 en 1999 geı¨nvesteerd zou moeten worden. Eind 1995 werden nieuwe berekeningen uitgevoerd; daarbij werd uitgekomen op een totaal investeringsbedrag van ca. 99 miljard ecu. De Commissie stelde in haar jaarverslag over de 1. 4. TEN’s (1996) vast dat de uitvoering van enkele van de grootste prioritaire projecten (met name bij het spoor) achterloopt op het schema, en dat het nu nog maar de vraag is of het verwachte investeringsniveau van 40-45 miljard ecu in de periode t/m 1999 gehaald of zelfs maar benaderd kan worden. 1. 5. De vertraging die sommige projecten hebben opgelopen, is aan twee belangrijke factoren te wijten. Ten eerste hebben overheden de afgelopen jaren in het algemeen minder in infrastructuur geı¨nvesteerd, omdat zij de overheidstekorten moeten terugdringen. Ten tweede blijkt het opzetten van openbaar/particuliere partnerschappen (OPP’s) als middel om de prioritaire projecten te versnellen moeilijker dan verwacht. Boven- dien hebben zich in sommige gevallen administratieve, juridische of politieke problemen voorgedaan. De be- langrijkste oorzaken van de vertraging zijn echter van financie¨le aard. 2. Verslag van de Groep op hoog niveau (mei 1997) 2. 1. De Groep op hoog niveau inzake openbaar/par- ticuliere partnerschappen ter financiering van TEN- projecten werd in september 1996 met instemming van de Vervoersraad op initiatief van Commissielid Kinnock opgericht. De Groep werd voorgezeten door Commissie- lid Kinnock en bestond uit persoonlijke vertegenwoordi- gers van de 15 ministers van verkeer van de Europese Unie, samen met vertegenwoordigers uit de bouwsector, de bankwereld, ondernemingen die transportmaterieel vervaardigen en transportbedrijven, die op persoonlijke titel aan de werkzaamheden deelnamen. Het verslag van de Groep werd in mei 1997 gepubliceerd. Het bevatte samenvattingen van de verslagen van vijf subgroepen die door de Kinnock-Groep waren ingesteld. 2. 2. De Groep diende na te gaan hoe openbaar/par- ticuliere partnerschappen (OPP’s) de verwezenlijking kunnen bespoedigen van het Trans-Europese netwerk, dat van levensbelang voor het concurrentievermogen en de groei van Europa is. 2. 3. In het verslag wordt benadrukt dat de OPP’s niet alleen maar bedoeld zijn om aanvullende financierings- bronnen aan te boren, nu de overheidsuitgaven aan banden zijn gelegd. Het is net zo belangrijk om de financie¨le levensvatbaarheid van een project te verbete- ren door de sterke punten van bedrijfsleven en overheid te combineren: de ervaring van de overheid met infra- structuurbeheer en de ondernemingsgeest en de commer- cie¨le en financie¨le deskundigheid van het bedrijfsleven. 2. 4. Een OPP is een partnerschap tussen verschillende overheidsinstanties en -organen enerzijds en privaatrech- telijke rechtspersonen anderzijds, t. b. v. het ontwerpen, plannen, bouwen, financieren en/of exploiteren van een 27. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 129/59 infrastuctuurproject. Een starre definitie van wat een OPP is of zou moeten zijn, is echter uit den boze, aangezien ieder project tot een eigen partnerschap zal leiden, afhankelijk van de behoeften en kenmerken van het project en de manier waarop de autoriteiten de particuliere sector bij de verschillende fasen van het project besluiten te betrekken. jecten. Vooral een verduidelijking van de toepassing van de richtlijnen „Uitvoering werken” en „Nutsvoorzienin- gen” zou de OPP-regelingen een stuk vergemakkelijken. De Commissie zou daarom specifieke richtsnoeren moeten uitwerken die meer duidelijkheid verschaffen in de voorgeschreven procedures voor de aanbesteding van vervoersinfrastructuurcontracten. 2. 5. Een economisch levensvatbaar project is een project dat de samenleving sociaal-economische voorde- len oplevert. Een financieel levensvatbaar project is een project dat genoeg opbrengsten genereert om alle kosten te dekken en de investeerders voldoende rendement te bieden. In het verslag wordt benadrukt dat het belangrijkste probleem van de OPP’s schuilt in het gebrek aan overheidsmiddelen om projecten te subsidie¨ren die wel economisch maar niet financieel levensvatbaar zijn; er is niet zozeer sprake van een gebrek aan kredieten van de overheid of het bedrijfsleven voor financieel levensvatbare projecten. De financie¨le levensvatbaarheid van projecten kan door OPP’s worden verbeterd. De conclusies en aanbevelingen van de Groep op 2. 6. hoog niveau zijn als volgt in te delen: — algemene conclusies; — een stimulerend klimaat voor OPP’s; — ontwikkeling van financieringsinstrumenten. 2. 7. Algemene conclusies: a) openbaar/particuliere samenwerking moet zo vroeg mogelijk in de levenscyclus van een project beginnen, zodat het bedrijfsleven reeds een commercieel gerich- te invloed op het ontwerp en de verdere ontwikkeling van een project kan uitoefenen; b) de overheidssector moet de projectdoelstellingen in een vroeg stadium duidelijk definie¨ren en bij de ontwikkeling van het project voldoende ruimte voor inbreng van de particuliere sector laten; c) oprichting van ad hoc-ondernemingen is — met name voor grote en grensoverschrijdende projecten — vaak de beste manier om een stabiel kader te verschaffen waarbinnen de diverse partners een open werkrelatie tot stand kunnen brengen; het statuut van het Samenwerkingsverband Europees (EESV) is weliswaar geschikt voor de vroege stadia van een project, maar voldoet minder goed aan de eisen tijdens de bouw- en exploitatiefasen. Economisch 2. 9. De Groep op hoog niveau wijst erop dat de inkomsten het laagst zijn tijdens de aanloopfase van een project, wanneer de schuldenlast en aflossingsverplich- tingen het hoogst zijn. Zij adviseert daarom structureel achtergestelde leningen en aanloopleningen te verstrek- ken om de risico’s van een ontoereikende cashflow in de aanloopfase af te dekken. 2. 10. Wat de ontwikkeling van financieringsinstru- menten betreft, pleitte de Groep verder voor het beschik- baar stellen van risicokapitaal en met name ook quasi- risicokapitaal, als nieuwe activiteit van de EU. Daarbij zouden speciaal middelen t. b. v. de oprichting van een mezzaninefonds (fonds voor tussentijdse financiering) kunnen worden uitgetrokken. Dit zou een belangrijke stimulans kunnen zijn voor institutionele beleggers om in de financiering van TEN’s deel te nemen. 3. De Commissiemededeling 3. 1. Verschillende maatregelen in het verslag van de Groep op hoog niveau zijn ter overweging en met het oog op verdere actie tot de Commissie gericht. De Commissie zet in haar mededeling van september 1997 uiteen hoe zij gehoor zal geven aan de aanbevelingen waarbij zij rechtstreeks betrokken is. Verder noemt zij een aantal projecten die zij geschikt acht voor een OPP-benadering. 3. 2. Overheidsopdrachten 3. 2. 1. De Commissie heeft de behoeften van de particuliere sector alsmede specifieke punten van de EU-regelgeving inzake overheidsopdrachten bestudeerd om een regelgevingskader te cree¨ren waarin flexibiliteit, openbaarheid, onderhandelingen en uitnodigingen tot inschrijving centraal staan. De Commissie zal binnenkort met een mededeling inzake overheidsopdrachten komen dat zal fungeren als kader voor de richtsnoeren inzake de toepassing van de wetgeving betreffende overheidsop- drachten op infrastructuurprojecten. 3. 2. 2. len tussen [93/37/EEG (1)] In dit verband zijn de relatie en de verschil- „Uitvoering werken” [93/38/ richtlijnen en „Nutsvoorzieningen” de 2. 8. Wat een stimulerend klimaat voor OPP’s betreft, legt de Groep op hoog niveau aanbevelingen voor inzake de regels en procedures op het gebied van overheidsopdrachten en inzake de toepassing van de EG-mededingingsregels op spoorweginfrastructuurpro- (1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van 9. 8. 1993, blz. 54). Advies van het ESC over het betrokken Commissievoorstel in PB C 106 van 27. 4. 1992, blz. 11. C 129/60 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 EEG (1)] van bijzonder belang, omdat deze twee richtlij- nen mogelijk relevant zijnvoor grotere vervoerinfrastruc- tuurprojecten. De te formuleren richtsnoeren zullen uit- maken welke van beide richtlijnen in een bepaald geval van toepassing is. 3. 2. 3. Een ander belangrijk punt van zorg voor de particuliere sector was de technische dialoog en de bescherming van de intellectuele eigendom van de inschrijvers in de ontwerp- en planningsfasen met elkaar te verenigen. Volgens de Commissie kunnen innovatieve technische oplossingen in de ontwerpfase worden be- schermd onder het huidige Europese octrooi- en ont- werprecht, aangevuld met een aantal effectieve clausules in de aanbestedingsdocumenten. Dit is niet het geval met de technische dialoog, die per definitie een informeel karakter heeft. 3. 3. Concurrentiebeleid 3. 3. 1. Tegelijkertijd met de onderhavige mededeling is een afzonderlijk document (2) over verduidelijking van de toepassing van de bestaande richtsnoeren op nieuwe spoorweginfrastructuurprojecten gepresenteerd. De Commissie benadrukt echter dat ieder geval apart moet worden beoordeeld gezien het complexe en dikwijls zeer individuele karakter van de projecten. Daarom verdient het aanbeveling al in een vroeg stadium met de betrokken diensten van de Commissie overleg over de toepassing van de mededingingsregels te voeren. 3. 4. Ontwikkeling van financieringsinstrumenten 3. 4. 1. Structureel achtergestelde leningen zijn lenin- gen met dezelfde rang als gangbare bankleningen, maar met een langere looptijd (20 à 30 jaar) en aflossingsvrije perioden. Hierdoor wordt de schuldaflossing verlicht omdat deze over een langere periode wordt gespreid. Aanloopleningen zijn leningen die niet hoeven te worden afgelost of doorlopende kredieten die de aanloopfase van een project dekken. De Commissie verzoekt de Europese Investeringsbank (EIB) en het Europees Inves- teringsfonds (EIF) om — in rechtstreekse samenwerking met leningverstrekkende commercie¨le banken — de omvang van structureel achtergestelde leningen te verho- gen en meer aanloopleningen te verstrekken. 3. 4. 2. Mezzanine-financiering, d. w. z. achtergestelde schuld, vormt een aanvulling op aandelen en een overbrugging van de kloof tussen aandelen en bankschul- den. Deze financiering werkt als een buffer voor het aandelenkapitaal, waardoor gemakkelijker banklenin- gen voor projecten verkregen kunnen worden. De Commissie is — in overleg met de EIB en het EIF — voornemens om speciaal voor de TEN-projecten een mezzaninefonds (fonds voor tussentijdse financiering) (1) Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorzie- ning, vervoer en telecommunicatie (PB L 199 van 9. 8. 1993, blz. 84). Advies van het ESC over het betrokken Commissie- voorstel in PB C 106 van 27. 4. 1992, blz. 6. (2) Verduidelijking van de aanbevelingen van de Commissie over de toepassing van de mededingingsvoorschriften op nieuwe infrastructuurprojecten (PB C 298 van 30. 9. 1997, blz. 5). op te richten. Dit fonds zou institutionele beleggers moeten stimuleren, in de financiering van de TEN- projecten bij te dragen en het meeste kapitaal in te brengen. 3. 5. Manieren van steunverlening op EU-niveau 3. 5. 1. De Commissie wijst erop dat de verantwoorde- lijkheid voor de ontwikkeling van de infrastructuur in de eerste plaats bij de lid-staten ligt. De Commissie zou echter op twee manieren een actievere rol kunnen spelen: zij kan optreden als katalysator om de particuliere sector in een vroeg stadium bij het projectontwerp te betrekken, door met name bij grensoverschrijdende projecten de hoofdrolspelers nader tot elkaar te brengen, en zij kan ervoor zorgen dat de steun van de verschillende financieringsinstrumenten van de Gemeenschap wordt gecoördineerd. 3. 5. 2. De Commissie zal methodes ter beoordeling van de netwerkeffecten van TEN-projecten overwegen. Evaluatie op Europees niveau van de voordelen van een project zal de beoordeling van de hoogte van de steun kunnen vergemakkelijken. De Commissie zal tevens nagaan welke mogelijkheden er zijn om een Europese OPP-databank inzake vervoerinfrastructuurprojecten op te richten, zodat de ervaringen die tot nu toe met OPP’s zijn opgedaan, geanalyseerd kunnen worden. 3. 6. Mogelijke OPP-projecten 3. 6. 1. De Commissie heeft geprobeerd vast te stellen welke bestaande TEN-projecten voor een OPP-benade- ring in aanmerking komen. Het is niet de bedoeling om een nieuwe lijst van prioritaire projecten op te stellen; de potentie¨le OPP’s zijn vastgesteld op basis van de bestaande prioriteiten. 3. 6. 2. benadering in aanmerking: De volgende projecten komen voor een OPP- — HST-Zuid: de deeltrajecten Madrid-Barcelona en Figueras-Perpignan; — PBKAL, Nederlandse gedeelte; — de Brenner-tunnel; — de nieuwe luchthaven van Berlijn; — de Semmering-tunnel; — de sneltramverbinding Piraeus-Athene. Voor deze projecten is de Commissie van plan de lid-staten, in samenwerking met de EIB en het EIF, extra ondersteuning te bieden om in een vroeg stadium overeenstemming over OPP-constructies en -financiering te bereiken. 4. Algemene opmerkingen 4. 1. Het Economisch en Sociaal Comité heeft in eerdere adviezen herhaaldelijk gewezen op het belang 27. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 129/61 van de TEN’s als middel om ervoor te zorgen dat de interne markt naar behoren functioneert, het concurren- tievermogen wordt verbeterd en de sociaal-economische samenhang wordt bevorderd. 4. 2. Tot dusver is de ontwikkeling van de TEN’s vanwege voortdurende financieringsproblemen bij de verwachtingen achtergebleven. Deze zijn vooral het gevolg van bezuinigingen in de overheidssector, maar ook van de tegenvallende deelname van het bedrijfsleven aan OPP’s in TEN-projecten. Dit valt te betreuren, omdat OPP’s sinds begin jaren ’90 worden beschouwd als een belangrijk middel om vaart te zetten achter de realisering van de TEN’s. 4. 3. In dit licht gezien is het Comité ingenomen met zowel het verslag van de Groep op hoog niveau als de mededeling van de Commissie. Deze twee documenten vormen één geheel en moeten niet als op zichzelf staand worden gezien. Het Comité is er met name over te spreken dat de Commissie zo snel heeft gereageerd op de aanbevelingen van de Groep op hoog niveau. 4. 4. Op 9 oktober 1997 werd de mededeling van de Commissie uitvoerig besproken binnen de Raad Vervoer, die een aantal conclusies over OPP’s bij TEN-projecten aannam. Het Comité neemt met tevredenheid kennis van de constructieve en realistische conclusies waarmee de Raad OPP’s ondersteunt. Infrastructuurprojecten worden doorgaans door 4. 5. de overheid uitgevoerd wanneer daarbij bepaalde so- ciaal-economische voordelen te behalen zijn en er voldoende begrotingsruimte (d. w. z. geld) is voor de planning, de bouw en het onderhoud van de projecten. De particuliere sector is van oudsher bij deze projecten betrokken, vooral als aannemer in de bouwfase. 4. 6. Krijgt het bedrijfsleven een grotere rol bij grote vervoersinfrastructuurprojecten, dan zou het niet langer alleen als aannemer fungeren, maar naast de overheid ook als promotor die de financiering en het management op zich neemt en zelfs verantwoordelijkheden op vlak van de exploitatie heeft. 4. 7. Het Comité wenst te benadrukken dat de rol van de overheid van levensbelang blijft, zelfs bij projecten waarbij de uitvoering voor een groot gedeelte aan het bedrijfsleven is overgedragen. Grootschalige vervoersin- frastructuurprojecten zijn normaal gesproken niet finan- cieel levensvatbaar, tenzij de overheid bepaalde risico’s draagt en steun verleent in de vorm van subsidies en borgstellingen. 4. 8. Doorslaggevend voor het succes van een OPP is de manier waarop de risico’s van een project tussen overheid en bedrijfsleven worden verdeeld. Deze verde- ling is belangrijk, omdat risico’s ree¨le kosten betekenen. In principe zou iedere partij die risico’s moeten dragen die zij in ieder stadium van een project het best onder controle heeft. Commercie¨le risico’s zouden normaal gesproken voor rekening van het bedrijfsleven komen, terwijl overheidsrisico’s („politieke risico’s”) door de overheidssector, d. w. z. de belastingbetaler, gedragen zouden moeten worden. 4. 9. Het gebrek aan nationale begrotingsmiddelen voor TEN-projecten heeft duidelijk de belangstelling voor OPP’s doen toenemen. Het Comité wil echter onderstrepen dat OPP’s niet uitsluitend op het aantrek- ken van extra kapitaal gericht mogen zijn. Het is net zo belangrijk om van de deskundigheid van het bedrijfsleven op commercieel, financieel, technisch en management- gebied gebruik te maken om de kosten/baten-verhouding bij TEN-projecten te verbeteren. 4. 10. Het Comité ziet zich echter wel genoodzaakt om hieraan toe te voegen dat zowel het verslag van de Groep op hoog niveau als de mededeling van de Commissie al te optimistisch zijn over de mogelijkheden om het bedrijfsleven meer bij de TEN-projecten te betrekken. De particuliere sector investeert immers alleen in een project wanneer dit voldoende rendement oplevert. 4. 11. succes worden indien: Volgens het Comité kunnen OPP’s alleen een — de lid-staten zeer duidelijke politieke toezeggingen doen om de projecten te voltooien en de nodige financie¨le middelen voor de OPP’s te verschaffen; — het bedrijfsleven zo vroeg mogelijk bij de projecten wordt betrokken, d. w. z. bij het ontwerp, de verdere ontwikkeling en de planning; — er speciale ondernemingen worden opgericht die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van een project, met name grensoverschrijdende projecten. 4. 12. OPP’s worden gewoonlijk geassocieerd met grootschalige prioritaire TEN-projecten. Het Comité wil er echter op wijzen dat OPP’s ook bij kleinere, minder spectaculaire projecten kunnen worden gebruikt. Er bestaan ook vele voorbeelden van geplande of afgeronde OPP-projecten van relatief bescheiden aard, die voor de lokale of regionale gemeenschap echter van cruciaal belang zijn (autosnelwegen, bruggen, tunnels, luchthavens). 4. 13. De financiering van vervoersinfrastructuur was één van de thema’s die werden behandeld tijdens de Derde Pan-Europese vervoersconferentie in Helsinki (juni 1997). In de verklaring die tijdens deze conferentie werd goedgekeurd staat: er zouden meer inspanningen moeten worden gedaan om de financie¨le participatie van de nationale overheden en de Europese Unie, alsmede de financie¨le participatie van het bedrijfsleven te vergroten, bijvoorbeeld d. m. v. openbaar/particuliere C 129/62 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 partnerschappen (paragraaf IV. 5). Deze passage werd voluit door de delegatie van het Economisch en Sociaal Comité gesteund. 5. Specifieke opmerkingen 5. 1. Overheidsopdrachten 5. 1. 1. Het Comité schaart zich onverkort achter de aanbeveling van de Groep op hoog niveau dat de Commissie specifieke richtsnoeren zou moeten uitwer- ken om meer duidelijkheid te verschaffen in de aanbe- stedingsprocedures bij de gunning van vervoersin- frastructuurcontracten. Het ziet de richtsnoeren die de Commissie heeft beloofd binnenkort uit te brengen, dan ook verwachtingsvol tegemoet. Als alternatief voor deze richtsnoeren wordt 5. 1. 2. wel eens voorgesteld, een specifieke richtlijn betreffende overheidsopdrachten voor vervoersinfrastructuurcon- cessies uit te werken, waarmee een speciaal juridisch kader voor OPP’s zou worden gecree¨erd. Een dergelijke wetgevingsverandering raadt het Comité niet aan. Een specifieke OPP-richtlijn zou al moeilijk te formuleren en nog moeilijker toe te passen zijn. Bovendien zouden de bestaande richtlijnen inzake overheidsopdrachten en de toepasselijkheid ervan dan aangepast moeten worden. 5. 1. 3. Het Comité meent dat de verwachte richtsnoe- ren van de Commissie op de volgende zaken betrekking moeten hebben: — de relatie tussen de richtlijnen „Uitvoering werken” en „Nutsvoorzieningen” t. a. v. OPP’s; — manieren om aanbestedingsprocedures te verbeteren en te vergemakkelijken, met name in de fase vooraf- gaand aan de inschrijving, en het gebruik van de procedure van gunning via onderhandelingen. In zijn advies over het Groenboek „De over- 5. 1. 4. heidsopdrachten in de Europese Unie: beschouwingen over een toekomstig beleid” (1) onderstreepte het Comité dat verduidelijking van de verschillen tussen een conces- sie en een privaatrechtelijke overeenkomst noodzakelijk is. Er bestaan nl. verschillen t. a. v. onderwerp, duur, financiering en aansprakelijkheid. Het Comité herhaalt nogmaals dat een dergelijke verduidelijking geboden is. Een openbaar/particulier partnerschap is een 5. 1. 5. langetermijncontract tussen verschillende overheidsin- stanties en -organen enerzijds en privaatrechtelijke rechtspersonen anderzijds, met het doel een infrastruc- tuurproject te ontwerpen, plannen, financieren, bouwen en/of te exploiteren. Een OPP verschilt in die zin van een overheidsopdracht dat van de particuliere partner investeringen worden vereist. 5. 1. 6. Krachtens de Richtlijn „Uitvoering werken” mag de concessiehouder zijn contracten voor openbare werken gunnen aan ondernemingen die tot hetzelfde consortium behoren (93/37/EG, artikel 3, lid 4). Een dergelijke bepaling is niet in de Richtlijn „Nutsvoorzie- ningen” opgenomen (cf. 93/38/EG artikel 13). Het Comité meent dat een consortium dat een concessie heeft verkregen, zijn contracten onder zijn leden moet kunnen verdelen volgens de regels van de Richtlijn „Uitvoering werken”, zelfs als het om nutsvoorzieningen gaat. De Richtlijn „Uitvoering werken” is van toepas- 5. 1. 7. sing op de aanleg van wegen, bruggen, spoorwegen, enz. (93/37/EG bijlage II). Bij autosnelwegprojecten zou het bedrijfsleven in het kader van het OPP ook verantwoor- delijk voor de exploitatiefase kunnen zijn (door invoering van tol of gelijksoortige heffingen). Het Comité wijst er evenwel op dat diensten m. b. t. autosnelwegen buiten het toepassingsgebied van de Richtlijn „Nutsvoorzieningen” vallen (93/38/EG, artikel 2, lid 2, sub c). Dit manco zou door de verwachte richtsnoeren moeten worden verholpen. 5. 1. 8. Overheidsinstanties kunnen in iedere fase van een project besluiten tot aanbesteding over te gaan, afhankelijk van hun bereidheid om het bedrijfsleven bij het project te betrekken. Aanbestedingen kunnen worden uitgeschreven voor kleine dienstverleningscontracten om haalbaarheidsstudies uit te voeren, of voor omvangrijke concessiecontracten voor de bouw en/of exploitatie van een infrastructuurproject. De aanbestedingsprocedure is m. b. t. de zgn. „procedure van gunning via onderhan- delingen” flexibeler in de Richtlijn „Nutsvoorzieningen” dan in de Richtlijn „Uitvoering werken”. Bij nutsvoorzie- ningen mag deze procedure zonder meer worden gebruikt (93/38/EG artikel 20), maar bij overheidsopdrachten mag de procedure uitsluitend in bepaalde uitzonderlijke gevallen worden toegepast (93/37/EG artikel 7). Het Comité vindt dat het gebruik van de onderhandelings- procedure altijd moet worden uitgebreid wanneer wordt overwogen een officie¨le aanbesteding uit te schrijven. Bovendien zou moeten worden overwogen Richtlijn 37/93/EEG te wijzigen. 5. 1. 9. Het Comité meent dat aanbesteding tijdens het ontwerp en de verdere ontwikkeling van een project bepaalde nadelen voor particuliere bedrijven met zich kan brengen. De bescherming van de intellectuele eigendom van een inschrijver zou in gevaar kunnen worden gebracht indien innovatieve technische oplossin- gen die bij de inschrijving voor deze fase worden uiteengezet, door de aanbestedende diensten worden gehanteerd als criteria in de volgende aanbestedingsfase. In dat geval zouden nieuwe ideee¨n van één particulier bedrijf ten goede komen aan alle inschrijvers, zonder dat het bedrijf er zelf van kan profiteren. 5. 1. 10. Wat het aanbestedingsproces als geheel be- treft, wijst het Comité bij wijze van voorbeeld op de gids die door het Britse ministerie van financie¨n in verband met het „Private Finance Initiative” is gepubli- ceerd en waarin stap voor stap de volgende punten worden behandeld: — prekwalificatiefase aan de hand van duidelijke (1) PB C 287 van 22. 9. 1997, blz. 2. criteria; 27. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 129/63 — selectie van maximaal drie of vier kandidaten; — uitnodiging tot inschrijving aan de hand van een gedetailleerde opsomming van de vereiste prestaties en een voorstel voor de verdeling van de risico’s; — nadat de inschrijvingen zijn ontvangen, uitvoerige parallelle onderhandelingen met de geselecteerde kandidaten; — keuze van een inschrijving. 5. 2. Mededingingsbeleid 5. 2. 1. Het Comité is ingenomen met het document dat de Commissie onlangs (september 1997) heeft uitgebracht om de toepassing van de mededingingsregels op nieuwe vervoersinfrastructuurprojecten te verdui- delijken. Het document gaat hoofdzakelijk over spoor- wegprojecten, in het bijzonder de toegang tot nieuwe spoorweginfrastructuur en de mogelijkheden om in- frastructuurcapaciteit aan bepaalde exploitanten voor te behouden. 5. 2. 2. Aan de ene kant kan worden gesteld dat een infrastructuurbeheerder de mogelijkheid moet worden geboden om ten minste een gedeelte van de capaciteit voor te behouden aan exploitanten die aan de financie- ring van het project bijdragen. Aan de andere kant druist het langdurig voorbehouden van capaciteit in tegen het beginsel van vrije toegang tot de infrastructuur en het beginsel van vrije mededinging. 5. 2. 3. Ter verduidelijking van deze kwestie stelt de Commissie dat overeenkomsten om capaciteit voor te behouden geen schending van de mededingingsregels vormen, zolang de infrastructuur niet overbelast is, omdat er dan geen toetredingsbarrière wordt opgewor- pen. Indien de infrastructuur wel overbelast is, kan een dergelijke overeenkomst die voor de efficie¨nte exploitatie van vervoersdiensten van essentieel belang is, in aanmer- king komen voor een uitzondering op grond van arti- kel 85, lid 3, wanneer aan alle voorwaarden in dit artikel wordt voldaan. Het Comité vindt dat deze belangrijke mededingingskwestie door de Commissie hiermee op constructieve wijze is verduidelijkt. 5. 2. 4. Het Comité erkent dat ieder vervoersin- frastructuurproject specifieke kenmerken heeft waar- door het min of meer uniek is. Daarom moet ieder project bij de toepassing van de mededingingsregels apart worden beoordeeld en zouden de promotors van het project de diensten van de Commissie al in een vroeg stadium moeten raadplegen. Het Comité meent dat richtsnoeren ter verduidelijking van de toepassing van de mededingingsregels een noodzakelijk, maar op zichzelf ontoereikend middel is om de onzekerheid onder de OPP-partners weg te nemen. 5. 3. Ontwikkeling van financieringsinstrumenten 5. 3. 1. Het Comité is het met de Groep op hoog niveau en met de Commissie eens dat voor grootschalige vervoersinfrastructuurprojecten evenwichtige financie- ringspakketten moeten worden vastgesteld, die bestaan uit risicokapitaal, structureel achtergestelde leningen, aanloopleningen en bankleningen. 5. 3. 2. Van deze financieringsinstrumenten zijn de structureel achtergestelde leningen van doorslaggevend belang, omdat de aflossing hiervan over een langere periode (nl. 20-30 jaar) wordt gespreid dan het geval is bij bankleningen (tot 15 jaar). Dit type leningen wordt reeds op beperkte schaal door de EIB in samenwerking met het EIF aangeboden. Het Comité is verheugd dat de EIB een actievere rol op dit vlak zal spelen en zich ook met de ontwikkeling van aanloopleningen zal bezighouden. 5. 3. 3. De Commissie wil bekijken of er speciaal voor de TEN-projecten een mezzaninefonds (fonds voor tussentijdse financiering) opgericht kan worden, waarbij de EIB en institutionele beleggers het meeste kapitaal inbrengen. Het Comité vindt dat de markt voor dit type financieringsinstrument in Europa ontwikkeld moet worden; daarom zou de Commissie zich nog meer inspanningen moeten getroosten om een mezzaninefonds te helpen oprichten. 6. Samenvatting en conclusies 6. 1. De Groep op hoog niveau inzake openbaar/par- ticuliere partnerschappen ter financiering van Trans- Europese vervoersnetwerkprojecten, die onder voorzit- terschap van Commissielid Kinnock stond, publiceerde haar verslag in mei 1997. De Groep diende na te gaan hoe openbaar/particuliere partnerschappen (OPP’s) de verwezenlijking zouden kunnen bespoedigen van het Trans-Europese netwerk, dat van levensbelang voor het concurrentievermogen en de groei van Europa is. 6. 2. Verschillende maatregelen in het verslag van de Groep op hoog niveau zijn ter overweging en met het oog op verdere actie tot de Commissie gericht. De Commissie reageerde met een mededeling van september 1997 waarin zij uiteenzette hoe zij gehoor zal geven aan de aanbevelingen waarbij zij rechtstreeks betrokken is. 6. 3. Het Comité is ingenomen met zowel het verslag van de Groep op hoog niveau als de mededeling van de Commissie. Deze twee documenten vormen één geheel en moeten niet als op zichzelf staand worden gezien. 6. 4. Tot dusver is de ontwikkeling van de TEN’s vanwege voortdurende financieringsproblemen bij de verwachtingen achtergebleven. Deze zijn vooral het gevolg van bezuinigingen in de overheidssector, maar ook van de tegenvallende betrokkenheid van OPP’s bij TEN-projecten. De particuliere sector is van oudsher bij groot- 6. 5. schalige infrastructuurprojecten van de overheid betrok- ken geweest, vooral als aannemer in de bouwfase. Krijgt het bedrijfsleven een grotere rol, dan zou het niet langer alleen als aannemer fungeren, maar naast de overheid ook als promotor die de financiering en het management op zich neemt en zelfs verantwoordelijkheden op exploi- tatiegebied heeft. Doorslaggevend voor het succes van een OPP is 6. 6. de manier waarop de risico’s van een project tussen C 129/64 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 overheid en bedrijfsleven worden verdeeld. In principe zou iedere partij die risico’s moeten dragen die zij in ieder stadium van een project het best in de hand heeft. Commercie¨le risico’s zouden normaal gesproken voor rekening van het bedrijfsleven komen, terwijl over- heidsrisico’s („politieke risico’s”) door de overheidssec- tor gedragen zouden moeten worden. 6. 7. Het gebrek aan nationale middelen voor TEN- projecten heeft duidelijk de belangstelling voor OPP’s doen toenemen. Het Comité wil echter onderstrepen dat OPP’s niet uitsluitend op het aantrekken van extra kapitaal gericht mogen zijn. Het is net zo belangrijk om de deskundigheid van het bedrijfsleven op commercieel, financieel, technisch en managementgebied te gebruiken om de kosten/baten-verhouding bij TEN-projecten te verbeteren. 6. 8. Zowel het verslag van de Groep op hoog niveau als de mededeling van de Commissie zijn al te opti- mistisch over de mogelijkheden om het bedrijfsleven bij TEN-projecten te betrekken. De particuliere sector investeert alleen in een project wanneer dit voldoende rendement oplevert. Volgens het Comité kunnen OPP’s alleen een 6. 9. succes worden indien: — de lid-staten zeer duidelijke politieke toezeggingen doen om van OPP’s gebruik te maken; — het bedrijfsleven zo vroeg mogelijk bij de projecten wordt betrokken, d. w. z. bij het ontwerp, de verdere ontwikkeling en de planning; Brussel, 25 februari 1998. — er speciale ondernemingen worden opgericht die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van een project, met name grensoverschrijdende projecten. 6. 10. De Commissie is voornemens binnenkort speci- fieke richtsnoeren te publiceren om meer duidelijkheid te verschaffen in de aanbestedingsprocedures bij de gunning van vervoersinfrastructuurcontracten. Het Comité meent dat deze richtsnoeren op de volgende zaken betrekking moeten hebben: — de relatie tussen de richtlijnen „Uitvoering werken” en „Nutsvoorzieningen” t. a. v. OPP’s; — manieren om aanbestedingsprocedures te verbeteren en te vergemakkelijken, met name in de fase vooraf- gaand aan de inschrijving, en het gebruik van de procedure van gunning via onderhandelingen. 6. 11. Het Comité is ingenomen met het onlangs (september 1997) uitgebrachte Commissiedocument waarin de toepassing van de mededingingsregels op nieuwe vervoersinfrastructuurprojecten wordt verdui- delijkt. Het document gaat hoofdzakelijk over spoor- wegprojecten, in het bijzonder de toegang tot nieuwe spoorweginfrastructuur en de mogelijkheden om in- frastructuurcapaciteit aan bepaalde exploitanten voor te behouden. Aangezien ieder vervoersinfrastructuur- project min of meer uniek is, zal het vaak noodzakelijk zijn, projecten van geval tot geval te beoordelen. 6. 12. Voor grootschalige vervoersinfrastructuurpro- jecten moeten evenwichtige financieringspakketten wor- den vastgesteld, die bestaan uit risicokapitaal, structureel achtergestelde leningen, aanloopleningen en banklenin- gen. Het Comité is verheugd dat de EIB een actievere rol bij structureel achtergestelde leningen zal spelen en zich ook met de ontwikkeling van aanloopleningen zal bezighouden. Het acht het van wezenlijk belang dat de Commissie zich nog meer inspanningen getroost om een mezzaninefonds (fonds voor tussentijdse financiering) te helpen oprichten. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS


title: Parecer do Comité Económico e Social sobre a «Proposta de regulamento do Conselho (CE) que estabelece novas regras relativas aos auxílios à construção naval»

eurovoc_concepts:
OECD
State aid
competition policy
control of State aid
shipbuilding

formats: html pdf print

text: 27. 4. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 129/19 Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre a «Proposta de regulamento do Conselho (CE) que estabelece novas regras relativas aos auxı´lios à construça˜o naval» (98/C 129/05) Em 20 de Outubro de 1997, o Conselho decidiu, nos termos do artigo 1984 do Tratado CE, consultar o Comité Econo´mico e Social sobre a proposta supramencionada. Foi encarregada da preparaça˜o dos correspondentes trabalhos a Secça˜o de Indu´ stria, Comércio, Artesanato e Serviços, que emitiu parecer em 6 de Fevereiro de 1998. Foi relator J. Simpson. Na 3521 reunia˜o plena´ria (sessa˜o de 25 de Fevereiro de 1998), o Comité Econo´mico e Social adoptou por 110 votos a favor, 3 contra e 7 abstenço˜es o seguinte parecer. Dado que as propostas para um novo regime de auxı´lios devem ser consideradas no âmbito das polı´ticas mais gerais para a construça˜o naval e, em particular, da comunicaça˜o paralela da Comissa˜o (1) que apresenta novas orientaço˜es para melhorar a competitividade do sector (ponto 1. 5 da exposiça˜o de motivos do regulamento), o Comité remete para o parecer que emitiu sobre aquela comunicaça˜o. Recordem-se as principais concluso˜ es do referido parecer: — O CES apoiou, nesse parecer (2), os objectivos fixados na proposta de acordo da OCDE sobre construça˜o naval. Lamenta que os Estados Unidos na˜o tenham ratificado esse acordo. Embora continue a esperar que o referido acordo OCDE seja ratificado, mani- festa o seu apoio de princı´pio à proposta de novo regulamento, que tem em vista promover desenvolvi- mento de uma indu´stria de construça˜o naval europeia mais forte e mais competitiva. — O CES louva os esforços da Comissa˜o para elaborar um conjunto de polı´ticas marı´timas coerentes que se reforcem mutuamente, que va˜o da promoça˜o da investigaça˜o e inovaça˜o do incentivo à cooperaça˜o em todo o sector até, mais recentemente, ao incentivo ao desenvolvimento do transporte marı´timo de curta distância, como contributo para resolver problemas mais gerais do transporte de mercadorias dentro e fora da Comunidade. — Acontecimentos recentes nos mercados financeiros e cambiais do Extremo Oriente criaram um clima de incerteza para grande nu´mero de sectores, incluindo o da construça˜o naval. O Comité reconhece que a Comissa˜o tera´ que acompanhar de perto os acontecimentos e, se necessa´rio, tomar medidas apropriadas se estes constituı´rem uma ameaça para a indu´stria naval. — Embora a supressa˜o dos auxı´lios à exploraça˜o e a sua substituiça˜o por medidas mais selectivas estejam (1) COM(97) 470 final. (2) JO C 30 de 30. 1. 1997, ponto 4. 3. no cerne da proposta de regulamento, o CES tera´ relutância em apoiar tal supressa˜o se a probabilidade de êxito competitivo for reputada demasiado fraca e as medidas alternativas na˜o oferecerem efeito equivalente. — O Comité sugere, pois, que se proceda a um exame comparativo mais aprofundado para determinara posiça˜o concorrencial relativa dos principais produ- tores antes de se decidir de uma data limite para a supressa˜o dos auxı´lios à exploraça˜o. — O Comité regozija-se com o facto de que a Comissa˜o se compromete a examinar, até ao final de 1999 (um ano antes do prazo final), a situaça˜o do mercado e a considerar a adopça˜o de medidas apropriadas caso se verifique existirem pra´ticas anticoncorrenciais. — É possı´vel que surjam dificuldades se o âmbito de aplicaça˜o do novo regulamento na˜o for extensivo a aspectos sensı´veis das actividades da reparaça˜o naval; o Comité acolhe favoravelmente esta aborda- gem mais lo´ gica do conjunto das actividades de construça˜o, transformaça˜o e reparaça˜o de navios. — O Comité apoia as propostas relativas aos créditos à exportaça˜o, aos auxı´lios contratuais, aos auxı´lios ao encerramento de instalaço˜ es, aos auxı´lios ao investimento e à reestruturaça˜o. O Comité ficaria, todavia, preocupado se consequência destas modifi- caço˜ es fosse aumentar as despesas pu´blicas para a construça˜o naval, quando o efeito suposto é, em princı´pio, o oposto: reduzir e eliminar auxı´lios. — A Comissa˜o devera´ acompanhar o impacto das medidas e, em particular, o impacto dos diferentes tipos de apoios. — A Comissa˜o devera´ evitar qualquer medida que possa provocar uma «corrida internacional ao subsı´dio» e prosseguir no seu esforço para controlar — até à sua eliminaça˜o final — os subsı´dios à construça˜o naval mediante um acordo global dentro do espı´rito do Acordo da OCDE. Isto mesmo se deveria constituir como um dos princı´pios fundamentais, evitando, assim, a construça˜o de embarcaço˜ es quando tal na˜o C 129/20 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 27. 4. 98 tenha justificaça˜o econo´ mica e possa conduzir à distorça˜o desleal da actividade no sector da construça˜o naval e a um sério prejuı´zo para a economia do sector do transporte marı´timo. Bruxelas, 25 de Fevereiro de 1998. O Presidente do Comité Econo´ mico e Social Tom JENKINS Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre a «Comunicaça˜o da Comissa˜o sobre a dimensa˜o social e laboral da sociedade da informaça˜o — Prioridade à dimensa˜o humana — Etapas seguintes» (98/C 129/06) Em 29 de Julho de 1997, o Conselho decidiu, nos termos do artigo 1984 do Tratado que institui a Comunidade Europeia, consultar o Comité Econo´ mico e Social sobre a comunicaça˜o supramencionada. Incumbida de preparar os correspondentes trabalhos, a Secça˜o de Assuntos Sociais, Famı´lia, Educaça˜o e Cultura emitiu parecer em 12 de Fevereiro de 1998 com base no relato´rio introduto´rio do relator G. Pellarini. Na 3521 reunia˜o plena´ria (sessa˜o de 26 de Fevereiro de 1998), o Comité Econo´mico e Social adoptou por 97 votos a favor e 9 contra o seguinte parecer. 1. Introduça˜o Prosseguindo o seu trabalho de acompanha- 1. 1. mento, ana´lise e orientaça˜o sobre o impacte e os problemas da sociedade da informaça˜o, a Comissa˜o apresentou um novo documento que trata principal- mente da dimensa˜o social e das repercusso˜es no mercado do trabalho. 1. 2. Tem como ponto de partida o plano de acça˜o para 1994 «A Via Europeia para a Sociedade da Informaça˜o» e o Livro Verde de 1996 «Viver e Trabalhar na Sociedade da Informaça˜o: Prioridade à dimensa˜o humana». Prosseguindo na direcça˜o traçada por estes documentos fundamentais, a comunicaça˜o estabelece os seguintes objectivos explı´citos: — aumentar a sensibilizaça˜o para as implicaço˜es sociais da sociedade da informaça˜o; — integrar a dimensa˜o da sociedade da informaça˜o nas polı´ticas e acço˜ es sociais; — identificar medidas especificamente concebidas para maximizar a contribuiça˜o da sociedade da infor- maça˜o para a promoça˜o do emprego e da inclusa˜o. 1. 3. Numa primeira parte, a Comissa˜o acentua a necessidade de facilitar o acesso à sociedade da infor- maça˜o, que deve «assentar nos princı´pios da igualdade de oportunidades, participaça˜o e integraça˜o de todos». As infra-estruturas e os serviços «devem estar disponı´veis e a preços acessı´veis»; os conceitos de «serviço universal» e «acesso pu´blico» devem ser aprofundados e encarados segundo uma concepça˜o dinâmica; é necessa´rio desen- volver a convivialidade do equipamento e dos programas informa´ticos; os grupos sociais pouco participativos e pouco informados devem ser sensibilizados para as oportunidades oferecidas pelas novas tecnologias, envol- vendo-os numa aprendizagem contı´nua. A aplicaça˜o da sociedade da informaça˜o nos 1. 4. serviços pu´blicos pode apoiar e desenvolver a vida democra´tica, favorecendo a participaça˜o e a transparên- cia administrativa. A Comissa˜o informa, a este propo´- sito, que esta´ a preparar um livro verde sobre o acesso à informaça˜o do sector pu´blico. 1. 5. Também no plano mais especificamente social, podera˜o surgir resultados significativos, nomeadamente nas polı´ticas destinadas a promover a igualdade de oportunidades e a melhoria da qualidade de vida e das oportunidades de trabalho dos deficientes


title: REGLAMENTO (CE) N° 439/98 DE LA COMISIÓN de 25 de febrero de 1998 por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales por importación de melaza en el sector del azúcar

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

formats: pdf print

text: 26. 2. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 56/3 REGLAMENTO (CE) No 439/98 DE LA COMISIÓN de 25 de febrero de 1998 por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales por importación de melaza en el sector del azúcar LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1785/81 del Consejo, de 30 de junio de 1981, por el que se establece la organización común de mercados en el sector del azúcar (1), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 1599/96 (2), Visto el Reglamento (CE) no 1422/95 de la Comisión, de 23 de junio de 1995, por el que se establecen las disposi- ciones de aplicación para la importación de melaza en el sector del azúcar y se modifica el Reglamento (CEE) no 785/68 (3) y, en particular, el apartado 2 de su artículo 1 y el apartado 1 de su artículo 3, Considerando que el Reglamento (CE) no 1422/95 esta- blece que el precio de importación cif de melaza, en lo sucesivo denominado «precio representativo», se fijará de acuerdo con el Reglamento (CEE) no 785/68 de la Comi- sión (4); que este precio se considerará fijado para la calidad tipo mencionada en el artículo 1 del citado Regla- mento; Considerando que el precio representativo de la melaza se calcula para un punto de paso de frontera de la Comu- nidad, que es Amsterdam; que dicho precio debe calcu- larse a partir de las posibilidades de compra más favora- bles en el mercado mundial, establecidas sobre la base de las cotizaciones o precios de este mercado, ajustados en función de las posibles diferencias de calidad en relación con la calidad tipo; que la calidad tipo de la melaza quedó establecida en el Reglamento (CEE) no 785/68; importantes de los Considerando que, para la observación de las posibili- dades de compra más favorables en el mercado mundial, debe tenerse en cuenta toda la información relativa a las los precios ofertas realizadas en el mercado mundial, registrados en mercados terceros países y las operaciones de venta celebradas en el marco de intercambios internacionales de las que tenga conoci- miento la Comisión, ya sea a través de los Estados miem- bros o por sus propios medios; que, al realizar dicha comprobación, la Comisión puede, en virtud de lo dispuesto en el artículo 7 del Reglamento (CEE) no 785/68, basarse en una media de varios precios, siempre que dicha media pueda considerarse representativa de la tendencia efectiva del mercado; Considerando que la Comisión no debe tener en cuenta la citada información cuando la mercancía no sea de calidad sana, cabal y comercial, o cuando el precio indi- cado en la oferta únicamente se refiera a una pequeña (1) DO L 177 de 1. 7. 1981, p. 4. (2) DO L 206 de 16. 8. 1996, p. 43. (3) DO L 141 de 24. 6. 1995, p. 12. (4) DO L 145 de 27. 6. 1968, p. 12. cantidad no representativa del mercado; que, asimismo, deben excluirse los precios de oferta que no puedan considerarse representativos de la tendencia efectiva del mercado; Considerando que, con objeto de obtener datos compara- bles relativos a la melaza de calidad tipo, es conveniente, según la calidad de la melaza ofrecida, aumentar o dismi- nuir los precios en función de los resultados obtenidos mediante la aplicación del artículo 6 del Reglamento (CEE) no 785/68; Considerando que, con carácter excepcional, un precio representativo puede mantenerse al mismo nivel durante un período limitado cuando el precio de oferta que haya servido de base para la fijación precedente del precio representativo no sea conocido por la Comisión y los precios de oferta disponibles que no parezcan suficiente- mente representativos de la tendencia efectiva del mercado impliquen modificaciones bruscas y considera- bles del precio representativo; Considerando que, cuando exista una diferencia entre el precio desencadenante del producto de que se trate y el precio representativo, deberán fijarse derechos de impor- tación adicionales en las condiciones mencionadas en el artículo 3 del Reglamento (CE) no 1422/95; que, en caso de suspensión de los derechos de importación según lo dispuesto en el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95, es preciso fijar importes específicos para estos derechos; Considerando que la aplicación de las presentes disposi- ciones conduce a fijar los precios representativos y los derechos adicionales de importación de los productos de que se trate, tal como se indica en el Anexo del presente Reglamento; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión del azúcar, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Los precios representativos y los derechos adicionales aplicables en la importación de los productos mencio- nados en el artículo 1 del Reglamento (CE) no 1422/95 quedan fijados tal como se indica en el Anexo. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 26 de febrero de 1998. L 56/4 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 26. 2. 98 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 25 de febrero de 1998. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión ANEXO al Reglamento por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales aplicables a la importación de melaza en el sector del azúcar Código NC Importe en ecus del precio representativo por 100 kg netos de producto Importe en ecus del derecho adicional por 100 kg netos de producto Importe en ecus del derecho aplicable a la importación por el hecho de la suspensión contemplada en el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95 por 100 kg netos de productos (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 7,40 9,21 0,00 (cid:190) (cid:190) 0,00 (1) Fijación por la calidad tipo establecida en el artículo 1 del Reglamento (CEE) no 785/68, modificado. (2) Este importe sustituye, de conformidad con el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95, el tipo de los derechos del arancel aduanero común fijado para estos productos


title: Parere del Comitato economico e sociale in merito alla «Proposta di regolamento (CE) del Consiglio relativo all'organizzazione di un'indagine per campione sulle forze di lavoro nella Comunità»

eurovoc_concepts:
economic statistics
labour market
sample survey
unemployment
working population

text: 27. 4. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 129/65 Parere del Comitato economico e sociale in merito alla «Proposta di regolamento (CE) del Consiglio relativo all’organizzazione di un’indagine per campione sulle forze di lavoro nella Comunità» (98/C 129/15) Il Comitato economico e sociale, in data 25 febbraio 1998, ha deciso, conformemente al disposto dell’articolo 23, terzo comma, del Regolamento interno, di elaborare un parere in merito alla proposta di cui sopra. Il Comitato ha deciso di designare Walker, relatore generale, con l’incarico di preparare i lavori del Comitato in materia. Il Comitato economico e sociale ha adottato il 25 febbraio 1998, nel corso della 352a sessione plenaria, con 70 voti favorevoli, 1 voto contrario e un astensione, il seguente parere. 1. Introduzione 1. 1. Per svolgere i propri compiti, in particolare per seguire l’andamento dell’occupazione e della disoccupa- zione (Relazione annuale al Consiglio in seguito al Vertice di Essen), per enucleare le regioni più colpite dalla disoccupazione (ammissibilità a beneficiare dei fondi strutturali, obiettivo 2) e per analizzare la situazio- ne delle singole persone e delle famiglie sul mercato del la Commissione desidera disporre in modo lavoro, regolare di dati regionali sulla disoccupazione negli Stati membri, comparabili, recenti e rappresentativi. 1. 2. Attualmente l’indagine comunitaria sulle forze lavoro è il risultato della giustapposizione delle di indagini nazionali in materia condotte negli Stati mem- bri. Benché formalmente armonizzate (1), tali indagini conservano le loro caratteristiche specifiche volte a soddisfare esigenze nazionali. 1. 2. 1. Le differenze che sussistono riguardano la periodicità, la definizione del periodo di riferimento, le unità osservate, il campo d’indagine, i metodi di osservazione, il piano di campionamento, i metodi di estrapolazione ed i questionari. La comparabilità da paese a paese dei dati ottenuti, in particolare sull’occupa- zione e la disoccupazione, risulta dunque seriamente compromessa. 1. 3. Uno degli ostacoli sulla strada di una maggiore comparabilità dei metodi d’indagine è costituito dall’i- nerzia delle grandi indagini per campione. La riforma di un’indagine nazionale sulle forze di lavoro comporta un considerevole investimento in termini di piano di campionamento, di organizzazione del trattamento dei dati e di infrastruttura generale dell’indagine. Solo dopo che uno Stato membro abbia effettivamente cominciato la revisione della sua indagine, vi sono possibilità reali di fare dei progressi. Il regolamento proposto definisce pertanto un obiettivo, lasciando agli Stati membri, per un periodo transitorio, la possibilità di realizzare una sola indagine annuale, in primavera. 1. 4. Ci si è preoccupati in modo particolare di limitare i costi di realizzazione dell’indagine continua; la ri- (1) Regolamento (CEE) n. 3711/91 del Consiglio del 16 dicembre 1991. partizione della raccolta dei dati durante tutto l’anno consente un’organizzazione più razionale delle operazio- ni e l’impiego più efficiente delle risorse informatiche; i livelli di accuratezza stabiliti non comportano general- mente un aumento eccessivo della dimensione del cam- pione annuale; è stato anche abbandonato l’obbligo di usare la famiglia come unità di campionamento per permettere agli Stati membri che lo preferiscono di usare come campioni singoli individui, a condizione che gli altri requisiti relativi alle famiglie vengano rispettati; talune variabili, presenti nell’attuale serie di indagini, sono state soppresse. 1. 5. Nel rispetto del principio di sussidiarietà, solo i dati relativi alle variabili utilizzate per determinare lo statuto di attività e la sottoccupazione dovranno essere raccolti con interviste dirette e personali, e secondo rigide linee direttrici comuni, ritenute indispensabili per garantire un grado accettabile di comparabilità dei risultati. Per le rimanenti variabili, la formulazione e l’ordine delle domande non sono disciplinate da linee direttrici comunitarie, bensı` lasciate alla discrezione degli Stati membri; le informazioni possono, alternativa- mente, essere ricavate da altre fonti. 1. 5. 1. Inoltre, la struttura finale prevista non impone un piano di rotazione del campione, cosicché gli Stati membri possono impiegare il piano di indagine più adeguato alle specificità nazionali. 2. La proposta della Commissione Gli Stati membri devono effettuare ogni anno 2. 1. un’indagine sulle forze di lavoro. 2. 1. 1. Si tratta di un’indagine continua, che fornisce risultati trimestrali e annuali. Tuttavia, gli Stati membri non in grado di effettuare un’indagine continua vengono autorizzati a realizzare una sola indagine annuale, in primavera. 2. 1. 2. Le informazioni raccolte nell’indagine si riferis- cono generalmente alla situazione nel corso della settima- na (da lunedı` a domenica) che precede l’interrogazione, denominata «settimana di riferimento». C 129/66 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 27. 4. 98 2. 1. 3. Nel caso delle indagini continue, le settimane di riferimento sono distribuite in modo uniforme nell’intero anno. Le interrogazioni hanno luogo nella settimana successiva alla settimana di riferimento e tra la settimana di riferimento e la data di interrogazione non possono intercorrere più di cinque settimane, solo nel corso del terzo trimestre è permesso un intervallo più lungo. I trimestri e gli anni di riferimento sono rispettivamente insiemi di 13 o di 52 settimane. 2. 2. L’indagine viene condotta presso un campione di persone residenti, al momento dell’indagine, nel territorio economico di ciascuno Stato membro. Il campione puo` essere scelto su base individuale o familiare. Indipendentemente dall’unità campionaria (individuo o famiglia) i dati sono raccolti per tutti i membri della famiglia. Tuttavia, se l’unità campionaria è l’individuo, le informazioni relative agli altri membri della famiglia sono ridotte. La famiglia è un concetto fisico: per famiglia si intendono le persone che risiedono nella stessa abitazione, indipendentemente dalle relazio- ni tra loro esistenti. 2. 2. 1. Il campo principale dell’indagine è costituito dalla popolazione delle famiglie private residenti nel territorio economico di ciascuno Stato membro. Laddo- ve possibile, tale campo principale viene completato con la popolazione delle famiglie collettive. L’indagine non si limita a considerare la popolazione in età lavorativa. 2. 2. 2. Le variabili che servono a stabilire lo statuto d’attività e la sottoccupazione sono raccolte interrogan- do la persona interessata, o se cio` non è possibile, un altro membro della famiglia. Le altre informazioni possono provenire da altre fonti, compresi gli archivi amministrativi, a condizione che i dati ottenuti siano di qualità equivalente. 2. 3. La proposta di regolamento stabilisce alcuni criteri di affidabilità onde garantire la rappresentatività del campione. 2. 3. 1. Al fine di garantire una base d’analisi compara- tiva affidabile sia a livello comunitario che a livello degli Stati membri e di regioni specifiche, il piano di campionamento deve essere tale da far sı` che, per caratteristiche riguardanti il 5 % della popolazione in età lavorativa la deviazione standard relativa alla stima delle medie annuali (o alle stime di primavera, in casi di indagine annuale in primavera) non superi l’8 % a livello della NUTS 2, tenuto conto dell’effetto del piano di campionamento per la variabile «disoccupazione». 2. 3. 1. 1. tale condizione non deve essere soddisfatta. Per le regioni con meno di 300 000 abitanti 2. 3. 2. Nel caso di un’indagine continua, il piano di campionamento deve essere tale da far sı` che, per popolazioni parziali di dimensioni intorno al 5 % della popolazione in età lavorativa, la deviazione standard della stima delle variazioni tra due trimestri successivi, a livello nazionale, non superi il 2 % della popolazione parziale studiata. 2. 3. 2. 1. Per gli Stati membri la cui popolazione sia compresa tra un milione e venti milioni di abitanti, il requisito di cui sopra è portato al 3 %. 2. 3. 2. 2. Gli Stati membri la cui popolazione sia inferiore a un milione di abitanti non devono soddisfare tali esigenze di precisione in materia di variazioni. 2. 3. 3. Nel caso in cui l’indagine venga condotta in primavera, almeno un quarto delle unità indagate deve far parte dell’indagine precedente e almeno un quarto deve far parte dell’indagine successiva. 2. 3. 4. I dati non disponibili a causa della mancata risposta a talune domande vengono di norma imputati statisticamente. 2. 3. 5. Le ponderazioni sono calcolate tenendo conto delle probabilità di selezione e di dati esogeni sulla distribuzione della popolazione indagata per sesso, per classe d’età (classi di cinque anni) e per regioni (livello NUTS 2), sempre che tali dati esogeni siano sufficiente- mente affidabili. A tutti i membri di una stessa famiglia è applicato un tasso di ponderazione identico. 2. 3. 5. 1. Gli Stati membri devono fornire all’Istituto statistico delle Comunità europee, le informazioni richie- ste loro sull’organizzazione ed i metodi dell’indagine, e in particolare sui criteri adottati per il piano di campionamento e le dimensioni del campione. 2. 4. Nell’Allegato 1 figura un elenco delle caratteristi- che oggetto della raccolta delle informazioni. Tale elenco è suddiviso in 13 moduli che comprendono complessivamente 85 domande. Qualora l’unità di cam- pionamento sia un individuo, le informazioni richieste in merito ai rimanenti membri della famiglia non comprendono i moduli g, h, i e j. 2. 4. 1. Le informazioni richieste possono essere saltua- riamente integrate da un ulteriore insieme di variabili, denominato «modulo ad hoc». Tali moduli supplemen- tari riguardano aspetti quali l’organizzazione del lavoro, gli infortuni sul lavoro e il passaggio dalla scuola al lavoro. Le dimensioni di un modulo ad hoc non superano quelle del modulo c. 2. 4. 1. 1. Ogni anno, almeno 12 mesi prima del periodo di riferimento relativo a ciascun modulo del programma, viene stabilito un programma pluriennale di moduli ad hoc. Tale programma definisce, per ogni modulo ad hoc, il tema, gli Stati membri e le regioni interessate, il periodo di riferimento, la dimensione del campione (pari o inferiore a quella del campione principale) e il termine di trasmissione dei risultati (eventualmente differente dal termine di trasmissione relativo all’intera indagine). 27. 4. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 129/67 Gli Stati membri possono imporre l’obbligo di 2. 5. rispondere all’indagine. 2. 6. Entro 12 settimane dalla fine del trimestre di riferimento, nel caso di un’indagine continua, ed entro nove mesi dalla fine del periodo di riferimento nel caso di un’indagine in primavera, ciascuno Stato membro trasmette all’Istituto statistico delle Comunità europee i risultati, debitamente verificati, relativi ad ogni persona interrogata (senza indicazione di nomi ed indirizzi). 2. 7. Ogni tre anni, a iniziare dall’anno 2000, la Commissione sottopone al Parlamento e al Consiglio una relazione sull’attuazione del regolamento. La relazione valuta in particolare la qualità dei metodi statistici impiegati dagli Stati membri. 2. 8. La Commissione è assistita dal Comitato del programma statistico, istituito dalla Decisione (CEE, Euratom) n. 89/382, che agisce nel quadro della procedu- ra del «comitato di regolamentazione». La Commissione adotta provvedimenti di applicazione immediata. Tutta- via, se tali misure non risultano conformi al parere del Comitato, la Commissione ne dà immediata comunica- zione al Consiglio e l’applicazione delle misure viene differita. Il Consiglio, deliberando a maggioranza quali- ficata puo` decidere entro il termine di tre mesi di respingere tali misure le quali pero`, se una decisione diversa non interviene in tale lasso di tempo, vengono applicate. 2. 9. Il Regolamento (CEE) n. 3711/91 viene abrogato. 3. Osservazioni generali 3. 1. Il Comitato ritiene che la disponibilità di informa- zioni affidabili e particolareggiate sulle caratteristiche del mercato del lavoro, comprese quelle dell’occupazio- ne, della natura e della portata della disoccupazione nei vari Stati membri e nelle loro regioni sia essenziale per elaborare una strategia coerente e coordinata di riduzione dei livelli di disoccupazione nell’Unione euro- pea. Appare altresı` evidente che tali statistiche devono essere predisposte in modo comparabile e coerente per avere un effettivo valore. Il Comitato pertanto si compiace della proposta 3. 1. 1. della Commissione, considerandola un positivo passo in avanti in tale direzione. 3. 2. Ritiene che la comparabilità delle statistiche migliorerebbe notevolmente se tutti gli Stati membri svolgessero l’indagine in modo continuato, come già avviene nella maggior parte di essi. Auspica pertanto che il periodo transitorio, durante il quale gli Stati membri avrebbero l’opzione di svolgere un’indagine annuale in primavera, sia quanto più ridotto possibile, e che in un prossimo futuro ogni Stato membro conduca un’indagine continua. Cio` non dovrebbe comportare un onere eccessivo né per le amministrazioni degli Stati membri né per le persone interrogate. 3. 3. L’accuratezza di un’indagine campionaria dipen- de in grande misura dall’effettiva casualità della scelta del campione. Il Comitato approva pertanto la proposta in base alla quale agli Stati membri è consentito imporre l’obbligo di rispondere all’indagine, dal momento che le mancate risposte compromettono la casualità del campione. Il campione dovrebbe essere selezionato secondo criteri comuni. Il Comitato reputa che il persistere di differenze 3. 3. 1. tra gli Stati membri per quanto riguarda il contenuto dei questionari e il modo in cui essi vengono distribuiti e interpretati costituisca un punto debole del sistema, tale da compromettere l’effettiva comparabilità dei risulti ottenuti. Il Comitato auspica che in tale campo si pervenga ad un grado maggiore di armonizzazione. 3. 3. 2. Il CES ritiene che l’armonizzazione delle indagi- ni dovrebbe permettere il calcolo e la diffusione anche di parametri quali i tassi di disoccupazione in senso ristretto e in senso lato, secondo le definizioni date dall’Ufficio internazionale del lavoro. Ritiene che l’attua- le diffusione del tasso di disoccupazione in senso stretto non permetta una corretta valutazione del problema occupazionale e renda difficile la comparabilità dei dati tra gli Stati membri. La cosa risulta ancor più grave considerando che questi dati vengono poi utilizzati dalla Commissione per proporre la griglia di distribuzione dei Fondi strutturali. 3. 4. Ritiene che tali indagini possano essere molto utili per determinare il livello reale di disoccupazione, individuando ad esempio coloro che non hanno chiesto di essere iscritti alle liste di disoccupazione perché non ritengono di avere prospettive reali di ottenere un lavoro, ma che lavorerebbero se se ne presentasse l’occasione. Dette indagini potrebbero inoltre fornire dati interessanti sul lavoro a tempo parziale, operando una distinzione tra quanti vi ricorrono per libera scelta e quanti lo fanno per mancanza di altre possibilità; a tal fine, occorrerebbe formulare delle domande specifiche sull’accettabilità del prolungamento o della riduzione dell’orario di lavoro, al fine di fornire statistiche affidabili sulla corrispondente occupazione a tempo pieno. Altri elementi pertinenti su cui concentrare l’attenzione sarebbero i vari tipi di contratto di lavoro e la fornitura di dati differenziati sul lavoro temporaneo. C 129/68 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 27. 4. 98 L’impiego di moduli «ad hoc» consente di 3. 4. 1. ottenere informazioni particolareggiate sui livelli di occupazione, su aspetti specifici della disoccupazione e sui regimi contrattuali. 3. 5. Il Comitato è favorevole alla proposta di far assistere la Commissione dal comitato del programma statistico, che agirebbe nel quadro della procedura del «comitato di regolamentazione». 4. Conclusione Il CES si rammarica che né la Commissione né il 4. 1. Consiglio lo abbiano consultato in merito alla proposta di regolamento, obbligandolo ad avvalersi del diritto d’iniziativa per elaborare il presente parere. Il Comitato approva la Proposta di regolamento 4. 2. del Consiglio relativa all’organizzazione di un’indagine per campione sulle forze di lavoro nella Comunità. Bruxelles, 25 febbraio 1998. Il Presidente del Comitato economico e sociale Tom JENKINS ALLEGATO al parere del Comitato economico e sociale Caratteristiche dell’indagine 1. Le informazioni da raccogliere riguardano: a) il contesto demografico: — numero d’ordine nelle famiglie, — sesso, — anno di nascita, — data di nascita rispetto alla fine del periodo di riferimento, — stato civile, — legame con la persona di riferimento, — numero d’ordine del coniuge, — numero d’ordine del padre, — numero d’ordine della madre, — nazionalità, — numero di anni di residenza nel paese, — paese di nascita (facoltativo), — natura della partecipazione all’indagine (partecipazione diretta o attraverso un altro membro della famiglia). b) lo statuto dell’attività: — statuto dell’attività nel corso della settimana di riferimento, — ragione per cui la persona non ha lavorato pur avendo un’occupazione, — ricerca di un’occupazione da parte della persona disoccupata, — tipo di occupazione cercata (indipendente o lavoratore dipendente), — metodi usati per trovare un’occupazione, — disponibilità a cominciare a lavorare. c) le caratteristiche dell’occupazione nella prima attività: — statuto professionale, — attività economica dell’unità locale, — professione, — numero di persone che lavorano nell’unità locale, 27. 4. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 129/69 — paese del luogo di lavoro, — regione del luogo di lavoro, — anno e mese in cui la persona ha cominciato a lavorare nell’attuale occupazione, — permanenza del posto di lavoro (e ragioni), — durata dell’occupazione temporanea o del contratto di lavoro di durata determinata, — distinzione tra tempo pieno e tempo parziale (e ragioni), — lavoro a domicilio. d) la durata del lavoro: — numero d’ore abitualmente prestate, — numero d’ore prestate effettivamente, — ragione principale per cui le ore effettivamente prestate differiscono dal numero d’ore abitualmente prestate. e) la seconda attività: — esistenza di più di un’occupazione, — statuto professionale, — attività economica dell’unità locale, — numero d’ore prestate effettivamente. f) la sottooccupazione visibile: — desiderio di prestare abitualmente un maggior numero di ore lavorative (facoltativo nel caso di un’indagine annuale), — ricerca di un’altra occupazione e motivi, — tipo di occupazione cercata (indipendente o lavoratore dipendente), — metodi usati per trovare un’altra occupazione, — ragione per la quale la persona non cerca un’altra occupazione (facoltativo nel caso di un’indagine annuale), — disponibilità ad iniziare un lavoro, — numero di ore di lavoro desiderate (facoltativo nel caso di un’indagine annuale). g) la ricerca di un’occupazione: — tipo di occupazione cercata (a tempo completo o a tempo parziale), — durata della ricerca di un’occupazione, — situazione della persona prima della ricerca di un’occupazione, — iscrizione presso un ufficio di collocamento e percezione di indennità, — desiderio di lavorare della persona che non cerca un’occupazione, — ragione per cui la persona non ha cercato un’occupazione. h) l’istruzione e la formazione professionale: — partecipazione ad un corso o a una formazione durante le 4 settimane precedenti, — obiettivo, — livello, — luogo, — durata totale, — numero totale d’ore di formazione, — massimo livello di studi o di formazione conseguito, — anno in cui tale livello massimo è stato conseguito, — formazione ricevuta nel quadro di una formazione alternata. i) esperienza professionale anteriore della persona disoccupata: — esistenza di un’esperienza professionale anteriore, — anno e mese in cui la persona ha lavorato per l’ultima volta, — ragione principale di abbandono dell’ultima occupazione, — statuto professionale nell’ultima occupazione, — attività economica dell’unità locale in cui la persona ha lavorato per l’ultima volta, — professione esercitata nell’ultima occupazione. j) la situazione un anno prima dell’indagine: — lo statuto principale d’attività, — lo statuto professionale, — attività economica dell’unità locale in cui lavorava la persona, — paese di residenza, — regione di residenza. C 129/70 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 27. 4. 98 k) l) lo statuto principale d’attività. il reddito (facoltativo). m) informazioni a carattere tecnico relative al colloquio: — anno dell’indagine, — settimana di riferimento, — settimana del colloquio, — Stato membro, — regione della famiglia, — grado di urbanizzazione, — numero d’ordine della famiglia, — tipo di famiglia, — tipo di istituzione, — coefficienti di ponderazione, — sottocampione rispetto alla precedente indagine (in caso di indagine annuale), — sottocampione rispetto all’indagine seguente (in caso di indagine annuale), — numero d’ordine della serie d’indagine. Parere del Comitato economico e sociale in merito alla «Proposta di regolamento (CE) del Consiglio sull’applicazione degli articoli 92 e 93 del Trattato CE a determinate categorie di aiuti di stato orizzontali» (98/C 129/16) Il Consiglio, in data 7 ottobre 1997, ha deciso, conformemente al disposto dell’articolo 198 del Trattato che istituisce la Comunità europea, di consultare il Comitato economico e sociale in merito alla proposta di cui sopra. La Sezione «Industria, commercio, artigianato e servizi», incaricata di preparare i lavori del Comitato in materia, ha formulato il parere sulla base del rapporto introduttivo del relatore van Dijk, in data 6 febbraio 1998. Il Comitato economico e sociale ha adottato il 25 febbraio 1998, nel corso della 352a sessione plenaria, con 70 voti favorevoli e 4 astensioni, il seguente parere. 1. Introduzione 1. 1. A norma del Trattato CE gli aiuti di stato sono in genere incompatibili con il mercato comune. Gli articoli 92 e 93 del Trattato CE sono dedicati a questa problematica. L’articolo 94 spiega le modalità con le quali puo` svolgersi il processo decisionale relativo alle misure da prendere. In base al Trattato sono compatibili con il 1. 2. mercato comune le seguenti forme di aiuti di stato: a) aiuti a carattere sociale concessi ai singoli consumato- ri, a condizione che siano accordati senza discrimina- zioni determinate dall’origine dei prodotti; b) aiuti destinati a ovviare ai danni arrecati dalle calamità naturali oppure da altri eventi eccezionali; c) aiuti concessi all’economia di determinate regioni della Repubblica federale di Germania. Possono inoltre considerarsi compatibili con il 1. 3. mercato comune i seguenti aiuti di stato: a) gli aiuti destinati a favorire lo sviluppo economico delle regioni ove il tenore di vita sia anormalmente basso, oppure si abbia una grave forma di disoccupa- zione; b) aiuti destinati a promuovere un importante progetto di interesse europeo o a porre rimedio a un grave turbamento dell’economia di uno Stato membro; c) gli aiuti destinati ad agevolare lo sviluppo di talune attività o di talune regioni economiche, a condizione di non recare pregiudizio al comune interesse;


title: REGOLAMENTO (CE) N. 446/98 DELLA COMMISSIONE del 25 febbraio 1998 che fissa le restituzioni applicabili all'esportazione di olio d'oliva

eurovoc_concepts:
export refund
olive oil

text: L 56/22 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 26. 2. 98 REGOLAMENTO (CE) N. 446/98 DELLA COMMISSIONE del 25 febbraio 1998 che fissa le restituzioni applicabili all’esportazione di olio d’oliva LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento n. 136/66/CEE del Consiglio, del 22 settembre 1966, relativo all’attuazione di un’organizza- zione comune dei mercati nel settore dei grassi (1), modi- ficato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1581/96 (2), in particolare l’articolo 3, paragrafo 3, considerando che, ai sensi dell’articolo 3 del regolamento n. 136/66/CEE, quando il prezzo nella Comunità è supe- riore ai corsi mondiali, la differenza tra detti prezzi può essere compensata da una restituzione al momento dell’e- sportazione di olio d’oliva verso i paesi terzi; considerando che le regole e le modalità relative alla fissazione ed alla concessione della restituzione all’espor- tazione di olio d’oliva sono state adottate con il regola- mento (CEE) n. 616/72 della Commissione (3), modificato da ultimo dal regolamento (CEE) n. 2962/77 (4); considerando che, ai sensi dell’articolo 3, paragrafo 3 del regolamento n. 136/66/CEE, la restituzione deve essere la stessa per tutta la Comunità; considerando che, in conformità dell’articolo 3, paragrafo 4 del regolamento n. 136/66/CEE, la restituzione per l’olio d’oliva è fissata prendendo in considerazione la situazione e le prospettive di evoluzione, sul mercato della Comunità dei prezzi dell’olio d’oliva e delle dispo- nibilità, nonché, sul mercato mondiale, dei prezzi dell’olio d’oliva; che, tuttavia, qualora la situazione del mercato mondiale non consentisse di stabilire i corsi più favorevoli dell’olio d’oliva, è possibile tener conto del prezzo su tale mercato dei principali oli vegetali concor- renti e del divario tra tale prezzo e quello dell’olio d’oliva, constatato nel corso di un periodo rappresentativo; che l’importo della restituzione non può essere superiore alla differenza tra il prezzo dell’olio d’oliva nella Comunità e quello sul mercato mondiale, adeguata, se del caso, per tener conto delle spese attinenti all’esportazione del prodotto su quest’ultimo mercato; terzo considerando che, in conformità dell’articolo 3, paragrafo 3, regolamento n. 136/66/CEE, può essere deciso che la restituzione sia fissata mediante gara; che la gara riguarda l’importo della comma, lettera del b) restituzione e può essere limitata a taluni paesi di destina- zione e a determinate quantità, qualità e presentazioni; considerando che, ai sensi dell’articolo 3, paragrafo 3 secondo comma del regolamento n. 136/66/CEE, la resti- tuzione per l’olio d’oliva può essere fissata a livelli diffe- renti a seconda della destinazione, allorquando la situa- zione del mercato mondiale o le esigenze specifiche di taluni mercati lo rendono necessario; considerando che la restituzione deve essere fissata almeno una volta al mese; che, in caso di necessità, detta restituzione può essere modificata nell’intervallo; considerando che l’applicazione di tali modalità alla situazione attuale dei mercati nel settore dell’olio d’oliva e in particolare al prezzo di questo prodotto nella Comu- nità nonché sui mercati dei paesi terzi, conduce a fissare la restituzione agli importi di cui in allegato; considerando che i tassi rappresentativi di mercato, defi- niti all’articolo 1 del regolamento (CEE) n. 3813/92 del Consiglio (5), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 150/95 (6), sono utilizzati per convertire gli importi espressi nelle monete dei paesi terzi e servono come base per la fissazione del tasso di conversione agricolo delle monete degli Stati membri; che le modalità di applica- zione e di determinazione delle suddette conversioni sono state stabilite dal regolamento (CEE) n. 1068/93 della Commissione (7), modificato da ultimo dal regola- mento (CE) n. 1482/96 (8); considerando che il comitato di gestione per le materie grasse non ha emesso alcun parere nel termine fissato dal suo presidente, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Le restituzioni all’esportazione dei prodotti di cui all’arti- colo 1, paragrafo 2, regolamento n. 136/66/CEE sono fissate agli importi di cui in allegato. lettera c) del Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 26 febbraio 1998. (1) GU 172 del 30. 9. 1966, pag. 3025/66. (2) GU L 206 del 16. 8. 1996, pag. 11. (3) GU L 78 del 31. 3. 1972, pag. 1. (4) GU L 348 del 30. 12. 1977, pag. 53. (5) GU L 387 del 31. 12. 1992, pag. 1. (6) GU L 22 del 31. 1. 1995, pag. 1. (7) GU L 108 dell’1. 5. 1993, pag. 106. (8) GU L 188 del 27. 7. 1996, pag. 22. 26. 2. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 56/23 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 25 febbraio 1998. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione ALLEGATO al regolamento della Commissione, del 25 febbraio 1998, che fissa le restituzioni applicabili all’esportazione di olio d’oliva (ECU/100 kg) Codice prodotto Ammontare delle restituzioni (1) 1509 10 90 9100 1509 10 90 9900 1509 90 00 9100 1509 90 00 9900 1510 00 90 9100 1510 00 90 9900 5,50 0,00 4,00 0,00 0,00 0,00 (1) Per le destinazioni di cui all’articolo 34 del regolamento (CEE) n. 3665/87 della Commissione (GU L 351 del 14. 12. 1987, pag. 1), modificato e per le esportazioni verso i paesi terzi. NB: I codici prodotto e i relativi richiami in calce sono definiti dal regolamento (CEE) n. 3846/87 della Commissione (versione modificata)


title: REGULAMENTO (CE) Nº 438/98 DA COMISSÃO de 25 de Fevereiro de 1998 que estabelece os valores forfetários de importação para a determinação do preço de entrada de certos frutos e produtos hortícolas

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

text: 26. 2. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 56/1 I (Actos cuja publica(cid:135)(cid:209)o (cid:130) uma condi(cid:135)(cid:209)o da sua aplicabilidade) REGULAMENTO (CE) Nº 438/98 DA COMISS(cid:212)O de 25 de Fevereiro de 1998 que estabelece os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o para a determina(cid:135)(cid:209)o do pre(cid:135)o de entrada de certos frutos e produtos hort(cid:146)colas A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) nº 3223/94 da Comiss(cid:209)o, de 21 de Dezembro de 1994, que estabelece regras de execu(cid:135)(cid:209)o do regime de importa(cid:135)(cid:209)o dos frutos e dos produtos hort(cid:146)colas (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 2375/96 (2), e, nomea- damente, o nº 1 do seu artigo 4º, Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 3813/92 do Conselho, de 28 de Dezembro de 1992, relativo (cid:133) unidade de conta e (cid:133)s taxas de convers(cid:209)o a aplicar no (cid:131)mbito da pol(cid:146)tica agr(cid:146)cola comum (3), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 150/95 (4), e, nomeadamente, o nº 3 do seu artigo 3º, Considerando que o Regulamento (CE) nº 3223/94 prev(cid:136), em aplica(cid:135)(cid:209)o dos resultados das negocia(cid:135)(cid:210)es comerciais multilaterais do «Uruguay Round», os crit(cid:130)rios para a fixa(cid:135)(cid:209)o pela Comiss(cid:209)o dos valores forfet(cid:145)rios de impor- ta(cid:135)(cid:209)o dos pa(cid:146)ses terceiros, relativamente aos produtos e per(cid:146)odos que especifica no seu anexo; Considerando que, em aplica(cid:135)(cid:209)o dos supracitados crit(cid:130)- rios, os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o devem ser fixados nos n(cid:146)veis constantes em anexo, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º Os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o referidos no artigo 4º do Regulamento (CE) nº 3223/94 s(cid:209)o fixados como indi- cado no quadro constante do anexo. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 26 de Feve- reiro de 1998. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 25 de Fevereiro de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 337 de 24. 12. 1994, p. 66. (2) JO L 325 de 14. 12. 1996, p. 5. (3) JO L 387 de 31. 12. 1992, p. 1. (4) JO L 22 de 31. 1. 1995, p. 1. L 56/2 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 26. 2. 98 ANEXO do Regulamento da Comiss(cid:209)o, de 25 de Fevereiro de 1998, que estabelece os valores forfet(cid:145)- rios de importa(cid:135)(cid:209)o para a determina(cid:135)(cid:209)o do pre(cid:135)o de entrada de certos frutos e produtos hort(cid:146)colas C(cid:155)digo NC 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 (ECU/100 kg) (ECU/100 kg) C(cid:155)digo pa(cid:146)ses terceiros (1) Valor forfet(cid:145)rio de importa(cid:135)(cid:209)o C(cid:155)digo NC C(cid:155)digo pa(cid:146)ses terceiros (1) Valor forfet(cid:145)rio de importa(cid:135)(cid:209)o 204 212 624 999 052 053 068 999 220 999 052 204 999 052 204 212 600 624 999 204 999 052 204 400 57,2 106,3 192,3 118,6 107,4 170,8 103,4 127,2 159,1 159,1 135,9 129,4 132,6 58,1 37,4 37,9 51,1 48,9 46,7 78,5 78,5 62,1 62,5 68,5 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 464 512 600 624 662 999 052 400 600 999 060 064 388 400 404 528 720 728 999 388 400 512 528 999 115,4 97,7 103,0 76,5 36,2 77,7 47,3 59,4 86,6 64,4 52,1 42,6 107,9 92,7 92,4 121,3 64,5 96,0 83,7 91,9 111,6 73,5 77,2 88,5 (1) Nomenclatura dos pa(cid:146)ses fixada pelo Regulamento (CE) nº 2317/97 da Comiss(cid:209)o (JO L 321 de 22. 11. 1997, p. 19). O c(cid:155)digo «999» representa «outras origens»


title: Reglamento (CE) n° 443/98 de la Comisión de 25 de febrero de 1998 relativo al pago de determinadas cantidades de arroz aceptadas por el organismo de intervención griego en virtud de la campaña 1996/97

eurovoc_concepts:
Greece
intervention agency
rice

text: L 56/10 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 26. 2. 98 REGLAMENTO (CE) No 443/98 DE LA COMISI(cid:222)N de 25 de febrero de 1998 relativo al pago de determinadas cantidades de arroz aceptadas por el organismo de intervenci(cid:155)n griego en virtud de la campa(cid:157)a 1996/97 LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 3072/95 del Consejo, de 22 de diciembre de 1995, por el que se establece la organiza- ci(cid:155)n com(cid:156)n del mercado del arroz (1), modificado por el Reglamento (CE) no 192/98 (2) y, en particular, la letra b) de su art(cid:146)culo 8, Considerando que el apartado 2 del art(cid:146)culo 6 del Regla- mento (CE) no 1528/96 de la Comisi(cid:155)n de 30 de julio de 1996 relativo a la aceptaci(cid:155)n del arroz con c(cid:145)scara por los organismos de intervenci(cid:155)n y por el que se fijan los montantes correctores, las bonificaciones y los descuentos que deben aplicarse (3), establece que el organismo de intervenci(cid:155)n podr(cid:145) hacerse cargo del arroz con c(cid:145)scara en el lugar en que se encuentre la mercanc(cid:146)a en vez de en el centro de comercializaci(cid:155)n designado por el vendedor; Considerando que, en aplicaci(cid:155)n de esta disposici(cid:155)n, determinadas cantidades de arroz con c(cid:145)scara han sido aceptadas y almacenadas en Grecia en los almacenes del vendedor; que, en muchos casos, la mercanc(cid:146)a ya llevaba varios meses almacenada en el momento de su acepta- ci(cid:155)n; que, con el fin de lograr una gesti(cid:155)n apropiada y previamente al pago definitivo de las cantidades acep- tadas, est(cid:145) justificado llevar a cabo una evaluaci(cid:155)n de control de las cantidades en cuesti(cid:155)n mediante el m(cid:130)todo denominado de medici(cid:155)n volum(cid:130)trica; que, a ra(cid:146)z de la experiencia adquirida, puede admitirse una diferencia de peso del 6 % entre el peso registrado en la pesada y el obtenido mediante el m(cid:130)todo de evaluaci(cid:155)n mencionado, teniendo en cuenta la compactaci(cid:155)n natural de la mercanc(cid:146)a; Considerando que, por consiguiente, procede autorizar que el pago se efect(cid:156)e en funci(cid:155)n de la evaluaci(cid:155)n por el m(cid:130)todo citado, aumentada por el margen de tolerancia; que, por otra parte, conviene autorizar al vendedor para que solicite el pago por el peso que resulte de una opera- ci(cid:155)n de pesada; que, en tales casos, los gastos relativos a la pesada deben correr a cargo del vendedor si el peso regis- trado es inferior al indicado en la oferta escrita dirigida previamente al organismo de intervenci(cid:155)n, teniendo en cuenta el porcentaje de p(cid:130)rdidas admitido en el momento (1) DO L 329 de 30. 12. 1995, p. 18. (2) DO L 20 de 27. 1. 1998, p. 16. (3) DO L 190 de 31. 7. 1996, p. 25. del almacenamiento; que, por consiguiente, es necesario adoptar las medidas t(cid:130)cnicas complementarias adecuadas; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comit(cid:130) de gesti(cid:155)n de los cereales, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 El organismo de intervenci(cid:155)n griego efectuar(cid:145) el pago de las cantidades de arroz aceptadas en los almacenes de almacenistas, en aplicaci(cid:155)n del apartado 2 del art(cid:146)culo 6 del Reglamento (CE) no 1528/96, durante el per(cid:146)odo comprendido entre el 1 de abril y el 30 de septiembre de 1997 en las condiciones del presente Reglamento. Previamente al pago, el organismo de intervenci(cid:155)n evaluar(cid:145), de conformidad con el m(cid:130)todo de medici(cid:155)n volum(cid:130)trica, las cantidades que hayan sido objeto de una solicitud escrita dirigida por el vendedor de conformidad con lo dispuesto en el art(cid:146)culo 4 del Reglamento (CE) no 1528/96. Art(cid:146)culo 2 El pago se efectuar(cid:145) por la cantidad indicada en la 1. solicitud escrita mencionada en el art(cid:146)culo 1 e incluida en la contabilidad de existencias del almacenista, siempre que no exceda en un 6 % a la cantidad establecida con arreglo al m(cid:130)todo de medici(cid:155)n volum(cid:130)trica. 2. En caso de que la cantidad indicada en la solicitud e incluida en la contabilidad de existencias del almacenista exceda en un 6 % a la cantidad establecida con arreglo al m(cid:130)todo de medici(cid:155)n volum(cid:130)trica, el pago se efectuar(cid:145) por esta (cid:156)ltima cantidad, aumentada en el 6 %. 3. No obstante, a petici(cid:155)n del vendedor, el pago se efectuar(cid:145) por la cantidad resultante de una pesada efec- tuada por el organismo de intervenci(cid:155)n. Los gastos de la operaci(cid:155)n de pesada correr(cid:145)n a cargo del vendedor cuando el peso resultante sea inferior a la cantidad indicada en la solicitud escrita contemplada en el art(cid:146)culo 1, reducida en el porcentaje de p(cid:130)rdidas normales admitidas en el momento del almacenamiento establecido en el art(cid:146)culo 2 del Reglamento (CEE) 26. 2. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 56/11 no 147/91. Dichos gastos correr(cid:145)n a cargo del organismo de intervenci(cid:155)n cuando el peso resultante sea igual a la cantidad indicada en la solicitud, reducida en el porcen- taje antes indicado. durante una pesada ulterior, en relaci(cid:155)n con la cantidad adquirida por el organismo de intervenci(cid:155)n. El presente art(cid:146)culo no ser(cid:145) aplicable en caso de aplica- ci(cid:155)n del apartado 3 del art(cid:146)culo 2. Art(cid:146)culo 3 El almacenista reembolsar(cid:145) al organismo de intervenci(cid:155)n el valor de la mercanc(cid:146)a y correr(cid:145) con los gastos de entrada, salida y almacenamiento, as(cid:146) como con los gastos de financiaci(cid:155)n de las cantidades que falten comprobadas Art(cid:146)culo 4 El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el tercer d(cid:146)a siguiente al de su publicaci(cid:155)n en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 25 de febrero de 1998. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n


title: QUESTION ECRITE no 430/98 de Leonie van BLADEL au Conseil. Émetteur radio antisémite en Pologne

eurovoc_concepts:
Community acquis
Poland
accession to the European Union
antisemitism
broadcasting
racism
xenophobia

formats: html print


title: WRITTEN QUESTION No. 647/98 by John IVERSEN to the Commission. Promotion of beef and veal

eurovoc_concepts:
EAGGF
agricultural guidance
beef
calf
consumer information
conversion to beef production
product quality
sales promotion


title: 98/184/EZ: Odluka Komisije od 25. veljače 1998. o upitniku za izradu izvješća država članica o provedbi Direktive Vijeća 94/67/EZ o spaljivanju opasnog otpada (provedba Direktive Vijeća 91/692/EEZ)  Tekst značajan za EGP

eurovoc_concepts:
EU Member State
European Commission
dangerous substance
national implementing measure
report
waste incineration

text: L_1998067HR. 01004801. xml 15/Sv. 32 HR Službeni list Europske unije 28 31998D0184 L 067/48 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE ODLUKA KOMISIJE od 25. veljače 1998. o upitniku za izradu izvješća država članica o provedbi Direktive Vijeća 94/67/EZ o spaljivanju opasnog otpada (provedba Direktive Vijeća 91/692/EEZ) (Tekst značajan za EGP) (98/184/EZ) KOMISIJA EUROPSKIH ZAJEDNICA, uzimajući u obzir Ugovor o osnivanju Europske zajednice, uzimajući u obzir Direktivu Vijeća 91/692/EEZ od 23. prosinca 1991. o standardiziranju i racionaliziranju izvješća o provedbi određenih direktiva koje se odnose na okoliš (1), a posebno članke 5. i 6. , uzimajući u obzir Direktivu Vijeća 94/67/EZ o spaljivanju opasnog otpada (2), budući da članak 17. Direktive 94/67/EZ zahtijeva da države članice izvješćuju o provedbi ove Direktive u skladu s člankom 5. Direktive Vijeća 91/692/EEZ; budući da se to izvješće mora temeljiti na upitniku ili nacrtu koji Komisija izrađuje u skladu s postupkom određenim člankom 6. Direktive 91/692/EEZ; budući da će prvo izvješće obuhvaćati razdoblje od 1998. do kraja 2000. ; budući da su mjere predviđene ovom Odlukom u skladu s mišljenjem Odbora osnovanog u skladu s člankom 6. gore navedene Direktive, DONIJELA JE OVU ODLUKU: Članak 1. Usvaja se upitnik priložen ovoj Odluci koji se odnosi na Direktivu Vijeća 94/67/EZ o spaljivanju opasnog otpada. Članak 2. Države članice koriste ovaj upitnik kao temelj za izradu izvješća koje podnose Komisiji prema članku 5. Direktive Vijeća 91/692/EEZ i članku 17. Direktive Vijeća 94/67/EZ. Članak 3. Ova je Odluka upućena državama članicama. Sastavljeno u Bruxellesu 25. veljače 1998. Za Komisiju Ritt BJERREGAARD Članica Komisije (1)  SL L 377, 31. 12. 1991. , str. 48. (2)  SL L 365, 31. 12. 1994. , str. 34. PRILOG UPITNIK za izradu izvješća država članica o prijenosu i provedbi Direktive 94/67/EZ o spaljivanju opasnog otpada Potrebno je navesti informacije koje su već dostavljene Komisiji. I. PRENOŠENJE U NACIONALNO PRAVO (a) Jesu li Komisiji dostavljeni podaci o zakonima i drugim propisima koji su doneseni u svrhu usklađivanja s Direktivom? (Da/Ne) (b) Ako je odgovor na (a) „Ne”, navedite razloge. II. PROVEDBA DIREKTIVE (a) Koje su mjere općenito poduzete u skladu s člankom 3. stavkom 1. kako bi se spriječilo onečišćenje okoliša koje proizlazi iz izgradnje, opremanja i rada postrojenja za spaljivanje? (b) Ako su navedeni podaci raspoloživi, navedite broj dozvola koje su izdane u skladu s člankom 3. stavkom 1. i povezanim radnim kapacitetima. (a) Koji su zahtjevi općenito uvedeni sukladno članku 3. stavku 4. za izdavanje dozvola za suspaljivanje? (b) Jesu li izuzeća od postotka koji zahtijeva članak 3. stavak 3. odobrena u razdoblju od 6 mjeseci nakon početka rada u skladu s člankom 3. stavkom 4. ? (Da/Ne) (c) Ako je odgovor na (b) „Da”, navedite razloge. (d) Ako su dotični podaci raspoloživi, navedite broj dozvola i ukupnu odobrenu količinu otpada koji je suspaljen u skladu s člankom 3. stavkom 3. 3. Koje su mjere općenito poduzete u skladu s člankom 4. kako bi se javnosti osigurao pristup informacijama iz ovog članka? (a) Koje su mjere općenito poduzete u skladu s člankom 5. kako bi se spriječili ili smanjili negativni učinci koje dostava i prihvat otpada imaju na okoliš? (b) Ako je moguće, navedite broj izuzeća od stavaka 2. i 3. članka 5. koji su odobreni u skladu s člankom 5. stavkom 4. (a) Jesu li u skladu s člankom 6. stavkom 4. odobreni neki drugi uvjeti osim onih koji su utvrđeni člankom 6. stavkom 2. ? (Da/Ne) (b) Ako je odgovor na (a) „Da”, navedite detaljne podatke o broju slučajeva i za svaki navedite odobrene uvjete kao i rezultate izvršenih provjera. (c) Koje su mjere općenito poduzete za potrebe usklađivanja s člankom 6. stavkom 3. ? (d) Koje su mjere općenito poduzete u skladu s člankom 6. stavkom 6. kako bi se osiguralo da emisije ne prouzroče značajnu razinu prizemnog onečišćenja zraka? (a) Koje su mjere općenito poduzete za potrebe usklađivanja sa zahtjevima koji su utvrđeni člankom 6. stavkom 5. i člankom 7. stavkom 1. i 2. ? (b) Koje su mjere poduzete u skladu s člankom 12. stavkom 2. u pogledu maksimalno dopuštenih vremenskih razdoblja za prekid rada, poremećaje ili kvarove u sustavu obrade otpadnih voda ili mjernim uređajima, kao i u pogledu neodgodivog informiranja nadležnih tijela, u skladu s člankom 12. stavkom 1. , ako dođe do prekoračenja graničnih vrijednosti emisije koje su utvrđene člankom 6. stavkom 5. i člankom 7. stavcima 1. i 2? (c) Jesu li nacionalnim propisima određene granične vrijednosti za onečišćujuće tvari, osim onih koje su utvrđena člankom 7. ? (Da/Ne) (d) Ako je odgovor na (c) „Da”, detaljno opišite razloge i navedite vrijednost emisije za svaku onečišćujuću tvar. (e) Koje su mjere poduzete u pogledu utvrđivanja odgovarajućih graničnih ili okvirnih vrijednosti emisije u skladu s člankom 7. stavkom 4. 7. Koje su mjere općenito poduzete kako bi se smanjilo ispuštanje otpadnih voda u skladu s člankom 8. ? (a) Koje su mjere općenito poduzete u skladu s člankom 9. kako bi se osigurala usklađenost s direktivama 75/442/EEZ i 91/689/EEZ? (b) Ako su navedeni podaci raspoloživi, navedite da li se toplina koja nastaje spaljivanjem oporabljuje, način oporabe i učinkovitost. 9. Koje su mjere općenito poduzete kako bi se osigurala usklađenost s mjernim zahtjevima u skladu s člankom 10. , uključujući i zahtjeve iz Priloga III. ? 10. Vezano uz članak 13. stavak 2. navedite broj primljenih obavijesti o potpunom zatvaranju postrojenja, uključujući i kapacitet spaljivanja, broj sati i razdoblje rada