title: Verslag over het eerste bezoek van de diensten van de Commissie in de Lid-Staten in het kader van de uitvoering van artikel 5 van Richtlijn 93/99/EEG van de Raad ter beoordeling van de nationale methodes voor de officiële controle op levensmiddelen

eurovoc_concepts:
EU Member State
consumer protection
food inspection
foodstuff
health policy

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 11. 02. 1998 COM(1998)37def. VERSLAG OVER HET EERSTE BEZOEK VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE IN DE LIDSTATEN IN HET KADER VAN DE UITVOERING VAN ARTIKEL 5 VAN RICHTLIJN 93/99/EEG VAN DE RAAD TER BEOORDELING VAN DE NATIONALE METHODES VOOR DE OFFICIËLE CONTROLE OP LEVENSMIDDELEN (door de Commissie ingediend) INHOUDSOPGAVE INHOUDSOPGAVE 1. 1. INLKIDINC; INLKIDINC; 2. ALUKMKNKSITIJATIK 2. ALUKMKNKSITIJATIK 2. 1 2. 1 2. 2 2. 2 2. 3 2. 3 2. 4 2. 4 2. 5 2. 5 2. 6 2. 6 2. 7 2. 7 2. 8 2. 8 2. 9 2. 9 2. 10 2. 10 2. 11 2. 11 2. 12 2. 12 2. 13 2. 13 CONTROLESTRUCTUREN CONTROLESTRUCTUREN OPLEIDING VAN mi PEKSONEEI I II ( ) PI T I D I N G' V AN I P E R S ON L EI BUIXil I - PERSONELE MIDDELEN BlJIXil I - PERSONELE MIDDELEN PRIORITEITEN PRIORI TETTEN REGISTRATIE EN CERTIFICERING VAN BEDRIJVEN/INRICHTINGEN REGISTRATIE EN CERTIFICERING VAN BEDRIJVEN/INRICHTINGEN FREQUENTIE VAN DE CONTROLE FREQUENTIE VAN DE CONTROLE BEVOEGDHEDEN VAN DE CONTROLERENDE INSTANTIES BEVOEGDHEDEN VAN DE CONTROLERENDE INSTANTIES MINPUNTEN VAN DE CONTROLE MINPUNTEN VAN DE CONTROLE CONTROLE OP INGEVOERDE LEVENSMIDDELEN CONTROLE OP INGEVOERDE LEVENSMIDDELEN INFORMERING VAN DE CONTROLEURS EN DE CONSUMENT INFORMERING VAN DE CONTROLEURS EN DE CONSUMENT OPLEIDING VAN DE WERKNEMERS IN DE LEVENSMIDDELENBRANCHE OPLEIDING VAN DE WERKNEMERS IN DE LEVENSMIDDELENBRANCHE lïVALUATIi; VAN DE ('ON TROLEDIENSTEN LIVALUATIE VAN DE CONTROLEDIENSTEN LABORATORIA LABORATORIA 3. 3. A A N B K V K L I N C ; KN A A N B K V K L I N C ; KN 3. 1 3. 1 3. 2 3. 2 3. 3 3. 3 A A N V U L L I NG EN BIJWERKING V AN INFORMATIE A A N V U L L I NG EN HUWEKKING V AN INFORMATIE N A D E RE BESTUDERING V AN BEPAALDE ONDERWERPEN N A D E RE BESTUDERING V AN BEPAALDE ONDERWERPEN L I V A I. U A T I E V AN D E C O NÏ 'ROLES TER PLAATSE IN A A N W E Z I G H E ID V AN DE CONTROLEURS L I V A I. U A T I E V AN D E C O N T R O L !* 'TER PLAATSE IN A A N W E Z I G H E ID V AN DE CONTROLEURS 3 3 4 4 4 4 5 5 6 6 6 6 7 7 8 8 8 8 9 9 9 9 10 10 10 10 10 10 10 10 11 11 11 11 11 11 11 11 2 VERSLAG OVER IIKT KKRNTK BEZOEK VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE IN DE LIDSTATEN IN IIKT KADER VAN DE UITVOERING VAN ARTIKEL 5 VAN RICHTLIJN 93/WKKG VAN DE RAAD TER BEOORDELING VAN DE NATIONALE METHODES VOOR DE OFFICIËLE CONTROLE OP LEVENSMIDDELEN 1. INLEIDING Artikel 5 van Richtlijn 93/99/EEG van de Raad betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen bepaalt dat de Commissie de door de bevoegde instanties van de lidstaten bij de officiële controle van levensmiddelen toegepaste systemen op gelijkwaardigheid en doeltreffendheid controleert. Hiertoe is door de Commissie een inspectiedienst opgericht, die eerst onder het Directoraat-generaal het Directoraat-generaal Consumentenbeleid en bescherming van de gezondheid van de consument ressorteerde. De functionarissen van deze dienst zijn gemachtigd om deze controles uit te voeren. Industrie onder later en Deze bezoeken moesten de ambtenaren een goed beeld geven van de functionering en de verantwoordelijkheid van de bevoegde instanties. Bij het verzamelen van informatie is uitgegaan van de Richtlijnen betreffende de officiële controle op levensmiddelen (89/397/EEG en 93/99/EEG). Door de inspectiediensten voor levensmiddelen is uitvoerige informatie verstrekt over: I. II. III. IV. V. de juridische bevoegdheid in zaken die verband houden met de controle op levensmiddelen, vooral om bij gevaar voor de gezondheid adequate maatregelen te kunnen nemen; hel beleid, de educatie en vaststelling van prioriteiten inzake de officiële controle; tic financiële, personele en instrumentele middelen die voor de controle op levensmiddelen zijn toegewezen (bijzonderheden); de betrekkingen instanties; tussen de centrale autoriteiten en de controlerende de maatregelen ter waarborging van correcte uitvoering van het recht en het centraal beleid bij de toepassing van het controlesysteem. De bezoeken hebben plaats gehad tussen februari 1995 en juni 1997 en duurden in elke lidstaat een week. Zij werden afgelegd door twee functionarissen van de Commissie die meestal vergezeld waren van een nationale deskundige van een andere dan de bezochte lidstaat. Deze deskundigen waren gekozen uil de door de lidstaten overgelegde lijsten. Via een aan de permanente vertegenwoordigingen gestuurde vragenlijst is vooraf informatie van de lidstaten over bovengenoemde punten verkregen. 3 Alle bezoeken verliepen op dezelfde wijze: I. II. III. IV. een inleidende vergadering met de bevoegde centrale autoriteiten; bezoek aan de centrale laboratoria; een vergadering met de regionale en lokale autoriteiten (afliankclijk van de structuur van de overheid in hel betreffende land); bezoek aan conlrolc- eenheden en laboratoria; een afrondende evaluatievergadering met de bevoegde autoriteiten en presentatie van een verslag; officiële overdracht van het verslag aan de Permanente Vertegenwoordiging van het bezochte land. De informatie functionarissen van de Commissie tijdens de vergaderingen en bezoeken verzameld. is aan de hand van een vragenlijst voor gebruik door de De bezoeken werden vergemakkelijkt door de volle medewerking van alle ontmoete autoriteiten. Deze bezoeken moeten worden beschouwd als de eerste fase van de controle, als bedoeld in artikel 5 van Richtlijn 93/99/EEG, bieden daarnaast de mogelijkheid om de officiële controlesystemen te begrijpen en te evalueren en zullen tot aanvullende bezoeken over in dit verslag vermelde thema's moeten leiden. 2. ALGEMENE SITUATIE De in de Gemeenschap geproduceerde levensmiddelen staan onder officiële controle om bescherming van de volksgezondheid en de consument en een eerlijke concurrentie lidstaten gecontroleerd, ongeacht de lidstaat waar zij vandaan komen. Ook in alle fases van de productie, opslag en distributie heeft controle plaats. levensmiddelen worden te waarborgen. Alle in de 2. / Controlestructuren Er zijn twee systemen. Het hangt van de politieke en bestuurlijke structuur in het betreffende land af welk van de twee wordt toegepast: I. II. bevoegdheden voor de wetgeving en voor de uitvoering van de controles die door één of meer ministeries met controle-eenheden op regionaal of provinciaal niveau worden uitgeoefend. bevoegdheden voor de wetgeving die door één of meer ministeries of een nationaal agentschap worden uitgeoefend en bevoegdheden voor de uitvoering van controles die door regionale of gemeentelijke instanties worden uitgeoefend, waarbij de centrale autoriteiten voor de coördinatie zorgen. In enkele gevallen zijn de centrale autoriteiten bevoegd om bepaalde controles uit te voeren, vooral op de invoer. In enkele lidstaten is een herstructurering van de controlediensten aan de gang (overdracht of herverdeling van de bevoegdheden). Er wordt op gewezen dat in verscheidene landen gemeentes met meer dan een bepaald aantal inwoners de controle op hun grondgebied met hun eigen dienst verrichten. In de meeste gevallen kon de functionering van deze diensten niet worden beoordeeld. Spreiding van de bevoegdheden over verschillende ministeries heeft soms als risico dat niet volledig kan worden vastgesteld welk ministerie waarvoor verantwoordelijk is (met als gevolg dat sommige sectoren niet worden gecontroleerd of dat bevoegdheden elkaar overlappen en er tweemaal wordt gecontroleerd). Hieruit vloeit de behoefte aan een betere coördinatie tussen ministeries voort. Er tussen ministeries geconstateerd. is echter ook samenwerking De toewijzing van controlebevoegdheden aan regionale of lokale instanties maakt coördinatie door de centrale of regionale autoriteiten des te noodzakelijker. 2. 2 Opleiding van het personeel Blijkens de ontvangen informatie worden in de meeste landen op grond van de aard van de ter plaatse uit te voeren controletaken twee soorten personeel geworven: I. II. een met scheikundige, personeel Icvcnsmiddelenschcikundigc, officers", ingenieurs, artsen, farmaceuten en veeartsen voor de functie van 11' inspecteur' (in het algemeen belast met de controle in bedrijven. universiteitsdiploma: "environmental health personeel met een voortgezette (of middelbare) opleiding, aangevuld met een beroepsopleiding waarvan de duur per land verschilt aan instellingen, scholen of door de dienst zelf, gevolgd door stages, voor de functie van controleur (in het algemeen belast met de controle op de detailhandel, restaurants en monsternemingen). Minstens 3 landen beschikken over een "politiekorps" voor de levensmiddeleninspectie waarvoor politiebeambten geworven worden. In vrij veel landen zou sedert enkele jaren alleen nog maar personeel geworven worden met een middelbare opleiding, aangevuld met het diploma "environmental health officer", dat na 3 of 4 jaar studie aan een hierin gespecialiseerd instituut wordt gehaald. Uit deze opleidingen blijkt dat het personeel in de meeste gevallen niet alleen belast is mei de controle op levensmiddelen maar ook met andere sectoren van de volksgezondheid en hygiëne. Niet in alle landen lijken specifieke eisen aan de basisopleiding van het personeel te worden gesteld. Hierover moet aanvullende informatie worden ingewonnen, vooral over de inhoud van de beroepsopleiding (onderwezen vakken en praktijkonderricht). Voortgezette opleiding wordt in alle lidstaten geboden (zowel door de ministeries als door de regionale instanties) maar er zijn verschillen. Het belangrijkste thema schijnt HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points - risicoanalyses en kritische controlepunten) in bedrijven te zijn. Op dit punt zijn sommige landen achter bij andere. In verscheidene landen zijn de controleurs, volgens hun zeggen, onvoldoende hierop voorbereid. Grondige bestudering van de in de voortgezette opleiding behandelde onderwerpen is wenselijk vooral om informatie onder de lidstaten te verspreiden. Uitwisselingen van ambtenaren lussen ambtlelijke diensten van de Lid staten in hel kader van de interne markt (hel programma Karolus) schijnt op prijs te worden gesteld, waarbij kennis en een beschouwing over de controlesystemen wordt verworven. 2. 3 Budget - personele middelen Afhankelijk van de toegepaste systemen wordt de controle met nationale, regionale of lokale middelen of een combinatie hiervan gefinancierd. In het algemeen zijn de controles, op speciale gevallen na, gratis maar een bijdrage voor hygiënekeuringen, sommige monsternemingen, analyses, inspecties of een combinatie van deze activiteiten. landen verlangen Hel is moeilijk om de budgetten van de lidstaten voor controle te vergelijken. Bij de berekeningen worden niet altijd dezelfde taken in aanmerking genomen en de activiteiten van de controleurs hebben in het algemeen niet alleen betrekking op levensmiddelen. In de meeste gevallen beaamden de bezochte instanties dat het personeel zou moeten worden uitgebreid. Aanvullende informatie over de personeelssterkte in alle landen is noodzakelijk. 2. 4 Prioriteiten In de meeste landen bepalen de centrale autoriteiten of commissies van regionale autoriteiten de prioriteiten. Daarbij wordt in het bijzonder rekening gehouden met de resultaten van de controles van de uitvoerende instanties, de gecoördineerde Europese programma's en de adviezen van wetenschappelijke commissies. De rol van de uilvoerende instanties bij de bepaling van de hoofdprioritcilcn verschilt van land tot land. Er is vaak geconstateerd dat de controleresultaten te laat door de uitvoerende instanties aan de centrale of regionale autoriteiten worden doorgegeven. Deze vertragingen kunnen de bepaling van de juiste prioriteiten in gevaar brengen en leiden tevens tot vertragingen bij de overdracht van de controlestatistieken van de lidstaten aan de Commissie. De risico-evaluatie, voorzien in de Gemccnschaftswctgeving (Richtlijn 93/43/EEG betreffende de hygiëne van levensmiddelen), één van de factoren bij de keuze van de prioriteiten, geschiedt, afhankelijk van de lidstaat, op meer of minder geavanceerde wijze. De prioriteiten worden opgenomen in jaarprogramma's voor de inspectie en bemonstering, gerichte acties, maandelijkse campagnes en gecoördineerde Europese programma's. Naast de hoofdprioriteiten die afhankelijk van het bestuurlijke systeem van het land worden voorgeschreven of aanbevolen, worden in alle landen prioriteiten op grond van de specifieke kenmerken van regio's of lokale eenheden vastgesteld. Gebleken maaltijdvcrstrckking verzorgingstehuizen) in alle landen een prioriteit is. is dat de controle op (vooral van die inrichtingen voor collectieve en crèches, scholen Sommige landen hebben voor de planning van de controles op inrichtingen/bedrijven een risico-evaluatiesysteem ontwikkeld en ingevoerd dat op verscheidene criteria voor het bepalen van het risico en de frequentie van de uit te voeren controles berust. Dit systeem vereist in hoge mate computerondersteuning alle inrichtingen/bedrijven. Het ziet ernaar uit dat dit systeem vroeg of laat in alle lidstaten het traditionele, subjectievere systeem, berustend op de eigen ervaring van de controleurs van inrichtingen/bedrijven, vermoedens en kennis van de sociale en economische situatie van de regio's - de handel in risicoproducten inbegrepen - zal verdringen. voorafgaande registratie van en 2. 5 Registratie en certificering van bedrijven/inrichtingen Er beslaan op dit punt enige verschillen lussen de lidstaten. Weliswaar is in de meeste landen voor bedrijven of bepaalde categorieën bedrijven hygiënische keuring (na overlegging van een dossier aan de controlerende instanties en een inspectie van deze instanties) en een keurmerk vereist maar voor verkooppunten (zowel vaste als mobiele), inrichtingen voor collectieve maaltijdverstrekking en importfirma's schijnen deze verplichtingen niet in alle landen te bestaan of nog te worden ingevoerd. Bij afwezigheid van deze verpflichtingen, kan een inventaris en een afdoende controle van al deze instanties niet verzekerd worden. Afhankelijk van de bestuurlijke structuur van de landen geven: I. II. de centrale autoriteiten (één van de ministeries) of de regionale autoriteiten de keuringscertificaten af; hetgeen de uniformiteit ten goede komt; de lokale instanties (waaronder de gemeentes) de keurmerken af. In sommige landen verichten deze ook de keuringen; hetgeen ten koste kan gaan van de uniformiteit. In enkele landen of lokale eenheden waar de registratie van alle bedrijven/ inrichtingen, de hierop betrekking hebbende gegevens, de verslagen over bezoeken en de overdracht van lijsten aan andere controlerende instanties gecomputeriseerd zijn, is vooruitgang bespeurd. Daarentegen hebben andere bezochte diensten erkend dat zij niet in staat zijn om een register van alle te controleren bedrijven/inrichtingen bij in de restaurantsector). (vooral niet te houden Nadere bestudering van dit onderwerp is noodzakelijk. 2. 6 Frequentie van de controle De risico-evaluatie, vermeld onder 2. 4, is één van de criteria waarmee bij de frequentie van de controles rekening wordt gehouden. Dit criterium is het in landen waar de programmering van de controles best ontwikkeld geautomatiseerd is (zie hier boven). In de meeste landen worden op advies of voorschrift van de centrale autoriteiten de productie van bederfelijke waren één keer in de maand en de opslag van conserven één keer in de twee jaar gecontroleerd. Uit de controlebezoeken en -statistieken is echter gebleken dat verscheidene landen met name als gevolg van een tekort aan personeel hier niet in slagen en dal hierdoor de "controledruk" in de lidstaten aanzienlijk verschilt. 2. 7 Bevoegdheden van de controlerende instanties Uit de bezoeken is gebleken dat de controleurs in alle landen over de vereiste bevoegdheden beschikken om toepassing van de regelgeving af te dwingen en in geval van gevaar voor de gezondheid de nodige maatregelen te nemen en dat zij in sommige landen ook politiebevoegdheden hebben. De controlerende instantie is niet altijd bevoegd om levensmiddelen die een gevaar voor de gezondheid betekenen, in beslag te nemen. Soms moet ook tie met de volksgezondheid belaste autoriteit zich hierover uilspreken. I letzelfde geldt voor de vernietiging van in beslag genomen levensmiddelen. In enkele landen mag alleen de bevoegde gerechtelijke instantie hiertoe besluiten. Het besluit tot sluiting van een onderneming of inrichting die een gevaar voor de gezondheid betekent, moet in sommige landen door de met de volksgezondheid belaste instantie of een gemeentelijke instantie worden bevestigd. In alle landen leiden overtredingen, afhankelijk van de ernst hiervan, vooral tot waarschuwingen, procesverbalen en administratieve of strafrechtelijke sancties. Er moet echter op worden gewezen dat verscheidene landen in het algemeen een repressieve aanpak hanteren maar dat andere, met uitzondering van ernstige overtredingen, voorstander van een educatieve attitude ten opzichte van bedrijven/inrichtingen zijn met het doel fouten te corrigeren. Dit blijkt uit de statistieken over de geregistreerde overtredingen. De algemene tendens lijkt echter in de richting van de educatieve attitude te gaan. 2. 8 Minpunten van de controle (1) HACCP in bedrijven Evenals bij de opleiding van inspecteurs in HACCP is er ook bij de invoering van dit systeem in bedrijven in alle lidstaten een grotere of kleinere achterstand (maar in een paar landen zal het systeem in 1()()7 in alle bedrijven worden ingevoerd), volgens de verklaringen ontvangen van de controleautoriteiten en enkele prompte bezoeken die werden uitgevoerd. Het kleinbedrijf, hel restau ran tbcd rij f en vooral voor de detailhandel (het systeem is in vrijwel geen enkele lidstaat ingevoerd) zouden veel verder achter zijn dan de grote bedrijven. Sommige lidstaten zouden overwegen om van de detailhandel de toepassing van praktijkrichlijnen in plaats van HACCP te eisen. Met de uitwerking van deze praktijkrichtlijnen zijn de lidstaten overigens al meer of minder ver gevorderd. In sommige lidstaten waar men een educatieve opvatting van controle heeft, werken de controleurs in kleine bedrijven en in de handel mee aan de uitwerking van HACCP-systemen. Deze hulp valt misschien niet altijd met de taak van controleur Ie verenigen. Tc late toepassing van HACCP betekent dal niet voldaan wordt aan de eisen, als bedoeld in Richtlijn 93/43/EEG betreffende de hygiëne van levensmiddelen. (2) Andere onderwerpen In vele lidstaten is aan het licht gekomen dat onvoldoende gecontroleerd wordt op chemische risico's en vooral op additieven, verontreinigingen en materialen waarmee levensmiddelen in contact komen. 2. 9 Controle op ingevoerde levensmiddelen Op dit punt zijn er enige verschillen tussen de lidstaten die voornamelijk op de gebruikte systemen terug te voeren zijn. De toegepaste systemen zijn: I. II. III. controles in meer of minder nauwe samenwerking (afhankelijk van de lidstaat) met de douaneautoriteiten op de punten waar levensmiddelen de Gemeenschap binnenkomen: controle van de papieren van alle of alleen van bepaalde levensmiddelen (afhankelijk van de lidstaat) en analyses van aselecte of verdachte partijen voor alle of bepaalde levensmiddelen. controles op reeds op de markt gebrachte levensmiddelen op dezelfde basis als levensmiddelen van Europese herkomst. toepassing van het verantwoordelijkheidsbeginsel, in de eerste plaats bij de importeur, met toetsing van de interne controlesystemen (vooral HACCP) die door de importeur zijn ingevoerd om ervoor te zorgen dat de ingevoerde levensmiddelen aan de communautaire en nationale bepalingen voldoen. I let gevolg hiervan is dut de "controledruk" op ingevoerde levensmiddelen tussen de lidstaten verschilt; hetgeen er in sommige gevallen toe leidt dat voor ingevoerde levensmiddelen een soepelere regeling wordt gehanteerd dan voor communautaire. Deze kwestie zal ter plaatse nader moeten worden bestudeerd. 2. 10 Informering van de controleurs en de consument hiervan, De informering van de controleurs over met name de wetgeving en de aanpassing en jurisprudentie bemonsteringsprocedures (soms onderverdeeld naar soort bedrijf/ inrichting) verschilt van lidstaat tot lidstaat. Hetzelfde geldt voor de informering van de consument over de veiligheid van levensmiddelen. inspectie- de en de Nader onderzoek op deze gebieden is gewenst, vooral voor verspreiding van informatie onder de lidstaten. 2. 11 Opleiding van de werknemers in de levensmiddelenbranche Enkele landen verlangen een beroepsopleiding voor de werknemers. In bepaalde landen werken de controlerende instanties mee aan de scholing van de werknemers op het gebied van de hygiëne, vooral door cursussen, lezingen of het uitgeven van brochures. Hierover zou nadere informatie moeten worden gevraagd. 2. 12 Evaluatie van de controlediensten in bepaalde Terwijl landen de evaluatie van de prestaties van de controlerende diensten door de centrale autoriteiten, soms als gevolg van de staatsstructuur van het land, alleen betrekking heeft op bestudering van de controlcstalisliekcn van deze diensten, hebben andere momenteel alleen nog intern auditsystcem ingevoerd of hebben hier een begin mee gemaakt. Naast de ontwikkeling van dit systeem wordt kwaliteitsborging in de diensten ingevoerd. landen een De ontwikkeling op dit gebied dient te worden gevolgd. 2. 13 Laboratoria De laboratoria waarvan voor de officiële controle gebruik wordt gemaakt, zijn in het algemeen van de staat maar er wordt ook gebruik gemaakt van privaatrechtelijk laboratoria. De erkenning van de laboratoria, als bedoeld in Richtlijn 93/99/EEG, is afhankelijk van de lidstaat al meer of minder ver gevorderd. In enkele gevallen is nog niet zeker of op I november 1998 wel aan de Richtlijn wordt voldaan. De keuringsorganen zijn in hel algemeen privaatrechtelijke instellingen en vaak worden de afdelingen van een laboratorium één voor één gekeurd. Athankclijk van het land is gekozen voor keuring op basis van eenmalige tests of testbatterijen. 10 In een groot aantal landen verrichten laboratoria naast de officiële analyses analyses voor particulieren, waardoor tegenstrijdige belangen niet volledig zijn uitgesloten. De rol van de laboratoria bij de bepaling van de controleprioriteiten verschilt van land lot land. 3. AANBEVELINGEN Uil de resultaten van de eerste bezoeken komt duidelijk naar voren dal overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 93/99/EEG deze bezoeken moeten worden voortgezet om aanvullende informatie te verkrijgen en op verscheidene gebieden enkele onderwerpen grondig te bestuderen teneinde de controlesystemen vollediger te evalueren, vooral terzake van: 3. 1 Aanvulling en bijwerking van informatie I. bevoegdheden en activiteiten van bepaalde ministeries, diensten en coördinatiecommissies; II. activiteiten van gemeentelijke diensten in bepaalde landen; III. vorderingen bij de erkenning van laboratoria. Elke belangrijke wijziging in de administratieve structuur van de controlediensten van een land zou tot een nieuwe evaluatie moeten leiden. 3. 2 Nadere bestudering van bepaalde onderwerpen I. II. opleiding van de controleurs, voortgezette opleiding; informatie en instructies van de controle-instanties aan hun personeel; informering van de consument; III. evaluatie van de controlediensten door de nationale of regionale autoriteiten; IV. certificering en registratie van de te controleren bedrijven/inrichtingen; V. opleiding van het personeel in de levensmiddelenbranche. 3. 3 Evaluatie van de controles ter plaatse in aanwezigheid van de controleurs I. II. III. IV. controles op ingevoerde levensmiddelen; controles op HACCP in bedrijven; controles op additieven, verontreinigingen en materialen waarmee levensmiddelen in contact komen; controles maaltijdverstrekking; in prioritaire sectoren, zoals inrichtingen voor collectieve 11 V. methodes om bedrijven te controleren en monsters van levensmiddelen te nemen. Hiertoe zullen in januari 1998 bezoeken van een week aan alle lidstaten worden gorganisccrd, waarbij het verzamelen van aanvullende informatie met nadere bestudering van bepaalde thema's en een evaluatie van de controleactiviteiten ter plaatse zal worden gecombineerd. Tc allen tijde zouden bovendien dringend noodzakelijke bezoeken moeten kunnen worden georganiseerd, met name in de volgende gevallen: I. II. om controleurs te vergezellen naar een bedrijf waarop "een tijdige waarschuwing" betrekking heeft en, zo nodig, naar andere bedrijyen in dezelfde sector; als uitvloeisel van de goedkeuring van een beschermingsclausule voor een derde land ter toepassing van artikel 10 van Richtlijn 93/43/EEG inzake levensmiddelenhygiëne. 12 ISSN 0254-1513 COM(98) 37 def. DOCUMENTEN NL 03 10 17 15 Catalogusnummer : CB-CO-98-061-NL-C ISBN 92-78-30825-0 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 1^


title: PERGUNTA ESCRITA n. 215/98 do Deputado Iñigo MÉNDEZ DE VIGO ao Conselho. Ajuda de emergência à Coreia do Norte

eurovoc_concepts:
North Korea
UN Development Programme
World Food Programme
emergency aid
flood
food aid
humanitarian aid
hunger
malnutrition

formats: html pdf print

text: C 223/138 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 17. 7. 98 Resposta (11 de Maio de 1998) O Conselho espera que o espa(cid:231)o ae·reo cipriota venha a ser, de futuro, mais pac(cid:14)·fico e que na(cid:152)o se verifiquem novas provoca(cid:231)o(cid:152)es. Continuara· a apelar para que as partes interessadas se abstenham de qualquer ac(cid:231)a(cid:152)o que possa aumentar as tenso(cid:152)es na regia(cid:152)o. A Unia(cid:152)o reafirmou a‘ Turquia que, se pretende aderir a‘ Unia(cid:152)o Europeia, e· indispensa·vel que compartilhe os seus grandes objectivos entre os quais se contam o estabelecimento de rela(cid:231)o(cid:152)es de boa vizinhan(cid:231)a. No caso de voos militares na(cid:152)o autorizados sobre as bases brita(cid:136)nicas em Chipre, os responsa·veis brita(cid:136)nicos apresentara(cid:152)o a questa(cid:152)o a‘s autoridades competentes, como ja· o fizeram no passado. No que respeita a‘s negocia(cid:231)o(cid:152)es de adesa(cid:152)o de Chipre a‘ Unia(cid:152)o Europeia, o Conselho acredita que a adesa(cid:152)o de Chipre a‘ UE contribuira· para a instaura(cid:231)a(cid:152)o da paz civil e para a reconcilia(cid:231)a(cid:152)o na ilha. Este processo sera· evidentemente refor(cid:231)ado pela realiza(cid:231)a(cid:152)o de progressos no sentido da adesa(cid:152)o e de uma solu(cid:231)a(cid:152)o equitativa e via·vel. O Conselho reafirma o seu total apoio a‘ busca de uma solu(cid:231)a(cid:152)o atrave·s das conversa(cid:231)o(cid:152)es que actualmente te(cid:136)m lugar sob a e·gide das Na(cid:231)o(cid:152)es Unidas. (98/C 223/180) PERGUNTA ESCRITA E-0212/98 apresentada por Glenys Kinnock (PSE) ao Conselho (11 de Fevereiro de 1998) Objecto: Atrasos na ratifica(cid:231)a(cid:152)o do acordo que altera a Quarta Conven(cid:231)a(cid:152)o de Lome· Podera(cid:152)o os Estados-membros da Unia(cid:152)o Europeia, que ainda o na(cid:152)o fizeram, assumir o compromisso de ratificar sem demora o acordo que altera a Quarta Conven(cid:231)a(cid:152)o de Lome·, dado que a persiste(cid:136)ncia de tais atrasos amea(cid:231)a dificultar a ac(cid:231)a(cid:152)o do Centro de Desenvolvimento da Indu·stria (CDI) (Centre for the Development of Industry) e da Assembleia Parita·ria ACP/UE? Resposta (11 de Maio de 1998) O Conselho na(cid:152)o pode deixar de constatar que a Conven(cid:231)a(cid:152)o de Lome·, revista pelo Acordo de Maur(cid:14)·cia de 4 de Novembro de 1995, na(cid:152)o esta· ainda em vigor devido a atrasos de ratifica(cid:231)a(cid:152)o da Conven(cid:231)a(cid:152)o pelos Parlamentos de determinados Estados-membros. Com efeito, esta situa(cid:231)a(cid:152)o cria problemas ao funcionamento eficaz da parceria entre a Unia(cid:152)o e os pa(cid:14)·ses ACP, designadamente na aplica(cid:231)a(cid:152)o da coopera(cid:231)a(cid:152)o para o financiamento do desenvolvimento a favor dos Estados ACP. A Preside(cid:136)ncia do Conselho insistiu para que os Estados-membros envolvidos fa(cid:231)am todo o poss(cid:14)·vel para levar a cabo rapidamente os processos de ratifica(cid:231)a(cid:152)o em curso. Todavia, o Conselho na(cid:152)o tem poder para interferir nos processos internos de ratifica(cid:231)a(cid:152)o dos Parlamentos dos Estados- -membros. No tocante ao Centro de Desenvolvimento Industrial (CDI) e a‘ Assembleia Parita·ria ACP-UE, o Conselho de Ministros ACP-UE adoptou em 19 de Dezembro de 1997 as disposi(cid:231)o(cid:152)es necessa·rias para garantir o seu funcionamento, na pende(cid:136)ncia da entrada em vigor do segundo protocolo financeiro da Conven(cid:231)a(cid:152)o. A Conven(cid:231)a(cid:152)o entrara· em vigor no primeiro dia do segundo me(cid:136)s que se seguir a‘ data em que tiverem sido depositados os instrumentos de ratifica(cid:231)a(cid:152)o dos Estados-membros e de pelo menos dois ter(cid:231)os dos Estados ACP e o acto de notifica(cid:231)a(cid:152)o da celebra(cid:231)a(cid:152)o da Conven(cid:231)a(cid:152)o pela Comunidade. Actualmente, sa(cid:152)o treze os Estados- -membros que ratificaram a Conven(cid:231)a(cid:152)o revista e que depositaram os respectivos instrumentos de ratifica(cid:231)a(cid:152)o. (98/C 223/181) PERGUNTA ESCRITA E-0215/98 apresentada por In(cid:152) igo Me·ndez de Vigo (PPE) ao Conselho (11 de Fevereiro de 1998) Objecto: Ajuda de emerge(cid:136)ncia a‘ Coreia do Norte A Coreia do Norte sofre actualmente uma das piores fomes da sua histo·ria. O pa(cid:14)·s so· dispo(cid:152)e de reserva de alimentos para os pro·ximos tre(cid:136)s dias, pelo que milho(cid:152)es de cidada(cid:152)os se encontram numa situa(cid:231)a(cid:152)o limite,


title: Awareness creation activities in electronic commerce for SMEs.

eurovoc_concepts:
computer network
distributive trades
electronics
user guide


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 336/98 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 11ης Φεβρουαρίου 1998 για τροποποίηση των επιστροφών κατά την εξαγωγή της λευκής ζάχαρης και της ακατέργαστης ζάχαρης σε φυσική κατάσταση

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

formats: pdf print

text: 12. 2. 98 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)datym Euqypa(cid:152)j(cid:150)mJoimot(cid:147)tym L 38/5 JAMOMISLOS (EJ) aqih. 336/98 TGS EPITQOPGS tgr 11gr Vebqouaq(cid:148)ou 1998 cia tqopopo(cid:148)gsg tym epistqov(cid:150)m jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) tgr keuj(cid:147)r f(cid:145)waqgr jai tgr ajat(cid:146)qcastgr f(cid:145)waqgr se vusij(cid:147) jat(cid:145)stasg G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 1785/81tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 30(cid:147)r Ioum(cid:148)ou 1981, peq(cid:148) joim(cid:147)r oqcam(cid:150)seyr acoq(cid:145)r stom tol(cid:146)a tgr f(cid:145)waqgr(1), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1599/96(2), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 19 paq(cid:145)cqavor 4 de(cid:151)teqo ed(cid:145)vio, Ejtil(cid:150)mtar: (cid:149)ti oi epistqov(cid:146)r pou evaql(cid:149)fomtaijat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) cia tg keuj(cid:147) f(cid:145)waqg jai tgm ajat(cid:146)qcastgf(cid:145)waqg (cid:146)woum jaho- qishe(cid:148) ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 289/98 tgr Epi- tqop(cid:147)r (3)· (cid:149)ti g evaqloc(cid:147) tym keptoleqei(cid:150)m pou amav(cid:146)qomtai stom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 289/98 sta stoiwe(cid:148)a cia ta opo(cid:148)a (cid:146)kabe cm(cid:150)sg g Epitqop(cid:147) odgce(cid:148) stgm tqopopo(cid:148)gsg tym epistqov(cid:150)m jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147), oi opo(cid:148)er isw(cid:151)oum s(cid:147)leqa, s(cid:151)lvyma le to paq(cid:145)qtgla tou paq(cid:149)mtor jamomislo(cid:151), ENEDYSE TOM PAQOMTA JAMOMISLO: (cid:129)qhqo 1 Oi epistqov(cid:146)r jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147), se vusij(cid:147) jat(cid:145)stasg jai (cid:149)wi letousiyl(cid:146)mym, tym pqo(cid:152)(cid:149)mtym pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 1 paq(cid:145)cqavor 1 stoiwe(cid:148)o a) tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1785/81jai jahoq(cid:148)fomtai sto paq(cid:145)qtgla tou jamomislo(cid:151) (EJ) aqih. 289/98 e(cid:148)mai tqopopoigl(cid:146)mer s(cid:151)lvyma le ta pos(cid:145) pou oq(cid:148)fomtai sto paq(cid:145)qtgla. (cid:129)qhqo 2 O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r aqw(cid:148)fei ma isw(cid:151)ei stir 12 Vebqoua- q(cid:148)ou 1998. O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r e(cid:148)mai desleutij(cid:149)r yr pqor (cid:149)ka ta l(cid:146)qg tou jai isw(cid:151)ei (cid:145)lesa se j(cid:145)he jq(cid:145)tor l(cid:146)kor. Bqun(cid:146)kker, 11 Vebqouaq(cid:148)ou 1998. Cia tgm Epitqop(cid:147) Franz FISCHLER L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r (1) EE L 177 tgr 1. 7. 1981, s. 4. (2) EE L 206 tgr 16. 8. 1996, s. 43. (3) EE L 30 tgr 5. 2. 1998, s. 5. L 38/6 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)datym Euqypa(cid:152)j(cid:150)mJoimot(cid:147)tym 12. 2. 98 tou jamomislo(cid:151) tgr Epitqop(cid:147)r, tgr 11gr Vebqouaq(cid:148)ou 1998, cia tqopopo(cid:148)gsg tym epistqov(cid:150)m jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) tgr keuj(cid:147)r f(cid:145)waqgr jai tgr ajat(cid:146)qcastgr f(cid:145)waqgr se vusij(cid:147) jat(cid:145)stasg PAQAQTGLA Jydij(cid:149)r pqo(cid:152)(cid:149)mtor 170111 90 9100 170111 90 9910 170111 90 9950 170112 90 9100 170112 90 9910 170112 90 9950 170191 00 9000 170199 10 9100 170199 10 9910 170199 10 9950 Epistqov(cid:147) (cid:190) Ecu/100kg (cid:190) 37,00 (1) 34,66 (1) (2) 37,00 (1) 34,66 (1) (2) (cid:190) Ecu/1 % fawaq(cid:149)fgr(cid:253) 100 kg (cid:190) 0,4022 (cid:190) Ecu/100kg (cid:190) 40,22 40,35 40,35 (cid:190) Ecu/1 % fawaq(cid:149)fgr(cid:253) 100 kg (cid:190) 170199 90 9100 0,4022 (1) To paq(cid:149)m pos(cid:149) evaql(cid:149)fetai stgm ajat(cid:146)qcastg f(cid:145)waqg apod(cid:149)seyr 92 %. Am g ap(cid:149)dosg tgr enac(cid:149)lemgr ajat(cid:146)qcastgr f(cid:145)waqgr ap(cid:146)wei jat(cid:145) 92 %, to pos(cid:149) tgr eisvoq(cid:145)r pou evaql(cid:149)fetai upokoc(cid:148)fetai s(cid:151)lvyma le tir diat(cid:145)neir tou (cid:145)qhqou 17a paq(cid:145)cqavor 4 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1785/81. (2) Jahoqisl(cid:149)r pou amast(cid:146)kketai ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 2689/85 tgr Epitqop(cid:147)r (EE L 255 tgr 26. 9. 1985,s. 12), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgjeap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 3251/85 (EE L 309 tgr 21. 11. 1985, s. 14)


title: QUESTION ECRITE no 213/98 de Bryan CASSIDY à la Commission. P&I Clubs - International Group Agreement (IGA)

eurovoc_concepts:
Greece
United Kingdom
carrier
complaint to the Commission
insured risk
marine insurance
maritime transport
restriction on competition
third-party insurance

text: C 304/54 FR Journal officiel des Communaute·s europe·ennes 2. 10. 98 Le stockage, re·cemment de·cide·, de 30 000 tonnes d(cid:146)huile d(cid:146)olive grecque par des particuliers risquant de ne pas avoir les re·sultats escompte·s, dans la mesure ou‘ ce stockage sera le fait de groupes de producteurs insuffisamment organise·s pour pouvoir mettre en (cid:156)uvre une telle mesure, quelles actions la Commission compte-t-elle entreprendre afin de soulager le marche· et de maintenir les prix a‘ des niveaux acceptables pour les producteurs et les consommateurs? La Commission a-t-elle l(cid:146)intention d(cid:146)avancer la date d(cid:146)entre·e en vigueur de l(cid:146)intervention communautaire, qui constitue une soupape de se·curite· pour la sauvegarde du revenu des agriculteurs? Re·ponse donne·e par M. Fischler au nom de la Commission (5 mars 1998) La Commission suit avec beaucoup d(cid:146)attention la situation difficile que le marche· de l(cid:146)huile d(cid:146)olive traverse actuellement. Afin de soulager le marche· suite a‘ la baisse des prix, elle a de·ja‘ propose· des mesures visant a‘ octroyer une aide pour le stockage prive· de l(cid:146)huile d(cid:146)olive, re‘glement (CE) no 94/98 du 14 janvier 1998 relatif aux contrats de stockage pour l(cid:146)huile d(cid:146)olive pour la campagne de commercialisation 1997/1998 (1). Des 180 000 tonnes objet de cette mesure, 30 000 tonnes ont e·te· autorise·es a‘ la Gre‘ce. L(cid:146)applicabilite· de cette mesure semble poser des difficulte·s en Gre‘ce en raison du nombre re·duit des organisations de producteurs habilite·s a‘ conclure des contrats de stockage. C(cid:146)est pour cette raison que la Commission cherche des moyens juridiques pour aider les autorite·s helle·niques a‘ sortir de ces difficulte·s et a‘ appliquer la mesure. Pour ce qui concerne l(cid:146)ouverture anticipe·e des achats a‘ l(cid:146)intervention, la Commission e·valuera d(cid:146)abord les re·sultats de l(cid:146)application des mesures de stockage prive· dans les diffe·rents E· tats membres avant d(cid:146)envisager d(cid:146)autres mesures pour soulager le marche·. (1) JO L 9 du 15. 1. 1998. (98/C 304/75) QUESTION E· CRITE E-0213/98 pose·e par Bryan Cassidy (PPE) a‘ la Commission (11 fe·vrier 1998) Objet: P&I Clubs › International Group Agreement (IGA) Conside·rant les questions e·crites E-164/96, E-165/96 et E-166/96, d(cid:146)une part, et la re·ponse commune y re·serve·e le 26 fe·vrier 1996 par M. Van Miert au nom de la Commission (1), d(cid:146)autre part, et apre‘s que la Commission eut de·pose· ses conclusions sur la pertinence d(cid:146)une plainte du Greek Maritime Co-operation Committee, ou Commission grecque de coope·ration maritime (Londres), contre l(cid:146)International Group of P&I Clubs, ou IG P&I Clubs, relative au renouvellement d(cid:146)une exemption aux re‘gles europe·ennes de la concurrence accorde·e au IG P&I Clubs, les parties ont fait valoir de nouveaux moyens. Beaucoup de temps s(cid:146)est e·coule· depuis lors. Ne·anmoins, la Commission n(cid:146)a toujours pas rendu son verdict final. Pourrait-elle donner les raisons de ce retard? (1) JO C 122 du 25. 4. 1996, p. 32. Re·ponse donne·e par M. Van Miert au nom de la Commission (24 mars 1998) A‘ la suite de la plainte qu(cid:146)avait de·pose·e le comite· grec de coope·ration dans le domaine maritime pour de·noncer certains aspects des accords conclus au sein de l(cid:146)International Group of P&I Clubs (IG), la Commission a ouvert une enque(cid:136)te approfondie sur le marche· des assurances offertes par les clubs P&I. Cette enque(cid:136)te a de·bouche· sur l(cid:146)envoi a‘ l(cid:146)IG, en juin 1997, d(cid:146)une communication des griefs. En re·ponse a‘ cette communication, l(cid:146)IG a adopte·, en juillet 1997, certaines modifications concernant ses accords, qui ont e·te· ratifie·es par les clubs plus tard dans l(cid:146)anne·e. L(cid:146)IG a notamment ramene· le montant de la couverture offerte d(cid:146)environ 18 300 millions d(cid:146)e·cus a‘ 3 900 et a laisse· ses membres libres d(cid:146)offrir des montants plus e·leve·s. La Commission estime que ces modifications devraient apaiser les craintes dont a fait e·tat l(cid:146)Honorable Parlementaire dans les questions e·crites E-0164/96, E-0165/96 et E-0166/96. L(cid:146)IG a pre·sente·, en novembre 1997, d(cid:146)autres propositions de modification qui sont actuellement examine·es


title: EF-Sortsmyndigheden : Årsrapport 1995.

eurovoc_concepts:
Community body
European patent
activity report
plant propagation


title: Informe sobre las visitas iniciales efectuadas por los servicios de la Comisión en los Estados miembros en aplicación del artículo 5 de la Directiva 93/99/CEE del Consejo para la evaluación de los sistemas nacionales de control oficial de los productos alimenticios

text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS Bruselas, 11. 02. 1998 COM(1998) 37 final INFORME SOBRE LAS VISITAS INICIALES EFECTUADAS POR LOS SERVICIOS DE LA COMISIÓN EN LOS ESTADOS MIEMBROS EN APLICACIÓN DEL ARTÍCULO 5 DE LA DIRECTIVA 9 3 / 9 9 / C EE DEL CONSEJO PARA LA EVALUACIÓN DE LOS SISTEMAS NACIONALES DE CONTROL OFICIAL DE LOS PRODUCTOS ALIMENTICIOS (presentado por la Comisión) 1. INTRODUCCIÓN 2. SITUACIÓN GENERAL 2. 1 Estructuras de control 2. 2 Formación del personal 2. 3 Presupuesto - recursos de personal 2. 4 Prioridades 2. 5 Registro y autorización de los establecimientos 2. 6 Frecuencia de los controles 2. 7 Facultades de las autoridades de control 2. 8 Temas deficitarios en el control 2. 9 Controles de los productos alimenticios importados. 2. 10 Información de los agentes de control - Información de los consumidores 2. 1 ¡ Formación de los empleados del sector alimentario 2. 12 Evaluación de los servicios de control 2. 13 Laboratorios de análisis 3. RECOMENDACIONES 3. 1. Complementos y actualización de información 3. 2 Profundización de algunos temas 3 4 4 5 6 7 7 8 8 9 10 10 10 // // 11 11 12 3. 3 Evaluación de actividades de control in situ, en compañía de los agentes 12 I N F O R ME S O B RE L AS V I S I T AS I N I C I A L ES E F E C T U A D AS P OR L OS S E R V I C I OS DE LA COMISIÓN EN LOS ESTADOS MIEMBROS EN APLICACIÓN DEL ARTÍCULO 5 DE LA DIRECTIVA 93/99/CEE DEL CONSEJO PARA LA EVALUACIÓN DE LOS SISTEMAS NACIONALES DE CONTROL OFICIAL DE LOS PRODUCTOS ALIMENTICIOS 1. INTRODUCCIÓN El artículo 5 de la Directiva 93/99/CEE del Consejo, sobre medidas adicionales relativas al control oficial de los productos alimenticios, establece que la Comisión controlará y evaluará la uniformidad y la eficacia de los sistemas oficiales de control de los productos alimenticios aplicados por las autoridades competentes de los Estados miembros. La Comisión creó a tal efecto un cuerpo de inspección, encuadrado en un principio dentro de la Dirección General de Industria y más tarde en la Dirección General de Política de los Consumidores y Protección de su Salud. Los agentes de este servicio fueron habilitados para realizar los controles. A través de las visitas realizadas, los funcionarios pretendían obtener una imagen exacta del funcionamiento y las responsabilidades de las autoridades competentes. Las directivas relativas al control oficial de los productos alimenticios (89/397/CEE y 93/99/CEE) representaban la base principal de la búsqueda de informaciones. Los servicios de control de los productos alimenticios proporcionaron informaciones precisas sobre los siguientes grandes ámbitos: I. II. III. IV. V. competencia jurídica en las cuestiones vinculadas al control de los productos alimenticios, en particular capacidad de adoptar las medidas adecuadas en caso de peligro para la salud; política, educación y fijación de las prioridades en materia de control oficial; detalle de los recursos destinados al sistema de control de los productos alimenticios (presupuesto, personal, equipos); relaciones entre las autoridades centrales y las autoridades que realizan los controles; medidas adoptadas para garantizar que la legislación y las políticas centrales sean puestas en práctica de forma correcta en la aplicación del sistema. Las visitas se desarrollaron entre febrero de 1995 y junio de 1997, con una duración de una semana en cada Estado miembro, y fueron realizadas por dos agentes de la Comisión acompañados, en la mayoría de los casos, por un experto nacional de un Estado distinto al de la visita, elegido en las listas transmitidas por los Estados miembros. Por medio de un cuestionario enviado a las Representaciones Permanentes se obtuvieron algunas informaciones previas de los Estados miembros sobre los ámbitos anteriormente mencionados. Las visitas se llevaron a cabo de manera idéntica, conforme al siguiente procedimiento: I. II. III. IV. reunión inicial con las autoridades centrales competentes; visita de laboratorios centrales; reunión con autoridades regionales y locales (según administrativa del país); visita de unidades de control y de laboratorios; la estructura reunión final de evaluación con presentación de un informe; las autoridades competentes y transmisión oficial del informe a la Representación Permanente del país visitado. Las informaciones se recogieron durante las reuniones y visitas siguiendo un cuestionario preparado para los agentes de la Comisión. Todas las autoridades colaboraron plenamente para facilitar las visitas. Estas visitas deben considerarse como la fase inicial de los controles previstos en el artículo 5 de la Directiva 93/99/CEE, que permitirán una comprensión y una evaluación de los sistemas de control oficial. Deberán dar lugar a visitas complementarias sobre temas que se abordarán en este informe. 2. SITUACIÓN GENERAL Los productos alimenticios producidos en la Comunidad se someten al control oficial para garantizar la protección de la salud pública y de los consumidores, así como una competencia leal. El control de los productos alimenticios en los Estados miembros está garantizado independientemente de su origen dentro de la Comunidad. Se efectúan también algunos controles en todas las etapas de la producción, el almacenamiento y la distribución. 2. 1 Estructuras de control De acuerdo con la estructura política y administrativa de los países, existen dos sistemas: I. competencias para la legislación y para la ejecución de los controles ejercidas por uno o más ministerios que disponen de unidades de control en las regiones o departamentos; II. competencias para la legislación ejercidas por uno o más ministerios o por una agencia nacional, y competencias para la ejecución de los controles ejercidas por las autoridades regionales o municipales, mientras que las autoridades centrales desempeñan una función de coordinación. Las autoridades centrales son, a veces, competentes para la ejecución de algunos controles, en particular los controles de importación. En algunos Estados miembros se está llevando a cabo una reorganización de los servicios (traspaso o rcagrupamicnto de competencias). Hay que tener en cuenta que, en varios países, a partir de determinado nivel de población, los ayuntamientos ejercen el control en su territorio a través de sus propios servicios. En la mayoría de los casos no ha podido evaluarse el funcionamiento de estos servicios. El reparto de competencias entre varios Ministerios tiene a veces al riesgo de una definición imperfecta de las responsabilidades (con fallos de control de algunos sectores o solapamiento de las competencias con controles superpuestos), de donde se deduce la necesidad de una mejor coordinación entra estos Ministerios. También se ha observado la existencia de colaboración entre Ministerios. La atribución de las competencias para el control a la administración regional o local refuerza la necesidad de coordinación por parte de las autoridades centrales o regionales. 2. 2 Formación del personal Según las informaciones recibidas, todo indica que, en una mayoría de países, la contratación se hace a dos niveles para el personal "sobre el terreno", en función de la naturaleza de las tareas de control: I. II. universitario: químicos, químicos de los alimentos, "environmental health officers", ingenieros, médicos, farmacéuticos, veterinarios; para la carrera de "inspectores", encargados en general del control de los establecimientos de nivel industrial. enseñanza secundaria (o media) completada por una formación profesional, de duración variable según los países, impartida en institutos o academias o en las propias administraciones, y seguida por períodos de prácticas; para la carrera de "controladores", encargados en general del control del comercio al por menor o de los restaurantes, así como de la toma de muestras. En al menos tres países se contratan policías, y hay un cuerpo de policía de productos alimenticios. Desde hace algunos años, en bastantes países el nivel de contratación es único, es decir, al nivel de enseñanza secundaria completada por un título de -5 "environmental health officer" obtenido tras 3 o 4 años en un instituto universitario especializado en las ciencias del medio ambiente. Estas formaciones explican que, en la mayoría de los casos, el personal no se dedique sólo al control de los productos alimenticios, sino también a otros sectores del medio ambiente. No parece que exista en todos los países una obligación precisa en cuanto a la formación básica del personal. Será necesario obtener más información en este ámbito, sobre todo en cuanto al contenido de la formación profesional (materias enseñadas, enseñanza práctica). En lodos los Estados miembros está garantizada la formación continua, aunque en distintos grados, y es impartida tanto por los Ministerios como por las autoridades regionales. El tema prioritario parece ser el HACCP (análisis de los riesgos y puntos críticos de control) en las empresas, en el que algunos países van más retrasados que otros. En varios de ellos, los controladores han declarado que no están aún suficientemente preparados sobre este tema. Sería conveniente un estudio más profundo de los temas abordados en la formación continua, especialmente con objeto de difundir la información entre Estados miembros. Los intercambios de funcionarios entre administraciones de los Estados miembros en el marco del mercado interior (programa Karolus) parecen ser muy apreciados, permitiendo un mayor conocimiento de los sistemas de control. 2. 3 Presupuesto - recursos de personal Conforme a los sistemas existentes, la financiación está garantizada por fondos nacionales, regionales, locales o por una combinación de varios. Los controles son gratuitos en general, excepto para los casos especiales, pero algunos países aplican un canon para las autorizaciones sanitarias, las tomas de muestras y los análisis, las inspecciones, o una combinación de estas actividades. La comparación entre los presupuestos para los controles en los Estados miembros es difícil, puesto que en los cálculos no siempre se han tenido en cuenta los mismos elementos y dado que, en general, las actividades de los controladores no se han los productos alimenticios. limitado exclusivamente a En la mayoría de los casos, las autoridades visitadas reconocieron que debe aumentarse el personal. Será precisa más información relativa al personal en lodos los países. 6- 2. 4 Prioridades En la mayoría de los países, son las autoridades centrales o comisiones de autoridades regionales las que definen prioridades, sobre todo teniendo en cuenta los resultados de los controles de las autoridades de ejecución, los programas coordinados europeos y los dictámenes de comisiones científicas. El peso que tienen las autoridades de ejecución en la determinación de las prioridades centrales varía según los países miembros. Han sido frecuentes los retrasos en la transmisión de los resultados de los controles por parte de las autoridades de ejecución a las autoridades centrales o regionales; estos retrasos pueden afectar negativamente al establecimiento de las prioridades e influyen también en los retrasos de transmisión de las estadísticas de control de los Estados miembros a la Comisión. La consideración de los riesgos, prevista por la legislación communitaria (Directiva 93/43/CEE relativa a la higiene de los productos alimenticios), es uno de los factores de elección de las prioridades que se aplica de forma más o menos avanzada según los Estados miembros. Las prioridades adoptan la forma de planes anuales de inspección y de muestreo, de acciones específicas, de campañas mensuales, y de programas coordinados europeos. Además de las prioridades centrales, transmitidas en forma de orden o de recomendaciones según el sistema administrativo de los diferentes países, en todos ellos se fijan prioridades que responden a las particularidades de las regiones o unidades locales. Se ha comprobado que los establecimientos de restauración colectiva (en particular, los de guarderías infantiles, escuelas y residencias de ancianos) representan una actividad cuyo control es prioritario para los diferentes países. Para la programación de los controles de establecimientos, algunos países han elaborado y puesto en práctica un sistema de evaluación de los riesgos basado en varios criterios que determinan el nivel de riesgo y la frecuencia de los controles que deben realizarse. Este sistema requiere un importante apoyo informático y el registro previo de todos los establecimientos. Es probable que en un futuro más o menos cercano se desarrolle en todos los Estados miembros y sustituya al sistema tradicional, más subjetivo, basado en los sospecha y el conocimiento del entramado establecimientos, socioeconómico de las regiones, incluidos los comercios de riesgo. la experiencia personal de la los controladores respecto a 2. 5 Registro y autorización de los establecimientos Entre los Estados miembros no hay una homogeneidad total. Si bien en la mayoría de los Estados miembros los establecimientos industriales o de ciertas categorías deben contar con un certificado sanitario (obtenido mediante la presentación de un expediente a las autoridades de control y tras una visita de inspección de estas últimas), y si para los establecimientos de venta (lija o ambulante), de restauración y de importación es necesaria una autorización sanitaria de las autoridades de control, no parece que estas obligaciones existan en todos los países, o en algunos de ellos van a introducirse. En el caso de no existir tales censo y control ademados de lodos los establecimientos. Según las estructuras administrativas de los países: I. II. las autoridades centrales (uno de los ministerios) o regionales conceden los certificados sanitarios, lo cual permite una mejor uniformidad; las autoridades locales (incluidas las municipales) expiden las los autorizaciones sanitarias así como, en algunos países, certificados sanitarios, lo cual puede conducir a una menor uniformidad. Se ha observado cierto progreso en algunos países o unidades locales donde el recurso a la informática permite un registro de todos los establecimientos, de sus datos e informes de visita, así como una transmisión de las listas a las demás autoridades de control. Por el contrario, otros servicios visitados han reconocido que no están en condiciones de mantener un registro de todos los establecimientos que deberían ser controlados (en particular, en el ámbito de la restauración). Será preciso un estudio más a fondo de este asunto. 2. 6 Frecuencia de los controles La consideración de riesgos, mencionada en el 2. 4, es un criterio que se tiene en cuenta para la frecuencia de los controles. Este criterio adquiere su máxima importancia en los países que han introducido un sistema in formalizado antes mencionado para la programación de los controles. En la mayoría de los países, las autoridades centrales recomiendan o fijan una frecuencia que puede oscilar entre una vez al mes para la producción de mercancías perecederas y una vez cada 2 años para el almacenamiento de conservas. Sin embargo, las visitas y las estadísticas de control han puesto de manifiesto que, debido sobre todo a la insuficiencia de personal, en varios países no pueden respetarse los objetivos y que ello da lugar a notables diferencias en la "presión de control" entre Estados miembros. 2. 7 Facultades de las autoridades de control Las visitas pusieron de manifiesto que en todos los países los agentes de control están facultados para hacer aplicar la normativa y para adoptar las medidas convenientes en caso de riesgo para la salud, además de tener atribuciones de policía en algunos países. Por lo que se refiere a la competencia para retirar un producto que presenta un riesgo para la salud, ésta no siempre recae en la autoridad que está en el origen del control, sino que a veces también debe pronunciarse la autoridad encargada de la salud. Lo mismo ocurre con la destrucción de un producto incautado, que, en algunos países, no puede ser decidida más que por la autoridad judicial, y en el caso de cierre de un establecimiento que supone un riesgo sanitario, decisión que en algunos países debe ser confirmada por la autoridad encargada de la salud o por una autoridad municipal. En todos los países, las infracciones dan lugar a advertencias, actas, sanciones administrativas o penales, según su gravedad. No obstante, hay que observar que, si bien algunos países adoptan en general un enfoque de tipo represivo, otros, en cambio, están a favor de una actitud educativa frente a las empresas, excepto en caso de infracción grave, con el fin de corregir los errores, lo cual se refleja en las estadísticas relativas a las infracciones observadas. Sin embargo, parece que la tendencia general evoluciona hacia la actitud educativa. 2. 8 Temas deficitarios en el control I) HACCP en las empresas Al igual que ocurre con la formación de los inspectores en materia de HACCP, la implantación del sistema en las empresas acusa retrasos más o menos pronunciados en todos los Estados miembros (algunos pocos Estados prevén, no obstante, su instauración generalizada para 1997), de amerdo con las declaraciones realizadas por les autoridades de control y algunas visitas perstuales. Los sectores de las pequeñas empresas, de la restauración y sobre todo del comercio al por menor están por lo general mucho más retrasados que el sector de las grandes empresas industriales (ninguna introducción en la casi totalidad de los Estados miembros). Algunos Estados miembros están estudiando exigir al comercio al por menor que aplique guías de buenas prácticas en vez del HACCP. La preparación de estas guías se encuentra en un estadio más o menos avanzado según los diversos Estados miembros. En algunos Estados miembros en los que la visión del control es educativa, los agentes colaboran en la elaboración de los sistemas HACCP en las pequeñas empresas y comercios, pero a veces esta asistencia puede entrar en conflicto con su papel de controladores. El retraso en la aplicación del HACCP supone realmente un incumplimiento de las exigencias de la Directiva 93/43/CEE relativa a la higiene de los productos alimenticios. 2) Otros temas - 9- Se ha comprobado que, en muchos Estados miembros, no son suficientes los controles referentes al riesgo químico y, en particular, a los aditivos, los contaminantes y los materiales que entran en contacto con los productos. 2. 9 Controles de los productos alimenticios importados Entre los Estados miembros existe cierta heterogeneidad, sobre todo en lo que se refiere a los sistemas aplicados, que pueden ser, según los Estados: I. II. III. controles en los puntos de entrada en la Comunidad, con una colaboración con las autoridades aduaneras de intensidad variable los Estados: controles documentales sistemáticos o según limitados a algunos productos diferentes para cada Estado, y análisis de lotes al azar o en caso de sospecha, para todos o algunos productos; controles de los productos una vez en el mercado, sobre la misma base que los productos de producción europea; aplicación del principio de la responsabilidad en primer lugar del importador, con comprobación de los sistemas de control interno importador para (en particular, HACCP) establecido por el las asegurarse de que disposiciones comunitarias y nacionales. importados cumplen los productos De ello se desprenden diferencias entre Estados en cuanto a la "presión de control" de los productos importados, que en algunos casos conducen a un régimen más flexible para los productos importados en relación con los productos comunitarios. Este expediente deberá ser objeto de un estudio más profundo in situ. 2. 10 Información de los agentes de control - Información de los consumidores El nivel de información de los agentes, sobre todo en lo que se refiere a la legislación y su actualización, la jurisprudencia, los procedimientos de inspección y de muestreo (subdivididos a veces por tipos de establecimientos y de productos) varía según los Estados miembros. Lo mismo sucede con las informaciones sobre la seguridad de los productos alimenticios que se facilitan a los consumidores. Convendría realizar un estudio más profundo en estos ámbitos, en particular con vistas a una difusión de informaciones entre Estados miembros. 2. 11 Formación de los empleados del sector alimentario En ciertos países, se exige una formación profesional para los empleados. En algunos de ellos, las autoridades de control participan en la formación de los empleados en el ámbito de la higiene, en particular mediante cursos o conferencias o a través de la publicación de folletos. Este tema debería ser objeto de información complementaria. - 1 0- 2. 12 Evaluación de los servicios de control Mientras que en algunos países, y por motivos relacionados con su organización interna, la evaluación por las autoridades centrales de los resultados de los servicios que realizan los controles se limita al examen de las estadísticas de controles procedentes de estos servicios, oíros países han introducido o iniciado un sistema de auditoría, por el momento de tipo interno. Este sistema se desarrolla en paralelo al establecimiento de una garantía de calidad en los servicios. I ,a evolución en este ámbito debería ser objeto de seguimiento. 2. 13 Laboratorios de análisis Los laboratorios utilizados para el control oficial son, por lo general, laboratorios públicos, pero también se utilizan laboratorios privados. El proceso de acreditación de los laboratorios previsto por la Directiva 93/99/CEE se encuentra en una fase más o menos avanzada según los Estados miembros, lo cual en algunos casos hace dudar que pueda respetarse la fecha de 1 de noviembre de 1998. Los organismos de acreditación son en general organismos privados, y a menudo la acreditación de un laboratorio progresa por sectores de actividad. En algunos países se ha optado por la autorización para pruebas aisladas y en otros por la autorización para baterías de pruebas. En muchos países, los laboratorios realizan análisis privados además de los oficiales, lo que no permite excluir por completo conflictos de intereses. El papel desempeñado por los laboratorios en la determinación de las prioridades de controles varía según los países. 3. RECOMENDACIONES De los resultados de las visitas iniciales se deduce que, de acuerdo con el artículo 5 de la Directiva 93/99/CEE, deben continuarse estas visitas con el fin de obtener más información y profundizar en algunos temas en varios ámbitos, para una evaluación más completa de los sistemas de control, en particular, in situ:. ?. / I. Complementos y actualización de información competencias y actividades de algunos ministerios, servicios y comités de coordinación; II. actividades de servicios municipales de algunos países; III. progreso de acreditación de los laboratorios. Todo cambio importante en la estructura administrativa de los servicios de control de un país debería dar lugar a una nueva misión de evaluación. 11- 3. 2 Profundización de algunos temas I II. III. formación de los agentes de control, formación profesional permanente; información e instrucciones Iransmilidas por las autoridades de control a sus agentes; información de los consumidores; evaluación de los servicios de control por las autoridades nacionales o regionales; IV. autorización, registro de los establecimientos objeto de controles; V. 3. 3 formación del personal del sector alimentario. Evaluación de actividades de control in situ, en compañía de los agentes 1 ) controles de los productos importados; 2) 3) 4) 5) controles relativos al HACCP en las empresas; controles referentes a los aditivos, los contaminantes, los materiales en contacto; controles en sectores prioritarios, como la restauración colectiva; modalidades de los controles de empresas y de las tomas de muestras de productos. A partir de enero de 1998 está previsto organizar una visita de una semana en cada Estado miembro, que permita combinar la reagrupación de complementos de información y la profundización en algunos temas con la evaluación in situ de actividades de control. Además, en cualquier momento deberían poder organizarse misiones urgentes, en particular en los siguientes casos: 1 ) 2) acompañamiento de los agentes de control en una empresa afectada por una alerta rápida y, evcntualmcnte, en otras empresas del mismo sector; misión derivada de la aprobación de una cláusula de salvaguardia que se refiera a un tercer país, en aplicación del artículo 10 de la Directiva 93/43/CEE relativo a la higiene. 12 ISSN 0257-9545 COM(98) 37 final DOCUMENTOS ES 03 10 17 15 N° de catálogo : CB-CO-98-061-ES-C ISBN 92-78-30818-8 Oficina de Publicaciones Oficiales de las Comunidades Europeas L-2985 Luxemburgo


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 199/98 af Hilde HAWLICEK til Kommissionen. Bevarelse af bogen som kulturgode

eurovoc_concepts:
Austria
Germany
book trade
competition
cultural object
economic conditions
imposed price

text: C 304/50 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 2. 10. 98 Den vil is(cid:230)r se sig nłdsaget til at tr(cid:230)kke sin medfinansiering tilbage, hvis projektet s(cid:229)ledes ikke l(cid:230)ngere eksisterer, og foresl(cid:229) overv(cid:229)gningsudvalget, at de tidligere bevilgede midler anvendes til et andet form(cid:229)l. (98/C 304/69) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL P-0196/98 af Karin Riis-Jłrgensen (ELDR) til Kommissionen (30. januar 1998) Om: EU(cid:146)s eksport af st(cid:229)ltov til Polen Siden november 1996 har det ikke v(cid:230)ret muligt for EU(cid:146)s st(cid:229)ltovsbranche at eksportere st(cid:229)ltov til Polen som fłlge af ikke-toldm(cid:230)ssige hindringer. Jeg er ogs(cid:229) bekendt med, at Polen for nylig har afvist af s(cid:230)nke importafgiften som kr(cid:230)vet af Den Europ(cid:230)iske Union. Jeg kan yderligere oplyse, at der i forbindelse med udbud om leverancer til den polske mineindustri gives pr(cid:230)ference til polske leverandłrer, og at de administrative og finansielle byrder for łjeblikket umuliggłr enhver eksport fra EF. Herudover hindres leverancerne af det polske godkendelsessystem, som finder anvendelse p(cid:229) importeret st(cid:229)ltov fra EU. Da de toldm(cid:230)ssige hindringer er i strid med de forpligtelser, som Polen har indg(cid:229)et ved undertegnelsen af Europaaftalen, vil jeg gerne vide, hvad Kommissionen har til hensigt at foretage for at f(cid:229) fjernet disse hindringer snarest muligt? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Hans van den Broek (25. februar 1998) Problemerne med adgang til det polske marked for EU(cid:146)s st(cid:229)ltovsbranche har v(cid:230)ret drłftet med de polske myndigheder ved flere lejligheder i 1997, ogs(cid:229) p(cid:229) hłjeste niveau. Blandt andet tog den ansvarlige n(cid:230)stformand for Kommissionen dette emne op under sit besłg i Polen i februar 1997. Men eftersom der ikke blev givet noget konkret svar af de polske myndigheder, og at der efter hvad virksomheder i EU har oplyst stadig sker forskelsbehandling p(cid:229) bekostning af eksportłrer fra EU, blev emnet igen taget op p(cid:229) et młde i EF/ Polen-underudvalget for handel og industri i december 1997. P(cid:229) młdet anfłrte de polske myndigheder, at de var rede til at g(cid:229) videre med sagen, hvis EU kunne komme med eksempler p(cid:229) forskelsbehandling. Kommissionen har derfor bedt virksomheder i Den Europ(cid:230)iske Union om at indsende s(cid:229)danne oplysninger, s(cid:229) der snarest kan findes en lłsning p(cid:229) problemet. (98/C 304/70) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-0199/98 af Hilde Hawlicek (PSE) til Kommissionen (11. februar 1998) Om: Bevarelse af bogen som kulturgode I en tale p(cid:229) Bogmessen i Frankfurt i oktober 1997 gav Kommissionens formand, Jacques Santer, udtryk for den opfattelse, at »for os er bogen b(cid:229)de et kulturgode og en łkonomisk faktor«. Nu har kommiss(cid:230)r Karel van Miert imidlertid den 14. januar 1998 indledt en klageprocedure mod de faste bogpriser endnu inden den af Kulturministerr(cid:229)det kr(cid:230)vede forel(cid:230)ggelse af en udtalelse om de faste bogprisers eventuelle berettigelse i henhold til artikel 128 i TEU. Hvorledes beskyttes bogen som kulturgode nu af Kommissionen ifłlge kommissionsformanden? Har Kommissionen ogs(cid:229) kendskab til en undersłgelse foretaget af en tidligere dommer ved Domstolen, Ulrich Everling, der kommer til det resultat, at de faste bogpriser i den form, der praktiseres i Tyskland og (cid:216)strig, ikke kan anses for uforenelig med f(cid:230)llesmarkedet i henhold til artikel 85, stk. 1, i TEU, s(cid:229)fremt reimport af błger, som oprindeligt var underkastet faste priser, fra andre end de n(cid:230)vnte medlemsstater, og som ikke er transaktioner til


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 209/98 af Katerina DASKALAKI til Kommissionen. Problemer for citrusfrugtproducenterne

eurovoc_concepts:
GATT
Greece
Mediterranean third countries
citrus fruit
common organisation of markets
import
preferential agreement
production aid
trade policy

formats: html print


eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

text: 12. 2. 98 EN Official Journal of the European Communities L 38/1 I (Acts whose publication is obligatory) COMMISSION REGULATION (EC) No 334/98 of 11 February 1998 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Commission Regulation (EC) No 3223/94 of 21 December 1994 on detailed rules for the application of the import arrangements for fruit and vegetables (1), as last amended by Regulation (EC) No 2375/96 (2), and in particular Article 4 (1) thereof, Having regard to Council Regulation (EEC) No 3813/92 of 28 December 1992 on the unit of account and the conversion rates to be applied for the purposes of the common agricultural policy (3), as last amended by Regu- lation (EC) No 150/95 (4), and in particular Article 3 (3) thereof, Whereas Regulation (EC) No 3223/94 lays down, pursuant to the outcome of the Uruguay Round multilat- eral trade negotiations, the criteria whereby the Commis- sion fixes the standard values for imports from third countries, in respect of the products and periods stipu- lated in the Annex thereto; in compliance with the above criteria, Whereas, the standard import values must be fixed at the levels set out in the Annex to this Regulation, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The standard import values referred to in Article 4 of Regulation (EC) No 3223/94 shall be fixed as indicated in the Annex hereto. Article 2 This Regulation shall enter into force on 12 February 1998. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 11 February 1998. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 337, 24. 12. 1994, p. 66. (2) OJ L 325, 14. 12. 1996, p. 5. (3) OJ L 387, 31. 12. 1992, p. 1. (4) OJ L 22, 31. 1. 1995, p. 1. L 38/2 EN Official Journal of the European Communities 12. 2. 98 to the Commission Regulation of 11 February 1998 establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables ANNEX CN code 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 Third country code (1) Standard import value (ECU/100 kg) 204 212 624 999 052 204 999 220 999 052 204 999 052 204 212 600 624 999 204 999 052 204 464 600 624 662 999 052 400 600 999 060 400 404 720 728 999 388 400 528 999 47,0 106,4 185,9 113,1 126,4 85,9 106,2 167,8 167,8 138,0 159,2 148,6 39,1 36,2 41,2 51,4 50,1 43,6 74,9 74,9 58,2 74,5 82,7 75,7 80,4 47,6 69,8 78,1 61,7 76,5 72,1 51,5 97,3 98,8 69,2 81,1 79,6 99,6 127,5 102,8 110,0 (1) Country nomenclature as fixed by Commission Regulation (EC) No 2317/97 (OJ L 321, 22. 11. 1997, p. 19). Code ‘999' stands for ‘of other origin'


title: PREGUNTA ESCRITA n. 217/98 del Gianni TAMINO a la Comisión. Excepciones en Italia en favor de los mataderos

eurovoc_concepts:
EC Directive
Italy
derogation from EU law
marketing
meat processing industry
public finance
slaughter of animals
veterinary inspection

text: 9. 10. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 310/39 2. La nueva OCM establece los mecanismos apropiados para resolver estos problemas estructurales, como el fomento de las organizaciones de productores que se dediquen a la comercializacio·n en el mercado y los fondos y programas operativos. Por lo tanto, la Comisio·n no se propone reformar el re·gimen vigente para las frutas y hortalizas. (98/C 310/46) PREGUNTA ESCRITA E-0217/98 de Gianni Tamino (V) a la Comisio·n (11 de febrero de 1998) Asunto: Excepciones en Italia en favor de los mataderos En la respuesta E-3274/97 (1) a una pregunta m(cid:14)·a anterior, la Comisio·n afirmaba que contactar(cid:14)·a «a las autoridades italianas para pedirles ma·s informacio·n al respecto». El art(cid:14)·culo 56 de la ley relativa a la ley presupuestaria de 1998, que contiene «medidas de estabilizacio·n de las finanzas pu·blicas» y fue aprobada definitivamente por el Parlamento italiano el pasado 23 de diciembre, prorroga nuevamente el plazo (el anterior hab(cid:14)·a sido fijado en la ley no 228 de 1997 relativa a disposiciones urgentes para prevenir y combatir los incendios forestales en el territorio nacional e intervenciones en materia de proteccio·n civil, medio ambiente y agricultura) hasta el 31 de diciembre de 1998 para los mataderos, que ya se han beneficiado de una pro·rroga que supera en tres an(cid:152)os lo dispuesto por la normativa comunitaria. ¿Esta· la Comisio·n al corriente de este nuevo acto? ¿Considera que es conforme a las directivas en la materia? (1) DO C 158 de 25. 5. 1998, p. 75. Respuesta del Sr. Fischler en nombre de la Comisio·n (2 de abril de 1998) La Comisio·n ha contactado a las autoridades italianas para pedirles ma·s informacio·n sobre los hechos indicados en la pregunta escrita sin que hasta el momento haya recibido respuesta alguna. La Comisio·n va a pedir nuevamente esa informacio·n a las autoridades italianas. (98/C 310/47) PREGUNTA ESCRITA E-0218/98 de Florus Wijsenbeek (ELDR) a la Comisio·n (11 de febrero de 1998) Asunto: Nuevos peajes en Polonia ¿Es cierto que, desde el 1 de enero de 1998, Polonia ha impuesto peaje en sus autopistas y que esta 1. imposicio·n de peaje guarda relacio·n con la Eurovin(cid:152)eta? 2. 3. ¿Es cierto que las tarifas del distintivo polaco son cuatro veces superiores a las tarifas de la Eurovin(cid:152)eta? ¿Es cierto que dichos distintivos son ma·s dif(cid:14)·ciles de conseguir para los extranjeros que para los polacos? ¿Esta· dispuesta la Comisio·n a adoptar medidas para invalidar las consecuencias de la introduccio·n de 4. nuevos peajes en Polonia desde el 1 de enero de 1998?


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 202/98 von Gerhard HAGER an die Kommission. Haushaltszeile Familie

eurovoc_concepts:
Community budget
family
family policy
implementation of the budget
legal basis

text: 2. 10. 98 DE Amtsblatt der Europa¤ischen Gemeinschaften C 304/51 Mitgliedstaaten, die nicht Umgehungsgescha¤fte sind, nicht erneut der Preisbindung unterworfen werden? Wenn dieser Beurteilung nicht gefolgt wird, sind jedenfalls die Voraussetzungen fu¤r eine Freistellung nach Artikel 85 Absatz 3 EGV erfu¤llt. Das ergibt sich aus der wettbewerbsrechtlichen Beurteilung, die den kulturellen Aspekten der Buch-Preisbindung Rechnung tra¤gt. Antwort von Herrn Van Miert im Namen der Kommission (24. Ma¤rz 1998) Die Kommission hat immer darauf hingewiesen, da(cid:223) die Initiative des Rates, die Kommission mit der Ausarbeitung eines Gutachtens nach Artikel 152 EG Vertrag zu beauftragen, ein von dem Wettbewerbsverfahren deutsch-o¤sterreichische Buchpreisbindung insofern unabha¤ngig zu sehender Vorgang ist, als der Ablauf des Wettbewerbsverfahrens dadurch nicht verlangsamt werden darf. In diesem Wettbewerbsfall, in dem die Verleger bereits im Fru¤hjahr 1993 die Anmeldung eingereicht haben, und fu¤r den die Kommission ausschlie(cid:223)lich zusta¤ndig ist, mu(cid:223)te das fo¤rmliche Verfahren eingeleitet werden, nachdem die Kommission nach ausfu¤hrlicher Pru¤fung der Argumente der Verleger zu der vorla¤ufigen Beurteilung gekommen ist, da(cid:223) diese Argumente eine Freistellung nicht rechtfertigen. Das Gutachten wurde von den Verfahrensbeteiligten in das Verfahren eingebracht. Es kommt zu dem Ergebnis, schon Artikel 85 I sei gar nicht mehr auf die deutsch-o¤sterreichische Buchpreisbindung anwendbar, weil der Vertrag u¤ber die Europa¤ische Union den Artikel 128 IV in den Europa¤ischen Vertrag eingefu¤gt habe. Dieses widerspricht der sta¤ndigen Rechtsprechung von Gerichtshof wie auch der Verfasser des Gutachtens anerkennt (er sagt, seine Ansichten (cid:132)gehen u¤ber die bisherige Rechtsprechung und Entscheidungspraxis hinaus(cid:147)). Noch 1995, also lange nach Einfu¤gung des Artikels 128 IV, ist der Gerichtshof von der selbstversta¤ndlichen Tatsache ausgegangen, da(cid:223) Artikel 85 I auf die grenzu¤berschreitende irisch-britische Preisbindung anwendbar war. Die mo¤glichen Vorteile einer Preisbindung sind immer erst unter Artikel 85 III untersucht worden. Unklar bleibt in der Frage der Frau Abgeordneten, warum sie davon ausgeht, es seien die Voraussetzungen fu¤r eine Freistellung erfu¤llt. Die Kommission ist, wie erwa¤hnt, nach umfangreicher Analyse aller vorgetragenen Argumente und auf der Grundlage von statistisch nachweisbaren Daten in ihrer vorla¤ufigen Beurteilung zum gegenteiligen Ergebnis gelangt. (98/C 304/71) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-0202/98 von Gerhard Hager (NI) an die Kommission (11. Februar 1998) Betrifft: Haushaltszeile Familie Kann die Kommission die Ma(cid:223)nahmen mitteilen, die aus der Haushaltszeile B3-4108 Familie › Solidarita¤t innerhalb der und zwischen den Generationen finanziert wurden, und die entsprechende prima¤rrechtliche Rechtsgrundlage nennen? Antwort von Herrn Flynn im Namen der Kommission (3. April 1998) 1997 hat die Kommission mehrere Aktionen aus den Mitteln der Haushaltslinie B3-4108 (cid:132)Familie › Solidarita¤t innerhalb der und zwischen den Generationen(cid:147) finanziert. Die aufgewandten Gelder (nahezu 2,5 Mio. Ecu) waren bestimmt zur Finanzierung von Analysen und Untersuchungen zum Thema Familie und Familienpolitik sowie des Informations- und Erfahrungsaustauschs zwischen den Mitgliedstaaten zum Thema (cid:132)Familie(cid:147) und insbesondere u¤ber die Vereinbarkeit von Familie und Beruf, von Ma(cid:223)nahmen zum Schutz der Kinder und Ma(cid:223)nahmen im Bereich der Demographie. Der Vollzug des Haushaltsplans erfolgte entsprechend der Mitteilung der Kommission vom 6. Juli 1994 (1) u¤ber die Rechtsgrundlagen. (1) Dok. SEK(94) 1106 endg


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 218/98 von Florus WIJSENBEEK an die Kommission. Neue Straßenbenutzungsgebühren in Polen

eurovoc_concepts:
EC Directive
EU law - national law
Poland
charges for use of infrastructure
road transport
tax harmonisation
toll
vehicle tax

text: 9. 10. 98 DE Amtsblatt der Europa¤ischen Gemeinschaften C 310/39 2. In der neuen GMO sind geeignete Mechanismen fu¤r die Lo¤sung dieser Strukturprobleme vorgesehen, wie z. B. die Fo¤rderung von Erzeugergemeinschaften, die ihre Erzeugnisse vermarkten, operationelle Fonds und operationelle Programme. Die Kommission beabsichtigt daher nicht, die geltende Regelung fu¤r Obst und Gemu¤se zu a¤ndern. (98/C 310/46) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-0217/98 von Gianni Tamino (V) an die Kommission (11. Februar 1998) Betrifft: Ausnahmeregelung Italiens fu¤r Schlachtha¤user In ihrer Antwort E-3274/97 (1) auf eine fru¤here Anfrage von mir teilt die Kommission mit, da(cid:223) sie zu den italienischen Beho¤rden (cid:132)Kontakt aufnehmen und diese auffordern wird, sie diesbezu¤glich genauer zu unterrichten(cid:147). Nach Artikel 56 des Gesetzes im Zusammenhang mit dem Haushaltsgesetz 1998 mit (cid:132)Ma(cid:223)nahmen zur Stabilisierung der Staatsfinanzen(cid:147), das vom italienischen Parlament am 23. Dezember vergangenen Jahres endgu¤ltig angenommen wurde, wurde der Termin fu¤r Schlachtha¤user, die bereits von der Einra¤umung einer zusa¤tzlichen Frist profitiert haben, welche die im Gemeinschaftsrecht geregelte Frist nunmehr um drei Jahre u¤bersteigt, erneut bis zum 31. Dezember 1998 verschoben (der vorherige Termin war durch das Gesetz Nr. 228 von 1997 (cid:132)Sofortma(cid:223)nahmen zur Verhu¤tung und Beka¤mpfung von Waldbra¤nden auf italienischem Staatsgebiet sowie Ma(cid:223)nahmen in den Bereichen Zivilschutz, Umwelt und Landwirtschaft(cid:147) festgelegt worden). Ist der Kommission dieser neue Rechtsakt bekannt, und wie beurteilt sie ihn hinsichtlich der Vereinbarkeit mit den einschla¤gigen Richtlinien? (1) ABl. C 158 vom 25. 5. 1998, S. 75. Antwort von Herrn Fischler im Namen der Kommission (2. April 1998) Die Kommission hat sich mit den italienischen Beho¤rden in Verbindung gesetzt und um weitere Informationen zu dem vom Herrn Abgeordneten angesprochenen Sachverhalt nachgesucht. Eine Antwort liegt bisher noch nicht vor. Die Kommission wird die erbetenen Ausku¤nfte daher erneut anfordern. (98/C 310/47) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-0218/98 von Florus Wijsenbeek (ELDR) an die Kommission (11. Februar 1998) Betrifft: Neue Stra(cid:223)enbenutzungsgebu¤hren in Polen Trifft es zu, da(cid:223) Polen seit 1. Januar 1998 fu¤r die Benutzung seiner Stra(cid:223)en Gebu¤hren erhebt und da(cid:223) diese 1. Gebu¤hren denen der Eurovignette entsprechen mu¤ssen? Trifft es zu, da(cid:223) die Gebu¤hren fu¤r die polnische Vignette ungefa¤hr viermal so hoch sind wie die fu¤r die 2. Eurovignette? 3. Trifft es zu, da(cid:223) die Vignetten fu¤r Ausla¤nder schwieriger erha¤ltlich sind als fu¤r Polen? Gedenkt die Europa¤ische Kommission Ma(cid:223)nahmen zu ergreifen, um die Auswirkungen der Einfu¤hrung der 4. neuen Stra(cid:223)enbenutzungsgebu¤hren in Polen ab 1. Januar 1998 aufheben zu lassen?


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 203/98 του Gerhard HAGER προς το Συμβούλ ο. Ομάδα εργασίας Σένγκεν

eurovoc_concepts: EU body for police and judicial cooperation

text: C 196/122 EL Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv· n Koinoth·tvn 22. 6. 98 Eja·lloy, to Symboy·lio den ei·nai armo·dio na sxolia·sei toyw diorismoy·w se dieyuyntike·w ue·seiw toy optikoakoystikoy· tome·a se e·na kra·tow me·low, oy·te thn ekpaideytikh· politikh· kybe·rnhshw kra·toyw me·loyw, oy·te tiw apofa·seiw dikastikoy· orga·noy kra·toyw me·loyw, oy·te tiw atomike·w dhlv· seiw Epitro·poy. (98/C 196/170) GRAPTH ERVTHSH E-0203/98 ypobolh· : Gerhard Hager (NI) prow to Symboy·lio (11 Febroyari·oy 1998) Ue·ma: Oma·da ergasi·aw Se·ngken Plhrofori·ew anafe·royn teleytai·a thn y·parjh oma·daw ergasi·aw me sto·xo thn ekpo·nhsh me·trvn gia kaly·terh prostasi·a tvn ejvterikv· n syno·rvn toy xv· roy Se·ngken. Ervta· tai kata· syne·peia to Symboy·lio: 1. Poioi lo·goi odh·ghsan thn Eyrvpai¤kh· (cid:201)nvsh sth sy·stash miaw te·toiaw oma·daw ergasi·aw; 2. Poiew ei·nai kata· th gnv· mh toy Symboyli·oy oi shmerine·w ellei·ceiw tvn ele·gxvn tvn ejvterikv· n syno·rvn; 3. Poiew beltiv· seiw aname·nei to Symboy·lio apo· th sy·stash miaw te·toiaw oma· daw ergasi·aw; 4. Pistey·ei to Symboy·lio o·ti h y·parjh thw oma·daw ergasi·aw mporei· na ejasfali·sei oloklhrvme·no e·legxo tvn ejvterikv· n kai uala·ssivn syno·rvn; Ei·nai thw gnv· mhw to Symboy·lio o·ti oi shmerine·w ellei·ceiw ofei·lontai mo·non sta eunika· problh·mata 5. efarmogh·w h· kai sthn anepa·rkeia toy ryumistikoy· mhxanismoy· toy xv· roy Se·ngken; 6. Pistey·ei to Symboy·lio o·ti o tro·pow xeirismoy· orisme·nvn kratv· n melv· n poy syllamba·noyn men toyw para·nomoyw metana·stew, alla· den ejakribv· noyn o·ti e·xoyn pra·gmati egkatalei·cei thn epikra·teia thw (cid:201)nvshw, bri·sketai se anti·uesh me toyw kano·new dikai·oy thw (cid:201)nvshw; Apa· nthsh (7 Aprili·oy 1998) H Oma·da ergasi·aw sthn opoi·a anafe·retai o Ajio·timow k. boyleyth·w («Task Force Schengen») den ei·nai oma·da thw Eyrvpai¤kh·w (cid:146)Envshw, alla· oma·da Se·ngken. To Symboy·lio den ei·nai armo·dio na apanth·sei sthn erv· thsh ayth·. (98/C 196/171) GRAPTH ERVTHSH E-0267/98 ypobolh· : Yiannis Roubatis (PSE) prow to Symboy·lio (17 Febroyari·oy 1998) Ue·ma: Oi tragike·w syne·peiew thw politikh·w tvn kyrv· sevn ston plhuysmo· toy Ira·k Ei·nai gnvsto· o·ti h politikh· tvn kyrv· sevn enanti·on toy kauestv· tow Xoysei·n sto Ira·k e·xei tragike·w syne·peiew ston i·dio ton plhuysmo· thw xv· raw ayth·w kai idiai·tera sta paidia· poy ypofe·royn apo· ypositismo· kai e·lleich farma·kvn. Me dedome·no o·ti ei·nai amfi·bolo to kata· po·so h politikh· tvn kyrv· sevn e·xei fe·rei ta anameno·mena apotele·smata, env· h kata·stash toy plhuysmoy· bri·sketai se shmei·o poy kane·na politisme·no kra· tow den mporei· na ane·xetai: Ervta·tai to Symboy·lio: 1. Poia· ei·nai h ue·sh toy sto parapa·nv zh·thma; 2. Proti·uetai na la·bei opoiodh·pote me·tro gia thn anakoy·fish toy plhuysmoy· poy ypofe·rei kai idiai·tera gia ta paidia· poy ypofe·royn apo· ypositismo· kai e·lleich farma· kvn;


title: QUESTION ECRITE no 219/98 de Joaquim MIRANDA à la Commission. Utilisation de fonds communautaires par les gouvernements de certains États membres pour la réduction de leur déficit budgétaire

eurovoc_concepts:
Economic and Monetary Union
European Court of Auditors
Portugal
Spain
accession to the European Union
budget deficit
fraud against the EU
fund (EU)
judicial inquiry

text: C 310/40 FR Journal officiel des Communaute·s europe·ennes 9. 10. 98 Re·ponse donne·e par M. Kinnock au nom de la Commission (31 mars 1998) Le 3 de·cembre 1997, le ministe‘re polonais des Transports et de la Marine a publie· une ordonnance modifiant le niveau des taxes sur les ve·hicules routiers a‘ compter du 1er janvier 1998. L(cid:146)ordonnance a e·te· adopte·e en application de la loi du 2 aou(cid:136)t 1997 relative aux conditions re·gissant les transports routiers internationaux. Cette loi rapproche la structure de la tarification routie‘re en Pologne du sche·ma ge·ne·ral de la directive dite «Eurovignette» (1), en pre·cisant que les droits pre·leve·s pour l(cid:146)utilisation des infrastructures routie‘res polonaises devraient e(cid:136)tre les me(cid:136)mes pour les ve·hicules nationaux et les ve·hicules e·trangers effectuant un transport international. L(cid:146)ordonnance spe·cifie le montant des droits qui devront e(cid:136)tre acquitte·s par l(cid:146)achat de cartes journalie‘re, hebdomadaire, mensuelle, semestrielle ou annuelle. En Pologne, le droit d(cid:146)usage journalier est environ quatre fois plus e·leve· que l(cid:146)Eurovignette, mais le tarif annuel n(cid:146)est que le·ge‘rement supe·rieur au taux annuel de l(cid:146)Eurovignette. Les transporteurs e·trangers doivent se procurer la vignette lorsqu(cid:146)ils passent la frontie‘re a‘ l(cid:146)entre·e du territoire polonais. La Pologne n(cid:146)est en aucune fa(cid:231)on tenue de calquer le niveau ou la proportionnalite· de ses tarifs sur l(cid:146)Eurovignette. Ne·anmoins, le niveau des taxes sur les ve·hicules routiers pre·leve·es dans ce pays sera examine· lors d(cid:146)une re·union spe·ciale sur le transport routier organise·e avec les autorite·s polonaises. La Commission n(cid:146)a eu vent d(cid:146)aucune difficulte· rencontre·e par les transporteurs e·trangers pour obtenir une vignette a‘ la frontie‘re polonaise, mais la question sera souleve·e lors de cette re·union. (1) Directive 93/89/CEE du Conseil, du 25 octobre 1993, relative a‘ l(cid:146)application par les E· tats membres des taxes sur certains ve·hicules utilise·s pour le transport de marchandises par route, ainsi que des pe·ages et droits d(cid:146)usage per(cid:231)us pour l(cid:146)utilisation de certaines infrastructures › JO L 279 du 12. 11. 1993. (98/C 310/48) QUESTION E· CRITE E-0219/98 pose·e par Joaquim Miranda (GUE/NGL) a‘ la Commission (11 fe·vrier 1998) Objet: Utilisation de fonds communautaires par les gouvernements de certains E· tats membres pour la re·duction de leur de·ficit budge·taire Dans un article publie· re·cemment dans le quotidien allemand Die Welt sous le titre: «Des E· tats membres de l(cid:146)Union europe·enne se servent des deniers de l(cid:146)Allemagne pour pouvoir entrer dans la zone euro», il est dit expresse·ment que «l(cid:146)Espagne et le Portugal utilisent les fonds de l(cid:146)Union europe·enne afin d(cid:146)ame·liorer leur situation budge·taire et de re·duire leur de·ficit. dans le dessein d(cid:146)adhe·rer a‘ l(cid:146)Union e·conomique et mone·taire». Ce me(cid:136)me quotidien affirme e·galement que la Cour des comptes de l(cid:146)Union europe·enne enque(cid:136)te actuellement sur ces pratiques budge·taires irre·gulie‘res et s(cid:146)emploie a‘ y mettre un terme, et il cite a‘ l(cid:146)appui de ces dires une de·claration de M. Bernard Friedmann, pre·sident de la Cour des Comptes, selon laquelle «les dispositions en vigueur permettent l(cid:146)octroi d(cid:146)un maximum d(cid:146)avances sans qu(cid:146)aucune ve·rification soit faite pour s(cid:146)assurer que celles-ci sont utilise·es de manie‘re scrupuleuse et dans des de·lais tels que les objectifs communautaires soient respecte·s, e·tant donne· que ces subsides restent entre les mains d(cid:146)organes interme·diaires au lieu d(cid:146)e(cid:136)tre remis a‘ leurs destinataires finals». Eu e·gard a‘ la porte·e et a‘ la gravite· de ces affirmations, d(cid:146)autant plus qu(cid:146)une de·cision doit e(cid:136)tre prise sous peu au sujet des pays qui seront les premiers a‘ entrer dans la zone euro, la Commission peut-elle faire d(cid:146)urgence la lumie‘re sur cette situation et re·pondre en particulier aux questions suivantes: 1. confirme-t-elle en tout ou partie les accusations pre·cite·es et, dans l(cid:146)affirmative, quels sont les pays qui recourent a‘ ce type de pratique, a‘ quel niveau et quelles mesures ont e·te· adopte·es ou sont envisage·es; 2. existe-t-il une coope·ration en la matie‘re entre la Commission et la Cour des comptes de l(cid:146)Union europe·enne; 3. comment la Commission interpre‘te-t-elle la de·claration publique faite par le Pre·sident de la Cour des comptes?


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 337/98 DER KOMMISSION vom 11. Februar 1998 zur Festsetzung des Höchstbetrags der Ausfuhrerstattung für Weißzucker für die im Rahmen der Dauerausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1408/97 durchgeführte 26. Teilausschreibung

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar

text: 12. 2. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 38/7 VERORDNUNG (EG) Nr. 337/98 DER KOMMISSION vom 11. Februar 1998 zur Festsetzung des H(cid:148)chstbetrags der Ausfuhrerstattung f(cid:129)r Weißzucker f(cid:129)r die im Rahmen der Dauerausschreibung gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 1408/97 durchgef(cid:129)hrte 26. Teilausschreibung DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1785/81 des Rates vom 30. Juni 1981 (cid:129)ber die gemeinsame Markt- organisation f(cid:129)r Zucker (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 1599/96 (2), auf Artikel 17 Absatz 5 zweiter Unterabsatz Buchstabe b), insbesondere in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 1408/97 der Kommis- sion vom 22. Juli 1997 betreffend eine Dauerausschrei- bung f(cid:129)r die Festsetzung von Absch(cid:148)pfungen und/oder Erstattungen bei der Ausfuhr von Weißzucker (3) werden Teilausschreibungen f(cid:129)r die Ausfuhr dieses Zuckers durchgef(cid:129)hrt. Gem(cid:132)ß Artikel 9 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 1408/97 ist gegebenenfalls ein H(cid:148)chstbetrag der Aus- fuhrerstattung f(cid:129)r die betreffende Teilausschreibung insbesondere unter Ber(cid:129)cksichtigung der Lage und der voraussichtlichen Entwicklung des Zuckermarktes in der Gemeinschaft sowie des Weltmarktes festzusetzen. Nach Pr(cid:129)fung der Angebote sind f(cid:129)r die 26. Teilaus- schreibung die in Artikel 1 genannten Bestimmungen festzulegen. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses f(cid:129)r Zucker (cid:190) HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 F(cid:129)r die gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 1408/97 durch- gef(cid:129)hrte 26. Teilausschreibung f(cid:129)r Weißzucker wird eine Ausfuhrerstattung von h(cid:148)chstens 43,436 ECU je 100 kg festgesetzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 12. Februar 1998 in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 11. Februar 1998 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 177 vom 1. 7. 1981, S. 4. (2) ABl. L 206 vom 16. 8. 1996, S. 43. (3) ABl. L 194 vom 23. 7. 1997, S. 16


title: WRITTEN QUESTION No. 208/98 by Katerina DASKALAKI to the Commission. Problems facing the olive oil market

eurovoc_concepts:
EU agricultural market
Greece
intervention buying
market support
olive oil
over-production
price reduction
private stock
sales aid
storage premium


title: WRITTEN QUESTION No. 198/98 by Kirsten JENSEN to the Commission. Cosmetics

eurovoc_concepts:
EC Directive
allergy
analytical chemistry
chemical product
cosmetic product
scientific committee (EU)
toxic substance

text: C 223/136 EN Official Journal of the European Communities 17. 7. 98 Thus the Protocol to the Strasbourg Convention has, for example, made the agreements between Italy and France and Italy and the Netherlands, which allow dual citizenship, operational. In order to remove the obstacles to freedom of movement and ensure the free movement of citizens, can the Commission introduce the appropriate measures to extend the Strasbourg Protocol to cover the European countries in which there are large numbers of Italians? Can it also, in view of the sizeable Italian community in Belgium, extend the Strasbourg Protocol, as a matter of urgency, to relations between Belgium and Italy, so as to allow the Italians living in Belgium who want to complete the formalities for reacquisition of their original citizenship, to do so, whilst keeping the Belgian citizenship which they acquired by means of voluntary naturalization? Answer given by Mr Monti on behalf of the Commission (6 April 1998) As stipulated in Article 8 of the EC Treaty, every person holding the nationality of a Member State is a citizen of the Union. In accordance with Declaration No 2 on nationality of a Member State, annexed to the Final Act of the Treaty on European Union, wherever in the Treaty reference is made to nationals of the Member States, the question whether an individual possesses the nationality of a Member State is to be settled solely by reference to the national law of the Member State concerned. Consequently, it is the Member State concerned which is competent to define the conditions for acquiring and giving up its nationality. The Member States are also competent to conclude bilateral or multilateral agreements on the conditions for acquiring and giving up nationality. The Commission is therefore not entitled to intervene in the way the Honourable Member would like. (98/C 223/177) WRITTEN QUESTION E-0198/98 by Kirsten Jensen (PSE) to the Commission (11 February 1998) Subject: Cosmetics In view of the increasing number of persons with allergies in Europe, will the Commission revise the Cosmetics Directive (76/768/EEC) (1) and include a full declaration of the composition of perfumes? Alternatively, will the Commission propose that an indication of the ten most allergenic substances in perfumes be required? (1) OJ L 262, 27. 9. 1976, p. 169. Answer given by Mr Bangemann on behalf of the Commission (23 March 1998) The Scientific Committee for Cosmetics and Non-Food Products has set up a Working Party on Perfumes and Preservatives to examine the entire question of the risks of allergies which may be due to perfumes in cosmetics. As soon as the Scientific Committee has concluded its work on this subject, the Commission will consider the general or specific conclusions to be drawn with regard to those perfumes for which the Committee believes that an indication or a precaution to users should appear on products containing them. Such indications and precautions for users are already provided for a series of substances llisted in Annex III to Council Directive 76/768/EEC of 27 July 1976 on the approximation of the laws of the Member States on cosmetic products