title: Nařízení Komise (ES) Č. 201/98 ze dne 26. ledna 1998 o zařazení určitého zboží do kombinované nomenklatury

eurovoc_concepts:
Combined Nomenclature
medical device
tariff nomenclature

formats: html pdf print

text: 436 CS Úřední věstník Evropské unie 02/sv. 8 31998R0201 28. 1. 1998 ÚŘEDNÍ VĚSTNÍK EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ L 21/3 NAŘÍZENÍ KOMISE (ES) č. 201/98 ze dne 26. ledna 1998 o zařazení určitého zboží do kombinované nomenklatury KOMISE EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ, s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství, s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 ze dne 23. čer- vence 1987 o celní a statistické nomenklatuře a o společném cel- ním sazebníku (1), naposledy pozměněné nařízením Komise (ES) č 2509/97 (2), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení, vzhledem k tomu, že k zajištění jednotného uplatňování kombi- je nované nomenklatury tvořící přílohu uvedeného nařízení nezbytné přijmout opatření k zařazení zboží uvedeného v příloze tohoto nařízení; vzhledem k tomu, že nařízení (EHS) č. 2658/87 stanovilo vše- obecná pravidla pro výklad kombinované nomenklatury a že se tato pravidla vztahují i na každou jinou nomenklaturu, která je na ní plně nebo částečně založena nebo k ní přidává další třídění a která je zřízena zvláštními předpisy Společenství za účelem uplatňování celních nebo jiných opatření týkajících se obchodu se zbožím; vzhledem k tomu, že podle uvedených všeobecných pravidel musí být zboží popsané ve sloupci 1 tabulky v příloze tohoto nařízení zařazeno na základě odůvodnění ve sloupci 3 do odpovídajících kódů KN uvedených ve sloupci 2; vzhledem k tomu, že je účelné, aby závazné informace o sazeb- ním zařazení zboží do kombinované nomenklatury, které vydaly orgány členských států a které nejsou v souladu s tímto nařízením, mohla osoba, které byly tyto informace vydány, nadále používat po dobu tří měsíců v souladu s čl. 12 odst. 6 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (3); vzhledem k tomu, že opatření tohoto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro celní kodex – odboru pro celní a statis- tickou nomenklaturu, PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ: Článek 1 Zboží popsané ve sloupci 1 tabulky v příloze se v kombinované nomenklatuře zařazuje do odpovídajících kódů KN uvedených ve sloupci 2 této tabulky. Článek 2 Závazné informace o sazebním zařazení zboží vydané celními orgány členských států, které nejsou v souladu s tímto nařízením, mohou být podle ustanovení čl. 12 odst. 6 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 nadále používány po dobu tří měsíců. Článek 3 Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropských společenství. Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech. V Bruselu dne 26. ledna 1998. Za Komisi Mario MONTI člen Komise (1) Úř. věst. L 256, 7. 9. 1987, s. 1. (2) Úř. věst. L 345, 16. 12. 1997, s. 44. (3) Úř. věst. L 302, 19. 10. 1992, s. 1. 02/sv. 8 CS Úřední věstník Evropské unie 437 Popis zboží (1) Fólie z mikroporézního polytetrafluorethy- lenu ve formě obdélníků. Výrobek je ve steril- ním obalu a používá se při chirurgických zák- rocích k nápravě lokálních porušení nebo u oddělených orgánů k zabránění srůstů. V některých případech je nutné výrobek před použitím nastříhat. PŘÍLOHA Zařazení (Kód KN) (2) 3921 19 90 Odůvodnění (3) Zařazení se zakládá na všeobecných pravid- lech 1 a 6 pro výklad kombinované nomen- klatury, na poznámce 10 ke kapitole 39 a na znění kódů KN 3921, 3921 19 a 3921 19 90


title: GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 11/98 door de Raad vastgesteld op 26 januari 1998 met het oog op de aanneming van Richtlijn 98/.../EG van het Europees Parlement en de Raad tot derde substantiële wijziging van Richtlijn 83/189/EEG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften

eurovoc_concepts:
European standard
access to information
exchange of information
standard
standardisation
technical standard

text: C 62/48 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 2. 98 GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 11/98 door de Raad vastgesteld op 26 januari 1998 met het oog op de aanneming van Richtlijn 98/. /EG van het Europees Parlement en de Raad tot derde substantiële wijziging van Richtlijn 83/189/EEG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (98/C 62/05) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 100 A en 213, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comi- te´ (2), Volgens de procedure van artikel 189 B van het Ver- drag (3), (1) Overwegende dat het voor de goede werking van de interne markt noodzakelijk is door een wijziging van Richtlijn 83/189/EEG (4) te zorgen voor een zo groot mogelijke doorzichtigheid van toekomstige, op de diensten van de informatiemaatschappij toe- passelijke nationale voorschriften; (2) Overwegende dat een grote verscheidenheid aan diensten in de zin van de artikelen 59 en 60 van het Verdrag baat zal hebben bij de kansen die de informatiemaatschappij biedt voor het op afstand, langs elektronische weg en op individueel verzoek van een afnemer verlenen van diensten; (3) Overwegende dat de ruimte zonder binnengrenzen die de interne markt is, de verleners van die diensten in staat stelt hun grensoverschrijdende activiteiten te ontplooien om hun concurrentiever- mogen te vergroten, en aldus de burgers nieuwe mogelijkheden geeft om informatie door te geven en te ontvangen ongeacht het bestaan van grenzen, en de consumenten nieuwe vormen van toegang biedt tot goederen en diensten; (1) PB C 307 van 16. 10. 1996, blz. 11. (2) PB C 158 van 26. 5. 1997, blz. 1. (3) Advies van het Europees Parlement van 16 mei 1997 (PB C 167 van 2. 6. 1997, blz. 238), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 26 januari 1998 en besluit van het Europees Parlement van. (4) PB L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/139/EG (PB L 32 van 10. 2. 1996, blz. 31). (4) Overwegende dat de uitbreiding van het toepas- singsgebied van Richtlijn 83/189/EEG de lidstaten niet kan beletten rekening te houden met de uiteen- lopende sociale, maatschappelijke en culturele implicaties van de opkomst van de informatiemaat- schappij; dat in het bijzonder de toepassing van de bij deze richtlijn gestelde procedureregels aan- gaande diensten van de informatiemaatschappij geen afbreuk kan doen aan de maatregelen inzake het cultuurbeleid, met name op audiovisueel gebied, die de lidstaten overeenkomstig het Gemeenschapsrecht kunnen nemen, rekening hou- dend met hun taalkundige verscheidenheid, speci- fieke nationale en regionale kenmerken en hun cultuurbezit; dat de ontwikkeling van de informa- tiemaatschappij in elk geval moet zorgen voor een behoorlijke toegang van de Europese burgers tot het Europese cultuurbezit dat in een digitale omge- ving wordt aangeboden; (5) Overwegende dat het niet de bedoeling is dat Richtlijn 83/189/EEG geldt voor nationale regels inzake de fundamentele rechten, zoals de grond- wettelijke bepalingen inzake de vrijheid van meningsuiting en meer in het bijzonder de persvrij- heid; dat het evenmin de bedoeling is dat deze richtlijn geldt voor het algemene strafrecht; dat zij voorts niet geldt voor de privaatrechtelijke over- eenkomsten tussen kredietinstellingen en meer in het bijzonder overeenkomsten aangaande betalings- verrichtingen tussen kredietinstellingen; (6) Overwegende dat de Europese Raad heeft onder- streept dat een duidelijk en stabiel rechtskader op communautair niveau tot stand moet worden gebracht om de ontwikkeling van de informatie- maatschappij mogelijk te maken; dat het Gemeen- schapsrecht en de regels inzake de interne markt in het bijzonder, zowel de beginselen van het Verdrag als het afgeleide recht, reeds een fundamenteel rechtskader vormen voor de ontwikkeling van deze diensten; (7) Overwegende dat de huidige, op de bestaande diensten van toepassing zijnde nationale voorschrif- ten aangepast moeten kunnen worden aan de nieuwe diensten van de informatiemaatschappij, hetzij om te zorgen voor een betere bescherming 26. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 62/49 van het algemeen belang, hetzij om die voorschrif- ten juist te versoepelen wanneer de toepassing ervan niet in verhouding staat tot de ermee nage- streefde doelstellingen; (8) Overwegende dat deze op nationaal niveau te ver- wachten wetgevingsarbeid bij het ontbreken van een coördinatie op communautair niveau zou kun- nen uitmonden in beperkingen op het vrije verkeer van diensten en de vrijheid van vestiging, hetgeen kan leiden tot verbrokkeling van de interne markt, een overmaat aan voorschriften en gebrek aan samenhang daartussen; (9) Overwegende dat een op communautair niveau gecoördineerde aanpak noodzakelijk is bij de behandeling van vraagstukken betreffende activitei- ten met een duidelijk internationale dimensie, zoals de nieuwe diensten, teneinde de doelstellingen van algemeen belang die bij de ontwikkeling van de informatiemaatschappij in het geding zijn daadwer- kelijk en doeltreffend te beschermen; (10) Overwegende dat er voor telecommunicatiediensten reeds communautaire harmonisatie of in bepaalde gevallen een stelsel van wederzijdse erkenning bestaat en dat de bestaande communautaire wetge- ving voorziet in aanpassingen in verband met de technologische ontwikkeling en de nieuwe diensten die worden aangeboden; dat derhalve van het grootste deel van de nationale voorschriften inzake telecommunicatiediensten geen kennis hoeft te worden gegeven uit hoofde van deze richtlijn omdat deze vallen onder de uitsluitingen van arti- kel 10, lid 1, of artikel 1, punt 5, van Richtlijn 83/189/EEG; dat nationale bepalingen die specifiek betrekking hebben op zaken waarvoor geen com- munautaire voorschriften zijn vastgesteld, evenwel gevolgen kunnen hebben voor het vrije verkeer van diensten in de informatiemaatschappij en dat van die bepalingen dan ook kennis moet worden gege- ven; (11) Overwegende dat het met betrekking tot andere, nog minder bekende terreinen van de informatie- maatschappij evenwel voorbarig zou zijn de natio- nale voorschriften te coördineren door middel van een uitgebreide of uitputtende communautaire har- monisatie van het materiële recht, omdat vorm en aard van de nieuwe diensten nog onvoldoende bekend zijn, er in dit stadium op het betrokken gebied nationaal nog geen specifieke wetgevingsar- beid plaatsvindt en de noodzaak en inhoud van een dergelijke harmonisatie in het licht van de interne markt op dit moment nog niet vastgesteld kunnen worden; (12) Overwegende dat het derhalve noodzakelijk is de goede werking van de interne markt te behouden en het risico van het weer uiteenvallen daarvan te voorkomen door het instellen van een procedure voor informatie, overleg en bestuurlijke samenwer- king met betrekking tot nieuwe ontwerpen van voorschriften; dat een dergelijke procedure met name ertoe kan bijdragen dat het Verdrag, inzon- derheid de artikelen 52 en 59, doelmatig wordt toegepast en in voorkomend geval de behoefte aan communautaire bescherming van een algemeen belang wordt vastgesteld; dat de betere toepassing van het Verdrag die door een dergelijke informa- tieprocedure mogelijk gemaakt wordt, er boven- dien toe leidt dat de behoefte aan communautaire voorschriften beperkt blijft tot het strikt noodzake- lijke en niet verder gaat dan nodig is voor de interne markt en de bescherming van doelstellingen van algemeen belang; dat ondernemingen dankzij deze informatieprocedure meer profijt kunnen trek- ken van de voordelen die de interne markt biedt; (13) Overwegende dat Richtlijn 83/189/EEG dezelfde doelstellingen nastreeft en dat deze procedure doel- matig is en de meest complete voor het bereiken van deze doelstellingen; dat de ervaringen met de uitvoering van Richtlijn 83/189/EEG en de daarin voorgeschreven procedures kunnen worden toege- past op ontwerpen van regels betreffende de dien- sten van de informatiemaatschappij; dat de daarin voorgeschreven procedure inmiddels goed bekend is bij de nationale overheden; (14) Overwegende voorts dat in overeenstemming met artikel 7 A van het Verdrag de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat, waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal gewaarborgd is en dat Richtlijn 83/189/ in een procedure voor EEG slechts voorziet bestuurlijke samenwerking zonder harmonisatie van regels van materieel recht; (15) Overwegende dat een wijziging van Richtlijn 83/ 189/EEG, met het oog op de toepassing ervan op ontwerpen van voorschriften betreffende de dien- sten van de informatiemaatschappij, bijgevolg de meest geschikte aanpak is om wat betreft het rechtskader voor de diensten van de informatie- maatschappij op doelmatige wijze in de behoefte aan doorzichtigheid op de interne markt te voor- zien; (16) Overwegende dat met name voorzien moet worden in kennisgeving van regels die in de toekomst kunnen evolueren; dat juist diensten die op afstand, langs elektronische weg en op individueel verzoek van een afnemer worden verricht (diensten van de informatiemaatschappij), gezien hun ver- scheidenheid en hun toekomstige ontwikkeling, waarschijnlijk de meeste nieuwe regels en voor- schriften zullen vergen en doen ontstaan; dat daarom bepaald moet worden dat van ontwerpen van regels en voorschriften die op deze diensten betrekking hebben, kennis moet worden gegeven; C 62/50 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 2. 98 (17) Overwegende dat derhalve kennis moet worden gegeven van specifieke regels betreffende de toe- gang tot en de uitoefening van dienstenactiviteiten die wellicht verricht worden op de hierboven omschreven wijze, ook als die regels deel uitmaken van voorschriften van meer algemene aard; dat evenwel van algemene voorschriften die geen speci- fiek op die diensten betrekking hebbende bepalin- gen bevatten, geen kennis hoeft te worden gege- ven; (18) Overwegende dat onder regels betreffende de toe- gang tot en de uitoefening van dienstenactiviteiten verstaan moet worden, regels waarin eisen worden gesteld aan de diensten van de informatiemaat- schappij, zoals die betreffende dienstverleners, diensten en afnemers van diensten die betrekking hebben op een economische activiteit die langs elektronische weg, op afstand en op individueel verzoek van de afnemer van de dienst verricht kan worden; dat hieronder bijvoorbeeld regels vallen die betrekking hebben op de vestiging van dienst- verleners en inzonderheid regels betreffende het verlenen van machtigingen of vergunningen; dat onder een regel die specifiek op de diensten van de informatiemaatschappij betrekking heeft, wordt verstaan een bepaling die op die diensten betrek- king heeft, ook al is de betrokken bepaling onder- deel van een voorschrift met een algemene strek- king; dat daarentegen geen maatregelen bedoeld worden die rechtstreeks en individueel betrekking hebben op bepaalde afnemers (zoals bijvoorbeeld telecommunicatievergunningen); (19) Overwegende dat onder diensten, in de zin van artikel 60 van het Verdrag zoals geïnterpreteerd in de jurisprudentie van het Hof van Justitie, verstaan moet worden, dienstverrichtingen welke gewoon- lijk tegen vergoeding geschieden; dat hiervan geen sprake is bij activiteiten die de staat zonder econo- mische tegenprestatie verricht in het kader van zijn taak op met name sociaal en cultureel gebied en de gebieden voorlichting en justitie; dat de nationale voorschriften inzake deze activiteiten derhalve niet onder de definitie van artikel 60 van het Verdrag en dus ook niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn vallen; (20) Overwegende dat deze richtlijn geen afbreuk doet aan het toepassingsgebied van Richtlijn 89/552/EG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuurs- rechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (1), zo- als gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Euro- pees Parlement en de Raad (2), of eventuele toe- komstige wijzigingen daarvan; (21) Overwegende dat deze richtlijn in geen geval betrekking heeft op de ontwerpen van nationale bepalingen tot omzetting van de inhoud van vige- rende of toekomstige communautaire richtlijnen, aangezien die ontwerpen reeds apart behandeld worden; dat deze richtlijn daarom geen betrekking heeft op nationale voorschriften tot omzetting van Richtlijn 89/552/EG zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG of bij eventuele toekomstige wijzigingen, noch op de nationale voorschriften tot omzetting van, of later vastgesteld in het kader van Richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor alge- mene machtigingen en individuele vergunningen in de telecommunicatiesector (3); (22) Overwegende bovendien dat moet worden voorzien in uitzonderingsgevallen waarin de nationale voor- schriften inzake de diensten van de informatie- maatschappij onverwijld kunnen worden aangeno- men; dat die mogelijkheid alleen moet openstaan wanneer daar dringende redenen voor zijn wegens een ernstige en onvoorzien situatie, met name een situatie die vooraf niet bekend was en die niet het gevolg is van een optreden van de autoriteiten van de betrokken lidstaat, zulks om geen afbreuk te doen aan het voorafgaande overleg en de bestuur- lijke samenwerking die met deze richtlijn worden beoogd; (23) Overwegende dat uitstel door een lidstaat van aanneming van een ontwerpregel betreffende dien- sten met twaalf maanden — en eventueel met achttien maanden in geval van een gemeenschappe- lijk standpunt van de Raad — alleen dan dienstig is indien het ontwerp betrekking heeft op een materie die behandeld wordt in een voorstel voor een richtlijn, verordening of beschikking dat de Commissie reeds bij de Raad heeft ingediend; dat die uitstelverplichting door de Commissie slechts aan de betrokken lidstaat kan worden tegengewor- pen indien het ontwerp van nationale regel bepa- lingen bevat die niet stroken met de inhoud van het Commissievoorstel; (24) Overwegende dat het vaststellen van een kader voor informatie en overleg in communautair ver- band, zoals het kader dat door deze richtlijn tot stand gebracht wordt, een voorwaarde is voor een coherente en doeltreffende deelname van de Euro- pese Gemeenschap aan de behandeling in interna- tionaal verband van vraagstukken die betrekking hebben op aspecten van de regelgeving voor de diensten van de informatiemaatschappij; (25) Overwegende dat het in het kader van de toepas- sing van Richtlijn 83/189/EEG dienstig is dat het (1) PB L 298 van 17. 10. 1989, blz. 23. (2) PB L 202 van 30. 7. 1997, blz. 1. (3) PB L 117 van 7. 5. 1997, blz. 15. 26. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 62/51 comite´ van artikel 5 speciaal bijeenkomt voor de bespreking van de vraagstukken in verband met de diensten van de informatiemaatschappij; Een indicatieve lijst van niet onder deze defini- tie vallende diensten staat in bijlage III. (26) Overwegende dat in dit verband dient te worden gememoreerd dat de betrokken lidstaat steeds, wanneer van een nationale maatregel in de ont- werpfase ook uit hoofde van een ander commu- nautair rechtsinstrument kennis moet worden gege- ven, uit hoofde van dat andere rechtsinstrument een eenmalige kennisgeving kan doen, met de ver- melding dat die kennisgeving ook als kennisgeving in het kader van deze richtlijn dient, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 83/189/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1. De titel wordt vervangen door: „Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschap- pij”. 2. Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd: a) het volgende nieuwe punt 2 wordt ingevoegd: „2. „dienst”: elke dienst van de informatiemaat- schappij, dat wil zeggen elke dienst die gewoonlijk tegen vergoeding, langs elektroni- sche weg, op afstand en op individueel ver- zoek van een afnemer van diensten verricht wordt. In deze definitie wordt verstaan onder: — „op afstand”: een dienst die geleverd wordt zonder dat de partijen gelijktijdig aanwezig zijn, — „langs elektronische weg”: een dienst die verzonden en ontvangen wordt via elek- tronische apparatuur voor de verwerking (met inbegrip van digitale compressie) en de opslag van gegevens, en die geheel via draden, radio, optische middelen of andere elektromagnetische middelen wordt verzonden, doorgeleid en ontvan- gen, — „op individueel verzoek van een afnemer van diensten”: een dienst die op individueel verzoek via de transmissie van gegevens wordt geleverd. Deze richtlijn geldt niet voor: — radio-omroepdiensten, — televisieomroepdiensten bedoeld in artikel 1, punt a), van Richtlijn 89/552/EEG (*). (*) PB L 298 van 17. 10. 1989, blz. 23. Richt- lijn gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG (PB L 202 van 30. 7. 1997, blz. 60). ”; b) de punten 2 en 3 worden respectievelijk de punten 3 en 4; c) een nieuw punt 5 wordt ingevoegd: „5. „regel betreffende diensten”: een algemene eis betreffende de toegang tot en de uitoe- fening van dienstenactiviteiten als bedoeld in punt 2, met name bepalingen met betrekking tot de dienstverlener, de dien- sten en de afnemer van diensten, met uit- zondering van regels die niet specifiek betrekking hebben op de in datzelfde punt gedefinieerde diensten. Deze richtlijn geldt niet voor regels betref- fende zaken die vallen onder een commu- nautaire regeling inzake telecommunicatie- diensten, zoals omschreven in Richtlijn 90/ 387/EEG (*). Deze richtlijn geldt niet voor regels betref- fende zaken die vallen onder een commu- nautaire regeling inzake financiële diensten, als genoemd in de indicatieve lijst van bijlage IV bij deze richtlijn. Deze richtlijn geldt niet voor regels die uitgevaardigd zijn door of voor geregle- menteerde markten in de zin van Richtlijn 93/22/EEG, andere markten of instellingen die compensatie- of verrekeningsverrichtin- gen voor die markten doen, met uitzonde- ring van artikel 8, lid 3, van onderhavige richtlijn. Voor deze definitie: — wordt een regel geacht specifiek betrek- king te hebben op de diensten van de informatiemaatschappij wanneer die re- gel gezien de motivering en de tekst van het dispositief, in zijn totaliteit of in enkele specifieke bepalingen specifiek tot doel heeft die diensten uitdrukkelijk en gericht te reglementeren, C 62/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 2. 98 — wordt een regel geacht specifiek betrek- king te hebben op de diensten van de informatiemaatschappij het slechts impliciet of incidenteel op die diensten van toepassing is; indien (*) PB L 192 van 24. 7. 1990, blz. 1. Richt- lijn gewijzigd bij Richtlijn 97/51/EG (PB L 295 van 29. 10. 1997, blz. 23). ”; d) de punten 4 tot en met 8 worden respectievelijk de punten 6 tot en met 10; e) punt 9 wordt het volgende nieuwe punt 11: „11. „technisch voorschrift”: een technische spe- cificatie of andere eis of een regel betref- fende diensten, met inbegrip van de erop toepasselijke bestuursrechtelijke bepalingen die de jure of de facto moeten worden nageleefd voor de verhandeling, de dienst- verrichting, de vestiging van een verrichter van diensten of het gebruik in een lidstaat of in een groot deel van een lidstaat, alsmede de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin- gen, behoudens die bedoeld in artikel 10, van de lidstaten waarbij de vervaardiging, de invoer, de verhandeling of het gebruik van een product dan wel de verrichting of het gebruik van een dienst of de vestiging als dienstverlener wordt verboden. De facto technische voorschriften zijn met name: — wettelijke of bestuursrechtelijke bepalin- gen van een lidstaat die hetzij verwijzen naar technische specificaties, andere ei- sen of regels betreffende diensten, hetzij naar beroepscodes of codes voor goede praktijken die zelf verwijzen naar techni- sche specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten waarvan de nale- ving een vermoeden geeft met de voor- schriften welke bij deze wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen zijn vast- gesteld, in overeenstemming te zijn, — vrijwillige overeenkomsten waarbij de overheid partij is en die in het algemeen belang gericht zijn op de naleving van technische specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten, met uitslui- ting van bestekken voor overheidsop- drachten, — technische specificaties of andere eisen of regels betreffende diensten die verbon- den zijn met fiscale of financiële maatre- gelen die het verbruik van producten of het gebruik van diensten beïnvloeden, doordat zij de naleving van die techni- sche specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten aanmoedigen; hier- onder vallen niet de technische specifica- ties, andere eisen of regels betreffende diensten die samenhangen met de natio- nale stelsels van sociale zekerheid. Hieronder vallen de technische voorschriften die worden vastgesteld door de door de instanties die zijn lidstaten aangewezen opgenomen in de lijst welke door de Com- missie voor. (*) moet worden opgesteld in het kader van het in artikel 5 bedoelde comite´. Wijziging van die lijst geschiedt volgens dezelfde procedure. (*) Datum bedoeld in artikel 2, lid 1, eerste alinea van deze richtlijn. ”; f) punt 10) wordt het volgende nieuwe punt 12), waarvan de eerste alinea wordt vervangen door de volgende tekst: „12. „ontwerp voor een technisch voorschrift”: de tekst van een technische specificatie, een andere eis of een regel betreffende diensten, met inbegrip van bestuursrechtelijke bepa- lingen, die is uitgewerkt met de bedoeling deze als technisch voorschrift vast te stellen of uiteindelijk te doen vaststellen, en die zich in een stadium van voorbereiding bevindt waarin het nog mogelijk is daarin ingrijpende wijzigingen aan te brengen. ”. 3. Aan artikel 6, lid 1, wordt een nieuwe alinea toege- voegd: „Het comite´ komt in een bijzondere samenstelling bijeen om de vraagstukken in verband met de dien- sten van de informatiemaatschappij te bespreken. ”. 4. In artikel 8, lid 1, wordt de zesde alinea vervangen door: „Wat de in artikel 1, punt 11, tweede alinea, derde streepje, bedoelde technische specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten betreft, kunnen de opmerkingen of uitvoerig met redenen omklede advie- zen van de Commissie of van de lidstaten alleen 26. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 62/53 betrekking hebben op het aspect dat eventueel een belemmering vormt voor het handelsverkeer of, wat de regels betreffende diensten betreft, het vrije verkeer van diensten of de vrije vestiging, doch niet op het fiscale of financiële aspect van de maatregel. ”. 5. Artikel 9 wordt als volgt gewijzigd: a) de leden 2 en 3 worden vervangen door: „2. De lidstaten — stellen de goedkeuring van een ontwerp voor een technisch voorschrift in de vorm van een vrijwillige overeenkomst in de zin van artikel 1, punt 11, tweede alinea, tweede streepje, met vier maanden uit, — stellen de goedkeuring van elk ander ontwerp voor een technisch voorschrift onverminderd de leden 3, 4 en 5 (met uitsluiting van ontwer- pen inzake diensten) met zes maanden uit, te rekenen vanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 8, lid 1, bedoelde mededeling ont- vangt, indien de Commissie of een andere lidstaat binnen een termijn van drie maanden na die datum in een uitvoerig met redenen omkleed advies te kennen geeft, dat de beoogde maatregel aspecten bezit die eventueel belemmeringen kun- nen opleveren voor het vrije verkeer van goederen in het kader van de interne markt; — stellen onverminderd de leden 4 en 5, de goedkeuring van een ontwerp voor een regel betreffende diensten met vier maanden uit, te rekenen vanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 8, lid 1, bedoelde mededeling ontvangt, indien de Commissie of een andere lidstaat binnen een termijn van drie maanden na die datum in een uitvoerig met redenen omkleed advies te kennen geeft, dat de beoogde maatregel aspecten bezit die eventuele belemmeringen kunnen opleveren voor het vrije verkeer van diensten of voor de vrijheid van vestiging van verrichters van diensten in het kader van de interne markt. Wat ontwerpen voor regels betreffende diensten betreft, kunnen de uitvoerig met redenen omklede adviezen van de Commissie of van de lidstaten geen afbreuk doen aan maatregelen inzake het cultuurbeleid, met name op audiovisueel gebied, die de lidstaten overeenkomstig het Gemeen- schapsrecht kunnen nemen, rekening houdend met hun taalkundige verscheidenheid, specifieke natio- nale en regionale kenmerken en hun cultuurbezit. De betrokken lidstaat doet de Commissie verslag over het gevolg dat hij voornemens is aan derge- lijke uitvoerig met redenen omklede adviezen te geven. De Commissie geeft haar commentaar op deze reactie. 3. De lidstaten stellen de goedkeuring van een ontwerp voor een technisch voorschrift, met uit- sluiting van ontwerpen voor regels betreffende diensten, met twaalf maanden uit, te rekenen vanaf de datum waarop de Commissie de in artikel 8, lid 1, bedoelde mededeling ontvangt, indien de Commissie binnen een termijn van drie maanden na die datum te kennen geeft op dit gebied overeenkomstig artikel 189 van het Ver- drag een richtlijn, een verordening of een beschik- king te willen voorstellen of vaststellen. ”; b) lid 7 wordt vervangen door: „7. De leden 1 tot en met 5 zijn niet van toepassing als een lidstaat: — om dringende redenen wegens een ernstige en onvoorziene situatie die verband houdt met de bescherming van de gezondheid van mens en dier, de bescherming van planten, of de veilig- heid, en in het geval van regels betreffende diensten, ook met de bescherming van de openbare orde, met name de bescherming van minderjarigen, op zeer korte termijn technische voorschriften moet uitwerken en deze onmid- dellijk daarop moet vaststellen en invoeren, zonder dat raadpleging mogelijk is, of — om dringende redenen wegens een ernstige situatie die verband houdt met de bescherming van de veiligheid en de integriteit van het financiële systeem, met name de bescherming van deposanten, beleggers en verzekerden, regels betreffende financiële diensten moet vaststellen en onverwijld moet invoeren. In de in artikel 8 bedoelde mededeling vermeldt deze lidstaat de redenen voor de urgentie van de betrokken maatregelen. De Commissie spreekt zich zo spoedig mogelijk uit over de mededeling. Zij neemt de nodige maatregelen in geval van misbruik van deze procedure. Het Europees Parle- ment wordt door de Commissie op de hoogte gehouden. ”. 6. Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1, eerste en tweede streepje, worden vervangen door: „— zich voegen naar dwingende communautaire besluiten die de aanneming van technische voorschriften of regels betreffende diensten tot gevolg hebben, C 62/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 2. 98 — voldoen aan de uit een internationale over- eenkomst voortvloeiende verplichtingen die de aanneming van gemeenschappelijke techni- sche voorschriften of regels betreffende dien- sten in de Gemeenschap tot gevolg heb- ben,”; b) in lid 1 wordt het zesde streepje vervangen door: „— zich beperken tot wijziging van een technisch voorschrift in de zin van artikel 1, punt 11, overeenkomstig een verzoek van de Commis- sie, teneinde een belemmering voor het han- delsverkeer of, wat betreft regels betreffende diensten, voor het vrije verkeer van diensten op te heffen. ”; c) de leden 3 en 4 worden vervangen door: „3. Artikel 9, leden 3 tot en met 6, is niet van toepassing op de in artikel 1, punt 11), tweede alinea, bedoelde vrijwillige overeenkomsten. 4. Artikel 9 is niet van toepassing op de in artikel 1, punt 11, tweede alinea, derde streepje, bedoelde technische specificaties, andere eisen of regels betreffende diensten. ”. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3 Uiterlijk twee jaar na de in artikel 2, lid 1, eerste alinea, bedoelde datum legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een evaluatie voor van de toepas- sing van Richtlijn 83/189/EEG, met name in het licht van de technische ontwikkeling en de ontwikkeling van de markt voor de diensten bedoeld in artikel 1, punt 2. Uiterlijk drie jaar na in artikel 2, lid 1, eerste alinea, bedoelde datum dient de Commissie in voorkomend geval bij het Europees Parlement en de Raad voorstellen in tot wijziging van de richtlijn. Te dien einde houdt de Commissie rekening met de opmerkingen die haar eventueel door de lidstaten worden toegezonden. Artikel 4 7. De aan deze richtlijn gehechte bijlagen III en IV worden toegevoegd. Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 2 Artikel 5 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuurs- rechtelijke bepalingen in werking treden om voor. (*) aan deze richtijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing wor- den vastgesteld door de lidstaten. Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te. Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (*) 12 maanden na de datum van inwerkingtreding van de richtlijn. 26. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 62/55 BIJLAGE „BIJLAGE III INDICATIEVE LIJST VAN DIENSTEN DIE NIET ONDER ARTIKEL 1, PUNT 2), TWEEDE ALINEA VALLEN 1. Diensten die niet „op afstand” worden geleverd Diensten die in de fysieke aanwezigheid van de verrichter en de afnemer worden verricht, ook wanneer daarbij elektronische apparatuur wordt gebruikt: a) onderzoek of behandeling in de spreekkamer van een arts met behulp van elektronische apparatuur, in de fysieke aanwezigheid van de patiënt; b) raadpleging van een elektronische catalogus in een winkel, in de fysieke aanwezigheid van de klant; c) reservering van een vliegtuigticket via een computernetwerk in een reisagentschap, in de fysieke aanwezigheid van de klant; d) beschikbaarstelling van elektronische spelletjes in een speelhal in de fysieke aanwezigheid van de gebruiker. 2. Diensten die niet „langs elektronische weg” worden geleverd — Diensten met een materiële inhoud, ook wanneer daarbij elektronische apparatuur wordt gebruikt: a) automaten (bankbiljetten, treinkaartjes), b) toegang tot wegennetten, parkeerplaatsen enz. waarvoor betaald moet worden, ook wanneer de toegang en/of de correcte betaling wordt gecontroleerd door middel van elektronische apparatuur aan de ingang en/of uitgang, — Off line-diensten: verspreiding van cd-rom’s of software op disketten, — Diensten die niet via elektronische systemen voor de opslag en verwerking van gegevens worden geleverd: a) spraaktelefoniediensten; b) fax-/telexdiensten; c) diensten die via spraaktelefonie of fax worden verricht; d) raadpleging van een arts via telefoon/fax; e) raadpleging van een advocaat via telefoon/fax; f) direct marketing via telefoon/fax. 3. Diensten die niet „op individueel verzoek van een afnemer van diensten” worden geleverd Diensten die via de verzending van gegevens zonder individuele oproep worden verricht en bestemd zijn voor gelijktijdige ontvangst door een onbeperkt aantal ontvangers (point-to-multipoint-transmissie): a) televisieomroepdiensten (waaronder „near-video-on-demand”), bedoeld in artikel 1, punt a), van Richtlijn 89/552/EEG; b) radio-omroepdiensten; c) teletekst (via televisie). C 62/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 2. 98 INDICATIEVE LIJST VAN FINANCIËLE DIENSTEN, BEDOELD IN ARTIKEL 1, PUNT 5, DERDE ALINEA BIJLAGE IV — Beleggingsdiensten, — Verzekeringen en herverzekeringen, — Bankdiensten, — Transacties in verband met pensioenfondsen, — Diensten inzake termijntransacties of opties, Deze diensten omvatten in het bijzonder: a) de beleggingsdiensten bedoeld in de bijlage van Richtlijn 93/22/EEG (1), de diensten van collectieve beleggingsondernemingen, b) diensten in verband met werkzaamheden die onder de wederzijdse erkenning vallen en bedoeld worden in de bijlage van Richtlijn 89/646/EEG (2), c) transacties in verband met de verzekerings- en herverzekeringsactiviteiten bedoeld in: — artikel 1 van Richtlijn 73/239/EEG (3), — de bijlage bij Richtlijn 79/267/EEG (4), — Richtlijn 64/225/EEG (5), — Richtlijn 92/49/EEG (6) en Richtlijn 92/96/EEG (7). (1) PB L 141 van 11. 6. 1993, blz. 27. (2) PB L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 92/30/EEG (PB L 110 van 28. 4. 1992, blz. 52). (3) PB L 228 van 16. 8. 1973, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/49/EEG (PB L 228 van 11. 8. 1992, blz. 1). (4) PB L 63 van 13. 3. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/619/EEG (PB L 330 van 29. 11. 1990, blz. 50). (5) PB 56 van 4. 4. 1964, blz. 878/64. Richtlijn gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1973. (6) PB L 228 van 11. 8. 1992, blz. 1. (7) PB L 360 van 9. 12. 1992, blz. 1. ”. 26. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 62/57 MOTIVERING VAN DE RAAD I. INLEIDING 1. De Commissie heeft op 30 augustus 1996 een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad ingediend tot derde wijziging van Richtlijn 83/189/EEG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voor- schriften. 2. Het Europees Parlement heeft op 16 mei 1997 zijn advies in eerste lezing uitgebracht; het Economisch en Sociaal Comite´ bracht zijn advies uit op 20 maart 1997. Ingevolge het advies van het Europees Parlement heeft de Commissie op 18 november 1997 een gewijzigd voorstel ingediend. 3. Op 26 januari 1998 heeft de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld overeenkomstig artikel 189 B van het Verdrag. II. DOELSTELLING Dit voorstel heeft tot doel een informatie- en overlegprocedure tussen de Commissie en de lidstaten in te stellen voor eventuele in de toekomst te ontwerpen nationale wetgeving met betrekking tot de diensten van de informatiemaatschappij. Deze diensten vertegenwoordigen namelijk een zeer uitgebreid scala aan nieuwe activiteiten, die in de komende jaren aanzienlijk zullen worden uitgebreid, en die worden gekenmerkt door het feit dat zij op afstand via elektronische weg en op individueel verzoek van de geadresseerden worden verstrekt. (Het gaat bijvoorbeeld om elektronische kranten, zorgver- strekking op afstand, elektronische verkoop van goederen en diensten, interactieve spelletjes en amusement, vrijetijdsbesteding of onderwijs. ) De lidstaten zullen derhalve steeds vaker dienen op te treden om hun regelgeving aan te passen aan deze nieuwe diensten, op gevaar af dat uiteenlopende oplossingen worden gegeven en dat de interne markt aldus opnieuw wordt versnipperd. Het beoogde informatie- en overlegsysteem is er juist op gericht een dergelijk risico op te heffen. Concreet gezien beperkt het voorstel zich ertoe om de procedures van Richtlijn 83/189/EEG met betrekking tot de technische voorschriften inzake goederen uit te breiden tot de diensten van de informatiemaatschappij door die procedures aan de bijzondere kenmerken van deze diensten aan te passen. III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT 1. Algemene opmerkingen Algemeen gezien heeft de Raad in zijn gemeenschappelijk standpunt de door de Commissie voorgestelde doelstellingen, die door het Parlement worden gesteund, overgenomen. In zijn wijzigingen van het Commissievoorstel en in zijn houding ten aanzien van de amendementen van het Europees Parlement liet de Raad zich door het volgende leiden: — hij wenste rekening te houden met het zeer specifieke karakter van de diensten van de informatiemaatschappij; — hij wenste meer rekening te houden met de diversiteit van de situaties op nationaal niveau, met name op cultureel gebied; — hij wenste sommige bepalingen nader te omschrijven en te verduidelijken. C 62/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 2. 98 2. Specifieke opmerkingen a) Voornaamste in het Commissievoorstel aangebrachte wijzigingen om rekening te houden met het specifieke karakter van de diensten van de informatiemaat- schappij De Raad was van oordeel dat er in de huidige procedures voor goederen een aantal wijzigingen moest worden aangebracht om die procedures aan te passen aan de bijzondere kenmerken van de diensten van de informatiemaatschappij en om de efficiënte werking van het optreden van de nationale instanties dienaangaande te behouden. Deze wijzigingen hebben voornamelijk betrekking op de volgende punten: i) Status-quoclausule: artikel 1, punt 5 (betreffende artikel 9, leden 1 tot en met 5, van Richtlijn 83/189/EEG) Aangezien op het betrokken gebied dikwijls voorschriften op zeer korte termijn moeten worden aangenomen, voorziet het gemeenschappelijk standpunt in een uitstel van vier maanden voor de aanneming van een ontwerpregel betreffende diensten (wanneer de Commissie of een lidstaat zich verzet binnen drie maanden na de kennisgeving ervan) in plaats van zes maanden zoals voor ontwerpen met betrekking tot goederen (verplicht gemaakt uitstel). De status-quoperiode blijft daarentegen verlengd tot twaalf maanden wanneer het ontwerp betrekking heeft op een materie die valt onder een voorstel van de Commissie, en tot 18 maanden wanneer de Raad een gemeenschappelijk standpunt vaststelt. In overweging 23 van het gemeenschappelijk standpunt wordt evenwel gepreciseerd dat de uitstelverplichting van twaalf maanden door de Commissie slechts aan de betrokken lidstaat kan worden tegengeworpen indien het ontwerp van nationale regel bepalingen bevat die niet stroken met de inhoud van haar voorstel. Ook dient te worden gememoreerd dat het gemeenschappe- lijk standpunt niet meer voorziet in de mogelijkheid van een uitstel tot twaalf maanden ingeval de Commissie haar voornemen te kennen geeft een voorstel op het gebied van het nationaal ontwerp in te dienen. ii) Financiële diensten: artikel 1, punt 2, onder c), en punt 5, onder b) (betreffende artikel 1, lid 5 en artikel 9, lid 7, van Richtlijn 83/189/EEG) De Raad achtte het dienstig om de financiële diensten, waarvoor andere regels gelden dan voor andere diensten, aan bijzondere bepalingen te onderwerpen. Zo voorzag hij in: — de uitdrukkelijke uitsluiting van de regels betreffende zaken die reeds vallen onder een communautaire regeling inzake financiële diensten; in bijlage IV van het gemeenschappelijk standpunt staat een indicatieve lijst van de betrokken diensten; — de feitelijke uitsluiting van de regels voor gereglementeerde markten (voor- namelijk financiële beurzen), waarvoor alleen geldt dat de Commissie in kennis moet worden gesteld van de uiteindelijke tekst; — de onderwerping van de andere regels aan een iets soepelere regeling wat de urgentieprocedure betreft. iii) Bepalingen die bestemd zijn om de toepassing van de nieuwe richtlijn te vergemakkelijken Hoewel de Raad ernaar gestreefd heeft de diensten van de informatiemaatschap- pij zo nauwkeurig mogelijk te omschrijven, was hij er zich toch van bewust dat op een zo nieuw terrein praktische toepassingsproblemen kunnen rijzen. Hij vond het dan ook nuttig om een aantal bepalingen op te nemen om de uitlegging en toepassing van de richtlijn te vergemakkelijken. 26. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 62/59 Deze bepalingen zijn: — bijlage III van het gemeenschappelijk standpunt bevat een enuntiatieve maar zo volledig mogelijke lijst van diensten die niet onder de nieuwe richtlijn vallen; — in artikel 3 van het gemeenschappelijk standpunt wordt bepaald dat de Commissie uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn (1) aan het Europees Parlement en de Raad een evaluatie voorlegt van de toepassing van deze richtlijn. Daarin wordt ook bepaald dat de Commissie in voorko- mend geval uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn bij het Europees Parlement en de Raad voorstellen tot wijziging van deze richtlijn kan indienen; — de Commissie heeft zich ertoe verbonden om uiterlijk vier maanden na de aanneming van de richtlijn, na raadpleging van het bij Richtlijn 83/189/EEG ingestelde permanent comite´ een vademecum over de werking van de richtlijn aan te nemen; — er werd voorts akte van genomen dat de lidstaten, met name wanneer zij vragen of twijfels hebben over de noodzaak om van een technische regel kennis te geven, de Commissie steeds voor de kennisgeving kunnen raadple- gen; de Commissie heeft toegezegd zich zo spoedig mogelijk over dergelijke verzoeken te zullen uitspreken. b) Standpunt van de Raad ten aanzien van de amendementen van het Europees Parlement i) A m e n d e m e n t e n d i e g e h e e l o f g e d e e l t e l i j k i n h e t g e m e e n s c h a p p e - l i j k s t a n d p u n t z i j n o v e r g e n o m e n De Raad nam amendement nr. 11 letterlijk over en de amendementen nrs. 2, 19 en 20 wat het beginsel betreft. Voorts hield hij rekening met amendement nr. 14, tweede deel. De inhoud van amendement nr. 2 is overgenomen in overweging 4, die is aangevuld met een verwijzing naar de rechtspraak van het Hof van Justitie; de amendementen nrs. 19 en 20 zijn weergegeven in respectievelijk artikel 3 en overweging 19; met amendement nr. 14, tweede deel, is rekening gehouden in de tekst van artikel 1, punt 5, onder a), dat betrekking heeft op artikel 9, lid 2, vierde alinea, van Richtlijn 83/189/EEG. ii) N i e t i n h e t g e m e e n s c h a p p e l i j k s t a n d p u n t o v e r g e n o m e n a m e n d e - m e n t e n De Raad nam de amendementen nrs. 1, 4, 5, 8, 14, eerste deel, en 16 niet over en volgde daarmee het standpunt van de Commissie als weergegeven in haar gewijzigde voorstel. Wat de overige amendementen betreft, liet de Raad zich door het volgende leiden: — amendementen nrs. 3, 9 en 10: de Raad was van oordeel dat het niet dienstig is overwegingen op te nemen die geen motivering vormen voor in het dispositief opgenomen bepalingen; — amendement nr. 12: de Raad achtte het overbodig om de rechtsgrondslag voor de richtlijn in een overweging te rechtvaardigen; — amendementen nrs. 15 en 17: de Raad achtte een verwijzing naar de vrijheid van vestiging overbodig omdat deze reeds besloten ligt in de gekozen tekst; — amendement nr. 18: de Raad achtte het niet dienstig om in het dispositief van deze richtlijn algemene beschouwingen op te nemen over de ontwikke- ling van de markt van de nieuwe diensten en over eventuele initiatieven voor de toekomstige ontwikkeling daarvan. (1) De richtlijn wordt van toepassing twaalf maanden na de bekendmaking


title: Komisjoni määrus (EÜ) nr 202/98, 26. jaanuar 1998, millega muudetakse määrust (EMÜ) nr 4056/87, millega nähakse ette asutamislepingu II lisaga hõlmamata kaupade suhtes kohaldatava ekspordiprotseduuri rakendamiseks vajalikud analüüsimeetodid ja muud tehnilised sätted

eurovoc_concepts:
analytical chemistry
customs regulations
export
milk
milk fat
product quality

text: 03/22. kd ET Euroopa Liidu Teataja 31998R0202 28. 1. 1998 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA KOMISJONI MÄÄRUS (EÜ) nr 202/98, 26. jaanuar 1998, 245 L 21/5 millega muudetakse määrust (EMÜ) nr 4056/87, millega nähakse ette asutamislepingu II lisaga hõlmamata kaupade suhtes kohaldatava ekspordiprotseduuri rakendamiseks vajalikud analüüsi- meetodid ja muud tehnilised sätted EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON, ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE: võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, võttes arvesse nõukogu 23. juuli 1987. aasta määrust (EMÜ) nr 2658/87 tariifi- ja statistikanomenklatuuri ning ühise tolli- tariifistiku kohta, (1) viimati muudetud komisjoni määrusega (EÜ) nr 2509/97, (2) eriti selle artiklit 9, ning arvestades, et: nõukogu määrusega (EÜ) nr 3448/93 (3) hõlmatud toodete ühetaolise kohtlemise tagamiseks ühendusse importimisel tuleks muuta komisjoni määruse (EMÜ) nr 4056/87 (4) sätteid, mis käsitlevad piimarasvasisalduse kindlaksmääramist; selliste katsete eest vastutavates laborites läbiviidud uuringute ja katsete kohaselt on piimarasvasisalduse kindlaksmääramiseks kõige asjakohasem artiklis 1 sätestatud menetlus; käesoleva määrusega ettenähtud meetmed on kooskõlas tolli- seadustiku komitee tariifi- ja statistikanomenklatuuri osakonna arvamusega, Artikkel 1 Määruse (EMÜ) nr 4056/87 artikli 2 lõige 3 asendatakse järgmi- sega: “3. Piimarasvasisaldus Piimarasvasisaldus määratakse kindlaks meetodil, mis põhineb petrooleetriga ekstraheerimisel pärast soolhappega toimuvat hüdrolüüsi, millele järgneb rasvhapete metüül- estrite gaasikromatograafia. Piimarasvade täheldamisel arvu- tatakse nende massiprotsent nii, et metüülbutüraadi sisaldus massiprotsentides saadud tulemus korrutatakse 25ga, korrutatakse kõnealuse toote üldise rasvasisaldusega massi- protsentides ning jagatakse 100ga. ” Artikkel 2 Käesolev määrus jõustub 21. päeval pärast selle avaldamist Euroopa Ühenduste Teatajas. Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides. Brüssel, 26. jaanuar 1998 Komisjoni nimel komisjoni liige Mario MONTI (1) EÜT L 256, 7. 9. 1987, lk 1. (2) EÜT L 345, 16. 12. 1997, lk 44. (3) EÜT L 318, 20. 12. 1993, lk 18. (4) EÜT L 379, 31. 12. 1987, lk 29


title: Gewijzigd voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften en procedures voor de overbrenging naar een aantal niet- OESO-landen van bepaalde soorten afvalstoffen

eurovoc_concepts:
EU law
economic instrument for the environment
export of waste
third country
waste recycling

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN •ù •it -ir ir Brussel, 26. 01. 1998 COM(97) 685 def. 95/0029 (ACC) Gewijzigd voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften en procedures voor de overbrenging naar een aantal niet-OESO-landen van bepaalde soorten afvalstoffen. (door de Commissie overeenkomstig artikel 189 A, lid 2 van het EG-verdrag ingediend) TOELICHTING Achtergrond 1. Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 voorziet in een systeem voor de uitoefening van toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap. Deze verordening is op 6 mei 1994 in werking getreden. 2. Door deze verordening wordt in het Gemeenschapsrecht uitvoering gegeven aan twee door de Gemeenschap goedgekeurde internationale juridische instrumenten, te weten het Verdrag van Bazel van 22 maart 1989 inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan, en het besluit van de OESO-Raad van 30 maart 1992 betreffende het toezicht op de grensoverschrijdende ter nuttige overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen bestemd voor handelingen toepassing. 3. In Verordening (EEG) nr. 259/93 wordt een onderscheid gemaakt tussen afvalstoffen bestemd voor: * * definitieve "verwijdering" (bijv. door storten of verbranden), en "nuttige toepassing" (bijv. door recycling, gebruik als middel voor het opwekken van energie, enz. ). 4. Met betrekking tot voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen wordt in de Verordening verder onderscheid gemaakt tussen: * * * * de zogenaamde "groene" lijst van afvalstoffen opgenomen in bijlage II van de Verordening; de zogenaamde "oranje" lijst van afvalstoffen opgenomen in bijlage III; de zogenaamde "rode" lijst van afvalstoffen opgenomen in bijlage IV; en de (nog) in geen enkele lijst opgenomen afvalstoffen. 5. Deze mededeling heeft alleen betrekking op de overbrenging van de EG naar derde landen van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen van de "groene" lijst. 6. De Verordening is in het algemeen niet van toepassing op de overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen van de "groene" lijst. Dit niet van toepassing zijn steunt op bovengenoemd besluit van de OESO-Raad. Volgens de OESO levert de overbrenging van die afvalstoffen normaal geen risico voor het milieu op, indien de handeling voor nuttige toepassing behoorlijk wordt uitgevoerd in het land van bestemming. 7. De EG heeft dit standpunt evenwel niet aan de derde landen willen opdringen. In artikel 17 van de Verordening wordt daarom bepaald dat de Commissie de "groene" lijst ter kennis brengt van alle niet tot de OESO behorende landen, die landen vraagt of zij aanvaarden dat dergelijke afvalstoffen voor nuttige toepassing worden overgebracht zonder dat controleprocedures waarin de Verordening voorziet, worden toegepast, dan wel hen verzoekt aan te geven welke controleprocedures zij voorschrijven of wensen toe te passen. 8. In artikel 17, lid 3, wordt met betrekking tot de landen die duidelijk te kennen geven dat zij voor een aantal of voor alle soorten afvalstoffen van de "groene" lijst de toepassing van een van de controleprocedures van de Verordening voorschrijven of wensen, bepaald dat de Commissie, in overleg met ieder betrokken land en na het bij artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG ingestelde comité in kennis te hebben gesteld, beschikt welke van de controleprocedures van toepassing is. Een van de desbetreffende beschikkingen van de Commissie was die van 20 juli 1994 (Beschikking 94/575/EG van de Commissie, PB nr L 220 van 25. 8. 1994, blz. 15). 9. Een aantal landen hebben echter hetzij helemaal niet gereageerd op de door de Commissie gezonden verzoeken (gevolgd door minstens twee rappels), hetzij laten weten dat zij de overbrenging van een aantal soorten of ongeacht welke soort voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen van de "groene" lijst niet aanvaarden. Artikel 17, lid 1, bevat ten aanzien van die eventualiteit geen enkele bepaling. In de gegeven omstandigheden dient de Commissie op grond van artikel 17, lid 1, tweede alinea, aan de Raad passende voorstellen voor te leggen. Die voorstellen zijn vervat in bijgaand voorstel voor een verordening van de Raad. Inhoud van het voorstel 10. Wettelijke grondslag. Aangezien onderhavig voorstel uitsluitend op de handel met derde landen betrekking heeft, is in dit geval artikel 113 de wettelijke grondslag. 11. Landen die geen overbrenging van afvalstoffen aanvaarden. Een aantal landen hebben laten welen dal zij de overbrenging van een aantal dan wel alle soorten afvalstoffen van de "groene" lijst niet aanvaarden. De Commissie heelt na raadpleging van het Europees Parlement besloten de wensen van die landen te respecteren en geen toestemming te verlenen voor de uitvoer van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen van de "groene^ lijst. 12. Landen die niet hebben gereageerd. Het algemeen beginsel waarin Verordening (EEG) nr. 259/93 met betrekking tot de uitvoer van afvalstoffen van de groene lijst voorziet, is dat het gaat om gewone commerciële transacties tenzij het land van bestemming een ander standpunt inneemt of andere voorwaarden hanteert. Bijgevolg zouden landen die op het verzoek van de Commissie ter zake niet hebben gereageerd, verder overeenkomstig dit algemeen beginsel moeten worden behandeld in combinatie met een systeem voor de automatische afgifte vooraf van uitvoervergunningen, zodat de EG op de omvang van dat soort uitvoer naar die landen toezicht kan houden. Daarom wordt voorgesteld de procedure voor de zogenaamde "rode" lijst toe te passen op de landen die niet hebben gereageerd. 13. ACS-landcn. De overbrenging van de in de lijsten van bijlagen 1 en II van hel Verdrag van Bazel opgenomen afvalstoffen naar ACS-landen is op grond van artikel 39 van de Vierde ACS-EEG-Overeenkomst verboden. Een zeer beperkt aantal van de in de "groene" lijst opgenomen stoffen zouden onder dit verbod kunnen vallen. De voorgestelde ontwerp-verordening voorziet in de uitsluiting van al die stoffen uit het toepassingsgebied van de verordening. 14. Herziening. De Commissie stelt met betrekking tot de controlesystemen waarin de voorgestelde ontwerp-verordening voorziet, herzieningsmogelijkheden voor, omdat zij van oordeel is dat rekening moet worden gehouden met het dynamisch karakter van de beleidslijnen inzake afvalbeheer in het algemeen. Verordening (EEG) nr. 259/93 voorziet reeds in een gelijksoortige herziening met betrekking tot de uitvoer van gevaarlijk afval naar de landen die niet tot het Verdrag van Bazel zijn toegetreden. Een herziening van het systeem waarop bijgaand voorstel betrekking heeft, zou gelijktijdig kunnen plaatshebben. in een eenvoudige 15. Eenvoudige wijzigingsprocedure. Het voorstel voorziet wijzigingsprocedure, waardoor de Commissie in staat zou zijn in overleg met het desbetreffende comité te besluiten tot het wijzigen van de controleprocedure voor één of verschillende landen waarop onderhavig voorstel betrekking heeft. Daardoor zal een aanpassing mogelijk zijn wanneer na het in werking treden van de Verordening van de Raad een reactie wordt ontvangen van een land dat vroeger niet heeft gereageerd, of wanneer een land dat een bepaald standpunt heeft bekendgemaakt, dat standpunt wijzigt. De EG zal daardoor eveneens in staat zijn eventueel rekening te houden met andere factoren, zoals bijvoorbeeld de toekenning door een derde land van een minder gunstige behandeling aan transporten uit de EG dan aan transporten van elders. te hechten aan de voorgestelde verordening 16. Op grond van bovenstaande toelichtingen beveelt de Commissie de Raad aan zijn goedkeuring tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften en procedures die van toepassing zijn op (a) de landen die geen transporten van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen van de "groene" lijst uit de EG wensen te ontvangen, en (b) de landen die niet op de brieven van de EG hebben gereageerd. Gewijzigd voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften en procedures voor de overbrenging naar een aantal niet-OESO-landen van bepaalde soorten afvalstoffen. DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113, Gezien liet voorstel van de Commissie1, Overwegende dat op grond van artikel i, lid 3, sub a), van Verordening (EEG) 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap2, gewijzigd bij Beschikking 94/721/EG van de Commissie , de overbrenging van afvalstoffen die alleen bestemd zijn voor nuttige toepassing en in bijlage II worden genoemd, niet onder de bepalingen van die Verordening valt, behoudens voor zover inter alia bepaald in artikel 17, leden 1, 2 en 3; lid 17, Overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel I, van Verordening (EEG) 259/93 de lijst van afvalstoffen opgenomen in bijlage II bij die verordening ter kennis heeft gebracht van Alle landen waarop het besluit van de OESO- Raad van 30 maart 1992 betreffende het toezicht op de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen bestemd voor handelingen 1er nuttige toepassing niet toepasselijk is, en die landen heelt gevraagd te bevestigen dat /ij als land van bestemming dergelijke afvalstoffen niet aan controle onderwerpen, dan wel aan te geven of dergelijke afvalstoffen moeten worden onderworpen aan de procedures die gelden voor de in bijlage III en IV van de Verordening genoemde afvalstoffen, of aan de procedure van artikel 15; Overwegende dat een aantal landen te kennen heeft gegeven dat dergelijke afvalstoffen aan een van genoemde controleprocedures moeten worden onderworpen en dat de Commissie op grond van artikel 17, lid 3, van Verordening (EEG) 259/93 op 20 juli 1994 met het oog op de vaststelling van de passende controleprocedures Beschikking 94/575/EG4 heeft gegeven; Overwegende dat op grond van het bepaalde in de tweede alinea van artikel 17, lid 1, van Verordening (EEG) 259/93 de Commissie, indien zij bovenbedoelde bevestiging niet ontvangt, aan de Raad passende voorstellen dient voor te leggen; dal de overbrenging van bedoelde afvalstoffen vanuit de Gemeenschap bijgevolg op communautair niveau moet PB nr. L 30 van 6. 2. 1993, blz. 1. PB nr. L 288 van 9. 11. 1994, blz. 36. PB nr. L 220 van 25. 8. 1994, blz. 15. worden geregeld door de vaststelling van passende gemeenschappelijke voorschriften en procedures voor de uitvoer ervan; Overwegende dat de wensen van een aantal landen die hebben geantwoord dat zij de overbrenging van sommige dan wel alle soorten afvalstoffen van de lijst van bijlage II van Verordening (EEG) nr. 259/93 niet aanvaarden, moeten worden gerespecteerd en dat die soorten afvalstoffen derhalve niet naar die landen kunnen worden uitgevoerd; Overwegende dat het wenselijk is een regeling te treffen voor landen die niet hebben gereageerd, ten einde die landen in staat te stellen elk transport afzonderlijk te evalueren; dat er niet mag worden van uitgegaan dat niet-reageren gelijkstaat met instemmen; Overwegende dat de landen die hebhen geantwoord dat zij de overbrenging van sommige dan wel alle soorten afvalstoffen van de lijst van bijlage II niet aanvaarden en cle_lliiju je n die niet hebben geantwoord hun standpunt mogelijk zullen wijzigen of in de toekoms t zullen antwoorden en dat daarom in het kader van een comitologie-proceduie een mechanisme moet bestaan om deze verordening aan te passen; Overwegende dat Verordening (EG) 120/97 de overbrenging van voor recycling bestemde gevaarlijke afvalstoffen verbiedt; dat bepaalde categorieën afvalstoffen genoemd in bijlage II van Verordening (EEG) 259/93 als gevaarlijk moeten worden beschouwd en van het toepassingsgebied van deze verordening moeten worden uitgesloten; Overwegende dat de Commissie bijlage V van Verordening (EEG) 259/93 moet aanvullen met de categorieën afvalstoffen die door hel Verdrag van Ba/el en de lijst van gevaarlijke afvalstoffen van de Unie' als gevaarlijk zijn aangemerkt en Verordening (ECï) 120/97 dienovereenkomstig moet aanpassen ; Overwegende dat, wat de overbrenging naar ACS-landen betreft, de uitvoer van alle afvalstoffen opgenomen in de lijsten van bijlagen I en II van het Verdrag van Bazel op grond van artikel 39 van de Vierde ACS-EEG-Overeenkomst verboden is; Overwegende dat een aantal afvalstoffen zijn opgenomen; in bijlage II van Verordening (EEG) nr. 259/93 Overwegende dat in dat geval en met het oog op de nakoming van de internationale verbintenissen van de Gemeenschap duidelijk moet worden gesteld dat die afvalstoffen van het toepassingsgebied van deze Verordening en haar bijlagen /ijn uitgesloten; Overwegende dat de regelingen waarop deze Verordening betrekking heeft, door de Commissie geregeld zouden moeten worden herzien; IEEIT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel I PB nr. L 22 van 24. 1. 1997,blz. 14. PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 20. De uitvoer van afvalstoffen opgenomen in bijlage II van Verordening (EEG) 259/93 en genoemd in bijlage A naar landen vermeld in bijlage A is verboden. Artikel 2 De op de afvalstoffen van bijlage IV van Verordening (EEG) nr. 259/93 toepasselijke controleprocedure is van toepassing op de uitvoer naar de in bijlage B genoemde landen met betrekking tot de uitsluitend voor nuttige toepassing bestemde en in bijlage II van die Verordening genoemde categorieën afvalstoffen. Artikel 3 Transporten naar de ACS-landen zijn slechts toegestaan voor zover de Vierde ACS-EEG- Overeenkomst ze niet verbiedt. Artikel 4 in hel kader van deze Verordening Op verzoek van het land van bestemming of in het geval van een wijziging van de omstandigheden kan de toepasselijke controleprocedure worden gewijzigd. De Commissie kan na overleg met het land van bestemming en in overeenstemming mei de procedure van artikel IS van Richtlijn 75/442/EEG7 bepalen welke procedure wordt toegepasl, d. w. z. die voor gewone commerciële transacties met of zonder het systeem van voorafgaande automatische uitvoervergunningen waarin artikel 17, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 259/93 voorziet, dan wel de op bijlagen III en IV van die Verordening toepasselijke procedure of de procedure van artikel 15 van die Verordening. Artikel 5 De in deze Verordening vastgelegde controleprocedures worden met inachtneming van de opgedane ervaring door de Commissie periodiek, maar voor het eerst niet later dan 31 december 1998, herzien. De Commissie kan, onverminderd de bepalingen van artikel 4. bij de Raad nieuwe voorstellen indienen, indien zij op grond van de resultaten van de herziening tot de wenselijkheid daarvan concludeert. De Commissie herziet en wijzigt deze verordening zo spoedig mogelijk en uiterlijk voor 1 januari 1998 overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG ten d!. UJV% haar in overeenstemming te brengen met Verordening 259/93, als g,c w jj/i g^l bij Verordening 120/97, inzonderheid met bijlage V van eerstgenoemde verordening. Artikel 6 Deze Verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. PB nr. L 194 van 25. 7. 1975, blz. 39. (o Deze Verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter BULAGEA Landen en gebieden welke aan de Commissie hebben medegedeeld dat zij de toepassing bestemde overbrenging van bepaalde categorieën voor nuttige afvalstoffen opgenomen in bijlage II (de "groene" lijst) van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad niet aanvaarden, met vermelding van bedoelde categorieën afvalstoffen van bijlage II. De overbrenging naar die landen en gebieden van deze categorieën afvalstoffen dient te worden verboden. ANDORRA: A 11e soorten van bijlage I DE BAHAMA'S: A 11e soorten van bijlage I BARBADOS: A 11e soorten van bijlage I BELIZE: BENIN: A Ile soorten van bijlage 1 A lic soorten van bijlage I BHUTAN: He soorten van bijlage I A BOLIVIA: 11e soorten van bijlage I A BOTSWANA: 11e soorten van bijlage I A BURKINA FASO: A 11e soorten van bijlage I KAAPVERDIË: 11e soorten van bijlage I A TSJAAD: 11e soorten van bijlage I A CHILI: 11e soorten van bijlage I A COLOMBIA: 1. Van afdeling GA ("afval van metalen en legeringen daarvan in metallische, zich niet verspreidende, vorm"): a) de volgende afvalstoffen en restanten van non-ferrometalen en hun legeringen: GA 120 GA 130 GA 140 GA 150 7404 00 Afvalstoffen en restanten van koper 7503 00 Afvalstoffen en restanten van nikkel 7602 00 Afvalstoffen en restanten van aluminium 7802 00 Afvalstoffen en restanten van lood 7902 00 Afvalstoffen en restanten van zink 8002 00 Afvalstoffen en restanten van tin GA 160 GA 170 GA 180 ex 810191 Afvalstoffen en restanten van wolfraam GA 190 ex 810291 Afvalstoffen en restanten van molybdeen GA 200 ex 810310 Afvalstoffen en restanten van tantaal GA 210 ex 8104 20 Afvalstoffen en restanten van magnesium GA 220 ex 810510 Afvalstoffen en restanten van kobalt GA 230 ex 8106 00 Afvalstoffen en restanten van bismut GA 240 ex 810710 Afvalstoffen en restanten van cadmium GA 250 ex 810810 Afvalstoffen en restanten van titaan GA 260 ex 810910 Afvalstoffen en restanten van zirkonium GA 270 ex 8110 00 Afvalstoffen en restanten van antimoon GA 280 ex 8111 00 Afvalstoffen en restanten van mangaan GA 290 ex 8112 11 Afvalstoffen en restanten van beryllium GA 300 ex 8112 20 Afvalstoffen en restanten van chroom GA 310 ex 8112 30 Afvalstoffen en restanten van germanium GA 320 ex 8112 40 Afvalstoffen en restanten van vanadium. ex 8112 91 Afvalstoffen en restanten van: GA 330 - hafnium GA 340 - indium GA 350 - niobium GA 360 - rhenium - gallium GA 370 GA 400 ex 2844 30 Afvalstoffen en restanten van seleen GA 410 ex 2804 50 Afvalstoffen en restanten van telluur GA 420 ex 2805 30 Afvalstoffen en restanten van zeldzame aardmetalen 2. Van afdeling GB ("metaalhoudende afvalstoffen ontstaan bij gieten, smelten en zuiveren van metalen"): GB 040 ex 2620 90 Slakken verkregen bij de behandeling van edele metalen en koper, bestemd voor latere terugwinning. 3. Van afdeling GC ("andere metaalhoudende afvalstoffen"): GC070 ex 2619 00 Slakken verkregen bij de vervaardiging van ijzer en koolstofstaal (met inbegrip van laaggelegcerd staal), uitgezonderd slakken die speciaal zijn geproduceerd om te voldoen aan de nationale en relevante internationale eisen en nonnen (*) * 4. Deze rubriek omvat het gebruik van dergelijke slakken als bron voor titaandioxide en vanadiumdioxidc. Van afdeling GD ("afvalstoffen van mijnbouwactivitcitcn: deze moeten in niet - verspreidbare vorm voorkomen"): afvalstoffen GD 040 ex 2529 30 Afval van leuciet, nephelien en nepheliensyeniet GD 050 ex 2529 21 Afval van vloeispaat ex 2529 22 5. Van afdeling GG ("ander, hoofdzakelijk uit anorganisch materiaal bestaand afval, dat metalen en organische materialen kan bevatten"): GG 030 ex 2621 GG040 ex 2621 GG060 ex 2803 Zware as en sintels van steenkoolcentrales Vliegas van steenkoolcentrales Gebruikte actieve kool afkomstig van de behandeling van drinkwater, processen van de voedingsindustrie en de vitamine-productie GG080 ex 262100 Slakken, verkregen bij de productie van koper, chemisch gestabiliseerd, een grote hoeveelheid (meer dan behandeld overeenkomstig de industriële specificaties (d. w. z. DIN 4301 en DIN 8201), voornamelijk bestemd voor de bouw en voor gebruik bij het schuren. Calciumcarbonaat verkregen bij de vervaardiging van calciumcyanamide (met een pil van minder dan °) bevattende GG KM) 20 %) ijzer en 6. Van afdeling GH ("afvalstoffen van kunststof in vaste vorm"): GH013 ex 3915 30 Resten en afval van kunststof van polymeren van GH015 ex 3915 90 Resten en afval van kunststof van hars of vinylchloride condensatieproducten, bij voorbeeld: - ureumformaldehydehars - fenolformaldehydehars - melamineformaldehydehars - epoxyhars - alkydhars - polyamiden 7. Van afdeling GJ ("afval van textielstoffen"): GJ 050 ex 5302 90 Werk en afval (afval van garen en rafelingen daaronder begrepen) van hennep (Cannabis sativa L. ) 8. Van afdeling GK ("afval van rubber"): GK020 GK030 ex 4017 00 Resten en afval van gehard rubber (bij voorbeeld 4012 20 Gebruikte luchtbanden eboniet) 9. Van afdeling GO ("ander voornamelijk uit organisch materiaal bestaand afval dat metalen en anorganische materialen kan bevatten"): 10 GO 040 GO 050 Afval van fotografische onderlagen en afval van fotografische filmen, geen zilver bevattend Wegwerpfototoestellen, zonder batterijen DE COMOREN: Alle soorten van bijlage COSTA RICA: Alle soorten van bijlage DOMINICA: Alle soorten van bijlage DJIBOUTI: EGYPTE: FIJI: GAMBIA: GHANA: GUYANA: KIRIBATI: KOEWEIT: LIBANON: MALAWI: Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage DE MALDIVEN: Alle soorten van bijlage MOLDAVIË: MONGOLIË: Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage MOZAMBIQUE: Alle soorten van bijlage MYANMAR: Alle soorten van bijlage NICARAGUA: Alle soorten van bijlage NIGER: NIGERIA Alle soorten van bijlage Alle soorten van bijlage 11 PAKISTAN 1. Van afdeling GK ("Afval van rubber"): GK020 401220 Gebruikte luchtbanden 2. Van afdeling GM ("Afval van de agrovoederindustrie"): GM 070 ex 2307 Wijnmoer 3. Van afdeling GN ("Afval van looien, pelterij en gebruik van huiden"): GNOlOex 0502 00 Afval van haar van varkens of van wilde zwijnen, van dassehaar en ander dierlijk haar, voor borstelwerk. PAPOEA-NIEUW-GUINEA Alle soorten van bijlage II. PERU: Alle soorten van bijlage II. SAO TOMÉ EN PRINCIPE: Alle soorten van afdeling GM ("Afval van de agrovoederindustrie") SAUDI-ARABIË: Alle soorten van bijlage II. SENEGAL: Alle soorten van bijlage 11. DE SEYCHELLEN: Alle soorten van bijlage II. ST LUCIA: Alle soorten van bijlage II. ST VINCENT EN DE GRENADINES: Alle soorten van bijlage II. WEST-SAMOA: Alle soorten van bijlage II. TAIWAN: Van afdeling GA ("afval van metalen en legeringen daarvan in metallische, zich niet verspreidende, vorm"): GA 090 7204 49 Uzerhoudendc afvalstoffen en restanten TANZANIA: Alle soorten van bijlage II. TUVALU: Alle soorten van bijlage II. 12 UGANDA: Alle soorten van bijlage II. VANUATU: Alle soorten van bijlage II. 13 BIJLAGE B Landen en gebieden welke niet hebben gereageerd op de mededelingen van de Commissie betreffende de overbrenging van bepaalde categorieën voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen opgenomen in bijlage II (de "groene" lijst) van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad. De overbrenging naar die landen en gebieden van deze categorieën afvalstoffen valt onder de op de afvalstoffen van bijlage IV (de "rode" lijst) van Verordening (EEG) nr. 259/93 toepasselijke controleprocedure. AFGHANISTAN: ALGERIJE: ANGOLA: ARMENIË: AZERBEIDZJAN: BAHREIN: BANGLADESH: BRUNEI: BURUNDI: CAMBODJA: KAMEROEN: DE CENTRAALAFRIKAANSE REPUBLIEK: CONGO: DE DEMOCRATISCHE REPUBLIEK CONGO IVOORKUST: DOMINICAANSE REPUBLIEK: ECUADOR: EL SALVADOR: EQUATORIAAL-GUINEA: 14 ERITREA: ETHIOPIË: GABON: GUATEMALA: GUINEE: GUINEE-BISSAU: HAÏTI: HONDURAS: KENYA: KIRGIZIË: LAOS: LESOTHO: MALI: MAURITANIË: MAROKKO: NAMIBIË: NEPAL: OMAN: PANAMA: QATAR: RUANDA: SAINT KITTS EN NEVIS: DE SALOMONSEILANDEN: 15 SUDAN: SWAZILAND: SYRIË: TADZJIKISTAN: TONGA: TURKMENISTAN: OEZBEKISTAN: VATICAANSTAD: VENEZUELA: VIETNAM: ZIMBABWE: 16 ISSN 0254-1513 COM(97) 685 def. DOCUMENTEN NL 02 10 14 Catalogusnummer : CB-CO-97-706-NL-C ISBN 92-78-29053-X Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg i'*


title: VERORDENING (EG) Nr. 197/98 VAN DE COMMISSIE van 26 januari 1998 tot vaststelling van de mate waarin gevolg kan worden gegeven aan de in januari 1998 ingediende aanvragen om invoercertificaten voor de tariefcontingenten voor rundvlees die bij Verordening (EG) nr. 1939/97 zijn vastgesteld voor de Republiek Polen, de Republiek Hongarije, de Tsjechische Republiek, Slowakije, Bulgarije en Roemenië

eurovoc_concepts:
Central and Eastern Europe
beef
import licence
import policy
quantitative restriction
tariff quota

formats: pdf print

text: L 20/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 1. 98 VERORDENING (EG) Nr. 197/98 VAN DE COMMISSIE van 26 januari 1998 tot vaststelling van de mate waarin gevolg kan worden gegeven aan de in januari 1998 ingediende aanvragen om invoercertificaten voor de tariefcontingenten voor rundvlees die bij Verordening (EG) nr. 1939/97 zijn vastgesteld voor de Republiek Polen, de Republiek Hongarije, de Tsjechische Republiek, Slowakije, Bulgarije en Roemeni(cid:137) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 1939/97 van de Commissie van 3 oktober 1997 tot vaststelling, voor de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1998, van de bepalingen voor de toepassing van de tariefcontingenten voor rundvlees die bij Verordening (EG) nr. 3066/95 van de Raad zijn vastgesteld voor de Republiek Polen, de Republiek Hongarije, de Tsjechische Republiek, Slowa- kije, Bulgarije en Roemeni(cid:137), en tot wijziging van Veror- dening (EG) nr. 2512/96 en Verordening (EG) nr. 1441/ 97 (1), en met name op artikel 3, lid 4, Overwegende dat in artikel 1, leden 1 en 3, van Verorde- ning (EG) nr. 1939/97 is bepaald welke hoeveelheden vers, gekoeld of bevroren rundvlees van oorsprong uit Polen, Hongarije, de Tsjechische Republiek, Slowakije, Bulgarije en Roemeni(cid:137), en voor Polen het equivalent van de hoeveelheid vlees uitgedrukt in gewicht verwerkte producten, in de periode van 1 januari tot en met 31 maart 1998 onder speciale voorwaarden mogen worden ingevoerd; dat invoercertificaten zijn aangevraagd voor zodanige hoeveelheden vers, gekoeld of bevroren rund- vlees van oorsprong uit Hongarije, de Tsjechische Repu- bliek, Slowakije, Bulgarije en Roemeni(cid:137), dat de aanvragen volledig kunnen worden ingewilligd; dat de aanvragen voor rundvlees van oorsprong uit Polen en verwerkte producten van oorsprong uit Polen echter proportioneel verlaagd moeten worden overeenkomstig artikel 3, lid 4, van genoemde verordening; Overwegende dat in artikel 1, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1939/97 is bepaald dat, indien in de loop van de contingentperiode voor de in lid 3 van vorengenoemd artikel aangegeven eerste of tweede periode certificaten worden aangevraagd voor hoeveelheden die kleiner zijn dan de beschikbare hoeveelheden, de resterende hoeveel- heden worden opgeteld bij de voor de volgende periode beschikbare hoeveelheden; dat, rekening houdende met de hoeveelheden die resteren uit de tweede periode, de hoeveelheden die voor de derde periode, gaande van 1 april tot en met 30 juni 1998, voor de betrokken zes landen beschikbaar zijn, moeten worden vastgesteld, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 1. De certificaataanvragen voor invoer in de periode van 1 januari tot en met 31 maart 1998 in het kader van de in Verordening (EG) nr. 1939/97 bedoelde contin- genten worden ingewilligd voor: a) 100 % van de aangevraagde hoeveelheden voor producten van de GN-codes 0201 en 0202, van oorsprong uit Hongarije, de Tsjechische Republiek, Slowakije, Bulgarije en Roemeni(cid:137); b) 87,327 % van de aangevraagde hoeveelheden voor producten van de GN-codes 0201, 0202, 1602 50 31 en 1602 50 39, van oorsprong uit Polen. 2. Voor de in artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1939/97 bedoelde periode van 1 april tot en met 30 juni 1998 zijn de volgende hoeveelheden beschikbaar: a) rundvlees van de GN-codes 0201 en 0202: (cid:190) 5 785,0 ton vlees van oorsprong uit Hongarije, (cid:190) 2 710,0 ton vlees van oorsprong uit de Tsjechische Republiek, (cid:190) 2 020,0 ton vlees van oorsprong uit Slowakije, (cid:190) 310,0 ton vlees van oorsprong uit Bulgarije, (cid:190) 1 973,6 ton vlees van oorsprong uit Roemeni(cid:137); b) 4 233,1 ton vlees van de GN-codes 0201 en 0202 van ton verwerkte of oorsprong uit Polen, producten van de GN-codes 1602 50 31 en 1602 50 39 van oorsprong uit Polen. 1978,1 Artikel 2 (1) PB L 272 van 4. 10. 1997, blz. 23. Deze verordening treedt in werking op 27 januari 1998. 27. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 20/25 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 26 januari 1998. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie


title: 98/108/CFSP: Commom Position of 26 January 1998 defined by the Council on the basis of Article J.2 of the Treaty on European Union, on Afghanistan

eurovoc_concepts:
Afghanistan
common position
drug traffic
human rights
peacekeeping
the EU's international role

text: L 32/14 EN Official Journal of the European Communities 6. 2. 98 COMMOM POSITION of 26 January 1998 defined by the Council on the basis of Article J. 2 of the Treaty on European Union, on Afghanistan (98/108/CFSP) THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, — to promote the stability and development of the Having regard to the Treaty on European Union and in particular Article J. 2 thereof, Whereas the conflict in Afghanistan has caused untold suffering for the Afghan people, and threatens the stability of the region and its economic development; Whereas the war’s exports of terrorism and illegal drugs cause serious damage to Member States of the Union, and more widely; Whereas the Union is determined to play an effective role in efforts to stop the fighting, and to restore peace, stability and respect for human rights and international principles in Afghanistan; Whereas the Union attaches the highest importance to respect for the Convention on the elimination of all forms of discrimination against women, and denounces the continuing discrimination against girls and women in Afghanistan; Whereas the Union is deeply concerned by the blockade imposed on the Hazarajat region, the recent bombing of Bamiyan airport which has disrupted aid supplies, as well as by reports of massacres of innocent civilians and mass execution of prisoners of war, HAS DEFINED THE FOLLOWING COMMON POSITION: Article 1 The objectives of the Union in Afghanistan are: — to bring about a sustainable peace in Afghanistan, put intervention, and encourage an end to foreign intra-Afghan dialogue through support for the central role of the United Nations, region, — to promote respect for human rights, including the rights of women, and international humanitarian law, — to provide effective humanitarian aid and ensure that the international coordination of aid allows for its international accordance with distribution principles on gender and human rights, in — to reinforce the fight against illegal drugs and terrorism, — to assist in peace building activities and the reconstruction of the country after years of civil war. Article 2 In order to support the United Nations peace efforts, the Union shall continue to: — support the recommendations in the United Nations Secretary General’s report of 14 November 1997 on the situation in Afghanistan and its implications for international peace and security. In particular, the Union considers it imperative that all countries with an influence on the parties should exercise it in a positive and constructive manner in support of the UN’s peace efforts, and that the supply of weapons, fuel and other materials for military use to the warring factions from outside Afghanistan should cease, — take into consideration the report of the UN Credentials Committee on the representation of Afghanistan at the United Nations, — support the embargo on the export of arms, munitions and military equipment provided for in its common position of 17 December 1996 on Afghanistan, and urge other countries to adopt a similar policy of restraint. The Union shall also: — make contacts with the Afghan parties and prominent Afghan figures to point to the futility and appalling 6. 2. 98 EN Official Journal of the European Communities L 32/15 humanitarian effects of the continued fighting, and urge an immediate cease-fire and the negotiation of a political settlement under UN auspices, including the establishment of a fully representative, broad-based transitional government, — follow closely efforts by influential Afghan individuals and organisations, such as the so-called Frankfurt Process, to contribute to an intra-Afghan dialogue, — conduct de´marches in the capitals of all those countries with influence in Afghanistan, underlining the importance the Union attaches to the early settlement of the conflict under UN auspices, and urging them to lend the UN every support. Article 3 In order to promote respect for all human rights, fundamental freedoms and international humanitarian law the Union shall: — call on all parties to recognise, protect and promote all human rights and fundamental freedoms including the right to life, liberty and security of persons and also to respect the UN Declaration on Human Rights, which has been the repeatedly endorsed by international community, including Afghanistan, — urge Afghan factions, to end discriminatory policies and recognise, protect and promote the equal rights and dignity of men and women, including access to education and health facilities, employment outside the home, personal security and freedom from intimidation and harassment, and will point to the implications of discriminatory policies the distribution of aid, for — continue to contribute to and support the work on the Assistance Strategy on Afghanistan drafted by the UN Coordinator for Afghanistan, which will provide a code of conduct on human rights for humanitarian assistance, — support aid programmes in Afghanistan which integrate gender concerns and actively attempt to promote the equitable participation of both men and women, and which promote peace and human rights. — continue to provide humanitarian aid to Afghanistan, — improve the effectiveness of closer international coordination, in particular by working through the Afghan Donor Support Group whose next meeting will take place in London in May 1998, aid by — ensure close coordination and complementarity between the UN peace efforts and the aid effort, — ensure that aid supports the assistance strategy organised by the UN Coordinator for Afghanistan, and urge other donors to do likewise. Article 5 In order to promote the fight against drugs, the Union, shall: — use contacts with the factions and those countries with influence on them to underline the Union’s concern at the increasing production and trafficking of drugs in Afghanistan which threatens regional stability and damages the health and well-being of the populations of Afghanistan, neighbouring states and elsewhere, and also to stress that the Union will take account of drugs control objectives when considering contributions to development aid to reconstruct Afghanistan after the war, — urge aid agencies to take account of drug control objectives in the planning and implementation of projects by taking into consideration their impact on drug cultivation, production, trafficking and abuse, a of balanced component — support sustainable alternative development as an important and comprehensive drug control strategy. Alternative development programmes should be adapted to the specific conditions in Afghanistan, should respect human rights and incorporate the gender dimension enabling women and men to participate equally in the development process. Law enforcement measures are a necessary complement to such programmes, Article 4 In order to help the suffering civilian population of Afghanistan, the Union shall: — support all consistent efforts, including those of the United Nations Drugs Control Programme (UNDCP), aimed at reducing substantially the production, trafficking and abuse of drugs in Afghanistan, and implementation of the notes the importance of L 32/16 EN Official Journal of the European Communities 6. 2. 98 Community’s projects in support of the Union’s Central Asia Drugs Initiative. Article 9 Article 6 This Common Position shall take effect on the date of its adoption. The Council notes that the Commission will direct its action towards achieving the objectives and the priorities of this common position by appropriate Community measures. Article 10 Article 7 This Common Position shall be published in the Official Journal. The Union shall call upon all Afghan authorities to close down inside for Afghanistan. training camps terrorists foreign Done at Brussels, 26 January 1998. Article 8 This Common Position shall be reviewed within 12 months. For the Council The President R. COOK


title: Решение на Съвета от 26 януари 1998 година относно сключването на Споразумение за международни стандарти за хуманно ловуване с капани между Европейската общност, Канада и Руската федерация и на Съгласуван протокол между Канада и Европейската общност относно подписването на посоченото споразумение

eurovoc_concepts:
Canada
USSR
agreement (EU)
hunting regulations
protection of animals
wildlife

formats: html pdf print xhtml

text: 74 BG Официален вестник на Европейския съюз 11/т. 16 31998D0142 14. 2. 1998 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ L 42/40 РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА от 26 януари 1998 година относно сключването на Споразумение за международни стандарти за хуманно ловуване с капани между Европейската общност, Канада и Руската федерация и на Съгласуван протокол между Канада и Европейската общност относно подписването на посоченото споразумение (98/142/ЕО) СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ, като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално членове 113 и 100а, във връзка с първото изре- чение от член 228, параграф 2 и първата алинея от член 228, параграф 3 от него, като взе предвид предложението на Комисията (1), като взе предвид становището на Европейския парламент (2), като взе предвид Решението на Съвета от м. юни 1996 г. , което определя директивите за преговори и упълномощава Комисията да договори споразумение за хуманни стандарти за ловуване с капани с Канада, Руската федерация, Съединените американски щати и всяка друга заинтересована страна, като има предвид, че Регламент (ЕИО) № 3254/91 от 4 ноември 1991 г. , който забранява използването в Общността на капани за захващане на краката и въвеждането в Общността на кожи и изра- ботени стоки от някои видове диви животни, с произход от страни, които ги залавят посредством капани за захващане на краката или ловни методи, които не съответстват на международ- ните стандарти за хуманно ловуване с капани (3), и по-специално второто тире от член 3, параграф 1 от него, се отнася до между- народно съгласуваните стандарти за хуманно ловуване с капани, на които трябва да съответстват ловните методи, използвани от трети страни, които не са забранили използването на капани за (1) ОВ C 207, 8. 7. 1997 г. , стр. 14. (2) ОВ C 14, 19. 1. 1998 г. (3) ОВ L 308, 9. 11. 1991 г. , стр. 1. захващане на краката, така че тези трети страни да могат да изна- сят към Общността кожи и продукти, изработени от определени видове; като има предвид, че на 1 януари 1996 г. не са установени никакви международни стандарти за хуманно ловуване с капани; като има предвид, че тази ситуация означаваше, че трети страни по никакъв начин не могат да гарантират, че методите, които се използват на тяхната територия за залавяне на видовете, изброени в приложе- ние I към Регламент (ЕИО) № 3254/91, са в съответствие с меж- дународно съгласуваните стандарти за хуманно ловуване с капани; като взе предвид предложението за регламент, който да изменя Регламент (ЕИО) № 3254/91, изпратено на Съвета на 12 януари 1996 г. ; като има предвид, че споразумението, приложено към настоящото решение, е в съответствие с директивите за водене на преговори, упоменати по-горе; като има предвид, че следователно то отговаря на концепцията за международно съгласувани стандарти за хуманно ловуване с капани, упоменати във второто тире от член 3, параграф 1 от Регламент (ЕИО) № 3254/91; като има предвид, че основната цел на споразумението е да опре- дели хармонизирани технически стандарти, които да предлагат достатъчно ниво на защита на благосъстоянието на заловените животни, и които да регулират както производството, така и използването на капани и да улеснят търговията между страните с капани, кожи и продукти, изработени от видове, обхванати от спо- разумението; като има предвид, че въвеждането на споразумението изисква уста- новяването на график за тестване и сертифициране на съответ- ствието на капаните със стандартите, определени в споразуме- нието, и за заменяне на несертифицирани капани; 11/т. 16 BG Официален вестник на Европейския съюз 75 като има предвид, че до влизането в сила на споразумението между трите страни е необходимо то да започне да се прилага във въз- можно най-кратък срок между Канада и Европейската общност; като има предвид, че Споразумението за международни стандарти за хуманно ловуване с капани между Европейската общност, Канада и Руската федерация и Съгласувания протокол между Канада и Европейската общност относно подписването на спора- зумението следва да бъдат одобрени, РЕШИ: Текстовете на споразумението и на съгласувания протокол са прикрепени към настоящото решение, заедно с декларациите, които внесени при подписването на трябва споразумението. бъдат да Член 2 Председателят на Съвета депозира инструмента на сключването, предвиден в член 17, параграф 2 от споразумението. Член 1 Съставено в Брюксел на 26 януари 1998 година. С настоящото се одобрява Споразумение за международни стандарти за хуманно ловуване с капани между Европейската общност, Канада и Руската федерация и Съгласувания протокол между Канада и Европейската общност относно подписването на споразумението. За Съвета Председател R. COOK


title: RÈGLEMENT (CE) N° 197/98 DE LA COMMISSION du 26 janvier 1998 déterminant la mesure dans laquelle peuvent être acceptées les demandes de certificats d'importation introduites en janvier 1998 pour les contingents tarifaires de viandes bovines prévus par le règlement (CE) n° 1939/97 pour la république de Pologne, la république de Hongrie, la République tchèque, la Slovaquie, la Bulgarie et la Roumanie

text: L 20/24 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 27. 1. 98 R(cid:221)GLEMENT (CE) No 197/98 DE LA COMMISSION du 26 janvier 1998 d(cid:130)terminant la mesure dans laquelle peuvent (cid:136)tre accept(cid:130)es les demandes de certificats d’importation introduites en janvier 1998 pour les contingents tari- faires de viandes bovines pr(cid:130)vus par le r(cid:138)glement (CE) no 1939/97 pour la r(cid:130)pu- blique de Pologne, la r(cid:130)publique de Hongrie, la R(cid:130)publique tch(cid:138)que, la Slova- quie, la Bulgarie et la Roumanie LA COMMISSION DES COMMUNAUT(cid:144)S EUROP(cid:144)ENNES, deuxi(cid:138)me p(cid:130)riode, il convient, par cons(cid:130)quent, de d(cid:130)ter- miner, pour la troisi(cid:138)me p(cid:130)riode, allant du 1er avril au 30 juin 1998, les quantit(cid:130)s disponibles pour les six pays concern(cid:130)s, vu le trait(cid:130) instituant la Communaut(cid:130) europ(cid:130)enne, vu le r(cid:138)glement (CE) no 1939/97 de la Commission, du 3 octobre 1997, (cid:130)tblissant pour la p(cid:130)riode du 1er juillet 1997 au 30 juin 1998 les modalit(cid:130)s d’application pour les contingents tarifaires de viandes bovines pr(cid:130)vus par le r(cid:138)glement (CE) no 3066/95 du Conseil pour la r(cid:130)publique la R(cid:130)publique de Pologne, la r(cid:130)publique de Hongrie, la Roumanie et tch(cid:138)que, (CE) no modifiant 1441/97 (1), et notamment son article 3 paragraphe 4, les r(cid:138)glements (CE) no 2512/96 et la Bulgarie et la Slovaquie, consid(cid:130)rant que l’article 1er paragraphes 1 et 3 du r(cid:138)gle- ment (CE) no 1939/97 a fix(cid:130) les quantit(cid:130)s de viandes bovines fra(cid:140)ches, r(cid:130)frig(cid:130)r(cid:130)es ou congel(cid:130)es, originaires de Pologne, de Hongrie, de la R(cid:130)publique tch(cid:138)que, de Slova- quie, de Roumanie et de Bulgarie, et, pour la Pologne, l’(cid:130)quivalent de la quantit(cid:130) de viande exprim(cid:130)e en poids des produits transform(cid:130)s pouvant (cid:136)tre import(cid:130)s (cid:133) des conditions sp(cid:130)ciales au titre de la p(cid:130)riode du 1er janvier au 31 mars 1998; que les quantit(cid:130)s de viandes bovines fra(cid:140)ches, r(cid:130)frig(cid:130)r(cid:130)es ou congel(cid:130)es originaires de Hongrie, de la R(cid:130)publique tch(cid:138)que, de Slovaquie, de Roumanie et de Bulgarie, pour lesquelles des certificats d’importation ont (cid:130)t(cid:130) demand(cid:130)s sont telles que les demandes peuvent (cid:136)tre satisfaites int(cid:130)gralement; que, toutefois, les demandes pour les viandes bovines originaires de Pologne et les produits transform(cid:130)s originaires de Pologne doivent (cid:136)tre r(cid:130)duites selon l’article 3 paragraphe 4 dudit r(cid:138)glement de mani(cid:138)re proportionnelle; consid(cid:130)rant que l’article 1er paragraphe 4 du r(cid:138)glement (CE) no 1939/97 stipule que si, au cours de la p(cid:130)riode contingentaire, les quantit(cid:130)s faisant l’objet de demandes de certificats d’importation pr(cid:130)sent(cid:130)es au titre de la premi(cid:138)re ou de la deuxi(cid:138)me p(cid:130)riode sp(cid:130)cifi(cid:130)e au para- graphe 3 dudit article sont inf(cid:130)rieures aux quantit(cid:130)s disponibles, les quantit(cid:130)s restantes sont ajout(cid:130)es aux quantit(cid:130)s disponibles au titre de la p(cid:130)riode suivante; que, restantes au titre de la compte tenu des quantit(cid:130)s A ARR(cid:219)T(cid:144) LE PR(cid:144)SENT R(cid:221)GLEMENT: Article premier 1. Chaque demande de certificat d’importation d(cid:130)pos(cid:130)e au titre de la p(cid:130)riode du 1er janvier au 31 mars 1998 dans le cadre des contingents vis(cid:130)s par le r(cid:138)glement (CE) no 1939/97 est satisfaite jusqu’(cid:133) concurrence des quantit(cid:130)s suivantes: a) 100 % des quantit(cid:130)s demand(cid:130)es de produits relevant des codes NC 0201 et 0202 originaires de Hongrie, de la R(cid:130)publique tch(cid:138)que, de Slovaquie, de Roumanie et de Bulgarie; b) 87,327 % des quantit(cid:130)s demand(cid:130)es de produits rele- vant des codes NC 0201, 0202, 1602 50 31 et 1602 50 39 originaires de Pologne. 2. Les quantit(cid:130)s disponibles au titre de la p(cid:130)riode vis(cid:130)e (cid:133) l’article 1er paragraphe 3 du r(cid:138)glement (CE) no 1939/97 allant du 1er avril au 30 juin 1998 s’(cid:130)l(cid:138)vent (cid:133): a) viandes bovines relevant des codes NC 0201 et 0202: (cid:190) 5785,0 tonnes de viandes originaires de Hongrie, (cid:190) 2710,0 tonnes de vinades originaires de la R(cid:130)pu- blique tch(cid:138)que, (cid:190) 2020,0 tonnes de viandes originaires de Slovaquie, (cid:190) 310,0 tonnes de viandes originaires de Bulgarie, (cid:190) 1973,6 tonnes de viandes originaires de Roumanie; b) 4233,1 tonnes de viandes bovines relevant des codes NC 0201 et 0202 originaires de Pologne ou 1978,1 tonnes de produits codes NC 1602 50 31 et 1602 50 39 originaires de Pologne. transform(cid:130)s des Article 2 (1) JO L 272 du 4. 10. 1997, p. 23. Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement entre en vigueur le 27 janvier 1998. 27. 1. 98 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes L 20/25 Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement est obligatoire dans tous ses (cid:130)l(cid:130)ments et directement applicable dans tout (cid:144)tat membre. Fait (cid:133) Bruxelles, le 26 janvier 1998. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission