title: 98/476/EG: Beschikking van de Commissie van 21 januari 1998 betreffende belastingvermindering op grond van § 52, lid 8, van de Duitse wet op de inkomstenbelasting (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 231) (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst)

eurovoc_concepts:
Germany
State aid
tax on income
tax relief

text: L 212/50 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 7. 98 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 21 januari 1998 betreffende belastingvermindering op grond van § 52, lid 8, van de Duitse wet op de inkomstenbelasting (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 231) (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (98/476/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 93, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, inzonderheid op artikel 62, lid 1, onder a), Na de andere lidstaten en overige belanghebbenden over- eenkomstig artikel 93, lid 2 van het EG-Verdrag in de gelegenheid te hebben gesteld hun opmerkingen te maken, Overwegende hetgeen volgt: I B¶ besluit van 26 februari 1997 leidde de Commissie de procedure van artikel 93, lid 2, in ten aanzien van de b¶ de Duitse belastingwet 1996 (Jahressteuergesetz 1996) (1), voorgenomen w¶ziging in § 52, lid 8, van de wet op de hierna inkomstenbelasting (Einkommensteuergesetz), EStG genoemd, van de in § 6b van het EStG opgenomen regeling. Dit besluit werd b¶ schr¶ven van 25 maart 1997 (2) aan de Bondsrepubliek Duitsland meegedeeld en op 6 juni 1997 in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt (3). Duitsland maakte b¶ schr¶ven van 13 mei 1997 z¶n opmerkingen kenbaar. De overige lidstaten en andere belanghebbenden maakten geen opmerkingen. De in geding z¶nde regeling voorziet voor de begrotings- jaren 1996, 1997 en 1998 in een b¶zondere belastingver- mindering om de markt voor deelnemingen in onderne- mingen in de nieuwe Duitse deelstaten en West-Berl¶n te versterken en zo het eigen vermogen van deze onderne- mingen te vergroten. De regeling kan als volgt worden samengevat: Volgens het Duitse belastingrecht moeten natuurl¶ke personen met woonplaats in Duitsland (§ 1 van het EStG) en rechtspersonen met zetel in Duitsland (§ 1 van de wet op de vennootschapsbelasting (cid:190) K(cid:148)rperschaftssteuerge- setz) over winst uit de vervreemding van bepaalde econo- mische goederen inkomstenbelasting betalen; voor rechts- personen verw¶st genoemde wet op de vennootschapsbe- lasting (§ 8) naar de bepalingen van het EStG. Volgens § 6b van het EStG mogen natuurl¶ke en rechts- personen die bepaalde roerende en onroerende goederen alsmede kapitaalvennootschappen in het boekjaar waarin die vervreemding vervreemden, aandelen in (1) Bundesgesetzblatt 1995 I 1250; in werking getreden op 1 januari 1996. (2) SG(97)D/2381. (3) PB C 172 van 6. 6. 1997, blz. 2. 30. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 212/51 heeft plaatsgevonden en de daaropvolgende vier jaren (1) tot 50 %, in sommige gevallen tot 100 %, van de b¶ vervreemding ontstane belastbare winst aftrekken van de kosten voor de aanschaffing en vervaardiging van bepaalde economische goederen. De aftrek van 100 % was onder andere reeds v(cid:155)(cid:155)r de inwerkingtreding van de Duitse belastingwet 1996 op grond van § 6b van het EStG mogel¶k in het geval van de kosten voor de aankoop door een participatiemaatschapp¶ in de zin van de Duitse wet op participatiemaatschapp¶en, van deelnemingen in kapi- taalvennootschappen. Een eventueel daaruit voortvloeiende bevoordeling van de participatiemaatschapp¶en valt niet onder dit onderzoek inzake staatssteun; deze beschikking loopt niet vooruit op een later standpunt van de Commissie dienaangaande. Het op 1 januari 1996 in werking getreden § 52, lid 8, van het EStG voorziet voor de begrotingsjaren 1996, 1997 en 1998 in een uitbreiding van de belastingvermindering van § 6b van het EStG van genoemde wet. Op grond van die bepaling kan tot 100 % van de b¶ de vervreemding geboekte winst van de aankoop- en vervaardigingskosten worden afgetrokken, op voorwaarde dat deze winst wordt gebruikt om in verband met een kapitaalverhoging of de oprichting van een nieuwe kapitaalvennootschapaandelen aan te kopen in kapitaalvennootschappen die: (cid:190) hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten of West- Berl¶n (2) hebben en op het moment van de aankoop van de deelnemingen niet meer dan 250 werknemers in dienst hebben; of (cid:190) participatiemaatschapp¶en z¶n waarvan de statuten of de akte van oprichting bepalen dat het maatschap- pel¶k doel uitsluitend bestaat in het nemen van t¶de- l¶ke deelnemingen of het beheer en de vervreemding van dergel¶ke deelnemingen in ondernemingen die ten t¶de van de aankoop van de deelnemingen hun zetel en directie in de nieuwe Duitse deelstaten of in West-Berl¶n hebben en die niet meer dan 250 werk- nemers in dienst hebben. Volgens ramingen van Duitsland zal deze maatregel tot een t¶del¶k verlies van belastinginkomsten van ongeveer 150 miljoen DEM (ongeveer 75 miljoen ECU) leiden. Van de regeling, die niet beperkt is tot bepaalde sectoren, zouden enkele duizenden ondernemingen in de nieuwe deelstaten en in West-Berl¶n kunnen profiteren. Cumu- latie van de regeling met andere nationale staatssteun- maatregelen is niet uitgesloten. II De onderzochte bepaling werd pas na de aanneming door de wetgever, laatt¶dig en op uitdrukkel¶k verzoek van de Commissie, b¶ schr¶ven van 13 oktober 1995 aan de Commissie gemeld. De Duitse belastingwet van 1996 trad op 1 januari 1996, v(cid:155)(cid:155)r de goedkeuring door de (1) Reservevorming overeenkomstig § 6b, lid 3, EStG. (2) § 1, lid 2, van de wet op de steungebieden (F(cid:148)rdergebietsge- setz). Commissie, in werking. B¶gevolg werd de regeling door de Commissie als niet aangemelde steun onder nr. NN 9/96 ingeschreven. B¶ een bestuursrechtel¶ke bepaling van het Ministerie van Financi(cid:137)n van 2 januari 1996 (3) werd de toepassing van de regeling tot na de goedkeuring door de Commissie opgeschort. In haar besluit tot inleiding van de procedure stelde de Commissie zich op het standpunt dat § 52, lid 8, van de EStG een steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag en artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst was. In dit verband meent de Commissie dat de betrokken regeling aan twee catego- rie(cid:137)n ten goede komt, namel¶k enerz¶ds de belasting- plichtigen op grond van het EStG en anderz¶ds de Oost- Duitse en Berl¶nse ondernemingen met maximaal 250 werknemers. Aanvankel¶k oordeelde de Commissie dat de belasting- vermindering voor belastingplichtigen die bepaalde economische goederen vervreemden en de winst uit die verkoop kunnen aftrekken wanneer z¶ andere economi- sche goederen aankopen, een algemene maatregel is die geen steunelement bevat, aangezien alle belastingplich- tigen die hun winst op een bepaalde manier investeren, zonder onderscheid naar omvang, sector van de economie of zetel, hiervoor in aanmerking kunnen komen. In haar besluit tot inleiding van de procedure nam de Commissie daarentegen het standpunt in, dat de maat- regel ten behoeve van kapitaalvennootschappen met zetel en directie in de nieuwe deelstaten of West-Berl¶n, waarin een deelneming moet worden genomen om voor de belastingvermindering in aanmerking te komen, staats- steun in de zin van artikel 92, lid 1, is. Z¶ herinnerde eraan dat het, volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, b¶ de beoor- deling of een maatregel staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, is, aankomt op de gevolgen van de maatregel. In het onderhavige geval leidt de maatregel tot verhoging van het rendement op deelnemingen in ondernemingen die hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten of West- Berl¶n hebben, in vergel¶king met het rendement op deelnemingen in ondernemingen met zetel en directie in West-Duitsland en buiten het Duitse grondgebied. Ten aanzien van het in het Duitse schr¶ven van 13 oktober 1995 verdedigde standpunt dat het economische voordeel van deze maatregel zeer gering en b¶na nihil is, wees de Commissie op de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie volgens welke een geringe steunintensiteit op zich niet uitsluit dat de maatregel gevolgen heeft voor het handelsverkeer tussen de lidstaten. Om die redenen betw¶felde de Commissie, of de maat- regel verenigbaar is met de gemeenschappel¶ke markt. De maatregel is niet gebonden aan investeringen en moet daarom worden beschouwd als bedr¶fssteun, die volgens de vaste beschikkingenprakt¶k van de Commissie slechts (3) Bundessteuerblatt 1996, Deel I, nr. 1, blz. 2. L 212/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 7. 98 op bepaalde voorwaarden en alleen in steungebieden in de zin van artikel 92, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag kan worden toegestaan. De regeling wordt evenwel ook in Berl¶n toegepast. Volgens de beschikking van de Commissie betreffende de vaststelling van de steunge- bieden voor de periode 1997 tot en met 1999 (N 613/96) kan Oost-Berl¶n voor deze periode als steungebied in de zin van artikel 92, lid 3, onder c), worden beschouwd; op grond van diezelfde beschikking kan Oost-Berl¶n echter voor de betrokken periode worden gel¶kgesteld met de omliggende steungebieden in de zin van artikel 92, lid 3, onder a); volgens genoemde beschikking is West-Berl¶n daarentegen een steungebied in de zin van artikel 92, lid 3, onder c), waarvoor geen overgangsregeling geldt en dat daarom niet voldoet aan de bovengenoemde voorwaarden voor de verenigbaarheid van bedr¶fssteun. Omdat de steun niet gebonden is aan investeringen, bestaat bovendien een aanzienl¶k gevaar dat de steun- maatregel ook buiten de steungebieden economische gevolgen heeft. Voorts meende de Commissie dat de rege- ling in str¶d is met het discriminatieverbod dat besloten ligt in de vr¶heid van vestiging (artikel 52 van het EG- Verdrag), omdat aan de belastingvermindering de voor- waarde is verbonden dat de ondernemingen waarin deel- nemingen worden verworven, hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten of West-Berl¶n hebben. Tenslotte is in de regeling niet bepaald, dat de voor bepaalde gevoelige sectoren geldende b¶zondere regelingen moeten worden nageleefd. III In z¶n schr¶ven van 13 mei 1997 stelde Duitsland dat de betrokken maatregel geen staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, is. Duitslands standpunt ten aanzien van de inleiding van de procedure kan als volgt worden samen- gevat: van structurele In de eerste plaats wordt gewezen op de nog alt¶d ernstige de Oost-Duitse tekorten economie en met name op het beperkte eigen vermogen van de Oost-Duitse ondernemingen, die deze regeling moet verbeteren. Duitsland acht het onwaarsch¶nl¶k, dat in het kader van de regeling in ondernemingen in de zogenoemde gevoelige sectoren zal worden ge(cid:139)nvesteerd, omdat participatiemaatschapp¶en in eerste instantie risi- codragend kapitaal steken in ondernemingen die hoofd- zakel¶k bedr¶vig z¶n op markten met gunstige toekomst- perspectieven. Volgens Duitsland bestaat de belastingvermindering uitsluitend in uitstel van belastingbetaling; in een vr¶-stel- ling van belasting is daarentegen niet voorzien omdat ook in het geval dat de belastingplichtige de verworven deel- neming gedurende langere t¶d niet verder vervreemdt, uiterl¶k b¶ de liquidatie van de onderneming de waarde van de deelneming bl¶kt en de winst wordt belast. Voorts geniet alleen de nemer van de deelneming en niet de onderneming waarin de deelneming wordt genomen, belastingvermindering. Deze ontvangt alleen maar extra kapitaal waarvan de kosten in vr¶e onderhandelingen worden vastgesteld en zich naar de onderneming markt richten. Duitsland ziet geen rechtstreeks verband tussen de belastingvermindering voor de nemer van de deelneming en de kosten van het kapitaal, en zeker geen verband dat in c¶fers zou kunnen worden uitgedrukt. Uit het enkele feit dat belastingvermindering geldt voor de verkr¶ging van deelnemingen in ondernemingen die in een bepaald gebied z¶n gevestigd, kan niet worden gecon- cludeerd dat de maatregel een steunequivalent bevat. Van een steunequivalent mag alleen worden uitgegaan indien het in het kader van § 52, lid 8, van het EStG ter beschik- king gestelde deelnemingskapitaal goedkoper zou z¶n dan het overige voor de Oost-Duitse en Berl¶nse onder- nemingen beschikbare deelnemingskapitaal. Duitsland heeft hiervoor geen aanw¶zingen; de Commissie heeft in haar besluit ook alleen gesteld dat die mogel¶kheid bestond, maar heeft daarvoor geen duidel¶ke aankno- pingspunten gegeven. Er is integendeel reden te veron- derstellen dat de voordelen van het belastinguitstel niet worden doorgegeven aan de ondernemingen die hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten of West-Berl¶n hebben, omdat die voordelen gering z¶n en wanneer z¶ zouden worden doorgegeven niet meer aantrekkel¶k zouden z¶n. Derhalve is de belastingvermindering aldus Duitsland niet alleen voor de inbrenger van het kapitaal maar ook voor de onderneming waarin de deelneming wordt genomen een algemene maatregel; temeer omdat het voordeel voor de betrokken onderneming slechts wordt bereikt dankz¶ de belastingvermindering voor de inbrenger van het kapitaal, die ook volgens de Commissie een algemene maatregel is. Uiteindel¶k is de Commissie, aldus Duitsland, er niet in geslaagd een begunstigde van de beweerde steunregeling aan te w¶zen noch het bedrag van de steun in c¶fers uit te drukken. Het voordeel voor de ondernemingen in de nieuwe deelstaten en West-Berl¶n is (cid:190) zo het al kan worden gemeten (cid:190) zo klein dat (cid:190) subsidiair (cid:190) toepas- sing van de „de minimis”-regel (1) is gerechtvaardigd. IV De belastingvermindering op grond van § 52, lid 8, van het EStG, zoals uitgebreid, is voor kapitaalvennoot- schappen met niet meer dan 250 werknemers die hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten of in West- Berl¶n hebben en waarin een deelneming in verband met een kapitaalverhoging of de oprichting van een nieuwe kapitaalvennootschap moet worden genomen (recht- streeks of indirect via een participatiemaatschapp¶) om voor vermindering van de belasting over de b¶ de vervreemding van bepaalde economische goederen of aandelen in kapitaalvennootschappen ontstane winst in aanmerking te komen, staatssteun in de zin van artikel 92, lid l, van het EG-Verdrag en artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst. Z¶ is daarentegen voor inkomsten- belastingplichtigen die bepaalde economische goederen verkopen en de daaruit ontstane belastbare winst b¶ de aankoop van andere economische goederen kunnen aftrekken, een algemene maatregel die geen steunelement bevat. Dienaangaande heeft de Commissie het volgende in aanmerking genomen: (1) PB C 68 van 6. 3. 1996, blz. 9. 30. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 212/53 In de eerste plaats moet worden vastgesteld dat de maat- regel valt onder de „steunmaatregelen van de staten of in welke vorn ook met staatsmiddelen bekostigd” in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag. Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie in z¶n arrest van 11 juli 1996 in zaak C-39/94, SFEI/La Poste (1) moet, om te beoordelen of een overheidsmaatregel als steun is aan te merken, worden vastgesteld of de begunstigde onderne- ming een economisch voordeel ontvangt dat z¶ onder normale marktvoorwaarden niet zou hebben verkregen. Op grond van § 52, lid 8, van het EStG komen natuurl¶ke of rechtspersonen (kopers van deelnemingen) die winst behalen b¶ de vervreemding van economische goederen, voor belastingvermindering in aanmerking, omdat z¶, wanneer z¶ op bepaalde voorwaarden deelnemingen in bepaalde ondernemingen nemen, tot 100 % van de b¶ de vervreemding ontstane winst van de aanschaffingskosten mogen aftrekken en op die manier minder belasting betalen. Dit is een voordeel ten opzichte van de algemene belastingbepalingen die ondernemingen toestaan 50 % van hun belastbare winst af te trekken wanneer z¶ deze opnieuw investeren op het Duitse grondgebied. De belas- tingaftrek van 100 % is echter alleen toegestaan wanneer de belastingplichtige in verband met een kapitaalverho- ging of de oprichting van een nieuwe kapitaalvennoot- schap aandelen in bepaalde kapitaalvennootschappen verwerft. Op grond van deze regeling worden de belas- tingplichtigen er dus toe aangezet ter verhoging van het kapitaal of met het oog op de oprichting aandelen in bepaalde kapitaalvennootschappen te verwerven; dit bete- kent dat de belastingmaatregel tot gevolg heeft (cid:190) en dit is ook het openl¶ke doel van de maatregel (cid:190) de vraag in bepaalde kapitaalvennoot- naar deelnemingskapitaal schappen en daarmee ook de vergroting van het eigen vermogen van deze ondernemingen (of de vorming van eigen vermogen) te bevorderen. Doordat de vraag naar deelnemingen in ondernemingen met zetel en directie in de nieuwe deelstaten of in West- Berl¶n (verkopers van deelnemingen) als gevolg van de overheidsmaatregel is toegenomen, wordt, onder voor het overige gel¶kbl¶vende omstandigheden, het investerings- gedrag van de kopers van deelnemingen in hun totaliteit zodanig be(cid:139)nvloed, dat z¶ deelnemingen die z¶ zonder de belastingvermindering helemaal niet of tegen voor de verkoper minder gunstige voorwaarden zouden hebben genomen, nu kopen tegen voorwaarden die voor de verkoper van de deelnemingen gunstiger z¶n dan zonder de invoering van § 52, lid 8, van het EStG het geval zou z¶n geweest. De verkoper van de deelnemingen ontvangt weliswaar, zoals Duitsland terecht aanvoert, kapitaal tegen in vr¶e onderhandeling aan de hand van de marktpr¶zen vastgestelde kosten, maar de maatregel brengt een veran- dering van de betrokken markt teweeg die tot gevolg heeft dat in het kader van § 52, lid 8, ter beschikking gesteld deelnemingskapitaal aantrekkel¶ker wordt dan vergel¶kbaar deelnemingskapitaal in ondernemingen met zetel en directie buiten de nieuwe deelstaten en Berl¶n. De w¶ziging van het investeringsgedrag en daarmee de vergroting van het eigen vermogen van de betrokken ondernemingen is ook het doel dat de Duitse wetgever in hun opmerkingen beweren de openl¶k nastreeft; Duitse autoriteiten echter dat deze regeling geen meet- bare invloed heeft op de Oost-Duitse en Berl¶nse onder- nemingen waarin de deelnemingen moeten worden genomen. (indirect ondernemingen De belastingregeling bevoordeelt bepaalde natuurl¶ke en rechtspersonen (rechtstreeks begunstigden), opdat z¶ van bepaalde begunstigden) bepaalde economische goederen verwerven. Het economi- sche voordeel bestaat in de toegenomen vraag naar deel- nemingen in de indirect begunstigde ondernemingen in vergel¶king met de rechtssituatie van voor de inwerking- treding van § 52, lid 8, van het EStG; daardoor zullen de investeerders (rechtstreeks begunstigden) bereid z¶n, deel- nemingen in Oost-Duitse en Berl¶nse ondernemingen te nemen tegen voorwaarden die voor deze ondernemingen gunstiger z¶n dan z¶ zouden z¶n geweest zo de betrokken maatregel niet was ingevoerd. Als gevolg hiervan zal de omvang van de deelnemingen in de betrokken onderne- mingen toenemen en/of zullen de contractuele voor- waarden (pr¶s van de deelneming in verhouding tot de nominale waarde, duur van de deelneming, pr¶s van de deelneming, enz. ) voor deze ondernemingen gunstiger worden. De maatregel kan daarom de ondernemingen waaraan § 52, lid 8, van het EStG indirect ten goede komt en die hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten of in West- Berl¶n hebben, om niet een economisch voordeel te verschaffen dat z¶ zonder de overheidsmaatregel niet zouden hebben verkregen. Duitsland heeft gesteld, dat het b¶ de maatregel uitslui- tend gaat om uitstel, maar in geen geval om vr¶stelling van belasting. Te dezen z¶ eerst opgemerkt, dat van belas- tinguitstel overeenkomstig § 222 van de Duitse belasting- verordening (Abgabenordnung) alleen sprake kan z¶n wanneer het gaat om uitstel van de uiterste datum voor de betaling van een reeds bestaande belastingschuld; in dit geval leidt de regeling echter tot het vervallen van een belastingschuld op grond van § 6 b van het EStG en tot het eventuele ontstaan van een nieuwe belastingschuld b¶ verdere vervreemding. Bovendien is het in dit geval irrele- vant of de belastingvermindering in economisch opzicht louter uitstel van betaling is, aangezien zelfs in dat geval ervan moet worden uitgegaan dat de verkoper van de deelneming een indirect economisch voordeel geniet (Beschikking 93/349/EEG van de Commissie (2)). In het onderhavige geval is het echter, zoals ook Duits- land heeft aangevoerd, moeil¶k zowel in elk afzonderl¶k geval een concreet voordeel aan te tonen als het steunele- ment te kwantificeren. Toch kan men in feite, zoals hier- voor uiteengezet, ervan uitgaan dat er in het algemeen een economisch voordeel wordt verschaft. In een onderzoek vooraf kan evenwel niet b¶ elke deelneming het daaruit voortvloeiende economische voordeel met zekerheid worden vastgesteld, aangezien de maatregel zich richt op het economische gedrag van een particuliere investeerder die z¶n investeringsbesluiten baseert op omstandigheden die doelbewust door overheidsmaatregelen z¶n gew¶zigd. (1) Jurispr. 1996, blz. I-3547, r. o. 60. (2) PB L 143 van 15. 6. 1993, blz. 7. L 212/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 7. 98 Het is niet mogel¶k in abstracto te bew¶zen dat de indivi- duele koper van deelnemingen op grond van de over- heidsmaatregel z¶n gedrag w¶zigt. Bovendien is het onmogel¶k in een onderzoek vooraf het voordeel precies te kwantificeren en is dit ook achteraf niet alt¶d mogel¶k. Pallice Port (3), staatssteun, daar de bevoordeling van bepaalde ondernemingen wegens de verplichte invoering van de parafiscale heffing, ook wanneer de maatregel niet rechtstreeks uit overheidsmiddelen wordt gefinancierd, aan de staat kan worden toegerekend. In dit verband z¶ erop gewezen dat de Commissie niet elk afzonderl¶k geval behoeft te onderzoeken om te beoordelen of een regeling staatssteun behelst. Volgens het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 14 oktober 1987 in zaak 248/84, Duitsland/Commissie (1), behoeft de Commissie in het geval van een steunprogramma slechts de kenmerken van dit programma te onderzoeken om te kunnen beoordelen of het naar z¶n aard voldoet aan de voorwaarden van artikel 92, lid 1. De Commissie kan derhalve alleen tot de conclusie komen dat geen staatssteun wordt verleend, indien z¶ in elk afzonderl¶k geval de aanwezigheid van een economisch voordeel en daarmee van staatssteun kan uitsluiten. Daarom moet de conclusie worden getrokken dat de regeling naar haar aard tot een economisch voor- deel leidt voor de bepaalbare groep kapitaalvennoot- schappen (ondernemingen met niet meer dan 250 werk- nemers, waarvan de zetel en de directie zich in de nieuwe deelstaten of West-Berl¶n bevinden). Om het economische voordeel te berekenen, moeten, onder voor het overige gel¶kbl¶vende omstandigheden, in elk afzonderl¶k geval de voorwaarden waartegen met belastingvermindering en de voorwaarden waartegen zonder belastingvermindering een deelneming in een Oost-Duitse of Berl¶nse onderneming met ten hoogste 250 werknemers kan worden verworven, met elkaar worden vergeleken. Het gaat b¶ de betrokken maatregel om een uit staatsmid- delen verstrekt economisch voordeel. In feite leidt de regeling in de eerste plaats tot lagere belastinginkomsten doordat zonder beperking in de t¶d geen belasting wordt geheven over de winst op de verkoop van de economische goederen. Dit belastingvoordeel uit staatsmiddelen wordt op grond van een wetsbepaling die het investeringsgedrag van particuliere beleggers be(cid:139)nvloedt, gedeeltel¶k doorge- geven aan de ontvangers van de steun. vastgesteld, Zoals het Hof van Justitie in z¶n arrest van 2 februari 1988 in de gevoegde zaken 67/85, 68/85 en 70/85, Van valt der Kooy e. a. /Commissie (2), heeft derhalve het doorgeven van de belastingvermindering door de koper van de deelneming aan bepaalde onderne- mingen op grond van de desbetreffende wettel¶ke bepa- ling toe te rekenen aan de staat. Wat dat betreft heeft de maatregel dezelfde werking als de door bepaalde sectoren van de economie gefinancierde parafiscale heffingen uit de opbrengst waarvan, via een instantie die deze middelen beheert, projecten van bepaalde ondernemingen worden gefinancierd. Deze parafiscale maatregelen z¶n, naar gelang van de bestemming die aan de opbrengst wordt gegeven, volgens de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie, b¶voorbeeld het arrest van 11 maart 1992 in de gevoegde zaken C-78/90 tot en met C-83/90, Compagnie commerciale/Receveur principal des douanes de La In het onderhavige geval wordt het economische voordeel weliswaar niet doorgegeven door een voor het beheer van deze middelen opgerichte openbare of particuliere instantie, maar door be(cid:139)nvloeding door de staat van het investeringsgedrag van particuliere kopers van deelne- mingen. Wegens deze be(cid:139)nvloeding wordt een vergel¶k- baar economisch effect bereikt. Daaruit volgt, dat het doorgeven van het voordeel aan bepaalde ondernemingen krachtens de desbetreffende wettel¶ke bepaling aan de staat moet worden toegerekend. Omdat de maatregel enerz¶ds regionaal beperkt is tot ondernemingen die hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten of West-Berl¶n hebben en anderz¶ds alleen van toepassing is op ondernemingen van een bepaalde omvang, namel¶k die welke niet meer dan 250 werkne- mers hebben, werkt de maatregel ook in het voordeel van bepaalde ondernemingen. Weliswaar kunnen de onderne- mingen tevoren niet afzonderl¶k worden bepaald, maar toch kan een groep begunstigde ondernemingen met voldoende nauwkeurigheid worden vastgesteld om hun het economische voordeel toe te rekenen. De regeling is derhalve voldoende specifiek om te kunnen worden onderscheiden van algemene maatregelen die de gehele economie van een lidstaat bevoordelen en b¶gevolg niet binnen het toepassingsgebied van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag vallen. Tenslotte dreigt de regeling de mededinging te vervalsen doordat ondernemingen met zetel en directie in het betrokken gebied worden begunstigd ten opzichte van ondernemingen in andere gebieden van Duitsland en in andere lidstaten. De door de Duitse autoriteiten verde- digde mening dat de steunintensiteit van deze maatregel zeer klein en b¶na nihil is, doet daaraan niets af. Volgens het arrest van het Hof van Justitie van 21 maart 1990 in zaak C-142/87, Belgi(cid:137)/Commissie (4), kan niet a priori op grond van de geringe omvang van de betrokken steun worden uitgesloten dat het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig wordt be(cid:139)nvloed. Bovendien hebben de Duitse autoriteiten zich er niet toe verbonden de „de minimis”-bepaling toe te passen. Op grond van bovenstaande overwegingen is de Commissie tot de conclusie gekomen, dat de belastingver- lid 8, van het EStG, zoals mindering krachtens § 52, uitgebreid, ten gunste van kapitaalvennootschappen die hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten of West- Berl¶n hebben en waarin een deelneming, in verband met een kapitaalverhoging of de oprichting van een nieuwe kapitaalvennootschap, moet worden genomen (rechtstreeks of indirect via een participatiemaatschapp¶) om voor vermindering van de belasting over de b¶ de vervreemding van bepaalde economische goederen of aandelen in kapitaalvennootschappen ontstane winst in (1) Jurispr. 1987, blz. 4013, r. o. 18. (2) Jurispr. 1988, blz. 219. (3) Jurispr. 1992, blz. I-1847, r. o. 35. (4) Jurispr. 1990, blz. I-959. 30. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 212/55 aanmerking te komen, staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag en artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst is. V De getoetste steunregeling bevordert het nemen van deel- nemingen in verband met een kapitaalverhoging of de in oprichting van een nieuwe kapitaalvennootschap, ondernemingen met ten hoogste 250 werknemers die hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten of in West- Berl¶n hebben, en wel tegen een voor de koper van de deelneming voordeligere pr¶s of tegen voor deze gunsti- gere contractuele voorwaarden dan zonder de invoering van de betrokken bepaling het geval zou z¶n geweest. Daardoor bevordert de regeling de vergroting van het eigen vermogen van de betrokken ondernemingen. Deze steunregeling is niet gebonden aan een aanvanke- l¶ke investering in de zin van de mededeling van de Commissie over regionale steunregelingen (1), maar heeft een permanent karakter, en is bedoeld om specifieke structurele nadelen te compenseren; dit werd in de opmerkingen van de Duitse autoriteiten uitdrukkel¶k bevestigd. Daarom moet de betrokken steunregeling over- eenkomstig het arrest van het Hof van Justitie van 15 mei 1997 in zaak C-278/95, Siemens SA/Commissie (2), als bedr¶fssteun worden aangemerkt. de van vaste beschikkingenprakt¶k Volgens de Commissie kan bedr¶fssteun alleen b¶ uitzondering en op bepaalde voorwaarden worden verstrekt in steunge- bieden als bedoeld in artikel 92, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag, namel¶k in streken waarin de levensstan- daard abnormaal laag is of waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst (zie punt 6 van de mededeling van de Commissie van 1988 inzake de w¶ze van toepas- sing van artikel 92, lid 3, onder a) en c), van het EEG- Verdrag op regionale steunmaatregelen (3)). Wat de toepassing van de steunregeling in de v¶f Oost- Duitse deelstaten (Brandenburg, Mecklenburg-Voorpom- meren, Saksen, Saksen-Anhalt, Thuringen) betreft, heeft de Commissie op 18 december 1996 besloten dat deze gebieden tot eind 1999 steungebieden z¶n als bedoeld in artikel 92, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag (N 464/ 93 (4) voor de periode tot en met 1996 en N 613/96 (5) voor de periode 1997-1999). Wat de toepassing van de steunregeling op ondernemingen met zetel en directie in Oost-Berl¶n betreft, had de Commissie dit gebied tot eind 1996 de status van steungebied als bedoeld in artikel 92, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag toegekend (N 464/93); voor de periode 1997-1999 heeft de Commissie bepaald, dat Oost-Berl¶n wegens z¶n b¶zondere geografi- sche ligging en z¶n eerdere status van steungebied als bedoeld in artikel 92, lid 3, onder a), t¶dens de periode 1994-1996, en de voorgeschiedenis van de stad, tot en met 1999 een t¶del¶ke status kr¶gt op grond waarvan dit (1) PB C 31 van 3. 2. 1979, blz. 9. (2) Jurispr. 1997, blz. I-2507, r. o. 55. (3) PB C 212 van 12. 8. 1998, blz. 2. (4) PB C 373 van 29. 12. 1994, blz. 3. (5) PB C 288 van 23. 9. 1997, blz. 5. gebied wordt gel¶kgesteld met een steungebied als bedoeld in artikel 92, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag en daarmee ook met de v¶f nieuwe deelstaten (Branden- burg, Mecklenburg-Voorpommeren, Saksen- Anhalt, Thuringen) (N 613/96). Saksen, steunregeling De in bovenvermelde kan evenwel gebieden om de volgende redenen niet krachtens artikel 92, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag verenigbaar met de gemeenschappel¶ke markt worden verklaard: (cid:190) Overeenkomstig de bovenvermelde mededeling van de Commissie van 1988 kan bedr¶fssteun in steunge- bieden als bedoeld in artikel 92, lid 3, onder a), slechts b¶ w¶ze van uitzondering worden toegestaan wanneer de steunmaatregel kan b¶dragen tot een duurzame en evenwichtige economische ontwikkeling. Bovendien moet de steun volgens de vaste beschikkingenprakt¶k van de Commissie degressief en in de t¶d beperkt z¶n. De onderhavige steunregeling heeft integendeel tot gevolg het eigen vermogen van de begunstigde onder- nemingen te vergroten; de steunregeling garandeert niet, dat het aan de begunstigde ondernemingen ter beschikking gestelde kapitaal voor de economische ontwikkeling van de begunstigde ondernemingen in de steungebieden als bedoeld in artikel 92, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag wordt gebruikt en niet in werkel¶kheid ondernemingen ten goede komt die hun economische activiteiten buiten een steungebied uitoefenen. Dit betekent dat b¶ deze steunregeling niet kan worden uitgesloten dat ondernemingen die in economisch opzicht tot grote ondernemingen behoren of die buiten steungebieden gevestigde zelf- standige ondernemingen z¶n, van de steun profiteren zonder dat de steun daadwerkel¶k tot de economische ontwikkeling van de ondernemingen in het steunge- bied en dus ook van het steungebied zelf b¶draagt (6). B¶gevolg kan de steunregeling niet onder de in het Verdrag opgenomen uitzonderingsbepalingen voor regionale steun overeenkomstig artikel 92, lid 3, worden gebracht. Tenslotte is de regeling niet degres- sief. (cid:190) Het is niet uitgesloten, dat de steunregeling wordt toegepast op ondernemingen in gevoelige sectoren van de economie, waarvoor specifieke bepalingen inzake steunverlening bestaan (dit z¶n thans de sectoren synthetische-vezel- en automobielindustrie, scheepsbouw, vervoer, landbouw, visser¶, de sectoren die onder het EGKS-Verdrag vallen en de sectoren van de ¶zer- en staalindustrie die niet onder het EGKS-Verdrag vallen). In bovengenoemde medede- ling van de Commissie van 1988 is echter bepaald dat bedr¶fssteun geen overcapaciteit in een bedr¶fstak mag veroorzaken, zoals die juist in de bovengenoemde gevoelige sectoren, bestaat. (6) Beschikking van de Commissie van 1 oktober 1997 betref- fende de verlenging van de investeringspremie van 8 %, C 28/ 96, PB L 73 van 12. 3. 1998, blz. 38. L 212/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 7. 98 (cid:190) Tenslotte kan niet worden uitgesloten dat de steunre- geling wordt toegepast op ondernemingen in moei- l¶kheden als bedoeld in de kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan onderne- mingen in moeil¶kheden (1), hoewel de opzet van de steunregeling van zodanige aard is dat steun aan dergel¶ke ondernemingen onwaarsch¶nl¶k l¶kt. In elk geval is de steunregeling niet verenigbaar met de in genoemde richtsnoeren vermelde voorwaarden voor het verlenen van steun aan ondernemingen in moei- l¶kheden. Wat de toepassing van de steunregeling op onderne- mingen met zetel en directie in West-Berl¶n betreft, z¶ eraan herinnerd dat West-Berl¶n krachtens bovenge- noemde beschikkingen van de Commissie tot 1996 slechts in bepaalde opzichten, en voor de periode 1997 tot 1999 in elk opzicht als steungebied als bedoeld in artikel 92, lid 3, onder c), is aangemerkt. B¶gevolg is de steunre- geling ook van toepassing op ondernemingen buiten de in artikel 92, lid 3, onder a), bedoelde steungebieden, te weten in niet-steungebieden en in steungebieden als bedoeld in artikel 92, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag. Volgens de reeds vermelde vaste beschikkingenprakt¶k van de Commissie kan evenwel bedr¶fssteun buiten steungebieden als bedoeld in artikel 92, lid 3, onder a), niet verenigbaar met de gemeenschappel¶ke markt worden verklaard, nog afgezien van de problematiek inzake het verlenen van steun in gevoelige sectoren of aan ondernemingen in moeil¶kheden. B¶gevolg kan de steunregeling niet krachtens de uitzon- deringsbepalingen van artikel 92, lid 3, onder a) en c), als verenigbaar met de gemeenschappel¶ke markt worden beschouwd. Bovendien is de steunregeling niet overeen- komstig artikel 92, lid 3, bestemd tot verwezenl¶king van een belangr¶k project van Europees belang of tot ophef- fing van ernstige verstoringen in de economie van een lidstaat, noch tot bevordering van de cultuur en de instandhouding van het culturele erfgoed. Tenslotte is de steunregeling niet overeenkomstig artikel 92, lid 2, met de gemeenschappel¶ke markt verenigbaar; vooral kan de Commissie uit de beschikbare informatie niet afleiden dat de regeling noodzakel¶k is om de door de deling van Duitsland berokkende economische nadelen in de zin van artikel 92, lid 2, onder c), te compenseren. Voorts stelt de steunregeling als voorwaarde voor de belas- tingvermindering dat de ondernemingen waarin deelne- mingen worden genomen, hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten en West-Berl¶n hebben. Deze bepaling is in str¶d met de vr¶heid van vestiging als vervat in artikel 52 van het EG-Verdrag. De artikelen 52 en volgende van het Verdrag voorzien in de opheffing van de beperkingen van de vr¶heid van vestiging. Bovendien is in de artikelen 52 en 58 het recht vastgelegd om via een agentschap of filiaal economische activiteiten uit te oefenen. Zoals het Hof van Justitie heeft verklaard in z¶n arrest van 28 januari 1986 in zaak 270/83, Commissie/Frankr¶k (2), moet volgens artikel 58 de nationaliteit van een onderneming worden bepaald in overeenstemming met de wetgeving van de lidstaat volgens welke z¶ is opgericht, alsmede haar zetel en haar hoofdbestuur. Het discriminatieverbod betreft niet alleen rechtstreekse discriminatie maar ook maatregelen van gel¶ke werking. Volgens artikel 54, lid 3, onder h), van het EG-Verdrag moet de Commissie ervoor zorgen, dat de voorwaarden van vestiging niet worden vervalst als gevolg van steunmaatregelen van de lidstaten. Ter uitvoering van deze bepaling en door middel van z¶n algemene programma voor de opheffing van de beperkingen van de vr¶heid van vestiging van 1962 (3) heeft de Raad bepaald, dat bepalingen en handelw¶zen moeten worden afge- schaft, die alleen voor vreemdelingen de bevoegdheid om de rechten uit te oefenen die gewoonl¶k aan het verrichten van een werkzaamheid anders dan in loon- dienst aan bepaalde voorwaarden onderwerpen. Tot deze bepalingen en handelw¶zen behoren ook directe of indirecte steun- maatregelen van de staten. z¶n verbonden, uitsluiten, beperken of Door dit verbod op de beperking van de vr¶heid van vestiging z¶n de artikelen 52 en volgende er onder andere op gericht de betrokken ondernemingen gel¶k te behan- delen met ondernemingen die hun zetel in het gastland hebben. Daarentegen komt de steun in het kader van de betrokken steunregeling alleen ten goede aan onderne- mingen die hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten en West-Berl¶n hebben. Om voor de steun in aanmer- king te komen, zouden ondernemingen die hun zetel en directie niet in de nieuwe deelstaten en West-Berl¶n hebben, deze naar de betrokken gebieden moeten verplaatsen. De steunregeling bevoordeelt daardoor Oost- Duitse en Berl¶nse ondernemingen ten opzichte van ondernemingen die geen zetel in Duitsland hebben en is b¶gevolg in str¶d met het discriminatieverbod van de artikelen 52 en volgende. Omdat de toepassing van de steunregeling b¶ bestuurs- rechtel¶ke bepaling van 2 januari 1996 van het Ministerie van Financi(cid:137)n is opgeschort, voert Duitsland aan dat de steunregeling nog niet is toegepast en b¶gevolg nog geen steun op grond van deze regeling is uitbetaald. Voorzover de steunregeling reeds zou z¶n toegepast, moet Duitsland de nodige stappen nemen om de reeds betaalde steun terug te vorderen, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 1. De belastingvermindering in Duitsland op grond van § 52, lid 8, van het EStG (Einkommensteuergesetz, wet op de inkomstenbelasting) vormt ten aanzien van onderne- mingen met maximaal 250 werknemers die hun zetel en directie in de nieuwe deelstaten of West-Berl¶n hebben, staatssteun die overeenkomstig artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag en artikel 61, lid 1, van de EER-Overeen- is met de gemeenschappel¶ke komst onverenigbaar markt. (1) PB C 368 van 23. 12. 1994, blz. 12. (2) Jurispr. 1986, blz. 273. (3) PB 2 van 15. 1. 1962, blz. 36/62. 30. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 212/57 2. Duitsland wordt verzocht § 52, lid 8, van het EStG in te trekken. Artikel 2 Eventueel reeds op grond van de in artikel 1, lid 1, 1. genoemde steunregeling betaalde steunbedragen z¶n onwettig, omdat z¶ v(cid:155)(cid:155)r de eindbeslissing van de Commissie z¶n betaald. Artikel 3 Duitsland stelt de Commissie binnen twee maanden na kennisgeving van deze beschikking in kennis van de maatregelen die z¶n getroffen om aan deze beschikking te voldoen. Artikel 4 2. Duitsland draagt ervoor betaalde steun wordt terugbetaald. zorg, dat de onwettig Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duits- land. De steun moet overeenkomstig de nationale procedures en bepalingen, met name de bepalingen inzake rente wegens verzuim, worden teruggevorderd, vermeerderd met rente over de periode vanaf de datum waarop de onwet- tige steun is verleend, tegen de rentevoet die op de datum van verlening van de steun in Duitsland als referentieren- tevoet voor de berekening van het nettosubsidie-equiva- lent van regionale steun gold. Gedaan te Brussel, 21 januari 1998. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 4187/97 von Christian CABROL an die Kommission. Listerien in Erzeugnissen auf Milchbasis und Änderung der Richtlinie 92/46/EWG

eurovoc_concepts:
dairy industry
food inspection
health control
marketing
milk product
raw milk

formats: html print


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 4137/97 af David BOWE til Kommissionen. Import af primater fra Indonesien

eurovoc_concepts:
Indonesia
animal experimentation
export monitoring
international sanctions
marketing
monkey
protected species
protection of animals
report
wildlife

formats: html pdf print

text: 22. 6. 98 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 196/85 (98/C 196/117) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-4137/97 af David Bowe (PSE) til Kommissionen (21. januar 1998) Om: Import af primater fra Indonesien Hvilke foranstaltninger agter Kommissionen at tr(cid:230)ffe p(cid:229) baggrund af overtr(cid:230)delser af konventionen om international handel med udryddelsestruede vilde dyr og planter (CITES) og alvorlig mishandling af dyr, som beskrevet i den seneste rapport om handel med ikke-menneskelige primater fra Indonesien, som Kommissionen har modtaget? (98/C 196/118) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-4138/97 af David Bowe (PSE) til Kommissionen (21. januar 1998) Om: Import af primater fra Indonesien I den nyligt offentliggjorte rapport om handel med ikke-menneskelige primater fra Indonesien oplyses om specielt de alvorlige overtr(cid:230)delser af bestemmelserne i CITES og de um(cid:229)delige lidelser, dyrene uds(cid:230)ttes for. Agter Kommissionen at foretage sin egen undersłgelse af handelen med primater? Vil Kommissionen i łvrigt overveje at indfłre forbud mod brug af primater fra Indonesien til eksperimenter inden for EU, indtil resultaterne fra en s(cid:229)dan undersłgelse foreligger? Samlet svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Ritt Bjerregaard p(cid:229) skriftlige forespłrgsler E-4137/97 og E-4138/97 (18. februar 1998) Kommissionen kender udm(cid:230)rket til den rapport, der blev offentliggjort i november 1997 af den britiske union til afskaffelse af vivisektion (British Union for the Abolition of Vivisection › BUAV), vedrłrende en r(cid:230)kke sendinger af primater fra Indonesien til USA. Da mindst e·n af disse sendinger kom via F(cid:230)llesskabet i transit, mindede Kommissionen myndighederne i den p(cid:229)g(cid:230)ldende medlemsstat om bestemmelserne i R(cid:229)dets forordning (EF) nr. 338/97 af 9. december 1996 om beskyttelse af vilde dyr og planter ved kontrol med handelen hermed (1), s(cid:230)rlig artikel 9, stk. 5. Kommissionen har envidere anmodet det indonesiske styrelsesr(cid:229)d for konventionen om international handel med udryddelsestruede vilde dyr og planter (CITES) om at tilstille den et svar p(cid:229) de krav, der er fremsat i BUAV-rapporten, og oplyse, hvilken politik den fłrer med hensyn til den praktiske gennemfłrelse af Den Internationale Civile Luftfartsammenslutnings (IATA(cid:146)s) forordninger og med hensyn til opdr(cid:230)t i fangenskab. Kommissionen vil tage stilling til, hvorvidt det er nłdvendigt med forholdsregler i henhold til artikel 4, stk. 6, litra c), i R(cid:229)dets forordning (EF) nr. 338/97 i lyset af resultaterne af de nłdvendige hłringer herom. (1) EFT L 61 af 3. 3. 1997, s. 1. (98/C 196/119) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-4142/97 af Francisco Sanz Ferna·ndez (PSE) til Kommissionen (21. januar 1998) Om: Tv(cid:230)rkulturel undervisning/SOCRATES-programmet Kan Kommissionen oplyse, hvor meget der i lłbet af 1997 har v(cid:230)ret afsat p(cid:229) budgettet til aktion 2 i kapitel II (COMENIUS) under SOCRATES-programmet? Hvor stor en del af dette budget er g(cid:229)et til undervisning af sigłjnere? Hvilke projekter vedrłrende undervisning af sigłjnere har f(cid:229)et stłtte i 1997? Er der givet stłtte til andre slags projekter for sigłjnere i forbindelse med dette program?


title: PREGUNTA ESCRITA n. 4223/97 del Cristiana MUSCARDINI a la Comisión. Vancimuglio

eurovoc_concepts: Community Charter of the Fundamental Social Rights of Workers

text: 9. 10. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 310/17 (98/C 310/18) PREGUNTA ESCRITA E-4223/97 de Cristiana Muscardini (NI) a la Comisio·n (21 de enero de 1998) Asunto: Vancimuglio El derecho a la huelga, cuando no es instrumental, es una conquista de los trabajadores y esta· contemplado por las leyes fundamentales de los Estados miembros y por el estatuto de los trabajadores. En la actualidad, los agricultores y ganaderos se esta·n manifestando en Italia para salvaguardar sus intereses leg(cid:14)·timos, pero el Gobierno italiano ha respondido a la protesta de forma desproporcionada, ordenando a las fuerzas del orden que repriman con contundencia las manifestaciones. Recordando que tambie·n las fuerzas policiales son categor(cid:14)·as de trabajadores y que su deber no es otro que el de hacer respetar la ley, se subraya que la libertad para manifestar no puede verse limitada por la amenaza de arresto y de procesamiento de urgencia; ¿puede la Comisio·n intervenir en el asunto de las manifestaciones callejeras de los agricultores italianos con medidas que sirvan para salvaguardar y defender los derechos humanos y de los ciudadanos? Respuesta del Sr. Flynn en nombre de la Comisio·n (11 de marzo de 1998) Actualmente, no existe ninguna legislacio·n comunitaria sobre el derecho de huelga. En realidad, el apartado 6 del art(cid:14)·culo 2 del Acuerdo sobre pol(cid:14)·tica social que sera· incorporado al Tratado CE por el Tratado de Amsterdam afirma claramente que las disposiciones del art(cid:14)·culo no podra·n aplicarse al derecho de huelga o al derecho a imponer cierres patronales. As(cid:14)· pues, la Comisio·n no tiene competencias para intervenir en una situacio·n como la descrita por Su Sen(cid:152)or(cid:14)·a. En la Carta Comunitaria sobre los Derechos Sociales Fundamentales se afirma claramente el derecho a recurrir a acciones colectivas, incluyendo el derecho de huelga, sujeto a las obligaciones que se derivan de las reglamentaciones nacionales y de los convenios colectivos. Sin embargo, en un caso de manifestaciones en que se produjeron actos de violencia y vandalismo, el Tribunal de Justicia (en la sentencia C-265/95) sostuvo que el Estado miembro no hab(cid:14)·a adoptado todas las medidas necesarias y proporcionadas para evitar que los particulares obstaculizaran el libre movimiento de bienes. (98/C 310/19) PREGUNTA ESCRITA E-0009/98 de Patricia McKenna (V) a la Comisio·n (29 de enero de 1998) Asunto: Reelaboracio·n de material nuclear y residuos radioactivos El Comite· Asesor en materia de Gestio·n de Residuos Radioactivos (RWMAC) del Reino Unido acaba de publicar su 17o informe anual. Dicho informe recomienda entre otras cosas que el combustible nuclear utilizado destinado a la reelaboracio·n se califique como residuo radioactivo si el plutonio y el uranio resultante de dicha reelaboracio·n no fuera a ser reutilizado. El inventario de plutonio brita·nico es cada vez mayor dado que todo el combustible nuclear utilizado se reelabora en Sellafield, sin que vuelva a ser utilizado en el Reino Unido. Se han realizado numerosos estudios sobre el peligro de que este plutonio llegue a manos de grupos subversivos que podr(cid:14)·an utilizarlo para la fabricacio·n de armas nucleares toscas, sirvie·ndose de una tecnolog(cid:14)·a rudimentaria. ¿No considera la Comisio·n que la mejor manera de evitar que el inventario de plutonio en el Reino Unido siga creciendo es instar a dicho pa(cid:14)·s a que cese sus actividades de reelaboracio·n del mismo? ¿Podr(cid:14)·a garantizar la Comisio·n que hara· todo lo posible por que no se concedan ayudas o pre·stamos comunitarios que contribuyan a la reelaboracio·n de material nuclear en la UE o en pa(cid:14)·ses terceros?


title: REGOLAMENTO (CE) N. 138/98 DELLA COMMISSIONE del 21 gennaio 1998 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

formats: pdf print

text: 22. 1. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 17/1 I (Atti per i quali la pubblicazione è una condizione di applicabilità) REGOLAMENTO (CE) N. 138/98 DELLA COMMISSIONE del 21 gennaio 1998 recante fissazione dei valori forfettari all’importazione ai fini della determina- zione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CE) n. 3223/94 della Commissione, del 21 dicembre 1994, recante modalità di applicazione del regime di importazione degli ortofrutticoli (1), modifi- cato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2375/96 (2), in particolare l’articolo 4, paragrafo 1, visto il regolamento (CEE) n. 3813/92 del Consiglio, del 28 dicembre 1992, relativo all’unità di conto e ai tassi di conversione da applicare nel quadro della politica agri- cola comune (3), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 150/95 (4), in particolare l’articolo 3, paragrafo 3, regolamento (CE) n. 3223/94 il considerando che risultati dei negoziati prevede, in applicazione dei commerciali multilaterali nel dell’Uruguay Round, i criteri in base ai quali la Commissione fissa i quadro forfettari all’importazione dai paesi valori prodotti e per i periodi precisati nell’allegato; terzi, per i considerando che in applicazione di tali criteri, i valori forfettari all’importazione devono essere fissati ai livelli figuranti nell’allegato del presente regolamento, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 I valori forfettari all’importazione di cui all’articolo 4 del regolamento (CE) n. 3223/94 sono fissati nella tabella riportata nell’allegato. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 22 gennaio 1998. Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 21 gennaio 1998. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 337 del 24. 12. 1994, pag. 66. (2) GU L 325 del 14. 12. 1996, pag. 5. (3) GU L 387 del 31. 12. 1992, pag. 1. (4) GU L 22 del 31. 1. 1995, pag. 1. L 17/2 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 22. 1. 98 ALLEGATO al regolamento della Commissione, del 21 gennaio 1998, recante fissazione dei valori forfettari all’importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni orto- frutticoli (ECU/100 kg) (ECU/100 kg) Codice NC 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 Codice paesi terzi (1) Valore forfettario all’importazione 204 212 624 999 052 624 999 220 999 052 204 999 052 204 212 220 400 448 600 624 625 999 44,0 94,1 165,0 101,0 159,1 201,3 180,2 72,1 72,1 133,5 126,2 129,8 43,5 40,6 36,5 47,3 54,1 23,8 51,7 44,0 32,0 41,5 Codice NC 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 Codice paesi terzi (1) Valore forfettario all’importazione 052 204 624 999 052 204 624 999 052 400 600 999 060 400 404 720 728 800 999 052 064 388 400 999 60,1 59,8 68,9 62,9 72,1 74,2 87,5 77,9 85,2 73,1 90,2 82,8 49,5 92,0 85,7 101,7 82,4 100,7 85,3 139,4 90,2 102,0 104,1 108,9 (1) Nomenclatura dei paesi stabilita dal regolamento (CE) n. 2317/97 della Commissione (GU L 321 del 22. 11. 1997, pag. 19). Il codice «999» rappresenta le «altre origini»