title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 75/98 z dnia 12 stycznia 1998 r. zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) NR 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) NR 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks CelnyTekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
EU law
customs territory (EU)
customs union
legal code
simplification of formalities

formats: html pdf print

text: 404 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31998R0075 13. 1. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 02/t. 8 L 7/3 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 75/98 z dnia 12 stycznia 1998 r. zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) NR 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) NR 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Parlamentu Euro- pejskiego i Rady (WE) nr 89/97 (2), w szczególności jego art. 249, a także mając na uwadze, co następuje: należy włączyć do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (3), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1427/97 (4), definicję terminu „kraje EFTA” używanego w kontekście wspól- notowych reguł tranzytu; dlatego należy uwzględnić fakt, że do Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o wspólnej procedurze tran- zytowej (5), zwanej dalej „Konwencją”, przystąpiły inne państwa niż pierwotne państwa Wspólnoty i kraje EFTA; w celu uproszczenia pracy podmiotów gospodarczych i admini- stracji celnej należy wprowadzić zmiany w przepisach dotyczą- cych tranzytu i potwierdzania wspólnotowego statusu towa- rów przewożonych drogą morską; obecnie obowiązujące przepisy dotyczące tranzytu i potwierdza- nia wspólnotowego statusu towarów przewożonych drogą mor- ską okazały się niewłaściwe, gdyż szczególne cechy transportu morskiego nie mają odpowiedników w innych rodzajach trans- portu; w związku z tym, obecnie obowiązujące przepisy nie gwa- rantują poboru długu celnego i innych opłat, którymi obciążone są towary; zastosowanie w praktyce wspólnotowej procedury tranzytowej, obowiązkowej w przypadku przewozu towarów niewspólnoto- wych drogą morską, jest niemożliwe ze względu na wspomniane cechy; należy ustanowić gwarancję mającą zapewnić pobór długu cel- nego i innych opłat za towary przewożone zgodnie z regułami tranzytu w przypadku transportu drogą morską, dokonywanego regularnymi liniami żeglugowymi; konieczne jest określenie sposobu identyfikacji towarów wysyła- nych do lub przywożonych z tej części obszaru celnego Wspól- noty, gdzie nie są stosowane przepisy dyrektywy Rady 77/388/EWG (6), ostatnio zmienionej dyrektywą 96/95/WE (7); towary powinny być identyfikowane za pomocą dokumentu T2LF lub, jeżeli towary przewożone są w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, poprzez umieszczenie na for- mularzu zgłoszenia T2 specjalnego wpisu; dla towarów wspólnotowych wysyłanych z jednego punktu znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty do drugiego, przewożonych wyłącznie drogą morską lub powietrzną przez terytorium jednego lub kilku krajów, które przystąpiły do Kon- wencji nie powinno być wymagane stosowanie wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego tylko dlatego, iż towary prze- wożone są przez terytorium tych krajów; doświadczenie wykazało potrzebę ograniczenia zakazu korzysta- nia z gwarancji generalnej w systemie tranzytu wspólnotowego do określonego okresu; do celów uproszczenia procedur administracyjnych wskazane jest ujednolicenie poszczególnych formularzy stosowanych w ramach procedury wspólnotowej i wspólnej procedury tranzytowej oraz połączenie w jeden wykaz wykazów niektórych towarów wrażli- wych wymienionych odpowiednio w załącznikach 52 i 56 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93; rozszerzenie wspólnotowej procedury tranzytowej na Andorę i San Marino wymaga pewnych zmian w formularzach; okres przejściowy w wymianie handlowej między Wspólnotą w jej składzie z dnia 31 grudnia 1985 r. z jednej strony, a Hisz- panią i Portugalią z drugiej, jak również w handlu między tymi dwoma państwami dobiegł końca z dniem 31 grudnia 1995 r. powodując, że nie są już potrzebne dokumenty i procedury do identyfikacji towarów będących przedmiotem wymiany handlo- wej; dlatego rozporządzenie Komisji (EWG) nr 409/86 (8), zmie- nione rozporządzeniem (EWG) nr 3716/9 (9) powinno zostać uchylone; (1) Dz. U. L 302 z 19. 10. 1992, str. 1. (2) Dz. U. L 17 z 21. 1. 1997, str. 1. (3) Dz. U. L 253 z 11. 10. 1993, str. 1. (4) Dz. U. L 196 z 24. 7. 1997, str. 31. (5) Dz. U. L 226 z 13. 8. 1987, str. 2. (6) Dz. U. L 145 z 13. 6. 1977, str. 1. (7) Dz. U. L 338 z 28. 12. 1996, str. 89. (8) Dz. U. L 46 z 25. 2. 1986, str. 5. (9) Dz. U. L 351 z 20. 12. 1991, str. 21. 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 405 artykuł 188 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, zwanego dalej „Kodeksem”, przyznaje obniżone stawki celne na przywóz pro- duktów rybołówstwa złowionych przez statki wspólnotowe na wodach terytorialnych państw trzecich; najlepszym rozwiąza- niem w stosunku do tych produktów będzie wprowadzenie wzor- cowego świadectwa, zawierającego wszelkie deklaracje konieczne do przedłożenia wraz ze zgłoszeniem o dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu; zwykłe zobowiązanie Państw Członkowskich do przechowywa- nia do dyspozycji Komisji wykazów przypadków, określonych w art. 870 i 889 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, wystarczy nie tylko do zapewnienia prawidłowego przebiegu kontroli dokonywanej w ramach zasobów własnych, ale również do ochrony interesów finansowych Wspólnoty; dlatego też jest właściwe w celu uproszczenia obowiązków Państw Członkow- skich zniesienie obowiązku przekazywania tych wykazów Komi- sji; kody ustanowione w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 nie obejmują towarów zwróconych w rozumieniu art. 185 Kodeksu, jak również towarów z państw trzecich dopuszczonych do swo- bodnego obrotu w kraju, z którym Wspólnota zawarła Umowę o unii celnej, przed ich powrotną wysyłką do Wspólnoty; w związku z tym, należy uzupełnić wykaz kodów o te kategorie; przepisy niniejszego rozporządzenia są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następu- jące zmiany: 1) w art. 309 dodaje się lit. f) w brzmieniu: „f) »kraje EFTA« oznaczają: 3) w rozdziale 3 tytuł II część II tytuł otrzymuje brzmienie: „Status celny towarów”; 4) artykuł 313 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 313 1. Z zastrzeżeniem art. 180 Kodeksu i wyjątków wymienio- nych w ust. 2, wszystkie towary znajdujące się na obszarze celnym Wspólnoty uważa się za towary wspólnotowe, chyba że potwierdzono, że nie mają one statusu wspólnotowego. 2. Poniższe towary nie są uważane za towary wspólnotowe, chyba że ich status wspólnotowy został potwierdzony zgod- nie z przepisami art. 314-323: a) b) towary wprowadzone na obszar celny Wspólnoty zgod- nie z art. 37 Kodeksu; towary składowane czasowo lub znajdujące się w wol- nym obszarze celnym bądź składzie wolnocłowym; c) towary objęte procedurą zawieszającą. Na zasadzie odstępstwa od niniejszego przepisu i zgodnie z art. 38 ust. 5 Kodeksu, towary wprowadzone na obszar celny Wspólnoty uważa się za towary wspólnotowe, chyba że potwierdzono, że nie mają one statusu wspólnotowego: — jeśli przewożone drogą powietrzną towary zostały zała- dowane lub przeładowane we wspólnotowym porcie lotniczym w celu wysyłki do innego portu lotniczego znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty, o ile przewożone były na podstawie jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego w Państwie Członkow- skim, — jeśli transportowane drogą morską towary przewożone są między portami znajdującymi się na obszarze celnym Wspólnoty regularną linią żeglugową, która uzyskała zezwolenie zgodnie z art. 313a i 313b. ”; wszystkie kraje EFTA oraz pozostałe kraje, które przy- stąpiły do Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o wspólnej procedurze tranzytowej (*) 5) dodaje się art. 313 a i 313 b w brzmieniu: (*) Dz. U. L 226 z 13. 8. 1987, str. 2. ”; 2) w art. 311 wprowadza się następujące zmiany: a) skreśla się lit. b); b) dodaje się akapit w brzmieniu: „Towary ujęte w akapicie pierwszym lit. a), które są przewożone wyłącznie drogą morską lub powietrzną, nie muszą przemieszczać się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego”; „Artykuł 313a 1. Regularna linia żeglugowa oznacza linię żeglugową, której statki w sposób regularny przewożą towary jedynie między portami znajdującymi się na obszarze celnym Wspól- noty, przy czym nie mogą one przypływać z lub do, ani zawijać do miejsc znajdujących się poza tym terytorium lub w portowym wolnym obszarze celnym na tym terytorium. 2. Organy celne mogą zażądać przedstawienia dowodów, że przestrzegane są przepisy dotyczące linii żeglugowych obję- tych zezwoleniem. 406 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 Jeśli organy celne stwierdzą, że przepisy dotyczące linii żeglu- gowych objętych zezwoleniem nie są przestrzegane, nie- zwłocznie informują o tym wszystkie zainteresowane organy celne. Artykuł 313b 1. Na wniosek przedsiębiorstwa żeglugowego, organy celne Państwa Członkowskiego, na obszarze którego przedsiębior- stwo ma swoją siedzibę lub przedstawicielstwo, mogą udzie- lić zezwolenia, w porozumieniu z organami celnymi pozo- stałych zainteresowanych Państw Członkowskich, na utworzenie regularnej linii żeglugowej. 2. We wniosku należy podać następujące informacje: Organy udzielające zezwolenia wydają świadectwo zezwole- nia w jednym lub na żądanie w większej ilości egzemplarzy, zgodne ze wzorem określonym w załączniku 42 A i infor- mują o tym organy opiniujące pozostałych zainteresowa- nych Państw Członkowskich. Każde świadectwo zezwolenia oznaczone jest numerem seryjnym, który służy do jego iden- tyfikacji. Wszystkie egzemplarze oznaczone są tym samym numerem. 5. Po otrzymaniu zezwolenia na prowadzenie regularnych linii żeglugowych dane przedsiębiorstwo żeglugowe musi z niego obligatoryjnie korzystać. Przedsiębiorstwo żeglugowe musi powiadamiać organy udzielające zezwolenia o wycofa- niu regularnych linii żeglugowych objętych zezwoleniem lub wprowadzeniu zmian. a) b) nazwy danych portów; nazwy statków mających zezwolenie na regularne prze- wozy; oraz 6. O cofnięciu zezwolenia lub wycofaniu regularnej linii żeglugowej organy udzielające zezwolenia muszą powiado- mić organy opiniujące zainteresowanych Państw Członkow- skich, wykorzystując procedurę przewidzianą w ust. 4. c) wszystkie innego rodzaju informacje, wymaganych przez organy celne, w szczególności harmonogram rej- sów. 3. Zezwolenie udzielane jest tylko przedsiębiorstwom żeglu- gowym, które: a) mają swoją siedzibę lub przedstawicielstwo na obszarze celnym Wspólnoty i dokumentacja zostanie udostęp- niona właściwym organom celnym; b) c) nie dopuściły się poważnego lub ponownego narusze- nia przepisów celnych lub podatkowych; są w stanie udowodnić organom celnym, że regularna linia żeglugowa działa w sposób określony w art. 313a ust. 1; oraz d) zobowiążą się: — nie zawijać, na trasach objętych zezwoleniem, do portów państw trzecich lub wolnych obszarów cel- nych w porcie położonym na obszarze celnym Wspólnoty ani nie dokonywać przeładunków na pełnym morzu, oraz — przechowywać na pokładzie statku świadectwo zezwolenia i przedstawiać je na żądanie właściwym organom celnym. 4. Po otrzymaniu wniosku organy celne Państwa Członkow- skiego, które go otrzymały (organy udzielające zezwolenia) informują o tym organy celne pozostałych Państw Człon- kowskich, na obszarze których znajdują się porty obsługi- wane przez regularne linie żeglugowe (organy opiniujące). Organy opiniujące potwierdzają przyjęcie wniosku. W ciągu sześćdziesięciu dni od przyjęcia wniosku organy opiniujące przekazują informację o swojej zgodzie lub odmo- wie. Każda odmowa musi zostać uzasadniona. W przypadku braku odpowiedzi, organy udzielające zezwolenia wydają je i jest ono uznawane przez pozostałe zainteresowane Państwa Członkowskie. 7. Jeżeli załoga statku określonego w art. 313a ust. 1 jest zmuszona, z przyczyn od niej niezależnych, do dokonania przeładunku na pełnym morzu lub do tymczasowego zatrzy- mania się w porcie państwa trzeciego bądź w wolnym obsza- rze celnym portu znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty, przedsiębiorstwo żeglugowe powiadamia o tym niezwłocznie organy celne następnych portów położonych na planowanej trasie danego statku. ”; 6) artykuł 314 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 314 1. W przypadku gdy towary nie mogą być, w rozumieniu art. 313, uznane za wspólnotowe ich status wspólnotowy może zostać potwierdzony zgodnie z ust. 2, o ile: a) b) c) zostały przywiezione z innego Państwa Członkowskiego bez przekraczania po drodze terytorium państwa trze- ciego; lub zostały przywiezione z innego Państwa Członkowskiego przez terytorium państwa trzeciego, przy czym trans- port odbywa się na podstawie jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego w Państwie Członkow- skim; lub zostały przeładowane w państwie trzecim na inny śro- dek transportu niż ten, na który zostały pierwotnie zała- dowane oraz został wystawiony nowy dokument prze- wozowy, pod warunkiem że dołączona zostanie do niego kopia dokumentu oryginalnego wydanego na przewóz towarów z Państwa Członkowskiego wysyłki do Państwa Członkowskiego przeznaczenia. Urząd celny przeznaczenia dokonuje, zgodnie z wymogami współpracy administracyjnej Państw Członkowskich, kontroli po odprawie celnej w celu sprawdzenia prawi- dłowości informacji umieszczonych na kopii oryginal- nego dokumentu przewozowego. 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 407 2. Wspólnotowy status towarów może zostać potwierdzony tylko: a) b) c) d) e) f) za pomocą jednego z dokumentów przewidzianych w art. 315–318; lub zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 319–323; lub z zastosowaniem dokumentu towarzyszącego określo- nego w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2719/92 (*); lub z zastosowaniem dokumentu przewidzianego art. 325; lub zastosowaniem dokumentu z przewidzianego w art. 816, poświadczającego wspólnotowy status towa- rów; lub z zastosowaniem karty kontrolnej T5, przedstawionej w art. 843. 3. Dokumenty lub procedury określone w ust. 2 nie mogą zostać wykorzystane w przypadku towarów, dla których for- malności wywozowe zostały zakończone lub towarów obję- tych procedurą uszlachetniania czynnego (z zastosowaniem systemu ceł zwrotnych). 4. Jeśli dokumenty lub procedury, określone w ust. 2, wyko- rzystywane są dla towarów wspólnotowych w opakowaniu zbiorczym nieposiadającym statusu wspólnotowego, na dokumencie poświadczającym wspólnotowy status towarów umieszcza się jedno z następujących oznaczeń: — envases N — N-emballager — N-Umschließungen — Σνσκενασια Ν — N packaging — emballages N — imballaggi N — N-verpakkingsmiddelen — embalagens N — N-pakkaus — N förpackning. (*) Dz. U. L 226 z 13. 8. 1987, str. 2. ” 7) w art. 315 wprowadza się następujące zmiany: a) ustęp 1 otrzymuje brzmienie: „1. Jeśli dowód wspólnotowego statusu towarów jest dostarczany poprzez przedstawienie dokumentu tranzy- towego T2L, wspomniany dokument sporządzany jest zgodnie z przepisami ust. 2-7 niniejszego artykułu”; b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Dowód wspólnotowego statusu towarów wysyła- nych do lub z części obszaru celnego Wspólnoty, w przypadku gdy dyrektywa 77/388/EWG nie ma zasto- sowania, jest dostarczany poprzez przedstawienie doku- mentu tranzytowego T2LF. Ustęp 2-7 i art. 316-324 stosuje się mutatis mutandis. ”; 8) w art. 317 wprowadza się następujące zmiany: a) ustęp 1 otrzymuje brzmienie: „1. Dowód wspólnotowego statusu towarów jest dostarczany, zgodnie z przedstawionymi niżej warun- kami, poprzez przedłożenie faktury lub dokumentu przewozowego odnoszącego się do tych towarów. ”; b) ustęp 4 otrzymuje brzmienie: „4. Jeżeli całkowita wartość towarów wspólnotowych ujętych na fakturze lub dokumencie przewozowym wypełnionym i podpisanym zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu lub art. 224 nie przekracza 10 000 ECU, zgła- szający nie musi przedkładać tego dokumentu do poświadczenia przez organy celne Państwa Członkow- skiego wysyłki. W tym przypadku faktura lub dokument przewozowy musi zawierać, oprócz informacji wymienionych w ust. 2, dane szczegółowe urzędu wyjścia. ”; 9) dodaje się art. 317a w brzmieniu: „Artykuł 317a 1. Dowód wspólnotowego statusu towarów jest dostarcza- ny, zgodnie z przedstawionymi niżej warunkami, poprzez przedłożenie manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego odnoszącego się do tych towarów. 2. W manifeście muszą być zawarte co najmniej następujące informacje: a) b) nazwa i pełny adres przedsiębiorstwa żeglugowego; nazwa statku; c) miejsce i data załadunku towarów; d) miejsce rozładunku towarów; Ponadto, w manifeście muszą być podane dla każdej prze- syłki: a) b) c) numery konosamentu lub innego dokumentu handlo- wego; liczba, rodzaj, oznaczenia i numery opakowań; opis towarów; d) masa całkowita w kilogramach; e) numery kontenerów tam, gdzie ma to zastosowanie; oraz f) następujące oznaczenia statusu celnego: — litera »C« dla każdej pozycji w manifeście zgłoszo- nej jako towar wspólnotowy, lub — litera »F« dla przesyłek towarów wysyłanych do lub z części obszaru celnego Wspólnoty, gdzie nie mają zastosowania przepisy dyrektywy 77/388/EWG, lub — litera »N« dla wszystkich pozostałych rodzajów przesyłek. 408 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 3. Należycie wypełniony i podpisany przez przedsiębior- stwo żeglugowe manifest zostaje, na żądanie przedsiębior- stwa, poświadczony przez organy celne Państwa Członkow- skiego wysyłki. Poświadczenie to musi zawierać nazwę i pieczęć urzędu wyjścia, podpis właściwego funkcjonariusza oraz datę poświadczenia. ”; 10) dodaje się art. 323a w brzmieniu: „Artykuł 323a 1. Jeśli na podstawie art. 91 ust. 2 lit. f) Kodeksu, przewóz towarów niewspólnotowych z jednego do drugiego punktu znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty dokony- wany jest za pośrednictwem poczty (włącznie z przesyłkami w formie paczek), organy celne Państwa Członkowskiego wysyłki zobowiązane są do umieszczenia na opakowaniach i dokumentach towarzyszących etykiety zgodnej z wzorem przedstawionym w załączniku 42 lub spowodowania, że taka etykieta zostanie odpowiednio umieszczona. 2. Jeśli przewóz towaru wspólnotowego wysyłanego do lub z części obszaru celnego Wspólnoty, w których nie ma zasto- sowania dyrektywa Rady 77/388/EWG dokonywany jest za pośrednictwem poczty (włącznie z przesyłkami w formie paczek), organy celne Państwa Członkowskiego wysyłki zobowiązane są do umieszczenia na opakowaniach i doku- mentach towarzyszących etykiety zgodnej z wzorem przed- stawionym w załączniku 42 B lub spowodowania, że taka etykieta zostanie odpowiednio umieszczona. ”; 11) w art. 362 ust. 2 i 3 otrzymuje brzmienie: „2. Wyłączenie towarów z systemu gwarancji generalnej ograniczone jest do maksymalnego okresu 12 miesięcy, chyba że zgodnie z procedurą Komitetu Komisja podejmie decyzję o przedłużeniu tego okresu. ”; 12) w art. 376 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie: „b) wymienione są w załączniku 52 jako przedstawiające zwiększone ryzyko, w przypadku gdy ich ilość przekra- cza ilość wskazaną w kolumnie 3. ”; 13) w art. 381 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. W przypadku gdy towary określone w art. 311 lit. c) objęte są zgłoszeniem T2, w trzeciej części pola 1 formula- rza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załącznikach 31-34 musi zostać umieszczona, obok skrótu »T2«, litera »F«. ”; 14) artykuł 389 otrzymuje brzmienie: wymagania ustanowione w art. 390 i wnioskującej o potwierdzenie wspólnotowego statusu towarów, korzystając z dokumentu T2L, zgodnie z art. 315 ust. 1, lub z jednego z dokumentów przewidzianych w art. 317 i 317a, zwanych dalej »dokumentami handlowymi«, na korzystanie z tych ich do dokumentów bez obowiązku przedstawienia potwierdzenia przez organy celne Państwa Członkowskiego wyjścia. ”; 15) w art. 419 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Urząd wyjścia w sposób wyraźny umieszcza, w polu przeznaczonym dla organów celnych na arkuszach 1, 2 i 3 listu przewozowego CIM: a) b) c) symbol »T1«, w przypadku gdy towary przemieszczają się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu zewnętrznego; symbol »T2«, w przypadku gdy towary przemieszczają się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, zgodnie z art. 165 Kodeksu, z wyjąt- kiem towarów określonych w art. 311 lit. c); symbol »T2F«, w przypadku gdy towary przemieszczają się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, zgodnie z art. 311 lit. c). Symbole »T2« lub »T2F« poświadczane są pieczęcią urzędu wyjścia. ”; 16) w art. 434 ust. 2, 3 i 4 otrzymują brzmienie: „2. Urząd wyjścia w sposób wyraźny umieszcza, w polu przeznaczonym dla organów celnych arkuszy 1, 2 i 3A i 3B wykazu zdawczego TR: a) b) c) symbol »T1«, w przypadku gdy towary przemieszczają się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu zewnętrznego; symbol »T2«, w przypadku gdy towary przemieszczają się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, zgodnie z art. 165 Kodeksu, z wyjąt- kiem towarów określonych w art. 311 lit. c); symbol »T2F«, w przypadku gdy towary przemieszczają się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, zgodnie z art. 311 lit. c). „Artykuł 389 Symbol »T2« poświadczany jest pieczęcią urzędu wyjścia. Bez uszczerbku dla stosowania art. 317 ust. 4, organy celne każdego Państwa Członkowskiego mogą zezwolić każdej osobie, zwanej dalej »upoważnionym nadawcą«, spełniającej 3. Urząd wyjścia wpisuje, w polu przeznaczonym dla orga- nów celnych na arkuszach 1, 2, 3A i 3B wykazu zdawczego TR, oddzielnie numery kontenerów zgodnie z rodzajem 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 409 towarów, które zawierają oraz odpowiednio symbol »T1«, »T2« lub »T2F«, o ile wykaz zdawczy odnosi się jednocześnie do: a) kontenerów przewożących towary w ramach wspólno- towej procedury tranzytu zewnętrznego; b) c) kontenerów przewożących towary w ramach wspólno- towej procedury tranzytu wewnętrznego, zgodnie z art. 165 Kodeksu, z wyjątkiem towarów określonych w art. 311 lit. c); kontenerów przewożących towary w ramach wspólno- towej procedury tranzytu wewnętrznego, zgodnie z art. 311 lit. c). 4. Jeżeli w przypadkach ujętych w ust. 3 korzysta się z wyka- zów wielkich kontenerów, to dla każdej ich kategorii należy sporządzić oddzielne wykazy oraz w polu przeznaczonym dla organów celnych arkuszy 1, 2, 3A i 3B wykazu zdaw- czego TR umieścić numery seryjne lub numery danych wyka- zów. Symbol »T1«, »T2« lub »T2F«, odpowiednio do kategorii wykorzystywanego kontenera, umieszcza się przy numerze lub numerach seryjnych bądź numerach wykazów. ”; 17) w art. 444 wprowadza się następujące zmiany: odpowiedniej pozycji symbol »TD«. Symbol »TD« jest również umieszczany we właściwym lotniczym liście przewozowym wraz z zaznaczeniem wykorzystywanej procedury, numerem dokumentu tranzytowego lub transferowego, datą i nazwą urzędu, który wydał ten dokument. ”; c) w ust. 11 lit. c) tiret trzecie otrzymuje brzmienie: „— towarzystwo lotnicze umieszcza przy każdej pozy- cji figurującej w manifeście symbol »T1« dla towa- rów przemieszczających się w ramach wspólnoto- wej procedury tranzytu zewnętrznego, symbol »TF« dla towarów przemieszczających się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, przewidzianej w art. 311 lit. c), oraz symbol »C« dla towarów nieobjętych ani wspólnotową procedurą tranzytu zewnętrznego ani wspólnotową procedurą tranzytu wewnętrznego przewidzianą w art. 311 lit. c); jeśli wskazana w manifeście przesyłka odnosi się do towarów już objętych procedurą tranzytu lub przewożonych w ramach procedury uszlachetnia- nia czynnego, składu celnego lub odprawy czaso- wej, towarzystwo lotnicze wpisują w manifeście obok odpowiedniej pozycji symbol »TD«. Symbol »TD« jest również umieszczany we właściwym lot- niczym liście przewozowym wraz z zaznaczeniem wykorzystywanej procedury, numerem dokumentu tranzytowego lub transferowego, datą i nazwą urzędu, który wydał ten dokument. ”; a) ustęp 2 otrzymuje brzmienie: 18) artykuły 446 i 447 otrzymują brzmienie: „2. Jeżeli towary, które muszą przemieszczać się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu zewnętrz- nego i towary, które muszą przemieszczać się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, jak przewidziano w art. 311 lit. c) Kodeksu, są równocze- śnie przewożone jednym transportem, to należy ująć je w oddzielnych manifestach. ”; b) w ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „3. Manifest lub manifesty, określone w ust. 1 i 2, powinny zawierają potwierdzenie opatrzone datą i pod- pisane przez towarzystwo lotnicze uznające je za zgło- szenia do procedury tranzytu wspólnotowego oraz określające status celny towarów, do których się odno- szą. Tak wypełniony(-e) i podpisany(-e) manifesty są traktowane jako, odpowiednio, zgłoszenie T1 lub T2F. Jeśli przesyłka wskazana w manifeście odnosi się do towarów, które zostały już objęte procedurą tranzytu, przewożone są w ramach procedury uszlachetniania czynnego, składu celnego lub odprawy czasowej, towa- obok rzystwa lotnicze wpisują w manifeście „Artykuł 446 Stosowanie wspólnotowej procedury tranzytowej jest obowiązkowe w odniesieniu do towarów przewożonych drogą morską jedynie w przypadku regularnych linii żeglugowych, które uzyskały zezwolenie zgodnie z art. 313a. Artykuł 447 1. W przypadku towarów objętych procedurą tranzytu, zgodnie z art. 446, ustanawiane jest zabezpieczenie w celu innych opłat, zapewnienia uiszczenia długu celnego i którymi towary mogą zostać obciążone. 2. Dla procedur określonych w art. 448, ustanowienie zabezpieczenia nie jest konieczne. ”; 410 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 19) w art. 448 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „2. Po przyjęciu wniosku organy celne Państwa Człon- kowskiego, w którym przedsiębiorstwo żeglugowe ma swoją siedzibę lub przedstawicielstwo, powiadamiają organy celne pozostałych Państw Członkowskich, na terytorium których znajdują się przewidziane porty wyj- ścia i przeznaczenia. ”; b) ustępy 4 i 5 otrzymują brzmienie: „4. Zezwolenie, określone w ust. 1, określa, że jeśli czynności transportu odnoszą się zarówno do towarów, które mają przemieszczać się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu zewnętrznego, jak i towarów, które mają przemieszczać się w ramach wspólnotowej proce- dury tranzytu wewnętrznego przewidzianej w art. 311 lit. c), towary te wyszczególnia się w oddzielnych mani- festach. 5. Manifest lub manifesty określone w ust. 1 i 3, zawie- rają potwierdzenie opatrzone datą i podpisem przedsię- biorstwa żeglugowego, uznające je za zgłoszenia do procedury tranzytu wspólnotowego oraz określające status celny towarów, do których się odnoszą. Tak wypełniony(-e) i podpisany(-e) manifest(-y) są trakto- wane jako, odpowiednio, zgłoszenie T1 lub T2F. Jeżeli przesyłka wskazana w manifeście odnosi się do towarów, które zostały już objęte procedurą tranzytu lub przewożone są w ramach procedury uszlachetnia- nia czynnego, składu celnego lub odprawy czasowej, przedsiębiorstwa żeglugowe wpisują w manifeście obok odpowiedniej pozycji symbol »TD«. Symbol »TD« jest również umieszczany na konosamencie lub, stosownie do przypadku, innym dokumencie handlowym wraz z zaznaczeniem wykorzystywanej procedury, numerem dokumentu tranzytowego lub transferowego, datą i nazwą urzędu, który wydał ten dokument. ”; c) w ust. 11 lit. a) akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie: „a) W przypadku międzynarodowych przedsiębiorstw żeglugowych mających swoje siedziby lub przedsta- wicielstwa na obszarze celnym Wspólnoty i speł- niających warunki określone w lit. b), wspólnotowa procedura tranzytowa opisana w ust. 1-10 może zostać na ich wniosek dodatkowo uproszczona. terytorium znajdują się przewidziane porty wyjścia i przeznaczenia. ”; d) w ust. 11 lit. c) tiret drugie otrzymuje brzmienie: „— przedsiębiorstwo żeglugowe umieszcza przy każdej pozycji figurującej w manifeście symbol »T1« dla towarów przemieszczających się w ramach wspól- notowej procedury tranzytu zewnętrznego, symbol »TF« dla towarów przemieszczających się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, przewidzianej w art. 311 lit. c), oraz symbol »C« dla towarów nieobjętych ani wspólnotową procedurą tranzytu zewnętrznego ani wspólnotową procedurą tranzytu wewnętrznego, przewidzianą w art. 311 lit. c); jeśli wskazana w manifeście przesyłka odnosi się do towarów już objętych procedurą tranzytu lub przewożonych w ramach procedury uszlachetnia- nia czynnego, składu celnego lub odprawy czaso- wej, przedsiębiorstwo żeglugowe wpisuje w mani- feście obok odpowiedniej pozycji symbol »TD«. Symbol »TD« jest również umieszczany na konosa- mencie lub, stosownie do przypadku, innym doku- mencie handlowym wraz z zaznaczeniem wykorzy- numerem dokumentu stywanej tranzytowego lub transferowego, datą i nazwą urzędu, który wydał ten dokument. ”; procedury, 20) skreśla się art. 449; 21) tytuł części III otrzymuje brzmienie: „Czynności uprzywilejowane TYTUŁ I TOWARY ZWRÓCONE;” 22) po art. 856 dodaje się tekst w brzmieniu: „DZIAŁ II PRODUKTY RYBOŁÓWSTWA MORSKIEGO ORAZ INNE PRODUKTY POCHODZĄCE Z POŁOWÓW NA MORZU TERYTORIALNYM PAŃSTWA TRZECIEGO DOKONYWANYCH PRZEZ STATKI RYBACKIE WSPÓLNOTY Artykuł 856a Po przyjęciu wniosku organy celne Państwa Człon- kowskiego, w którym przedsiębiorstwo żeglugowe ma swoją siedzibę, powiadamiają organy celne pozostałych Państw Członkowskich, na których 1. Odstąpienie od naliczania należności celnych przywozo- wych dla produktów określonych w art. 188 Kodeksu jest uzależnione od przedstawienia świadectwa potwierdzającego zgłoszenie o dopuszczenie tych produktów do swobodnego obrotu. 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 411 2. Dla produktów, które mają zostać dopuszczone do swo- bodnego obrotu we Wspólnocie, w okolicznościach określo- nych w art. 329 lit. a)-d), kapitan wspólnotowego statku rybackiego dokonującego połowów morskich wypełnia pola 3, 4 i 5 i w razie potrzeby 9 świadectwa. Jeżeli na pokładzie statku dokonuje się przetworzenia, kapitan wypełnia rów- nież pola 6, 7 i 8. Artykuł 330, 331 i 332 stosuje się przy wypełnianiu odpo- wiednich pól na świadectwie. Przy zgłaszaniu o dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu zgłaszający wypełnia na świadectwie pola 1 i 2. 3. Świadectwo musi być zgodne z wzorem przedstawionym w załączniku 110a i sporządzane jest zgodnie z przepisami ust. 2. 4. W przypadku ubiegania się o dopuszczenie produktów do swobodnego obrotu w porcie, w którym są rozładowy- wane ze wspólnotowego statku rybackiego, który dokonał połowu, odstępstwo określone w art. 326 ust. 2 stosuje się mutatis mutandis. 5. Do celów ust. 1-4 terminy »wspólnotowy statek rybacki« i »wspólnotowy statek — przetwórnia« zachowują znaczenie, jak zdefiniowano w art. 325 ust. 1, zaś pojęcie »produkty« obejmuje produkty i towary określone w art. 326-332, w przypadku gdy odwołujemy się do tych przepisów. 6. W celu zapewnienia właściwego stosowania ust. 1-5, administracje Państw Członkowskich udzielają sobie wza- jemnej pomocy przy kontroli autentyczności świadectw i prawdziwości zawartych w nich danych. ”; 23) artykuł 870 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 870 Każde Państwo Członkowskie przechowuje do dyspozycji Komisji wykaz przypadków, w których zastosowano przepisy art. 869 lit. a), b) lub c). ”; 27) dodaje się załącznik 42 A, jak przedstawiono w załączniku III do niniejszego rozporządzenia; 28) dodaje się załącznik 42 B, jak przedstawiono w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia; 29) w załącznikach 46, 47 i 54 symbole „T2ES” i „T2PT” zastę- puje się symbolem „T2F”; 30) załączniki 48, 49, 50 i 54 zastępuje się odpowiednio załącz- nikami V, VI, VII i VIII do niniejszego rozporządzenia; 31) załącznik 52 (Wykaz towarów, przy transporcie których kwota gwarancji ryczałtowej zostaje podwyższona) zastępuje się załącznikiem IX do niniejszego rozporządzenia; 32) skreśla się załącznik 56 (Wykaz towarów o podwyższonym ryzyku, w stosunku do których zwolnienie z gwarancji nie może zostać udzielone); 33) dodaje się załącznik 110a, jak przedstawiono w załączniku X do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 2 Rozporządzenie (EWG) nr 409/86 traci moc. Artykuł 3 Formularze określone w art. 1 pkt 29 i 30, które były używane przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia mogą być dalej wykorzystywane aż do wyczerpania nakładu, najpóźniej do 31 grudnia 1999 r. , pod warunkiem że zostaną w nich wprowadzone odpowiednie zmiany. Artykuł 4 Przepisy art. 1 pkt 11 stosuje się również do decyzji przyjętych na podstawie art. 362 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, które mają zastosowanie w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. 24) w art. 889 ust. 2 otrzymuje brzmienie: Artykuł 5 „2. Każde Państwo Członkowskie przechowuje do dyspozy- cji Komisji wykaz przypadków, w których zastosowano prze- pisy ust. 1 akapit drugi. ”; Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. 25) w załączniku 37 wprowadza się zmiany zgodnie z załączni- kiem I do niniejszego rozporządzenia; Artykuł 1 pkt 12 i 26 (w odniesieniu do pkt 2 i 3 załącznika II), 31 i 32 stosuje się od 1 lutego 1998 r. 26) w załączniku 38 wprowadza się zmiany zgodnie z załączni- kiem II do niniejszego rozporządzenia; Artykuł 1 pkt 2-10, 13-20, 25, 26 (w odniesieniu do pkt 1 załącznika II), 27, 28 i 29 stosuje się od 1 lipca 1998 r. 412 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 12 stycznia 1998 r. W imieniu Komisji Mario MONTI Członek Komisji 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 413 ZAŁĄCZNIK I W tytule II A 1 załącznika 37 akapit trzeci otrzymuje brzmienie: „W trzeciej części pola należy wstawić symbol »T1«, »T2« lub »T2F« w przypadku korzystania z wspólnotowej procedury tranzytowej lub »T2L« bądź »T2LF« w przypadku niestosowania wspólnotowej procedury tranzytowej, należy jednak potwierdzić wspólnotowy status towarów. ” 414 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 ZAŁĄCZNIK II Załącznik 38 otrzymuje brzmienie: 1. Trzecia część pola 1 otrzymuje brzmienie: „Tę część pola należy wypełnić tylko w przypadku wykorzystania formularza do celów wspólnotowej procedury tranzytowej lub jako dokumentu potwierdzającego wspólnotowy status towarów. Wykorzystuje się następujące symbole: T1: T2: Towary przemieszczające się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu zewnętrznego; Towary przemieszczające się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, zgodnie z art. 165 Kodeksu, inne niż towary określone w art. 311 lit. c); T2F: Towary przemieszczające się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, zgodnie z art. 311 lit. c); T: Przesyłka mieszana towarów, do których odnoszą się co najmniej dwa spośród następujących przypadków: — towary przemieszczające się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu zewnętrznego, — towary przemieszczające się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, zgodnie z art. 165 Kodeksu, inne niż towary ujęte w art. 311 lit. c), — towary przemieszczające się w ramach wspólnotowej procedury tranzytu wewnętrznego, ujęte w art. 311 lit. c); T2L: Dokument potwierdzający wspólnotowy status towarów; T2LF: Dokument potwierdzający wspólnotowy status towarów wysłanych do lub z części obszaru celnego Wspólnoty, gdzie nie mają zastosowania przepisy dyrektywy 77/388/EWG. ” 2. Przypis dolny (a) dodaje się do tekstu odnoszącego się do kodu 3 w wykazie pierwszych cyfr kodów dla pola 36 tak, że tekst otrzymuje brzmienie : „3. Inny dokument określający preferencje celne (EUR 1, ATR (a) lub równoważny dokument) (a) W przypadku gdy stosowany jest do celów ustalania pochodzenia towarów. ” 3. Ponadto do wykazu kodów dla pola 36 dodaje się następujący tekst: a) do pierwszej cyfry kodu: „0 Żaden z poniższych przypadków” b) do następnych dwóch cyfr kodu: „99 Nieobciążanie należnościami celnymi na mocy prawodawstwa wspólnotowego lub przepisów wynikających z zawartych przez Wspólnotę Umów o unii celnej. ” WSPÓLNOTA EUROPEJSKA ZAŁĄCZNIK III „ZAŁĄCZNIK 42 A 416 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 ZAŁĄCZNIK IV „ZAŁĄCZNIK 42 B ŻÓŁTA ETYKIETA Kolor: czarne litery na żółtym tle. ” 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 417 ZAŁĄCZNIK V „ZAŁĄCZNIK 48 WZÓR I WSPÓLNY TRANZYT/WSPÓLNOTOWA PROCEDURA TRANZYTOWA GWARANCJA GENERALNA (Gwarancja generalna dla kilku czynności tranzytu przeprowadzanych na mocy Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej/kilku czynności tranzytu wspólnotowego dokonywanych na mocy odpowiednich rozporządzeń wspólnotowych) I. Zobowiązanie poręczyciela 1. Niżej podpisany (1)………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………………… zamieszkały (z siedzibą) w (2)…………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………………… niniejszym składa solidarnie poręczenie w urzędzie składania gwarancji w …………………………………… do maksymalnej kwoty… wobec Wspólnoty Europejskiej, w skład której wchodzą: Królestwo Belgii, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Irlandia, Republika Włoska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Republika Portugalska, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz wobec Księstwa Andory, Republiki Węgierskiej, Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki San Marino, Republiki Słowackiej, Konfederacji Szwajcarskiej i Republiki Czeskiej (3), za jak i dalszych zobowiązań i wydatków, w tym wszystkie kwoty, zarówno należności głównej nieprzewidzianych — włączając cła, podatki i inne opłaty z wyjątkiem kar pieniężnych…………………… — które główny zobowiązany (4) ……………………………………………………………………………… jest winien lub będzie winien wymienionym państwom z tytułu naruszeń lub nieprawidłowości popełnionych podczas dokonywania przez niego czynności tranzytu objętych Konwencją o wspólnej procedurze tranzytowej/wspólnotową procedurą tranzytową. 2. Niżej podpisany zobowiązuje się, w terminie 30 dni od pierwszego pisemnego wezwania właściwych władz państw określonych w ust. 1, niezwłocznie uiścić żądane kwoty do wysokości wymienionej kwoty maksymalnej, o ile przed upływem tego terminu właściwe władze nie zostaną przekonane, że w trakcie dokonywania czynności tranzytu objętych Konwencją o wspólnej procedurze tranzytowej/wspólnotową procedurą tranzytową nie doszło do naruszeń lub nieprawidłowości w rozumieniu ust. 1. Na wniosek niżej podpisanego właściwe władze mogą, z uzasadnionych powodów, przedłużyć trzydziestodniowy termin od dnia wezwania do zapłaty, w którym niżej podpisany zobowiązany jest uiścić żądane kwoty. Koszty wynikające z przedłużenia terminu, w szczególności odsetki, należy tak wyliczyć, aby odpowiadały one kwocie pobieranej z tego tytułu na rynku pieniężnym lub finansowym danego państwa. Kwota nie może zostać pomniejszona o kwoty, które na mocy tego zobowiązania zostały już zapłacone, jeżeli nie wystąpiono z regresem wobec niżej podpisanego w odniesieniu do czynności tranzytu objętych Konwencją o wspólnej procedurze tranzytowej/wspólnotową procedurą tranzytową, która zaczęła się przed przyjęciem poprzedzającego wezwania do zapłaty lub w ciągu następnych 30 dni od daty otrzymania wezwania. 418 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 3. Niniejsze zobowiązanie jest wiążące od dnia jego przyjęcia przez urząd składania gwarancji. Umowa gwarancyjna może być w każdej chwili rozwiązana przez niżej podpisanego, jak również przez państwo, na terytorium którego znajduje się urząd składania gwarancji. Rozwiązanie umowy staje się skuteczne szesnastego dnia po powiadomieniu drugiej strony. Niżej podpisany(-a) pozostaje odpowiedzialny(-a) za uiszczenie kwot, które mogą stać się wymagalne w odniesieniu do czynności tranzytu objętych Konwencją o wspólnej procedurze tranzytowej/wspólnotową procedurą tranzytową, w ramach tego zobowiązania, rozpoczętych przed dniem, w którym rozwiązanie umowy gwarancji stało się skuteczne, nawet jeśli płatności zażądano po tej dacie. 4. Do celów niniejszego zobowiązania niżej podpisany podaje adres do doręczeń (5), (2)……………………… ……………………………………………………………………………………………………………………… jak również we wszystkich innych państwach określonych w ust. 1: Państwo Imiona i nazwisko lub nazwa przedsiębiorstwa oraz pełny adres ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… Niżej podpisany(-a) uznaje, że wszelka korespondencja i uwagi oraz wszystkie formalności lub środki proceduralne odnoszące się do niniejszego zobowiązania, które zostały wysłane lub złożone na piśmie pod jednym z adresów do doręczeń zostały należycie doręczone. Niżej podpisany uznaje właściwość sądów miejsca, w którym ma swój adres do doręczeń. Niżej podpisany zobowiązuje się utrzymać stałe adresy do doręczeń; ewentualna zmiana jednego lub kilku z nich może nastąpić tylko po wcześniejszym poinformowaniu urzędu składania gwarancji. Sporządzono w ……………………………, dnia…………………………… ………………………………………………………………………………… (podpis) (6) II. Przyjęcie przez urząd składania gwarancji Urząd składania gwarancji…………………………………………………………………………………………… Zobowiązanie poręczyciela przyjęte dnia…………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………… (pieczęć i podpis) (1) Imię i nazwisko lub nazwa przedsiębiorstwa. (2) Pełny adres. (3) Wykreślić nazwę Umawiającej się Strony lub państwa (Andora, San Marino), przez obszar których towary nie będą przewożone. (4) Imię i nazwisko lub nazwa oraz pełny adres głównego zobowiązanego. (5) Jeżeli przepisy prawne danego państwa nie przewidują adresu do doręczeń, poręczyciel musi wyznaczyć w każdym z państw określonych w ust. 1 pełnomocnika do przyjmowania korespondencji. Do orzekania w kwestiach spornych wynikających z tej gwarancji właściwe są sądy miejsca, w którym poręczyciel lub jego pełnomocnicy mają adresy do doręczeń. (6) Podpisujący musi przed złożeniem podpisu zaznaczyć pismem odręcznym »Gwarancja na kwotę…«, podając kwotę słownie. ” 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 419 ZAŁĄCZNIK VI „ZAŁĄCZNIK 49 WZÓR II WSPÓLNA PROCEDURA TRANZYTOWA/TRANZYT WSPÓLNOTOWY GWARANCJA POJEDYNCZA (Gwarancja dla pojedynczej czynności tranzytowej dokonywanej na mocy Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej/pojedynczej czynności tranzytu wspólnotowego przeprowadzanej na mocy odpowiednich rozporządzeń wspólnotowych) I. Zobowiązanie poręczyciela 1. Niżej podpisany (1) ……………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………………, zamieszkały (z siedzibą) w (2)…………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………… niniejszym składa solidarnie poręczenie w urzędzie wyjścia w………………………………………………… do maksymalnej wysokości……………………………………………………………………………………… wobec Wspólnoty Europejskiej, w skład której wchodzą: Królestwo Belgii, Królestwa Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Irlandia, Republika Włoska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Republika Portugalska, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz wobec Księstwa Andory, Republiki Węgierskiej, Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki San Marino, Republiki Słowackiej, Konfederacji Szwajcarskiej i Republiki Czeskiej (3), za wszelkie kwoty, zarówno należności głównej jak i dalszych zobowiązań i wydatków, w tym nieprzewidzianych, włączając cła, podatki i inne………… opłaty z wyjątkiem kar pieniężnych, które………… główny ………………………………………………………………………………………………………… zobowiązany (4) ………………………………………………………………………………………………… jest winien lub będzie winien wymienionym państwom z tytułu naruszeń lub nieprawidłowości popełnionych podczas dokonywania przez niego czynności tranzytu objętych Konwencją o wspólnej procedurze tranzytowej/wspólnotową procedurą tranzytową z urzędu wyjścia w ……………………………………………………………………………………………… do urzędu przeznaczenia ……………………………………………………………………………………… w odniesieniu do wskazanych poniżej towarów:………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………… 2. Niżej podpisany zobowiązuje się, w terminie 30 dni od pierwszego pisemnego wezwania właściwych władz państw określonych w ust. 1, niezwłocznie uiścić żądane kwoty do wysokości wymienionej kwoty maksymalnej, o ile przed upływem tego terminu właściwe władze nie zostaną przekonane, że w trakcie dokonywania czynności tranzytu objętych Konwencją o wspólnej procedurze tranzytowej/wspólnotową procedurą tranzytową nie doszło do naruszeń lub nieprawidłowości w rozumieniu ust. 1. Na wniosek niżej podpisanego właściwe władze mogą, z uzasadnionych powodów, przedłużyć trzydziestodniowy termin od dnia wezwania do zapłaty, w którym niżej podpisany zobowiązany jest uiścić żądane kwoty. Koszty wynikające z przedłużenia terminu, w szczególności odsetki, należy tak wyliczyć, aby odpowiadały one kwocie pobieranej z tego tytułu na rynku pieniężnym lub finansowym danego państwa. 420 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 3. Niniejsze zobowiązanie jest wiążące od dnia jego przyjęcia przez urząd wyjścia. 4. Do celów realizacji niniejszego zobowiązania niżej podpisany podaje miejscowy adres do doręczeń (5), (2)…………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………………… jak również we wszystkich innych państwach określonych w ust. 1: Państwo Imiona i nazwisko lub nazwa firmy oraz pełny adres ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… Niżej podpisany(-a) uznaje, że wszelka korespondencja i uwagi oraz wszystkie formalności lub środki proceduralne odnoszące się do niniejszego zobowiązania, które zostały wysłane lub złożone na piśmie pod jednym z adresów do doręczeń, zostały należycie doręczone. Niżej podpisany uznaje właściwość sądów miejsc, w których ma swój adres do doręczeń. Niżej podpisany zobowiązuje się utrzymywać stałe adresy do doręczeń, ewentualna zmiana jednego lub kilku z nich może nastąpić tylko po wcześniejszym poinformowaniu urzędu wyjścia. Sporządzono w ……………………………, dnia …………………………… ………………………………………………………………………………… (podpis) (6) II. Przyjęcie przez urząd wyjścia Urząd wyjścia ………………………………………………………………………………………………………… Zobowiązanie poręczyciela przyjęte dnia …………………………………………………………………………… dla czynności tranzytowej przeprowadzanej na podstawie dokumentu T1/T2F (7) wystawionego dnia ……… pod nr ………………………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………… (Stempel i podpis) (1) Imiona i nazwisko lub nazwa firmy. (2) Pełny adres. (3) Wykreślić nazwę Umawiającej się Strony lub państwa (Andora, San Marino), przez obszar których towary nie będą przewożone. (4) Imię i nazwisko lub nazwa oraz pełny adres głównego zobowiązanego. (5) Jeżeli przepisy prawne danego państwa nie przewidują adresu do doręczeń, poręczyciel musi wyznaczyć w każdym z państw określonych w ust. 1 pełnomocnika do przyjmowania korespondencji. Do orzekania w kwestiach spornych wynikających z tej gwarancji właściwe są sądy miejsca, w których poręczyciel lub jego pełnomocnicy mają adresy do doręczeń. Zobowiązania wynikające z drugiego i czwartego akapitu ust. 4 muszą być odpowiednio zgodne. (6) Podpisujący musi przed złożeniem podpisu zaznaczyć pismem odręcznym: »Gwarancja na kwotę …«, podając kwotę słownie. (7) Niepotrzebne skreślić. ” 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 421 ZAŁĄCZNIK VII „ZAŁĄCZNIK 50 WZÓR III WSPÓLNY TRANZYT/WSPÓLNOTOWA PROCEDURA TRANZYTOWA GWARANCJA RYCZAŁTOWA (System gwarancji ryczałtowej) I. Zobowiązanie poręczyciela 1. Niżej podpisany (1)………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………………… zamieszkały (z siedzibą) w (2) …………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………… składa solidarnie poręczenie w urzędzie składania gwarancji w ……………………………………………… wobec Wspólnoty Europejskiej, w skład której wchodzą: Królestwo Belgii, Królestwa Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Irlandia, Republika Włoska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Republika Portugalska, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz wobec Księstwa Andory, Republiki Węgierskiej, Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki San Marino, Republiki Słowackiej, Konfederacji Szwajcarskiej i Republiki Czeskiej, na kwotę należności głównej, dalszych zobowiązań, wydatków i nieprzewidzianych kosztów — łącznie z cłami, podatkami i innymi opłatami, z wyjątkiem kar pieniężnych — które główny zobowiązany jest lub będzie winien wymienionym państwom z tytułu naruszeń lub nieprawidłowości popełnionych w związku z dokonywanymi procedurze tranzytowej/wspólnotową procedurą tranzytową, i w odniesieniu do których niżej podpisany przejął zobowiązanie poprzez wystawienie tytułów gwarancyjnych, do maksymalnej kwoty 7 000 ECU na każdy tytuł gwarancyjny. tranzytowymi czynnościami o wspólnej Konwencją objętymi 2. Niżej podpisany zobowiązuje się, w terminie 30 dni od pierwszego pisemnego wezwania właściwych władz państw określonych w ust. 1, niezwłocznie uiścić żądane kwoty do wysokości maksymalnej kwoty 7 000 ECU na każdy tytuł gwarancyjny, o ile przed upływem tego terminu właściwe władze nie zostaną przekonane, że w toku dokonywania czynności tranzytu objętych Konwencją o wspólnej procedurze tranzytowej/wspólnotową procedurą tranzytową, nie doszło do naruszeń lub nieprawidłowości w rozumieniu ust. 1. Na wniosek niżej podpisanego właściwe władze mogą, z uzasadnionych powodów, przedłużyć trzydziestodniowy termin od dnia wezwania do zapłaty, w którym niżej podpisany zobowiązany jest uiścić żądane kwoty. Koszty wynikające z przedłużenia terminu, w szczególności odsetki, należy tak wyliczyć, aby odpowiadały one kwocie pobieranej z tego tytułu na rynku pieniężnym lub finansowym danego państwa. 3. Niniejsze zobowiązanie jest wiążące od dnia jego przyjęcia przez urząd składania gwarancji. Umowa gwarancyjna może być w każdej chwili rozwiązana przez niżej podpisanego, jak również przez państwo, na terytorium którego znajduje się urząd składania gwarancji. Rozwiązanie Umowy staje się skuteczne szesnastego dnia po powiadomieniu drugiej strony. Niżej podpisany(-a) pozostaje odpowiedzialny(-a) za uiszczenie kwot, które mogą stać się wymagalne w odniesieniu do czynności tranzytu objętych Konwencją o wspólnej procedurze tranzytowej/wspólnotową procedurą tranzytową, w ramach tego zobowiązania, rozpoczętych przed dniem, w którym rozwiązanie umowy gwarancji stało się skuteczne, nawet jeśli płatności zażądano po tej dacie. 422 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 4. Do celów realizacji niniejszego zobowiązania niżej podpisany podaje miejscowy adres do doręczeń (3), (2) ……………………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………………… jak również we wszystkich innych państwach określonych w ust. 1: Państwo Imiona i nazwisko lub nazwa firmy oraz pełny adres ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… ………………………………………… ………………………………………………………………………… Niżej podpisany(-a) uznaje, że wszelka korespondencja i uwagi oraz wszystkie formalności lub środki proceduralne odnoszące się do niniejszego zobowiązania, które zostały wysłane lub złożone na piśmie pod jednym z adresów do doręczeń, zostały należycie doręczone. Niżej podpisany uznaje właściwość sądów miejsc, w których ma swój adres do doręczeń. Niżej podpisany zobowiązuje się utrzymać stałe adresy do doręczeń, ewentualna zmiana jednego lub kilku z nich może nastąpić tylko po wcześniejszym poinformowaniu urzędu składania gwarancji. Sporządzono w ……………………………, dnia …………………………… ………………………………………………………………………………… (podpis) (4) II. Przyjęcie przez urząd składania gwarancji Urząd gwarancyjny …………………………………………………………………………………………………… Zobowiązanie poręczyciela przyjęte dnia …………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………… (stempel i podpis) (1) Imiona i nazwisko lub nazwa firmy. (2) Pełny adres. (3) Jeżeli przepisy prawne danego państwa nie przewidują adresu do doręczeń, poręczyciel musi wyznaczyć w każdym z państw określonych w ust. 1 pełnomocnika do przyjmowania korespondencji. Do orzekania w kwestiach spornych wynikających z tej gwarancji właściwe są sądy miejsc, w których poręczyciel lub jego pełnomocnicy mają adresy do doręczeń. Zobowiązania wynikające z drugiego i czwartego akapitu ust. 4 muszą być odpowiednio zgodne. (4) Podpisujący musi przed złożeniem podpisu zaznaczyć pismem odręcznym »Gwarancja na kwotę …«, podając kwotę słownie. ” ” ZAŁĄCZNIK VIII „ZAŁĄCZNIK 51 TC 31 — ŚWIADECTWO GWARANCYJNE (przód) 424 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 ZAŁĄCZNIK IX „ZAŁĄCZNIK 52 WYKAZ TOWARÓW, PRZY TRANSPORCIE KTÓRYCH KWOTA GWARANCJI RYCZAŁTOWEJ ZOSTAJE PODWYŻSZONA WYKAZ TOWARÓW O PODWYŻSZONYM RYZYKU, W STOSUNKU DO KTÓRYCH ZWOLNIENIE Z GWARANCJI NIE MOŻE ZOSTAĆ UDZIELONE Kod HS 1 ex 01. 02 Żywe bydło Wyszczególnienie 2 02. 02 04. 02 Wołowina mrożona Mleko i śmietana, zagęszczane lub zawierające dodany cukier lub inny środek słodzący ex 04. 05 Masło i inne tłuszcze oraz oleje otrzymane z mleka 08. 03 17. 01 Banany, łącznie z bananami rajskimi, świeże lub suszone Cukier trzcinowy lub buraczany i chemicznie czysta sacharoza, w formie stałej 2207. 10 Alkohol etylowy nieskażony o zawartości objętościowej alkoholu wynoszącej 80 % lub więcej ex 22. 08 Wyroby spirytusowe, likiery i inne napoje alkoholowe Ilość odpowiadająca kwo- cie ryczałtowej 7 000 ECU 3 4 000 kg 3 000 kg 5 000 kg 3 000 kg 8 000 kg 7 000 kg 3 hl 5 hl 2402. 20 Papierosy 35 000 sztuk” ZAŁĄCZNIK X „ZAŁĄCZNIK 110 A


title: 98/92/EG: Entscheidung der Kommission vom 12. Januar 1998 zur Ermächtigung bestimmter Mitgliedstaaten, für Pflanzkartoffeln/-erdäpfel mit Ursprung in Kanada, Ausnahmen von einigen Vorschriften der Richtlinie 77/93/EWG zuzulassen (Nur der spanische, der griechische, der italienische und der portugiesische Text sind verbindlich)

eurovoc_concepts:
Canada
derogation from EU law
import policy
plant health control
potato
seedling

text: L 18/30 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 23. 1. 98 ENTSCHEIDUNG DER KOMMISSION vom 12. Januar 1998 zur Erm(cid:132)chtigung bestimmter Mitgliedstaaten, f(cid:129)r Pflanzkartoffeln/-erd(cid:132)pfel (*) mit Ursprung in Kanada, Ausnahmen von einigen Vorschriften der Richtlinie 77/93/EWG zuzulassen (Nur der spanische, der griechische, der italienische und der portugiesische Text sind verbindlich) (98/92/EG) DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN — (Smith) Davis et al. ssp. sepedonicus (Spieckermann et Kotthoff) Davis et al. vollst(cid:132)ndig frei. gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Richtlinie 77/93/EWG des Rates vom 21. Dezember 1976 (cid:129)ber Maßnahmen zum Schutz der Gemeinschaft gegen die Einschleppung und Ausbreitung von Schadorganismen der Pflanzen und Pflanzenerzeug- nisse (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Richtlinie 97/14/EG der Kommission (2), insbesondere auf Artikel 14 Absatz 1, auf Antrag Italiens und Portugals, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Gem(cid:132)ß der Richtlinie 77/93/EWG d(cid:129)rfen Knollen von Pflanzkartoffeln mit Ursprung auf dem amerikanischen Kontinent grunds(cid:132)tzlich nicht in die Gemeinschaft verbracht werden. Die vorgenannte Richtlinie bietet jedoch die M(cid:148)glichkeit, Ausnahmen von dieser Bestimmung vorzusehen, sofern festgestellt wird, daß keine Gefahr der Ausbreitung von Schadorganismen besteht. In Italien und Portugal werden seit langem bestimmte nordamerikanische Sorten von Pflanzkartoffeln zur Erzeu- gung von Lagerkartoffeln gepflanzt und angebaut. Der Bedarf an Pflanzkartoffeln dieser Sorten wurde teilweise durch Einfuhren aus Kanada gedeckt. Mit den Entscheidungen 96/6/EG (3) und 97/89/EG (4) hat die Kommission vorbehaltlich einer Reihe technischer Bedingungen zur Verh(cid:129)tung der Gefahr der Ausbreitung von Schadorganismen bestimmte Ausnahmen genehmigt, denen das Konzept der „Freiheit eines Gebiets von Schadorganismen“ zugrunde liegt. Diese Genehmigung lief am 31. M(cid:132)rz 1997 aus. Die Kommission hat außerdem daf(cid:129)r gesorgt, daß diese Ausnahmen die Gele- genheit bieten festzustellen, ob das Konzept der „Freiheit eines Gebiets von Schadorganismen“ ordnungsgem(cid:132)ß funktioniert. Kanada ist bekanntlich weiterhin weder von Potato spindle tuber viroid noch von Clavibacter michiganensis (*) (cid:153)sterreichischer Ausdruck gem(cid:132)ß Protokoll Nr. 10 zur Bei- trittsakte 1994. (1) ABl. L 26 vom 31. 1. 1977, S. 20. (2) ABl. L 87 vom 2. 4. 1997, S. 17. (3) ABl. L 2 vom 4. 1. 1996, S. 24. (4) ABl. L 27 vom 30. 1. 1997, S. 45. ssp. Von Kanada (cid:129)bermittelte Informationen berechtigen zu der Annahme, daß Kanada sein Programm zur Tilgung dieser Krankheitserreger in den Provinzen New Bruns- wick und Prince-Edward-Island weiterentwickelt hat. Es gibt gute Gr(cid:129)nde f(cid:129)r die Annahme, daß das Programm zur Tilgung von Potato spindle tuber viroid in diesen Provinzen voll wirksam und das Programm zur Tilgung von Clavibacter michiganensis in bestimmten Gebieten von Prince-Edward-Island weitge- hend wirksam geworden ist. Bei Stichproben an von gem(cid:132)ß der Prince-Edward-Island Entscheidung 97/89/EG eingef(cid:129)hrten Pflanzkartoffeln konnte ein Befall nicht best(cid:132)tigt werden. Daher gibt es keine hinreichenden Gr(cid:129)nde daf(cid:129)r, das ordnungsgem(cid:132)ße Funktionieren des vorgenannten Konzepts der „Freiheit eines Gebiets von Schadorganismen“ in Prince-Edward- Island und damit die Gleichstellung der dort geltenden Vorschriften mit den gemeinschaftlichen Vorschriften f(cid:129)r die Bek(cid:132)mpfung von Clavibacter michiganensis ssp. sepe- donicus in Frage zu stellen. stammenden und sepedonicus Italien hat der Kommission am 14. M(cid:132)rz 1996 jedoch mitgeteilt, daß bei einer Stichprobe von gem(cid:132)ß der Entscheidung 96/6/EG eingef(cid:129)hrten Pflanzkartoffeln mit Ursprung in New Brunswick ein Befall durch Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus festgestellt wurde. Da der Befallsherd bisher nicht ermittelt werden konnte, wurde als Vorsichtsmaßnahme die Anwendung des Konzepts der in der „Freiheit eines Gebiets von Schadorganismen“ Provinz New Brunswick vor(cid:129)bergehend ausgesetzt, was zum vor(cid:129)bergehenden Verbot der Einfuhr von Pflanzkar- toffeln aus dieser Provinz f(cid:129)hrte, um es den kanadischen Beh(cid:148)rden zu erm(cid:148)glichen, ihre Untersuchung zur Ermitt- lung des Befallsherdes abzuschließen. Die kanadischen Beh(cid:148)rden haben der Kommission offi- ziell mitgeteilt, daß bei einem umfassenden R(cid:129)ckverfol- gungs- und Testverfahren im Zusammenhang mit dem Betrieb, der, nachdem bei der obengenannten Stichprobe aus einer eingef(cid:129)hrten Partie ein Befall durch Clavibacter michiganensis in Verdacht geraten war, kein Befall von Kartoffeln durch festgestellt Clavibacter michiganensis werden konnte. Außerdem hat Kanada best(cid:132)tigt, daß die verwaltungstechnischen Maßnahmen zur Kontrolle der Probenahme, Etikettierung und Versiegelung aller f(cid:129)r die festgestellt wurde, sepedonicus sepedonicus ssp. ssp. 23. 1. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 18/31 EU bestimmten Partien von Pflanzkartoffeln versch(cid:132)rft wurden. Das Konzept der „Freiheit eines Gebiets von Schadorganismen“ wurde f(cid:129)r die Provinz New Brunswick daher wieder eingef(cid:129)hrt. Bei den Untersuchungen, die 1997 durch das Lebens- mittel- und Veterin(cid:132)ramt in den Einfuhrmitgliedstaaten durchgef(cid:129)hrt wurden, hat sich außerdem herausgestellt, daß die technischen Bedingungen nicht ge(cid:132)ndert werden sollten. Es kann daher festgestellt werden, daß keine Gefahr der Ausbreitung der betreffenden Schadorganismen besteht, sofern die Pflanzkartoffeln aus Gebieten stammen, die aufgrund wissenschaftlicher Nachweise als frei von Potato spindle tuber viroid und Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus anerkannt worden sind und eine Reihe besonderer technischer Bedingungen eingehalten werden. Die Kommission wird daf(cid:129)r sorgen, daß Kanada alle technischen Angaben zug(cid:132)nglich macht, die erforderlich sind, um die Anwendung der im Rahmen der vorge- nannten Bedingungen vorgeschriebenen Schutzmaß- nahmen zu (cid:129)berwachen und zu beurteilen, ob das vorge- nannte Konzept der „Freiheit eines Gebiets von Schador- ganismen“ funktioniert. Die Gefahr der Ansiedlung und Ausbreitung von Clavi- bacter michiganensis ssp. sepedonicus ist in naßkalten Regionen jedoch groß. Daher sollte die Ausnahme nicht f(cid:129)r Mitgliedstaaten gelten, die dieser Gefahr in beson- derem Maße ausgesetzt sind, d. h. Belgien, D(cid:132)nemark, Deutschland, Finnland, Frankreich, Irland, Luxemburg, die Niederlande, (cid:153)sterreich, Schweden und das Vereinigte K(cid:148)nigreich. Aufgrund ihrer andersartigen landwirtschaft- lichen und (cid:148)kologischen Gegebenheiten sollte die Erm(cid:132)chtigung f(cid:129)r die vorgenannten Mitgliedstaaten daher nicht gelten. F(cid:129)r die n(cid:132)chste Pflanzkartoffelvermarktungssaison sollten daher unbeschadet der Richtlinie 66/403/EWG des Rates (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Richtlinie 97/90/ EG (2), und der Richtlinie 70/457/EWG des Rates (3), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Akte (cid:129)ber den Beitritt (cid:153)ster- reichs, Finnlands und Schwedens, Ausnahmen genehmigt werden, sofern die vorgenannten Bedingungen erf(cid:129)llt werden. Die in dieser Entscheidung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen St(cid:132)ndigen Stellungnahme der Ausschusses f(cid:129)r Pflanzenschutz — des HAT FOLGENDE ENTSCHEIDUNG ERLASSEN: Artikel 1 (1) Die Griechische Republik, das K(cid:148)nigreich Spanien, die Italienische Republik und die Portugiesische Republik werden erm(cid:132)chtigt, gem(cid:132)ß den Bedingungen des Absatzes 2 f(cid:129)r Pflanzkartoffeln der Sorten „Atlantic“, „Donna“, „Kennebec“, „Russet Burbank“, „Sebago“ und „Shepody“ mit Ursprung in Kanada Ausnahmen von Artikel 4 Absatz 1 der Richtlinie 77/93/EWG hinsichtlich Anhang III Teil A Nummer 10 sowie von Artikel 5 Absatz 1 und Artikel 12 Absatz 1 Buchstabe a) dritter Gedankenstrich hinsichtlich Anhang IV Teil A Abschnitt I Nummern 25. 2 und 25. 3 vorzusehen. (2) Neben den in den Anh(cid:132)ngen I, II und IV der Richtlinie 77/93/EWG f(cid:129)r Kartoffeln festgelegten Anfor- derungen m(cid:129)ssen folgende Bedingungen erf(cid:129)llt sein: a) Die Pflanzkartoffeln sind auf Feldern in den Gebieten von Prince-Edward-Island oder von New Brunswick erzeugt worden, die von der „Canadian Food Inspec- tion Agency“ amtlich als frei von Potato spindle tuber viroid und Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus anerkannt wurden und die folgende Voraussetzungen erf(cid:129)llen, unabh(cid:132)ngig davon, ob die Felder von inner- halb oder außerhalb des Gebietes niedergelassenen Erzeugern bewirtschaftet werden: i) Das Gebiet umfaßt — entweder Felder, die mindestens drei verschie- denen Kartoffelzuchtbetrieben geh(cid:148)ren oder von mindestens drei verschiedenen Kartoffel- zuchtbetrieben gepachtet sind, — oder eine Fl(cid:132)che von mindestens vier Quadrat- kilometern, die vollst(cid:132)ndig von Wasser oder von Feldern umgeben ist, auf denen die betref- fenden Krankheitserreger in den vorangegan- genen drei Jahren nicht aufgetreten sind. ii) Alle in diesem Gebiet erzeugten Kartoffeln stammen in erster Nachkommenschaft unmittelbar von Pflanzkartoffeln der Klassen „Pre-elite“, „Elite I“, „Elite II“ oder „Elite III“, die in Betrieben erzeugt wurden, die zur Erzeugung von Pflanzkar- toffeln der Klasse „Pre-elite“ oder „Elite I“ geeignet sind, und die entweder amtliche Betriebe sind oder zu diesem Zweck amtlich beauftragt sind und (cid:129)berwacht werden. iii) Die Fl(cid:132)che zur Erzeugung von Kartoffeln, die nicht endg(cid:129)ltig als Pflanzkartoffeln anerkannt werden, (cid:129)bersteigt nicht ein F(cid:129)nftel der Fl(cid:132)che zur Erzeugung von Pflanzkartoffeln. iv) Systematische oder repr(cid:132)sentative j(cid:132)hrliche Kontrollen, einschließlich Laboruntersuchungen, die zumindest in den letzten f(cid:129)nf Jahren unter geeigneten Bedingungen zum Nachweis der betref- fenden Krankheitserreger auf allen in diesem Gebiet gelegenen Kartoffelfeldern und an den dort geernteten Kartoffeln durchgef(cid:129)hrt worden sind, haben keine positiven Befunde oder sonstige Anzeichen erbracht, die einer Anerkennung als krankheitsfreies Gebiet entgegenstehen k(cid:148)nnten. (1) ABl. 125 vom 11. 7. 1966, S. 2320/66. (2) ABl. L 27 vom 30. 1. 1997, S. 49. (3) ABl. L 225 vom 12. 10. 1970, S. 1. v) Es sind rechtliche, verwaltungstechnische oder andere Vorkehrungen getroffen worden, damit gew(cid:132)hrleistet ist, daß L 18/32 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 23. 1. 98 — keine Kartoffeln, die aus anderen als den als krankheitsfrei anerkannten Gebieten Kanadas oder aus L(cid:132)ndern stammen, in denen die betreffenden Krankheitserreger bekannterweise in diese Gebiete verbracht werden auftreten, k(cid:148)nnen und Verpackungsmaterialien, — weder die aus diesen Gebieten stammenden Kartoffeln noch die dort verwendeten Beh(cid:132)lt- Fahrzeuge, nisse, Umschlags-, Sortier- und Aufbereitungsaus- r(cid:129)stung mit Kartoffeln, die aus anderen als den als anerkannten Gebieten stammen, oder mit vorgenanntem Material bzw. in anderen vorgenannter Ausr(cid:129)stung, die Gebieten verwendet werden, in Ber(cid:129)hrung kommen. krankheitsfrei Diese Vorschrift gilt auch f(cid:129)r F(cid:132)lle, in denen Felder, die sich innerhalb der als krankheitsfrei anerkannten Gebiete befinden, von Betrieben außerhalb dieser Gebiete bewirtschaftet werden, oder wenn Betriebe innerhalb dieser Gebiete Felder außerhalb dieser Gebiete bewirtschaften. als krankheitsfrei vi) Die „Canadian Food Inspection Agency“ (cid:129)bermit- telt der Kommission ein vollst(cid:132)ndiges Verzeichnis der anerkannten Gebiete zusammen mit einer jedes Jahr auf den neuesten Stand betreffenden Provinzen, auf der die geographische Verteilung der Gebiete aufgezeigt ist. gebrachten Karte aller d) Es m(cid:129)ssen rechtliche, verwaltungstechnische oder damit getroffen werden, andere Vorkehrungen folgendes gew(cid:132)hrleistet ist: — eine direkte (cid:154)berwachung und Kontrolle durch die Zertifizierungsbeh(cid:148)rde (d. h. die „Canadian Food Inspection Agency“) bei der Probenahme, d. h. Entnehmen, Kennzeichnen und Versiegeln der Probe, und bei dem Etikettierungsverfahren durch angemessene Verantwortungsregeln, um zu gew(cid:132)hrleisten, daß f(cid:129)r jede Pflanzgutpartie jeder in die Gemeinschaft versandten Lieferung ein nume- riertes Etikett, das getrennt von den Zertifizie- rungsetiketten auf die S(cid:132)cke aufgen(cid:132)ht wird, sowie der jeweilige Farbcode verwendet wird, der einem bestimmten Einf(cid:129)hrer im Einfuhrmitgliedstaat entspricht; — zum Zeitpunkt des Beladens des Schiffes werden jeweils zwei versiegelte S(cid:132)cke Kartoffeln jeder in die Gemeinschaft verschifften Partie zur(cid:129)ckbe- halten und unter der Zust(cid:132)ndigkeit der „Canadian Food Inspection Agency“ mindestens so lange gelagert, bis die vollst(cid:132)ndigen Ergebnisse der unter Ziffer i) genannten Untersuchungen vorliegen; — die sind Partien jedem Behandeln bei einschließlich der Bef(cid:148)rderung getrennt zu halten, sie zumindest an den Betrieb des unter bis Buchstabe geliefert genannten Einf(cid:129)hrers f) worden sind. b) Die Pflanzkartoffeln wurden amtlich als Pflanzkartof- feln anerkannt, die mindestens die Bedingungen der Klasse „Foundation“ erf(cid:129)llen. c) Jeder Partie, die f(cid:129)r die Gemeinschaft bestimmt ist, werden amtliche Proben entnommen. Eine Partie darf nur aus Knollen einer einzigen Sorte und Klasse bestehen, die in einem einzigen Betrieb erzeugt worden sind und dieselbe Bezugsnummer tragen. Die Proben werden von amtlichen Laboratorien auf etwaigen Befall mit Potato spindle tuber viroid oder Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus untersucht. Die Proben f(cid:129)r die Untersuchung auf Potato spindle tuber viroid umfassen Knollen oder Laub des Ernte- guts, von dem die Partie stammt. F(cid:129)r die Unter- suchung auf Clavibacter michiganensis ssp. sepedo- nicus werden jeder Partie von 25 Tonnen oder weniger mindestens 200 Knollen entnommen. Die gesamten Proben werden nach folgenden Methoden untersucht: — auf Potato spindle tuber viroid: „Reverse-Page“- Methode oder c-DNS Hybridisierungsverfahren und — auf Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus: zumindest Verfahren zur Ermittlung und Identifi- zierung des Ringf(cid:132)ulebakteriums in Einheiten von Kartoffelknollen gem(cid:132)ß der Richtlinie 93/85/EWG des Rates (1). (1) ABl. L 259 vom 18. 10. 1993, S. 1. e) Das erforderliche Pflanzengesundheitszeugnis wird f(cid:129)r jede Partie getrennt ausgestellt, sofern die betreffenden Untersucher festgestellt haben, daß keine der Unter- suchungen gem(cid:132)ß Buchstabe c) einen Verdacht auf Befall der Partie mit Potato spindle tuber viroid oder Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus oder den Nachweis des Befalls erbracht hat und daß insbeson- dere die Untersuchung anhand der IF-Methode negativ ausgefallen ist. Das Zeugnis enth(cid:132)lt eine „Zus(cid:132)tzliche Erkl(cid:132)rung“, der zufolge die Bedingungen der Buchstaben a), b) und c) erf(cid:129)llt sind, die Angabe des Namens des Pflanzkartof- felerzeugerbetriebs, die betreffende Pflanzkartoffel- Anerkennungsnummer sowie den Namen des Gebiets gem(cid:132)ß Buschstabe a), des Betriebs gem(cid:132)ß Buchstabe a) Ziffer ii) und die Anzahl der S(cid:132)cke. Unter „Besondere Merkmale“ enth(cid:132)lt das Zeugnis den Farbcode, der einem bestimmten Einf(cid:129)hrer im Einfuhrmitgliedstaat entspricht sowie die Einzelheiten des f(cid:129)r jede Pflanz- gutpartie jeder Lieferung verwendeten numerierten Etiketts. Unterlagen, die dem vorgenannten Pflanzen- gesundheitszeugnis beigef(cid:129)gt und Bestandteil davon sind, m(cid:129)ssen sich hinsichtlich der Warenbezeichnung und -menge genau auf das Zeugnis beziehen. f) Der Einf(cid:129)hrer meldet jedwede Verbringung in die Gemeinschaft vorab rechtzeitig bei den zust(cid:132)ndigen amtlichen Stellen des betreffenden Mitgliedstaats. Der Mitgliedstaat (cid:129)bermittelt der Kommission unver- z(cid:129)glich dieser Meldung mit folgenden Angaben: die Einzelheiten 23. 1. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 18/33 — Sorte, — Menge, — gemeldeter Zeitpunkt der Einfuhr, — Namen und Anschriften der Betriebe der Kartof- feleinf(cid:129)hrer und derjenigen, die gem(cid:132)ß der Richt- linie 93/50/EWG der Kommission (1) in einem Verzeichnis gef(cid:129)hrt werden. Ergeben sich nach der vorgenannten Meldung (cid:142)nde- rungen im Zusammenhang mit den obengenannten Einzelheiten, so werden diese der Kommission von dem betreffenden Mitgliedstaat unverz(cid:129)glich mitge- teilt. Zum Zeitpunkt der Einfuhr best(cid:132)tigt der Einf(cid:129)hrer die Einzelheiten der vorgenannten Meldung gegen(cid:129)ber der zust(cid:132)ndigen Dienststelle des jeweiligen Mitglied- staats. g) Die Kartoffeln d(cid:129)rfen nur (cid:129)ber folgende L(cid:148)schh(cid:132)fen in die Gemeinschaft verbracht werden: — Aveiro — Lissabon — Porto. — Genua — La Spezia — Livorno — Neapel — Ravenna — Salerno — Savona h) Die in Artikel 12 der Richtlinie 77/93/EWG vorge- schriebenen Untersuchungen werden von den in derselben Richtlinie genannten zust(cid:132)ndigen amtlichen Stellen durchgef(cid:129)hrt. Unbeschadet der (cid:154)berwachung gem(cid:132)ß Artikel 19a Absatz 3 zweiter Gedankenstrich erste M(cid:148)glichkeit legt die Kommission fest, inwieweit die Untersuchungen gem(cid:132)ß Artikel 19a Absatz 3 zweiter Gedankenstrich zweite M(cid:148)glichkeit der vorge- nannten Richtlinie in das Untersuchungsprogramm gem(cid:132)ß Artikel 19a Absatz 5 Buchstabe c) derselben Richtlinie aufgenommen werden k(cid:148)nnen. Die vorge- nannten amtlichen Stellen und gegebenenfalls die in Artikel 19a Absatz 3 genannten Sachverst(cid:132)ndigen (cid:129)berpr(cid:129)fen die Betriebe der Einf(cid:129)hrer, um die Einzel- heiten der aus Kanada eingef(cid:129)hrten Kartoffelmengen, der Farbcodes, der numerierten Etiketten und die Tatsache zu best(cid:132)tigen, daß die Kartoffeln zur Verwen- dung als Pflanzgut in den gem(cid:132)ß der Richtlinie 93/50/EWG in einem Verzeichnis gef(cid:129)hrten Betrieben bestimmt sind. i) Zwecks amtlicher Untersuchungen auf Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus gem(cid:132)ß der gemein- schaftlich festgelegten Methode f(cid:129)r den Nachweis von Clavibacter sepedonicus entnehmen die zust(cid:132)ndigen Dienststellen der Einfuhr- mitgliedstaaten eine Probe von mindestens 200 Knollen je Partie von 25 Tonnen oder weniger aus jeder nach dieser Entscheidung einzuf(cid:129)hrenden oder michiganensis ssp. (1) ABl. L 205 vom 17. 8. 1993, S. 22. eingef(cid:129)hrten Partie bei nichtloser Ware. Die betrof- fenen Partien verbleiben getrennt unter amtlicher in den Verkehr (cid:154)berwachung und d(cid:129)rfen weder gebracht noch verwendet werden, bis festgestellt worden ist, daß bei diesen Untersuchungen weder ein Verdacht auf Befall mit Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus aufgetreten ist noch ein Befall nachge- wiesen werden konnte. Die Gesamtheit der einge- f(cid:129)hrten Partien darf nicht eine Menge (cid:129)bersteigen, die unter Ber(cid:129)cksichtigung der f(cid:129)r die obengenannten Untersuchungen zur Verf(cid:129)gung stehenden Mittel angemessen ist. F(cid:129)r die Nachuntersuchung durch andere Mitgliedstaaten werden Unterproben bereitge- stellt; die gem(cid:132)ß der genannten Richtlinie zust(cid:132)ndigen Dienststellen des Einfuhrmitgliedstaats unterrichten die Kommission vor dem 15. April 1998, damit diese Nachuntersuchung durchgef(cid:129)hrt und protokolliert werden kann. j) Die Kartoffeln d(cid:129)rfen nur in Betrieben im Einfuhr- mitgliedstaat gepflanzt werden, deren Name und Anschrift festgestellt werden k(cid:148)nnen. Diese Vorschrift gilt nicht f(cid:129)r Endverbraucher, die die eingef(cid:129)hrten Pflanzkartoffeln anpflanzen, oder f(cid:129)r Verwender, die nur auf (cid:148)rtlichen M(cid:132)rkten verkaufen. k) In der auf die Verbringung folgenden Pflanzsaison wird in den Betrieben, die gem(cid:132)ß der Richtlinie 93/50/EWG der Kommission in einem Verzeichnis gef(cid:129)hrt bzw. unter Buchstabe j) genannt sind, zu geeig- neten Zeitpunkten ein angemessener Prozentsatz der Pflanzen von den genannten zust(cid:132)ndigen Dienststellen untersucht. l) Die aus den gem(cid:132)ß dieser Entscheidung eingef(cid:129)hrten Pflanzkartoffeln erzeugten Kartoffeln d(cid:129)rfen nicht als Pflanzkartoffeln zertifiziert, sondern nur als Speisekar- toffeln verwendet werden. F(cid:129)r die unter Buchstabe j) genannten Betriebe muß die Verpackung der aus solchen Pflanzkartoffeln gezo- genen Kartoffeln entsprechend etikettiert werden; darauf m(cid:129)ssen die Nummer des gem(cid:132)ß der Richtlinie 93/50/EWG in einem Verzeichnis gef(cid:129)hrten Betriebs sowie der kanadische Ursprung der verwendeten Pflanzkartoffeln angegeben werden. Solche Kartoffeln d(cid:129)rfen innerhalb der Mitgliedstaaten nur verbracht werden, nachdem die genannte zust(cid:132)ndige Beh(cid:148)rde dies unter Ber(cid:129)cksichtigung der Ergebnisse der Untersuchungen gem(cid:132)ß Buchstabe k) genehmigt hat. Artikel 2 Die Mitgliedstaaten informieren die anderen Mitglied- staaten und die Kommission (cid:129)ber die Meldung gem(cid:132)ß Artikel 1 Absatz 2 Buchstabe f) von jedem Gebrauch der Ausnahmeregelung. Die Einfuhrmitgliedstaaten melden der Kommission und den anderen Mitgliedstaaten vor dem 1. Juni 1998 die gem(cid:132)ß dieser Entscheidung einge- f(cid:129)hrten Mengen und (cid:129)bermitteln einen ausf(cid:129)hrlichen technischen Bericht (cid:129)ber die amtlichen Untersuchungen gem(cid:132)ß Artikel 1 Absatz 2 Buchstabe i); haben die Mitgliedstaaten amtliche Untersuchungen an Unter- proben gem(cid:132)ß Artikel 1 Absatz 2 Ziffer i) durchgef(cid:129)hrt, L 18/34 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 23. 1. 98 so sind die ausf(cid:129)hrlichen technischen Berichte dar(cid:129)ber der Kommission ebenfalls vor dem 1. Juni 1998 zu (cid:129)ber- mitteln; die Kommission erh(cid:132)lt eine Abschrift von jedem Pflanzengesundheitszeugnis. Artikel 3 Die Erm(cid:132)chtigung gem(cid:132)ß Artikel 1 gilt vom 15. Januar 1998 bis zum 31. M(cid:132)rz 1998. Sie wird vor dem 31. M(cid:132)rz 1998 widerrufen, wenn sich herausstellt, daß die in Artikel genannten Bedingungen die Einschleppung von Schadorganismen nicht verhindern konnten oder daß sie nicht eingehalten worden sind. Die Erm(cid:132)chtigung kann vorzeitig widerrufen werden, falls sich Anhaltspunkte f(cid:129)r Zweifel am ordnungsgem(cid:132)ßen Funk- 1 Absatz 2 tionieren des Konzepts der „Freiheit eines Gebietes von Schadorganismen“ in Kanada ergeben. Artikel 4 Diese Entscheidung ist an die Griechische Republik, das K(cid:148)nigreich Spanien, die Italienische Republik und die Portugiesische Republik gerichtet. Br(cid:129)ssel, den 12. Januar 1998 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission


title: REGULAMENTO (CE) Nº 76/98 DA COMISSÃO de 12 de Janeiro de 1998 relativo à emissão de certificados de importação de bananas, no âmbito do contingente pautal, para o primeiro trimestre de 1998 (segundo período)

eurovoc_concepts:
Costa Rica
import licence
quantitative restriction
tariff quota
tropical fruit

formats: pdf print

text: 13. 1. 98 ‹ PT ‹ Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 7/25 REGULAMENTO (CE) Nº 76/98 DA COMISS (cid:5)AO de 12 de Janeiro de 1998 relativo à emiss˜ao de certificados de importaç˜ao de bananas, no âmbito do contingente pautal, para o primeiro trimestre de 1998 (segundo período) A COMISS (cid:5)AO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 404/93 do Conselho, de 13 de Fevereiro de 1993, que estabelece a organizaç˜ao comum de mercado no sector das bananas (1), com a ´ultima redacç˜ao que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 3290/94 (2), caso, um país ou um grupo de países referido no anexo I do Regulamento (CE) nº 478/95, as quantidades objecto de pedidos de certificado de importaç˜ao, a título de uma e/ou outra categoria de operadores, serem superiores às quantidades disponíveis, seja aplicada aos pedidos que referem tal origem uma percentagem de reduç˜ao; que, todavia, esta disposiç˜ao n˜ao é aplic ´avel aos pedidos de certificados da categoria C nem aos pedidos das categorias A e B que incidam em quantidades inferiores ou iguais a 150 toneladas, desde que a quantidade global abrangida por estes pedidos das categorias A e B n˜ao seja superior, para uma dada origem, a 15 % do total das quantidades pedidas; Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 1442/93 da Comiss˜ao, de 10 de Junho de 1993, que estabelece normas de execuç˜ao do regime de importaç˜ao de bananas na Comunidade (3), com a ´ultima redacç˜ao que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 1409/96 (4), e, nomeada- mente, o nº 3 do seu artigo 9º, Considerando que a quantidade pedida tendo como origem «Costa Rica categoria B» é superior à quantidade ainda disponível, pelo que é necess ´ario aplicar um coefi- ciente de reduç˜ao; que podem ser emitidos certificados de importaç˜ao para as quantidades constantes em todos os outros novos pedidos; Tendo em conta o Regulamento (CE) nº 478/95 da Comiss˜ao, de 1 de Março de 1995, que estabelece normas complementares de execuç˜ao do Regulamento (CEE) nº 404/93 do Conselho no que respeita ao regime de contingente pautal para as importaç˜oes de bananas na Comunidade (CEE) nº 1442/93 (5), alterado pelo Regulamento (CE) nº 702/ /95 (6), e, nomeadamente, o nº 3 do seu artigo 4º, o Regulamento e que altera Considerando que o artigo 2º do Regulamento (CE) nº 2534/97 da Comiss˜ao, de 16 de Dezembro de 1997, relativo à emiss˜ao dos certificados de importaç˜ao de bana- nas, no âmbito do contingente pautal, para o primeiro trimestre de 1998 e à apresentaç˜ao de novos pedidos (7), fixou as quantidades disponíveis para novos pedidos de certificados de importaç˜ao, no âmbito do contingente pautal, apresentados durante o primeiro trimestre de 1998; que, o nº 3 do artigo 4º do Regulamento (CE) nº 478/95 prevê que as quantidades em relaç˜ao às quais podem ser emitidos certificados de importaç˜ao para a origem ou origens em causa sejam fixadas sem demora; Considerando que o presente regulamento deve produzir efeitos sem demora, de modo a permitir que os certifi- cados sejam emitidos o mais rapidamente possível, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º No âmbito do contingente pautal para as importaç˜oes de bananas, e relativamente aos novos pedidos previstos no nº 1 do artigo 4º do Regulamento (CE) nº 478/95, os certificados de ao primeiro trimestre de 1998 ser˜ao emitidos: importaç˜ao respeitantes 1. Para a quantidade constante do pedido de certificado, afectada, em relaç˜ao à origem «Costa Rica», do coefi- ciente de reduç˜ao de 0,0788 no caso dos pedidos de certificado da categoria B, com exclus˜ao dos pedidos que incidam numa quantidade inferior ou igual a 150 toneladas. Considerando que o nº 3 do artigo 9º do Regulamento (CEE) nº 1442/93 prevê que, no caso de, num dado trimestre e em relaç˜ao a uma dada origem, conforme o 2. Para a quantidade constante do pedido de certificado, em relaç˜ao a uma origem diferente das mencionadas no ponto 1. (1) JO L 47 de 25. 2. 1993, p. 1. (2) JO L 349 de 31. 12. 1994, p. 105. (3) JO L 142 de 12. 6. 1993, p. 6. (4) JO L 181 de 20. 7. 1996, p. 13. (5) JO L 49 de 4. 3. 1995, p. 13. (6) JO L 71 de 31. 3. 1995, p. 84. (7) JO L 346 de 17. 12. 1997, p. 75. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 13 de Janeiro de 1998. L 7/26 ‹ PT ‹ Jornal Oficial das Comunidades Europeias 13. 1. 98 O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplic ´avel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 12 de Janeiro de 1998. Pela Comiss ˜ao Franz FISCHLER Membro da Comiss ˜ao


text: 13. 1. 98 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 7/25 VERORDENING (EG) Nr. 76/98 VAN DE COMMISSIE van 12 januari 1998 betreffende de afgifte van certificaten voor de invoer van bananen in het kader van het tariefcontingent voor het eerste kwartaal van 1998 (tweede periode) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke orde- ning der markten in de sector bananen (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3290/94 (2), Gelet op Verordening (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie van 10 juni 1993 houdende bepalingen ter toepassing van de regeling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1409/96 (4), en met name op artikel 9, lid 3, Gelet op Verordening (EG) nr. 478/95 van de Commissie van 1 maart 1995 tot vaststelling van aanvullende bepa- lingen voor de toepassing van Verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling inzake het tariefcontingent voor de invoer van bananen in de Gemeenschap en tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/93 (5), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 702/95 (6), en met name op artikel 4, lid 3, Overwegende dat in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2534/97 van de Commissie van 16 december 1997 betref- fende de afgifte van certificaten voor de invoer van bananen in het kader van het tariefcontingent, voor het eerste kwartaal van 1998, en de indiening van nieuwe aanvragen (7) de hoeveelheden zijn vastgesteld waarvoor in het eerste kwartaal van 1998 nog aanvragen voor invoer- certificaten kunnen worden ingediend in het kader van het tariefcontingent; dat op grond van artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 478/95 de Commissie onverwijld bepaalt voor welke hoeveelheden certificaten voor de betrokken oorsprong kunnen worden afgegeven; lid 3, van Verordening Overwegende dat (EEG) nr. 1442/93 bepaald is dat, indien voor een bepaald kwartaal en voor een bepaalde oorsprong, in het geval van in artikel 9, (1) PB L 47 van 25. 2. 1993, blz. 1. (2) PB L 349 van 31. 12. 1994, blz. 105. (3) PB L 142 van 12. 6. 1993, blz. 6. (4) PB L 181 van 20. 7. 1996, blz. 13. (5) PB L 49 van 4. 3. 1995, blz. 13. (6) PB L 71 van 31. 3. 1995, blz. 84. (7) PB L 346 van 17. 12. 1997, blz. 75. een land of een groep landen vermeld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 478/95, de hoeveelheden waarvoor door een of meer categorieën marktdeelnemers invoercer- tificaten zijn ingediend, de beschikbare hoeveelheden aanzienlijk overtreffen, een op alle aanvragen toe te passen verminderingspercentage wordt vastgesteld; dat deze vermindering evenwel niet wordt toegepast voor aanvragen voor certificaten van categorie C en evenmin voor aanvragen voor certificaten van de categorieën A en B die betrekking hebben op een hoeveelheid van niet meer dan 150 ton, voorzover voor een bepaalde oorsprong de totale hoeveelheid waarvoor dergelijke aanvragen zijn ingediend, niet groter is dan 15 % van de totale gevraagde hoeveelheid; Overwegende dat de voor bananen van oorsprong uit Costa Rica (categorie B) gevraagde hoeveelheid de nog beschikbare hoeveelheid overtreft, zodat een verminde- ringscoëfficiënt moet worden toegepast; dat invoercertifi- caten afgegeven moeten worden voor de hoeveelheid die in alle overige nieuwe aanvragen vermeld is; Overwegende dat deze verordening onverwijld in werking treden om de certificaten zo snel mogelijk te moet kunnen afgeven, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Voor de nieuwe aanvragen als bedoeld in artikel 4, lid 1, van Verordening (EG) nr. 478/95, worden voor het eerste kwartaal van 1998 in het kader van het tariefcontingent voor bananen invoercertificaten afgegeven voor: 1. de in de aanvraag vermelde hoeveelheid, met dien verstande dat voor de oorsprong „Costa Rica” voor aanvragen voor certificaten van categorie B een verminderingscoëfficiënt wordt toegepast van 0,0788 behalve voor aanvragen voor niet meer dan 150 ton; 2. de in de aanvraag vermelde hoeveelheid, wanneer de aanvraag geldt voor een ander land van oorsprong dan dat bedoeld in punt 1. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 13 januari 1998. L 7/26 ‹ ‹NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 1. 98 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 12 januari 1998. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie