title: Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 87/97 z dnia 9 grudnia 1997 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) oraz załącznik IV (Energia) do Porozumienia EOG

eurovoc_concepts:
European Economic Area
agreement (EU)
energy consumption
energy saving
household electrical appliance
technical standard

text: 11/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 53 21998D0709(04) 9. 7. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 193/41 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR 87/97 z dnia 9 grudnia 1997 r. zmieniająca zalącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) oraz zalącznik IV (Energia) do Porozumienia EOG WSPÓLNY KOMITET EOG, uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dostosowane Protokolem dostoso- wującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane Porozumieniem, w szczegól- ności jego art. 98, a także mając na uwadze, co następuje: zalącznik II do Porozumienia zostal zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 33/96 (1); zalącznik IV do Porozumienia zostal zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 49/97 (2); dyrektywa 96/57/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 września 1996 r. w sprawie wymagań efektywności energetycznej chlodziarek, chlodziarko-zamrażarek i zamrażarek typu domowego (3) ma zostać wlączona do Porozumienia, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykul 1 Po pkt 4 (dyrektywy Rady 92/75/EWG) w rozdziale IV zalącznika II do Porozumienia dodaje się nastę- pujący punkt: „5. 396 L 0057: dyrektywa 96/57/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymagań efektyw- ności energetycznej chlodziarek, chlodziarko-zamrażarek i zamrażarek typu domowego (Dz. U. L 236 z 18. 9. 1996, str. 36)”. Artykul 2 Po pkt 12 (dyrektywa 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) w zalączniku IV do Porozumienia dodaje się następujący punkt: „13. 396 L 0057: dyrektywa 96/57/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymagań efek- tywności energetycznej chlodziarek, chlodziarko-zamrażarek i zamrażarek typu domowego (Dz. U. L 236 z 18. 9. 1996, str. 36) (1). (1) Umieszczony w tym miejscu wylącznie do celów informacyjnych; jak chodzi o zastosowanie zobacz zalącznik II, przepisy i wymagania techniczne, badania i certyfikacja”. Teksty dyrektywy 96/57/WE w języku islandzkim i norweskim, zalączone do poszczególnych wersji języ- kowych niniejszej decyzji, są autentyczne. Artykul 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 10 grudnia 1997 r. , pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia zostaly dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG. Artykul 4 (1) Dz. U. L 237 z 19. 9. 1996, str. 25. (2) Dz. U. L 290 z 23. 10. 1997, str. 35. (3) Dz. U. L 236 z 18. 9. 1996, str. 36. 54 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 3 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich. Artykul 5 Sporządzono w Brukseli, dnia 9 grudnia 1997 r. W imieniu Wspólnego Komitetu EOG E. BULL Przewodniczący


title: 98/63/CE: Decisão da Comissão de 9 de Dezembro de 1997 relativa à contribuição financeira da Comunidade para a erradicação da peste suína clássica em Espanha (Apenas faz fé o texto em língua espanhola)

eurovoc_concepts:
EU aid
EU financing
Spain
animal plague
slaughter of animals
swine

formats: html pdf print

text: 21. 1. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 16/43 DECISÃO DA COMISSÃO de 9 de Dezembro de 1997 relativa à contribuição financeira da Comunidade para a erradicação da peste suína clássica em Espanha (Apenas faz fé o texto em língua espanhola) (98/63/CE) A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, dade em relação aos focos de peste suína clássica surgidos no seu território. Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta a Decisão 90/424/CEE do Conselho, de 26 de Junho de 1990, relativa a determinadas despesas no domínio veterinário (1), com a última redacção que lhe foi dada pela Decisão 94/370/CE (2), e, nomeadamente, o no. 3 do seu artigo 3o. , Considerando que se registaram focos de peste suína clássica em Espanha em 1997; que o surgimento desta doença constitui um perigo grave para o efectivo suíno da Comunidade e que, para ajudar a erradicá-la mais rapida- mente possível, a Comunidade pode compensar os prejuí- zos sofridos; Considerando que, logo que a ocorrência da peste suína clássica foi confirmada oficialmente, as autoridades espa- nholas adoptaram medidas adequadas, incluindo as enu- meradas no no. 2 do artigo 3o. da Decisão 90/424/CEE; que essas medidas foram notificadas pela Espanha; Considerando que, na pendência da conclusão da verifi- cação pela Comissão, por um lado, da observância das regras comunitárias em matéria veterinária e, por outro, do preenchimento das condições da contribuição finan- ceira da Comunidade, há que permitir o pagamento de uma primeira fracção de 4 milhões de ecus; Considerando que as medidas previstas na presente deci- são estão em conformidade com o parecer do Comité Veterinário Permanente, ADOPTOU A PRESENTE DECISÃO: Poderão ser concedidas fracções suplementares desde que as condições previstas no no. 2 do artigo 3o. da Decisão 90/424/CEE sejam preenchidas a contento da Comissão. Artigo 2o. A primeira fracção da participação financeira da 1. Comunidade será concedida após apresentação dos docu- mentos comprovativos. 2. Os documentos a que se refere o no. 1 incluirão: a) Um relatório epidemiológico que cubra todas as explorações suinícolas em que tenham sido abatidos suínos. O relatório conterá as seguintes informações: i) Explorações infectadas: — localização e endereço, — data de suspeita da doença e data da confir- mação, — número de suínos abatidos e destruídos e respectiva data, — método de abate e de destruição, — tipo e número de amostras colhidas e exami- nadas no momento da suspeita da doença; resultados dos exames realizados, — tipo e número de amostras colhidas e exami- nadas no momento do despovoamento da exploração suinícola infectada; resultados dos exames realizados, — origem da infecção, com base numa investiga- ção epidemiológica completa; Artigo 1o. ii) Explorações de contacto: A Espanha pode obter uma primeira fracção de 4 milhões de ecus a título da contribuição financeira da Comuni- (1) JO L 224 de 18. 8. 1990, p. 19. (2) JO L 168 de 2. 7. 1994, p. 31. — informações enumeradas nos primeiro, ter- ceiro, quarto e sexto travessões da subalí- nea i), — exploração infectada (foco) em relação à qual há presunção ou confirmação de contacto; natureza do contacto; L 16/44 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 21. 1. 98 b) Um relatório financeiro, com a lista dos beneficiários e a sua localização, o número de animais abatidos, a data de abate e o montante pago. Artigo 4o. O Reino de Espanha é o destinatário da presente deci- são. Artigo 3o. Feito em Bruxelas, em 9 de Dezembro de 1997. A Espanha enviará os documentos comprovativos referi- dos no artigo 2o. seis meses, o mais tardar, após no notificação da presente decisão. Pela Comissão Franz FISCHLER Membro de Comissão


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2441/97 av den 9 december 1997 om fastställande av exportbidragen för fjäderfäkött

eurovoc_concepts:
export licence
export refund
poultrymeat
third country


title: Statement by Denmark for entry in the Council minutes

eurovoc_concepts:
Denmark
aid programme
arms limitation
conventional weapon
joint action
non-alignment

formats: html pdfa1b print


title: 98/63/EY: Komission päätös, tehty 9 päivänä joulukuuta 1997, yhteisön taloudellisesta tuesta klassisen sikaruton hävittämiseksi Espanjasta vuonna 1997 (Ainoastaan espanjankielinen teksti on todistusvoimainen)

text: 21. 1. 98 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 16/43 KOMISSION PÄÄTÖS, tehty 9 päivänä joulukuuta 1997, yhteisön taloudellisesta tuesta klassisen sikaruton hävittämiseksi Espanjasta vuonna 1997 (Ainoastaan espanjankielinen teksti on todistusvoimainen) (98/63/EY) EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuk- sen, ottaa huomioon tietyistä eläinlääkintäalan kustannuksista 26 päivänä kesäkuuta 1990 tehdyn neuvoston päätöksen 90/424/ETY (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna päätöksellä 94/370/EY (2), ja erityisesti sen 3 artiklan 3 kohdan, sekä katsoo, että Espanjassa on todettu klassisen sikaruton tautipesäkkeitä vuonna 1997; tämän taudin ilmaantuminen aiheuttaa yhteisön karjalle vakavan uhan, ja yhteisöllä on mahdolli- suus korvata taloudelliset menetykset sen hävittämiseksi mahdollisimman pian, heti kun klassisen sikaruton esiintyminen vahvistettiin virallisesti, Espanjan viranomaiset antoivat tiedon toteut- tamistaan asianmukaisista toimenpiteistä, joihin kuuluvat myös päätöksen 90/424/ETY 3 artiklan 2 kohdassa lue- tellut toimenpiteet, vaikka komission toisaalta yhteisön eläinlääkintäalan säännösten noudattamista ja toisaalta yhteisön taloudelli- sen osallistumisen edellytyksiä koskevaa tarkistusta ei ole vielä saatettu loppuun, voidaan kuitenkin sallia ensim- mäisen 4 miljoonan ecun erän maksaminen, ja tässä päätöksessä määrätyt toimenpiteet ovat pysyvän eläinlääkintäkomitean lausunnon mukaiset, ON TEHNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN: Lisäeriä voidaan myöntää, kunhan komission mielestä päätöksen 90/4242/ETY 3 artiklan 2 kohdan edellytykset täyttyvät. 2 artikla Ensimmäinen erä yhteisön taloudellisesta osallistu- 1. misesta maksetaan tositteiden esittämisen jälkeen. Edellä olevassa 1 kohdassa tarkoitetut asiakirjat 2. ovat: a) Epidemiologinen kertomus kaikilta sikatiloilta, joilla on tehty teurastuksia. Kertomuksessa on oltava tiedot seuraavista tekijöistä: i) Saastuneet tilat — sijainti ja osoite, — taudin epäilypäivämäärä ja vahvistuspäivä- määrä, — teurastettujen ja tuhottujen sikojen määrä ja tapahtumien päivämäärä, — teurastus- ja tuhoamismenetelmä, — tautiepäilyn yhteydessä kerättyjen ja tutkittu- jen näytteiden tyyppi ja lukumäärä; tutkimus- ten tulokset, — saastuneiden tilojen tyhjentämisen yhteydessä kerättyjen ja tutkittujen näytteiden tyyppi ja lukumäärä; tutkimusten tulokset, — tartunnan oletettu alkuperä täydellisen epide- miologisen analyysin jälkeen. 1 artikla ii) Kosketuksissa olleet tilat Espanjalle voidaan myöntää ensimmäinen 4 miljoonan ecun erä yhteisön taloudellisesta tuesta sen alueella ilmaantuneiden klassisen sikaruton pesäkkeiden vuoksi. (1) EYVL L 224, 18. 8. 1990, s. 19. (2) EYVL L 168, 2. 7. 1994, s. 31. — siten kuin i alakohdan 1, 3, 4 ja 6 luetelma- kohdassa — saastunut tila (pesäke), johon kosketus on varmistettu tai sitä epäillään; kosketuksen luonne. L 16/44 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 21. 1. 98 b) Taloudellinen kertomus, jossa on luettelo edunsaajis- ta, heidän osoitteensa, teurastettujen eläinten luku- määrä, teurastuspäivä ja maksettu summa. 4 artikla Tämä päätös on osoitettu Espanjan kuningaskunnalle. 3 artikla Tehty Brysselissä 9 päivänä joulukuuta 1997. Espanjan on toimitettava 2 artiklassa tarkoitetut tositteet viimeistään kuusi kuukautta tämän päätöksen tiedoksian- tamisen jälkeen. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission jäsen


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2438/97 της Επιτροπής της 9ης Δεκεμβρίου 1997 για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2219/92 σχετικά με τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ειδικού καθεστώτος για τον εφοδιασμό της Μαδέρας με γαλακτοκομικά προϊόντα και την κατάρτιση των σχετικών προβλέψεων εφοδιασμού

eurovoc_concepts:
Madeira
butter
cheese
milk
supply
supply balance sheet


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2436/97 af 9. december 1997 om fastsættelse af det maksimale beløb for Fællesskabets finansielle deltagelse, der udbetales til de berørte medlemsstater i henhold til Rådets forordning (EF) nr. 723/97

eurovoc_concepts:
Community budget
EAGGF Guarantee Section
EU Member State
action programme
agricultural expenditure
aid to agriculture


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2442/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 9ης Δεκεμβρίου 1997 για τον καθορισμό των αντιπροσωπευτικών τιμών και των συμπληρωματικών δασμών κατά την εισαγωγή στους τομείς του κρέατος πουλερικών και των αυγών καθώς και της αυγοαλβουμίνης και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
poultrymeat
representative price
third country


title: Sklep Skupnega odbora EGP št. 87/97 z dne 9. decembra 1997 o spremembi Priloge II (Tehnični predpisi, standardi, preskušanje in certificiranje) in Priloge IV (Energetika) k Sporazumu EGP

text: 11/Zv. 3 SL Uradni list Evropske unije 53 21998D0709(04) 9. 7. 1998 URADNI LIST EVROPSKIH SKUPNOSTI L 193/41 SKLEP SKUPNEGA ODBORA EGP št. 87/97 z dne 9. decembra 1997 o spremembi Priloge II (Tehnični predpisi, standardi, preskušanje in certificiranje) in Priloge IV (Energetika) k Sporazumu EGP SKUPNI ODBOR EGP JE – ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, kakor ga spreminja Protokol o prilagodi- tvi Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, v nadaljnjem besedilu „Sporazum“, in zlasti člena 98 Sporazuma, ker je bila Priloga II k Sporazumu spremenjena s Sklepom št. 33/96 Skupnega odbora EGP (1); ker je bila Priloga IV k Sporazumu spremenjena s Sklepom št. 49/97 Skupnega odbora EGP (2); ker je treba Direktivo 96/57/ES Evropskega parlamenta in Sveta z dne 3. septembra 1996 o zahtevah po energetski učinkovitosti za gospodinjske električne hladilnike, zamrzovalnike in njihove kombinacije (3) vključiti v Sporazum – SKLENIL: Člen 1 Za točko 4 (Direktiva Sveta 92/75/EGS) v poglavju IV Priloge II k Sporazumu se vstavi naslednja točka: „5. 396 L 0057: Direktiva 96/57/ES Evropskega parlamenta in Sveta o zahtevah po energetski učinko- vitosti za gospodinjske električne hladilnike, zamrzovalnike in njihove kombinacije (UL L 236, 18. 9. 1996, str. 36)“. Člen 2 Za točko 12 (Direktiva 94/22/ES Evropskega parlamenta in Sveta) Priloge IV k Sporazumu se doda nas- lednja točka: „13. 396 L 0057: Direktiva 96/57/ES Evropskega parlamenta in Sveta o zahtevah po energetski učin- kovitosti za gospodinjske električne hladilnike, zamrzovalnike in njihove kombinacije (UL L 236, 18. 9. 1996, str. 36) (1). (1) Direktiva je navedena samo v vednost; za njeno uporabo glej Prilogo II, Tehnični predpisi, specifika- cije, preskušanje in certificiranje“. Besedili Direktive 96/57/ES v islandskem in norveškem jeziku, ki sta priloženi ustreznim jezikovnim razli- čicam tega sklepa, sta verodostojni. Člen 3 Ta sklep začne veljati 10. decembra 1997 pod pogojem, da so bila Skupnemu odboru EGP predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma. Člen 4 (1) UL L 237, 19. 9. 1996, str. 25. (2) UL L 290, 23. 10. 1997, str. 35. (3) UL L 236, 18. 9. 1996, str. 36. 54 SL Uradni list Evropske unije 11/Zv. 3 Ta sklep se objavi v sklopu EGP in v Dopolnilu EGP Uradnega lista Evropskih skupnosti. Člen 5 V Bruslju, 9. decembra 1997 Za Skupni odbor EGP Predsednik E. BULL


title: REGOLAMENTO (CE) N. 2435/97 DELLA COMMISSIONE del 9 dicembre 1997 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit


title: ETA:n sekakomitean päätös N:o 88/97, tehty 9 päivänä joulukuuta 1997, ETA-sopimuksen liitteen II (Tekniset määräykset, standardit, testaus ja varmentaminen) muuttamisesta

eurovoc_concepts:
European Economic Area
agreement (EU)
approximation of laws
labelling
marketing
mineral water

text: 9. 7. 98 ‹ FI ‹ Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 193/43 ETA:N SEKAKOMITEAN P(cid:142)(cid:142)T(cid:153)S N:o 88/97, tehty 9 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1997, ETA-sopimuksen liitteen II (Tekniset m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)ykset, standardit, testaus ja varmen- taminen) muuttamisesta ETA:n SEKAKOMITEA, joka ottaa huomioon Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen, sellaisena kuin se on tarkis- tettuna mainitun sopimuksen tarkistamisesta tehdyll(cid:132) p(cid:148)yt(cid:132)kirjalla, j(cid:132)ljemp(cid:132)n(cid:132) ’sopimus’, ja erityisesti sen 98 artiklan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) sopimuksen liite II muutettiin ETA:n sekakomitean p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksell(cid:132) N:o 64/97 (1), ja luontaisten kivenn(cid:132)isvesien hy(cid:148)dynt(cid:132)mist(cid:132) ja markkinoille saattamista koskevan j(cid:132)senval- tioiden lains(cid:132)(cid:132)d(cid:132)nn(cid:148)n l(cid:132)hent(cid:132)misest(cid:132) annetun neuvoston direktiivin 80/777/ETY muutta- misesta 28 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1996 annettu Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 96/70/EY (2) olisi otettava osaksi sopimusta, ON P(cid:142)(cid:142)TT(cid:142)NYT SEURAAVAA: 1 artikla Lis(cid:132)t(cid:132)(cid:132)n sopimuksen liitteess(cid:132) II olevan XII luvun 26 kohtaan (neuvoston direktiivi 80/777/ETY) luetelmakohta seuraavasti: ”— 396 L 0070: Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 96/70/EY (EYVL L 299, 23. 11. 1996, s. 26). ” 2 artikla Direktiivin 96/70/EY islanniksi p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen kielitoisintoihin, ovat todistusvoimaisia. ja norjaksi laaditut tekstit, jotka on liitetty t(cid:132)m(cid:132)n 3 artikla T(cid:132)m(cid:132) p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)s tulee voimaan 10 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1997, jos sopimuksen 103 artiklan 1 kohdan mukaiset ilmoitukset on tehty ETA:n sekakomitealle. T(cid:132)m(cid:132) p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)s julkaistaan Euroopan yhteis(cid:148)jen virallisen lehden ETA-osastossa ja ETA-t(cid:132)y- dennysosassa. 4 artikla Tehty Brysseliss(cid:132) 9 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1997. ETA:n sekakomitean puolesta E. BULL Puheenjohtaja (1) EYVL L 30, 5. 2. 1998, s. 38 (2) EYVL L 299, 23. 11. 1996, s. 26


title: Rozhodnutie Spoločného výboru EHP č. 91/97 z 9. decembra 1997, ktorým sa mení a dopĺňa príloha II (Technické predpisy, normy, testovanie a overovanie) k Dohode o EHP

eurovoc_concepts:
European Economic Area
agreement (EU)
animal product
food inspection
veterinary drug
waste

text: 58 SK Úradný vestník Európskej únie 11/zv. 3 21998D0709(08) L 193/46 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV 9. 7. 1998 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP č. 91/97 z 9. decembra 1997, ktorým sa mení a dopĺňa príloha II (Technické predpisy, normy, testovanie a overovanie) k Dohode o EHP SPOLOČNÝ VÝBOR EHP, so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore, upravenú Protokolom, ktorým sa upravuje Dohoda o Európskom hospodárskom priestore, ďalej len „dohoda“, najmä na jej článok 98, keďže príloha II k dohode bola zmenená a doplnená rozhodnutím Spoločného výboru EHP č. 78/97 (1); keďže štyri nariadenia Komisie ((ES) č. 2017/96 (2), (ES) č. 2034/96 (3), (ES) č. 17/97 (4), (ES) 270/97 (5)), ktorými sa menia a dopĺňajú prílohy k nariadeniu Rady (EHS) č. 2377/90 z 26. júna 1990, ktorým sa sta- novuje postup spoločenstva na určenie maximálnych limitov rezíduí veterinárnych liečiv v potravinách živočíšneho pôvodu, by sa mali zahrnúť do dohody, ROZHODOL TAKTO: Článok 1 Do bodu 14 (nariadenie Rady (EHS) č. 2377/90) kapitoly XIII prílohy II k dohode sa pridávajú tieto zarážky: „— 396 R 2017: nariadenie Komisie (ES) č. 2017/96 z 22. októbra 1996 (Ú. v. ES L 270, 23. 10. 1996, s. 2), — 396 R 2034: nariadenie Komisie (ES) č. 2034/96 z 24. októbra 1996 (Ú. v. ES L 272, 25. 10. 1996, s. 2), — 397 R 0017: nariadenie Komisie (ES) č. 17/97 z 8. januára 1997 (Ú. v. ES L 5, 9. 1. 1997, s. 12), — 397 R 0270: nariadenie Komisie (ES) č. 270/97 zo 14. februára 1997 (Ú. v. ES L 45, 15. 2. 1997, s. 8). “ Článok 2 Znenia nariadení (ES) č. 2017/96, (ES) č. 2034/96, (ES) č. 17/97 a (ES) 270/97 v Islandskom a Nórskom jazyku, ktoré sú priložené k príslušným jazykovým verziám tohto rozhodnutia, sú autentické. Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť dňa 10. decembra 1997, za predpokladu, že boli podľa článku 103 ods. 1 dohody, vykonané všetky notifikácie Spoločnému výboru EHP. Článok 3 (1) Ú. v. ES L 237, 19. 9. 1996, s. 25. (2) Ú. v. ES L 270, 23. 10. 1996, s. 2. (3) Ú. v. ES L 272, 25. 10. 1996, s. 2. (4) Ú. v. ES L 5, 9. 1. 1997, s. 12. (5) Ú. v. ES L 45, 15. 2. 1997, s. 8. 11/zv. 3 SK Úradný vestník Európskej únie 59 Toto rozhodnutie sa uverejňuje v oddiele EHP a v doplnku EHP k Úradnému vestníku Európskych spoločen- stiev. Článok 4 V Bruseli 9. decembra 1997 Za Spoločný výbor EHP predseda E. BULL


title: Danmarks uttalande till rådets protokoll


title: Seriee : Europäisches System umweltbezogener Wirtschaftsdaten: Ausführung 1994.

eurovoc_concepts:
cost analysis
data collection
economic analysis
economic consequence
environmental policy
environmental protection
statistics


title: Décision du Comité mixte de l'EEE n° 91/97 du 9 décembre 1997 modifiant l'annexe II (réglementations techniques, normes, essais et certification) de l'accord EEE

formats: fmx4 html pdf print xhtml

text: L 193/46 ‹ FR ‹ Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 9. 7. 98 D(cid:144)CISION DU COMIT(cid:144) MIXTE DE L’EEE No 91/97 du 9 d(cid:130)cembre 1997 modifiant l’annexe II (r(cid:130)glementations techniques, normes, essais et certifica- tion) de l’accord EEE LE COMIT(cid:144) MIXTE DE L’EEE, vu l’accord sur l’Espace (cid:130)conomique europ(cid:130)en, tel que modifi(cid:130) par le protocole portant adaptation de l’accord sur l’Espace (cid:130)conomique europ(cid:130)en, ci-apr(cid:138)s d(cid:130)nomm(cid:130) «l’accord» et, notamment son article 98, consid(cid:130)rant que l’annexe II de l’accord a (cid:130)t(cid:130) modifi(cid:130)e par la d(cid:130)cision du Comit(cid:130) mixte de l’EEE no 78/97 (1); consid(cid:130)rant que quatre r(cid:138)glements de la Commission [(CE) no 2017/96 (2), (CE) no 2034/ 96 (3), (CE) no 17/97 (4) et (CE) no 270/97 (5)], modifiant les annexes du r(cid:138)glement (CEE) no 2377/90 du Conseil (cid:130)tablissant une proc(cid:130)dure communautaire pour la fixation des limites maximales de r(cid:130)sidus de m(cid:130)dicaments v(cid:130)t(cid:130)rinaires dans les aliments d’origine animale, doivent (cid:136)tre int(cid:130)gr(cid:130)s (cid:133) l’accord, D(cid:144)CIDE: Article premier Les tirets suivants sont ajout(cid:130)s au point 14 [r(cid:138)glement (CEE) no 2377/90 du Conseil] du chapitre XIII de l’annexe II: «— 396 R 2017: r(cid:138)glement (CE) no 2017/96 de la Commission du 22 octobre 1996 (JO L 270 du 23. 10. 1996, p. 2), — 396 R 2034: r(cid:138)glement (CE) no 2034/96 de la Commission du 24 octobre 1996 (JO L 272 du 25. 10. 1996, p. 2), — 397 R 0017: r(cid:138)glement (CE) no 17/97 de la Commission, du 8 janvier 1997 (JO L 5 du 9. 1. 1997, p. 12), — 397 R 0270: r(cid:138)glement (CE) no 270/97 de la Commission, du 14 f(cid:130)vrier 1997 (JO L 45 du 15. 2. 1997, p. 8). » Article 2 Les textes des r(cid:138)glements (CE) no 2017/96, no 2034/96, no 17/97 et no 270/97 en langues islandaise et norv(cid:130)gienne, annex(cid:130)s aux versions linguistiques respectives de la pr(cid:130)sente d(cid:130)cision, font foi. Article 3 La pr(cid:130)sente d(cid:130)cision entre en vigueur le 10 d(cid:130)cembre 1997, pour autant que toutes les notifications pr(cid:130)vues (cid:133) l’article 103, paragraphe 1, de l’accord aient (cid:130)t(cid:130) faites au Comit(cid:130) mixte. (1) JO L 134 du 7. 5. 1998, p. 6. (2) JO L 270 du 23. 10. 1996, p. 2. (3) JO L 272 du 25. 10. 1996, p. 2. (4) JO L 5 du 9. 1. 1997, p. 12. (5) JO L 45 du 15. 2. 1997, p. 8. 9. 7. 98 ‹ FR ‹ Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes L 193/47 La pr(cid:130)sente d(cid:130)cision est publi(cid:130)e dans la section EEE et au suppl(cid:130)ment EEE du Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes. Article 4 Fait (cid:133) Bruxelles, le 9 d(cid:130)cembre 1997. Par le Comit(cid:130) mixte de l’EEE Le pr(cid:130)sident E. BULL


title: Obwieszczenie Komisji w sprawie definicji rynku właściwego do celów wspólnotowego prawa konkurencji (97/C 372/03)Tekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
administrative transparency
competition law
market research
market-sharing agreement

text: 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 155 31997Y1209(01) C 372/5 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 9. 12. 1997 OBWIESZCZENIE KOMISJI w sprawie definicji rynku właściwego do celów wspólnotowego prawa konkurencji (97/C 372/03) (Tekst mający znaczenie dla EOG) I. WPROWADZENIE 1. Celem niniejszego obwieszczenia jest zapewnienie wskazó- wek, w jaki sposób Komisja stosuje pojęcie właściwego rynku asortymentowego oraz geograficznego w trakcie sto- sowania wspólnotowego prawa konkurencji, w szczegól- ności stosowania rozporządzenia Rady nr 17 oraz (EWG) nr 4064/89, ich odpowiedników w innych zastosowaniach sektorowych takich jak transport, węgiel i stal oraz rolnic- two oraz odpowiednich postanowień Porozumienia EOG (1). Poprzez to obwieszczenie, odniesienia do art. 85 oraz 86 Traktatu oraz do kontroli łączenia należy rozumieć, jak odniesienia do równoważnych postanowień zawartych w Porozumieniu EOG oraz w Traktacie EWWiS. zarówno w wymiarze 2. Definiowanie rynku jest narzędziem mającym na celu zidentyfikowanie oraz określenie ograniczeń konkurencji między przedsiębiorstwami. Służy to ustanowieniu ram, w których Komisja stosuje politykę konkurencji. Głównym celem zdefiniowania rynku jest zidentyfikowanie w systema- tyczny sposób ograniczeń konkurencji, z którymi ma do czynienia dane przedsiębiorstwo (2). Celem zdefiniowania rynku, jak i w wymiarze geograficznym, jest identyfikowanie rzeczywi- stych konkurentów danego przedsiębiorstwa, którzy są w stanie zakłócić zachowanie tego przedsiębiorstwa oraz nie dopuszczać ich do zachowania w sposób niezależny od sku- tecznej presji konkurencyjnej. Z tego wynika, że zdefiniowa- nie rynku umożliwia między innymi obliczenie udziałów w rynku, co przekazywałoby znaczące informacje dotyczące siły rynkowej do celów oceny dominacji lub do celów sto- sowania art. 85. asortymentowym, 3. Z pkt 2 wynika, że pojęcie „rynku właściwego” różni się od innych definicji rynku, często używanych w innym kontek- ście. Na przykład przedsiębiorstwa często używają pojęcia „rynek” do określenia obszaru, gdzie sprzedają swoje pro- dukty lub określania szeroko branży lub sektora, do którego należą. 4. Definicja rynku właściwego, zarówno w wymiarze asorty- mentowym, jak i w wymiarze geograficznym, ma znaczący wpływ na ocenę konkurencji. Przez upublicznienie procedu- ry, według której postępuje Komisja, przy rozważaniu defi- nicji rynku oraz przez wskazywanie kryteriów oraz dowo- dów, na których opiera swoją decyzję, Komisja oczekuje zwiększenia przejrzystości jej polityki oraz procesu podej- mowania decyzji w obszarze polityki konkurencji. 5. Zwiększona przejrzystość będzie powodowała również większą zdolność przedsiębiorstw oraz ich doradców do lep- szego przewidywania prawdopodobieństwa, że Komisja podniesie obawy związane z poszczególnymi przypadkami. Przedsiębiorstwa mogłyby dlatego uwzględniać takie praw- dopodobieństwo w ramach swoich wewnętrznych procedur podejmowania decyzji, przy rozważaniu, na przykład, kupo- wania, tworzenia wspólnych przedsiębiorstw lub ustanawia- nia poszczególnych porozumień. Zamiarem tego jest także to, aby przedsiębiorstwa znajdowały się w lepszym położe- niu, aby zrozumieć, jaki rodzaj informacji Komisja uznaje za odpowiedni do celów zdefiniowania rynku. 6. Wykładnia pojęcia „rynek właściwy” dokonywana przez Komisję nie stanowi uszczerbku dla wykładni, jakiej może dokonać Trybunał Sprawiedliwości lub Sąd Pierwszej Instan- cji Wspólnot Europejskich. II. DEFINICJA RYNKU WŁAŚCIWEGO (1) Ocena w przypadkach pomocy państwa skupia się raczej na podmio- cie otrzymującym pomoc oraz danej branży/sektorze, niż na identy- fikacji ograniczeń konkurencji z którymi spotkał się podmiot otrzy- mujący pomoc. Kiedy w poszczególnych przypadkach rozpoczyna się rozważania dotyczące siły rynku i przez to rynku właściwego, ele- menty wskazanego podejścia mogą stanowić podstawę dla oceny przypadków pomocy państwa. (2) Do celów niniejszego obwieszczenia, przedsiębiorstwa uczestniczące w rynku są, w przypadku koncentracji, stronami koncentracji; w dochodzeniach w rozumieniu art. 86 Traktatu badanymi przedsię- biorstwami lub powodami; w odniesieniu do dochodzeń w rozumie- niu art. 85, stronami Porozumienia. Definicja właściwego rynku asortymentowego oraz właściwego rynku geograficznego 7. Rozporządzenia oparte na art. 85 oraz 86 Traktatu, w szcze- gólności znajdujace się w sekcji Formularza A/B w odniesie- niu do rozporządzenia nr 17, jak również w sekcji 6 formu- larza CO w odniesieniu do rozporządzenia (EWG) nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji mające wymiar wspólnotowy ustanowiły następujące definicje, „Właściwe rynki asortymentowe” są zdefiniowane w następujący spo- sób: 156 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 „Właściwy rynek asortymentowy składa się z wszystkich tych produktów i/lub usług, które uważane są za zamienne lub za substytuty przez konsumenta, ze względu na właści- wości produktów, ich ceny i ich zamierzone stosowanie”. 8. „Właściwe rynki geograficzne” są zdefiniowane w następu- jący sposób: „Właściwy rynek geograficzny obejmuje obszar, na którym dane przedsiębiorstwa uczestniczą w podaży i popycie na produkty lub usługi, na którym warunki konkurencji są wystarczająco jednorodne, oraz który może zostać odró- żniony od sąsiadujących obszarów ze względu na to, że warunki konkurencji na tym obszarze znacznie się różnią”. 9. Właściwy rynek, który w celu dokonania oceny danego zagadnienia konkurencji, określany jest z tego względu przez połączenie rynków asortymentowych oraz geograficznych. Komisja dokonuje wykładni definicji zawartych w ust. 7 oraz 8 (która odzwierciedla orzecznictwo Trybunału Sprawiedli- wości oraz Sądu Pierwszej Instancji jak również jej własną praktykę podejmowania decyzji) zgodnie z kierunkami okre- ślonymi w niniejszym obwieszczeniu. 11. To samo podejście jest wykorzystywane przez Komisję przy stosowaniu art. 86 Traktatu do przedsiębiorstw, które mają indywidualną lub zbiorową pozycją dominującą. W rozu- mieniu rozporządzenia nr 17, Komisja jest uprawniona do śledzenia oraz wpływania na zakończenie takich nadużyć pozycji dominującej, które muszą zostać określone poprzez odniesienie ich do rynku właściwego. Może również istnieć potrzeba zdefiniowania rynków w zastosowaniu art. 85 Traktatu, w szczególności, przez określenie, czy istnieje znaczne ograniczenie konkurencji lub przez ustalenie czy warunek wynikający z art. 85 ust. 3 lit. b) dotyczący wyjątku od stosowania art. 85 ust. 1 jest spełniony. 12. Kryteria definiowania rynku właściwego są ogólnie stoso- wane w odniesieniu do analizy niektórych rodzajów zacho- wania na rynku oraz w odniesieniu do analizy zmian struk- turalnych w podaży produktów. Jednakże metodologia ta może prowadzić do różnych wyników, w zależności od cha- rakteru badanego zagadnienia konkurencji. Na przykład, zakres rynków geograficznych może być różny, podczas analizy koncentracji w przypadku gdy analiza jest dokony- wana w znacznej mierze na przyszłość, od analizy przesz- łego zachowania. Różny horyzont czasowy w każdym przy- padku może prowadzić do wyników, iż różne rynki geograficzne są zdefiniowane dla tego samego produktu w zależności od tego czy Komisja bada zmianę w strukturze podaży, taką jak koncentracja lub kooperacyjne wspólne przedsiębiorstwo lub bada zagadnienia odnoszące się do nie- których przeszłych zachowań. Pojęcie rynku właściwego oraz cele wspólnotowej poli- tyki konkurencji Podstawowe zasady definicji rynku 10. Pojęcie rynku właściwego jest ściśle powiązane z celami wynikającymi ze wspólnotowej polityki konkurencji. Na przykład na podstawie wspólnotowej kontroli łączenia się, celem kontrolowania zmian strukturalnych w podaży produktu/usługi, jest zapobieganie tworzeniu lub wzmacnia- niu pozycji dominującej w wyniku czego, skuteczna konku- rencja byłaby w znacznym stopniu utrudniona na znacznej części wspólnego rynku. Na podstawie wspólnotowych reguł konkurencji, pozycją dominującą, jest taka pozycja, w której przedsiębiorstwo lub grupa przedsiębiorstw byłaby nieza- leżna od jej konkurentów, klientów a w ostateczności od jej konsumentów (1). Taka pozycja będzie zazwyczaj występo- wała, gdy przedsiębiorstwo lub grupa przedsiębiorstw, sta- nowi duży udział w podaży na jakimkolwiek danym rynku, pod warunkiem że inne czynniki analizowane w trakcie oceny (takie jak bariery wejścia na rynek, zdolność klientów do reagowania itd. ) zmierzają w tym samym kierunku. (1) Definicje podane przez Trybunał Sprawiedliwości w jego orzeczeniu z dnia 13 lutego 1979 r. w sprawie 85/76, Hoffmann-La Roche Zb. Orz. 1979, str. 461, oraz potwierdzone w kolejnych orzecze- niach. Ograniczenia konkurencji 13. Przedsiębiorstwa podlegają trzem głównym źródłom ograni- czania konkurencji: substytucyjności popytu, substytucyj- ności podaży oraz potencjalnej konkurencji. Z gospodar- czego punktu widzenia, dla zdefiniowania rynku właściwego, substytucyjność popytu stanowi najbardziej bezpośrednią oraz skuteczną siłę dyscyplinującą działającą na dostawców danego produktu, w szczególności w odniesieniu do ich decyzji w sprawie ustalania cen. Przedsiębiorstwo lub grupa przedsiębiorstw nie może mieć wpływu na panujące warunki sprzedaży, takie jak ceny, jeśli jej klienci są w stanie łatwo przestawić się na produkty substytucyjne lub korzystanie z usług dostawców zlokalizowanych w innym miejscu. Zasad- niczo, wykorzystanie definicji rynku polega na określaniu skutecznych alternatywnych źródeł podaży dla klientów pod względem zarówno danych produktów/usług oraz geograficznej lokalizacji dostawców. przedsiębiorców, 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 157 14. Ograniczenia konkurencji powstające po stronie substytucyj- ności podaży, inne niż opisane w ust. 20–23 oraz po stronie potencjalnej konkurencji są zasadniczo mniej bezpośrednie i w każdym przypadku wymagają analizy dodatkowych czynników. W wyniku tego, takie ograniczenia są uwzględ- niane na etapie oceny analizy konkurencji. Substytucyjność popytu 15. Ocena substytucyjności popytu pociąga za sobą określenie zakresu produktów, które są postrzegane przez konsumenta za substytuty. Jednym ze sposób przeprowadzania takiego oznaczania pozostaje doświadczenie oparte na przypuszcze- niach, zakładające hipotetycznie drobną, stałą zmianę w cenach względnych oraz oceniające przypuszczalne reak- cje klientów na taki wzrost. Wykorzystanie definicji rynku koncentruje się na cenach do celów operacyjnych i praktycz- nych, oraz bardziej szczegółowo na substytucyjności popytu wynikającej z drobnych, stałych zmian w cenach względ- nych. Taka koncepcja może dostarczyć jasnych wskazań co do dowodu, który jest istotny w definiowaniu rynków. 16. W założeniach podejście to oznacza, że rozpoczynając od rodzaju produktu, który sprzedaje dane przedsiębiorstwo oraz obszaru, na którym go sprzedaje, dodatkowe produkty oraz obszary zostaną włączone lub wyłączone z definicji ryn- ku, w zależności od tego, czy konkurencja ze strony tych pozostałych produktów oraz obszarów wpływa lub ograni- cza znacznie ustalanie cen produktów należących do stron w krótkim okresie czasu. 17. Należy odpowiedzieć na pytanie, czy klienci stron przesta- wią się od razu na dostępne substytuty lub na korzystanie z usług dostawców zlokalizowanych w innym miejscu w odpo- wiedzi na hipotetyczne mały (w zakresie 5-10 %), ale stały wzrost cen względnych produktów oraz obszarów rozważa- nych. Jeśli substytucja była wystarczająca, aby uniemożliwić czerpanie korzyści ze wzrostu cen ze względu na spadek sprzedaży, dodatkowe substytuty oraz obszary są włączane do właściwego rynku. Będzie to przeprowadzane do momentu, kiedy asortyment produktów oraz obszary geo- graficzne będą takie, że mały, stały wzrost cen będzie opła- calny. Równoważna analiza jest wykorzystywana w przypad- kach nabywczej w przypadku gdy punktem początkowym jest dostawca oraz badanie cen służy zidentyfikowaniu alternatywnych kanałów dystrybucji lub rynków zbytu na produkty dostawcy. W zastosowaniu tych zasad, należy uważnie wziąć pod uwagę niektóre szczególne sytuacje opisane w ust. 56 oraz 58. koncentracji mocy dotyczących przypadku byłoby podjęcie decyzji czy różne smaki napojów bezalkoholowych należą do tego samego rynku. Praktycznie pytaniem, jakie należy sobie zadać byłoby, czy konsumenci smaku A przestawią się na spożywanie innych smaków w związku ze stałym wzrostem cen od 5 do 10 % dla smaku A. Jeśli odpowiednia ilość konsumentów przestawi się przy- kładowo na smak B, w takim rozmiarze, że wzrost cen w odniesieniu do smaku A nie będzie przynosił zysku ze względu na spadek ilości sprzedaży, wówczas rynek obejmo- wałby przynajmniej smaki A oraz B. Ponadto, proces musiałby zostać rozszerzony na inne dostępne smaki do momentu aż asortyment produktów zostanie określony, dla których wzrost cen nie pociągnąłby za sobą odpowiedniej substytucji w popycie. 19. Zasadniczo, w szczególności w odniesieniu do analizy przy- padków łączenia się, ceną, jaką należy wziąć pod uwagę, będzie obowiązująca cena rynkowa. Może to nie dotyczyć przypadków, gdy obowiązująca cena została ustalona w przypadku braku wystarczającej konkurencji. W szczegól- ności w przypadku dochodzenia naruszeń pozycji dominu- jącej fakt, że cena obowiązująca znacznie wzrosła, zostanie wzięty pod uwagę. Substytucyjność podaży 20. Substytucyjność po stronie podaży może również zostać wzięta pod uwagę podczas definiowania rynków w sytu- acjach, gdy jej skutki są równoważne skutkom substytucyj- ności popytu pod względem skuteczności oraz natychmias- towości. Oznacza to, że dostawcy są w stanie przestawić produkcję na odpowiednie produkty oraz obrót nimi w krót- kim okresie czasu (1) bez występujących dodatkowych znacz- nych kosztów lub zagrożeń, w odpowiedzi na małe, ale stałe zmiany cen względnych. Jeśli spełnione są te warunki, dodat- kowa produkcja, która jest wprowadzana do obrotu, wywo- łuje skutki działające dyscyplinująco na konkurencyjne zachowania uczestniczących w obrocie przedsiębiorstw. Taki wpływ w zakresie skuteczności oraz natychmiastowości jest równoważny ze skutkiem substytucji popytu. 21. Sytuacje te zazwyczaj powstają, gdy przedsiębiorstwa wpro- wadzają do obrotu szeroki zakres klas oraz gatunków jed- nego produktu; nawet jeśli dla klienta ostatecznego lub grupy konsumentów, różne gatunki nie są substytutami, różne gatunki zostaną pogrupowane jako rynek jednego produktu, pod warunkiem że większość dostawców jest w stanie ofe- rować oraz sprzedawać różne gatunki, niezwłocznie oraz bez 18. Praktycznym przykładem takiego badania może być jego zastosowanie do łączenia się na przykład rozlewni napojów bezalkoholowych. Kwestią pozostającą do zbadania w takim (1) Jest to taki okres czasu, który nie pociąga za sobą znaczących dosto- sowań istniejących aktywów materialnych i niematerialnych (patrz ust. 23). 158 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 znacznego wzrostu opisanych powyżej kosztów. W takich przypadkach, właściwy rynek asortymentowy będzie obej- mował wszystkie produkty posiadające charakter substytu- cyjny pod względem popytu i podaży, a aktualna sprzedaż tych produktów zostanie zagregowana w celu uzyskania cał- kowitej wartości oraz wielkości rynku. Jednakowe rozumo- wanie może prowadzić do grupowania różnych obszarów geograficznych. Potencjalna konkurencja 24. Trzecie źródło ograniczenia konkurencji, potencjalna konku- rencja, nie jest uwzględniane przy definiowaniu rynku ze względu na to, że warunki na podstawie których potencjalna konkurencja będzie rzeczywiście stanowiła skuteczne ogra- niczenia konkurencji zależą od analizy poszczególnych czyn- ników oraz okoliczności związanych w warunkami wejścia na rynek. W miarę potrzeb, analiza ta przeprowadzana jest jedynie na dalszym etapie w momencie, gdy pozycja przed- siębiorstw na rynku właściwym została już potwierdzona oraz jeśli taka pozycja budzi obawy z punktu widzenia kon- kurencji. 22. Praktycznym przykładem podejścia od strony substytucyj- ności podaży przy definiowaniu rynków asortymentowych może być papier. Papier jest zazwyczaj dostarczany w róż- nym gatunku, rozpoczynając od standardowego papieru do pisania do papierów wysokiej jakości, które mają zostać wykorzystane na przykład w celu opublikowania książek na temat sztuki. Z punktu widzenia popytu, różne gatunki papieru nie mogą być wykorzystywane do jakiegokolwiek użytku, np. książka na temat sztuki lub publikacja wysokiej jakości nie może być wydana na papierze niskiej jakości. Jed- nakże zakłady papiernicze są przygotowane do wytwarzania różnych gatunków papieru, a produkcja może zostać dosto- sowana niewielkimi kosztami oraz w ramach krótkiego okresu czasu. W sytuacji, gdy nie występują szczególne trud- ności w dystrybucji, wytwórcy papieru są z tego względu w stanie konkurować ze sobą o zamówienia na różne gatun- ki, w szczególności jeśli zamówienia są złożone odpowied- nio wcześniej w celu umożliwienia modyfikacji planów pro- dukcyjnych. W takich okolicznościach, Komisja nie zdefiniuje odrębnego rynku dla każdego gatunku papieru oraz jego odpowiedniego wykorzystania. Różne gatunki papieru objęte są rynkiem właściwym, a ich sprzedaż jest dodawana w celu oszacowania wartości oraz wielkości ryn- ku. 23. Jeśli substytucyjność po stronie podaży pociągałaby za sobą potrzebę znacznego dostosowania istniejących aktywów materialnych i niematerialnych, dodatkowych inwestycji, decyzji strategicznych lub opóźnień w czasie, nie będzie brana pod uwagę na etapie definiowania rynku. Przykłady gdy substytucja po stronie podaży nie skłoniła Komisji do zwiększenia rynku znajdują się w obszarze produktów kon- sumenckich, w szczególności w odniesieniu do napojów markowych. Chociaż rozlewnie mogą butelkować zasadni- czo różne napoje, istnieją związane z tym koszty oraz ter- miny realizacji (w zakresie reklamowania, badania produktu oraz dystrybucji) zanim produkt w rzeczywistości może być sprzedany. W tych przypadkach skutki substytucyjności po stronie podaży oraz innych form potencjalnej konkurencji zostaną zbadane na późniejszym etapie. III. DOWODY, NA KTÓRYCH OPIERA SIĘ DEFINICJA RYNKU WŁAŚCIWEGO Proces definiowania rynku właściwego w praktyce Wymiar odnoszący się do produktu 25. Istnieją różne dowody pozwalające na ocenę zakresu, w jakim nastąpi substytucja. W szczególnych przypadkach, niektóre rodzaje dowodów będą miały charakter decydujący, w wysokim stopniu w zależności od właściwości oraz cech poszczególnych branży oraz produktu lub usług podlegają- cych badaniu. Ten sam rodzaj dowodu może nie mieć zna- czenia w odniesieniu do innych przypadków. W większości przypadków, decyzja będzie musiała opierać się na uwzględ- nieniu różnych kryteriów oraz na różnym materiale dowo- dowym. Komisja postępuje zgodnie z zasadami otwartego podejścia do dowodów empirycznych, mającego na celu sku- teczne wykorzystanie wszystkich dostępnych informacji, które mogą mieć znaczenie w poszczególnych przypadkach. Komisja nie przestrzega sztywnej hierarchii różnych źródeł informacji lub rodzajów dowodów. szeroko ustanawiać możliwe 26. Proces definiowania rynków właściwych, może zostać pod- sumowany w następujący sposób: na podstawie wstępnych, dostępnych informacji lub informacji przedłożonych przez uczestniczące w rynku przedsiębiorstwa, Komisja będzie mogła rynki właściwe, w ramach których na przykład koncentracja lub ogranicze- nie konkurencji musi zostać poddane ocenie. Na ogół oraz ze wszystkich praktycznych względów, podczas rozpatrywania poszczególnych przypadków, pozostanie zazwyczaj kwestia podjęcia decyzji w sprawie kilku możliwych alternatywnych rynków właściwych. Na przykład w odniesieniu do rynku asortymentowego, kwestią do rozwiązania pozostanie usta- lenie, czy produkt A oraz produkt B należą lub nie należą do tego samego rynku asortymentowego. Zazwyczaj polega to na tym, że włączenie produktu B byłoby wystarczające w celu usunięcia jakichkolwiek obaw dotyczących konkurencji. 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 159 27. W takich sytuacjach nie jest konieczne rozważanie, czy rynek obejmuje dodatkowe produkty lub osiągnięcie ostatecznego wniosku dotyczącego dokładnego rynku asortymentowego. Jeśli na podstawie rozważanych definicji rynków alternatyw- nych dane działanie nie powoduje obaw dotyczących kon- kurencji kwestia zdefiniowania rynku pozostanie otwarta, zmniejszając tym samym obciążenia spoczywające na przed- siębiorstwach w związku z dostarczaniem informacji. Wymiar geograficzny warunkach na całym rynku geograficznym. Analiza ta będzie obejmowała badanie wymogów w odniesieniu do obecności na rynku lokalnym w celu sprzedaży na tym obszarze, warunków dostępu do kanałów dystrybucji, kosztów zwią- zanych z zakładaniem sieci dystrybucyjnej oraz istnienia lub regulacyjnych wynikających z zamówień braku barier publicznych, regulacji cen, kontyngentów, taryf ograniczają- cych handel lub produkcję, norm technicznych, monopoli, swobody przedsiębiorczości, wymogów w odniesieniu do pozwoleń administracyjnych, regulacji dotyczących opako- wań itp. W skrócie, Komisja zidentyfikuje możliwe prze- szkody oraz bariery izolujące przedsiębiorstwa zlokalizo- wane na danym obszarze od presji konkurencyjnej przedsiębiorstw zlokalizowanych poza tym obszarem w celu ustalenia dokładnego stopnia wzajemnego przenikania się rynków na poziomie krajowym, europejskim lub globalnym. 28. Podejście Komisji do definiowania rynku geograficznego może zostać podsumowane w następujący sposób: dokona ona wstępnego przeglądu zasięgu rynku geograficznego na podstawie szerokich wskazań w odniesieniu do podziału udziałów w rynku między strony oraz ich konkurentów, jak również wstępnej analizy ustalania cen oraz różnic w cenach na poziomie krajowym, wspólnotowym lub na poziomie EOG. Ten wstępny przegląd wykorzystywany jest w zasadzie jako hipoteza robocza, w celu skoncentrowania działań Komisji do celów ustalenia dokładnej definicji rynku geogra- ficznego. 31. Rzeczywisty model oraz ewolucja przepływów handlowych dostarcza użytecznych dodatkowych wskazań w odniesieniu do znaczenia gospodarczego każdego z czynników popytu lub podaży wspomnianych powyżej oraz zakresu, w jakim mogą stanowić lub nie rzeczywiste bariery tworzące różne rynki geograficzne. Analiza przepływów handlowych będzie na ogół wskazywać na kwestie związane z kosztami trans- portu oraz zakres, w jakim mogą one przeszkadzać w handlu między różnymi obszarami, uwzględniając położenie zakła- du, koszty produkcji oraz poziomy cen względnych. 29. Muszą zostać zbadane powody jakiejkolwiek określonej konfiguracji cen oraz udziałów w rynku. Przedsiębiorstwa mogą posiadać duże udziały w rynku, na rynkach krajowych ze względu na przeszłość, oraz odwrotnie, jednorodna obec- ność przedsiębiorstw w całym EOG może być zgodna z kra- jowymi lub regionalnymi rynkami geograficznymi. Z tego względu, wstępna robocza hipoteza zostanie skonfronto- wana z analizą właściwości popytu (znaczenie preferencji krajowych lub lokalnych, obecnych modeli dokonywania zakupów przez klientów, zróżnicowanie produktów/marek, pozostałe) w celu ustalenia czy przedsiębiorstwa w różnych obszarach stanowią rzeczywiste alternatywne źródło podaży dla konsumentów. Doświadczenie teoretyczne jest ponow- nie oparte na substytucji wynikającej ze zmian w cenach względnych, a kwestią pozostającą do rozwiązania pozosta- je, czy klienci stron przekierują swoje zamówienia do przed- siębiorstw zlokalizowanych w innych miejscach w krótkim okresie czasu oraz przy nieznacznych kosztach. 30. W razie potrzeby dalsza kontrola czynników podaży zosta- nie przeprowadzona w celu zapewnienia, że te przedsiębior- stwa zlokalizowane w różnych miejscach nie spotykają się z przeszkodami w rozwoju ich sprzedaży na konkurencyjnych Integracja rynku we Wspólnocie 32. Na koniec, Komisja bierze również pod uwagę trwanie pro- cesu integracji rynku, w szczególności we Wspólnocie, przy definiowaniu rynków geograficznych, w szczególności w obszarze koncentracji oraz przedsiębiorstw wspólnych powiązanych strukturalnie. Środki przyjęte i wprowadzone w życie w ramach programu rynku wewnętrznego w celu usunięcia barier w handlu oraz dalszej integracji rynków wspólnotowych nie mogą zostać pominięte podczas oceny skutków dla konkurencji wynikających z koncentracji lub wspólnych przedsiębiorstw powiązanych strukturalnie. Sytu- acja, gdy rynki krajowe zostały w sztuczny sposób odizolo- wane od siebie ze względu na istnienie przeszkód natury prawnej, które obecnie zostały usunięte w zasadzie prowa- dzi do uważnych ocen wcześniejszych dowodów dotyczą- cych cen, udziałów w rynku lub modelu handlu. Proces inte- gracji rynku, który w krótkim okresie czasu doprowadziłby do poszerzenia rynków geograficznych może z tego względu zostać wzięty pod uwagę przy definiowaniu rynku geogra- ficznego do celów oceniania koncentracji oraz wspólnych przedsiębiorstw. 160 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 Proces gromadzenia dowodów 33. Jeśli dokładna definicja rynku uważana jest za niezbędną, Komisja często będzie kontaktować się z głównymi klientami oraz głównymi przedsiębiorstwami w branży w celu zapo- znania się z ich opiniami dotyczącymi granic rynków asor- tymentowych oraz geograficznych oraz w celu uzyskania niezbędnych dowodów rzeczowych w celu dojścia do wnio- sków. Komisja może również kontaktować się z innymi odpowiednimi stowarzyszeniami zawodowymi oraz przed- siębiorstwami działającymi w poprzednim ogniwie łańcucha produkcyjnego rynku, tak aby być w stanie zdefiniować, w miarę możliwości, odrębne rynki asortymentowe oraz geograficzne w odniesieniu do różnych poziomów produk- cji lub dystrybucji danych produktów/usług. Może również żądać dodatkowych informacji od przedsiębiorstw istnieją- cych na rynku. 34. Gdzie sytuacja tego wymaga, Komisja kieruje pisemne wnio- ski o udzielenie informacji do uczestników rynku wspomnia- nych powyżej. Wnioski te będą zazwyczaj zawierały pytania o opinie przedsiębiorstw dotyczące reakcji na hipotetyczne wzrosty cen oraz ich opinie dotyczące granic rynku właści- wego. Będzie również wnioskować o dostarczenie informa- cji opartych na faktach, które Komisja uznaje za niezbędne do dojścia do wniosków w sprawie rozmiaru rynku właści- wego. Komisja może również przeprowadzać dyskusje z dyrektorami ds. marketingu lub innymi pracownikami tych przedsiębiorstw w celu lepszego zrozumienia, w jaki sposób przeprowadza się negocjacje między dostawcami i klientami oraz lepszego zrozumienia zagadnień odnoszących się do definiowania rynku właściwego. Gdzie sytuacja tego wyma- ga, mogą oni również przeprowadzać wizyty lub inspekcje w lokalach stron, ich klientów i/lub ich konkurentów, w celu lepszego zrozumienia, w jaki sposób produkty są wytwa- rzane oraz sprzedawane. 35. Rodzaje dowodów odpowiednie dla dojścia do wniosków w odniesieniu do rynku asortymentowego mogą zostać podzielone na następujące: właściwości produktu oraz zamierzone zastosowanie nie są wystarczające, aby wskazać czy dwa produkty można uznać za substytuty popytu. Funkcjonalna wzajemna zamienność lub podobieństwo właściwości nie mogą, same w sobie, sta- nowić wystarczających kryteriów, ponieważ reagowanie kli- entów na zmiany cen względnych mogą również być ozna- czane przez inne względy. Na przykład, mogą istnieć różne ograniczenia konkurencji na rynku oryginalnego sprzętu do części samochodowych oraz części zapasowych, prowadzące poprzez to do oddzielnego nakreślenia dwóch rynków wła- ściwych. Odwrotnie zaś, różnice między właściwościami produktów nie są same w sobie wystarczające, aby wyłączyć substytucyjność popytu ze względu na to, że będzie to zale- żało w dużym stopniu od sposobów wartościowania poszczególnych właściwości przez klientów. 37. Rodzaje dowodów, które Komisja uznaje za odpowiednie do oceny, czy dwa produkty są substytutami popytu, mogą zostać podzielone na następujące dowody: 38. Dowody substytucyjności w niedawnej przeszłości. W niektórych przypadkach możliwe jest przeanalizowanie dowodów odnoszących się do zdarzeń lub gwałtownych reakcji, które miały miejsce w niedawnej przeszłości na rynku, które wska- zują rzeczywiste przykłady substytucji między dwoma pro- duktami. Ten rodzaj informacji, o ile jest dostępny, będzie miał zazwyczaj podstawowe znaczenie dla zdefiniowania rynku. Jeśli w cenach względnych zaszły zmiany w przeszło- ści (wszystkie pozostałe były równe), reakcje w odniesieniu do ilości, na które istnieje zapotrzebowanie będą miały decy- dujące znaczenie w ustaleniu substytucyjności. Wprowadza- nie nowych produktów w przeszłości może również dostar- czyć użytecznych informacji, jeśli możliwe jest dokładne przeanalizowanie, którym produktom spadła sprzedaż na rzecz nowych produktów. 39. Istnieją pewne badania ilościowe, które zostały opracowane w szczególności do celów oddzielania rynków. Badania te składają się z różnych ekonometrycznych oraz statystycz- nych sposobów podejścia: oszacowania elastyczności oraz elastyczności krzyżowej cen (1) w odniesieniu do popytu na produkt, badań opartych na podobieństwie zmian w cenach w danym okresie czasu, analizy związku przyczynowo- skutkowego między seriami cen a podobieństwem pozio- mów cen i/lub ich spójnością. Komisja bierze pod uwagę dostępne dowody ilościowe będące w stanie przeciwstawić się rygorystycznemu badaniu do celów ustanowienia mode- lów substytucji w przeszłości. Dowody w celu zdefiniowania rynków – wymiar odno- szący się do produktu 40. Opinie klientów i konkurentów. Komisja często kontaktuje się z głównymi klientami oraz konkurentami przedsiębiorstw uczestniczącymi w jej działaniach w celu zgromadzenia ich 36. Analiza właściwości produktu oraz jego zamierzonego zasto- sowania pozwala Komisji, jako pierwszy krok, ograniczyć Jednakże zakres badania możliwych substytutów. (1) Elastyczność własnej ceny popytu na dany produkt X jest miarą rea- gowania popytu na X na zmianę udziału procentowego w jego cenie. Elastyczność krzyżowa cen między produktami X a Y jest reakcją popytu na produkt X na zmianę udziału procentowego w cenie pro- duktu Y. 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 161 opinii na temat granic rynku asortymentowego, jak również większości informacji opartych na faktach, jakich wymaga w celu wyciągnięcia wniosków w sprawie zasięgu rynku. Uzasadnione reakcje klientów oraz konkurentów w odniesie- niu do tego, co stałoby się gdyby ceny względne w odniesie- niu do kandydujących do uczestnictwa w rynku produktów miały wzrosnąć na terenie kandydujących do uczestnictwa w rynku obszarów o niewielką kwotę (na przykład 5-10 %) są brane pod uwagę, jeżeli są odpowiednio poparte dowo- dami rzeczowymi. które obrotu, przedsiębiorstwa 41. Preferencje konsumentów. W przypadku towarów konsumpcyj- nych, Komisja może mieć trudności z zebraniem bezpośred- nich opinii konsumentów końcowych o substytutach. Bada- przeprowadziły nia w przeszłości oraz które są wykorzystywane przez przedsię- biorstwa w ich procesie podejmowania decyzji w celu usta- lania ceny ich produktów i/lub działań dotyczących obrotu mogą dostarczyć użytecznych informacji dla definiowania przez Komisję rynku właściwego. Badania konsumentów dotyczące modeli używania oraz nastawienie, dane doty- czące modeli kupowania, poglądy wyrażone przez detalistów oraz bardziej ogólnie, badania rynku przedłożone przez strony oraz ich konkurentów są brane pod uwagę w celu ustalenia czy znacząca ze względów ekonomicznych ilość konsumentów uznaje dwa produkty za substytucyjne, uwz- ględniając również istotę tego jakiej marki jest dany produkt. Metodologia zastosowana w badaniach konsumentów prze- prowadzanych ad hoc przez przedsiębiorstwa uczestniczące w rynku lub ich konkurentów do celów procedury łączenia się lub procedury na mocy rozporządzenia nr 17 będą zazwyczaj analizowane z największą ostrożnością. W prze- ciwieństwie do istniejących wcześniej badań nie byli przygo- towani w normalnym ciągu prowadzenia działalności na przyjęcie decyzji dotyczących działalności. 42. Bariery oraz koszty związane z przestawieniem popytu na poten- cjalne substytuty. Istnieje wiele barier oraz kosztów, które mogą uniemożliwić Komisji uznanie dwóch substytutów popytu prima facie jako należących do jednego rynku asorty- mentowego. Niemożliwe jest sporządzenie wyczerpującego wykazu wszystkich możliwych barier w zakresie substytucji oraz kosztów przestawienia się. Te bariery lub przeszkody mogą być różnego pochodzenia, a Komisja w swoich decy- zjach, spotkała się z barierami regulacyjnymi lub innymi for- mami interwencji państwa, ograniczeniami wynikającymi z następnego ogniwa łańcucha produkcyjnego rynków, potrzebą poniesienia szczególnych inwestycji kapitału lub stratą w bieżącej produkcji w celu przestawienia się na alternatywne czynniki produkcji, lokalizacją klientów, szcze- gólnymi inwestycjami w proces produkcji, kształceniem oraz inwestowaniem w kapitał ludzki, reorganizacją kosztów lub innych inwestycji, niepewnością dotyczącą jakości oraz repu- tacji nieznanych dostawców, oraz pozostałe. 43. Różne kategorie klientów oraz dyskryminacja cenowa. Zasięg rynku asortymentowego może zostać zawężony w przy- padku obecności różnych grup klientów. Różne grupy klien- tów właściwego produktu mogą stanowić węższy, odrębny rynek, jeśli taka grupa mogłaby podlegać dyskryminacji ceno- wej. Będzie się zazwyczaj tak działo, jeśli spełnione są warun- ki: a) możliwe jest wyraźne zidentyfikowanie, do której grupy należą poszczególni klienci w momencie sprzedawania im właściwego produktu oraz b) nie powinna istnieć możliwość handlu między klientami lub arbitrażu stron trzecich. Dowody w celu zdefiniowania rynków – wymiar geo- graficzny 44. Rodzaje dowodów, które Komisja uznaje za odpowiednie w celu dojścia do wniosków w sprawie rynku geograficznego mogą zostać podzielone na następujące dowody: 45. Wcześniejsze dowody przekazania zamówień innym obszarom. W niektórych przypadkach mogą być dostępne dowody w spra- wie zmian w cenach między różnymi obszarami oraz dalsze reakcje ze strony klientów. Zasadniczo, te same badania iloś- ciowe wykorzystane w odniesieniu do definiowania rynku asortymentowego mogą być również wykorzystane w defi- niowaniu rynku geograficznego, mając na uwadze, że międzynarodowe porównania cen mogą być bardziej zło- żone ze względu na ilość czynników takich jak wahania kursu walutowego, zróżnicowanie podatków oraz produk- tów. 46. Podstawowe właściwości popytu. Rodzaj popytu na właściwe produkty może sam w sobie ustalać zasięg rynków geogra- ficznych. Czynniki takie jak preferencje krajowe lub preferen- cje w odniesieniu do marek krajowych, języka, kultury, stylu życia oraz zapotrzebowanie na lokalną obecność posiada silny potencjał ograniczania zasięgu geograficznego konku- rencji. 47. Opinie klientów i konkurentów. Gdzie sytuacja tego wymaga, Komisja będzie kontaktować się z głównymi klientami oraz konkurentami stron w swoich działaniach w celu zebrania ich opinii w sprawie granic rynków geograficznych jak rów- nież większości jakich wymaga w celu dojścia do wniosków co do zasięgu rynku, jeżeli są one wystarczająco poparte dowodami rzeczowymi. informacji opartych na faktach, 162 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 48. Aktualny geograficzny model kupowania. Badanie aktualnego geograficznego modelu kupowania przez klientów dostarcza użytecznych dowodów w odniesieniu do możliwego zasięgu rynku geograficznego. Kiedy klienci kupują od przedsiębior- ców zlokalizowanych w jakimkolwiek miejscu we Wspólno- cie lub EOG na podobnych warunkach lub zamawiają swoje dostawy za pośrednictwem skutecznych procedur przetargo- wych, w ramach których przedsiębiorstwa pochodzące z jakiegokolwiek miejsca we Wspólnocie lub EOG przedkła- dają oferty, zazwyczaj rynek geograficzny będzie uznawany za rynek całej Wspólnoty. 49. Przepływy handlowe/schematy przesyłek. Jeżeli pewna liczna kli- entów jest tak duża, iż niemożliwe jest przez to uzyskanie jasnego obrazu geograficznych modeli kupowania, informa- cje na temat przepływów handlowych mogą być alternatyw- nie wykorzystywane, pod warunkiem że dostępne są statys- tyki handlowe o znacznym stopniu szczegółowości w odniesieniu do właściwych produktów. Przepływy hand- lowe, oraz przede wszystkim, powody przepływów handlo- wych dostarczają użytecznych opinii oraz informacji do celów ustanowienia zasięgu rynku geograficznego, ale same w sobie nie są rozstrzygające. 50. Bariery oraz koszty związane z przekierowaniem zamówień do przedsiębiorstw zlokalizowanych na innych obszarach. Brak transgranicznego dokonywania zakupów lub przepływów handlowych, na przykład, nie musi oznaczać, że rynek ma jak najbardziej krajowy charakter. Nadal bariery izolujące krajowy rynek muszą zostać zidentyfikowane zanim zosta- nie postanowione, że właściwy rynek geograficzny w takim przypadku to rynek krajowy. Być może najwyraźniejszą przeszkodą dla klientów w przekierowywaniu swoich zamówień do innych obszarów jest wpływ kosztów trans- portu oraz ograniczenia transportu wynikające z ustawodaw- stwa lub charakteru właściwych produktów. Wpływ kosztów transportu będzie zazwyczaj ograniczał zasięg rynku geogra- ficznego dla sprzedawanych luzem produktów o niskiej war- tości, biorąc pod uwagę, że ujemne strony transportu mogą zostać zrekompensowane korzyściami w ramach innych koszów (koszty pracy lub surowców). Dostęp do dystrybucji na danym obszarze, nadal istniejące bariery regulacyjne w niektórych sektorach, kontyngenty oraz taryfy celne mogą również stanowić bariery izolujące obszar geograficzny od presji konkurencyjnej ze strony przedsiębiorstw zlokalizowa- nych poza tym obszarem. Znaczne koszty przestawienia się w zamawianiu dostaw od przedsiębiorstw zlokalizowanych w innych krajach stanowi dodatkowe źródło tego typu barier. 51. Na podstawie zebranych dowodów Komisja zdefiniuje rynek geograficzny, który może obejmować zasięg w wymiarze od lokalnego do globalnego, a istnieją przykłady zarówno ryn- ków lokalnych jak i globalnych we wcześniejszych decyzjach Komisji. 52. Powyższe ustępy opisują różne czynniki, które mogą być właściwe dla zdefiniowania rynków. Nie pociąga to za sobą tego, iż w każdej sprawie konieczne będzie uzyskanie dowo- dów oraz ocena każdego z tych czynników. W praktyce często dowody dostarczone przez zespół tych czynników będą wystarczające do dojścia do wniosków, jak wskazano w toku wcześniejszej praktyki decyzyjnej Komisji. IV. OBLICZANIE UDZIAŁU W RYNKU na dostawców zidentyfikowanie 53. Definicja rynku właściwego zarówno w wymiarze odnoszą- jak i w wymiarze geograficznym cym się do produktu, pozwala oraz klientów/konsumentów działających na tym rynku. Na pod- stawie tego, całkowita wielkość rynku oraz udziały w rynku w odniesieniu do każdego z dostawców może zostać obli- czona na podstawie ich sprzedaży właściwych produktów na właściwym obszarze. W praktyce całkowita wielkość rynku oraz udziały w rynku są często dostępne ze źródeł rynko- wych, np. oszacowań przedsiębiorstw, badań przeprowadzo- nych przez konsultantów branżowych i/lub stowarzyszenia handlowe. Jeśli taki przypadek nie zaistnieje lub jeśli dostępne oszacowania nie są wiarygodne, Komisja będzie zazwyczaj żądać od dostawców na rynku właściwym dostarczenia danych dotyczących swojej sprzedaży w celu obliczenia cał- kowitej wielkości rynku oraz udziałów w rynku. 54. Jeśli sprzedaż zazwyczaj stanowi odniesienie do obliczania udziałów w rynku, istnieją nie mniej jednak inne wskazania, które w zależności od szczególnego produktu lub określonej branży, mogą dostarczyć użytecznych informacji, takich jak w szczególności zdolność produkcyjna, liczba podmiotów na przenikających się wzajemnie rynkach, jednostki floty w tym floty powietrznej lub posiadane rezerwy w przypadku sektorów takich jak górnictwo. 55. Jako zasada kciuka, zarówno wielkość sprzedaży, jak i war- tość sprzedaży dostarczają użytecznych informacji. W przy- padku zróżnicowanych produktów wartość sprzedaży oraz powiązany z nią udział w rynku będą zazwyczaj brane pod uwagę w celu lepszego odzwierciedlenia właściwej pozycji oraz siły każdego z dostawców. V. DODATKOWE ROZWAŻANIA 56. Istnieją niektóre obszary, gdzie stosowanie powyższych zasad musi być podejmowane z zachowaniem ostrożności. Ma to miejsce w przypadku rozważania rynków pierwotnych oraz wtórnych, w szczególności, jeśli zachowanie przedsię- biorstw w danym momencie musi zostać poddane analizie na podstawie art. 86. Metoda definiowania rynków w tych przypadkach jest taka sama, tj. ocenianie reakcji klientów oparte na ich decyzjach w sprawie kupowania na zmiany cen względnych, ale uwzględniając również ograniczenia substy- tucji nałożone przez warunki powiązanych rynków. Wąska definicja rynku dla wtórnych produktów, na przykład, części zapasowych, może występować, jeśli istotna jest zgodność z produktem pierwotnym. Problemy związane ze znajdowa- niem zgodnego produktu wtórnego łącznie z istnieniem wysokich cen oraz długim okresem użytkowania produktów 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 163 pierwotnych może spowodować, że wzrost cen względnych produktów wtórnych będzie opłacalny. Mogą powstawać różne definicje rynku, jeśli znacząca substytucja między pro- duktami wtórnymi jest możliwa lub jeśli właściwości pro- duktów pierwotnych wywołują szybkie i bezpośrednie reak- cje ze strony konsumentów na wzrost cen względnych. 57. W niektórych przypadkach istnienie łańcucha substytucji może prowadzić do zdefiniowania rynku właściwego, gdy produkty lub najbardziej oddalone obszary rynku nie są względem siebie bezpośrednio substytucyjne. Przykładem może być geograficzny wymiar rynku produktu ze znacz- nymi kosztami transportu. W takich przypadkach, dostawy z danego zakładu są ograniczone do pewnego obszaru wokół każdego zakładu przez wpływ kosztów transportu. Zasadni- czo, obszar taki może stanowić właściwy rynek geograficz- ny. Jednakże jeśli rozmieszczenie zakładów jest takie, że ist- nieją znaczące nałożenia się między obszarami wokół różnych zakładów, możliwe jest, że ustalanie cen tych pro- duktów będzie ograniczone przez skutki łańcucha substytu- cji, co prowadzi do definicji szerszego rynku geograficznego. To samo rozumowanie można stosować, jeśli produkt B jest substytutem popytu, dla produktu A oraz C. Nawet jeśli pro- dukty A i C nie są bezpośrednimi substytutami popytu, można je znaleźć na tym samym właściwym rynku asorty- mentowym, ze względu na to, że ich ceny względne mogą być ograniczone przez zastąpienie produktem B. 58. Z perspektywy praktyki pojęcie łańcucha substytucji musi zostać potwierdzone przez rzeczywiste dowody, na przykład związane ze współzależnościami cenowymi na skrajnych punktach łańcuchów substytucji, celem doprowadzenia do powiększenia rynku właściwego w poszczególnych przypad- kach. Poziomy cen przy skrajnych punktach łańcuchów musiały być również tej samej rangi


title: QUESTION ECRITE no 3975/97 de Josu IMAZ SAN MIGUEL à la Commission. Loi espagnole sur la chasse

eurovoc_concepts:
Canary Islands
Spain
bird
hunting
hunting regulations
protected species
protection of animal life

text: C 223/38 FR Journal officiel des Communaute·s europe·ennes 17. 7. 98 Re·ponse donne·e par Mme Bjerregaard au nom de la Commission (14 janvier 1998) 1. a‘ 4. La Commission, comme le signale l(cid:146)Honorable Parlementaire, a e·te· informe·e de cette affaire par une plainte. Elle a examine· les informations fournies par le plaignant. Celles-ci ne suffisant pas a‘ constater une infraction, la Commission a demande· au plaignant de lui fournir de plus amples de·tails. Aucune re·ponse n(cid:146)a e·te· re(cid:231)ue a‘ ce jour. 5. Il est bon de noter que la me(cid:136)me affaire a e·te· porte·e a‘ l(cid:146)attention de la Commission par deux autres plaignants qui ont e·galement e·te· invite·s a‘ donner davantage d(cid:146)informations. Cela mis a‘ part, la Commission n(cid:146)a pas connaissance de cas comparables ni d(cid:146)incidences sur la le·gislation communautaire relative a‘ la protection de la nature. (98/C 223/41) QUESTION E· CRITE P-3975/97 pose·e par Josu Imaz San Miguel (PPE) a‘ la Commission (9 de·cembre 1997) Objet: Loi espagnole sur la chasse La Commission estime-t-elle que la directive 79/409/CEE (1) pre·voit d(cid:146)e·ventuelles de·rogations a‘ son article 7, paragraphe 4, pour la chasse aux oiseaux pendant leur trajet de retour vers leur lieu de nidification. La Commission estime-t-elle que la de·rogation contenue a‘ l(cid:146)article 9, paragraphe 1, point c), de la directive pre·cite·e s(cid:146)applique a‘ son article 7, paragraphe 4? La Commission estime-t-elle qu(cid:146)un E· tat membre peut appliquer ladite de·rogation a‘ l(cid:146)article 7, paragraphe 4, de la directive 79/409/CEE au titre de la le·gislation nationale dans des conditions plus restrictives que celles vise·es dans la directive communautaire elle-me(cid:136)me? De‘s lors que la modification de la loi 4/89 espagnole re·pond aux conside·rations pre·ce·dentes, la Commission estime-t-elle en conse·quence que les dispositions de·rogatoires espagnoles se conforment aux dispositions de la direc- tive 79/409/CEE? (1) JO L 103 du 25. 4. 1979, p. 1. Re·ponse donne·e par Mme Bjerregaard au nom de la Commission (9 janvier 1998) L(cid:146)Honorable Parlementaire fait re·fe·rence aux dispositions de la loi espagnole no 40/1997, du 6 novembre 1997, publie·e au Journal officiel espagnol no 266 du 6 novembre 1997, modifiant la loi no 4/1989 relative a‘ la conservation des habitats naturels ainsi que de la faune et de la flore sauvages. La directive 79/409/CEE du Conseil, du 2 avril 1979, concernant la conservation des oiseaux sauvages couvre la protection, la gestion et la re·gulation de ces espe‘ces et re·glemente leur exploitation. Ce syste‘me de protection est strict en ce qui concerne les oiseaux migrateurs. L(cid:146)article 7, paragraphe 4, de cette directive dispose que: «[. ] Lorsqu(cid:146)il s(cid:146)agit d(cid:146)espe‘ces migratrices, [les E· tats membres] veillent en particulier a‘ ce que les espe‘ces auxquelles s(cid:146)applique la le·gislation de la chasse ne soient pas chasse·es pendant leur pe·riode de reproduction et pendant leur trajet de retour vers leur lieu de nidification. Les E· tats membres transmettent a‘ la Commission toutes les informations utiles concernant l(cid:146)application pratique de leur le·gislation de la chasse». Ne·anmoins, des de·rogations a‘ l(cid:146)article 7, paragraphe 4, peuvent e(cid:136)tre accorde·es si les conditions fixe·es par l(cid:146)article 9 de la directive sont re·unies. La Commission a examine· la loi espagnole susmentionne·e et l(cid:146)a juge·e compatible avec les dispositions de la directive 79/409/CEE du Conseil concernant la conservation des oiseaux sauvages. En effet, cette loi dispose que les de·rogations a‘ l(cid:146)interdiction ge·ne·rale concernant la chasse des oiseaux migrateurs pre·vue par l(cid:146)article 7, paragraphe 4, de la directive pre·cite·e ne sont octroye·es que si les conditions e·nonce·es a‘ l(cid:146)article 9 de la directive sont remplies


title: 98/66/EG: Entscheidung der Kommission vom 9. Dezember 1997 über eine Finanzhilfe der Gemeinschaft zur Tilgung der Newcastle-Krankheit in Finnland (Nur der finnische Text ist verbindlich)

eurovoc_concepts:
EU aid
EU financing
Finland
animal disease
poultry
slaughter of animals

text: 21. 1. 98 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 16/49 ENTSCHEIDUNG DER KOMMISSION vom 9. Dezember 1997 über eine Finanzhilfe der Gemeinschaft zur Tilgung der Newcastle-Krankheit in Finnland (Nur der finnische Text ist verbindlich) (98/66/EG) DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Entscheidung 90/424/EWG des Rates vom 26. Juni 1990 über bestimmte Ausgaben im Veteri- närbereich (1), zuletzt geändert durch die Entscheidung 94/370/EG (2), insbesondere auf Artikel 3 Absatz 3 und Artikel 4 Absatz 2, in Erwägung nachstehender Gründe: 1996 sind in Finnland Fälle von Newcastle-Krankheit gemeldet worden. Das Auftreten dieser Seuche stellt eine ernste Gefahr für die Geflügelbestände der Gemeinschaft dar. Zur schnellstmöglichen Tilgung der Seuche kann die Gemeinschaft als Entschädigung für erlittene Verluste eine Finanzhilfe gewähren. Sobald der Ausbruch der Seuche amtlich bestätigt war, haben die finnischen Behörden geeignete Vorkehrungen, einschließlich der in Artikel 3 Absatz 2 der Entscheidung 90/424/EWG vorgesehenen Maßnahmen, getroffen und notifiziert. Die Bedingungen für eine Finanzhilfe der Gemeinschaft sind erfüllt. Die in dieser Entscheidung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Ständigen Veterinär- ausschusses — HAT FOLGENDE ENTSCHEIDUNG ERLASSEN: — 50 % der Kosten zur Entschädigung von Tierhaltern für die Tötung und unschädliche Beseitigung von Geflügel bzw. die Vernichtung von Geflügelerzeugnis- sen; — 50 % der Kosten zur Reinigung und Desinfektion von Betrieben und Ausrüstungen; — 50 % der Kosten zur Entschädigung von Tierhaltern für die Vernichtung kontaminierter Futtermittel und kontaminierter Ausrüstungen. Artikel 2 Die Finanzhilfe der Gemeinschaft wird nach Vorlage der entsprechenden Belege und nur unter der Bedingung gewährt, daß die gemeinschaftlichen Veterinärvorschrif- ten eingehalten wurden. Artikel 3 Die Belege gemäß Artikel 2 müssen spätestens sechs Monate nach der Notifizierung dieser Entscheidung vor- liegen. Artikel 4 Diese Entscheidung ist an die Republik Finnland gerich- tet. Artikel 1 Brüssel, den 9. Dezember 1997 Finnland kann zur Tilgung der Ausbrüche der Newcastle- Krankheit im Jahr 1996 eine Finanzhilfe der Gemein- schaft erhalten. Die Gemeinschaft übernimmt dabei Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 224 vom 18. 8. 1990, S. 19. (2) ABl. L 168 vom 2. 7. 1994, S. 31


title: Verordening (EG) Nr. 2436/97 van de Commissie van 9 december 1997 inzake het maximumbedrag van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 723/97 van de Raad aan de betrokken lidstaten te betalen financiële bijdrage van de Gemeenschap


title: Decizia nr. 87/97 a Comitetului mixt al SEE din 9 decembrie 1997 de modificare a anexei II (Norme tehnice, standarde, încercări și certificare) și a anexei IV (Energie) la Acordul SEE

formats: html pdf print xhtml

text: 140 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 11/vol. 56 21998D0709(04) 9. 7. 1998 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE L 193/41 DECIZIA NR. 87/97 A COMITETULUI MIXT AL SEE din 9 decembrie 1997 de modificare a anexei II (Norme tehnice, standarde, încercări ș(cid:13)i certificare) ș(cid:13)i a anexei IV (Energie) la Acordul SEE COMITETUL MIXT AL SEE, având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a Acordului privind Spațiul Economic European, denumit în continuare „acordul”, în special articolul 98, întrucât anexa II la acord a fost modificată prin Decizia nr. 33/96 a Comitetului mixt al SEE (1); întrucât anexa IV la acord a fost modificată prin Decizia nr. 49/97 a Comitetului mixt al SEE (2); întrucât Directiva 96/57/CE a Parlamentului European ș(cid:13)i a Consiliului din 3 septembrie 1996 privind cerințele de randament energetic pentru frigidere, congelatoare electrice de uz casnic ș(cid:13)i combinații ale acestora (3) trebuie să fie încorporată în acord, DECIDE: Articolul 1 La capitolul IV după punctul 4 (Directiva 92/75/CEE a Consiliului) din anexa II la acord se inserează următorul punct: „5. 396 L 0057: Directiva 96/57/CE a Parlamentului European ș(cid:13)i a Consiliului privind cerințele de randament energetic pentru frigidere, congelatoare electrice de uz casnic ș(cid:13)i combinații ale acestora (JO L 236, 18. 9. 1996, p. 36). ” Articolul 2 După punctul 12 (Directiva 94/22/CE a Parlamentului European ș(cid:13)i a Consiliului) din anexa IV la acord se inserează următorul punct: „13. 396 L 0057: Directiva 96/57/CE a Parlamentului European ș(cid:13)i a Consiliului privind cerințele de randament energetic pentru frigidere, congelatoare electrice de uz casnic ș(cid:13)i combinații ale acestora (JO L 236, 18. 9. 1996, p. 36) (1). (1) Prezentat aici exclusiv în scop informativ; pentru aplicare, a se vedea anexa II, norme tehnice, specificații, încercări ș(cid:13)i certificare. ” Textele Directivei 96/57/CE în limbile islandeză ș(cid:13)i norvegiană, anexate la versiunile în limbile respective ale prezentei decizii, sunt autentice. Articolul 3 Prezenta decizie intră în vigoare la 10 decembrie 1997 cu condiția transmiterii prealabile către Comitetul mixt al SEE a tuturor notificărilor prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din acord. Articolul 4 (1) (2) (3) JO L 237, 19. 9. 1996, p. 25. JO L 290, 23. 10. 1997, p. 35. JO L 236, 18. 9. 1996, p. 36. 11/vol. 56 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 141 Prezenta decizie se publică în Secțiunea SEE ș(cid:13)i în Suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Comunităților Europene. Articolul 5 Adoptată la Bruxelles, 9 decembrie 1997. Pentru Comitetul mixt al SEE Preș(cid:13)edintele E. BULL


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 3975/97 von Josu IMAZ SAN MIGUEL an die Kommission. Spanisches Jagdrecht

text: C 223/38 DE Amtsblatt der Europa¤ischen Gemeinschaften 17. 7. 98 Antwort von Frau Bjerregaard im Namen der Kommission (14. Januar 1998) Die Kommission ist, wie die Frau Abgeordnete richtig feststellt, durch eine Beschwerde u¤ber den 1. bis 4. Sachverhalt unterrichtet worden. Die von dem Beschwerdefu¤hrer vorgelegten Informationen sind von der Kommission einer Bewertung unterzogen worden. Da diese Informationen nicht ausreichten, um in diesem Stadium ein Vertragsverletzungsverfahren einzuleiten, hat die Kommission den Beschwerdefu¤hrer aufgefordert, die noch ausstehenden Informationen vorzulegen. Bisher hat sie noch keine Antwort erhalten. 5. Es ist erwa¤hnenswert, da(cid:223) derselbe Sachverhalt der Kommission auch von zwei weiteren Beschwerdefu¤h- rern unterbreitet worden ist, die ebenfalls aufgefordert worden sind, weitere Informationen zu dem Fall vorzulegen. Hiervon abgesehen sind der Kommission keine vergleichbaren, Golfpla¤tze und deren Auswirkungen auf die Naturschutzbestimmungen des Gemeinschaftsrechts betreffenden Fa¤lle bekannt. (98/C 223/41) SCHRIFTLICHE ANFRAGE P-3975/97 von Josu Imaz San Miguel (PPE) an die Kommission (9. Dezember 1997) Betrifft: Spanisches Jagdrecht Ist die Kommission der Ansicht, da(cid:223) in der Richtlinie 79/409/EWG (1) fu¤r die Jagd von Zugvo¤geln auf dem Flug zu ihren Brutsta¤tten Abweichungen von Artikel 7 Absatz 4 vorgesehen sind? Lassen sich die Ausnahmerege- lungen nach Artikel 9 Buchstabe c) dieser Richtlinie auf Artikel 7 Absatz 4 anwenden? Kann ein Mitgliedstaat in seinem einschla¤gigen nationalen Recht die Abweichung auf Artikel 7 Absatz 4 der Richtlinie 79/409/EWG anwenden, und zwar nach Ma(cid:223)gabe restriktiverer Kriterien als in der Richtlinie selbst? Sind somit die abweichenden Bestimmungen im einschla¤gigen spanischen Recht, soweit die A¤ nderung des spanischen Gesetzes 4/89 den vorstehenden Ausfu¤hrungen entspricht, mit den Vorschriften der Richtlinie 79/409/EWG vereinbar? (1) ABl. L 103 vom 25. 4. 1979, S. 1. Antwort von Frau Bjerregaard im Namen der Kommission (9. Januar 1997) Der Herr Abgeordnete nimmt Bezug auf die Vorschriften des spanischen Gesetzes 40/1997 vom 6. November 1997, das im spanischen Amtsblatt Nr. 266 vom 6. November 1997 vero¤ffentlicht wurde und die A¤ nderung des Gesetzes Nr. 4/1989 u¤ber die Erhaltung der Lebensra¤ume und wildlebenden Tiere und Pflanzen zum Gegenstand hat. Die Richtlinie 79/409/EWG vom 2. April 1979 u¤ber die Erhaltung der wildlebenden Vogelarten betrifft den Schutz, das Managment und die Bestandskontrolle der betreffenden Arten und regelt ihre Nutzung. Die Schutzregelung ist fu¤r Zugvo¤gel sehr strikt: Gema¤(cid:223) Artikel 7 Absatz 4 (cid:132)sorgen (die Mitgliedstaaten) insbesondere dafu¤r, da(cid:223) die Arten, auf die die Jagdvorschriften Anwendung finden, nicht wa¤hrend der Nistzeit oder wa¤hrend der einzelnen Phasen der Brut- und Aufzuchtzeit oder wa¤hrend ihres Ru¤ckflugs zu den Nistpla¤tzen bejagt werden. Die Mitgliedstaaten u¤bermitteln der Kommission alle zweckdienlichen Angaben u¤ber die praktische Anwendung der Jagdge- setzgebung(cid:147). Abweichungen von Artikel 7. 4 sind jedoch mo¤glich, sofern die in Artikel 9 der Richtlinie festgelegten Bedingungen eingehalten werden. Die Kommission hat das oben erwa¤hnte spanische Gesetz gepru¤ft und befunden, da(cid:223) es mit den Vorschriften der Richtlinie 79/409/EWG u¤ber die Erhaltung der wildlebenden Vogelarten u¤bereinstimmt, da auf Grund dieses Gesetzes erteiltene Abweichungen vom allgemeinen Verbot der Jagd auf Zugvo¤gel nach Artikel 7 Absatz 4 der Richtlinie die Bedingungen in Artikel 9 dieser Richtlinie einhalten mu¤ssen


title: Odluka Zajedničkog odbora EGP-a br. 95/97 od 9. prosinca 1997. o izmjeni Priloga II. (Tehnički propisi, norme, ispitivanje i potvrđivanje) Sporazumu o EGP-u

eurovoc_concepts:
European Economic Area
agreement (EU)
approximation of laws
glass

text: L_1998193HR. 01005101. xml 11/Sv. 056 HR Službeni list Europske unije 57 21998D0709(12) L 193/51 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE 09. 12. 1997. ODLUKA ZAJEDNIČKOG ODBORA EGP-a br. 95/97 od 9. prosinca 1997. o izmjeni Priloga II. (Tehnički propisi, norme, ispitivanje i potvrđivanje) Sporazumu o EGP-u ZAJEDNIČKI ODBOR EGP-a, uzimajući u obzir Sporazum o Europskom gospodarskom prostoru, kako je prilagođen Protokolom o prilagodbi Sporazuma o Europskom gospodarskom prostoru, dalje u tekstu „Sporazum”, a posebno njegov članak 98. , budući da je Prilog II. Sporazumu izmijenjen Odlukom Zajedničkog odbora EGP-a br. 16/97 (1); budući da Direktivu Vijeća 69/493/EEZ od 15. prosinca 1969. o usklađivanju zakona država članica o kristalnom staklu (2), treba unijeti u Sporazum, ODLUČIO JE: Članak 1. Iza točke 3. f (Odluka Europskog parlamenta i Vijeća br. 3052/95/EEZ) poglavlja XIX. Priloga II. Sporazumu umeće se sljedeća točka: „3. g 369 L 0493: Direktiva Vijeća 69/493/EEZ od 15. prosinca 1969. o usklađivanju zakona država članica o kristalnom staklu (SL L 326, 29. 12. 1969. , str. 36. ). ” Članak 2. Tekstovi Direktive 69/493/EZ na islandskom i norveškom jeziku, koji su priloženi odnosnim jezičnim inačicama ove Odluke, vjerodostojni su. Članak 3. Ova Odluka stupa na snagu 10. prosinca 1997. , pod uvjetom da su sve obavijesti iz članka 103. stavka 1. Sporazuma podnesene Zajedničkom odboru EGP-a. Članak 4. Ova se Odluka objavljuje u odjeljku o EGP-u i Dodatku o EGP-u Službenom listu Europskih zajednica. Sastavljeno u Bruxellesu 9. prosinca 1997. Za Zajednički odbor EGP-a Predsjednik E. BULL (1)  SL L 182, 10. 7. 1997. , str. 49. (2)  SL L 326, 29. 12. 1969. , str. 36


title: Règlement (CE) nº 2436/97 de la Commission du 9 décembre 1997 concernant le montant maximal de la participation financière de la Communauté à verser aux États membres concernés conformément au règlement (CE) nº 723/97 du Conseil


title: 98/64/EF: Kommissionens beslutning af 9. december 1997 om et finansielt bedrag fra Fællesskabet til forbedring af programmet til kontrol med mund- og klovesyge i Tyrkiet

eurovoc_concepts:
EU aid
EU financing
Türkiye
disease prevention
foot-and-mouth disease
health legislation

text: 21. 1. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 16/45 KOMMISSIONENS BERSLUTNING af 9. december 1997 om et finansielt bedrag fra Fællesskabet til forbedring af programmet til kontrol med mund- og klovesyge i Tyrkiet (98/64/EF) KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — den fælles landbrugspolitik (3), senest ændret ved forord- ning (EF) nr. 1287/95 (4), anvendes; under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Euro- pæiske Fællesskab, de i denne beslutning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Den Stående Veterinær- komité — under henvisning til Rådets beslutning 90/424/EØF af 26. juni 1990 om visse udgifter på veterinærområdet (1), senest ændret ved beslutning 94/370/EF (2), særlig arti- kel 12 og 13, og ud fra følgende betragtninger: VEDTAGET FØLGENDE BESLUTNING: Artikel 1 Der er blevet rapporteret om udbrud af mund- og klove- syge i regionen tyrkisk Thrakien i 1995 og 1996; mund- og klovesyge er endemisk i Anatolien; 1. Med henblik på at forbedre programmet til kontrol med mund- og klovesyge i Tyrkiet gennemføres de i bilaget nævnte foranstaltninger. forekomst af mund- og klovesyge i Tyrkiet er en alvorlig fare for Fællesskabets husdyrbestand; 2. Med henblik på gennemførelsen af de i stk. 1 omhandlede foranstaltninger yder Fællesskabet et finan- sielt bidrag på højst 230 000 ECU. der blev i september 1996 aflagt et kontrolbesøg i Tyrkiet på fælles initiativ af Europa-Kommissionen med Henblik på Kontrol af Mund- og Klovesyge og Den Europæiske Union; det fremgår af rapporten fra dette kontrolbesøg, at der bør gives højeste prioritet til kontrol med flytninger af dyr og til forbedring af rensning og desinfektion af køretøjer, der bruges til dyretransport; i denne rapport prioriteres ligeledes obligatorisk masse- vaccination mod mund- og klovesyge i tyrkisk Thrakien og indførelse af et identifikationssystem for kvæg med anvendelse af øremærker; Tyrkiet har påtaget sig at vaccinere modtagelige dyr i tyrkisk Thrakien; det gennemførte vaccinationsprogram skal ledsages af et sero-overvågningsprogram; der er blevet udarbejdet en arbejdsplan med henblik på gennemførelsen af disse aktiviteter; af kontrolhensyn bør artikel 8 og 9 i Rådets forordning (EØF) nr. 729/70 af 21. april 1970 om finansiering af Det i stk. 2 omhandlede finansielle bidrag ydes til 3. de officielle veterinærmyndigheder i Tyrkiet. Artikel 2 Fællesskabets finansielle bidrag udbetales på følgende måde: — 30 % i form af et forskud på tyrkisk anmodning — restbeløbet efter fremlæggelse og godkendelse af tekniske og finansielle dokumenter til støtte herfor. Disse dokumenter skal indgives til Europa-Kommis- sionen senest 14 måneder efter vedtagelsen af beslut- ningen. Artikel 3 Foruden de i artikel 1, stk. 1, nævnte foranstalt- 1. ninger er der opnået enighed om testning af mund- og klovesygevaccine produceret i Tyrkiet. Europa-Kommis- sionen vil organisere testningsproceduren i samarbejde med de tyrkiske myndigheder. (1) EFT L 224 af 18. 8. 1990, s. 19. (2) EFT L 168 af 2. 7. 1994, s. 31. (3) EFT L 94 af 28. 4. 1970, s. 13. (4) EFT L 125 af 8. 6. 1995, s. 1. L 16/46 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 21. 1. 98 Tyrkiet udpeger en koordinator til at følge pro- 2. grammets forløb. Artikel 5 Denne beslutning er rettet til medlemsstaterne. Kommissionen sender en teknisk rapport om forlø- 3. bet til Kommissionen hver tredje måned. Udfærdiget i Bruxelles, den 9. december 1997. Artikel 4 Artikel 8 og 9 i forordning (EØF) nr. 729/70 anvendes tilsvarende. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen 21. 1. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 16/47 BILAG EF-STØTTE TIL TYRKIET TIL FORBEDRING AF PROGRAMMET TIL KONTROL MED MUND- OG KLOVESYGE Foranstaltning Skønnede omkostninger (i ECU) 1. Forbedring af vejinspektionsposter højst 106 680 1. 1. Omkostninger til infrastrukturforbedringer på to vejinspektionsposter i — Sivas — Malatya inklusive personale — arbejds- og karantænefaciliteter 1. 2. Omkostninger til anskaffelse af to mobile desinfektionsenheder 2. Forbedring af grænsekontrolsteder højst 44 680 2. 1. Omkostninger til infrastrukturforbedringer på to grænsekontrolsteder i — Özalp — Habur inklusive anlæggelse af hjuldesinfektionsbade for lastbiler 2. 2. Omkostninger til anskaffelse af to mobile desinfektionsenheder 3. Forbedring af markeder højst 50 100 3. 1. Omkostninger til infrastrukturforbedringer på husdyrmarkederne i — Erzurum — Gaziantep — Erdine inklusive anskaffelse af — desinfektionsfaciliteter for lastbiler — pumpe til vandtryk — mixer til desinfektionsmiddel 4. Indførelse af et identifikationssystem for kvæg højst 26 000 4. 1. Omkostninger til afholdelse af et seminar, uddannelse af personale og udformning af et identifikationssystem for kvæg Omfatter rejse- og opholdsudgifter for deltagerne og konsulenten