title: Nařízení Rady (ES) č. 2597/97 ze dne 18. prosince 1997, kterým se stanoví doplňující pravidla společné organizace trhu s mlékem a mléčnými výrobky pro konzumní mléko

eurovoc_concepts:
human nutrition
marketing standard
milk
product quality
public health

formats: html pdf print

text: 03/sv. 22 CS Úřední věstník Evropské unie 181 31997R2597 23. 12. 1997 ÚŘEDNÍ VĚSTNÍK EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ L 351/13 NAŘÍZENÍ RADY (ES) č. 2597/97 ze dne 18. prosince 1997, kterým se stanoví doplňující pravidla společné organizace trhu s mlékem a mléčnými výrobky pro konzumní mléko RADA EVROPSKÉ UNIE, s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství, a zejména na články 42 a 43 této smlouvy, s ohledem na návrh Komise (1), s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (2), s ohledem na výboru (3), stanovisko Hospodářského a sociálního že záměrem nařízení Rady vzhledem k tomu, (EHS) č. 1411/71 ze dne 29. června 1971, kterým se stanoví doplňující pravidla společné organizace trhu s mlékem a mléč- nými výrobky pro konzumní mléko (4), je co možná nejvíce rozšířit trh s produkty kódu KN 0401 tím, že bude poskyto- vána záruka jakosti a že nabídka bude přizpůsobena poža- davkům a přáním spotřebitelů; že stanovení obchodních norem pro dotyčné mléčné výrobky přispívá ke stabilizaci trhu a tedy k zajištění přiměřené životní úrovně zemědělců; že je tedy pravidla dodržovat; i spotřebitelů producentů v zájmu tato vzhledem k tomu, že je třeba provést určité změny ustanovení uvedeného nařízení a sjednotit je v novém nařízení, aby byly využity dosavadní zkušenosti a zjednodušena a vyjasněna pravidla, a tím lépe zaručena právní jistota dotčených stran; vzhledem k tomu, že s cílem uspokojit požadavky spotřebi- telů, kteří kladou stále větší důraz na výživovou hodnotu mléč- ných bílkovin, je nezbytné zajistit, aby mléčné výrobky obsaho- valy alespoň přirozený podíl mléčných bílkovin, a umožnit, aby se konzumní mléko obohacovalo přídavkem mléčných bílkovin, minerálních solí nebo vitamínů nebo aby se snižoval jeho obsah laktosy; (1) Úř. věst. C 267, 3. 9. 1997, s. 93. (2) Úř. věst. C 339, 10. 11. 1997. (3) Stanovisko ze dne 29. října 1997 (dosud nezveřejněné v Úředním věstníku). (4) Úř. věst. L 148, 3. 7. 1971, s. 4. Nařízení naposledy pozměněné naří- zením (EHS) č. 2138/92 (Úř. věst. L 214, 30. 7. 1992, s. 6). vzhledem k tomu, že čl. 5 odst. 9 směrnice Rady 92/46/EHS ze dne 16. června 1992 o hygienických předpisech pro produkci syrového mléka, tepelně ošetřeného mléka a mléč- ných výrobků a jejich uvedení na trh (5) stanoví některé poža- davky na složení konzumního mléka; že v zájmu soudržnosti je žádoucí včlenit tato ustanovení do nařízení o obchodních normách a současně je změnit s ohledem na zkušenosti získané v této oblasti; vzhledem k tomu, že je použitelná směrnice Rady 79/112/EHS ze dne 18. prosince 1978 o sbližování právních předpisů členských států týkajících se označování potravin určených k prodeji konečnému spotřebiteli, jejich obchodní úpravy a související reklamy (6), jakož i směrnice Rady 90/496/EHS ze dne 24. září 1990 o nutričním označování potravin (7); vzhledem k tomu, že s cílem zajistit soudržnost režimu je nezbytné stanovit pro produkty dovážené ze třetích zemí stejná pravidla; vzhledem k tomu, že členské státy musejí stanovit příslušné kontroly a sankce pro případ porušení tohoto nařízení, PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ: Článek 1 1. Toto nařízení stanoví normy pro produkty kódu KN 0401 určené k lidské spotřebě v rámci Společenství, aniž jsou dotčena opatření na ochranu veřejného zdraví. 2. Pro účely tohoto nařízení se rozumí: a) „mlékem“ produkt získaný dojením jedné nebo více krav; b) „konzumním mlékem“ produkty uvedené v článku 3 určené pro dodávku spotřebiteli v nezměněném stavu; (5) Úř. věst. L 268, 14. 9. 1992, s. 1. Směrnice naposledy pozměněná směrnicí 96/23/ES (Úř. věst. L 125, 23. 5. 1996, s. 10). (6) Úř. věst. L 33, 8. 2. 1979, s. 1. Směrnice naposledy pozměněná směrnicí 97/4/ES (Úř. věst. L 43, 14. 2. 1997, s. 21). (7) Úř. věst. L 276, 6. 10. 1990, s. 40. 182 CS Úřední věstník Evropské unie 03/sv. 22 c) „obsahem tuku“ hmotnostní poměr mezi částmi mléčného d) odstředěné mléko: tepelně ošetřené mléko, jehož obsah tuku tuku a 100 částmi dotyčného mléka; byl snížen na úroveň nejvýše 0,50 % (m/m). d) „obsahem bílkovin“ hmotnostní poměr mezi částmi bílkovin a 100 částmi dotyčného mléka (získá se vynásobením celkového obsahu dusíku v mléce vyjádřeného ve hmot- nostních procentech číslem 6,38). Článek 2 Pouze mléko, které splňuje požadavky stanovené pro 1. konzumní mléko, může být bez zpracování dodáváno nebo prodáváno konečnému spotřebiteli, ať již přímo nebo prostřed- nictvím restaurací, nemocnic, jídelen nebo dalších podobných zařízení. 2. Obchodní označení používaná pro tyto produkty jsou uvedena v článku 3. Tato označení jsou vyhrazena pouze pro produkty definované v uvedeném článku, aniž je dotčeno jejich použití ve složených označeních. Členské státy přijmou opatření zajišťující informovanost 3. spotřebitelů o povaze a složení dotyčných produktů, u kte- rých by neposkytnutí těchto informací mohlo spotřebitele uvést v omyl. Aniž je dotčena druhá odrážka odst. 1 písm. b), povoluje 2. se pouze: a) změna přirozeného obsahu mléčného tuku v důsledku odebrání nebo přidání smetany nebo přidání plnotučného mléka, polotučného mléka nebo odstředěného mléka s cílem splnit požadavky na obsah tuku stanovené pro konzumní mléko; b) obohacení mléka přídavkem mléčných bílkovin, minerálních solí nebo vitamínů; c) snížení obsahu laktosy přeměnou na glukosu a galaktosu. Změny ve složení mléka uvedené v písmenech b) a c) se povo- lují pouze v případě, že jsou uvedeny na obalu produktu nesmazatelným, viditelným a snadno čitelným písmem. Toto označení však nezbavuje povinnosti uvádět výživovou hodnotu podle směrnice 90/496/EHS. Přidávají-li se bílkoviny, musí být jejich obsah v obohaceném mléku nejméně 3,8 % (m/m). Členské státy však mohou omezit nebo zakázat změny složení mléka uvedené v písmenech b) a c). Článek 3 1. Za konzumní mléko se považují tyto produkty: Článek 4 a) syrové mléko: mléko, které nebylo zahřáto na více než 40 °C nebo ošetřeno způsobem s rovnocenným účinkem; Konzumní mléko musí splňovat tyto požadavky: b) plnotučné mléko: tepelně ošetřené mléko, které z hlediska obsahu tuku splňuje jeden z těchto požadavků: — plnotučné mléko se standardizací: mléko s obsahem tuku minimálně 3,50 % (m/m). Členské státy však mohou stanovit další kategorii plnotučného mléka s obsahem tuku nejméně 4,00 % (m/m), a) mít bod mrznutí blížící se průměrnému bodu mrznutí syro- vého mléka, který byl zjištěn ve sběrné oblasti původu; b) mít hmotnost nejméně 1 028 gramů na litr u mléka s obsahem tuku 3,5 % (m/m) při teplotě 20 °C nebo ekvi- valentní hmotnost na litr v případě mléka s jiným obsahem tuku; — plnotučné mléko bez standardizace: mléko s obsahem tuku, který se od doby dojení nezměnil ani přidáním nebo smíšením s mlékem, jehož přirozený obsah tuku byl změněn. Obsah tuku však nesmí být nižší než 3,50 % (m/m); odebráním mléčných tuků, ani c) obsahovat nejméně 2,9 % (m/m) bílkovin s obsahem tuku 3,5 % (m/m) nebo mít koncentraci v případě mléka s jiným obsahem tuku; u mléka ekvivalentní c) polotučné mléko: tepelně ošetřené mléko, jehož obsah tuku byl snížen na úroveň nejméně 1,50 % (m/m) a nejvýše 1,80 % (m/m); d) obsahovat nejméně 8,50 % (m/m) sušiny u mléka s obsahem tuku 3,5 % (m/m) nebo mít ekviva- lentní obsah v případě mléka s jiným obsahem tuku. tukuprosté 03/sv. 22 CS Úřední věstník Evropské unie 183 Článek 5 Produkty dovážené do Společenství na prodej jako konzumní mléko musejí být v souladu s tímto nařízením. 2. Komise stanoví prováděcí pravidla k tomuto nařízení postupem podle článku 30 nařízení Rady (EHS) č. 804/68 ze dne 27. června 1968 o společné organizaci trhu s mlékem a mléčnými výrobky (1). Článek 6 Použije se směrnice 79/112/EHS, zejména s ohledem na se označování konzumního vnitrostátní předpisy týkající mléka. Článek 8 Zrušuje se nařízení (EHS) č. 1411/71. Článek 7 Odkazy na nařízení (EHS) č. 1411/71 se považují za odkazy na toto nařízení. Členské státy přijmou všechna vhodná opatření, aby zajis- 1. tily kontrolu používání tohoto nařízení, uplatňovaly sankce za jeho porušení, předcházely podvodům a stíhaly za ně. Článek 9 Tato opatření a jejich případné změny se sdělují Komisi během měsíce, který následuje po jejich přijetí. Toto nařízení vstupuje v platnost dnem 1. ledna 1999. Článek 4 se však použije ode dne 1. ledna 1998. Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech. V Bruselu dne 18. prosince 1997. Za Radu předseda F. BODEN (1) Úř. věst. L 148, 28. 6. 1968, s. 13. Nařízení naposledy pozměněné nařízením (ES) č. 1587/96 (Úř. věst. L 206, 16. 8. 1996, s. 21)


title: Neuvoston asetus (EY) N:o 114/98, annettu 18 päivänä joulukuuta 1997, Euroopan talousyhteisön ja Päiväntasaajan Guinean tasavallan hallituksen välisessä Päiväntasaajan Guinean rannikon edustalla harjoitettavasta kalastuksesta tehdyssä sopimuksessa määrättyjen kalastusmahdollisuuksien ja taloudellisen korvauksen vahvistamista 1 päivän heinäkuuta 1997 ja 30 päivän kesäkuuta 2000 väliseksi ajaksi koskevan pöytäkirjan tekemisestä

eurovoc_concepts:
EU Member State
Guinea
authorised catch
fishing agreement
fishing area
protocol to an agreement

text: 17. 1. 98 ‹ FI ‹ Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 11/1 I (Säädökset, jotka on julkaistava) NEUVOSTON ASETUS (EY) N:o 114/98, annettu 18 päivänä joulukuuta 1997, Euroopan talousyhteisön ja Päiväntasaajan Guinean tasavallan hallituksen väli- sessä Päiväntasaajan Guinean rannikon edustalla harjoitettavasta kalastuksesta tehdyssä sopimuksessa määrättyjen kalastusmahdollisuuksien ja taloudellisen korvauksen vahvistamista 1 päivän heinäkuuta 1997 ja 30 päivän kesäkuuta 2000 väliseksi ajaksi koskevan pöytäkirjan tekemisestä EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopi- muksen ja erityisesti sen 43 artiklan yhdessä 228 artiklan 2 kohdan ensimmäisen virkkeen ja 3 kohdan ensim- mäisen alakohdan kanssa, ottaa huomioon komission ehdotuksen, ottaa huomioon Euroopan parlamentin lausunnon (1), sekä katsoo, että mista 1 päivän heinäkuuta 1997 ja 30 päivän kesäkuuta 2000 väliseksi ajaksi koskeva pöytäkirja, Pöytäkirjan teksti on tämän asetuksen liitteenä (3). 2 artikla Pöytäkirjassa vahvistetut kalastusmahdollisuudet tuvat jäsenvaltioiden kesken seuraavalla tavalla: jakau- — nuottaa käyttävät tonnikalan pakastusalukset: Euroopan talousyhteisön ja Päiväntasaajan Guinean halli- tuksen välisen Päiväntasaajan Guinean rannikon edustalla harjoitettavasta sopimuksen (2) mukaisesti osapuolet ovat neuvotelleet sopimuksen tehtä- vistä muutoksista ja lisäyksistä siihen liitetyn pöytäkirjan soveltamisajan päättyessä, kalastuksesta tehdyn näiden neuvottelujen johdosta parafoitiin 25 päivänä kesä- jolla vahvistetaan sopimuk- kuuta 1997 uusi pöytäkirja, sessa määrätyt kalastusmahdollisuudet taloudelliset ja korvaukset 1 päivän heinäkuuta 1997 ja 30 päivän kesä- ja kuuta 2000 väliseksi ajaksi, tämän pöytäkirjan hyväksyminen on yhteisön edun mukaista, Ranska: 19 alusta Espanja: 10 alusta Italia: 1 alus — pintasiima-alukset: Espanja: 25 alusta Portugali: 5 alusta — vapaapyydyksiä käyttävät tonnikala-alukset: Ranska: 8 alusta Jos näiden valtioiden lisenssihakemukset eivät kata pöytä- kirjassa vahvistettuja kalastusmahdollisuuksia kokonaisuu- dessaan, komissio voi ottaa huomioon minkä tahansa muun jäsenvaltion lisenssihakemukset. ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 3 artikla 1 artikla Hyväksytään yhteisön puolesta Euroopan talousyhteisön ja Päiväntasaajan Guinean tasavallan hallituksen välisessä Päiväntasaajan Guinean rannikon edustalla harjoitettavasta kalastuksesta tehdyssä sopimuksessa määrättyjen kalastus- mahdollisuuksien ja taloudellisen korvauksen vahvista- (1) EYVL C 371, 8. 12. 1997 (2) EYVL L 188, 16. 7. 1984, s. 2, sopimus sellaisena kuin se on muutettuna asetuksella (ETY) N:o 252/87 (EYVL L 29, 30. 1. 1987, s. 1) hyväksytyllä sopimuksella. Neuvoston puheenjohtajalla on oikeus nimetä henkilöt, joilla on valtuudet allekirjoittaa pöytäkirja yhteisöä sito- vasti. 4 artikla tulee voimaan kolmantena päivänä sen Tämä asetus jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan yhteisöjen viralli- sessa lehdessä. (3) Ks. tämän virallisen lehden sivu 33 L 11/2 ‹ FI ‹ Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 17. 1. 98 Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, jäsenvaltioissa. ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysselissä 18 päivänä joulukuuta 1997. Neuvoston puolesta F. BODEN Puheenjohtaja


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 4081/97 af Lutz GOEPEL til Kommissionen. Strukturen inden for landbrugene i EU

eurovoc_concepts:
Eurostat
agricultural holding
agricultural statistics
area of holding
database
livestock


title: Rådets förordning (EKSG, EG, Euratom) nr 2591/97 av den 18 december 1997 om anpassning med verkan från och med den 1 juli 1997 av löner och pensioner till tjänstemän och övriga anställda i Europeiska gemenskaperna och de korrigeringskoefficienter som tillämpas på dessa löner och pensioner

eurovoc_concepts:
European official
pay
pension scheme
regulations for civil servants
servant (EU)

formats: html pdfa1b print


title: Rådets forordning (EKSF, EF, Euratom) nr. 2591/97 af 18. december 1997 om tilpasning med virkning fra 1. juli 1997 af vederlag og pensioner til tjenestemænd og øvrige ansatte ved De Europæiske Fællesskaber samt af justeringskoefficienterne for disse vederlag og pensioner


title: Direktiva Sveta 97/79/ES z dne 18. decembra 1997 o spremembah Direktiv 71/118/EGS, 72/462/EGS, 85/73/EGS, 91/67/EGS, 91/492/EGS, 91/493/EGS, 92/45/EGS in 92/118/EGS glede organizacije veterinarskih pregledov za proizvode, ki vstopajo v Skupnost iz tretjih držav

eurovoc_concepts:
animal product
aquaculture
fishery product
import policy
live animal
veterinary inspection

text: 03/Zv. 22 SL Uradni list Evropske unije 31997L0079 30. 1. 1998 URADNI LIST EVROPSKIH SKUPNOSTI DIREKTIVA SVETA 97/79/ES z dne 18. decembra 1997 269 L 24/31 o spremembah Direktiv 71/118/EGS, 72/462/EGS, 85/73/EGS, 91/67/EGS, 91/492/EGS, 91/493/EGS, 92/45/EGS in 92/118/EGS glede organizacije veterinarskih pregledov za proizvode, ki vstopajo v Skupnost iz tretjih držav SVET EVROPSKE UNIJE JE ob upoštevanju Pogodbe o ustanovitvi Evropske skupnosti in zlasti člena 43 Pogodbe, — Direktive 91/492/EGS z dne 15. julija 1991 o zdravstvenih pogojih za proizvodnjo živih školjk in njihovo dajanje na trg (10), ob upoštevanju predloga Komisije (1), ob upoštevanju mnenja Evropskega parlamenta (2), ob upoštevanju mnenja Ekonomsko-socialnega odbora (3), ker je bila Direktiva Sveta 90/675/EGS o načelih, ki urejajo organizacijo veterinarskih pregledov za proizvode, ki vstopajo v Skupnost iz tretjih držav (4), zaradi jasnosti in preglednosti razveljavljena in jo je nadomestila Direktiva 97/78/ES (5); ker ima zamenjava Direktive 90/675/EGS z Direktivo 97/78/ES posledice za obstoječa besedila naslednjih direktiv Sveta: — Direktive 71/118/EGS z dne 15. februarja 1971 o zdrav- stvenih problemih, ki vplivajo na proizvodnjo in dajanje na trg svežega mesa perutnine (6), — Direktive 72/462/EGS z dne 12. decembra 1972 o problemih v zvezi z zdravstvenim varstvom živali in veteri- narskimi oziroma inšpekcijskimi pregledi ob uvozu goveda, ovc in koz ter prašičev, svežega mesa ali mesnih izdelkov iz tretjih držav (7), — Direktive 85/73/EGS z dne 29. januarja 1985 o financi- ranju veterinarskih in inšpekcijskih pregledov in kontrol, ki jih 90/425/EGS, 90/675/EGS in 91/496/EGS (spremenjene in prečiščene) (8), 89/662/EGS, Direktive zajemajo — Direktive 91/493/EGS z dne 22. julija 1991 o zdravstvenih pogojih za proizvodnjo ribiških proizvodov in njihovo dajanje na trg (11), — Direktive 92/45/EGS z dne 16. junija 1992 o problemih javnega zdravstva in zdravstvenega varstva živali v zvezi z ubijanjem divjadi in dajanjem na trg mesa divjadi (12), — Direktive 92/118/EGS z dne 17. decembra 1992 o zahtevah zdravstvenega varstva živali in javnega zdravstva, ki urejajo trgovino s proizvodi, za katere ne veljajo nave- dene zahteve, določene v posebnih pravilih Skupnosti iz in za patogene k Priloge A(I) k Direktivi 89/662/EGS, Direktivi 90/425/EGS (13); in njihov uvoz v Skupnost; — Direktive 91/67/EGS z dne 28. januarja 1991 o pogojih zdravstvenega varstva živali, ki urejajo dajanje na trg živali in proizvodov iz ribogojstva (9), (1) UL C 258, 23. 8. 1997, str. 7. (2) UL C 85, 17. 3. 1997, str. 76. (3) UL C 66, 3. 3. 1997, str. 43. (4) UL L 373, 31. 12. 1990, str. 1. Direktiva, kakor je bila nazadnje spremenjena z Direktivo 96/43/ES (UL L 162, 1. 7. 1996, str. 1). (5) Glej UL L 24, 30. 1. 1998, str. 9. (6) UL L 55, 8. 3. 1971, str. 23. Direktiva, kakor je bila nazadnje spre- menjena z Direktivo 96/23/ES (UL L 125, 23. 5. 1996, str. 10). (7) UL L 302, 31. 12. 1972, str. 28. Direktiva, kakor je bila nazadnje spremenjena z Direktivo 96/91/ES (UL L 13, 16. 1. 1997, str. 27). (8) UL L 32, 5. 2. 1985, str. 14. Direktiva, kakor je bila nazadnje spre- menjena z Direktivo 96/43/ES (UL L 162, 1. 7. 1996, str. 1). (9) UL L 46, 19. 2. 1991, str. 1. Direktiva, kakor je bila nazadnje spre- menjena z Direktivo 95/22/ES (UL L 243, 11. 10. 1995, str. 1). ker je treba zaradi tega uskladiti te direktive z besedilom Direk- tive 97/78/ES, (10) UL L 268, 24. 9. 1991, str. 1. Direktiva, kakor je bila nazadnje spremenjena z Direktivo 97/61/ES (UL L 295, 29. 10. 1997, str. 35). (11) UL L 268, 24. 9. 1991, str. 15. Direktiva, kakor je bila nazadnje spremenjena z Direktivo 96/23/ES (UL L 125, 23. 5. 1996, str. 10). (12) UL L 268, 14. 9. 1992, str. 35. Direktiva, kakor je bila nazadnje spremenjena z Direktivo 96/23/ES (UL L 125, 23. 5. 1996, str. 10). (13) UL L 62, 15. 3. 1993, str. 49. Direktiva, kakor je bila nazadnje spremenjena z Odločbo 96/90/ES (UL L 13, 16. 1. 1997, str. 24). 270 SL Uradni list Evropske unije 03/Zv. 22 SPREJEL NASLEDNJO DIREKTIVO: 8. Direktiva 92/118/EGS se spremeni: Člen 1 1. Direktiva 71/118/EGS se spremeni: (a) v členu 14b(2)(a) se drugi stavek črta; (b) v členu 17 se drugi pododstavek črta. 2. Direktiva 72/462/EGS se spremeni: (a) v členu 31a se „člen 17 Direktive 90/675/EGS“ nadomesti s „člen 18 Direktive 97/78/ES“ (b) člen 31 se črta. V členu 3(1) Direktive 85/73/ES se „člen 20 Direktive 3. 90/675/EGS“ nadomesti s „člen 23 Direktive 98/78/ES“. 4. Direktiva 91/67/EGS se spremeni: (a) člen 23 nadomesti naslednje besedilo: „Člen 23 Načela in pravila, določena v Direktivi 91/496/EGS in 97/78/ES, se uporabljajo zlasti v zvezi z organizacijo pregledov in nadaljnjim ukrepanjem, ki jih morajo izvajati države članice, in v zvezi z zaščitnimi ukrepi, ki jih je treba izvajati. “; (b) člen 24 se črta. (a) v drugem pododstavku člena 12(1) se „člen 8(2) Direktive 90/675/EGS“ nadomesti s „člen 4(4)(b) Direktive 97/78/ES“ (b) Člen 12(2) se črta. Člen 2 Države članice do 1. 1. julija 1999 sprejmejo zakone in druge predpise, potrebne za uskladitev s to direktivo. O tem nemudoma obvestijo Komisijo. Navedene določbe uporabljajo od 1. julija 1999. Države članice se v sprejetih predpisih sklicujejo na to direk- tivo, ali pa sklic nanjo navedejo ob njihovi uradni objavi. Države članice sprejmejo postopek za takšno sklicevanje. 2. Države članice sporočijo Komisiji besedilo glavnih določb nacionalne zakonodaje, sprejete na področju, ki ga ureja ta direktiva. Člen 3 Ta direktiva začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropskih skupnosti. Drugi pododstavek člena 10(2) Direktive 91/492/EGS se Člen 4 5. črta. 6. Direktiva 91/493/EGS se spremeni: (a) v drugem pododstavku člena 10 se „člen 18(3) Direktive 90/675/EGS“ nadomesti s „člen 19(2) Direktive 97/78/ES“ (b) člen 12(2) se črta. 7. Direktiva 92/45/EGS se spremeni: (a) člen 17(2) se črta; (b) drugi odstavek člena 19 se črta. Ta direktiva je naslovljena na države članice. V Bruslju, 18. decembra 1997 Za Svet Predsednik F. BODEN


title: Regolamento (CE) n. 2631/97 del Consiglio del 18 dicembre 1997 che modifica il regolamento (CE) n. 2505/96 recante apertura e modalità di gestione di contingenti tariffari comunitari autonomi per taluni prodotti agricoli e industriali

eurovoc_concepts:
agricultural product
chemical product
fishery product
industrial product
tariff quota


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2561/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 18ης Δεκεμβρίου 1997 για καθορισμό της μέγιστης επιστροφής κατά την εξαγωγή μαλακού σίτου στο πλαίσιο του διαγωνισμού που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1339/97

eurovoc_concepts:
award of contract
common wheat
export refund


title: Padomes Regula (EK) Nr. 2635/97 (1997. gada 18. decembris), kas groza Regulu (EK) Nr. 2847/93, kas izveido kopējā zivsaimniecības politikā izmantojamo kontroles sistēmu

eurovoc_concepts:
authorised catch
common fisheries policy
exchange of information
fishery management
fishing area
fishing controls

text: 04/3. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 193 31997R2635 L 356/14 EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS 31. 12. 1997. PADOMES REGULA (EK) Nr. 2635/97 (1997. gada 18. decembris), kas groza Regulu (EK) Nr. 2847/93, kas izveido kopējā zivsaimniecības politikā izmantojamo kontroles sistēmu EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME, 1. Pēc 19. a panta pirmā punkta iekļauj šādu punktu: ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, un jo īpaši tā 43. pantu, ņemot vērā Komisijas priekšlikumu (1), ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu (2), ņemot vērā Ekonomikas un sociālo lietu komitejas atzinumu (3), tā kā Padomes 1993. gada 12. oktobra Regula (EEK) Nr. 2847/93, kas izveido kopējā zivsaimniecības politikā izmantojamo kontro- les sistēmu (4), ievieš vairākus pasākumus, lai vadītu zvejas darbī- bas, to skaitā zvejas intensitāti; tā kā Padomes 1997. gada 24. aprīļa Regula (EK) Nr. 779/97, kas ievieš pasākumus zvejas intensitātes vadībai Baltijas jūrā (5), paredz Kopienas kuģu Baltijas jūrā zvejas intensitātes a posteriori vadību; tā kā saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 779/97 6. panta 2. punktu jāno- drošina, ka tiek ievēroti pasākumi zvejas intensitātes vadībai Bal- tijas jūrā, to skaitā piemērojot Regulas (EEK) Nr. 2847/93 IIa sadaļu par zvejas intensitātes reģistrēšanu kuģa žurnālā, kārtī- bu, kādā minēto kuģu sarakstus iesniedz Komisijai, zvejas inten- sitātes datu vākšanu dalībvalstīs un apkopoto datu par zvejas intensitāti iesniegšanu Komisijai; tā kā tādēļ jāgroza Regula (EEK) Nr. 2847/93, IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. 1. pants Ar šo Regulu (EEK) Nr. 2847/93 groza šādi: “1. a 19. e, 19. f, 19. g, 19. h un 19. i pants attiecas uz Kopienas kuģiem, ko dalībvalstis saskaņā ar Padomes 1997. gada 24. aprīļa Regulas (EK) Nr. 779/97, kas ievieš pasākumus zve- jas intensitātes vadībai Baltijas jūrā (*), 2. pantu ir pilnvaroju- šas zvejot šīs regulas pielikumā uzskaitītajos zvejas apgabalos. (*) OV L 113, 30. 4. 1997. , 1. lpp. ” 2. 19. a panta 2. punkta pēdējo teikumu aizstāj ar šādu tekstu: “Kuģi, kas pārsniedz attiecīgo garumu un ko dalībvalstis nav pilnvarojušas saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 685/95 2. pantu, 3. panta 5. punktu un 9. pantu vai Regulas (EK) Nr. 779/97 2. pantu, nedrīkst zvejot 1. un 1. a punktā minētajos zvejas apgabalos”. 3. 19. f panta 1. punktu papildina ar šādu tekstu: “un Regulas (EK) Nr. 779/97 2. pants”. 4. Pēc 19. i panta pirmā ievilkuma iekļauj šādu ievilkumu: “— iepriekšējā gada ceturksnī katram 19. a panta 1. a punktā minētajam zvejas apgabalam, bentisko sugu zivīm, lašiem, jūras forelēm un saldūdens zivīm līdz katra kalendārā ceturkšņa pirmā mēneša beigām, kā arī līdz katra kalen- dārā gada 15. februārim iepriekšējā gadā katru mēnesi izmantoto zvejas intensitāti”. 5. 19. i panta pirmajā ievilkumā pēc vārdiem “19. a pants” ievieto šādu atsauci uz 1. punktu: “1. punkts”. (1) OV C 267, 3. 9. 1997. , 62. lpp. (2) Atzinums nosūtīts 1997. gada 16. decembrī (Oficiālajā Vēstnesī vēl nav publicēts). (3) OV C 355, 21. 11. 1997. (4) OV L 261, 20. 10. 1993. , 1. lpp. Regulā jaunākie grozījumi izdarīti ar Regulu (EK) Nr. 2205/97 (OV L 304, 7. 11. 1997. , 1. lpp. ). (5) OV L 113, 30. 4. 1997. , 1. lpp. Šī regula stājas spēkā septītajā dienā pēc tās publicēšanas Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. To piemēro no 1998. gada 1. jūlija. 2. pants 194 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 04/3. sēj. Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Briselē, 1997. gada 18. decembrī Padomes vārdā — priekšsēdētājs F. BODEN


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2567/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 18ης Δεκεμβρίου 1997 για την έκδοση πιστοποιητικών εξαγωγής του συστήματος Β στον τομέα των οπωροκηπευτικών

eurovoc_concepts:
citrus fruit
export licence
pip fruit


title: Legislative Entschließung mit der Stellungnahme des Europäischen Parlaments zu dem Vorschlag für eine Richtlinie des Europäischen Parlaments und des Rates zur Änderung der Richtlinie 93/6/EWG des Rates über die angemessene Eigenkapitalausstattung von Wertpapierfirmen und Kreditinstituten (KOM(97)0071 C4-0304/97 97/0124(COD))

eurovoc_concepts:
credit guarantee
credit institution
financial market
financial solvency
investment bank
investment company
investment transaction
management audit
share capital

formats: html print


title: REGLAMENTO (CE) N° 2561/97 DE LA COMISIÓN de 18 de diciembre de 1997 por el que se fija la restitución máxima a la exportación de trigo blando en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) n° 1339/97


title: 98/135/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1997 για την προσωρινή εφαρμογή μνημονίου της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου για το εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων

eurovoc_concepts:
Egypt
cooperation agreement (EU)
import policy
revision of an agreement
textile product

text: 13. 2. 98 EL Ε(cid:240)(cid:221)(cid:243)ηµη Ε(cid:230)ηµ(cid:229)ρ(cid:221)(cid:228)Æ (cid:244)ων Ευρω(cid:240)Æϊκω(cid:139) ν Κ(cid:239)Øν(cid:239)(cid:244)η(cid:139) (cid:244)ων L 41/1 II (Πρ(cid:192)Œ(cid:229)Øς γØÆ (cid:244)ην Ø(cid:243)łυ(cid:139) (cid:244)ων (cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:221)ων (cid:228)(cid:229)ν Æ(cid:240)ÆØ(cid:244)(cid:229)(cid:221)(cid:244)ÆØ (cid:228)ηµ(cid:239)(cid:243)(cid:221)(cid:229)υ(cid:243)η) ΣΥΜΒˆΥΛΙˆ ΑΠˆΦΑΣΗ ΤˆΥ ΣΥΜΒˆΥΛΙˆΥ (cid:244)ης 18ης ∆(cid:229)κ(cid:229)µ(cid:226)ρ(cid:221)(cid:239)υ 1997 γØÆ (cid:244)ην (cid:240)ρ(cid:239)(cid:243)ωρØνη(cid:139) (cid:229)(cid:230)Æρµ(cid:239)γη(cid:139) µνηµ(cid:239)ν(cid:221)(cid:239)υ (cid:244)ης (cid:243)υµ(cid:230)ων(cid:221)Æς µ(cid:229)(cid:244)ÆŒυ(cid:139) (cid:244)ης Ευρω(cid:240)Æϊκη(cid:139) ς Κ(cid:239)Øν(cid:222)(cid:244)η(cid:244)Æς κÆØ (cid:244)ης ΑρÆ(cid:226)Øκη(cid:139) ς ∆ηµ(cid:239)κρÆ(cid:244)(cid:221)Æς (cid:244)ης ΑØγυ(cid:139) (cid:240)(cid:244)(cid:239)υ γØÆ (cid:244)(cid:239) (cid:229)µ(cid:240)(cid:222)ρØ(cid:239) κλω(cid:243)(cid:244)(cid:239)υM(cid:230)Æν(cid:244)(cid:239)υργØκω(cid:139) ν (cid:240)ρ(cid:239)ϊ(cid:222)ν(cid:244)ων (98/135/ΕΚ) Τˆ ΣΥΜΒˆΥΛΙˆ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑÏΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, ˛ł(cid:239)ν(cid:244)Æς υ(cid:240)(cid:222)ψη: (cid:244)η (cid:243)υνθη(cid:139) κη γØÆ (cid:244)ην (cid:221)(cid:228)ρυ(cid:243)η (cid:244)ης Ευρω(cid:240)Æϊκη(cid:139) ς Κ(cid:239)Øν(cid:222)(cid:244)η(cid:244)Æς, κÆØ Ø(cid:228)(cid:221)ως (cid:244)(cid:239) (cid:192)ρθρ(cid:239) 113 (cid:243)(cid:229) (cid:243)υν(cid:228)υÆ(cid:243)µ(cid:222) µ(cid:229) (cid:244)(cid:239) (cid:192)ρθρ(cid:239) 228 (cid:240)Æρ(cid:192)γρÆ(cid:230)(cid:239)ς 2 (cid:240)ρω(cid:139) (cid:244)η (cid:240)ρ(cid:222)(cid:244)Æ(cid:243)η, (cid:244)ην (cid:240)ρ(cid:222)(cid:244)Æ(cid:243)η (cid:244)ης Ε(cid:240)Ø(cid:244)ρ(cid:239)(cid:240)η(cid:139) ς, Εκ(cid:244)Øµω(cid:139) ν(cid:244)Æς: (cid:222)(cid:244)Ø η Ε(cid:240)Ø(cid:244)ρ(cid:239)(cid:240)η(cid:139) (cid:228)ØÆ(cid:240)ρÆγµÆ(cid:244)(cid:229)υ(cid:139) (cid:244)ηκ(cid:229), (cid:229)Œ (cid:239)ν(cid:222)µÆ(cid:244)(cid:239)ς (cid:244)ης Ευρω- (cid:240)Æϊκη(cid:139) ς Κ(cid:239)Øν(cid:222)(cid:244)η(cid:244)Æς, µνηµ(cid:222)νØ(cid:239) (cid:243)υµ(cid:230)ων(cid:221)Æς µ(cid:229) (cid:244)ην ΑρÆ(cid:226)Øκη(cid:139) ∆ηµ(cid:239)κρÆ(cid:244)(cid:221)Æ (cid:244)ης ΑØγυ(cid:139) (cid:240)(cid:244)(cid:239)υ γØÆ (cid:244)(cid:239) (cid:229)µ(cid:240)(cid:222)ρØ(cid:239) κλω(cid:243)(cid:244)(cid:239)υM(cid:230)Æ- ν(cid:244)(cid:239)υργØκω(cid:139) ν (cid:240)ρ(cid:239)ϊ(cid:222)ν(cid:244)ωνﬂ (cid:222)(cid:244)Ø (cid:244)(cid:239) (cid:229)ν λ(cid:222)γω µνηµ(cid:222)νØ(cid:239) (cid:243)υµ(cid:230)ων(cid:221)Æς θÆ (cid:240)ρ(cid:219)(cid:240)(cid:229)Ø νÆ (cid:229)(cid:230)Æρ- µ(cid:239)(cid:243)(cid:244)(cid:229)(cid:221) (cid:240)ρ(cid:239)(cid:243)ωρØν(cid:192) Æ(cid:240)(cid:222) (cid:244)ην 1η ΙÆν(cid:239)υÆρ(cid:221)(cid:239)υ 1998, (cid:229)ν Æν(cid:239)µ(cid:239)- νη(cid:139) (cid:244)ης (cid:239)λ(cid:239)κλη(cid:139) ρω(cid:243)ης (cid:244)ων ÆνÆγκÆ(cid:221)ων (cid:228)ØÆ(cid:228)ØκÆ(cid:243)Øω(cid:139) ν (cid:243)υ(cid:139) νÆψη(cid:139) ς (cid:244)(cid:239)υ, υ(cid:240)(cid:222) (cid:244)ην (cid:229)(cid:240)Ø(cid:230)υ(cid:139) λÆŒη (cid:244)ης Æµ(cid:239)Ø(cid:226)Æ(cid:221)Æς (cid:240)ρ(cid:239)(cid:243)ωρØνη(cid:139) ς (cid:229)(cid:230)Æρ- µ(cid:239)γη(cid:139) ς (cid:244)(cid:239)υ κÆØ Æ(cid:240)(cid:222) (cid:244)ην ΑρÆ(cid:226)Øκη(cid:139) ∆ηµ(cid:239)κρÆ(cid:244)(cid:221)Æ (cid:244)ης ΑØγυ(cid:139) - (cid:240)(cid:244)(cid:239)υ, ΑΠˆΦΑΣΙ•ΕΙ: (cid:139)Αρθρ(cid:239) 1 Τ(cid:239) µνηµ(cid:222)νØ(cid:239) (cid:243)υµ(cid:230)ων(cid:221)Æς µ(cid:229)(cid:244)ÆŒυ(cid:139) (cid:244)ης Ευρω(cid:240)Æϊκη(cid:139) ς Κ(cid:239)Øν(cid:222)(cid:244)η- (cid:244)Æς κÆØ (cid:244)ης ΑρÆ(cid:226)Øκη(cid:139) ς ∆ηµ(cid:239)κρÆ(cid:244)(cid:221)Æς (cid:244)ης ΑØγυ(cid:139) (cid:240)(cid:244)(cid:239)υ γØÆ (cid:244)(cid:239) (cid:229)µ(cid:240)(cid:222)ρØ(cid:239) κλω(cid:243)(cid:244)(cid:239)υM(cid:230)Æν(cid:244)(cid:239)υργØκω(cid:139) ν (cid:240)ρ(cid:239)ϊ(cid:222)ν(cid:244)ων θÆ (cid:229)(cid:230)Æρµ(cid:222)œ(cid:229)- (cid:244)ÆØ (cid:240)ρ(cid:239)(cid:243)ωρØν(cid:192) Æ(cid:240)(cid:222) (cid:244)ην 1η ΙÆν(cid:239)υÆρ(cid:221)(cid:239)υ 1998. Εν ÆνÆµ(cid:239)νη(cid:139) (cid:244)ης (cid:229)(cid:240)(cid:221)(cid:243)ηµης (cid:243)υ(cid:139) νÆψη(cid:139) ς (cid:244)(cid:239)υ, υ(cid:240)(cid:222) (cid:244)ην (cid:229)(cid:240)Ø(cid:230)υ(cid:139) λÆŒη (cid:244)ης Æµ(cid:239)Ø- (cid:226)Æ(cid:221)Æς (cid:240)ρ(cid:239)(cid:243)ωρØνη(cid:139) ς (cid:229)(cid:230)Æρµ(cid:239)γη(cid:139) ς (cid:244)(cid:239)υ κÆØ Æ(cid:240)(cid:222) (cid:244)ην ΑρÆ(cid:226)Øκη(cid:139) ∆ηµ(cid:239)κρÆ(cid:244)(cid:221)Æ (cid:244)ης ΑØγυ(cid:139) (cid:240)(cid:244)(cid:239)υ. Τ(cid:239) κ(cid:229)(cid:221)µ(cid:229)ν(cid:239) (cid:244)(cid:239)υ µνηµ(cid:239)ν(cid:221)(cid:239)υ (cid:243)υµ(cid:230)ων(cid:221)Æς (cid:229)(cid:240)Ø(cid:243)υν(cid:192)(cid:240)(cid:244)(cid:229)(cid:244)ÆØ (cid:243)(cid:244)ην (cid:240)Æρ(cid:239)υ(cid:139) (cid:243)Æ Æ(cid:240)(cid:222)(cid:230)Æ(cid:243)η. (cid:139)Αρθρ(cid:239) 2 Η (cid:240)Æρ(cid:239)υ(cid:139) (cid:243)Æ Æ(cid:240)(cid:222)(cid:230)Æ(cid:243)η (cid:228)ηµ(cid:239)(cid:243)Ø(cid:229)υ(cid:139) (cid:229)(cid:244)ÆØ (cid:243)(cid:244)ην Ε(cid:240)(cid:221)(cid:243)ηµη Ε(cid:230)ηµ(cid:229)- ρ(cid:221)(cid:228)Æ (cid:244)ων Ευρω(cid:240)Æϊκω(cid:139) ν Κ(cid:239)Øν(cid:239)(cid:244)η(cid:139) (cid:244)ων. ΒρυŒ(cid:219)λλ(cid:229)ς, 18 ∆(cid:229)κ(cid:229)µ(cid:226)ρ(cid:221)(cid:239)υ 1997. ΓØÆ (cid:244)(cid:239) Συµ(cid:226)(cid:239)υ(cid:139) λØ(cid:239) ˆ Πρ(cid:222)(cid:229)(cid:228)ρ(cid:239)ς F. BODEN


title: Pieņemtais protokols

eurovoc_concepts:
United States
agreement (EU)
animal welfare
bilateral agreement
hides and furskins industry
hunting
hunting regulations
international standard
protection of animals

text: 48 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 11/29. sēj. 21998A0807(01) 7. 8. 1998. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS L 219/26 PIEŅEMTAIS PROTOKOLS 1. Apspriežot 8. punktā minēto nolīgumu par kopīgas sistēmas izveidi, kas vajadzīga, lai aprakstītu un novērtētu virzību uz humānāku slazdu un slazdošanas metožu izmantošanu, Eiropas Kopienas un Amerikas Savienoto Valstu pārstāvji apstiprina, ka ir vienojušies par turpmāko. 2. Eiropas Kopiena un Amerikas Savienotās Valstis uzskata, ka standarti, kas pievienoti šai vienošanās, paredz šādu kopīgu sistēmu un pamatu sadarbībai turpmākā standartu pilnveidošanā un īstenošanā, ko veic to attiecīgās kompetentās iestādes. 3. Amerikas Savienotās valstis, uzsverot, ka, apstiprinot šos standartus, tās negrasās mainīt pilnvaru sadalījumu Savienotajās Valstīs attiecībā uz slazdu un slazdošanas metožu izmantošanas kārtību, apstiprina pievienotos standartus attiecībā uz konkrētu sauszemes vai ūdens zīdītāju humānu slazdošanu un uzskata šos standartus par šādu kopīgu sistēmu, ko īsteno tās kompetentās iestādes. 4. Eiropas Kopiena un Amerikas Savienotās Valstis plāno veicināt un atbalstīt pētniecības, attīstības, uzraudzības un apmācību programmas, ko īsteno to attiecīgās iestādes, kuras veicina tādu slazdu izmantošanu un tādu slazdošanas metožu piemērošanu, kādas nodrošina humāno attieksmi pret šādiem zīdītājiem. Abas puses atzīst vajadzību pārvērtēt un atjaunināt standartus, kas pievienoti šai vienošanās, ja, pamatojoties uz šādām programmām, kļūst pieejama jauna tehniskā un zinātniskā informācija un dati. 5. Eiropas Kopiena un Amerikas Savienotās Valstis turpmāk plāno atbalstīt savas kompetentās iestādes, kas pārrauga virzību uz šai vienošanās pievienoto standartu ievērošanu un ziņo par to. 6. Eiropas Kopiena un Amerikas Savienotās Valstis atzīst, ka nekas šajā vienošanās neskar to tiesības un pienākumus saskaņā ar Marakešas Līgumu par Pasaules tirdzniecības organizācijas izveidošanu. 7. Eiropas Kopiena un Amerikas Savienotās Valstis paziņo par nodomu pēc jebkuras puses lūguma savstarpēji apspriesties par visiem jautājumiem, kas attiecas uz šo vienošanos vai pievienotajiem standartiem, lai rastu abpusēji pieņemamu risinājumu. 8. Ja pievienotajos standartos lietots termins “Nolīgums”, tas jāsaprot kā Nolīgums par humānas slazdošanas standartiem starp Kanādu, Eiropas Kopienu un Krievijas Federāciju. 11/29. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 49 Briselē šodien, 1997. gada astoņpadsmitajā decembrī, divos eksemplāros angļu valodā. Eiropas Kopienas vārdā — Amerikas Savienoto Valstu vārdā — 50 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 11/29. sēj. PIELIKUMS KONKRĒTU SAUSZEMES UN ŪDENS ZĪDĪTĀJU HUMĀNĀS SLAZDOŠANAS STANDARTI 1. STANDARTU MĒRĶI, PRINCIPI UN VISPĀRĪGI APSVĒRUMI I DAĻA: STANDARTI 1. 1. Mērķi Standartu mērķis ir nodrošināt slazdos noķerto dzīvnieku pietiekamu labturības līmeni un turpmāk uzlabot šo labturību. 1. 2. Principi 1. 2. 1. Novērtējot, vai slazdošanas metode ir humāna, jānovērtē slazdā noķertā dzīvnieka labturība. 1. 2. 2. Lai izlemtu, vai slazdošanas metode ir humāna, metodes noteikšanas kritērijam ir jāatbilst 2. un 3. punktā minētajam prasību minimumam. 1. 2. 3. Nosakot standartus, pieņem, ka slazdiem jābūt selektīviem, efektīviem un saskaņā ar katras Puses attiecīgajām prasībām attiecībā uz cilvēku drošību. 1. 3. Vispārīgi apsvērumi 1. 3. 1. Dzīvnieku labturību norāda, ņemot vērā to, kā tie spēj vai nespēj pielāgoties videi, un to, cik lielā mērā tie nespēj pielāgoties videi. Tā kā dažādi dzīvnieki izmanto dažādas metodes, lai pielāgotos videi, novērtējot to labturību, jāizmanto dažādi rādītāji. Slazdos noķerto dzīvnieku labturības rādītāji ietver fizioloģiskos, traumu un uzvedības rādītājus. Tā kā daži šie rādītāji nav pētīti attiecībā uz dažādām sugām, būs jāveic turpmāki zinātniski pētījumi, lai vajadzības gadījumā noteiktu robežvērtības saskaņā ar šiem standartiem. Kaut arī labturība var ievērojami atšķirties, terminu “humāns” lieto tikai attiecībā uz tām slazdošanas metodēm, kuras izmantojot, attiecīgo dzīvnieku labturība ir saglabāta pietiekamā līmenī, lai gan atzīst, ka dažās situācijās, kad izmanto nāvējošus slazdus, būs neilgs laikposms, kad labturības līmenis var būt zems. 1. 3. 2. Standartos noteiktās robežvērtības attiecībā uz slazdu sertificēšanu ietver: a) gūsta slazdiem - rādītāju līmeni, kuru pārsniedzot, noķertā dzīvnieka labturība uzskatāma par sliktu, un b) nāvējošiem slazdiem - laiku līdz bezsamaņai un nejutīgumam un šā stāvokļa saglabāšanu līdz dzīvnieka nāvei. 1. 3. 3. Neatkarīgi no tā, ka slazdošanas metodēm jāatbilst 2. 4. un 3. 4. punkta prasībām, jāņem vērā slazdu konstrukciju un uzstādīšanas turpmāka uzlabošana, jo īpaši: a) gūsta slazdos noķerto dzīvnieku labturības uzlabošana gūsta laikā; b) nāvējošos slazdos noķerto dzīvnieku ātras bezsamaņas un nejutīguma iestāšanās un c) blakusdzīvnieku notveršanas samazināšana. 2. PRASĪBAS ATTIECĪBĀ UZ SLAZDOŠANAS METODĒM, IZMANTOJOT GŪSTA SLAZDUS 2. 1. Definīcija “Slazdošanas metodes, izmantojot gūsta slazdus” ir slazdošana ar slazdiem, kas konstruēti un uzstādīti, lai notverto dzīvnieku nenogalinātu, bet ierobežotu tā kustības tiktāl, lai cilvēks varētu nonākt tiešā saskarē ar to. 11/29. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 51 2. 2. Parametri 2. 2. 1. Novērtējot, vai slazdošanas metode, izmantojot gūsta slazdus, atbilst šiem standartiem, jānovērtē slazdā notvertā dzīvnieka labturība. 2. 2. 2. Parametros jāietver uzvedības un traumu rādītāji, kas minēti 2. 3. 1. un 2. 3. 2. punktā. 2. 2. 3. Par katru parametru jānovērtē atbilžu apjoms. 2. 3. Rādītāji 2. 3. 1. Uzvedības rādītāji, kas atzīti par noķerto savvaļas dzīvnieku sliktas labturības rādītājiem, ir: a) pašsakošana, kā dēļ rodas nopietni ievainojumi (pašsakropļošanās); b) pārlieks nekustīgums un reakcijas trūkums. 2. 3. 2. Traumas, kas atzītas par noķerto savvaļas dzīvnieku sliktas labturības rādītājiem, ir šādas: a) lūzumi; b) plaukstas pamatam vai pēdas pamatam proksimāli locītavu izmežģījumi; c) cīpslas vai saites pārraušana; d) nopietns kaulplēves nobrāzums; e) ārēja vai iekšēja hemorāģija smagā formā; f) nopietna skeleta muskuļa deģenerācija; g) locekļu išēmija; h) pastāvīgā zoba lūzums, atsedzot pulpas dobumu; i) acu bojājumi, ieskaitot radzenes plīsumu; j) muguras smadzeņu trauma; k) nopietni iekšējo orgānu bojājumi; l) miokarda deģenerācija; m) amputācija; n) nāve. 2. 4. Robežvērtības Slazdošanas metode, izmantojot gūsta slazdus, atbilst standartiem, ja: a) tās mērķsugas īpatņu skaits, no kuras iegūti dati, ir vismaz 20 un b) vismaz 80 procenti no šiem dzīvniekiem neatbilst nevienam no rādītājiem, kas minēti 2. 3. 1. un 2. 3. 2. punktā. 3. PRASĪBAS ATTIECĪBĀ UZ SLAZDOŠANAS METODĒM, IZMANTOJOT NĀVĒJOŠUS SLAZDUS 3. 1. Definīcija “Slazdošanas metodes, izmantojot nāvējošus slazdus” ir slazdošana, izmantojot slazdus, kas konstruēti un uzstādīti, lai nogalinātu notverto mērķsugas dzīvnieku. 3. 2. Parametri 3. 2. 1. Jānosaka laiks, kad iestājas bezsamaņa un nejutīgums, ko izraisījusi nonāvēšanas metodes izmantošana, un jāpārbauda šī stāvokļa saglabāšanās līdz nāvei (t. i. , līdz brīdim, kad sirds neatgriezeniski pārstāj darboties). 3. 2. 2. Bezsamaņa un nejutīgums jāuzrauga, pārbaudot radzenes un plakstiņa refleksus vai izmantojot citu zinātniski pierādītu piemērotu aizstājošu parametru (1). (1) Ja vajadzīgi turpmāki testi, lai noteiktu, vai slazdošanas metode atbilst standartiem, var veikt papildu elektroencefalogrammu (EEG), vizuāli izraisītas reakcijas (VER) un skaņas izraisītas reakcijas (SER) mērījumus. 52 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 11/29. sēj. 3. 3. Rādītāji un laika ierobežojumi Laika ierobežojums attiecībā uz radzenes un plakstiņu refleksu zudumu Sugas 45 sekundes 120 sekundes Mustela erminea Martes americana Martes zibellina Martes martes 300 sekundes (1) visas pārējās sugas, kas minētas 4. 1. punktā (1) Ja to ļaus dati, Komiteja novērtēs laika ierobežojumu trīs gadu pārskatā, kas minēts 9. panta b) punktā, lai pieņemtu laika ierobežojuma prasības katrai sugai atsevišķi un tādējādi samazinātu 300 sekunžu laika ierobežojumu līdz 180 sekundēm un definētu pieņemamu īstenošanas termiņu. 3. 4. Robežvērtības Slazdošanas metode, izmantojot nāvējošus slazdus, atbilst standartiem, ja: a) tās mērķsugas īpatņu skaits, no kuras iegūti dati, ir vismaz 12 un b) vismaz 80 procenti no šiem dzīvniekiem noteiktajā laika ierobežojumā ir bezsamaņā un nejutīgi un paliek šajā stāvoklī līdz pat nāvei. II DAĻA: SUGU SARAKSTS UN ĪSTENOŠANAS GRAFIKS 4. TO SUGU SARAKSTS, KAS MINĒTAS NOLĪGUMA 3. PANTĀ, UN ĪSTENOŠANAS GRAFIKS 4. 1. Sugu saraksts Standarti attiecas uz šādām sugām: Parastais nosaukums: Koijots Vilks Bebrs (Ziemeļamerikas) Bebrs (Eiropas) Rūsganais lūsis Ūdrs (Ziemeļamerikas) Ūdrs (Eiropas) Lūsis (Ziemeļamerikas) Lūsis (Eiropas) Cauna Zivju cauna Sabulis Meža cauna Āpsis (Eiropas) Sermulis Jenotsuns Bizamžurka Jenots Āpsis (Ziemeļamerikas) Turpmāk pēc vajadzības ietvers papildu sugas. Sugas Canis latrans Canis lupus Castor canadensis Castor fiber Felis rufus Lutra canadensis Lutra lutra Lynx canadensis Lynx lynx Martes americana Martes pennanti Martes zibellina Martes martes Meles meles Mustela erminea Nyctereutes procyonoides Ondatra zibethicus Procyon lotor Taxidea taxus 11/29. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 53 4. 2. Īstenošanas grafiks (1) 4. 2. 1. Slazdošanas metodes testē kompetentas iestādes, lai noteiktu šo metožu atbilstību šiem standartiem: a) attiecībā uz slazdošanas metodēm, izmantojot gūsta slazdus - trīs līdz piecus gadus pēc nolīguma stāšanās spēkā, ņemot vērā testēšanas prioritātes un testēšanas iekārtu pieejamību, un b) attiecībā uz slazdošanas metodēm, izmantojot nāvējošus slazdus - piecus gadus pēc nolīguma stāšanās spēkā. 4. 2. 2. Trīs gadu laikā pēc 4. 2. 1. punktā minēto laika posmu beigām attiecīgās kompetentās iestādes pārtrauc to slazdu izmantošanu, kas neatbilst šiem standartiem. 4. 2. 3. Neatkarīgi no 4. 2. 2. punkta noteikumiem, ja kompetenta iestāde nosaka, ka slazdu testēšanas rezultāti neliecina par to atbilstību standartiem attiecībā uz konkrētām sugām vai īpašiem vides apstākļiem, tā var atļaut izmantot slazdus uz pagaidu laiku, kamēr turpinās pētījumi, lai noteiktu aizstāšanas slazdus. Šādos gadījumos Eiropas Kopiena un Savienotās Valstis viena otrai iepriekš paziņo par slazdiem, kas jāatļauj pagaidu lietošanai, un par pētniecības programmas statusu. Ja šis punkts attiecas uz slazdošanu Savienotajās Valstīs, Savienoto Valstu kompetentajām iestādēm šāda informācija jānosūta Savienoto Valstu valdībai, lai tā to nosūtītu Eiropas Kopienai. 4. 2. 4. Papildus 4. 2. 3. punktam un neatkarīgi no 4. 2. 2. punkta noteikumiem kompetentā iestāde var noteikt atkāpes atbilstoši standartu mērķiem, katru gadījumu izskatot atsevišķi, lai: a) ievērotu sabiedrības veselības aizsardzības vai drošības intereses; b) aizsargātu valsts īpašumu un privātīpašumu; c) nodrošinātu pētniecību, izglītību un vides aizsardzību, ieskaitot populācijas atjaunošanu, atkalieviešanu, audzināšanu, vai lai aizsargātu floru un faunu; d) izmantotu tradicionālos koka slazdus, kam ir būtiska nozīme vietējo kopienu kultūras mantojuma saglabāšanā. Īstenojot šo punktu, Eiropas Kopienai vai Savienotajām Valstīm iepriekš jāsniedz rakstisks paziņojums par šādām atkāpēm, norādot to iemeslus un nosacījumus. Attiecībā uz Savienotajām Valstīm, kompetentajām iestādēm šāds rakstisks paziņojums, norādot iemeslus un nosacījumus, jāsniedz Savienoto Valstu valdībai, lai valdība to varētu nosūtīt Eiropas Kopienai. 4. 2. 5. Pēc Eiropas Kopienas vai Amerikas Savienoto Valstu pieprasījuma saskaņā ar pieņemtā protokola 7. punktu jārīko apspriedes par 4. 2. 3. un 4. 2. 4. punktā minētajiem jautājumiem. III DAĻA: PAMATNOSTĀDNES 5. PAMATNOSTĀDNES ATTIECĪBĀ UZ SLAZDU TESTĒŠANU UN PĒTĪJUMIEM PAR SLAZDOŠANAS METOŽU PAŠREIZĒJO ATTĪSTĪBU Lai nodrošinātu precizitāti un ticamību un uzskatāmi parādītu, ka slazdošanas metodes atbilst standartos izklāstītajām prasībām, veicot pētījumus par šo slazdošanas metožu testēšanu, jāievēro labas izmēģinājumu prakses vispārīgie principi. Ja testēšanas procedūras ir izveidotas saskaņā ar ISO - Starptautiskās standartizācijas organizācijas - sistēmu un ja šādas procedūras ir būtiskas, lai novērtētu, vai slazdošanas metodes atbilst dažām vai visām standartu prasībām, pēc vajadzības izmanto ISO procedūras. 5. 1. Vispārīgas pamatnostādnes 5. 1. 1. Testus veic saskaņā ar visaptverošiem pētījumu protokoliem. 5. 1. 2. Jātestē slazda mehānisma darbība. (1) Konkrēto sauszemes vai ūdens zīdītāju slazdi un slazdošanas metodes Savienotajās Valstīs ir galvenokārt pavalstu iestāžu un cilšu iestāžu kompetencē. 54 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 11/29. sēj. 5. 1. 3. Slazdu testēšanu in situ jo īpaši veic, lai novērtētu selektivitāti. Šo testēšanu var arī izmantot, lai ievāktu datus par notveršanas efektivitāti un lietotāja drošību. 5. 1. 4. Gūsta slazdi jātestē nožogotā teritorijā, jo īpaši, lai novērtētu uzvedības parametrus un fizioloģiskos parametrus. Nāvējošie slazdi jātestē nožogotā teritorijā, jo īpaši, lai noteiktu bezsamaņu. 5. 1. 5. Veicot testēšanu in situ, slazdi jāpārbauda ik dienas. 5. 1. 6. Nāvējošo slazdu efektivitāti attiecībā uz mērķa dzīvnieka bezsamaņas izraisīšanu un tā nogalināšanu testē uz kustīgiem, pie samaņas esošiem dzīvniekiem, veicot mērījumus laboratorijās vai nožogotā teritorijā un in situ. Jānovērtē slazda spēja trāpīt mērķdzīvniekam dzīvībai svarīgos orgānos. 5. 1. 7. Testēšanas procedūru kārtību var mainīt, lai nodrošinātu visefektīvāko testējamo slazdu novērtēšanu. 5. 1. 8. Normālā lietošanas režīmā slazdi nepamatoti neapdraud to lietotāju. 5. 1. 9. Testējot slazdus, vajadzības gadījumā jāveic plašāki mērījumi. Testēšanu veicot in situ, jāiekļauj pētījumi par slazdošanas ietekmi gan uz mērķsugām, gan blakussugām. 5. 2. Pētījumu apstākļi 5. 2. 1. Slazds jāuzstāda un jālieto saskaņā ar ražotāju vai citu kompetentu personu norādījumiem. 5. 2. 2. Testējot nožogotā teritorijā, jāizmanto nožogota teritorija, kas mērķsugu dzīvniekiem nodrošina piemērotu vidi, kur tie varētu brīvi pārvietoties, paslēpties un normāli uzvesties. Jābūt iespējai uzstādīt slazdus un uzraudzīt notvertos dzīvniekus. Slazds jāuzstāda tā, lai varētu veikt visa slazdošanas procesa video un skaņas ierakstu. 5. 2. 3. Testējot in situ, jāizvēlas vietas, kas ir ļoti līdzīgas tām, kuras izmantos praksē. Tā kā testēšanas in situ būtisks priekšnoteikums ir slazda selektivitāte un slazda iespējamā kaitīgā ietekme uz blakussugām, iespējams, ka vietas testēšanai in situ jāizvēlas dažādās dzīvotnēs, kurās var sastapt dažādas blakussugas. Jānofotografē katrs slazds un tā uzstādījums, kā arī vispārējā vide. Pirms un pēc katra slazda trāpījuma jānofotografē slazda identifikācijas numurs. 5. 3. Pētījumu personāls 5. 3. 1. Personālam, kas veic testēšanu, jābūt pienācīgi kvalificētam un apmācītam. 5. 3. 2. Starp darbiniekiem, kas veic testēšanu, jābūt vismaz vienai personai, kam ir pieredze slazdu lietošanā un kas spēj notvert testēšanā izmantojamos dzīvniekus, un vismaz vienai personai, kam ir pieredze katras labturības novērtēšanas metodes izmantošanā attiecībā uz gūsta slazdiem un bezsamaņas novērtēšanas metožu izmantošanā attiecībā uz nāvējošiem slazdiem. Piemēram, uzvedības reakcija uz notveršanu un tramīgums jo īpaši jānovērtē apmācītai personai, kas pārzina šādu datu interpretāciju. 5. 4. Slazdu testēšanā izmantojamie dzīvnieki 5. 4. 1. Dzīvniekiem, ko testē nožogotā teritorijā, jābūt veseliem un tiem jāreprezentē dzīvnieki, ko varētu noķert savvaļā. Izmantotajiem dzīvniekiem nedrīkst būt iepriekšēja testēšanas pieredze attiecībā uz testējamo slazdu. 5. 4. 2. Pirms slazdu testēšanas dzīvnieki jātur piemērotos apstākļos un jānodrošina ar atbilstošu barību un ūdeni. Dzīvniekus nedrīkst turēt apstākļos, kas varētu nelabvēlīgi ietekmēt to labturības līmeni. 5. 4. 3. Pirms testēšanas uzsākšanas dzīvnieki jāaklimatizē nožogotajā testēšanas teritorijā. 11/29. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 55 5. 5. Novērojumi 5. 5. 1. Uzvedība 5. 5. 1. 1. Uzvedības novērojumi jāveic apmācītai personai, jo īpaši attiecībā uz zināšanām par sugas etoloģiju. 5. 5. 1. 2. Tramīgumu var novērtēt, sagūstot dzīvnieku viegli atpazīstamā situācijā un pēc tam atkal izliekot dzīvniekam slazdu attiecīgajā situācijā un novērtējot tā uzvedību. 5. 5. 1. 3. Jācenšas atšķirt reakcijas uz papildu stimuliem no reakcijām uz slazdu vai situāciju. 5. 5. 2. Fizioloģija 5. 5. 2. 1. Pirms testēšanas dažiem dzīvniekiem jāuzstāda telemetriskas reģistrēšanas ierīces (piemēram, lai reģistrētu sirdsdarbības ātrumu, elpošanas ātrumu). Šāda uzstādīšana jāveic pietiekami ilgi pirms slazdošanas, lai dzīvnieks varētu atgūties no traucējumiem, ko tam radījusi šādu reģistrēšanas ierīču uzstādīšana. 5. 5. 2. 2. Jāveic visi piesardzības pasākumi, kas vajadzīgi, lai ierobežotu neatbilstošus vai neobjektīvus novērojumus un parametrus, īpaši tos, kurus izraisa cilvēka iejaukšanās paraugu ņemšanā. 5. 5. 2. 3. Ja veic bioloģisku paraugu (piemēram, asiņu, urīna, siekalu) ņemšanu, tā jāveic laikā, kad veic slazdošanas procesu, un jānovērtē parametra laikatkarīgie apsvērumi. Jāievāc arī kontroldati par dzīvniekiem, kurus tur citur labos apstākļos un kuri paredzēti citām darbībām, pamatdati pirms slazdošanas un daži atsauces dati pēc ārkārtējām stimulācijām (piemēram, pēc provokatīvā testa ar adrenokortikotrofisko hormonu). 5. 5. 2. 4. Visi bioloģiskie paraugi jāņem un jāuzglabā saskaņā ar vislabākajām zināmajām metodēm, lai nodrošinātu to saglabāšanu līdz analīzes veikšanai. 5. 5. 2. 5. Izmantotajām analīzes metodēm jābūt apstiprinātām. 5. 5. 2. 6. Attiecībā uz nāvējošajiem slazdiem, ja veic neiroloģiskas izmeklēšanas, izmantojot refleksus (piemēram, sāpju vai acu refleksus) kopā ar EEG un/vai VER vai SER mērījumu, tās jāveic ekspertam, lai sniegtu būtisku informāciju par dzīvnieka samaņas stāvokli vai nogalināšanas metodes efektivitāti. 5. 5. 2. 7. Ja dzīvnieki testa protokolā aprakstītajā laikā nav bezsamaņā un nejutīgi, tie jānogalina humāni. 5. 5. 3. Traumas un patoloģija 5. 5. 3. 1. Katrs testējamais dzīvnieks rūpīgi jāpārbauda, lai novērtētu jebkādas traumas. Lai apstiprinātu iespējamos lūzumus, jāveic radiogrāfiskā izmeklēšana. 5. 5. 3. 2. Beigtajiem dzīvniekiem jāveic sīka patoloģiskā izmeklēšana. Pēcnāves apskate jāveic pieredzējušam veterinārārstam saskaņā ar pieņemto veterinārās izmeklēšanas praksi. 5. 5. 3. 3. Jāveic skarto orgānu un/vai apvidu makroskopiskā un, ja vajadzīgs, histoloģiskā izmeklēšana. 5. 6. Ziņojums 5. 6. 1. Pētījuma ziņojumā jāietver visa būtiskā informācija par eksperimenta apstākļiem, izmantotajiem materiāliem un metodēm, un par eksperimenta rezultātiem, jo īpaši: a) slazda konstrukcijas tehniskais apraksts, ieskaitot izgatavošanas materiālu; b) ražotāju lietošanas pamācība; c) testēšanas apstākļu apraksts; d) laika apstākļi, jo īpaši temperatūra un sniega segas biezums; e) testēšanas personāls; f) testēto dzīvnieku un slazdu skaits; g) notverto katras sugas mērķdzīvnieku un blakusdzīvnieku kopējais skaits un to relatīvā izplatība reģionā, ko izsaka kā retu, biežu un ļoti biežu; 56 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 11/29. sēj. h) selektivitāte; i) j) sīka informācija par pierādījumiem, ka slazds bijis aktivizēts un ievainojis kādu dzīvnieku, kurš nav noķerts; uzvedības novērojumi; k) visu mērīto fizioloģisko parametru vērtības un metodes; l) traumu un pēcnāves izmeklēšanu apraksts; m) laiks līdz samaņas un jutīguma zudumam un n) statistikas analīzes. 11/29. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 57 Pavadvēstule Briselē, 1997. gada 18. decembrī Godātais …! Kā Jūs zināt, Eiropas Kopienas un Amerikas Savienoto Valstu pārstāvji šodien parakstīja pieņemto protokolu par humāniem slazdošanas standartiem. Saistībā ar minēto pieņemto protokolu es priecājos Jūs informēt par turpmāk izklāstīto. Kā minēts pieņemtajā protokolā, sauszemes vai ūdens zīdītāju slazdi un slazdošanas metodes Savienotajās Valstīs galvenokārt ir pavalstu iestāžu un cilšu iestāžu kompetencē. Pēc mūsu sarunām par šiem jautājumiem Savienoto Valstu kompetento iestāžu pārstāvji ir informējuši, ka viņi ir pastiprinājuši pūliņus humānāku slazdu izraudzīšanā un ka piecdesmit pavalstis sadarbībā ar vairākām federālām aģentūrām jau ir uzņēmušās iniciatīvu, lai izstrādātu vislabāko vadības praksi (VVP) attiecībā uz slazdiem un slazdošanas metodēm. Vislabākā vadības prakse ietver praksi vai to prakšu apvienojumu, kas atzītas par visefektīvāko un praktiskāko (tehniski, ekonomiski un sociāli) veidu, kā mazināt vai novērst ar darbību saistītas problēmas. Savienoto Valstu kompetento iestāžu pārstāvji ir paziņojuši, ka VVP attiecībā uz slazdiem un slazdošanas metodēm pamatosies uz jaunāko tehnisko un zinātnisko informāciju un datiem. Savienoto Valstu kompetento iestāžu pārstāvji ir informējuši, ka vislabāko vadības praksi attiecībā uz slazdiem un slazdošanas metodēm izveidos, pamatojoties uz standartiem, kas pievienoti pieņemtajam protokolam. Es jo īpaši priecājos Jūs informēt par to, ka programma, ko uzsākušas ASV kompetentās iestādes, neietver tikai tās deviņpadsmit sugas, kas uzskaitītas standartos, kuri pievienoti pieņemtajam protokolam, bet to piemēro vēl desmit papildu kažokzvēru sugām, ko komerciālos nolūkos slazdo Savienotajās Valstīs. Šīs sugas ir ūdele, Eirāzijas lapsa, pelēkā lapsa, polārlapsa, Amerikas stepes lapsa, nutrija, oposums, skunkss, basarisks un āmrija. Šis ir svarīgs Savienoto Valstu kompetento iestāžu pasākums, kas paredzēts, lai uzlabotu dzīvnieku labturības līmeni, pasākums, kādu, cik mums zināms, nav veikusi neviena cita valsts un kas nav paredzēts nevienā starptautiskā nolīgumā. Turklāt Savienoto Valstu kompetento iestāžu pārstāvji ir norādījuši, ka saskaņā ar standartiem, kas pievienoti pieņemtajam protokolam, attiecībā uz Mustela ermina un Ondatra zibethicus visu spīļveida gūsta kājslazdu lietošanu pārtrauks četru gadu laikā no brīža, kad stāsies spēkā Nolīgums par humānas slazdošanas standartiem starp Kanādu, Eiropas Kopienu un Krievijas Federāciju. Šīs divas sugas aptver vairāk nekā 2,2 miljonus dzīvnieku, ko ik gadu notver Savienotajās valstīs, un tās parasti veido 50 % no visiem dzīvniekiem, kas uzskaitīti standartos un ko ik gadu notver šajā valstī. Attiecībā uz citu standartos aprakstīto sugu slazdošanu, iepriekš minētās iestādes ir informējušas, ka saskaņā ar pieņemtajam protokolam pievienotajiem standartiem parasto tērauda spīļveida gūsta kājslazdu izmantošanu pārtrauks sešu gadu laikā no brīža, kad stāsies spēkā Nolīgums par humānas slazdošanas standartiem starp Kanādu, Eiropas Kopienu un Krievijas Federāciju. Esmu pārliecināts, ka iepriekš minētais sniedz pietiekošu izskaidrojumu attiecībā uz situāciju Savienotajās Valstīs. Savienoto Valstu kompetentās iestādes sagaida un atzinīgi novērtē turpmāku sadarbību šajā jomā ar Eiropas Kopienu un citām ieinteresētajām pusēm. Ar cieņu, pagaidu lietvedis Donalds B. KURSCH 58 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 11/29. sēj. Pavadvēstule Briselē, 1997. gada 18. decembrī Godātais …! Kā Jūs zināt, mūsu delegācijas nesen pabeidza sarunas par pieņemto protokolu attiecībā uz humāniem slazdošanas standartiem. Es rakstu šo vēstuli, lai atgādinātu par mūsu vienošanos attiecībā uz pieņemtā protokola un tam pievienoto standartu nozīmi un piemērošanu. Pieņemtā protokola 6. punkts paredz, ka “Amerikas Savienotās Valstis un Eiropas Kopiena atzīst, ka nekas šajā vienošanās neskar to tiesības un pienākumus saskaņā ar Marakešas Līgumu par Pasaules tirdzniecības organizācijas izveidošanu. ” Veidojot šo tekstu, mēs nolēmām, ka nebija vajadzības minētā punkta beigās pievienot frāzi “nedz arī paredz atteikties no šādām tiesībām”, un ka neviena no valdībām nevienā domstarpību gadījumā vai tiesas procesā, kas varētu būt saistīts ar minēto punktu, neatsauksies uz šādu neiekļaušanu. Ja Jūs piekrītat iepriekš minētajam paziņojumam, es augsti novērtēšu Jūsu apstiprinājumu vēstules vai atbildes formā. Pateicos par Jūsu neizsīkstošo interesi šajā jautājumā. Ar cieņu, pagaidu lietvedis Donald B. KURSCH 11/29. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 59 Pavadvēstule Briselē, 1997. gada 18. decembrī Godātais …! Pateicos par Jūsu vēstuli, kurā Jūs atgādināt par mūsu vienošanos attiecībā uz pieņemtā protokola un tam pievienoto standartu nozīmi un piemērošanu. Atbildot uz to, mēs vēlētos apstiprināt, ka, veidojot pieņemtā protokola 6. punkta tekstu, mēs nolēmām, ka nebija vajadzības minētā punkta beigās pievienot frāzi “nedz arī paredz atteikties no šādām tiesībām”, un ka neviena no valdībām nevienā domstarpību gadījumā vai tiesas procesā, kas varētu būt saistīts ar minēto punktu, neatsauksies uz šādu neiekļaušanu. Ar cieņu – vēstnieks, Johannes FRIEDRICH BESEREL Eiropas Kopienu Komisijas Ārējo ekonomisko sakaru ģenerāldirektorāta ģenerāldirektors Jean-Jacques KASEL Luksemburgas pastāvīgais pārstāvis, Pastāvīgo pārstāvju komitejas priekšsēdētājs


title: WRITTEN QUESTION No. 4109/97 by Mirja RYYNÄNEN to the Commission. Support for organizations receiving operational grants

eurovoc_concepts:
Community budget
EU aid
distribution of aid

text: C 196/80 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 22. 6. 98 (98/C 196/110) SKRIFTLIG FR¯GA P-4109/97 fr(cid:229)n Mirja Ryyna¤nen (ELDR) till kommissionen (18 december 1997) A¤mne: Sto¤d till organisationer som mottar EU-bidrag fo¤r sin verksamhet Kommissionen ger verksamhetsbidrag till flera organisationer. Organisationernas problem a¤r att de inte f(cid:229)r information om hur stort deras bidrag a¤r fo¤rra¤n sent under mitten av (cid:229)ret ifr(cid:229)ga eller fo¤rst p(cid:229) ho¤sten. Detta go¤r att det blir omo¤jligt att planera verksamheten rationellt och skapar osa¤kerhet vad ga¤ller att inleda projekt som kra¤ver medel. Situationen skulle underla¤ttas om de organisationer som visat sig vara stabila samarbetsparter fick ut ha¤lften av det bidrag som anslagits fo¤reg(cid:229)ende (cid:229)r i bo¤rjan av (cid:229)ret och om eventuella fo¤ra¤ndringar i det totala bidraget beaktades i den summa som betalas ut vid (cid:229)rets slut. Vad a¤mnar kommissionen go¤ra fo¤r att bidragen till organisationernas verksamhet skall fungera ba¤ttre ur brukarnas synvinkel a¤n fo¤r na¤rvarande? Svar fr(cid:229)n Joa(cid:152)o de Deus Pinheiro p(cid:229) kommissionens va¤gnar (18 februari 1998) Driftsanslagen i gemenskapens budget fo¤rdelas inte p(cid:229) fo¤rhand mellan de m(cid:229)nga organisationerna. En organisation kan erh(cid:229)lla ekonomiskt sto¤d av kommissionen om den framla¤gger ett fo¤rslag till projekt som fo¤r det fo¤rsta utgo¤r en (cid:229)tga¤rd som faller inom ramen fo¤r budgetmyndighetens allma¤nna budget och som fo¤r det andra uppfyller de sa¤rskilda krav som faststa¤lls i gemenskapslagstiftningen ro¤rande genomfo¤randet av denna sa¤rskilda (cid:229)tga¤rd. Av detta fo¤ljer att kommissionen m(cid:229)ste go¤ra en sa¤rskild granskning av anso¤kan fr(cid:229)n den potentiella mottagaren. En proportionell tilldelning av driftsanslag som fr(cid:229)gesta¤llaren fo¤resl(cid:229)r go¤r det omo¤jligt fo¤r kommissionen att iaktta villkoren (i artikel 2) i budgetfo¤rordningen som syftar till att sa¤kersta¤lla en god anva¤ndning av allma¤nna medel i enlighet med principen om en sund ekonomisk fo¤rvaltning, sa¤rskilt vad ga¤ller sparsamhet och kostnadseffektivitet. Vad ga¤ller ett effektivare genomfo¤rande av driftsanslagen sker denna underso¤kning allt mer ja¤mt fo¤rdelat o¤ver (cid:229)ret i syfte att sa¤kersta¤lla ett ja¤mnare genomfo¤rande av budgeten och fo¤rkorta tiden mellan inla¤mnandet av anso¤kan och kommissionens svar. (98/C 196/111) SKRIFTLIG FR¯GA E-4114/97 fr(cid:229)n Yves Verwaerde (PPE) till kommissionen (16 januari 1998) A¤mne: Socialpolitiken inom ramen fo¤r fo¤rbindelserna mellan EU och AVS-staterna Skulle kommissionen vilja informera om den politik den har fo¤r avsikt att fo¤ra och de (cid:229)tga¤rder den har fo¤r avsikt att vidta fo¤r att sto¤dja socialpolitiken i syfte att beka¤mpa fattigdomen och o¤ka sysselsa¤ttningen i AVS-staterna? Svar fr(cid:229)n Joa(cid:152)o de Deus Pinheiro p(cid:229) kommissionens va¤gnar (17 februari 1998) Kommissionens arbete i kampen mot fattigdomen i la¤nderna i Afrika, Va¤stindien och Stillahavsomr(cid:229)det framg(cid:229)r av den nyligen utgivna rapporten om samarbetet mellan gemenskapen och AVS-la¤nderna 1996 som skickas direkt till fr(cid:229)gesta¤llaren och Europaparlamentets sekretariat. Rapporten inneh(cid:229)ller uppgifter om de olika typer av (cid:229)tga¤rder som har genomfo¤rts p(cid:229) det makroekonomiska planet, inom olika sektorer och p(cid:229) projektniv(cid:229). Kommissionen har fo¤r avsikt att fortsa¤tta det arbete som redan inletts, s(cid:229)va¤l p(cid:229) det politiska omr(cid:229)det som i den operativa verksamheten


title: Verordnung (EG) Nr. 88/98 des Rates vom 18. Dezember 1997 über bestimmte technische Maßnahmen zur Erhaltung der Fischereiressourcen in der Ostsee, den Belten und dem Øresund

eurovoc_concepts:
Baltic Sea
conservation of fish stocks
fishery resources
fishing area
fishing regulations
technical standard

text: 15. 1. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 9/1 I (Veröffentlichungsbedürftige Rechtsakte) VERORDNUNG (EG) Nr. 88/98 DES RATES vom 18. Dezember 1997 über bestimmte technische Maßnahmen zur Erhaltung der Fischereiressourcen in der Ostsee, den Belten und dem Øresund DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 43, auf Vorschlag der Kommission, nach Stellungnahme des Europäischen Parlaments (1), nach Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialaus- schusses (2), in Erwägung nachstehender Gründe: Juni 1986 bestimmte (1) Die Verordnung (EWG) Nr. 1866/86 des Rates vom 12. technische über Maßnahmen zur Erhaltung der Fischereiressourcen in ist der Ostsee, den Belten und dem Øresund (3) mehrfach in wesentlichen Punkten geändert worden. Aus Gründen der Übersichtlichkeit und Klarheit empfiehlt es sich, die genannte Verordnung zu kodifi- zieren. anhand (2) Gemäß den Artikeln 2 und 4 der Verordnung (EWG) Nr. 3760/92 des Rates vom 20. Dezember 1992 zur Einführung einer gemeinschaftlichen Regelung für die Fischerei und die Aquakultur (4) obliegt es dem Rat, verfügbaren wissenschaftlichen Gutachten die erforderlichen Erhaltungsmaßnahmen festzulegen, die eine rationelle, verantwortungsvolle und dauerhafte Bewirtschaftung der Fischereires- sourcen gewährleisten. Zu diesem Zweck kann der Rat technische Maßnahmen festlegen, die sich auf die Fanggeräte sowie deren Verwendung beziehen. der (3) Es ist erforderlich, die Grundsätze und bestimmte Verfahren für die Festlegung dieser technischen Maßnahmen auf Gemeinschaftsebene zu bestimmen, (1) ABl. C 304 vom 6. 10. 1997, S. 32. (2) ABl. C 296 vom 29. 9. 1997, S. 31. (3) ABl. L 162 vom 18. 6. 1986, S. 1. Verordnung zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1821/96 (ABl. L 241 vom 21. 9. 1996, S. 8). (4) ABl. L 389 vom 31. 12. 1992, S. 1. Verordnung geändert durch die Beitrittsakte von 1994. damit jeder Mitgliedstaat die Fischereitätigkeiten in den Meeresgewässern unter seiner Hoheit oder Gerichtsbarkeit regeln kann. (4) Der Beitritt der Gemeinschaft zur Konvention für die Fischerei und den Schutz der lebenden Ressourcen in der Ostsee und den Belten, in der Fassung des Proto- kolls der Konferenz der Vertreter der vertragschlie- nachstehend ßenden „Danziger Konvention“ dem ist mit Beschluß 83/414/EWG (5) genehmigt worden. der Konvention, genannt, Staaten (5) Die Danziger Konvention ist für die Gemeinschaft am 18. März 1984 in Kraft getreten, wobei die Gemein- schaft alle darin niedergelegten Rechte und Pflichten Dänemarks und der Bundesrepublik Deutschland übernommen hat. und (6) Die durch die Danziger Konvention eingesetzte Inter- nationale Kommission für die Fischerei in der Ostsee hat seit ihrer Bildung eine Reihe von Maßnahmen zur lebenden Bewirtschaftung Erhaltung Ressourcen in der Ostsee erlassen und hat den Vertragsparteien mit Schreiben vom 20. September 1985, 8. Dezember 1986, 21. Dezember 1987, 29. Oktober 1988, 20. September 1993, 20. September 1994 und vom 11. September 1995 eine Reihe von Empfehlungen übermittelt, die eine Änderung der technischen Maßnahmen vorsehen. der (7) Nach der Danziger Konvention ist die Gemeinschaft verpflichtet, diese Empfehlungen unter Vorbehalt etwaiger Einsprüche, die nach dem Verfahren des Artikels XI der Konvention erhoben werden können, in der Ostsee, den Belten und dem Øresund in Kraft zu setzen. (8) Das wirksamste Mittel zur Beschränkung des Fangs kleiner Fische ist das Fangverbot in Gewässern mit einer hohen Bestandsdichte — (5) ABl. L 237 vom 26. 8. 1983, S. 4. L 9/2 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 1. 98 HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Abgrenzung des geographischen Gebiets (1) Diese Verordnung betrifft den Fang und die Anlan- dung der Fischereiressourcen der Gewässer der Ostsee, der Belte und des Øresunds, die im Westen durch eine Linie von Kap Hasenøre bis Kap Gniben, von Korshage bis Spodsbjerg und von Kap Gilbjerg bis zum Kullen begrenzt werden. Diese Verordnung gilt nicht in den Gewässern landseits der Basislinien. (2) Diese Verordnung gilt für — die Gemeinschaftsfischer, die in dem in Absatz 1 beschriebenen geographischen Gebiet tätig sind; — alle Fischer, die in den Gewässern tätig sind, die in diesem Gebiet unter die Hoheitsgewalt oder Gerichts- barkeit der Mitgliedstaaten fallen. (3) Das geographische Gebiet unterteilt sich in 11 Teil- gebiete mit den Nummern 22 bis 32, die in Anhang I beschrieben sind. Artikel 2 Fangverbot für bestimmte Arten in bestimmten geographischen Gebieten während bestimmter Zeiten Es (1) ist verboten, die nachstehend aufgeführten Fischarten an Bord zu behalten, die in den folgenden Gebieten während der angegebenen Zeiten gefangen wurden: Art Geographisches Gebiet Schonzeit Flunder (Platichthys flesus) Teilgebiet 26 1. Februar-30. April Flunder Flunder Teilgebiete 28 und 29 südlich von 59H 30Y N 1. Februar-30. April Teilgebiet 32 1. Februar-30. Juni Weibliche Flunder Teilgebiet 22 mit Ausnahme des in Anhang II beschriebenen geographischen Gebiets 1. Februar-30. April Scholle (Pleuronectes platessa) Teilgebiet 26 1. Februar-30. April Scholle Weibliche Scholle Teilgebiete 27, 28 und 29 südlich von 59H 30Y N 1. Februar-30. April Teilgebiet 22 mit Ausnahme des in Anhang II beschriebenen geographischen Gebiets sowie Teilgebiete 24 und 25 1. Februar-30. April Steinbutt (Psetta maxima) Teilgebiete 22, 24, 25 und 26 1. Juni-31. Juli Glattbutt (Scophthalmus rhombus) Teilgebiete 22, 24, 25 und 26 1. Juni-31. Juli (2) Abweichend von Absatz 1 dürfen beim Dorschfang während der dort genannten Schonzeiten Beifänge von Flunder und Scholle bis zu 10 v. H. des Gewichts der an Bord befindlichen Dorschgesamtfänge an Bord behalten werden. Artikel 3 Mindestfischgröße (2) Die Größe der Fische wird von der Spitze des geschlossenen Mauls bis zum äußersten Ende der Schwanzflosse gemessen. (3) Fische, die nicht die vorgesehenen Mindestmaße haben, dürfen, auch wenn es sich um Beifänge handelt, nicht an Bord behalten oder umgeladen, angelandet, befördert, verarbeitet, haltbar gemacht, verkauft oder eingelagert, feilgehalten oder feilgeboten werden, sondern sind möglichst lebend unverzüglich nach ihrem Fang ins Meer zurückzuwerfen. (1) Als untermaßig gelten Fische, die kleiner sind als die in Anhang III für die betreffende Art und das betref- fende geographische Gebiet jeweils angegebene Mindest- größe. (4) Abweichend von Absatz 3 darf untermaßiger Dorsch bis zu einem Anteil von 5 v. H. des Gewichts der an Bord befindlichen Dorschfangmengen an Bord behalten werden. 15. 1. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 9/3 (5) Der Anteil von Beifängen an Dorsch darf bei der Fischerei auf Hering und Sprotte höchstens 10 v. H. des Gesamtfanggewichts betragen. Von diesem Beifang dürfen höchstens 5 v. H. untermaßige Dorsche an Bord behalten werden. als auch auf dem Abschnitt mit schrägen Kanten die Breite in Millimetern angegeben. Im letzteren Fall wird eine Millimetereinteilung vorgenommen und die Breite in regelmäßigen Abständen angegeben. Artikel 4 Festsetzung des Anteils der zulässigen Beifänge (1) Der Anteil von Beifängen gemäß Artikel 2 Absatz 2 wird als Gewichtsanteil der nach dem Sortieren an Bord befindlichen Gesamtmenge Dorsch oder der unter Deck oder bei der Anlandung vorhandenen Gesamtmenge Dorsch gemessen. (2) Der Anteil von Beifängen gemäß Artikel 3 Absatz 4 wird als Gewichtsanteil der nach dem Sortieren an Bord befindlichen Gesamtfischmenge oder der unter Deck oder bei der Anlandung vorhandenen Gesamtfischmenge gemessen. (3) Nähere Regeln zur Bestimmung des Beifanganteils können nach dem Verfahren des Artikels 13 erlassen werden. Artikel 5 Mindestmaschenöffnung (1) Es ist verboten, Schleppnetze, Snurrewaden oder ähnliche Netze zu verwenden oder zu schleppen, deren Maschenöffnung kleiner ist als in Anhang IV für das betreffende geographische Gebiet und die betreffende Art oder Artengruppe festgesetzt. Es ist verboten, für den Lachsfang Stellnetze oder (2) Treibnetze zu verwenden, deren Maschenöffnung kleiner ist als in Anhang IV für Lachs festgesetzt. (3) Es ist verboten, Kiemennetze zu verwenden, deren Maschenöffnung kleiner ist als in Anhang IV für das betreffende geographische Gebiet und die betreffende Art oder Artengruppe festgesetzt. Artikel 6 Bestimmung der Maschenöffnung Es aus (1) Bei der Überprüfung der Netze wird zur Bestim- mung der Maschenöffnungen ein flaches, 2 mm dickes formbeständigem, haltbarem Material Meßgerät verwendet. aus mehreren Abschnitten, deren Kanten abwechselnd parallel und schräg mit einer Verjüngung von 1 auf 8 cm verlaufen, oder es hat nur schräge Kanten mit der obengenannten Verjüngung. Auf der Oberseite des Meßgerätes ist sowohl auf dem Abschnitt mit parallelen Kanten, sofern gegeben, entweder besteht (2) Um die Maschenöffnung zu bestimmen, wird das Meßgerät mit dem schmalen Ende im rechten Winkel zur Netzebene so in die Masche eingeführt, daß bei einer diagonal gedehnten Masche die Länge der Längsachse gemessen werden kann. Das Gerät wird von Hand so weit in die Maschenöffnung eingeführt, bis es durch den Widerstand der Masche an den Schrägkanten aufgehalten wird. Die Öffnung der jeweils gemessenen Masche ist die an dem Punkt, an dem das Meßgerät aufgehalten wurde, abzulesende Weite. (3) Die Maschenöffnung eines Netzes ist die durch- schnittliche Öffnung von mindestens 20 in Richtung der Längsachse des Netzes aneinandergereihten Maschen, die beliebig gewählt werden können. Nicht gemessen werden Maschen in einer Entfernung von weniger als 10 Maschen und einem Umkreis von 50 cm von den Laschen, den Tauen oder der Steertleine. Dieser Abstand muß im rechten Winkel zu den Laschen, Tauen oder der Steert- leine gemessen werden, wobei das Netz in Richtung dieser Messung zu strecken ist. (4) Die Bestimmung der Maschenöffnung ist nassen Netz vorzunehmen. am (5) Die Öffnung einer einzelnen Masche gilt als zulässig, wenn der Abschnitt des Meßgerätes, dessen IV aufgeführten Mindest- Breite den in Anhang entsprechenden Arten, maschenöffnungen leicht durch die Gewässer und Netztypen entspricht, Masche geführt werden kann. die für Artikel 7 Anbringen von Vorrichtungen an Netzen Abweichend von Artikel 5 Absatz 1 darf an der (1) jeglicher Außenseite der unteren Hälfe des Steerts Schleppnetze, ähnlicher Netze Snurrewaden Segeltuch, Netzwerk oder anderes Material angebracht werden, dessen Aufgabe es ist, die Abnutzung zu verhin- dern ist ausschließlich an den vorderen oder seitlichen Kanten des Steerts zu befestigen. zu mindern. Derartiges Material oder oder (2) Abweichend von Artikel 5 Absatz 1 darf an der Außenseite des Steerts und des Tunnels ein Hievsteert angebracht werden. Ein Hievsteert ist ein zylindrisches Stück Netzwerk, das den Steert und den Tunnel völlig umgibt. Es kann aus demselben oder einem schwereren Material sein. Die as der Steert oder der Tunnel Maschenöffnung des Hievsteerts ist mindestens doppelt so groß wie die des Steerts und darf keinesfalls 80 mm unterschreiten. L 9/4 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 1. 98 Ein Hievsteert kann wie folgt befestigt werden: a) an seiner vorderen Kante und b) an seinem hinteren Ende sowie entweder c) ringförmig am Steert und Tunnel um eine Reihe von Maschen oder d) der Länge nach an einer einzigen Reihe von Maschen an den Steert gereiht. (3) Abweichend von Artikel 5 Absatz 1 dürfen Schleppnetze, Snurrewaden und ähnliche Netze eine Vorrichtung zur Einschränkung der Rückkehr der Fänge oder Flapper enthalten, deren Maschenöffnung kleiner ist als die des Steerts. Der Flapper kann im Inneren des Steerts oder vor dem Steert angebracht sein. Die Entfernung zwischen dem vorderen Befestigungs- punkt des Flappers und dem hinteren Ende des Steerts beträgt mindestens dreimal die Länge des Flappers. Artikel 8 Verwendung von Fanggerät in dessen Fanggerät, Verwendung (1) einem bestimmten geographischen Gebiet oder während eines bestimmten Zeitraums verboten ist, muß an Bord so verstaut werden, daß es in dem Schongebiet oder während der Schonzeit nicht einsatzbereit ist. Die Ersatzfanggeräte müssen gesondert verstaut werden, so daß sie nicht einsatzbereit sind. (2) Als nicht einsatzbereit gelten — Schleppnetze, Snurrewaden oder ähnliche Netze, wenn a) die Scheerbretter an der Außen- oder Innenseite des Schanzkleides oder an den Galgen verstaut sind und b) die Kurrleinen der Schleppnetze oder die Jager von den Scheerbrettern oder von den Gewichten abgetrennt sind; — Lachsfanggerät, wenn a) die Netze unter einer Persenning verstaut sind, b) die Leinen und Haken in geschlossenen Behältern aufbewahrt sind; — Ringwaden, wenn das Haupt- oder Grundkabel vom Zugnetz gelöst ist. (3) Es ist ganzjährig verboten, das von einer Linie durch die Schnittpunkte folgender Breiten- und Längen- grade begrenzte Gebiete mit Schleppnetzen, Snurrewaden und ähnlichen Netzen zu befischen: 54H 23Y N 54H 14Y N 54H 17Y N 54H 24Y N 54H 27Y N 54H 23Y N 14H 35Y O 14H 25Y O 14H 17Y O 14H 11Y O 14H 25Y O 14H 35Y O (4) Abweichend von Absatz 1 dürfen beim Dorschfang lediglich für den Fang dieser Art zulässige Fanggeräte an Bord mitgeführt werden oder aber Netze mit einer größeren Maschenöffnung als in Anhang IV vorgesehen. Befinden sich nicht für den Dorschfang zugelassene Fanggeräte an Bord, so darf kein Dorsch angelandet werden. Artikel 9 Begrenzung des Lachs- und Meerforellenfangs Beim Fang von Lachs (Salmo salar) und Meerfo- (1) rellen (Salmo trutta) ist es verboten, — vom 15. Juni bis 30. September in den Gewässern der Teilgebiete 22 bis 28, 29 südlich von 59H 30Y N und 32 Treib- oder Stellnetze zu verwenden; — vom 1. Juni bis 15. September in den Gewässern der Teilgebiete 29, 30 und 31 nördlich von 59H 30Y N Treib- oder Stellnetze zu verwenden; — vom 1. April bis 15. November in den Gewässern der Teilgebiete 22 bis 31 Treibangeln oder verankerte Angeln zu verwenden; — vom 1. Juli bis 15. September in den Gewässern des Teilgebiets 32 Treibangeln oder verankerte Angeln zu verwenden. Das Fangverbot während der Schonzeit gilt in dem Gebiet außerhalb der Vier-Meilen-Zone von den Basislinien aus, ausgenommen Teilgebiet 32 und das Gebiet östlich von 22H 30Y O (Leuchtturm Bengtskär) innerhalb der finni- schen Fischereizone, in dem Fischerei mit Treibangeln und verankerten Angeln vom 1. Juli bis 15. September verboten ist. Für den Fang von Lachs (Salmo salar) und Meerfo- (2) rellen (Salmo trutta) ist es verboten, — beim Fang mit Stellnetzen oder Treibnetzen gleich- zeitig mehr als 600 Netze pro Schiff zu verwenden, wobei die auf der Schwimmerleine gemessene Länge eines jeden Netzes 35 m nicht überschreiten darf. Zusätzlich zu den für den Fang zugelassenen Netzen dürfen sich in keinem Fall mehr als 100 Ersatznetze an Bord befinden; — beim Fang mit Treibangeln oder verankerten Angeln gleichzeitig mehr als 2 000 Haken pro Schiff zu verwenden. Die Spannweite der Haken (kürzester Abstand zwischen Hakenspitze und Schenkel) bei Treibangeln und veran- kerten Angeln muß mindestens 19 mm betragen. Zusätzlich zu der Zahl der für den Fang zugelassenen Haken dürfen sich in keinem Fall mehr als 200 Ersatz- haken an Bord befinden. 15. 1. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 9/5 Allgemeine Bestimmungen oder Bestandsumsiedlung von Fischen, Krebstieren und Weichtieren unternommen werden. Artikel 10 (1) Untersagt ist der gezielte Fang von Dorsch und Plattfischen (Pleuronectidae) mit dem Ziel, sie zu anderen Zwecken als dem menschlichen Verzehr anzulanden. Explosive, giftige oder betäubende Substanzen (2) dürfen zum Fischfang nicht benutzt werden. (3) Es ist verboten, verankertes oder treibendes Fang- gerät einzusetzen, ohne es mit Bojen oder anderen Markierungen kenntlich zu machen. (4) Das Aussetzen nicht einheimischer Arten in der Ostsee, den Belten und dem Øresund sowie der Fang nicht einheimischer Arten oder von Stör sind verboten, sofern sie nicht durch Regeln erlaubt werden, die nach dem Verfahren des Artikels 13 erlassen worden sind und die mit den sich aus der Konvention von Gdansk erge- benden Verpflichtungen in Einklang stehen. Nichteinhei- mische Arten sind Arten, die von Natur aus nicht in der Ostsee, den Belten und dem Øresund vorkommen. Artikel 11 ausschließlich Diese Verordnung gilt nicht für Fänge oder Anlandungen, die zum Zweck wissenschaftlicher Forschung unternommen werden; diese müssen mit Genehmigung und unter der Aufsicht des oder der betrof- fenen Mitgliedstaaten durchgeführt werden und sind der Kommission und den betroffenen Mitgliedstaaten, in deren Gewässer sie durchgeführt werden, im voraus zu melden. Fische, Krebstiere und Weichtiere, die zu dem in Unter- absatz 1 genannten Zweck gefangen werden, können verkauft, gelagert, feilgehalten oder zum Verkauf ange- boten werden, wenn sie — den Vorschriften in den Anhängen II und III sowie den aufgrund des Artikels 2 der Verordnung (EWG) Nr. erlassenen Vermarktungsnormen 3759/92 (1) entsprechen oder — unmitelbar zu anderen Zwecken als zum mensch- lichen Verzehr verkauft werden. Schiffe, welche nach Unterabsatz 1 tätig sind, müssen eine Genehmigung mit sich führen, die von dem Mitgliedstaat, dessen Flagge sie führen, ausgestellt worden ist. Artikel 12 Diese Verordnung gilt nicht für Fänge oder Anlandungen, die im Rahmen der künstlichen Bestandsaufstockung (1) Verordnung (EWG) Nr. 3759/92 des Rates vom 17. Dezember 1992 über die gemeinsame Marktorganisation für Fischereier- zeugnisse und Erzeugnisse der Aquakultur (ABl. L 388 vom 31. 12. 1992, S. 1). Verordnung zuletzt geändert durch die Ver- ordnung (EG) Nr. 3318/94 (ABl. L 350 vom 31. 12. 1994, S. 15). Fische, Krebstiere und Weichtiere, die zu den in Absatz 1 genannten Zwecken gefangen werden, dürfen nicht entgegen den übrigen Bestimmungen dieser Verordnung zum menschlichen Verzehr verkauft werden. Artikel 13 (1) Die Mitgliedstaaten können zur Erhaltung und Bewirtschaftung von Beständen Maßnahmen treffen, die a) rein örtliche Bestände betreffen, die nur für die Fischer des betreffenden Mitgliedstaats von Interesse sind, oder b) Bedingungen oder Einzelheiten betreffen, deren Ziel technische Fänge durch die Begrenzung Maßnahmen ist und die der i) die Bedingungen oder Einzelheiten der betreffenden Rechtsvorschriften Fischerei Gemeinschaft ergänzen oder die der ii) über die in diesen Rechtsvorschriften festgelegten Mindestanforderungen hinausgehen, sofern diese Maßnahmen ausschließlich für die Fischer des betreffenden Mitgliedstaats gelten, mit dem Gemein- schaftsrecht vereinbar sind und mit der gemeinsamen Fischereipolitik sowie den sich aus der Danziger Konven- tion ergebenden Verpflichtungen in Einklang stehen. (2) Die Kommission wird von jedem Vorhaben, durch das einzelstaatliche technische Maßnahmen eingeführt oder geändert werden, rechtzeitig unterrichtet, um hierzu ihre Bemerkungen vorzubringen. Stellt die Kommission binnen einem Monat nach dieser Mitteilung einen entsprechenden Antrag, so setzt der betreffende Mitgliedstaat das Inkrafttreten der geplanten Maßnahme bis nach Ablauf einer vom Zeitpunkt der Mitteilung an gerechneten Frist von drei Monaten aus, um es der Kommission zu ermöglichen, innerhalb dieser Frist die Übereinstimmung dieser Maßnahmen mit Absatz 1 zu überprüfen. Stellt die Kommission in einer Entscheidung, von der sie die anderen Mitgliedstaaten zu unterrichten hat, fest, daß eine geplante Maßnahme nicht mit Absatz 1 in Einklang steht, so kann der betreffende Mitgliedstaat diese Maßnahme nur in Kraft setzen, wenn er zuvor die erfor- derlichen Änderungen vornimmt. Der betreffende Mitgliedstaat teilt den anderen Mitglied- staaten und der Kommission unverzüglich mit, welche Maßnahmen er, gegebenenfalls mit den erforderlichen Änderungen, erlassen hat. (3) Die Mitgliedstaaten übermitteln der Kommission auf deren Anfrage sämtliche Angaben, die diese benötigt, um die Übereinstimmung der einzelstaatlichen techni- schen Maßnahmen mit Absatz 1 beurteilen zu können. L 9/6 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 1. 98 (4) Auf Veranlassung der Kommission oder auf Antrag eines Mitgliedstaats kann die Frage der Übereinstimmung einer in einem Mitgliedstaat angewandten nationalen technischen Maßnahme mit Absatz 1 dem Verwaltungs- ausschuß gemäß Artikel 17 der Verordnung (EWG) Nr. 3760/92 zur Prüfung vorgelegt und eine Entscheidung nach dem Verfahren des Artikels 18 der genannten Verordnung getroffen werden. Im Falle einer derartigen Entscheidung findet Absatz 2 Unterabsätze 3 und 4 entsprechend Anwendung. Stellt die Kommission fest, daß eine notifizierte (5) Maßnahme nicht mit Absatz 1 übereinstimmt, so entscheidet sie binnen einer Frist von längstens einem Jahr vom Zeitpunkt der Mitteilung der Maßnahme an gerechnet, die Maßnahme innerhalb einer von ihr festzusetzenden Frist aufzuheben oder zu ändern hat. Absatz 2 Unterabsatz 4 gilt entsprechend. betreffende Mitgliedstaat daß der „Aquakultur“ Unter von Fischen, Krebstieren und Weichtieren in Salz- oder Brackwasser zu verstehen. ist die Aufzucht Artikel 14 Die Durchführungsbestimmungen zu dieser Verordnung werden nach dem Verfahren des Artikels 18 der Verord- nung (EWG) Nr. 3760/92 erlassen. Artikel 15 Die Verordnung (EWG) Nr. 1866/86 wird aufgehoben. Bezugnahmen auf die genannte Verordnung gelten als Bezugnahme auf diese Verordnung und sind nach Maßgabe der Entsprechungstabelle im Anhang VI Teil A zu lesen. (6) Maßnahmen, die die Aquakultur oder den Fisch- fang ohne den Einsatz von Schiffen betreffen, werden der Kommission von dem betreffenden Mitgliedstaat nur zur Kenntnisnahme mitgeteilt. Artikel 16 Diese Verordnung tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung der Europäischen Gemeinschaften in Kraft. im Amtsblatt Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Geschehen zu Brüssel am 18. Dezember 1997. Im Namen des Rates Der Präsident F. BODEN 15. 1. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 9/7 ANHANG I EINTEILUNG DES GEOGRAPHISCHEN GEBIETS IM SINNE VON ARTIKEL 1 Teilgebiet 22 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die von Kap Hasenøre (56H 09Y N, 10H 44Y E) an der Ostküste Jütlands bis Gniben (56H 01Y N, 11H 18Y E) an der Westküste Seelands verläuft, von dort entlang der Westküste und der Südküste Seelands bis 12H 00Y E; von dort genau nach Süden bis zur Insel Falster, von dort entlang der Ostküste der Insel Falster bis Gedser Odde (54H 34Y N, 11H 58Y E), von dort genau nach Osten bis 12H 00Y E; von dort genau nach Süden bis zur Küste Deutschlands; von dort in südwestlicher Richtung entlang den Küsten Deutschlands und der Ostküste Jütlands bis zum Ausgangspunkt. Teilgebiet 23 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die von Kap Gilbjerg (56H 18Y N, 12H 18Y E) an der Nordküste Seelands bis zum Kullen (56H 18Y N, 12H 28Y E) an der Küste Schwedens verläuft; von dort in südlicher Richtung entlang der Küste Schwedens bis zum Leuchtfeuer Falsterbo (55H 23Y N, 12H 50Y E); von dort durch den südlichen Eingang des Øresunds bis zum Leuchtfeuer Stevns (55H 19Y N, 12H 28Y E) an der Küste Seelands; von dort in nördlicher Richtung entlang der Ostküste Seelands bis zum Ausgangspunkt. Teilgebiet 24 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die vom Leuchtfeuer Stevns (55H 19Y N, 12H 28Y E) an der Ostküste Seelands durch den südlichen Eingang des Øresunds bis zum Leuchtfeuer Falsterbo (55H 23Y N, 12H 50Y E) an der Küste Schwedens verläuft; von dort entlang der Südküste Schwedens bis zum Leuchtfeuer Sandhammaren (55H 24Y N, 14H 12Y E); von dort bis zum Leuchtfeuer Hammerodde (55H 18Y N, 14H 47Y E) an der Nordküste Bornholms; von dort entlang der West- und Südküste Bornholms bis 15H 00Y E; von dort genau nach Süden bis zur Küste Polens; von dort in westlicher Richtung entlang den Küsten Polens und Deutschlands bis 12H 00Y E; von dort genau nach Norden bis 54H 34Y N, 12H 00Y E; von dort genau nach Westen bis Gedser Odde (54H 34Y N, 11H 58Y E); von dort entlang der Ost- und Nordküste der Insel Falster bis 12H 00Y E; von dort genau nach Norden bis zur Südküste Seelands; von dort in westlicher und nördlicher Richtung entlang der Westküste Seelands bis zum Ausgangspunkt. Teilgebiet 25 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die an einem Punkt an der Ostküste Schwedens bei 56H 30Y N beginnt; von dort genau nach Osten bis zur Westküste der Insel Öland, von dort unter südlicher Umgehung der Insel Öland bis zu einem Punkt an der Ostküste bei 56H 30Y N; von dort genau nach Osten bis 18H 00Y E; von dort genau nach Süden bis zur Küste Polens; von dort in westlicher Richtung entlang der Küste Polens bis 15H 00Y E; von dort genau nach Norden bis zur Insel Bornholm, von dort entlang der Süd- und Westküste Bornholms bis zum Leuchtfeuer Hammerodde (55H 18Y N, 14H 47Y E); von dort bis zum Leuchtfeuer Sandhammaren (55H 24Y N, 14H 12Y E) an der Südküste Schwedens, von dort in nördlicher Richtung entlang der Ostküste Schwedens bis zum Ausgangspunkt. Teilgebiet 26 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die an einem Punkt bei 56H 30Y N, 18H 00Y E beginnt; von dort genau nach Osten bis zur Westküste der ehemaligen UdSSR verläuft, von dort in südlicher Richtung entlang der Küsten der ehemaligen UdSSR und Polens bis zu einem Punkt an der Küste Polens bei 18H 00Y E; von dort genau nach Norden bis zum Ausgangspunkt. Teilgebiet 27 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die an einem Punkt der östlichen Festlandsküste Schwedens bei 59H 41Y N, 19H 00Y E beginnt; von dort genau nach Süden bis zur Nordküste der Insel Gotland verläuft; von dort in südlicher Richtung entlang der Westküste Gotlands bis 57H 00Y N; von dort genau nach Westen bis 18H 00Y E; von dort genau nach Süden bis 56H 30Y N; von dort genau nach Westen bis zur Ostküste der Insel Öland; von dort unter südlicher Umgehung der Insel Öland bis zu einem Punkt an der Westküste Ölands bei 56H 30Y N; von dort genau nach Westen bis zur Küste Schwedens; von dort in nördlicher Richtung entlang der Ostküste Schwedens bis zum Ausgangspunkt. L 9/8 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 1. 98 Teilgebiet 28 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die an einem Punkt bei 58H 30Y N, 19H 00Y E beginnt; von dort genau nach Osten bis zur Westküste der Insel Saaremaa verläuft; von dort unter nördlicher Umgehung der Insel Saaremaa bis zu einem Punkt an der Ostküste der Insel Saaremaa bei 58H 30Y N; von dort genau nach Osten bis zur Küste der ehemaligen UdSSR; von dort in südlicher Richtung entlang der westlichen Küste der ehemaligen UdSSR bis zu einem Punkt bei 56H 30Y N; von dort genau nach Westen bis 18H 00Y E; von dort genau nach Norden bis 57H 00Y N; von dort genau nach Osten bis zur Westküste der Insel Gotland; von dort in nördlicher Richtung bis zu einem Punkt an der Nordküste Gotlands bei 19H 00Y E; von dort genau nach Norden bis zum Ausgangspunkt. Teilgebiet 29 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die an einem Punkt der östlichen Festlandsküste Schwedens bei 60H 30Y N beginnt; von dort genau nach Osten bis zur Festlandsküste Finnlands verläuft; von dort in südlicher Richtung entlang der West- und Südküste Finnlands bis zu einem Punkt an der südlichen Festlandsküste bei 23H 00Y E; von dort genau nach Süden bis 59H 00Y N; von dort genau nach Osten bis zur Festlandsküste der ehemaligen UdSSR; von dort in südlicher Richtung entlang der Westküste der ehema- ligen UdSSR bis zu einem Punkt bei 58H 30Y N; von dort genau nach Westen bis zur Ostküste der Insel Saaremaa; von dort nach nördlicher Umgehung der Insel Saaremaa bis zu einem Punkt an der Westküste der Insel Saaremaa bei 58H 30Y N; von dort genau nach Westen bis 19H 00Y E; von dort genau nach Norden bis zu einem Punkt an der östlichen Festlandsküste Schwedens bei 59H 41Y N; von dort in nördlicher Richtung entlang der Ostküste Schwedens bis zum Ausgangspunkt. Teilgebiet 30 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die an einem Punkt der Ostküste Schwedens bei 63H 30Y N beginnt; von dort genau nach Osten bis zur Festlandsküste Finnlands verläuft; von dort in südlicher Richtung entlang der Küste Finnlands bis zu einem Punkt 60H 30Y N; von dort genau nach Westen bis zur Festlandsküste Schwedens; von dort in nördlicher Richtung entlang der Ostküste Schwedens zum Ausgangspunkt. Teilgebiet 31 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die an einem Punkt der Ostküste Schwedens bei 63H 30Y N beginnt; von dort unter nördlicher Umgehung des Bottnischen Meerbusens bis zu einem Punkt an der westlichen Festlandsküste Finnlands bei 63H 30Y N verläuft; von dort genau nach Westen bis zum Ausgangspunkt. Teilgebiet 32 Die Meeresgewässer, die von einer Linie begrenzt werden, die an einem Punkt der Südküste Finnlands bei 23H 00Y E beginnt; von dort unter östlicher Umgehung des Finnischen Meerbusens bis zu einem Punkt an der Westküste der ehemaligen UdSSR bei 59H 00Y N verläuft; von dort genau nach Westen bis 23H 00Y E; von dort genau nach Norden bis zum Ausgangspunkt. 15. 1. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 9/9 ANHANG II BEGRENZUNG BESTIMMTER GEOGRAPHISCHER GEBIETE NACH ARTIKEL 2 Begrenzung der geographischen Gebiete im Øresund, im Großen Belt und im Kleinen Belt bezüglich der Fischerei auf weibliche Flunder und weibliche Scholle: — Leuchtfeuer Falsterbo — Leuchtfeuer Stevns — Jungshoved — Bøgenæssand — Leuchtfeuer Hestehoved — Maddes Klint — Skelby Kirche — Flinthorne Odde — Kappel Kirche — Gulstav — Ristingehale — Ærøhale — Skjoldnæs — Pøls Huk — Christian X-Brücke in Sønderborg ANHANG III MINDESTGRÖSSE NACH ARTIKEL 3 ABSATZ 1 Fischart Geographisches Gebiet Mindestgröße Dorsch (Gadus morhua) Sämtliche Teilgebiete südlich 59H 30Y N 35 cm Flunder (Platichthys flesus) Teilgebiete 22 bis 25 Teilgebiete 26 bis 28 Teilgebiete 29 und 32, jeweils südlich 59H 30Y N Scholle (Pleuronectes platessa) Teilgebiete 22 bis 25 Teilgebiete 26 bis 28 25 cm 21 cm 18 cm 25 cm 21 cm Teilgebiete 29 und 32, südlich 59H 30Y N 18 cm Steinbutt (Psetta maxima) Teilgebiete 22 bis 32 Glattbutt (Scophthalmus rhombus) Teilgebiete 22 bis 32 Aal (Anguilla anguilla) Teilgebiete 22 bis 32 Lachs (Salmo salar) Teilgebiete 22 bis 32 30 cm 30 cm 35 cm 60 cm L 9/10 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 1. 98 ANHANG IV MINDESTMASCHENÖFFNUNG NACH ARTIKEL 5 Fischart Geographisches Gebiet Netzart Dorsch (Gadus morhua) Teilgebiete 22 bis 32 Kiemennetze Teilgebiete 22 bis 32 Teilgebiete 22 bis 32 Plattfische (Pleuronectidae) Teilgebiete 22 bis 27 Teilgebiet 28 Teilgebiete 29 und 32 südlich 59H 30Y N Teilgebiete 22 bis 32 Hering (Clupea harengus) Teilgebiete 22 bis 27 Schleppnetze, und ähnliche Netze (1) Snurrewaden Schleppnetze, und ähnliche Netze Snurrewaden Schleppnetze, und ähnliche Netze Kiemennetze Snurrewaden sowie Schleppnetze, und ähnliche Netze Kiemennetze Snurrewaden sowie Kiemennetze Schleppnetze, und ähnliche Netze Snurrewaden Schleppnetze, und ähnliche Netze (1) Snurrewaden Schleppnetze, und ähnliche Netze Snurrewaden Teilgebiete 28 und 29 südlich 59H 30Y N Schleppnetze, und ähnliche Netze Snurrewaden Teilgebiete 30 bis 32 und nördlich 29 Teilgebiet 59H 30Y N Schleppnetze, und ähnliche Netze Snurrewaden Sprotte (Sprattus sprattus) Teilgebiete 22 bis 32 Schleppnetze, und ähnliche Netze Snurrewaden Mindestmaschen- öffnung Länge der größten Diagonale 105 mm 105 mm 120 mm (2) 120 mm (2) (3) 110 mm 100 mm 110 mm 105 mm (4) 32 mm 28 mm 16 mm 16 mm Lachs (Salmo salar) Teilgebiete 22 bis 32 Stellnetze und Treibnetze 157 mm (1) Netze mit Fluchtfenstern oder anderen Vorrichtungen in Übereinstimmung mit Anhang V, mit denen sichergestellt wird, daß 50 v. H. der gefangenen Fische mindestens 38 cm lang sind. (2) Diese Maschenöffnung gilt für alle Maschen der letzten acht Meter des Steerts, gemessen ab der Steertleine, wobei die Maschen entsprechend der Längsachse des Netzes gestreckt werden. (3) Mit Ausnahme der Teilgebiete 22 und 23, in denen für den gezielten Seezungenfang eine Mindestmaschenöffnung von 90 mm gilt. (4) Mit Ausnahme der Teilgebiete 22 bis 24, in denen normale Schleppnetze und Ringwaden mit einer Maschenöffnung von 90 mm zugelassen sind. 15. 1. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 9/11 ANHANG V BESONDERE SELEKTIERUNGSVORRICHTUNGEN Um eine selektive Fangwirkung von Schleppnetzen, Snurrewaden und ähnlichen Netzen, die mit einer speziellen Maschenöffnung gemäß Anhang IV versehen sind, zu garantieren, sind die beiden folgenden Fluchtfenstermodelle zulässig: Fluchtfenster (Modell 1) In den Steert von Schleppnetzen und Snurrewaden für den Dorschfang werden zwei Fluchtfenster mit voll- ständig geöffneten Rautenmaschen eingezogen, die mit Kunststoff beschichtet sind. Die Maschenöffnung beträgt mindestens 105 mm. Die Fluchtfenster werden mit einem Extrastück Netzwerk (zwischen den normalen Rautenmaschen und den Maschen des Fluchtfensters) befestigt. Die Maschengröße des Extrastücks Netzwerk ist gleich der Maschengröße des Fluchtfenster-Netztuches × der Quadratwurzel aus 2. An beiden Seiten des Steerts wird in einer Entfernung von 40—50 cm zwischen Steertende und Fenster ein Fluchtfenster eingezogen. Die Länge des Fensters entspricht 80 v. H. der Gesamtlänge des Steerts, das Fenster ist 50 cm hoch. Das Fluchtfenster ist so anzuschlagen, daß zwischen dem oberen und dem unteren Rand des Fensters eine Öffnung von 15—20 cm entsteht. Fluchtfenster (Modell 2) Beschreibung Fluchtfenster sind Rechtecke aus Netztuch im Steert. Es werden zwei Fluchtfenster in den Steert eingezogen. Größe Jedes Fenster hat über seine gesamte Länge eine Mindestbreite von 45 cm. Jedes Fenster hat eine entlang den Seiten gemessene Mindestlänge von 3,5 m (Diagramm 2 Abbildung 1). Netztuch Die Maschen der Fenster haben eine Mindestgröße von 105 mm. Es sind Quadratmaschen, d. h. alle vier Seiten des Fenster-Netztuches sind im Schenkelschnitt geschnitten (Diagramm 2 Abbildung 2). Das Netztuch ist so angeschlagen, daß die Maschenseiten parallel und senkrecht zur Längsachse des Steerts verlaufen. Die Fensterbreite beträgt acht offene Quadratmaschen (Abbildung 2). Die Länge beträgt zwischen 57 und 62 Quadratmaschen (Diagramm 2 Abbildung 2). Anbringung Der Steert wird durch Laschen entlang der Steuerbord- und der Backbordseite in eine obere und eine untere Netzhälfte unterteilt (Diagramm 2 Abbildung 1). Die beiden Fenster sind in der unteren Netzhälfte unmit- telbar im Anschluß an die Laschen eingezogen (Diagramm 2 Abbildung 1). Die Fenster enden in einem Abstand von mindestens 2 m und höchstens 2,5 m von der Steertleine. Das vordere Ende des Fensters wird acht Maschen weit am normalen Netztuch des Steerts befestigt (Diagramm 2 Abbildung 3). Eine Seite wird an der Lasche oder unmittelbar neben der Lasche befestigt und die andere Seite an dem normalen, im Knotenschnitt geschnittenen Netztuch der unteren Steerthälfte. Maschengröße im gesamten Steert Alle Teile des Steerts müssen einer Mindestmaschenöffnung von 105 mm entsprechen. L 9/12 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 1. 98 Diagramm 1 Fluchtfenster — Modell 1 40-50 cm L 5 0,8 L Gewöhnliche Rautenmaschen Extrastück Netzwerk Fluchtfenster (geöffnete Rautenmaschen) 15-20 cm 15-20 cm 50 cm 15. 1. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 9/13 Diagramm 2 Fluchtfenster — Modell 2 Abbildung 1: Anbringung der Quadratmaschenfenster im Steert Technische Beschreibung (Vorschlag) Teilstropp Tunnel Steert Lasche 0,3 m Fenster 3,54 m 1,8 m 0,3 m Quadratmaschenfenster sind 0,48 m hoch Steert im Querschnitt 46 offene Maschen Insgesamt 100 Maschen Umfang 4 Laschmaschen 8 Maschen für das Quadratmaschenfenster 30 offene Maschen 4 Laschmaschen 8 Maschen für das Quadratmaschenfenster L 9/14 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 1. 98 Abbildung 2: Netztuch für Quadratmaschenfenster Technische Beschreibung (Vorschlag) 48 cm V o r n e Quadratmaschenfenster 8 5 59 Quadratmaschen 60 mm Halbmaschen Ø 4 mm Doppelpolyäthylen 107 mm innere Maschenöffnung Alle vier Seiten verstärkt mit 8 mm Polypropylen-Tau O b e r e L a s c h e 3 5 4 c m D u r c h g e h e n d M a s c h e n s e i t e n D u r c h g e h e n d M a s c h e n s e i t e n H i n t e n d gehen urch D Maschenseiten 15. 1. 98 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 9/15 Abbildung 3: Einfügung des Fensters in den Steert Technische Beschreibung (Vorschlag) Lasche Vorderes Steertende Quadratmaschenfenster Durch- gehend Knoten Durch- gehend Knoten 354 cm gestreckte Länge Steert in 120 mm 100 Maschen in 60 mm Halbmaschen 491/2 Maschen lang (6 m) Ø 4 mm Doppelpolyäthylen 107 mm innere Maschenöffnung Untere Netzhälfte 21/2 Maschen – 30 cm Ringe für den Teilstropp 291/2 Maschen – 354 cm 21/2 Maschen – 30 cm 15 Maschen – 180 cm Öffnung für Quadratmaschenfenster 8 Maschen hoch und 291/2 Maschen lang Steertleine Mittellinie untere Netzhälfte L 9/16 ‹ ‹DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15. 1. 98 ANHANG VI TEIL A ENTSPRECHUNGSTABELLE Verordnung (EWG) Nr. 1866/86 Vorliegende Verordnung Artikel 1 Artikel 2 Absatz 1 Artikel 2 Absatz 1a Artikel 2 Absatz 2 Artikel 3 Artikel 4 Artikel 5 Artikel 6 Artikel 7 Artikel 8 Artikel 9 Artikel 10 Artikel 11 Artikel 12 Artikel 13 Artikel 14 — — Anhang I Anhang II Anhang III Anhang IV Buchstabe a) Anhang IV Buchstabe b) Anhang V — Artikel 1 Artikel 2 Absatz 1 — Artikel 2 Absatz 2 Artikel 3 Artikel 4 Artikel 5 Artikel 6 Artikel 7 Artikel 8 Artikel 9 Artikel 10 Artikel 11 Artikel 12 Artikel 13 Artikel 14 Artikel 15 Artikel 16 Anhang I Anhang II Anhang III — Anhang IV Anhang V Anhang VI VERORDNUNGEN, DIE DIE VERORDNUNG (EWG) Nr. 1866/86 ÄNDERN TEIL B Amtsblatt Nr. Seite Datum Verordnung (EWG) Nr. 2244/87 des Rates vom 23. Juli 1987 Verordnung (EWG) Nr. 2178/88 des Rates vom 18. Juli 1988 Verordnung (EWG) Nr. 887/89 des Rates vom 5. April 1989 Verordnung (EWG) Nr. 2156/91 des Rates vom 15. Juli 1991 Verordnung (EG) Nr. 2250/95 des Rates vom 18. September 1995 Verordnung (EG) Nr. 1821/96 des Rates vom 16. September 1996 L 207 L 191 L 94 L 201 L 230 L 241 15 7 4 1 1 8 29. 7. 1987 22. 7. 1988 7. 4. 1989 24. 7. 1991 27. 9. 1995 21. 9. 1996