title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3927/97 van de leden Giampaolo D'ANDREA , Pierluigi CASTAGNETTI , Antonio GRAZIANI , Gerardo BIANCO , Maria COLOMBO SVEVO aan dee Raad. Clandestiene immigratie

eurovoc_concepts:
EU programme
Iraq
Italy
action programme
aid to refugees
civil war
ethnic group
illegal migration
political asylum
refugee

formats: html pdf print

text: 16. 6. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 187/49 (98/C 187/78) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3755/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Raad (17 november 1997) Betreft: Politiek asiel voor de Koerden Koerden zijn geen bandieten en ook geen illegalen, en de vluchtelingen van Koerdische oorsprong althans die nu in Italie¤ aankomen, doen een internationaal politiek-asielprobleem rijzen. Men mag niet vergeten dat deze mensen, in een verborgen oorlog welke de beschaafde wereld helaas onberoerd laat, bestreden en opgejaagd worden, vaak het slachtoffer zijn van gewelddadige onderdrukking, en noch in de gebieden onder Iraakse heerschappij noch in die onder Iraanse, Syrische of Turkse heerschappij vrede kennen. Als de Koerden geen recht op een vluchtelingenstatus hebben dan heeft niemand er recht op. Geen enkele internationale organisatie blijkt bereid te zijn de eerste stap te zetten, zelfs niet op louter humanitair vlak. Bij het uitwissen van die schandvlek moet Europa vooraan staan. Het is tijd dat Europa zich bezint op de betekenis in een beschaafde samenleving van de begrippen politiek asiel, deugdelijke opvang en toegang tot het arbeidsproces in de landen van de Europese Unie. Is de Raad, gezien het feit dat Apulie¤ ingevolge de Schengen-akkoorden niet langer als een Italiaanse maar als een Europese grens beschouwd moet worden, bereid het tragische probleem van de Koerden met spoed op Europees niveau aan te pakken en tegelijk deze kwestie onverwijld aan de Veiligheidsraad van de VN voor te leggen? Onderstreept zij immers dat het negeren van het (cid:132)Koerdenvraagstuk(cid:148) zowel een massale stroom van vluchtelingen naar Europa teweeg kan brengen als de oorzaak kan zijn van een gevaarlijk onbeheersbaar militair conflict van catastrofale omvang. (98/C 187/79) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3927/97 van Giampaolo D(cid:146)Andrea (PPE), Pierluigi Castagnetti (PPE), Antonio Graziani (PPE), Gerardo Bianco (PPE) en Maria Colombo Svevo (PPE) aan de Raad (10 december 1997) Betreft: Clandestiene immigratie Momenteel stellen wij vast dat grote aantallen clandestiene migranten, meestal Koerden, proberen om via Italie¤ de EU binnen te dringen. Het is een ware exodus van vluchtelingen uit door burgeroorlogen verscheurde gebieden, waar de mensenrechten objectief niet meer gewaarborgd zijn. Welke initiatieven denkt de Europese Unie te nemen enerzijds om deze exodus tegen te gaan en anderzijds om ervoor te zorgen dat de rechten van deze etnische minderheden en dus ook hun recht op een menswaardig bestaan worden gewaarborgd? (98/C 187/80) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0109/98 van Guido Viceconte (UPE) aan de Raad (23 januari 1998) Betreft: Massale aankomst van vluchtelingen aan de zuidoostkust van de Europese Unie De afgelopen maanden is de Middellandse-Zeekust van de Unie overspoeld met duizenden vluchtelingen uit Albanie¤ en Turkije. De Italiaanse autoriteiten hebben de nodige voorzieningen beschikbaar gesteld voor de tijdelijke opvang en voor de behandeling van eventuele asielverzoeken, overeenkomstig de regelingen van Schengen. In de zeer recente bijeenkomst van de hoofden van de politiediensten te Rome is uiteengezet dat de zaken in de toekomst zeker zullen verergeren, gezien de uiteenlopende demografische en economische ontwikkelingen in de landen die gelegen zijn aan het zuidoostelijk deel van de Middellandse Zee. Het politieke gewicht, de supranationale dimense, de rol van de criminele groepen, en het vooruitzicht van een verergering van de situatie vergen ten eerste een spoedig en eensluidend optreden van de EU, om een passend en eensluidend antwoord te vinden voor wat het grondgebied van de EU betreft, en ten tweede dat een beleid wordt uitgestippeld om de politieke en sociaaleconomische oorzaken van het verschijnsel ter plaatse te verhelpen


title: Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την «Πρόταση Κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1442/88 για τη χορήγηση, για τις αμπελουργικές περιόδους 1988/89 μέχρι το 1997/98 πριμοδοτήσεων για οριστική εγκατάλειψη των αμπελουργικών εκτάσεων»

eurovoc_concepts:
Germany
Spain
aid per hectare
grubbing premium
viticulture

text: C 73/48 EL ¶(cid:240)Ø(cid:139)(cid:243)Ł(cid:237)Ł ¶(cid:230)Ł(cid:237)(cid:229)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:228)Æ (cid:244)(cid:246)(cid:238) ¶ø(cid:242)(cid:246)(cid:240)ÆØ(cid:140)º(cid:246)(cid:139) (cid:238) ”(cid:239)Ø(cid:238)(cid:239)(cid:244)Ł(cid:139) (cid:244)(cid:246)(cid:238) 9. 3. 98 ¡(cid:238)(cid:246)(cid:237)(cid:239)(cid:228)(cid:239)(cid:139)(cid:244)Ł(cid:243)Ł (cid:244)Ł(cid:247) ˆØº(cid:239)(cid:238)(cid:239)(cid:237)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ºÆØ ”(cid:239)Ø(cid:238)(cid:246)(cid:238)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:247) (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) ˙ƒ(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ(cid:243)Ł ”Æ(cid:238)(cid:239)(cid:238)Ø(cid:243)(cid:237)(cid:239)ø(cid:139) (¶”) (cid:244)(cid:239)ø “ø(cid:237)(cid:226)(cid:239)ø(cid:236)Ø(cid:139)(cid:239)ø (cid:231)ØÆ (cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Ł(cid:243)Ł (cid:244)(cid:239)ø ºÆ(cid:238)(cid:239)(cid:238)Ø(cid:243)(cid:237)(cid:239)ø(cid:139) (¶ˆ”) Æ(cid:242)Øı. 1442/88 (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł ł(cid:239)(cid:242)Ł(cid:139) (cid:231)Ł(cid:243)Ł, (cid:231)ØÆ (cid:244)Ø(cid:247) Æ(cid:237)(cid:240)(cid:229)(cid:236)(cid:239)ø(cid:242)(cid:231)Ø- º(cid:229)(cid:139)(cid:247) (cid:240)(cid:229)(cid:242)Ø(cid:239)(cid:139)(cid:228)(cid:239)ø(cid:247) 1988/89 (cid:237)(cid:229)(cid:139)ł(cid:242)Ø (cid:244)(cid:239) 1997/98 (cid:240)(cid:242)Ø(cid:237)(cid:239)(cid:228)(cid:239)(cid:244)Ł(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238) (cid:231)ØÆ (cid:239)(cid:242)Ø(cid:243)(cid:244)ØºŁ(cid:139) (cid:229)(cid:231)ºÆ(cid:244)Æ(cid:139) (cid:236)(cid:229)ØªŁ (cid:244)(cid:246)(cid:238) Æ(cid:237)(cid:240)(cid:229)(cid:236)(cid:239)ø(cid:242)(cid:231)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238)¨ (98/C 73/13) “(cid:244)Ø(cid:247) 30 “(cid:229)(cid:240)(cid:244)(cid:229)(cid:237)(cid:226)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:239)ø 1997, (cid:244)(cid:239) “ø(cid:237)(cid:226)(cid:239)ø(cid:139) (cid:236)Ø(cid:239) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:230)Æ(cid:139) (cid:243)Ø(cid:243)(cid:229) (cid:243)ø(cid:139) (cid:237)(cid:230)(cid:246)(cid:238)Æ (cid:237)(cid:229) (cid:244)Æ Æ(cid:139) (cid:242)ı(cid:242)Æ 43 ºÆØ 198 (cid:244)Ł(cid:247) “¶” (cid:238)Æ œŁ(cid:244)Ł(cid:139) (cid:243)(cid:229)Ø (cid:244)Ł (cid:231)(cid:238)(cid:246)(cid:139) (cid:237)Ł (cid:244)Ł(cid:247) ˆØº(cid:239)(cid:238)(cid:239)(cid:237)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ºÆØ ”(cid:239)Ø(cid:238)(cid:246)(cid:238)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:247) (cid:243)ł(cid:229)(cid:244)ØºÆ(cid:139) (cid:237)(cid:229) (cid:244)Ł(cid:238) Æ(cid:238)(cid:246)(cid:244)(cid:229)(cid:139)(cid:242)(cid:246) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ(cid:243)Ł. ˘(cid:239) (cid:244)(cid:237)Ł(cid:139) (cid:237)Æ (cid:231)(cid:229)(cid:246)(cid:242)(cid:231)Ø(cid:139)Æ(cid:247) ºÆØ Æ(cid:236)Ø(cid:229)Ø(cid:139)Æ(cid:247), (cid:243)(cid:244)(cid:239) (cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)(cid:239) (cid:229)Ø(cid:139)ł(cid:229) Æ(cid:238)Æ(cid:244)(cid:229)ı(cid:229)Ø(cid:139) Ł (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:229)(cid:244)(cid:239)Ø(cid:237)Æ(cid:243)Ø(cid:139)Æ (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:243)ł(cid:229)(cid:244)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:229)(cid:242)(cid:231)Æ(cid:243)Ø(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:244)Ł(cid:247) ˆ”¶ øØ(cid:239)ı(cid:229)(cid:139)(cid:244)Ł(cid:243)(cid:229) (cid:244)Ł (cid:231)(cid:238)(cid:246)(cid:237)(cid:239)(cid:228)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:243)Ł(cid:139) (cid:244)(cid:239)ø (cid:243)(cid:244)Ø(cid:247) 7 `(cid:239)(cid:229)(cid:237)(cid:226)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:239)ø 1997 (cid:237)(cid:229) (cid:226)Æ(cid:139) (cid:243)Ł (cid:229)Ø(cid:243)Ł(cid:231)Ł(cid:244)ØºŁ(cid:139) (cid:229)(cid:139)ºı(cid:229)(cid:243)Ł (cid:244)(cid:239)ø º. Kienle. ”Æ(cid:244)Æ(cid:139) (cid:244)Ł 350Ł(cid:139) (cid:243)ø(cid:139) (cid:238)(cid:239)(cid:228)(cid:239) (cid:239)(cid:236)(cid:239)(cid:237)(cid:229)(cid:139)(cid:236)(cid:229)ØÆ(cid:247) ((cid:243)ø(cid:238)(cid:229)(cid:228)(cid:242)Ø(cid:139)Æ(cid:243)Ł (cid:244)Ł(cid:247) 10Ł(cid:247) ¢(cid:229)º(cid:229)(cid:237)(cid:226)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:239)ø 1997), Ł ˆ”¶ øØ(cid:239)ı(cid:229)(cid:139)(cid:244)Ł(cid:243)(cid:229) (cid:237)(cid:229) 114 ªŁ(cid:139) (cid:230)(cid:239)ø(cid:247) ø(cid:240)(cid:229)(cid:139)(cid:242), 1 ºÆ(cid:244)Æ(cid:139) ºÆØ 3 Æ(cid:240)(cid:239)ł(cid:229)(cid:139)(cid:247) (cid:244)Ł(cid:238) Æº(cid:239)(cid:139) (cid:236)(cid:239)øıŁ (cid:231)(cid:238)(cid:246)(cid:237)(cid:239)(cid:228)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:243)Ł. 1. ¶Ø(cid:243)Æ(cid:231)(cid:246)(cid:231)Ł(cid:139) 2. ƒÆ(cid:242)Æ(cid:244)Ł(cid:242)Ł(cid:139) (cid:243)(cid:229)Ø(cid:247) (cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:240)(cid:239)ØŁ(cid:139) ıŁº(cid:229) (cid:239) ºÆ(cid:238)(cid:239)(cid:238)Ø(cid:243)(cid:237)(cid:239)(cid:139) (cid:247) ¶(cid:238)(cid:239)(cid:139) ª(cid:229)Ø (cid:244)(cid:239)ø ºÆı(cid:239)(cid:242)Ø(cid:243)(cid:237)(cid:239)ø(cid:139) (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:231)(cid:229)(cid:246)(cid:242)(cid:231)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:244)Ø(cid:237)(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) 1. 1. (cid:240)(cid:229)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:239)(cid:228)(cid:239) 1996/97 (¶ˆ”) Æ(cid:242)Øı. 1442/88 (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł ł(cid:239)(cid:242)Ł(cid:139) (cid:231)Ł(cid:243)Ł (cid:240)(cid:242)Ø(cid:237)(cid:239)(cid:228)(cid:239)(cid:244)Ł(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238) (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) (cid:239)(cid:242)Ø(cid:243)(cid:244)ØºŁ(cid:139) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:243)ø(cid:242)(cid:243)Ł Æ(cid:237)(cid:240)(cid:229)(cid:236)(cid:239)ø(cid:242)(cid:231)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:238) ºÆ(cid:236)(cid:236)Ø(cid:229)(cid:139)(cid:242)(cid:231)(cid:229)ØÆ (cid:237)(cid:229) (cid:244)Ł(cid:238) ºÆıØ(cid:229)(cid:139)(cid:242)(cid:246)(cid:243)Ł (cid:237)ØÆ(cid:247) Æ(cid:238)(cid:246)(cid:139) (cid:244)Æ(cid:244)Ł(cid:247) º(cid:239)Ø(cid:238)(cid:239)(cid:244)ØºŁ(cid:139) (cid:247) (cid:240)(cid:239)(cid:243)(cid:239)(cid:139) (cid:243)(cid:244)(cid:246)(cid:243)Ł(cid:247) 25 000 (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:242)Ø(cid:139)(cid:246)(cid:238) Æ(cid:238)Æ(cid:139) (cid:229)(cid:139)(cid:244)(cid:239)(cid:247) (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) (cid:229)º(cid:242)Ø(cid:139)œ(cid:246)(cid:243)Ł Æ(cid:237)(cid:240)(cid:229)(cid:236)(cid:239)ø(cid:242)(cid:231)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238). “(cid:244)Ł ¡(cid:229)(cid:242)(cid:237)Æ(cid:238)Ø(cid:139)Æ (cid:240)Æ(cid:242)Æł(cid:246)(cid:242)Ł(cid:139) ıŁº(cid:229) (cid:240)(cid:239)(cid:243)(cid:239)(cid:139) (cid:243)(cid:244)(cid:246)(cid:243)Ł 50 (cid:229)º(cid:244)Æ- (cid:242)Ø(cid:139)(cid:246)(cid:238) Æ(cid:238)Æ(cid:139) (cid:229)(cid:139)(cid:244)(cid:239)(cid:247). ‚ (cid:229)(cid:139)º(cid:244)Æ(cid:243)Ł Æø(cid:244)Ł(cid:139) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:228)(cid:229)Ø(cid:139)łıŁº(cid:229) (cid:239)(cid:139) (cid:244)Ø Ł(cid:139) (cid:244)Æ(cid:238) (cid:240)(cid:239)(cid:236)ø(cid:139) (cid:237)Øº(cid:242)Ł(cid:139) (cid:231)ØÆ (cid:238)Æ (cid:229)(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:229)(cid:139)ª(cid:229)Ø (cid:244)Ł(cid:238) ºÆ(cid:244)Æ(cid:238)(cid:239)(cid:237)Ł(cid:139) (cid:240)(cid:239)(cid:243)(cid:239)(cid:243)(cid:244)(cid:246)(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238) (cid:243)(cid:244)Ø(cid:247) (cid:239)Ø(cid:238)(cid:239)- (cid:240)Æ(cid:242)Æ(cid:231)(cid:246)(cid:231)Øº(cid:229)(cid:139)(cid:247) (cid:240)(cid:229)(cid:242)Ø(cid:239)ł(cid:229)(cid:139)(cid:247). ˘(cid:239) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:244)(cid:229)(cid:139)(cid:236)(cid:229)(cid:243)(cid:237)Æ Ł(cid:139) (cid:244)Æ(cid:238) (cid:238)Æ (cid:237)Ł(cid:238) (cid:231)Ø(cid:139)(cid:238)(cid:229)Ø ł(cid:242)Ł(cid:139) (cid:243)Ł (cid:244)(cid:239)ø (cid:237)(cid:229)(cid:139)(cid:244)(cid:242)(cid:239)ø Æø(cid:244)(cid:239)ø(cid:139) (cid:243)(cid:244)Ł ¡(cid:229)(cid:242)(cid:237)Æ(cid:238)Ø(cid:139)Æ. “(cid:244)Ł(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:244)(cid:229)Ø(cid:238)(cid:239)(cid:139) (cid:237)(cid:229)(cid:238)Ł (cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Ł(cid:243)Ł (cid:244)(cid:239)ø ºÆ(cid:238)(cid:239)(cid:238)Ø(cid:243)(cid:237)(cid:239)ø(cid:139) 1. 2. (¶ˆ”) Æ(cid:242)Øı. 1442/88 (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:226)(cid:236)(cid:229)(cid:139)(cid:240)(cid:229)(cid:244)ÆØ, (cid:229)(cid:240)Ø(cid:139)(cid:243)Ł(cid:247), Ł Æø(cid:139) ŒŁ(cid:243)Ł (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:239)(cid:243)(cid:239)(cid:243)(cid:244)(cid:246)(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:239)ø (cid:240)Æ(cid:242)Æł(cid:246)(cid:242)(cid:239)ø(cid:139) (cid:238)(cid:244)ÆØ (cid:243)(cid:244)Ł ¡(cid:229)(cid:242)(cid:237)Æ(cid:238)Ø(cid:139)Æ (cid:243)(cid:229) 950 (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:139) - (cid:242)ØÆ. ‚ (cid:240)(cid:239)(cid:243)(cid:239)(cid:139) (cid:243)(cid:244)(cid:246)(cid:243)Ł Æø(cid:244)Ł(cid:139) ıÆ Æ(cid:230)ÆØ(cid:242)(cid:229)ı(cid:229)Ø(cid:139) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ 13 000 (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:139) (cid:242)ØÆ (cid:240)(cid:239)ø (cid:229)Ø(cid:139)łÆ(cid:238) (cid:240)Æ(cid:242)Æł(cid:246)(cid:242)Łı(cid:229)Ø(cid:139) (cid:243)(cid:244)Ł(cid:238) „(cid:243)(cid:240)Æ(cid:238)Ø(cid:139)Æ. (cid:181)(cid:242)øŒ(cid:229)(cid:139)(cid:236)(cid:236)(cid:229)(cid:247), 10 ¢(cid:229)º(cid:229)(cid:237)(cid:226)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:239)ø 1997. 2. 1. ‚ ˆ”¶ (cid:229)(cid:240)Øº(cid:242)(cid:239)(cid:244)(cid:229)Ø(cid:139) (cid:244)Ł(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ(cid:243)Ł (cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Ł(cid:243)Ł(cid:247) (cid:244)(cid:239)ø ºÆ(cid:238)(cid:239)- (cid:238)Ø(cid:243)(cid:237)(cid:239)ø(cid:139) (¶ˆ”) Æ(cid:242)Øı. 1442/88 (cid:237)(cid:229) (cid:244)Ł(cid:238) Æø(cid:139) ŒŁ(cid:243)Ł (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:239)(cid:243)(cid:239)(cid:243)(cid:244)(cid:246)(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238) (cid:231)ØÆ (cid:244)Æ (cid:229)(cid:228)Æ(cid:139) (cid:230)Ł (cid:240)(cid:239)ø Æ(cid:240)(cid:239)(cid:243)ø(cid:139) (cid:242)(cid:239)(cid:238)(cid:244)ÆØ Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:238) ºÆ(cid:236)(cid:236)Ø(cid:229)(cid:139)(cid:242)(cid:231)(cid:229)ØÆ (cid:243)(cid:229) 950 (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:139) (cid:242)ØÆ (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł ¡(cid:229)(cid:242)(cid:237)Æ(cid:238)Ø(cid:139)Æ. ”Æ(cid:244)(cid:213) Æø(cid:244)(cid:239)(cid:139) (cid:238) (cid:244)(cid:239)(cid:238) (cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:240)(cid:239) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:243)(cid:230)(cid:229)(cid:139)- (cid:242)(cid:229)(cid:244)ÆØ Ł (cid:228)ø(cid:238)Æ(cid:244)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:244)Æ (cid:238)Æ (cid:229)(cid:230)Æ(cid:242)(cid:237)(cid:239)(cid:243)(cid:244)(cid:229)Ø(cid:139) (cid:243)(cid:246)(cid:243)(cid:244)Æ(cid:139) (cid:243)(cid:244)Ł ¡(cid:229)(cid:242)(cid:237)Æ(cid:238)Ø(cid:139)Æ (cid:244)(cid:239) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:231)(cid:242)Æ(cid:237)(cid:237)Æ (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) (cid:244)Æº(cid:244)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Ł(cid:243)Ł (cid:244)(cid:246)(cid:238) Æ(cid:237)(cid:240)(cid:229)(cid:236)(cid:239)ø(cid:242)(cid:231)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:139) - (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238). 2. 2. ‚ ˆ”¶ (cid:229)(cid:240)Ø(cid:243)Ł(cid:237)ÆØ(cid:139)(cid:238)(cid:229)Ø (cid:239)(cid:139) (cid:244)Ø Ł (cid:244)Æø(cid:244)(cid:239)(cid:139) ł(cid:242)(cid:239)(cid:238)Ł (cid:237)(cid:229)Ø(cid:139)(cid:246)(cid:243)Ł (cid:244)(cid:246)(cid:238) Ø(cid:243)(cid:240)Æ- (cid:238)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:240)(cid:239)(cid:243)(cid:239)(cid:243)(cid:244)(cid:246)(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238) ºÆ(cid:244)Æ(cid:139) 950 (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:139) (cid:242)ØÆ (cid:228)(cid:229)(cid:238) ıÆ (cid:229)(cid:139)ł(cid:229)Ø (cid:229)(cid:240)Ø(cid:240)(cid:244)(cid:246)(cid:139) (cid:243)(cid:229)Ø(cid:247) (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł ł(cid:246)(cid:139) (cid:242)Æ Æø(cid:244)Ł(cid:139) , (cid:228)(cid:229)(cid:228)(cid:239)(cid:237)(cid:229)(cid:139)(cid:238)(cid:239)ø (cid:239)(cid:139) (cid:244)Ø (cid:237)(cid:229)(cid:139)ł(cid:242)Ø (cid:243)(cid:244)Ø(cid:231)(cid:237)Ł(cid:139) (cid:247) (cid:228)(cid:229)(cid:238) (cid:229)Ø(cid:139)ł(cid:229) ÆŒØ(cid:239)- (cid:240)(cid:239)ØŁ(cid:139) (cid:243)(cid:229)Ø (cid:244)Ł (cid:228)ø(cid:238)Æ(cid:244)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:244)Æ Æø(cid:244)Ł(cid:139) (cid:240)Æ(cid:242)Æ(cid:139) (cid:237)(cid:239)(cid:139) (cid:238)(cid:239) (cid:243)(cid:229) (cid:240)(cid:229)(cid:242)Ø(cid:239)(cid:242)Ø(cid:243)(cid:237)(cid:229)(cid:139)(cid:238)(cid:239) (cid:226)Æı(cid:237)(cid:239)(cid:139). »(cid:240)(cid:239)(cid:242)(cid:229)Ø(cid:139) (cid:243)ø(cid:238)(cid:229)(cid:240)(cid:246)(cid:139) (cid:247) (cid:238)Æ ø(cid:240)(cid:239)(cid:244)(cid:229)ı(cid:229)Ø(cid:139) (cid:239)(cid:139) (cid:244)Ø Ł (cid:229)(cid:139)º(cid:244)Æ(cid:243)Ł 12 050 (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:242)Ø(cid:139)(cid:246)(cid:238) (cid:229)(cid:240)Æ(cid:242)º(cid:229)Ø(cid:139) (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) „(cid:243)(cid:240)Æ(cid:238)Ø(cid:139)Æ (cid:231)ØÆ (cid:238)Æ Æ(cid:238)(cid:244)Æ(cid:240)(cid:239)º(cid:242)Øı(cid:229)Ø(cid:139) (cid:240)(cid:236)Ł(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:247) (cid:243)(cid:244)Æ ÆØ(cid:244)Ł(cid:139) (cid:237)Æ(cid:244)Æ (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) (cid:229)º(cid:242)Ø(cid:139)œ(cid:246)(cid:243)Ł Æ(cid:237)(cid:240)(cid:229)(cid:236)(cid:239)ø(cid:242)(cid:231)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:229)º(cid:244)Æ(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238). 2. 3. ‚ ˆ”¶ (cid:229)(cid:240)Øº(cid:242)(cid:239)(cid:244)(cid:229)Ø(cid:139) (cid:244)(cid:239) (cid:231)(cid:229)(cid:231)(cid:239)(cid:238)(cid:239)(cid:139) (cid:247) (cid:239)(cid:139) (cid:244)Ø Ł (cid:229)(cid:240)Øº(cid:229)Ø(cid:139)(cid:237)(cid:229)(cid:238)Ł (cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)(cid:239)- (cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Ł(cid:243)Ł (cid:244)(cid:239)ø ºÆ(cid:238)(cid:239)(cid:238)Ø(cid:243)(cid:237)(cid:239)ø(cid:139) (¶ˆ”) Æ(cid:242)Øı. 1442/88 (cid:228)(cid:229)(cid:238) Æ(cid:240)ÆØ(cid:244)(cid:229)Ø(cid:139) (cid:244)Ł (cid:228)ØÆ(cid:139) ı(cid:229)(cid:243)Ł (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:243)ı(cid:229)(cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:244)(cid:239)(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)ø(cid:140)(cid:240)(cid:239)(cid:236)(cid:239)(cid:231)Ø(cid:243)(cid:237)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:247) ¶¶. ˆ ƒ(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:229)(cid:228)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:244)Ł(cid:247) ˆØº(cid:239)(cid:238)(cid:239)(cid:237)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ºÆØ ”(cid:239)Ø(cid:238)(cid:246)(cid:238)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:247) Tom JENKINS


title: Opinion of the Economic and Social Committee on the 'Proposal for a Council Regulation (EC) amending Regulation (EEC) No 1442/88 on the granting, for the 1988/1989 to 1997/1998 wine years, of permanent abandonment premiums in respect of wine-growing areas'

text: C 73/48 EN Official Journal of the European Communities 9. 3. 98 Opinion of the Economic and Social Committee on the ‘Proposal for a Council Regulation (EC) amending Regulation (EEC) No 1442/88 on the granting, for the 1988/1989 to 1997/1998 wine years, of permanent abandonment premiums in respect of wine-growing areas’ (98/C 73/13) On 30 September 1997 the Council, acting in pursuance of Articles 43 and 198 of the Treaty establishing the European Community, consulted the Economic and Social Committee on the above-mentioned proposal. The Section for Agriculture and Fisheries, which was instructed to prepare the Committee’s work on the matter, adopted its opinion on 7 November 1997. The rapporteur was Mr Kienle. At its 350th plenary session held on 10 and 11 December 1997 (meeting of 10 December) the Economic and Social Committee adopted the opinion set out below by 114 votes to one, with three abstentions. 1. Introduction 2. Observations Regulation (EEC) No 1442/88 on the granting of 1. 1. premiums for the permanent abandonment of wine- growing areas was amended under the 1996/97 farm price round in such a way as to introduce a maximum EU quota of 25 000 ha per year over a two-year period in respect of the wine-growing area eligible for a grubbing premium. The area allocated to Germany under this scheme (50 ha per year) proved to be too small to enable it to be distributed amongst the various wine-growing areas, with the result that no use whatso- ever was made of this scheme in Germany. 1. 2. The proposed amendment under consideration provides for an increase of 950 ha in the area allocated to Germany and a reduction by the same amount of the 13 000 ha originally allocated to Spain. 2. 1. The Committee welcomes the proposed amend- ment to Regulation (EEC) No 1442/88. This measure will make it possible for meaningful use to be made, in Germany too, of the programme for regulating wine-growing areas. The Committee points out that the simultaneous 2. 2. reduction of the area allocated to Spain by the same figure of 950 ha will have no effect in that country as it has so far used only a small part of its allocation. It is assumed that the 12 050 ha allocated to Spain will be sufficient fully to meet all applications for the grubbing of vines. 2. 3. The Committee welcomes the fact that the proposed amendment to Regulation (EEC) No 1442 will not require additional funds from the EU budget. Brussels, 10 December 1997. The President of the Economic and Social Committee Tom JENKINS


title: Dictamen del Comité Económico y Social sobre la «Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo por el que se modifica el Reglamento (CEE) nº 1408/71 relativo a la aplicación de los regímenes de seguridad social a los trabajadores por cuenta ajena, los trabajadores por cuenta propia y los miembros de sus familias que se desplazan dentro de la Comunidad y el Reglamento (CEE) nº 574/72 por el que se establecen las modalidades de aplicación del Reglamento (CEE) nº 1408/71»

eurovoc_concepts:
self-employed person
self-employment
social security
working conditions
working population

text: C 73/42 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 9. 3. 98 Dictamen del Comité Econo´ mico y Social sobre la «Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo por el que se modifica el Reglamento (CEE) no 1408/71 relativo a la aplicacio´ n de los regı´menes de seguridad social a los trabajadores por cuenta ajena, los trabajadores por cuenta propia y los miembros de sus familias que se desplazan dentro de la Comunidad y el Reglamento (CEE) no 574/72 por el que se establecen las modalidades de aplicacio´n del Reglamento (CEE) no 1408/71» (98/C 73/09) El 11 de septiembre de 1997, de conformidad con el artı´culo 198 del Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, el Consejo decidio´ consultar al Comité Econo´ mico y Social sobre la propuesta mencionada. La Seccio´n de Asuntos Sociales, Familia, Educacio´n y Cultura, encargada de preparar los trabajos en este asunto, aprobo´ su dictamen el 13 de noviembre de 1997 (Ponente u´nico: Sr. Angelo). En su 350o Pleno (sesio´ n del 10 de diciembre de 1997) el Comité Econo´ mico y Social ha aprobado por 104 votos a favor, 3 votos en contra y 4 abstenciones el presente Dictamen. 1. Introduccio´n Los Reglamentos (CEE) no 1408/71 y 574/72 se reunieron en un texto u´nico y oficial mediante el Reglamento (CE) no 118/97 y se modificaron y actualizaron por el Reglamento (CE) no 1290/97. La propuesta analizada tiene por objeto principal modifi- car estos dos Reglamentos teniendo en cuenta las modificaciones introducidas en el artı´culo 95 del Regla- mento (CEE) no 574/72 por el Reglamento (CE) no 3095/95. Asimismo, con esta propuesta se quiere actualizar estos Reglamentos comunitarios para tener en cuenta los cambios en las legislaciones nacionales, ası´como algunos acuerdos bilaterales celebrados entre Estados miembros. 2. Observaciones generales 2. 1. El Comité acoge de forma favorable estas modifi- caciones que permiten disponer de un marco reglamenta- rio continuamente puesto al dı´a en materia de aplicacio´ n de los regı´menes de seguridad social a las distintas categorı´as de asegurados afectadas. El Comité también se muestra a favor de las propuestas que, aunque no esta´n vinculadas directamente con la actualizacio´n, suponen una simplificacio´n y clarificacio´n de puntos que pueden dar lugar a dudas a la hora de su aplicacio´ n. (CEE) no 1408/71 y sus modificaciones posteriores, cuyas u´ltimas modificaciones y actualizaciones son objeto del presente examen. 2. 4. En efecto, parece necesario regular de forma integral la transferencia de todos los derechos de pensio´n, tanto los vinculados a la aplicacio´ n de los regı´menes obligatorios como los generados por la afiliacio´n a regı´menes complementarios. De hecho, el desarrollo de estos u´ltimos es cada vez ma´s amplio, especialmente entre los trabajadores ma´s cualificados, principales interesados en la movilidad. Por lo tanto, cabe esperar un verdadero avance en la supresio´n de los obsta´culos a la movilidad. 3. Ana´lisis de las modificaciones propuestas 3. 1. Introduccio´n de cara´cter general El artı´culo 95 del Reglamento (CEE) no 574/72 3. 1. 1. regula el reembolso de las prestaciones en especie del seguro de enfermedad y de maternidad en favor de los titulares de una pensio´n o de una renta y de los miembros de su familia que no residen en el Estado miembro en el que, en virtud de la legislacio´n nacional, reciben dicha pensio´n o renta, pero que tienen derecho a las prestacio- nes en especie correspondientes. 2. 2. Un marco de referencia claro y fiable en este a´mbito contribuye a eliminar los posibles obsta´culos y, en cualquier caso, las dificultades a los deseos de movilidad de los propios asegurados dentro de la Unio´n. De esta forma se pone en pra´ctica uno de los principios fundamentales de la Unio´ n: la libre circulacio´ n de las personas. 3. 1. 2. El sistema de reembolso es a tanto alzado. Hasta la entrada en vigor del citado Reglamento (CE) no 3095/95, el importe a tanto alzado se calculaba de acuerdo con el coste medio por familia. El artı´culo 2 de dicho Reglamento permitio´ calcular un coste medio por persona, lo que ha aproximado la cantidad a tanto alzado al coste real de las prestaciones. A este respecto, el Comité se congratula, sin 2. 3. querer abordar por el momento este tema, por la presentacio´n de la propuesta de la Comisio´n destinada a regular por primera vez la cuestio´n de la transferencia de los derechos complementarios de pensio´n, indepen- dientemente de la de los derechos correspondientes a sistemas obligatorios, ya cubierta por el Reglamento Junto con las modificaciones que se derivan directamente del nuevo sistema de determinacio´n del reembolso global, que se convierte en la pra´ctica en un reembolso global por persona, la propuesta también tiene por objeto regular, en este a´mbito, algunas situaciones ambiguas en las relaciones entre las instituciones de los Estados miembros. 9. 3. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 73/43 3. 1. 3. Debe tenerse presente que cuando no se ha previsto cantidad global, el reembolso de las prestaciones en especie (hospitalizacio´ n, etc. ) se efectu´ a de acuerdo con el coste efectivo y sobre la base de la legislacio´n del Estado de residencia del titular de pensio´n o renta. Debe sen˜ alarse que, a diferencia del caso anterior (artı´culo 29), este procedimiento se aplica también cuando el Estado de estancia del miembro de la familia es el Estado deudor de la pensio´n o renta del titular. En cambio, las relaciones entre las instituciones del Estado de residencia y las del Estado deudor de la pensio´n o renta se rigen a su vez por el sistema de reembolso global. Hay siempre una diferencia ma´s o menos importante entre el coste efectivo y el reembolso a tanto alzado, que se explica por el hecho de que el coste de las prestaciones en especie varı´a de un Estado miembro a otro. De ahı´ la voluntad de limitar al ma´ximo las situaciones de desequilibrio. 3. 2. Artı´culo 1 del Reglamento analizado: modifica- cio´n del Reglamento (CEE) no 1408/71 Se propone modificar los artı´culos 29 y 31 del Regla- mento (CEE) no 1408/71, que regulan los casos en que las prestaciones en especie se conceden a miembros de la familia del titular de una pensio´n o renta en caso de residencia (artı´culo 29) o estancia (artı´culo 31), respectivamente, en un Estado miembro distinto del del pensionista. 3. 2. 1. M o d i f i c a c i o´ n d e l p u n t o a ) d e l a p a r t a d o 1 d e l a r t ı´ c u l o 2 9 Se establece un nuevo principio por el cual si el miembro de la familia reside en el Estado miembro deudor de la pensio´n o renta (Estado competente), dicho Estado sirve y paga las prestaciones en especie, aunque el titular resida en otro Estado. Esta situacio´n no se da hoy dı´a puesto que, segu´n la normativa en vigor, el Estado de residencia del titular de pensio´n o renta esta´ obligado a pagar las prestaciones a los miembros de la familia que residen en el Estado deudor de la pensio´n. 3. 2. 2. M o d i f i c a c i o´ n d e l p u n t o a ) d e l a r t ı´ c u l o 3 1 d e l 3. 2. 3. M o d i f i c a c i o´ n l a p a r t e I I d e l A n e x o I I , A n e x o I , e l A n e x o I I b i s , e l A n e x o I V y e l A n e x o V I p a r t e I d e l a Las modificaciones propuestas son simples actualizacio- nes de los Anexos a raı´z de las nuevas normativas adoptadas en los distintos paı´ses. Se trata esencialmente de simples modificaciones formales que no requieren observaciones especiales. 3. 3. Artı´culo 2 del Reglamento analizado: modificacio- nes del Reglamento (CEE) no 574/72 Una vez modificado el Reglamento (CEE) no 1408/71, la Comisio´n propone en dicho artı´culo modificar algunos artı´culos de su Reglamento de aplicacio´n, asimismo como consecuencia de las modificaciones introducidas por el Reglamento (CE) no 3095/95 en el artı´culo 95 del Reglamento (CEE) no 574/72. 3. 3. 1. M o d i f i c a c i o´ n d e l o s a p a r t a d o s 1 , 2 y 5 d e l a r t ı´ c u l o 2 9 Se propone precisar que los tra´mites establecidos en dichos apartados se refieren a los miembros de la familia del titular de una pensio´n o renta que residan en el mismo Estado miembro que éste. 3. 3. 2. M o d i f i c a c i o´ n d e l o s a p a r t a d o s 1 , t ı´ t u l o d e l a r t ı´ c u l o 3 0 3 y 5 y d e l Estas modificaciones resultan directamente de las apor- tadas al artı´culo 29 del Reglamento (CEE) no 1408/71 en relacio´ n con las nuevas condiciones aplicables a los miembros de la familia del titular de pensio´n o renta que residen en el Estado deudor de la pensio´n. Tanto el tı´tulo como las disposiciones previstas deben modificarse en consecuencia. Por u´ltimo, es necesario incluir un nuevo apartado en el que se recoge una disposicio´n anterior adaptada a la nueva situacio´n. La modificacio´ n del artı´culo 95 del Reglamento (CEE) no 574/72 supone también para los miembros de la familia el reembolso global en favor del Estado donde tienen su residencia, por supuesto en caso de que sea distinto del de residencia del titular de pensio´n o renta. En caso de estancia de éstos en otro Estado, correspondera´ al Estado en que residen, y ya no al de residencia del pensionista, proceder al reembolso del importe efectivo de las prestaciones en especie. 3. 3. 3. M o d i f i c a c i o´ n d e l a p a r t a d o 3 d e l a r t ı´ c u l o 3 1 En caso de estancia de los miembros de la familia en otro Estado miembro, los tra´mites que anteriormente debı´an realizarse ante la institucio´ n del lugar de residen- cia del titular de pensio´n o renta se llevara´n a cabo en lo sucesivo ante la institucio´ n del lugar de residencia de los miembros de la familia. C 73/44 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 9. 3. 98 3. 3. 4. M o d i f i c a c i o´ n d e l o s a p a r t a d o s 1 3. 3. 7. M o d i f i c a c i o´ n d e l A n e x o 9 y 2 d e l a r t ı´ c u l o 9 3 A raı´z de las modificaciones introducidas, debe supri- mirse en los apartados 1 y 2 de este artı´culo la referencia al apartado 1 del artı´culo 29 del Reglamento (CEE) no 1408/71. 3. 3. 5. M o d i f i c a c i o´ n d e d e l o s a p a r t a d o s 1 y 3 d e l a r t ı´ c u l o 9 5 l e t r a b ) l a El artı´culo 95, cuyas modificaciones motivaron el con- junto de modificaciones examinadas, también debe cambiarse. En efecto, se trata de hacer referencia en los apartados 1 y 3 al apartado 1 del artı´culo 29, para incluir entre las prestaciones cuyo importe se reembolsa a tanto alzado las correspondientes a los miembros de la familia que residen en un Estado distinto del del titular. 3. 3. 6. M o d i f i c a c i o´ n d e l o s A n e x o s 1 , 2 , 3 y 4 Se trata de una serie de modificaciones de nuevo formales, que se limitan de forma casi exclusiva a un cambio de denominacio´n de las instituciones menciona- das. No requieren observaciones especı´ficas. Bruselas, el 10 de diciembre de 1997. Se modifican algunas ru´ bricas principalmente mediante la mencio´n de los u´ltimos acuerdos bilaterales cele- brados. 3. 3. 8. M o d i f i c a c i o´ n d e l A n e x o 1 0 También en este caso se modifican algunas ru´bricas debido, en la mayorı´a de los casos, a cambios de denominacio´n de las instituciones citadas. 3. 4. Artı´culo 3. Fecha de entrada en vigor del Regla- mento 4. Conclusiones 4. 1. El Comité apoya las modificaciones propuestas, tanto las que aportan una indispensable actualizacio´ n como las que facilitan la aplicacio´ n de las disposiciones merced a una normativa ma´s precisa sobre cuestiones conexas, susceptibles de dar pie a posibles desacuerdos. No obstante, el Comité recomienda para el futuro una exposicio´n ma´s completa y clara de los motivos de la propuesta, con el fin de determinar ma´s fa´cilmente los objetivos de la actuacio´n. El Presidente del Comité Econo´mico y Social Tom JENKINS


eurovoc_concepts:
air transport
airport
charges for use of infrastructure
liberalisation of the market
provision of services

text: C 73/38 FR Journal officiel des Communautés européennes 9. 3. 98 Avis du Comité économique et social sur la «Proposition de directive du Conseil en matière de redevances aéroportuaires» (98/C 73/08) Le 11 juillet 1997, le Conseil a décidé, conformément aux dispositions de l’article 84, alinéa 2, du Traité sur l’Union européenne, de consulter le Comité économique et social sur la proposition susmentionnée. La section des transports et communications, chargée de préparer les travaux du Comité en la matière, a adopté son avis le 12 novembre 1997 (rapporteur: M. von Schwerin). Lors de sa 350e session plénière des 10 et 11 décembre 1997 (séance du 10 décembre), le Comité économique et social a adopté l’avis suivant par 106 voix pour, 3 voix contre et 7 abstentions. 1. Introduction L’adoption par le Conseil, en juillet 1992, du troisième paquet aérien constituait la dernière étape du processus de libéralisation du secteur qui s’inscrit dans le cadre de la libéralisation du marché unique. La nouvelle organisation du marché requiert cependant que les activités connexes au transport aérien comme l’assis- tance en escale, les systèmes informatisés de réservation, le contrôle du trafic aérien et l’allocation de créneaux horaires se conforment aux exigences du marché unique. C’est également le cas en ce qui concerne les redevances aéroportuaires. Selon la Commission, la proposition de directive permet- tra de créer un cadre communautaire en matière de redevances aéroportuaires, reposant sur les principes exposés ci-après. La directive s’applique essentiellement à tous les aéro- ports communautaires ouverts au trafic commercial et dont le trafic annuel est supérieur ou égal à 250 000 mouvements de passagers ou à 25 000 tonnes de fret. 1. 1. Relation aux coûts 1. 1. 1. En raison de la position monopolistique de l’entité gestionnaire de l’aéroport dans la fourniture des installations et services donnant lieu à la perception des redevances aéroportuaires, il est nécessaire que les systèmes de tarification garantissent une certaine relation entre le niveau de celles-ci et le coût des installations et services qu’elles ont pour fonction de rémunérer. 1. 1. 2. Le montant des redevances fixées par les aéroports doit présenter un rapport raisonnable avec le coût des installations et services fournis, compte tenu d’un rendement acceptable des capitaux investis et d’un amortissement correct. Elles servent à couvrir les frais exposés par les aéroports. 1. 2. Transparence s’avéreront nécessaires pour la mise en place communau- taire. 1. 2. 2. L’échange d’informations entre les aéroports et les usagers doit permettre aux transporteurs aériens d’être mieux informés des services proposés par l’entité gestionnaire ainsi que de leur coût, et doit également mettre les aéroports en mesure de mieux tenir compte des besoins futurs des transporteurs aériens dans la planification du développement de leur infrastructure. 1. 2. 3. De telles exigences sont la condition d’une gestion économiquement active, tant en ce qui concerne les aéroports que les transporteurs aériens, et vont dans le sens des principes de base énoncés par l’Organisation de l’aviation civile internationale (OACI), plus particu- lièrement à l’article 15 de la Convention internationale de l’aviation civile signée le 7 décembre 1944 à Chicago, ainsi que ceux de la déclaration du Conseil sur les redevances aéroportuaires (OACI Doc. 9082) et inclus dans le «Manuel sur l’économie des aéroports» (OACI Doc. 9562). Le principe de transparence devrait être intro- 1. 2. 4. duit et appliqué en tenant compte des pratiques et procédures déjà en usage dans les aéroports. Tout cela contribue également à améliorer l’efficacité du système de transport aérien, en particulier pour les usagers mais aussi pour le transport de fret. 1. 3. Non-discrimination 1. 3. 1. La réalisation du marché unique rend nécessaire la suppression de toutes les discriminations entre les services aériens intracommunautaires, car celles-ci sont incompatibles avec les principes du marché intérieur. Les États membres sont invités à prendre toutes les mesures nécessaires pour qu’un même niveau de rede- vances soit appliqué, sur les aéroports, aux services aériens intracommunautaires équivalents en termes de type et/ou de caractéristiques d’aéronef, de distance de vol et/ou de formalités administratives et douanières. 1. 2. 1. Afin d’assurer une application correcte et le respect des deux principes de non-discrimination et de relation aux coûts, des exigences de transparence 1. 3. 2. Il convient de supprimer les différences actuelles en ce qui concerne le traitement de services intracommu- nautaires équivalents. 9. 3. 98 FR Journal officiel des Communautés européennes C 73/39 1. 4. Procédure applicable à la modulation des rede- vances 1. 4. 1. Afin de garantir une gestion rationnelle des aéroports et de satisfaire à la condition d’une mobilité durable, les aéroports doivent avoir la possibilité de moduler les redevances en fonction de la demande, de la capacité disponible et des exigences en matière de protection de l’environnement. La proposition prévoit également la mise en place d’une procédure de consulta- tion obligatoire entre les aéroports et ses usagers, qui doit avoir lieu avant toute modification des redevances. 2. Contenu essentiel de la proposition de la Commis- sion 2. 1. Les dispositions de la proposition de directive s’appliquent à tout aéroport ou système aéroportuaire soumis aux dispositions du Traité et ouvert au trafic commercial. Les dispositions relatives à la relation aux coûts, aux modulations, à la transparence et aux consultations ne s’appliquent pas aux petits aéroports. 2. 2. Les concepts d’aéroport et de système aéropor- tuaire s’entendent au sens de l’annexe II du règlement (CEE) no 2408/92 du Conseil du 23 juillet 1992. Les autres notions sont, dans une large mesure, identiques aux définitions de la directive 96/67/CE du Conseil du 15 octobre 1996, relative à l’accès au marché de l’assistance en escale dans les aéroports de la Communauté. 2. 3. Les États membres doivent prendre toutes les mesures nécessaires pour éviter une discrimination des usagers (compagnies aériennes) en matière de redevances aéroportuaires au sein de la Communauté. 2. 4. Les États membres doivent développer une méthode permettant de démontrer la pertinence des redevances. Selon la Commission, celles-ci doivent tenir compte en principe: — des coûts de financement des infrastructures incluant la dépréciation de la valeur de l’actif pendant la période considérée et le financement des infrastructu- res dont le projet et le début des travaux ont été dûment arrêtés et dont l’autorisation administrative a, le cas échéant, été accordée; — des frais financiers; — des dépenses d’exploitation et de maintenance; — des frais généraux d’administration et des imposi- tions diverses; — d’un rendement raisonnable du capital investi. Des conditions particulières sont applicables au dévelop- pement régional d’un aéroport. 2. 5. Sans préjudice de l’application des règles de concurrence du Traité, les redevances applicables dans l’aéroport national peuvent être fixées à un niveau qui permet à l’entité gestionnaire de l’aéroport, en vue de promouvoir la cohésion économique et sociale, de soutenir financièrement des niveaux de redevances dans les aéroports régionaux du même État membre. 2. 6. Le bon fonctionnement de la plupart des petits aéroports, qui jouent un rôle primordial dans la cohésion économique et sociale de l’Union, nécessite un soutien important et régulier de la part de l’État et des collectivi- tés locales ou dans certains cas un soutien financier des plus grands aéroports afin d’éviter l’instauration de redevances trop lourdes. Par ailleurs, le nombre de transporteurs opérant sur ces petits aéroports est très limité et les contacts qu’ils peuvent avoir avec l’entité gestionnaire sont quotidiens. Les coûts sont déterminés conformément aux 2. 7. principes de comptabilité et d’évaluation généralement reconnus dans chacun des États membres. Il est possible de procéder à l’inclusion des coûts 2. 8. engendrés par le trafic aérien en matière d’environnement ainsi qu’à des modulations en fonction des nécessités de la gestion des infrastructures aéroportuaires et du degré de fréquentation de l’aéroport au cours d’une période déterminée. Ces modulations ne peuvent toutefois pas générer 2. 9. de recettes supplémentaires. 2. 10. Toute modulation du niveau des redevances doit être appliquée de manière transparente et non discriminatoire par l’entité gestionnaire de l’aéroport. A` cet égard, cette dernière peut: — tenir compte de tout ou partie de ses revenus non issus des redevances aéroportuaires pour établir le niveau global de ses redevances; — accorder des rabais en conformité avec les disposi- tions du Traité. Les éléments qui servent de base à la détermina- 2. 11. tion du niveau des redevances doivent être communiqués aux usagers de l’aéroport (compagnies aériennes). Ces éléments portent sur: — une énumération claire des différents services prestés par l’aéroport en contrepartie du montant demandé et le mode de calcul retenu par l’entité gestionnaire de l’aéroport; — le montant correspondant à chacune des catégories de redevances perçues sur l’aéroport et le nombre total d’employés affectés aux services donnant lieu à la perception de redevances; — les prévisions concernant l’évolution des redevances et du trafic, ainsi que les investissements envisagés. Afin que les aéroports puissent améliorer la 2. 12. planification de leur développement, les États membres C 73/40 FR Journal officiel des Communautés européennes 9. 3. 98 doivent veiller à ce que les usagers (compagnies aérien- nes) des aéroports fournissent les données suivantes: — les prévisions concernant leur trafic; — les prévisions concernant la composition de leur flotte; conditions générales assurant un traitement équitable. A` cet égard, il convient notamment d’établir un rapport équilibré entre les droits et les obligations des aéroports et des utilisateurs (compagnies aériennes). Il convient de veiller à ce qu’une position dominante sur le marché ne soit pas exploitée de manière abusive. — leurs projets de développement sur l’aéroport; — leurs besoins sur l’aéroport concerné. 2. 13. Les États membres doivent prendre des mesures pour organiser au moins une fois par an dans chaque aéroport une procédure de consultation entre le gestion- naire de l’aéroport et les usagers (compagnies aériennes). Cette consultation porte sur le système ou le niveau des redevances, en particulier en cas de modifications, et doit avoir lieu au moins 2 mois avant l’entrée en vigueur d’une modification du système de redevances ou du niveau de celles-ci. 2. 13. 1. Les États membres veillent également à ce que les usagers de l’aéroport puissent demander à être consultés une deuxième fois. 2. 14. Les États membres doivent obligatoirement appliquer des sanctions efficaces et proportionnées en cas de violation des dispositions nationales. 2. 15. Cette directive doit être mise en œuvre au plus tard le 1er janvier 2002. Les États membres doivent obligatoirement communiquer à la Commission les dispositions légales qu’ils prennent dans le cadre de la mise en œuvre de la directive. 3. Observations générales 3. 1. Le Comité économique et social salue l’initiative de la Commission visant à garantir une transparence accrue en matière de rapport prix/prestations dans les aéroports concernés par la présente directive au sein de la Communauté. La Commission partage ainsi l’opinion exprimée par le CES au paragraphe 3. 2 de son avis (1) sur la proposition de directive du Conseil relative à l’accès au marché de l’assistance en escale: «L’instauration d’une transparence en matière de gestion des entreprises doit constituer une première étape. Une fois cette transparence acquise, on pourra apprécier le rapport prix/prestations et se faire une idée précise des mesures à prendre par la suite aux fins de l’ouverture du marché. » 3. 2. Le Comité partage l’avis de la Commission selon lequel les aéroports sont d’une importance croissante pour le développement économique des régions ainsi que pour le commerce et le transport de personnes. Ainsi, ils exercent d’une part une fonction de pourvoyeurs de services d’intérêt général pour les régions, et sont d’autre part de plus en plus tenus de s’affirmer sur un marché compétitif. A` cette fin, il y a donc lieu de garantir des (1) JO C 301 du 13. 11. 1995, p. 28. Selon le Comité, une éventuelle amélioration de 3. 3. la structure des coûts par une plus grande transparence ne peut pas entraîner d’augmentation des dépenses administratives au niveau des différents aéroports ou des autorités nationales compétentes. Le Comité estime dès lors qu’une procédure de consultation par exemple n’est nécessaire dans les cas prévus que lorsqu’un besoin se fait sentir, par exemple lors d’une modification de l’infrastructure ou d’adaptations en matière de redevances. 3. 4. Le Comité part du principe que les cadres disciplinaires nationaux suffisent pour appliquer des sanctions au niveau national en cas d’infraction. La Commission est invitée à mettre en évidence les possibili- tés en la matière. Une bureaucratie accrue irait à l’encontre de l’objectif de cette directive ! Les États membres appliquant déjà une libéralisa- 3. 5. tion partielle ou totale ne doivent renoncer à aucune mesure pour autant que celle-ci soit compatible avec les dispositions légales de l’UE. 3. 6. En ce qui concerne la situation actuelle dans l’UE, le Comité préconise une séparation des redevances aéroportuaires et des taxes d’usage au niveau national. Il convient toutefois de viser à une harmonisation en la matière dans tous les États membres de l’UE, afin de créer un cadre concurrentiel commun. Dans le domaine des redevances aéroportuaires, il s’agit d’harmoniser les critères de calcul applicables aux modulations des redevances. 3. 7. Le Comité suggère que les exigences posées aux entités gestionnaires respectives des aéroports en matière d’examen des coûts et d’évaluation de la rentabilité soient définies plus clairement que dans la proposition actuelle, par exemple au moyen de chiffres concrets, en tenant également compte de critères de qualité. 4. Observations particulières 4. 1. La définition du concept de non-discrimination dans la directive est, selon le Comité, trop générale. En matière de calcul et de risque, le fait qu’un usager (compagnie aérienne) utilise un aéroport une fois par jour ou dispose d’une part considérable du trafic (30, 40, voire 60 %) fait une différence pour l’entité gestionnaire de l’aéroport. Le Comité estime dès lors pertinent d’autoriser l’octroi de rabais de quantité, comme il est d’usage en matière de commerce et d’industrie. Ces remises, qui sont par exemple rendues possibles par une meilleure utilisation de l’outil de production, sont notoires, non discriminatoires et liées aux coûts. 9. 3. 98 FR Journal officiel des Communautés européennes C 73/41 4. 2. Du point de vue des passagers (consommateurs), il faudrait également envisager la possibilité d’autoriser des redevances plus basses pour les passagers en transit et/ou les vols de correspondance vers des aéroports centraux ou faisant fonction de plaque tournante. Cela permettrait de lutter contre la discrimination de toute une série de passagers qui dépendent de ces correspon- dances en raison de leur lieu de résidence. 4. 3. Tout comme la Commission, le Comité considère que la modulation des redevances aéroportuaires en fonction des coûts externes, liés à l’environnement et à la gestion de l’infrastructure aéroportuaire, ne peut pas générer de recettes supplémentaires pour les aéroports. 4. 4. Seule l’harmonisation des principes généralement reconnus en matière de comptabilité, d’établissement de bilan et d’évaluation ainsi que des dispositions relatives à la protection de l’environnement peut garantir la comparabilité des redevances et des coûts au sein de la Communauté. Il existe par exemple des différences en ce qui concerne l’obligation d’inscrire au bilan les engagements financiers contractés au titre des opérations de location. Les méthodes d’évaluation du capital investi et du capital de roulement présentent également des différences: alors qu’en Allemagne par exemple, la valeur d’acquisition doit en principe être obligatoirement inscrite au bilan, en Grande-Bretagne, l’on peut choisir d’inscrire soit la valeur d’acquisition, soit la valeur vénale. La gestion des réserves constituées par l’employeur pour les retraites du personnel et les méthodes de calcul des pensions de vieillesse présentent également des différences considérables. Il est extrêmement difficile de procéder à une comparai- son sur cette base. 4. 5. Afin de pouvoir améliorer la planification des différents aéroports, le Comité appuie la Commission dans sa demande aux États membres de veiller à ce que les usagers (compagnies aériennes) transmettent les informations mentionnées au paragraphe 2. 12. Toutefois, dans ce cas particulier, rien n’est prévu en ce qui concerne l’obligation pour l’usager de réparer le dommage au prorata lors d’erreurs d’investissement, lorsqu’il n’a pas respecté les informations qu’il a transmises. 4. 6. Le Comité partage l’opinion de la Commission selon laquelle l’échelonnement des redevances aéropor- tuaires en fonction des émissions sonores de chaque avion doit être permis. Cela s’applique également à la possibilité d’augmenter le niveau des redevances de Bruxelles, le 10 décembre 1997. décollage et d’atterrissage pendant certaines périodes du jour et de la nuit afin de réduire les nuisances sonores. Comme l’a indiqué le CES dans son avis relatif au Livre vert sur la lutte contre le bruit (1), une directive cadre applicable dans toute l’UE et portant sur l’échelonnement des taxes est indispensable pour éviter des distorsions de la concurrence. Le Comité propose à la Commission d’ajouter le 4. 7. texte suivant à la fin du 8e considérant: «. et qu’ils doivent donc faire l’objet de mesures d’incitation adéquates pour imposer une meilleure efficacité dans le respect de critères de qualité et améliorer le rapport coûts/performances. » 4. 8. Il conviendrait d’inclure les notions d’efficacité en termes de coûts et de qualité dans la première phrase de l’article premier (Objectif et champ d’application): «La présente directive a pour objet d’assurer le respect des principes de non-discrimination, de relation aux coûts, de transparence et d’efficacité en termes de coûts et de qualité dans le domaine des redevances aéroportuaires. » 4. 9. Le CES estime qu’il conviendrait d’ajouter à l’article 4 (Relation aux coûts) un nouveau paragraphe 4: «Les aéroports étant en situation de concurrence limitée, les États membres doivent établir des critères et des paramètres pour mesurer les performances des aéroports et mettre au point des mesures d’incitation adéquates en vue d’optimiser l’efficacité en termes de coûts et de qualité des infrastructures, des installa- tions et des services des aéroports. » 4. 10. devrait être modifié comme suit: Le paragraphe 3 de l’article 7 (Consultations) «Si la procédure de consultation ne permet pas d’aboutir à un accord, les parties concernées peuvent faire appel à un arbitre indépendant désigné par l’État membre. » 4. 11. La Commission et les États membres doivent veiller à ce que les compagnies aériennes des pays extérieurs à l’UE ne puissent invoquer cette directive que si le principe de reconnaissance mutuelle est garanti dans leur pays d’origine. 4. 12. en œuvre, à savoir le 1er janvier 2002, est réaliste. Le Comité considère que la date limite de mise 4. 13. également le CES à l’article 10. Le Comité invite la Commission à mentionner (1) JO C 206 du 7. 7. 1997, p. 1. Le Président du Comité économique et social Tom JENKINS


title: Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta "Koheesiorahaston vuosikertomus 1996"

eurovoc_concepts:
Cohesion Fund
activity report
environmental protection
implementation of the budget
transport infrastructure

text: C 73/32 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 9. 3. 98 tomustaan katsauksella tärkeimmissä kilpailijaval- tioissa harjoitettavaan kilpailupolitiikkaan erityisesti silloin, kun kilpailijamaiden toimet saattavat vaikuttaa EU:n alueella sijaitsevien yritysten toimintaedellytyksiin. Bryssel, 10. joulukuuta 1997. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Tom JENKINS Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Koheesiorahaston vuosikertomus 1996” (98/C 73/07) Komissio päätti 25. kesäkuuta 1997 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 198 artiklan mukaisesti pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon aiheesta ”Koheesiorahaston vuosiker- tomus 1996”. Asian valmistelusta vastannut aluekehityksen, yhdyskuntasuunnittelun ja maankäytön jaosto antoi lausuntonsa 18. marraskuuta 1997. Esittelijä oli José Bento Gonçalves. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 10. ja 11. joulukuuta 1997 pitämässään 350. täysistunnossa (joulukuun 10. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 106 ääntä puolesta, ja 3 pidättyi äänestämästä. 1. Johdanto 2. Yleistä 1. 1. Kertomuksen aihe 2. 1. Kertomukseen tehdyt parannukset Kertomuksessa kuvaillaan edellisvuosina aloitettuja, parhaillaan käynnissä olevia toimia, jo loppuunsaatettu- ja sekä suunnitteilla olevia toimia ja tarkastellaan entistä perusteellisemmin ja kokonaisvaltaisemmin koheesiora- hastotoimenpiteitä ja niiden vaikutuksia taloudelliseen ja sosiaaliseen yhteenkuuluvuuteen. Koheesion rahoitusvälineestä ja sittemmin koheesiora- haston vuosikertomuksista aiemmin antamiensa lausun- tojen mukaisesti TSK on tyytyväinen tämänvuotiseen kertomukseen tehtyihin parannuksiin ja varsinkin siihen, että vuosikertomus on järjestelmällinen, avoin ja koko- naisvaltainen, minkä ansiosta kunkin toimenpiteen ku- lusta saa selkeämmän kuvan. 1. 2. Kertomuksen rakenne 2. 2. Eri rahastojen välinen toiminta Vuosikertomuksen esitystavassa on otettu huomioon Euroopan parlamentin ja TSK:n aikaisempina vuosina esittämät huomautukset varsinkin siten, että ehdollisuu- den soveltamista sekä tiedotus- ja mainontatoimia pa- rantavia toimenpiteitä on kuvattu jäsennellysti. 1. 2. 1. Kertomukseen sisältyy erittäin syrjäisillä alueilla toteutettuja toimia käsittelevä osuus ja rahaston toimien vaikutusten arviointia käsittelevä osuus. Koheesiorahaston ja rakennerahastojen (EAKR, ESR, EMOTR, KOR) välisen toiminnan ja niiden täydentä- vyyden vertailumenettelyt ovat parantuneet, joten kerto- muksesta saa kokonaiskäsityksen tukitoimista ja niiden yhteiskunnallisista, taloudellisista ja ympäristövaiku- tuksesta. Investointihankkeiden ennakkoarvion avulla 2. 2. 1. komissio haluaa varmistaa hankkeiden vaikutusten ja 9. 3. 98 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 73/33 rahoituksen yhteensopivuuden siten, etteivät ne ole päällekkäisiä muiden rahastojen kanssa. 2. 4. 1. M u u t m e r k i t t ä v ä t t o i m e t Komissio pyrkii myös tukemaan sellaisia hankkeita, joiden tarkoituksena on parantaa tai täydentää muiden rahastojen tai EIP:n tukemia aloitteita, ja komissio arvostaa kyseisten elinten teknisiä ja rahoituksellisia selontekoja. 2. 3. Vaikutusten tarkastelu Loppuunsaatettujen hankkeiden jälkiarviointi osoittaa, että hankkeilla on merkitystä seuraavilla aloilla: liiken- ne, saasteiden väheneminen, talousveden laadun kohene- minen samoin kuin tätä perushyödykettä käyttävien talouksien määrän lisääntyminen. Rahaston tukitoimet ovat parantaneet huomattavasti jätevesihuoltoa ja viem- äriverkostoa sekä kiintojätteen käsittelyä, minkä kansa- laiset toki ymmärtävät. 2. 3. 1. Komissio tarkasteli vuonna 1996 ensi kerran sitä, miten jäsenvaltiot olivat noudattaneet omia lähenty- misohjelmiaan ja miten ne olivat hoitaneet valtiontalou- den alijäämän. Samalla komissio tutki, miten koheesio- maat ovat noudattaneet ehdollisuusperiaatetta. 2. 3. 2. M ä ä r ä r a h o j e n j a k a u t u m i n e n t a - s a p u o l i s e s t i Määrärahojen tasapuolinen jakautuminen rahaston kahden tukikohteen, ympäristön ja liikenteen, kesken vakiintui vuonna 1996: ympäristöhankkeiden osuus oli 49,84 %, liikenteen infrastruktuurien 50,11 %, ja kokonaistalousarvio toteutui vuonna 1996 lähes satapro- senttisesti, joten neuvoston suosittelemat tavoitteet saa- vutettiin. 2. 4. Painopistealat Koheesiorahasto on kiinnittänyt erityistä huomiota toi- minnan painopistealoihin ja on suosinut seuraavanlaisia hankkeita: – yleiseurooppalaiset tie- ja rautatieverkostot; – juomaveden saanti; – jätevesihuolto ja jätevesien puhdistus; – kiinteän yhdyskuntajätteen käsittely. Kertomuksessa käsitellään myös muita ympäristötoi- mia, joista mainittakoon ennen kaikkea: rannikkovyö- hykkeiden suojelu, aavikoitumista torjuva metsittämi- nen, elinympäristöjen ja luonnonsuojelu. 2. 4. 2. T i e t o a t y ö l l i s y y s a s t e e s t a Kertomuksessa annetaan tietoja rahoitettujen hankkei- den työllisyysvaikutusten arvioinnista Euroopan parla- mentin ja TSK:n suositusten mukaisesti. 2. 5. Muut tiedot Kertomuksessa esitetään myös muita tietoja: – Jäsenvaltioiden tai unionin tutkimuksissa ei paljastu- nut yhtään varojen väärinkäyttötapausta. – Euroopan parlamentin huomautukset yhteisesti ra- hoitettujen hankkeiden tiedotus- ja mainontatoimista on otettu huomioon ja tarkoitukseen on käytetty useita tiedotusvälineitä. 3. Erityistä 3. 1. Talousarvion toteuttaminen Koheesiorahaston varainhoitovuoden 1996 kokonaista- lousarvioon tehtiin inflaatiotarkistus, jossa otettiin huo- mioon tarve siirtää 300 000 ecua petosten torjunnan koordinointiyksikön (UCLAF) otsakkeeseen. Indeksikorotusten jälkeen koheesiorahaston käytettä- vissä oli varainhoitovuonna 1996 maksusitoumus- määrärahoja 2 443,7 miljoonaa ecua ja maksumäärära- hoja 1 919 miljoonaa ecua. 3. 1. 1. Varainhoitovuonna 1996 joulukuun 31. päivään mennessä toteutuneet maksusitoumukset olivat yhteensä 2 443,64 miljoonaa ecua eli 99,99 % käytettävissä olleista määrärahoista. Samaan ajanjaksoon mennessä toteutuneet maksumäär- ärahat olivat 1 871,982 miljoonaa ecua eli 97,75 % käytettävissä olleista määrärahoista. Luvut osoittavat koheesiorahaston talousarvion toteutu- neen erittäin hyvin jäsenvaltioissa. Talous- ja sosiaaliko- mitea panee tyytyväisenä merkille, miten komissio ja jäsenvaltiot ovat saavuttaneet talousarvion korkean C 73/34 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 9. 3. 98 toteuttamisasteen varmistaen samalla yhtenäisvaluutan käyttöönottoperusteisiin liittyvän ehdollisuusperiaat- teen noudattamisen. Määrärahat jakautuivat varainhoitovuonna 1996 jäsen- valtioittain seuraavasti: 3. 2. Tuen jakautuminen aloittain Talous- ja sosiaalikomitea panee merkille, että koheesio- rahaston varainhoidossa toteutui vuonna 1996 rahaston perustamisasetuksen 10 artiklan 2 kohdan edellytys, jonka mukaisesti on varmistettava ympäristöhankkei- den ja liikenteen infrastruktuurihankkeiden välinen tasapaino. Koheesiorahaston vuosien 1994 ja 1995 vuosikertomuk- sista antamissaan lausunnoissa TSK (1), Euroopan parla- mentti ja alueiden komitea ilmaisivat huolensa näiden kahden alan välisestä tasapainosta. Vuonna 1996 alojen kokonaisrahoitus koheesiorahaston maksumääräyksin ja maksuin jakautui prosentuaalisesti seuraavasti: – ympäristö 49,89 %; – liikenne 50,11 %. (1) Lausunto aiheesta ”Koheesiorahaston vuosikertomus 1995”, EYVL C 158, 26. 5. 1997 Espanja Portugali Kreikka Irlanti Ympäristö % Liikenne % 49,44 49,59 53,81 45,07 50,66 50,41 46,19 54,93 Näin ollen talous- ja sosiaalikomitea toteaa tyytyväisenä, että sen aiemmissa lausunnoissa esittämät suositukset ovat toteutuneet, ja ympäristöhankkeiden ja liikenteen infrastruktuurihankkeiden osuus rahoituksesta oli huo- mattavasti tasapainoisempi kaikissa jäsenvaltioissa, ja ainakin yhdessä jäsenvaltiossa ympäristöhankkeiden osuus oli huomattavasti vahvistunut. 3. 3. Tuen jakautuminen jäsenvaltioittain Talous- ja sosiaalikomitea toteaa niin ikään, että talous- arvion maksusitoumusmäärärahat jakautuivat edelleen jäsenvaltioiden kesken ohjeellisen keskiarvon mukai- sesti. Maksusitoumusmäärärahat 1996: 2 443,7 miljoonaa ecua Ympäristö (Yksikkkö: ecua) % Liikenne (Yksikkkö: ecua) % Yhteensä (Yksikkkö: ecua) Osuus Espanja Kreikka Irlanti 663 549 515 49,44 678 383 056 50,66 1 341 932 571 235 865 092 53,81 202 441 610 46,19 438 306 702 54,91 17,94 99 920 131 45,07 121 770 026 54,93 221 690 157 9,07 Portugali 217 966 578 49,59 221 526 518 50,41 439 493 096 17,99 Yhteensä 1 217 301 316 49,86 1 224 121 210 50,14 2 441 422 526 99,91 Tekn. apu — — — — 2 212 643 0,09 Yhteensä 1 217 301 316 49,89 1 224 121 210 50,11 2 443 635 169 100,00 lähempänä Maksumäärärahojen jakautuminen oli jäsenvaltioille asetettuja ohjeellisia arvoja kuin aikaisem- min, mikä korjasi koheesiorahaston vuoden 1995 vuosi- kertomuksessa esitettyä tilannetta. 9. 3. 98 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 73/35 Maksumäärärahat 1996: 1 919,0 miljoona ecua Jäsenvaltiot Ympäristö (Yksikkkö: ecua) % Liikenne (Yksikkkö: ecua) % Yhteensä (Yksikkkö: ecua) Osuus 1996 % Osuus 1995 % Espanja Kreikka Irlanti Portugali Yhteensä Tekn. apu Yhteensä 295 940 565 127 062 978 80 315 065 124 133 591 26,61 51,91 42,46 38,2 816 116 839 117 689 309 108 805 171 200 762 086 627 452 199 33,54 1 243 373 405 — — — 73,38 48,08 57,53 61,79 66,46 — 1 112 057 404 244 752 287 189 120 236 324 895 677 1 870 825 604 1 156 625 59,4 13,07 10,10 17,36 99,94 0,06 627 452 199 33,52 1 243 373 405 66,46 1 871 982 129 100,00 65 5 8 22 100 3. 3. 1. L i i k e n n e h a n k k e i d e n j a k a u t u - m i n e n Aiemmin antamiensa lausuntojen mukaisesti talous- ja sosiaalikomitea suosittelee eri liikennemuotojen välisen tasapainon korjaamista ja sellaisten liikennemuotojen jotka ottavat parhaiten huomioon ym- suosimista, päristönsuojelunäkökohdat. Koheesiorahasto ja sitä edeltänyt koheesion rahoitus- väline on myöntänyt vuoden 1993 jälkeen maksusitou- muksia yhteensä 4 219 miljoonaa ecua, mikä on edistänyt merkittävästi Euroopan laajuisia liikenneverkostoja neljässä koheesiovaltiossa. Talous- ja sosiaalikomitea toteaa tyytyväisenä, että liikenteen ongelmia lähestytään edelleenkin intermodaalisesti. Hankkeille myönnetyt maksusitoumusmäärärahat jäsenval- tioittain ja aloittain 3. 3. 1. 2. Tiehankkeet veivät myös varainhoitovuonna 1996 suurimman osan tuesta eli yhteensä 78,4 %. Rauta- tiehankkeiden osuus oli ainoastaan 18,1 % maksusitou- muksista ja satamien infrastruktuurihankkeiden 1,9 %. Jäsenvaltio Espanja Portugali Kreikka Irlanti TEN-hankkeille myönnetyt maksusitoumusmäärärahat lii- kennealoittain Maksusitoumus- määrärahojen jakautuminen liikennealoittain Maantiet ja moottoritiet Rautatiet Satamat Lentokentät VTS (1) 83,6 16,4 — — — 75,5 18,0 6,5 — — 61,3 31,0 — 7,7 — 82,9 6,9 7,0 — 3,3 (1) VTS: Vessel Traffic Systems for Maritime Surveillance (alusten liikennejärjestelmät merenkulun valvontaa varten). 3. 3. 1. 1. Vaikka komission kertomuksessa todetaan, että ”– – [komissio] jatkaa edelleen ponnisteluja lisätäk- seen rautatieliikenteen osuutta tuetuista liikennehank- keista”, on jälleen toistettava Euroopan parlamentin, talous- ja sosiaalikomitean ja alueiden komitean kohee- siorahaston vuosien 1994 ja 1995 vuosikertomuksista antamissa lausunnoissa esitetty huomio, ettei tuen jakau- tumisessa hankkeiden kesken ole tapahtunut suuriakaan muutoksia. Varainhoitovuonna 1996 koheesiorahasto myönsi lii- kennehankkeille yhteensä 1 224,121 miljoonaa ecua, johon sisältyvät sekä uusien hankkeiden että parhaillaan toteutettavien hankkeiden maksusitoumukset. Ala Maksusitoumusmäärärahat 1996 Milj. ecua % kokonaissummasta Maantiet ja moot- toritiet Rautatiet Satamat Lentokentät VTS (1) Yhteensä 959,5 222,0 23,0 15,6 4,0 78,4 18,1 1,9 1,3 0,3 1 224,1 100,0 (1) VTS: Vessel Traffic Systems for Maritime Surveillance (alusten liikennejärjestelmät merenkulun valvontaa varten). Talous- ja sosiaalikomitea huomauttaa, että koheesiora- haston tukemien satamien infrastruktuurihankkeiden osuus on erittäin pieni, ja pyytää komissiota kiin- nittämään tähän huomiota, sillä koheesiovaltioilla on paljon rantaviivaa ja koska laivaliikenne on kenties muita liikennemuotoja kilpailukykyisempi. C 73/36 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 9. 3. 98 3. 3. 1. 3. Liikennemuotojen moninaistaminen Jäsenvaltioiden on varmistettava liikennemuotojen mo- ninaistaminen EU:n tuella. Tällaisella suuntauksella olisi myönteisiä vaikutuksia monella alalla: saastekeskittymät vähentyisivät, luotai- siin vaihtoehtoja yhteiskunnallisten levottomuuksien varalta, säilytettäisiin tulevaisuudessakin meriliikenteen alasektorin työpaikat. Talous- ja sosiaalikomitea suosittelee, että komissio vaatisi koheesiorahaston edunsaajamaita kohdistamaan yhä enemmän tukea rautateiden ja meriliikenteen infra- struktuureihin. 3. 3. 2. Y m p ä r i s t ö h a n k k e i d e n j a k a u t u - m i n e n kaiden ympäristöjen suojelemiseen ja kansalaisten elämänlaadun kohentamiseen tehtäviin sijoituksiin, sillä eräissä koheesiovaltioissa ympäristö on vaarassa pi- laantua. TSK pahoitteleekin, että eräissä jäsenvaltioissa metsää istutetaan vain vähän, vaikka niillä on laajoja metsittä- miskelpoisia hylättyjä alueita, joilla maaperän suojelu on ongelmallista. 4. Päätelmät 4. 1. Tarkastelun kohteena olevassa kertomuksessa an- netaan melkoisesti tietoa ja tukihankkeiden toteutu- minen esitellään yksityiskohtaisesti konkreettisin indi- kaattorein. Kertomuksessa selvitetään lisäksi lyhyesti hankkeiden sijainti ja hanketyyppi. Komitea suosittelee kuitenkin, että komissio ohjaisi jäsenvaltioita kohden- tamaan tuet paremmin alueittain ja kiinnittämään huo- miota erityisesti sisämaan eniten tukea tarvitseviin maaseutu- ja kaupunkialueisiin. Osuus prosentteina Espanja Portugali Kreikka Irlanti 4. 2. Erittäin syrjäiset alueet Vedensaanti ja veden laadun tarkkailu Jätteet Jätevesihuolto ja jätevesien puhdistus Kaupunkiympäristö Metsittäminen Rannikkoalueet Muut 23 14 45 10 5 4 — 28,1 34,5 30 — 51,7 — Komitea korostaa vuonna 1995 antamansa lausunnon mukaisesti tarvetta vahvistaa ympäristö- ja liikenne- hankkeiden toteuttamista erittäin syrjäisillä alueilla. 33,4 69,5 45,0 4. 3. Liikennemuotojen moninaistaminen — — — 4,0 — — — — — — 0,5 3,3 Komitea suosittelee liikennemuotojen, etenkin merilii- kenteen infrastruktuurien, moninaistamista. Meriliiken- ne on ympäristöystävällistä, ja sen perusrakenteiden moninaistamisella varmistetaan lukuisten työpaikkojen säilyminen. Talous- ja sosiaalikomitea panee merkille luontoaiheisen tiedottamisen sisällön kohentumisen ja ympäristöinves- tointien paremman jakauman. 3. 3. 2. 1. Järjestelmällisempi tiedottaminen helpottaisi tukien vertailua jäsenvaltioittain, minkä vuoksi komitea suosittelee komissiolle luontoaiheisen tiedon yhdenmu- kaistamista ja monipuolistamista seuraavissa kertomuk- sissa. 3. 3. 2. 2. Ympäristötukien painopistealoja ovat edelleen hankkeet, jotka liittyvät vedensaantiin ja veden laadun tarkkailuun, kaupunkien jätevesien puhdistukseen ja eräiden maiden kohdalla asianmukaiseen jätehuoltoon. 4. 4. Ympäristövaikutustutkimukset Komitea kannattaa komission omaksumaa menettelyta- paa, jossa direktiivin N:o 85/337/ETY mukaisesti liiken- nehankkeiden ympäristövaikutukset arvioidaan ennen hankkeen hyväksymistä. 4. 5. Rajatylittävien hankkeiden periaate ”saastuttaja maksaa” Komitea kannattaa ympäristöhankkeiden ”saastuttaja maksaa” -periaatetta ja korostaa, että periaatetta on sovellettava aina rajatylittäviin hankkeisiin tai silloin, kun hankkeen piiriin kuuluu kahden tai useamman jäsenvaltion alueella sijaitsevia vesivaroja. Talous- ja sosiaalikomitea myöntää toki hankkeiden parantavan väestön elämänlaatua, mutta komitea suosit- telee edelleen, että komissio ja jäsenvaltiot kiinnittäisivät enemmän huomiota luonnonvarojen ja erittäin arvok- Periaatteen tehokas noudattaminen edellyttää asianosai- siin jäsenvaltioihin sovellettavien oikeudenkäyttömene- telmien luomista. 9. 3. 98 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 73/37 4. 6. Rahaston vaikutusten tarkastelu 4. 9. Hallintoelimet Komitea kannattaa komission panostusta ”tutkimustoi- minnan ja teknisten tukitoimenpiteiden” täytäntöönpa- nossa sekä hankkeiden ”ennakko- ja jälkiarviointia”, jolloin voidaan perustella investointipäätösten hyväksy- minen ja arvioida hankkeen määrälliset vaikutukset. 4. 6. 1. Talous- ja sosiaalikomitea antaa komissiolle täyden tunnustuksen siitä, että se on tehnyt paljon työtä tutkiessaan, millaisia yhteiskunnallis-taloudellisia yleisvaikutuksia rahastolla on ollut jäsenvaltioissa ja miten niitä on arvioitu sekä millä tavoin rahasto on vaikuttanut unionin yhteenkuuluvuuden vahvistamiseen ja työllisyysongelmien ratkaisuun. 4. 6. 2. Komitea odottaa London School of Econo- micsin laatiman tutkimuksen julkaisemista ja toteaa, että joidenkin hankkeiden työllisyysvaikutuksista saadut ennakkotiedot ovat mielenkiintoisia. 4. 6. 2. 1. Komitea suosittelee, että komissio esittelisi tulevissa kertomuksissaan jo valmistuneiden tai tekeillä olevien tutkimusten lisäksi vähintäänkin tiivistelmän tutkimustuloksista ja tutkimusten merkittävimmistä päätelmistä. 4. 7. EIP:n toiminta Komitea ilmaisee jälleen tyytyväisyytensä siihen, että EIP on rahoittanut, arvioinut ja seurannut niitä koheesio- rahaston hankkeita, joissa EIP on osallisena. 4. 8. Valvontatoimet Vesihuolto ja jätevesien ja kiinteän yhdyskuntajätteen käsittely ovat väestön elämänlaatua parantavia ym- päristöhankkeita, joiden kustannukset ovat korkeat, teknologia ja varustus teknisesti pitkälle kehittyneet ja jotka hankkeina ovat merkittäviä. Tämän vuoksi komitea katsoo, että sijoitusten vaikutukset voidaan parhaiten optimoida perustamalla yksityisiä ja/tai kun- tainvälisiä itsenäisiä hallintoelimiä, joilla on teknistä asiantuntemusta varustuksen hallinnoinnista ja ylläpi- dosta. 4. 10. Koheesiorahaston jatkuvuus TSK katsoo aiemmin ilmaisemansa kannan (1) mukai- sesti, että koheesiorahaston toimintaa on jatkettava vuoden 1999 jälkeen. Koheesiorahaston strategisena perussuuntauksena on vahvistaa EU:n köyhimpien jäsenvaltioiden ja niiden puutteellisimmin kehittyneiden alueiden taloudellista ja sosiaalista yhteenkuuluvuutta, rahastoa on tarkasteltava yhteisön minkä vuoksi näkökulmasta (2). Komissio viittaa aiheeseen asiakirjassaan Agenda 2000 ja esittää koheesiorahaston toimien jatkamista edunsaa- javaltioissa. On kuitenkin korostettava toimien täydentävyyttä ja eri rahastojen edustamien rakennepolitiikkojen johdonmu- kaisuutta lähentämällä toimia toisiinsa ja lisäämällä niiden sopusointuisuutta sekä takaamalla samalla yh- denmukainen taloudellinen ja yhteiskunnallinen kehitys. Komitea panee merkille, että komissio on tehostanut koheesiorahaston rahoittamien hankkeiden valvontaa ja seurantaa, mistä kertomuksessa annetaan yksityiskoh- taista tietoa. Komitea suosittelee kuitenkin talous- ja yhteiskuntaelämän etupiirien tiiviimpää osallistumista seurantakomiteoiden työskentelyyn ja rajatylittävien komiteoiden perustamista silloin, kun hankkeessa on mukana useampi kuin yksi jäsenvaltio. (1) Lausunto aiheesta ”Koheesiorahaston vuosikertomus 1995”, EYVL C 158, 26. 5. 1997. Lausunto aiheesta ”Ensim- mäinen koheesiokertomus”, EYVL C 206, 17. 7. 1997. Lau- sunto aiheesta ”Koheesion tulevaisuus ja pitkän aikavälin vaikutukset rakennerahastoihin”, EYVL C 153, 28. 5. 1996 (2) Koheesiomaiden sisäisen yhteenkuuluvuuden ja EU:n jäsenvaltioiden välisen yhteenkuuluvuuden kohentamisek- si koheesiorahaston toimien tulee olla rajatylittäviä ja niiden on edistettävä koko EU:n talouden kilpailukykyä. Bryssel, 10. joulukuuta 1997. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Tom JENKINS


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van de speciale stimuleringsregelingen ter bescherming van de rechten van werknemers en van het milieu als voorzien bij de artikelen 7 en 8 van de Verordeningen (EG) nr. 3281/94 en (EG) nr. 1256/96 van de Raad houdende toepassing van een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties voor bepaalde industriële en landbouwproducten van oorsprong uit de ontwikkelingslanden"

eurovoc_concepts:
agricultural product
developing countries
generalised preferences
industrial product
international standard

text: 9. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 73/51 het Karolus-programma met een overgangsperiode van twee jaar te verlengen, het toepassingsgebied ervan tijdens die periode uit te breiden tot bepaalde andere landen en — zo mogelijk met deelneming van de werknemersorganisaties — een gewijzigd programma met een ruimere werkingssfeer uit te werken, dat na afloop van deze overgangsperiode in de plaats van het bestaande programma kan komen. Het Comité wenst tijdig over vorm en inhoud van het gewijzigde program- ma te worden geraadpleegd. Brussel, 10 december 1997. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van de speciale stimuleringsregelingen ter bescherming van de rechten van werknemers en van het milieu als voorzien bij de artikelen 7 en 8 van de Verordeningen (EG) nr. 3281/94 en (EG) nr. 1256/96 van de Raad houdende toepassing van een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties voor bepaalde industrie¨le en landbouwproducten van oorsprong uit de ontwikkelingslanden” (98/C 73/15) De Raad heeft op 14 november 1997 besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap om advies te vragen over het voornoemde voorstel. De Afdeling voor externe betrekkingen, handels- en ontwikkelingsbeleid, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 25 november 1997 goedgekeurd. Algemeen Afdelingsrapporteur was de heer Etty. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 350e Zitting van 10 en 11 december 1997 (vergadering van 10 december) het volgende advies uitgebracht, dat met 112 stemmen vo´ o´r en 1 stem tegen bij 11 onthoudingen is goedgekeurd. 1. Algemene opmerkingen In zijn advies over het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties voor bepaalde industriepro- ducten van oorsprong uit de ontwikkelingslanden (1995- 1997)” en het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot verlenging in 1995 van de toepassing van Verordeningen (EEG) nr. 3833/90, (EEG) nr. 3835/90 en (EEG) nr. 3900/91 houdende toepassing van algemene tariefpreferenties voor bepaalde landbouwproducten van oorsprong uit ontwikkelingslanden” heeft het Comité reeds zijn instemming betuigd met de speciale stimuleringsregelingen die de Commissie in het onderha- vige voorstel in een concrete vorm heeft gegoten. Het kan de voorgestelde regeling alleen maar toejuichen omdat deze een adequaat en efficie¨nt middel vormt om de SAP-landen er via positieve maatregelen toe aan te zetten de rechten van hun werknemers te eerbiedigen en de milieunormen in acht te nemen. 2. Bijzondere opmerkingen 2. 1. Wat de regeling ter bevordering van de naleving van bepaalde internationale arbeidsnormen betreft, vindt het Comité het een goede zaak dat de Commissie alleen dı´e SAP-landen ruimere preferentiemarges wil toekennen die kunnen aantonen dat zowel hun wetgeving als zodanig als de toepassing hiervan de nodige garanties bieden dat de vrijheid van vereniging en het verbod op kinderarbeid daadwerkelijk worden nageleefd (artike- len 3, 4 en 5) en dat de voorgestelde verordening voorziet in strikte controle- en samenwerkingsprocedures, con- troles ter plaatse en doelgerichte technische assistentie om de SAP-landen in staat te stellen een adequate administratieve en technische controle-infrastructuur in het leven te roepen (artikelen 6 en 7). In dit verband wijst het Comité op het belang van de rapporten van de bevoegde VN-instanties, nl. de IAO-commissie voor de vrijheid van vereniging, de IAO-commissie voor de toepassing van conventies en aanbevelingen en de VN-commissie voor de rechten van het kind. C 73/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 3. 98 2. 2. Anderzijds stelt het Comité helaas vast dat de in 1995 bij de algemene herziening van de SAP-regeling aangebrachte verbeteringen — waardoor de regeling eenvoudiger, transparanter en betrouwbaarder is gewor- den — met dit voorstel in feite worden teruggedraaid, terwijl de nu al verscheidene decennia durende samen- werking duidelijk heeft aangetoond dat eenvoud, trans- parantie en betrouwbaarheid van doorslaggevend belang zijn voor de efficie¨ntie van de SAP-regeling. binnen afzienbare tijd alsnog kunnen ratificeren. Verder hoopt het Comité dat de lid-staten actief zullen bijdragen tot de totstandkoming van de voor 1999 aangekondigde conventie over de meest abjecte en gevaarlijke vormen van kinderarbeid, dat zij deze nieuwe conventie zo spoedig mogelijk na de goedkeuring ervan door de Internationale Arbeidsconferentie zullen ratificeren en dat de Raad vervolgens de bepalingen ervan samen met die van Conventie nr. 138 aan de criteria van de thans voorgestelde regeling zal toevoegen. Deze verbeteringen mogen dan ook in geen geval weer op de helling worden gezet. 2. 3. Het Comité stelt tot zijn spijt en teleurstelling vast dat de Commissie slechts naar drie IAO-conventies verwijst, nl. Conventie nr. 87 over het recht onderhan- delingen te voeren en de bescherming van het recht zich te organiseren, Conventie nr. 98 over het recht zich te organiseren en collectieve onderhandelingen te voeren en Conventie nr. 138 over de minimumleeftijd voor toelating tot het arbeidsproces. In afwijking van haar vroegere standpunt over internationale handels- en arbeidsnormen — dat overigens ook het standpunt van het Comité is — rept zij met geen woord over Conventie nr. 29 en Conventie nr. 105 over dwangarbeid en de afschaffing hiervan en evenmin over Conventie nr. 111 over discriminatie van werknemers. Het Comité consta- teert dat deze drie conventies, die samen met de nrs. 87 en 98 als de fundamentele mensenrechtenconventies van de IAO worden beschouwd, in het onderhavige voorstel zonder enige verklaring onvermeld zijn gelaten. Hoewel in artikel 9 van de SAP-Verordening over dwangarbeid wordt gesproken, is het Comité van oordeel dat ook voor het uitbannen van dwangarbeid ruimere preferen- tiemarges mogen worden toegekend. 2. 4. Merkwaardig is ook dat de Commissie Conventie nr. 138 over de minimumleeftijd voor toelating tot het arbeidsproces zonder enig commentaar vermeldt. Het Comité is net als de Commissie van oordeel dat ook kinderarbeid via de voorgestelde verordening dient te worden bestreden, maar het betreurt dat vier van de vijftien EU-lid-staten de conventie over de minimumleef- tijd voor toelating tot het arbeidsproces niet hebben geratificeerd. Het wil er nogmaals op wijzen dat de eisen van de Unie een stuk geloofwaardiger zullen overkomen als de EU-lid-staten ook zélf doen wat zij van andere landen verlangen. Ook Conventie nr. 111 over discrimi- natie van werknemers moet nog, zoals het Comité al eerder heeft opgemerkt, door drie EU-lid-staten worden geratificeerd (Ierland, Luxemburg en het Verenigd Ko- ninkrijk). Het Comité dringt er dan ook bij de Commissie op aan contact op te nemen met de lid-staten die er nog niet in zijn geslaagd Conventie nr. 138 te ratificeren, om te trachten de nog resterende hinderpalen uit de weg te ruimen zodat de lid-staten in kwestie deze conventie 2. 5. Ten aanzien van de regeling ter bevordering van de naleving van internationale milieunormen wijst het Comité erop dat het begrip heeft voor de moeilijkheden waarmee het opstellen van milieuclausules gepaard gaat, maar dat dergelijke stimuleringsregelingen niettemin wenselijk zijn, althans voor zover zij toepasbaar zijn. Het vindt het goed dat de Commissie de normen van de Internationale Organisatie voor Tropisch Hout (ITTO) als maatstaf neemt. 2. 6. Het Comité sluit zich aan bij het voorstel van de Commissie om alle aanvragen voor het verkrijgen van ruimere preferentiemarges in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend te maken ten einde alle betrokken partijen de kans te geven hun ervaringen of andere nuttige informatie kenbaar te maken (artike- len 3, 4, 10 en 11). Het vindt het ook een goede zaak dat het belang van raadpleging van allerlei organisaties — de IAO, nationale vakbonden, internationale werknemers- en werkgeversorganisaties, gespecialiseerde NGO’s (mensenrechten- en milieuorganisaties), consumen- tenorganisaties. — in de toelichting bij het voorstel wordt erkend. Het zou evenwel gaarne zien dat de internationale werknemers- en werkgeversorganisaties niet alleen als informatiebron worden gebruikt (zoals de Commissie blijkens de toelichting van plan is), maar ook worden betrokken bij de controles in landen waarvan wordt vermoed dat zij de arbeidsnormen met voeten treden. Dit blijkt niet meer dan logisch, gezien hun rol en ervaring op het vlak van het toezicht op de naleving van deze normen binnen het kader van de IAO. 2. 7. Het Comité is het met de Commissie eens dat de extra preferentiemarges ruim genoeg moeten zijn om de SAP-landen er daadwerkelijk toe aan te zetten de arbeids- en milieunormen in acht te nemen. Om dezelfde reden kan het zich ook verenigen met het voorstel om de voorgestelde extra preferentiemarges ook toe te kennen aan landen die op grond van het graduatiemechanisme niet meer onder de basisregeling vallen. Wat het kosten- plaatje van een en ander betreft gaat de Commissie er volgens het Comité terecht van uit dat, gelet op het feit dat heel wat SAP-landen momenteel de arbeids- en milieunormen met voeten treden, de totale kosten voor de Unie waarschijnlijk niet buitensporig hoog zullen zijn 9. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 73/53 en hoogstwaarschijnlijk een flink stuk beneden de in het financieel memorandum genoemde 787,7 miljoen ecu (maximalistische hypothese) zullen blijven. 2. 8. Het Comité betreurt dat de Commissie nergens — noch in het voorstel zelf noch in de toelichting — gewag maakt van het feit dat de voorgestelde stimuleringsregelingen de minst ontwikkelde landen, die volledige vrijstelling van douanerechten genieten, geen extra voordelen zullen opleveren. Hierdoor zou de impact van de regeling weleens ver beneden de verwach- tingen kunnen blijven aangezien de minst ontwikkelde landen er op geen enkele manier toe worden gestimuleerd om de arbeids- en milieunormen beter na te leven. Daarom pleit het Comité voor extra maatregelen om ook deze landen ertoe aan te zetten de arbeidsnormen in acht te nemen en werk te maken van de bescherming van het milieu. Het is van oordeel dat bij discussies over de eventuele toekenning van meer ontwikkelingshulp aan deze landen ook over de SAP-regeling moet worden gesproken. Het Comité verwijst in dit verband ook naar zijn advies over „Ontwikkelingshulp, goed bestuur en de rol van de sociaal-economische belangengroepen” (1) en de daarin behandelde criteria inzake goed bestuur. 2. 9. De voorstellen met betrekking tot de intrekkings- en schorsingsprocedure zijn enigszins dubbelzinnig (arti- kel 14). Volgens het Comité dient iedere partij met een rechtmatig belang in de zaak incl. vertegenwoordigers van sociaal-economische belangengroeperingen — de mogelijkheid te hebben om de Commissie te verzoeken een onderzoek in te stellen. Voor een goede werking van de nieuwe regeling zou moeten worden bepaald dat naar aanleiding van een dergelijk verzoek automatisch binnen 30 dagen een onderzoek wordt geopend, tenzij kan worden aangetoond dat er reden is om aan de goede trouw van de aanvrager te twijfelen. Voorts stelt het Comité in dit verband voor om, net als in het kader van de antidumpingprocedure, te voorzien in de mogelijk- heid om de toekenning van ruimere preferentiemarges tijdelijk stop te zetten zolang het onderzoek loopt, omdat een en ander volgens een welomschreven procedure dient te verlopen en bijgevolg enige tijd kan duren. 2. 10. De laatste zin van lid 1 van artikel 14 („Deze gehele of gedeeltelijke schorsing doet geen afbreuk aan de eventuele toepassing van artikel 9 van de Verordeningen (EG) nr. 3281/94 en nr. 1256/96 van de Raad. ”) is volgens het Comité vooral van toepassing in geval van „fraude”. Deze bepaling dient op een zodanige (1) PB C 287 van 22. 9. 1997, blz. 44. manier te worden geı¨nterpreteerd dat een land a´lle SAP-voordelen (d. w. z. zowel de extra als de gewone voordelen) verliest indien blijkt dat het ten onrechte heeft verklaard dat een bepaald product met inachtneming van de arbeids- en/of milieunormen is geproduceerd, wat als een vorm van „fraude” binnen het kader van de SAP-regeling moet worden beschouwd. 2. 11. Het Comité vestigt er de aandacht op dat de door de Commissie voorgestane landenaanpak weleens een hypotheek zou kunnen leggen op het streven van nationale overheden, bedrijfsleven, vakbonden en NGO’s om een sociaal keurmerk en gedragscodes voor bepaalde producten in te voeren, aangezien daarbij dezelfde arbeids- en milieunormen worden gehanteerd als in de voorgestelde verordening. Hoewel de aanpak van de Commissie de meest praktische is, verzoekt het Comité de Commissie toch om de intrekkings- en schorsingsprocedures niet te laten gelden voor landen die met succes aan zelfregulering doen, maar voor dergelijke landen een andere procedure uit te werken. 2. 12. Gezien op het grote aantal SAP-landen zou de Commissie het weleens behoorlijk druk kunnen gaan krijgen als alle geı¨nteresseerde landen meteen en massaal op het aanbod van de Unie reageren. In dat geval dient zij de nodige voorzichtigheid te betrachten en voldoende tijd te nemen om uit te zoeken of de geı¨nteresseerde landen wel aan de voorwaarden van de nieuwe regeling voldoen. In dit verband dringt het Comité erop aan dat de Commissie nagaat of de voor het SAP bevoegde dienst wel over voldoende mankracht beschikt en of het niet nodig is om voor het toezicht op de toepassing van de SAP-regeling extra — en speciaal daarvoor opgeleid — personeel in te zetten. Tot besluit dringt het Comité er nog met klem 2. 13. op aan dat bij de praktische interpretatie van de nieuwe SAP-regeling met bovenstaande opmerkingen rekening wordt gehouden en dat de Raad het onderhavige voorstel spoedig in zijn huidige vorm goedkeurt. Het hoopt dat de Commissie ernstig zal overwegen om in de voorgestelde regeling ook verwijzingen naar de fun- C 73/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 3. 98 damentele IAO-conventies over dwangarbeid en discri- minatie — en binnen afzienbare tijd ook verwijzingen naar de voor 1999 aangekondigde conventie over kin- derarbeid — op te nemen. Brussel, 10 december 1997. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad houdende toepassing van artikel 6 van de Verordeningen (EG) nr. 3281/97 en (EG) nr. 1256/96 van de Raad betreffende een meerjarenstelsel van algemene tariefpreferenties voor bepaalde industrie- en landbouwproducten van oorsprong uit ontwikkelingslanden, waarin is bepaald dat de meest ontwikkelde van de door deze tariefpreferenties begunstigde landen worden uitgesloten van de voordelen van deze verordening” (98/C 73/16) De Raad heeft op 14 november 1997 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het EG-Verdrag, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling voor externe betrekkingen, handels- en ontwikkelingsbeleid, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 25 november 1997 met algemene stemmen goedgekeurd. Algemeen Afdelingsrapporteur was de heer Giesecke. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 350e Zitting van 10 en 11 december 1997 (vergadering van 10 december) het volgende advies uitgebracht, dat met 119 stemmen vo´ o´r, bij 6 onthoudingen werd goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Voor de periode 1994-1997 is het Stelsel van Algemene Preferenties (SAP) grondig herzien (1). Het nieuwe meerjarenschema is vooral bedoeld om de transparantie en de overzichtelijkheid van het SAP in vergelijking met de vroegere douanecontingenten en -plafonds substantieel te verbeteren. Dit is in het belang van zowel de leveranciers als de autoriteiten van de arme landen, die hun exportinspanningen op overzichtelijke markten willen concentreren, alsook van de Europese importeurs, die voldoende prikkels moeten krijgen om nieuwe en stabiele leveringsbronnen aan te boren. (1) „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betref- fende een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties voor bepaalde industrieprojecten van oorsprong uit de ontwikkelingslanden (1995-1997)”, en „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot verlenging in 1995 van de toepassing van Verordeningen (EG) nr. 3833/90, (EG) nr. 3835/90 en (EG) nr. 3900/91 houdende toepasing van algemene tariefpreferenties voor bepaalde landbouwpro- ducten van oorsprong uit ontwikkelingslanden” (COM(94) 337 def. ). Voorts is het een novum dat ontwikkelingslanden 1. 2. die, gemeten naar BBP en exportcapaciteit, op een hoger niveau zijn beland, gefaseerd uit het preferentiestelsel kunnen worden genomen. Met inachtneming van het beginsel van „globale neutraliteit” dient het totale volume van de invoer waarop de preferenties betrekking hebben echter ongewijzigd te blijven. De onbenutte preferenties komen dus ten goede aan de armere ontwik- kelingslanden. 1. 3. Ook was een systeem gepland, en inmiddels uitgewerkt, van bijzondere handelspolitieke stimule- ringsregelingen voor „goed gedrag” van de afzonderlijke ontwikkelingslanden op sociaal en milieugebied. 2. Het Commissievoorstel 2. 1. Met onderhavig voorstel voor een verordening (2) wil de Commisie Zuid-Korea, Singapore en Hongkong aan de hand van objectieve en duidelijk omschreven welvaartsmaatstaven uitsluiten van de voordelen van het SAP. (2) COM(97) 533 def


title: Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om "Förslag till rådets förordning (EG) om ändring av förordning (EEG) nr 2075/92 om den gemensamma organisationen för råtobak"

eurovoc_concepts:
agricultural guidance
common organisation of markets
marketing year
production quota
tobacco

text: C 73/70 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 9. 3. 98 Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Förslag till rådets förordning (EG) om ändring av förordning (EEG) nr 2075/92 om den gemensamma organisationen för råtobak” (98/C 73/20) Den 3 november 1997 beslutade rådet att i enlighet med artiklarna 43 och 198 i EG-fördraget rådfråga Ekonomiska och sociala kommittén om ovanna¨mnda fo¨ rslag. Ekonomiska och sociala kommittén utsåg Seppo Ilmari Kallio till huvudföredragande. Vid sin 350:e plenarsessionen den 10-11 december 1997 (sammanträdet den 10 december 1997) antog Ekonomiska och sociala kommittén följande yttrande med 73 röster för, 35 röster emot och 8 nedlagda röster. 1. Inledning 2. Kommitténs kommentarer Med detta förslag till förordning avser man förlänga giltighetstiden med ett år för de bestämmelser som är i kraft i dag. På så sätt kommer man att ha tillräckligt med tid för att genomföra den reform av den gemensamma marknadsorganisationen som kommissionen har före- slagit. Denna reform skulle alltså gälla först från och med för skörden 1999. ESK kan acceptera en begränsad förlängning av dagens marknadsorganisation för råtobak i enlighet med kom- missionens förslag. Vi hoppas emellertid att förändringar i EU:s jordbrukspolitik skall gälla samtliga produkter. Kommittén anser att kommissionen snarast bör lägga fram ett förslag om reformering av tobakssektorn. Man måste också ta hänsyn till förändringar i tobaksproduk- tionen och förväntningarna från samhällets sida. Bryssel den 10 december 1997. Ekonomiska och sociala kommitténs ordförande Tom JENKINS BILAGA till Ekonomiska och sociala kommitténs yttrande Vid debatten beslutade man att stryka nedanstående text ur sektionens yttrande och ersätta den med ett ändringsförslag: ”ESK anser att fortsättningen av organisationen för tobaksmarknaden på det sätt kommissionen föreslår är motiverad. ESK önskar dock att förändringarna av EU:s jordbrukspolitik skall påverka alla produkter jämlikt. Vid utvecklingen av marknadsorganisationen bör man också beakta förändringarna i tobaksproduktionen. Kommittén anser att kommissionen borde presentera sitt reformförslag beträffande tobakssektorn så snart som möjligt. ” Resultat av omröstning För: 51, emot: 49, nedlagda: 15