title: Dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług

eurovoc_concepts:
harmonisation of standards
postal service
provision of services
quality standard
single market

text: 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 71 31997L0067 L 15/14 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 21. 1. 1998 DYREKTYWA 97/67/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 57 ust. 2, artykuły 66 i 100a, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (3), uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 22 stycznia 1993 r. w sprawie Zielonej Księgi o rozwoju jedno- litego rynku usług pocztowych (4), uwzględniając rezolucję Rady z dnia 7 lutego 1994 r. w sprawie rozwoju usług pocztowych Wspólnoty (5), działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Traktatu, na podstawie wspólnego tekstu zatwierdzonego przez Komitet Pojednawczy 7 listopada 1997 r. (6), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) Zgodnie z art. 7a Traktatu, powinny zostać podjęte dzia- łania zmierzające do utworzenia rynku wewnętrznego; rynek ten obejmuje obszar bez wewnętrznych granic, na którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. Utworzenie rynku wewnętrznego w sektorze pocztowym posiada udowodnione znaczenie dla ekonomicznej i spo- łecznej spójności Wspólnoty, w której usługi pocztowe stanowią zasadniczy instrument łączności i handlu. (1) Dz. U. C 322 z 2. 12. 1995, str. 22 oraz Dz. U. C 300 z 10. 10. 1996, str. 22. (2) Dz. U. C 174 z 17. 6. 1996, str. 41. (3) Dz. U. C 337 z 11. 11. 1996, str. 28. (4) Dz. U. C 42 z 15. 2. 1993, str. 240. (5) Dz. U. C 48 z 16. 2. 1994, str. 3. (6) Opinia Parlamentu Europejskiego z 9 maja 1996 r. (Dz. U. C 152 z 27. 5. 1996, str. 20), wspólne stanowisko Rady z 29 kwietnia 1997 r. (Dz. U. C 188 z 19. 6. 1997, str. 9) oraz decyzja Parlamentu Europej- skiego z 16 września 1997 r. (Dz. U. C 304 z 6. 10. 1997, str. 34); decyzja Parlamentu Europejskiego z 19 listopada 1997 r. oraz decy- zja Rady z 1 grudnia 1997 r. (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) Dnia 11 czerwca 1992 r. Komisja przedstawiła Zieloną Księgę o rozwoju jednolitego rynku usług pocztowych oraz 2 czerwca 1993 r. komunikat w sprawie wytycznych dla rozwoju usług pocztowych Wspólnoty. Komisja przeprowadziła szeroko zakrojone publiczne konsultacje dotyczące aspektów usług pocztowych, które znajdują się w polu zainteresowań Wspólnoty, zaś strony zainteresowane sektorem pocztowym przekazały swoje uwagi do Komisji. zakres pocztowych Obecny powszechnych i warunki ich świadczenia znacznie różnią się w poszcze- gólnych Państwach Członkowskich; w szczególności osią- gane wyniki jakości usług są bardzo nierówne wśród Państw Członkowskich. usług Usługi pocztowe w obrocie zagranicznym nie zawsze speł- niają oczekiwania użytkowników i obywateli europejskich, zaś osiągane normy jakości usług pocztowych w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty są w obecnym momencie niezadowalające. Rozbieżności obserwowane w sektorze pocztowym posia- dają znaczący wpływ na te sektory działalności, które szczególnie uzależnione są od usług pocztowych, a ponadto skutecznie utrudniają postęp w kierunku wewnętrznej spójności Wspólnoty, gdyż regiony pozba- wione usług pocztowych o odpowiednio wysokiej jakości znajdują się w niekorzystnej sytuacji, zarówno w zakresie usług listowych, jak i dystrybucji towarów. zmierzające do zapewnienia Działania stopniowej i kontrolowanej liberalizacji rynku oraz do zapewnienia właściwej równowagi w jej wdrażaniu są konieczne w celu zagwarantowania swobodnego świadczenia usług w sek- torze pocztowym w całej Wspólnocie, z uwzględnieniem obowiązków i praw operatorów świadczących usługi powszechne. Działanie na szczeblu Wspólnoty mające na celu zapew- nienie większej harmonizacji warunków w sektorze pocztowym jest w związku z tym konieczne i konsekwent- nie należy podjąć kroki w celu opracowania wspólnych zasad. 72 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 (10) Zgodnie z zasadą subsydiarności, na szczeblu Wspólnoty należy przyjąć pewien zestaw ogólnych zasad, natomiast wybór szczegółowych procedur powinien zależeć od Państw Członkowskich, które powinny mieć swobodę wyboru systemu najlepiej pasującego do ich własnych warunków. (pięciokrotna taryfa podstawowa) lepiej uwypuklą różnicę pomiędzy usługą w obszarze usług zastrzeżonych i usługą ekspresową, która została zliberalizowana. (11) Uznaje się za istotne zagwarantowanie na szczeblu Wspól- noty pocztowych usług powszechnych obejmujących minimalny zakres usług o określonej jakości, które powinny być świadczone we wszystkich Państwach Człon- kowskich po przystępnej cenie z korzyścią dla wszystkich użytkowników, niezależnie od ich geograficznego umiej- scowienia we Wspólnocie. (18) W świetle faktu, iż zasadnicza różnica pomiędzy przesyłką ekspresową i pocztowymi usługami powszechnymi polega na wartości dodanej (bez względu na formę, jaką ona przyj- muje) oferowanej przez usługi ekspresowe i postrzeganej przez klientów, najbardziej skutecznym sposobem okreś- lenia postrzeganej wartości dodatkowej jest wzięcie pod uwagę dodatkowej ceny, którą klienci gotowi są zapłacić, nie naruszając jednak limitu cenowego w obszarze zastrze- żonym, który musi być respektowany. (12) Celem usług powszechnych jest oferowanie wszystkim użytkownikom łatwego dostępu do sieci pocztowej, przede wszystkim poprzez udostępnienie wystarczającej liczby punktów dostępu i poprzez zapewnienie zadowala- jących warunków dotyczących częstotliwości wybierania i doręczania przesyłek; świadczenie usług powszechnych musi spełniać podstawową potrzebę zapewnienia ciągło- ści działań, przy jednoczesnym zachowaniu możliwości adaptacji do potrzeb użytkowników oraz zagwarantowa- nia im uczciwego i niedyskryminującego traktowania. (13) Usługi powszechne obejmują usługi w obrocie krajowym i usługi w obrocie zagranicznym. (14) Użytkownicy usług powszechnych winni być odpowied- nio informowani o zakresie oferowanych usług, warun- kach ich świadczenia i korzystania z nich, jakości świad- czonych usług oraz o taryfach. (15) Postanowienia niniejszej dyrektywy dotyczące świadczenia usług powszechnych nie naruszają prawa operatorów świadczących usługi powszechne do negocjowania umów z klientami w sposób indywidualny. (16) Utrzymanie pewnego zakresu usług, które mogą być zastrzeżone, zgodnie z postanowieniami Traktatu oraz bez naruszania zasad zastosowania tych postanowień w sto- sunku do konkurencji, wydaje się uzasadnione ze względu na konieczność zapewnienia prowadzenia działalności w zakresie usług powszechnych na podstawie zrównowa- żonych finansowo warunków; proces liberalizacji nie powinien ograniczać ciągłości świadczenia, wprowadzo- nych przez Państwa Członkowskie, usług podlegających zwolnieniu z opłat dla osób niewidomych i niedowidzą- cych. (17) Przesyłki z korespondencją ważące 350 gramów i więcej stanowią mniej niż 2 % wolumenu listów i mniej niż 3 % przychodów operatorów publicznych; kryteria cenowe (19) Można zezwolić na okres tymczasowy, by direct mail i prze- syłki w obrocie zagranicznym nadal należały do obszaru zastrzeżonego z określonymi granicami cenowymi i wago- wymi; jako dalszy krok w kierunku zakończenia budowa- nia jednolitego rynku usług pocztowych, decyzja w spra- wie dalszej stopniowej, kontrolowanej liberalizacji rynku pocztowego, w szczególności liberalizacji przesyłek w obrocie zagranicznym i direct mail, a także w sprawie dalszej analizy limitów cenowych i wagowych, powinna zostać podjęta przez Parlament Europejski i Radę najpóź- niej do 1 stycznia 2000 r. , w odpowiedzi na wniosek Komisji po przeprowadzeniu przeglądu sektora. (20) Z powodów związanych z bezpieczeństwem i porządkiem publicznym, w uzasadnionym interesie Państw Członkow- skich może leżeć przyznanie wyznaczonemu przez nie pod- miotowi lub wyznaczonym podmiotom prawa do umiesz- czania na publicznych drogach nadawczych skrzynek pocztowych; z tych samych powodów, mają one prawo do wyznaczenia podmiotu lub podmiotów odpowiedzialnych za emitowanie znaczków pocztowych identyfikujących kraj pochodzenia oraz odpowiedzialnych za świadczenie usługi przesyłki poleconej stosowanej w procedurach sądowych lub administracyjnych zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym; mogą one także zawrzeć informacje o członko- stwie w Unii Europejskiej poprzez zastosowanie dwunasto- gwiazdkowego symbolu UE. (21) Nowe usługi (usługi dość znacznie różniące się od usług tradycyjnych) oraz wymiana dokumentów nie należą do usług powszechnych i w związku z tym nie ma uzasadnie- nia do ich zastrzegania dla operatorów świadczących usługi powszechne; w równym stopniu ma to zastosowa- nie wobec przemieszczania i doręczania przesyłek we wła- snym zakresie (świadczenie usług pocztowych przez osobę fizyczną lub prawną, która jest nadawcą przesyłki lub przyjmowanie i przemieszczanie tych przesyłek przez stronę trzecią, działającą wyłącznie w imieniu tej osoby), które nie należy do tej kategorii usług. (22) (23) 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 73 Państwa Członkowskie powinny móc regulować poprzez odpowiednie procedury zezwoleń, na swoich obszarach, świadczenie usług pocztowych, które nie są zastrzeżone dla operatorów świadczących usługi powszechne; proce- dury te muszą być przejrzyste, niedyskryminujące, propor- cjonalne i oparte na obiektywnych kryteriach. różnych usług zastrzeżonych i niezastrzeżonych w celu wprowadzenia przejrzystości rzeczywistych kosztów róż- nych usług oraz w celu zapewnienia, by wzajemne subsy- diowanie z obszaru zastrzeżonego do obszaru niezastrze- żonego nie wywierało negatywnego wpływu na konkurencyjne warunki w tym ostatnim. Państwa Członkowskie powinny posiadać możliwość przyznawania koncesji na podstawie zobowiązania do świadczenia usług powszechnych lub wnoszenia składek do funduszu kompensacyjnego, który ma na celu zrekom- pensowanie operatorowi świadczącemu usługi powszech- ne, świadczenie usług powodujących krzywdzące obciąże- nie finansowe; Państwa Członkowskie powinny móc zawrzeć w zezwoleniach zobowiązanie do tego, żeby dzia- łalność, na którą uzyskano zezwolenie nie mogła naruszać wyłącznych lub specjalnych praw przyznanych operato- rom świadczącym usługi powszechne w zakresie usług zastrzeżonych; może zostać wprowadzony system identy- fikacji przesyłek direct mail w celu prowadzenia nadzoru tam, gdzie usługi direct mail zostały zliberalizowane. (24) Należy podjąć działania konieczne do harmonizacji proce- dur zezwoleń wprowadzonych przez Państwa Członkow- skie, określających handlowe świadczenie dla ludności usług niezastrzeżonych. (25) Jeżeli okazałoby się to konieczne, zostaną podjęte działa- nia w celu zapewnienia przejrzystości i niedyskryminują- cego charakteru warunków określających dostęp do publicznej sieci pocztowej w Państwach Członkowskich. (26) W celu zapewnienia prawidłowego zarządzania usługami powszechnymi i uniknięcia zniekształcenia konkurencji, taryfy stosowane do usług powszechnych powinny być obiektywne, przejrzyste, niedyskryminujące i ustalone z uwzględnieniem kosztów ich świadczenia. (27) Zapłata za doręczenie przesyłek w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty, z uwzględnieniem minimalnego zestawu obowiązków wynikających z aktów Światowego Związku Pocztowego, powinna być ustalona z uwzględ- nieniem kosztów doręczenia, poniesionych przez opera- tora świadczącego usługi powszechne w kraju docelowym; zapłata ta powinna stanowić także bodziec do podwyższa- nia lub utrzymywania jakości usług w obrocie zagranicz- nym poprzez zastosowanie wskaźników jakości usług; stanowiłoby to uzasadnienie dla odpowiednich systemów umożliwiających właściwe pokrycie kosztów, związanych szczególnie z uzyskaną jakością usług. (28) Niezbędne jest prowadzenie odrębnych rachunków dla (29) W celu zapewnienia stosowania zasad określonych w trzech poprzednich punktach, operatorzy świadczący usługi powszechne powinni wdrożyć, w odpowiednim czasie, systemy rachunku kosztów, które mogą być badane w sposób niezależny, dzięki którym można dokonać roz- dzielenia kosztów do usług na tyle precyzyjnie, na ile jest to możliwe na podstawie przejrzystych procedur; wyma- gania takie mogą być zrealizowane, na przykład poprzez wdrożenie zasady kosztów w pełni rozdzielonych; takie systemy rachunku kosztów mogą nie być wymagane tam, gdzie istnieją rzeczywiste warunki otwartej konkurencji. (30) Należy wziąć pod uwagę, że w związku z tym należy poczynić wszelkie starania w celu poprawienia i podnie- sienia na wyższy poziom jakości usług świadczonych na szczeblu Wspólnoty; taka poprawa jakości wymaga od Państw Członkowskich opracowania norm, które powinny być osiągnięte na wymaganym bądź wyższym poziomie przez operatorów świadczących usługi powszechne, w zakresie usług należących do usług powszechnych. (31) (32) Jakość usług oczekiwana przez użytkowników stanowi istotny aspekt świadczonych usług; normy oceny jakości usług i osiągnięte poziomy jakości muszą być, w interesie użytkowników, podawane do wiadomości publicznej; konieczne jest posiadanie zharmonizowanych norm jako- ści usług i wspólnej metodologii mierzenia w celu doko- nania oceny zgodności jakości usług w całej Wspólnocie. Państwa Członkowskie powinny określić krajowe normy jakości zgodne z normami Wspólnoty; w przypadku usług w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty, wymaga- jących połączonych działań przynajmniej dwóch operato- rów świadczących usługi powszechne z dwóch różnych Państw Członkowskich, normy jakości muszą być zdefi- niowane na szczeblu Wspólnoty. (33) Zgodność z normami musi być niezależnie weryfikowana w regularnych odstępach czasu i w sposób zharmonizo- wany; użytkownicy muszą posiadać prawo do bycia poinformowanymi o wynikach takiej weryfikacji, zaś Pań- stwa Członkowskie powinny zapewnić, by podejmowane były działania naprawcze w przypadkach, gdzie wyniki wykażą, iż normy nie zostały zrealizowane. 74 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 (34) Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach z konsu- mentami (1) ma zastosowanie wobec operatorów poczto- wych. (41) Niniejsza dyrektywa nie wywiera wpływu na zastosowanie postanowień Traktatu, a w szczególności jego postano- wień w sprawie konkurencji i swobody świadczenia usług. (35) Potrzeba poprawy jakości usług oznacza, że spory muszą być rozstrzygane szybko i efektywnie; poza formami praw- nego zadośćuczynienia dostępnego na podstawie prawa krajowego i prawa Wspólnoty, należy udostępnić proce- durę postępowania w przypadku reklamacji, która powinna być przejrzysta, prosta i niekosztowna, a także powinna umożliwiać uczestnictwo wszystkim stronom, których sprawa dotyczy. (36) Postęp w łączeniu sieci pocztowych i interesy użytkowni- ków wymagają promowania normalizacji technicznej; techniczna normalizacja jest niezbędna do promowania współpracy pomiędzy sieciami krajowymi oraz do świad- czenia efektywnych usług powszechnych we Wspólnocie. (37) Wytyczne dotyczące europejskiej harmonizacji stanowią, że specjalistyczne techniczne działania normalizacyjne powinny być powierzone Europejskiemu Komitetowi Normalizacji. (38) Należy utworzyć komitet w celu udzielania pomocy Komi- sji we wdrożeniu niniejszej dyrektywy, w szczególności w związku z przyszłymi pracami nad rozwojem działań dotyczących jakości usług w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty oraz standaryzacji technicznej. (39) W celu zapewnienia poprawnego funkcjonowania usług powszechnych oraz zapewnienia niezakłóconej konkuren- cji w obszarze niezastrzeżonym, ważne jest oddzielenie funkcji organu regulacyjnego z jednej strony oraz opera- tora — z drugiej; żaden operator pocztowy nie może być zarówno sędzią, jak i stroną zainteresowaną; to Państwa Członkowskie powinny opracować statut krajowego organu regulacyjnego lub organów regulacyjnych, które mogą zostać wybrane spośród władz publicznych lub pod- miotów niezależnych wyznaczonych w tym celu. (40) Wpływ zharmonizowanych warunków na funkcjonowa- nie rynku wewnętrznego w usługach pocztowych będzie musiał być przedmiotem oceny; w związku z tym, Komi- sja przedłoży raport do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wdrożenia niniejszej dyrektywy, łącznie z odpo- wiednimi informacjami o trendach rozwojowych w tym sektorze, szczególnie dotyczących aspektów ekonomicz- technicznych oraz związanych z nych, społecznych, zatrudnieniem i jakością usług, w trzy lata po jej wejściu w życie, najpóźniej do 31 grudnia 2000 r. (1) Dz. U. L 95 z 21. 4. 1993, str. 29. (42) Nic nie powinno uniemożliwić Państwom Członkowskim utrzymania w mocy lub wprowadzenia w sektorze poczto- wym środków, które mogą być bardziej liberalne niż te, o których stanowi niniejsza dyrektywa; ponadto, niniejsza dyrektywa nie powinna utracić ważności w związku z utrzymaniem w mocy środków, które państwa te wprowa- dziły w celu jej wdrożenia, pod warunkiem, że w każdym przypadku, środki takie są zgodne z Traktatem. (43) Uznaje się za właściwe, by niniejsza dyrektywa obowiązy- wała do 31 grudnia 2004 r. , o ile nie zostanie postano- wione inaczej przez Parlament Europejski i Radę na pod- stawie wniosku Komisji. (44) Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do żadnej dzia- łalności, która wychodzi poza zakres prawa Wspólnoty, jak te, o których stanowi Tytuł V i VI Traktatu o Unii Euro- pejskiej, a w żadnym razie do działalności na rzecz bezpie- czeństwa publicznego, obronności, bezpieczeństwa pań- stwa (łącznie z dobrą kondycją gospodarczą państwa, gdy działalność ta dotyczy spraw związanych z bezpieczeń- stwem państwa) oraz działalności państwa w obszarach prawa karnego. (45) Niniejsza dyrektywa, w przypadku przedsiębiorstw nieustanowionych we Wspólnocie, nie zapobiega podjęciu działań zgodnych zarówno z prawem Wspólnoty, jak i istniejącymi zobowiązaniami międzynarodowymi, mają- cych na celu zapewnienie, by obywatele Państw Człon- kowskich mieli zapewnione podobne traktowanie w pań- stwach trzecich; przedsiębiorstwa Wspólnoty powinny odnosić korzyści w państwach trzecich z takiego trakto- wania i skutecznego dostępu, które porównywalne jest z traktowaniem i dostępem do rynku, jakie przysługują oby- watelom danych krajów w ramach Wspólnoty, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: ROZDZIAŁ 1 Cel i zakres Artykuł 1 Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne reguły dotyczące: — świadczenia pocztowych usług powszechnych w ramach Wspólnoty, — kryteriów definiujących usługi, które mogą być zastrzeżone dla operatorów świadczących usługi powszechne oraz warun- ków dotyczących świadczenia usług niezastrzeżonych, 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 75 — zasad taryfowych i przejrzystości rachunków dla potrzeb świadczenia usług powszechnych, — ustanawiania norm jakości dotyczących świadczenia usług powszechnych oraz ustanawiania systemu zapewniającego zgodność z powyższymi normami, — harmonizacji norm technicznych, — utworzenia niezależnych krajowych organów regulacyjnych. Artykuł 2 Do celów niniejszej dyrektywy będą stosowane następujące defi- nicje: 9) 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) „usługi pocztowe”: usługi obejmujące przyjmowanie, sorto- wanie, przemieszczanie i doręczanie przesyłek pocztowych; „publiczna sieć pocztowa”: system organizacji i wszelkiego rodzaju zasoby stosowane przez operatora/operatorów świadczącego/świadczących usługi powszechne, w szczegól- ności w celu: — przyjmowania przesyłek pocztowych objętych obowiąz- kiem świadczenia usług powszechnych z punktów dostępu na terenie całego kraju, — kierowania i opracowywania przesyłek z punktu dostępu sieci pocztowej do centrum doręczeń, — doręczania pod adresy podane na przesyłkach; „punkty dostępu”: urządzenia fizyczne, obejmujące skrzynki pocztowe udostępnione ludności na publicznych drogach lub w obiektach operatora świadczącego usługi powszech- ne, w których przesyłki pocztowe mogą być nadawane przez klientów w publicznej sieci pocztowej; „przyjmowanie”: czynność polegająca na wybieraniu przesy- łek pocztowych nadanych w punktach dostępu; „doręczanie”: proces od sortowania w centrum doręczeń do doręczenia przesyłek pocztowych do adresatów; „przesyłka pocztowa”: przesyłka opatrzona adresem w osta- tecznej formie, w której ma być przewieziona przez opera- tora świadczącego usługi powszechne; poza przesyłkami z korespondencją, przesyłki takie obejmują także, na przykład książki, katalogi, gazety, czasopisma i paczki pocztowe zawierające towar posiadający wartość handlową lub niepo- siadający jej; „przesyłka z korespondencją”: przekaz informacji w formie pisemnej na dowolnym nośniku fizycznym, która ma być przekazana i doręczona pod adres podany przez nadawcę przesyłki na samej przesyłce lub na jej opakowaniu; książki, katalogi, gazety i czasopisma nie powinny być uznawane za przesyłki z korespondencją; 8) direct mail: przekaz informacji składającej się wyłącznie z materiałów reklamowych, marketingowych lub promocyj- identyczny przekaz, poza imieniem nych i zawierającej i nazwiskiem adresata, adresem i numerem identyfikacyjnym oraz innymi modyfikacjami niezmieniającymi charakteru przekazu, która wysyłana jest do znacznej liczby adresatów, przekazywana i doręczana pod adres wskazany przez nadawcę na samej przesyłce lub na jej opakowaniu; krajowy organ regulacyjny dokona interpretacji terminu „znaczna liczba adresatów” w każdym Państwie Członkowskim i opu- blikuje odpowiednie definicje; rachunki, faktury, sprawozda- nia finansowe i inne nieidentyczne przekazy informacji nie są uznawane za direct mail. Przekaz informacji łączącej direct mail z innymi przesyłkami w tym samym opakowaniu nie jest uznawany za direct mail; direct mail dotyczy zarówno obrotu zagranicznego, jak i krajowego; „przesyłka polecona”: usługa polegająca na udzieleniu, na podstawie uiszczenia standardowej opłaty, gwarancji przeciw ryzyku zaginięcia, ubytku zawartości lub uszkodzenia oraz oferująca nadawcy, tam, gdzie właściwe, na żądanie, dowód nadania danej przesyłki pocztowej i/lub jej doręczenia do adresata; 10) „przesyłka wartościowa”: usługa ubezpieczenia przesyłki pocztowej do wartości zadeklarowanej przez nadawcę na wypadek zaginięcia, ubytku zawartości lub uszkodzenia; 11) „przesyłka w obrocie zagranicznym”: przesyłka z lub do innego Państwa Członkowskiego, bądź z (lub do) innego państwa trzeciego; 12) „wymiana dokumentów”: oferowanie środków, łącznie z udostępnieniem pomieszczeń na zasadzie ad hoc, jak również przewożenie przez stronę trzecią, umożliwiające doręczanie własnych przesyłek w drodze wzajemnej wymiany przesyłek pocztowych pomiędzy użytkownikami korzystającymi z tej usługi; 13) „operator świadczący podmiot usługi publiczny lub prywatny świadczący powszechne usługi pocztowe lub wybrane powszechne usługi pocztowe w Pań- stwie Członkowskim, o tożsamości którego Komisja została powiadomiona zgodnie z art. 4; powszechne”: 14) „zezwolenia”: oznaczają jakiekolwiek pozwolenie określające prawa i obowiązki charakterystyczne dla sektora poczto- wego i zezwalające przedsiębiorstwom na świadczenie usług pocztowych oraz, tam, gdzie ma to zastosowanie, na budowę i/lub eksploatację sieci pocztowych w celu świadczenia takich usług, w formie „zezwolenia ogólnego” lub „koncesji indywi- dualnej”, zgodnie z poniższymi definicjami: — „zezwolenie ogólne” oznacza zezwolenie, niezależnie od tego, czy jest ono regulowane „koncesją według klasy”, czy na podstawie ogólnego prawa i niezależnie od tego, czy uregulowanie takie wymaga procedur rejestracji lub deklaracji, co nie wymaga od danego przedsiębiorstwa otrzymania konkretnej decyzji krajowego organu regula- cyjnego przed przystąpieniem do egzekwowania praw wynikających z zezwolenia, 76 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 — „koncesja indywidualna” oznacza zezwolenie wydawane przez krajowy organ regulacyjny, które nadaje przedsię- biorstwu konkretne prawa, lub które uzależnia działal- ność tego przedsiębiorstwa od konkretnych zobowiązań wykraczających poza zezwolenie ogólne tam, gdzie ma to zastosowanie, w przypadku którego przedsiębiorstwo nie jest uprawnione do przystąpienia do egzekwowania praw do momentu otrzymania decyzji krajowego organu regulacyjnego; 15) „koszty końcowe”: zapłata operatorów świadczących usługi powszechne za doręczenie przychodzących przesyłek zagra- nicznych obejmujących przesyłki z innego Państwa Człon- kowskiego lub z państwa trzeciego; 16) „nadawca”: osoba fizyczna lub prawna odpowiedzialna za nadanie przesyłek pocztowych; 17) „użytkownicy”: jakakolwiek osoba fizyczna lub prawna korzystająca z usług powszechnych jako nadawca lub adre- sat; 18) „krajowy organ regulacyjny”: organ lub organy w każdym Państwie Członkowskim, którym Państwo Członkowskie powierza, między innymi, funkcję regulacyjną objętą zakre- sem niniejszej dyrektywy; 19) „wymagania podstawowe”: ogólne przyczyny nieekono- miczne, które mogą skłonić Państwo Członkowskie do narzucenia warunków dotyczących świadczenia usług pocztowych; przyczyny te obejmują tajemnicę koresponden- cji, bezpieczeństwo sieci, w związku z przewozem niebez- piecznych towarów i, tam gdzie jest to uzasadnione, ochronę danych, ochronę środowiska i planowanie regionalne. Ochrona danych może obejmować ochronę danych osobo- wych, tajemnicę informacji przekazywanych lub gromadzo- nych oraz ochronę prywatności. ROZDZIAŁ 2 Usługi powszechne Artykuł 3 1. Państwa Członkowskie zapewnią, by użytkownicy korzystali z prawa do usług powszechnych obejmujących ciągłe świadczenie usług pocztowych o określonej jakości we wszystkich punktach na swoich obszarach, po przystępnych cenach dla wszystkich użytkowników. 2. W tym celu Państwa Członkowskie podejmą działania w celu zapewnienia, by gęstość punktów kontaktowych i punktów dostępu uwzględniała potrzeby użytkowników. — jedno przyjmowanie, — jedno doręczenie do domu lub siedziby każdej osoby fizycz- nej lub prawnej lub, w wyniku derogacji, na podstawie warun- ków ustalonych przez krajowy organ regulacyjny, jedno dorę- czenie do odpowiednich instalacji. O jakimkolwiek wyjątku lub derogacji przyznanej przez krajowy organ regulacyjny zgodnie z niniejszym ustępem należy powia- domić Komisję oraz wszystkie krajowe organy regulacyjne. 4. Każde Państwo Członkowskie podejmie działania konieczne do zapewnienia, by usługi powszechne obejmowały przynajmniej następujące świadczenia: — przyjmowanie, sortowanie, przemieszczanie i doręczanie przesyłek pocztowych do dwóch kilogramów, — przyjmowanie, sortowanie, przemieszczanie i doręczanie paczek pocztowych do 10 kilogramów, — usługi obejmujące przesyłki polecone i przesyłki wartościowe. 5. Krajowe organy regulacyjne mogą podwyższyć limit wagowy w ramach usług powszechnych dla paczek pocztowych do dowol- nej wagi nieprzekraczającej 20 kilogramów oraz mogą określić specjalne zasady dostarczania takich paczek „od drzwi do drzwi”. Z zastrzeżeniem limitu wagowego w ramach usług powszech- nych dla paczek pocztowych, przyjętego przez Państwo Człon- kowskie, Państwa Członkowskie zapewnią doręczanie na ich obszarach paczek pocztowych otrzymywanych od innego Pań- stwa Członkowskiego i ważących do 20 kilogramów. 6. Minimalne i maksymalne wymiary przesyłek pocztowych, o których mowa, zostały określone w Konwencji i Porozumieniu o paczkach pocztowych przyjętych przez Światowy Związek Pocz- towy. 7. Usługi powszechne zdefiniowane w niniejszym artykule obej- mują usługi zarówno w obrocie krajowym, jak i zagranicznym. Artykuł 4 Każde Państwo Członkowskie zapewni, by świadczenie usług powszechnych było zagwarantowane i powiadomi Komisję o działaniach, jakie podjęło w celu wypełnienia tego obowiązku, a w szczególności o tożsamości operatora/operatorów świadczącego/ świadczących usługi powszechne. Każde Państwo Członkowskie określi zgodnie z prawem Wspólnoty obowiązki i prawa przypi- sane operatorowi/operatorom świadczącemu/świadczącym usługi powszechne i poda je do wiadomości publicznej. Artykuł 5 świadczący usługi powszechne 3. Podejmą one działania w celu zapewnienia, by operator/ operatorzy gwarantował/ gwarantowali w każdy dzień roboczy i nie mniej niż pięć dni w tygodniu, poza okolicznościami lub warunkami geograficz- nymi uważanymi, przez krajowe organy regulacyjne, za wyjąt- kowe, jako minimum: 1. Każde Państwo Członkowskie podejmie działania w celu zapewnienia, by świadczenie usług powszechnych spełniało następujące wymagania: — powinno oferować usługę gwarantującą zgodność z wymaga- niami podstawowymi, 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 77 — powinno oferować użytkownikom identyczną usługę w porównywalnych warunkach, mogą nadal być zastrzeżone w ramach limitów cenowych i wago- wych określonych w ust. 1. — powinno być dostępne bez żadnej formy dyskryminacji, szczególnie bez dyskryminacji wynikającej z czynników poli- tycznych, religijnych lub ideologicznych, — nie powinno być przerywane ani wstrzymywane, poza przy- padkami siły wyższej, — powinno ulegać zmianom, w odpowiedzi na rozwój środo- wiska technologicznego, ekonomicznego i społecznego oraz — na potrzeby użytkowników. 2. Postanowienia ust. 1 nie wykluczają środków, jakie Państwa Członkowskie podejmują zgodnie z wymaganiami związanymi z interesem publicznym uznanym w Traktacie, w szczególności w artykułach 36 i 56 Traktatu, dotyczących, między innymi, moralności publicznej, bezpieczeństwa publicznego, łącznie z postępowaniem dochodzeniowym w sprawach kryminalnych oraz polityką publiczną. 3. Kolejnym krokiem w kierunku zbudowania rynku wewnętrz- nego usług pocztowych, będzie podjęcie decyzji przez Parlament Europejski i Radę, najpóźniej do 1 stycznia 2000 r. i bez naru- szania kompetencji Komisji, w sprawie dalszej stopniowej i kontrolowanej liberalizacji rynku pocztowego, w szczególności w zakresie liberalizacji przesyłek w obrocie zagranicznym i direct mail, a także w zakresie dalszych przeglądów limitów cenowych i wagowych, która wejdzie w życie od 1 stycznia 2003 r. , biorąc pod uwagę trendy rozwojowe, w szczególności rozwój ekono- miczny, społeczny i techniczny, zaistniałe do tego terminu, a także biorąc pod uwagę finansową równowagę operatora/ operatorów świadczącego/świadczących usługi powszechne oraz biorąc pod uwagę dalsze promowanie celów niniejszej dyrektywy. Decyzje takie będą oparte na wniosku Komisji, który powinien być zgłoszony przed końcem 1998 r. , po przeprowadzeniu prze- glądu sektora. Na żądanie Komisji, Państwa Członkowskie prze- każą wszelkie informacje konieczne do przeprowadzenia prze- glądu. Artykuł 6 4. Wymiana dokumentów nie może być zastrzeżona. Państwa Członkowskie podejmą działania w celu zapewnienia, by użytkownicy regularnie otrzymywali odpowiednio szczegółowe i aktualne informacje od operatora/operatorów świadczącego/ charakteru powszechne, świadczących oferowanych szczególnym powszechnych, uwzględnieniem ogólnych warunków dostępu do usług oraz cen i poziomów norm jakości. Informacje te będą publikowane we właściwy sposób. dotyczące ze usługi usług Państwa Członkowskie powiadomią Komisję w ciągu 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy, o sposobie udostępniania informacji, która powinna być publikowana zgodnie z pierwszym akapitem. O wszelkich kolejnych zmianach należy jak najwcześniej powiadomić Komisję. ROZDZIAŁ 3 Artykuł 8 Postanowienia art. 7 nie naruszają prawa Państw Członkowskich do organizowania umieszczania skrzynek pocztowych na publicznych drogach, znaczków pocztowych emitowania świadczenia usługi przesyłek poleconych stosowanych i w procedurach sądowych lub administracyjnych zgodnie z ich ustawodawstwem krajowym. ROZDZIAŁ 4 Warunki świadczenia usług niezastrzeżonych oraz dostępu do sieci Harmonizacja usług, które mogą być zastrzeżone Artykuł 9 Artykuł 7 dla 1. W zakresie koniecznym do utrzymywania usług powszech- nych, usługi, które mogą być zastrzeżone przez każde Państwo Członkowskie operatora/operatorów świadczącego/ świadczących usługi powszechne, obejmują przyjmowanie, sor- towanie, przemieszczanie i doręczanie krajowej korespondencji, jak zarówno za pomocą usługi przyspieszonego doręczenia, i zwykłej, której cena jest niższa niż pięciokrotność publicznej opłaty za przesyłkę z korespondencją w pierwszym przedziale wagowym najszybszej kategorii znormalizowanej, jeżeli taka kategoria istnieje, pod warunkiem, iż ważą one poniżej 350 gra- mów. W przypadku usług pocztowych podlegających zwolnieniu z opłaty dla osób niewidomych i niedowidzących, można dopu- ścić wyjątki w ograniczeniach wagowych i cenowych. 2. W zakresie koniecznym do zapewnienia utrzymania usług powszechnych, przesyłki w obrocie zagranicznym i direct mail 1. Dla usług niezastrzeżonych, które wykraczają poza obszar usług powszechnych zdefiniowanych w art. 3, Państwa Człon- kowskie mogą wprowadzić zezwolenia ogólne w zakresie nie- zbędnym do zagwarantowania zgodności z wymaganiami pod- stawowymi. 2. Dla usług niezastrzeżonych, które należą do obszaru usług powszechnych zdefiniowanych w art. 3, Państwa Członkowskie mogą wprowadzić procedury zezwoleń, w tym koncesje indywi- dualne, w zakresie niezbędnym do zagwarantowania zgodności z wymaganiami podstawowymi i w celu zabezpieczenia usług powszechnych. Przyznanie zezwoleń może: — tam gdzie uznano to za właściwe, być uzależnione od obo- wiązków świadczenia usług powszechnych, — jeżeli będzie istniała taka konieczność, narzucać wymagania i świadczenia określonych dotyczące jakości, dostępności usług, 78 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 — być uzależnione od zobowiązania do nienaruszania wyłącz- nych lub specjalnych praw przyznanych operatorowi/ operatorom świadczącemu/świadczącym usługi powszechne w obszarze usług pocztowych zastrzeżonych zgodnie z art. 7 ustępy 1 i 2. konieczne do zapewnienia, by użytkownicy i operator/operatorzy świadczący usługi powszechne posiadali dostęp do publicznej sieci pocztowej na warunkach, które są przejrzyste i niedyskry- minujące. 3. Procedury opisane w ustępach 1 i 2 powinny być przejrzyste, niedyskryminujące, proporcjonalne i oparte na obiektywnych kryteriach. Państwa Członkowskie muszą zapewnić, by przy- czyny odmowy wydania zezwolenia w całości lub w części zostały przekazane wnioskodawcy, a także muszą ustanowić procedurę odwoławczą. 4. W celu zapewnienia usług powszechnych w przypadkach, gdy Państwo Członkowskie stwierdza, że obowiązki świadczenia usług powszechnych, zgodnie z zapisami niniejszej dyrektywy, stanowią nadmierne obciążenie finansowe dla operatora świad- czącego usługi powszechne, może ono ustanowić fundusz kompensacyjny zarządzany w tym celu przez organ niezależny od beneficjenta lub beneficjentów. W tym przypadku, może ono uzależnić udzielenie zezwolenia od zobowiązania wniesienia finansowej składki do powyższego funduszu. Państwo Członkow- skie musi zapewnić, by przy tworzeniu funduszu kompensacyj- nego i ustalaniu poziomu finansowych składek przestrzegane były zasady przejrzystości, niedyskryminacji i proporcjonalności. Jedynie usługi wymienione w art. 3 mogą być finansowane w ten sposób. 5. Państwa Członkowskie mogą ustanowić system identyfikacji dla direct mail, umożliwiający nadzór nad takimi usługami, tam gdzie są one zliberalizowane. Artykuł 10 1. Parlament Europejski i Rada, stanowiąc na wniosek Komisji oraz na podstawie art. 57 ust. 2, artykułów 66 i 100a Traktatu, podejmą działania konieczne do harmonizacji procedur, o któ- rych mowa w art. 9, określających komercyjne świadczenie dla ludności niezastrzeżonych usług pocztowych. 2. Działania harmonizacyjne, o których mowa w ust. 1 dotyczą w szczególności kryteriów, jakie powinny być przestrzegane i procedur, jakie powinny być stosowane przez operatora poczto- wego, sposobu publikowania powyższych kryteriów i procedur, a także procedur odwoławczych, jakie powinny być stosowane. ROZDZIAŁ 5 Zasady taryfowe i przejrzystość rachunków Artykuł 12 Państwa Członkowskie podejmą działania w celu zapewnienia, by taryfy dla każdej z usług należących do usług powszechnych były zgodne z następującymi zasadami: — ceny muszą być przystępne oraz zapewniające, iż wszyscy użytkownicy posiadają dostęp do świadczonych usług, — ceny muszą być ustalane z uwzględnieniem kosztów; Państwa Członkowskie mogą zdecydować, iż na całym obszarze ich kraju powinna być zastosowana jednolita taryfa, — zastosowanie jednolitej prawa taryfy operatora/operatorów świadczącego/świadczących usługi powszechne do zawierania z klientami indywidualnych umów o cenach, nie wyklucza — taryfy muszą być przejrzyste i niedyskryminujące. Artykuł 13 1. W celu zapewnienia świadczenia usług powszechnych w obro- cie zagranicznym, Państwa Członkowskie zachęcą swoich opera- torów świadczących usługi powszechne do postępowania w taki sposób, by w ich umowach w sprawie kosztów końcowych za przesyłki w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty prze- strzegane były następujące zasady: — koszty końcowe powinny być ustalane na podstawie kosztów opracowywania i doręczenia przychodzących przesyłek zagranicznych, — poziomy zapłaty powinny być związane z uzyskaną jakością usług, — koszty końcowe powinny być przejrzyste i niedyskryminu- jące. 2. Wdrożenie powyższych zasad może obejmować tymczasowe rozwiązania opracowane w celu uniknięcia niepożądanego zakłócenia na rynkach pocztowych lub niekorzystnych skutków dla rentownych operatorów, pod warunkiem, iż będzie istniała umowa pomiędzy operatorem kraju nadania i kraju przeznacze- nia; umowy takie powinny jednak być ograniczone do minimum wymaganego do osiągnięcia tych celów. Artykuł 11 Artykuł 14 Parlament Europejski i Rada, działając na podstawie wniosku Komisji oraz na podstawie art. 57 ust. 2, artykułów 66 i 100a jakie są Traktatu, podejmą takie działania harmonizacyjne, 1. Państwa Członkowskie podejmą działania konieczne do zapewnienia, by w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniej- szej dyrektywy, rachunkowość operatorów świadczących usługi powszechne prowadzona była zgodnie z postanowieniami niniej- szego artykułu. 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 79 2. Operatorzy świadczący usługi powszechne będą, z jednej stro- ny, prowadzić odrębne rachunki w swoich wewnętrznych syste- mach rachunkowości przynajmniej dla każdej z usług z obszaru zastrzeżonego oraz z drugiej strony — dla usług niezastrzeżo- nych. Rachunki dla usług niezastrzeżonych powinny wyraźne rozgraniczać usługi należące do usług powszechnych od usług nienależących do usług powszechnych. Takie wewnętrzne sys- temy rachunkowości powinny funkcjonować na podstawie kon- sekwentnie stosowanych i obiektywnie uzasadnionych zasad rachunku kosztów. 3. Z uwzględnieniem ust. 4, systemy rachunkowości, o których mowa w ust. 2 będą dokonywały rozdziału kosztów odpowied- nio dla każdej usługi zastrzeżonej i niezastrzeżonej, w sposób następujący: a) koszty, które mogą być bezpośrednio przypisane do konkret- nej usługi, będą w ten sposób przypisane; b) koszty ogólne, czyli koszty, które nie mogą być bezpośrednio przypisane do konkretnej usługi, będą rozdzielone następu- jąco: i) ii) tam, gdzie będzie to możliwe, koszty ogólne będą rozdzie- lane na podstawie bezpośredniej analizy pochodzenia tych kosztów; tam, gdzie bezpośrednia analiza nie będzie możliwa, kate- gorie kosztów ogólnych będą rozdzielane na podstawie pośredniego powiązania z inną kategorią kosztów lub grupą kategorii kosztów, dla których bezpośrednie przy- pisanie lub rozdzielenie jest możliwe; pośrednie powiąza- nie powinno być oparte na porównywalnych strukturach kosztów; iii) gdy nie można zastosować bezpośredniego ani pośred- niego rozdzielenia kosztów, dana kategoria kosztów zos- tanie rozdzielona na podstawie ogólnego współczynnika obliczonego jako stosunek wszystkich wydatków bezpo- średnio lub pośrednio przypisanych lub rozdzielonych do każdej z usług zastrzeżonych z jednej strony i innych usług z drugiej strony. 4. Inne systemy rachunku kosztów mogą być zastosowane jedy- nie wówczas, gdy są zgodne z ust. 2 i zostały zatwierdzone przez krajowy organ regulacyjny. Przed ich zastosowaniem należy powiadomić Komisję. 5. Krajowe organy regulacyjne zapewnią, by zgodność z jednym z systemów rachunku kosztów opisanych w ustępach 3 i 4 została zweryfikowana przez właściwy organ, który jest niezależny od organu świadczącego usługi powszechne. Państwa Członkowskie zapewnią, by oświadczenie w sprawie zgodności było okresowo publikowane. 6. Krajowy organ regulacyjny będzie na bieżąco udostępniał na odpowiednim poziomie szczegółowości informacje o systemach rachunku kosztów stosowanych przez operatora świadczącego usługi powszechne i będzie, na żądanie, przekazywał takie infor- macje Komisji. 7. Na żądanie, szczegółowe informacje dotyczące rachunkowości uzyskiwane z powyższych systemów będą udostępniane w spo- sób poufny krajowemu organowi regulacyjnemu i Komisji. 8. Jeżeli dane Państwo Członkowskie nie zastrzegło żadnych z usług, które można zastrzec zgodnie z art. 7 oraz nie utworzyło funduszu kompensacyjnego w związku ze świadczeniem usług powszechnych, na co zezwala się na podstawie art. 9 ust. 4, oraz, jeżeli krajowy organ regulacyjny jest przekonany, że żaden z wyznaczonych operatorów świadczących usługi powszechne w danym Państwie Członkowskim nie otrzymuje subwencji Pań- stwa w formie ukrytej, ani jakiejkolwiek innej, krajowy organ regulacyjny może podjąć decyzję o niestosowaniu wymagań okre- ślonych w ustępach 2, 3, 4, 5, 6 i 7 niniejszego artykułu. Krajowy organ regulacyjny poinformuje Komisję o wszelkich takich decy- zjach. Artykuł 15 Sprawozdania finansowe wszystkich operatorów świadczących usługi powszechne będą sporządzane i przekazywane do zbada- nia przez niezależnego audytora oraz publikowane zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem Wspólnoty i ustawodawstwem krajowym dotyczącym przedsiębiorstw komercyjnych. ROZDZIAŁ 6 Jakość usług Artykuł 16 Państwa Członkowskie zapewnią, by w celu zagwarantowania dobrej jakości usług pocztowych zostały ustalone i opublikowane normy jakości usług dotyczące usług powszechnych. Normy jakości powinny odnosić się w szczególności do czasu przebiegu przesyłek oraz regularności i niezawodności usług. Normy te ustalane są przez: — Państwa Członkowskie, w przypadku usług krajowych, — Parlament Europejski i Radę, w przypadku usług w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty (patrz: załącznik); przy- szłe zmiany w powyższych normach wprowadzane w odpo- wiedzi na postęp technologiczny lub trendy rozwojowe na rynku będą wdrażane zgodnie z procedurą określoną w art. 21. Przynajmniej raz w roku przeprowadzany będzie, w sposób nie- zależny, monitoring osiągniętych norm jakości, przez zewnętrzne organy, nie mające powiązań z operatorami świadczącymi usługi powszechne, na podstawie znormalizowanych warunków, które zostaną ustalone zgodnie z procedurą określoną w art. 21 i powi- nien on stanowić przedmiot raportów publikowanych przynajm- niej raz w roku. 80 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 Artykuł 17 Państwa Członkowskie określą normy jakości dla przesyłek w obrocie krajowym i zapewnią ich zgodność z normami określonymi dla usług w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty. Państwa Członkowskie powiadomią Komisję o przyjętych normach jakości dla usług w obrocie krajowym, która opublikuje je w taki sam sposób jak normy dla usług w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty, o których mowa w art. 18. organy regulacyjne Krajowe przeprowadzenie niezależnego monitoringu osiągniętych norm jakości zgodnie z czwartym akapitem art. 16, wyniki którego będą uzasadnione, a także, o ile będzie to konieczne, podjęcie działań naprawczych. zapewnią organy władz krajowych, jeżeli reklamacje użytkowników zło- żone u operatora świadczącego usługi powszechne nie zostały rozpatrzone w sposób satysfakcjonujący. Zgodnie z art. 16, Państwa Członkowskie zapewnią, by operato- rzy świadczący usługi powszechne publikowali, wraz z raportem rocznym w sprawie monitorowania osiągniętych norm jakości, informacje o liczbie reklamacji i sposobie ich rozpatrzenia. ROZDZIAŁ 7 Harmonizacja norm technicznych Artykuł 20 Artykuł 18 Harmonizacja norm technicznych będzie kontynuowana, biorąc przede wszystkim pod uwagę interesy użytkowników. 1. Zgodnie z art. 16, w Załączniku zostały określone normy jakości dla usług w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty. 2. Tam, gdzie wymagają tego wyjątkowe sytuacje związane z infrastrukturą lub warunkami geograficznymi, krajowe organy regulacyjne mogą wprowadzić odstępstwa od stosowania norm jakości określonych w Załączniku. Jeżeli krajowe organy regula- cyjne wprowadzą tego rodzaju odstępstwa, powinny bezzwłocz- nie powiadomić Komisję. Komisja przedstawi raport roczny w sprawie powiadomień otrzymanych w ciągu poprzednich 12 miesięcy Komitetowi, utworzonemu na podstawie art. 21, do jego informacji. 3. Komisja opublikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich wszelkie zmiany wprowadzone w normach jakości usług w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty oraz podejmie działania w celu zapewnienia regularnego, niezależnego monito- rowania oraz publikowania poziomów osiągniętych norm jako- ści potwierdzających zgodność z powyższymi normami i uzyska- nych postępów. Krajowe organy regulacyjne zapewnią, iż tam, gdzie uznano to za konieczne, zostaną podjęte działania napraw- cze. Artykuł 19 Państwa Członkowskie zapewnią, że zostaną opracowane przejrzyste, proste i niekosztowne procedury rozpatrywania szczególnie w przypadkach reklamacji dotyczących zaginięcia, kradzieży, uszkodzenia lub braku zgodności z normami jakości usług. użytkowników, Państwa Członkowskie podejmą działania w celu zapewnienia, że procedury te umożliwią rozstrzyganie sporów w sposób sprawiedliwy i szybki wraz z ustanowieniem, tam gdzie uznano to za właściwe, systemu zwrotu kosztów i/lub rekompensaty. Z zastrzeżeniem innych możliwości odwołania dostępnych na podstawie ustawodawstwa krajowego i ustawodawstwa Wspól- noty, Państwa Członkowskie zapewnią, by użytkownicy, działa- jąc indywidualnie lub, tam gdzie zezwala na to prawo krajowe, wspólnie z organizacjami reprezentującymi interesy użytkowni- ków i/lub konsumentów, mogli wnosić sprawy przed właściwe Europejskiemu Komitetowi Normalizacji zostanie powierzone opracowanie norm technicznych do zastosowania w sektorze pocztowym, na podstawie przekazania mu tych spraw zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie Rady 83/189/EWG z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiającej procedurę przekazywania informacji w dziedzinie norm i regulacji technicznych (1). Prace te uwzględnią działania harmonizacyjne podjęte na szczeblu międzynarodowym, a w szczególności te działania, w sprawie których decyzje podjął Światowy Związek Pocztowy. Mające zastosowanie normy należy raz w roku publikować w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Państwa Członkowskie zapewnią, by operatorzy świadczący usługi powszechne odwoływali się do norm opublikowanych w Dzienniku Urzędowym, tam gdzie uznano to za konieczne, w interesie użytkowników, a w szczególności, gdy przekazują informacje, o których mowa w art. 6. Komitet, o którym stanowi art. 21 będzie na bieżąco informowany o dyskusjach toczących się w ramach Europejskiego Komitetu Normalizacji oraz postępach uzyskanych w tym obszarze przez ten organ. ROZDZIAŁ 8 Komitet Artykuł 21 Komisji udzieli wsparcia komitet złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, przewodniczył któremu przedstawiciel Komisji. Komitet ustali swój własny regulamin wewnętrzny. będzie (1) Dz. U. L 109 z 26. 4. 1983, str. 8. Dyrektywa ostatnio zmieniona decy- zją Komisji 96/139/WE (Dz. U. L 32 z 10. 2. 1996, str. 31). 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 81 Przedstawiciel Komisji przekaże komitetowi projekt środków, jakie mają być podjęte. Komitet przekaże swoją opinię w sprawie projektu w terminie ustalonym przez Przewodniczącego odpowiednio do pilności danej sprawy. Opinia ta zostanie przyjęta większością głosów określoną w art. 148 ust. 2 Traktatu w przypadku decyzji, które Rada winna podjąć na wniosek Komisji. Głosy Państw Członkowskich w komitecie będą ważone w sposób określony w powyższym artykule. Przewodniczący nie głosuje. przedstawicieli Komisja przyjmie wnioskowane środki, jeżeli są one zgodne z opinią komitetu. Jeżeli wnioskowane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja bezzwłocznie przedłoży Radzie wniosek w sprawie środków, jakie powinny zostać podjęte. Rada stanowi większością kwalifikowaną. Jeżeli po upływie trzech miesięcy od daty odwołania do Rady, Rada nie podejmie decyzji, proponowane środki zostaną przyjęte przez Komisję. Do sprawozdania będą dołączone, gdzie sytuacja tego wymaga, wnioski dla Parlamentu Europejskiego i Rady. Artykuł 24 Państwa Członkowskie wprowadzą w życie, najpóźniej w ciągu 12 miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy, przepisy ustawowe, wykonawcze administracyjne konieczne do wykonania niniejszej dyrektywy i niezwłocznie poinformują o tym Komisję. i środki Wspomniane zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie. Artykuł 25 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. ROZDZIAŁ 9 Krajowy organ regulacyjny Artykuł 22 Każde Państwo Członkowskie wyznaczy dla sektora pocztowego krajowy organ regulacyjny lub krajowe organy regulacyjne, które będą odrębne prawnie i niezależne funkcjonalnie od operatorów pocztowych. Państwa Członkowskie poinformują Komisję, które krajowe organy regulacyjne wyznaczyły one do realizowania zadań wynikających z niniejszej dyrektywy. Szczególne zadanie krajowych organów regulacyjnych polega na zapewnieniu zgodności z obowiązkami wynikającymi z niniejszej dyrektywy. Można im także powierzyć odpowiedzialność za zapewnienie zgodności z regułami konkurencji w sektorze pocztowym. RODZIAŁ 10 Przepisy końcowe Artykuł 23 Z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3, w trzy lata po wejściu w życie niniejszej dyrektywy, najpóźniej do 31 grudnia 2000 r. , Komisja przedłoży sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie z w sprawie odpowiednimi informacjami o rozwoju sektora, szczególnie aspektów gospodarczych, społecznych, technicznych oraz zwią- zanych z zatrudnieniem i jakością usług. stosowania niniejszej dyrektywy, łącznie Artykuł 26 1. Niniejsza dyrektywa nie powinna uniemożliwić Państwom Członkowskim utrzymania w mocy lub wprowadzenia środków, które mogą być bardziej liberalne niż te, o których stanowi niniej- sza dyrektywa. Środki takie muszą być zgodne z Traktatem. 2. W przypadku wygaśnięcia niniejszej dyrektywy, środki przed- sięwzięte przez Państwa Członkowskie w celu jej wykonania mogą być utrzymane, w takim zakresie, w jakim są one zgodne z Traktatem. Artykuł 27 Przepisy niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem art. 26, stosują się do 31 grudnia 2004 r. , o ile nie postanowiono inaczej, zgodnie z art. 7 ust. 3. Artykuł 28 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 1997 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego J. M. GIL-ROBLES Przewodniczący W imieniu Rady J. -C. JUNCKER Przewodniczący 82 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 ZAŁĄCZNIK Normy jakości dla przesyłek w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty Normy jakości dla przesyłek w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty w każdym kraju powinny być opracowane na podstawie limitu czasowego dla przebiegu przesyłek, liczonego „od końca do końca” (*) dla przesyłek pocztowych w najszybszej znormalizowanej kategorii, zgodnie ze wzorem D + n, gdzie D oznacza datę nadania (**), a n — liczbę dni roboczych, jakie upływają pomiędzy tą datą a datą doręczenia do adresata. Normy jakości dla przesyłek w obrocie zagranicznym w ramach Wspólnoty Limit czasowy D + 3 D + 5 Cel 85 % przesyłek 97 % przesyłek Normy te muszą być osiągnięte nie tylko dla całości ruchu w ramach Wspólnoty, dwustronnego przepływu przesyłek pomiędzy dwoma Państwami Członkowskimi. lecz także dla każdego Przebieg przesyłki „od końca do końca” liczony jest od punktu dostępu do sieci do punktu doręczenia do adresata. (*) (**) Data nadania, która powinna być uwzględniona, powinna być tą samą datą, z którą przesyłka została nadana, pod warunkiem, że nadanie następuje przed podanym czasem ostatniego wybierania przesyłek z określonego punktu dostępu do danej sieci. Gdy nadanie ma miejsce po tym czasie, datą nadania, jaką należy uwzględnić, będzie następny dzień wybierania przesyłek


title: Commission Regulation (EC) No 2575/97 of 15 December 1997 fixing the amount of the flat-rate premium for certain fishery products during the 1998 fishing year (Text with EEA relevance)

eurovoc_concepts:
fishery product
market intervention
storage premium

formats: html pdfa1b print


title: Regolamento (CE) n. 2503/97 della Commissione del 15 dicembre 1997 che adegua il livello massimo annuo dello sforzo di pesca per alcuni tipi di pesca

eurovoc_concepts:
Germany
catch quota
fishery management
fishing area
fishing vessel


title: Propuesta de reglamento (CE) del Consejo por el que se establecen, para 1998, determinadas medidas de conservación y de gestión de los recursos pesqueros del área del Convenio definida en el Convenio sobre la futura cooperación multilateral en los caladeros del Atlántico Nororiental

eurovoc_concepts:
Atlantic Ocean
EU Member State
authorised catch
conservation of fish stocks
fishery management

text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS Bruselas, 15. 12. 1997 COM(97) 713 final Propuesta de REGLAMENTO f CE) DEL CONSEJO por el que se establecen para 1998 determinadas medidas de conservación y de gestión de los recursos pesqueros del área del Convenio definida en el Convenio sobre la futura cooperación multilateral en los caladeros del Atlántico Nororiental (presentada por la Comisión) EXPOSICIÓN DE MOTIVOS En su reunión anual celebrada del 19 al 21 de noviembre de 1997, la Comisión de Pesquerías del Atlántico Nororiental (NEAFC) adoptó una recomendación relativa a las medidas de conservación y gestión de las poblaciones de gallineta nórdica en 1998. La recomendación fue adoptada por una mayoría cualificada de las Partes contratantes de la NEAFC, entre las que se encuentra la Comunidad. Las medidas recomendadas incluyen un total admisible de capturas (TAC) de 153. 000 toneladas, que abarca las poblaciones de gallineta nórdica en toda su zona de distribución y se reparte entre las correspondientes Partes contratantes. La Comunidad ha recibido 23. 000 toneladas de este TAC. Además, Dinamarca (en representación de las islas Feroe y de Groenlandia) se ha comprometido a transferir a la Comunidad otras 4. 000 toneladas. Por lo tanto, la Comunidad dispondrá en 1998 de un total de 27. 000 toneladas de gallineta nórdica. Además, la NEAFC prolongó una recomendación que establece para 1998 una serie de requisitos mínimos provisionales en materia de notificación y comunicación de las capturas tanto de gallineta nórdica como de arenque noruego de desove primaveral (arenque atlántico-escandinavo). Dado que fueron adoptadas con el total respaldo comunitario, estas recomendaciones deben aplicarse en la Comunidad. d:\data\winword\neafc\regs-98\es. doc 2, Propuesta de REGLAMENTO (CE) N°. /98 DEL CONSEJO de. de 1997 por el que se establecen para 1998 determinadas medidas de conservación y de gestión de los recursos pesqueros del área del Convenio definida en el Convenio sobre la futura cooperación multilateral en los caladeros del Atlántico Nororiental EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) n° 3760/92 del Consejo, de 20 de diciembre de 1992,. por el que se establece un régimen comunitario de la pesca y la acuicultura1, y, en particular, el apartado 4 de su artículo 8, Vista la propuesta de la Comisión, Considerando que la Comunidad ha firmado el Convenio de las Naciones Unidas sobre el Derecho del mar, que contiene principios y normas para la conservación y gestión de los recursos vivos de las zonas económicas exclusivas de los Estados ribereños y de alta mar; Considerando que el Convenio sobre la cooperación multilateral en el Atlántico Nororiental, en lo sucesivo denominado "Convenio NEAFC", fue aprobado por el Consejo mediante la Decisión 81 /6Ü8/CEE, de 13 de julio de 1981 , y entró en vigor el 17 de marzo de 1982; Considerando que el Convenio NEAFC establece un marco adecuado para la cooperación multilateral con vistas a la conservación racional y a la explotación óptima de los recursos pesqueros del área del Convenio que en él se define; Considerando que el 21 de noviembre de 1997 la Comisión de Pesquerías del Atlántico Nororiental adoptó recomendaciones por las que se limitan las capturas de gallineta nórdica en el área del Convenio y por las que se establece una serie de requisitos mínimos en materia de notificación y comunicación de las capturas de gallineta nórdica y de arenque noruego de desove primaveral (arenque atlántico-escandinavo) para 1998; que es conveniente que la Comunidad aplique estas recomendaciones; Considerando que, de conformidad con lo dispuesto en el artículo 8 del Reglamento (CEE) n° 3760/92, corresponde al Consejo fijar para cada pesquería o grupo de pesquerías el total admisible de capturas (TAC) y el cupo disponible para la Comunidad y distribuir dicho cupo entre los Estados miembros; 1 2 DO n° L 3 89 de 31. 12. 1992, p. 1. Reglamento modificado por el Acta de adhesión de 1994. DOn°L227del2. 8. i981,p. 21. d:\data\winword\neafc\regs-98\es. doc Considerando que, para garantizar la plena conformidad con las medidas de conservación y gestión aplicables y completar al mismo tiempo las medidas de control previstas en el Reglamento (CEE) n° 2847/93 del Consejo , debe definirse una serie de medidas específicas de control relativas a la autorización de los buques pesqueros, la notificación y la declaración de sus capturas; Considerando que los TAC y las cuotas pertinentes han sido fijados anualmente y no pueden ser rebasados y, por consiguiente, no están sujetos a las disposiciones del Reglamento (CE) n° 847/96 del Consejo, de 6 de mayo de 1996, por el que se establecen condiciones adicionales para la gestión anual de los TAC y las cuotas4; Considerando que, por razones imperativas de interés común, el presente Reglamento se aplicará desde el 1 de enero de 1998, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 En 1998, las capturas de gallineta nórdica por parte de los buques pesqueros comunitarios se limitarán a las cuotas que se lijan en el Anexo. Artículo 2 1. 2. Los Estados miembros notificarán a la Comisión una lista de los buques pesqueros que enarbolen su pabellón y estén registrados en la Comunidad con autorización para pescar gallineta nórdica a más tardar el 20 de enero de 1998 y a partir de esta fecha cualquier modificación, incluidas las incorporaciones a la lista al menos 30 días antes del inicio de la actividad del buque. Únicamente los buques que figuren en esta lista se considerarán autorizados para la pesca de gallineta nórdica. Los Estados miembros comunicarán a la Comisión, todos los miércoles antes de mediodía, tanto las capturas de gallineta nórdica realizadas por sus buques como el número de buques dedicados a ese tipo de pesca referidos a la semana que terminó a medianoche del domigo anterior. Artículo 3 Las disposiciones del artículo 2 se aplicarán, mutatis mutandis, al arenque (Clupea harengus) que se captura en las zonas CIEMI y II (arenque noruego de desove primaveral - Atlanto-Scandian herring). 3 4 DOn°L261 de 20. 10. 1993, p. 1. DO n°L 115 de 9. 5. 1996, p. 3. d:\data\winword\neafc\regs-98\es. doc Artículo 4 Las cuotas de pesca establecidas en el Anexo no estarán sujetas a las condiciones fijadas en los artículos 2 y 3 y en el apartado 2 del artículo 5 del Reglamento (CE) n° 847/96 del Consejo. Artículo 5 El presente Reglamento entrará en vigor el día de su publicación en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. Se aplicará a partir del 1 de enero de 1998. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el de 1997 Por el Consejo El Presidente d:\data\winword\neafc\regs-98\es. doc ANEXO Poblaciones Estados miembros Cuota de 1998 Especie Zona geográfica Gallineta nórdica (Sebastes mentella) ) CIEM XIV/XII/V (2) Austria Bélgica Dinamarca Finlandia Alemania Grecia Francia Irlanda Italia Luxemburgo Países Bajos Portugal España Suecia Reino Unido Total CE 18. 220 1. 700 4 8 3. 824 3. 200 44 27. 000 (3) (1) (2) O) Capturas efectuadas con redes de arrastre pelágico, con exclusión de los descartes pero incluidos los peces situados por encima y por debajo del umbral acústico. Aguas pesqueras comunitarias y zonas situadas más allá de la jurisdicción pesquera de los demás Estados ribereños. Incluye las 4. 000 toneladas transferidas por Dinamarca (en representación de las islas Feroe y de Groenlandia). d:\data\winword\neafc\regs-98\es. doc ISSN 0257-9545 COM(97) 713 final DOCUMENTOS ES 03 il N° de catálogo : CB-CO-97-733-ES-C ISBN 92-78-29697-X Oficina de Publicaciones Oficiales de las Comunidades Europeas L-2985 Luxemburgo


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 2501/97 DER KOMMISSION vom 15. Dezember 1997 zur befristeten Abweichung von der Verordnung (EG) Nr. 1445/95 mit Durchführungsvorschriften für Einfuhr- und Ausfuhrlizenzen für Rindfleisch

eurovoc_concepts:
beef
export licence
import licence


title: Regolamento (CE) n. 2551/97 della Commissione del 15 dicembre 1997 che sospende l'introduzione nella Comunità di esemplari di talune specie di fauna e flora selvatiche

eurovoc_concepts:
EU Member State
import policy
import restriction
protection of animal life
protection of plant life


title: Verordnung (EG) Nr. 2510/97 der Kommission vom 15. Dezember 1997 zur Einreihung von bestimmten Waren in die Kombinierte Nomenklatur

eurovoc_concepts:
Combined Nomenclature
animal nutrition
common customs tariff
fats
tariff nomenclature
wheat


title: Οδηγία 97/71/ΕΚ της Επιτροπής της 15ης Δεκεμβρίου 1997 για την τροποποίηση των παραρτημάτων των οδηγιών 86/362/ΕΟΚ, 86/363/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου που αφορούν τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά, στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης και ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών, αντιστοίχως (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

eurovoc_concepts:
agricultural product
animal product
crop production
food inspection
pesticide residue


title: WRITTEN QUESTION No. 4054/97 by Bartho PRONK to the Commission. Net contribution by Netherlands in 1997

eurovoc_concepts:
EU publication
European Commission
Netherlands
financing of the EU budget
net contributor

formats: html pdf print

text: 22. 6. 98 FI Euroopan yhteiso¤jen virallinen lehti C 196/69 Komission ja¤senen Yves-Thibault de Silguyn komission puolesta antama vastaus (23. helmikuuta 1998) Euroopan keskuspankin itsena¤isyys: EY:n perustamissopimuksen 109 j artiklan ma¤a¤ra¤ysten mukaisesti komissio tarkastelee, onko Italian kansallisen keskuspankin perussa¤a¤nto¤ sopusoinnussa perustamissopimuksen 107 ja 108 artiklan seka¤ Euroopan keskuspank- kija¤rjestelma¤n (EKPJ) perussa¤a¤nno¤n kanssa. Perustamissopimuksen 108 artiklan mukaan (cid:148)jokainen ja¤senvaltio huolehtii siita¤, etta¤ viimeista¤a¤n pa¤iva¤na¤, jona EKPJ perustetaan, sen kansallinen lainsa¤a¤da¤nto¤, sen kansallisen keskuspankin perussa¤a¤nto¤ mukaan luettuna, on sopusoinnussa ta¤ma¤n sopimuksen ja EKPJ:n perussa¤a¤nno¤n kanssa(cid:148). Riippumatta komissiossa meneilla¤a¤n olevasta Italian keskuspankin perussa¤a¤nno¤n tarkastelusta komissiolla ei ole tietoa Italian keskuspankin itsena¤isyytta¤ uhkaavista aloitteista eika¤ mahdollisesta hallituksen suunnitelmasta korvata sen pa¤a¤johtaja. Rakenteellisten uudistusten tarve: Komissio kannatti viimeisimma¤ssa¤ taloutta koskevassa vuosikertomuksessa ja talouden yleisissa¤ suuntaviivoissa verotaakan keventa¤mista¤ ja rakenteellisten uudistusten ta¤yta¤nto¤o¤npanon nopeuttamista. Ta¤llainen politiikka auttaa talouden kasvua ja tyo¤paikkojen luomista. Useimmissa ja¤senvaltioissa uudistukset ovat tarpeen siita¤ riippumatta, otetaanko euro ka¤ytto¤o¤n. Ecofin-neuvosto ilmaisi lisa¤ksi 19. tammikuuta 1998 pidetyssa¤ kokouksessa Italian la¤hentymisohjelmasta tekemissa¤a¤n pa¤a¤telmissa¤ tyytyva¤isyytensa¤ huomattavista uudistuksista, joita Italia oli aloittanut tai toteuttanut sen ja¤lkeen, kun la¤hentymisohjelmaa oli tarkasteltu vuoden 1997 heina¤kuussa. Uudistukset koskevat verotus- ja budjettimenettelyja¤ seka¤ vuoden 1995 sosiaaliturvaja¤rjestelma¤n uudistusta ta¤ydenta¤via¤ toimenpiteita¤. (98/C 196/94) KIRJALLINEN KYSYMYS P-4054/97 komissiolle esitta¤ja¤(t): Bartho Pronk (PPE) (15. joulukuuta 1997) Aihe: Alankomaiden nettomaksu vuonna 1997 Mika¤ on odotettavissa oleva Alankomaiden maksettavaksi lankeava nettosumma Euroopan unionin vuoden 1997 talousarviossa? Komission ja¤senen Erkki Liikasen komission puolesta antama vastaus (19. tammikuuta 1998) Komissio ei esita¤ budjettitasapainoa, toisin sanoen ja¤senvaltioiden saamien ja maksamien talousarvion rahoitusosuuksien erotusta, koskevia arvioita. Ta¤ma¤n vuoksi ka¤ytetta¤vissa¤ ei ole arvoisan parlamentin ja¤senen pyyta¤mia¤ Alankomaiden budjettiasemaa koskevia tietoja vuodelta 1997. Syita¤ komission kantaan ta¤ha¤n asiaan ka¤sitella¤a¤n yksityiskohtaisesti komission Ecofin-neuvostolle 13. lokakuuta 1997 esitta¤ma¤ssa¤ asiakirjassa Talousarvion rahoitusosuudet, EU:n menot, budjettitasapaino ja ja¤senvaltioiden suhteellinen vauraus. Asiakirja on saatavana World Wide Webin Europa-sivuilla kaikilla 11 virallisella kielella¤. (98/C 196/95) KIRJALLINEN KYSYMYS E-4062/97 komissiolle esitta¤ja¤(t): Fernand Herman (PPE) (14. tammikuuta 1998) Aihe: Terveydenhuolto Sosiaaliturvaa koskevan asetuksen 1408/71 (1) mukaan unionin kansalaisilta ei voida kielta¤a¤ oikeutta saada tehokkaampaa hoitoa toisessa ja¤senvaltiossa silloin kun asianmukaista hoitoa ei ole pystytty tarjoamaan heille heida¤n ika¤nsa¤ ja terveydentilansa edellytta¤ma¤ssa¤ ma¤a¤ra¤ajassa. Tuomioistuin on vahvistanut ta¤ma¤n velvoitteen jo vuonna 1978 (asia 117/177)


title: Regolamento (CE) n. 2576/97 della Commissione del 15 dicembre 1997 che fissa, ai fini del calcolo della compensazione finanziaria e dell'anticipo corrispondente, il valore forfettario dei prodotti della pesca ritirati dal mercato nella campagna di pesca 1998 (Testo rilevante ai fini del SEE)

eurovoc_concepts:
compensatory financing
fishery product
market intervention
producer organisation
withdrawal from the market


title: REGLAMENTO (CE) N° 2512/97 DE LA COMISIÓN de 15 de diciembre de 1997 por el que se fijan los derechos de importación en el sector de los cereales

eurovoc_concepts:
CCT duties
United States
cereals
import
stock-exchange listing


title: Kommissionens förordning (EG) nr 2543/97 av den 15 december 1997 om ändring av förordning (EEG) nr 3201/90 om närmare bestämmelser för beskrivning och presentation av vin och druvmust

eurovoc_concepts:
designation of origin
fruit product
grape
labelling
preparation for market
wine


title: Id-Deċiżjoni tal-Kumitat Eżekuttiv tal-15 ta' Diċembru 1997 dwar il-prinċipji tat-tmexxija għall-iskop ta' provi u evidenza indikativa skond l-istruttura tal-ftehim dwar l-aċċettazzjoni mill-ġdid bejn l-Istati ta' Schengen. (SCH/Com-ex (97)39 rev.)

eurovoc_concepts:
accession to an agreement
admission of aliens
identity document
illegal migration

text: 158 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 19/Vol. 2 41997D0039 22. 9. 2000 IL-ĠURNAL UFFIĊJALI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ L 239/188 ID-DEĊIŻJONI TAL-KUMITAT EŻEKUTTIV tal-15 ta’ Diċembru 1997 dwar il-prinċipji tat-tmexxija għall-iskop ta’ provi u evidenza indikativa skond l-istruttura tal-ftehim dwar l-aċċettazzjoni mill-ġdid bejn l-Istati ta’ Schengen. (SCH/Com-ex (97)39 rev. ) IL-KUMITAT EŻEKUTTIV, Wara li kkunsidra l-Artiklu 132 tal-Konvenzjoni li timplimenta il-Ftehim ta’ Schengen, Wara li kkunsidra l-Artikolu 23(4) tal-Konvenzjoni msemmija hawn fuq, IDDEĊIEDA DAN LI ĠEJ: Id-dokument SCH/II-Read (97)3 rev. 7 dwar il-principji tat-tmexxija għall-iskop ta’ provi u evidenza indikattiva skond il-ftehim dwar l-aċċettazzjoni mill-ġdid bejn l-Istati ta’ Schengen, hawn anness, qieghed hawnhekk jigi approvat. L-applikazzjoni ta’ dawn il-prinċipji qiegħdha tiġi rakkomandats sa mid-data ta’ l-adozzjoni ta’ din id-Deċiżjoni. Vjenna, il-15 ta’ Diċembru 1997. Il-President K. SCHLÖGL 19/Vol. 2 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 159 Suġġet: Il-prinċipji tat-tmexxija għall-iskop ta’ provi u evidenża indikativa skond il-ftehim dwar l-aċċettazzjoni mill-ġdid bejn l-Istati ta’ Schengen. SCH/II-Read (97)3 rev. 7 l-applikazzjoni Billi fil-prattika, speċjalment fir-rigward tal-mezzi li jintużaw sabiex tiġi ppruvata r-residenża illegali ġewwa jew in tranżitu fit-territorju tal-parti kontrattanti mitluba min-nies ta’ nazzjonalità barranija; tal-ftehmijiet konċernanti r-riammissjoni ġieli qajmet problemi Il-partijiet kontrattanti addottaw il-prinċipji tat-tmexxija li ġejjin, liema prinċipji jistgħu jintużaw mill-partijiet kontrattanti meta japplikaw il-ftehim dwar l-aċċettazzjoni mill-ġdid fil-futur; 1. Id-dokumenti li ġejjin, inter alia, jistgħu jitqiesu li jipprovdu prova ta’ residenza jew tranżitu; — bolla tad-dħul annessa mad-dokumenti ta’ l-ivvjaġar mill-Parti Kontrattanti mitluba, — bolla tal-ħruġ ta’ Stat li jinstab maġenb Parti Kontrattanti, billi tiġi kkunsidrata r-rotta ta’ l-ivjaġġar u d-data tal-qsim tal-fruntiera, — bolla tad-dħul annessa ma’ dokument falz jew ma’ dokumenti ta’ l-ivvjaġġar iffalsifikat mill-Parti Kontrattanti mitluba, — biljetti ta’ l-ivjaġġar maħruġin bl-isem li jistgħu formalment jistabbilixxu d-dħul, — il-marki tas-swaba, — permess validu tar-residenza, — viża valida maħruġa mill-Parti Kontrattanti hekk mitluba, — karta ta’ l-embarkazzjoni/tad-disembarkazzjoni li turi d-data tad-dħul fit-territorju tal-Parti Kontrattanti mitluba. 2. Tista’ tiġi stabbilita inter alia, preżunzjoni ta’ residenza jew tranżitu, mill-evidenza indikativa segwenti: — dikjarazzjonijiet magħmula minn uffiċjali, — dikjarazzjonijiet magħmula minn terzi persuni, — dikjarazzjonijiet magħmula mill-persuna li tkun ser tiġi trasferita, — permess ta’ residenza li jkun skada maħruġ mill-Parti Kontrattanti, irrispettivament mit-tip tiegħu, — viża li tkun skadiet mahruġa mill-Parti Kontrattanti mitluba, — dokumenti maħruġa bl-isem fit-territorju tal-Parti Kontrattanti mitluba, — biljetti ta’ l-ivjaġġar, 160 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 19/Vol. 2 — kontijiet tal-lukanda, — karti neċessarji għad-dħul ġewwa postijiet pubbliċi jew privati fil-Partijiet Kontrattanti, — karti ta’ l-appuntamenti mat-tobba, dentisti, eċċ. , — data li turi li l-persuna li għandha tiġi ttrasferita għamlet użu mis-servizzi ta’ faċilitatur jew ta’ aġenzija ta’ l-ivjaġġar. 3. Safejn l-Imsieħba ta’ Schengen, waqt li jkunu qedgħin jikkonkludu l-ftehim dwar l-aċċettazzjoni mill-ġdid futuri, jikkunsidraw il-meżżi tal-prova imsemmija taħt il-punt numru 1, dawn għandom jipprovdu provi konklusivi ta’ reżidenza jew ta’ tranżitu. In prinċipju, m’għandha ssir l-ebda investigazzjoni ulterjuri. Madanakollu, għandha tkun ammissibbli evidenża kuntrarja (per eżempju meta turi li dokument huwa ikun ġie ffalsifikat jew huwa falz). 4. Safejn l-Imsieħba ta’ Schengen, jikkunsidraw l-evidenża kif imsemmija taħt il-punt numru 2 waqt li jkunu qedgħin jikkonkludu l-ftehim dwar l-aċċettazzjoni mill-ġdid futuri, dik l-evidenza għandha tistabbilixxi preżunzjoni ta’ reżidenża jew ta’ tranżitu. Din hija naturalment ribattibbli permezz ta’ evidenza li turi l-kuntrarju


title: Reglamento (CE) n° 2507/97 de la Comisión de 15 de diciembre de 1997 que modifica el Reglamento (CEE) nº 689/92 por el que se fijan los procedimientos y condiciones de aceptación de los cereales por parte de los organismos de intervención

eurovoc_concepts:
analytical chemistry
cereals
intervention agency
weights and measures


title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2520/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. dostosowujące rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do kodów Nomenklatury Scalonej dla pomidorów i winogron deserowych

eurovoc_concepts:
Combined Nomenclature
common customs tariff
fruit vegetable
grape
tariff nomenclature

text: 140 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 31997R2520 17. 12. 1997 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 346/41 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2520/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. dostosowujące rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do kodów Nomenklatury Scalonej dla pomidorów i winogron deserowych KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, a) „0702 00 Pomidory, świeże lub schłodzone” uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 234/79 z dnia 5 lutego 1979 r. w sprawie procedury dostosowania Wspólnej Taryfy Celnej używanej dla produktów rolnych (1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3290/94 (2), w szczegól- ności jego art. 2 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: rozporządzenie Komisji (WE) nr 2086/97 z dnia 4 listopada 1997 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (3) zmienia Nomenkla- turę Scaloną, w szczególności w odniesieniu do pomidorów i winogron deserowych; należy dostosować tabelę w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 18 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (4); środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Owoców i Warzyw, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 zastępuje się: „0702 00 00 Pomidory, świeże lub schłodzone” ; b) „0806 10 21 Świeże winogrona deserowe” 0806 10 29 0806 10 30 0806 10 40 0806 10 50 0806 10 61 0806 10 69 zastępuje się: „0806 10 10 Świeże winogrona deserowe”. Artykuł 2 W art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 w tabeli wprowadza się następujące zmiany: Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 stycznia 1998 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 1997 r. W imieniu Komisji Franz FISCHLER Członek Komisji (1) Dz. U. L 34 z 9. 2. 1979, str. 2. (2) Dz. U. L 349 z 31. 12. 1994, str. 105. (3) Dz. U. L 312 z 14. 11. 1997, str. 1. (4) Dz. U. L 297 z 21. 11. 1996, str. 1


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2509/97 af 15. december 1997 om ændring af bilag I til Rådets forordning (EØF) nr. 2658/87 om told- og statistiknomenklaturen og den fælles toldtarif

eurovoc_concepts:
alcoholic beverage
common customs tariff
tariff nomenclature