text: it. ir^ix * ''* ie it it it COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, M i ll 997 COM(97) 575 der. 97AH08 (CNS) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN DE RAAD betreffende de lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van Verordening (EG) nr 950/97 (Denemarken) (door de Comniissie ingediend) TOELICHTING De Deense regering heeft de Commissie overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EG) nr. 950/97 opgave gedaan van de eilanden die in aanmerking komen om opgenomen te worden in de communautaire lijst van de agrarische probleemgebieden en heeft de nodige gegevens betreffende de kenmerken van deze gebieden verschaft. De permanente natuurlijke en geografische handicaps van deze Deense eilanden brengen hogere produktie- en vervoerkosten met zich. Deze extra kosten worden door de Deense autoriteiten op meer dan 0,98 miljoen ecu geraamd. Daardoor is het de landbouwers in deze gebieden onmogelijk uit hun produktie een ongeveer gelijk inkomen te halen als de hoofden van vergelijkbare bedrijven in andere gebieden van de lidstaat. De betrokken eilanden moeten worden aangewezen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 950/97 van de Raad. Op grond van deze verordening kunnen eilanden als probleemgebieden met specifieke belemmeringen worden aangemerkt (art. 25), wanneer het handhaven van landbouwactiviteiten er noodzakelijk is voor de verzorging van het natuurlijke landschap. Uit agrarisch oogpunt worden deze probleemgebieden door een gering landbouwinkomen gekenmerkt. 30 Deense eilanden beantwoorden aan deze beide criteria; hun insulair karakter vormt namelijk een specifieke handicap en het landbouwinkomen ligt er beneden het nationale landbouwareaal van ongeveer gemiddelde (87-90%); deze eilanden hebben een 23 350 ha. Dit areaal maakt 0,84 % van het nuttig landbouwareaal (NLA) van de lidstaat uit. De gebieden met een specifieke handicap beslaan 1,1 % van het grondgebied van de lidstaat, zodat zij de in de Gemeenschapsvoorschriften vastgestelde grens (4 %) niet overschrijden. De bijstand van de Gemeenschap voor de betaling van de compenserende vergoedingen (naar schatting 0,25 miljoen ecu/jaar) wordt verrekend met het uit de Structuurfondsen te financieren totale bedrag voor doelstelling 5a en met de op grond van Verordening (EG) nr. 1025/94 geraamde uitgaven voor bijstandsaanvragen in het kader van Verordening (EG) nr. 950/97. I RICHTLIJN VAN DE RAAD van betreffende de lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van Verordening (EG) nr. 950/97 (Denemarken) (Slechts de tekst in de Deense taal is authentiek) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 950/97 van de Raad van 20 mei 1997 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur1 inzonderheid op artikel 21, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement2, Overwegende dat de permanente natuurlijke en geografische belemmeringen in de eilandgebieden van Denemarken hogere produktie- en vervoerkosten met zich brengen, waardoor het inkomen van de landbouwers in deze gebieden lager is dan dat van de hoofden van vergelijkbare bedrijven in andere gebieden van de lidstaat; Overwegende dat de Deense regering overeenkomstig artikel 21, lid I, van Verordening (EG) nr. 950/97 de eilanden die in aanmerking komen voor opname in de communautaire lijst van agrarische probleemgebieden, alsmede de gegevens betreffende de kenmerken van deze gebieden, aan de Commissie heeft meegedeeld; Overwegende dat alle kleinere eilanden met een totale oppervlakte van minder dan 600 km2 waar de ongunstige natuurlijke omstandigheden blijken uit een landbouwinkomen dat lager is dan het nationale gemiddelde, in aanmerking zijn genomen voor het bepalen 1 PB nr. L 142 van 2. 6. 1997. blz. 1. 2 3 van de in artikel 25 van Verordening (EG) nr. 950/97 bedoelde gebieden die door specifieke problemen gekenmerkt zijn en die met probleemgebieden kunnen worden gelijkgesteld; Overwegende dat de totale oppervlakte van deze eilanden niet groter is dan 4% van de totale oppervlakte van de betrokken lidstaat; Overwegende dat de aard en het niveau van de bovengenoemde, door de Deense regering gehanteerde criteria voor het bepalen van de aan de Commissie meegedeelde gebieden beantwoorden aan de kenmerken van de in artikel 25 van Verordening (EG) nr. 950/97 bedoelde gebieden met specifieke belemmeringen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 De lijst van agrarische probleemgebieden in Denemarken is opgenomen in de bijlage bij deze richtlijn. Deze gebieden maken deel uit van de communautaire lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van artikel 25 van Verordening (EG) nr. 950/97. Artikel 2 Deze richtlijn is gericht tot het Koninkrijk Denemarken. Gedaan te Brussel, * Voor de Raad, De Voorzitter i VOOR OPNAME VOORGESTELDE DEENSE EILANDEN DE IN LIJST VAN PROBLEEMGEBIEDEN Naam van het eiland 1 SAMSO(l) 2 LAESO 3 FANO(3) Subtotaal : 3 grotere EILANDEN 4 AGERSO (4) incl. Egholm 5 ANHOLT 6 ASKO incl. Lilleo 7 AVERNAKO 8 BARSO 9 BIRKHOLM lOBJORNO 11 BAAGO 12DREJO 13 EGHOLM [ Nordjyllands amt. ] (*) 14ENDELAVE 15FEJO(5)incl SKALO 16FEMO(5) 17 FUR (2) 18HJARNO 19HJORTO 20LYO 21MANDO(3) 22 NEKSELO 23 OMO 24 0RO 25 SEJERO 26 SKARO 27 STRYNO 28TUNO(l) 29 VENO (2) 30AARO Oppervlakte in km2 114,3 113,8 55^___ 283,9 7,83 22,37 3,88 5,85 2,66 0,92 1,50 6,23 4,28 6,00 13,08 16,00 11,38 22,29 3,21 0,90 6,05 7,63 2,23 4,52 15,02 12,37 1,97 4,88 3,52 6,46 5,68 OC in ha 7 831 2 466 929 11 226 709 4 215 289 232 84 158 566 235 448 800 1424 1009 1100 287 90 371 547 214 337 1200 557 112 340 270 372 150 Subtotaal OVERIGE EILANDEN TOTAAL VOORGESTELDE EILANDEN TOTAAL PK AANDEEL VOORGESTELDE PROBLEEMGEBIEDEN IN % | 199 482,6 43 076,7 1,1% | 12 120" 23 346 2 770 000 0,84% 4 % van 43. 077 km2 = 1. 723 km2 (*) Eilanden van dezelfde groep. sf FINANCIEEL MEMORANDUM 1. TITEL VAN DE MAATREGEL Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van Verordening (EG) nr. 950/97 (Denemarken). 2. BEGROTINGSLIJN (nomenclatuur 1996) Artikel B2-100 Posten B2-1001 B2-1002 Structuurfondsen, EOGFL - Oriëntatie Communautaire bestekken Doelstelling 5a (buiten zones 1 en 5b) Doelstelling 5a (binnen zones 5b) 3. JURIDISCHE GRONDSLAG Artikel 42 van het EG-Verdrag Verordening (EG) nr. 950/97 van de Raad 4. BESCHRIJVING VAN DE MAATREGEL Doel Dit voorstel heeft ten doel de Deense gebieden met een specifieke belemmering als bedoeld in artikel 25 van Verordening (EG) nr. 950/97 af te bakenen. De afbakening van deze gebieden is met name noodzakelijk voor de toekenning van de in de artikelen 17 tot en met 19 van Verordening (EG) nr. 950/97 bedoelde compenserende vergoeding voor natuurlijke belemmeringen en voor de toekenning van bijzondere steun voor de schapen- en geitenhouderij in bepaalde probleemgebieden op grond van Verordening (EEG) nr. 1743/91. Duur van de maatregel Aangezien de natuurlijke belemmeringen in de probleemgebieden van blijvende aard zijn, is de voorgestelde afbakening niet in de tijd begrensd. 5. INDELING VAN DE UITGAVE Niet-verplichte uitgave Gesplitste kredieten 6. AARD VAN DE UITGAVE Medefinanciering van 25 % van de in aanmerking komende overheidsuitgaven op basis van de huidige voorschriften en met inachtneming van de uitgavenraming voor de periode 1994-1999 voor doelstelling 5a in het algemeen en, meer in het bijzonder in het kader van de toepassing van Verordening (EG) nr 950/91, met inachtneming van de uitgavenramingen op grond van Verordening (EG) nr. 1025/94. 7. FINANCIËLE CONSEQUENTIES Als gevolg van het voorstel zal 23 346 ha nuttig landbouwareaal (NLA) worden afgebakend. Het Deense Ministerie van Landbouw schat dat daarvan 8 294 ha en daarnaast 5 985 GVE voor de in de artikelen 17 tot en met 19 van Verordening (EG) nr. 950/97 bedoelde compenserende vergoeding in aanmerking zullen komen. Denemarken is voornemens een gemiddelde steun van 75 ecu/ha en 60 ecu/GVE toe te kennen. De in aanmerking komende overheidsuitgaven voor compenserende vergoedingen kunnen op 0,981 miljoen ecu per jaar worden geraamd, waarvan 0,245 miljoen ecu ten laste van de Gemeenschapsbegroting komt, namelijk 0,245 miljoen ecu voor doelstelling 5a binnen zones 5b en 0,00 miljoen ecu voor doelstelling 5a buiten zones 5b. De uitgaven voor de bijzondere steun voor de schapenhouderij worden in de bijlage toegelicht. Voor deze bedragen gelden de algemene financiële uivoeringsbepalingen voor structurele bijstand, en meer in het bijzonder het bepaalde in de artikelen 29 tot en met 38 van Verordening (EG) nr. 950/97. De bedragen moeten zijn opgenomen in de op grond van Verordening (EG) nr. 1025/94 opgestelde uitgavenraming 5a voor de periode 1994-1999. Indicatief tijdschema voor vastleggings- en betalingskredieten Begrotingsjaar Totale kredieten Post B2-1001 (doelstelling 5a-5a) Post B2-1002 (doelstelling 5a-5b) 0,98 min ecu 0,98 min ecu p. m. p. m. 0,25 min ecu 0,25 min ecu 1998 1999 Noot : De uitgave voor de bijzondere steun voor de schapenhouderij komt vanaf 1999 ten laste van het EOGFL-G. In de daaropvolgende jaren zullen de voor financiering door de Gemeenschap in aanmerking komende uitgaven nagenoeg gelijk zijn, aangezien geen structurele veranderingen worden verwacht. 8. ANTI-FRAUDEBEPALINGEN Voor de regeling inzake compenserende vergoedingen geldt het bepaalde in artikel 23 (financiële controle) en artikel 24 (vermindering, opschorting en nr. 4253/88 de intrekking (coördinatieverordening Structuurfondsen). van Verordening bijstand) (EEG) van Aangezien het om structurele bijstand gaat, is ook Verordening (EEG) nr. 1681/94 betreffende onregelmatigheden en terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen van toepassing. Bovendien valt de regeling inzake compenserende vergoedingen op grond van artikel 19, lid 1, a), van Verordening (EG) nr. 950/97 onder het bij Verordening (EEG) nr. 3508/92 ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem. 9. ELEMENTEN VAN DE KOS TEN-BA Tl NANALYSE Doelstellingen Bepaalde eilandgebieden van de Lid-Staat lijden onder permanente en geografische en natuurlijke belemmeringen, hetgeen hogere produktie- en vervoerkosten met zich brengt en de landbouwers in die gebieden verhindert uit hun produktie een inkomen in dezelfde orde van grootte te halen als dat van vergelijkbare bedrijven in andere gebieden De in Denemarken toegekende compenserende vergoedingen komen uiteindelijk de landbouwers in de probleemgebieden ten goede. De Lid-Staat schat het aantal hiervoor in aanmerking komende bedrijven op 996, waarvoor gemiddeld een compenserende vergoeding van ongeveer I 090 ecu/jaar en per begunstigde zal worden toegekend; daarvan is, in voorkomend geval, 250 ecu voor rekening van de Gemeenschap. Motivering van de maatregel De door permanente natuurlijke belemmeringen gekenmerkte bergstreken en andere probleemgebieden moeten op grond van Verordening (EG) nr. 950/97 worden afgebakend. ' ov in de De Deense regering heeft de Commissie meegedeeld welke eilanden communautaire lijst opgenomen kunnen worden en heeft de nodige gegevens betreffende de kenmerken van deze eilanden verstrekt. De aard en het niveeau van de criteria voor het bepalen van de aan de Commissie opgegeven gebieden beantwoorden aan de kenmerken van probleemgebieden in de zin van artikel 25 van Verordening (EG) nr ^50/97. Uit agrarisch oogpunt worden de probleemgebieden in Denemarken gekenmerkt door een laag landbouwinkomen op de kleinere eilanden. Door de insulaire aard van deze gebieden worden zij aangemerkt als probleemgebieden met specifieke S belemmeringen, waar hel handhaven van de landbouwactiviteiten noodzakelijk is voor de verzorging van het landschap (art. 25). Uitkomst 0,84 % van het nuttig landbouwareaal (NLA) van de Lid-Staat, d„i. ongeveer 23 346 ha, beantwoordt aan deze criteria. De gebieden met een specifieke belemmering zijn niet groter dan 4 % van de totale oppevlakte van de Lid-Staat (U%). Procedure Op grond van artikel 21 van Verordening (EG) nr. 950/97 moet de Commisie een voorstel bij de Raad indienen. 1 let betreft geen nieuwe maatregel in eigenlijke zin van het woord en in het kader van de nu geldende bepalingen is er geen andere mogelijkheid tot steunverlening noch tot financiële bijstand door de Gemeenschap. Het volgen en evalueren van de maatregel Aangezien het om structurele bijstand gaat. zijn de artikelen 25 (toezicht) en 26 (EEG) nr. 4253/88 (beoordeling vooraf en evaluatie) van Verordening (coördinatieverordening Structuurfondsen) van toepassing. Samenhang met de financiële programmering De financiering geschiedt binnen het raam van de 127 miljoen ecu (prijzen 1994) die hiervoor voor de periode landbouwgedeelte van doelstelling 5a aan Denemarken is toegewezen bij Beschikking 94/279/EG van de Commissie. I994-I9W voor het 3 BIJLAGE Toekenning van de bijzondere steun voor de schapen- en geitenliouderij in bepaalde probleemgebieden Op grond van Verordening (EEG) nr. 1323/90, gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 363/93, wordt aan de schapen- en geilenhouders een bijzondere steun van 6,641 ecu (A) per dier toegekend. Aangezien hiervoor in totaal 399 schapen in aanmerking komen, bedragen de uitgaven voor het EOGFL-Garantie 2 650 ecu (A), d. i. 3 000 ecu (B). Bij deze berekening wordt ervan uitgegaan dat de premie vanaf het verkoopseizoen 1998 wordt toegekend. Rekening houdend met het gebruikelijke betalingstempo in Denemarken zal de premie echter pas na het einde van het verkoopseizoen 1998 worden uitbetaald, zodat de uitgaven ten laste van de begroting 1999 komen. Uitgaven voor het verkoopseizoen 1998 en de daaropvolgende verkoopseizoenen (12 maanden) 0,007 min ecu Begroting (x I min ecu) 1998 [999 2000 e. v. 0,003 0,003 A o ISSN 0254-1513 COM(97) 575 def. DOCUMENTEN NL 03 13 Catalogusnummer : CB-CO-97-591-NL-C ISBN 92-78-26893-3 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg


title: Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1868/94 tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel

eurovoc_concepts:
EU aid
EU production
agricultural quota
potato
starch

formats: html pdf pdfa1b print

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 11. 11. 1997 COM(97) 576 def. 97/0300 (CNS) VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD over de contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel Voorstel voor een VERORPEWNG (EG) VAN PE RAAP houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1868/94 tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel (ingediend door de Commissie) VERSLAG VAN PE COMMISSIE AAN PE RAAP over de contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel 1. INLEIDING : Noodzakelijkheid van het verslag Op grond van artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad1 moet de Commissie uiterlijk op 31 oktober 1997 een verslag over de contingentverdeling in de Gemeenschap, zo nodig vergezeld van passende voorstellen, bij de Raad indienen. In dit verslag moet rekening worden gehouden met de ontwikkeling van de markt voor aardappelzetmeel en van de markt voor graanzetmeel. In artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1868/94 is bepaald dat de Raad op basis van het bovenbedoelde verslag volgens de procedure van artikel 43 van het Verdrag ten laatste op 30 november 1997 een besluit neemt over de verdeling van het driejaarlijkse contingent over de lidstaten. Voor de verkoopseizoenen 1995/96, 1996/97 en 1997/98 zijn contingenten vastgesteld voor Denemarken, Duitsland, Spanje, Frankrijk en Nederland. Door de uitbreiding van de Unie met ingang van 1 januari 1995 moest Verordening (EG) nr. 1868/94 gewijzigd worden2, om ook aan Oostenrijk, Finland en Zweden contingenten te kunnen toewijzen, aangezien de nieuwe lidstaten alle drie aardappelzetmeel produceren. 2. Contingenteringsregeling Op grond van Verordening (EG) nr. 1543/93 van de Raad tot vaststelling van het bedrag van de premie voor de aardappelzetmeelfabrikanten voor de verkoopseizoenen 1993/94, 1994/95 en 1995/963 moest de Raad besluiten welke maatregelen genomen moesten worden wanneer in het verkoopseizoen 1993/94 of 1994/95 de aardappelzetmeelproductie in de Gemeenschap meer dan 1,5 miljoen ton zou bedragen. Aangezien deze hoeveelheid in het verkoopseizoen 1993/94 inderdaad overschreden werd, heeft de Raad een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel in te voeren, om de door de Gemeenschap gesubsidieerde productie te beperken. Tot dan toe golden voor die sector namelijk geen productiebeperkingen, zoals b. v. de braakleggingsregeling tegenover dat aardappelzetmeel buiten de werkingssfeer van de steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen viel. in de graansector. Daar stond juli 1994 besloten in Oorspronkelijk werden de contingenten aan de lidstaten van de Gemeenschap van Twaalf toegewezen op basis van de over de verkoopseizoenen 1990/91, 1991/92 en 1992/93 gemiddeld geproduceerde hoeveelheid aardappelzetmeel waarvoor een premie werd ontvangen; de contingenten werden proportioneel PB nr. L 197 van 30. 7. 1994, blz. 4. Verordening (EG) nr. 1863/95 (PB nr. L 179 van. 29. 7. 1995, blz. 1). PB nr. L 154 van 25. 6. 1993, blz. 4. aangepast om voor de Gemeenschap een totaalcontingent van 1,5 miljoen ton te kunnen vaststellen. in zoverre dat het Voor Duitsland werd een uitzondering gemaakt verkoopseizoen 1992/93 als referentieperiode gekozen werd op grond van de veranderingen in de landbouwstructuur in de nieuwe deelstaten na de eenmaking. De Raad achtte het verder nodig de uit de keuze van die bijzondere referentieperiode resulterende hoeveelheid (501 717 ton) met 90 000 ton te verhogen. Bovendien werd voor Duitsland een extra reserve van 110 000 ton ingesteld, om in 1996/97 in dat land de productie te dekken die het gevolg was van niet terug te draaien investeringsverbintenissen van vóór 31 januari 1994. Ten slotte heeft de Raad ook besloten een contingent van 2 000 ton aan Spanje toe te wijzen, omdat ook deze lidstaat als aardappelzetmeelproducent werd aangemerkt. Zo bereikte het totale contingent voor de Gemeenschap van Twaalf, rekening houdend met de reserve voor Duitsland, maximaal 1 702 000 ton, in plaats van het oorspronkelijk door de Commissie voorgestelde contingent van 1 500 000 ton. In EU 15 is deze contingenteringsregeling uitgebreid tot Oostenrijk, Finland en Zweden op basis van de in 1993 in deze nieuwe lidstaten geproduceerde hoeveelheid aardappelzetmeel waarvoor nationale steun werd betaald. In juli 1995 heeft de Raad echter besloten de oorspronkelijk door de Commissie voorgestelde hoeveelheid met 11 000 ton te verhogen, zodat de contingenten voor de Unie, zonder de Duitse reserve in totaal 1 759 750 ton en met de Duitse reserve maximaal 1 869 750 ton bedragen. Iedere producerende lidstaat verdeelt het nationale contingent waarvan in de verkoopseizoenen 1995/96,1996/97 en 1997/98 gebruik kan worden gemaakt, over alle aardappelzetmeelfabrikanten. In voorkomend geval wordt rekening gehouden met de investeringen die deze fabrikanten vóór 31 januari 1994 gedaan hebben. De contingenteringsregeling geldt uitsluitend voor aardappelzetmeel die in aanmerking komt voor steun van de Gemeenschap, terwijl ander aardappelzetmeel (dat bijvoorbeeld als bijproduct verkregen wordt) niet onder de regeling valt. Voor de contingenteringsregeling wordt nog steeds gebruik gemaakt van de vóór 1992 gehanteerde beheersinstrumenten, die echter bij de hervorming van het GLB aangepast werden, meer in het bijzonder: een minimumprijs voor aardappelen: deze prijs is vastgesteld op hetzelfde peil als voor granen, met name voor maïs (richtprijs oktober); de in het kader van de hervorming vastgestelde verlagingen zijn ook toegepast op deze minimumprijs, die vanaf 1 juli 1995, na agromonetaire correctie, 209,78 ECU per door de aardappelen opgeleverde ton zetmeel bedraagt. betaling van een compensatiebedrag aan de landbouwer: dit bedrag wordt toegekend aan de telers van fabrieksaardappelen; het bedrag geldt voor de hoeveelheid aardappelen die nodig is voor de vervaardiging van een ton zetmeel en bedroeg op 1 juli 1995 86,94 ECU. een bijzondere premie voor de zetmeelfabrikant: deze premie wordt al ongeveer twintig jaar toegekend en bedraagt 22,25 ECU per ton aardappelzetmeel; de premie wordt aan de aardappelmeelbedrijven uitgekeerd voor de met hun contingent overeenstemmende hoeveelheid zetmeel, voor zover zij aan de aardappeltelers de minimumprijs betaald hebben. Deze premie is bedoeld om bepaalde structurele nadelen van de aardappelmeelindustrie te compenseren, met name de investeringen om verontreiniging tegen te gaan en het feit dat de productie geen bijproducten oplevert en seizoengebonden is. Voorts is in de regeling voorgeschreven dat de fabrikant met de aardappelteler slechts voor de hoeveelheid zetmeel van zijn contingent teeltcontracten mag afsluiten, daar het compensatiebedrag en de premie voor de fabrikant strikt binnen de hoeveelheid van het contingent worden toegekend. Toch mag de fabrikant zijn contingent met ten hoogste 5% overschrijden, maar in dat geval wordt dat voor het volgende verkoopseizoen dienovereenkomstig verlaagd (flexibiliteitsbepaling). Behalve bij toepassing van de flexibiliteitsbepaling, moet alle boven het contingent vervaardigd zetmeel vóór 1 januari van het volgende verkoopseizoen in ongewijzigde staat uit de Gemeenschap worden uitgevoerd, zonder toekenning van compensatiebedrag, premie en uitvoerrestitutie. regeling opgenomen o. a. betreffende in De uitvoeringsbepalingen van deze Verordening (EG) nr. 97/954 van de Commissie. Daarin zijn nadere voorschriften teeltcontracten, het minimumzetmeelgehalte, de controles en de desbetreffende sancties, de uitvoer zonder restitutie en de bij eventuele tekortkomingen toe te passen sancties, alsmede bepalingen voor aardappelmeelbedrijven die fuseren, van eigenaar veranderen of hun werkzaamheden aanvangen of beëindigen. zijn vastgesteld de PB nr. L 16 van 24. 1. 1995, blz. 3. 3. Toepassing van de contingenteringsregeling: balans en vooruitzichten 3. 1. Balans van de verkoopseizoenen 1995/96 en 1996/97 In tabel 1 wordt een overzicht gegeven van de contingenten en de productie in de verkoopseizoenen 1995/96 en 1996/97 Tabel 1 Contingenten en geproduceerde hoeveelheden aardappel (ton) zetmeel waarvoor steun is toegekend Lidstaat Basis contingent Productie 1995/96 Contingent 1996/97 Productie 1996/97(3) Denemarken 178 460 154 312 178 460 183 114^ Duitsland. contingent. reserve 96/97 Spanje Frankrijk Nederland Oostenrijk Finland Zweden Subtotaal (zonder reserve) Reserve TOTAAL Uitgaven 498 067 591 717 110 000(1) 2 000 281 516 250 967 538 307 543 905(2) 49100 54 750 63 900 29 412 54 851(2) 46 470 591 717 104 554(,) 2 000 281 516 532 709 49100 54 577 63 900 } 710 005(2) 269 704 535 289(2) 48100 57 315(2) 58 720 1 759 750 1 577 984 1 753 979 110 000 104 554 1 869 750 1 577 984 1 858 533 1 862 247 177,1 min ecu 205 min ecu (*) flexibiliteit van maximaal 5 %, exclusief zonder restitutie (1) (2) Van deze 110 000 ton is 104 554 ton toegewezen. Inclusief uitgevoerde hoeveelheden. Inclusief reserve voor Duitsland. (3) Bron: Mededelingen van de lidstaten. (*) Geraamd bedrag op basis van de uitgaven in het begrotingsjaar 1997 tot en met augustus 1997. Uit deze tabel blijkt dat de totale productie in het verkoopseizoen 1995/96 als gevolg van de veeleer ongunstige weersomstandigheden slechts 90% van het totale contingent bereikte. Wat de lidstaten afzonderlijk betreft, werd in Nederland het contingent met 1,046% overschreden bij berekening van de geproduceerde hoeveelheid zetmeel overeenkomstig bijlage II bij Verordening (EG) nr. 97/95. Dat percentage ligt onder het maximum van 5% dat op grond van artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1868/94 is toegestaan. In Finland bedroeg de overschrijding 0,184%. In het verkoopseizoen 1996/97 lag de totale productie 0,2% boven het totale contingent (verhoogd met de reserve voor Duitsland en gecorrigeerd met de in 1995/96 vastgestelde overschrijdingen); Denemarken, Duitsland, Nederland en Finland overschreden hun contingent. Ook in de overige lidstaten nam de Deze productie productiestijging werd gunstige een grotere weersomstandigheden aardappelopbrengst per hectare en een hoger gemiddeld zetmeelgehalte tot gevolg. toe, maar zonder het contingent door te overschrijden. de in de zomer van 1996, met veroorzaakt bijzonder In 1996/97 hebben een aantal aardappelmeelbedrijven na volledige opname van hun contingent en na ook gedeeltelijk van de flexibiliteitsbepaling (5%) gebruik hoeveelheden aardappelzetmeel vóór 1 januari 1998 zonder restitutie en zonder toekenning van een compensatiebedrag of premie uit te voeren (Duitsland 11118 ton, Finland 3 048 ton). verkozen gemaakt, bepaalde hebben te 3. 2. Behandeling van de reserve voor Duitsland Voor het verkoopseizoen 1996/97 mocht Duitsland de reserve van maximaal 110 000 ton gebruiken, voor zover: zijn oorspronkelijke contingent uiterlijk op 8 maart 1995 volledig verdeeld was overeenkomstig artikel 2 van Verordening (EG) nr. 97/95; de na 8 maart 1995 door bedrijfsbeëindigingen beschikbaar komende subcontingenten volledig gebruikt werden vóór 31 maart 1996; de reserve uitsluitend gebruikt werd voor vóór 31 januari 1994 definitief vastgelegde investeringen die aan de vastgestelde voorwaarden beantwoordden. Op grond van de door de Duitse autoriteiten verstrekte inlichtingen lijdt het volgens de Commissie geen twijfel dat aan deze voorwaarden is voldaan. Op grond van deze beëindigde investeringen hebben de Duitse autoriteiten een extra contingent van 104 554 ton verdeeld. De betrokken aardappelmeelbedrijven hebben in 1996/97 uiteindelijk een hoeveelheid zetmeel vervaardigd die groter was dan hun contingent, inclusief de uit de reserve toegewezen extra hoeveelheid. 3. 3. De ontwikkeling van de zetmeelmarkt De zetmeelindustrie omvat drie hoofdtakken, namelijk de maïszetmeel-, tarwezetmeel- en de aardappelmeelbedrijven. Daarnaast wordt voor toepassingen rijstzetmeel (uit bijzondere, en veel minder belangrijke, breukrij st) vervaardigd. In Zweden en Finland wordt ook zetmeel uit gerst vervaardigd, maar deze productie gaat achteruit ten voordele van tarwezetmeel, alsmede een geringe hoeveelheid zetmeel uit haver (in een proefstadium). De betrokken bedrijven vervaardigen natief en gemodificeerd zetmeel, hydrolyseproducten (glucose) en bereide producten na kristallisatie, isomerisatie en fermentatie van de hydrolisaten. De vraag is nu in hoeverre de toegewezen contingenten door de zetmeelmarkt, die jaarlijks met ongeveer 2 tot 3% groeit, opgenomen kunnen worden. Volgens het bedrijfsleven waren er in het verkoopseizoen 1995/96 geen afzetmoeilijkheden op deze markt; de prijzen waren vrij hoog en de voorraden aan het einde van het verkoopseizoen aan de In het verkoopseizoen 1996/97 was de aanvoer van zetmeel echter veel groter dan in 1995/96 - er kwam ongeveer 300 000 ton meer aardappelzetmeel op de markt - zodat de prijzen daalden. Er werd veel meer zetmeel met toekenning van een restitutie uitgevoerd, namelijk 385 000 ton aardappelzetmeel in ongewijzigde staat (67% meer dan in 1995/96) en 400 000 ton zetmeel en glucose uit granen (40% meer dan in 1995/96). Toch was de totale hoeveelheid kleiner dan in het verkoopseizoen 1994/95, toen 394 000 ton aardappelzetmeel en 588 000 ton graanzetmeel/glucose werd uitgevoerd. lage kant. Tabel 2 Uitvoer van aardappel- en graanzetmeel (in equivalent il 000 ton) product in ongewijzigde staat) Aardappel zetmeel Zetmeel uit maïs/tarwe 1993/94 1994/95 1995/96 1996/97 354 394 232 384 458 588 300 417 Totaal 812 982 532 801 In tabel 3 wordt een overzicht gegeven van de productie van graanzetmeel en aardappelmeel en van de productievooruitzichten voor de komende verkoopseizoenen. Tabel 3 Productie van aardappel- en graanzetmeel (min ton) 1993/94 1994/95 1995/96 1996/97 1997/98 1998/99 3. 4 1. 5 3. 6 1. 6 3. 6 1. 7 3. 6 1. 8 3. 7 2. 2 0. 05 0. 05 0. 05 0. 05 0. 05 3. 4 2. 2 0. 05 1. 7 1. 5 1. 7 w 2 (3) 1. 9 1. 9(2) Maïs {i) Tarwe(1) Gerst/ haver Aardappel -meel TOTAAL 6. 65 6. 75 7. 05 7. 45 7. 85 Aandeel aardappel meel in % 25. 6 22. 2 24. 1 26. 8 24. 2 7. 55 25. 2 (1) (2) (3) Bron : Vereniging van Graanzetmeelproducenten van de EU. Bij onveranderde contingenteringsregeling. Inclusief productie buiten de contingenten, met name bepaalde niet-geleden productieverliezen. tabel 3 kan worden afgelezen dat het productieaandeel van Van aardappelzetmeel ten opzichte van graanzetmeel gestegen is van 24,1% in 1995/96 tot 26,8% in 1996/97. Voor de komende seizoenen zou dit aandeel bij onveranderde contingentering iets teruggaan door de verwachte toename van de productie van graanzetmeel. 3. 4. Flexibiliteit van maximaal 5% Wat de flexibiliteit betreft, die de aardappelmeelbedrijven de mogelijkheid biedt tot 5% meer dan hun contingent te produceren, voor zover het contingent voor het volgende verkoopseizoen dienovereenkomstig verlaagd wordt, zijn uit het bedrijfsleven voorstellen gekomen om deze te verbeteren, met name door het percentage te verhogen. In 1995/96 heeft slechts een gering aantal bedrijven van deze flexibiliteit gebruik gemaakt, maar in 1996/97 was het aantal bedrijven groter en was er een totale hoeveelheid van ongeveer 24 000 ton mee gemoeid (1,3% van het beschikbare contingent). In 1995/96 werd de tolerantiegrens, namelijk 105% van het contingent, door geen enkel bedrijf overschreden. In 1996/97 was dit echter wel het geval voor 4 van de 16 ondernemingen, maar het ging slechts om geringe hoeveelheden (in totaal ongeveer 14 000 ton). 3. 5. Agenda 2000 De Commissie heeft onlangs een aanpassing van de prijs- en compensatieregeling voor granen in het raam van Agenda 2000 voorgesteld. Zij stelt ook voor de braaklegging wel als instrument te handhaven, maar als braakleggingspercentage vooralsnog 0% toe te passen. Aangezien de prijs- en compensatieregeling voor aardappelzetmeel altijd aan die voor maïs gekoppeld was, geldt hiervoor de basisverordening voor granen en zal de regeling derhalve ook de aanpassingen voor maïs volgen die in het kader van Agenda 2000 toegepast zullen worden. CONCLUSIE interne marktevenwicht voor aardappel- en graanzetmeel Op grond van de in dit verslag beschreven situatie, met name op het gebied van het in samenhang met de in de verslagperiode uitgevoerde hoeveelheden, stelt de Commissie voor de omvang van de huidige contingenten ongewijzigd te laten en deze nog eens gedurende drie jaar toe te passen op basis van Verordening (EG) nr. 1868/94, behalve voor Duitsland, waar de reserve voor een hoeveelheid van 104 554 ton definitief in het nieuwe Duitse contingent moet worden opgenomen, zodat dit contingent uitkomt op 696 271 ton. Wanneer echter in de komende periode van drie jaar wordt vastgesteld dat grote hoeveelheden aardappelzetmeel niet op de interne markt kunnen worden afgezet met het gevolg dat de met toekenning van een restitutie uit te voeren hoeveelheden aanzienlijk toenemen, behoudt de Commissie zich het recht voor de Raad een aanpassing van de contingenten voor te stellen. Ook voor het flexibiliteitspercentage en de desbetreffende bepalingen beveelt de Commissie aan het status quo te handhaven, vooral omdat de door het bedrijfsleven voorgestelde "verbetering" tot een grotere productie dreigt te leiden, waardoor een extra hoeveelheid zetmeel op een reeds tamelijk verzadigde markt afgezet zou moeten worden. 10 Voorstel voor een VERORDENING m VAN DE RAAD houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1868/94 tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel 11 TOELICHTING Deze verordening heeft ten doel op basis van het verslag van de Commissie aan de Raad over de contingenteringsregeling voor aardappelzetmeel het driejaarlijkse contingent voor de verkoopseizoenen 1998/99, 1999/2000 en 2000/2001 over de aardappelzetmeelproducerende lidstaten te verdelen en daartoe Verordening (EG) nr. 1868/94 te wijzigen. Voorgesteld wordt de huidige contingenten voor de volgende drie jaar te handhaven, met dien verstande dat het in het vroegere artikel 2, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 1868/94 vastgestelde reservecontingent van 104 554 ton voor Duitsland definitief in het nieuwe contingent voor dat land wordt opgenomen. In voorkomend geval zal voor iedere aardappelzetmeelfabrikant in elke lidstaat rekening worden gehouden met de hoeveelheid waarmee in het verkoopseizoen 1997/98 het contingent overschreden is in het kader van de in artikel 6, lid 2, opgenomen flexibiliteitsbepaling. 12 Voorstel voor een VERORDENING fEGï VAN DE RAAD houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1868/94 tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 42 en 43, Gezien het voorstel van de Commissie1, Gezien het advies van het Europees Parlement2, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité3, Overwegende dat in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad4, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1863/95 , de contingenten van de lidstaten voor de productie van aardappelzetmeel in de verkoopseizoenen 1995/96, 1996/97 en 1997/98 zijn vastgesteld; Overwegende dat overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1868/94 op basis van het verslag van de Commissie aan de Raad het driejaarlijks contingent over de producerende lidstaten dient te worden verdeeld; dat in dat verband de huidige contingenten gehandhaafd dienen te worden, waarbij rekening dient te worden gehouden met de definitieve opneming van de in artikel 2, lid 1, tweede alinea, van die verordening bedoelde reserve van 104 554 ton in het contingent voor Duitsland; Overwegende dat de producerende lidstaten hun contingent voor een periode van driejaar over alle aardappelzetmeelfabrikanten dienen te verdelen op basis van de voor het verkoopseizoen 1995/96 toegewezen contingenten met uitzondering van Duitsland alwaar rekening zal worden gehouden met de overdracht van contingenten als gevolg van fusies en met de extra toewijzingen uit de reserve die in 1997/98 zijn geschied; Overwegende dat het aan elke aardappelzetmeelfabrikant toe te wijzen subcontingent zal worden vastgesteld met in het verkoopseizoen 1997/98 van de flexibiliteitsbepaling, inachtneming van de eventuele gebruikmaking HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : PBnr. C PB nr. C PB nr. C PB nr. L 197 van 30. 7. 1994, blz. 4. PB nr. LI 79 van 29. 7. 1995, blz. 1. 13 Artikel 1 Artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1868/94 komt als volgt te luiden: "Artikel 2 1. De hiernagenoemde aardappelzetmeelproducerende lidstaten beschikken voor de verkoopseizoenen 1998/99, 1999/2000 en 2000/2001 over de volgende maximale productiecontingenten: Denemarken Duitsland Spanje Frankrijk Nederland Oostenrijk Finland Zweden 178 460 ton 696 271 ton 2 000 ton 281 516 ton 538 307 ton 49 100 ton 54 750 ton 63 900 ton 1 864 304 ton 2. en 2000/2001, het Iedere producerende lidstaat verdeelt, voor gebruik in de verkoopseizoenen 1998/99, 1999/2000 contingent over de aardappelzetmeelfabrikanten op basis van de voor het verkoopseizoen 1995/96 toegewezen subcontingenten, met uitzondering van Duitsland voor welke lidstaat rekening wordt gehouden met de overdrachten van subcontingenten als gevolg van fusies en met de extra toewijzingen van subcontingenten uit de reserve in 1997/98. lid 1 genoemde in Het aan iedere zetmeelfabrikant toegewezen subcontingent wordt gecorrigeerd met de eventuele hoeveelheden waarin deze in het kader van artikel 6, lid 2, in het verkoopseizoen 1997/1998 zijn contingent heeft overschreden. " Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 1998. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, op Voor de Raad De Voorzitter 14 FINANCIEEL MEMORANDUM BEGROTINGSPOST: BI-1021 KREDIETEN : 182,6 min ECU TITEL VAN DE MAATREGEL : Verordening van de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1868/94 tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel. RECHTSGRONDSLAG : Artikel 42 en artikel 43 van het Verdrag DOEL VAN DE MAATREGEL :. Het driejaarlijkse contingent voor de verkoopseizoenen 1998/99,1999/2000,2000/2001 over de zetmeelproducerende lidstaten verdelen. FINANCIËLE CONSEQUENTIES PERIODE 12 MAANDEN (min ECU) LOPEND BEGROTINGS JAAR (98) (min ECU) VOLGEND BEGROTINGS JAAR (99) (min ECU) 5. 0. UITGAVEN TEN LASTE VAN - DE BEGROTING EG 5. 1. (RESTITUTIES/INTERVENTIES) - NAT. BEGROTINGEN - ANDERE ONTVANGSTEN - EIGEN MIDDELEN EG (HEFFINGEN/DOUANERECHTEN) - OP NATIONAAL VLAK 5. 0. 1. RAMING VAN DE UITGAVEN 5. 1. 1. RAMING VAN DE ONTVANGSTEN 205,4 2000 (min ECU) 205,4 2001 (min ECU) 205,4 2002 (min ECU) 2003 (min ECU) 5. 2. BEREKENINGSMETHODE : Aardappelzetmeelpremie: 1 864 304 ton x 22,25 ECU/t x 1 864 304 ton x 86,94 ECU/t x Compensatiebedrag: 1,009 (DK) 1,009 (DK) Betalingen vanaf begrotingsjaar 1999. 41,9 min ECU 163,5 mto ECU 205,4 min ECU 6. 0. 6. 1. 6. 2. 6. 3. FINANCIERING MOGELIJK UIT KREDIETEN DIE IN HET BETROKKEN HOOFDSTUK VAN DE LOPENDE BEGROTING ZIJN OPGEVOERD ? FINANCIERING MOGELIJK DOOR OVERSCHRIJVING VAN EEN HOOFDSTUK NAAR EEN ANDER HOOFDSTUK VAN DE LOPENDE BEGROTING ? AANVULLENDE BEGROTING NODIG ? MOETEN OP DE VOLGENDE BEGROTING KREDIETEN WORDEN OPGEVOERD ? JA/NEEN JA/NEEN JA/NEEN JA/NEEN OPMERKINGEN : De maatregel geldt slechts voor de verkoopseizoenen 1998/99 - 2000/2001. 15 ISSN 0254-1513 COM(97) 576 def. DOCUMENTEN NL 03 08 10 Catalogusnummer : CB-C0-97-592-NL-C ISBN 92-78-26904-2 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 4€


title: VERORDENING (EG) Nr. 2245/97 VAN DE COMMISSIE van 11 november 1997 tot vaststelling van de wereldmarktprijs voor niet-geëgreneerde katoen en van het voorschot op de steun

eurovoc_concepts:
EU Member State
Greece
Spain
aid system
cotton
world market price


title: Règlement (CE) nº 2247/97 de la Commission du 11 novembre 1997 établissant des valeurs unitaires pour la détermination de la valeur en douane de certaines marchandises périssables

eurovoc_concepts:
customs regulations
customs valuation
fresh fruit
fresh vegetable
perishable goods

formats: html pdfa1b print


title: Propuesta de decisión del Consejo por la que se autoriza el Reino de los Países Bajos a establecer una medida de inaplicación del artículo 2 y del apartado 1 del artículo 28 bis de la Sexta Directiva (77/388/CEE) del Consejo, de 17 de mayo de 1977, en materia de armonización de las legislaciones de los Estados miembros relativas a los impuestos sobre el volumen de negocios

eurovoc_concepts:
Netherlands
VAT
approximation of laws
derogation from EU law
tax harmonisation

text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS Bruselas, 11. 11. 1997 COM(97) 577 final Propuesta de DECISION DEL CONSEJO por la que se autoriza al Reino de los Países Bajos a establecer una medida de inaplicación del artículo 2 y del apartado 1 del artículo 28 bis de la Sexta Directiva (77/388/CEE) del Consejo, de 17 de mayo de 1977, en materia de armonización de las legislaciones de los Estados miembros relativas a los impuestos sobre el volumen de negocios (presentada por la Comisión) EXPOSICIÓN DE MOTIVOS Mediante carta registrada en la Secretaría General de la Comisión el 9 de junio de 1997, el Gobierno neerlandés -de conformidad con el apartado 27 de la Sexta Directiva 77/388/CEE del Consejo, de 17 de mayo de 1977, en materia de armonización de la legislación de los Estados miembros relativas a los impuestos sobre el volumen de negocios - Sistema común del Impuesto sobre el Valor Añadido: base imponible uniforme1- solicitó autorización para aplicar un régimen especial de imposición al sector de los materiales usados y de desecho. Los demás Estados miembros fueron informados de la solicitud de los Países Bajos mediante carta de 10 de septiembre de 1997, de conformidad con el apartado 3 del artículo 27 de la Sexta Directiva. El régimen especial que los Países Bajos se proponen introducir contiene las disposiciones siguientes: - una exención de las entregas y adquisiciones intracomunitarias de materiales usados y de desecho cuando el volumen de negocios del sujeto pasivo sea inferior a 2,5 millones de florines. Para determinar si se alcanza o no este límite podrá excluirse el volumen de negocios relativo a los metales no ferrosos. En caso de rebasarse este límite, no se aplicará la exención durante todo el año siguiente; - una exención de las entregas y adquisiciones intracomunitarias de metales no ferrosos, sea cual fuere el volumen de negocios del sujeto pasivo; - a estas exenciones se añade la opción de gravar las entregas y adquisiciones de los bienes mencionados previa autorización de la Administración. Según el Gobierno neerlandés, este régimen, aplicable al comercio de materiales reutilizables, tales como chatarra, metales no ferrosos, vidrio, papel y productos textiles, está encaminado a simplificar el régimen impositivo de este sector y a combatir el fraude fiscal. A este respecto, el Gobierno neerlandés señala que las disposiciones administrativas que regulan el sector son deficientes, la facturación suele ser incorrecta y, con frecuencia, los comerciantes implicados (particularmente, los operadores que explotan comercios muy pequeños y que son difíciles de identificar y controlar) no satisfacen el IVA que les corresponde, mientras que la recaudación del impuesto plantea grandes problemas en la práctica. En virtud de la primera disposición mencionada, los pequeños comerciantes de materiales usados y de desecho distintos de los metales no ferrosos quedan exentos del pago del IVA correspondiente a las ventas de los bienes considerados y no tienen que incluir dicho impuesto en sus facturas. Por otra parte, estas operaciones no confieren el derecho de deducir el IVA soportado. 1 DO L 145 de 13. 6. 1977, p. 1. Directiva modificada en último lugar por la Directiva 96/95/CE (DO L 338 de 28. 12. 1996, p. 89). Además, los sujetos pasivos afectados tampoco tendrán que satisfacer el IVA correspondiente a sus adquisiciones comunitarias, lo que implica que las entregas intracomunitarias correspondientes tributarán en el país de origen. Con el límite de 2,5 millones de florines se pretende evitar que los grandes comerciantes también puedan acogerse a la exención. En virtud de la segunda disposición, los comerciantes de metajes no ferrosos pueden acogerse a la exención aunque su volumen de negocios total supere los 2,5 millones de florines. La razón para çllo es que el precio de venta de los metales no ferrosos es generalmente mucho más elevado que el de otros materiales y desechos de modo que el límite se alcanza con relativa facilidad en el caso del comercio de metales no ferrosos. Por último, la tercera disposición ofrece a los comerciantes de materiales usados y de desecho, que en principio está exentos, la posibilidad de satisfacer el IVA y, por lo tanto, de acceder al derecho a deducción. Como para sustraerse a la exención es necesaria una autorización, existe una garantía suficiente de que los sujetos pasivos van a cumplir sus obligaciones fiscales. Por otro lado, el hecho de que el sometimiento a control fiscal se "recompense" con el derecho a deducción constituye un aliciente para la cooperación de los operadores con el sistema de imposición. La Comisión considera que la exención de las entregas y adquisiciones intracomunitarias efectuadas por empresas pequeñas constituye al mismo tiempo una medida de simplificación y de lucha contra el fraude, ya que permite excluir del sistema del IVA a una categoría de sujetos pasivos respecto de los cuales serían necesarios unos esfuerzos de control y de recaudación del impuesto desproporcionados en comparación con los ingresos. Las normas específicas que se aplican a las entregas y adquisiciones intracomunitarias de desechos de metales no ferrosos están justificadas, puesto que permiten controlar las transacciones que revisten mayores riesgos de fraude debido al valor de los bienes afectados. Al ofrecer a los sujetos pasivos la posibilidad de someter al IVA, previa autorización de la administración, sus operaciones que en principio están exentas, se garantiza una mayor supervisión por parte de ésta. Por consiguiente, la Comisión estima que puede autorizarse al Reino de los Países Bajos a aplicar la excepción propuesta hasta el 31 de diciembre de 1999. El 10 de julio de 1996, la Comisión aprobó un programa de trabajo para la instauración de un sistema común de IVA2, que contempla una transición por etapas hacia el nuevo sistema. Por ello, parece oportuna) limitar el periodo de validez de la medida de inaplicación al 31 de diciembre de 1999, para permitir en dicha fecha evaluar la coherencia de ésta con el enfoque desarrollado en el marco del nuevo sistema común del IVA. Comisión (96) 328 final de 22. 07. 1996. Propuesta de DECISIÓN DEL CONSEJO por la que se autoriza a los Países Bajos a establecer una medida de inaplicación del artículo 2 y del apartado 1 del artículo 28 bis de la Sexta Directiva (77/388/CEE) del Consejo, de 17 de mayo de 1977, en materia de armonización de las legislaciones de los Estados miembros relativas a los impuestos sobre el volumen de negocios EL CONSEJO DE LA UNION EUROPEA, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Vista la Sexta Directiva (77/388/CEE) del Consejo, de 17 de mayo de 1977, en materia de armonización de las legislaciones de los Estados miembros relativas a los impuestos sobre el volumen de negocios - Sistema común del Impuesto sobre el Valor Añadido: base imponible uniforme1 , y, en particular, su artículo 27, Vista la propuesta de la Comisión, Considerando que, con arreglo al apartado 1 del artículo 27 de la Directiva 77/388/CEE, el Consejo, por unanimidad y a propuesta de la Comisión, puede autorizar a cualquier Estado miembro para que establezca medidas especiales de inaplicación de la presente Directiva, en orden a simplificar la recaudación del impuesto o a evitar determinados fraudes o evasiones fiscales; Considerando que, mediante carta registrada en la Comisión el 9 de junio de 1997, el Reino de los Países Bajos solicitó autorización para introducir una medida de inaplicación del artículo 2 y del apartado 1 del artículo 28 bis de la Directiva 77/388/CEE; Considerando que, de conformidad con el apartado 3 del artículo 27 de la Sexta Directiva, los demás Estados miembros fueron informados el 10 de septiembre de 1997 de la demanda presentada por el Reino de los Países Bajos; Considerando que esta medida especial consiste, por una parte, en eximir las entregas y adquisiciones intracomunitarias de materiales usados y de desecho, distintos de los metales no ferrosos, efectuadas por sujetos pasivos cuyo volumen de negocios sea inferior a 2,5 millones de florines y, por otra, en eximir las entregas y adquisiciones intracomunitarias de metales no ferrosos, Considerando que los sujetos pasivos cuyas operaciones entren en el ámbito de aplicación de las exenciones previstas en el régimen especial podrán ser autorizados a no someter DO L 145 de 13. 6. 1977. p. 1. Directiva modificada en último lugar por la Directiva %/95/CE (DO L 338 de 28. 12 1996. p. S9). • estas operaciones a dicho régimen especial; en las condiciones previstas por el Reino de los Países Bajos; Considerando que este régimen constituye simultáneamente una medida de simplificación y de lucha contra el fraude, puesto que permite excluir del sistema del IVA a una categoría de sujetos pasivos respecto de los cuales los esfuerzos de control y de recaudación de impuestos serian desproporcionados en comparación con los ingresos; Considerando, por consiguiente, que el régimen especial responde a las condiciones del artículo 27 de la Sexta Directiva; Considerando que la Comisión adoptó el 10 de julio de 1996 un programa de trabajo2 acompañado de un calendario de propuestas que contemplan una transición progresiva y por etapas hacia un sistema común de IVA para el Mercado Único; Considerando que la autorización se concede hasta el 31 de diciembre de 1999, lo que permitirá evaluar en dicha fecha la coherencia de la medida de inaplicación con el enfoque global del nuevo sistema común del IVA; Considerando que esta medida de inaplicación no afectará a los recursos propios de las Comunidades Europeas procedentes del IVA; HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN: Comisión (%) 328 final de 22. 07. 1996. Artículo J Se autoriza al Reino de los Países Bajos a aplicar, hasta el 31 de diciembre de 1999, un régimen especial de imposición al sector de materiales usados y de desecho, que contiene supuestos de inaplicación de la Sexta Directiva 77/388/CEE del Consejo, de 17 de mayo de 1977. En los artículos 2, 3 y 4 se definen los supuestos de inaplicación establecidos en este régimen. Artículo 2 No obstante lo dispuesto en el artículo 2 de la Sexta Directiva 77/388/CEE, quedarán exentas del IVA: - las entregas de materiales usados y de desecho efectuadas por empresas cuyo volumen de negocios sea inferior a 2,5 millones de florines. Para determinar si se alcanza o no este límite, podrá excluirse el volumen de negocios relativo a los metales no ferrosos; - las entregas de metales no ferrosos. Artículo 3 No obstante lo dispuesto en la letra a) del apartado 1 del artículo 28 bis de la Sexta Directiva 77/388/CEE, quedarán exentas del IVA: - las adquisiciones intracomunitarias de materiales usados y de desecho efectuadas por empresas cuyo volumen de negocios sea inferior a 2,5 millones de florines. Para determinar si se alcanza o no este límite, podrá excluirse el volumen de negocios relativo a los metales no ferrosos; - las adquisiciones intracomunitarias de metales no ferrosos. Artículo 4 Podrá autorizarse a los sujetos pasivos cuyas operaciones entren en el ámbito de aplicación de las exenciones previstas en los artículos 2 y 3 a no someter estas entregas y adquisiciones intracomunitarias al régimen especial establecido en la presente Decisión. El destinatario de la presente Decisión es el Reino de los Países Bajos. Artículo 5 Hecho en Bruselas, Por el Consejo, El Presidente ISSN 0257-9545 COM(97) 577 final DOCUMENTOS ES 09 06 N° de catálogo : CB-CO-97-593-ES-C ISBN 92-78-26908-5 Oficina de Publicaciones Oficiales de las Comunidades Europeas L-2985 Luxemburgo >


title: Commission Regulation (EC) No 2247/97 of 11 November 1997 establishing unit values for the determination of the customs value of certain perishable goods


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2242/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 11ης Νοεμβρίου 1997 για την έναρξη πωλήσεων με απλές δημοπρασίες για εξαγωγή αλκοολών οινικής προέλευσης

eurovoc_concepts:
alcohol
award of contract
export
intervention agency
sale
third country


title: Vorschlag für eine Verordnung (EG) des Rates zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 zur Einführung einer Kontingentierungsregelung für die Kartoffelstärkeerzeugung

text: KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN Brüssel, den 11. 11. 1997 KOM(97) 576 endg. 97/0300 (CNS) BERICHT DER KOMMISSION AN DEN RAT ÜBER DIE KONTINGENTffiRUNGSREGELUNG FÜR DIE KARTOFFELSTÄRKEERZEUGUNG Vorschlag für eine VERORDNUNG ŒG) DES RATES zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 zur Einführung einer Kontingentierungsregelung für die Kartoffelstärkeerzeugung (von der Kommission vorgelegt) BERICHT DER KOMMISSION AN DEN RAT ÜBER DIE KONTINGENTIERUNGSREGELUNG FÜR DIE KARTOFFELSTARKEERZEUGUNG 1. EINLEITUNG: Notwendigkeit des Berichts Artikel 3 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 des Rates1 verfugt, daß die Kommission dem Rat bis zum 31. Oktober 1997 und danach in dreijährigen Abständen einen Bericht über die Zuteilung von Kontingenten in der Gemeinschaft vorlegt und diesem Bericht erforderlichenfalls geeignete Vorschläge beifugt. In diesem Bericht soll die Entwicklung des Kartoffel- stärkemarkts sowie des Getreidestärkemarkts berücksichtigt werden. Artikel 3 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 des Rates bestimmt, daß der Rat auf der Grundlage des Artikels 43 des Vertrages den Erzeugermitglied staaten bis zum 30. November 1997 und danach in dreijährigen Abständen die Kontingente für die folgenden drei Wirtschaftsjahre zuteilt. Die Kontingente wurden für die Wirtschaftsjahre 1995/96, 1996/97 und 1997/98 folgenden Mitgliedstaaten zugeteilt: Dänemark, Deutschland, Spanien, Frankreich und den Niederlanden. Die Erweiterung der Union zum 1. Januar 1995 erforderte eine Anpassung der vorgenannten Verordnung (EG) Nr. 1868/942, bei der den drei neu beigetretenen Erzeugerstaaten Österreich, Finnland und Schweden Kontingente zugeteilt wurden. 2. Die Kontingentierungsregelung Die Verordnung (EG) Nr. 1543/93 des Rates3 zur Festsetzung der den Kartoffel stärkeerzeugern in den Wirtschaftsjahren 1993/94, 1994/95 und 1995/96 zu gewährenden Prämie sieht vor, daß der Rat über die zu treffenden Maßnahmen entscheidet, wenn die Menge von 1,5 Millionen Tonnen in den Wirtschafts jahren 1993/94 oder 1994/95 überschritten wird. Da diese Menge im Wirtschaftsjahr 1993/94 überschritten wurde, hat der Rat im Juli 1994 beschlossen, eine Kontingentierungsregelung für die Kartoffel stärkeerzeugung einzuführen, um die gemeinschaftliche Kartoffelstärke erzeugung, die Gegenstand einer Prämienregelung ist, zu begrenzen. Dabei wurde dem Umstand Rechnung getragen, daß für Kartoffelstärke bisher keine Produktionsbeschränkung galt, während der Getreidesektor zwar unter die Flächenstillegungsregelung für Erzeuger bestimmter landwirtschaftlicher Kulturpflanzen. fällt, nicht aber unter die Prämienreglung Ursprünglich erfolgte die Kontingentszuteilung auf die Erzeugermitgliedstaaten der Zwölferunion nach Maßgabe der durchschnittlichen Kartoffelstärkemenge, die die jeweiligen Mitgliedstaaten in den Wirtschaftsjahren 1990/91, 1991/92 und 1992/93 erzeugt und für die sie die Prämie erhalten haben. Diese Kontingente wurden proportional so angepaßt, daß das Gesamtkontingent der Gemeinschaft 1,5 Millionen Tonnen beträgt. 1 ABl. L 197 vom 30. 7. 94, S. 4. 2 Verordnung (EG) Nr. 1863/95 (ABl. L 179 vom 29. 7. 1995, S. 1). 3 ABl. L 154 vom 25. 6. 93, S. 4. Für Deutschland wurde ausnahmsweise das Jahr 1992/93 als Bezugszeitraum zugrunde gelegt, um den vereinigungsbedingten Änderungen der Agrarstruktur in den neuen Ländern Rechnung zu tragen, wobei der Rat es für notwendig hielt, die sich aus der Wahl des besonderen Bezugszeitraums ergebende Menge (501. 717 Tonnen) um 90. 000 Tonnen aufzustocken. Ferner wurde für Deutschland eine zusätzliche Reserve von 110. 000 Tonnen geschaffen, um die in Deutschland im Wirtschaftsjahr 1996/97 erreichte Erzeugung abzudecken, sofern diese Erzeugung aus Investitionen erfolgt, die in irreversibler Weise vor dem 31. Januar 1994 eingeleitet wurden. Schließlich hat der Rat beschlossen, Spanien ein Kontingent von 2. 000 Tonnen zuzuteilen, da dieser Mitgliedstaat ebenfalls Kartoffelstärkeerzeuger ist. Insgesamt betragen die zugeteilten Kontingente für die Zwölferunion unter Berücksichtigung der Reserve Deutschlands eine Höchstmenge von 1. 702. 000 Tonnen gegenüber der ursprünglich von der Kommission vorgeschla genen Menge von 1. 500. 000 Tonnen. Für die Fünfzehnerunion wurde diese Kontingentierungsregelung auf Österreich, Finnland und Schweden ausgedehnt. Maßgebend hierfür war insbesondere die im von den stärkeerzeugenden Unternehmen der neuen Mitgliedstaaten Kalenderjahr 1993 erzeugte Kartoffelstärkemenge, für die eine nationale Beihilfe gewährt wurde. Der Rat hat allerdings im Juli 1995 beschlossen, die von der Kommission ursprünglich vorgeschlagene Menge um 11. 000 Tonnen aufzustocken. Damit beträgt die Summe der gemeinschaftlichen Kontingente für die erweiterte Union ausschließlich der Reserve Deutschlands 1. 759. 750 Tonnen und einschließlich der Reserve Deutschlands höchstens 1. 869. 750 Tonnen. Die einzelnen Erzeugermitgliedstaaten teilen die ihnen zugeteilten Kontingente auf alle bereits bestehenden kartoffelstärkeerzeugenden Unternehmen zur Verwendung in den Wirtschaftsjahren 1995/96, 1996/97 und 1997/98 auf. Gegebenenfalls werden dabei Investitionen berücksichtigt, welche die Unternehmen vor dem 31. Januar 1994 getätigt haben. Diese Regelung betrifft ausschließlich die Kartoffelstärkeerzeugung, für die eine Gemeinschaftsunterstützung gewährt werden kann. Die nichtprämienfähige Wurzelstärke (z. B. die als Nebenprodukt anfallende) fällt nicht unter diese Kontingentierungsregelung. Die in den Jahren vor 1992 geltenden Marktverwaltungsinstrumente wurden im Rahmen der Kontingentierungsregelung beibehalten und an die GAP-Reform angepaßt, so vor allem die folgenden: - der Mindestpreis für Kartoffeln: dieser Preis entspricht dem Preis für Getreide, insbesondere für Mais, (Richtpreis Basis Oktober); dieser Preis ist im gleichen Maße gekürzt worden, wie bei der Reform geplant und beträgt seit dem 1. Juli 1995 nach agromonetärer Berichtigung 209,78 ECU je Tonne in der Kartoffel enthaltenen Stärke. - die Ausgleichszahlung für den Landwirt: sie wird den Erzeugern von für die Stärkeerzeugung bestimmten Kartoffeln gewährt, wobei sich der Betrag auf die Menge Kartoffeln bezieht, die zur Erzeugung einer Tonne Kartoffelstärke benötigt wird; sie wurde zum gleichen Zeitpunkt auf 86,94 ECU festgesetzt. die Sonderbeihilfe für die Erzeugung von Kartoffelstärke: diese seit über 20 Jahren bestehende Beihilfe wurde auf 22,25 ECU je Tonne Kartoffel stärke festgesetzt; sie wird kartofTelstärkeerzeugenden Betrieben im Rahmen ihres Kontingents gewährt, sofern dem Landwirt der Mindestpreis gezahlt wurde. Diese Beihilfe soll bestimmte strukturelle Nachteile des Kartoffelstärkesektors ausgleichen, die vor allem mit den Investitionen in den Umweltschutz, dem Fehlen von Nebenprodukten und dem Saisoncharakter der Erzeugung zusammenhängen. Die Rechtsvorschriften enthalten des weiteren eine Bestimmung, der zufolge die Stärkeunternehmen bis zur Höhe ihres Kontingents mit den Kartoffelerzeugern Anbauverträge schließen müssen, wobei die Ausgleichszahlung und die Prämie dem Stärkebetrieb nur bis zur Höhe seines Kontingents gewährt wird, das von dem Stärkeunternehmen um höchstens 5% unter Anrechnung dieser Menge auf das folgende Wirtschaftsjahr überzogen werden darf. Die bei Überschreitung des Kontingents erzeugte Stärkemenge muß schließlich - außer bei Inanspruchnahme der 5%-Überziehungsklausel - in unveränderter Form vor dem 1. Januar des folgenden Wirtschaftsjahres ohne Inanspruchnahme eines Ausgleichs oder einer Prämie und ohne Ausführerstattung ausgeführt werden. sind Die von der Kommission erlassenen Durchführungsbestimmungen niedergelegt in der Verordnung (EG) Nr. 97/954, die folgende Aspekte regelt: Anbauverträge, Stärkemindestgehalt, Kontrollen und entsprechende Sanktionen, Ausfuhr ohne Erstattung und etwaige Sanktionen, Fusion, Eigentümerwechsel, Aufnahme oder Aufgabe des Stärkegewerbes. ABl. L 16 vom 24. 1. 1995, S. 3. 3. Funktionieren der Kontingentierungsregelung: Bilanz und Ausblick 3. 1. Bilanz der Wirtschaftsjahre 1995/96 und 1996/97 Tabelle 1 gibt Aufschluß über die zugeteilten Kontingente und über die Erzeugung in den Wirtschaftsjahren 1995/96 und 1996/97. Tabelle 1 Kontingente und Erzeugung von prämienfahiger Stärke (Tonnen) Grund kon- tingent (Tonnen) Erzeugung 1995/96 (Tonnen) 1996/97 verfügbares Kontingent (Tonnen) Erzeugung 1996/97 (Tonnen)(3) 178. 460 154. 312 178. 460 183. 114(2) 591. 717 110. 000 (1) 498. 067 591. 717 104. 554 (1) } 710. 005 (2) 2. 000 281. 516 538. 307 49. 100 54. 750 63. 900 250. 967 543. 905 (2) 29. 412 54. 851(2) 46. 470 2. 000 281. 516 532. 709 49. 100 54. 577 63. 900 1. 759. 750 1. 577. 984 1. 753. 979 269. 704 535. 289 {2) 48. 100 57. 315 (2) 58. 720 110. 000 104. 554 1. 869. 750 1. 577. 984 1. 858. 533 1. 862. 247 177,1 Mio. ECU 205 MECU (*) Mitgliedstaat Dänemark Deutschland. Kontingent. Reserve 96/97 Spanien Frankreich Niederlande Österreich Finnland Schweden Zwischensumme (ohne Reserve) Reserve INSGESAMT Ausgaben (1) (2) von 110. 000 wurden 104. 554 Tonnen zugewiesen einschließlich 5%ige Überziehung, ohne ausgeführte Mengen ohne Erstattungen einschließlich Reserve für Deutschland (3) Quelle: Mitteilungen der Mitgliedstaaten. (*) (*) Schätzung auf der Grundlage der bis August 1997 getätigten Haushaltsausgaben 97 Festzustellen ist, daß im Wirtschaftsjahr 1995/96 die Gesamterzeugung deutlich unterhalb der Kontingentsobergrenze blieb (90%), was mit den durchschnitt lichen, wenn nicht gar mittelmäßigen Wetterbedingungen zusammenhing. Im einzelnen war in den Niederlanden eine Überschreitung der Stärkeerzeugung gemäß Anhang II der Verordnung (EG) Nr. 97/95 um 1,046% festzustellen, ein Prozentsatz, der weit unter der Überziehungsquote gemäß Artikel 6 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 von 5% in Finnland betrug die Überschreitung 0,184%. liegt; Im Wirtschaftsjahr 1996/97 lag die Gesamterzeugung um 0,2% über dem Gesamtkontingent (zuzüglich der Reserve für Deutschland und der Berichtigung um die Überziehungen von 1995/96); eine Überziehung des Kontingents wurde in Dänemark, Deutschland, den Niederlanden und Finnland festgestellt. In den anderen Erzeugermitgliedstaaten war zwar ein Produktionszuwachs festzustellen, der allerdings im Rahmen der Kontingente blieb. Dieser Produktionszuwachs erklärt sich durch die besonders günstigen Wetterbedingungen im Sommer 1996, denen eine Zunahme des Hektarertrags sowie eine Zunahme des Stärkegehalts zu verdanken war. Einige Stärkeunternehmen, die im Wirtschaftsjahr 1996/97 ihr Kontingent ausge schöpft haben - teilweise unter Inanspruchnahme der 5%-Überziehungsklausel - haben sich dafür entschieden, vor dem 1. Januar 1989 Kartoffelstärke ohne Erstattung und ohne Inanspruchnahme von Ausgleichszahlungen oder Prämien auszuführen (Deutschland 11. 118 Tonnen, Finnland 3. 048 Tonnen). 3. 2. Verwaltung der Reserve für Deutschland Deutschland war im Wirtschaftsjahr 1996/97 ermächtigt, die Reserve bis zu 110. 000 Tonnen unter folgenden Bedingungen auszuschöpfen: - Vollständige Aufteilung seines Anfangskontingents gemäß Artikel 2 der Verordnung (EG) Nr. 97/95, der seit dem 8. März 1995 anwendbar ist. Die nach dem 8. März 1995 aufgrund von Geschäftsaufgabe verfügbaren Unterkontingente mußten vor dem 31. März 1996 vollends ausgeschöpft sein. Die Ziehung auf Reserve durfte ausschließlich Investitionen betreffen, die in irreversibler Weise vor dem 31. Januar 1994 eingeleitet wurden und die vorgeschriebenen Bedingungen erfüllten. Aufgrund der von den deutschen Behörden vorgelegten Unterlagen hat die Kommission keine Anhaltspunkte dafür, die Erfüllung der Bedingungen in Zweifel zu ziehen. Angesichts dieser nunmehr abgeschlossenen Investitionen haben die deutschen Behörden ein Zusatzkontingent von 104. 554 Tonnen Kartoffelstärke aufgeteilt. Die Stärkeerzeugung der betreffenden Stärkeunternehmen lag im Wirtschafts jahr 1996/97 über ihrem um die zugewiesene Reservemenge aufgestockten Grundkontingent. 3. 3. Entwicklung des Marktes für Wurzelstärke und Körnerstärke Die Stärkeindustrie umfaßt drei Hauptgeschäftszweige: Maisstärke, Weizen stärke und Kartoffelstärke. Zu diesen drei nach Rohstoffen gegliederten Geschäftszweigen kommen für besondere Nischenanwendungen noch der Sektor Reisstärke (aus Bruchreis) sowie in Schweden und Finnland der Sektor Ger stenstärke hinzu, der mehr und mehr vom Sektor Weizenstärke und in geringem Maße auch von der Haferstärke (Forschung) verdrängt wird. Dieser Industriezweig erzeugt native und modifizierte Stärke, Hydrolyseprodukte (Glucose) und Produkte, die nach Kristallisation, Isomerisation und Fermentation von Hydrolysaten erzeugt werden. Es bleibt abzuwarten, inwieweit der Körner- und Wurzelstärkemarkt, der jährlich um 2 bis 3% wächst, die im Rahmen der zugeteilten Kontingente erzeugten Mengen verkraften kann. Nach Angaben der Industrie kannte dieser Markt im Wirtschaftsjahr 1995/96 bei recht hohen Preisen und recht niedrigen La gerbeständen zum Ende des Wirtschaftsjahrs keinerlei Absatzschwierigkeiten. Im Wirtschaftsjahr 1996/97 war das Körner- und Wurzelstärkeangebot höher als im Vorjahr (Wurzelstärke: rund 300. 000 Tonnen höher), was einen Preiseinbruch zur Folge hatte. Der Löwenanteil an Körner- und Wurzelstärke wurde unter Inanspruchnahme der Ausfuhrerstattung ausgeführt: 385. 000 Tonnen unverarbei tete Wurzelstärke (67% mehr als 1995/96) sowie 400. 000 Körnerstärke und Glucose aus Getreide (40% mehr als 1995/96). Diese Mengen liegen allerdings unter den im Wirtschaftsjahr 1994/95 ausgeführten Mengen (394. 000 Tonnen Wurzelstärke und 588. 000 Tonnen Körnerstärke/Glucose). Tabelle 2 Körner- und Wurzelstärkeausfuhren (Äquivalent unverarabeitetes (1000 Tonnen) Erzeugnis Wurzelstärke Körnerstärke Mais/Getreide Insgesamt 1993/94 1994/95 1995/96 1996/97 354 394 232 384 458 588 300 417 812 982 532 801 Tabelle 3 gibt Aufschluß über die Körner- und Wurzelstärkeerzeugung sowie über die für die nächsten Jahre abzusehenden Mengen. Tabelle 3 Körner- und Wurzelstärkeerzeugung (Millionen Tonnen) 1993/94 1994/95 1995/96 1996/97 1997/98 1998/99 3. 4 1. 5 3. 6 1. 6 3. 6 1. 7 3. 6 1. 8 3. 7 2. 2 3. 4 2. 2 0. 05 0. 05 0. 05 0. 05 0. 05 0. 05 1. 7 6. 65 25. 6 1. 5 6. 75 22. 2 1. 7 (3) 7. 05 24. 1 2 (3) 7. 45 26. 8 1. 9 7. 85 24. 2 1. 9 (2) 7. 55 25. 2 Maisstärke(1) Weizenstärke(1) Gerste-/ Haferstärke Wurzelstärke GESAMT Anteil Wurzelstärke in % (1) (2) (3) Quelle: AAC (Verband der Getreidestärkeerzeuger der EU) sofern Beibehaltung der Kontingente einschließlich der nichtkontingentsgebundenen Erzeugung, so insbesondere bestimmter nicht eingetretener Produktionsverluste Tabelle 3 zeigt, daß die Wurzelstärkeerzeugung gegenüber der Körnerstärke erzeugung zwischen 1995/96 und 1996/97 von 24,1% auf 26,8% angestiegen ist. Für die kommenden Wirtschaftsjahre dürfte im Falle der Beibehaltung der Kontingente der Wurzelstärkeanteil leicht zurückgehen, vor allem wegen des absehbaren Anstiegs der Weizenstärkeproduktion. 3. 4. 5%-Überziehungsklausel Was die den Kartoffelstärkeunternehmen eingeräumte Möglichkeit der Kon tingentsüberziehung unter Anrechnung auf das jeweils folgende Wirtschaftsjahr betrifft, so hat die Branche Verbesserungen dieser Klausel vorgeschlagen, vor allem eine Aufstockung der Überziehungsquote. Während 1995/96 erst wenige Kartoffelstärkeerzeuger diese Überziehungsklausel in Anspruch genommen hatten, waren es 1996/97 hingegen bereits eine größere Zahl; dabei erreichte der Umfang der Überziehung rund 24. 000 Tonnen (1,3% des Gesamtkontingents) erreichte. 1995/96 hat kein Unternehmen mehr als 105% seines Kontingents in Anspruch genommen. 1996/97 taten dies bereits 4 von 16 Firmen, wobei die Überziehung allerdings nur geringfügige Mengen (insgesamt etwa rund 14. 000 Tonnen) betraf. 3. 5. Agenda 2000 Die Kommission hat mit ihren Vorschlägen im Rahmen der Agenda 2000 eine Anpassung der Preisregelung und der Ausgleichsregelung für Getreide vorge schlagen. Sie schlägt ferner eine Beibehaltung der Flächenstillegungsregelung vor, wenn auch auf Niveau 0%. Da die Preis- und Ausgleichsregelung für Kartoffelstärke stets der Getreide grundverordnung untergeordnet war (Zusammenhang mit Mais), folgt die An passung dieser Regelung den Maßnahmen für Mais im Rahmen der Beschlüsse über die Agenda 2000. SCHLUSSFOLGERUNG Auf der Grundlage der in diesem Bericht vorgelegten Sachverhalte, insbesondere hinsichtlich des Gleichgewichts des Wurzel- und Körnerstärkemarkts und unter Beachtung der im Berichtszeitraum ausgeführten Mengen empfiehlt die Kommission die Beibehaltung des Kontingentsumfangs und die dreijährige Fortschreibung der bestehenden Kontingente gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1868/94, mit Ausnahme für Deutschland, dessen Reserve in Höhe von 104. 554 Tonnen endgültig in das Kontingent einbezogen werden sollte, womit das neue Kontingent für Deutschland 696. 271 Tonnen betragen würde. Sollte jedoch in dem bevorstehenden Dreijahreszeitraum ein Ungleichgewicht zwischen der Erzeugung an Wurzelstärke und deren Absatzmöglichkeiten auf dem Binnenmarkt eintreten, das eine spürbaren Zunahme der ausfuhrerstat- tungsfähigen Mengen zur Folge hätte, so behält sich die Kommission vor, dem Rat eine Anpassung der festgesetzten Kontingente vorzuschlagen. Was den Prozentsatz und die Bedingungen der Überziehung betrifft, so empfiehlt die Kommission ebenfalls die Beibehaltung, da die von der Branche vor geschlagenen Verbesserungen eine Ankurbelung der Erzeugung und damit ein noch größeres Angebot auf einem bereits recht gesättigten Markt zur Folge haben könnten. 10 Vorschlag für eine VERORDNUNG (EG) DES RATES zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 zur Einführung einer Kontingentierungsregelung für die Kartoffelstärkeerzeugung 11 BEGRÜNDUNG Ziel dieser Verordnung ist es, auf der Grundlage des Berichts der Kommission an den Rat über die Kontingentierungsregelung für Kartoffelstärke den Erzeuger mitgliedstaaten das Dreijahreskontingent für die Wirtschaftsjahre 1998/99, 1999/2000 und 2000/2001 zuzuteilen; dazu bedarf es einer Änderung der Verordnung (EG) Nr. 1868/94. Mit der Verordnung werden die bestehenden Kontingente fortgeschrieben; dabei wird der endgültigen Einbeziehung der in vormaligen Artikel 2 Absatz 1 Unterabsatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 genannten Reserve von 104. 554 Tonnen in das Kontingent Deutschlands Rechnung getragen. im Gegebenenfalls kann Wirtschaftsjahr 1997/98 etwa eingetretenen Überschreitungen die Überziehungsklausel des Artikels 6 Absatz 2 Rechnung in Anspruch nehmen. jedes kartoffelstärkeerzeugende Unternehmen bei 12 Vorschlag für eine VERORDNUNG ŒGi DES RATES zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 zur Einführung einer Kontingentierungsregelung für die Kartoffelstärkeerzeugung DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION - gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere auf die Artikel 42 und 43, auf Vorschlag der Kommission5, nach Stellungnahme des Europäischen Parlaments6, nach Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses7, in Erwägung nachstehender Gründe: In Artikel 2 der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 des Rates8, zuletzt geändert durch die Verordnung für die Wirtschaftsjahre 1995/96, 1996/97 und 1997/98 zugeteilten Kartoffelstärkekontingente festgesetzt. (EG) Nr. 1863/959, sind die den Erzeugermitgliedstaaten Nach Artikel 3 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 soll das Dreijahreskontingent den Erzeugermitgliedstaaten auf der Grundlage des Berichts der Kommission an den Rat zugeteilt werden. Zu diesem Zweck sollten die bestehenden Kontingente für drei Jahre fortgeschrieben werden; dabei sollte der endgültigen Einbeziehung der im vormaligen Artikel 2 Absatz 1 Unterabsatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 genannten Reserve von 104. 554 Tonnen in das Kontingent Deutschlands Rechnung getragen werden. Die Erzeugermitgliedstaaten sollten ihr jeweiliges Kontingent für einen Zeitraum von drei Jahren auf der Grundlage der Kontingente für 1995/96 auf alle Stärkeerzeuger aufteilen, mit Ausnahme Deutschlands, für das fusionsbedingten Kontingentsüber tragungen und den 1997/98 zusätzlich aus der Reserve zugeteilten Kontingenten Rechnung getragen werden sollte. Die auf die einzelnen Stärkeerzeuger entfallenden Unterkontingente sollten gegebenenfalls um die im Wirtschaftsjahr 1997/98 aufgrund der Uberziehungsklausel eingetretenen Überschreitungen berichtigt werden - S. ABl. C. vom S. ABl. C. vom , S. ABl. C. vom ABl. L 197 vom 30. 7. 1994, S. 4. ABl. L 179 vom 29. 7. 1995, S. 1. 13 HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Artikel 2 der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 erhält folgende Fassung: "Artikel 2 1. Folgenden Erzeugermitgliedstaaten werden für die Kartoffelstärkeerzeugung in den Wirtschaftsjahren 1998/99, 1999/2000 und 2000/2001 die nachstehenden Höchst kontingente zugeteilt: Dänemark Deutschland Spanien Frankreich Niederlande Österreich Finnland Schweden 178. 460 Tonnen 696. 271 Tonnen 2. 000 Tonnen 281. 516 Tonnen 538. 307 Tonnen 49. 100 Tonnen 54. 750 Tonnen 63. 900 Tonnen 1. 864. 304 Tonnen 2. Jeder Mitgliedstaat teilt das in Absatz 1 genannte Kontingent auf die kartoffelstärke erzeugenden Unternehmen zur Inanspruchnahme in den Wirtschaftsjahren 1998/99, 1999/2000 und 2000/2001 auf der Grundlage der Unterkontingente für das Wirtschaftsjahr 1995/96 auf, mit Ausnahme Deutschlands, für das füsionsbedingten Kontingentsübertragungen und den 1997/98 zusätzlich aus der Reserve zugeteilten Kontingenten Rechnung getragen wird. Die auf die einzelnen Stärkeerzeuger entfallenden Unterkontingente werden um die im Wirtschaftsjahr 1997/98 aufgrund des Artikels 6 Absatz 2 gegebenenfalls erfolgte Überschreitungen berichtigt. ". Artikel 2 Diese Verordnung tritt am siebten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften in Kraft. Sie gilt ab 1. Juli 1998. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Geschehen zu Brüssel am Im Namen des Rates Der Präsident 14 FINANZBOGEN HAUSHALTSPOSTEN: B1-1021 MITTELANSATZ: 182,6 Mio. ECU BEZEICHNUNG DES VORHABENS: Verordnung zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 1868/94 des Rates zur Einfuhrung einer Kontingentierungsregelung für die Kartoffelstärkeerzeugung. RECHTSGRUNDLAGE: Artikel 42 und 43 des Vertrags 4. ZIELE DES VORHABENS: Aufteilung des Dreijahreskontingents auf die Mitgliedstaaten für die Wirtschaftsjahre 1998/99,1999/2000 und 2000/2001. FINANZIELLE AUSWIRKUNGEN 5. 0 AUSGABEN ZU LASTEN - DES EG-HAUSHALTS (ERSTATTUNGEN/INTERVENTIONEN) 5. 1. - NATIONALER HAUSHALTE - ANDERER SEKTOREN EINNAHMEN - EIGENE MITTEL DER EG (ABSCHÖPFUNG/ZÖLLE) IM NATIONALEN BEREICH - 5. 0. 1 VORAUSSCHAU AUSGABEN 5. 1. 1 VORAUSSCHAU EINNAHMEN BERECHNUNGSWEISE: 5. 2 12-MONATS- PERIODE (Mio. ECU) LAUFENDES HAUSHALTS JAHR (98) (Mio. ECU) KOMMENDES HAUSHALTS JAHR (99) (Mio. ECU) 205,4 2000 Mio. ECU 205,4 2001 Mio. ECU 205,4 2002 Mio. ECU 2003 Mio. ECU Fabrikationsprämic: 1. 864. 304 t x 22,25 ECU/t x 1,009 (d. S. ) Ausgleichszahlung: 1. 864. 304 t x 86,94 ECU/t x 1,009 (d. S. ) 41,9 Mio. ECU 163,5 Mio. ECU 205,4 Mio. ECU Die Zahlungen erfolgen ab dem Haushaltsjahr 1999. 6. 0 6. 1 6. 2 6. 3 FINANZIERUNG IM LAUFENDEN HAUSHALT IST MÖGLICH DURCH IM BETREFFENDEN KAPITEL VORHANDENE MITTEL FINANZIERUNG IST MÖGLICH DURCH ÜBERTRAGUNG VON KAPITEL ZU KAPITEL IM LAUFENDEN HAUSHALTSJAHR NOTWENDIGKEIT EINES NACHTRAGSHAUSHALTS ERFORDERLICHE MITTEL SIND IN DIE ZUKÜNFTIGEN HAUSHALTE EINZUSETZEN JA/NEIN JA/NEIN JA/NEIN TA/NF TN ANMERKUNGEN: Diese Maßnahme betrifft die Haushaltsjahre 1998/99 bis 2000/2001. 15 ISSN 0254-1467 KOM(97) 576 endg. DOKUMENTE DE 03 08 10 Katalognummer : CB-CO-97-592-DE-C ISBN 92-78-26899-2 Amt für amtliche Veröffentlichungen der Europäischen Gemeinschaften L-2985 Luxemburg y\Q


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2244/97 av den 11 november 1997 om fastställande av representativa priser och tilläggsbelopp för import av fjäderfäkött, ägg och äggalbumin samt om ändring av förordning (EG) nr 1484/95

eurovoc_concepts:
CCT duties
egg
egg product
import
poultrymeat
representative price


title: Ehdotus neuvoston päätökseksi luvan antamisesta Alankomaiden kuningaskunnalle toteuttaa jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta 17 päivänä toukokuuta 1977 annetun kuudennen neuvoston direktiivin (77/388/ETY) 2 artiklasta ja 28 a artiklan 1 kohdasta poikkeavaa toimenpidettä

text: EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO •k * Bryssel, 11. 11. 1997 KOM(97) 577 lopull. Ehdotus NEUVOSTON PÄÄTÖKSEKSI luvan antamisesta Alankomaiden kuningaskunnalle toteuttaa jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta 17 päivänä toukokuuta 1977 nnetun kuudennen neuvoston direktiivin (77/388/ETY) 2 artiklasta ja 28 a artiklan 1 kohdasta poikkeavaa toimenpidettä (komission esittämä) PERUSTELUT kirjatulla Alankomaiden hallitus pyysi 9 päivänä kesäkuuta 1997 komission pääsihteeristössä liikevaihtoverolainsäädännön saapuneeksi yhdenmukainen yhdenmukaistamisesta — määräytymisperuste 17 päivänä toukokuuta 1977 annetun kuudennen neuvoston direktiivin 77/388/ETY1 27 artiklan nojalla lupaa soveltaa erityistä verotusjärjestelmää romun ja jätteiden kauppaan. arvoni isä verojärjestelmä: jäsenvaltioiden yhteinen kirjeellä Muille jäsenvaltioille on kuudennen direktiivin 27 artiklan 3 kohdan mukaisesti ilmoitettu Alankomaiden pyynnöstä 10 päivänä syyskuuta 1997 päivätyllä kirjeellä. Erityisjärjestelmään, määräykset: jonka Alankomaat aikoo ottaa käyttöön, sisältyy seuraavat toimitukset ja jätteiden ja yhteisön sisäiset hankinnat vapautetaan Romun arvonlisäverosta. Tämä vapautus koskee ainoastaan sellaisia verovelvollisia, joiden vuotuinen liikevaihto on alle 2,5 miljoonaa Hollannin guldenia. Kyseisen enimmäismäärän määrittelyssä ei tarvitse ottaa huomioon liikevaihtoa, joka koskee muita kuin rautametalleja. Jos raja ylitetään, vapautusta ei sovelleta koko seuraavana vuonna. Yhteisön sisäiset muiden kuin rautametallien toimitukset vapautetaan verosta liikevaihdon määrästä riippumatta. Näiden verosta vapautettujen tavaroiden toimituksista ja hankinnoista voidaan kantaa veroa viranomaisten luvalla. Alankomaiden hallituksen mukaan soveltuviin materiaaleihin, esimerkiksi teräs-ja rautajätteeseen, muihin kuin rautametallien jätteisiin, lasiin, paperiin ja tekstiileihin, sovellettavan järjestelmän tarkoituksena on verotuksen yksinkertaistaminen ja veropetosten estäminen tällä alalla. tämän kierrätykseen Alankomaiden hallitus viittaa tältä osin siihen, että tällä alalla sovellettavat hallinnolliset määräykset ovat usein puutteellisia, että myös laskuttamisessa esiintyy usein puutteita ja että kyseessä olevat elinkeinonharjoittajat, erityisesti pienet yritykset, joiden toiminnan seuranta ja valvominen on erittäin vaikeaa, eivät useinkaan maksa niille kuuluvaa arvonlisäveroa, jonka kantoon liittyy erittäin suuria käytännön ongelmia. Pienten rautametailiromua ja -jätteitä hyödyntävien elinkeinonharjoittajien ei edellä tavaroiden mainitun ensimmäisen määräyksen perusteella myynnistä arvonlisäveroa, eikä niiden myöskään tarvitse merkitä arvonlisäveron määrää laskuihinsa. tarvitse maksaa kyseisten EYVL L N:o 145, 13. 6. 1977. s. 1. Tätä direktiiviä on muuteltu viimeksi direktiivillä 96/95/EY (EYVL N:o L 338. 28. 12. 1996, s. 89). Verosta vapauttaminen kumoaa oikeuden tuotantopanoksiin sisältyvän arvonlisäveron vähennyksiin. Kyseisten verovelvollisten ei myöskään tarvitse maksaa arvonlisäveroa tekemistään yhteisön sisäisistä hankinnoista, mikä merkitsee sitä, että näistä yhteisön sisäisistä toimituksista kannetaan veroa alkuperämaassa. romua hyötyminen Suurten verovapautuksesta pyritään välttämään asettamalla liikevaihdon raja 2,5 miljoonaan Hollannin guldeniin. elinkeinonharjoittajien hyödyntävien jätteitä ja Muita kuin rautametalleja toimittavat elinkeinonharjoittajat voivat toisen määräyksen perusteella saada vapautuksen verosta, vaikka niiden kokonaisliikevaihto ylittäisi 2,5 miljoonaa Hollannin guldenia. Tämä perustuu siihen, että muiden kuin rautametallien hinnat ovat yleensä huomattavasti korkeammat kuin muiden materiaalien ja jätteiden, joten muiden kuin rautametallien kaupassa liikevaihdolle asetettu raja ylitettäisiin melko nopeasti. Kolmas määräys antaa sellaisille romua ja jätteitä hyödyntäville elinkeinonharjoittajille, jotka ovat periaatteessa vapautettuja verosta, mahdollisuuden asettaa toimintansa arvonlisäveron piiriin ja sitä kautta saada oikeuden verovähennyksiin. Koska tähän vapautuksesta tehtävään poikkeukseen tarvitaan lupa, luvan myöntämisen yhteydessä varmistetaan samalla, että kyseiset verovelvolliset noudattavat vero velvoitteitaan. Toisaalta se, että veronkannon piirissä pysyvät elinkeinonharjoittajat palkitaan oikeudella verovähennykseen, voi lisätä eri toimijoiden halukkuutta kuulua verotusjärjestelmän piiriin. Komissio oil sitä mieltä, että pienten yritysten toteuttamien yhteisön sisäisten toimitusten ja hankintojen vapauttaminen verosta on samalla sekä verotusta yksinkertaistava että jättää veropetoksia arvonlisäverojärjestefmän ulkopuolelle joiden verotuksen valvominen ja veronkanto vaatisi kohtuuttomasti resursseja suhteessa kyseisten tahojen tuloihin. avulla sellaiset verovelvolliset, toimenpide, ehkäisevä voidaan sillä sen Muiden kuin rautametallien jätteiden yhteisön sisäisiin toimituksiin ja hankintoihin sovellettavat erityissäännöt ovat perusteltuja, sillä niiden avulla voidaan suojata liiketoimia, jotka ovat kyseisten tavaroiden arvon vuoksi erityisen alttiita veropetoksille. Antamalla verovelvollisille, jotka ovat periaatteessa vapautettuja verosta, mahdollisuus luvalla toimintansa arvonlisäverovelvollisuuden piiriin, taataan asettaa viranomaisten viranomaisten valvonnan tiukentaminen. Komissio on näin ollen sitä mieltä, että Alankomaiden kuningaskunnalle voidaan antaa lupa soveltaa ehdotettua poikkeusta 31 päivään joulukuuta 1999. Komissio vahvisti 10 päivänä heinäkuuta 1996 työohjelman, jonka tavoitteena on ottaa asteittain käyttöön uusi yhteinen arvonlisäverojärjestelmä2. Näyttää näin ollen olevan KOM(96) 328 lopullinen, 22. 7. 1996 perusteltua rajoittaa ehdotetun vapautuksen voimassaolo M päivään joulukuuta 1999, jolloin voidaan arvioida tämän poikkeavan toimenpiteen yhteensopivuutta uuden yhteisen arvonlisäverojärjestelmän yiiteydessa omaksuttavan lähestymistavan kanssa Ehdotus: NEUVOSTON PÄÄTÖS luvan antamisesta Alankomaiden kuningaskunnalle toteuttaa jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta 17 päivänä toukokuuta 1977 annetun kuudennen neuvoston direktiivin (77/388/ETY) 2 artiklasta ja 28 a artiklan 1 kohdasta poikkeavaa toimenpidettä EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ottaa huomioon jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta — yhteinen arvonlisäverojärjestelmä: yhdenmukainen määräytymisperuste 17 päivänä toukokuuta 1977 annetun kuudennen neuvoston direktiivin 77/388/ETY1 ja erityisesti sen 27 artiklan, ottaa huomioon komission ehdotuksen, sekä katsoo, että direktiivin 77/388/ETY 27 artiklan 1 kohdan nojalta neuvosto voi yksimielisesti komission ehdotuksesta antaa jäsenvaltioille luvan ottaa käyttöön tästä direktiivistä poikkeavia erityistoimenpiteitä veronkannon yksinkertaistamiseksi tai tietyntyyppisten veropetosten ja veron kiertämisen estämiseksi, Alankomaiden kuningaskunta pyysi 9 päivänä kesäkuuta saapuneeksi kirjatulla kirjeellä komissiolta lupaa ottaa käyttöön direktiivin 77/388/ETY 2 artiklasta ja 28 a artiklan 1 kohdasta poikkeavan toimenpiteen, muille jäsenvaltioille ilmoitettiin kuudennen direktiivin 27 artiklan 3 kohdan mukaisesti Alankomaiden kuningaskunnan pyynnöstä 10 päivänä syyskuuta 1997, kyseisen erityistoimenpiteen tarkoituksena on toisaalta vapauttaa verosta yhteisön sisäiset rautametalliromujen ja -jätteiden hankinnat ja toimitukset sellaisten verovelvollisten osalta, joiden liikevaihto on alle 2,5 miljoonaa Hollannin guldenia, ja toisaalta vapauttaa verosta yhteisön sisäiset muiden kuin rautametallien toimitukset ja hankinnat, EYVL L N:o 145, 13. 6. 1977, s. 1. Tätä direktiiviä on muutettu viimeksi direktiivillä 96/95/EY (EYVL N:o L 338, 28. 12. 1996, s. 89). i~ verovelvolliset, joiden toiminta kuuluu tämän erityisjärjestelmän mukaisen vapautuksen soveltamisalaan, voivat Alankomaiden kuningaskunnan määräämillä edellytyksillä saada luvan jättää toimintansa kyseisen erityisjärjestelmän ulkopuolelle, kyseinen järjestelmä on samalla sekä verotusta yksinkertaistava että veropetoksia ehkäisevä jättää arvonlisäverojärjestelmän ulkopuolelle sellaiset verovelvolliset, joiden verotuksen valvominen ja veronkanto vaatisi kohtuuttomasti resursseja suhteessa asianomaisten tahojen tuloihin, sen avulla voidaan toimenpide, sillä tämä erityisjärjestelmä täyttää näin ollen kuudennen direktiivin 27 artiklan edellytykset, komissio vahvisti 10 päivänä heinäkuuta 1996 työohjelman2, johon sisältyi aikataulu ehdotuksille ja jossa määrättiin asteittaisesta etenemisestä kohti yhtenäismarkkinoilla sovellettavaa uutta yhteistä arvonlisäverojärjestelmää, lupa on voimassa 31 päivään poikkeustoimenpiteen yhdenmukaisuutta uuden yhteisen yhteydessä omaksuttavan kokonaisvaltaisen lähestymistavan kanssa, joulukuuta jolloin 1999, voidaan arvioida arvonlisäverojärjestelmän tämä poikkeus ei vaikuta Euroopan yhteisöjen omiin arvonlisäverotuloihin, ON TEHNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN: KOM(96) 328 lopullinen, 22. 7. 1996 6 / artikla Alankomaiden kuningaskunnalla on lupa soveltaa 31 päivään joulukuuta 1999 romujen ja jätteiden kauppaan erityistä verotusjärjestelmää, johon sisältyy 17 päivänä toukokuuta 1977 annetusta kuudennesta neuvoston direktiivistä 77/388/ETY poikkeavia määräyksiä. Tähän järjestelmään sisältyvät kyseisestä direktiivistä poikkeavat määräykset on määritelty jäljempänä 2, 3 ja 4 artiklassa. 2 artikla Kuudennen direktiivin 77/388/ETY 2 artiklasta poiketen vapautetaan arvonlisäverosta: - sellaisten yritysten toteuttamat romun ja jätteiden toimitukset, joiden liikevaihto on alle 2,5 miljoonaa Hollannin guldenia; tämän enimmäismäärän määrittelemisessä ei tarvitse ottaa huomioon liikevaihtoa, joka koskee muita kuin rautametalleja - muiden kuin rautametallien toimitukset. 3 artikla Kuudennen direktiivin 77/388/ETY 28 a artiklan 1 kohdan a alakohdasta poiketen vapautetaan arvonlisäverosta: - sellaisten yritysten tekemät romun ja jätteiden hankinnat, joiden liikevaihto on alle 2,5 miljoonaa Hollannin guldenia; tämän enimmäismäärän määrittelemisessä ei tarvitse ottaa huomioon liikevaihtoa, joka koskee muita kuin rautametalleja - muiden kuin rautametallien hankinnat. 4 artikla Verovelvolliset, joiden toiminta kuuluu edellä mainittujen 2 ja 3 artiklassa tarkoitettujen vapautusten soveltamisalaan, voivat saada luvan jättää yhteisön sisäiset toimitukset ja hankinnat tällä päätöksellä hyväksytyn erityisjärjestelmän ulkopuolelle. 5 artikla Tämä päätös on osoitettu Alankomaiden kuningaskunnalle. Tehty Brysselissä Neuvoston puolesta Puheenjohtaja ^ ISSN 1024-4492 KOM(97) 577 lopullinen ASIAKIRJAT FI 09 06 Luettelonumero : CB-CO-97-593-FI-C ISBN 92-78-26917-4 Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto L-2985 Luxemburg


title: RÈGLEMENT (CE) N° 2243/97 DE LA COMMISSION du 11 novembre 1997 établissant des valeurs forfaitaires à l'importation pour la détermination du prix d'entrée de certains fruits et légumes

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
grape
import price
pip fruit


title: REGLAMENTO (CE) N° 2245/97 DE LA COMISIÓN de 11 de noviembre de 1997 por el que se establecen el precio del mercado mundial del algodón sin desmotar y el importe del anticipo de la ayuda


title: KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2243/97 af 11. november 1997 om faste importværdier med henblik på fastsættelsen af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager


title: RÈGLEMENT (CE) N° 2245/97 DE LA COMMISSION du 11 novembre 1997 fixant le prix du marché mondial du coton non égrené et établissant le montant de l'avance de l'aide


title: RÈGLEMENT (CE) N° 2242/97 DE LA COMMISSION du 11 novembre 1997 portant ouverture de ventes par adjudications simples à l'exportation d'alcools d'origine vinique


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 2245/97 DER KOMMISSION vom 11. November 1997 zur Bestimmung des Weltmarktpreises für nicht entkörnte Baumwolle und des Beihilfevorschusses