title: Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - "Naar meer doelmatigheid bij het verkrijgen en uitvoeren van rechterlijke beslissingen binnen de Europese Unie"

eurovoc_concepts:
European convention
civil law
enforcement of ruling
judicial proceedings
jurisdiction

text: 31. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 33/3 Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement ,,Naar meer doelmatig(cid:220) heid bij het verkrijgen en uitvoeren van rechterlijke beslissingen binnen de Europese Unie’’ (98/C 33/03) SAMENVATTING Deze mededeling heeft een tweeledig doel. 1. (cid:217)Het hoofddoel is de erkenning en uitvoering te verge(cid:220) makkelijken van in de Europese Unie tot stand geko(cid:220) men rechterlijke beslissingen, welk proces thans wat betreft burgerlijke en handelszaken wordt geregeld door het Verdrag van Brussel van 1968, waarvan de regels bij het Verdrag van Lugano tot de lidstaten van de EVA zijn uitgebreid. Het Verdrag van Brussel heeft belangrijke vorderin(cid:220) gen mogelijk gemaakt op het gebied van het exequa(cid:220) tur van in de lidstaten gewezen vonnissen. Er kunnen echter nog vorderingen worden gemaakt op het ge(cid:220) bied van de versnelling en vereenvoudiging van de procedure en om deze meer in overeenstemming te brengen met de behoeften van de burgers en onderne(cid:220) mers in de context van het stijgende tempo van het handelsverkeer, met name binnen de interne markt. Ter verwezenlijking van dit doel bevat het voorstel COM(97) 609 def. (cid:216)(*) een aantal aspecten. Er wordt enerzijds voorgesteld de controle door de met het verstrekken van het exequatur belaste instantie te be(cid:220) perken tot een controle van de formele regelmatig(cid:220) heid, met name op grond van een door een rechter(cid:220) lijke instantie van de staat van oorsprong afgegeven document waarin in het bijzonder het uitvoerbare ka(cid:220) rakter wordt gecertificeerd van het vonnis dat het do(cid:220) cument begeleidt. Voorgesteld wordt anderzijds de gronden voor niet(cid:220)erkenning van het vonnis te her(cid:220) zien, en te bepalen dat deze gronden slechts kunnen worden onderzocht op verzet van de partij tegen wie de uitvoering wordt gevraagd, die tevens de bewijslast moet dragen. Er worden tevens voorstellen gedaan om ervoor te zorgen dat de beslissing waarbij machti(cid:220) ging wordt gegeven tot uitvoering gepaard gaat met het verlof tot tenuitvoerlegging bij voorraad. Ten slotte is de regeling inzake bewarende en voorlopige maatregelen herzien, waarbij de klemtoon op het Eu(cid:220) ropese aspect van deze maatregelen is gelegd. Al deze voorstellen zijn vervat in het bijgaande voorstel van verdrag dat bestemd is ter vervanging van het Verdrag van Brussel. Dit voorstel tot herziening van het verdrag bevat eveneens bepalingen om, met name ten aanzien van de bevoegdheidsregels, rekening te houden met de evolutie van de economische betrekkingen sedert de ondertekening van het Verdrag van Brussel, en met de rechtspraak van het Hof van Justitie. Het wordt aangevuld met twee voorstellen voor nieuwe protocol(cid:220) (*) Zie blz. 20 van dit Publicatieblad. len ter vervanging van de bij het Verdrag van Brussel gevoegde protocollen (bijlagen 1 en 2) en met sugges(cid:220) ties inzake een parallelle herziening van het Verdrag van Lugano (bijlage 3). Wanneer het Verdrag van Amsterdam in werking treedt zal de Commissie de nodige maatregelen nemen om de werkzaamheden aan te passen aan het nieuwe op de justitiæle samen(cid:220) werking in burgerlijke zaken toepasselijke juridische kader. 2. (cid:217)Deze mededeling heeft eveneens ten doel opmerkin(cid:220) gen in te winnen van de beoefenaars van juridische beroepen en van alle belanghebbende partijen ten aan(cid:220) zien van een aantal overwegingen die verder gaan dan het wetgevingsvoorstel. Zij leidt een debat in over een gemeenschappelijke aanpak van de Unie ten aanzien van bepaalde aspecten van het procesrecht van de lid(cid:220) staten. Het vergemakkelijken van het verkeer van beslissin(cid:220) gen van de ene lidstaat naar de andere met het oog op de uitvoering ervan is namelijk een noodzakelijke voorwaarde, maar niet voldoende om burgers en on(cid:220) dernemers in staat te stellen in alle opzichten profijt te trekken van de rechten die hun binnen de ruimte van de Europese Unie zijn toegekend. Het doel moet na(cid:220) melijk zijn, op zo algemeen mogelijke wijze voor snelle, doeltreffende en betaalbare verhaalsmogelijk(cid:220) heden te zorgen. Op moeilijkheden in verband met de verhaalsmoge(cid:220) lijkheden binnen de interne markt als gevolg van de handhaving van de justitiæle grenzen is reeds gewe(cid:220) zen, meer in het bijzonder in verband met consumen(cid:220) tengeschillen(cid:216)(˛). Dit is namelijk een gebied waarop, gezien het in het algemeen geringe bedrag van de in het spel zijnde belangen, de hindernissen die het ver(cid:220) haal in de weg staan zich sterker doen gevoelen(cid:216)(ˇ). Deze moeilijkheden worden eveneens door het be(cid:220) drijfsleven, met name de kleine en middelgrote onder(cid:220) nemingen, als een rem op de economische bedrijvig(cid:220) heid(cid:216)(—) ervaren. Er is dus aanleiding deze consumenten en onderne(cid:220) mers en alle burgers van de Unie betere procedurele (˛)(cid:217)Groenboek: de consument en zijn verhaalsmogelijkheden en de beslechting van consumentengeschillen interne markt. COM(93) 576. De Commissie heeft ruim 100 bijdra(cid:220) gen ontvangen. in de (ˇ)(cid:217)Uit een Eurobarometer(cid:220)peiling van 1991 is gebleken dat de moeilijkheden in verband met de beslechting van geschillen een van de grootste hindernissen vormen voor de ontwikke(cid:220) ling van de handel in consumptiegoederen in een andere lid(cid:220) staat. (—)(cid:217)Aanbeveling van de Commissie van 12 mei 1995 betreffende de termijnen voor de betaling in handelstransacties. PB L 127 van 10 juni 1995, en de mededeling van de Commissie betreffende deze aanbeveling, PB C 144 van 10 juni 1995. C 33/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 98 voorwaarden te bieden. Voorgesteld wordt geleidelijk en behoedzaam te werk te gaan en zich vooral te richten op een klein aantal essentiæle vraagstukken. In dit verband zou het nuttig zijn na te denken over de invoering van een snelle procedure in elke lidstaat in(cid:220) zake betaling van in geld uitgedrukte schuldvorderin(cid:220) gen, en tevens goed functionerende instrumenten in het leven te roepen met het oog op een doeltreffende uitvoering van vonnissen (waarbij men zich in een eerste fase zou kunnen concentreren op het derdenbe(cid:220) slag op bankrekeningen). Aangezien een doeltreffende uitvoering nauw verband houdt met kennis van het vermogen van de schuldenaar dient tevens te worden nagedacht over de verschillende middelen om voor doorzichtigheid van het vermogen van de schuldenaar te zorgen en om de samenwerking tussen de met de uitvoering belaste instanties te ontwikkelen. Beide aspecten van de mededeling beogen een grotere doelmatigheid bij de verkrijging en de uitvoering van rechterlijke beslissingen binnen de Europese Unie. In het kader van laatstgenoemde doelstelling worden alle belangstellenden verzocht eventuele op(cid:220) of aan(cid:220) merkingen betreffende deze mededeling v(cid:246)(cid:246)r 30 april 1998 kenbaar te maken aan: de heer J. Adrian Fortescue Task Force ,,Samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken’’ Europese Commissie Wetstraat 200 B(cid:220)1049 Brussel. INLEIDING Doel van de mededeling 1. (cid:217)Het vrije verkeer van titels binnen de Europese Unie is thans voor de hoofdzaken van het burgerlijk en handelsrecht(cid:216)((cid:209)) geregeld in het Verdrag van Brussel van 1968, dat tot stand is gekomen op grondslag van artikel 220, vierde streepje, van het EG(cid:220)Verdrag, en achtereenvolgens is uitgebreid tot alle nieuwe lidsta(cid:220) ten. Dit is een tweeledig en bijzonder compleet ver(cid:220) drag: enerzijds stelt het regels vast inzake internatio(cid:220) nale bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de lidstaten, hetgeen in de op de beslissing volgende stadia de erkenning van rechtswege van de gewezen vonnissen mogelijk maakt en de gronden voor niet(cid:220) erkenning strikt beperkt; het voorziet voorts in een exequaturprocedure die niet alleen eenvormig is maar ook eenzijdig, althans in de beginfase. 2. (cid:217)Het Verdrag van Brussel is onverbrekelijk verbonden met het proces van opbouw van de Gemeenschap en beoogt de in het EG(cid:220)Verdrag vervatte vrijheden te begeleiden door een stelsel van soepeler verkeer van vonnissen(cid:216)((cid:210)). De autonome en unificerende uitleg(cid:220) ging die het Hof in dit verband ervan heeft gegeven berust op de gedachte van non(cid:220)discriminatie en ge(cid:220) lijkheid van rechten tussen de justitiabelen van de Europese Unie. Dit verdrag heeft als model gediend voor een soortgelijk verdrag tussen de lidstaten en de staten van de Europese Vrijhandelszone, het Ver(cid:220) drag van Lugano, dat op 16 september 1988 werd ondertekend(cid:216)((cid:211)). 3. (cid:217)Het Verdrag van Brussel vormt tot op heden het enige algemene instrument op het gebied van de jus(cid:220) titiæle samenwerking in burgerlijke zaken tussen de lidstaten. Het laat het nationale procesrecht van elke lidstaat intact. Het Gemeenschapsrecht heeft name(cid:220) lijk van oudsher aan de lidstaten overgelaten de werkwijze van hun autoriteiten en rechterlijke in(cid:220) stanties te bepalen. Er bestaat dus nog geen eenge(cid:220) maakt Europees rechtsgebied, maar er is eerder een naast elkaar bestaan van nationale juridische normen die de vorm aannemen van autonome stelsels van burgerlijke rechtsvordering. Deze stelsels zijn voort(cid:220) gekomen uit een voor elk land specifieke historische ontwikkeling en worden gekenmerkt door een grote heterogeniteit. In deze context wordt met de onderhavige mededeling een tweeledig doel beoogd: - Enerzijds behelst zij een aantal concrete voorstellen teneinde de erkenning en uitvoering van vonnissen binnen de Europese Unie verder te vergemakkelijken. Zij bevat met het oog daarop een voorstel van ver(cid:220) drag, waarin tevens bepalingen zijn opgenomen om rekening te houden met de recente ontwikkelingen in het economisch verkeer en met de rechtspraak van het Hof van Justitie. Zij bevat voorts twee voorstellen voor nieuwe bij het voorstel van verdrag gevoegde protocollen (bijlagen 1 en 2), alsmede de suggesties van de Commissie ten aanzien van de parallelle her(cid:220) ziening van het Verdrag van Lugano (bijlage 3). De genoemde voorstellen zijn gebaseerd op artikel K. 3, lid 2, onder c), van het Verdrag betreffende de Euro(cid:220) pese Unie. Wanneer het Verdrag van Amsterdam in werking treedt, zullen zij worden aangepast om reke(cid:220) ning te houden met het nieuwe voor de justitiæle sa(cid:220) menwerking in burgerlijke zaken geldende juridische kader. - De mededeling beoogt tevens de stoot te geven tot overleg en de reacties en suggesties van alle betrok(cid:220) ken partijen in te winnen over een mogelijk optreden ((cid:209))(cid:217)Slechts enkele materies vallen erbuiten. Zie evenwel het ont(cid:220) werp(cid:220)verdrag betreffende de bevoegdheid, de erkenning en de uitvoering van beslissingen op het gebied van het huwe(cid:220) lijksrecht (,,Brussel II’’). ((cid:210))(cid:217)Arrest van het Hof van Justitie van 10 februari 1994, zaak C(cid:220)398/92, Mund en Festner/Hatrex, Jurispr. 1994, blz. I(cid:220)474. ((cid:211))(cid:217)PB L 319 van 25 november 1988, blz. 9. 31. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 33/5 van de Europese Unie met het oog op een gelijkwaar(cid:220) dige toegang van de justitiabelen tot een doeltref(cid:220) fende, snelle en betaalbare justitie. Dit gedeelte bevat geen praktische voorstellen en heeft uitsluitend ten doel de reacties en meningen van alle belanghebbende partijen ten aanzien van de voorgestelde thema’s voor overleg in te winnen. Achtergrond 4. (cid:217)Sedert de ondertekening van het Verdrag van Brus(cid:220) sel in 1968 zijn er slechts zeer geringe wijzigingen in aangebracht. Er heeft geen algehele herziening van de verdragsbepalingen plaatsgehad, maar men heeft uitsluitend de aanpassingen uitgevoerd die nodig wa(cid:220) ren geworden door de toetreding van nieuwe lidsta(cid:220) ten. Eveneens als gevolg van de nieuwe toetredingen zijn sommige bepalingen van het Verdrag van Lu(cid:220) gano komen af te wijken van die van het Verdrag van Brussel. Bij de praktische toepassing van de beide verdragen zijn voorts geleidelijk moeilijkheden aan het licht gekomen ten aanzien van de tenuitvoer(cid:220) legging van sommige bepalingen. 5. (cid:217)Anderzijds leidt, ondanks de vooruitgang die het Verdrag van Brussel betekent, de verplichting om een procedure van erkenning en exequatur in te lei(cid:220) den met het oog op een tenuitvoerlegging in het bui(cid:220) tenland tot bijkomende en soms zeer lange termij(cid:220) nen, en vaak tot zeer hoge extra kosten. Deze kos(cid:220) ten en termijnen komen bij die welke verbonden zijn aan de procedure in de staat van oorsprong en zijn van zodanige aard, dat indien mogelijk de voorkeur wordt gegeven aan de gerechten van de staat waar de beslissing moet worden uitgevoerd teneinde de exequaturprocedure te vermijden. Deze bijkomende hindernissen kunnen, met name wanneer het gaat om schuldvorderingen voor een beperkt bedrag, een gerechtelijke procedure zelfs onaantrekkelijk maken indien de gewenste beslissing moet worden uitge(cid:220) voerd ten opzichte van een tegenpartij of goederen die zich in het buitenland bevinden. Hierbij komt het gevaar van verdwijning van het vermogen indien de uitvoering met vertraging geschiedt. Deze belemme(cid:220) ringen verhinderen dus nog het vrije verkeer van vonnissen tussen de lidstaten. 6. (cid:217)Afgezien van het vraagstuk van het vrije verkeer van vonnissen moet worden vastgesteld, dat de privaat(cid:220) rechtelijke betrekkingen tussen particulieren en deel(cid:220) nemers aan het economisch leven van de Europese Unie, zelfs wanneer zij gebaseerd zijn op een com(cid:220) munautaire norm, tot stand komen in een ruimte waarin zeer uiteenlopende procedurestelsels naast el(cid:220) kaar bestaan, hetgeen tot onvoldoende doorzichtig(cid:220) heid van de procedures, uiteenlopende kosten van de processen en een ongelijke doeltreffendheid van de processuele technieken leidt. De wijze waarop een procedure aanhangig wordt gemaakt en waarop de termijnen worden berekend, de bewijslast, de gevolgen van beroepsprocedures, en het ,,executoriale’’ karakter van de titel behoren tot de elementen die voor een niet(cid:220)ingewijde bijzonder lastig te hanteren zijn. De procedurevoorschriften, die voor de justitiabelen op nationaal niveau reeds moeilijk toegankelijk zijn, zijn dit nog meer wanneer zij moeten worden toegepast in het kader van een grensoverschrijdend geschil. In een geıntegreerde ruimte moet een ieder echter zonder moeite toegang hebben tot de ,,spelregels’’ en, reeds voordat een proces wordt aangevangen, kunnen weten welke zijn rechten en verplichtingen zijn, welke formaliteiten in acht moeten worden genomen, welke de gevolgen van de verrichte handelingen en wat de effectiviteit van de gevraagde beslissing zullen zijn, welke moge(cid:220) lijkheden van beroep openstaan en welke regels gel(cid:220) den voor de uitvoering van de beslissingen. Bij het nadeel van de onvoldoende doorzichtigheid komt dat van de ongelijke procedurekosten(cid:216)((cid:212)). De in sommige lidstaten zeer hoge kosten en honoraria voor rechtsbijstand, waarbij eventueel nog de kosten van een exequaturprocedure moeten worden geteld, vormen een belemmering voor de rechtsingang en schrikken vele justitiabelen er zonder meer vanaf zich tot een rechter te wenden(cid:216)((cid:213)). Ook de nationale procedures, die vaak ondoorzich(cid:220) tig zijn en waaraan uiteenlopende kosten verbonden zijn, vertonen een sterk variærende rechtseffectiviteit. Sommige lidstaten hebben bijzondere, snellere en goedkope procedures in het leven geroepen, die be(cid:220) ter beantwoorden aan de behoeften van de zakenwe(cid:220) reld en van de burgers. Andere blijven daarentegen de voorkeur geven aan geperfectioneerder procedu(cid:220) res, die echter tot achterstanden in de behandeling van zaken door de gerechtelijke instanties en aan(cid:220) zienlijk langere termijnen voor het verkrijgen van beslissingen kunnen leiden. Deze termijnen werken overigens vaak sterk in het voordeel van debiteuren te kwader trouw. Inhoud van de mededeling 7. (cid:217)De verbetering van het vrije verkeer van door rech(cid:220) terlijke instanties van de lidstaten gewezen vonnissen is op het ogenblik in behandeling bij de Raad in de context van twee parallelle maar afzonderlijke initia(cid:220) tieven, namelijk de herziening van de verdragen van ((cid:212))(cid:217)Uit het Groenboek over de consument en zijn verhaalsmo(cid:220) gelijkheden blijkt dat de gemiddelde kosten (gerechtskosten en kosten van rechtsbijstand) voor de beslechting van een geschil binnen de Gemeenschap waarmee een bedrag van 2(cid:216)000 ecu gemoeid is voor de eiser ongeveer 2(cid:216)500 ecu be(cid:220) dragen. ((cid:213))(cid:217)Zoals blijkt uit de antwoorden op een door de Commissie verspreide vragenlijst in het kader van de werkzaamheden ter voorbereiding van de ,,Europese executoriale titel’’ en uit de studie ,,Cost of Judicial Barriers for Consumers in the Single Market’’, die door de Commissie is uitgevoerd in het kader van de follow(cid:220)up van het Groenboek over de consu(cid:220) ment en zijn verhaalsmogelijkheden. C 33/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 98 Brussel en Lugano en de werkzaamheden in verband met de invoering van een ,,Europese executoriale ti(cid:220) tel’’. 8. (cid:217)De werkzaamheden in verband met een hernieuwd onderzoek van de verdragen van Brussel en Lugano, die op het ogenblik in een verkennende fase verke(cid:220) ren, houden verband met het feit dat er als gevolg van tijdsdruk in het verdrag van 29 november 1996 betreffende de toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden tot het Verdrag van Brussel geen rekening kon worden gehouden met andere verzoeken om wijzigingen van deze landen dan die welke van lou(cid:220) ter technische aard waren. Tevens heeft het perma(cid:220) nente comit~ van her Verdrag van Lugano tijdens zijn derde en vierde zitting herhaaldelijk de wens te kennen gegeven de bepalingen van de beide verdra(cid:220) gen op elkaar af te stemmen. De lidstaten en de Commissie zijn het erover eens dat van deze harmonisatie gebruik dient te worden gemaakt om sommige bepalingen van beide verdra(cid:220) gen opnieuw te bezien, daarbij rekening houdend met de toenemende complexiteit van de menselijke betrekkingen en van de economische activiteiten, en met de ontwikkeling van de betrokken contentieuze rechtspraak en van de rechtspraak van het Hof van Justitie. Aan de hand van schriftelijke memoranda van de lidstaten en de Commissie hebben reeds inlei(cid:220) dende besprekingen plaatsgehad binnen de Raad en het permanente comit~ van het Verdrag van Lugano, en men heeft vastgesteld welke bepalingen in aan(cid:220) merking zouden moeten komen voor een herziening. 9. (cid:217)Reeds in 1995 is de Commissie begonnen met over(cid:220) leg over de wenselijkheid van handhaving van de in het Verdrag van Brussel vervatte exequaturprocedure en over de vastlegging van de mogelijke juridische omtrekken van een executoriale titel die zonder be(cid:220) lidstaten zou lemmeringen de grenzen tussen de kunnen overschrijden. Deze executoriale titel zou dan kunnen worden gekwalificeerd als ,,Europese executoriale titel’’. Het vrije verkeer van vonnissen, dat de tegenhanger zou moeten zijn van de andere vormen van vrij verkeer, bestaat namelijk in feite niet in het positieve recht: om de grens over te steken en in een andere lidstaat te worden uitgevoerd moet ie(cid:220) dere executoriale titel, al of niet door een rechter(cid:220) lijke instantie afgegeven, voorzien zijn van een door de lidstaat van uitvoering afgegeven ,,paspoort’’, dat doorgaans de vorm aanneemt van een ,,bevel tot ten(cid:220) uitvoerlegging’’. Terwijl deze werkzaamheden liepen, hebben ver(cid:220) scheidene lidstaten hun belangstelling laten blijken voor dit onderwerp, dat is opgenomen in het meerja(cid:220) renprogramma van de Raad op het gebied van justi(cid:220) tie en binnenlandse zaken(cid:216)((cid:214)). Finland heeft het ini(cid:220) ((cid:214))(cid:217)PB C(cid:216)319 van 26 oktober 1996. tiatief genomen om in maart 1997 te Helsinki een studiebijeenkomst te organiseren voor een groot aantal deskundigen op dit gebied uit universitaire en vakkringen en uit het bestuur van de lidstaten(cid:216)(˛˝). Onder het voorzitterschap van Nederland binnen de Raad heeft reeds een aantal overlegvergaderingen plaatsgevonden. De noodzaak van een eenvormige procedure ter ver(cid:220) krijging van de titel voordat de exequaturprocedure kan worden opgeheven is een van de thema’s ge(cid:220) weest van de in deze kringen gevoerde debatten, hetgeen de benaming ,,Europese executoriale titel’’ verklaart. Uit deze debatten is echter naar voren ge(cid:220) komen dat de invoering van een eenvormige proce(cid:220) dure in de staat van oorsprong en de opheffing van de exequaturprocedure twee afzonderlijke vraag(cid:220) stukken zijn, en dat het antwoord op het ene niet noodzakelijk een voorwaarde is voor de oplossing van het andere. Tevens is daarbij gebleken dat een totale opheffing van de exequaturprocedure niet in het verschiet ligt, met name gezien duidelijke proce(cid:220) dureverschillen tussen de lidstaten op het gebied van de uitvoering. Het praktische doel is dus de exequa(cid:220) turprocedure zoveel mogelijk te vereenvoudigen en te verlichten in plaats van deze volledig op te heffen. 10. (cid:217)Ook het vraagstuk van de bewarende en voorlopige maatregelen is tijdens de bovengenoemde voorberei(cid:220) dende werkzaamheden ter sprake gekomen. De noodzaak om dergelijke maatregelen snel te nemen is bijzonder dringend bij grensoverschrijdende ge(cid:220) schillen gezien de termijnen die verbonden zijn met een procedure in het buitenland of een nationale procedure waaraan een exequaturprocedure wordt gekoppeld, maar ook gezien de grote verscheiden(cid:220) heid in de gerechtelijke instrumentaria van de lidsta(cid:220) ten op dit gebied. Deze maatregelen, die in het Ver(cid:220) drag van Brussel slechts zeer terloops worden behan(cid:220) deld, moeten dus onder bijzondere regels komen te vallen, zowel wat betreft de bevoegdheid om deze te gelasten als ten aanzien van de voorwaarden waar(cid:220) onder zij ten uitvoer worden gelegd. 11. (cid:217)Het in deze mededeling vervatte voorstel van ver(cid:220) drag heeft niet ten doel de bestaande aanzienlijke verschillen op het gebied van het procesrecht van de lidstaten te verminderen. De Commissie acht het echter wenselijk een bijkomende stap te zetten en een diepgaand debat over de problematiek van het proces in Europa aan te gaan, niet langer vanuit het oogpunt van samenwerking tussen de rechterlijke in(cid:220) stanties alleen, maar vanuit een veel breder perspec(cid:220) (˛˝)(cid:217)Teneinde hun eigen overleg voort te zetten en een bijdrage te leveren tot het debat heeft de Commissie ruime versprei(cid:220) ding gegeven onder de betrokken representatieve Europese beroepsverenigingen (van notarissen, advocaten, magistra(cid:220) ten, gerechtsdeurwaarders en griffiers) aan een vragenlijst ter voorbereiding van de studiebijeenkomst te Helsinki. Op deze studiebijeenkomst is een samenvatting van de ant(cid:220) woorden voorgelegd. 31. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 33/7 tief, namelijk dat van een snelle, doeltreffende en be(cid:220) taalbare toegang tot de gerechtelijke instanties. De Commissie is voornemens de beoefenaars van juridi(cid:220) sche beroepen en alle belanghebbende partijen nauw bij dit overleg te betrekken. De rechtszekerheid en het vertrouwen in de justitiæle organen zijn namelijk belangrijke voorwaarden voor een harmonische ontwikkeling en werking van de communautaire ruimte zonder grenzen. Er dient dus, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel en met het oog op proportionaliteit, maar ook vanuit een meer horizontaal perspectief, ten behoeve van iedere burger en van alle categorieæn justitiabelen te worden nagegaan op welke wijze deze veiligheid en dit vertrouwen kunnen worden versterkt. 12. (cid:217)In het tweede deel van deze mededeling worden dus de moeilijkheden beschreven die het gevolg zijn van het uiteenlopen van de nationale wetgevingen op het gebied van de procedures, en worden de thema’s ter sprake gebracht ten aanzien waarvan de Commissie een grondiger debat zou wensen. -(cid:217)Het eerste van deze onderwerpen betreft de pro(cid:220) cedure voor de verkrijging van een vonnis in de staat van oorsprong (II. 1). Het beginsel van ge(cid:220) lijkheid van wapenen, het hoge tempo in de za(cid:220) kenwereld en het risico van verdwijning van het vermogen van de debiteur, dat het verhaalsobject is van de schuldeiser, maken het nodig dat er procedures ter beschikking van de justitiabelen worden gesteld die vergelijkbare resultaten ople(cid:220) veren ten aanzien van termijnen, kosten en effec(cid:220) tiviteit. De Commissie is van oordeel, dat in een eerste fase bijzondere aandacht moet worden be(cid:220) steed aan de mogelijke invoering van een snelle procedure in elke lidstaat betreffende de betaling van geldsommen. -(cid:217)Deze mededeling bevat eveneens uitgangspunten voor overleg over het vraagstuk van de tenuit(cid:220) voerlegging als zodanig (II. 2) van rechterlijke be(cid:220) slissingen. Dit vraagstuk dient met geleidelijkheid te worden benaderd. Voorgesteld wordt, het overleg voorlopig te beperken tot het derdenbe(cid:220) slag op bankrekeningen. Hieruit dienen de hoofdlijnen te worden gedistilleerd die een ge(cid:220) meenschappelijke basis zouden kunnen vormen op Europees vlak. -(cid:217)Het vraagstuk van de doorzichtigheid van het vermogen (II. 3), dat nauw verbonden is met dat van de middelen van uitvoering, vormt een ander belangrijk onderwerp voor overleg. De Commis(cid:220) sie is van oordeel dat de justitiabelen van de Eu(cid:220) ropese Unie in dit opzicht over vergelijkbare wa(cid:220) pens moeten kunnen beschikken, en stelt voor dat men zich bezint op een mogelijke algemene invoering van de reeds in verschillende lidstaten gangbare procedure van ,,vermogensaangifte’’. -(cid:217)Ten slotte moeten schuldvorderingen steeds meer in het buitenland worden ingevorderd. Een rui(cid:220) mere internationale samenwerking zou het moge(cid:220) lijk moeten maken deze invordering te verge(cid:220) makkelijken. De Commissie stelt dus voor deze samenwerking uit te breiden, eventueel in de vorm van een regeling voor de uitwisseling van gegevens tussen uitvoerende instanties van de lid(cid:220) staten, dit met inachtneming van de wetgevingen en gebruiken van de staten, met name op het ge(cid:220) bied van de privacy en de gegevensbescherming (vgl. II. 4). De vooruitzichten 13. (cid:217)Als doelstelling wordt in het nieuwe verdrag ge(cid:220) noemd de Unie te handhaven en te ontwikkelen als ,,ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardig(cid:220) heid’’. Om deze ruimte tot stand te brengen is de justitiæle samenwerking in burgerlijke zaken opgeno(cid:220) men in een nieuw hoofdstuk van het EG(cid:220)Verdrag betreffende de beleidssectoren die met dit doel over(cid:220) eenkomen en wordt zij genoemd in artikel 73M. In dit artikel is met name bepaald dat maatregelen op het gebied van samenwerking in burgerlijke zaken met grensoverschrijdende gevolgen kunnen worden genomen voorzover zij nodig zijn voor de goede werking van de interne markt. Met name kunnen deze maatregelen de afschaffing beogen van hinder(cid:220) palen voor de goede werking van de burgerrechte(cid:220) lijke procedures, zo nodig door bevordering van de verenigbaarheid van in de lidstaten geldende bepalin(cid:220) gen van burgerlijke rechtsvordring. Het Verdrag van Amsterdam is er een bewijs van dat de lidstaten zich bewust zijn van het zeer grote belang van dit onder(cid:220) werp voor de Europese integratie en voor de doel(cid:220) matigheid van de interne markt in het bijzonder. Het gaat erom de Europese ondernemingen en bur(cid:220) gers, het klimaat te bieden dat zij nodig hebben om ongeacht welke procedures voor de nationale ge(cid:220) rechten te kunnen voeren. in de komende Het Verdrag van Brussel en de bepalingen inzake burgerlijke rechtsvordering zijn van steeds toene(cid:220) mend belang in de betrekking tussen burgers en on(cid:220) dernemingen in een steeds verder geıntegreerde in(cid:220) terne markt, waaraan de snelle ontwikkeling van het jaren een elektronische verkeer nieuwe dimensie zal toevoegen. Het lijkt van wezen(cid:220) lijk belang om in de toekomst het operationele ka(cid:220) rakter van de bepalingen betreffende met name de uitvoering van rechterlijke beslissingen in burgerlijke te versterken. Deze noodzaak en handelszaken houdt enerzijds verband met het proces van steeds nauwere integratie in de interne markt en anderzijds met de consequenties van de toekomstige uitbreiding van de Gemeenschap. Het is dus in het dubbele vooruitzicht van een hech(cid:220) tere integratie en van de uitbreiding dat de Commis(cid:220) C 33/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 98 sie de impuls wil geven tot een debat over de samen(cid:220) werking in burgerlijke zaken. De Commissie acht het het nuttigst haar initiatieven in etappen in te die(cid:220) nen. Zij stelt eerst voor het verkeer van vonnissen te verbeteren in het kader van het bestaande rechtssys(cid:220) teem en thans reeds over te gaan tot overleg over andere aspecten van het probleem. In afwachting van de inwerkingtreding van het nieuwe Verdrag dient zij dus voorstellen in op basis van de thans bestaande wetgeving en organiseert zij tegelijkertijd overleg op de gebieden waarop het onderhavige initiatief be(cid:220) trekking heeft. Zij merkt op dat het Verdrag van Amsterdam de mogelijkheid zal bieden om in plaats van het instrument van het verdrag gebruik te maken van communautaire instrumenten, met de institutio(cid:220) nele gevolgen die dit zal hebben, en zonder dat een proces van ratificatie van de zijde van de lidstaten en de eventuele kandidaten voor toetreding vereist zal zijn. De Commissie behoudt zich voor nieuwe, aan(cid:220) vullende initiatieven te nemen ten aanzien van de onderwerpen waarover wordt overlegd, dan wel te zijner tijd een voorstel in te dienen in het kader van het nieuwe Verdrag, dat ertoe zal strekken het Ver(cid:220) drag van Brussel om te zetten in een communautair instrument en er daarbij op toe te zien dat het paral(cid:220) lellisme tussen het toekomstige communautaire in(cid:220) strument en het Verdrag van Lugano, dat de uitbrei(cid:220) ding van de bepalingen van het Verdrag van Brussel tot de lidstaten van de EVA behelst, zoveel mogelijk in stand wordt gehouden. I. HET VRIJE VERKEER VAN TITELS 14. (cid:217)Elk streven om het vrije verkeer van vonnissen in burgerlijke handelszaken binnen de Europese Unie te verbeteren heeft een onmiddellijke weerslag op de verdragen van Brussel en Lugano. De Commissie is van mening dat het doel van een gemakkelijker er(cid:220) kenning en uitvoerbaarmaking van rechterlijke be(cid:220) slissingen van de lidstaten op het gehele grondgebied van de Europese Unie moet worden nagestreefd in het kader van een algehele herziening van de organi(cid:220) satorische voorzieningen van de verdragen. I. 1. DE HERZIENING VAN DE V ERDRAG EN V AN BRUSSEL EN LUGANO 15. (cid:217)De Commissie is het met de lidstaten eens, dat de huidige herziening niet tot gevolg mag hebben dat de algemene structuur en de leidinggevende beginse(cid:220) len van de verdragen, die hun deugdelijkheid hebben bewezen, worden gewijzigd. Het is veeleer de bedoeling de bepalingen van beide verdragen zoveel mogelijk op elkaar af te stemmen, met name na de wijzigingen die zijn aangebracht met het oog op de laatste verdragen tot toetreding tot het Verdrag van Brussel(cid:216)(˛˛). Eveneens werd (˛˛)(cid:217)Het Verdrag tot toetreding van Spanje en Portugal van 1989 en het Verdrag tot toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden van 1996. overeengekomen een herwaardering uit te voeren van een aantal bepalingen van de beide verdragen in het licht van het gebruik dat er in de praktijk van is gemaakt, en met name gezien de uitlegging die het Hof van Justitie eraan heeft gegeven. Nu dit verdrag bijna dertig jaar in gebruik is blijkt dat titel II betref(cid:220) fende de bevoegdheid aanleiding heeft gegeven tot de meeste toepassings(cid:220) en uitleggingsmoeilijkheden. In verband daarmee stelt de Commissie een her(cid:220) schikking van deze gebieden en bevoegdheid voor. Tevens dienen de rechtszekerheid en de effectiviteit van de organisatorische voorzieningen te worden versterkt door autonome definities van bepaalde be(cid:220) grippen te geven in plaats van te verwijzen naar de in het nationale recht van de lidstaten gehanteerde begrippen (zie bijvoorbeeld het begrip ,,gerecht waarbij de zaak het eerst aanhangig is gemaakt’’ in verband met de litispendentie, ofwel het begrip ,,voorlopige maatregelen’’ (vgl. hoofdstuk II)). Ten slotte maakt het nieuwe verdrag evenals het Verdrag van Brussel deel uit van het ,,acquis’’ van de Unie; het moet uit hoofde daarvan worden opgenomen in de akte van toetreding van iedere derde staat tot de Gemeenschap, en de procedure van inwerkingtre(cid:220) ding daarvan moet erop van toepassing zijn. Voorge(cid:220) steld wordt dus de daartoe nodige bepalingen te treffen. I. 2. D E VE R EE N VOUD I GD E PR OC E D U R E IN ZA KE E RK E NNI NG EN UI TVOE R I N G 16. (cid:217)De meest radicale oplossing voor de moeilijkheden die uit de exequaturprocedure voortvloeien zou be(cid:220) staan in een opheffing zonder meer van deze proce(cid:220) dure: aangezien de nationale rechters Europese rechters zijn, worden de uit andere lidstaten afkom(cid:220) stige beslissingen gelijkgesteld met binnenlandse en zou er dezelfde uitvoeringsregeling voor gelden, zonder dat er specifiek controle en formaliteiten no(cid:220) dig zijn omdat de beslissing een ,,buitenlandse’’ is. 17. (cid:217)Deze oplossing wordt echter als voorbarig be(cid:220) schouwd door een grote meerderheid van degenen die in het kader van de voorbereidende werkzaam(cid:220) heden werden geraadpleegd. Om vatbaar voor uit(cid:220) voering te zijn, moet voor de buitenlandse beslissing nog een ,,paspoort’’ worden afgegeven, wil zij wor(cid:220) den gelijkgesteld met een in de aangezochte staat genomen beslissing. E~n van de doorgaans aange(cid:220) voerde argumenten houdt verband met de bevelsbe(cid:220) voegdheid (,,imperium’’) die ten grondslag ligt aan de uitvoering van een rechterlijke beslissing. Deze bevoegdheid is een van de vormen bij uitstek waarin de nationale soevereiniteit tot uitdrukking komt. Een ander argument houdt verband met de wezenlijke verschillen die er in de procedurestelsels van de lid(cid:220) staten bestaan ten aanzien van de definitie van ,,exe(cid:220) cutoriale’’ titel, van de wijze van uitvoering van rechterlijke beslissingen, maar vooral ook van de rechtspositie, bevoegdheden en taken van de met de uitvoering belaste functionarissen. Men is algemeen van oordeel dat alleen een onderlinge afstemming 31. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 33/9 van deze definitie, uitvoeringsvoorschriften en be(cid:220) roepsstatuten de weg zou kunnen effenen voor nieuwe veranderingen. 18. (cid:217)Ook al stuit echter de totstandbrenging van een Eu(cid:220) ropese executoriale titel die zonder controle de gren(cid:220) zen tussen de lidstaten zou kunnen overschrijden nog op aanzienlijke moeilijkheden, toch staan er voor de Europese Unie meer onmiddelijk toeganke(cid:220) lijke wegen open. Er kan nog aanzienlijke vooruit(cid:220) gang worden gemaakt op het gebied van versnelling van het vrije verkeer van titels door de procedure van erkenning en uitvoering verder te vereenvoudi(cid:220) gen. Binnen de Raad heeft de vraag zich voorgedaan of deze veranderingen zouden moeten worden inge(cid:220) voerd via een wijziging van de desbetreffende bepa(cid:220) lingen van het Verdrag van Brussel, dan wel of het beter zou zijn een afzonderlijk instrument in het le(cid:220) ven te roepen dat alleen op geldelijke vonnissen van toepassing zou zijn. De Commissie is van oordeel dat de veranderingen die thans mogelijk zijn moeten worden uitgevoerd in de context van het hernieuwd onderzoek van het Verdrag van Brussel. Enerzijds moet de voorgestelde nieuwe regeling inzake erken(cid:220) ning en uitvoering gelden voor alle beslissingen in burgerlijke en handelszaken die onder de werkings(cid:220) sfeer van dit verdrag vallen. Er is geen juridische re(cid:220) den waarom het voorgestelde nieuwe stelsel al of niet zou moeten worden toegepast naargelang van het al of niet financiæle karakter van de betrokken schuldvordering. De totstandbrenging van een afzonderlijk instrument zou anderzijds veel bezwaren meebrengen, en de re(cid:220) medie zou erger kunnen blijken dan de kwaal die men wil genezen. Dit zou tot onmiddellijk gevolg hebben dat de organisatorische voorzieningen van het Verdrag van Brussel het grootste deel van hun potentiæle werkingssfeer zouden verliezen, ondanks het feit dat men in het kader van de herziening heeft verklaard de inhoud van een instrument dat een van de voornaamste pijlers vormt voor het vrije verkeer van vonnissen in Europa niet op losse schroeven wil(cid:220) len zetten. Bovendien zou het gelijktijdig bestaan van twee ,,concurrerende’’ regelingen duidelijk ne(cid:220) gatieve gevolgen hebben voor de gebruikers (magis(cid:220) traten, advocaten, enz. ), die voor het overgrote deel reeds vrij weinig vertrouwd zijn met het Verdrag van Brussel, en zouden worden geconfronteerd met ern(cid:220) stige uitleggingsproblemen bij gemengde beslissin(cid:220) gen. 19. (cid:217)Bij de voorgestelde aanpak wordt uitgegaan van de vrij algemene vaststelling dat de rol van de autoritei(cid:220) ten van de staat van uitvoering nog kan worden be(cid:220) perkt en dat het verlenen van het exequatur of de inschrijving van de beslissing vrijwel tot een formali(cid:220) teit kan worden teruggebracht. Gebleken is namelijk dat de beroepen die zijn ingesteld tegen de exequa(cid:220) turbeslissingen die in het kader van het Verdrag van Brussel zijn genomen zeer gering in aantal zijn. Er is dus aanleiding zich, in een context van endemische overbelasting van de rechterlijke instanties in alle lid(cid:220) staten, af te vragen of het zin heeft het uitgesproken ,,gerechtelijke’’ karakter van de huidige exequatur(cid:220) procedure, zelfs in het allereerste stadium van de procedure, te handhaven. Zonder zich te willen mengen in de taak van de lidstaten op dit punt, meent de Commissie dat het aanbeveling zou verdie(cid:220) nen dat de lidstaten ernaar zouden streven om met het oog op de toekenning van het exequatur andere dan rechterlijke instanties aan te wijzen (ambtena(cid:220) ren, griffiers, enz. ). Dit zou tot onmiddellijk voor(cid:220) deel hebben dat reeds overbelaste rechterlijke instan(cid:220) ties zouden worden ontlast, zodat op concrete wijze uitdrukking zou worden gegeven aan het veranderde karakter van de verlening van het bevel tot tenuit(cid:220) voerlegging, in de beginfase van de procedure, waar(cid:220) bij zij opgemerkt dat beroepen tegen deze toeken(cid:220) ning van gerechtelijke aard moeten blijven. Het zou echter, in staten waarvoor de eigenlijke uitvoering van de beslissingen, inclusief de nationale, vooraf(cid:220) gaande machtiging nodig is van een rechterlijke in(cid:220) stantie, ook nuttig kunnen blijken dezelfde instantie aan te wijzen. Uit deze aanwijzing zou dan geen wantrouwen spreken ten aanzien van de buiten(cid:220) landse rechter maar wel de wens om met het oog op vereenvoudiging de bevoegdheid de buitenlandse be(cid:220) slissing uitvoerbaar te maken en de uitvoering als zo(cid:220) danig te gelasten bij ~~n enkele instantie onder te brengen. Wat de eigenlijke procedure betreft, berusten de voorstellen van de Commissie op het beginsel dat het verlenen van het bevel tot tenuitvoerlegging een min of meer automatisch karakter moet hebben en slechts aan een formele controle mag worden onderworpen, zonder dat in dit stadium van de procedure de in het verdrag vervatte gronden voor niet tenuitvoerlegging mogen worden onderzocht. Deze controle zal wor(cid:220) den vergemakkelijkt door het overleggen, ter staving van de uit te voeren beslissing, van een eenvormige en in verschillende talen opgestelde verklaring van de autoriteiten van de staat van herkomst (een model is bij het ontwerp(cid:220)verdrag gevoegd) waarin op ondub(cid:220) belzinnige wijze de wezenlijke voorwaarden worden vastgesteld waaraan deze beslissing moet voldoen om in aanmerking te komen voor het exequatur. Het is dan aan degene tegen wie het exequatur is verkre(cid:220) gen, dit exequatur te betwisten en het bewijs te leve(cid:220) ren dat een van de in het Verdrag genoemde gron(cid:220) den voor niet(cid:220)tenuitvoerlegging aanwezig is. 20. (cid:217)Procedurewijzigingen moeten vergezeld gaan van een herziening van de gronden waarop het op het ogenblik mogelijk is zich te verzetten tegen de er(cid:220) kenning en uitvoering van een buitenlandse rechter(cid:220) lijke beslissing (artikel 37(cid:216)bis). Met name zal de grond voor niet(cid:220)tenuitvoerlegging in verband met het begrip openbare orde opnieuw moeten worden bezien, aangezien dit op het ogenblik twijfelachtig is in verband met het proces van Europese integratie en met de betrokken burgerlijk(cid:220) en handelsrechtelijke materie. Hetzelfde geldt voor het achterwege blijven C 33/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 98 van de regelmatige en zo tijdige betekening aan de verweerder als met het oog op zijn verdediging no(cid:220) dig was. De huidige lezing van deze bepaling geeft de malafide debiteur namelijk een zeer effectief mid(cid:220) del in handen om zich aan de uitvoering van rechter(cid:220) lijke beslissingen te onttrekken. Ten slotte lijkt het bij de huidige stand van de wetgevingen van de lid(cid:220) staten niet nodig de mogelijkheid tot weigering van het exequatur te handhaven in geval van schending van het internationaal privaatrecht van de aange(cid:220) zochte staat in verband met de staat of de bevoegd(cid:220) heid van natuurlijke personen en het huwelijksgoe(cid:220) deren(cid:220) en erfrecht. Om louter dilatoire beroepen te voorkomen is de Commissie anderzijds van mening dat de beslissing van de aangezochte staat waarbij verlof wordt gege(cid:220) ven tot tenuitvoerlegging bij voorraad uitvoerbaar moet zijn, zoals ook de bij die staat ingediende oor(cid:220) spronkelijke beslissing uitvoerbaar is. Er moeten ech(cid:220) ter waarborgen worden ingebouwd om eventuele on(cid:220) herstelbare ongewenste gevolgen van de tenuitvoer(cid:220) legging bij voorraad te voorkomen (artikel 36). 21. (cid:217)De Commissie stelt voor de thans in het Verdrag van Brussel vervatte organisatorische voorzieningen op belangrijke punten te wijzigen volgens deze richt(cid:220) snoeren, er daarbij echter van uitgaand dat deze nieuwe aanpassing slechts een fase is en dat nieuw overleg over de opheffing zonder meer van de exe(cid:220) quaturprocedure te zijner tijd opportuun zou kun(cid:220) nen zijn. I. 3. DE VOORLOPIG E EN B EWA REN DE MA AT (cid:220) R E G E L E N 22. (cid:217)De voorlopige en bewarende maatregelen vormen een element dat van het allergrootste belang is in de context van de erkenning en tenuitvoerlegging van buitenlandse beslissingen. De negatieve gevolgen van de aan de procedure verbonden termijnen kunnen worden verminderd of gecompenseerd door een soe(cid:220) pele houding van de aangezochte staat bij het toe(cid:220) staan van dergelijke maatregelen. Al hebben deze maatregelen in de laatste tijd in de gehele Europese Unie een aanzienlijke uitbreiding gekend, overeen(cid:220) komstig de behoefte aan snelheid die eigen is aan de zakenwereld, en dus aan mogelijkheden om de bui(cid:220) tensporig lange duur van de gerechtelijke termijnen te compenseren, deze uitbreiding van het gerechte(cid:220) lijke instrumentarium van de lidstaten heeft plaatsge(cid:220) had op betrekkelijk uiteenlopende, en vooral auto(cid:220) nome wijze. Het Verdrag van Brussel kent namelijk slechts ,,voorlopige maatregelen en maatregelen tot bewaring van recht’’, namelijk de artikelen 24 en 39, die ten aanzien van de concrete toepassing overigens niet verder gaan dan te verwijzen naar het interne recht van de lidsta(cid:220) ten. twee bepalingen betreffende 23. (cid:217)Bij een vergelijkend onderzoek van de nationale wetgevingen blijkt dat definities van bewarende en voorlopige maatregelen nagenoeg geheel ontbreken en dat er sprake is van een aanzienlijke heterogeni(cid:220) teit van de bestaande rechtsstelsels. Hoogstens is er een zekere convergentie te bespeuren in bepaalde functies die aan deze maatregelen worden toegewe(cid:220) zen: het verzekeren van de latere uitvoering van de beslissing om maatregelen ten gronde te nemen (of op deze uitvoering te anticiperen), het tijdelijk be(cid:220) slechten van de feitelijke situatie of de situatie rech(cid:220) tens van de partijen, en de in het geding zijnde be(cid:220) langen vrijwaren totdat het geschil beslecht is. De kloof tussen de lidstaten wordt echter breder wanneer de maatregelen het risico in zich bergen dat iedere procedure ten gronde zinloos wordt en zij een zekere ontduiking van de normaal toepasselijke be(cid:220) voegdheidsregels in de hand werken (zie bijvoor(cid:220) beeld het ,,ref~r~(cid:220)provision’’ in het Franse recht en de ,,Befriedigungsverf(cid:190)gung’’ in Duitse). De moge(cid:220) lijkheden om een beroep te doen op de kortgeding(cid:220) rechter om dergelijke maatregelen op te leggen is vrij ongelijk verdeeld, aangezien sommige lidstaten de kortgedingrechter iedere bevoegdheid ontzeggen om op de beslissing ten gronde te anticiperen. 24. (cid:217)Er zijn vrij aanzienlijke verschillen waar te nemen in de voorwaarden voor het treffen van deze maatrege(cid:220) len. Hoewel de wetgevingen van de lidstaten het toe(cid:220) kennen van deze maatregelen, die in beginsel onmid(cid:220) dellijk ten uitvoer kunnen worden gelegd, in het al(cid:220) gemeen afhankelijk stellen van de voorwaarde van waarschijnlijkheid van de beweerde schuldvordering (,,fumus boni juris’’) en de waarschijnlijkheid van het risico van niet(cid:220)inning (,,periculum in mora’’), wordt de voorwaarde van spoedeisendheid steeds vrijer geınterpreteerd. Aanzienlijke verschillen bestaan er eveneens ten aanzien van de aard van de goederen waarop deze procedures betrekking kunnen hebben, het soort maatregelen dat kan worden genomen en de betrekkingen tussen de kortgedingrechter en de rechter ten gronde. Ook de vormelementen zijn zeer weinig homogeen. In vele lidstaten worden conservatoire maatregelen onderworpen aan de voorafgaande toestemming van een rechter, die in sommige lidstaten wel, en in an(cid:220) dere niet gespecialiseerd moet zijn, terwijl sommige andere deze verplichting soms opheffen. Bovendien is het unilaterale karakter dat aan de basis van de procedure ligt de regel in een groot aantal lidstaten, terwijl in andere de regel geldt dat de behandeling, behalve in bijzonder dringende gevallen, vanaf het begin van de procedure contradictoir moet zijn, waardoor het verrassingseffect dat in het algemeen van deze maatregelen wordt verwacht teniet wordt gedaan. 25. (cid:217)Het Verdrag van Brussel biedt geen enkele oplossing voor deze versnippering van rechten op het gebied van de voorlopige maatregelen. Artikel 24 beperkt zich ertoe in beginsel vast te stellen dat er mag wor(cid:220) den afgeweken van de andere regels inzake absolute 31. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 33/11 competentie, maar geeft niet aan wie deze bevoegd(cid:220) heid kan hebben, en definieert met name niet welke deze bewarende en voorlopige maatregelen zijn. Om in dit tekort te voorzien heeft het Hof van Justitie een interpretatie moeten geven. Het heeft met het arrest - ,,Reichert II’’(cid:216)(˛ˇ) de eerste bakens uitgezet voor een eenvormige en zelfstandige definitie, en te(cid:220) vens een regeling getroffen voor het vrije verkeer van de beslissingen waarbij deze maatregelen worden gelast. Ten aanzien van artikel 39, op grond waarvan in de loop van de beroepsprocedure bewarende maatregelen kunnen worden genomen tegen de be(cid:220) slissing waarbij de uitvoering wordt toegestaan, heeft het Hof van Justitie bij het arrest - Capelloni en Aquilini tegen Pelkmans(cid:216)(˛—) zeer terecht verklaard, dat de partij die om het verlof tot tenuitvoerlegging heeft verzocht en dit heeft verkregen, op grond van dit artikel en gedurende de aangegeven termijn rechtstreeks bewarende maatregelen kan doen ne(cid:220) men zonder dat daarvoor een specifieke machtiging nodig is. 26. (cid:217)De Commissie acht het nodig op de door het Hof uitgestippelde weg verder te gaan en op het niveau van de Europese Unie overleg te plegen over de wijze waarop gezorgd kan worden voor een gelijk(cid:220) waardige bescherming van alle justitiabelen op dit gebied. Rekening houdend met de verschillende rechtsstelsels en de verscheidenheid van maatregelen zal dit overleg met name betrekking moeten hebben op de van de bewarende en voorlopige maatregelen verwachte effecten, de minimale voorwaarden waar(cid:220) aan zij zouden moeten voldoen, de regel van de contradictoire behandeling, de uitvoerbaarheid van de maatregelen en de rechtsmiddelen. 27. (cid:217)De Commissie stelt voor, een eenvormige definitie op te stellen van ,,bewarende of voorlopige maatre(cid:220) gel’’. Voorgesteld wordt uit te gaan van de leiding(cid:220) gevende beginselen die het Hof van Justitie in het arrest - ,,Reichert II’’(cid:216)(˛(cid:209)) heeft vastgesteld. 28. (cid:217)Zij stelt tevens voor om het oog op de bewarende en voorlopige maatregelen een duidelijke competentie(cid:220) regel vast te stellen ten gunste van de lidstaat op het grondgebied waarvan deze maatregelen daadwerke(cid:220) lijk ten uitvoer kunnen worden gelegd, zelfs wan(cid:220) neer de rechterlijke instanties van een andere lidstaat bevoegd zijn ten aanzien van het geding ten gronde (artikel 18bis). Deze nieuwe competentieregel is ge(cid:220) baseerd op de overweging dat het dringende karak(cid:220) ter van deze voorlopige en bewarende maatregelen (˛ˇ)(cid:217)Arrest van 26 maart 1992, zaak C(cid:220)261/90, Reichert II, Jurispr. 1992, blz. I(cid:220)2149. (˛—)(cid:217)Arrest van 3 oktober 1985, zaak 119/84, Capelloni en Aquilini tegen Pelkmans, Jurispr. 1985, blz. 3147. (˛(cid:209))(cid:217)Het Hof van Justitie zal moeten uitmaken of maatregelen die ten doel hebben te anticiperen op de beslissing ten gronde kunnen worden beschouwd als bewarende en voor(cid:220) lopige maatregelen. Vgl. prejudiciæle vraag nr. 1996, C(cid:220)46/7, zaak C(cid:220)391/95 van Uden Maritime BV tegen Firma Deco(cid:220)Line, Peter Deterdman KG. onverenigbaar is met het inleiden van een exequatur(cid:220) procedure. Deze regel moet worden toegepast on(cid:220) verminderd de natuurlijke rechtsbevoegdheid van de feitelijke rechter ten gronde om zich ook uit te spre(cid:220) ken over voorlopige maatregelen(cid:216)(˛(cid:210)). Wanneer anderzijds een niet(cid:220)uitvoerbare beslissing ten gronde is gegeven of een uitvoerbare beslissing ten gronde is gegeven maar in de aangezochte staat nog niet uitvoerbaar is verklaard, moet een derge(cid:220) lijke beslissing het mogelijk maken bewarende maat(cid:220) regelen te nemen in de staat waar deze maatregelen kunnen worden uitgevoerd(cid:216)(˛(cid:211)). De beslissing ten gronde wordt namelijk krachtens artikel 26 van het Verdrag van Brussel reeds rechtens erkend op grondslag van een vermoeden van een internationale regelmatigheid, en moet worden beschouwd als ,,Eu(cid:220) ropese conservatoire titel’’ (vgl. artikel 27). Wanneer ten slotte de oorspronkelijke beslissing in de aangezochte staat uitvoerbaar is verklaard moet deze beslissing, onverminderd de voorlopige tenuit(cid:220) voerlegging van de beslissing waarbij de uitvoering wordt toegestaan, rechtens het verlof inhouden de bewarende en voorlopige maatregelen te nemen waarin de wetgeving van de aangezochte staat voor(cid:220) ziet. Dat deze maatregelen worden genomen bete(cid:220) kent niet dat de beslissing waarbij verlof tot de uit(cid:220) voering wordt gegeven tevoren aan de verweerder is betekend. De maatregelen blijven van kracht totdat de beroepstermijn is verstreken of er een definitieve uitspraak is gegeven over een eventueel beroep (vgl. artikel 36). 29. (cid:217)Alle voorgestelde wijzigingen komen voor in het in bijlage 1 opgenomen ontwerp van verdrag. Voor het gemak worden in dit ontwerpverdrag de structuur en nummering van het Verdrag van Brussel zoveel mo(cid:220) gelijk nagevolgd en zijn slechts die bepalingen opge(cid:220) nomen waarvan wijziging ten opzichte van het Ver(cid:220) drag van Brussel wenselijk is. II. UITGANGSPUNTEN VOOR OVERLEG OVER EEN VERBETERING VAN DE EFFECTIVITEIT VAN DE JUSTITIE IN DE EUROPESE UNIE 30. (cid:217)De heterogeniteit van de nationale processuele stel(cid:220) sels leidt ertoe dat niet alle justitiabelen binnen de Unie in een gelijke situatie verkeren. Zij kunnen geen gebruik maken van instrumenten die vergelijk(cid:220) bare resultaten opleveren, terwijl de gelijkheid van de burgers en de economische partners binnen de (˛(cid:210))(cid:217)Vgl. evenwel de grenzen die aan de erkenning van deze maatregelen zijn gesteld bij het arrest ,,Denilauler’’ van het Hof van Justitie: de bewarende en voorlopige maatregel wordt niet erkend indien deze is genomen ,,ex parte’’. Zaak 125/79, Denilauler tegen Couchet, Jurispr. 1980, blz. 1553. (˛(cid:211))(cid:217)Zie artikel 68 van de Franse wet van 9 juli 1991 betreffende de burgerlijke tenuitvoerleggingsprocedures, en artikel 1414 van het Belgische Gerechtelijk Wetboek. C 33/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 98 geıntegreerde ruimte veronderstelt dat de gerecht(cid:220) lijke instrumentaria van land tot land gelijkelijk ver(cid:220) deeld zijn. Op dit verschil tussen het recht en de rea(cid:220) liteit dat het gevolg is van het handhaven van de ge(cid:220) rechtelijke grenzen binnen de Unie is herhaaldelijk gewezen door de Gemeenschapsinstellingen(cid:216)(˛(cid:212)). Het Hof van Justitie zelf heeft er verschillende malen op gewezen dat de toepassing van rechtsmiddelen, wan(cid:220) neer er rechten zijn geschonden door een inbreuk op het Gemeenschapsrecht, voor de lidstaten een wer(cid:220) kelijke verplichting uitmaakt, die mede gebaseerd is op artikel 5 van EG(cid:220)Verdrag(cid:216)(˛(cid:213)). 31. (cid:217)Deze bewustwording bij de instellingen heeft reeds een zekere weerklank gevonden in diverse commu(cid:220) nautaire instrumenten. Op grondslag van de artike(cid:220) len 66, 100 en 100(cid:216)A van het EG(cid:220)Verdrag zijn een aantal besluiten van afgeleid recht door de Raad vastgesteld, waarvan sommige bijzondere regels, col(cid:220) lisieregels of soms regels inzake wetsconflicten be(cid:220) vatten, zonder evenwel in specifieke gevallen de on(cid:220) derlinge afstemming van substantiæle procedurevoor(cid:220) schriften uit te sluiten(cid:216)(˛(cid:214)). Deze techniek vindt ech(cid:220) ter haar begrenzingen in het doel zelf waartoe zij wil bijdragen. Zo hebben de aldus aangevangen werk(cid:220) zaamheden tot onderlinge afstemming van de natio(cid:220) nale collisieregels en van de voorschriften betref(cid:220) fende het materiæle procesrecht onder het nadeel ge(cid:220) leden dat zij in een louter sectoraal verband werden ontwikkeld. 32. (cid:217)Onverminderd eventuele nieuwe voorstellen op spe(cid:220) cifieke gebieden, waar deze nodig zouden blijken te zijn, geeft de Commissie voor de toekomst de voor(cid:220) keur aan een zo horizontaal mogelijke aanpak van deze problematiek, die, na de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam, zal worden ontwikkeld in het kader van de nieuwe bepalingen inzake justiti(cid:220) æle samenwerking in burgerlijke zaken (artikel 73M). Het ingewikkelde karakter van de onderhavige pro(cid:220) blemen evenals de zeer sterke worteling van het pro(cid:220) cesrecht in de nationale juridische traditie wijzen echter op de wenselijkheid van een geleidelijke, be(cid:220) hoedzame en aan de behoeften aangepaste aanpak. Evenzo zal bijzondere aandacht moeten worden be(cid:220) steed aan de inachtneming van het evenwicht tussen de belangen der partijen en met name aan de eerbie(cid:220) diging van de rechten van de verdediging. De Commissie wenst dat de aandacht wordt gericht op bepaalde verschilpunten waarvan zij meent (˛(cid:212))(cid:217)Vgl. met name het Groenboek: de consument en zijn ver(cid:220) haalsmogelijkheden en de beslechting van consumentenge(cid:220) schillen in de interne markt (COM(93) 576) en het ,,Strate(cid:220) gisch programma voor de interne markt’’ (COM(93) 256). (˛(cid:213))(cid:217)H. v JEG. (˛(cid:214))(cid:217)Zie bijvoorbeeld Richtlijn 84/450/EEG betreffende mislei(cid:220) dende reclame, Richtlijn 93/13/EEG betreffende onrede(cid:220) lijke bepalingen in met consumenten gesloten overeen(cid:220) 88/357/EEG, 90/619/EEG, komsten, de Richtlijnen 92/49/EEG en 92/96/EEG inzake verzekeringen, Richtlijn 96/71/EEG betreffende detachering van werknemers in het kader van dienstverrichtingen, enz. dat handhaving schadelijk is voor de harmonische werking van de justitie in de Europese Unie. Deze aspecten zijn overigens reeds aangesneden in het ka(cid:220) der van de werkzaamheden van de Raad in verband met de ,,Europese executoriale titel’’, hetgeen wijst op de behoefte aan en de bewustwording van een mogelijke gemeenschappelijke benadering op het ni(cid:220) veau van de Unie. II. 1. D E PR OC E DU R E TE R VE R KR I J GI N G V AN D E TI TE L IN DE S TAA T VA N OOR S P RONG 33. (cid:217)De algemene invoering en de onderlinge afstemming van snelle procedures inzake betaling van geldsom(cid:220) men vormt, gezien de toenemende behoeften van de burgers en het bedrijfsleven, een van de belangrijkste onderwerpen voor overleg. 34. (cid:217)In 1994 is namelijk op verzoek van de Commissie een studie(cid:216)(ˇ˝) uitgevoerd in het kader van het com(cid:220) munautair beleid ter ontwikkeling van het bedrijfsle(cid:220) ven en ter verbetering van het ondernemingsklimaat. Uit deze studie is gebleken dat de ondernemers van mening zijn dat de wetgeving van de lidstaten op on(cid:220) gelijke wijze afschrikkend werkt voor malafide debi(cid:220) teuren, en in vele lidstaten voor hen zelfs financieel van voordeel kan zijn omdat zij verzekerd zijn van een zekere straffeloosheid. Tevens is uit de studie gebleken dat bepaalde KMO’s zich niet graag aan de internationale handel wagen, omdat zij weten dat het in geval van niet(cid:220)betaling veel moeilijker zal zijn een schuldvordering in het buitenland te innen dan in hun eigen land. 35. (cid:217)Op dit gebrek aan een passende wetgeving is in de context van de goede werking van de interne markt reeds gewezen in de aanbeveling van de Commissie van 12 mei 1995 betreffende de termijnen voor de in handelstransacties(cid:216)(ˇ˛). Aangezien dat betaling schuldeisers die het slachtoffer zijn van vertragingen bij de betaling moeten kunnen beschikken over snelle, doeltreffende en betaalbare rechtsmiddelen, heeft de Commissie de lidstaten verzocht de effecti(cid:220) viteit van de gerechtelijke procedures voor de ver(cid:220) eenvoudigde regeling van geschillen inzake beperkte geldbedragen te verbeteren en de invordering van niet(cid:220)betwiste grensoverschrijdende schuldvorderin(cid:220) gen te vergemakkelijken. Zij heeft echter in haar verslag van 9 juli 1997(cid:216)(ˇˇ) ter evaluatie van het effect van de aanbeveling van 1995 moeten vaststellen dat de toestand in de lidstaten weinig ontwikkeling ver(cid:220) toont en dat de KMO’s terughoudend blijven op het gebied van de uitvoer. (ˇ˝)(cid:217),,European Late Payment Survey’’ - 1994 - INTRUM JUSTITIA. (ˇ˛)(cid:217)PB L 127 van 10 juni 1995; vgl. mededeling betreffende de aanbeveling van de Commissie van 12 mei 1995 over de be(cid:220) talingstermijnen bij handelstransacties - PB C 144 van 10 juni 1995. (ˇˇ)(cid:217)PB C 216 van 17 juli 1997. 31. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 33/13 36. (cid:217)De aanpak van de Commissie, die hierin overigens in ruime mate gesteund is door het Parlement(cid:216)(ˇ—), is gebaseerd op de vaststelling dat er bij vergelijking van de nationale stelsels zich aanzienlijke verschillen voordoen. In de afgelopen twintig jaar hebben zich in elke lidstaat in zeer uiteenlopende mate een reeks bijzondere of summiere procedures ontwikkeld. De sterke groei van deze procedures, waaruit de wens van de lidstaten spreekt om de endemische gerechte(cid:220) lijke achterstand en de overbelasting van de ge(cid:220) rechtshoven en rechtbanken aan te pakken, wijst er terzelfder tijd op dat zij allen prioriteit wensen toe te kennen aan de doelmatigheid van de aan de diverse categorieæn rechten en justitiabelen toegekende justi(cid:220) tiæle bescherming. 37. (cid:217)Diverse lidstaten zijn overgegaan tot of zijn bezig met de invoering van procedures om, naast de proce(cid:220) dures inzake kleine schuldvorderingen, of meer in het bijzonder schuldvorderingen op het gebied van de consumptie, de inning van geldsommen eenvoudi(cid:220) ger, sneller en minder kostbaar te maken. Deze pro(cid:220) cedures(cid:216)(ˇ(cid:209)) bestaan echter niet in alle lidstaten(cid:216)(ˇ(cid:210)). Waar zij wel bestaan lopen de materiæle en formele voorwaarden waaraan de tenuitvoerlegging ervan moet voldoen zeer sterk uiteen. De verschilpunten betreffen fundamentele aspecten zoals het maximale bedrag van de vorderingen waarop deze procedure kan worden toegepast, het contradictoire of eenzij(cid:220) dige karakter van de procedure, de bewijsmiddelen, de kosten en heffingen en de procesvertegenwoordi(cid:220) ging. Hierbij komt een in de lidstaten in uiteenlo(cid:220) pende mate formeel karakter van de procedure, die zelfs volledig buiten de gerechtlijke sfeer kan wor(cid:220) den toegepast(cid:216)(ˇ(cid:211)). 38. (cid:217)Deze toenemende ongelijkheid leidt tot een onge(cid:220) lijkheid van wapenen onder de justitiabelen, van wie een deel gebruik kan maken van een zeer doeltref(cid:220) fende procedure om een rechterlijk bevel tot betaling te verkrijgen, terwijl anderen daarover in het geheel niet beschikken en geen ander middel hebben dan de zogeheten ,,normale’’ procedures, die in het alge(cid:220) meen aanzienlijk hogere kosten en langere termijnen betekenen. Hierbij komt het feit dat in bepaalde lid(cid:220) staten de procedure inzake bevel tot betaling zonder meer verboden is in geval van grensoverschrijdende geschillen(cid:216)(ˇ(cid:212)). In laatstgenoemd geval kan de onge(cid:220) (ˇ—)(cid:217)PB C 211 van 22 juli 1996. (ˇ(cid:209))(cid:217),,Proc~dure d’injonction de payer’’ in Frankrijk, ,,Mahnver(cid:220) fahren’’ in Duitsland, ,,decreto ingiuntivo’’ in Italiæ, ,,betal(cid:220) ningsf‰rel…ggande’’ ,,summiere rechtspleging om betaling te bekomen’’ in Nederland, enz. in Zweden, (ˇ(cid:210))(cid:217)Spanje en Portugal kennen de procedure ter verkrijging van een rechterlijk bevel tot betaling niet. Het Verenigd Ko(cid:220) ninkrijk en Ierland kennen een soortgelijke verkorte proce(cid:220) dure. (ˇ(cid:211))(cid:217)De ,,kronofogdemyndighet’’ in Zweden, bijvoorbeeld. (ˇ(cid:212))(cid:217)Het is overigens niet zeker of deze beperking in overeen(cid:220) stemming is met de door het Hof van Justitie gegeven le(cid:220) zing van het Verdrag van Brussel en van artikel 6, dat dis(cid:220) criminatie zaak (arrest(cid:220)Mund C(cid:220)398/92, 10 februari 1994, Jurispr. blz. I(cid:220)467). en Festner, verbiedt lijkheid in de nationale wetgevingen een niet onaan(cid:220) zienlijke invloed uitoefenen op de keuze van de be(cid:220) voegde rechterlijke instantie (,,forum shopping’’). De Commissie acht het noodzakelijk deze verschillen, die van invloed kunnen zijn op het gedrag van de schuldenaars, te verminderen. In het kader van de follow(cid:220)up van de aanbeveling inzake de termijnen voor de betaling tussen ondernemingen is namelijk aangetoond(cid:216)(ˇ(cid:213)) dat er veel minder vertraging bij de betaling optreedt in lidstaten waar beslissingen hou(cid:220) dende bevel tot betaling snel, goedkoop en doeltref(cid:220) fend kunnen worden verkregen en uitgevoerd. In de(cid:220) zelfde staten is het aantal opzettelijke vertragingen bij de betaling in vergelijking met het totale aantal vertragingen duidelijk lager dan het gemiddelde, dat 35(cid:216)% bedraagt. De deelnemers aan het economisch leven moeten dus, om volledig profijt te kunnen trekken van de voordelen van het verdwijnen van de grenzen, over een snelle, doeltreffende en betaalbare procedure beschikken die aan zodanige inhoudelijke en formele voorwaarden voldoet dat zij een gelijk(cid:220) waardige bescherming biedt. Deze bescherming mag overigens niet beperkt blijven tot ondernemers maar moet ook gelden voor alle andere burgers (consu(cid:220) menten, tot onderhoud gerechtigden, enz. ) die te maken krijgen met niet(cid:220)betaling van een vordering. 39. (cid:217)De algemene invoering(cid:216)(ˇ(cid:214)) in alle lidstaten van de procedure ter verkrijging van een rechterlijk bevel tot betaling zal eveneens tot gevolg hebben dat de in het Verdrag van Brussel vervatte procedures van er(cid:220) kenning en exequatur(cid:216)(—˝) dankzij grotere bekend(cid:220) heid bij de desbetreffende instanties worden verge(cid:220) makkelijkt. In dit verband zij overigens opgemerkt dat een aantal in verband met de ,,Europese execu(cid:220) toriale titel’’ verrichte wetenschapelijke studies uit(cid:220) gingen van de veronderstelling dat men via een een(cid:220) vormige procedure tot betaling van een geldsom zou kunnen komen tot de volledige afschaffing van de procedure van erkenning en uitvoering (exequatur) zoals vervat in het Verdrag van Brussel. 40. (cid:217)Het voornaamste beginsel is dat een logge procedure tot betaling van een geldsom moet worden vermeden in zaken die niet werkelijk contentieus zijn en waar de schuldenaar zijn schuld niet bestrijdt. Dit beginsel van de omkering van het geding houdt in dat het initiatief tot de procedure niet langer bij de verzoe(cid:220) ker maar bij de verweerder ligt, die, nadat hem een op verzoek van de schuldeiser gegeven bevel tot be(cid:220) taling is betekend, actief moet reageren door zich tot het gerecht te wenden. De procedure wordt geken(cid:220) merkt door de rechtsgevolgen die zij aan het be(cid:220) (ˇ(cid:213))(cid:217)European Payment Habits Survey - april 1997 - INTRUM JUSTITIA (ˇ(cid:214))(cid:217)Vgl. bovengenoemde mededeling, blz. 9. (—˝)(cid:217)In het arrest(cid:220)Klomps (16 juni 1981, zaak 166/80, Jurispr. , blz. 1953) heeft het Hof van Justitie erkend dat het bevel tot betaling een ,,beslissing’’ is in de zin van het Verdrag van Brussel. C 33/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 98 wuste stilzwijgen van de schuldenaar verbindt. Er moeten dus bijzondere voorzorgsmaatregelen wor(cid:220) den getroffen om de belangen van de schuldenaar/ verweerder doeltreffend te beschermen. De beteke(cid:220) ning of de mededeling van de titel waarbij het ver(cid:220) zoek van de schuldeiser wordt ingewilligd is in dit verband van groot belang omdat hiermee de termijn ingaat waarbinnen de schuldenaar verzet kan aante(cid:220) kenen en een procedure op tegenspraak kan openen. 41. (cid:217)Wanneer deze algemene beginselen, die aan de basis liggen van alle bestaande stelsels, eenmaal zijn vast(cid:220) gelegd, blijven er nog talrijke vragen over. Allereerst dient te worden vastgesteld hoe het evenwicht van de rechten van de betrokken partijen kan worden ge(cid:220) eerbiedigd, of het nu gaat om consumenten, wier huidige zwakke positie op de markt(cid:216)(—˛) niet nog moet worden verergerd, of om andere categorieæn. Vervolgens dient te worden vastgesteld welke de rol moet zijn van de rechterlijke instantie, van de ge(cid:220) rechtsdeurwaarder en van de advocaat. De materiæle werkingssfeer, het eventuele maximale bedrag van de schuldvorderingen, de wijze waarop het verzoek moet worden ingediend, de bewijsmiddelen, de wijze van betekening van het bevel, de rechtsmiddelen en de daarvoor geldende termijnen vormen even zovele factoren waarmee rekening moet worden gehouden bij het overleg betreffende de mogelijke contouren van een Europese procedure ter verkrijging van een rechterlijk bevel tot betaling. Bij dit overleg zal men er eveneens naar moeten streven de bestaande syste(cid:220) men, die hun doeltreffendheid hebben bewezen, in(cid:220) tact te laten. II. 2. DE TENUITVOERLEGGI NG VA N D E BE (cid:220) S L I S S I N G E N 42. (cid:217)Een snel en doeltreffend systeem van uitvoering van rechterlijke beslissingen is een van de wezenlijke as(cid:220) pecten van de rechtsingang. Het vrije verkeer van vonnissen is anderzijds een illusie indien de titel in de praktijk geen overeenkomstige effectiviteit heeft in alle lidstaten. 43. (cid:217)Het is op het ogenblik niet zeker dat de nationale wetgevingen aan dit doel kunnen voldoen. Evenals de bewarende en voorlopige maatregelen zijn de middelen van gedwongen tenuitvoerlegging tussen de verschillende lidstaten op zeer uiteenlopende wijze geregeld en onderworpen aan zeer verschil(cid:220) lende voorwaarden. Hoewel alle lidstaten wettelijke regelingen inzake uitvoering kennen die uiteenlopen naar gelang van de aard van de verplichting van de schuldenaar en hoewel nagenoeg alle lidstaten de ge(cid:220) dwongen tenuitvoerleggingen afhankelijk stellen van de betekening van de betrokken titel of zelfs van schuldenaar, bestaan een aanmaning van de er grote verschillen ten aanzien van de aard van de titels die de gedwongen tenuitvoerlegging mogelijk maken(cid:216)(—ˇ), waarbij de kracht van gewijsde in dit ver(cid:220) band niet het enige beslissende criterium is. De uit(cid:220) zonderingen op het algemeen erkende beginsel dat alle goederen van de schuldenaar vatbaar zijn voor beslag, zijn talrijk en lopen eveneens sterk uiteen naar gelang van de staten. Hetzelfde geldt voor de rechtsmiddelen, de rol van de rechter in het geschil over de tenuitvoerlegging, de kosten van uitvoering en de publiciteit die aan de uitvoeringsmaatregelen wordt gegeven. 44. (cid:217)Het Verdrag van Brussel beoogt slechts het vrije ver(cid:220) keer van vonnissen te vergemakkelijken door de re(cid:220) gels voor het exequatur te versoepelen. De eigenlijke uitvoering blijft onderworpen aan de procedurevoor(cid:220) schriften van de staat waar de uitvoering plaatsvindt. Het uitvoerbare karakter van een titel mag dus niet worden verward met de daadwerkelijke uitvoering ervan en het staat verre van vast dat ,,de voorwaar(cid:220) den voor de tenuitvoerlegging van uitspraken en de risico’s verbonden aan de daarbij voorkomende moeilijkheden [in alle lidstaten(cid:129) gelijk zijn’’(cid:216)(——). 45. (cid:217)De verscheidenheid en het complexe karakter van de regels waarop het Hof aldus heeft gewezen houden in feite verband met de bijzondere situatie van de rechtsvoorschriften betreffende de middelen van uit(cid:220) voering, die raken aan het personenrecht, het over(cid:220) eenkomstenrecht, de huwelijks(cid:220) en erfopvolgingsre(cid:220) gelingen, het belastingrecht,. (cid:216). (cid:216). en het recht betref(cid:220) fende de zekerheden. Dit multidisciplinaire karakter, waarbij nog het klassieke beginsel van de territoriali(cid:220) teit van het beslag komt, dwingt tot een voorzichtige en zeer geleidelijke benadering van dit onderwerp. 46. (cid:217)Voorgesteld wordt het overleg in de beginfase te be(cid:220) perken tot de problematiek van het beslag op bank(cid:220) tegoeden, dat in nagenoeg alle lidstaten bestaat en dat a priori een doeltreffend wapen is tegen wanbe(cid:220) talers. Deze doeltreffendheid moet echter worden gerelativeerd gezien het beginsel van de territoriali(cid:220) teit van de beslagneming en de aanzienlijke verschil(cid:220) len tussen de nationale wetgevingen. Vooral betekent echter het uiterst volatiele karakter van de inhoud van de bankrekeningen een belangrijke hindernis voor de feitelijke inbeslagneming van de gelden. Het is dus wenselijk om na te denken over de verschil(cid:220) lende mogelijkheden om deze hindernissen en deze volatiliteit te elimineren en een gemeenschappelijke aanpak van de Europese Unie aan te geven. 47. (cid:217)Diverse vraagstukken verdienen bijzondere aan(cid:220) dacht. De vaststelling van de plaats waar de zaak (—˛)(cid:217)Vgl. Groenboek over de consument en zijn verhaalmoge(cid:220) lijkheden. (—ˇ)(cid:217)Sommige lidstaten brengen een onderscheid aan tussen de executoriale titel en het bevel tot tenuitvoerlegging. (——)(cid:217)Arrest(cid:220)Mund en Festner, vgl. voetnoot 24. 31. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 33/15 wordt aangebracht is ~~n van deze wezenlijke kwes(cid:220) ties. Bij de beantwoording daarvan moet rekening worden gehouden met de zeer sterke toename van het aantal elektronische overmakingen van geld. Het klassieke beginsel dat deze plaats de plaats is waar de bij de bankier berustende gelden worden onder(cid:220) schept, of die waar de betaling door de bank wordt verricht (in het algemeen de maatschappelijke zetel ervan) moet in dit verband opnieuw worden bezien. Ook de strekking van de beslaglegging wat betreft de gelden die berusten bij het bijkantoor of het fili(cid:220) aal in het buitenland van de bank waarbij de beslag(cid:220) legging plaatsvindt levert een bijzonder probleem op in verband met het beginsel van territorialiteit van het beslag. Bijkantoren en filialen worden zeer alge(cid:220) meen beschouwd als ondernemingen die losstaan van de basis waar de inbeslagneming heeft plaatsgehad, in ieder geval wat betreft de onttrekking ervan aan beslag. De datum waarop de derde(cid:220)beslagene gegevens moet verstrekken betreffende de rekening van de schulde(cid:220) naar, dan wel wat met de op de bankrekening ge(cid:220) storte niet voor beslag in aanmerking komende schuldvorderingen moet gebeuren zijn even zovele vragen die zorgvuldig moeten worden onderzocht. Hetzelfde geldt voor de voorkeursbehandeling die in sommige lidstaten aan de beslagleggende schuldeiser wordt toegekend, die in aanleg een risico van discri(cid:220) minatie ten aanzien van de verst ,,verwijderde’’ schuldeiser inhoudt. II. 3. DE DOORZICHTI GH EID VAN H E T VER MO(cid:220) G E N 48. (cid:217)Het via verlichting van de procedure van erkenning en exequatur vergemakkelijken van een vlotte uit(cid:220) voering van buitenlandse beslissingen is absoluut noodzakelijk voor een doeltreffende bescherming van de rechten van de schuldeiser. Deze verbetering kan in vele gevallen echter een illusie blijken indien de schuldenaar insolvent blijkt te zijn of hij zijn goe(cid:220) deren heeft verborgen. De schuldeiser moet in dat geval nauwkeurig kunnen evalueren wat de reæle sa(cid:220) menstelling van het vermogen van zijn schuldenaar is aan activa en passiva alvorens te beoordelen of het zin heeft de uitvoering voort te zetten. 49. (cid:217)Dit vermogen, dat tot algemeen verhaal van de schuldeisers strekt, is echter veel minder doorzichtig geworden. Terwijl het vroeger voor het grootste deel bestond uit gemakkelijk te identificeren en voor be(cid:220) slag vatbare onroerende goederen, is de samenstel(cid:220) ling ervan thans sterk gewijzigd. Het is grotendeels tegenwoordig maken immaterieel geworden, en bankrekeningen, diverse betalingen, aandelen in ven(cid:220) nootschappen, andere effecten en aandelen in over geheel Europa verspreide vennootschappen er een belangrijk deel van uit. Het vermogen wordt tegen(cid:220) woordig gekenmerkt door een grotere ondoorzich(cid:220) tigheid en, nu de informatica en het Internet een grote vlucht nemen(cid:216)(—(cid:209)), door een grotere volatiliteit. 50. (cid:217)Deze ontwikkeling is aan de nationale wetgevers niet ongemerkt voorbijgegaan en zij hebben geleidelijk maatregelen getroffen om, althans gedeeltelijk, in dit gebrek aan doorzichtigheid te voorzien. De thans in de diverse lidstaten bestaande middelen om de ver(cid:220) schillende actieve en passieve elementen van het ver(cid:220) mogen van de schuldenaar aan het licht te brengen en te lokaliseren zijn echter van zeer uiteenlopende aard en bieden alle schuldeisers een verre van gelijk(cid:220) waardige bescherming. 51. (cid:217)Een van deze middelen bestaat in de verplichting voor de schuldenaar om op verzoek van de schuldei(cid:220) ser of het met de uitvoering belaste gerecht de be(cid:220) standdelen van zijn vermogen bekend te maken. In een eerste groep lidstaten bestaat er geen enkele wet(cid:220) telijke bepaling van deze aard. Het is dus aan de schuldeiser de nodige stappen te doen teneinde deze vermogenselementen te identificeren en te lokalise(cid:220) ren, waarbij een schuldenaar die op zijn hoede is of al te goed wordt geadviseerd meestal in het voordeel is. Sommige lidstaten kennen overigens geen bepalin(cid:220) gen op grond waarvan schuldenaars die zichzelf op(cid:220) zettelijk insolventie brengen kunnen worden gestraft. in een toestand van In een tweede groep lidstaten bestaat een verplich(cid:220) ting het vermogen aan te geven en wel in schrifte(cid:220) lijke of mondelinge vorm bij een rechterlijke instan(cid:220) tie, eventueel onder ede, voor een griffier of gerech(cid:220) telijke ambtenaar, dan wel voor autoriteiten die spe(cid:220) ciaal belast zijn met de uitvoering van de beslissin(cid:220) gen. Schuldenaars die deze verklaring weigeren af te leggen stellen zich bloot aan sancties of zelfs aan ge(cid:220) vangenisstraf. In het algemeen geldt de verplichting van aangifte voor alle soorten onroerende en roe(cid:220) rende goederen. Het praktische nut van een dergelijke vermogens(cid:220) aangifte hangt voor een groot deel af van het ge(cid:220) bruik dat ervan wordt gemaakt en van de publiciteit die eraan wordt gegeven. In sommige lidstaten wordt de op deze wijze verkregen informatie alleen ver(cid:220) strekt aan de rechter en aan de partijen. De afschrik(cid:220) kende werking van de verplichting tot aangifte blijkt daarentegen aanzienlijk groter te zijn waar de infor(cid:220) matie ter kennis kan worden gebracht van iedere be(cid:220) langstellende via de registers van de rechterlijke in(cid:220) stanties, waardoor de verplichting tot aangifte van het vermogen een zeer doeltreffend pressiemiddel vormt tegen malafide debiteurs. (—(cid:209))(cid:217)Vgl. Groenboek van de Commissie over de elektronische handel (COM(97) 157). C 33/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 98 52. (cid:217)De raadpleging van de openbare registers kan een niet onbelangrijke bron van bijkomende inlichtingen vormen, of zelfs een alternatieve oplossing in die lid(cid:220) staten waar er geen vermogensaangifte bestaat. Ook hier loopt de omvang van de op deze wijze toegan(cid:220) kelijke informatie van lidstaat tot lidstaat sterk uit(cid:220) een. 53. (cid:217)Voorts behoort het in een aantal lidstaten tot de be(cid:220) voegdheden van de gerechtelijke instanties of autori(cid:220) teiten die met de tenuitvoerlegging belast zijn om bij derden, en met name bank(cid:220) en financiæle instellin(cid:220) gen, gegevens op te vragen over de door de schulde(cid:220) naars gehouden rekeningen. In andere lidstaten is deze mogelijkheid volledig uitgesloten, waarbij het bankgeheim in het algemeen als rechtvaardiging geldt. 54. (cid:217)Er bestaan dus vrij aanzienlijke verschillen van op(cid:220) vatting binnen de Europese Unie ten aanzien van het begrip doorzichtigheid van het vermogen. Enerzijds is de discretie van bepaalde lidstaten van dien aard dat malafide schuldenaars worden aangemoedigd hun activa naar dergelijke lidstaten over te brengen om beslaglegging te vermijden. Anderzijds bevinden de schuldeisers in de Europese Unie zich niet in een toestand van gelijkheid voor zover zij in deze of gene lidstaat de betaling van hun vordering moeten trachten te verkrijgen. De Commissie is van oordeel dat de huidige situatie niet bevredigend is en dat de effectiviteit van de executiemiddelen in de Europese Unie om een geco‰rdineerd optreden vraagt. Het lijkt haar nuttig, gezien het belang van dit systeem, zich te bezinnen op algemene invoering van de ver(cid:220) plichte vermogensaangifte als middel om er de activa en de passiva van te lokaliseren. Er zal tevens reke(cid:220) ning moeten worden gehouden met de procedures ter bestrijding van georganiseerde insolventie. Deze aanpak heeft vrij brede steun ondervonden van de door de Commissie in het kader van de voorbe(cid:220) reiding van de studiebijeenkomst van Helsinki van maart 1997 over de ,,Europese executoriale titel’’ ge(cid:220) raadpleegde vakkringen. De Commissie acht het echter absoluut noodzakelijk, de efficiæntie van een dergelijke procedure in overeenstemming te brengen met enerzijds de regels voor de onvatbaarheid voor beslag en anderzijds de bescherming van de schulde(cid:220) naar en van derden tegen iedere ongewenste, onge(cid:220) paste of buitensporige vorm van onderzoek. Er zal tevens bijzondere aandacht moeten worden besteed aan de gegevensbescherming. Zij is dus voornemens breed overleg te voeren teneinde uitvoerige adviezen in te winnen bij de betrokken kringen. II. 4. UITWISSELING VA N GEGE VEN S T U S SE N UITVOERENDE AUTORITEITE N 55. (cid:217)Er is nog een ander aspect dat bij het overleg een verbetering van de effectiviteit van de vonnissen in aanmerking moet worden genomen, namelijk dat van de samenwerking van de in de respectieve lidsta(cid:220) ten met de uitvoering van de vonnissen belaste in(cid:220) stanties. Dit vraagstuk houdt nauw verband met dat van de identificatie van de goederen die onder de uitvoering vallen, en vormt er het natuurlijke com(cid:220) plement van. De draagwijdte van een toekomstige samenwerking zal namelijk des te groter zijn naar(cid:220) mate er ernstig wordt gestreefd naar een grotere doorzichtigheid van het vermogen. Bij de huidige stand van zaken moet echter, in weerwil van het feit dat de justitiæle samenwerking in burgerlijke zaken een van de doelstellingen van de Unie is, worden vastgesteld dat op het niveau van de Europese Unie ieder multilateraal instrument van algemene strek(cid:220) king dat, via de invoering van een stelsel van weder(cid:220) zijdse bijstand, een versnelde afwikkeling van de ge(cid:220) schillen en de uitvoering van de vonnissen beoogt ontbreekt. 56. (cid:217)Deze vaststelling is overigens een van de onderwer(cid:220) pen geweest die tijdens de in maart 1997 te Helsinki georganiseerde studiebijeenkomst betreffende de ,,Europese executoriale titel’’ werden besproken als factor voor een grotere effectiviteit van de rechter(cid:220) lijke beslissingen. Over de mogelijkheid van toepas(cid:220) sing van een stelsel van uitwisseling van informaties op dit gebied is overigens door de lidstaten overleg gepleegd in het kader van de werkzaamheden betref(cid:220) fende de ,,Europese executoriale titel’’ (vgl. I. 2). Uit de reacties op dit voorstel blijkt dat de lidstaten zich in zekere mate bewust worden van de moeilijkheiden die het gevolg zijn van het ontbreken van een for(cid:220) meel kader voor samenwerking tussen de gerechte(cid:220) lijke instanties op het gebied van de effectiviteit van de vonnissen. 57. (cid:217)De Commissie is harerzijds van oordeel dat de ver(cid:220) betering van de wettelijke organisatorische voorzie(cid:220) ningen inzake erkenning en exequatur bij voorrang dient te worden behandeld, maar dat de te verwach(cid:220) ten positieve resultaten van de inspanningen op dit gebied nog kunnen worden vergroot door een ac(cid:220) tieve samenwerking van de autoriteiten van de lidsta(cid:220) ten die bij deze mechanismen betrokken zijn. Ener(cid:220) zijds zou een dergelijke samenwerking het mogelijk maken de nadelen van het territorialiteitsbeginsel van de uitvoeringsmiddelen - een beginsel dat diep ver(cid:220) ankerd is in de juridische traditie van de lidstaten - te ontgaan. Het feit dat het moeilijk, en in bepaalde gevallen zelfs onmogelijk is de goederen die tot vol(cid:220) doening van de schuldvordering zouden kunnen die(cid:220) nen zonder moeite en zonder grote kosten te lokali(cid:220) seren maakt anderzijds het vrije verkeer en de effec(cid:220) tiviteit van de vonnissen, en meer in het algemeen het vermogen van de justitie en de lidstaten om aan de verlangens van de justitiabelen te beantwoorden, twijfelachtig. Het is dus zinvol een debat op te zet(cid:220) ten, teneinde te bepalen of er aanleiding is een sys(cid:220) teem van uitwisseling van informaties tussen de uit(cid:220) voerende autoriteiten van de lidstaten in het leven te 31. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 33/17 roepen, en welke de mogelijke vorm en procedures daarvan zouden kunnen zijn. keld op het gebied van de douane en de landbouw, evenals op belastinggebied(cid:216)(—(cid:211)). 58. (cid:217)Om doeltreffend te zijn mag een dergelijk stelsel niet beperkt blijven tot de uitwisseling van informatie be(cid:220) treffende de in de aangezochte staat toepasselijke wetgeving in verband met de uitvoering van de be(cid:220) slissingen. Het hoofddoel van de samenwerking moet in feite het verkrijgen ten behoeve van de schuldeiser zijn van de in de aangezochte staat be(cid:220) schikbare gegevens betreffende de persoon van de schuldenaar en de aard van zijn goederen, de samen(cid:220) stelling ervan aan activa (met inbegrip van schuld(cid:220) vorderingen van derden) en passiva, alsmede de plaats waar deze zich bevinden. 59. (cid:217)Een vergelijkend onderzoek van de op andere gebie(cid:220) den bestaande instrumenten zal het gemakkelijker maken de mogelijke grote lijnen van het stelsel aan te geven. Er bestaat namelijk een aantal instrumen(cid:220) ten, met name op het niveau van de Europese Unie, die ten doel hebben de wederzijdse voorlichting en samenwerking van de autoriteiten mogelijk te maken of te vergemakkelijken. In dit verband zijn de in het op 6 november 1990 in het kader van de Europese politieke samenwerking getekende verdrag betreffende de inning van alimen(cid:220) tatie(cid:216)(—(cid:210)) vervatte organisatorische voorzieningen van bijzonder belang. Volgens artikel 3 van dit verdrag verbinden de aangewezen instanties zich er namelijk toe samen te werken met het oog op de effectiviteit van de beslissingen, en de nodige middelen van ge(cid:220) dwongen tenuitvoerlegging toe te passen, maar ook de goederen van de schuldenaar op te sporen en te lokaliseren en bij de autoriteiten van de betrokken staat alle gegevens betreffende de schuldenaar op te vragen. Ook het Gemeenschapsrecht kent verschillende mo(cid:220) dellen van uitwisseling van gegevens en wederzijdse bijstand tussen autoriteiten die ten doel hebben de juiste toepassing van de communautaire regelingen te verzekeren. Deze stelsels hebben zich vooral ontwik(cid:220) 60. (cid:217)Bij het te voeren overleg zullen de verschillen in cul(cid:220) tuur tussen de lidstaten ten aanzien van de verant(cid:220) woordelijkheid voor het voeren van het proces en de uitvoering van de beslissingen, de verschillen of overeenkomsten tussen de bij elk van de lidstaten be(cid:220) schikbare gegevens evenals de aanzienlijke verschil(cid:220) len tussen de rechtsposities en taken van de uitvoe(cid:220) rende functionarissen van niet te onderschatten in(cid:220) vloed zijn op het debat, en zal in dit verband reke(cid:220) ning moeten worden gehouden met een zeker aantal factoren. Het zal namelijk van belang zijn nauwkeurig vast te stellen wie er toegang zou kunnen hebben tot de in(cid:220) formaties. Het zou ongetwijfeld de voorkeur verdie(cid:220) nen deze alleen voor autoriteiten, en niet voor parti(cid:220) culieren toegankelijk te maken. Uitgemaakt zal dus moeten worden welke de autoriteiten zouden zijn die in aanmerking komen om deze gegevens te ont(cid:220) vangen, en welke deze zouden kunnen verstrekken. Ongetwijfeld zou een dergelijk stelsel open moeten staan voor iedere met gezag beklede functionaris in de administratieve of gerechtelijke sfeer of beoefe(cid:220) naar van een juridisch beroep, mits deze door de overheid bekleed is met het gezag tot de gedwongen uitvoering van beslissingen. Een daarmee verband houdende vraag zou zijn in hoeverre een dergelijk stelsel uiteindelijk zou moeten worden gedecentrali(cid:220) seerd. Het materiæle gebied van toepassing van het stelsel en de voorwaarden waaraan de verzoeken om bij(cid:220) stand zullen moeten voldoen zullen duidelijk moeten worden vastgelegd. Tevens zullen de gevallen moe(cid:220) ten worden aangegeven waarin de bijstand met re(cid:220) den zou kunnen worden geweigerd, evenals de gren(cid:220) zen die aan het stelsel kunnen worden gesteld vanuit de legitieme zorg voor de bescherming van de pri(cid:220) vacy en van persoonsgegevens en op grond van de in de aangezochte staat geldende nationale regels in(cid:220) zake vertrouwelijkheid van gegevens of het bankge(cid:220) heim. (—(cid:210))(cid:217)Deze overeenkomst is door slechts 4 lidstaten geratificeerd. Een bij de Raad lopend onderzoek van deze overeenkomst, met name betreffende de gronden voor niet(cid:220)ratificatie, zou nuttige gegevens moeten opleveren. (—(cid:211))(cid:217)Zie met name Richtlijn van de Raad 76/308/EEG betref(cid:220) fende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen welke deel uitmaken van het financieringsstelsel van het EOGFL, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten - PB L 73 van 19 maart 1976


title: PREGUNTA ESCRITA n. 3783/97 del Carlos PIMENTA a la Comisión. Financiación de la UE para estudios en el ámbito de la captura no cruel

eurovoc_concepts:
EU financing
animal experimentation
animal welfare
international standard
protection of animals
research programme
rodent

formats: html pdf print

text: 17. 7. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 223/21 (98/C 223/21) PREGUNTA ESCRITA E-3765/97 de Cristiana Muscardini (NI), Gastone Parigi (NI) y Amedeo Amadeo (NI) a la Comisio·n (21 de noviembre de 1997) Asunto: Situacio·n de las v(cid:14)·ctimas de los terremotos Teniendo en cuenta la tragedia provocada por los prolongados temblores de tierra en el centro de Italia y la financiacio·n, por lo dema·s insuficiente, prometida por la Unio·n Europea, ¿podr(cid:14)·a indicar la Comisio·n cua·ndo podra·n utilizarse estos cre·ditos y a que· se deben los retrasos en la puesta a disposicio·n de casas prefabricadas para las v(cid:14)·ctimas de los terremotos que se encuentran au·n a la intemperie, respetando los derechos humanos a los que tantas veces hace referencia la Europa comunitaria? Respuesta del Sr. Santer en nombre de la Comisio·n (15 de enero 1998) La Comisio·n desea reiterar su simpat(cid:14)·a por las v(cid:14)·ctimas de los movimientos s(cid:14)·smicos que devastaron el centro de Italia en el oton(cid:152)o de 1997. La Comisio·n es consciente de la excepcional amplitud de los dan(cid:152)os que han sufrido los ciudadanos europeos de estas regiones y de las ingentes necesidades financieras derivadas de esta tragedia. En cuanto a la ayuda comunitaria de emergencia en favor de las poblaciones de la Comunidad v(cid:14)·ctimas de cata·strofes, la Comisio·n recuerda a su Sen(cid:152)or(cid:14)·a que el presupuesto 1997 no ha dotado a la l(cid:14)·nea presupuestaria correspondiente (B4-3400) con los cre·ditos necesarios para llevar a cabo una accio·n de solidaridad con los ciudadanos europeos afectados y que, en la fase actual del procedimiento presupuestario, el presupuesto para 1998 ha suprimido esta forma de accio·n destinada a ayudar con rapidez a las v(cid:14)·ctimas ma·s afectadas. En lo que respecta a las ayudas de cara·cter estructural, la Comisio·n ya ha confirmado a las autoridades italianas su plena disponibilidad para iniciar, en el marco de la asociacio·n, los procedimientos necesarios para reforzar los documentos u·nicos de programacio·n del objetivo 5b de estas regiones, con acciones espec(cid:14)·ficas dedicadas a reconstruccio·n. (98/C 223/22) PREGUNTA ESCRITA E-3783/97 de Carlos Pimenta (PPE) a la Comisio·n (26 de noviembre de 1997) Asunto: Financiacio·n de la UE para estudios en el a·mbito de la captura no cruel De conformidad con la Parte IV del Anexo I del Acuerdo sobre normas de captura no cruel, firmado entre la Comunidad Europea, el Canada· y la Federacio·n de Rusia (97/C207/11) (1), la Comunidad Europea acuerda emprender un programa de investigacio·n espec(cid:14)·fico para «mejorar el conocimiento cient(cid:14)·fico en el a·mbito de la evaluacio·n del bienestar de los animales capturados. ». El programa de investigacio·n de la UE se refiere a la especie almizclada (Ondatra zibethicus), y debe llevarse a cabo en un plazo de tres an(cid:152)os. ¿Puede indicar la Comisio·n con que· linea presupuestaria se financiara· dicha investigacio·n? ¿Puede la Comisio·n confirmar que dicha investigacio·n atend(cid:14)·a estrictamente a las disposiciones que establece la Directiva 86/609/CEE (2)? ¿Puede la Comisio·n indicar el probable comienzo de dicha investigacio·n, el cara·cter concreto de la misma y el nu·mero de animales que se utilizara·n? (1) DO C 207 de 8. 7. 1997, p. 14. (2) DO L 358 de 18. 12. 1986, p. 1


title: WRITTEN QUESTION No. 3802/97 by Cristiana MUSCARDINI to the Commission. Removal of geography from the school curriculum in Italy

eurovoc_concepts:
Italy
competence of the Member States
geography
national law
school legislation
secondary education
teaching

text: 16. 6. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 187/19 (98/C 187/29) SKRIFTLIG FR¯GA E-3545/97 fr(cid:229)n Gerardo Ferna·ndez-Albor (PPE) till kommissionen (12 november 1997) A¤mne: Framsteg i harmoniseringen av bilars nummerpl(cid:229)tar Symboler utgo¤r ett av de ba¤sta medlen fo¤r att f(cid:229) den europeiska medborgaren att identifiera sig med ide·n att bo i en gemenskap inom v(cid:229)r Europeiska union. En av dessa symboler, harmoniseringen av bilars nummerpl(cid:229)tar s(cid:229) att unionens logotyp ing(cid:229)r i samtliga, har varit ett av de element som i sto¤rsta utstra¤ckning bidragit till att popularisera gemensamma ide·er inom ramen fo¤r v(cid:229)r gemenskapsanda. Samtliga la¤nder har emellertid inte a¤nnu antagit de nya harmoniserade nummerpl(cid:229)tarna, vilket i viss m(cid:229)n varit en besvikelse fo¤r de medborgare som a¤nnu inte har tillg(cid:229)ng till na¤mnda pl(cid:229)tar. Kan kommissionen uppge om den anser det vara la¤mpligt att driva p(cid:229) den ha¤r fr(cid:229)gan s(cid:229) att de la¤nder som a¤nnu inte info¤rt de nya harmoniserade nummerpl(cid:229)tarna med gemenskapens logotyp s(cid:229) fort som mo¤jligt tar itu med att genomfo¤ra denna (cid:229)tga¤rd? Svar fr(cid:229)n Neil Kinnock p(cid:229) kommissionens va¤gnar (19 december 1997) Kommissionen ha¤nvisar parlamentsledamoten till svaret p(cid:229) den skriftliga fr(cid:229)gan E-2574/92 (1). Fo¤rutom Irland och Portugal har nu a¤ven Tyskland och Frankrike info¤rt gemenskapens model fo¤r nummerpl(cid:229)tar. (1) EGT C 86, 26. 3. 1993. (98/C 187/30) SKRIFTLIG FR¯GA E-3550/97 fr(cid:229)n Giuseppe Rauti (NI) till kommissionen (12 november 1997) A¤mne: Avskaffande av geografiundervisningen i Italien Vet kommissionen att det fo¤rso¤ksprojekt som godka¤nts av utbildningsdepartementet i Italien fo¤r de tv(cid:229) fo¤rsta gymnasie(cid:229)ren och som redan har inletts i 150 skolor inte la¤ngre innefattar n(cid:229)gon geografiundervisning? Det har en rad negativa fo¤ljder p(cid:229) yrkesma¤ssig niv(cid:229), eftersom m(cid:229)nga geografila¤rare blir tvungna att avg(cid:229). Anser kommissionen inte att avskaffandet av geografiundervisningen leder till att niv(cid:229)n och kvaliteten p(cid:229) 1. undervisningen fo¤rsa¤mras allvarligt? A¤ r det italienska departementets beslut inte motstridigt med uppva¤rderingen av geografi och det (cid:148)kulturella 2. va¤rde(cid:148) a¤mnet tillskrivs i alla motsvarande undervisningssystem i Europeiska unionen? A¤ mnar kommissionen anmoda den italienska regeringen att uppha¤va detta allvarliga och orova¤ckande 3. beslut? (98/C 187/31) SKRIFTLIG FR¯GA E-3802/97 fr(cid:229)n Cristiana Muscardini (NI) till kommissionen (26 november 1997) A¤mne: Skolan avskaffar geografia¤mnet i Italien Den italienska undervisningsministern har meddelat att man har fo¤r avsikt att stryka a¤mnet geografi fr(cid:229)n undervisningen p(cid:229) ho¤gstadiet och gymnasiet. Vid 150 skolor genomfo¤r man redan i (cid:229)r ett fo¤rso¤ksprogram da¤r detta a¤mne utg(cid:229)tt, n(cid:229)got som fo¤r o¤vrigt redan skett (cid:148)i smyg(cid:148) under de senaste (cid:229)ren vid vissa tekniskt och yrkesinriktade skolor