title: POSIÇÃO COMUM (CE) Nº 48/97 adoptada pelo Conselho em 30 de Outubro de 1997 tendo em vista a adopção da Directiva 97/.../CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de ..., relativa às acções inibitórias em matéria de protecção dos interesses dos consumidores

eurovoc_concepts:
application of EU law
approximation of laws
consumer protection
infringement procedure (EU)

formats: html pdfa1b print


title: Verordening (EG) nr. 2199/97 van de Raad van 30 oktober 1997 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2201/96 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit

eurovoc_concepts:
common organisation of markets
food processing
fruit product
fruit vegetable
production quota
vegetable product


title: Dictamen del Comité Económico y Social sobre la «Comunicación de la Comisión - Propuesta de orientaciones para las políticas de empleo de los Estados miembros en 1998»

eurovoc_concepts:
EU Member State
employment policy
fight against unemployment
integration into employment

formats: html pdf print

text: C 19/108 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 21. 1. 98 Dictamen del Comité Econo´ mico y Social sobre la «Comunicacio´n de la Comisio´n — Propuesta de orientaciones para las polı´ticas de empleo de los Estados miembros en 1998» (98/C 19/28) El 3 de octubre de 1997, el Sr. Flynn, Miembro de la Comisio´n, envio´ al Comité la comunica- cio´n mencionada para la cual confı´a en que podra´ contar con el apoyo del Comité. Junto con el Informe conjunto de 1997 sobre la situacio´n del empleo —basado en los programas plurianuales presentados por los Estados miembros— y el Informe «El empleo en Europa 1997» (1) (doc. COM(97) 479 final), que también ha sido transmitido al Comité, la presente Propuesta de orientaciones constituye una importante contribucio´ n al Consejo Europeo extraordinario, que se celebrara´ los pro´ximos dı´as 20 y 21 de noviembre en Luxemburgo, y a su seguimiento conforme al nuevo procedimiento establecido en el Capı´tulo sobre el empleo. El 1 de octubre de 1997, de conformidad con el apartado 4 del artı´culo 11 y el apartado 1 del artı´culo 19 del Reglamento Interno, la Asamblea del Comité reunida en Pleno decidio´ constituir un subcomité encargado de preparar los trabajos en esta materia. Dada la brevedad de los plazos y a fin de permitir que el Comité contribuya a la Cumbre sobre el empleo, el subcomité ha elaborado el presente Dictamen con arreglo al procedimiento de urgencia y a la luz del Dictamen emitido el 1 de octubre de 1997 sobre el «Consejo Europeo sobre el empleo» (doc. CES 991/97), que ha sido transmitido al Presidente del Consejo Europeo. El subcomité elaboro´ un proyecto de Dictamen el 21 de octubre de 1997 (Ponente: Sra. van den Burg). En su 349o Pleno (sesio´n del 30 de octubre de 1997), el Comité Econo´mico y Social ha aprobado por 123 votos a favor, 7 en contra y 13 abstenciones el presente Dictamen. 1. Observaciones generales 1. 1. El Comité Econo´ mico y Social valora el trabajo preparatorio realizado por la Comisio´n, plasmado en el Informe «El empleo en Europa 1997» y en el Informe conjunto de 1997 sobre la situacio´n del empleo, ası´ como todo la investigacio´n y las estadı´sticas en las que se basa la Propuesta de orientaciones sobre el empleo que se examinara´ en la Cumbre sobre el empleo del mes de noviembre. Este trabajo deberı´a considerarse a la vez como una contribucio´ n al éxito de esta Cumbre extraor- dinaria y como un primer intento de aplicar de forma anticipada el procedimiento del Capı´tulo sobre el empleo del nuevo Tratado. 1. 2. En su anterior Dictamen relativo al Consejo Europeo sobre el empleo (doc. CES 991/97), el Comité subrayo´ la importancia de un planteamiento global que incluya un amplio marco macroecono´mico. La Cumbre sobre el empleo deberı´a ser algo ma´s que una conferencia sobre las polı´ticas de los Estados miembros en materia de mercado de trabajo. La Cumbre debera´ establecer una base so´lida, orientada hacia el empleo, que debera´ formar parte de la combinacio´n de polı´ticas macroecono´- micas esbozadas en las orientaciones econo´ micas genera- les formuladas cada an˜ o con arreglo al artı´culo 103. El Comité toma nota de que la presente propuesta 1. 3. de orientaciones ha sido presentada por la Comisio´ n en su conjunto, haciendo hincapié en las polı´ticas de mercado. El Comité espera que en la Cumbre también se contribuya de forma igualmente significativa al desarrollo de otras polı´ticas, especialmente en lo que se refiere al crecimiento sostenible, las inversiones y el a´mbito fiscal. Asimismo, se ha tomado nota de las actividades emprendidas por el Banco Europeo de Inversiones (BEI) con el fin de presentar una versio´ n ma´s detallada del programa iniciado por el Consejo Europeo de Amsterdam, ası´ como de una creciente sensacio´n de urgencia en el Consejo Ecofin y en los Estados miembros en relacio´n con la presentacio´n de medidas apropiadas, por ejemplo, en materia fiscal que incidan de forma positiva en la situacio´n del empleo en los Estados miembros. Esta gama ma´s amplia de compromisos deberı´a formar parte del pacto para la coordinacio´ n de las polı´ticas de crecimiento y empleo que el Comité desea concertar en la Cumbre. 1. 3. 1. Con vistas a la futura elaboracio´n de orientacio- nes generales en el marco del procedimiento del Tratado, es imprescindible abordar todos los a´mbitos de polı´tica pertinentes. Los a´mbitos considerados prioritarios para los pro´ximos an˜os no debera´n definirse o limitarse por adelantado. El Comité recomienda enérgicamente la adopcio´ n de un contenido de esas caracterı´sticas, de cara´cter integrado y ma´s amplio para las orientaciones sobre el empleo. (1) Tı´tulo provisional por carecerse de la versio´n espan˜ola del documento de la Comisio´ n Europea. 1. 4. Habida cuenta de que el Sr. Juncker ha dado a conocer su intencio´ n de celebrar cada semestre una 21. 1. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 19/109 reunio´n de alto nivel entre la «troika» de presidentes del Consejo y los dirigentes de las organizaciones representativas de los interlocutores sociales europeos, el Comité llama una vez ma´s la atencio´ n sobre su peticio´n de coordinar la contribucio´ n de todos los actores mencionados en el Capı´tulo sobre el empleo y establecer un procedimiento y una estructura eficaces para la futura cooperacio´n en el a´mbito de la polı´tica de empleo europea. A este respecto, serı´a conveniente elaborar una propuesta, con vistas a la Cumbre, en la que se indicarı´a el camino a seguir. Por su parte, el Comité Econo´ mico y Social desea vivamente emprender las actividades propuestas en su Dictamen precedente. 1. 5. El Comité toma nota con satisfaccio´n de que se ha seguido su recomendacio´n de convocar una reunio´n conjunta del Consejo Ecofin y el Consejo de Asuntos Sociales, que precedera´ a la Cumbre. En esta reunio´n conjunta se podrı´a: — evaluar la situacio´n actual en el plano macroecono´ - mico y en el a´mbito del empleo y elaborar las lı´neas directrices de las polı´ticas de empleo integradas con la combinacio´n de polı´ticas macroecono´ micas a fin de aumentar la intensidad del crecimiento del empleo; — integrar los diferentes a´mbitos polı´ticos que debera´n abordarse en la Cumbre; — desarrollar un método permanente y eficaz de cooperacio´ n, con inclusio´n de las funciones que podrı´an atribuirse a los diferentes o´rganos consul- tivos. 2. Observaciones especı´ficas En su Dictamen anterior, el Comité insto´ a que 2. 1. se fijaran «objetivos claros, criterios de rendimiento, calendarios apropiados y mecanismos de supervisio´n entre los que figuren informes y evaluaciones nacionales» (doc. CES 991/97, punto 2. 1. 3). El Comité acoge favora- blemente los claros objetivos fijados por la Comisio´n en torno al aumento medio de la tasa de empleo en Europea y a la reduccio´ n de la tasa de desempleo en un plazo de cinco an˜ os. Estos objetivos pueden considerarse como una aplicacio´ n pra´ctica del artı´culo 2 del Tratado, pero que so´lo podra´n lograrse si la UE y los Estados miembros realmente consiguen poner en pra´ctica las necesarias medidas de polı´tica de empleo y logran mantener tanto el crecimiento econo´mico actual como el que se ha pronosticado en torno a un 3 % del PIB por an˜ o. El Comité subraya una vez ma´s la necesidad de que las partes interesadas se comprometan a alcanzar estos objetivos a través tanto de una combinacio´n de polı´ticas macroecono´micas que estimule el crecimiento como de la aplicacio´ n de las medidas propuestas para dotar al crecimiento de una mayor capacidad para crear empleo y mejorar la participacio´ n y la reinsercio´n de los solicitantes de empleo cuya situacio´n en el mercado de trabajo es menos favorable. 2. 2. El Comité toma nota de que en la Propuesta de orientaciones no se establecen objetivos especı´ficos adaptados a la situacio´n nacional en cada Estado miembro. Huelga decir que los diferentes contextos y las circunstancias existentes a escala nacional deberı´an conducir a la fijacio´n de objetivos especı´ficos e individua- les para cada Estado miembro y a la definicio´n de una combinacio´n de polı´ticas apropiada, haciendo especial hincapié en la adaptacio´ n a las necesidades especı´ficas del Estado miembro en cuestio´n. En su conjunto, los programas de cada Estado miembro no so´lo conducira´n a una mayor coherencia y convergencia en la UE, sino que deberı´an contribuir a una consecucio´ n global de los objetivos medios europeos. 2. 3. El Comité acoge favorablemente el plantea- miento estratégico de la Comisio´ n de centrarse en cuatro lı´neas de actuacio´ n principales para los Estados miembros: — espı´ritu empresarial; — empleabilidad; — adaptabilidad; — igualdad de oportunidades. Estas lı´neas de actuacio´ n han de formar parte de una estrategia que garantice tanto la flexibilidad como la seguridad. El Comité reconoce la importancia que reviste la adopcio´ n de un planteamiento equilibrado para los cambios que deben llevarse a cabo. Los retos principales se han expuesto a través de estas cuatro ru´bricas, estableciendo un vı´nculo entre las exigencias econo´ micas y sociales. El Comité subraya la necesidad de adoptar un planteamiento integrado en lugar de proceder a una restringida y selectiva bu´squeda minuciosa de elementos dispares. Evidentemente, cada Estado miembro elabo- rara´ su propia combinacio´n de objetivos y medidas, pero sera´ imprescindible establecer un buen equilibrio entre la flexibilidad y la seguridad en todos los casos. El Comité valora asimismo el planteamiento 2. 4. cuantificado adoptado en varias partes de la propuesta de orientaciones en relacio´n con instrumentos, por ejemplo, el nivel de participacio´ n en las actividades de formacio´n y las medidas destinadas al mercado de trabajo. A este respecto, también es preciso diferenciar y especificar en funcio´ n de la situacio´n individual de cada Estado miembro. Por ello, el grado de cuantificacio´ n en algunos a´mbitos deberı´a alcanzar el adecuado equili- brio entre ambicio´n y realismo. 2. 5. El Comité toma nota del vı´nculo entre la lı´nea de actuacio´ n relativa al espı´ritu empresarial y el plan de actuacio´n elaborado por el BEI. Asimismo, cabe sen˜ alar que el BEI desempen˜ ara´ un importante papel en el fomento del crecimiento y las inversiones, especialmente en lo que se refiere a las PYME. Por lo tanto, el Comité insta al BEI a que adopte un planteamiento ma´s arriesgado y centrado en proyectos que aumenten la capacidad de creacio´n de empleo y la calidad de los puestos de trabajo, prestando la debida atencio´ n a su viabilidad comercial. 2. 6. Huelga subrayar la importancia que revisten la educacio´n y la formacio´n —que forman parte de la lı´nea de actuacio´n relativa a la empleabilidad— y la mejora del nivel de capacitacio´n de la mano de obra europea. Tanto desde el punto de vista macroecono´ mico de la competitividad y la capacidad para innovar como desde la o´ptica del interés individual de los trabajadores, es C 19/110 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 21. 1. 98 imprescindible que los gobiernos, los interlocutores sociales y otros agentes socioecono´ micos pertinentes se esfuercen al ma´ximo en este a´mbito. En particular, el Comité hace suyo el llamamiento a los interlocutores sociales para que celebren acuerdos (marco), por ejem- plo, sobre el aprendizaje y las condiciones de formacio´n a lo largo de toda la vida, subrayando que es especialmente importante procurar que las empresas individuales, y las organizaciones sectoriales participen, cuando proceda, y se comprometan a un nivel descentralizado. Asimismo, el Comité hace hincapié en la importancia de la innova- cio´n y la adaptacio´ n del sistema educativo general para afrontar estas dificultades. Se podrı´a pedir al Consejo de Ministros de Educacio´n que profundice en cuestiones como la empleabilidad y la formacio´n a lo largo de toda la vida. En lo que se refiere a la adaptacio´ n de la 2. 7. organizacio´n del trabajo, se menciona la modificacio´ n de los contratos de trabajo. Se subraya con razo´n que es imprescindible reforzar y mejorar la seguridad a fin de aumentar la flexibilidad del mercado laboral. A este respecto, urge fomentar la conclusio´n de acuerdos (marco) equilibrados entre los interlocutores sociales a diferentes niveles, ası´ como iniciativas de la Comisio´ n y los Estados miembros que permitan adaptar la legisla- cio´n e innovar en el a´mbito jurı´dico, sobre todo en lo que se refiere a la situacio´n de los trabajadores atı´picos. El Comité propone que la Comisio´ n elabore un nuevo programa de accio´n social, en el que podrı´an presentarse sus propias iniciativas, aprovechando las oportunidades que le brinda el Capı´tulo Social, que ya ha sido plenamente integrado en el texto del nuevo Tratado, y solicita a los interlocutores sociales que desempen˜ en plenamente su papel en este sentido. En la cuarta lı´nea de actuacio´n relativa a la 2. 8. igualdad de oportunidades se establece un vı´nculo entre el mercado de trabajo y las exigencias demogra´ficas. Evidentemente, una mejora de las polı´ticas destinadas a fomentar la compatibilidad entre el trabajo y la vida familiar podrı´a dar un impulso significativo al incre- mento de la tasa de empleo y a la lucha contra la segregacio´n laboral por motivos de sexo. A este respecto, el Comité se remite una vez ma´s a su Dictamen de octubre de 1995 sobre el tiempo de trabajo (1), en el que pidio´ opciones equilibradas que permitieran reducir y reorganizar el tiempo de trabajo, incluido el fomento de nuevas posibilidades de eleccio´n voluntaria de horarios de trabajo diferenciados, especialmente en aquellos sectores, empleos y niveles de responsabilidad en los que (1) DO C 18 de 22. 1. 1996. Bruselas, el 30 de octubre de 1997. son habituales semanas de trabajo intensivo. Asimismo, una mayor diferenciacio´ n del tiempo de trabajo podrı´a facilitar la compatibilidad entre el trabajo y la vida familiar, la redistribucio´n del empleo y la flexibilidad de la organizacio´n del trabajo. Los Estados miembros deberı´an fijarse objetivos ma´s ambiciosos y mejor cuantificados en lo que se refiere a los requisitos de esta cuarta lı´nea de actuacio´ n, como, por ejemplo, el desarrollo de servicios de guarderı´a de buena calidad. Por u´ltimo, es fundamental que se fomente una serie de posibilidades de formacio´n de las mujeres con el fin de mejorar la igualdad de oportunidades entre mujeres y hombres. 2. 9. Fiscalidad En el anterior Dictamen del Comité, se hizo especial hincapié en la fiscalidad como instrumento para el fomento de la creacio´n de empleo y la reduccio´ n del desempleo. En el Informe conjunto, se dan varios ejemplos de las medidas fiscales de los Estados miembros, especialmente aquellas que fomentan la contratacio´ n de personas desempleadas poco cualificadas, y de medidas destinadas a utilizar las prestaciones de seguridad social para crear empleos «adicionales» para estos grupos de personas. El Comité insta a la Cumbre a que inicie una evaluacio´n y valoracio´ n de dichas medidas, constitu- yendo, por ejemplo, un grupo de expertos; y a que presente cuanto antes propuestas para la adopcio´n de un planteamiento ma´s estructurado tendente a reducir los costes laborales indirectos con el fin de aumentar la intensidad de empleo del crecimiento. 2. 10. La polı´tica de inversiones El Comité subraya la importancia de impulsar 2. 10. 1. la inversio´n en la UE. La Cumbre deberı´a hacer un llamamiento a los Estados miembros para que adoptasen todas las medidas necesarias a este respecto. Esto no puede tener otro efecto que fortalecer la base econo´ mica y la confianza, que son condiciones indispensables para crear empleo. 2. 10. 2. El Comité ha puesto de relieve el papel que desempen˜ a el BEI y espera con interés la presentacio´n el Programa especial de actuacio´n de Amsterdam elabo- rado por el BEI. El Comité recomienda que el BEI invite a los interlocutores sociales y a otras organizaciones y expertos en el a´mbito del mercado de trabajo a participar en el desarrollo y la evaluacio´n de criterios cuantitativos y cualitativos en materia de inversiones capaces de generar empleo. El Comité pide que se le consulte sobre los futuros trabajos en este a´mbito. El Presidente del Comité Econo´mico y Social Tom JENKINS


title: Agenda 2000 : Parere della Commissione sulla richiesta di adesione della Romania all'Unione europea.

eurovoc_concepts:
Romania
accession to the European Union
economic situation
political situation


title: 97/800/ECSC, EC, Euratom: Council and Commission Decision of 30 October 1997 on the conclusion of the Partnership and Cooperation Agreement between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Russian Federation, of the other part

eurovoc_concepts:
EAEC
ECSC
Russia
cooperation agreement (EU)

text: L_1997327EN. 01000101. xml 28. 11. 1997    EN Official Journal of the European Communities L 327/1 COUNCIL AND COMMISSION DECISION of 30 October 1997 on the conclusion of the Partnership and Cooperation Agreement between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Russian Federation, of the other part (1) (97/800/ECSC, EC, Euratom) THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, and in particular Article 54 (2), the last sentence of Article 57 (2), and Articles 66, 73c (2), 75, 84 (2), 99, 100, 113 and 235, in conjunction with the second sentence of Article 228 (2) and the second subparagraph of Article 228 (3) thereof, Having regard to the Treaty establishing the European Coal and Steel Community, and in particular Article 95 thereof, Having regard to the Treaty establishing the European Atomic Energy Community, and in particular the second paragraph of Article 101 thereof, Having regard to the assent of the European Parliament (2), Having consulted ECSC Consultative Committee and with the assent of the Council, Having regard to the approval of the Council given in accordance with Article 101 of the Treaty establishing the European Atomic Energy Community, Whereas conclusion of the Partnership and Cooperation Agreement between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Russian Federation, of the other, signed on 24 June 1994 in Corfu, will contribute to the achievement of the objectives of the European Communities; Whereas the purpose of that Agreement is to strengthen the links established in particular by the Agreement between the European Economic Community and the European Atomic Energy Community and the Union of Soviet Socialist Republics on trade and commercial and economic cooperation, signed on 18 December 1989 and approved by Decision 90/116/EEC (3); Whereas certain obligations, provided for by the Partnership and Cooperation Agreement outside the scope of Community trade policy, affect or are likely to affect the arrangements laid down by Community acts adopted in the areas of the right of establishment, transport and the treatment of enterprises; Whereas the said Agreement imposes on the European Community certain obligations regarding capital movements and payments between the Community and Russia; Whereas, in addition, insofar as the said Agreement affects Council Directive 90/434/EEC of 23 July 1990 on the common system of taxation applicable to mergers, divisions, transfers of assets and exchanges of shares concerning companies of different Member States (4), and Council Directive 90/435/EEC of 23 July 1990 on the common system of taxation applicable in the case of parent companies and subsidiaries of different Member States (5), which are based on Article 100 of the Treaty establishing the European Community, that Article should be used as a legal basis; Whereas certain provisions of the said Agreement impose on the Community obligations in the field of the provision of services which go beyond the crossborder framework; Whereas certain provisions of the said Agreement which are to be implemented by the Community, the Treaty establishing the European Community makes no provision for specific powers; whereas it is therefore necessary to resort to Article 235 of the Treaty, HAVE DECIDED AS FOLLOWS: Article 1 The Partnership and Cooperation Agreement between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Russian Federation, of the other part, together with the protocols and declarations, are hereby approved on behalf of the European Community, the European Coal and Steel Community and the European Atomic Energy Community. The texts are annexed to this Decision. Article 2 1. The position to be adopted by the Community in the Cooperation Council and the Cooperation Committee shall be determined by the Council, on a proposal from the Commission, or, where appropriate, by the Commission, in each case in accordance with the relevant provisions of the Treaties establishing the European Community, the European Coal and Steel Community and the European Atomic Energy Community. 2. In accordance with Article 91 of the Partnership and Cooperation Agreement, the President of the Council shall chair the Cooperation Council and shall present the Community's position. A representative of the Commission shall chair the Cooperation Committee in accordance with its rules of procedure and shall present the Community's position. 3. The decision to publish the recommendations of the Cooperation Council and the Cooperation Committee in the Official Journal of the European Communities shall be taken on a case-by-case basis by the Council and the Commission. Article 3 The President of the Council shall give the notification provided for in Article 112 of the Agreement on behalf of the European Community. The President of the Commission shall give such notification on behalf of the European Coal and Steel Community and the European Atomic Energy Community. Done at Luxembourg, 30 October 1997. For the Commission The President J. SANTER For the Council The President F. BODEN (1)  This Partnership and Cooperation Agreement was signed with Russia on 24 June 1994 by the European Communities and the twelve Member States at the time. Following enlargement, an Additional Protocol was signed with Russia on 21 May 1997 so as to enable Austria, Finland and Sweden to become members of the Agreement alongside the other twelve Member States and to make the Swedish and Finnish language versions of the Agreement official. After completion of the necessary procedures, the Communities and their Member States also decided — on the conclusion of this Partnership Agreement — to apply the aforementioned Additional Protocol provisionally pending its entry into force, in accordance with Article 4 thereof. Accordingly, the text of the Partnership Agreement contained in the Finnish and Swedish editions of the Official Journal is the one which is made official by the Additional Protocol. The Partnership and Cooperation Agreement concluded with Russia will enter into force on 1 December 1997, the notifications regarding the completion of the procedures laid down in Article 112, second paragraph, of the Agreement having been completed by the parties as at 30 October 1997. (2)  OJ C 339, 18. 12. 1995, p. 45. (3)  OJ L 68, 15. 3. 1990, p. 1. (4)  OJ L 225, 20. 8. 1990, p. 1. (5)  OJ L 225, 20. 8. 1990, p. 6


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2142/97 av den 30 oktober 1997 om fastställande av exportbidragen för mjölk och mjölkprodukter

eurovoc_concepts:
animal nutrition
export refund
human nutrition
milk
milk product


title: Agenda 2000 : Stellungnahme der Kommission zum Antrag Rumäniens auf Beitritt zur Europäischen Union.


title: Verordnung (EG) Nr. 2139/97 der Kommission vom 30. Oktober 1997 zur Festsetzung der Oliven- und Olivenölerträge für das Wirtschaftsjahr 1996/97

eurovoc_concepts:
EU Member State
crop yield
olive
olive oil


title: REGULAMENTO (CE) Nº 2148/97 DA COMISSÃO de 30 de Outubro de 1997 que fixa a restituição máxima à exportação de cevada no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) nº 1337/97

eurovoc_concepts:
award of contract
barley
export refund


title: Reglamento (CECA, CE, Euratom) nº 2190/97 del Consejo de 30 de octubre de 1997 que modifica el Reglamento (CEE, Euratom, CECA) nº 260/68, por el que se fijan las condiciones y el procedimiento de aplicación del impuesto establecido en beneficio de las Comunidades Europeas

eurovoc_concepts:
Community tax
European official
enlargement of the Union
indemnification
termination of employment


title: A Tanács 2191/97/ESZAK, EGK, Euratom rendelete (1997. október 30.) az Európai Közösségeknek, a Közösségek kiváltságairól és mentességeiről szóló jegyzőkönyv 12. cikke, 13. cikke második bekezdése és a 14. cikke rendelkezéseinek hatálya alá tartozó tisztviselői és egyéb alkalmazottai kategóriáinak megállapításáról szóló 549/69/Euratom, ESZAK, EGK tanácsi rendelet módosításáról

eurovoc_concepts:
European official
parliamentary immunity
privilege
regulations for civil servants
servant (EU)
termination of employment

text: 434 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 01/1. kötet 31997R2191 1997. 11. 5. AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA L 301/3 A TANÁCS 2191/97/ESZAK, EGK, EURATOM RENDELETE (1997. október 30. ) az Európai Közösségeknek, a Közösségek kiváltságairól és mentességeiről szóló jegyzőkönyv 12. cikke, 13. cikke második bekezdése és a 14. cikke rendelkezéseinek hatálya alá tartozó tisztviselői és egyéb alkalmazottai kategóriáinak megállapításáról szóló 549/69/Euratom, ESZAK, EGK tanácsi rendelet módosításáról AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA, tekintettel az Európai Közösségek egységes Tanácsát és egységes Bizottságát létrehozó szerződésre, és különösen annak 28. cikke első bekezdésére, Ausztria, Finnország és Svédország csatlakozása következté- ben történő bevezetéséről (7), – a Tanács 1995. november 17-i 2689/95/EK, Euratom, ESZAK rendelete az Európai Közösségek ideiglenes személyzete alkal- mazásának megszüntetésére vonatkozó különleges intézkedé- seknek Ausztria, Finnország és Svédország csatlakozása követ- keztében történő bevezetéséről (8), tekintettel az Európai Közösségek kiváltságairól és mentességeiről szóló jegyzőkönyvre, és különösen annak 16. és 22. cikkére, ELFOGADTA EZT A RENDELETET: tekintettel a Bizottság javaslatára, 1. cikk tekintettel az Európai Parlament véleményére (1), tekintettel a Bíróság véleményére (2), tekintettel a Számvevőszék véleményére (3), mivel az 549/69/Euratom, ESZAK, EGK rendeletet (4) módosítani kell ahhoz, hogy figyelembe lehessen venni az alábbi rendelete- ket: – a Tanács 1987. július 23-i 2274/87/Euratom, ESZAK, EGK rendelete az Európai Közösségek által ideiglenesen foglalkoz- tatott személyzet alkalmazásának megszüntetésére vonatkozó különleges intézkedések bevezetéséről (5), – a Tanács 1989. június 21-i 1857/89/EGK rendelete az Európai Közösségek tisztviselői alkalmazásának megszüntetésére vonatkozó különleges és ideiglenes intézkedések bevezetésé- ről (6), – a Tanács 1995. november 17-i 2688/95/EK, Euratom, ESZAK rendelete az Európai Közösségek tisztviselői alkalmazásának intézkedéseknek megszüntetésére vonatkozó különleges (1) HL C 85. , 1997. 3. 17. , 175. o. (2) 1996. november 11-i vélemény. (3) 1996. december 12-i vélemény. (4) HL L 74. , 1969. 3. 27. A legutóbb a 3163/94/ESZAK, EGK, Euratom rendelettel (HL L 335. , 1994. 12. 23. , 6. o. ) módosított rendelet. (5) HL L 209. , 1987. 7. 31. , 1. o. A legutóbb a 2168/89/EGK rendelettel (HL L 208. , 1989. 7. 20. , 4. o. ) módosított rendelet. (6) HL L 181. , 1989. 6. 28. , 2. o. Az 549/69/Euratom, ESZAK, EGK rendelet 2. cikke a következő szöveggel egészül ki: „l) a 2274/87/Euratom, ESZAK, EGK rendelet 4. cikke alap- ján az alkalmazás megszűnése esetén biztosított juttatásra jogosultak (*), m) az 1857/89/EGK rendelet 3. cikke alapján az alkalmazás megszűnése esetén biztosított juttatásra jogosultak (**), n) a 2688/95/EK, Euratom, ESZAK rendelet 4. cikke alapján az alkalmazás megszűnése esetén biztosított juttatásra jogosultak (***), o) a 2689/95/EK, Euratom, ESZAK rendelet 4. cikke alapján az alkalmazás megszűnése esetén biztosított juttatásra jogosultak (****), (*) HL L 209. , 1987. 7. 31. , 1. o. A legutóbb a 2168/89/EGK rendelettel (HL L 208. , 1989. 7. 20. , 4. o. ) módosított ren- delet. (**) HL L 181. , 1989. 6. 28. , 2. o. (***) HL L 280. , 1995. 11. 23. , 1. o. (****) HL L 280. , 1995. 11. 23. , 4. o. ” 2. cikk Ez a rendelet az Európai Közösségek Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő napon lép hatályba. Ezt a rendeletet az 1. cikkben felsorolt minden egyes francia bekezdés rendeletek hatálybalépésének napjától kell alkalmazni. tekintetében vonatkozó egyes az (7) HL L 280. , 1995. 11. 23. , 1. o. (8) HL L 280. , 1995. 11. 23. , 4. o. 01/1. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 435 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban. Kelt Luxembourgban, 1997. október 30-án. a Tanács részéről az elnök F. BODEN


title: 97/800/ЕОВС, ЕО, Евратом: Решение на Съвета и на Комисията от 30 октомври 1997 година за сключване на Споразумение за партньорство и сътрудничество между Европейските общности и техните държави-членки, от една страна, и Руската федерация, от друга страна

formats: pdf print xhtml

text: 228 BG Официален вестник на Европейския съюз 11/т. 15 31997D0800 28. 11. 1997 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ L 327/1 РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА И НА КОМИСИЯТА от 30 октомври 1997 година за сключване на Споразумение за партньорство и сътрудничество между Европейските общности и техните държави-членки, от една страна, и Руската федерация, от друга страна (1) (97/800/ЕОВС, ЕО, Евратом) СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ, като взеха предвид съгласието на Европейския парламент (2), КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ, като взеха предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 54, параграф 2, член 57, параг- раф 2, последно изречение, член 66, член 73в, параграф 2, член 75, член 84, параграф 2 и членове 99, 100, 113 и 235 във връзка с член 228, параграф 2, второ изречение и член 228, параграф 3, втора алинея от него, след консултации с Консултативния комитет на ЕОВС и със съгла- сието на Съвета, като взеха предвид Договора за създаване на Европейската общност за въглища и стомана, и по-специално член 95 от него, като взеха предвид одобрението на Съвета, дадено съгласно член 101 от Договора за създаване на Европейската общност за атомна енергия, като взеха предвид Договора за създаване на Европейската общност за атомна енергия, и по-специално член 101, втори параграф от него, (1) Настоящото споразумение за партньорство и сътрудничеството бе под- писано с Русия на 24 юни 1994 година от Европейските общности и дванайсетте държави-членки по това време. След разширяването бе подписан допълнителен протокол с Русия на 21 май 1997 година, с който Австрия, Финландия и Швеция се допускат да станат страни по споразумението заедно с останалите дванадесет държави-членки, с което вариантите на споразумението на шведски и фински език стават официални. След приключване на необходимите процедури Общностите и тех- ните държави-членки решават, след сключване на споразумението за сътрудничество, временно да прилагат гореспоменатия допълнителен протокол, предвид предстоящото му влизане му в сила, в съответствие с член 4 от него. Следователно текстът на споразумението за партньорство, който се съдържа в изданията на фински и шведски език на Официален вестник, е този, който е приет за официален чрез допълнителния протокол. Споразумението за партньорство и сътрудничество, сключено с Русия, влиза в сила на 1 декември 1997 година, след размяна на уведомленията за изпълнение на процедурите, предвидени в член 112, втори параграф от споразумението, между страните на 30 октомври 1997 година като имат предвид, че сключването на Споразумението за партньорство и сътрудничество между Европейските общности и техните държави-членки, от една страна, и Руската федерация, от друга, подписано на 24 юни 1994 г. в Корфу, ще допринася за постигане на целите на Европейските общности; като имат предвид, че целта на посоченото споразумение е да се заздравят установените връзки, по-специално тези, установени със Споразумението за търговия и търговско и икономическо сътруд- ничество между Европейската икономическа общност и Европей- ската общност за атомна енергия и Съюза на съветските социалистически републики, подписано на 18 декември 1989 г. и одобрено с Решение 90/116/ЕИО (3); (2) ОВ С 339, 18. 12. 1995 г. , стр. 45. (3) ОВ L 68, 15. 3. 1990 г. , стр. 1. 11/т. 15 BG Официален вестник на Европейския съюз 229 като имат предвид, че определени задължения, предвидени в Спо- разумението за партньорство и сътрудничество, извън обхвата на политиката на Общността за търговия, засягат или могат да засегнат договореностите, определени от актовете на Общността, приети в областите на правото на установяване, транспорта и пре- доставянето на статут на дружествата; като имат предвид, че споменатото споразумение налага на Евро- пейската общност определени задължения относно движението на капитали и разплащанията между Общността и Русия; като имат предвид, в допълнение, че доколкото споменатото спо- разумение се отнася до Директива 90/434/ЕИО на Съвета от 23 юли 1990 г. относно общата система за данъчно облагане, приложима спрямо сливанията, разделянията, прехвърлянията на активи и замяната на дялове по отношение на дружества от раз- лични държави-членки (1) и Директива 90/435/ЕИО на Съвета от 23 юли 1990 г. относно общата система за данъчно облагане на дружества майки и дъщерни дружества от различни държави-членки (2), които са основани на член 100 от Договора за създаване на Европейската общност, за правно основание следва да се използва същият член; като имат предвид, че определени разпоредби на споменатото спо- разумение налагат на Общността задължения в областта на предо- ставянето на услуги, които надвишават трансграничната рамка; като имат предвид, че Договорът за създаване на Европейската общност не предвижда специални правомощия за определени раз- поредби на споменатото споразумение, които предстоят да бъдат приложени от Общността; като имат предвид, че следователно е необходимо да се прибегне до член 235 от Договора, РЕШИХА: Член 1 Европейската общност за въглища и стомана и Европейската общност за атомна енергия. Текстовете са приложени към настоящото решение. Член 2 1. Позицията, която Общността следва да приеме, в Съвета за сътрудничество и Комитета за сътрудничество, се определя от Съвета, по предложение на Комисията, или при необходимост, от Комисията, като във всички случаи съгласно приложимите разпо- редби на договорите за създаване на Европейската общност, на Европейската общност за въглища и стомана и на Европейската общност за атомна енергия. 2. Съгласно член 91 от споразумението за партньорство и сътруд- ничество председателят на Съвета председателства Съвета за сътрудничество и представя позицията на Общността. Представи- тел на Комисията председателства Комитета за сътрудничество в съответствие с процедурния му правилник и представя позицията на Общността. 3. Решението да се публикуват препоръките на Съвета за сътруд- ничество и на Комитета за сътрудничество в Официален вестник на Европейските общности се взема във всеки конкретен случай от Съвета и от Комисията. Член 3 Председателят на Съвета извършва нотифицирането съгласно член 112 от споразумението от името на Европейската общност. Председателят на Комисията извършва такова нотифициране от името на Европейската общност за въглища и стомана и Европейската общност за атомна енергия. Съставено в Люксембург на 30 октомври 1997 година. Споразумението за партньорство и сътрудничество между Европейските общности и техните държави-членки, от една страна, и Руската федерация, от друга страна, заедно с протоколите и декларациите, се одобрява от името на Европейската общност, За Комисията Председател J. SANTER За Съвета Председател F. BODEN (1) ОВ L 225, 20. 8. 1990 г. , стр. 1. (2) ОВ L 225, 20. 8. 1990 г. , стр. 6


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2137/97 af 30. oktober 1997 om den foreløbige forsyningsopgørelse for olivenolie for De Kanariske Øer i forbindelse med den særlige ordning, der er fastsat i artikel 2 og 3 i Rådets forordning (EØF) nr. 1601/92

eurovoc_concepts:
Canary Islands
aid system
olive oil
quantitative restriction
supply balance sheet
tariff exemption


title: 97/800/EAPB, EB, Euratomas: 1997 m. spalio 30 d. Tarybos ir Komisijos sprendimas dėl Europos Bendrijų bei jų valstybių narių ir Rusijos Federacijos partnerystės ir bendradarbiavimo susitarimo patvirtinimo

text: 356 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 31997D0800 1997 11 28 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 11/26 t. L 327/1 TARYBOS IR KOMISIJOS SPRENDIMAS 1997 m. spalio 30 d. dėl Europos Bendrijų bei jų valstybių narių ir Rusijos Federacijos partnerystės ir bendradarbiavimo susitarimo patvirtinimo (1) (97/800/EAPB, EB, Euratomas) EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA, atsižvelgdamos į Europos Parlamento pritarimą (2), atsižvelgdamos į Europos bendrijos steigimo sutartį, ypač į jos 54 straipsnio 2 dalį, 57 straipsnio 2 dalies paskutinį sakinį, 66 straipsnį, 73c straipsnio 2 dalį, 75 straipsnį, 84 straipsnio 2 dalį, 99, 100, 113 ir 235 straipsnius kartu su 228 straipsnio 2 dalies antru sakiniu ir 3 dalies antra pastraipa, pasikonsultavusios su EAPB Konsultaciniu komitetu ir gavusios Tarybos pritarimą, atsižvelgdamos į Europos anglių ir plieno bendrijos steigimo sutartį, ypač į jos 95 straipsnį, atsižvelgdamos į pagal Europos atominės energijos bendrijos stei- gimo sutarties 101 straipsnį pareikštą Tarybos patvirtinimą, atsižvelgdamos į Europos atominės energijos bendrijos steigimo sutartį, ypač į jos 101 straipsnio antrą pastraipą, (1) 1994 m. birželio 24 d. Europos Bendrijos bei dvylika jų valstybių narių vienu metu pasirašė su Rusija šį Partnerystės ir bendradarbia- vimo susitarimą. Į Europos Sąjungą įstojus naujoms narėms, 1997 m. gegužės 21 d. buvo pasirašytas su Rusija Papildomas protokolas, kuriuo remiantis Austrijai, Suomijai ir Švedijai būtų suteikta galimybė kartu su kitomis dvylika valstybių narių tapti Susitarimo šalimis bei Susitarimo tekstai švedų ir suomių kalbomis būtų pripažinti oficia- liais. Įvykdžius reikiamas procedūras, Bendrijos bei jų valstybės narės taip pat priėmė sprendimą, kad, patvirtinus šį Partnerystės susitarimą, lai- kinai taikys pirmiau minėtą Papildomą protokolą tol, kol jis įsigalios, kaip numatyta jo 4 straipsnyje. Taigi, remiantis Papildomu protoko- lu, suomiškuose ir švediškuose Oficialiojo leidinio leidimuose pateik- tas Partnerystės susitarimo tekstas pripažįstamas oficialiu. Iki 1997 m. spalio 30 d. šalims pranešus apie įvykdytas Susitarimo 112 procedūras, pastraipoje Partnerystės ir bendradarbiavimo susitarimas su Rusija įsigalios 1997 m. gruodžio 1 d. numatytas straipsnio antroje kadangi 1994 m. birželio 24 d. Korkyroje pasirašyto Europos Bendrijų bei jų valstybių narių ir Rusijos Federacijos partnerystės ir bendradarbiavimo susitarimo patvirtinimas padėtų įgyvendinti Europos Bendrijų tikslus; kadangi Susitarimo tikslas – stiprinti, visų pirma, 1989 m. gruo- džio 18 d. pasirašytu ir Sprendimu 90/116/EEB (3) patvirtintu Europos ekonominės bendrijos, Europos atominės energijos bendrijos ir Tarybų Socialistinių Respublikų Sąjungos susitarimu dėl prekybos bei komercinio ir ekonominio bendradarbiavimo užmegztus ryšius; (2) OL C 339, 1995 12 18, p. 45. (3) OL L 68, 1990 3 15, p. 1. 11/26 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 357 kadangi tam tikri Partnerystės ir bendradarbiavimo susitarime numatyti įsipareigojimai, nepatenkantys į Bendrijos prekybos politikos sritį, daro arba gali daryti poveikį Bendrijos teisės aktuose numatytoms priemonėms įsisteigimo teisės, transporto ir įmonėms taikomos tvarkos srityse; kadangi minėtas Susitarimas numato tam tikrus Europos bendri- jos įsipareigojimus kapitalo judėjimo bei Bendrijos ir Rusijos atsis- kaitymų atžvilgiu; kadangi, be to, dėl to, kad minėtas Susitarimas daro poveikį 1990 m. liepos 23 d. Tarybos direktyvos 90/434/EEB dėl bend- ros mokesčių sistemos, taikomos įvairių valstybių narių įmonių jungimui, skaidymui, turto perleidimui ir keitimuisi akcijomis (1) ir 1990 m. liepos 23 m. Tarybos direktyvos 90/435/EEB dėl bendrosios mokesčių sistemos, taikomos įvairių valstybių narių patronuojančioms ir dukterinėms bendrovėms (2), nuostatoms, kurios yra grindžiamos Europos bendrijos steigimo sutarties 100 straipsniu, šis straipsnis turėtų būti laikomas teisiniu pagrin- du; kadangi tam tikros minėto Susitarimo nuostatos numato Bendri- jos įsipareigojimus paslaugų, nepriskiriamų tarpvalstybinėms, tei- kimo srityje; kadangi Europos bendrijos steigimo sutartyje nenumatyti konkre- tūs įgaliojimai tam tikrų minėto Susitarimo nuostatų, kurias turi įgyvendinti Bendrija, atžvilgiu; kadangi dėl to reikia remtis Sutar- ties 235 straipsniu, NUSPRENDĖ: ir deklaracijomis patvirtinami Europos bendrijos, Europos anglių ir plieno bendrijos ir Europos atominės energijos bendrijos vardu. Tekstai pridedami prie šio sprendimo. 2 straipsnis 1. Remdamasi Komisijos pasiūlymu, Taryba, arba tam tikrais atvejais Komisija, nustato būsimą Bendrijos poziciją Bendradar- biavimo taryboje ir Bendradarbiavimo komitete, kiekvienu atveju laikydamasi atitinkamų Europos bendrijos, Europos anglių ir plieno bendrijos ir Europos atominės energijos bendrijos steigimo sutarčių nuostatų. 2. Pagal Partnerystės ir bendradarbiavimo susitarimo 91 straipsnį Bendradarbiavimo tarybai pirmininkauja Tarybos pirmininkas ir atstovauja Bendrijos poziciją. Bendradarbiavimo komitetui pagal jo darbo tvarkos taisykles pirmininkauja Komisijos atstovas ir atstovauja Bendrijos poziciją. 3. Taryba ir Komisija kiekvienu atskiru atveju priima sprendimą skelbti Bendradarbiavimo tarybos ir Bendradarbiavimo komiteto rekomendacijas Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. 3 straipsnis Tarybos pirmininkas Europos bendrijos vardu pateikia Susitarimo 112 straipsnyje numatytą pranešimą. Komisijos pirmininkas pateikia tokį pranešimą Europos anglių ir plieno bendrijos ir Europos atominės energijos bendrijos vardu. Priimta Liuksemburge, 1997 m. spalio 30 d. 1 straipsnis Europos Bendrijų bei jų valstybių narių ir Rusijos Federacijos partnerystės ir bendradarbiavimo susitarimas kartu su protokolais Komisijos vardu Pirmininkas J. SANTER Tarybos vardu Pirmininkas F. BODEN (1) OL L 225, 1990 8 20, p. 1. (2) OL L 225, 1990 8 20, p. 6


title: Padomes Regula (EK) Nr. 2199/97 (1997. gada 30. oktobris), ar ko groza Regulu (EK) Nr. 2201/96 par augļu un dārzeņu pārstrādes produktu tirgus kopīgo organizāciju

text: 72 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 03/22. sēj. 31997R2199 6. 11. 1997. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS L 303/1 PADOMES REGULA (EK) Nr. 2199/97 (1997. gada 30. oktobris), ar ko groza Regulu (EK) Nr. 2201/96 par augļu un dārzeņu pārstrādes produktu tirgus kopīgo organizāciju EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME, ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu un jo īpaši tā 43. pantu, ņemot vērā Komisijas priekšlikumu (1), ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu (2), ņemot vērā Ekonomikas un sociālo lietu komitejas atzinumu (3), tā kā Regulas (EK) Nr. 2201/96 (4) III pielikums nosaka svaigu tomātu sadalījumu pa dalībvalstīm un produktu grupām 1997. /1998. un 1998. /1999. tirdzniecības gadam; tā kā attiecībā uz Franciju, lai koriģētu tās konservētu veselu, mizotu tomātu kvotu un tās citu produktu kvotu pārstrādes nozares vaja- dzībām, tās konservētu veselu, mizotu tomātu kvotu vajadzētu samazināt par 15 000 tonnām, bet citu produktu kvotu vajadzētu palielināt par tādu pašu daudzumu; tā kā šo divu produktu grupu kopējos dau- dzumus, kā noteikts regulas 6. panta 2. punktā, tādēļ arī vajadzētu koriģēt, IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. Regulu (EK) Nr. 2201/96 groza šādi. 1. Tās 6. panta 2. punkta otrās daļas otro un trešo ievilkumu aizstāj ar šādu: 1. pants “— konservēti veseli, mizoti tomāti: 1 321 119 tonnas — citi produkti: 929 890 tonnas. ” 2. Tās III pielikumu aizstāj ar šādu tekstu: “III PIELIKUMS Svaigu tomātu sadalījums pa dalībvalstīm un pa produktu grupām 1997. /1998. un 1998. /1999. tirdzniecības gadam Dalībvalsts Tomātu koncentrāts Konservēti veseli, mizoti tomāti Citi produkti Kopā (tonnās) Francija Grieķija Itālija Spānija Portugāle 278 691 999 415 36 113 17 355 1 758 499 1 090 462 664 056 884 592 166 609 10 580 54 804 32 161 622 824 175 799 44 302 369 608 1 048 931 3 471 785 1 006 464 939 474 Kopā 4 585 253 1 321 119 929 890 6 836 262” (1) OV C 266, 3. 9. 1997. , 17. lpp. (2) Atzinums nosūtīts 1997. gada 22. oktobrī (vēl nav publicēts Oficiālajā Vēstnesī). (3) Atzinums nosūtīts 1997. gada 29. oktobrī (vēl nav publicēts Oficiālajā Vēstnesī). (4) OV L 297, 21. 11. 1996. , 29. lpp. 03/22. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 73 Šī regula stājas spēkā dienā, kad tā publicēta Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. Tā ir piemērojama no 1997. gada 15. jūnija. 2. pants Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Luksemburgā, 1997. gada 30. oktobrī Padomes vārdā — priekšsēdētājs F. BODEN


title: Dictamen del Comité Económico y Social sobre el «Informe de la Comisión al Consejo, al Parlamento Europeo, al Comité Económico y Social y al Comité de las Regiones sobre las medidas comunitarias que afectan al turismo (1995/1996)»

eurovoc_concepts:
EU action
EU programme
report
tourism policy

text: C 19/116 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 21. 1. 98 Dictamen del Comité Econo´ mico y Social sobre el «Informe de la Comisio´n al Consejo, al Parlamento Europeo, al Comité Econo´ mico y Social y al Comité de las Regiones sobre las medidas comunitarias que afectan al turismo (1995/1996)» (98/C 19/30) El 8 de julio de 1997, de conformidad con el apartado 2 del artı´culo 23 de su Reglamento Interno, el Comité Econo´ mico y Social decidio´ elaborar un dictamen adicional sobre el informe mencionado. La Seccio´ n de Desarrollo Regional, Ordenacio´ n del Territorio y Urbanismo, encargada de preparar los trabajos en este asunto, aprobo´ su dictamen el 21 de octubre de 1997 (Ponente: Sr. Lustenhouwer). En su 349o Pleno de los dı´as 29 y 30 de octubre de 1997 (sesio´ n del 30 de octubre), el Comité Econo´ mico y Social ha aprobado por 52 votos a favor, 3 en contra y 6 abstenciones el presente Dictamen. 1. Introduccio´n 1. 1. El Comité Econo´ mico y Social ha examinado con interés el Informe de la Comisio´n sobre las medidas que afectan al turismo adoptadas por la Unio´ n Europea en 1995 y 1996. El Comité toma nota de que, adema´s de este Informe, la Comisio´n también ha publicado un documento de trabajo separado (1) sobre las diferentes acciones realizadas durante el mismo perı´odo en el a´mbito de la polı´tica especı´fica de la Comisio´n a favor del turismo. Teniendo en cuenta sus observaciones sobre el Libro Verde relativo al turismo (2) y sobre la propuesta de la Comisio´n relativa al programa plurianual en favor del turismo «PHILOXENIA» (3), el Comité se limitara´, en el presente dictamen adicional, a formular observacio- nes de cara´cter ma´s fundamental sobre una serie de puntos esenciales. 1. 2. El Informe de la Comisio´n sobre las medidas comunitarias que afectan al turismo muestra una vez ma´s que la polı´tica de la Unio´n Europea tiene, en muchos aspectos, puntos en comu´n con el sector del turismo. También es ésta, en parte, la lo´gica consecuencia del hecho de que lo que se suele considerar como el sector del turismo esta´ formado, en la pra´ctica, por una multitud de tipos de empresas procedentes de numerosos sectores, distribuidas por toda Europa. Efectivamente, una de las caracterı´sticas del sector del turismo es la diversidad de sus empresas. (1) Acciones comunitarias que afectan al turismo; documento de trabajo de los servicios de la Comisio´ n, Bruselas, 11. 7. 1997, SEC(97) 1419. (2) Comité Econo´mico y Social, Dictamen sobre «El papel de la Unio´ n en materia de turismo — Libro Verde de la Comisio´n» (COM(95) 97 final), DO C 301 de 13. 11. 1995. (3) Comité Econo´mico y Social, Dictamen sobre la «Propuesta de Decisio´n del Consejo sobre un primer programa pluri- anual en favor del turismo europeo “PHILOXENIA” (1997-2000)» (COM(96) 168 final), DO C 30 de 30. 1. 1997. 1. 3. El Comité celebra que gracias a la publicacio´n de este Informe la Comisio´n dé muestras del interés de la Unio´ n Europea por las empresas y personas que trabajan en el sector del turismo. En efecto, si se contemplan u´nicamente las acciones realizadas en el marco de la polı´tica especı´fica, de alcance muy modesto, la actividad comunitaria en dicho sector podrı´a parecer muy limitada. 1. 4. No obstante, el Comité observa que el Informe sigue siendo bastante global. En su opinio´n, la Comisio´ n deberı´a tratar de determinar con mayor precisio´n los recursos financieros de que podrı´a disponer directamente el sector del turismo, no so´lo en el documento de trabajo anteriormente citado sino, precisamente, en este Informe, cuyo peso jurı´dico es mayor y que se difundira´ a mayor escala. El Comité insta asimismo a la Comisio´n a que se evalu´ en ma´s detalladamente los efectos de las diferentes acciones en términos de crecimiento del empleo en el sector o de mejora de la calidad del producto turı´stico. Estos ana´lisis de impacto facilitan la eleccio´n de la direccio´n que se debera´ seguir en el futuro para proseguir o, mejor au´ n, intensificar la polı´tica en la materia. 2. Polı´tica turı´stica en relacio´ n con las polı´ticas de medio ambiente y de consumidores Como ha sen˜alado ya el Comité en las conclusio- 2. 1. nes de dicta´menes anteriores sobre el turismo, este sector tiene repercusiones econo´ micas a escala mundial. Pese al fuerte desarrollo de la industria turı´stica, incluso en términos de empleo, la cuota de mercado sigue siendo fra´gil. Segu´ n datos de la Comisio´n, pero también de la Organizacio´n Mundial del Turismo y de la OCDE, parece que los destinos de terceros paı´ses, que compiten con los europeos, han ido adquiriendo un peso creciente en los u´ltimos an˜ os y que las previsiones para el futuro van en la misma direccio´n. 21. 1. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 19/117 2. 2. Aunque el atractivo del producto turı´stico depende, en primera instancia, de las empresas, también es cierto que, por la naturaleza de este producto, es fundamental el papel de las autoridades locales, nacionales y, cada vez ma´s, comunitarias, a la hora de conservar el atractivo turı´stico de los destinos europeos. 2. 3. La calidad del producto turı´stico no depende exclusivamente de la del medio de transporte (avio´ n, tren, etc. ) o del hotel, sino que engloba también la calidad del entorno en el que se presenta el producto. Éstos son precisamente los aspectos en los que pueden influir mucho las polı´ticas de las autoridades. Sirvan de ejemplo la facilidad de acceso, seguridad y calidad de vida en sentido lato (contaminacio´n). Por otra parte, el Comité considera esencial que 2. 4. la industria turı´stica europea logre alcanzar un equilibrio entre los objetivos comunitarios, como el crecimiento sostenible, la cohesio´ n, etc. , y los objetivos de fomento del sector turı´stico por razones de continuidad y empleo. Este equilibrio no so´lo beneficiarı´a a las autorida- 2. 5. des, porque también para el sector son importantes aspectos como un entorno limpio y un acceso ma´s fa´cil. El Comité considera que la polı´tica medioambiental europea, con mayor razo´n que otras, debe tener en cuenta los problemas que se plantean en el sector del turismo. La UE debe esforzarse au´n ma´s de lo que esta´ haciendo actualmente por equilibrar la polı´tica de medio ambiente y el fomento del espı´ritu empresarial en el sector del turismo. El Comité sen˜ ala que en relacio´n con dichos esfuerzos se debe partir tanto de las posibilidades reales de las empresas turı´sticas como de los objetivos o medidas que se consideran deseables desde el punto de vista del medio ambiente. La experiencia ha mostrado que a veces resulta totalmente imposible para las empresas, por diferentes razones (técnicas o comercia- les), aplicar las normas fijadas con arreglo a criterios exclusivamente medioambientales. En los programas de la UE dirigidos a fomentar el sector turı´stico en «terceros paı´ses», deberı´a velarse por el cumplimiento de las normas europeas en el a´mbito de la proteccio´n del medio ambiente. 2. 6. El Informe de la Comisio´ n sen˜ ala que la polı´tica de la UE se ha elaborado, con razo´n, sobre la base de diferentes objetivos. Naturalmente, uno de ellos es el fomento de un entorno favorable para las empresas turı´sticas. La preocupacio´n por el medio ambiente, por su parte, ya se habı´a mencionado anteriormente. Ahora bien, también es justo que la posicio´ n del consumidor, es decir, del turista, se tome en consideracio´n en la polı´tica comunitaria. La UE también puede contribuir al establecimiento de las condiciones ba´sicas de seguridad para los turistas sin que ello implique aumentar la carga administrativa de los empresarios del sector turı´stico. Al contrario de lo que sucede con otros «productos», con el turismo siempre es el consumidor el que se dirige hacia el producto, y no al revés. En consecuencia, el consumidor debe conocer con seguridad su posicio´n jurı´dica, especialmente cuando viaja a destinos situados fuera de su propio paı´s. En cuanto a la seguridad econo´ mica del turista, sera´ bastante mayor después de la introduccio´n del euro. 3. Empleo y turismo 3. 1. Como ya se ha sen˜alado anteriormente, la contri- bucio´n del sector del turismo al empleo es impresionante y aumenta constantemente. El 6 % aproximadamente de la poblacio´n activa, es decir, unos nueve millones de personas, trabajan en el sector del turismo. Segu´ n las previsiones, esta proporcio´n alcanzara´ el 9 % en el an˜ o 2010 (1). En el Reino Unido, por ejemplo, se prevé que para el an˜o 2000 el turismo sera´ el principal sector econo´ mico. Razo´n de ma´s, habida cuenta de la preocu- pante situacio´n del empleo en la Unio´n Europea, para dedicar especial atencio´ n al desarrollo del empleo en el sector turı´stico y recreativo. El Comité considera que para cada medida adoptada en el a´mbito del mercado de trabajo, de la formacio´n y del fomento de las inversiones creadoras de empleo, deberı´a prestarse especial atencio´ n a los efectos de estas actividades sobre las empresas del sector del turismo. Efectivamente, siempre y cuando se cumplan determinadas condiciones mencionadas por el Comité en los dicta´menes anterior- mente citados, se prevé que el crecimiento continu´e en este sector, y el crecimiento econo´ mico implica creacio´ n de empleo. El sector turı´stico presenta un nivel de empleo muy elevado, que lo seguira´ siendo en el futuro incluso después de la introduccio´n de las nuevas tecnologı´as, con la condicio´ n de que se tomen medidas en todos los niveles para fomentar la competitividad. El Comité sen˜ ala, a este respecto, que las tendencias a la concentracio´ n observadas recientemente en este sector podrı´an provocar cambios fundamentales que, de acuerdo con la polı´tica de competencia, deberı´an exami- narse con ojo crı´tico. 3. 2. El Comité celebra la iniciativa de la Presidencia luxemburguesa y la Comisio´ n de organizar, a principios del mes de noviembre de 1997, una conferencia sobre el tema Turismo y Empleo. El Comité manifiesta el deseo de que esta conferencia contribuya a la adopcio´ n de recomendaciones concretas destinadas a los Estados miembros y a la Unio´n, que conduzcan a la creacio´ n de ma´s y mejor empleo en el sector turı´stico y estén encaminadas a la continuidad del sector. Precisamente porque el sector turı´stico es uno de los pocos sectores (1) WTTC, Travel and Tourism — Jobs for the millennium, Londres, 1997. C 19/118 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 21. 1. 98 de la Unio´n en los que el empleo aumenta, el Comité espera que las recomendaciones formuladas en esta conferencia sirvan de base para la Cumbre europea extraordinaria sobre el empleo en Europa. Si nos referimos al empleo en términos de adaptacio´ n al mercado de trabajo, flexibilidad y formas de trabajo atı´picas, las experiencias realizadas en el sector turı´stico (intercambio de pra´cticas correctas, en el sentido del artı´culo 5 del nuevo tı´tulo sobre el empleo del proyecto de Tratado de Amsterdam) pueden servir de ejemplo para otros sectores en los que estos aspectos esta´n au´ n en los comienzos. 3. 3. El Comité considera asimismo que las recomen- daciones formuladas recientemente por la Organizacio´n Mundial del Turismo (OMT) en la conferencia deben recibir suficiente atencio´ n y que se pueden poner en pra´ctica. En la Declaracio´ n de Madrid sobre el desarrollo de los recursos humanos en el sector del turismo (1), la OMT destaco´ , entre otras cosas, la necesidad de: miembros en el futuro a aplicar el nivel de IVA ma´s reducido a las pernoctaciones y a los servicios de restauracio´ n. La cuantı´a de los impuestos sobre el trabajo y de las cargas sociales au´ n tiene con frecuencia un efecto disuasorio sobre los empresarios a la hora de contratar personal. Por lo tanto, habrı´a que reducir considerablemente el «abismo» existente entre las cargas patronales y el salario neto de los trabajadores, sin menoscabo para los salarios ni para la financiacio´ n de los sistemas de seguridad social. Las posibles medidas, no obstante, no podra´n referirse a sectores concretos. Este enfoque, sumado a la mejora de las condiciones de trabajo, contribuira´ asimismo a reducir la proporcio´n del trabajo no declarado que, en algunas regiones de la Unio´n, se acompan˜a cada vez ma´s con el recurso a trabajadores de terceros paı´ses en residencia ilegal. Adema´s, en el futuro habra´ que permitir que los Estados miembros sigan aplicando el tipo reducido de IVA a las pernoctaciones y al abastecimiento en el a´mbito de la restauracio´ n (alimentacio´ n). — instar a todos los agentes a conceder la ma´xima prioridad al desarrollo de los recursos humanos; 4. Conclusiones — recomendar nuevos modelos para determinar qué tipo de educacio´n general y de formacio´n profesional en el a´mbito del turismo se adaptan mejor a entornos en plena mutacio´n; — reconocer el papel fundamental de la educacio´n y la formacio´n para el desarrollo de las profesiones turı´sticas; — contemplar la creacio´n de normas, certificaciones y acreditaciones universales, a fin de reforzar los programas existentes y de orientar la elaboracio´n de nuevos sistemas de educacio´ n y formacio´n; — recomendar la integracio´n de las nuevas tecnologı´as y de los nuevos sistemas de informacio´ n en la educacio´ n y la formacio´n turı´stica; — reconocer la importancia de la calidad y del profesio- nalismo, como sendos factores esenciales tanto para la educacio´ n como para la prestacio´n de servicios. Teniendo en cuenta los altos niveles de empleo 3. 4. registrados en las empresas de este sector, esencialmente pequen˜as y medianas empresas, debera´ celebrarse durante la conferencia un amplio debate sobre las posibilidades de reducir los costes laborales. Por otra parte, habra´ que seguir autorizando a los Estados (1) Conferencia de la OMT «El capital humano en la industria turı´stica del siglo XXI», Madrid, 21-23. 1. 1996. 4. 1. El Comité ya se ha pronunciado en dicta´menes anteriores (2), por mayorı´a, a favor de la adopcio´ n en el Tratado Europeo de un artı´culo separado relativo al turismo. El Comité toma nota de que no se ha adoptado esta disposicio´n en el Tratado de Amsterdam y lamenta que, segu´n la informacio´ n de que dispone, no se haya tenido debidamente en cuenta durante la Conferencia Intergubernamental preliminar al Tratado este deseo manifestado tanto por el Comité como por el Parlamento Europeo (3). 4. 2. El Comité lamenta asimismo que ma´s de un an˜ o después de la presentacio´n por la Comisio´n, el Consejo no haya llegado au´ n a un acuerdo sobre la propuesta relativa a un programa plurianual en favor del turismo «PHILOXENIA». Por otra parte, el Comité celebra que en el presupuesto de 1997 el Parlamento Europeo haya previsto un importe correspondiente a 4 millones de ecus, e insta al Parlamento a que en los pro´ximos an˜ os mantenga esta posicio´n con relacio´n a la polı´tica en el sector del turismo. El Comité considera que el Consejo no puede seguir ignorando los deseos del Comité y del Parlamento Europeo de que se adopte una polı´tica (2) Comité Econo´mico y Social, Dictamen sobre «El papel de la Unio´ n en materia de turismo — Libro Verde de la Comisio´n» (COM(95) 97 final), DO C 301 de 13. 11. 1995; Comité Econo´ mico y Social, Dictamen sobre la «Propuesta de Decisio´n del Consejo sobre un primer programa pluri- anual en favor del turismo europeo “PHILOXENIA” (1997-2000)» (COM(96) 168 final), DO C 30 de 30. 1. 1997. (3) Véase, ma´s recientemente, la Resolucio´n sobre el Turismo el Parlamento Europeo, 12. 6. 1997, adoptada por PE 260. 312. 21. 1. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 19/119 comunitaria responsable en el a´mbito del turismo (1). En consecuencia, el Comité acoge favorablemente la declaracio´n del Presidente en ejercicio del Consejo de Turismo (2), segu´n la cual la Presidencia luxemburguesa (1) Véase, por ejemplo, la Resolucio´n del Parlamento Europeo sobre la Comunicacio´n de la Comisio´ n relativa al programa integrado en favor de las pequen˜as y medianas empresas (PYME) y del artesanado, de 24 de abril de 1997, DO C 150 de 19. 5. 1997. En el punto 21 de esta Resolucio´n, el PE declara que: «lamenta el hecho de que el objetivo de reforzar la competitividad de una categorı´a muy importante de PYME, las del sector turı´stico, no se considere lo suficientemente importante como para merecer acciones comunitarias especı´ficas y au´n menos una polı´tica comuni- taria especı´fica» y: «Cuando se menciona la palabra turismo en el Consejo, o en los Estados miembros, parece que todos se van de vacaciones. So´lo con decir turismo todos se imaginan ya tosta´ndose en la playa. Basta mencionar la principal industria europea y nuestros responsables se muestran indecisos. Se hunden un poco ma´s en sus hamacas, broncea´ndose con satisfaccio´n y pensando que la industria europea ma´s pro´ spera no necesita ni ayuda ni comprensio´n» (Sr. L. Harrison (PSE), Parlamento Europeo, Acta literal, 10. 6. 1997). (2) Presentacio´ n del turismo comunitario y del programa de la Presidencia luxemburguesa por el Sen˜or Fernand Boden, Presidente en ejercicio del Consejo de Turismo del Gran Ducado de Luxemburgo ante la Comisio´ n de Transportes y Turismo del Parlamento Europeo, el 3. 9. 1997. Bruselas, el 30 de octubre de 1997. ha tomado la iniciativa de volver a poner a la orden del dı´a el programa «PHILOXENIA». El Comité insta al Consejo a que adopte una decisio´ n antes de finalizar este an˜ o sobre todos los elementos de la propuesta de la Comisio´n, y que esta clara sen˜ al positiva se plasme en acciones concretas en beneficio del sector, de las personas que trabajan en él y de los consumidores del producto turı´stico. 4. 3. En lo referente al programa PHILOXENIA, el Comité considera que, en cualquier caso, deberı´an ponerse en pra´ctica cuanto antes los elementos de coordinacio´ n horizontal de la polı´tica turı´stica y de intercambio de informacio´ n sobre la evolucio´n en los diferentes Estados miembros. El primer elemento, desde luego, a saber, la integracio´n de la polı´tica turı´stica en actividades pertenecientes a otros a´mbitos (proteccio´n de los consumidores, medio ambiente, transporte, Fondos estructurales, investigacio´ n cientı´fica y técnica, etc. ) deberı´a ser ma´s que nunca un objetivo polı´tico tanto para la Comisio´ n como para el Consejo, al no haberse incluido un tı´tulo especı´fico sobre este sector en el Tratado. El Presidente del Comité Econo´mico y Social Tom JENKINS


title: Parecer do Comité Económico e Social sobre «O Mercado Único e a Protecção do Ambiente: Coerência ou conflito (Observatório do Mercado Interno)»

eurovoc_concepts:
approximation of laws
environmental law
environmental protection
free movement of goods
single market

text: 21. 1. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 19/95 Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre «O Mercado U´ nico e a Protecça˜o do Ambiente: Coerência ou conflito (Observato´rio do Mercado Interno)» (98/C 19/26) Em 9 de Julho de 1996, o Comité Econo´mico e Social decidiu, ao abrigo do para´grafo 34 do artigo 234 do Regimento, elaborar um parecer sobre «O Mercado U´ nico e a Protecça˜o do Ambiente: Coerência ou conflito (Observato´rio do Mercado Interno)». Foi incumbida da preparaça˜o dos correspondentes trabalhos a Secça˜o de Indu´ stria, Comércio, Artesanato e Serviços, que emitiu parecer em 8 de Outubro de 1997. Foi relator J. Gafo Ferna´ndez. Na 3491 reunia˜o plena´ria (sessa˜o de 30 de Outubro de 1997), o Comité Econo´ mico e Social adoptou por 72 votos a favor e 8 votos contra, com 1 abstença˜o, o seguinte parecer. 1. O quadro jurı´dico 1. 1. Va´rios artigos do Tratado da Comunidade Euro- peia reflectem esse potencial conflito de interesses entre a protecça˜o do ambiente e a realizaça˜o do mercado interno. Entre eles e sem cara´cter exaustivo, podem citar-se os artigos 1304-R, S e T, sobre a protecça˜o do ambiente, os artigos 1004-A e 1024, sobre o mercado interno, o artigo 1294-A, sobre a protecça˜o dos consumi- dores, os artigos 924 e 934, sobre ajudas pu´blicas, o artigo 994, sobre harmonizaça˜o fiscal, o artigo 304, sobre os entraves na˜o aduaneiros às trocas, e o artigo 364, sobre as excepço˜es à livre circulaça˜o por razo˜es de segurança pu´blica. Por um lado, enquanto o artigo 1304-R estabelece 1. 2. «um nı´vel de protecça˜o elevado, tendo em conta a diversidade das situaço˜es existentes nas diferentes regio˜ es da Comunidade», o 1304-S permite, num Estado- -Membro ou numa determinada regia˜o, haver derro- gaço˜ es de cara´cter tempora´rio e ou a utilizaça˜o dos recursos do Fundo de Coesa˜o, se os custos da aplicaça˜o das medidas comuns forem desproporcionados. Por seu turno, o artigo 1304 T autoriza que «cada Estado- -Membro mantenha ou introduza medidas de protecça˜o reforçadas». Paralelamente, o n4 4 do artigo 1004-A permite a 1. 3. aplicaça˜o, por um Estado-Membro, de disposiço˜es nacionais justificadas por razo˜es de protecça˜o do ambiente, embora sujeitas a autorizaça˜o prévia, da parte da Comissa˜o, depois de esta as ter considerado proporcionadas e na˜o uma restriça˜o dissimulada ao livre comércio de produtos. Uma disposiça˜o semelhante figura também no n4 3 do artigo 1294-A sobre protecça˜o dos consumidores. 1. 4. A aplicaça˜o pra´tica de todos estes artigos conduz ao jogo simultâneo dos critérios de harmonizaça˜o- -desarmonizaça˜o, o qual, embora obrigue à adaptaça˜o contı´nua das normas ambientais a um elevado nı´vel de protecça˜o — que em cada momento, ou apo´s um certo tempo, sera´ definido pelo Estado-Membro que «desarmonize», estabelecendo um nı´vel de protecça˜o ainda mais elevado — acaba por provocar situaço˜ es intermédias geradores de entraves técnicos às trocas, mesmo que aqueles sejam proporcionados relativamente ao objectivo superior que se pretende salvaguardar: a protecça˜o do meio ambiente. 1. 5. Também as disposiço˜ es fiscais, especialmente o artigo 994 e, de forma indirecta, o 1024, deviam ser analisadas. Efectivamente, o primeiro daqueles artigos exige a unanimidade para a harmonizaça˜o de impostos como o IVA, os impostos sobre consumos especı´ficos e outros impostos indirectos. Todavia, o artigo 1024, no âmbito da realizaça˜o do mercado interno, permite o estabelecimento de determinadas medidas administrati- vas sujeitas a uma prévia ana´lise de compatibilidade pela Comissa˜o. 1. 6. É precisamente ao abrigo daquelas disposiço˜es que os Estados-Membros esta˜o autorizados a estabelecer determinadas bonificaço˜es ou incentivos fiscais para acelerar a introduça˜o de medidas de protecça˜o do ambiente que va˜o muito mais longe do que o harmoni- zado a nı´vel comunita´rio, em matéria de prazos ou de nı´veis de exigência. Segundo os critérios da Comissa˜o, as bonificaço˜es ou os incentivos fiscais devem ser inferiores ao custo total da adopça˜o das medidas, ser aplicados sem discriminaço˜ es aos produtos de todos os paı´ses comunita´rios e terminar antes que a norma comum seja obrigato´ ria. 1. 7. Critérios muito semelhantes sa˜o aplicados para autorizar as ajudas pu´blicas de cara´cter nacional. Numa recente comunicaça˜o da Comissa˜o, à parte os critérios habituais — ajudas a regio˜es mais atrasadas ou em declı´nio, ajudas sectoriais em certos casos concretos — reconhecia-se a possibilidade dos Estados-Membros estabelecerem ajudas nos casos em que as empresas adoptassem medidas de protecça˜o do ambiente que fossem mais longe do que o exigido pela legislaça˜o comunita´ria nesta matéria. Naturalmente, essas ajudas deviam ser proporcionadas no que tocava aos custos mais elevados e na˜o distorcer a concorrência. Finalmente, enquanto o artigo 304 declara que 1. 8. «sa˜o proibidas, entre os Estados-Membros, as restriço˜es quantitativas à importaça˜o, bem como todas as medidas de efeito equivalente», isto é, as barreiras administrativas C 19/96 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 21. 1. 98 artificiais ou as especificaço˜es proteccionistas de cara´cter técnico, o artigo 364 estabelece a derrogaça˜o dos princı´pios da livre circulaça˜o, sempre que isso se justifique, entre outras, por razo˜es de ordem e segurança pu´blicas, de protecça˜o da sau´de das pessoas, de preser- vaça˜o das plantas ou de protecça˜o do patrimo´ nio artı´stico ou histo´ rico, muitas das quais têm a ver, directa ou indirectamente, com o ambiente. (C-120/78), o qual estabelece que cabe aos Estados- -Membros regulamentar, nos respectivos territo´ rios, todos os aspectos relativos à produça˜o, comercializaça˜o e rotulagem de produtos, sempre que as referidas medidas sejam aplicadas equitativamente aos produtos nacionais e importados e na˜o pressuponham, na pra´tica, um obsta´culo encoberto ao comércio intracomunita´rio. 1. 9. Como é natural, a aplicaça˜o pra´tica de todos aqueles princı´pios tem dado origem a importantes contenciosos, cuja resoluça˜o, ao longo de toda a histo´ria da Unia˜o Europeia, tem cabido ao Tribunal de Justiça; as suas deciso˜es, baseadas no estabelecimento de priori- dades para os objectivos comunita´rios, têm servido para fazer bastante luz, embora subsistam ainda numerosos pontos obscuros neste potencial conflito de interesses e normas. 1. 10. Como princı´pios indicativos da interpretaça˜o, por parte da Comissa˜o Europeia e do Tribunal de Justiça, da compatibilidade das disposiço˜ es jurı´dicas ou normas nacionais com os diferentes artigos do Tratado, poderiam definir-se os seguintes critérios ba´sicos: 1. 10. 1. Em qualquer caso, as medidas, sejam elas de cara´cter legal ou regulamentar, devem ter um cara´cter pu´blico, isto é, ser tomadas por autoridades pu´blicas, ou no caso de uma entidade privada, sempre que a influência dos poderes pu´blicos seja determinante do comportamento dessa mesma entidade. 1. 10. 2. Cada caso concreto devera´ ser analisado, em termos jurı´dicos, apenas à luz de um u´nico artigo do Tratado, na˜o se tornando possı´vel a acumulaça˜o de dois ou mais artigos para avaliar a compatibilidade de uma medida nacional com o acervo comunita´rio. 1. 10. 3. Geralmente, quando o produto em questa˜o for objecto de uma directiva (ou, eventualmente, de um regulamento) de harmonizaça˜o, o fundamento jurı´dico apropriado para avaliar a compatibilidade da norma nacional com o direito comunita´rio sera´ o artigo 1004-A. 1. 10. 4. Toda a disposiça˜o de cara´cter fiscal devera´ ser avaliada à luz do artigo 954 apenas nos casos em que exista fabrico nacional do produto sujeito ao imposto. 1. 10. 5. Por exclusa˜o dos critérios anteriores, o arti- go 304 sera´ aplicado como critério de avaliaça˜o da compatibilidade nos casos em que na˜o exista uma harmonizaça˜o do produto em questa˜o, a nı´vel comunita´- rio, ou em que exista uma disposiça˜o fiscal que apenas afecte os produtos importados, na ausência de fabrico nacional do referido produto. 2. Principais aco´rda˜os do Tribunal de Justiça comuni- ta´rio nesta matéria 2. 1. O aco´rda˜o indubitavelmente pioneiro e emble- ma´tico nesta matéria é o relativo ao Cassis de Dijon 2. 2. Outro aco´rda˜o recente, contudo importante, é o relativo ao Pentaclorofenol (C-41/93): embora a origem da acça˜o fosse a proibiça˜o unilateral estabelecida pela Alemanha de uso daquele produto, ao abrigo do n4 4 do artigo 1004-A, o aco´rda˜o baseava-se nas insuficiências da Comissa˜o para justificar devidamente, antes e durante o processo, a incompatibilidade da medida alema˜ com o citado artigo. O Tribunal baseou-se na necessidade de justificar os motivos de facto e de direito de que a Comissa˜o se serviu para considerar uma medida nacional incompatı´vel com o artigo 1004-A. 2. 3. Aco´rda˜os «Sandoz», «Van Beebekom», «Pureza da cerveja na Alemanha» (C-178/84) e «Centrafarm» (C-104/75): estes aco´rda˜os procuram conciliar a protec- ça˜o da sau´ de pu´blica e dos consumidores com as exigências da livre circulaça˜o de mercadorias. Embora compita ao Estado-Membro determinar o nı´vel de sau´ de pu´blica que deseja para os seus cidada˜os, ele na˜o podera´ exigir — excepto em casos excepcionais que requerem muita prudência — normas mais severas para produtos legalmente comercializados num outro Estado-Membro como, por exemplo, o uso de aditivos e conservantes e, além disso, os meios empregues devem ser proporciona- dos relativamente ao objectivo que se pretende proteger: a sau´ de pu´blica. 2. 4. Aco´rda˜o das embalagens na Dinamarca (C- -302/86): neste caso, o Tribunal argumentou que a protecça˜o do ambiente constituia, por si so´, um elemento justificativo da limitaça˜o do cara´cter absoluto da livre circulaça˜o de mercadorias, prevista nos Tratados. Por isso, autorizou o estabelecimento de um depo´sito para garantir o retorno das embalagens, mas, mesmo assim, determinou que algumas das medidas propostas supera- vam o critério da proporcionalidade, pelo que eram contra´rias à livre circulaça˜o de mercadorias; concreta- mente, este era o caso ideal para se exigir aos importado- res a utilizaça˜o apenas de embalagens aprovadas pelas autoridades dinamarquesas ou de limitar a comerciali- zaça˜o a uma certa quantidade de produto na˜o embalada, em contentores autorizados. 2. 5. Aco´rda˜os «Dio´xido de Titânio» (C-300/89) e «Resı´duos» — Comissa˜o contra o Conselho (C-155/91): em ambos os casos, o objecto da disputa era a prevalên- cia, num acto jurı´dico comunita´rio, do artigo 1004-A do Tratado CE sobre o artigo 1304-R. As deciso˜es sa˜o, de certa forma, ambivalentes. No primeiro aco´rda˜o, ficou estabelecido que quando estivessem em jogo, simultanea- mente, a harmonizaça˜o necessa´ria ao mercado interno e a protecça˜o do ambiente, devia ser utilizado o artigo 1004-A, ja´ que o seu n4 3 estabelecia, de forma 21. 1. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 19/97 alternativa, um elevado nı´vel de protecça˜o ambiental como fundamento jurı´dico da directiva. No entanto, no segundo aco´rda˜o, o Tribunal decidiu que o fundamento jurı´dico correcto era o artigo 1304-R, pois o livre comércio de resı´duos era somente um objectivo secunda´- rio face ao principal que era a protecça˜o do ambiente. 2. 6. Aco´rda˜o «Resı´duos na Alemanha» (C-422/92): este aco´rda˜o definiu que o conceito de resı´duo na˜o podia excluir os resı´duos susceptı´veis de reutilizaça˜o econo´ mica e que a obrigaça˜o de obter uma autorizaça˜o prévia para proceder ao traslado de resı´duos ultrapas- sava as exigências do sistema de controlo estabelecido pela legislaça˜o comunita´ria. Aco´rda˜o «Resı´duos na Valo´nia» (C-2/90): este 2. 7. aco´rda˜o, relativo à proibiça˜o das autoridades da citada regia˜o de importar ou armazenar resı´duos na˜o produzi- dos localmente, aborda a relaça˜o entre os artigos 304 e 364 do Tratado CE. Neste caso, o Tribunal aceitou a proibiça˜o, com fundamento na necessidade de atacar o problema na fonte e de reduzir a produça˜o de resı´duos, estando ambos os princı´pios estabelecidos na polı´tica comunita´ria do ambiente e na Convença˜o de Berna que regula o movimento transfronteiriço dos referidos resı´duos. 2. 8. Aco´rda˜o «Inter-Huiles» (C-172/82) e «Lesage» (C-37/92): estes aco´rda˜os, relativos à concessa˜o de uma autorizaça˜o administrativa para a recolha de o´leos usados, estabelecem a incompatibilidade entre a apli- caça˜o de uma concessa˜o administrativa, nesta matéria, a uma empresa da nacionalidade do Estado-Membro outorgante e o impedimento da exportaça˜o dos citados o´leos usados para o respectivo tratamento num outro Estado-Membro. «Veı´culos a diesel em Ita´lia» (C-200/85), «Bana- 2. 9. nas em Ita´lia» (C-184/85) e «Vinhos em França» (C- -196/85): estes aco´ rda˜os dizem respeito ao estabeleci- mento de uma fiscalidade interna discriminato´ria a favor dos produtos importados. Concretamente, exigem a neutralidade fiscal para os produtos similares, conside- rando como tais aqueles que tenham as mesmas caracte- rı´sticas e cumpram os mesmos objectivos. No entanto, o primeiro aco´rda˜o estabelecia a compatibilidade de uma medida fiscal baseada em critérios objectivos (maior imposto para os veı´culos que superassem uma determinada cilindrada), mesmo se na pra´tica esse imposto agravasse ainda mais e quase exclusivamente os carros importados. 2. 10. Aco´ rda˜o «Lornoy en Zonen» (C-17/91): este aco´rda˜o estabelecia que uma carga parafiscal que agra- vasse indistintamente um produto nacional e outro importado, mas cujas receitas se destinassem apenas aos produtos nacionais, constituia um direito aduaneiro contra´rio ao artigo 124, se se compensasse totalmente a carga sobre os produtos nacionais, ou uma ajuda de Estado, contra´ria ao artigo 954, se se compensassem apenas parcialmente as cargas suportadas pelos produtos nacionais. 2. 11. Aco´ rda˜o «VAG Severige» (C-3289-95): este aco´rda˜o era relativo ao certificado respeitante aos gases de escape de veı´culos, exigido pelas autoridades suecas ao importador de um veı´culo automo´vel (certificado emitido por uma entidade nacional), além de qualquer outro certificado de conformidade emitido num outro Estado-Membro. Este dupla exigência de um certificado de conformidade nacional e de outro Estado-Membro foi declarada incompatı´vel pelo Tribunal que considerou va´lido um certificado de conformidade emitido em qualquer Estado-Membro. 3. Possı´veis infracço˜es à livre circulaça˜o de mercado- rias, baseadas em razo˜es de protecça˜o da sau´de ou do ambiente, comunicadas à Comissa˜o Europeia e em fase de estudo por parte desta 3. 1. Os serviços da Comissa˜o receberam uma série de queixas relativas a possı´veis distorço˜es do mercado interno derivadas, directa ou indirectamente, de normas de protecça˜o da sau´ de ou do ambiente. Muitas dessas queixas esta˜o a ser analisadas pelos referidos serviços, sem que, na maior parte dos casos, tenham dado lugar a um procedimento formal de infracça˜o contra o Estado ou Estados-Membros responsa´veis. No entanto, é possı´vel fazer uma sistematizaça˜o dos casos em ana´lise, a qual permite identificar as a´reas onde os conflitos potenciais sa˜o mais importantes ou frequentes. Essas a´reas sa˜o: 3. 2. Importaço˜es paralelas de produtos fitossanita´- rios: estas denu´ ncias, relativas, a diversos produtos fitossanita´rios e pesticidas, implicam va´rios Estados- -Membros. As queixas centram-se geralmente no facto de ser necessa´rio que o importador envie uma mostra do produto (com todos os custos de ana´lise de conformi- dade e atrasos que isso comporta) antes de realizar cada operaça˜o, apesar de haver um processo simplificado de autorizaça˜o, e ainda no facto de existirem riscos de perda da confidencialidade comercial da operaça˜o. As primeiras avaliaço˜es da Comissa˜o consideram aquelas exigências desproporcionadas, ja´ que, segundo o aco´r- da˜o «Primacrown» (Caso 201/94), nenhum Estado- -Membro pode exigir que um produto importado — procedente de outro Estado-Membro onde recebeu um certificado de conformidade — seja idêntico ao produto de referência nacional, e os controlos sistema´ti- cos de identificaça˜o apenas se justificam para o lote inicial e na˜o para os seguintes, os quais podera˜o ser feitos de forma alternativa, por amostra e com um menor custo. Deve referir-se que um destes casos deu lugar a um recurso para o Tribunal de Justiça do Luxemburgo, ainda sem decisa˜o. Esta dificuldade de reconhecimento mu´ tuo de produtos comercializados legalmente num outro Estado-Membro, baseado em razo˜es de protecça˜o da sau´ de ou do ambiente, ocorre também em outros casos como os dos dissolventes ou dos filtros para a´gua destinada ao consumo humano. 3. 3. Proibiça˜o da comercializaça˜o de grelhadores na˜o reutiliza´veis: este caso diz respeito a um exemplo interessante de proporcionalidade, pois um Estado- -Membro proibiu totalmente a importaça˜o daqueles C 19/98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 21. 1. 98 produtos dado o risco de fogos florestais que eles, ou a sua ma´ utilizaça˜o, faziam correr. A soluça˜o parece ter sido encontrada na melhoria da estabilidade dos citados grelhadores (com a respectiva certificaça˜o pelo orga- nismo de normalizaça˜o dos paı´s receptor) e no estudo da limitaça˜o ou proibiça˜o da respectiva comercializaça˜o nas regio˜ es do paı´s onde o risco de incêndio fosse mais elevado. 3. 4. Impostos ecolo´gicos sobre ma´quinas de barbear na˜o reutiliza´veis: este caso, que afectava um u´nico Estado-Membro, foi originado por uma lei fiscal que agravava todos os produtos na˜o reutiliza´veis. Nos caso das ma´quinas de barbear na˜o reutiliza´veis, lançava um imposto ta˜o elevado ao citado produto que o eliminava praticamente do mercado. Como resposta à acça˜o da Comissa˜o, o governo do Estado-Membro em questa˜o esta´ a proceder por forma a alterar a referida lei fiscal. Relativamente ao mesmo paı´s, existe um procedimento de informaça˜o para verificar se as exigências de rotula- gem dos produtos na˜o reutiliza´veis, a fim de garantir o respectivo controlo ambiental e fiscal, podem ser consideradas como proporcionadas em relaça˜o ao objec- tivo de protecça˜o do ambiente. 3. 5. Normas ambientais nos concursos pu´blicos: estes entraves dizem respeito ao estabelecimento de exigências ambientais desproporcionadas ou injustificadas, cujo resultado, pretendido ou na pra´tica, é a limitaça˜o da participaça˜o de empresas de outros Estados-Membros. Estes entraves ocorrem numa grande maioria de Estados- -Membros, como anteriores pareceres do Comité ja´ o realçaram (1). Esta ana´lise pode resumir-se nas seguintes conclu- 3. 6. so˜es prévias: 3. 6. 1. Os procedimentos habituais como a notificaça˜o à Comissa˜o, a informaça˜o prévia por parte desta, as reunio˜es com as autoridades nacionais do Estado- -Membro eventualmente implicado, uma «carta de advertência», depois um «parecer discunstanciado» ao abrigo do artigo 1694 do TCE e, em u´ltima instância, a intervença˜o e aco´rda˜o do Tribunal Comunita´rio do Luxemburgo, podem exigir um prazo de dois a três anos entre a denu´ncia e o envio do «parecer circunstanciado» e ainda de mais dois para a resoluça˜o do tribunal. Evidentemente, os prazos de reacça˜o e de resoluça˜o sa˜o muito dilatados. 3. 6. 2. Causa surpresa o relativamente reduzido nu´mero de casos nesta matéria apresentados à Comissa˜o, quando diversas publicaço˜es sobre o funcionamento do mercado, produzidas em va´rios Estados-Membros, e as pro´prias apreciaço˜es do Observato´rio do Mercado Interno, do CES, indicam que este é um problema importante do funcionamento do mercado interno. Isto pode indiciar um certo desconhecimento das formas de apresentaça˜o das queixas à Comissa˜o Europeia ou um (1) JO C 212 de 22. 7. 1996. certo cepticismo ante a capacidade desta de resolver os problemas. 3. 6. 3. O grande nu´mero de casos resolvidos pela Comissa˜o Europeia antes da fase contenciosa indica a boa capacidade negociadora desta e também, de uma forma geral, a disponibilidade dos Estados-Membros para encontrar soluço˜es baseadas no critério da propor- cionalidade. 4. Observaço˜es formuladas nas audiço˜ es realizadas pelo Comité Econo´ mico e Social 4. 1. Durante os seus trabalhos, o Grupo de Estudo do Comité Econo´ mico e Social realizou duas audiências em Maio de 1997, em Malmö (Suécia), e em Junho de 1997, em Sevilha (Espanha). Para ambas foram convidadas as organizaço˜ es socioprofissionais represen- tativas do Norte e do Sul da Unia˜o Europeia. Essas organizaço˜es receberam, previamente, um inquérito que foi muito completado. O inquérito serviu para sensibilizar as citadas organizaço˜es para as audiço˜ es e para preparar os debates realizados no decurso das mesmas. O resultado do inquérito e das audiço˜ es foi fundamental para a preparaça˜o deste parecer pelo que é incluı´do como anexo do mesmo. 4. 2. Durante as audiço˜ es, os participantes que repre- sentavam um grande nu´mero de organizaço˜es empresa- riais, sindicais, de PME, de consumidores e de protecça˜o do ambiente, enunciaram algumas reflexo˜es oralmente e através dos questiona´rios escritos. Essas reflexo˜ es foram as seguintes: Na˜o deve haver, em princı´pio, qualquer contradiça˜o entre a protecça˜o do ambiente e o funcionamento do mercado interno. Os maiores conflitos têm origem nos atrasos e na inadequada transposiça˜o da legislaça˜o comunita´ria para a legislaça˜o nacional, em alguns casos, combinada com a dificuldade da interpretaça˜o das normas, tanto a nı´vel comunita´rio como nacional. A compatibilidade entre os dois objectivos — mercado interno e protecça˜o do ambiente — deve concretizar-se através de uma maior harmonizaça˜o dos produtos a nı´vel da UE ( e, se possı´vel, mesmo a nı´vel internacional) e de um controlo mais estrito da aplicaça˜o das referidas normas. Quanto às condiço˜es de produça˜o, na˜o existiu acordo relativamente a se elas deviam ser uniformes em toda a Unia˜o Europeia ou se, pelo contra´rio, deviam reflectir a situaça˜o especı´fica (ar, a´guas, solo) de cada regia˜o. Existiu de qualquer forma unanimidade para justificar nı´veis de protecça˜o mais elevados em certas regio˜es sempre que circunstâncias especiais assim o exigissem e fossem devidamente justificadas. A polı´tica ambiental deve ser um elemento adicional da polı´tica comercial externa da Unia˜o Europeia. 21. 1. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 19/99 A aplicaça˜o da legislaça˜o do mercado interno e de protecça˜o do ambiente é mais fa´cil para as grandes empresas, enquanto as PME experimentam maiores dificuldades no conhecimento e interpretaça˜o dessa mesma legislaça˜o. Os diferentes sistemas de reciclagem, em va´rios Estados- -Membros, sa˜o um entrave importante ao mercado interno, juntamente com as diferentes interpretaço˜ es do conceito de resı´duos. É necessa´rio definir normas mais precisas para as condiço˜es ambientais incluı´das nos contratos pu´blicos a fim de evitar a sua utilizaça˜o abusiva e eventualmente discriminato´ria. A aplicaça˜o e o controlo das ajudas pu´blicas vinculadas à protecça˜o do ambiente é muito diferente nos va´rios Estados-Membros e pode criar distorço˜es à con- corrência. A utilizaça˜o de impostos ecolo´gicos pode ser adequada desde que os mesmos se justifiquem e na˜o criem distorço˜es comerciais na Unia˜o Europeia e fora desta. Deve ser fomentado o uso do sistema de Ana´lises do Ciclo de Vida um produto (ACVP ou balanço ecolo´gico) nos sectores pu´blico e privado (em paralelo com uma utilizaça˜o mais intensa e harmonizada das normas ISO 14000) «. , sobretudo através da participaça˜o em ecoauditorias. ». 4. 3. As audiço˜ es reforçaram a necessidade de fazer progredir, em paralelo, a protecça˜o do ambiente e a salvaguarda do mercado interno. 4. 4. Também durante as audiço˜ es, o grupo de estudo do CES encarregado de elaborar o parecer recebeu va´rios exemplos concretos de casos onde podia existir um conflito potencial entre a protecça˜o do ambiente e a realizaça˜o do mercado interno. Devido ao seu interesse, selecciona´mos quatro casos. Exportaça˜o de bebidas em vasilhame recupera´- 4. 4. 1. vel da Dinamarca para a Alemanha: A obrigaça˜o de recolha e selecça˜o do vasilhame, na Alemanha, e respectivo reenvio para a Dinamarca criou um obsta´culo econo´ mico praticamente insupera´vel para os exportado- res dinamarqueses. Note-se que foi precisamente o Reino da Dinamarca que, ao formular a lei sobre o vasilhame, propiciou o aco´rda˜o do Tribunal do Luxemburgo o qual considerou compatı´vel com o ambiente a exigência da reciclagem do vasilhame, embora sujeita a critérios de proporcionalidade. 4. 4. 2. Exportaça˜o de mo´veis fabricados em Portugal para o Reino-Unido: Neste caso, va´rias autoridades do Reino-Unido esta˜o a exigir aos fabricantes portugueses de mo´ veis a garantia de conformidade de que a madeira foi certificada (isto é, que a floresta produtora cumpre as condiço˜es de exploraça˜o sustenta´vel): Na ausência de uma harmonizaça˜o comunita´ria, este caso poderia ser abrangido pelo âmbito de aplicaça˜o do artigo 304 do TCE. 4. 4. 3. Proibiça˜o, na Dinamarca, da utilizaça˜o de lamas de depuraça˜o como adubo agrı´cola: a Agência Dinamarquesa do Ambiente estabeleceu uns limites muito exigentes para a utilizaça˜o das lamas de depuraça˜o de a´guas, com uns nı´veis de concentraça˜o de LAS (sulfonatos de alquilbenzeno linear) muito inferiores aos exigidos nos outros paı´ses comunita´rios. O LAS é produto muito utilizado na fabricaça˜o de detergentes domésticos e os nı´veis ta˜o baixos de concentraça˜o permitidos pressupo˜ em um entrave efectivo ao comércio, pois impedem a comercializaça˜o de uma parte impor- tante dos detergentes, bem como depois, a avaliaça˜o controlada da parte na˜o briodegrada´vel dos resı´duos num tratamento prima´rio, os quais sa˜o recolhidos através de um processo de depuraça˜o e tratamento das a´guas urbanas e industriais. Segundo va´rios estudos cientı´ficos colocados à disposiça˜o do Comité, o LAS na˜o é considerado uma substância to´ xica e perigosa e na˜o esta´, portanto, incluı´da na lista existente para esse efeito na Unia˜o Europeia e a nı´vel internacional; também as concentraço˜es de LAS nas lamas de depuraça˜o — entre 0,1 a 0,5 g/kg de produto — na˜o justificam a adopça˜o de tal medida pela Agência Dinamarquesa do Ambiente. Em consequência desta audiência e da exposiça˜o do caso, a Comissa˜o Europeia iniciou a ana´lise da situaça˜o a fim de verificar a sua compatibilidade com a legislaça˜o comunita´ria. 5. Concluso˜es 5. 1. A protecça˜o do ambiente e a realizaça˜o do mercado interno têm, no âmbito comunita´rio, a mesma importância e ambos os princı´pios devem ser colocados ao serviço do desenvolvimento harmonioso e equilibrado e do crescimento sustenta´vel previstos no artigo 24 do TCE. 5. 2. Ha´ muitos exemplos de exemplos de acço˜es de sinergia positiva comuns ao mercado interno e à protecça˜o do ambiente. Contudo, nos casos em que aquela cooperaça˜o possa transformar-se em conflitos potenciais, as actuaço˜es da Comunidade devem reger-se pelos seguintes princı´pios: — primazia clara e indiscutı´vel sobre qualquer outro conceito dos critérios de sau´ de ou segurança pu´blicas, tal como esta˜o definidos no artigo 364; — actuaço˜es pautadas pelo critério da prudência; — critério da proporcionalidade; — justificaça˜o objectiva das medidas a adoptar, de acordo com o princı´pio de prevença˜o. A Comissa˜o Europeia, na sua qualidade de guardia˜o dos Tratados, devera´ velar pela aplicaça˜o dos princı´pios supracitados. Uma reflexa˜o semelhante cabe também ao Tribunal de Justiça, cujos aco´rda˜os devem criar, progressivamente, um «corpus» jurı´dico claro e preciso na matéria que facilite a interpretaça˜o posterior de casos similares. C 19/100 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 21. 1. 98 5. 3. A crescente aplicaça˜o do critério da subsidiarie- dade, juntamente com a reduça˜o da harmonizaça˜o a nı´vel comunita´rio, podem estar na origem do maior nu´mero de conflitos que esta˜o a ser gerados pela interacça˜o do mercado interno comunita´rio e das normas de protecça˜o do ambiente, cuja dimensa˜o nacional e, inclusive, local, tem vindo a crescer. formado por representantes de todos os Estados- -Membros. O comité apoiaria a Comissa˜o na interpre- taça˜o de conflitos. O Comité de comum acordo com a Comissa˜o, adopta um Regulamento Interno; este regulamento interno garantira´ que sejam reconhecı´veis os eventuais pontos de vista dos membros do comité. 5. 4. As autoridades nacionais e locais do Estados- -Membros na˜o parecem possuir uma informaça˜o precisa sobre as formas de desenvolvimento da legislaça˜o ambiental com o objectivo de salvaguardar os progressos alcançados no mercado interno, especialmente desde 1985. 5. 5. Parece existir insuficiente informaça˜o ao nı´vel das empresas, principalmente PME, dos trabalhadores, dos consumidores e de outras associaço˜es socioprofissio- nais, acerca dos mecanismos de informaça˜o nesta junto da Comissa˜o Europeia, e ainda das matéria, possibilidades de apresentar queixas perante esta. A capacidade de resposta dos serviços da Comis- 5. 6. sa˜o, relativamente aos meios materiais, aos processos e aos prazos relacionados com aqueles temas, podera´ ser insuficiente, especialmente se houver uma aceleraça˜o dos conflitos entre os dois objectivos. 6. Recomendaço˜es 6. 1. Parece urgente que a Comissa˜o inicie a prepa- raça˜o de uma sequência de Livro Verde, Livro Branco e comunicaça˜o sobre a situaça˜o e as possibilidades de cooperaça˜o ou conflito entre o mercado interno e a protecça˜o do ambiente. Esta sequência de acço˜es permitiria a participaça˜o de todos os sectores e organi- zaço˜es envolvidos e a elaboraça˜o de uma comunicaça˜o ao Conselho e ao Parlamento Europeu que poderia dar lugar a uma resoluça˜o formal dos Conselhos Mercado Interno e Ambiente sobre aquele tema «A comunicaça˜o da Comissa˜o e a resoluça˜o do Conselho deviam relacio- nar-se com a actualizaça˜o contı´nua do Quinto Programa de Acça˜o para o Ambiente». 6. 2. O objecto da citada comunicaça˜o seria o estabele- cimento, de forma precisa, para todos os Estados- -Membros, dos critérios que deviam reger a compatibili- dade entre o mercado interno e o ambiente, a que se juntaria um resumo da jurisprudência do Tribunal de Justiça e das acço˜ es da pro´pria Comissa˜o Europeia na esfera das suas competências especı´ficas. O cara´cter dida´ctico da comunicaça˜o seria reforçado pelo compro- misso polı´tica que a resoluça˜o do Conselho pressuporia. A Comissa˜o Europeia devia ser apoiada por um 6. 3. comité de peritos em mercado interno e ambiente 6. 4. Os Estados-Membros devera˜o apresentar à Comissa˜o, até três meses antes da decisa˜o, os projectos legislativos que possam afectar o funcionamento do mercado u´nico, acompanhados, logo que possı´vel, de uma ana´lise do ciclo de vida do produto (ACVP ou balanço ecolo´ gico) ou de um estudo justificativo do impacte ambiental positivo e da proporcionalidade das medidas propostas. Se a Comissa˜o considerasse que a citada proposta 6. 5. pressupunha uma distorça˜o injustificada do mercado interno, poderia recorrer ao comité consultivo. Se o parecer deste coincidisse com a opinia˜o da Comissa˜o, estaria a mesma abalizada para solicitar, ao Estado- -Membro, a suspensa˜o volunta´ria e temporal da medida proposta. A Comissa˜o pode iniciar um processo no Tribunal de Justiça tendo em vista esclarecer definitiva- mente a situaça˜o. 6. 6. De acordo com as disposiço˜es atinentes dos Tratados, nenhum Estado-Membro pode impedir a comercializaça˜o de um produto legalmente comerciali- zado num outro Estado-Membro. O procedimento proposto na˜o afecta as disposiço˜ es comunita´rias sobre a livr mercadorias no mercado u´nico. A Comissa˜o pode, nessa medida, recorrer igualmente ao comité consultivo (ponto 6. 3). 6. 7. Nas representaço˜es da Unia˜o Europeia nos Esta- dos-Membros e nos paı´ses do EEE, devia ser criado um gabinete especial de informaça˜o sobre o mercado u´nico para receber e canalizar a informaça˜o sobre os possı´veis entraves derivados da legislaça˜o ambiental nacional ou de outro tipo de acço˜es de cara´cter pu´blico ou privado. Deviam também ser aumentadas as possibilidades exis- tentes, através dos Eurogabinetes. 6. 8. A Comissa˜o Europeia devia igualmente realizar, em cada Estado-Membro e nos paı´ses candidatos à adesa˜o à Unia˜o Europeia, semina´rios de informaça˜o e sensibilizaça˜o, em primeiro lugar, para funciona´rios relacionados com os temas em questa˜o, mas também para todas as organizaço˜ es socioprofissionais represen- tativas. Nesse esforço deviam participar o Parlamento Europeu, o Comité das Regio˜es e, naturalmente, o Comité Econo´mico e Social. 21. 1. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 19/101 6. 9. É necessa´rio dotar os serviços da Comissa˜o Europeia relacionados com os temas em causa, com meios humanos, logı´sticos e orçamentais adequados à tarefa a realizar. Bruxelas, 30 de Outubro de 1997. O Presidente do Comité Econo´ mico e Social Tom JENKINS ANEXO ao parecer do Comité Econo´ mico e Social As seguintes propostas de alteraça˜o, que obtiveram mais de um quarto dos votos expressos, foram rejeitadas no decurso do debate: Ponto 3. 5 Suprima-se. Justificaça˜o É incorrecto que as exigências ambientais tenham por objectivo limitar o acesso das empresas. Resultado da votaça˜o Votos a favor: 24, votos contra: 34, abstenço˜ es: 6. Pontos 4. 4, 4. 4. 1, 4. 4. 2 e 4. 4. 3 Suprimam-se. Justificaça˜o A reunia˜o plena´ria na˜o pode fazer sua uma afirmaça˜o proferida numa audiça˜o organizada pelo grupo de estudo, tanto mais havendo, como ha´, erro de facto. Resultado da votaça˜o Votos a favor: 24, votos contra: 44, abstenço˜ es: 2


title: Neuvoston asetus (EY) N:o 2199/97, annettu 30 päivänä lokakuuta 1997, hedelmä- ja vihannesjalostealan yhteisestä markkinajärjestelystä annetun asetuksen (EY) N:o 2201/96 muuttamisesta


title: Verordnung (EGKS, EG, Euratom) Nr. 2191/97 des Rates vom 30. Oktober 1997 zur Änderung der Verordnung (Euratom, EGKS, EWG) Nr. 549/69 zur Bestimmung der Gruppen von Beamten und sonstigen Bediensteten der Europäischen Gemeinschaften, auf welche Artikel 12, Artikel 13 Unterabsatz 2 und Artikel 14 des Protokolls über die Vorrechte und Befreiungen der Gemeinschaften Anwendung finden


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 2146/97 DER KOMMISSION vom 30. Oktober 1997 bezüglich der im Rahmen der Ausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1339/97 eingereichten Angebote für die Ausfuhr von Weichweizen

eurovoc_concepts:
award of contract
common wheat
exchange of information
export
export refund
export tax