title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over "De uitbreiding van de Europese Unie"

eurovoc_concepts:
EU relations
European integration
accession to the European Union
enlargement of the Union

formats: html pdf print

text: C 19/102 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over „De uitbreiding van de Europese Unie” (98/C 19/27) Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 20 maart 1997 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 23 (derde alinea) van zijn Reglement van Orde een advies op te stellen over „De uitbreiding van de Europese Unie”. De Afdeling voor externe betrekkingen, handels- en ontwikkelingsbeleid, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 9 oktober 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Masucci. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 349e Zitting (vergadering van 29 oktober 1997) het volgende advies uitgebracht dat met 72 stemmen vo´ o´r en 21 stemmen tegen, bij 16 onthoudingen, is goedgekeurd. 1. De uitbreiding van de Europese Unie behoort, samen met de herziening van het Verdrag en de totstand- brenging van een monetaire unie, tot de grootste uitdagingen waarmee de Europese Unie aan de voor- avond van de 21e eeuw wordt geconfronteerd. De Unie staat op het punt een nieuwe stap te zetten in het historisch proces dat moet leiden tot de politieke, economische, sociale en culturele hereniging van het Europese continent. Die nieuwe stap zal niet alleen in grote mate bepalend zijn voor haar eigen reilen en zeilen in de komende decennia, maar zal ongetwijfeld ook een omwenteling teweegbrengen in de internationale machtsverhoudingen. 2. De voordelen die ervan worden verwacht, komen niet vanzelf: niet voor niets wordt de uitbreiding als een uitdaging bestempeld. Sommige voordelen — zoals een verbeterd concurrentievermogen en een groter politiek gewicht als gevolg van resp. de uitbreiding van de interne markt en de veranderingen in de internationale machtsverhoudingen — zijn inherent aan de toetreding van nieuwe lid-staten. Andere daarentegen — zoals voordelen op cultureel en sociaal gebied, grotere politie- ke invloed als gevolg van de toegenomen economische macht of een evenwichtige spreiding van welzijn en welvaart — zijn slechts in de kiem aanwezig en kunnen pas daadwerkelijk worden genoten als: — Europa erin slaagt een eigen politieke en culturele identiteit op te bouwen; — de politieke wereld en de sociaal-economische krin- gen, als vertegenwoordigers van de burgers, bereid en in staat zijn hun steentje bij te dragen; — de politieke leiders over een strategie voor de verdere uitbouw van Europa beschikken en in staat zijn om de betrokken volkeren voor de zaak van de toetreding te winnen en hun actieve deelname daaraan te bewerkstelligen. 3. De problemen die moeten worden opgelost, zijn niet onaanzienlijk en houden verband met: — de specifieke situatie in de diverse kandidaat-lid- staten (met name hun „democratisch gehalte”, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechten van minderheidsgroepen, de positie van vrouwen en jongeren, de werking van de instellingen en het overheidsapparaat en de vorderingen bij het overne- men van het acquis communautaire en het sociaal- economische model van de Unie); — de verschillende opties voor het openen van onder- handelingen; — de bij de onderhandelingen en de eerste toetredingen te volgen procedures; — de gevolgen van de uitbreiding voor het EU-beleid; — de middelen die in de toekomst voor dat beleid nodig zullen zijn; — meer in het algemeen: de vraag hoe in de toekomst een tot 27 landen uitgebreide Unie zal moeten worden bestuurd en hoe de vooruitgang daarvan kan worden bevorderd. De opening van de onderhandelingen 4. Met dit initiatiefadvies wil het Comité een bijdrage leveren aan de werkzaamheden van de Europese Raad, die zich op 10 december in Luxemburg, uitgaande van de adviezen van de Commissie, over de toetredingsverzoe- ken van de kandidaat-lid-staten zal moeten uitspreken. Met het oog op die Top dient nu al een brede discussie op gang te worden gebracht, niet alleen onder degenen die — in de Unie én in de kandidaat-lid-staten — rechtstreeks bij deze problematiek betrokken zijn, maar vooral ook onder de bevolking van de kandidaat-lid- staten. Zo moet worden voorkomen dat de verdere uitbouw van de Unie uitsluitend een zaak van politici, economen en juristen wordt en de burgers er niet bij worden betrokken. Dat is de reden waarom het Comité een hoorzitting van vertegenwoordigers van de sociaal- economische organisaties van de kandidaat-lid-staten heeft georganiseerd, die daardoor in de gelegenheid zijn gesteld om hun standpunten kenbaar te maken. 5. In verband daarmee herinnert het Comité eraan dat de Europese Raad in juni 1993 in Kopenhagen heeft bepaald welke criteria zullen worden gehanteerd om uit te maken of en in hoeverre de kandidaat-lid-staten rijp zijn voor EU-lidmaatschap. De Europese Raad heeft aan die lijst van criteria evenwel de volgende belangrijke overweging toegevoegd: „Het vermogen van de Unie om nieuwe leden op te nemen, met handhaving van de dynamiek van de Europese integratie, is ook een belang- rijke overweging in het algemeen belang van zowel de Unie als de kandidaat-landen. ” 6. Het Comité, dat in het algemeen met de in Kopenhagen vastgestelde toetredingscriteria heeft inge- stemd, vindt dat ook de vorderingen bij het overnemen van het Europees sociaal-economisch model een belang- rijk criterium moeten zijn bij die toetsing. Dat model staat niet alleen voor een democratisch bestel en een 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/103 efficie¨nt werkende economie, maar impliceert ook een breed maatschappelijk draagvlak, een permanente dia- loog tussen overheid en sociale partners en maatschappe- lijke solidariteit met de zwakkere bevolkingsgroepen. 7. Op grond van de analyse in Agenda 2000 komt de Commissie tot de conclusie dat de onderhandelingen met een eerste groep kandidaat-lid-staten — Estland, Hongarije, Polen, Slovenie¨ en Tsjechie¨ — van start kunnen gaan. 8. In de Raad gaan echter steeds meer stemmen op om tegelijkertijd met a´lle kandidaat-lid-staten aan de onderhandelingstafel te gaan zitten, omdat moet worden voorkomen dat de bevolking van sommige kandidaat- lid-staten zich buitengesloten gaat voelen en zich tegen de Unie gaat keren. Volgens het Comité valt hier wel wat voor te zeggen, omdat de Unie op die manier duidelijk te kennen geeft dat alle kandidaat-lid-staten evenveel aandacht krijgen en de kandidaat-lid-staten daardoor worden gestimu- leerd om ook de grootste achterstanden weg te werken en netelige politieke knopen door te hakken, ook al gaat het hier slechts om het tijdstip waarop de onderhandelin- gen beginnen. Gelijktijdige opening van de onderhan- delingen betekent overigens nog niet dat alle onderhan- delingen even snel zullen vorderen en dus ook gelijktijdig zullen worden afgerond. Als er in Cyprus vo´ o´r de onderhandelingen, die 9. volgens het desbetreffende besluit van de Raad al 6 maanden na de IGC moeten beginnen, nog geen interne politieke overeenstemming is bereikt, zal volgens de Commissie alleen de regering van de Republiek Cyprus daaraan kunnen deelnemen, omdat alleen die door de internationale gemeenschap is erkend. Het Comité is van mening dat alle besluiten over het openen van toetredingsonderhandelingen erop moeten zijn gericht om de voorwaarden te cree¨ren die een dergelijk akkoord dichterbij kunnen brengen, omdat het uiteindelijke doel is dat het gehele eiland op vreedzame wijze in de EU wordt geı¨ntegreerd. 10. Veel complexer is de kwestie Turkije. De op 31 december 1995 in werking getreden douane-unie met de EU werkt naar behoren, maar de politieke omstandigheden maken het vooralsnog onmogelijk ver- dere vooruitgang te boeken. Het grootste struikelblok voor toetreding is in dit geval dus de politieke situatie, maar ook de eerbiediging van de mensenrechten laat nog steeds te wensen over. Bovendien baart de instabiele macro-economische situatie nog steeds de nodige zorg. Het Comité is van oordeel dat de Unie Turkije moet blijven helpen bij het oplossen van zijn problemen, met name door de in het financie¨le protocol toegezegde middelen eindelijk eens te verstrekken. Daarvoor moeten de banden met Turkije verder worden aangehaald en de interne ontwikkelingen in dit land op de voet worden gevolgd. In dit verband wordt al nuttig werk verricht door het Gemengd Raadgevend Comité EU/Turkije, dat eind 1995 in het leven is geroepen en uit achttien leden van het ESC en evenveel vertegenwoordigers van de Turkse sociaal-economische kringen is samengesteld. De Unie dient zich bij de onderhandelingen met Turkije echter wel te laten leiden door de mate waarin het land tastbare vorderingen heeft gemaakt op het vlak van democratisering en eerbiediging van de mensenrechten en de rechten van minderheidsgroepen. Impact van de uitbreiding 11. Uit de analyse van de gevolgen van de uitbreiding voor het EU-beleid blijkt dat de toetreding van de nieuwe lid-staten heel wat problemen met zich zal brengen, waarvoor niet gemakkelijk een oplossing te vinden zal zijn. Bovendien zal een en ander de Unie handenvol geld kosten en ook van de (beroeps)bevolking van de kandidaat-lid-staten een grote inzet en aanzienlijke offers vergen. 12. Het in Agenda 2000 voorgestelde nieuwe financie¨- le kader weerspiegelt duidelijk het huidige klimaat van bezuinigingen en de tegenzin van de lid-staten om de Unie meer middelen te verschaffen. Het Comité deelt de mening van de Commissie dat het noodzakelijk zal zijn om veel nationaal en extern kapitaal aan te trekken, vooral uit de particuliere sector. 13. Volgens het Comité moeten daarom zowel de lid-staten als de burgers ervan worden overtuigd dat het de moeite waard én in het algemeen belang is om voor de uitbreiding een financie¨le inspanning te leveren. Dit zal minder moeite kosten zijn als iedereen terdege beseft dat de uitbreiding a´lle lid-staten ten goede komt en dat de baten van de toenemende handel en van de arbeidsverdeling met de Midden- en Oost-Europese landen gelijkmatiger verdeeld zullen zijn dan nu het geval is. 14. Het Comité is van mening dat dit gemakkelijker te verwezenlijken is als een belangrijke lacune in de in Essen uitgewerkte toetredingsstrategie, nl. het ontbreken van de overname van het sociaal-economische model van de Unie in de lijst van doelstellingen, wordt opgevuld. 15. De uitbreiding zal ook ingrijpende gevolgen heb- ben voor het institutionele bestel, de besluitvorming en het interne evenwicht van de Unie. De te verwachten veranderingen zullen van invloed zijn op het complexe geheel van regelingen en procedures van de Unie en zullen problemen van de meest uiteenlopende aard doen rijzen, gaande van het gebruik van de verschillende talen tot de wezenlijke kwestie van de besluitvormingsprocedures. 16. De Intergouvernementele Conferentie heeft op tal van punten belangwekkende resultaten opgeleverd, behalve uitgerekend da´a´r waar veranderingen met het oog op de geplande uitbreiding beslist noodzakelijk zijn. De IGC heeft namelijk niet de institutionele hervormingen opgeleverd die de EU in staat moeten stellen om — conform de in Maastricht gemaakte afspraken — een politieke unie te vormen en ook met 27 lid-staten behoorlijk te blijven functioneren. C 19/104 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 Het Comité is van mening dat de kwestie van de efficie¨ntie van de besluitvorming en de werking van de Instellingen al speelt vo´ o´rdat het aantal lid-staten boven de twintig uitkomt. Daarom dringt het erop aan dat tegelijk met het besluit om onderhandelingen te openen een nieuwe IGC wordt bijeengeroepen. De opdracht daarvan zou dan moeten zijn, oplossingen te zoeken voor de problemen waarover de Top van Amsterdam geen uitsluitsel heeft kunnen geven. De nog resterende moeilijkheden en weerstanden kunnen wellicht sneller en gemakkelijker worden overwonnen als de besluitvorming op een meer democratische leest wordt geschoeid, d. w. z. als de politieke instemming van het Europees Parlement en de inschakeling van de sociaal-economische organisaties tot de vereisten gaan behoren. 17. De uitbreiding zal ook gevolgen hebben voor de samenstelling en werking van het Comité. Het Comité moet zich daar nu´ al op bezinnen en moet zich alvast beraden op mogelijke oplossingen voor de problemen die de uitbreiding met zich zal brengen. Die bezinning moet onderdeel zijn van een eigen toetre- dingsstrategie van het Comité, die moet worden uitge- stippeld en ten uitvoer gelegd aan de hand van een jaarlijks verslag van de Afdeling voor externe betrekkin- gen, waarvoor eventueel hoorzittingen van sociale en beroepsorganisaties kunnen worden georganiseerd. 18. Voor een bespreking van de gevolgen voor het GLB verwijst het Comité naar het initiatiefadvies dat het aan dit belangrijke vraagstuk heeft gewijd. Daarin vestigt het er de aandacht op dat moeilijk kan worden voorspeld hoeveel het GLB na de uitbreiding daadwerke- lijk gaat kosten, maar dat kostenoverwegingen de geplande uitbreiding niet in de weg mogen staan. Hoewel de eerste toetredingen pas vanaf 2002 — dus na´ het aflopen van de komende begrotingsperiode — te verwachten zijn, verdient het aanbeveling om spoed te zetten achter de voorgenomen hervorming van het GLB. Wat de toekomst van het GLB betreft, zal het Comité binnenkort een initiatiefadvies over de landbouwaspec- ten van Agenda 2000 uitbrengen. T. a. v. het structuurbeleid wijst het Comité erop 19. dat de steunverlening aan de nieuwe lid-staten averechts zou kunnen werken als de landen in kwestie niet over de vereiste economische en financie¨le structuren beschikken om al die middelen ook daadwerkelijk ten nutte te kunnen maken. In dat geval blijft veel geld ongebruikt liggen, stijgt de vraag tot onbeheersbare hoogten, kan het productie-apparaat de vraag niet meer aan, wordt het bestuurlijke toezicht steeds moeilijker en neemt de fraude toe. Het komt er dus op aan de gulden middenweg te vinden tussen enerzijds de dringende noodzaak om de kandidaat-lid-staten structurele steun te verlenen en anderzijds de wenselijkheid om de overdracht van de benodigde middelen geleidelijk te laten verlopen. Het Comité sluit zich dan ook volledig aan bij het voorstel van de Commissie om de overdracht van die middelen tot maximaal 4 % van het BBP te beperken. Sociaal-economisch model en sociale dialoog 20. Het Comité heeft er al herhaaldelijk op gewezen dat het Europees sociaal model een belangrijke plaats inneemt in het acquis communautaire. Het is dan ook absoluut noodzakelijk dat de toetredende lid-staten in staat zijn dat model onverkort over te nemen. De Commissie heeft het evenwel niet nodig geacht — hoewel het Comité daarop had aangedrongen — een „witboek” op te stellen om hen daarbij te helpen (zoals met het oog op hun integratie in de interne markt wèl is gedaan). Dit is des te merkwaardiger omdat de herzieningen van de EG-Verdragen steeds zijn aange- grepen om dit model verder te stroomlijnen (ook in het Verdrag van Amsterdam is dit gebeurd) en er in de Unie momenteel een discussie over de hervorming en uitbouw van de verzorgingsstaat aan de gang is. Ook in haar in Agenda 2000 opgenomen adviezen over de kandidaat-lid-staten besteedt de Commissie nauwelijks aandacht aan deze problematiek en de weinige opmerkingen over deze kwestie zijn dan ook nog uiterst verontrustend, vooral in het licht van de daarbij verstrekte achtergrondinformatie. 21. De uitbreiding brengt dus voor de EU-lid-staten de volgende risico’s met zich: — een laag loonniveau en een geringe sociale bescher- ming; — toenemende flexibilisering op de arbeidsmarkt bui- ten cao-overleg om; — problemen bij de ontwikkeling van EU-beleid (met name op terreinen als gelijkheid van kansen, arbeids- recht, coördinatie van de sociale-zekerheidsstelsels), vooral als daarvoor eenparigheid van stemmen is vereist. 22. Wat de sociale dialoog en het tripartiet overleg betreft, hebben vertegenwoordigers van sociaal- economische organisaties uit de kandidaat-lid-staten er bij tal van ontmoetingen met het Comité bijna zonder uitzondering tegen geprotesteerd dat hun organisaties niet betrokken zijn geweest bij de voorbereiding van de toetreding van hun land tot de Unie, en met name bij het opstellen van het nationale programma waarover wordt gesproken in het Witboek over de voorbereiding van de integratie van de kandidaat-lid-staten in de interne markt. Het Comité neemt de gelegenheid te baat om er nogmaals op te wijzen dat de erkenning van de sociaal-economische organisaties en hun deelname aan de politieke besluitvor- ming wezenlijke bestanddelen vormen van het samen- levingsmodel waarvoor de Unie heeft gekozen. 23. Het Comité is van oordeel dat de problemen in verband met de overname van het Europees sociaal model bij de toetreding moeten zijn opgelost. Met het oog daarop dringt het erop aan dat: — de voornaamste knelpunten tijdens de onderhan- delingen worden geı¨nventariseerd en de kandidaat- 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/105 lid-staten in het kader van de „versterkte” toetre- dingsstrategie (waarvoor een apart Witboek met concrete termijnen en prioriteiten moet worden opgesteld) een extra inspanning leveren om deze problemen uit de weg te ruimen; — de Unie de discussie over de toekomst van de „verzorgingsstaat” afrondt en de kwestie van de uitbreiding van de besluitvorming met gekwalificeer- de meerderheid bovenaan de agenda van de volgende IGC zet. Verder moet de gestructureerde dialoog zowel op het niveau van de ministers als op dat van de werkgroepen worden geı¨ntensiveerd. 24. Ten slotte pleit het Comité nog voor de oprichting van sociaal-economische raadgevende comités met verte- genwoordigers van de Unie èn van de kandidaat-lid- staten (naar het voorbeeld van de gemengde raadgevende comités voor Hongarije en Turkije) om de sociaal- economische organisaties in de kandidaat-lid-staten steeds beter en sneller vertrouwd te maken met de EU-mentaliteit en hen ook steeds nauwer en in een vroeg stadium bij de werkzaamheden van de Unie, en met name bij de communautaire raadplegingsprocedures, te betrekken. De „versterkte” toetredingsstrategie en het Phare- programma 25. De Commissie stelt in Agenda 2000 een „versterk- te” toetredingsstrategie voor om de Unie en de kandidaat- lid-staten te helpen bij de enorme taak die deze op zich hebben genomen. Die „versterkte” strategie is toegespitst op een aantal sectoren die van cruciaal belang zijn als het erom gaat te voorkomen dat de toetreding de Brussel, 29 oktober 1997. sociaal-economische stabiliteit en de werking van de interne markt in gevaar brengt. Het Comité acht deze versterkte toetredingsstrategie van belang en spreekt de hoop uit dat zij doelbewust in praktijk wordt gebracht en dat de resultaten per land jaarlijks worden gee¨valueerd. 26. Om de bestuurlijke overheden van de kandidaat- lid-staten nauwer bij het Phare-programma te betrekken en ook hèn verantwoordelijkheid te laten dragen, zal het beheer ervan meer worden gedecentraliseerd. In het kader van het „partnerschap voor de toetreding” worden de nationale overheden van de kandidaat-lid-staten ermee belast de in de kaderovereenkomst vermelde programma’s ten uitvoer te leggen. Ter wille van de efficie¨ntie is het beslist noodzakelijk dat naast de regionale en lokale overheden ook de sociale partners daarbij de nodige inspraak krijgen. Met name bij het beheer van het Phare-programma moeten de sociale partners een belangrijkere rol toe- bedeeld krijgen. De programma’s ter bevordering van de sociale dialoog zijn tot dusverre nauwelijks van de grond gekomen door het feit dat de sociale partners, en dan vooral de werkgevers, slecht georganiseerd zijn en daardoor niet in staat zijn een actieve rol te spelen. Het is dan ook van belang dat het Phare-programma in de toekomst daadwerkelijk tot een versterkt sociaal partnerschap leidt. 27. Het vindt het een goede zaak dat de Commissie een conferentie wil organiseren voor alle Europese landen die tot de Unie willen toetreden en met de EU een associatie-overeenkomst hebben gesloten. Een dergelijke conferentie zou namelijk een geschikt forum kunnen zijn om te proberen overeenstemming te bereiken over een aantal zeer gevoelige en dringend aan te pakken problemen in het kader van het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid en op het gebied van justitie en interne veiligheid. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS C 19/106 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 BIJLAGE bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité De volgende wijzigingsvoorstellen, die ten minste een kwart van de uitgebrachte stemmen hebben behaald, zijn tijdens de beraadslagingen verworpen: Paragraaf 3 Tweede gedachtestreepje (blz. 2) als volgt formuleren: „— het beantwoorden aan de selectiecriteria voor het openen van toetredingsonderhandelingen, alsook het feit dat de sociale dimensie hierin onderbelicht blijft;”. Motivering Hierdoor wordt de uitspraak krachtiger, want de selectiecriteria zijn op zich geen echt groot probleem. In paragraaf 6 verklaart het Comité ook oog voor de waarde van deze criteria te hebben. Uitslag van de stemming Vo´o´ r: 38, tegen: 56, onthoudingen: 7. Paragraaf 8 Eerste alinea (blz. 3) In deze alinea het zinsdeel „In de Raad gaan echter steeds meer stemmen op. ” vervangen door: „Een andere opvatting is daarentegen dat het beter is. ” Motivering De oorspronkelijke tekst is inmiddels door de stand van de onderhandelingen in de Raad achterhaald. Als de tweede alinea van deze paragraaf gehandhaafd blijft, moet daaraan het volgende worden toegevoegd: „Als de onderhandelingen in een eerste fase slechts met een beperkte groep landen worden geopend, dan dient in ieder geval de garantie te zijn gegeven dat a´lle kandidaat-lid-staten bij het uitbreidingsproces zullen worden betrokken (d. m. v. toetredingspartnerschappen, jaarlijkse voortgangsrapporten van de Commissie en toezeggingen dat de toetredingsonderhandelingen zullen worden geopend zodra aan bepaalde voorwaarden is voldaan). ” Motivering Het Comité moet uitgaan van realistische verwachtingen t. a. v. de resultaten van de Top van Luxemburg. Uitslag van de stemming Vo´o´ r: 43, tegen: 49, onthoudingen: 9. Paragraaf 8 (blz. 3) Door de volgende passage vervangen: „Sommige lid-staten dringen erop aan, met meerdere of zelfs alle kandidaat-lid-staten aan de onderhandelingstafel te gaan zitten, om zoveel mogelijk te voorkomen dat de bevolking van sommige kandaat-lid-staten zich buitengesloten voelt en zich tegen de Unie keert. Het Comité houdt deze optie nauwlettend in de gaten. ” 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/107 Motivering 1. Deze formulering geeft de houding binnen de Raad beter weer. 2. Er wordt niet voorgesteld om tegelijkertijd met alle kandidaat-lid-staten onderhandelingen aan te knopen; dit zou leiden tot nieuwe problemen en zou de toetreding van elk land kunnen vertragen. Uitslag van de stemming Vo´o´ r: 30, tegen: 55, onthoudingen: 14. Paragraaf 14 (blz. 4) In deze paragraaf het woord „stapsgewijze” invoegen tussen „. het ontbreken van de” en „overname van het sociaal-economisch model in de lijst van doelstellingen. ”. Motivering Zoals het Comité terecht ook in zijn advies over Agenda 2000 heeft vastgesteld, staan de meeste kandidaat-lid-staten qua ontwikkeling nog in de kinderschoenen. Daarom is het onrealistisch te veronderstellen dat het sociaal-economisch model van de Unie op het tijdstip van toetreding al onverkort zou kunnen worden overgenomen: aan flexibele overgangsregelingen valt niet te ontkomen. Uitslag van de stemming Vo´o´ r: 24, tegen: 52, onthoudingen: 10


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening (EG) van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3330/91 van de Raad betreffende de statistieken van het goederenverkeer tussen lid-staten, met betrekking tot de goederennomenclatuur"

eurovoc_concepts:
Combined Nomenclature
intra-EU trade
statistics
tariff nomenclature
trading operation

text: C 19/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening (EG) van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3330/91 van de Raad betreffende de statistieken van het goederenverkeer tussen lid-staten, met betrekking tot de goederennomenclatuur” (1) (98/C 19/16) Op 29 juli 1997 heeft de Raad besloten, het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 100 A van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling voor economische, financie¨le en monetaire vraagstukken, die met de voorbereiden- de werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 14 oktober 1997 goedgekeurd. Algemeen Afdelingsrapporteur was de heer Walker. Tijdens zijn 349e Zitting van 29 en 30 oktober 1997 (vergadering van 29 oktober) heeft het Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 118 stemmen vo´o´r en 3 stemmen tegen, bij 5 onthoudingen, is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Het Intrastat-systeem voor het opmaken van statistieken van het goederenverkeer tussen lid-staten is op 1 januari 1993 ingevoerd en zal worden opgeheven op het moment dat wordt overgegaan op een gemeen- schappelijk BTW-belastingstelsel dat op de lid-staat van oorsprong is gebaseerd. 1. 1. 1. Intrastat wordt aangevuld door Extrastat, het systeem voor het opstellen van statistieken van het goederenverkeer tussen lid-staten en derde landen. 1. 2. De vereenvoudiging van de wetgeving betreffende de interne markt, zoals die tot uiting komt in het SLIM-Initiatief (Simpler Legislation for the Internal Market), heeft tot doel, het concurrentievermogen van bedrijven in de EU alsmede hun vermogen om arbeids- plaatsen te scheppen, te verbeteren. In het kader van SLIM is vereenvoudiging van 1. 3. het Intrastat-systeem aangewezen als proefproject. De werkgroep SLIM-Intrastat heeft concrete voorstellen ter vermindering van de belasting van de informatieplich- tigen uitgewerkt, die in een mededeling aan het Europees Parlement en de Raad zijn voorgelegd en daar positief zijn ontvangen. 1. 4. Eén van deze voorstellen bestaat in een vereen- voudiging van de Intrastat-goederennomenclatuur, aan- gezien de classificatie van goederen door de informatie- plichtigen in het algemeen als lastig wordt ervaren. 1. 4. 1. Deze nomenclatuur dient dus te worden vereen- voudigd. Daarbij moeten de koppeling met de nomencla- tuur voor het goederenverkeer met derde landen en de verenigbaarheid met andere statistische nomenclaturen echter worden gehandhaafd. 1. 5. De Commissie stelt voor, met de nationale overheden en vertegenwoordigers van verstrekkers en gebruikers van de statistische informatie, een partner- (1) PB C 245 van 12. 8. 1997, blz. 12. schap aan te gaan om samen voorstellen ter vereenvou- diging van de huidige Intrastat-nomenclatuur uit te werken. 2. De Commissievoorstellen De tekst van de voorgestelde wijzigingen is als 2. 1. Bijlage bij dit advies gevoegd. 2. 2. In het Intrastat-systeem worden goederen geclas- sificeerd volgens de gecombineerde nomenclatuur, een zeer gedetailleerde indeling van goederen op basis van 8-cijferige codes. Het is een uitvoerige versie van het geharmoniseerde systeem dat door de Wereld Douane Organisatie wordt gebruikt, een systeem van 6-cijferige productcodes dat 5 600 rubrieken telt en op grote schaal voor internationale handel wordt gebruikt. Het systeem werd in 1988 ingevoerd en in 1995 herzien. In 2002 zal een nieuwe versie worden geı¨ntroduceerd. 2. 2. 1. In de gecombineerde nomenclatuur worden sommige rubrieken van het geharmoniseerde systeem verder onderverdeeld door twee cijfers aan de oorspron- kelijke code toe te voegen. Momenteel telt de gecombi- neerde nomenclatuur 10 600 posten. 2. 2. 2. De Commissie stelt voor om het aantal onder- verdelingen te beperken en deze alleen nog in speciale gevallen te gebruiken. Zij hoopt het aantal posten op deze manier terug te brengen tot 7 000 — de zgn. Intrastat-nomenclatuur, die deel uitmaakt van de gecom- bineerde nomenclatuur. 2. 2. 2. 1. Waar onderverdelingen worden samenge- voegd, krijgt de nieuwe rubriek „00” als laatste twee cijfers. Hetzelfde geldt waarschijnlijk voor rubrieken van het geharmoniseerde systeem die nooit zijn onderver- deeld. 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/53 2. 2. 2. 2. Waar onderverdelingen gehandhaafd blijven, zullen deze worden aangeduid met de opschriften die in de huidige versie van de gecombineerde nomenclatuur worden gebruikt. economisch toezicht, levert zelfs het huidige complexe systeem geen betrouwbare gegevens over specifieke producten op. De gedetailleerde, specifieke gegevens die bedrijven nodig hebben, kunnen beter d. m. v. gericht marktonderzoek worden verzameld. 2. 3. De Intrastat-nomenclatuur wordt overeenkom- stig artikel 30 door de Commissie vastgesteld, die daarbij rekening houdt met de resultaten van de werkzaamheden van een groep die de betrokken informatieplichtigen en gebruikers vertegenwoordigt. 2. 4. Om redenen van interne organisatie kunnen de informatieplichtigen — indien zij dit wensen — voor de aanduiding van de goederen op de aangifte gebruik maken van de in de gecombineerde nomenclatuur gebruikte 8-cijferige code. 2. 5. De lid-staten kunnen van de informatieplichtigen verlangen dat zij de goederen zodanig aanduiden dat controle van de codes mogelijk is. 3. Algemene opmerkingen 3. 1. Het is uiteraard noodzakelijk om de behoeften van ondernemingen die gegevens over hun bedrijfstak nuttig achten, af te wegen tegen de belasting die dit voor de informatieplichtigen inhoudt. Aangezien de informatieplicht ook geldt voor vele kleine en middelgro- te bedrijven, die daartoe minder goed zijn uitgerust en de Intrastat-gegevens niet of nauwelijks gebruiken, vindt het Comité dat de balans meer dan tot dusver het geval is geweest, in het voordeel van de informatieplichtigen moet uitvallen. Het is er dan ook mee ingenomen dat het Commissievoorstel een stap in deze richting betekent, en meent dat de gevraagde informatie moet worden beperkt tot het absolute minimum dat nodig is om een correcte inning van de BTW en compilatie van de handelsgegevens te kunnen waarborgen, voor zover dit daadwerkelijk van belang is voor het macro-economisch toezicht van de overheid en de behoeften van andere gebruikers. 3. 2. Intrastat is in de eerste plaats een instrument om statistische gegevens te verzamelen en niet zozeer een mechanisme om toezicht op het BTW-stelsel te houden; daartoe worden Europese verkoopstaten gebruikt. Wel- iswaar kunnen grote verschillen tussen de Intrastat- cijfers en de BTW-aangiftencijfers ertoe leiden dat een onderzoek wordt ingesteld, maar nu reeds is overeen- gekomen dat de betalingsstaten m. i. v. 1 januari 1998 van het Intrastatformulier zal verdwijnen, zal deze vorm van toezicht minder zinvol worden. 3. 3. Voor bedrijven is Intrastat niet erg waardevol omdat, zoals de Commissie stelt „de kwaliteit van de gegevens soms ontoereikend is en (. ) hun belang beperkt is”. Terwijl de totaalcijfers die in het kader van Intrastat worden verzameld, betrouwbaar genoeg zijn voor het Zelfs voor economische metingen zijn de 3. 3. 1. statistische gegevens niet erg betrouwbaar, omdat de drempel voor intracommunautaire handelsactiviteiten bij overschrijding waarvan de Intrastat-aangifte moet worden ingevuld, momenteel van lid-staat tot lid-staat verschilt. Dit betekent dat in iedere lid-staat een ander gedeelte van de economie van de statistische grondslag wordt uitgesloten. Het Comité vindt daarom dat deze drempels gelijkgetrokken moeten worden. Dit zou niet alleen de gelijke behandeling van bedrijven in de verschil- lende lid-staten ten goede komen, maar ook de waarde van de statistische gegevens vergroten. 3. 4. Hoewel het Comité de doelstelling om de In- trastat-procedures te vereenvoudigen, onderschrijft en dus ook de huidige voorstellen steunt, is het er bezorgd over dat de wijzigingen in de verslagplicht voor bedrijven elkaar zo snel opvolgen. Het geharmoniseerd systeem werd in 1988 geı¨ntroduceerd en in 1995 herzien. De gecombineerde nomenclatuur werd van kracht in 1993 en wordt nu gewijzigd door de invoering van de Intrastat-nomenclatuur, die vanaf 1 januari 1998 toege- past zal worden. In 2002 wordt een nieuwe versie van het geharmoniseerde systeem verwacht; deze zal ongetwijfeld een verdere herziening van de gecombineer- de nomenclatuur en dus de Intrastat-nomenclatuur met zich brengen. Bedrijven zullen binnen een periode van 15 jaar dus met vijf veranderingen in het systeem te maken krijgen. 3. 4. 1. Om de administratieve en financie¨le lasten voor de betrokken bedrijven zoveel mogelijk te beperken, moet hun continuı¨teit, zekerheid en stabiliteit worden geboden. Het Comité hoopt dat mogelijk zal zijn om tegen 2002 een vereenvoudigd systeem te ontwikkelen dat de bedrijven zo min mogelijk belast, waarin vereisten t. a. v. enerzijds de handel tussen de lid-staten en ander- zijds de handel met derde landen goed met elkaar te verenigen zijn en dat geruime tijd zonder verdere substantie¨le wijzigingen van kracht kan blijven. 3. 4. 1. 1. Het Comité meent dat een dergelijk systeem alleen tot stand kan komen indien de verschillende organen binnen en buiten de EU besluiten, deze kwestie op gecoördineerde wijze aan te pakken. 3. 4. 1. 2. Het vindt tevens dat in de tussentijd van de gelegenheid gebruik moet worden gemaakt om na te gaan hoe het systeem verder gestroomlijnd kan worden. Zo zou bijvoorbeeld kunnen worden overwogen om de aangifteformulieren van Intrastat (en Extrastat) slechts door een steekproef van handelaars te laten invullen. In een dergelijk, op steekproeven gebaseerd systeem zullen waarschijnlijk geen grotere fouten worden gemaakt dan in het huidige systeem. C 19/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 3. 5. Mogelijkheden om het coderingssysteem verder radicaal te vereenvoudigen, mogen niet onbenut blijven. Een stap in deze richting kan worden gezet door gebruik te maken van de begincijfers van de streepjescode, die de aard van het product aangeeft (b. v. 978 voor boeken en 977 voor kranten). Bijkomend voordeel hiervan is dat de code vaak gemakkelijk op de productverpakking kan worden aangebracht en in het computersysteem van het betrokken bedrijf kan worden ingevoerd. 4. Conclusies 4. 1. Het huidige Intrastat-systeem leidt tot hoge kosten, problemen en frustraties, met name voor het MKB. Het Comité onderschrijft daarom het doel van de Commissie om het aantal posten in de gecombineerde nomenclatuur tot ca. 7 000 te beperken. 4. 2. Het meent echter dat op dit gebied nog meer kan worden gedaan; de onderhavige voorstellen moeten worden beschouwd als een eerste stap in een voortschrij- dend vereenvoudigingsproces met als doel, in het jaar 2002 een sterk gestroomlijnd gemeenschappelijk systeem voor Intrastat en Extrastat te introduceren. Besluiten over de Intrastat-nomenclatuur, de gecombineerde no- menclatuur en het geharmoniseerd systeem moeten niet afzonderlijk worden genomen, maar als een samenhan- gend geheel worden beschouwd. 4. 3. Er moet aandacht worden geschonken aan de mogelijkheid om de statistische gegevens door een steekproef van de handelaars te laten invullen en verdere radicale vereenvoudigingen in de coderingsstructuur t. b. v. zowel Intrastat als Extrastat door te voeren. 4. 4. Het Comité meent dat de verschillende drempels voor intracommunautaire activiteiten, aan de hand waarvan wordt bepaald welke bedrijven informatie- plichtig zijn, overal in de EU moeten worden gelijkge- trokken; om de kleine bedrijven die onder de lasten van deze informatieplicht het zwaarst gebukt gaan, zoveel mogelijk te ontzien, moet daarbij de hoogste drempel als uitgangpunt moet worden genomen. Brussel, 29 oktober 1997. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/55 BIJLAGE bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité Artikel 1 Artikel 21 van Verordening (EEG) nr. 3330/91 wordt door de volgende tekst vervangen „Artikel 21 1. Op de bij de bevoegde diensten in te dienen dragers van statistische informatie zijn de goederen opgenomen volgens de onderverdelingen in de geldende versie van de nomenclatuur die van toepassing is op het goederenverkeer tussen lid-staten (Intrastat-nomenclatuur). 2. De Intrastat-nomenclatuur voor de codering van goederen is gebaseerd op het geldende geharmoni- seerde systeem. Zij kan een tot het absolute minimum beperkt aantal verdere onderverdelingen van de onderverdelingen van het geharmoniseerd systeem bevatten, teneinde rekening te houden met bijzondere behoeften. Deze verdere onderverdelingen komen overeen met onderverdelingen van de geldende versie van de gecombineerde nomenclatuur. 3. Deze nomenclatuur wordt overeenkomstig artikel 30 door de Commissie vastgesteld, die daarbij rekening houdt met de resultaten van de werkzaamheden van een groep van vertegenwoordigers van de verstrekkers en gebruikers van statistische informatie over het goederenverkeer. 4. De werkwijze van deze groep wordt door de Commissie overeenkomstig artikel 30 vastgesteld. 5. De informatieplichtigen kunnen met het oog op hun interne organisatie gebruik maken van de gecombineerde nomenclatuur voor de identificatie van de goederen op de drager van statistische informatie. De lid-staten kunnen van de informatieplichtigen verlangen dat zij de goederen zodanig aanduiden 6. dat een controle van de genoemde codes mogelijk is. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Tot de inwerkingtreding van de bij artikel 1 van deze verordening vastgestelde nomenclatuur passen de lid-staten voor de indeling van de goederen de gecombineerde nomenclatuur toe. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lid-staat. ”


title: RÈGLEMENT (CE) N° 2123/97 DE LA COMMISSION du 29 octobre 1997 fixant le montant maximal de la restitution à l'exportation de sucre blanc pour la treizième adjudication partielle effectuée dans le cadre de l'adjudication permanente visée au règlement (CE) n° 1408/97

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2128/97 av den 29 oktober 1997 om upphävande av förmånstullarna och om återinförande av Gemensamma tulltaxans tull på import av enkelblommiga nejlikor (standard) med ursprung i Marocko

eurovoc_concepts:
CCT duties
Morocco
floriculture
import
restoration of customs duties


title: Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om "Förslag till Europaparlamentets och rådets beslut om antagande av ett program för gemenskapsåtgärder 1999-2003 om förebyggande av personskador inom ramen för insatser på folkhälsoområdet"

eurovoc_concepts:
EU programme
disease prevention
exchange of information
health policy
public health

text: 21. 1. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 19/1 II (Förberedande rättsakter) EKONOMISKA OCH SOCIALA KOMMITTÉN Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Förslag till Europaparlamentets och rådets beslut om antagande av ett program för gemenskapsåtgärder 1999-2003 om förebyggan- de av personskador inom ramen för insatser på folkhälsoområdet” (1) (98/C 19/01) Den 6 juni 1997 beslutade rådet att i enlighet med artikel 129. 4 i EG-fördraget begära Ekonomiska och sociala kommitténs yttrande om ovanna¨mnda fo¨ rslag. Sektionen för miljö, folkhälsa och konsumentfrågor, som fick uppdraget att förbereda ärendet, antog sitt yttrande den 7 oktober 1997. Föredragande var Ada Maddocks och medföredragande var Georges Linssen och Christina Wahrolin. Vid sin 349:e plenarsessionen den 29-30 oktober 1997 (sammanträdet den 29 oktober 1997) antog Ekonomiska och sociala kommittén följande yttrande med 75 röster för, 3 röster emot och 1 nedlagd röst. 1. Inledning 1. 1. I kommissionens meddelande om en ram för åtgärder på folkhälsoområdet (2) fastställdes kriterier för hur prioriterade områden för gemenskapens framtida handlingsprogram skall bestämmas. Flera sådana områ- den presenterades, däribland förebyggande av persons- kador, sjukdomar i samband med föroreningar och ovanliga sjukdomar. Kommissionen har nyligen antagit program inom dessa tre områden. 1. 1. 1. Föreliggande förslag om ett åtgärdsprogram för förebyggande av personskador (1999-2003) grundas på artikel 129 i fördraget och omfattas av principen för delad behörighet mellan gemenskapen och medlemssta- terna. 1. 1. 2. Programmet är ett svar på de krav som fram- förts av såväl Europaparlamentet som rådet (3). Syftet är att främja folkhälsan genom åtgärder som minskar förekomsten av personskador genom att främja effekti- vare spridning och tillämpning av förebyggande metoder — som är erkända av experter — och genom att stärka de allmänna resurser som folkhälsomyndigheterna har till sitt förfogande för effektiva åtgärder för att förebygga personskador. Personskador är ett vitt begrepp som i princip 1. 2. täcker all slags ohälsa som framkallas av yttre orsaker (till skillnad mot sjukdomsförlopp). Inom Europeiska gemenskapen utgör personskador den främsta dödsorsa- ken i alla åldersgrupper mellan 1 och 34 år — och även i åldersgruppen 75 år och äldre. (1) EGT C 202, 2. 7. 1997, s. 20. (2) KOM(93) 559 slutlig, 24. 11. 1993 — ESK:s yttrande EGT C 388, 31. 12. 1994. (3) Europaparlamentet: resolutionen av den 19 november 1993, EGT C 329, 6. 12. 1993. Rådet: resolutionen av den 27 maj 1993, EGT C 174, 25. 6. 1993. C 19/2 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 21. 1. 98 1. 3. Kommissionens föreliggande förslag är inriktat på ett mindre antal nyckelområden som sorterar under det vida begreppet personskador, och som har valts ut på grundval av att: port om programmets genomförande. I dessa rapporter kommer uppgifter om gemenskapens finansiering på de olika åtgärdsområdena samt resultatet av utvärderingen att presenteras. — de utgör en betydande orsak till sådana personskador och dödsfall som skulle kunna undvikas, — det saknas åtgärder på gemenskapsnivå som är inriktade på dem, — de erbjuder möjligheter till kostnadseffektiva åt- gärder, — de skulle ge gemenskapen mervärde genom att sammanföra och komplettera den verksamhet som sker på nationell nivå och nedåt. 1. 3. 1. Följande nyckelområdena har valts ut: — Olyckor som drabbar barn, ungdomar och äldre i hemmet och på fritiden. — Olyckor som drabbar barn i skolan. — Självmord och lindrigare former av att avsiktligt skada sig själv (pseudosjälvmord). — Kapaciteten för förebyggande av personskador. 1. 4. De föreslagna stimulansåtgärderna är av två slag: — Stödja expertsamarbete — och utvecklingen av det — särskilt vid val av sätt att ingripa och med avseende på skadans epidemologi. — Uppmuntra förbättring av kvaliteten på uppgifterna om personskador. Dessa uppgifter är väsentliga för att fastställa vilka situationer, produkter, beteenden och platser som är farliga. Följande åtgärder föreslås för att uppnå ovan- 1. 5. stående på gemenskapsnivå: — Uppmuntra och stödja skapande av nätverk. — Informera om förebyggande kampanjer. — Förbättra kvaliteten på insamlade uppgifter. — Stödja kartläggning av och tekniska undersökningar om riskfaktorer. — Hjälpa medlemsstaterna att samordna åtgärder och program. — Bidra med folkhälsomervärde till andra gemenskaps- program. Finansieringsramen för genomförandet av pro- 1. 7. grammet för 1999 skall i enlighet med nuvarande finansiella mål vara 1,3 miljoner ecu. Finansieringsramen för programmets fyra sista år (2000-2003) bestäms först efter det att framtida finansiella mål har fastställts. 2. Allmänna synpunkter Ekonomiska och sociala kommittén vill ge kom- 2. 1. missionen en eloge för de senaste förslagen om åtgärds- program som lagts fram i samband med meddelandet om ramen för insatser på folkhälsoområdet. Dessa program visar på en vilja till ökad global inriktning vad gäller folkhälsopolitiken, där folkhälsofrämjandet bör omfatta alla delar av livsmiljön. En sådan inriktning förordades i ESK:s yttrande om ovan nämnda medde- lande (1). 2. 2. Kommittén välkomnar kommissionens förslag för att främja folkhälsan genom förebyggande av per- sonskador. Man noterar också med tillfredsställelse att denna typ av åtgärder får ett särskilt omnämnande i den nya artikeln 129. 1 i fördraget: ”Gemenskapens insatser. skall inriktas på. att förebygga hälsorisker. ” 2. 3. Kommittén ser särskilt positivt på att kommissio- nen i förslaget gör en mer ingående analys av hälsoläget för vissa åldersgrupper (t. ex. barn, ungdomar och äldre människor) och vissa miljöer (t. ex. hem och skolor). En sådan analys är i linje med den nya inriktning för folkhälsopolitiken som kommittén föreslog i samband med meddelandet om folkhälsoområdet (2). 2. 4. Syftet med föreliggande förslag är att underlätta ett kunskapsutbyte — såväl på det tekniska som på andra områden — för förebyggande av personskador både i medlemsstaterna och på gemenskapsnivå. Denna målsättning återspeglar grundtankarna i kommitténs yttrande om det tidigare nämnda meddelandet(2), där det framhålls hur viktigt det är att alla berörda parter medverkar för att man skall kunna garantera en fastare 1. 6. En utvärdering av de åtgärder som vidtas inom programmet kommer att göras i två rapporter, en utvärdering under programmets tredje år och en slutrap- (1) Jfr sid 6 i yttrandet, EGT C 388, 31. 12. 1994. (2) Jfr sid 7 i yttrandet, EGT C 388, 31. 12. 1994. 21. 1. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 19/3 vetenskaplig/teknisk grund och förebygga att satsningar- na inom hälsopolitiken överlappar varandra. En sådan medverkan skall ske på ett så tidigt stadium som möjligt. 2. 4. 1. Kommittén vill betona den viktiga roll som frivilligorganisationer med erkänd och värdefull sakkun- skap på detta område kommer att spela. Kommittén anser också att systemet måste 3. 2. 1. 3. förbättras, något som framförs såväl i kommitténs yttranden i ämnet (4) som i föreliggande förslag från kommissionen. Kommittén anser att kommissionen bör fastställa riktlinjer för de metoder som skall användas för datainsamling, så att man får fram jämförbara uppgifter i de olika medlemsstaterna. 3. Särskilda synpunkter Artikel 3: Budget. A˚ ena sidan är kommittén 3. 1. införstådd med orsakerna till den relativt blygsamma budgeten för åtgärdsprogrammet (1,3 miljoner ecu). A˚ andra sidan lägger kommissionen fram tydliga belägg för kostnadseffektiviteten vad gäller de föreslagna åtgär- derna (1). Av denna anledning — samt mot bakgrund av att medel endast avsatts fram till 1999 — anser kommittén att det är av största vikt att man redan från början garanterar att programmet kan fortsätta fram till år 2003, dvs. fram till slutåret för den föreslagna programperioden. Artikel 4: O¨ verensstämmelse och komplettering. 3. 2. Regionkommittén anser att man måste se till att åtgär- derna ligger i linje med och kompletterar andra relevanta gemenskapsprogram och initiativ, i synnerhet med avseende på följande aspekter: 3. 2. 1. EHLASS-systemet — Uppgifter om olyckor i hemmet och på fritiden har samlats in sedan 1986 i EHLASS-systemet (2). Denna information har använts bland annat i förebyggande kampanjer, vid förhandling- ar med olika företag för att förändra produkter och vid införandet av normer och bestämmelser. 3. 2. 1. 1. Kommittén är medveten om att behöriga avdelningar inom kommissionen nyligen har färdigställt en slutlig rapport om genomförandet av EHLASS- systemet och dess effektivitet. På grundval av denna kommer systemet eventuellt att användas även efter nuvarande slutdatum i slutet av 1997 (3). 3. 2. 1. 2. Kommittén anser att åtgärdsprogrammet om förebyggande av personskador inte kan fungera utan EHLASS-systemet och kräver att det skall förlängas. (1) Jfr sid 4, punkt I. 4, dok. KOM(97) 178 slutlig, Meddelande från kommissionen om ett handlingsprogram för gemen- skapen för förebyggande av personskador inom ramen för insatser på folkhälsoområdet. (2) Rådets beslut 86/138/EEG, EGT L 109, 26. 4. 1986. Rådets beslut 93/683/EEG, EGT L 319,21. 12. 1993 — ESK:s yttran- de, EGT C 201, 26. 7. 1993. Europaparlamentets och rådets beslut nr 30922/94/EG, EGT L 331, 21. 12. 1994 — ESK:s yttrande, EGT C 195, 18. 7. 1994. (3) Europaparlamentets och rådets beslut nr 30922/94/EG, EGT L 331, 21. 12. 1994 — ESK:s yttrande EGT C 195, 18. 7. 1994. 3. 2. 1. 4. På så sätt skulle EHLASS-systemet kunna bli ännu mer kostnadseffektivt och dessutom ge ytterligare mervärde på gemenskapsnivå genom att tillhandahålla information om olyckor i hemmet och på fritiden. När väl högkvalitativa och tillförlitliga uppgifter finns tillgängliga blir det möjligt att uppställa kvantitativa mål för en minskning av personskador, något som enligt kommittén är en förutsättning för att man skall kunna uppnå målsättningarna i det föreslagna åtgärdspro- grammet. 3. 2. 2. Produktsäkerhet — I linje med de synpunkter som framförts angående EHLASS-systemet anser kom- mittén även att det bör finnas en stark koppling mellan förebyggande av skador och direktiv 92/59/EEG om allmän produktsäkerhet (5). Kommittén ställer sig bakom de åtgärder som föreslås (dvs. vad gäller förebyg- gande av personskador) och som syftar till att främja ett folkhälsoperspektiv inom andra gemenskapsinitiativ för att förebygga skador, t. ex. ovannämnda direktiv. 3. 2. 3. Kommittén välkomnar de ändringar av arti- kel 129 i fördraget som föreslås för att garantera en hög hälsoskyddsnivå vid planeringen och genomförandet av all gemenskapspolitik. 3. 2. 4. Hälsokontroll — ”Olyckor i hemmet” utgör ett av de områden där hälsoindikatorer kan komma att fastställas inom ramen för ett framtida gemenskapspro- gram om hälsokontroller (6). Kommittén anser att man måste undvika dubbelarbete och överlappningar vad gäller detta program och det föreslagna programmet, för att man skall få till stånd ett effektivt samarbete mellan dessa program. 3. 3. Artikel 5: Kommitté. När medlemsstaterna nomi- nerar personer till den rådgivande kommitté som skall bistå kommissionen vad gäller kriterier och förfarande för att välja ut och finansiera projekt inom programmet, (4) EGT C 201, 26. 7. 1993 och EGT C 195, 18. 7. 1994. (5) EGT L 228, 11. 8. 1992 — ESK:s yttrande, EGT C 75, 26. 3. 1990. (6) Förslag, EGT C 338, 16. 12. 1995 — ESK:s yttrande, EGT C 174, 17. 6. 1996. C 19/4 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 21. 1. 98 samt vad gäller utvärderingsförfarandet, skall hänsyn tas till synpunkter från arbetsmarknadens parter och andra intresseorganisationer som är involverade i arbetet med att förebygga personskador. 3. 4. Artikel 7: Kontroll och utvärdering. Kommittén konstaterar med tillfredsställelse att man kommer att få kopior av rapporterna om utvärderingen och genomfö- randet. Bryssel den 29 oktober 1997. Ekonomiska och sociala kommitténs ordförande Tom JENKINS Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Förslag till Europaparlamentets och rådets beslut om godkännande av ett program för gemenskapsåtgärder 1999-2003 för ovanliga sjukdomar inom ramen för insatser på folkhälsoområdet” (1) (98/C 19/02) Den 27 juni 1997 beslutade rådet att i enlighet med bestämmelserna i artikel 129 i EG-fördraget begära Ekonomiska och sociala kommitténs yttrande om ovannämnda förslag. Sektionen för miljö, folkhälsa och konsumentfrågor, som ansvarade för kommitténs arbete i frågan, antog sitt yttrande den 7 oktober 1997. Föredragande var Christoph Fuchs och medföredragande var Markku Lemmetty och Georges Linssen. Vid sin 349:e plenarsession den 29-30 oktober 1997 (sammanträdet den 29 oktober 1997) antog Ekonomiska och sociala kommittén följande yttrande med röstfördelningen 101 för, 3 emot och en nedlagd röst. 1. Inledning 1. 1. Det föreslagna femårsprogrammet (1999-2003), som grundar sig på artikel 129 i EG-fördraget och som åtföljs av ett meddelande, har till syfte att bekämpa problemet med ovanliga sjukdomar inom gemenskapen genom att komplettera pågående åtgärder i medlemssta- terna på detta område. Problemet med ovanliga sjukdo- mar, som i de flesta medlemsstater — till skillnad från Förenta staterna — hittills inte varit föremål för några systematiska åtgärder, identifierades som ett av åtta prioriterade områden för gemenskapsåtgärder i kommis- sionens meddelande av 1993 om ramen för insatser på folkhälsoområdet (2). 1. 2. Som svar på detta meddelande gav både Ekono- miska och sociala kommittén (3) och Europaparlamen- tet (4) sitt stöd till planerna på ett handlingsprogram för ovanliga sjukdomar. Rådet uppmanade dessutom kommissionen att inventera existerande kunskap och erfarenheter om ovanliga sjukdomar och undersöka situationen i gemenskapen med avseende på läkemedel för sällsynta sjukdomar (5). 1. 3. Kommissionen föreslår ett antal specifika åtgär- der för att bekämpa problemet med ovanliga sjukdomar. Dessa åtgärder kan sammanfattas under tre rubriker: i) A˚ tgärder för att förbättra informationen om ovanliga sjukdomar (t. ex. stöd till att upprätta en europeisk databas över ovanliga sjukdomar); ii) åtgärder för att stödja patient- och familjestödgrupper (t. ex. gynna bildandet av sådana grupper och främja gruppernas samarbete) samt iii) åtgärder för att hantera kluster av ovanliga sjukdomar (t. ex. kontrollen av ovanliga sjukdomar och skapandet av särskilda arbetslag för att hantera sådana kluster). (1) EGT C 203, 3. 7. 1997, s. 6. (2) KOM(93) 559 slutlig. (3) Se ESK:s yttrande av den 6 juli 1994 — EGT C 388, 31. 12. 1994. (4) Se Europaparlamentets resolution A4-0311/95 om det medelfristiga sociala handlingsprogrammet för 1995-1997 — EGT C 32, 5. 2. 1996. (5) Se rådets resolution av den 20 december 1995 — EGT C 350, 30. 12. 1995


title: 97/780/EG: Entscheidung der Kommission vom 29. Oktober 1997 in einem Verfahren nach Artikel 85 EG-Vertrag und Artikel 53 EWR-Abkommen (Sache IV/35.830 - Unisource) (Nur der englische, niederländische und schwedische Text ist verbindlich) (Text von Bedeutung für den EWR)

eurovoc_concepts:
European Economic Area
competition law
joint venture
merger control
shareholder
telecommunications

formats: html pdfa1b print


title: Avis du Comité économique et social sur la «Proposition de décision du Parlement européen et du Conseil adoptant un programme d'action communautaire 1999-2003 relatif à la prévention des blessures dans le cadre de l'action dans le domaine de la santé publique»

text: 21. 1. 98 FR Journal officiel des Communautés européennes C 19/1 II (Actes préparatoires) COMITÉ ÉCONOMIQUE ET SOCIAL Avis du Comité économique et social sur la «Proposition de décision du Parlement européen et du Conseil adoptant un programme d’action communautaire 1999-2003 relatif à la prévention des blessures dans le cadre de l’action dans le domaine de la santé publique» (1) (98/C 19/01) Le 6 juin 1997, conformément à l’article 129 (4) du Traité instituant la Communauté européenne, le Conseil a décidé de consulter le Comité économique et social sur la proposition susmentionnée. La section de l’environnement, de la santé publique et de la consommation, chargée des travaux du Comité en la matière, a adopté son avis le 7 octobre 1997 (rapporteur: Mlle Maddocks; corapporteurs: M. Linssen et Mme Wahrolin). Lors de sa 349e session plénière des 29 et 30 octobre 1997 (séance du 29 octobre), le Comité économique et social a adopté par 75 voix pour, 3 voix contre et 1 abstention l’avis suivant. 1. Introduction La communication de la Commission sur le cadre 1. 1. de l’action dans le domaine de la santé publique (2) a établi des critères qui doivent servir à déterminer les domaines prioritaires pour les futurs programmes d’action communautaire. Elle a également identifié et annoncé plusieurs de ces domaines, notamment la prévention des blessures, les maladies liées à la pollution et les maladies rares. La Commission vient d’adopter des programmes appropriés dans ces trois domaines. 1. 1. 1. La présente proposition de programme d’action relatif à la prévention des blessures (1999-2003) se fonde sur l’article 129 du Traité, et notamment sur le principe de la compétence partagée entre la Communauté et les États membres. 1. 1. 2. Le programme répond à la demande expresse du Parlement européen et du Conseil (3), et vise à promouvoir la santé publique en contribuant à des actions réduisant la fréquence des blessures, en favorisant une diffusion et une application plus efficaces des techniques de prévention dont la valeur est largement reconnue par les experts et en participant au renforce- ment de la capacité générale des organismes de santé publique à mettre sur pied des actions efficaces de prévention des blessures. La notion de blessure est fort vaste et couvre en 1. 2. principe toutes sortes de lésions résultant de causes extérieures (par opposition aux maladies); dans la CE, les blessures constituent la première cause de décès entre 1 et 34 ans et chez les plus de 75 ans. (1) JO C 202 du 2. 7. 1997, p. 20. (2) Doc. COM(93) 559 final du 24 novembre 1993 — Avis du CES: JO C 388 du 31. 12. 1994. (3) Résolution du Parlement européen du 19 novembre 1993: JO C 329 du 6. 12. 1993 — Résolution du Conseil du 27 mai 1993: JO C 174 du 25. 6. 1993. C 19/2 FR Journal officiel des Communautés européennes 21. 1. 98 1. 3. La proposition de la Commission vise un petit nombre de domaines clés à l’intérieur du domaine plus vaste que recouvre la notion de blessure. Ils sont choisis sur la base des critères suivants: du programme. Ces rapports comprendront aussi bien les informations relatives au financement communautaire dans les différents domaines d’action que les résultats des évaluations. — ils sont une cause importante de blessures et de décès évitables; — ils ne font pas encore l’objet d’une action communau- taire; — ils doivent permettre une intervention dotée d’un rapport coût-efficacité favorable; — ils produiraient une valeur ajoutée communautaire en rassemblant et en complétant les travaux effectués au niveau national et aux niveaux inférieurs. 1. 3. 1. Les domaines visés sont: — les accidents domestiques et de loisirs survenant aux enfants, aux jeunes adultes et aux personnes âgées; — les accidents survenant aux enfants en milieu scolaire; — le suicide et les formes moins graves d’atteinte à soi-même (parfois dénommée parasuicide); — la capacité de prévention des blessures. Les mesures d’encouragement proposées sont 1. 4. doubles: — soutien au partage et au développement partagé des connaissances, en particulier dans la sélection des interventions et l’épidémiologie des blessures; — encouragement de l’amélioration de la qualité des données concernant les blessures, vitales pour déter- miner quelles situations, quels produits, quels com- portements et quels lieux sont dangereux. Les moyens adaptés à la réalisation de ce pro- 1. 5. gramme au niveau communautaire sont: — l’encouragement et l’aide à la création de réseaux; — la diffusion de l’information sur les campagnes de prévention; — l’amélioration de la qualité des données; — le soutien aux enquêtes et aux recherches techniques sur les facteurs de risque; — l’aide à la coordination des politiques et des program- mes entre les États membres; — l’ajout d’une valeur en matière de santé publique à d’autres programmes communautaires. 1. 6. Une évaluation des actions mises en œuvre dans le cadre du programme sera fournie au travers de deux rapports: un rapport d’évaluation au cours de la troisième année et un rapport final sur la mise en œuvre 1. 7. Le cadre financier de la mise en œuvre du programme pour l’année 1999 est fixé à 1,3 million d’écus, selon les perspectives financières actuelles. Le coût des quatre dernières années (2000-2003) sera arrêté après établissement des perspectives financières futures de la Communauté. 2. Observations générales 2. 1. Le Comité économique et social félicite la Com- mission pour ses dernières propositions en faveur de programmes d’action dans le contexte de la communica- tion sur le cadre de l’action dans le domaine de la santé publique. Ces programmes traduisent la volonté d’une approche plus horizontale dans la politique de santé publique, qui associe la promotion de la santé à tous les aspects du cadre de vie. Cette approche avait été défendue par le Comité dans son avis sur la communication citée plus haut (1). Le Comité accueille favorablement la proposition 2. 2. de la Commission visant à promouvoir la santé via la prévention des blessures. Il observe également avec satisfaction que le nouvel Article 129(1) du Traité fait référence de manière plus spécifique à cette sorte d’action, puisqu’il stipule que «L’action de la Commu- nauté. porte sur. la prévention. des causes de danger pour la santé humaine». 2. 3. Le Comité est particulièrement satisfait de voir la Commission procéder à une analyse plus approfondie de la situation sanitaire de groupes d’âges (enfants, jeunes, personnes âgées) et d’environnements spécifiques (domestique, scolaire), telle que la reflète l’actuelle proposition. Cette analyse répond à la «nouvelle appro- che» de la politique de santé publique suggérée par le Comité dans le cadre de la communication dans le domaine de la santé publique (2). 2. 4. La présente proposition vise à faciliter le partage des connaissances techniques et non techniques liées à la prévention des blessures au niveau des États membres et de la Communauté. Cet objectif reflète les principes de l’avis émis par le Comité sur la communication susmentionnée (2), qui insistait sur la nécessité d’engager toutes les parties concernées, d’assurer une base scientifi- que et technique plus solide et d’éviter que les efforts déployés en matière de politique de santé ne fassent (1) Cf. point 6 de l’avis: JO C 388 du 31. 12. 1994. (2) Cf. point 7 de l’avis: JO C 388 du 31. 12. 1994. 21. 1. 98 FR Journal officiel des Communautés européennes C 19/3 double emploi. Il conviendrait que cet engagement soit garanti dès les premières étapes. 2. 4. 1. Le Comité souligne l’importance du rôle incom- bant aux organismes volontaires qui peuvent apporter une expérience reconnue et précieuse dans ce domaine. 3. Observations particulières 3. 1. Article 3: Budget. D’une part, le Comité com- prend les raisons du budget relativement modeste — 1,3 mécu — affecté à la mise en œuvre du programme d’action. D’autre part, la Commission fait état d’indica- tions fiables concernant le rapport coût-efficacité des mesures proposées (1). C’est pourquoi, étant donné que les fonds ne sont fixés que jusqu’en 1999, le Comité considère qu’il est délicat de garantir d’emblée la continuité du programme jusqu’à l’an 2003, terme de la période d’action proposée. 3. 2. Article 4: Cohérence et complémentarité. Le Comité estime essentiel que soient garanties la cohérence et la complémentarité avec d’autres programmes com- munautaires concernés, notamment en ce qui concerne: Le système EHLASS — Les données sur les 3. 2. 1. accidents domestiques et de loisirs sont recueillies depuis 1986 dans le cadre du système EHLASS (2). Ces informations ont servi, entre autres, pour des campagnes de prévention, lors de négociations avec le secteur industriel visant à modifier des produits, ainsi qu’à l’introduction de normes et de réglementations. 3. 2. 1. 1. Le Comité est conscient que les services concernés de la Commission viennent seulement d’ache- ver un rapport final sur la mise en œuvre et sur l’efficacité du système EHLASS, susceptible de servir de base à une reconduction du système au-delà de sa date d’expiration actuelle, prévue pour la fin de 1997 (3). 3. 2. 1. 2. Le Comité estime que le programme d’action sur la prévention des blessures ne peut fonctionner sans le système EHLASS et demande la reconduction de celui-ci. (1) Cf. paragraphe 4, point I(4), doc. COM(97) 178 final, Communication de la Commission concernant un pro- gramme d’action communautaire relatif à la prévention des blessures dans le cadre de l’action dans le domaine de la santé publique. (2) Décision du Conseil 86/138/CEE: JO L 109 du 26. 4. 1986. Décision du Conseil 93/683/CEE: JO L 319 du 21. 12. 1993 — Avis du CES: JO C 201 du 26. 7. 1993. Décision 30922/94/CE du Parlement européen et du Conseil: JO L 331 du 21. 12. 1994 — Avis du CES: JO C 195 du 18. 7. 1994. (3) Décision 30922/94/CE du Parlement européen et du Conseil: JO L 331 du 21. 12. 1994 — Avis du CES: JO C 195 du 18. 7. 1994. 3. 2. 1. 3. De même il est vital, aux yeux du Comité, ainsi qu’il l’a exprimé dans des avis sur la question (4), d’améliorer le système, ce que souligne également la présente proposition de la Commission à l’examen. Dans ce contexte, le Comité estime que la Commission devrait définir des lignes d’orientation concernant les méthodes à suivre pour la collecte des données afin d’assurer la comparabilité des informations entre les États membres. 3. 2. 1. 4. Ainsi, le système EHLASS pourrait encore améliorer son rapport coût-efficacité et apporter au niveau communautaire la valeur ajoutée nécessaire à l’information concernant les accidents domestiques et de loisirs. Une fois que des données de qualité et fiables seront disponibles, il sera possible de fixer les objectifs quantitatifs de réduction des blessures, qui tiennent une place fondamentale, aux yeux du Comité, dans la réalisation des objectifs du programme d’action proposé. La sécurité des produits — Le Comité a 3. 2. 2. également le sentiment, toujours en accord avec les commentaires sur le système EHLASS, qu’un lien réciproque ferme doit être établi entre la prévention des blessures et la directive 92/59/CEE sur la sécurité générale des produits (5). A` ce sujet, il approuve les mesures proposées (notamment dans le domaine de la capacité de prévention des blessures) destinées à ajouter une valeur en matière de santé publique aux politiques de prévention des blessures telles que la directive susmentionnée. 3. 2. 3. Le Comité accueille favorablement les modifi- cations de l’article 129 du Traité visant à assurer un degré élevé de protection de la santé humaine dans la définition et dans la mise en œuvre de toutes les politiques et activités de la Communauté. 3. 2. 4. La surveillance de la santé — Les «accidents domestiques» constituent un des domaines où des indicateurs de santé pourraient être fixés en vertu d’un programme d’action communautaire futur sur la surveillance de la santé (6). Il est par conséquent vital, selon le Comité, d’éviter tout double emploi ou empiète- ment entre ce programme et celui qui est proposé, si l’on souhaite parvenir à une interaction efficace des deux. 3. 3. Article 5: Comité. Le Comité estime que les opinions des différents partenaires et milieux socioéco- nomiques concernés par la prévention des blessures devraient être pris en considération par les États membres lors des nominations au comité consultatif qui assistera la Commission en ce qui concerne les critères et les (4) JO C 201 du 26. 7. 1993 et JO C 195 du 18. 7. 1994. (5) JO L 228 du 11. 8. 1992 — Avis du CES: JO C 75 du 26. 3. 1990. (6) Proposition: JO C 338 du 16. 12. 1995 — Avis du CES: JO C 174 du 17. 6. 1996. C 19/4 FR Journal officiel des Communautés européennes 21. 1. 98 procédures de sélection et de financement des projets dans le cadre du programme ainsi que la procédure d’évaluation. 3. 4. Article 7: Suivi et évaluation. Le Comité note avec satisfaction qu’il recevra copie des rapports d’éva- luation et de mise en œuvre. Bruxelles, le 29 octobre 1997. Le Président du Comité économique et social Tom JENKINS Avis du Comité économique et social sur la «Proposition de décision du Parlement européen et du Conseil adoptant un programme d’action communautaire 1999-2003 relatif aux maladies rares dans le cadre de l’action dans le domaine de la santé publique» (1) (98/C 19/02) Le 27 juin 1997, le Conseil a décidé, conformément aux dispositions de l’article 129 du Traité instituant la Communauté européenne, de consulter le Comité économique et social sur la proposition susmentionnée. La section de l’environnement, de la santé publique et de la consommation, chargée de préparer les travaux du Comité en la matière, a adopté son avis le 7 octobre 1997 (rapporteur: M. Fuchs, corapporteurs: M. Lemmetty et M. Linssen). Lors de sa 349e session plénière des 29 et 30 octobre 1997 (séance du 29 octobre), le Comité économique et social a adopté par 101 voix pour, 3 voix contre et 1 abstention l’avis suivant. 1. Introduction 1. 1. Le programme d’action quinquennal (1999-2003) proposé, qui se fonde sur l’article 129 du Traité et qui s’accompagne d’une communication explicative, vise à traiter la question des maladies rares dans la Commu- nauté en complétant les travaux actuellement en cours dans les États membres. Le problème des maladies rares qui, à la différence de ce qui se passe aux États-Unis, n’a toujours pas été abordé de façon systématique dans la plupart des États membres, a déjà été défini comme l’un des huit domaines prioritaires de l’action communau- taire dans la communication de la Commission de 1993 concernant le cadre de l’action dans le domaine de la santé publique (2). 1. 2. En réponse à cette communication, le Comité économique et social (3) comme le Parlement européen (4) (1) JO C 203 du 3. 7. 1997, p. 6. (2) Doc. COM(93) 559 final. (3) Cf. avis du 6. 7. 1994 — JO C 388 du 31. 12. 1994. (4) Cf. résolution A4-0311/95 sur le programme d’action sociale à moyen terme 1995-1997 — JO C 32 du 5. 2. 1996. ont apporté leur soutien à l’idée d’un programme d’action relatif aux maladies rares. En outre, le Conseil a invité la Commission à faire l’inventaire des connais- sances et de l’expérience disponibles sur les maladies rares et à examiner la situation des médicaments orphelins dans la Communauté (5). 1. 3. Afin de répondre aux problèmes des maladies rares, la Commission propose une série d’actions spécifi- ques sous les trois rubriques suivantes: i) actions pour fournir une meilleure information sur les différents aspects des maladies rares (par exemple création d’une base de données européenne des maladies rares); ii) actions de soutien aux groupes d’assistance aux patients et à leur famille (par exemple création de ces groupes et leur collaboration); iii) actions relatives au traitement des clusters de maladies rares (par exemple contrôle des maladies rares et création d’équipes de réaction à ces clusters). (5) Cf. résolution du 20. 12. 1995 — JO C 350 du 30. 12. 1995


eurovoc_concepts:
commercial vehicle
harmonisation of standards
motor vehicle
police checks
vehicle registration

text: 21. 1. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 19/17 Proposta del 1997 Modifiche rispetto alla direttiva del 1993 Proposta Allegato 1. 3(a), (b) e (c) Modificano, l’allegato III, punti 1, 3, e 4 rispettivamente, Allegato I. 3(d) Sostituisce l’allegato III, 7 Il regime della copertura patrimoniale in materia di cambi viene esteso all’oro; il punto 3 (a) trasforma inoltre la «franchigia» de minimis del 2 % in una soglia per l’applicazione di una copertura patrimoniale più elevata Ove le autorità nazionali dispongano un modello per il calcolo della copertura patrimoniale in materia di cambi sono ora richiesti standard identici a quelli applicati ai modelli interni Allegato I. 4 (a), (b) e (c) Allegato I. 5(a) e (b) Allegato II Modifica l’allegato V, punti 2, 4, Consente di utilizzare il capitale della terza categoria (prestiti postergati a breve) per soddisfare la copertura 6 e 7 patrimoniale in materia di rischi su merci e su portafoglio di negoziazione calcolati mediante modelli interni Modifica l’allegato VI, punti 2 (i) e 8 (2) Estende le disposizioni relative ai grandi fidi ai rischi coperti da modelli interni Inserisce i nuovi allegati VII e VIII L’allegato VII applica le disposizioni di Basilea relative alle merci, mentre l’allegato VIII tiene conto delle disposi- zioni di Basilea per quanto si riferisce ai modelli interni Parere del Comitato economico e sociale in merito alla «Proposta di direttiva del Consiglio relativa ai documenti di immatricolazione dei veicoli a motore e dei loro rimorchi» (1) (98/C 19/05) Il Consiglio, in data 5 agosto 1997, ha deciso, conformemente al disposto dell’articolo 75 del Trattato che istituisce la Comunità europea, di consultare il Comitato economico e sociale in merito alla proposta di cui sopra. La Sezione «Industria, commercio, artigianato e servizi», incaricata di preparare i lavori del Comitato in materia, ha formulato il parere sulla base del rapporto introduttivo del relatore Kubenz, in data 8 ottobre 1997. Il Comitato ha adottato il 29 ottobre 1997, nel corso della 349a sessione plenaria con 99 voti favorevoli, un voto contrario e 3 astensioni, il seguente parere. 1. Preambolo 1. 1. Nel 1996 nella Comunità europea risultavano immatricolati ben 22 032 000 autocarri e 164 553 000 autovetture per un totale di 185 585 000 veicoli a motore (2) e 20 000 000 rimorchi (3). 1. 2. In Germania annualmente i passaggi di proprietà di veicoli e rimorchi usati ammontano al 20 % circa del parco veicoli esistente. L’ordine di grandezza dei passaggi di proprietà nell’Unione europea è di diverse decine di milioni l’anno. Dal 1o gennaio 1993 il mercato interno dell’Unio- 1. 3. ne europea costituisce uno spazio senza frontiere interne, nella quale vige la libera circolazione delle merci, delle persone, dei servizi e dei capitali. Da tale data gli Stati membri applicano la Direttiva 70/156/CEE (4) del Consiglio del 6 febbraio 1970 concernente il ravvicina- mento delle legislazioni degli Stati membri relative (1) GU C 202 del 2. 7. 1997, pag. 13. (2) Dati ufficiali suddivisi per paesi forniti dalla DG III della Commissione europea. (3) Stima del Comitato economico e sociale. (4) GU L 42 del 23. 2. 1970, pag. 1 — Parere del CES: GU C 48 del 16. 4. 1969, pag. 14. C 19/18 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 21. 1. 98 all’omologazione dei veicoli a motore e dei loro rimorchi [modificata da ultimo dalla Direttiva 97/27/CEE (1)]. La direttiva prevede che le attuali procedure di omologazio- ne dei veicoli degli Stati membri vengano progressiva- mente sostituite da una procedura di omologazione comunitaria per i vari tipi di veicolo. Stando alle disposizioni delle direttive, indipendentemente dalle considerazioni fiscali, i veicoli nuovi per i quali è stata concessa una «omologazione comunitaria» possono venir immatricolati, venduti e messi in circolazione in qualsiasi altro Stato membro su presentazione di un certificato di conformità valido (Certificate of Conformi- ty: COC). Dal 1o gennaio 1993, ai veicoli della categoria 1. 4. M1 e cioè ai «veicoli destinati al trasporto di persone aventi al massimo otto posti a sedere oltre al sedile del conducente» (2) viene applicato opzionalmente il sistema comunitario di omologazione, e a partire dal 1o gennaio 1996 tale sistema è obbligatorio per i nuovi veicoli di categoria M1. 1. 5. Per i veicoli nuovi e per i passaggi di proprietà, la carta di circolazione viene rilasciata al momento dell’omologazione, dopo che è stata loro attribuita una targa ufficiale nazionale. 1. 6. La carta di circolazione permette inoltre al proprietario del veicolo o al rivenditore di metterlo in vendita sul mercato interno, o di re-immatricolarlo in caso di cambiamento di residenza in un altro Stato dell’Unione europea (3). 2. Introduzione 2. 1. La proposta di direttiva in esame intende armo- nizzare forma e contenuti delle carte di circolazione nell’Unione europea. La proposta di direttiva prevede disposizioni 2. 2. basate sull’articolo 75 del Trattato che istituisce la Comunità europea (politica comune dei trasporti). L’armonizzazione proposta dalla direttiva inten- 2. 3. de conseguire i seguenti obiettivi: — facilitare, per i veicoli immatricolati in uno Stato membro, la circolazione stradale sul territorio degli altri Stati membri semplificando il controllo delle carte di circolazione da parte delle autorità nazionali competenti; — permettere di verificare, sui veicoli in circolazione, l’applicazione della Direttiva 91/439/CEE concer- nente la patente di guida (4); (1) GU L 18 del 21. 1. 1997, pag. 7 — Parere del CES: GU C 49 del 24. 2. 1992, pag. 5. (2) Si veda l’allegato II della Direttiva 70/156/CEE. (3) Si veda anche la «Comunicazione della Commissione concernente le procedure di omologazione e di immatricola- zione di veicoli già immatricolati in un altro Stato membro» (96/C 143/04) — GU C 143 del 15. 5. 1996, pag. 4. (4) GU L 237 del 24. 8. 1991, pag. 1 — Parere del Comitato economico e sociale: GU C 301 del 13. 11. 1995. — migliorare il funzionamento del mercato interno facilitando, all’atto dell’immatricolazione di un vei- colo in uno Stato membro diverso da quello di origine, la comprensione dei documenti di immatri- colazione; — migliorare il funzionamento del mercato interno facilitando inoltre, all’atto dell’immatricolazione di un veicolo in uno Stato membro diverso da quello di origine, la verifica dei requisiti del proprietario del veicolo. 3. Osservazioni generali 3. 1. Il Comitato accoglie con soddisfazione la propos- ta della Commissione volta ad armonizzare la carta di circolazione. 4. Osservazioni particolari Il Comitato esprime particolar soddisfazione per 4. 1. l’intenzione di impostare la carta di circolazione sulla base della Convenzione di Vienna (5). 4. 2. Il Comitato ricorda tuttavia la necessità di riprendere nelle disposizioni dell’Unione europea per lo meno il campo d’applicazione della normativa della ECE (6), dato che tale convenzione viene accettata attualmente al di fuori dell’Unione ed in particolare nei paesi dell’Europa orientale. 4. 3. Il Comitato caldeggia lo sviluppo di un sistema elettronico nell’intera Unione europea, tramite il quale sia possibile ottenere i dati di immatricolazione dei veicoli a partire dal numero di telaio. 4. 3. 1. Alcuni Stati membri (Danimarca, Regno Unito e Svezia) non impongono al conducente di un veicolo che circola sul territorio nazionale di avere con sé la relativa carta di circolazione. In questi Stati membri le autorità nazionali competenti utilizzano un sistema che permette di accedere, all’atto di un controllo stradale, al registro nazionale automobilistico il quale contiene, tra l’altro, tutti i dati che figurano sulla carta di circolazione. 4. 3. 2. La Commissione sta attualmente esaminando il progetto «TADIA» che dovrebbe permettere lo scam- bio su scala europea dei dati della certificazione di conformità comunitaria (COC). «TADIA» potrebbe servire come base per il controllo elettronico dei veicoli. 4. 3. 3. Si raccomanda come soluzione transitoria, sino all’introduzione del controllo elettronico diretto dei veicoli, l’utilizzazione di tesserini in plastica, forniti di un’unità di memoria. Si tratta di una soluzione che puo` venir immediatamente applicata, senza che sia necessario passare prima per la fase dei moduli su carta. (5) Convenzione sulla circolazione stradale, firmata a Vienna l’8 novembre 1968, comprendente gli emendamenti entrati in vigore il 3 settembre 1993. Commissione economica per l’Europa delle Nazioni Unite. (6) ECE = Commissione economica per l’Europa delle Nazioni Unite. 21. 1. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 19/19 4. 3. 4. Qualora vengano utilizzati formulari su carta, i dati dovrebbero perlomeno poter esser letti elettronica- mente (ad esempio utilizzando i codici a barre). Il Comitato concorda nel ritenere imprescindibile 4. 4. che la carta di circolazione sia suddivisa in due parti. In linea di principio la seconda parte della carta 4. 4. 1. di circolazione non dovrà venir conservata nel veicolo. Cio` ostacolerà la rivendita dei veicoli rubati, dato che non sarà possibile pretendere d’aver acquistato in buona fede dei veicoli rubati se non si presenta la seconda parte della carta di circolazione. Si tratta di una procedura che ha dato ottima prova in Germania e nei Paesi Bassi, e che dovrebbe venir introdotta anche in Belgio. Il rilascio dei documenti di circolazione in due 4. 4. 2. parti permetterà inoltre di certificare la proprietà del veicolo, come avviene attualmente in alcuni Stati membri nei quali esiste un certificato di proprietà. 4. 5. Articoli 6 e 7 4. 5. 1. Il Comitato approva il fatto che il comitato che assiste la Commissione conformemente alla Direttiva 96/47/CE (1), che modifica la Direttiva 91/439/CE con- cernente la patente di guida, proceda agli adeguamenti degli allegati al progresso tecnico, conformemente alla procedura prevista all’articolo 7. 4. 6. Articolo 8 4. 6. 1. direttiva sembrano sufficienti ed opportuni. I termini previsti per il recepimento della 4. 7. Allegato I Per uniformare ampiamente il formato delle 4. 7. 1. carte di circolazione non andrebbero stabilite dimensioni massime, bensı` un formato esatto, analogamente a quanto avviene per la direttiva sulle patenti di guida nell’Unione europea. In tal modo si impedirà che i diversi formati nazionali compromettano l’uniformazio- ne auspicata e verranno evitati eventuali problemi di leggibilità elettronica dei documenti. (1) GU L 235 del 17. 9. 1996, pag. 1. Bruxelles, 29 ottobre 1997. 4. 7. 2. I dati che servono unicamente al controllo del veicolo in caso di ispezione ufficiale potrebbero venir codificati, per occupare meno spazio sul documento. Cio` non presenterebbe alcun problema con un formato armonizzato che garantisca la leggibilità elettronica. 4. 7. 3. Tra le misure volte ad aumentare la protezione contro le falsificazioni si raccomanda di aggiungere l’apposizione di ologrammi come ulteriore trattino dell’Allegato I, parte I, punto II, e dell’Allegato I, parte II, punto II, della direttiva. 4. 7. 4. Per quanto riguarda i requisiti di qualità della carta, si raccomanda di utilizzare almeno parametri equivalenti a quelli della patente di guida europea, per prolungare la validità della carta di circolazione e migliorarne la protezione contro le falsificazioni. 4. 8. Allegato I, Parte I, punto VII, ed Allegato I, Parte II, Punto VII 4. 8. 1. Modificare il testo nel seguente modo: «La carta di circolazione puo` includere ulteriori dati, utilizzando i relativi codici, solo qualora gli stessi figurino nel certificato di conformità (COC) emesso dal fabbricante sulla base dell’omologazione comu- nitaria o siano direttamente deducibili da tale docu- mentazione mediante un semplice calcolo. » 4. 9. Rimorchi 4. 9. 1. Qualora più rimorchi siano stati immatricolati per lo stesso titolare, andrebbe utilizzato e presentato in caso di controllo, al posto della carta di circolazione, un elenco dei rimorchi autorizzati per il medesimo titolare, rilasciato dall’ufficio di immatricolazione. 4. 10. La direttiva non riguarda le procedure nazionali specifiche esistenti, che rimangono immutate. Sarebbe tuttavia auspicabile poter utilizzare permessi di circola- zione uniformi per i veicoli che non vengono immatrico- lati mediante omologazione comunitaria. 4. 10. 1. Cio` riguarda attualmente tutte le categorie di veicoli per i quali non è ancora possibile l’omologazione comunitaria, nonché i veicoli che possono continuare ad essere omologati a livello nazionale anche dopo l’entrata in vigore della procedura comunitaria di omologazione per i veicoli M1, e per tutte le altre categorie di veicoli che seguano una procedura di omologazione specifica. Il Presidente del Comitato economico e sociale Tom JENKINS


title: Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta "Ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston päätökseksi sisämarkkinoiden välillisen verotuksen järjestelmien toimintaa vahvistavan yhteisön toimintaohjelman (Fiscalis-ohjelma) hyväksymisestä"

eurovoc_concepts:
EU programme
VAT
action programme
single market
tax system

text: C 19/48 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 21. 1. 98 Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston päätökseksi sisämarkkinoiden välillisen verotuksen järjestelmien toimintaa vahvistavan yhteisön toimintaohjelman (Fiscalis-ohjelma) hyväksymisestä”(1) (98/C 19/14) Neuvosto päätti 6. kesäkuuta 1997 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 100 a artiklan mukaisesti pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon edella¨ mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut talous-, raha- ja valuutta-asiain jaosto antoi lausuntonsa 14. lokakuuta 1997. Ainoana esittelijänä oli Michael Geuenich. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 29. –30. lokakuuta 1997 pitämässään 349. täysistunnossa (lokakuun 29. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 108 ääntä puolesta, 1 vastaan, ja 7 pidättyi äänestämästä. 1. Johdanto 2. Komitean huomioita 1. 1. Ehdotuksen tavoitteena on parantaa arvonlisäve- rojärjestelmän toimintaa jäsenvaltioissa. Yhteisö pyrkii osaltaan tukemaan tämän tavoitteen saavuttamista eri- tyisesti tukemalla välillisestä verotuksesta vastaavien virkamiesten koulutusta. Ehdotettu yhteisöaloite on tarpeen, kun otetaan huomioon suunnitteilla oleva uuden arvonlisäverojärjestelmän käyttöönotto (ja myös nykyisen, vuodesta 1993 lähtien käytössä olleen järjes- telmän toiminnan parantaminen), yhteisön suunniteltu laajentuminen tiettyihin valtioihin sekä usein esitetty toivomus jäsenvaltioiden välisen hallinnollisen yhteis- työn parantamisesta läheisyysperiaatetta kunnioittaen. 1. 2. Ohjelma maksaa viiden vuoden aikana 45 miljoo- naa ecua. Jotta saavutettaisiin tavoiteltu hallinnollisen sujuvuuden jatkuva parantuminen, on määrä parantaa jäsenvaltioiden viranomaisten verotus- ja yhteisö- lainsäädännön tuntemusta ja luoda tehokas ja laaja yhteistyö jäsenvaltioiden välille sekä jäsenvaltioiden ja komission välille (3 artikla). Komission päätösehdotuksessa yhteisön rahoi- 1. 3. tusta suunnitellaan annettavaksi seuraaville aloille: – viestintä- ja tietojenvaihtojärjestelmät, käsikirjat ja oppaat; – vaihto-ohjelmat, seminaarit ja monenväliset valvonta- toimet sekä; – yhteiset koulutusaloitteet. Jäsenehdokkaina olevat valtiot voivat osallistua ohjel- maan sopimusten puitteissa. 2. 1. Talous- ja sosiaalikomitea muistuttaa tässä yh- teydessä tuoreimmista lausunnoistaan, joita se on anta- nut aiheista ”Verotus Euroopan unionissa – Kertomus verotusjärjestelmien kehityksestä” (2) sekä ”Yhteinen arvonlisäverojärjestelmä – Ohjelma yhtenäismarkkinoi- ta varten” (3). 2. 2. Komitean mielestä Fiscalis-ohjelman aloittami- sen ajoitus on onnistunut, erityisesti kun otetaan huo- mioon, että jäsenehdokkaina olevat valtiot tarvitsevat monenlaista apua, jotta niiden hallinto voisi valmistau- tua yhteistyöhön muiden jäsenvaltioiden viranomaisten ja komission kanssa. Lisäksi suunniteltu yhteistyö jäsen- valtioiden viranomaisten välillä, erityisesti kansallisten hallintojen välinen pitkäkestoinen virkamiesvaihto, on erittäin tervetullutta. Kun myös kansallisten hallintojen on näin yhä enemmän osallistuttava yhteisötavoitteiden toteuttamiseen, rakennetaan molemminpuolista luotta- musta ja tehostetaan yhteistyötä. Tällä tavoin ohjelma vaikuttaa osaltaan siihen, että jäsenvaltion hallinnon saavuttamat tulokset eivät pelkästään ole riippuvaisia hallinnon tuloksista toisessa jäsenvaltiossa, vaan sen oma menestys hyödyttää vastavuoroisesti toista hal- lintoa. 2. 3. Komitea epäilee, riittävätkö ohjelmalle suunni- tellut varat tavoitteiden tehokkaaseen toteuttamiseen. Euroopan lisääntyvän integraation vuoksi julkishallin- non virkamiesten kouluttaminen ja heille suunnatut vaihto-ohjelmat yhteisössä ovat tarpeellinen ja hyvä investointi. Siksi komission olisi syytä tutkia, voitaisiin- ko ohjelmaa laajentaa koskemaan myös muita veropoli- (1) EYVL C 177, 11. 6. 1997, s. 8 (2) EYVL C 296, 29. 9. 1997, s. 37 (3) EYVL C 296, 29. 9. 1997, s. 51 21. 1. 98 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 19/49 tiikan aloja. Ohjelma voi olla hyvä pohja komission veropoliittisten strategioiden toteuttamiselle tulevaisuu- dessa, koska siinä on olennaiselta osaltaan kyse kansal- listen veroviranomaisten yhteistyöstä. Bryssel, 29. lokakuuta 1997. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Tom JENKINS Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston asetukseksi (EY) jäsenvaltioiden välisen tavarakaupan tilastoista annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 3330/91 muuttamisesta” (1) (98/C 19/15) Neuvosto päätti 24. lokakuuta 1997 Euroopan yhteisöjen perustamissopimuksen 100 a artiklan mukaisesti pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon aiheesta edellä mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut talous-, raha- ja valuutta-asiain jaosto antoi lausuntonsa 14. lokakuuta 1997. Ilman valmisteluryhmän apua toiminut esittelijä oli Kenneth Walker. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 29. –30. lokakuuta 1997 pitämässään 349. täysistunnossa (lokakuun 29. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 113 ääntä puolesta, 2 vastaan, ja 8 pidättyi äänestämästä. 1. Johdanto Intrastat on järjestelmä, jolla asetetaan säännöt 1. 1. jäsenvaltioiden välisen tavarakaupan tilastojen keräämi- selle ja laatimiselle. Järjestelmä otettiin käyttöön 1. tam- mikuuta 1993 Euroopan yhteisön sisäisten tullimuodolli- suuksien poistuttua, ja sen on määrä olla voimassa alkuperämaaverotukseen perustuvaan yhteiseen alv- järjestelmään siirtymiseen asti. Komission ehdotuksen tarkoituksena on keventää yritysten taakkaa supistamal- la niiltä tällä hetkellä vaadittavien tilastotietojen määrää. 1. 1. 1. Intrastat-järjestelmä perustuu suoraan tietojen keruuseen yhteisön sisäisiltä toimijoilta, joiden vuotuiset ostot ja myynnit EU:n sisällä ylittävät tietyn kynnysar- von. Tällä hetkellä kynnysarvo vaihtelee jäsenvaltiosta toiseen. Kun yritykset ylittävät kotimaassaan sovelletta- van kynnysarvon, niiden on tehtävä kuukausittain ilmoi- tus lähteneistä ja saapuneista tavaroista. Tämä ilmoitus on korvannut tulli-ilmoituksen, jota aiemmin käytettiin tilastoja laadittaessa. (1) EYVL C 203, 3. 7. 1997, s. 10 Vastaava Extrastat-järjestelmä on olemassa 1. 1. 2. jäsenvaltioiden ja EU:n ulkopuolisten maiden tavara- vaihdon tilastojen keräämistä ja laatimista varten. Intrastat-järjestelmän puitteissa on jätettävä 1. 2. kuukausittain lisäilmoituslomake (SD), josta käy ilmi kutakin toimitusta koskevat seuraavat tiedot: a) tavaroiden vastaanottajajäsenvaltiossa tieto tavaroi- den lähettäjäjäsenvaltiosta; b) tavaroiden lähettäjäjäsenvaltiossa tieto tavaroiden vastaanottajajäsenvaltiosta; c) toimitusehdot; d) tavaroiden nettopaino ja lisäyksiköt; e) tavaroiden arvo; f) toimituksen luonne; g) oletettu kuljetusmuoto. 1. 3. Edellä mainittujen tietojen lisäksi jäsenvaltiot voivat tällä hetkellä vaatia myös seuraavia tilastotietoja: a) saapumisjäsenvaltiossa tieto alkuperämaasta; tämä tieto voidaan kuitenkin vaatia vain yhteisölain


title: VERORDENING (EG) Nr. 2129/97 VAN DE COMMISSIE van 29 oktober 1997 tot vaststelling van de invoerrechten in de sector rijst

eurovoc_concepts:
CCT duties
customs duties
import
import policy
rice