title: Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om "Förslag till rådets förordning (EG) om en andra ändring av förordning (EEG) nr 1360/90 om inrättandet av en europeisk yrkesutbildningsstiftelse"

text: 21. 1. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 19/45 Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Förslag till rådets förordning (EG) om en andra ändring av förordning (EEG) nr 1360/90 om inrättandet av en europeisk yrkesutbildningsstiftelse” (1) (98/C 19/13) Den 25 juni 1997 beslutade rådet att i enlighet med bestämmelserna i artikel 198 i EG-fördraget rådfråga Ekonomiska och sociala kommittén om ovannämnda förslag. Sektionen för externa relationer, handels- och utvecklingspolitik, som var ansvarig för kommitténs förberedande arbetet, antog sitt yttrande den 9 oktober 1997. Föredragande var Giacomina Cassina. Vid sin 349:e plenarsessionen den 29-30 oktober 1997 (sammanträdet den 29 oktober 1997) antog Ekonomiska och sociala kommittén följande yttrande med 111 röster för, 3 emot och 4 nedlagda röster. 1. Inledning I och med rådets förordning (EEG) nr 1360/90 1. 1. inrättades en yrkesutbildningsstiftelse i syfte att bidra till utveckling av utbildningssystem i de central- och östeuropeiska länder som omfattas av Phareprogram- met. Den första ändringen av denna förordning [(EEG) nr 2063/94] innebar att stiftelsens verksamhetsområde utvidgades till att även omfatta de länder som tas upp i Tacisprogrammet. För närvarande omfattar stiftelsens verksamhet 25 länder (2). Stiftelsen har sitt kontor i Turin och är verksam sedan tre år tillbaka. 1. 2. Det aktuella förslaget till ändring syftar till att utvidga stiftelsens verksamhetsområde till att även omfatta partnerländerna i Medelhavsområdet, men man föreslår också att stiftelsens arbete skall förstärkas och göras mer effektivt. För att uppnå detta resultat preciseras rollerna och funktionerna för stiftelsens aktö- rer och styrande organ, samtidigt som de olika aktörer- nas ansvarsområden definieras bättre. Med denna för- ändring avser man att främja utarbetandet av utbild- ningsstrategier genom att alla engageras i så stor utsträckning som möjligt (med början hos kommissio- nen), att förbättra stiftelsens planering samt att öka överensstämmelsen mellan de andra områdena inom partnerskapet mellan EU och Medelhavsländerna och samarbetsinitiativen för att utveckla yrkesutbildnings- system för hela området. ESK har alltid hävdat att samarbete med tredje 1. 3. land när det gäller yrkesutbildning har ett strategiskt värde. I medlemsländerna har utvecklingen av olika högkvalitativa utbildningssystem varit och är en grund- läggande faktor när det gäller den ekonomiska tillväxten, förhållandet mellan människa och arbete, konkurrens- kraftens framgång samt handelsutbytets dynamik. Med (1) EGT C 156, 24. 5. 1997, s. 27. (2) Inom ramen för Phare: Albanien, Bulgarien, Estland, Ungern, Lettland, Litauen, Polen, Rumänien, Tjeckien, Slovakien, Slovenien och Makedonien samt inom ramen för Tacis: Armenien, Azerbajdzjan, Vitryssland, Georgien, Kazakstan, Kirgizistan, Moldova, Uzbekistan, Ryssland, Tadzjikistan, Turkmenistan, Ukraina och Mongoliet. andra ord är investeringar i mänskliga resurser en grundläggande dynamisk faktor i den europeiska inte- grationsprocessen. Inom ramen för partnerskapet med länderna i Medelhavsområdet, som föreskriver att det inom kort skall skapas ett frihandelsområde (före år 2010), som kännetecknas av välstånd, stabilitet och demokrati förstärkt av en aktiv dialog, är det särskilt viktigt att prioritera samarbete inom yrkesutbildnings- området. 1. 4. Inom ESK är man övertygad om att denna stiftelse kommer att kunna bidra till den gemensamma utvecklingen av Medelhavsområdet på ett betydande sätt, och därför välkomnar kommittén kommissionens förslag. 2. Allmänna kommentarer 2. 1. Stiftelsens uppgift är inte enbart att förvalta programmen utan snarare att stödja genomförandet av dessa genom att analysera utbildningsbehovet för att man skall kunna utforma modern och anpassad utbild- ning och samtidigt utarbeta välplanerade och konkreta strategier med sikte på framtiden. 2. 1. 1. på stiftelsens uppgifter, som bland annat innebär att: Artikel 3 i förordning (EEG) nr 1360/89 pekar — Definiera utbildningsbehov och prioriteter för ut- bildningen i samarbete med behöriga aktörer i mottagarländerna. — Informera om pågående initiativ och kommande behov, det vill säga att sprida information genom publikationer, sammanträden och andra hjälpmedel. — Deltaga i initiativ, till exempel pilotprojekt, för att skapa specialiserade grupper med representanter från många länder och för att välja ut åtgärder som skall samfinansieras och, på begäran från kommissionen och rådet, förverkliga program. C 19/46 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 21. 1. 98 — Föreslå organisationer och aktörer som bevisligen har kunskap när det gäller att planera, förbereda, förverkliga och förvalta program. — Fastställa förfaranden för anbudsgivning avseende de projekt som finansieras eller samfinansieras av stiftelsen (styrelsens uppgift). — Samarbeta med kommissionen när det gäller att bedöma stödets allmänna effektivitet i fråga om utbildning. 2. 2. På grund av kommitténs aktiva roll i partnerska- pet mellan EU och Medelhavsländerna är ESK särskilt intresserad av stiftelsens verksamhet och det aktuella förslaget. Sedan en tid tillbaka önskar ESK därför att EU:s institutioner skall öka sammanhållningen, öppenheten och engagemanget för att främja Medelhavs- ländernas deltagande i de gemensamma åtgärderna och programmen när det gäller yrkesutbildning. 2. 3. Vid ministermötet mellan EU och Medelhavslän- derna i Barcelona (i november 1995) fick ESK i uppgift att ”. upprätta kontakter med motsvarande och jämför- bara organisationer i Medelhavsområdet. ” för att ”. bidra till en ökad förståelse av de stora frågorna som rör partnerskapet mellan EU och Medelhavsländerna. ”. Mot bakgrund av detta har ESK tillsammans med medlemsländernas ekonomiska och sociala råd intensifierat kontakterna och samarbetet med sina mot- svarigheter i Medelhavsområdet, och kommittén har behandlat frågan om yrkesutbildning vid olika sammant- räden och i sina olika skrifter samtidigt som man ständigt försöker att föreslå konkreta riktlinjer och angreppssätt. 2. 3. 1. I sin rapport om skapandet av ett frihandelsom- råde och migrationsströmmar som utarbetades vid det ekonomiska och sociala toppmötet i Paris (den 21-22 november 1996) betonade ESK att en anpassad, modern och lämplig yrkesmässig kompetenshöjning i samarbete med olika ekonomiska och sociala sektorer i Medelhavsländerna och medlemsstaterna är en central faktor när det gäller att höja nivån på konkurrenskraften, främja utbudsflödet och kanalisera investeringar för att utveckla sysselsättningsskapande verksamhet. I synner- het påpekar ESK hur viktigt det är att utbilda lärare och chefer samt utnyttja den mänskliga resurs som utgörs av arbetstagare i Medelhavsländerna som har erfarenheter från något annat EU-land. 2. 3. 2. ESK har dessutom utarbetat en informations- rapport inför nästa ekonomiska och sociala toppmöte, som kommer att hållas i Marocko i november 1997, om ”Intresseorganisationernas roll vid genomförandet av kompletterande sociala åtgärder (särskilt rörande yrkes- utbildning) som bidrar till jämnare ekonomisk utveck- ling”. 2. 3. 2. 1. I rapporten framhålls den viktiga roll inom yrkesutbildningen som arbetsmarknadens parter och andra intresseorganisationer alltid har spelat i de olika medlemsländerna. A¨ ven i Medelhavsländerna kan och bör dessa erfarenheter utnyttjas av arbetsmarknadens parter och andra intresseorganisationer, som bör få ansvar och nödvändiga medel för åtgärder på yrkesut- bildningsområdet. ESK uttrycker också förhoppningen att det bildas transnationella nätverk som kan dra nytta av befintliga utbildnings- och yrkesutbildningsstruk- turer. 2. 3. 2. 2. ESK föreslår speciellt att det bildas ett nätverk som kan bli början till ett arbetsmarknadsobservato- rium, som också skulle kunna övervaka migrations- strömmarna. Detta observatorium bör kunna bistås av de europeiska institutionerna, och då särskilt yrkesut- bildningsstiftelsen som behandlas i detta yttrande. Allt detta ger ESK anledning att noga studera 2. 4. kommissionens förslag och ge det sitt fulla stöd. ESK är dessutom mån om att bidra till insatserna och hoppas att kommissionen inte begränsar sig till att endast översända den årliga rapporten till ESK — i enlighet med artikel 5. 9 i förordningen —, utan alltid begär ett yttrande om denna rapport. ESK vill slutligen, utan att på detta stadium 2. 5. komma med förslag på vad stiftelsen bör prioritera, påpeka att vissa specifika omständigheter i Medelhavs- området särskilt måste beaktas: i synnerhet måste strävan efter lika rättigheter mellan könen vara en ledstjärna när man fastställer de olika programmen. 3. Särskilda synpunkter 3. 1. Genom förslaget till ändring av artikel 2 förtydli- gas de allmänna riktlinjer som kommissionen dragit upp för stiftelsens verksamhet. Denna ändring riktar sig dels till stiftelsen, som uppmanas att verka i fullständig samklang med EU:s politik avseende tredje land, dels till kommissionen, som skall dra upp de allmänna riktlinjer som krävs på området. Kommittén godtar detta förslag. Kommissionen åläggs genom förslaget till änd- 3. 2. ring av artikel 4. 1 att säkerställa samarbetet mellan stiftelsen och liknande gemenskapsorgan, särskilt Euro- peiskt centrum för utveckling av yrkesutbildningen (Cedefop) som verkar för att stärka yrkesutbildningen inom EU. A¨ ven denna ändring framhåller behovet av ett ökat engagemang och ansvar från kommissionens sida. Kommittén godtar detta förslag. 3. 3. Förslaget att ändra sammansättningen av stiftel- sens styrelse (artiklarna 5. 1 och 5. 4), så att företrädarna för kommissionen blir tre i stället för två men fortfarande endast förfogar över en röst, måste tolkas i ljuset av de ändringar som nämnts ovan. Det handlar här inte om att öka kommissionens tyngd i en styrelse som hittills 21. 1. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 19/47 bestått av en företrädare för varje medlemsstat och två företrädare för kommissionen (varav den ene är ordförande utan rösträtt), utan om att flera personer med olika specialkompetens samarbetar för att maximalt utnyttja den samlade kompetensen. Kommittén godtar detta förslag. Förslaget till ändring av artikel 5. 7 innebär att 3. 4. tidpunkten för presentationen av det årliga arbetspro- grammet flyttas från den 30 november året före till början av det år då programmet skall genomföras. Det blir dessutom möjligt att anpassa programmet under årets lopp. Detta förslag måste kopplas till artiklarna 10. 1 och 10. 2 (budgetförfarande) som stadgar att stiftel- sens direktör skall lägga fram budgeten i början av varje budgetår och styrelsen skall godkänna den senast den 15 februari. I och med denna ändring kopplas innehållet (ett årligt program inom ramen för ett rullande treårs- program) till disponibla resurser, men samtidigt ges det utrymme för en viss flexibilitet i genomförandet under budgetåret. ESK ser positivt på denna ändring. 3. 5. Direktörens roll har vidgats genom förslaget till ändring av artikel 7. 1 andra stycket. Befattningen innebär inte endast behörighet utan också ansvaret att på ett korrekt sätt genomföra styrelsens beslut och följa de riktlinjer som dragits upp för stiftelsens verksamhet. Detta ger direktören tydliga verkställande befogenheter och uppmuntrar till att i samarbete med andra politiska aktörer inom EU (kommissionen och medlemsstaterna) uppnå samordningsvinster. I förslaget till ändring av första stycket i artikel 7 står det att direktörens förordnandetid, som tidigare var på fem år med möjlighet till förlängning, skall vara tre till fem år och kunna förlängas på förslag från kommissio- nen. ESK vill uttrycka reservationer för denna ändring eftersom andra liknande stiftelser har en förordnande tid på fem år. ESK menar att en förordnandetid på fem Bryssel den 29 oktober 1997. år bör behållas och att den skall kunna förlängas med ytterligare fem år. Styrelsen åläggs genom förslaget till ändring av 3. 6. artikel 10. 4 att anta arbetsprogrammet tillsammans med den årliga budgeten. Denna ändring medför inte enbart en rationalisering av beslutsprocessen för stiftelsens verksamhet, utan det betecknande är att besluten som gäller verksamheten (innehållet) och besluten om stiftel- sens resurser likställs. Kommittén godtar detta förslag. 3. 7. Enligt förslaget till ändring av artiklarna 6. 1 och 6. 2 borde även kommissionen medverka i valet av medlemmar till den rådgivande gruppen, som har till uppgift att yttra sig till styrelsen både på styrelsens begäran och på eget initiativ. Förslaget förefaller vara rimligt. Men ESK vill ändå betona att detta organ är mycket omfattande. Det består av två experter från varje medlemsstat, två från varje stödberättigat land och två från arbetsmarknadens parter på Europanivå. Samtidigt som det är väsentligt att alla berörda parter är representerade i ett sådant rådgivande organ måste det kunna utföra ett effektivt arbete. ESK hoppas därför att den rådgivande gruppen alltmer arbetar i mindre grupper (tema- eller områdesgrupper) och att deras synpunkter blir en naturlig del i styrelsens beslutsprocess. I sitt förslag framhåller kommissionen tydligt att 3. 8. någon förändring av stiftelsens personalstyrka inte är aktuell. ESK hoppas att man vid den nödvändiga omfördelningen av tjänstemännens uppgifter ser till att stärka deras professionalitet och motivation. Särskilt bör de erbjudas alla tänkbara möjligheter till fortbildning för att skaffa sig den speciella kompetens som krävs för att på bästa sätt kunna svara mot det behov av yrkesutbildning som finns i partnerländerna i Medel- havsområdet. ESK önskar att kommissionen i sina förslag, inom ramen för budgetförfarandet, kommer att uppmärksamma dessa behov och att de budgetansvariga i och med detta överväger fördelarna med en ökning av anslagen — även en måttlig sådan — till stiftelsen. Ekonomiska och sociala kommitténs ordförande Tom JENKINS


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten"

eurovoc_concepts:
energy-generating product
environmental protection
excise duty
fiscal policy
tax harmonisation

formats: html pdf print

text: 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/91 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten” (1) (98/C 19/25) De Raad heeft op 8 april 1997 besloten, overeenkomstig artikel 99 van het EG-Verdrag, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling voor economische, financie¨le en monetaire vraagstukken, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 14 oktober 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Schmitz. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 349e Zitting (vergadering van 29 oktober 1997) het volgende advies uitgebracht, dat met 83 stemmen vo´ o´r en 23 stemmen tegen, bij 13 onthoudingen werd goedgekeurd. 1. Inleiding 2. Algemene opmerkingen 1. 1. Het Comité heeft zich in verschillende adviezen al over economische stuurinstrumenten in het kader van het milieubeleid uitgesproken. Het schaarde zich, afgezien van kritiek op details, achter de voorstellen van invoering van een CO2-energie- de Commissie tot heffing (2). 1. 2. Het bekrachtigt zijn standpunt dat belastingen en heffingen ten behoeve van het milieu niet in (para)fiscale lastenverzwaring mogen uitmonden. Om redenen van fiscale neutraliteit dienen de op de factor arbeid geheven belastingen en premies dan ook navenant te worden verlaagd. Daartoe kan niet worden volstaan met een facultatieve bepaling. De lid-staten, bij wie het belasting- recht berust, moeten hiertoe verplicht worden. 1. 3. Ook heeft het Comité er in verschillende adviezen op gewezen dat het concurrentievermogen van het Europese bedrijfsleven niet door invoering van milieu- belastingen mag worden aangetast en dat met name in energie-intensieve sectoren geen arbeidsplaatsen verlo- ren mogen gaan. Lastenverzwaring voor de laagste inkomensgroepen moet echter ook worden voorkomen. Vooral in zijn hoedanigheid van „Waarnemings- 1. 4. post voor de interne markt” heeft het Comité Commissie en Raad verzocht, de door nationaal fiscaal beleid in de hand gewerkte distorsies op de interne markt terug te dringen. De lid-staten belasten energieproducten, vooral derivaten van minerale olie¨n, op zeer uiteenlopende wijze. Wat brandstoffen betreft leidt dit, met name in grensregio’s, concurrentiever- storingen. tot onaanvaardbare 2. 1. Nadat haar eerdere voorstellen voor een CO2- energieheffing in de Raad onvoldoende gehoor vonden, komt de Commissie nu, niet in de laatste plaats op verzoek van de Raad zelf, met een nieuwe benadering die is gebaseerd op een minimumheffing op energiepro- ducten. 2. 1. 1. Onder voorbehoud van een aantal kritische opmerkingen kan het Comité met deze aanpak in- stemmen. Als het Verdrag van Amsterdam eenmaal gera- 2. 1. 2. tificeerd is, dan kan een groep lid-staten, indien eenparig- heid van stemmen een onhaalbare kaart blijft, via het mechanisme van de „versterkte samenwerking” overi- gens toch gehoor geven aan het Commissievoorstel (3). Het Comité vindt echter niet dat deze ontwikkeling moet worden nagestreefd, omdat dit tot verdere concurrentie- distorsies op de interne markt zou kunnen leiden. Vergeleken met haar vorige voorstellen betreffen- 2. 2. de CO2-energieheffingen toont de Commissie zich met onderhavig voorstel beduidend minder ambitieus. Het is betreurenswaardig dat met dit al met al pragmatische voorstel slechts uiterst weinig aan het bestaande instru- mentarium van het milieubeleid wordt toegevoegd. Andere instrumenten, b. v. convenanten op basis van vrijwilligheid, waaraan de Commissie in haar Medede- ling „Overzicht van beleid en maatregelen op energie- gebied (4) refereert, zijn deels zelfs efficie¨nter”. 2. 2. 1. De Commissie knoopt met onderhavig voorstel aan bij de Richtlijnen 92/81/EEG en 92/82/EEG van de Raad inzake minimum-accijnstarieven voor minerale olie¨n. Het is de bedoeling dat analoog aan deze richtlijnen ook op andere (motor)brandstoffen en elektriciteit een minimumbelasting wordt geheven. In de eerdere voorstellen betreffende de CO2- 2. 2. 2. energieheffing was het de bedoeling om vooral het (1) PB C 139 van 6. 5. 1997, blz. 14. (2) ESC-advies van 28 maart 1996 over het „Gewijzigd voorstel voor een richtlijn van de Raad tot invoering van een heffing op de uitstoot van kooldioxide en op energie” — PB C 174 van 17. 6. 1996, blz. 47, paragraaf 2. 4. (3) ESC-advies van 28 maart 1996 over het „Gewijzigd voorstel voor een richtlijn van de Raad tot invoering van een heffing op de uitstoot van kooldioxide en op energie” — PB C 174 van 17. 6. 1996, blz. 47, paragraaf 3. 1. 4. (4) COM(97) 167 def. van 23. 4. 1997. C 19/92 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 CO2-gehalte en de primaire energie, d. w. z. de input, te belasten (voor elektriciteit golden bijzondere regelingen). Nu wordt voorgesteld, uitsluitend de eindenergie, d. w. z. de output, te belasten. Daarmee wordt het sturingseffect verkleind, omdat de omzetting van energie en de specifieke CO2-component buiten direct bereik van de fiscus blijven. 2. 2. 3. De Commissie wil met haar voorstel minimum- accijnstarieven voor energieproducten vaststellen, waar- bij de fiscale lasten voor het bedrijfsleven vergaand worden verlicht: uitsluitend motor- en verwarmings- brandstoffen worden belast en alle andere energiepro- ducten zijn vrijgesteld. Energieproducten die als grond- stof worden gebruikt alsmede energieproducten en elektriciteit die hoofdzakelijk bij chemische reductiepro- cessen of metallurgische en elektrolytische procédés worden aangewend, worden eveneens vrijgesteld. Het Comité betreurt dat de Commissie m. b. t. haar voorstel inzake elektriciteit de ontheffing niet heeft uitgebreid tot andere vormen van procesenergie. Op het gebied van de motorbrandstoffen zouden er specifieke regelingen voor bepaalde industrie¨le-verwerkingsdoeleinden ko- men. Wat de overige brandstoffen betreft, is het de bedoeling dat ondernemingen met bijzonder hoge ener- giekosten lager worden aangeslagen. 2. 2. 4. Beı¨nvloed wordt in de eerste plaats het consu- mentengedrag, omdat de Commissie de output wil belasten. Zij wil prikkelen tot aankoop van energiezuini- gere producten (voertuigen, apparaten, enz. ). Op die manier wil zij de producenten ertoe aanzetten, energie- efficie¨ntere producten aan te bieden. Voorts wil zij ook op het gebied van gebouwenverwarming het gebruik van minder energie-intensieve technieken stimuleren. De voorgestelde tarieven lijken, vooral voor 2. 3. motorbrandstoffen, aan de lage kant. 2. 4. Voorts stelt de Commissie voor, de tarieven op 1 januari 2000 licht te verhogen, waarna vanaf 1 januari 2002 streeftarieven zouden gaan gelden. De belasting op motorbrandstoffen wordt echter onvoldoende ver- hoogd, hetgeen gelet op de grote toename van de CO2-emissies in het verkeer onlogisch lijkt. Het Comité verwijst hier naar artikel 16 van het voorstel, op grond waarvan de lid-staten motorbrandstoffen lager kunnen belasten dan de in de richtlijn vastgesteld minimum- niveaus, mits zij specifieke vergoedingen voor het weg- gebruik in het leven roepen. de vrijheid behouden om, naast reeds bestaande regelin- gen voor bepaalde afgelegen eilanden, compensaties (b. v. in de vorm van benzinebonnen) te verlenen die samenhangen met vestiging in Doelstelling-1 en 6-regio’s. 2. 5. Voor zover de lid-staten discretionaire bevoegd- heid wordt toegekend op het gebied van belastingtechni- sche implementatie van de belastingheffing op energie- producten, mag dit echter niet in distorsies op de interne markt uitmonden. 2. 5. 1. Overwogen moet worden of specifieke regelin- gen ten behoeve van het milieu (b. v. belastingvrijstelling voor duurzame energie) niet vergezeld moeten gaan van striktere bepalingen om scheeftrekkingen van de mededinging te vermijden. 2. 5. 2. Ook valt het te betreuren dat geen duidelijke modaliteiten t. a. v. de belastingneutraliteit worden vast- gelegd. Helaas leert de ervaring dat de invoering van nieuwe energiebelastingen niet door fiscale-lastenver- lichting elders wordt gecompenseerd. Het Comité ver- zoekt de Raad derhalve om bij de vaststelling van de richtlijn te bepalen dat eventuele hogere belastingop- brengsten gecompenseerd moeten worden door een verlaging van de belastingen op de factor arbeid. In het bijzonder gezinshuishoudingen zullen door een eventuele verhoging van de minimumtarieven worden getroffen. Daarom moeten maatregelen op het sociale vlak worden genomen om de nadelige gevolgen voor met name de lagere inkomens te compenseren. 2. 6. Het Comité heeft de indruk dat het voorstel niet zozeer door milieudoelstellingen is ingegeven, maar vooral door het streven, het functioneren van de interne markt te verbeteren door fiscale distorsies te verminde- ren. Deze doelstelling verdient bijval, temeer omdat in het licht van de komende economische en monetaire unie fiscale kwesties steeds meer van belang voor de interne markt zullen zijn. Van mededingingsverstoringen is volgens het Comité vooral sprake op het gebied van motorbrandstoffen. Overigens gaat het Comité ervan uit dat dit voorstel de nagestreefde liberalisering van de energiemarkten in de EU niet in gevaar brengt. 2. 7. Op fiscaaltechnisch vlak heeft onderhavig voor- stel in vergelijking met het voorstel voor CO2-heffingen duidelijke voordelen: belasting van het eindproduct gaat met aanzienlijk minder administratieve lasten gepaard dan belasting van de input. 2. 4. 1. De geplande tariefverhoging voor de heffing op LPG (vloeibaar gas) en aardgas (methaan) moet met het oog op het relatief milieuvriendelijke karakter van deze motorbrandstof lager uitvallen dan die voor benzine en dieselolie. 3. Bijzondere opmerkingen 3. 1. Artikel 9 2. 4. 2. Deze tariefverhogingen kunnen voor sommige regio’s van de Unie in economisch opzicht onverant- woord nadelig uitvallen. De lid-staten moeten daarom De formulering van artikel 9 strookt niet met die van artikel 13, lid 1, onder b. Krachtens het eerstgenoemde voorschrift wordt voor bij de productie van electriciteit 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/93 gegenereerde warmte een minimum-belasting ingevoerd. Op grond van de tweede bepaling staat het de lid-staten evenwel vrij, al dan niet te belasten. 3. 2. Artikel 13, lid 1, onder b (alsmede artikel 14, lid 1, onder e) Het Comité stelt voor, het gebruik van restwarmte en via wkk gegenereerde warmte voor stadsverwarming vrij te stellen. 3. 3. Voorts stelt het voor, naast elektriciteit ook andere vormen van procesenergie (dienende tot chemi- sche reductie of gebruik in metallurgische en elektrolyti- sche processen) onbelast te laten. 3. 4. Artikel 13, lid 1, onder c Het Comité heeft er begrip voor dat het voorstel niet van toepassing is op brandstoffen voor luchtvaartuigen. Met het oog op de negatieve milieu-effecten (CO2- emissie) dient de Unie zich er bij het vaststellen van deze richtlijn tevens toe te verbinden om tot internationale afspraken voor een kerosinebelasting te komen. 3. 5. Artikel 14, lid 1, onder c De lid-staten moeten worden verplicht, bepaalde vormen van duurzame energie (b. v. zonne-energie) vrij te stellen. Brussel, 29 oktober 1997. 3. 6. Artikel 15, lid 1 De voorgestelde restituties moeten niet alleen aan ondernemingen worden toegestaan, maar, vooral op verwarmingsgebied, ook aan privépersonen (b. v. huisei- genaren). 3. 7. Artikel 15, lid 2, 2e alinea Valt procesenergie buiten de heffing, dan is dit voor- schrift overbodig. Het Comité wijst erop dat in het voorstel overigens niet duidelijk wordt aangegeven hoe de energiekosten moeten worden berekend. 3. 8. Artikel 18, lid 3 Moet als volgt worden aangevuld: „Ondernemingen die de in de convenanten inzake CO2-reductie genoemde doelstellingen bereiken, val- len, mits deze reductie voor de afzonderlijke onderne- mingen kan worden aangetoond, niet onder het toepassingsgebied van deze richtlijn. ” De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS C 19/94 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 BIJLAGE bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité De volgende wijzigingsvoorstellen, waarvoor ten minste één vierde van de stemmen werden uitgebracht, zijn tijdens de beraadslagingen verworpen: Paragraaf 1. 3 De volgende passage na de eerste zin in te voegen: „Worden de verhoging van de minimumaccijnzen en de uitbreiding van de heffing ervan tot alle industrieproducten niet door belastingverlaging elders gecompenseerd, dan zullen de productiekosten voor de industrie- en de vervoerssector deels fors stijgen. ” Motivering Op deze wijze krijgt de terechte waarschuwing tegen het verlies aan concurrentievermogen, in met name de energie-intensieve sectoren, meer uitleg en nadruk. Uitslag van de stemming Vo´o´ r: 38, tegen: 68, onthoudingen: 6. Paragraaf 2. 4 Deze paragraaf na de eerste zin als volgt te wijzigen: „De belasting op motorbrandstoffen wordt echter onvoldoende verhoogd. Weliswaar vormen de toenemende CO2-emissies in het verkeer een groot probleem, maar aan verdere verhoging van de belasting op motorbrandstoffen moet fiscale-lastenverlichting elders voorafgaan, alsook een nauwkeurige analyse van het effect van deze maatregelen op groei, werkgelegenheid en concurrentievermogen. ” Motivering De roep om verdere verhoging van de tarieven voor energieproducten staat haaks op de terechte kritiek op het te hoge totaalniveau van belastingen en heffingen in Europa. Energiebelastingen kunnen niet worden geı¨soleerd van de macro-economische discussie in Europa over de verhoging van concurrentievermogen en werkgelegenheidsperspectieven via belastingverlaging. Uitslag van de stemming Vo´o´ r: 40, tegen: 67, onthoudingen: 9


title: Opinion of the Economic and Social Committee on the 'Proposal for a Council directive establishing a Safety Assessment of Third Countries' Aircraft using Community Airports'

eurovoc_concepts:
air safety
air traffic control
aircraft
exchange of information
third country

text: C 19/20 EN Official Journal of the European Communities 21. 1. 98 Opinion of the Economic and Social Committee on the ‘Proposal for a Council directive establishing a Safety Assessment of Third Countries’ Aircraft using Community Airports’ (1) (98/C 19/06) On 17 March 1997 the Council decided to consult the Economic and Social Committee, under Article 84(2) of the Treaty on the above-mentioned proposal. The Section for Transport and Communications, which was responsible for preparing the Committee’s work on the subject, adopted its opinion on 15 October 1997. The rapporteur was Mr Mobbs. At its 349th plenary session (meeting of 29 October 1997), the Economic and Social Committee adopted the following opinion by 105 votes for, one vote against and 2 abstentions. 1. Introduction For some time, 1. 1. increasing concern has been expressed about levels of aviation safety in various parts of the world. This has led the Government of the USA and the International Civil Aviation Organization to establish oversight and assistance pro- (ICAO) grammes to identify possible deficiencies and take corrective measures to ensure the safety of the travelling public, the crew as well as people both inside and outside an airport. 1. 2. The European civil aviation authorities them- selves realized that Europe also had to act in this field and the European Civil Aviation Conference (ECAC) undertook to develop the Safety Assessment of Foreign Aircraft (SAFA) programme. ECAC directors-general adopted, in June 1996, a specific European programme. This was to be integrated, as far as possible, in an ICAO framework and avoid any duplication with ICAO actions. Whilst the EU is developing a directive to give stronger legal and political basis to the ramp checks, some Member States are already operating ramp safety checks albeit not in a uniform EU manner. 1. 3. In February 1996, 176 European passengers were killed in an aircraft accident in the Dominican Republic. As a consequence, both the European Parliament (2) and the Council (3) asked the Commission to study possible measures to improve safety, in particular addressing the problem of sub-standard carriers operating to and from Europe. 1. 4. The Commission has therefore submitted a proposal which aims at rationalization and coordination into one Directive of the actions that all Member States (1) OJ C 124, 21. 4. 1997, p. 39. (2) Resolution B4-0150/96, OJ C 65, 4. 3. 1996, p. 172. (3) 1907th Meeting of the Council — Transport — Brussels, 11 March 1996 (PRES 96/55). can already take that are based on existing ICAO Standards and Recommended Practices. In order to clearly understand this, it is necessary to appreciate the current position in the Member States. Council Directive 94/56/EEC on the investi- 1. 4. 1. gation of civil aviation accidents and incidents states that: ‘Each Member State shall ensure that technical investigations are conducted or supervised by a perma- nent civil aviation body or entity which shall be functionally independent in particular of the national aviation authorities responsible for airworthiness, certi- fication,. and, in general, of any other body whose interests could conflict with the task entrusted to the investigating body or entity. ’ 1. 4. 2. ICAO Annex 8 ‘Airworthiness of Aircraft’ requires that all aircraft must be maintained in an airworthy condition. Where a contracting state has reason to doubt that this is the case, then that state is no longer obliged to accept the validity of the airworthiness certificate, and is able to carry out a check of the aircraft, grounding it if necessary. National laws vary but some agency of each Member State has the authority to ground any aircraft of its own, of any other Member State and of any Third Country when there is reason to doubt its airworthiness. ICAO Annex 13 ‘Aircraft Accident and Incident Investigation’, operates in a similar manner when an incident is believed to have occurred. 1. 4. 3. Therefore each Member State already has the authority, that should be recognized by all ICAO signatories, to inspect and if appropriate ground any aircraft of its own, of any other Member State and of any Third Country. Moreover existing regulations governing the aircraft of Member States are equal to or more strict than those governing the aircraft of Third Countries, thus there is no intention to introduce regulations governing the aircraft of Third Countries 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/21 that are not already applicable to those of Member States. 1. 4. 4. Whilst existing regulations may allow appro- priate action to be taken in respect of all aircraft from all over the world, aircraft from Third Countries may in fact be treated differently by different Member States. At present action by one Member State is NOT necessarily duplicated or supported by other Member States. Thus an aircraft classified as being not fully airworthy by one Member State but that has permission to fly out of that state without passengers (or freight) in order to have its faults rectified, may at present be able to land in another Member State and be allowed to pick up passengers (or freight) without the faults being rectified. 1. 4. 5. At present a Third Country airline that has had an aircraft grounded in a Member State may take retaliatory action against an airline of that Member State while continuing to enjoy the use of other Member States’ airports. Such action, involving the UK and Nigeria, is already occurring. 1. 5. In view of the continuing need for improving safety, the Commission established a High Level Group — comprising of Member States civil aviation auth- orities, ECAC, the JAA (Joint Aviation Authorities) and the Commission — to assist it in considering various relevant issues in the context of aviation safety. 2. The High Level Group 2. 1. The High Level Group issued a report which was attached to a Communication from the Commission to the European Parliament and the Council entitled ‘Defining a Community Aviation Safety Improvement Strategy’ (1). That Report contains a whole range of proposals, but the description that follows concerns only those relevant to the current Opinion. The High Level Group, having considered the 2. 2. USA/FAA (Federal Aviation Administration) procedure (which checks whether national regulatory authorities have the legal means and the resources, workforce and expertise to meet their international safety supervisory responsibilities properly) concluded that the USA system would not be suited to Europe. (1) SEC(96) 1083 final, 12. 6. 1996. 2. 3. Europe has many more aviation partners with nearly all countries in the world having air connection to European airports. Checking all would be out of proportion to European resources, in many instances wastefully unnecessary, and a duplication of work being done by others. 2. 4. Instead Europe should have its own step-by-step procedure triggered by evidence of safety shortcomings of a foreign airline. This would take the form of a Safety Assessment of Foreign Aircraft (SAFA) procedure. 2. 5. The operational aspects of the SAFA procedure are being developed by the Joint Aviation Authorities (JAA) on behalf of the European Civil Aviation Confer- ence (ECAC). 2. 6. The High Level Group recognizes the need to comply with the principles contained in the Convention on International Civil Aviation signed in Chicago in December 1944. The main points of the High Level Group report are: 2. 6. 1. A safety improvement strategy targeted at third-country carriers and aircraft must be compatible with principles governing international civil aviation. 2. 6. 2. Each contracting state is responsible for issuing or rendering valid certificates of airworthiness and of competency in respect of every aircraft or operation crew registered in that state. Such certification has to be accepted by all other contracting states so long as certification is equal or above minimum international standards. As a consequence a contracting state may not recognize certificates which it considers not to be in compliance with ICAO standards. When this occurs it is possible to consider that unilateral action may be taken to protect a state’s citizens. However it cannot be implied that collective action is possible. 2. 6. 3. Bilateral agreements, whilst recognizing the right of each party to designate carriers, do not usually include explicit provisions for safety oversight nor unilateral action which could allow one party to deprive the other of its recognized rights. 2. 6. 4. Thus it is very difficult, in terms of international aviation law, to establish ‘black lists’ of particular third-country airlines — quite apart from consider- ations of the inevitable risks of retaliation or other adverse diplomatic consequences. C 19/22 EN Official Journal of the European Communities 21. 1. 98 3. The Commission Proposal 3. 6. Member States are to bring laws into force to comply with the proposed directive no later than 1 July 1998. 3. 1. This Commission proposal for a directive ‘estab- lishing a Safety Assessment of Third Countries’ Aircraft using Community Airports’ is intended to contribute to the improvement of safety by checking aircraft of third countries whenever there is suspicion that they are not operated in accordance with international safety standards. 3. 2. Whilst the proposal is basically intended to apply to third country aircraft, it shall not affect Member State’s right, with due regard to Community law, to inspect any aircraft landing at its airports. 3. 3. The procedure includes in particular: 3. 3. 1. Identifying the data that is required to be collected by the Member States in order to obtain enough information to undertake any subsequent action. 3. 3. 2. Member States are required to exchange infor- mation on their actions so that safety improvements can be decided upon at a Community level. 3. 3. 3. If, as a result, there is reason to believe that an aircraft does not comply with international standards, the Member State will carry out a ramp inspection. 3. 3. 4. If this proves that an unsatisfactory safety situation exists then the Member State will be obliged to ground the aircraft until the safety hazard has been removed. The owner/operator shall have the right of appeal. In circumstances where the deficiency cannot be rectified, the Member State where the inspection took place may, in coordination with the state responsible for the operation of the aircraft concerned, prescribe the necessary conditions under which the aircraft could be allowed to be flown without fare-paying passengers, to an airport where the deficiencies can be dealt with. 3. 4. The Commission proposes that it shall be assisted by an Advisory Committee to work on safety improve- ment and implementation measures. The Commission’s intention is to set a legal 3. 5. framework while leaving enough margin to the Member States to build the corresponding mechanisms individu- ally or collectively, for example using ECAC and or the JAA, as they think fit. The Commission considers this course of action to be compatible with the principles of subsidiarity. 4. General Comments 4. 1. The Committee welcomes the Commission pro- posal. However the proposal should be seen as part of global action towards increasing safety rather than as a final answer in itself. The Committee stresses that Community action should not be limited to improving safety of Third Country carriers and aircraft but should continue efforts to increase safety standards in Europe as a whole. 4. 2. The Committee agrees with the Commission intention that actions on inspections and groundings and, where appropriate on restrictions of landing rights, must be common within all Member States. Unless this is achieved, the unsatisfactory situation regarding traffic rights described in point 1. 4. 4 will undoubtedly continue. The Committee considers that the possibility of this happening must not be allowed. Unless effective uniform Community action is taken as soon as possible, the value of the Commission proposal will become questionable. 4. 3. It is worth noting that ICAO Annex 13 defines an operator as a ‘person, organization or enterprise engaged in or offering to engage in aircraft operation’ and that the JAA requirements give detailed definitions of the terminology used in various leasing arrangements. However there is no similar clear definition for ‘owner’. The Committee considers that the Commission should clarify any outstanding aspects with those involved in order to avoid the possibility of loopholes which could put safety at risk. The JAA is likely to have a major role to play, 4. 4. especially in setting standards and work schedules. The Committee supports this but is aware that the JAA has, currently, no legal status. By agreement of its 27 members, it is a rule-making body — but not a law-making body. All JAA members have signed up in principle to the concept of enacting all JAA rules as national law (there being no other European body capable of undertaking the work done by the JAA, especially since it is accepted as Europe’s centre of excellence in this field). The Committee considers that the Commission should recognize this de facto situation and find ways for the JAA and the Commission to efficiently cooperate. 4. 5. The development of cooperation and assistance programmes, and the appropriate training of third countries’ personnel will improve safety standards in these countries. Conditions within third countries, and in particular their airports (approach aids standards, 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/23 communications, Air Traffic Control) are also of direct relevance to the safety of all (including European) travellers. These are matters which are referred to in the High Level Report but it is not intended that they form part of the present Commission proposal. 5. 2. 3. Paragraph 3 add at the end ‘. , including those of Member States. ’ Competent authorities of Member States should 4. 6. consider, in the interests of safety, how Third Country airlines ensure that their air crew have an adequate understanding of civil aviation languages, particularly English. 4. 7. When an aircraft is grounded, the travelling public (and freight) will be affected and compensation in respect of any delays caused may be sought. Consider- ation needs to be given to this matter and how passengers (and freight) should reach their destinations. 5. Specific Comments 5. 1. Recitals 5. 1. 1. In order to make clear to Third Country Owners and/or Operators that this proposed directive is non-discriminatory, additional recitals along the following lines should be included after the third recital: ‘Whereas Community airlines and aircraft are already subject to rigorous inspections in accordance with ICAO Standards and Recommended Prac- tices/JAA Requirements:’ ‘Whereas Member States have the authority, under regulations based on Standards and Recommended Practices set out in Annexes 8 and 13 of the ICAO Convention, to ground any aircraft where there is reason to doubt that it is in an airworthy condition or where an event has occurred which affects or could affect the safety of operation’, 5. 2. Article 2 (Scope) 5. 2. 1. Paragraph 1 to read: ‘This Directive shall apply to aircraft landing at or taking off from airports located in the Member States of the Community, the aircraft not being wholly owned and/or operated by an organization within a Member State of the Community. ’ 5. 3. Article 3 (Definitions) 5. 3. 1. dards). Add after 1944: Fourth definition (International safety stan- ‘. or any other internationally agreed safety stan- dard. ’ 5. 3. 2. end: Fifth definition (Ramp inspections). Add to the ‘. and the fitness or competence of the crew. ’ 5. 4. Article 4 (Collection of information) 5. 4. 1. The meaning of ‘competent authority’ is not sufficiently clear in the context of this Article and may cause confusion. The Committee recommends that the words ‘. competent authorities of the. ’ be deleted. 5. 4. 2. indent of Article 4(1): The following should be added to the first ‘— Cabin staff reports — Maintenance staff reports. ’ 5. 5. Article 5 (Ramp Inspection) 5. 5. 1. The detailed and prescriptive wording of this article does not accord with the more general framework intention described in the explanatory memorandum — paragraph 7 — reference to subsidiarity. This Article should be reviewed with a view to clarification as to the exact extent of work required and the frequency. The Commission should also make clear (here or in Annex II) that checks should not always be the same or undertaken in the same sequence if they cannot be completed within an acceptable time limit. 5. 5. 2. P a r a g r a p h 1 5. 2. 2. Paragraph 2 to start: ‘Only state aircraft. ’. Add to the third line ‘. is subject to ramp inspections without delay as follows. ’ This will emphasize the need for urgency. C 19/24 EN Official Journal of the European Communities 21. 1. 98 5. 5. 3. P a r a g r a p h 2 Where there is a notifiable defect the ramp inspection report must be sent to the civil aviation authority formally acting as the supervisory body. 5. 6. Article 6 (Exchange of information) 5. 6. 1. The Committee is concerned that there does not seem to be a sufficient sense of urgency in the actions proposed either in the initial reporting, or in subsequent handling by Member States, the Commission, or the Advisory Committee (established under Article 9). Para- graph 2 refers to the availability of ramp inspection reports but does not give adequate indication on how the existence of such reports will be known. The Committee considers it should be made absolutely clear that common action by all Member States is essential. No loopholes should exist that would enable an operator to continue to use any Community airport until all faults found at another Community airport have been fully rectified. 5. 6. 2. The Committee considers that once a ramp inspection (Article 5) has taken place and information collected (Article 4), it is imperative that appropriate action is initiated immediately. Action required by this proposed directive is only required because it is considered that an unsatisfactory safety situation prevails and therefore any delay in taking remedial action is unacceptable. This concern about delay would be even more worrying if a Member State were to be prevented from taking action on its own if it considered circumstances demanded it. 5. 6. 3. The removal of the last three words (‘. , at their request. ’) from the end of paragraph 2 would help. Brussels, 29 October 1997. The sense of urgency might increase if all reports were sent automatically to all other competent authorities. 5. 7. Article 7 (Protection of information) 5. 7. 1. The intentions of this article are clear but may in practice be difficult to implement. Confidential information might need to be produced to justify the grounding of an aircraft if an airline appealed against grounding. 5. 7. 2. Amend paragraph 2 to read ‘. particular by the crew or maintenance personnel, will be ensured. ’ 5. 8. Article 8(5) (Grounding of aircraft) 5. 8. 1. appeal against a grounding might be made. It should be made clear to whom a right of 5. 9. Articles 9, 10, 11 (Safety improvement measures, Implementation measures, Committee) 5. 9. 1. The Commission should review these articles and bring the wording in line with any changes made as a result of this Opinion. 5. 10. Annex 2 (concerned with ramp inspection) Paragraph 1 (first 5. 10. 1. should be amended by adding at the end ‘and to reports on previous inspections’. This should help reduce the repetition of work already done and known to competent authorities. sentence) The President of the Economic and Social Committee Tom JENKINS


title: Euroopa Ühenduse ja Korea Vabariigi vaheline Leping telekommunikatsioonihangete kohta

eurovoc_concepts:
South Korea
agreement (EU)
public contract
telecommunications

text: 06/2. kd ET Euroopa Liidu Teataja 337 21997A1122(01) L 321/32 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA 22. 11. 1997 Euroopa Ühenduse ja Korea Vabariigi vaheline LEPING telekommunikatsioonihangete kohta EUROOPA ÜHENDUS (edaspidi EÜ) ühelt poolt ja KOREA VABARIIGI VALITSUS (edaspidi Korea) teiselt poolt, (edaspidi “lepinguosalised”, ainsuses “lepinguosaline”), PIDADES SILMAS lepinguosaliste jõupingutusi ja kohustusi, mida nad on võtnud vastavate riigihanke- turgude liberaliseerimiseks eelkõige riigihankelepingu (Government Procurement Agreement, GPA 1994) kaudu; SOOVIDES jätkata liberaliseerimist, võimaldades vastastikuse ligipääsu vastavatele telekommunikatsioo- nioperaatorite hangetele käesolevas lepingus sätestatud tingimustel; OLLES TEADLIKUD vajadusest tagada Maailma Kaubandusorganisatsiooni egiidi all telekommunikat- siooniteenuste liberaliseerimiseks peetavate läbirääkimiste õnnestumine, ON KOKKU LEPPINUD JÄRGMISES: Artikkel 1 Eesmärk, mõisted ja reguleerimisala 1. Käesoleva lepingu eesmärk on tagada lepinguosaliste tarnija- tele ja teenuste osutajatele vastastikune, läbipaistev ning mittedis- krimineeriv ligipääs toodete ja lisateenuste hangetele I lisas loet- letud telekommunikatsioonioperaatorite poolt. 2. Käesolevas lepingus kasutatakse järgmisi mõisteid: a) b) telekommunikatsioonioperaatorid — I lisas loetletud telekommu- nikatsioonioperaatorid. Vajaduse korral ajakohastavad lepin- guosalised seda loetelu vastastikusel kokkuleppel; tooted — seadmed, vahendid ja materjalid, mida kasutatakse ülekandevõrkude sisseseadmiseks, käitamiseks, hoolduseks, remontimiseks ja haldamiseks, ning vahendid uurimis- ja aren- dustegevuseks, katse- ja mõõteseadmed, õppevahendid ning terminaliseadmed; c) lisateenused — telekommunikatsioonioperaatorite poolt han- gitavad teenused, mis on seotud tootehangetega. lepinguosaliste telekommunikatsioonioperaatorite poolt, ning telekommunikatsioonioperaatoritega toodete ja lisateenuste han- kimiseks sõlmitavate lepingute suhtes. 4. Käesolevat lepingut kohaldatakse ainult selliste Korea telekom- munikatsioonioperaatorite poolt toodete ja lisateenuste hankimi- seks sõlmitud lepingute või lepingusarjade suhtes, mille hinnang- väärtus ilma käibemaksu või sellega võrreldava kumuleeruva käibemaksuta on vähemalt 450 000 SDR, kui lepinguosalised ei ole kokku leppinud teisiti. Käesolevat lepingut kohaldatakse ainult selliste EÜ telekommuni- katsioonioperaatorite poolt toodete ja lisateenuste hankimiseks sõlmitud lepingute või lepingusarjade suhtes, mille hinnangväär- tus ilma käibemaksu või sellega võrreldava kumuleeruva käibe- maksuta on vähemalt 600 000 eküüd, kui lepinguosalised ei ole kokku leppinud teisiti. SDR väärtus Korea vonides määratakse kindlaks vastavalt WTO 1994. aasta riigihankelepingus (GPA) sätestatud menetlustele. 5. Käesolevat lepingut ei kohaldata järgmiste hankelepingute suh- tes: a) toodete ja teenuste hanked nende edasimüümiseks kommerts- eesmärkidel või kasutamiseks kommertsmüügiks mõeldud toodete tootmisel; b) EÜ puhul: 3. Käesolevat lepingut kohaldatakse kõigi õigusaktide, määruste ja tavade suhtes, mis on seotud toodete ja lisateenuste hangetega — telekommunikatsioonioperaatorite hankelepingud, mille osas turgudel kehtib vaba ja tõhus konkurents vastavalt rii- gihankeid käsitleva EÜ direktiivi artikli 8 nõuetele, 338 ET Euroopa Liidu Teataja 06/2. kd — Portugalis ja Kreekas asuvate ja tegutsevate telekommuni- katsioonioperaatorite poolt enne 1. jaanuari 1998 sõlmi- tud toodete ja lisateenuste hankelepingud; c) Korea puhul: ja neid menetlusi käsitleva 4. Vaidlustamismenetluste puhul informatsiooni avaldamisel kohtlevad lepinguosaline ja tema tele- kommunikatsioonioperaatorid teist lepinguosalist ja tema tarni- jaid sama soodsalt nagu kodumaiseid ja kolmandate riikide tarni- jaid. — piiratud hanked, mille puhul teatav osalus on tagatud väi- kestele ja keskmise suurusega ettevõtetele vastavalt Korea riigiosalusega ettevõtete majandamise seadusele ning riigi osalusega ettevõtete raamatupidamiseeskirjadele, ja — satelliidihanked vastavalt Korea lennunduse ja kosmose- tööstuse arendamise seadusele viie aasta jooksul alates sel- lest kuupäevast, mil jõustub Korea ühinemine riigihanke- lepinguga (GPA). Artikkel 2 Võrdne kohtlemine ja mittediskrimineerimine 1. Kumbki lepinguosaline tagab, et tema territooriumil asuvad ja tegutsevad telekommunikatsioonioperaatorid tagavad kõigi han- kemenetluste ja -tavade osas ning hankelepingute sõlmimisel teise lepinguosalise i) toodetele ja lisateenustele ning ii) tarnijatele (1) sama soodsad tingimused nagu: a) i) kodumaistele toodetele ja lisateenustele ja/või ii) tarnijatele, ning b) kolmandate riikide i) toodetele ja lisateenustele ja/või ii) tarni- jatele. 5. WTO tehniliste kaubandustõkete lepingut kohaldatakse vaja- duse korral lepinguosaliste õigusaktide, määruste ja tegevuspõhi- mõtete suhtes niivõrd, kuivõrd see käsitleb toodete ja lisateenuste hankeid asjaomaste telekommunikatsioonioperaatorite poolt. 6. Lepinguosalised tagavad, et nende telekommunikatsiooniope- raatorid kirjeldavad pakkumise dokumentide juurde kuuluvates tehnospetsifikaatides pigem kasutamisomadusi kui ehitust või toi- mimist. Need spetsifikaadid põhinevad rahvusvahelistel standar- ditel või, nende puudumisel, siseriiklikel tehnilistel normidel või siseriiklikel tunnustatud standarditel. Keelatud on kõik tehnospet- sifikaadid, mis on vastu võetud, mida kohaldatakse või mis aval- davad mõju selleks, et takistada ühe lepinguosalise telekommuni- katsioonioperaatorite hankeid teise lepingupoole toodete või teenuste saamiseks ning lepinguosaliste vahelist kaubandust. Artikkel 3 Hankemenetlused 2. Lepinguosalised tagavad, et käesoleva lepinguga hõlmatud hankelepingute sõlmimisel tegutsevad nende territooriumil asu- vad ja tegutsevad telekommunikatsioonioperaatorid järgmiselt: Lepinguosalised tagavad, et nende telekommunikatsioonioperaa- torite hankemenetlused ja -tavad on kooskõlas mittediskriminee- rimise, läbipaistvuse ja õigluse põhimõtetega. Need menetlused peavad sisaldama vähemalt järgmist: a) nad ei kohtle teatavaid kohapealseid tarnijaid halvemini kui teisi kohapealseid tarnijaid seetõttu, et nad on teataval määral teise lepingupoole füüsiliste või juriidiliste isikutega seotud või nende omandis või kontrolli all; b) nad ei diskrimineeri kohapealset tarnijat seetõttu, et tarnitav toode või pakutav teenus pärineb teiselt lepinguosaliselt. 3. Lepinguosalised tagavad, et telekommunikatsioonioperaatorid ei kehtesta ega taotle tarnijate, toodete või lisateenuste eelhinda- misel ja valimisel ning pakkumiste hindamisel ja lepingute sõlmi- misel korvamismeetmeid (2). a) kutse konkursile esitatakse hankekuulutusena pakkumiste esi- tamiseks, kavandatava hanke teadaandena või kvalifitseerimis- süsteemi teadaandena. Need teadaanded või kokkuvõte neis sisalduvatest olulistest andmetest avaldatakse riigisisesel tasan- dil või, EÜga seotud teadaannete puhul, ühenduse tasandil vähemalt ühes 1996. aasta riigihankelepingu (GPA) ametlikus keeles. Need sisaldavad kõiki vajalikke andmeid kavandatava hanke kohta ning võimaluse korral ka pakkumiste vastuvõt- mise menetluse kohta; b) tähtajad peavad olema piisavad, et tarnijad ja teenuste osuta- jad jõuaksid pakkumised ette valmistada ja esitada; (1) Tarnijad — toodete ja lisateenuste tarnijad. (2) Riigihangete puhul on korvamismeetmeteks sellised meetmed, mida võetakse omamaise osaluse, tehnoloogia litsentseerimise ning investeerimis-, barterkaubandus- jms nõuete abil kohaliku arengu soodustamiseks ning maksebilansi parandamiseks. c) pakkumise dokumendid peavad sisaldama kõiki vajalikke and- meid, eelkõige tehnospetsifikaate ning valiku- ja pakkumiste vastuvõtmise kriteeriume, et pakkujad saaksid teha kõlblikud pakkumised. Pakkumise dokumendid edastatakse tarnijatele või teenuste osutajatele nende taotluse korral; 06/2. kd ET Euroopa Liidu Teataja 339 d) valikukriteeriumid peavad olema objektiivsed. Kui telekom- munikatsioonioperaator rakendab kvalifikatsioonisüsteemi, põhineb see eelnevalt kindlaks määratud objektiivsetel kritee- riumidel ning menetlus ja osalemistingimused tehakse taotluse korral kättesaadavaks; 3. Kui üks lepinguosaline leiab, et tema poolt käesoleva lepingu alusel saadav kasu on olematuks muudetud või vähenenud see- tõttu, et teine lepinguosaline ei ole täitnud oma käesolevast lepin- gust tulenevaid kohustusi, võib ta taotleda konsultatsiooni vasta- valt lõikele 2. e) pakkumise vastuvõtmise kriteeriumid võivad olla kas majan- duslikult kõige kasulikumad, võttes arvesse konkreetseid hin- damiskriteeriume nagu näiteks tarne- või pakkumise täitmise tähtaeg, tasuvus, tehniline väärtus, müügijärgne hooldus, varuosadega seoses võetud kohustused, hind jne, või hinnalt kõige odavamad. Artikkel 4 Vaidlustamismenetlused 1. Lepinguosalised näevad oma telekommunikatsioonioperaato- rite hangete puhul ette mittediskrimineerivad, õigeaegsed, läbi- paistvad ja tõhusad menetlused, mis võimaldavad tarnijatel ja tee- nuste osutajatel vaidlustada käesoleva lepingu väidetavaid rikkumisi, mis on seotud selliste hangetega, mille puhul nemad on olnud või on huvitatud pool. Sel juhul kohaldatakse vaidlustamis- menetlusi, mis on kooskõlas GPA XX artiklis sätestatud vaidlus- tamismenetlustega. 2. Lepinguosalised tagavad, et nende telekommunikatsiooniope- raatorid säilitavad käesoleva lepinguga hõlmatud hankemenet- luste kogu käiku käsitlevad asjakohased dokumendid vähemalt kolme aasta jooksul. 3. Lepinguosalised tagavad ka vaidlustamismenetluste eest vastu- tavate organite otsuste tõhusa elluviimise. Artikkel 5 Teabevahetus Sel määral, mis on vajalik käesoleva lepingu tõhusaks rakendamiseks, vahetavad lepinguosalised ühe lepinguosalise taotluse korral informatsiooni õigusaktide, teiste meetmete ning eeldatavate muudatuste kohta, mis mõjutavad või võivad mõjutada telekommunikatsioonioperaatorite hankepoliitikat ja -tegevust. Artikkel 6 Konsultatsioonid ja vaidluste lahendamine 4. Lepinguosalised püüavad sellise vaidluse lahendada konsultat- sioonide abil kolme kuu jooksul alates esimese konsultatsiooni- taotluse esitamisest. Konsultatsiooniperioodi võib lepinguosaliste vastastikusel kokkuleppel pikendada. 5. Kui lepinguosalised ei suuda vaidlust konsultatsioonide abil lahendada, võib kumbki lepinguosaline edastada vaidluse vahe- kohtule, kes teeb siduva otsuse, ning ta teatab oma otsusest ka tei- sele lepinguosalisele. Vahekohtumenetluse üksikasjad on esitatud II lisas. Artikkel 7 Ligipääs hankeid käsitlevale informatsioonile 1. Lepinguosalised teevad kõik endast sõltuva, et teha koostööd selleks, et nende andmebaasides hangete ning eelkõige pakku- miste kuulutuste ja dokumentide kohta säilitatav informatsioon oleks kvaliteedi ja kättesaadavuse poolest võrreldav. Samuti püüa- vad nad koostöö abil tagada, et huvitatud poolte vahel elektroo- nilisel teel vahetatava riigihankeid käsitleva informatsiooni liik oleks kvaliteedi ja kättesaadavuse poolest võrreldav. 2. Lepinguosalised, pöörates vajalikku tähelepanu koostalitusvõi- mele ja vastastikusele seotusele ning olles kokku leppinud, et lõi- kes 1 osutatud hankeid käsitleva informatsiooni liik on võrreldav, püüavad teha kõik, et tagada teise lepinguosalise tarnijatele ja tee- nuste osutajatele ligipääs oma andmebaasides säilitatavale asjako- hasele hankeid käsitlevale informatsioonile, nagu näiteks pakku- miste kuulutused. Samuti teevad nad kõik selleks, et tagada teise lepinguosalise tarnijatele ja teenuste osutajatele ligipääs oma elekt- roonilisele riigihangete süsteemile, näiteks pakkumiste esitamisele elektroonilisel teel. Peale selle võtavad lepinguosalised vajalikul määral arvesse 1996. aasta riigihankelepingu (GPA) XXIV artikli lõiget 8. Artikkel 8 Lõppsätted 1. Lepinguosalised peavad regulaarselt ning vähemalt kord aas- tas nõu, et tagada käesoleva lepingu rahuldav toimimine. 1. Käesolev leping on koostatud kahes eksemplaris hispaania, hollandi, inglise, itaalia, kreeka, portugali, prantsuse, rootsi, sak- sa, soome, taani ja korea keeles, kusjuures kõik tekstid on võrd- selt autentsed. 2. Kui lepinguosaline soovib nõu pidada mis tahes käesoleva lepingu toimimist mõjutavas küsimuses, korraldatakse konsultat- sioon hiljemalt 30 päeva jooksul alates konsultatsioonitaotluse kättesaamisest, kui lepinguosalised ei ole omavahel kokku leppi- nud teisiti. 2. Käesolev leping jõustub selle kuu esimesel päeval, mis järgneb kuupäevale, mil lepinguosalised on üksteisele teatanud, et nende kehtivatele seadustele vastav ratifitseerimise, lepingu sõlmimise või vastuvõtmise menetlus on lõpule viidud. 340 ET Euroopa Liidu Teataja 06/2. kd 3. Käesolev leping ei piira lepinguosalistele WTO raames või mõne teise WTO egiidi all sõlmitud mitmepoolse kokkuleppe alu- sel antud õigusi ja kohustusi. 5. Kui lepinguosaline soovib käesoleva lepingu denonsseerida, teatab ta sellest kirjalikult teisele lepinguosalisele ning denonssee- rimine jõustub kuue kuu möödumisel kõnesoleva teate kättesaa- mise kuupäevast. 4. Lepinguosalised kontrollivad käesoleva lepingu sätete toimi- mist kolme aasta jooksul alates selle jõustumisest, et parandada vajaduse korral selle toimimist. 6. Käesoleva lepingu lisad moodustavad selle lahutamatu osa. Euroopa Ühenduse nimel Korea Vabariigi nimel 06/2. kd ET Euroopa Liidu Teataja 341 I LISA Korea (2) — Korea Telecom Euroopa Ühendus — Belgacom (Belgia) — Tele Danmark A/S ja selle tütarettevõtted (Taani) — Deutsche Telekom (Saksamaa) — OTE/Hellenic Telecom Organization (Kreeka) — Telefónica de España SA (Hispaania) — France Telecom (Prantsusmaa) — Telecom Eireann (Iirimaa) — Telecom Italia (Itaalia) — Administration des postes et télécommunications (Luksemburg) — Koninklijke PTT Nederland NV ja selle tütarettevõtted (1) (Holland) — Portugal Telecom ja Companhia Portuguesa Rádio Marconi (Portugal) — British Telecommunications (BT) (Ühendkuningriik) — City of Kingston upon Hull (Ühendkuningriik) — Österreichische Post und Telekommunikation (PTT) (Austria) — Telecom Finland (Soome) — Telia (Rootsi) (1) Välja arvatud PTT Post BV. (2) Edaspidi hõlmab käesolev loetelu ka Korea asjakohastes õigusaktides ja mää- rustes määratletud ning telekommunikatsiooniseadmeid hankivaid riigi osalu- sega ettevõtteid, kui: 1) nendel ettevõtetel on litsents põhiliste telekommuni- katsiooniteenuste pakkumiseks kooskõlas telekommunikatsioonitegevuse seaduse artikliga 5; 2) nende ettevõtete üks põhieesmärk on telekommunikat- siooniteenuste pakkumine ning 3) ettevõtete hangete suhtes kohaldatakse Korea Vabariigi õigusakte ja määrusi. 342 ET Euroopa Liidu Teataja 06/2. kd II LISA 1. Vahekohus koosneb kolmest liikmest. Vahekohtumenetluse algatanud lepinguosaline nimetab vahekohtuniku ning teatab sellest teisele lepinguosalisele. Teine lepinguosaline nimetab teise vahekohtuniku 15 päeva jooksul alates teate esitamisest. 2. Kaks lepinguosaliste nimetatud vahekohtunikku määravad kolmanda vahekohtuniku konkreetselt Korea ja EÜ koostatud võimalike vahekohtunike loetelust või vajaduse korral juhuvaliku meetodil 15 päeva jooksul pärast teise vahekohtuniku nimetamist. Kolmas vahekohtunik ei ole kummagi lepinguosalise riigi kodanik ning tegut- seb vahekohtu esimehena. 3. Vahekohtunikel ei tohi vaidluses olla finantshuve ning nad ei tohi vastu võtta juhiseid kummaltki lepinguosali- selt. 4. Vahekohtunikud määravad ühiselt vahekohtumenetluse eeskirjad. Menetluse puhul tuleb tagada õigus vähemalt ühele ärakuulamisele ning lepinguosalistel peab olema võimalus esitada kirjalikult vastuväiteid ja repliike. Kui ei ole kokku lepitud teisiti, toimuvad vahekohtu istungid Brüsselis või Soulis. 5. Kumbki lepinguosaline kannab menetluse käigus ise oma vahekohtuniku ja tema esinemistega seotud kulud, seal- hulgas kohtukulud. Ülejäänud menetlusega kaasnevad kulud jaotatakse lepinguosaliste vahel võrdselt. 6. Vahekohus võtab otsuseid vastu häälteenamusega. Lepinguosalistel on alati õigus vahekohtumenetlus igal ajal vas- tastikuse kokkuleppe alusel lõpetada, teatades sellest esimehele. 7. Kolme kuu jooksul pärast esimehe määramist avaldab vahekohus ettekande selle kohta, kas käesoleva lepingu alu- sel saadud kasu on olematuks muudetud või on seda vähendatud. Ettekandes määratakse kindlaks asjakohased hüvitusmeetmed. Kui vahekohus ei saa erakorraliste asjaolude tõttu ettenähtud tähtajast kinni pidada, võivad lepinguosalised vastastikuse kokkuleppe alusel tähtaega pikendada, kuid ainult nii palju kui vajalik, ning tähtaeg ei tohi siiski ületada 180 päeva. 8. Lepinguosalised tegutsevad kooskõlas vahekohtu ettekandega. Kui üks lepinguosaline ei suuda võtta vahekohtu määratud hüvitusmeetmeid, teatab ta sellest teisele lepinguosalisele ühe kuu jooksul alates vahekohtu ettekande esitamisest. Lepinguosaline, kes ei saa võtta hüvitusmeetmeid, võib teha ettepaneku maksta teisele lepinguosali- sele kompensatsiooni või pakkuda muid hüvitisi. Kui teine lepinguosaline ei ole saanud kompensatsiooni või muude hüvitistega nõustuda kahe kuu jooksul pärast vahekohtu ettekande esitamist, võib ta teha vahekohtule ettepaneku samaväärse, käesolevast lepingust saadava kasu peatamiseks või tühistamiseks. Peatamine või tühis- tamine jõustub 30 päeva pärast vastava ettepaneku esitamist vahekohtule, kui vahekohus ei ole seda tagasi lüka- nud. 06/2. kd ET Euroopa Liidu Teataja 343 Kvalifitseerimismenetluste kaaskiri Lugupeetud… Käesolevaga viitan hiljuti Brüsselis peetud Korea Vabariigi ja Euroopa Ühenduse vahelistele telekommu- nikatsioonialaseid hankeid käsitlevatele läbirääkimistele. Seoses müüjate kvalifitseerimisega on mul hea meel Teile teatada, et Korea Telecom hakkab Euroopa Ühenduses asuvate ja tegutsevate telekommunikatsiooniseadmete tarnijate ning nende Korea tütarette- võtete (edaspidi “EÜ tarnijad”) poolt kvalifitseerimiseks tehtavaid esialgseid pakkumisi vastu võtma ala- tes kuupäevast, mil EÜ ja Korea parafeerivad kahepoolse telekommunikatsioonialaseid hankeid käsit- leva lepingu (edaspidi “leping”). Korea Telecom on kinnitanud, et ta püüab kvalifitseerimismenetluse aega võimalust mööda lühendada. Kui Korea Telecom on EÜ tarnija poolt kvalifitseerimiseks tehtud esialgse pakkumise läbi vaadanud ning peab seda tehniliselt ja majanduslikult vastuvõetavaks, korraldab ta tarnijaga läbirääkimised ning palub tal esitada ametliku kvalifitseerimistaotluse. Kui Korea Telecom peab esialgset pakkumist vastuvõetama- tuks, esitab ta tarnijale kirjalikult tagasilükkamise põhjused. Peale selle võib Korea Telecom piirata kvalifitseerimistoimingute puhul hankelepingu sõlmimisel tarni- jate arvu, kui liigne tarnijate arv võib põhjustada ühildamatust, tehnilisi raskusi või ebaproportsionaal- seid kulusid Korea Telecomi tegevuses ja võrgu hooldamisel. Tarnijate arvu ei tohi siiski piirata EÜ tar- nijaid diskrimineerival viisil või selleks, et vältida maksimaalset võimalikku konkurentsi või kaitsta kodumaiseid tootjaid või tarnijaid. 344 ET Euroopa Liidu Teataja 06/2. kd Euroopa Ühenduse ja Korea Vabariigi vahelise telekommunikatsioonialaseid hankeid käsitleva lepingu allakirjutamise kinnitatud protokoll Lepinguosaliste täievolilised esindajad on täna alla kirjutanud Euroopa Ühenduse ja Korea Vabariigi lepingule telekommunikatsioonialaste hangete kohta ning kokku leppinud järgmises: 1. Hanke-, kvalifitseerimis- ja vaidlustamismenetlus Lepinguosalised on kokku leppinud, et vastavalt telekommunikatsioonioperaatorite hankeid käsit- leva lepingu artiklitele 2, 3 ja 4 tuleb kohaldada hanke-, kvalifitseerimis- ja vaidlustamismenetlusi, mis on kooskõlas 1996. aasta riigihankelepinguga (GPA). EÜ osas vastavad sellele nõudele hanke- ja kvalifitseerimismenetlused, mis on sätestatud nõukogu 14. juuni 1993. aasta direktiivis 93/38/EMÜ (veevarustus-, energeetika-, transpordi- ja telekommunikatsioonisektoris tegutsevate üksuste hanke- menetluste kooskõlastamise kohta) (EÜT L 199, 9. 8. 1993, lk 84). EÜ tagab, et EÜ telekommunikat- sioonioperaatorite hankemenetluste suhtes kohaldatakse nimetatud direktiivi. (1) Kvalifitseerimismenetluse puhul on lepinguosalised kokku leppinud, et telekommunikatsiooniope- raatorid võivad piirata nõuetele vastavate tarnijate arvu, kui nende liigne arv võib põhjustada ühil- damatust, tehnilisi raskusi või ebaproportsionaalseid kulusid võrkude opereerimisel ja hooldamisel. Tarnijate arvu ei tohi siiski piirata selleks, et vältida maksimaalset võimalikku konkurentsi, diskrimi- neerida teise lepinguosalise tarnijaid või kaitsta kodumaiseid tarnijaid. EÜ osas on nõukogu 25. veebruari 1992. aasta direktiivis 92/13/EMÜ (veevarustus-, energeetika-, transpordi- ja telekommunikatsioonisektoris tegutsevate üksuste hankemenetlusi käsitlevate ühen- duse eeskirjade kohaldamisega seotud õigusnormide kooskõlastamise kohta) (EÜT L 76, 23. 3. 1992, lk 14) sätestatud vaidlustamismenetlused kooskõlas käesoleva lepingu artikliga 4. Peale selle nõustuvad lepinguosalised, et artikli 2 lõike 6 tehnospetsifikaate käsitlevad sätted on koos- kõlas GPA VI artikliga. 2. Võrdne kohtlemine Lepinguosalised tagavad, et 130 000 SDR ületavate lepingute või lepingusarjade sõlmimisel paku- vad lepingu lisas loetletud EÜ ja Korea Vabariigi telekommunikatsioonioperaatorid teise lepingupoole telekommunikatsiooniseadmete tarnijatele sama soodsaid tingimusi nagu kodumaistele telekommu- nikatsiooniseadmete tarnijatele. Seda alammäära võib kummagi lepinguosalise taotluse korral muuta. 3. Korea tarnijate seisund vastavalt riigihankeid käsitleva direktiivi artiklile 36 Euroopa Ühendus (EÜ) teatab, et Korea ja EÜ vahel hiljuti sõlmitud kahepoolse telekommunikat- sioonioperaatorite hankeid käsitleva lepingu tulemusel lõpetatakse kohe pärast kõnesoleva kahe- poolse lepingu jõustumist riigihankeid käsitleva direktiivi artikli 36 sätete kohaldamine Korea tarni- jate suhtes kõnesoleva direktiiviga hõlmatud Euroopa telekommunikatsioonioperaatorite hangete puhul. (1) Portugali ja Kreeka suhtes kohaldatakse üleminekusätteid vastavalt lepingu artikli 1 lõikele 5. 06/2. kd ET Euroopa Liidu Teataja 345 Korea Vabariik Euroopa Ühendus 346 ET Euroopa Liidu Teataja 06/2. kd MEMORANDUM 1. Korea Vabariigi valitsus ja Euroopa Ühendus (EÜ) kinnitavad 1994. aasta GATTi lepingu asjakoha- seid sätteid silmas pidades, et eratelekommunikatsioonioperaatorite hanked tehakse sõltumatult ning kooskõlas iga operaatori kommertshuvidega, olenemata kaupade ja tarnijate päritolust. 2. Kui sellega seoses tekib probleeme, korraldavad Korea Vabariik ja EÜ kummagi lepinguosalise taot- luse korral õigeaegselt konsultatsioone. Kui probleemi ei suudeta konsultatsioonide käigus lahenda- da, kasutavad Korea Vabariik ja EÜ WTO poolt ettenähtud vaidluste lahendamise korda. 3. Kui Korea Vabariik või Euroopa Ühendus annavad eraoperaatorite hangete puhul lisahüvesid kol- mandatele isikutele, laienevad need hüved ka Euroopa Ühendusele või Korea Vabariigile tingimusel, et Euroopa Ühendus või Korea Vabariik tagab vastastikku samasuguse kohtlemise. Korea Vabariik Euroopa Ühendus


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de "Mededeling van de Commissie betreffende de raadpleging over het Groenboek over een nummeringsbeleid voor telecommunicatiediensten in Europa"

eurovoc_concepts:
communications policy
new technology
research and development
telecommunications
telephone

text: C 19/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 4. 7. De problematiek van het transalpine vervoer is van grote invloed op de ontwikkeling van de intermodali- teit in Europa. Voor een deel valt deze problematiek echter buiten het invloedsgebied van de Europese Unie. Dit kan een effectief Europees beleid ten aanzien van intermodaliteit in de weg staan. Een nieuwe, op „intermodaliteit” gebaseerde 4. 8. vervoeraanpak, zal een andere organisatie van de vervoerketen vragen. Nieuwe actoren zullen actief logistieke concepten en systemen zullen worden, veranderen. De hoogte en structuur van de transport- kosten zullen hierdoor wijzigen. Het is onduidelijk of en hoe dergelijke ontwikkelingen de prijs van vervoer en de kwaliteit van de dienstverlening zullen beı¨nvloe- den, en daarmee wellicht de concurrentiepositie van Europa,. Overigens is het belangrijk te leren van de ervaringen van de bestaande intermodaal-vervoer- diensten, en zo mogelijk daarop voort te bouwen. Voor bestaande obstakels dienen oplossingen gevonden te worden zodat intermodaliteit efficie¨nter en aantrek- kelijker wordt. Brussel, 29 oktober 1997. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie betreffende de raadpleging over het Groenboek over een nummeringsbeleid voor telecommuni- catiediensten in Europa” (98/C 19/08) De Commissie heeft op 26 mei 1997 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 15 oktober 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Mobbs. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 349e Zitting (vergadering van 29 oktober 1997) het volgende advies uitgebracht, dat met 108 stemmen vo´ o´r en 1 stem tegen, bij 2 onthoudingen, werd goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 3. Het Economisch en Sociaal Comité bracht zijn advies over het Groenboek uit op 28 mei 1997 (1). 1. 1. Op 20 november 1996 publiceerde de Commissie haar Groenboek over een nummeringsbeleid voor tele- communicatiediensten in Europa (COM(96) 590 def. ). Hierin werden diverse keuzemogelijkheden voor een gemeenschappelijke aanpak van bepaalde nummerings- kwesties gepresenteerd, met behulp waarvan het geza- menlijke streven naar een concurrerende, geliberaliseer- de telecommunicatiemarkt gemakkelijker zijn beslag kan krijgen. Alle betrokken partijen in de Unie zijn inmiddels over het Groenboek geraadpleegd. 1. 4. Het Comité juichte de publicatie van het Groen- boek toe; sinds de publicatie van het Groenboek over telecommunicatie (2) in 1987 was dit opnieuw een belang- rijke stap op weg naar volledige liberalisering. 1. 2. Verder heeft de Commissie in februari 1997 nog een openbare hoorzitting gehouden, die door ruim 100 geı¨nteresseerden werd bijgewoond en vo´ o´r de sluitingsdatum (21 februari 1997) meer dan 80 schrifte- lijke reacties opleverde. (1) PB C 287 van 22. 9. 1997, blz. 15. (2) Groenboek over de ontwikkeling van de Gemeenschappe- lijke markt voor telecommunicatiediensten en -apparatuur (COM(87) 290 def. ); advies ESC: PB C 356 van 31. 12. 1987, blz. 46. 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/29 1. 5. Wel had het Comité een aantal aanmerkingen op het Groenboek, waarvan de volgende de belangrijkste zijn: — Mogelijk zijn er alternatieven die een gunstiger kosten/batenverhouding (zowel voor consumenten als exploitanten) hebben. — De resultaten van bepaalde op voorstel van de Commissie ingeleide en nog steeds aan de gang zijnde onderzoeken zijn niet compleet. — Over tal van technische kwesties is meer informatie nodig; hoogstwaarschijnlijk vergt dit aanvullend onderzoek. — Sommige voorgestelde tijdschema’s zijn onaanvaard- baar (te krap of juist te ruim bemeten). — Een aantal voorgestelde maatregelen kan misschien het best door bestaande internationale organisaties worden uitgevoerd. — Over strategische maatregelen, zoals de uitvoering van een Europees nummeringsplan, is veel meer informatie nodig; de directe voordelen van zulke maatregelen zijn namelijk niet erg duidelijk, vooral als deze ook gevolgen hebben voor de rest van de wereld. 1. 6. Interessant genoeg verschillen de standpunten van het Comité (die pas na het verstrijken van de door de Commissie ingestelde raadplegingstermijn officieel werden bekrachtigd) niet wezenlijk van de eerder door de Commissie ontvangen reacties. 1. 7. De onderhavige Mededeling bevat een diepgaan- de analyse van de op- en aanmerkingen van alle betrokken partijen; zowel de oorspronkelijke doelstellin- gen als de commentaren hierop worden grondig doorge- licht. 2. De Mededeling van de Commissie deze in een vroeg stadium geharmoniseerd en gesyn- chroniseerd moeten worden om concurrentievervalsing te voorkomen. Volgens anderen leidt een dergelijke aanpak tot ongewenste vertraging in landen die best eerder zouden kunnen omschakelen. Weer anderen zijn van mening dat de invoeringstermijnen moeten worden afgestemd op de ontwikkelingsgraad van de nationale netwerken. 2. 4. Naar aanleiding van de raadpleging zouden volgens de Commissie de volgende maatregelen moeten worden genomen (waarbij de vermelde data als streef- data moeten worden beschouwd). 2. 4. 1. 1 j a n u a r i 1 9 9 8 Invoering van carrier-selectie op individuele gespreks- basis door alle exploitanten van vaste abonneelijnen met een sterke marktpositie (de Commissie legt niet uit wat zij hier precies onder verstaat) in die lid-staten waar de markt vo´ o´r die datum volledig moet zijn vrijgemaakt. Lid-staten waarvoor een uitzondering geldt, mogen deze carrierkeuze later invoeren. 2. 4. 2. 1 j a n u a r i 1 9 9 9 Invoering van een Europese telefoonnummerruimte op basis van het „388”-landnummer. Naar verwachting zal de ITU in de zomer van 1997 het groene licht geven voor het gebruik van dit nummer. 2. 4. 3. 1 j a n u a r i 2 0 0 0 Invoering van carrier-preselectie voor de gebruiker door alle exploitanten van vaste abonneelijnen met een sterke marktpositie in alle lid-staten. Volgens de Commissie hebben de voorstellen in 2. 1. het Groenboek veel bijval gekregen. Invoering van nummerportabiliteit bij verandering van exploitant door alle exploitanten van vaste abonnee- lijnen. 2. 2. In het algemeen vindt men dat bij alle wijzigingen van nummers en nummeringsmechanismen de behoeften van de gebruiker centraal moeten staan. Dergelijke veranderingen leveren altijd problemen op voor zowel de zakelijke als de particuliere gebruiker en zouden daarom alleen serieuze overweging verdienen als de voordelen ervan duidelijk tegen de kosten opwegen. Volgens sommigen geeft het Groenboek verder een te optimistisch beeld van de voordelen en worden de kosten onderschat. Invoering van nummerportabiliteit door alle exploitan- ten voor nummers van speciale niet-geografische dien- sten (gratis nummers, diensten met kostendeling, dien- sten met toeslag). 2. 5. Actieplan 2. 3. De meningen over de vraag hoe en wanneer de belangrijkste nummeringsmechanismen moeten worden ingevoerd lopen nogal uiteen. Sommigen vinden dat Om ervoor te zorgen dat bovenstaande streefdata gehaald kunnen worden, stelt de Commissie een tijdschema voor waarin precies staat wie wat wanneer moet doen. C 19/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 3. Algemene opmerkingen 3. 1. Het Comité laat graag zijn licht schijnen over de Commissiemededeling, vooral omdat deze gaat over één van de laatste grote telecommunicatiesectoren waar wat liberalisering betreft nog het een en ander te doen valt. De Mededeling is niet alleen van groot belang voor exploitanten, aanbieders van diensten en fabrikanten, maar heeft bovendien op een veel directere manier betrekking op gebruikers en consumenten dan tal van eerdere initiatieven van de Commissie. 3. 2. In de Mededeling worden de standpunten van de geraadpleegde partijen duidelijk uiteengezet. Daarom zal dit advies vooral gaan over de maatregelen die de Commissie in hoofdstuk V („Actieprioriteiten”) voorstelt om de doelstellingen in kwestie te verwezen- lijken. 3. 3. Het Comité is het eens met de keuze van de prioritaire maatregelen, die nodig zijn om vaart te zetten achter de liberalisering. Deze maatregelen getuigen van realisme en zijn van wezenlijk belang om voor werkelijke concurrentie en innovatie te kunnen zorgen en consu- menten in staat te stellen om die exploitant te kiezen die hun de naar verhouding beste en voordeligste kwaliteit en service biedt. Een adequate nummervoorraad en transparante en niet-discriminerende num- billijke, meringsmechanismen zullen de eenwording van de telecommunicatiemarkt ten goede komen. Goed werken- de nummeringsplannen en -procedures zijn krachtens de Richtlijn over volledige mededinging (1) en de „Inter- connectierichtlijn” (2) verplicht. De nationale regelgevende instanties (NRI’s) 3. 4. zijn verantwoordelijk voor de verwezenlijking van de doelstellingen. De lid-staten moeten ervoor zorgen dat de benodigde NRI’s op tijd volledig operationeel zijn. Zonder NRI’s en voor de hele Unie geldende regels (1) Richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart 1996 tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de invoering van volledige medededinging op de markten voor telecommunicatie; PB L 74 van 22. 3. 1996, blz. 13; advies ESC: PB C 39 van 12. 2. 1996, blz. 52. (2) Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) betreft; PB L 199 van 26. 7. 1997, blz. 32; advies ESC: PB C 153 van 28. 5. 1996, blz. 21. hebben de in het kader van de uniforme nummerings- plannen te nemen maatregelen aanzienlijk minder kans van slagen. 4. Bijzondere opmerkingen 4. 1. Carrier-selectie 4. 1. 1. De Commissie stelt in dit verband een tweefase- naanpak voor: invoering van carrier-selectie op indi- viduele gespreksbasis (easy access) vo´ o´r 1. 1. 1998 en van carrier-preselectie (equal access) vo´o´r 1. 1. 2000 door alle exploitanten van vaste abonneelijnen met een sterke marktpositie (een begrip dat, zoals gezegd, door de Commissie niet nader wordt gedefinieerd). In bepaalde lid-staten bestaat al een systeem waarbij gebruikers via de „easy access”-methode een zekere keuzevrijheid wordt geboden. Tot dusverre wordt in geen enkele lid-staat met het „equal access”-systeem gewerkt. Evenals in het Groenboek dringt de Commissie 4. 1. 2. er in deze Mededeling bij de lid-staten op aan het equal access-systeem in te voeren. Hoewel het Comité hiermee in zijn vorige advies (3) (paragraaf 4. 1. 1. 4) in grote lijnen instemde, vond het toch dat in het kader van een eventuele invoering van selectie- en preselectiesystemen „ook kosten/batenanalyses opgesteld dienen te worden”. Aangezien de Commissie een tweefasenaanpak voorstelt — easy access in 1998 en equal access in 2000 — lijkt er genoeg tijd te zijn om de suggestie van het Comité serieus te overwegen. 4. 1. 3. Omdat er zo verschillend wordt gedacht over de vraag of de betrokken eisen ook voor lokale exploitan- ten en exploitanten van mobiele diensten moeten gaan gelden, zou aan deze kwestie tijdens de herzieningen van 1998/1999 nog eens nader aandacht moeten worden besteed. 4. 2. Nummerportabiliteit 4. 2. 1. Als iemand niet hetzelfde nummer kan blijven gebruiken wanneer hij een andere exploitant kiest, dan zal hij in sterke mate geneigd zijn van zo’n overstap af te zien (volgens het vorige ESC-advies over dit onderwerp blijkt uit opiniepeilingen dat 80 à 90 % van de zakelijke gebruikers alleen de keuze voor een andere exploitant in overweging zou nemen als zij hun eigen nummer kunnen behouden). Men lijkt het erover eens te zijn dat ook alle lokale aanbieders van vaste abonneelijnen en alle exploitanten van niet-geografische speciale diensten nummerportabiliteit moeten aanbieden. Over de dek- king en het tijdschema van de invoering lopen de meningen echter uiteen. 4. 2. 2. Om ervoor te zorgen dat een en ander ook werkelijk zijn beslag krijgt, kan volgens de Commissie het best de Interconnectierichtlijn (2) worden gewijzigd. Dit moet vo´o´r 1. 1. 2000 gebeuren. Hieraan voorafgaand dienen richtsnoeren voor eerlijke, concurrentiebevor- derende regelingen voor de verdeling van de kosten tussen de betrokken exploitanten te worden opgesteld. (3) PB C 287 van 22. 9. 1997, blz. 15. 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/31 4. 2. 3. Het ETSI (1) moet vo´ o´r eind 1998 de laatste hand leggen aan een onderzoek naar de vraag of het wenselijk en mogelijk is om van exploitanten van mobiele diensten te eisen dat zij nummerportabiliteit aanbieden. Dit dient tijdens de herziening van 1999 opnieuw gee¨valueerd te worden. In dit verband moet extra aandacht worden besteed aan de nieuwe sectorale regelingen inzake het Universele Mobiele Telecommu- nicatiesysteem (UMTS), waarvan de ontwikkeling van cruciaal belang is voor de concurrentiepositie van het Europese bedrijfsleven. Verschaffen nummers zelf niet langer betrouw- 4. 2. 4. bare tariefinformatie, dan moet ook de ontwikkeling van een systeem worden overwogen waarbij de gebruiker op individuele gespreksbasis on-line tariefinformatie kan krijgen. Dit vraagstuk dient te worden opgelost voordat nummerportabiliteit overal wordt ingevoerd. 4. 3. Europese telefoonnummerruimte Uit de raadpleging kwam naar voren dat 4. 3. 1. er sprake is van een klassieke „kip-en-ei”-situatie: aangezien het voorgestelde 388-landnummer momenteel nog niet in gebruik is, kan ook niet worden uitgemaakt of hieraan behoefte bestaat. Aan de andere kant lijkt er genoeg steun voor te bestaan om het aanbod aan de vraag te laten voorafgaan. Het Comité is het met de Commissie eens dat deze aanpak de voorkeur verdient. Een en ander moet binnen het door CEPT/ECTRA gevormde kader worden geregeld. 4. 4. Nationale nummeringplannen 4. 4. 1. Veel van de geraadpleegde partijen staan te- recht nogal huiverig tegenover verdere wijzigingen van nationale nummeringsplannen op de korte tot middel- lange termijn, vooral als onlangs ook al veranderingen (1) European Telecommunication Standards Institute. Brussel, 29 oktober 1997. zijn doorgevoerd. Nu is er behoefte aan een periode van stabiliteit; vo´ o´r begin 2000 zouden daarom geen nieuwe voorstellen moeten worden gedaan. 4. 4. 2. Harmonisatie wordt op zichzelf als onvoldoen- de reden gezien voor de verandering van nationale nummeringsplannen. Maar omdat een geleidelijke, na- tuurlijke convergentie op de lange termijn goede diensten kan bewijzen, is de Commissie van mening dat toekom- stige veranderingen van (nationale) nummeringsplannen gebaseerd dienen te zijn op gemeenschappelijke richt- snoeren. Een aantal lid-staten wijst nu bijvoorbeeld nog zonder enige coördinatie met andere lid-staten bepaalde nummerreeksen toe aan specifieke gebruikersgroepen (zo zijn de cijfers 05 in het Verenigd Koninkrijk bedoeld voor zakelijke netwerken). 4. 5. Europese nummeringsplannen voor de lange termijn 4. 5. 1. De raadpleging heeft uitgewezen dat er grote onzekerheid bestaat over de kosten en baten van een Europese nummeromgeving en dat daarom verder onder- zoek nodig is. 4. 6. Alfanumeriek kiezen (2) 4. 6. 1. Er bestaat algemene steun voor de invoering van een gemeenschappelijke norm op het gebied van alfanumeriek kiezen. 4. 7. Internet 4. 7. 1. actief te blijven volgen. De Commissie is terecht van plan de situatie (2) Het kiezen van een telefoonnummer door gebruik te maken van de alfanumerieke tekens op het telefoontoetsenbord die overeenkomen met de naam van de gekozen dienst of opgeroepen partij, b. v. „0800-BLOEMEN”. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS