title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende invoering van een veiligheidsbeoordeling van luchtvaartuigen uit derde landen die gebruikmaken van luchthavens in de Gemeenschap"

eurovoc_concepts:
air safety
air traffic control
aircraft
exchange of information
third country

formats: html pdf print

text: C 19/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende invoering van een veiligheidsbeoordeling van luchtvaartuigen uit derde landen die gebruikmaken van luchthavens in de Gemeenschap” (1) (98/C 19/06) De Raad heeft op 17 maart 1997 besloten, het Economisch en Sociaal Comité, overeenkomstig artikel 84, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 15 oktober 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Mobbs. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 349e Zitting (vergadering van 29 oktober 1997), met 105 stemmen vo´ o´r en 1 stem tegen, bij twee onthoudingen, het volgende advies uitgebracht. 1. Inleiding 1. 1. De laatste tijd is er toenemende zorg over het niveau van de veiligheid in de luchtvaart in verschillende delen van de wereld. Dit heeft de regering van de VS en de Organisatie voor de Internationale Burgerluchtvaart (ICAO) ertoe gebracht, programma’s voor toezicht op de veiligheid en voor bijstand op te zetten, bedoeld om eventuele tekortkomingen vast te stellen en corrigerende maatregelen te nemen ten einde de veiligheid van passagiers, bemanningen en personen op en om vliegvel- den te garanderen. De Europese burgerluchtvaartautoriteiten zijn er 1. 2. zelf van doordrongen geraakt dat ook Europa overeen- komstige stappen diende te nemen, en de Europese Burgerluchtvaartconferentie (ECAC) is dan ook akkoord gegaan met de ontwikkeling van het programma voor „Veiligheidsbeoordeling van buitenlandse luchtvaartui- gen” (SAFA). De directeuren-generaal van de ECAC hebben in juni 1996 een speciaal Europees programma goedgekeurd. Dit programma moest zoveel mogelijk worden geı¨ntegreerd in een ICAO-kader om overlapping met maatregelen door deze organisatie te voorkomen. Een Europese richtlijn ter verbetering van de wettelijke en politieke grondslag voor platforminspecties zit inmiddels in de koker; ondertussen voeren enkele lid-staten al, zij het ieder voor zichzelf, platforminspecties op luchtvaar- tuigen uit. 1. 3. In februari 1996 vonden 176 Europese passagiers de dood bij een vliegtuigongeluk in de Dominicaanse Republiek. Naar aanleiding hiervan hebben zowel het Europees Parlement (2) als de Raad (3) de Commissie verzocht, te onderzoeken welke maatregelen mogelijk zijn ter verbetering van de veiligheid. Met name diende een oplossing te worden gevonden voor het probleem van onveilige luchtvaartmaatschappijen die diensten van en naar Europa onderhouden. 1. 4. Derhalve heeft de Commissie een voorstel inge- diend om alle acties die op dit moment reeds door lid-staten kunnen worden ondernomen en die gebaseerd (1) PB C 124 van 21. 4. 1997, blz. 39. (2) Resolutie B4-0150/96 — PB C 65 van 4. 3. 1996, blz. 172. (3) 1907e vergadering van de Vervoerraad te Brussel op 11 maart 1996 (PRES 96/55). zijn op de bestaande normen en aanbevolen praktijken van de ICAO, te rationaliseren en te coördineren in één richtlijn. Voor een goed begrip is het noodzakelijk om de huidige stand van zaken in de lid-staten juist te beoordelen. 1. 4. 1. In „Richtlijn 94/56 EEG van de Raad houdende vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart” staat: „Elke lid-staat zorgt ervoor dat het technisch onderzoek wordt uitgevoerd door of onder toezicht van een permanente burgerluchtvaartinstantie of -organisa- tie. Deze instantie of organisatie is functioneel onafhan- kelijk, met name van de nationale luchtvaartautoriteiten welke verantwoordelijk zijn voor de luchtwaardigheid, de certificering,. , en over het algemeen van elke andere partij waarvan de belangen strijdig zouden kunnen zijn met de taken die aan de onderzoekinstantie of -organisatie zijn toevertrouwd. ” 1. 4. 2. In Bijlage 8 („Luchtwaardigheid van luchtvaar- tuigen”) van het ICAO-Verdrag wordt voorgeschreven dat luchtvaartuigen zich in een luchtwaardige staat dienen te bevinden. Mocht een land in een bepaald geval reden tot twijfel hebben, dan is het niet langer gehouden aan het certificaat van luchtwaardigheid en heeft het het recht om het luchtvaartuig in kwestie aan een inspectie te onderwerpen en zo nodig aan de grond te houden. Ondanks de verschillen in nationale wetgeving bestaat in elke lid-staat een instantie die bevoegd is om op eigen initiatief luchtvaartuigen van andere lid-staten of derde landen aan de grond houden, als er reden is om de luchtwaardigheid ervan in twijfel te trekken. Bijlage 13 („Onderzoek naar ongelukken en incidenten met lucht- vaartuigen”) van het ICAO-Verdrag biedt ook een dergelijke mogelijkheid, indien het vermoeden bestaat dat zich een incident heeft voorgedaan. Bijgevolg heeft elke lid-staat reeds nu de be- 1. 4. 3. voegdheid — die erkend dient te worden door alle andere landen die het ICAO-verdrag hebben ondertekend — om op eigen initiatief een luchtvaartuig van een andere lid-staat of een derde land aan een inspectie te onderwer- pen en zo nodig aan de grond te houden. Bovendien zijn de huidige regels m. b. t. luchtvaartuigen van de EU-lid-staten even streng of strenger dan de regels m. b. t. luchtvaartuigen van derde landen, zodat niet wordt overwogen om andere regels m. b. t. luchtvaartuigen van derde landen in te voeren, aangezien de regels die op dit 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/21 moment reeds gelden voor de eigen luchtvaartuigen van de EU, voldoende zijn. 1. 4. 4. Terwijl de bestaande regelgeving de mogelijk- heid schept om adequate acties te ondernemen m. b. t. alle luchtvaartuigen, uit welk land dan ook, kunnen luchtvaartuigen uit derde landen in feite toch per lid-staat op verschillende wijze worden behandeld. Op het moment is het zo dat een actie, door één lid-staat ondernomen, niet noodzakelijkerwijs door andere lid- staten hoeft te worden overgenomen of gesteund. Dit betekent dat op dit moment een luchtvaartuig dat door één lid-staat niet volledig luchtwaardig is bevonden, maar wel toestemming heeft gekregen om zonder pas- sagiers (of vracht) weg te vliegen voor elders te verrichten reparaties, in een andere lid-staat zou kunnen landen en daar passagiers (of vracht) aan boord zou mogen nemen zonder dat de nodige reparaties zijn verricht. 1. 4. 5. Op het moment is het zo dat een luchtvaart- maatschappij uit een derde land, waarvan een vliegtuig ergens in een lid-staat aan de grond wordt gehouden, vergeldingsmaatregelen kan nemen t. o. v. die lid-staat en tegelijkertijd gebruik kan blijven maken van de faciliteiten van luchthavens in andere lid-staten. Een dergelijk geval (met als tegenspelers het VK en Nigeria) speelt zich inmiddels al af. 1. 5. Gezien de voortdurende behoefte aan verbetering van de veiligheid heeft de Commissie een Groep op hoog niveau — met vertegenwoordigers van de burgerlucht- vaartautoriteiten uit de lid-staten, de ECAC, de JAA (samenwerkingscommissie tussen de Europese lucht- vaartdiensten) en de Commissie zelf — opgericht, die haar moet bijstaan bij de diverse relevante kwesties op het gebied van luchtvaartveiligheid. 2. De Groep op hoog niveau 2. 1. De Groep op hoog niveau heeft een rapport gepubliceerd, dat als bijlage is opgenomen in een Mededeling van de Commissie aan het Europees Parle- ment en de Raad, getiteld „Vaststelling van een commu- nautair beleid ter verbetering van de veiligheid in de luchtvaart” (1). Dit rapport bevat een hele reeks voorstellen, maar in het onderstaande worden alleen de voor dit advies relevante voorstellen behandeld. 2. 2. Na bestudering van de door de federale lucht- vaartdienst van de VS (FAA = Federal Aviation Ad- ministration) gehanteerde procedure (waarbij wordt nagegaan of de bevoegde nationale luchtvaartautoritei- ten over voldoende wettelijke instrumenten, hulpmid- delen, arbeidspotentieel en expertise beschikken om zich op adequate wijze te kwijten van hun internationale verantwoordelijkheden t. a. v. het toezicht op de veilig- heid) is de Groep op hoog niveau tot de conclusie gekomen dat het Amerikaanse systeem niet geschikt zou zijn voor Europa. (1) SEC(96) 1083 def. van 12. 6. 1996. 2. 3. Europa heeft veel meer luchtvaartpartners, in bijna alle landen van de wereld, die een luchtverbinding met Europese luchthavens onderhouden. Europa zou niet voldoende middelen hebben om deze allemaal te controleren. In veel gevallen zou het een verspilling van energie en een herhaling van door anderen verricht werk betekenen. 2. 4. Europa zou daarentegen gebaat zijn bij een eigen, stapsgewijs verlopende procedure, die in gang wordt gezet wanneer de veiligheid van een buitenlandse lucht- vaartmaatschappij klaarblijkelijk te wensen overlaat, in de praktijk „Veiligheidsbeoordeling van buitenlandse luchtvaartuigen” (SAFA-procedure) genoemd. 2. 5. De operationele aspecten van de SAFA-procedure worden momenteel door de JAA ontwikkeld namens de Europese Burgerluchtvaartconferentie (ECAC). 2. 6. De Groep op hoog niveau wijst erop dat de principes uit het in december 1944 te Chicago onderte- kende Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart dienen te worden nageleefd. De belangrijkste punten uit het rapport van de Groep op hoog niveau zijn: 2. 6. 1. Een op luchtvaartmaatschappijen en luchtvaar- tuigen uit derde landen gerichte strategie ter verbetering van de veiligheid dient verenigbaar te zijn met de principes die in de internationale burgerluchtvaart gelden. Elke verdragsluitende staat verplicht zich ertoe, 2. 6. 2. voor elk luchtvaartuig en elke bemanning die in het betrokken land geregistreerd staan, geldige certificaten van luchtwaardigheid en vakbekwaamheid uit te geven of over te leggen. Dergelijke certificaten, mits gelijk aan of strenger dan de internationale minimumnormen, dienen door alle andere verdragsluitende staten te worden geaccepteerd. Dat wil zeggen dat een verdragslui- tende staat geen certificaten hoeft te erkennen die deze in strijd acht met de ICAO-normen. In dat geval is het denkbaar dat zo’n staat eenzijdig stappen onderneemt om de eigen burgers te beschermen. Dit betekent echter nog niet dat er ook collectief stappen kunnen worden genomen. 2. 6. 3. Bilaterale overeenkomsten waarin beide par- tijen elkaars recht erkennen om luchtvaartmaatschap- pijen aan te wijzen, bevatten gewoonlijk geen expliciete bepalingen voor toezicht op de veiligheid of voor eenzijdige actie door de ene partij, die indruisen tegen de erkende rechten van de andere. Daarom is het, gelet op de achtergrond van de 2. 6. 4. internationale luchtvaartwetgeving, heel moeilijk om „zwarte lijsten” van bepaalde luchtvaartmaatschappijen uit derde landen op te stellen, nog helemaal afgezien van het onvermijdelijke risico van vergeldingsmaatregelen die dit met zich mee zou brengen, of van andere negatieve gevolgen op diplomatiek niveau. C 19/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 3. Het voorstel van de Commissie 3. 1. Het huidige voorstel van de Commissie voor een richtlijn „houdende invoering van een veiligheidsbeoor- deling van luchtvaartuigen uit derde landen die gebruik- maken van luchthavens in de Gemeenschap”, beoogt een bijdrage te leveren tot verbetering van de veiligheid door het uitoefenen van controle op luchtvaartuigen van derde landen, indien het vermoeden bestaat dat deze niet in overeenstemming met de internationale veilig- heidsnormen worden gee¨xploiteerd. 3. 2. Het feit dat het voorstel in principe gericht is op luchtvaartuigen uit derde landen, laat evenwel het recht van lid-staten op inspectie van alle luchtvaartuigen die op hun luchthavens landen, onverlet, zulks met inachtneming van de EU-wetgeving. De procedure houdt in het bijzonder het volgende 3. 3. in: 3. 3. 1. Bepaling van de gegevens die de lid-staten geacht worden te verzamelen als basis voor besluiten over mogelijk te nemen maatregelen. 3. 3. 2. De lid-staten dienen informatie over onderno- men acties uit te wisselen, opdat op EU-niveau beslissin- gen over verbetering van de veiligheid kunnen worden genomen. 3. 3. 3. Als op grond hiervan reden bestaat om aan te nemen dat een luchtvaartuig niet aan de internationale normen voldoet, zal de lid-staat een platforminspectie uitvoeren. 3. 3. 4. Als uit deze inspectie blijkt dat de situatie m. b. t. de veiligheid onbevredigend is, is de lid-staat verplicht om het luchtvaartuig aan de grond te houden, zolang er een veiligheidsrisico bestaat. De eigenaar of exploitant van het toestel heeft het recht om tegen de beslissing in beroep te gaan. Indien het vastgestelde gebrek niet verholpen kan worden, mag de lid-staat waar de inspectie heeft plaatsgevonden, in samenwerking met het land dat verantwoordelijk is voor de exploitatie van het betrokken luchtvaartuig, de minimale voorwaarden bepalen waaronder dit luchtvaartuig toestemming kan krijgen om zonder betalende passagiers naar een luchtha- ven te vliegen waar de nodige reparaties kunnen worden verricht. De Commissie stelt voor dat zij zal worden 3. 4. bijgestaan door een comité van raadgevende aard, dat adviseert over verbetering van de veiligheid en over uitvoeringsmaatregelen. 3. 5. De Commissie is van plan een kaderregeling op te stellen, waarbinnen de lid-staten voldoende ruimte wordt gelaten om de overeenkomstige mechanismen individueel of collectief, naar eigen goeddunken, in te vullen. De Commissie acht deze procedure verenigbaar met het subsidiariteitsprincipe. 3. 6. De lid-staten dienen uiterlijk 1 juli 1998 de wettelijke bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan de voorgestelde richtlijn. 4. Algemene opmerkingen 4. 1. Het Comité is ingenomen met het voorstel van de Commissie. Het dient evenwel eerder gezien te worden als onderdeel van een wereldwijde actie ter verbetering van de veiligheid dan als definitief antwoord op de problemen. Het Comité benadrukt dat de EU zich bij haar acties niet moet beperken tot verbetering van de veiligheid m. b. t. luchtvaartmaatschappijen en luchtvaartuigen uit derde landen, maar zich dient te blijven inspannen voor verbetering van de veiligheids- normen in geheel Europa. 4. 2. Het Comité staat achter het standpunt van de Commissie dat maatregelen inzake inspecties, vliegver- boden en, in voorkomende gevallen, beperking van landingsrechten, gemeenschappelijk dienen te zijn voor alle lid-staten. Anders zal de onbevredigende situatie op het gebied van landingsrechten, zoals beschreven in paragraaf 1. 4. 4, ongetwijfeld blijven voortbestaan. De Commissie is van mening dat dit voorkomen dient te worden. Als niet zo snel mogelijk wordt overgegaan tot doeltreffende en uniforme maatregelen door de EU, komt het voorstel van de Commissie op de tocht te staan. 4. 3. Het is zinvol, erop te wijzen dat in ICAO-bijlage 13 een exploitant wordt omschreven als een persoon, organisatie of onderneming die luchtvaartdiensten levert of aanbiedt, en dat de eisen van de JAA nauwkeurige definities van de bij de verschillende charterovereenkom- sten gebruikte termen bevatten. Het begrip „eigenaar” wordt echter niet op eenzelfde duidelijke manier gede- finieerd. De Commissie zou samen met de betrokken partijen duidelijkheid dienen te verschaffen over alle nog openstaande punten, teneinde te voorkomen dat de veiligheid in het geding komt door mazen in de wetgeving. 4. 4. De JAA zal in dit verband waarschijnlijk een belangrijke rol spelen, met name bij het formuleren van normen en het bepalen van tijdschema’s van de tenuitvoerlegging daarvan. Het Comité staat daar achter, maar is er wel van doordrongen dat de JAA op dit moment geen wettelijke status heeft. Het is een lichaam dat, behoudens overeenstemming onder zijn 27 leden, weliswaar regels kan uitvaardigen, maar geen wetten. Alle JAA-leden hebben in principe ingestemd met het uitgangspunt dat JAA-regels de status van nationale wet dienen te krijgen (er bestaat immers geen andere Europese instantie die de taken van de JAA kan uitvoeren, vooral ook omdat deze organisatie wordt erkend als Europa’s autoriteit bij uitstek op dit gebied). Het Comité is van oordeel dat de Commissie deze de facto situatie dient te erkennen en naar wegen moet zoeken om de samenwerking tussen de JAA en haarzelf efficie¨nt te doen verlopen. 4. 5. Via samenwerkings- en bijstandprogramma’s alsmede adequate scholing van het personeel in derde landen wordt bijgedragen tot aanscherping van de veiligheidsnormen in deze landen. De omstandigheden in derde landen, met name op hun luchthavens (normen 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/23 voor naderingshulpmiddelen, communicatiemiddelen, luchtverkeersleiding) zijn tevens van direct belang voor de veiligheid van alle (dus ook de Europese) passagiers. Deze kwesties komen ter sprake in het rapport van de Groep op hoog niveau, maar het is niet de bedoeling dat ze aan de orde komen in het voorliggende Commissie- voorstel. 4. 6. In het belang van de veiligheid dienen de bevoegde autoriteiten in de lid-staten zich te buigen over de vraag, hoe luchtvaartmaatschappijen uit derde landen ervoor zorgen dat hun bemanningen de in de burgerluchtvaart gangbare talen, in de eerste plaats het Engels, voldoende beheersen. 4. 7. Als een luchtvaartuig aan de grond wordt gehou- den, heeft dit consequenties voor de passagiers (en de vracht), en kan dit schadeclaims i. v. m. opgelopen vertragingen met zich mee brengen. Deze zaak en de vraag hoe de gedupeerde passagiers (en de vracht) hun plaats van bestemming kunnen bereiken, verdienen nadere bestudering. 5. Bijzondere opmerkingen 5. 1. Overwegingen 5. 1. 1. Om bij eigenaren en/of exploitanten uit derde landen elk vermoeden van discriminatie door dit voorstel voor een richtlijn weg te nemen, dienen enkele bijkomen- de overwegingen te worden ingelast na de derde overwe- ging. Deze zouden als volgt kunnen luiden: „Overwegende dat luchtvaartmaatschappijen en luchtvaartuigen uit de EU, overeenkomstig de nor- men en aanbevelingen van de ICAO resp. eisen van de JAA, reeds worden onderworpen aan strenge inspecties;” „Overwegende dat lid-staten gemachtigd zijn om, in overeenstemming met de normen en aanbevelingen, zoals vervat in de bijlagen 8 en 13 van het ICAO- verdrag, een luchtvaartuig aan de grond te houden, indien het vermoeden bestaat dat dit niet luchtwaar- dig is of indien een incident heeft plaatsgegrepen dat van invloed is of kan zijn op de veiligheid van de exploitatie;” 5. 2. Artikel 2 (Toepassingsgebied) 5. 2. 1. Aan eerste alinea toe te voegen: „Deze richtlijn geldt voor luchtvaartuigen uit derde landen die op luchthavens in de lid-staten van de Gemeenschap landen of hiervan opstijgen, en die niet volledig in eigendom zijn van of gee¨xploiteerd worden door een organisatie in een lid-staat van de Gemeenschap. ” 5. 2. 3. Aan derde alinea toe te voegen: „. de inspectie van luchtvaartuigen, met inbegrip van die uit andere lid-staten, die. ” 5. 3. Artikel 3 (Definities) 5. 3. 1. Vierde definitie (internationale veiligheidsnor- men). Na „Verdrag inzake de internationale burgerlucht- vaart” het volgende toe te voegen: „. of elke andere internationaal overeengekomen veiligheidsnorm” en laatste deel van de zin als volgt te wijzigen: „. zoals die op de datum van vaststelling van deze richtlijn van kracht waren. ” 5. 3. 2. gen op het eind: Vijfde definitie (platforminspectie). In te voe- „. verkeert, alsmede de conditie of vakbekwaam- heid van de bemanning, te controleren;” 5. 4. Artikel 4 (Inwinning van informatie) 5. 4. 1. De betekenis van de term „bevoegde autoritei- ten” blijkt niet duidelijk genoeg uit de context van dit artikel, hetgeen aanleiding zou kunnen geven tot misverstanden. Het Comité dringt erop aan, de woorden „bevoegde autoriteiten van de” te schrappen. 5. 4. 2. vullen: De lijst in lid 1, eerste streepje, als volgt aan te „— rapporten van het cabinepersoneel; — rapporten van het onderhoudspersoneel. ” 5. 5. Artikel 5 (Platforminspectie) 5. 5. 1. De gedetailleerde en prescriptieve formulering van dit artikel is niet in overeenstemming met het streven naar een meer algemeen kader waarbij verwezen wordt naar het subsidiariteitsprincipe (zie Toelichting, zevende alinea). In het artikel zou duidelijker moeten worden aangegeven wat er precies moet worden geı¨nspecteerd en met welke regelmaat. Bovendien moet de Commissie (in dit artikel of bijlage II) vastleggen dat de controles of de volgorde waarin deze worden uitgevoerd, kunnen varie¨ren, indien deze niet binnen een aanvaardbare tijdslimiet kunnen worden afgerond. 5. 5. 2. E e r s t e l i d 5. 2. 2. Tweede alinea aldus te laten beginnen: „Uitsluitend staatsluchtvaartuigen. ” In te voegen in derde/vierde regel: „. als volgt onverwijld aan platforminspecties. ” Dit benadrukt het dringende karakter van de inspectie. C 19/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 5. 5. 3. T w e e d e l i d Het platforminspectierapport dient in geval van een gebrek waarvoor een meldingsplicht bestaat, te worden doorgestuurd naar de burgerluchtvaartinstantie die for- meel fungeert als toezichthoudend lichaam. 5. 6. Artikel 6 (Uitwisseling van informatie) 5. 6. 1. Het Comité maakt zich zorgen over het feit dat het spoedeisende karakter van de voorgestelde acties — of het nu gaat om de eerste fase van rapportage dan wel om de daaruit voortvloeiende maatregelen door de lid-staten, de Commissie of het raadgevend comité (zie artikel 9) — onvoldoende uit de verf komt. In lid 2 komt de terbeschikkingstelling van platforminspectierappor- ten ter sprake, zonder dat adequaat wordt aangegeven hoe het bestaan van dergelijke rapporten geacht wordt bekend te zijn. Het Comité is van mening dat zeer duidelijk de absolute noodzaak van gemeenschappelijke actie door alle lid-staten onder de aandacht dient te worden gebracht. Er mogen geen mazen in de wetgeving blijven, die een exploitant in staat stellen gebruik te blijven maken van een EU-luchthaven, vo´o´rdat alle in een andere EU-luchthaven geconstateerde gebreken volledig verholpen zijn. 5. 6. 2. Het Comité is van oordeel dat onmiddellijk dient te worden overgegaan tot passende maatregelen als eenmaal een platforminspectie heeft plaatsgevonden (art. 5) en de benodigde gegevens zijn verzameld (art. 4). De maatregelen in het kader van deze ontwerp-richtlijn vloeien enkel voort uit de overweging dat er in een bepaald geval een onbevredigende situatie op veiligheids- gebied bestaat, en daarom is elk uitstel bij het in praktijk brengen van deze maatregelen onaanvaardbaar. Dergelijk uitstel is des te zorgwekkender als een lid-staat zou worden belet om zelfstandig actie te ondernemen, mocht deze zich daartoe door de omstandigheden genoodzaakt zien. Brussel, 29 oktober 1997. 5. 6. 3. Een mogelijke oplossing in dit verband is om de woorden „op verzoek” in het tweede lid van artikel 6 te schrappen. Wanneer alle rapporten automatisch aan alle andere bevoegde autoriteiten worden toegezonden, zou duidelijker kunnen uitkomen dat het om een dringende zaak gaat. 5. 7. Artikel 7 (Beveiliging van gegevens) 5. 7. 1. Het is duidelijk wat met dit artikel wordt beoogd, maar het zal moeilijk in praktijk te brengen zijn. Als een luchtvaarmaatschappij in beroep gaat tegen een beslissing om een van zijn luchtvaartuigen aan de grond te houden, moet wellicht vertrouwelijke informatie worden gebruikt om te bewijzen dat de beslissing terecht is geweest. 5. 7. 2. Lid 2 als volgt te lezen: „(. ), in het bijzonder door de bemanning en het onderhoudspersoneel, (. )”. 5. 8. Artikel 8, vijfde lid (Vliegverbod voor luchtvaar- tuigen) 5. 8. 1. Duidelijk dient te worden gemaakt bij welke instantie tegen een vliegverbod in beroep kan worden gegaan. 5. 9. Artikelen 9, 10 en 11 (Maatregelen ter verhoging veiligheid, Uitvoeringsmaatregelen, van de Comité) 5. 9. 1. De Commissie dient deze artikelen te herzien en de formulering aan te passen aan elders aangebrachte wijzigingen. 5. 10. Bijlage (over platforminspectie) 5. 10. 1. De eerste zin van de eerste alinea zou als volgt dienen te worden gewijzigd: „. afhankelijk van de beschikbare tijd en de ter beschikking staande rapporten over eerdere inspecties, alle of. ” Op deze wijze wordt dubbel werk voorkomen en krijgen de bevoegde autori- teiten niet tweemaal dezelfde informatie. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS


title: Proposta de regulamento (CE) do Conselho que adopta medidas autónomas e transitórias para determinados produtos agrícolas transformados no âmbito dos acordos de comércio livre com a Lituânia, a Letónia e a Estónia

eurovoc_concepts:
Baltic States
agricultural product
agro-industry
free-trade agreement
tariff preference

text: COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS •ir * it Tit Bruxelas, 29. 10. 1997 COM(97) 547 final 97/0287 (ACC) Proposta de REGULAMENTO (CE) DO CONSELHO que adopta medidas autónomas c transitórias para determinados produtos agrícolas transformados no âmbito dos acordos de comércio livre tom a Lituânia, a Letónia e a Estónia (apresentada pela Comissão) EXPOSIÇÃO DOS MOTIVOS O objectivo da presente proposta é o de prorrogar até ao final de 1998 as medidas autónomas aplicadas pela UE às importações de produtos agrícolas transformados provenientes da Estónia, da Letónia e da Lituânia, medidas essas introduzidas na sequência do alargamento da Comunidade e da execução do Uruguay Round, nos termos do Regulamento (CE) n° 1507/97 do Conselho. Os protocolos que alteram os acordos de comércio livre com esses países foram assinados ou sê-lo-ão em breve. No entanto, na pendência dos processos da sua adopção formal pelas partes respectivas, os protocolos de adaptação não entrarão em vigor em 1 de Janeiro de 1998. Por conseguinte, e para evitar que o acesso do comércio preferencial da Estónia, da Letónia e da Lituânia ao mercado da UE seja prejudicado, as medidas estabelecidas no Regulamento (CE) n° 1507/97 devem ser prorrogadas até 31 de Dezembro de 1998. A presente proposta não implica mais despesas adicionais do que as acordadas aquando da adopção do Regulamento (CE) n° 1507/97 que substitui. # 2 Proposta de REGULAMENTO (CE) DO CONSELHO de que adopta medidas autónomas e transitórias para determinados produtos agrícolas transformados no âmbito dos acordos de comércio livre com a Lituânia, a Letónia e a Estónia O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA, Tendo em conta o Tratado que estabelece a Comunidade Europeia, e, nomeadamente, o seu artigo 113°, Tendo em conta a proposta da Comissão, Considerando que, na pendência da adaptação do protocolo n° 2 dos acordos de comércio livre com a Lituânia, a Letónia e a Estónia1, foi adoptado o Regulamento (CE) n° 1507/97 do Conselho2, que mantém até 31 de Dezembro de 1997 o nível de preferências concedido, evitando, deste modo, possíveis efeitos negativos que a aplicação dos resultados das negociações do Uruguay Round pudesse ter nas exportações destes países para a Comunidade; Considerando que, enquanto se aguarda a adopção de maiores concessões à Estónia, à Letónia e à Lituânia pelos respectivos comités mistos, o Regulamento (CE) n° 1507/97 estabeleceu novas concessões a título provisório e autónomo; Considerando que terminaram ou terminarão em breve as negociações com os países em causa com vista à conclusão de protocolos que alterem os acordos de comércio livre, e que novos protocolos n° 2 foram ou serão em breve assinados; que estão em curso processos de adopção oficial de protocolos "provisórios" que abranjam apenas os aspectos comerciais dos protocolos de alteração; que o calendário da adopção oficial não permite a entrada em vigor de protocolos "provisórios" em 1 de Janeiro de 1998; que, por conseguinte, é conveniente prorrogar autonomamente as concessões até 31 de Dezembro de 1998; ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo Io 1. Entre 1 de Janeiro e 31 de Dezembro de 1998, as mercadorias originárias da Lituânia enumeradas no Anexo I do presente regulamento estarão sujeitas aos contingentes pautais e aos direitos preferenciais referidos nesse mesmo anexo. Os montantes de i 2 JO n° L 373 de 31. 12. 1994, p. 1 (Estónia) JO n° L 374 de 31. 12. 1994, p. 1 (Letónia) JO n° L 375 de 31. 12. 1994, p. 1 (Lituânia) JO n°L 204 de 31. 7. 1997, p. 1. 3 base a tomar em consideração para o cálculo dos elementos agrícolas reduzidos e dos direitos adicionais aplicáveis à importação para a Comunidade constam do Anexo II. 2. Entre 1 de Janeiro e 31 de Dezembro de 1998, as mercadorias originárias da Letónia enumeradas no Anexo III do presente regulamento estarão sujeitas aos contingentes pautais e aos direitos preferenciais referidos nesse mesmo anexo. Os montantes de base a tomar em consideração para o cálculo dos elementos agrícolas reduzidos e dos direitos adicionais aplicáveis à importação para a Comunidade constam do Anexo II. 3. Entre 1 de Janeiro e 31 de Dezembro de 1998, as mercadorias originárias da Estónia enumeradas no Anexo IV do presente regulamento estarão sujeitas aos contingentes pautais e aos direitos preferenciais referidos nesse mesmo anexo. Os montantes de base a tomar em consideração para o cálculo dos elementos agrícolas reduzidos e dos direitos adicionais aplicáveis à importação para a Comunidade constam do Anexo II. Artigo 2 As concessões aplicáveis ao comércio de produtos agrícolas transformados previstas nos protocolos adicionais que adaptam os acordos de comércio livre com os países referidos no artigo Io substituirão, a partir da entrada em vigor desses protocolos, as concessões previstas nos anexos do presente regulamento. As normas de execução das medidas previstas no presente igualmente aplicáveis às medidas correspondentes previstas nos protocolos adicionais. regulamento serão Artigo 3o Os contingentes pautais indicados nos Anexos I, III e IV serão geridos pela Comissão, em conformidade com o disposto no Regulamento (CE) n° 1460/96 que estabelece as normas de aplicação dos regimes de trocas preferenciais, referidos no artigo T do Regulamento (CE) n° 3448/93, a determinadas mercadorias resultantes da transformação de produtos agrícolas3. Artigo 4o O presente regulamento entra em vigor no terceiro dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. O presente regulamento é aplicável a partir de 1 de Janeiro de 1998. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em Pelo Conselho 3 JO n° 1187 de 26. 7. 1996, p. 18. 1 ANEXO ï LITUÂNIA Número de ordem Código NC Descrição Preferência Contingente para 1998 (toneladas) Outros gorduras animais Gorduras animais ou vegetais ilimitado 360 09. 6533 ! 09. 6501 1506 00 00 1518 00 10 15180031 1518 00 39 15180091 1518 00 95 1518 00 99 17049071 17049075 Bombons de açúcar cozido Caramelos 01/01- 30/06/1998 01/07 - 31/12/1998 0% 5,5% 0% 3,5% 5,5% 0% 5,5% EAR EAR 4,4% 0% 5% 0% 3% 5% 0% 5% EAR EAR 3,5% 0,52 ECU/% vol/hl+ 2,53 ECU/hl 36,9% 0,26 ECU/% vol/hl+1,27 ECU/hl 34,2% 480 600 480 390 48 09. 6503 1806 90 Chocolate 09. 6528 2203 00 Cerveja 09. 6525 2208 60 11 Vodka 09. 6534 2402 20 90 Cigarros X ANEXOU MONTANTES DE BASE TOMADOS EM CONSIDERAÇÃO AQUANDO DO CÁLCULO DOS ELEMENTOS AGRÍCOLAS REDUZIDOS E DOS DIREITOS ADICIONAIS 01/01 - 30/06/1998 01/07 - 31/12/1998 ecus/ECU/Ecu/ ecu/écus/ecua/100 kg 7,900 I 8,524 13,231 12,263 8,306 8,306 7,408 7,698 7,698 7,408 23,706 21,972 26,730 25,740 33,423 30,978 48,575 45,021 32,565 31,795 Trigo blando / Blod hvede / Weichweizen / MaXdKÓ OlTápi / Common wheat / Blé tendre / Grano tenero / Zachte tarwe / Trigo mole / Tavallinen vehnã / Vete Trigo duro /Hard hvede / Hartweizen /iKArpó Qirápi / Durum wheat / Blé dur /Grano duro /Durum tarwe / Trigo duro /Durumvehnã / Durumvete Centeno/ Rug / Roggen /ZÍKOAr) /Rye /Seigle / Segala / Rogge / Centeio / Ruis /Râg Cebada / Byg / Gerste / KplGápl /Barley/ Orge / Orzo / Gerst / Cevada / Ohra / Korn Maiz / Majs / Mais / Ka\a|inÓKl / Maize / Maïs / Granturco / Maïs / Milho / Maissi / Majs Arroz descascarillado de grano largo / Ris, afskallet, langkornet / Reis, langkõrnig, geschâlt / Anocp\oia)|iévo púÇi liaKpóonepjiO / Long-grain husked rice / Riz décortiqué à grains longs / Riso semigreggio a grani lunghi / Langkorrelige gedopte rijst / Arroz em películas de grãos longos / Pitkájyvâinen esikuorittu riisi / Ris, skalat lângkornigt / / Skummetmaelkspulver polvo Leche Magermilchpulver / Anopoirrupcúiiévo yáka. ae OKOvr) / Skimmed-milk powder / Lait érémé en poudre / Latte scremato in polvere / Magere-melkpoeder / Leite desnatado em pó/ Rasvaton maitojauhe / Skummjõlkspulver Leche entera en polvo / Sodmaelkspulver / Vollmilchpulver / n\r|peq yáXa ae OKOvr) / Whole-milk powder / Lait entier en poudre / Latte intero in polvere / Vollemelkpoeder / Leite inteiro em pó / Rasvainen maitojauhe / Mjõlkpulver Mantequilla / Sm0r / Butter / BoÚTUpO / Butter / Beurre / Burro / Boter / Manteiga / Voi / Smõr Azùcar bianco / Hvidt sukker / Weifîzucker / AeuKrj Çáxapr) / White sugar / Sucre blanc / Zucchero bianco / Witte suiker / Açúcar branco / Valkoinen sokeri / Vitt socker desnatada en C ANEXO m LETÓNIA Número de ordem Código NC Descrição Preferência Contingente para 1998 (toneladas) Produtos de confeitaria 300 EAR EAR 01/01 - 30/06/1998 01/07 - 31/12/1998 Chocolate 600 EAR EAR 09. 6535 09. 6536 i 1 09. 6537 1704 90 65 1704 90 71 1704 90 75 1806 3100 1806 32 10 1806 32 90 1806 90 11 1806 90 19 190190 11 1901 90 19 190190 91 190190 99 Preparações alimentares 240 09. 6538 1905 30 Bolachas e biscoitos 09. 6527 2104 10 Caldos e sopas 09. 6513 2105 Sorvetes 09. 6528 2203 00 Cervejas 09. 6525 2208 60 11 Vodka 09. 6529 2208 70 10 Licores 240 39 39 600 390 13 1 EAR EAR 8,2% EAR EAR 5,7% EAR 4,4% EAR EAR 7,6% EAR EAR 5,3% EAR 3,5% 0,52 ECU/% vol/hl+ 2,53 ECU/hl 0,64 ECU/% vol/hl+4,10 ECU/hl 0,26 ECU/% vol/hl+ 1,27 ECU/hl 0,32 ECU/% vol/hl+ 2,05 ECU/hl ANEXO IV ESTÓNIA Número de ordem Código NC Descrição Preferência Contingente para 1998 (toneladas) Produtos de confeitaria 180 EAR EAR 01/01 - 30/06/1998 01/07 - 31/12/1998 09. 6515 1704 10 11 1704 10 19 1704 90 71 1704 90 75 09. 6530 1805 00 00 Cacau em pó 09. 6517 ex 1806 Chocolate e outras preparações alimentícias contento cacau, com excepção do código NC 1806 10 15 09. 6519 1806 10 15 1905 Produtos de padaria 09. 6521 2102 10 39 Leveduras 34 600 130 2400 09. 6539 2103 90 90 Preparações para molhos e molhos preparados 720 09. 6523 2105 Sorvetes 09. 6531 2203 Cerveja 09. 6525 2208 60 11 Vodka 09. 6529 2208 70 10 Licores 09. 6532 2208 90 69 Outras bebidas espirituosas 09. 6534 2402 20 90 Cigarros 13 600 120 20 20 60 0% EAR 0% EAR EAR 5,7% EAR 4,4% 0% EAR 0% EAR EAR 5,3% EAR 3,5% 0,52 ECU/% vol/hH- 2,53 ECU/hl 0,64 ECU/% vol/hl+ 4,10 ECU/hl 0,64 ECU/% vol/hl+ 4,10 ECU/hl 36,9% 0,26 ECU/% vol/hH- 1,27 ECU/hl 0,32 ECU/% vol/hlf 2,05 ECU/hl 0,32 ECU/% vol/hl+ 2,05 ECU/hl 34,2% £ FICHA FINANCEIRA 1. RUBRICA ORÇAMENTAL : Artigo 120a DOTAÇÕES : 2. DESIGNAÇÃO DA ACÇÃQ : Proposta de Regulamento (CE) do Conselho que adopta medidas autónomas e transitórias para determinados produtos agrícolas transformados no âmbito dos acordos de comércio livre com a Lituânia, a Letónia e a Estónia 3. BASE JURÍDICA : ArtigO 113° 4. OBJECTIVOS DA ACÇÃO : Ampliar as nedidas autónomas adoptadas na sequência do alargamento da União e aplicar os acordos sobre a agricultura alcançados nas negociações multilaterais do Uruguay Round. PERÍODO DE 12 MESES (milhões de ecus) EXERCÍCIO EM CURSO ( ) (milhões de ecus) EXERCÍCIO SEGUINTE ( ) (milhões de ecus) 5. CONSEQUÊNCIAS FINANCEIRAS 5. 0 DESPESAS A CARGO - DO ORÇAMENTO DA CE (RESTITUIÇÕES/INTERVENÇÕES) - DAS AUTORIDADES NACIONAIS - DE OUTROS 5. 1 RECEITAS - RECURSOS PRÓPRIOS DA CE (DIREITOS NIVELADORES/ /DIREITOS ADUANEIROS) 5. 0. 1 PREVISÃO DAS DESPESAS 5. 1. 1 PREVISÃO DAS RECEITAS 5. 2 MODO DE CÁLCULO : 6. 0 FINANCIAMENTO POSSÍVEL POR DOTAÇÕES INSCRITAS NO CAPÍTULO CORRESPONDENTE DO ORÇAMENTO EM EXECUÇÃO 6. 1 FINANCIAMENTO POSSÍVEL POR TRANSFERÊNCIA ENTRE CAPÍTULOS DO ORÇAMENTO EM EXECUÇÃO 6. 2 NECESSIDADE DE UM ORÇAMENTO SUPLEMENTAR 6. 3 DOTAÇÕES A INSCREVER NOS ORÇAMENTOS FUTUROS OBSERVAÇÕES : SIM/NÃO SIM/NÃO SIM/NÃO SIM/NÃO A presente proposta não implica mais despesas adicionais do que as acordadas aquando da adopção do Regulamento (CE) n° 1507/97, a ser substituído. 3 ISSN 0257-9553 COM(97) 547 final DOCUMENTOS PT 03 11 10 N. ° de catálogo : CB-CO-97-567-PT-C ISBN 92-78-26257-9 Serviço das Publicações Oficiais das Comunidades Europeias L-2985 Luxemburgo <1 o


title: QUESTION ECRITE no 3494/97 de Carmen DÍEZ DE RIVERA ICAZA à la Commission. L'Euro et la commission de change bancaire

eurovoc_concepts:
EU Member State
Economic and Monetary Union
bank charges
consumer protection
currency convertibility
national currency
transitional period (EU)

formats: html print


title: 97/781/CE: Decisione della Commissione del 29 ottobre 1997 relativa ad un procedimento a norma dell'articolo 85 del trattato CE e dell'articolo 53 dell'accordo SEE (Caso n. IV/35.738 - Uniworld) (I testi in lingua francese ed olandese sono i soli facenti fede) (Testo rilevante ai fini del SEE)

eurovoc_concepts:
European Economic Area
competition law
joint venture
merger control
shareholder
telecommunications

formats: html pdfa1b print


title: Opinion of the Economic and Social Committee on the 'Proposal for a European Parliament and Council Directive amending Council Directive 93/6/EEC on the capital adequacy of investment firms and credit institutions'

eurovoc_concepts:
credit guarantee
credit institution
financial solvency
management audit
share capital

text: 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/9 Opinion of the Economic and Social Committee on the ‘Proposal for a European Parliament and Council Directive amending Council Directive 93/6/EEC on the capital adequacy of investment firms and credit institutions’ (1) (98/C 19/04) On 25 June 1997 the European Council decided to consult the Economic and Social Committee, under Articles 57(2) and 198 of the Treaty establishing the European Community, on the above-mentioned proposal. The Section for Industry, Commerce, Crafts and Services, which was responsible for preparing the Committee’s work on the subject, adopted its opinion on 8 October 1997. The rapporteur was Mr Levitt. At its 349th plenary session (meeting of 29 October 1997) the Economic and Social Committee adopted the following opinion by 106 votes in favour, two against and one abstention. 1. Introduction 1. 1. Purpose of the Capital Adequacy Directive and its amendment 1. 1. 1. Council Directive 93/6/EEC on the capital adequacy of investment firms and credit institutions (CAD) harmonizes capital requirements for credit insti- tutions and investment firms in respect of positions on their trading books which are subject to market risk. Market risk is the risk of losses arising from movements in market prices. The CAD sets out the method to be applied in calculating capital requirements to cover interest rates, equities, positions in debt securities, foreign exchange and financial products which are derived from them. It also defines the nature of the Own Funds which must be held to cover these requirements. 1. 1. 2. With Council Directive 93/22/EEC in invest- ment services in the securities field, it forms the basis of the coordination of prudential rules for investment business which permits the mutual recognition of author- ization by national authorities. These two directives, together with directives relating specifically to credit institutions and insurance companies, form the basis of the single market in financial services. 1. 1. 3. The CAD was agreed at a time when nego- tiations aimed at harmonizing capital requirements for market risk were proceeding in wider international fora. It was foreseen at that time that the CAD might need to (1) OJ C 240, 6. 8. 1997, p. 24. be amended in consequence (Article 14). In January 1996, the Basle Committee on Banking Supervision published an amendment to the 1988 Capital Accord to incorporate market risks. 1. 1. 4. The CAD also contained (Article 13) an invi- tation to the Commission to propose capital require- ments for trading positions in commodities and com- modities derivatives. The 1996 amendment to the Capital Accord also covers capital requirements in respect of such positions. The proposal to amend 93/6/EEC is designed 1. 1. 5. to bring the EU capital adequacy regime into line with what has now been agreed by G10 banking supervisors and, subject to the comments in section 3 below, the Commission’s proposal follows Basle in its essential respects. 1. 1. 6. The ESC in its favourable opinion on the Commission’s original 1990 proposal for the CAD retained three guiding principles for judging the pro- posal: — it should create a broadly level playing field between banking and non-banking firms trading in securities market; — it should enhance — or at least not impair — the attraction of the EU as a financial centre; — it should not restrict access to the financial markets, stifle competition, innovation and consumer choice. 1. 1. 7. In addition, the ESC noted — in relation to the own funds requirements which resulted from the CAD — that these ‘should be as consistent as possible, from the technical point of view, with the risk monitoring instruments which already exist in the institutions’. C 19/10 EN Official Journal of the European Communities 21. 1. 98 1. 1. 8. the current proposal. These guiding criteria remain valid in analysing 1. 2. Institutions covered The proposed directive will apply to investment firms and credit institutions. 1. 3. Summary of amendment 1. 3. 1. The proposal has three elements: — amendments to allow firms, subject to rigorous safeguards, to use internal statistical models to calculate their capital requirements for market risk rather than the standardized method outlined in Annexes I, II , III and VII. In particular a new Annex VIII is proposed; — amendments to incorporate commodities risk into the CAD, in particular a new Annex VII. Gold will, however, be treated as foreign exchange and amendments in particular to Annex III of CAD are proposed to allow this; — an amendment to correct an unintended anomaly in the CAD whereby the issuance of subordinated debt automatically excludes that issuer’s equity from being included in a portfolio qualifying for a con- cessionary 2 % specific risk weighting even if they are highly rated. 1. 3. 2. The first two of these are the most significant and take up Basle’s proposals on market risk. They are analysed in detail below. In keeping with the rationale of the 1993 directive, this proposal allows the market risks as measured by the new Annexes VII and VIII to be covered by the expanded definition of Own Funds created by the 1993 proposal. models for the purposes of calculating regulatory capital requirements would encourage firms to refine their understanding of and control over the risks they face to the benefit of all. This is important, and to the benefit of the supervisory authorities, savers and shareholders, because there have been a number of financial scandals in recent times which have revealed inadequate top management understanding and control of market risks. 2. 1. 2. There is also a competitive aspect to the matter. The Amendment to the Basle Capital Accord will take full effect from the end of 1997. From that point, banks from non-EU jurisdictions will be able to use internal models to calculate market risk capital requirements. While the 1993 CAD does not prevent firms from using these models for the purposes of calculating regulatory capital requirements, this is subject to the condition that the result is a capital charge which may be no lower than the charge under the standardized method created by the CAD. Whether or not an institution using internal models will have a lower capital charge than under the 1993 CAD will depend upon the nature of its positions, but it is anticipated that capital requirements be lower in some cases. This reduction is not a lowering of standards, but reflects the recognition by supervisors that properly constructed models (and national authorities will be required to apply strict criteria before approving their use) allow banks and investment firms to be better able to capture, control and reduce the economic and financial risks that they run. This will involve very significant investment by institutions in developing and implementing models and the management information and procedures they necessitate. But the potential benefits — improved understanding and control of for a capital requirement which is more precisely tailored to the real risks being run — are also significant. However, since Member States must apply at least the minimum requirements stipulated by EU directives, many EU firms will not have an incentive to use internal models to calculate capital requirements until such time as the CAD is modified to permit this. risk and the potential 2. General remarks 2. 1. Why CAD needs to be amended: 2. 1. 3. significant for the EU and its firms: This has two consequences, both of which are 2. 1. 1. Some banks and investment firms already use internal models to achieve a better understanding of the risks to which they are exposed, and to achieve a better basis for the control of risk and the management of the economic capital of the business. Allowing the use of — some EU firms may be subject to competitive disadvantage vis-à-vis third country firms by virtue of having to meet higher capital charges where the use of models would imply lower requirements. These represent enforced economic inefficiency; 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/11 — EU firms — and EU supervisors — are not able to align internal and regulatory measures of risk. Such an alignment provides incentives for firms to strive constantly to improve their risk measurement and risk management systems, as the ESC recognized in its opinion on the Commission’s 1990 proposal. It is important, and in the interests of the soundness of the financial system and of customers, that EU firms remain in the front rank of such developments. of the charge determined by the standardized method. The Commission proposal contains this provision (Annex VIII point 5), which may have to be dropped or amended in the foreseeable future. The Basle Committee of Banking Supervisors also envisages the possibility of amending its Capital Accord in the light of the experience acquired through back testing e. g. in relation to the multiplication factor. This underlines the need for urgent progress on the proposal. 2. 1. 4. It is also necessary to amend the CAD to allow positions in commodities and in commodities derivatives to be held in the trading book. 2. 1. 5. The Commission has limited its proposals to the minimum needed to allow the prompt implemen- tation of internationally agreed standards in the EU so as to ensure as rapid progress through the legislative procedure as possible. This is in the interests both of the competitiveness of the EU and of enhancing control of risks in EU financial institutions and is to be welcomed. 2. 2. 3. Means therefore need to be found of ensuring that EU legislation keeps pace, from a technical perspec- tive, with developments both in the markets and in other regulatory fora. Arguably, full directives such as those currently proposed do not readily permit this given the length of the legislative procedure. Nor is the full co-decision procedure required for legislative proposals really necessary for amendments on such technical points of detail. This points to the need for comitological provisions. 2. 2. 4. The Committee therefore recommends that proposals be devised to make this sort of highly technical regulation subject to comitology as soon as possible. If the Commission does not believe that it is likely to be able to achieve this in the foreseeable future, an alternative approach would be to adopt less prescriptive wording which permitted supervisors greater flexibility in applying agreed international standards, allowing them to incorporate technical changes into national regulations without delay. 2. 2. Future Technical Amendments to the Regulation of Financial Services in the EU — Keeping EU regulation at the forefront of developments 3. Specific remarks 2. 2. 1. The Commission’s proposal is highly technical and a response to progress in international regulatory fora. It should be noted that discussions on other technical issues related to this proposal continue, both among banking supervisors at the BIS, among securities supervisors in IOSCO and between the two bodies. 2. 2. 2. In particular, discussions continue among banking supervisors on modelling specific risk (1) and the minimum specific risk charge which is set at 50 % (1) Market risk is composed of two elements: general and specific. General market risk captures the exposure to movement in the market as a whole. Specific risk is the risk that an individual instrument moves by more or less than the general market in day-to-day trading and includes event risk — the risk that an individual instrument moves precipitously relative to the general market. 3. 1. Article 1 points 1-8 and Annex I contain for the most part amendments which are consequential on the decision to bring positions in commodities and commodities derivatives within the scope of the CAD and on the decision to allow firms to use internal models to calculate capital requirements. Annex I also contains mostly consequential amendments. A more detailed guide to the Commission’s proposal is included as an Annex to this opinion. 3. 1. 1. The principal amendments are contained in Article 1 point 6 and in Annex II. Annex II contains the two new Annexes to be added to the CAD, a new Annex VII on commodities risk and a new Annex VIII on internal models. Article 1 point 6 proposes a transitional regime which competent authorities may apply to investment firms which are not yet able to model commodities risk according to the method in Annex VIII, but for whom the standardized method set out in Annex VII is not deemed appropriate. C 19/12 EN Official Journal of the European Communities 21. 1. 98 For ease of understanding, this analysis groups the Commission’s proposal under the two principal elements identified above, internal models and commodities. 3. 2. Internal models 3. 2. 1. Firms will be allowed to use models to calculate capital requirements for interest rate risk, equity risk, foreign exchange risk and commodities risk. The use of such models is subject to prior approval by the competent authorities and the satisfaction of a number of demanding qualitative and quantitative criteria. These qualitative and quantitative criteria follow what has been determined internationally in Basle. 3. 2. 2. The purpose of the qualitative criteria is to ensure that firms using models have market risk manage- standards that are conceptually sound and ment implemented with integrity. These are set out in points 2-4 of Annex VIII. They are tough so as to ensure that the use of internal models leads to no dilution of regulatory standards, but are of necessity expressed in language which leaves a large measure of discretion to the competent authorities. They will need this discretion in order to take into account the nature of individual firms. Particular stress is laid upon the responsibilities of management and directors in ensuring high standards and effective controls. While high standards of controls may be expected of all institutions, the precise nature of the controls will need to vary according to the nature of an institution’s business and its geographical spread. 3. 2. 3. The quantitative criteria set out the minimum statistical parameters for measuring risk. These are set out in points 9-11 of Annex VIII and they follow the requirements of Basle. The 99th percentile one-tailed confidence interval means that the model should calcu- late a value-at-risk (VAR) value which matches or exceeds the trading outcome 99 times out of 100, that is to say that an institution which uses this technique should not suffer a loss which exceeds the VAR value it has calculated 99 times out of 100. 3. 2. 4. The capital requirement of a firm which uses internal models will be the greater of the previous day’s VAR or the average daily VAR of the previous 60 business days multiplied by the multiplication factor of three. If the back testing programme reveals weaknesses with the model or with the institution’s internal controls the multiplication factor may be increased to four by the addition of a plus factor. The multiplication factor of three, together with the possibility of adding a plus factor, means that the approach is very conservative, and that a large reserve of capital will be held against market risks. Financial firms have argued that the approach is much too conservative and that a multipli- cation factor of three is excessive and will result in excessive capital allocation against market risks. In particular, it has been suggested that the multiplication factor means that greater sophistication is not adequately rewarded: no matter how good a bank’s model may be, it is still subject to a minimum factor of three. This is an issue to which Basle has promised to return at a future date, and future changes cannot be ruled out. 3. 2. 5. It should be noted that volatilities are to be derived over an effective period of at least a year. However, historical volatility may be of limited useful- ness in certain circumstances e. g. illiquid, deregulating or emerging markets, or with complex new financial products. In these circumstances it is important that banks use data which adequately reflect the real risks being run and have other controls in place to control exposures to these risk factors. The text might be clarified on this point. 3. 2. 6. Firms will also be required to provide evidence of the accuracy of their models by conducting regular back testing i. e. comparing the trading outcomes of the businesses covered by the model with the predictions of the model. There are a number of problems with the Commission’s proposals on back testing (point 7 of Annex VIII) which could place EU institutions at a disadvantage with their competitors without offering significant compensating benefits in terms of protecting investors or strengthening the financial system. 3. 2. 7. T h e s p e c i f i c a t i o n o f t h e d a i l y b a c k t e s t This is a key issue. Institutions will be required to back test daily, comparing the value at risk against both actual and hypothetical (1) trading outcomes. This is (1) ‘Hypothetical outcome’ in this context means the hypo- thetical change in the value of a firm’s portfolio between close of business on successive days assuming no change in the portfolio. (Whatever the outcome on the substance of the argument developed here, the drafting of the second sub-paragraph of paragraph 7 of Annex VIII needs to be made substantially clearer on this point. ). 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/13 costly and burdensome and is stricter than Basle requires. Basle urges banks to develop a capacity to perform back tests using both, but envisages that supervisors will differ in the emphasis that they wish to place on either test. 3. 2. 8. The Committee believes that the focus of the Commission’s attention should be on testing against actual trading outcomes, leaving it to national super- visors how much attention need be paid to testing against hypothetical outcomes. 3. 2. 9. Back testing against hypothetical outcomes provides a purely statistical test of the integrity of the model. Testing against actual outcomes sheds light on the extent to which the model captures all trading risk to which a bank is exposed. It is a test of how a model performs in live situations. 3. 2. 10. There is also an issue of practicality. It is not a trivial matter to perform two sets of daily back tests. It should also be noted that the controls ensuring the accuracy of data on actual outcomes have to be much more rigorous as they will be used for management and statutory profit and loss reporting as well as for tax purposes, and that it is very expensive (especially in computing terms) to derive hypothetical outcomes for every aspect of a bank’s trading operations on a daily basis. Ultimately, of course, it is actual trading outcomes which matter and which determine the solvency of financial institutions, and for this reason too, testing against actual outcomes should be the principal focus of both the firm’s and the supervisor’s attention. 3. 2. 11. It should be noted that the United States in implementing the same Basle provisions has chosen to focus solely on actual trading outcomes. 3. 2. 12. The Commission’s proposal requires further clarification. The point is technical, but important in ensuring the coherence of back testing as a regulatory tool. Annex VIII paragraph 7 suggests that the value-at- risk number calculated by means of the model — which uses a 10 day holding period — should be compared with the change in the value of the portfolio. If this is left unchanged this would require firms to compare the capital requirement generated by their model to cater for a ten-day price move with a one-day profit or loss figure. This would produce misleading results and not be an adequate test of the models being used. 3. 2. 13. Basle’s paper ‘The Supervisory Framework for the use of “Back testing” in conjunction with the internal models approach to Market Risk Capital Requirements’ makes it clear (p. 3) that because daily trading outcomes are being used ‘the back testing framework described here involves the use of risk measures calibrated to a one-day holding period’. For the avoidance of any doubt, and to ensure the coherence of back testing programmes, the Commission should follow Basle in making it clear that for the purposes of back testing a one day holding period should be used. 3. 2. 14. U n c l a r i t y a b o u t t h e p l u s f a c t o r Where back testing reveals shortcomings in a firm’s internal model which are not so serious as to call into question the basic integrity of the model but which are nevertheless material, the competent authorities may impose a ‘plus factor’. The plus factor is a number between 0 and 1 which is added to the multiplication factor so that the multiplication factor is, in effect, raised from three to four. 3. 2. 15. It is not clear from the Commission’s text which ‘overshootings’ or exceptions to use the language of Basle ‘count’ for purposes of setting the plus factor. Consistent with the arguments deployed above, the Committee believes that only exceptions which arise from back testing against actual outcomes should count as overshootings for the purposes of Table 5. The Commission admits that in an exceptional 3. 2. 16. situation the authorities may waive the requirement to add a plus factor. But ‘exceptional situation’ is too high — and too unclear — a test. Basle is significantly less rigid and, particularly where a bank has between five and nine exceptions within the 250 working day period, calls upon supervisors to exercise judgement in inter- preting back testing results. The Basle Committee notes that there are a number of reasons why even high quality models may produce results with between five and nine exceptions over such a period and notes that ‘increases in the plus factor are not meant to be purely automatic’. The Commission’s proposal reflects the intentions of Basle in respect of models which generate 10 or more exceptions over the 250 observations. In the interests of ensuring that European 3. 2. 17. banks operate on the same basis as institutions outside C 19/14 EN Official Journal of the European Communities 21. 1. 98 the EU, the proposal should be amended to better reflect Basle which states that back testing results which show between 5 and 9 overshootings ‘should generally be presumed to imply an increase in the multiplication factor unless the bank can demonstrate that such an increase is not warranted’. The requirement 3. 2. 18. to report overshootings ‘immediately’ with reasons is not reasonable. It is reasonable — under normal circumstances — to expect institutions to report to the competent authorities the following business day that there may be the possibility of an overshooting. But an institution will need time to discover where the problem lies and whether the overshooting is a genuine one or whether it arises because, for example, the trading outcome was subject to error and has had to be restated. It would be reasonable to expect an institution to produce a detailed report for the supervisor within a week. 3. 2. 19. M o d e l l i n g s p e c i f i c r i s k Point 5 of Annex VIII provides that where an institution does not model specific risk, it is subject to the specific risk charges specified according to the standardized method of the CAD. However, where an institution does model specific risk accurately, it is nevertheless subject to a minimum specific risk charge of 50 % of the standard charge. 3. 2. 20. This is pointlessly burdensome and creates the wrong incentives for institutions. The standardized specific risk charge makes no allowance for diversifi- cation, which is a well-accepted method of reducing risk and, in particular, of reducing specific risk. It is expensive in terms both of the capital requirements generated and the computer systems required to calculate capital requirements under two unrelated methods. It also fails to give institutions adequate benefit of improvements to their model, and thus diminishes the incentives to improve specific risk modelling. To that extent it also weakens the incentives to improve risk control in financial institutions. 3. 2. 21. Although it is also a feature of Basle, it is under review and may well be changed in the near future. National supervisors should therefore have the discretion to give full recognition of specific risk models where they are satisfied of the accuracy of those models. 3. 3. Commodities and commodities derivatives The Commission’s proposal expands the definition of the trading book contained in the CAD to embrace positions in commodities and commodities derivatives. This is essential if their treatment is to fall under the terms of this directive. The proposal follows the Amendment to the 3. 3. 1. Basle Capital Accord in allowing firms to opt between three possible approaches depending on the degree of sophistication of the firm and the extent of its involvement in commodities trading. Firms may either use internal models (see below), the maturity ladder approach (Annex VII points 13-16) or a highly penal simplified approach which is only appropriate for those doing de minimis levels of business (Annex VII point 17). 3. 3. 2. The maturity ladder approach follows Basle in making no distinction between categories of commodi- ties. Gold is treated differently, being regarded as foreign exchange. This is because the volatility of gold is more in line with foreign currencies and banks manage positions in gold in a similar manner to foreign currency positions. Points 3(a)-3(c) of Annex I are consequential to this. 3. 3. 3. Differences between the volatility character- istics of other commodities (e. g. between precious and base metals) are not taken into account. The Basle Committee notes (p. 29) that it has adopted this approach for simplicity, despite the differences in volatility between different commodities given the fact that banks normally run rather small open positions in commodities. It also states (p. 28) that both the simplified approach and the maturity ladder approach ‘are appro- priate only for banks which, in relative terms, conduct only a limited amount of commodities business. Major traders would be expected over time to adopt a models approach. ’. The CAD, however, has a broader scope than 3. 3. 4. Basle since it also applies to investment firms. Some investment firms conduct a significant amount of com- modities business relative to their size. The Basle approach therefore requires some modification. 3. 3. 5. The Commission has determined that these investment firms may experience difficulty in applying models immediately upon entry into force of the direc- tive, and that they will need time to develop such models and the appropriate risk management systems that go with them. It is therefore proposed (Article 1 point 6) that Member States should, until end-December 1999 be empowered to use the maturity ladder approach 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/15 described in Annex VII but to set spread, carry and outright rates to be applied to positions in commodities which are different from those set out in points 13 and 16(ii) and (iii). 3. 3. 6. Member States’ discretion is considerably lim- ited by the provisions of Article 1 point 6 which, inter alia, require the competent authorities which take advantage of these provisions to provide empirical justification of their actions. 3. 3. 7. Overall, with the caveat outlined below, the Commission’s approach to this issue seems well- balanced. It is desirable that firms should have the incentive to develop appropriate risk management and modelling, but also that legitimate business needs be taken into account. It is also right that any differential treatment as between banks and investment firms be removed after the transitional period. 3. 3. 8. Nevertheless, there are very real difficulties in modelling commodity risk on account of the varying liquidity of the market and the fact that commodity prices may move in sudden ‘jumps’ rather than gradually. The time that will be needed to devise the appropriate models and satisfy the supervisors of their validity should not be underestimated. This means that a two year transitional period is barely generous. Given the limited competitive distortions between banks and investment firms that would be caused — banks which used models would still have lower capital charges than investment firms using some intermediate regime — it would be possible safely to envisage a lengthier transition or at least a further review at the end of the two year period. 4. Conclusions 4. 1. The ESC welcomes and approves the Com- mission’s proposal and urges the Council and the Parliament to consider it with all speed. This is necessary in the interests of protecting the competitive position of EU firms operating in international and highly Brussels, 29 October 1997. competitive markets; it will also enhance the prudential control of banks and investment firms which is self- evidently desirable from a public policy perspective and is in the interests of the financial stability of the EU financial system and of the customers of financial institutions. There are a number of points on which further 4. 2. attention and some amendments may be required. 4. 2. 1. Consideration needs to be given as to how highly technical amendments to financial services legis- lation is effected so as to ensure that EU legislation remains current in a fast-moving international environ- ment. The ESC recommends that greater use be made of comitology in this area. The Commission’s proposals on the back 4. 2. 2. testing of internal models require some amendment to bring them closer to the intentions of international regulators and to avoid putting EU institutions at a competitive disadvantage through excessive, prescriptive requirements. In particular, financial institutions should not have to backrest daily on two different bases, and it should be clear which basis forms the basis on which regulators will apply increased capital charges. In line with Basle, national regulators should also have greater flexibility than the Commission proposes in applying increased capital charges via the plus factor to banks which have had between 5 and 9 overshootings within a 250 working day period. The ESC recommends that the principal focus 4. 2. 3. of back testing should be against actual outcomes in order to capture how models perform in live situations. 4. 2. 4. National supervisors should have the discretion to give full recognition to specific risk models where they are satisfied as to the accuracy of those models. The 4. 2. 5. transitional approach of providing arrangements for investment firms which have a substan- tial involvement in commodities, but which are not yet able to model this risk is the correct one. The ESC considers, however, that a two year transitional period may not be sufficient and may need to be reviewed. The President of the Economic and Social Committee Tom JENKINS C 19/16 EN Official Journal of the European Communities 21. 1. 98 APPENDIX to the opinion of the Economic and Social Committee This appendix sets out how the Commission’s proposal amends the 1993 directive. 1997 proposal Impact on 1993 CAD Purpose Article 1. 1(a) Replaces Art. 2. 6(a) & (b) Article 1. 1(b) Replaces Art. 2. 15 and 2. 16 Amends the definition of the trading book to allow positions in commodities and commodities derivatives to be included Amends the definition of warrant so that it extends to commodities. The definition of covered warrant is deleted as otiose and replaced by a definition of stock financing Article 1. 1(c) & (d) Replaces Art. 2. 17 and 2. 18 Amend respectively the definitions of repurchase agree- ments and securities lending in order to make them respectively relevant to commodities Article 1. 2 Article 1. 3 Article 1. 4 Article 1. 5 Article 1. 6 Article 1. 7 & Annex 1 Article 1. 8 & Annex II Articles 2. 3 & 4 Replaces Art 4. 1(I) & (ii) Allows the use of models for calculating capital charges in the trading book Replaces Art. 5. 2 Ensures that all institutions, including those which use internal models, are subject to large exposures require- ments Replaces Art 7. 10 and 11 first sentence Extends the ambit of the CAD consolidation provisions to capital requirements calculated via the internal models approach and to charges for commodities business. Replaces Art. 8. 5 Inserts new Art. 12a Change to firms’ reporting obligations consequent upon the inclusion of commodities within CAD Allows Member States a two year transitional period in which they can exempt investment firms from the application of the new Annex VII on commodities Amends annexes the existing CAD Article 1. 7 states that the existing annexes to CAD are modified by the provisions contained in Annex 1. Inserts the new Annexes VII and Article 1. 8 provides for the addition of two new annexes to CAD, the texts of which are contained in Annex 11. VIII These new annexes become Annexes VII and VIII. Annex VII contains the detailed provisions on commodi- ties, whereas Annex VIII contains the detailed provisions on internal models. Annex 1. 1(a) & (b) Amend Annex 1. 4 & 5 Annex 1. 1(c) Amends Annex 1. 6 Annex I. 1(d) Amends Annex 1. 33 (I) Standard provisions for the adoption and entry into force of directives. Requires Member States to have taken action to implement the directive by 31 December 1997. Amendments consequential approach. to the internal models Consequential to the suppression of the definition of covered warrant. Corrects the unintended effect of the current text which excludes from the concessionary specific risk charge highly rated issuers which have issued subordinated debt. Annex 1. 2(a), (b) & (c) Amend Annex II. 1, II. 3 and II. 4. 1 respectively Brings commodities within the settlement and counter- party risk requirements of the CAD. 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/17 1997 proposal Impact on 1993 CAD Purpose Annex 1. 3(a), (b) & (c) Amend Annex III. 1, III. 3, and III. 4 respectively Annex I. 3(d) Replaces Annex III 7. Bring gold within the scope of the capital regime for foreign exchange; point 3(a) also converts the 2 % de minimis ‘free zone’ into a threshold which should produce higher capital requirements Where national authorities establish a model for calculat- ing capital requirements for foreign exchange it must now apply the same standards as those being applied to internal models Annex I. 4 (a), (b) & (c) Amend Annex V. 2, V. 4, V. 6 & Allows Tier 3 capital to be used to meet the capital requirements on commodities risk and trading book risks V. 7 calculated by internal models. Annex 1. 5(a) & (b) Amend Annex VI. 2 (I) and VI. 8 (2) Extend the scope of the rules on large exposures to cover risks covered by internal models. Annex II Inserts new annexes VII & VIII Annex VII apply Basle’s norms on commodities, whereas Annex VIII acts upon Basle’s norms in the area of internal models. Opinion of the Economic and Social Committee on the ‘Proposal for a Council Directive on registration documents for motor vehicles and their trailers’ (1) (98/C 19/05) On 5 August 1997 the Council decided to consult the Economic and Social Committee, under Article 75 of the Treaty establishing the European Community, on the above-mentioned proposal. The Section for Industry, Commerce, Crafts and Services, which was responsible for preparing the Committee’s work on the subject, adopted its opinion on 8 October 1997. The rapporteur was Mr Kubenz. At its 349th plenary session on 29-30 October 1997 (meeting of 29 October 1997), the Economic and Social Committee adopted the following opinion by 99 votes to one, with three abstentions. 1. Preamble 1. 1. In 1996, a total of 164 553 000 private vehicles and 22 032 000 commercial vehicles were registered in the European Community, giving a total of: — 186 585 000 vehicles (2) and 20 000 000 trailers (3). 1. 2. In Germany some 20 % of all motor vehicles and trailers on the road are re-registered every year. Tens of millions of re-registrations are carried out each year in the European Union. 1. 3. Since 1 January 1993, the European Union has become an internal market without internal borders in which there is free movement of goods, people, services and capital. Since that date, the Member States have applied Council Directive 70/156/EEC of 6 February 1970 (4) on the approximation of the laws of the Member (1) OJ C 202, 2. 7. 1997, p. 13. (2) Official data from DG III of the European Commission, broken down according to countries. (3) Economic and Social Committee estimate. (4) OJ L 42, 23. 2. 1970, p. 1 (Opinion of the Economic and Social Committee: OJ C 48, 16. 4. 1969, p. 14)


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 3513/97 dell'on. Jup WEBER alla Commissione. Strategia forestale dell'Unione europea

eurovoc_concepts:
EU Member State
European Commission
European Union
forestry policy
proposal (EU)
resolution of parliament


title: WRITTEN QUESTION No. 3494/97 by Carmen DÍEZ DE RIVERA ICAZA to the Commission. The Euro and commissions charged on currency exchanges


title: REGLAMENTO (CE) N° 2125/97 DE LA COMISIÓN de 29 de octubre de 1997 por el que se determina la proporción en que se satisfarán las solicitudes de licencias de importación de algunos productos del sector de la carne de aves de corral presentadas en el mes de octubre de 1997 al amparo del Reglamento (CE) n° 509/97

eurovoc_concepts:
Slovenia
import licence
interim agreement (EU)
poultrymeat


title: 97/780/EG: Beschikking van de Commissie van 29 oktober 1997 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (IV/35.830 - Unisource) (Slechts de teksten in de Engelse, de Nederlandse, en de Zweedse taal zijn authentiek) (Voor de EER relevante tekst)


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de "Mededeling van de Commissie 'Overzicht van beleid en maatregelen op energiegebied'"

eurovoc_concepts:
competitiveness
energy industry
energy policy
environmental protection
security of supply

text: 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/37 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie ‘Overzicht van beleid en maatregelen op energiegebied‘” (98/C 19/10) De Commissie heeft op 30 april 1997 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor energie, nucleaire vraagstukken en onderzoek, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 19 september 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Lerios. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 349e Zitting (vergadering van 29 oktober 1997) het volgende advies uitgebracht, dat met 113 stemmen vo´ o´r, bij 3 onthoudingen, is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Het Comite heeft zich herhaaldelijk uitgesproken over de programma’s en activiteiten van de Unie op energiegebied: — Investeringsprojecten van communautair belang in de sectoren aardolie, aardgas en elektriciteit (1); — Europees Energiehandvest (2); — Bevoorrading met ruwe aardolie en aardoliepro- ducten (3); — Interne markt voor elektriciteit en aardgas (4); — Interne markt voor elektriciteit en aardgas (5); — Transeuropese energienetwerken (6); — Energiebeleid (7); — Energie en cohesie (8); — Thermie II (9); — Groenboek energiebeleid (10); — Verdrag over Europees Energiehandvest (11); — SAVE II (12); — Aardgasvoorziening (13); — Verplichtingen tot openbare dienstverlening op de interne energiemarkt (14); — Indicatief nucleair programma (PINC) (15); (1) PB C 75 van 26. 3. 1990, blz. 26. (2) PB C 269 van 14. 10. 1991, blz. 79. (3) PB C 332 van 16. 12. 1992, blz. 74. (4) PB C 73 van 15. 3. 1993, blz. 31. (5) PB C 195 van 18. 7. 1994, blz. 82. (6) PB C 195 van 18. 7. 1994, blz. 33. (7) PB C 393 van 31. 12. 1994, blz. 95. (8) PB C 393 van 31. 12. 1994, blz. 164. (9) PB C 393 van 31. 12. 1994, blz. 77. (10) PB C 256 van 2. 10. 1995, blz. 34. (11) PB C 18 van 22. 1. 1996, blz. 146. (12) PB C 82 van 19. 3. 1996, blz. 13. (13) PB C 204 van 15. 7. 1996, blz. 84. (14) PB C 56 van 24. 2. 1997, blz. 83. (15) PB C 206 van 7. 7. 1997, blz. 83. — Samenwerking rond communautaire energiedoel- stellingen (16); — Groenboek „Energie voor de toekomst: hernieuw- bare energiebronnen” (17). De Commissie heeft onlangs een voorstel over 1. 1. 1. de „organisatie van samenwerking rond overeengeko- men energiedoelstellingen” (18) gepubliceerd. Deze doel- stellingen, die vooral betrekking hebben op voorzie- ningszekerheid, concurrentievermogen, milieubescher- ming, externe energiebetrekkingen, energie-efficie¨ntie en duurzame energiebronnen, vormen richtsnoeren waarvoor de lid-staten en ook het Comité diverse malen hun steun hebben uitgesproken. 1. 1. 2. Om deze energiedoelstellingen gemakkelijker te kunnen verwezenlijken en er daartoe voor te zorgen dat de maatregelen van de Unie en van de lid-staten hiermee verenigbaar zijn, moeten de lid-staten meer gaan samenwerken en hun activiteiten op dit gebied in de toekomst beter op elkaar afstemmen. Ook in vorige adviezen heeft het Comité hier al op gewezen. 1. 2. De Mededeling van de Commissie is een reactie op de oproep van Raad en Parlement om een overzicht van de EU-programma’s en -maatregelen op energie- gebied op te stellen en deze tegelijkertijd te stroomlijnen en te coördineren. 1. 3. De raadpleging door de Commissie is in overeen- stemming met de nieuwe beleidsfilosofie om het Comité van meet af aan bij initiatieven van de Commissie te betrekken. (16) PB C 206 van 7. 7. 1997, blz. 123. (17) PB C 206 van 7. 7. 1997, blz. 41. (18) PB C 27 van 28. 1. 1997, blz. 9. C 19/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 2. Inhoud van het Commissiedocument 2. 1. De Mededeling is bedoeld om een compleet overzicht te geven van de EU-maatregelen op energie- gebied en van de bijbehorende financie¨le middelen. Aan de orde komen onder meer de samenwerking met de lid-staten en andere belanghebbende partijen én de EU-maatregelen die op de volgende vier doelstellingen zijn gericht: — betrouwbare energievoorziening en internationale samenwerking op energiegebied; — integratie van de energiemarkten ter vergroting van het concurrentievermogen; — duurzame ontwikkeling; — onderzoek en technologische ontwikkeling. 3. Algemene opmerkingen 3. 1. Het Comité stemt in met de Mededeling, die de lijn doortrekt van het Groenboek en het Witboek over het energiebeleid in de Unie en de Mededeling „De organisatie van samenwerking rond overeengekomen energiedoelstellingen”. 3. 2. Afgezien van het Witboek hebben al deze do- cumenten de instemming van het Comité gekregen. Dit geldt met name voor het Groenboek; in zijn advies hierover drong het Comité er bij de Commissie op aan om concreet aan te geven welke instrumenten direct of indirect van invloed kunnen zijn op het energiebeleid en welke verantwoordelijkheden en bevoegdheden hierbij een rol spelen. 3. 3. De Mededeling vormt een eerste poging om aan dit verzoek tegemoet te komen. Het Comité stemt er dan ook mee in, al wil het er wel de volgende kanttekeningen bij plaatsen. 3. 5. Zolang in het EU-Verdrag een Energiehoofdstuk ontbreekt, moeten de diverse Verdragsartikelen die op energie betrekking hebben, op gecoördineerde wijze worden toegepast. Deze artikelen mogen niet fragmen- tarisch of eenzijdig geı¨nterpreteerd worden; het energie- beleid loopt anders het gevaar een samenraapsel van andere communautaire beleidsterreinen te worden, wat voor de voorzieningszekerheid, het concurrentievermo- gen en het milieu geen goede zaak zou zijn en bovendien de betrouwbaarheid en de kwaliteit van de energievoor- ziening zou aantasten. 3. 6. De door de Commissie nagestreefde transparan- tie is een eerste stap op weg naar een nieuw voorstel dat moet leiden tot een betere coördinatie van de in alle EU-programma’s voorkomende energiemaatregelen. 3. 7. Veel van de voorgestelde maatregelen zijn ook al in vorige Mededelingen aan de orde gekomen en voegen niets nieuws of concreets toe, wat echter niet wegneemt dat de Commissie waardevol werk heeft geleverd door — de titel van de Mededeling zegt het al — een overzicht van deze maatregelen op te stellen. 3. 8. Daarom is de Mededeling volgens het Comité slechts een eerste aanzet en zou in een aanvullende Mededeling nauwkeuriger en concreter moeten worden ingegaan op de deelaspecten (voorzieningszekerheid en internationale samenwerking op energiegebied, integra- tie van de energiemarkten, meer aandacht voor duurzame ontwikkeling in de energiesector, en stimulering van onderzoek en technologische ontwikkeling). Daarbij dient aangegeven te worden wat de toegevoegde waarde van een direct Gemeenschapsoptreden of van de coör- dinatie van nationale beleidsmaatregelen is, welke rechtsgrondslag voor toepassing in aanmerking komt, hoe het toezicht op een en ander het best te regelen is, wat de financie¨le implicaties zijn, hoe de prioriteiten precies liggen, en binnen welke termijnen de maatregelen vorm moeten krijgen. 3. 4. Aangezien tijdens de Top van Amsterdam geen gevolg kon worden gegeven aan het voorstel van een aantal lid-staten om in het nieuwe Verdrag een Energiehoofdstuk op te nemen, is het zaak om in EU-verband en met behulp van het „acquis communau- taire” een gemeenschappelijk, coherent en gecoördineerd energiebeleid uit te werken. Het Comité heeft zich hier stelselmatig sterk voor gemaakt sinds de goedkeuring van zijn initiatiefadvies over het energiebeleid van de Unie; hierin stelde het voor om dit gemeenschappelijk beleid te baseren op samenwerking tussen de lid-staten, waarbij deze wel gewoon het recht moeten behouden om hun eigen energiebalans samen te stellen. 3. 9. Ook dient men te beseffen dat de Europese eenwording een cruciale fase doormaakt. De invoering van de euro, de verdieping van de interne markt, de handhaving van de economische en sociale samenhang en de vooruitgang op sociaal gebied, de mogelijke toetreding van andere Europese landen en de steeds krachtiger eisen van de EU-bevolking op tal van gebie- den, zijn stuk voor stuk ontwikkelingen waarbij de energiesector zich niet afzijdig kan houden. Als zich plotseling — hoe kort ook — een energieschaarste voordoet, ingevoerde energie stukken duurder wordt, of de toevoer van aardolieproducten, elektriciteit of aardgas minder goed en efficie¨nt gebeurt dan de Europese 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/39 bevolking al decennialang gewend is, dan zou het welslagen van al deze ontwikkelingen wel eens ernstig in gevaar kunnen komen. De energiesector — en dus het energiebeleid — moet deze risico’s daarom beslist zien te vermijden en aan de wensen van de bevolking tegemoet proberen te komen. 3. 10. De Mededeling zou dan ook de basis kunnen vormen van een heus kaderprogramma voor de energie- sector. Het Comité zou hier dan over geraadpleegd kunnen worden en er een constructieve bijdrage aan kunnen leveren. Ten slotte zou dit kaderprogramma kunnen worden behandeld tijdens de in het kader van Agenda 2000 te voeren discussies, die zullen gaan over de problemen en kansen van de uitbreiding van de Europese Unie, de algehele financie¨le vooruitzichten en het nieuwe institutionele bestel. Dan zou D. -G. Energie namelijk ook over een substantieel meerjaren-werk- programma kunnen beschikken, dat een hecht kader zou bieden voor de bijdrage die de energiesector dient te leveren aan een grotere, economisch sterkere en in sociaal opzicht meer solidaire Europese Unie. Brussel, 29 oktober 1997. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een aanbeveling van de Raad betreffende Europese samenwerking ter waarborging van de kwaliteit in het hoger onderwijs” (98/C 19/11) De Raad heeft op 5 juni 1997 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling voor sociale aangelegenheden, gezinsvraagstukken, onderwijs en cultuur, die met de voorbereiding van de werkzaamheden ter zake was belast, heeft haar advies op 17 oktober 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Rodrı´guez Garcı´a-Caro. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 29 en 30 oktober 1997 gehouden 349e Zitting (vergadering van 29 oktober 1997) het volgende advies uitgebracht, dat met 112 stemmen vo´ o´r, 0 tegen, bij 1 onthouding, is goedgekeurd. 1. Inleiding In artikel 126 van het EG-Verdrag staat dat 1. 1. de Gemeenschap bijdraagt aan de ontwikkeling van onderwijs van hoog gehalte door samenwerking tussen de lid-staten aan te moedigen en door hun activiteiten ter verwezenlijking van de in het Verdrag neergelegde doelstellingen te ondersteunen en aan te vullen. 1. 2. Aangezien de lid-staten er blijk van hebben gegeven veel belang te hechten aan een verbetering van het hoger onderwijs aan hun universitaire instellingen, stelde de Raad van ministers van onderwijs in november 1991 voor de communautaire maatregelen inzake de kwaliteitsbeoordeling verder te ontwikkelen. In 1994 startten zowel de Commissie als de lid-staten proefpro- jecten om de kwaliteit van het onderwijs in bepaalde vakken in een aantal instellingen te onderzoeken. 1. 3. Toentertijd waren de kwaliteitsbeoordelings- methoden niet allemaal even ver ontwikkeld in de diverse lid-staten. De projecten waren daarom met name bedoeld om de hoger-onderwijsinstellingen sterker bewust te maken van het nut van een kwaliteitsevaluatie van hun onderwijs, zodat zij het vervolgens aan de hand van die evaluatie zouden kunnen verbeteren. 1. 4. De resultaten van de proefprojecten en de conclu- sies die deze opleverden, zijn weergegeven in de infor- matieve nota van mevrouw Cresson. Tijdens de Onder- wijs-Raad van 6 mei 1996, waar deze nota werd gepresenteerd, bleek dat de Commissie van plan was om een Aanbeveling met dezelfde strekking in te dienen


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2126/97, annettu 29 päivänä lokakuuta 1997, vuoden 1998 ensimmäisen vuosineljänneksen aikana käytettävissä olevan siipikarjanliha-alan määrän määrittämisestä asetuksen (EY) N:o 1866/95 mukaisesti

eurovoc_concepts:
egg
import
poultrymeat
third country