title: Opinion of the Economic and Social Committee on 'The single market and the protection of the environment: coherence or conflict (SMO)'

text: 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/95 Opinion of the Economic and Social Committee on ‘The single market and the protection of the environment: coherence or conflict (SMO)’ (98/C 19/26) On 11 July 1996, the Economic and Social Committee, acting under Rule 23(3) of its Rules of Procedure, decided to draw up an Opinion on ‘The single market and the protection of the environment: coherence or conflict (Single Market Observatory)’. The Section for Industry, Commerce, Crafts and Services, which was responsible for preparing the work on the subject, adopted its opinion on 8 October 1997. The rapporteur was Mr Gafo-Fernandez. At its 349th plenary session (meeting of 30 October 1997) the Economic and Social Committee adopted the following opinion by 72 votes to 8 with 1 abstention. 1. Legal basis of the situation 1. 1. Several articles of the EC Treaty reflect this potential conflict of interests between environmental protection and the completion of the single market. Among these are Articles 130r, s and t on environmental protection, Articles 100a and 102 on the single market, Article 129a on consumer protection, Articles 92 and 93 on state aid, Article 99 on the harmonization of tax legislation, Article 30 on non-tariff barriers to trade and Article 36 on exceptions to free movement for public safety reasons. 1. 2. Whilst Article 130r calls for ‘a high level of protection taking into account the diversity of situations in the various regions of the Community’, Article 130s allows temporary derogations or the use of resources from the Cohesion Fund when the costs of implementing the Community measures are disproportionate for a particular Member State or region. Article 130t authorises Member States to maintain or introduce more stringent protective measures. 1. 3. Article 100a (4) allows Member States to intro- duce more stringent measures for the protection of the environment, provided they are justified and approved beforehand by the Commission, which is to ensure that they are not disproportionate and do not constitute a disguised restriction on free trade in goods. A similar provision can be found in Article 129a (3) on consumer protection. 1. 4. The practical implementation of these articles involves both approaches at the same time, i. e. harmon- ization and ‘non-harmonization’; by not harmonizing and opting for a higher level of protection, Member States force a constant upwards adjustment of environ- mental standards. This leads to a halfway house situation where there are technical barriers to trade, but these barriers may help to reach the ultimate aim — environ- mental protection. Tax provisions, especially Article 99 and, 1. 5. indirectly, Article 102 will also have to be reviewed along the same lines. Article 99 requires a unanimous decision for the harmonization of legislation concerning taxes such as VAT, excise duties and other forms of the indirect taxation. However, completion of the single market, Article 102 provides for the implementation of special administrative measures, subject to a compatibility analysis by the Commission. in the context of 1. 6. Under these provisions the Member States are authorized to establish special tax concessions or incen- tives designed to speed up the introduction of environ- mental protection measures which go much further than the Community provisions in terms of time-frames or requirements. In line with Commission criteria, the cost of implementing such measures must not exceed the total cost of adopting the Community provisions, must not be discriminatory toward goods from other Community countries and must come to an end before the Community law becomes binding. 1. 7. Very similar criteria are applied for the author- ization of state aid. In a recent communication, the Commission accepts that Member States may provide assistance to companies adopting environmental protec- tion measures that go further than Community measures (in addition to the usual aid for regions lagging behind and suffering decline, and for specific sectors). Such aid should, of course, be proportionate to the highest costs and should not distort competition. 1. 8. Finally, whilst Article 30 states that ‘quantitative restrictions on imports and all measures having equiva- lent effect shall be prohibited between Member States’, C 19/96 EN Official Journal of the European Communities 21. 1. 98 especially artificial administrative barriers or technical protectionist measures, Article 36 stipulates that the principles of free movement shall be disregarded when justified on the grounds of public policy or public security, protection of human health, protection of plants and protection of national treasures of artistic or historical value, many of which are directly or indirectly related to the environment. 1. 9. Of course, applying these principles has given rise to serious contradictions. Throughout the history of the European Union, these contradictions have had to be resolved by the Court of Justice whose rulings, based on the order of priority to be assigned to Community objectives, have helped to shed light on potentially conflicting interests and laws. Nevertheless, several points remain obscure. 1. 10. The following guiding principles could be used by the European Commission and the Court of Justice to assess the compatibility of national laws and standards with the various articles of the Treaty: In all cases, the measures, whether legal or 1. 10. 1. regulatory, must be of a public nature, i. e. measures taken by any public authority, or a private entity, the actions of which are strongly influenced by the public authorities. 1. 10. 2. Each specific case must, in legal terms, be examined in the light of a single article of the Treaty, since it is not possible to combine two or more articles in assessing the compatibility of a national measure with the Community patrimony. 1. 10. 3. Generally, if the product in question has been covered by a harmonization directive (or regulation), Article 100a will provide the appropriate legal basis for assessing the compatibility of a national measure with Community law. 1. 10. 4. All tax provisions must be assessed in the light of Article 95, except where the taxable product is manufactured nationally. 1. 10. 5. With the exception of the latter criteria, Article 30 will apply as a criterion for assessing compati- bility to all cases where there is no harmonization of the product concerned at Community level or where there is a tax provision affecting imported products only, in the absence of national production. 2. Main decisions of the Court of Justice The most innovative and symbolic decision was 2. 1. the ‘Cassis de Dijon’ ruling (C-120/78). Here, the Court ruled that Member States are responsible for regulating all aspects of the production, marketing and labelling of goods in their respective countries, provided the measures taken apply equally to their own and imported goods and are not, in practice, disguised barriers to intra-Community trade. 2. 2. Another recent but important decision concerns pentachlorophenol (C-41/93): although the request was prompted by Germany’s unilateral ban on the use of this product, citing Article 100a(4), the decision stressed the Commission’s failure to properly justify, before and during the case, the incompatibility of the German measure with this article. The court stressed the need to justify the de facto and de jure reasons why the Commission considered a national measure to be incom- patible with Article 100a. 2. 3. Decisions on Sandoz, Van Beenekom, beer purity in Germany (C-178/84) and Centrafarm (C-104/75): these decisions seek to reconcile public and consumer health with the free movement of goods. Whilst Member States are responsible for determining the standard of health they want for their citizens, they cannot — except in exceptional cases where special caution is required — call for stricter laws for goods legally marketed in another Member State, for example, for the use of additives and preservatives, and, in any event, the means employed should be proportionate to the end sought, i. e. to safeguard public health. Decision on packaging in Denmark (C-302/86): 2. 4. this established that environmental protection was in itself a sufficient reason for restricting the absolute freedom of movement for goods provided by the Treaties. The payment of a deposit to ensure the return of the packaging was authorized for environmental reasons, but the Court noted that some of the proposed measures failed to take the proportionality criterion into account and were, therefore, contrary to the free movement of goods. Importers were required to only use packaging approved by the Danish authorities or to restrict to a certain quantity the marketing of products not packaged in authorized containers. 2. 5. Decisions on titanium dioxide (C-300/89) and on waste — the Commission versus the Council (C-155/91): both cases focused on the fact that a Community act had given precedence to Article 100a of the EC Treaty over Article 130r. The decisions are to some extent ambivalent: the first stated that when both harmon- ization (internal market) and environmental protection were at issue, Article 100a should be used, given that paragraph 3 establishes a high level of environmental 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/97 protection as an alternative legal basis for the directive. In the second case, the Court ruled that the appropriate legal basis was Article 130r, since protection of the environment was the directive’s main aim and free trade in wastes only a secondary objective. 2. 6. Decision on waste in Germany (C-422/92): the court ruled that the concept of waste cannot exclude waste which might be suitable for economic re-use, and that the obligation to obtain prior authorization before transporting waste overrides the requirements of the control system established in Community legislation. 2. 7. Decision on waste in Wallonia (C-2/90): this decision, referring to preventing regional authorities from importing and storing waste that was not produced in their region, examines the relationship between Articles 30 and 36 of the EC Treaty. The Court accepted the ban on the grounds that the problem had to be tackled at source and waste production reduced to a minimum — both these principles being laid down in Community environmental policy and in the Basle Convention regulating cross-border movement of such waste. 2. 8. Decisions on Inter-Oils (C-172/82) and Lesage (C-37/92): these decisions on the granting of an adminis- trative authorization for the collection of used oils point to the conflict of interests involved in applying this type of administrative concession to a company belonging to the Member State granting the concession and in preventing these used oils from being exported to other Member States for processing. 2. 9. Decisions on diesel cars in Italy (C-200/85), bananas in Italy (C-184/85) and wines in France (C-196/85) these decisions relate to the establishment of discriminatory domestic taxation vis-à-vis imports. The decisions require tax neutrality for ‘similar’ products, ‘similar’ here meaning that the products have the same characteristics and fulfil the same purpose. However, the first decision ruled that a tax measure based on objective terms (higher tax on vehicles of over a certain engine size) was acceptable, even if in practice the tax affected imported cars more, or indeed almost exclusively. 2. 10. Decision Lornoy en Zonen (C-17/91): the court ruled that a parafiscal charge which makes no distinction between a national and an imported product, but the revenue from which is used only for national products, is a customs duty which contravenes Article 12 if the charge on national products is fully compensated, or a state aid which contravenes Article 95 if the charges borne by national products are only partly compensated. 2. 11. Decision on VAG Sverige (C-3289-95): this decision refers to the certificate of vehicle exhaust gases (issued by a national body) which the Swedish authorities required all car importers to provide in addition to any other conformity certificate issued in another Member State. This dual requirement for a national certificate of conformity as well as one from another Member State has been declared incompatible by the Court, which has decided that a certificate of conformity issued in one Member State is sufficient. 3. Possible infringements of the free movement of goods, on the grounds of health or environmental protection, brought to the attention of the European Commission and currently under examination 3. 1. The Commission departments have received a series of complaints relating to possible distortions of the internal market resulting, directly or indirectly, from health or environmental protection standards. Many of these complaints are currently being considered by the departments. Most of them have not however led to formal proceedings against the Member State or Member States concerned. The cases under examination can, however, be analyzed in order to identify the areas where potential conflict is greatest or most frequent. These areas are as follows: 3. 2. Parallel imports of plant health products: these complaints regarding various plant health products and pesticides concern several Member States. The general focus of complaints is that, despite the existence of a simplified authorization procedure, before each individ- ual transaction operators must send a sample of the product (with the conformity analysis costs and the delays this entails), thus jeopardizing the confidentiality of the transaction. The initial assessment of the Com- mission is that these requirements are disproportionate given that in accordance with the Primacrown decision (Case 201/94), no Member State may require an imported product — coming from another Member State where it has received a certificate of conformity — to be identical to the product of national reference. The Commission also considers that systematic identification checks are only justified for the initial consignment, but not for subsequent consignments where random checks could be used at a lower cost. It should be noted that one of these cases has given rise to a consultation under the preliminary ruling procedure before the Court of Justice in Luxembourg. Cases where, on the grounds of health or environmental protection, there are mutual recognition problems for products legally marketed in another Member State, also occur in relation to solvents and filters for water destined for human consumption. 3. 3. Banning the marketing of disposable barbecues: this case provides an interesting example of pro- portionality, since a Member State placed a total ban on the import of these products claiming that disposable C 19/98 EN Official Journal of the European Communities 21. 1. 98 barbecues, or inappropriate use thereof, could cause forest fires. The solution appears to have been found through improving the stability of the barbecues (with approval by the standardization body of the importing country) and considering limiting or banning marketing only in those regions of the country where the risk of fire is most acute. with regard to the Commission’s ability to resolve the complaints. 3. 6. 3. The significant number of cases resolved by the European Commission without having recourse to proceedings demonstrates its negotiating skills and also, generally speaking, the willingness of Member States to seek solutions based on the proportionality criterion. 3. 4. Eco-taxes on disposable razors: this case, which affected only one Member State, originated in a law taxing all disposable products. For disposable razors, the tax was so high that the product was practically eliminated from the market. In response to Commission action, the government of the Member State is now in the process of amending the law in question. For the same country, information proceedings have been opened to check whether or not labelling requirements for disposable products, used for environmental and tax monitoring purposes, may be considered proportionate to the objective of protecting the environment. 3. 5. Environmental standards for public tenders: these barriers relate to the establishment of dispro- portionate or unjustified environmental requirements which, intentionally or in practice, restrict the partici- pation of companies from other Member States. Such obstacles occur in a large number of Member States, as has been pointed out in previous Committee opinions (1). In summary, the following conclusions may be 3. 6. drawn: 3. 6. 1. The usual procedure, that is, notification of the Commission, prior examination by the Commission, meetings with the national authorities from the Member State concerned, possibly a ‘warning letter’, followed by a ‘reasoned opinion’ in accordance with Article 169 of the EC Treaty, and, lastly, intervention by and a decision from the European Court of Justice in Luxembourg, may take between two to three years from the complaint to the issue of the ‘reasoned opinion’ and an additional two years before the Court’s decision. Clearly a lengthy procedure. 3. 6. 2. The number of such cases brought before the European Commission is surprisingly low, even though various publications on the operation of the single market published in the Member States and the Single Market Observatory’s own assessments indicate that this is a major obstacle. This suggests a certain lack of familiarity with the procedures for bringing complaints before the European Commission or a certain scepticism (1) OJ C 212, 22. 7. 1996. 4. Comments made at the hearings held by the Econ- omic and Social Committee 4. 1. As part of its work, the Economic and Social Committee’s study group held two hearings, one in May 1997 in Malmö (Sweden), and another in June 1997 in Seville (Spain). Representative socio-occupational organizations from the north and south of the European Union were invited to these hearings. Prior to the the hearings, response rate to which was good. The questionnaire served both to inform the organizations with a view to the hearings, and to prepare for the discussions. The results of the surveys and the hearings were vital to the preparation of this opinion, and are to be found in the Appendix. the organizations received a survey, During the hearings, the participants, who rep- 4. 2. resented a large number of employers’ organizations, trade unions, SMEs and consumer and environmental protection organizations, made a number of points, both orally and via the questionnaires as follows: There should in principle be no conflict between environmental protection and the smooth running of the single market. The main conflicts arise from delayed or inadequate implementation of Community legislation in national law, coupled, in some cases, with difficulty in inter- preting the law at both Community and national level. Compatibility between both objectives — the internal market and protection of the environment — should be achieved through greater harmonization of product characteristics at EU level (even at international level, if possible) and by stricter checks on the implementation of the rules. As regards production conditions, there was no agree- ment as to whether these should be standardized throughout the European Union or whether they should reflect the specific features (air, water, soil) of each individual region. However, there was agreement that there were grounds for higher levels of protection in certain regions, as long as circumstances so required and as long as proper reasons were given. Environmental policy should be an additional com- ponent of the European Union’s external trade policy. 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/99 The implementation of single market and environmental legislation is easier for large companies; it is more difficult for SMEs to be familiar with and interpret the law. Different recycling systems in the Member States, coupled with varying interpretations of the concept of waste, are a significant obstacle to the single market. Environmental rules, including those applicable to public contracts need to be more exactly defined in order to prevent abuse and possible discrimination. Implementation and monitoring of public subsidies for environmental protection vary between Member States and may lead to distortions of competition. The use of eco-taxes may be appropriate where there are sound reasons for them and providing they do not lead to trade distortions inside and outside the European Union. 4. 4. 3. Ban on the use of sewage sludge as an agricul- tural fertilizer in Denmark: the Danish Environmental Protection Agency has set very strict limits for the use of sewage sludge, with some concentration limits for LAS (linear alkylbenzene sulphonates) being much lower than those required in the other Member States. LAS is commonly used in the manufacture of domestic detergents and the low maximum permitted concen- tration constitutes an effective barrier to trade, since it prevents the sale of a significant proportion of detergents, and the controlled treatment of non-biodegradable residues, including these in the process of purifying and treating urban and industrial waste water. According to various scientific studies made available to the Committee, LAS is not considered to be a toxic or dangerous substance, nor is it included on lists of such substances maintained at European Union and international level. Moreover, the concentration of LAS in sewage sludge — between 0,1 and 0,5 g/kg — does not justify a measure such as that adopted by the Danish Environmental Agency. As a result of this hearing and the presentation of the case, the European Commission has begun to examine the situation, in order to check compliance with Community legislation. Use of the Product Life Cycle Analysis system (PLCA or eco-balance) should be encouraged in both the public and private sector, in parallel with more extensive and harmonized use of the ISO 14000 standards, in particular through participation in the eco-audit. 5. Conclusions 4. 3. The hearing highlighted the need to progress, at the same time and with a view to the future, towards higher levels of environmental protection whilst safe- guarding the single market. 4. 4. Furthermore, during the hearings, a number of specific cases of potential conflict between protection of the environment and completion of the single market were brought to the attention of the ESC study group responsible for preparing the opinion. Three of the most interesting cases are quoted below. 4. 4. 1. Export of drinks in returnable packaging from Denmark to Germany: in Germany packaging has to be recycled; sorting and returning packaging to Denmark creates a practically insurmountable economic barrier for Danish exporters. It is worth noting that it was in fact the Kingdom of Denmark’s packaging legislation which prompted a decision from the Court of Justice stating that the recycling requirement for packaging was compatible with the objective of environmental protection, subject to the proportionality criteria. Export of Portuguese-manufactured furniture 4. 4. 2. in this case, some British to the United Kingdom: authorities are requiring that Portuguese furniture manu- facturers provide a conformity guarantee to the effect that the wood derives from sustainably managed forests. In the absence of Community harmonization, this case could come under the scope of Article 30 of the EC Treaty. Protection of the environment and completion of 5. 1. the single market have equal importance at Community level, and both principles should work in the interests of the harmonious and balanced development and sustainable growth referred to in Article 2 of the EC Treaty. There are numerous examples of the internal 5. 2. market and protection of the environment working in positive synergy. However, where cooperation could potentially give way to conflict, Community action should be guided by the following principles: — clear, unchallengeable precedence of health and public safety criteria, as defined in Article 36, over all others; — criterion of prudence in taking action; — proportionality criterion; — objective justification of measures to be adopted in accordance with the precautionary principle. In its capacity as guardian of the Treaties, the European Commission should guarantee that these principles are implemented. The same could be said of the work of the Court of Justice in Luxembourg, whose decisions should gradually build a clear and specific ‘legal corpus’ to facilitate interpretation of similar cases in the future. C 19/100 EN Official Journal of the European Communities 21. 1. 98 5. 3. The growing implementation of subsidiarity criteria, with the decrease in harmonization measures at Community level, may be the source of the greater number of conflicts emerging between the Community- scale single market and environmental protection stan- dards with a growing national or even local dimension. single market from the various Member States. The committee would help the Commission to interpret conflicts. The committee should, by agreement with the Commission, adopt rules of procedure; these rules of procedure should ensure that the different points of view of committee members are taken into account. 5. 4. National and local authorities in the Member States do not seem to have accurate information on how to develop environmental legislation in order to safeguard the progress achieved towards the single market, especially since 1985. 5. 5. Companies, especially SMEs, but also workers, consumers and socio-occupational associations, do not seem to be well enough informed as to the European Commission’s information mechanisms for these areas and the possibility of lodging complaints with the Commission. 5. 6. The ability of the Commission departments to respond both in terms of resources and, in particular, of procedures and time frames, appears insufficient, especially in the event of an increase in conflicts between the two objectives. 6. Recommendations 6. 1. The European Commission urgently needs to begin preparing a green paper, white paper, communi- cation series on the situation and the possibilities for cooperation or conflict between the single market and protection of the environment. This sequence of actions would enable the participation of all the organizations and sectors concerned and the preparation of a Com- munication to the Council and European Parliament, which could lead to a formal Resolution on the matter by the Single Market and Environment Councils. The Commission communication and the Council decision should be linked with the continuation of the Fifth Action Programme on the environment. 6. 2. The objective of such a communication would be to establish clearly, for all the Member States, the criteria governing compatibility between the single market and protection of the environment. At the same time, there should also be a summary of the case law established by the Court of Justice and the action of the European Commission itself as regards its specific powers. The didactic nature of the Communication would be reinforced by the political agreement embodied in the Council Resolution. The European Commission should be assisted 6. 3. by a committee of experts on the environment and the 6. 4. The Member States should be required to for- ward any proposals for legislation which could affect the operation of the internal market to the Commission at least three months before a decision is taken. These proposals should be followed as soon as possible by a Product Life Cycle Analysis (PLCA or eco-balance) or a study demonstrating the positive environmental impact and proportionality of the measures proposed. The Commission would then be able to initiate measures under the EC Treaty. 6. 5. If the Commission felt that the proposal consti- tuted an unjustified distortion of the single market, it could consult the advisory committee. If the committee’s opinion coincided with that of the Commission, the Commission would be empowered to request that the Member State voluntarily suspend the proposed legislation on a temporary basis. The Commission could initiate proceedings at the European Court of Justice in order finally to clarify matters. In accordance with the relevant provisions of the 6. 6. Treaties, no Member State may prevent the sale of a product legally sold in another Member State. Com- munity rules on the free movement of goods in the internal market should be unaffected by the proposed procedure. The Commission would also be able to have recourse to the advisory committee provided for in point 6. 3. 6. 7. In the European Union’s representative offices in the Member States and the EEA countries, there should be a special unit providing information on the single market, and receiving and channelling information on possible obstacles resulting from national environmental legislation or from other measures of a public or private nature. Existing possibilities in the Euro info centres should also be enhanced. 6. 8. in each The European Commission should, Member State and EU candidate countries, hold infor- mation and awareness seminars geared primarily to civil servants working in these areas, but also to representative socio-occupational organizations. The European Parlia- ment, the Committee of the Regions and of course the Economic and Social Committee should be involved in this effort. 21. 1. 98 EN Official Journal of the European Communities C 19/101 6. 9. The European Commission departments work- ing in these areas should be provided with human, logistical and budgetary resources commensurate with the importance of the task. Brussels, 30 October 1997. The President of the Economic and Social Committee Tom JENKINS APPENDIX to the opinion of the Economic and Social Committee The following amendments which received more than one quarter of the votes cast, were defeated in the course of the discussion: Point 3. 5 Delete. Reason It is incorrect to say that environmental requirements intentionally restrict the participation of companies. Result of the vote For: 24, against: 34, abstentions: 6. Points 4. 4, 4. 4. 1, 4. 4. 2 and 4. 4. 3 Delete. Reason The Plenary Assembly cannot be expected to subscribe to allegations made at a hearing held by the study group, especially as they contain factual errors. Result of the vote For: 24, against: 44, abstentions: 2


title: 97/800/CECA, CE, Euratom: Décision du Conseil et de la Commission du 30 octobre 1997 relative à la conclusion de l'accord de partenariat et de coopération entre les Communautés européennes et leurs États membres, d'une part, et la Fédération de Russie, d'autre part

eurovoc_concepts:
EAEC
ECSC
Russia
cooperation agreement (EU)

text: L_1997327FR. 01000101. xml 28. 11. 1997    FR Journal officiel de l'Union européenne L 327/1 DÉCISION DU CONSEIL ET DE LA COMMISSION du 30 octobre 1997 relative à la conclusion de l'accord de partenariat et de coopération entre les Communautés européennes et leurs États membres, d'une part, et la Fédération de Russie, d'autre part (1) (97/800/CECA, CE, Euratom) LE CONSEIL DE L'UNION EUROPÉENNE, LA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté européenne, et notamment son article 54 paragraphe 2, son article 57 paragraphe 2 dernière phrase, son article 66, son article 73 C paragraphe 2, son article 75, son article 84 paragraphe 2, ses articles 99, 100, 113 et 235, en liaison avec son article 228 paragraphe 2 deuxième phrase et paragraphe 3 deuxième alinéa, vu le traité instituant la Communauté européenne du charbon et de l'acier, et notamment son article 95, vu le traité instituant la Communauté européenne de l'énergie atomique, et notamment son article 101 deuxième alinéa, vu l'avis conforme du Parlement européen (2), après consultation du Comité consultatif CECA et avec l'avis conforme du Conseil, vu l'approbation du Conseil accordée conformément à l'article 101 du traité instituant la Communauté européenne de l'énergie atomique, considérant que la conclusion de l'accord de partenariat et de coopération entre les Communautés européennes et leurs États membres, d'une part, et la Fédération de Russie, d'autre part, signé le 24 juin 1994 à Corfou, contribuera à la réalisation des objectifs des Communautés européennes; considérant que cet accord vise à renforcer les liens établis notamment par l'accord entre la Communauté économique européenne et la Communauté européenne de l'énergie atomique et l'Union des républiques socialistes soviétiques concernant le commerce et la coopération commerciale et économique, signé le 18 décembre 1989 et approuvé par la décision 90/116/CEE (3); considérant que certaines obligations, prévues par l'accord de partenariat et de coopération en dehors du champ d'application de la politique commerciale de la Communauté, affectent ou sont susceptibles d'affecter le régime établi par des actes communautaires adoptés dans les domaines du droit d'établissement, des transports et du traitement des entreprises; considérant que ledit accord impose à la Communauté européenne certaines obligations en ce qui concerne les mouvements de capitaux et des paiements entre la Communauté et la Russie; considérant, par ailleurs, que dans la mesure où ledit accord affecte la directive 90/434/CEE du Conseil, du 23 juillet 1990, concernant le régime fiscal commun applicable aux fusions, scissions, apports d'actifs et échanges d'actions intéressant des sociétés d'États membres différents (4), et la directive 90/435/CEE du Conseil, du 23 juillet 1990, concernant le régime fiscal commun applicable aux sociétés mères et filiales d'États membres différents (5), qui sont fondées sur l'article 100 du traité instituant la Communauté européenne, il y a lieu de viser ledit article comme base juridique; considérant que certaines dispositions dudit accord imposent à la Communauté des obligations dans le domaine de la prestation de services qui dépassent le cadre transfrontalier; considérant que, pour certaines dispositions dudit accord destinées à être mises en œuvre par la Communauté, le traité instituant la Communauté européenne ne prévoit pas de pouvoirs d'action spécifiques; qu'il convient dès lors de recourir à l'article 235 du traité, DÉCIDENT: Article premier L'accord de partenariat et de coopération entre les Communautés européennes et leurs États membres, d'une part, et la Fédération de Russie, d'autre part, les protocoles et les déclarations sont approuvés au nom de la Communauté européenne, la Communauté européenne du charbon et de l'acier et la Communauté européenne de l'énergie atomique. Ces textes sont joints à la présente décision. Article 2 1. La position que la Communauté doit prendre au sein du Conseil et du comité de coopération est déterminée par le Conseil, sur proposition de la Commission ou, le cas échéant, par la Commission, chaque fois conformément aux dispositions correspondantes des traités instituant la Communauté européenne, la Communauté européenne du charbon et de l'acier et la Communauté européenne de l'énergie atomique. 2. Le président du Conseil préside, conformément à l'article 91 de l'accord de partenariat et de coopération, le conseil de coopération et présente la position de la Communauté. Un représentant de la Commission préside le comité de coopération, conformément au règlement intérieur de celui-ci, et présente la position de la Communauté. 3. La décision de publier les recommandations du conseil de coopération et du comité de coopération au Journal officiel des Communautés européennes est prise cas par cas respectivement par le Conseil et la Commission. Article 3 Le président du Conseil procède, pour la Communauté européenne, à la notification prévue à l'article 112 de l'accord. Le président de la Commission procède à la même notification pour la Communauté européenne du charbon et de l'acier et la Communauté européenne de l'énergie atomique. Fait à Luxembourg, le 30 octobre 1997. Par la Commission Le président J. SANTER Par le Conseil Le président F. BODEN (1)  Le présent accord de partenariat et de coopération a été signé avec la Russie le 24 juin 1994 par les Communautés européennes et les douze États membres de l'époque. Suite à l'élargissement, un protocole additionnel a été signé avec la Russie le 21 mai 1997 en vue de permettre à l'Autriche, la Finlande et la Suède de devenir membres de l'accord à côté des autres douze États membres et d'en officialiser les versions linguistiques en suédois et finnois. Après accomplissement des procédures nécessaires, les Communautés et leurs États membres — à l'occasion de la conclusion de cet accord de partenariat — ont décidé également d'appliquer à titre provisoire le protocole additionnel précité dans l'attente de son entrée en vigueur conformément à l'article 4 dudit protocole. De ce fait le texte de l'accord de partenariat qui figure dans les éditions en finnois et en suédois du Journal officiel est celui qui est officialisé par le protocole additionnel. L'accord de partenariat et de coopération conclu avec la Russie entrera en vigueur le 1er décembre 1997, les notifications relatives à l'accomplissement des procédures prévues à l'article 112 deuxième alinéa de l'accord ayant été complétées par les parties à la date du 30 octobre 1997. (2)  JO C 339 du 18. 12. 1995, p. 45. (3)  JO L 68 du 15. 3. 1990, p. 1. (4)  JO L 225 du 20. 8. 1990, p. 1. (5)  JO L 225 du 20. 8. 1990, p. 6


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 2143/97 DER KOMMISSION vom 30. Oktober 1997 zur Änderung der Verordnung (EWG) Nr. 2219/92 mit Durchführungsbestimmungen zur Sonderregelung für die Versorgung Madeiras mit Milcherzeugnissen bezüglich der Beihilfen

eurovoc_concepts:
Madeira
aid system
milk
milk product
supply


title: RÈGLEMENT (CE) N° 2147/97 DE LA COMMISSION du 30 octobre 1997 relatif aux offres communiquées pour l'exportation de blé tendre dans le cadre de l'adjudication visée au règlement (CE) n° 1883/97

eurovoc_concepts:
ACP countries
Ceuta and Melilla
award of contract
exchange of information
export refund
export tax


title: Règlement (CECA, CE, Euratom) nº 2191/97 du Conseil du 30 octobre 1997 modifiant le règlement (Euratom, CECA, CEE) nº 549/69 déterminant les catégories de fonctionnaires et agents des Communautés européennes auxquels s'appliquent les dispositions de l'article 12, de l'article 13, deuxième alinéa, et de l'article 14 du protocole sur les privilèges et immunités des Communautés

eurovoc_concepts:
European official
parliamentary immunity
privilege
regulations for civil servants
servant (EU)
termination of employment

text: L_1997301FR. 01000301. xml 5. 11. 1997    FR Journal officiel de l'Union européenne L 301/3 RÈGLEMENT (CECA, CE, EURATOM) NO 2191/97 DU CONSEIL du 30 octobre 1997 modifiant le règlement (Euratom, CECA, CEE) no 549/69 déterminant les catégories de fonctionnaires et agents des Communautés européennes auxquels s'appliquent les dispositions de l'article 12, de l'article 13, deuxième alinéa, et de l'article 14 du protocole sur les privilèges et immunités des Communautés LE CONSEIL DE L'UNION EUROPÉENNE, vu le traité instituant un Conseil unique et une Commission unique des Communautés européennes, et notamment son article 28 premier alinéa, vu le protocole sur les privilèges et immunités des Communautés européennes, et notamment ses articles 16 et 22, vu la proposition de la Commission, vu l'avis du Parlement européen (1), vu l'avis de la Cour de justice (2), vu l'avis de la Cour des comptes (3), considérant qu'il importe de modifier le règlement (Euratom, CECA, CEE) no 549/69 (4), afin de tenir compte des règlements suivants: — règlement (Euratom, CECA, CEE) no 2274/87 du Conseil, du 23 juillet 1987, instituant des mesures particulières de cessation des fonctions d'agents temporaires des Communautés européennes (5), — règlement (CEE) no 1857/89 du Conseil, du 21 juin 1989, instituant des mesures particulières et temporaires de cessation définitive des fonctions de fonctionnaires des Communautés européennes (6), — règlement (CE, Euratom, CECA) no 2688/95 du Conseil, du 17 novembre 1995, instituant, à l'occasion de l'adhésion de l'Autriche, de la Finlande et de la Suède, des mesures particulières de cessation définitive des fonctions de fonctionnaires des Communautés européennes (7), — règlement (CE, Euratom, CECA) no 2689/95 du Conseil, du 17 novembre 1995, instituant, à l'occasion de l'adhésion de l'Autriche, de la Finlande et de la Suède, des mesures particulières de cessation des fonctions d'agents temporaires des Communautés européennes (8), A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier À l'article 2 du règlement (Euratom, CECA, CEE) no 549/69 les points suivants sont ajoutés: «l) les bénéficiaires de l'indemnité prévue, en cas de cessation des fonctions, à l'article 4 du règlement (Euratom, CECA, CEE) no 2274/87 (9), m) les bénéficiaires de l'indemnité prévue, en cas de cessation définitive des fonctions, à l'article 3 du règlement (CEE) no 1857/89 (10), n) les bénéficiaires de l'indemnité prévue, en cas de cessation définitive des fonctions, à l'article 4 du règlement (CE, Euratom, CECA) no 2688/95 (11), o) les bénéficiaires de l'indemnité prévue, en cas de cessation des fonctions, à l'article 4 du règlement (CE, Euratom, CECA) no 2689/95 (12). Article 2 Le présent règlement entre en vigueur le jour suivant celui de sa publication au Journal officiel des Communautés européennes. Il est applicable, en ce qui concerne chacun des points ajoutés, à partir de la date respective d'entrée en vigueur de chaque règlement visé à l'article 1er. Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Luxembourg, le 30 octobre 1997. Par le Conseil Le président F. BODEN (1)  JO C 85 du 17. 3. 1997, p. 175. (2)  Avis rendu le 11 novembre 1996. (3)  Avis rendu le 12 décembre 1996. (4)  JO L 74 du 27. 3. 1969, p. 1. Règlement modifié en dernier lieu par le règlement (CECA, CE, Euratom) no 3163/94 (JO L 335 du 23. 12. 1994, p. 6). (5)  JO L 209 du 31. 7. 1987, p. 1. Règlement modifié par le règlement (CEE) no 2168/89 (JO L 208 du 20. 7. 1989, p. 4). (6)  JO L 181 du 28. 6. 1989, p. 2. (7)  JO L 280 du 23. 11. 1995, p. 1. (8)  JO L 280 du 23. 11. 1995, p. 4


title: REGOLAMENTO (CE) N. 2141/97 DELLA COMMISSIONE del 30 ottobre 1997 relativo al rilascio di titoli di esportazione del sistema B nel settore degli ortofrutticoli

eurovoc_concepts:
citrus fruit
export licence
nut
pip fruit


title: 97/759/PESC: Posizione comune del 30 ottobre 1997 definita dal Consiglio sulla base dell'articolo J.2 del trattato sull'Unione europea, relativa all'Angola, per incitare l'«União Nacional para a Independência Total de Angola» (Unita) ad osservare i propri obblighi nel processo di pace

eurovoc_concepts:
Angola
UN Security Council
international sanctions
peacekeeping
political group
trade restriction

formats: html pdfa1b print


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over "Interne markt en milieubescherming: coherentie of conflict (Waarnemingspost voor de interne markt)"

eurovoc_concepts:
approximation of laws
environmental law
environmental protection
free movement of goods
single market

formats: html pdf print

text: 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/95 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over „Interne markt en milieubescherming: coherentie of conflict (Waarnemingspost voor de interne markt)” (98/C 19/26) Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 11 juli 1996 besloten, overeenkomstig artikel 23, lid 3 van het Reglement van Orde, een initiatiefadvies op te stellen over „Interne markt en milieubescherming: coherentie of conflict (waarnemingspost voor de interne markt)”. De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 8 oktober 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Gafo Ferna´ndez. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 349e Zitting (vergadering van 30 oktober 1997) zijn advies met 72 stemmen vo´ o´r, 8 stemmen tegen, bij 1 onthouding goedgekeurd. 1. Rechtsgrondslagen 1. 1. Verschillende artikelen van het EG-Verdrag vor- men een mogelijke voedingsbron voor conflicten tussen enerzijds milieubescherming en anderzijds de voltooiing van de interne markt. Daartoe behoren onder andere de artikelen 130 R, S en T (milieubescherming), 100 A en 102 (interne markt), 129 A (consumentenbescherming), 92 en 93 (staatssteun), 99 (fiscale harmonisatie), 30 (kwantitatieve beperkingen van het vrije verkeer van goederen) en 36 (uitzonderingen op dit vrije verkeer om redenen van openbare veiligheid). 1. 2. Luidens artikel 130 R streeft de EG in haar milieubeleid „naar een hoog niveau van bescherming, rekening houdend met de uiteenlopende situaties in de verschillende regio’s van de Gemeenschap”. Brengen EG-maatregelen echter onevenredig hoge kosten voor een lid-staat of regio met zich mee, dan kunnen krachtens artikel 130 S tijdelijke ontheffingen of financie¨le steun uit het Cohesiefonds worden verleend. Voorts kunnen de lid-staten krachtens artikel 130 T verdergaande beschermingsmaatregelen handhaven of nemen dan de beschermende maatregelen uit hoofde van artikel 130 S. 1. 3. Daarnaast staat het de lid-staten ex artikel 100 A, lid 4, vrij om, ondanks harmonisatie, strengere nationale bepalingen toe te passen ten behoeve van de bescherming van het milieu. De Commissie dient daartoe echter wel vooraf toestemming te hebben gegeven, nadat zij heeft nagegaan of deze bepalingen geen middel tot willekeurige discriminatie of verkapte beperking van de handel tussen de lid-staten vormen. Een soortgelijke bepaling treft men aan in artikel 129 A, lid 3, betreffende consumenten- bescherming. 1. 4. De praktische toepassing van deze artikelen resulteert in een wisselwerking tussen harmonisatie en afwijking van de gemeenschappelijke norm: tussen op een gegeven moment door de lid-staten om te zetten EG-regels, op grond waarvan milieunormen op een hoog beschermingsniveau worden vastgesteld, en nationaal recht, krachtens hetwelk dezelfde lid-staten harmonisa- tie doorkruisen door verdergaande maatregelen te ne- men. Dit werkt mistige situaties in de hand waarin technische eisen — ook al zijn deze evenredig met de hogere doelstelling van milieubescherming — handels- restricties opleveren. 1. 5. De verhouding tussen de fiscale bepalingen, met name artikel 99, en artikel 102 kan op eenzelfde manier worden benaderd. In artikel 99 is unanimiteit voorgeschreven voor de harmonisatie van de indirecte belastingen (b. v. BTW en accijnzen). Artikel 102 belet de lid-staten echter niet om in het kader van de voltooiing van de interne markt bepaalde bestuursrechtelijke maat- regelen te nemen, mits de Commissie de verenigbaarheid daarvan met het EG-recht heeft bevestigd. 1. 6. De lid-staten mogen dus onder bepaalde voor- waarden fiscale premies of prikkels geven ten behoeve van de versnelde invoering van milieumaatregelen die qua tijdsduur en gestelde eisen verdergaan dan in een geharmoniseerde regeling wordt verlangd. De Commis- sie eist daarbij echter wel dat de nationale maatregel niet verder mag strekken dan hetgeen in het licht van het nagestreefde belang geboden is, dat geen onderscheid tussen nationaal en ingevoerd product wordt gemaakt en dat de maatregel wordt opgeheven op het moment dat de EG-voorschriften ter zake dwingend worden. 1. 7. Ook de verenigbaarheid van staatssteun wordt aan de hand van soortgelijke criteria getoetst. Bekend is dat steun mag worden verleend aan de zwakste of in verval geraakte regio’s, alsook aan bepaalde sectoren of in aan te wijzen concrete gevallen. In een recente mededeling stelt de Commissie zich daarnaast op het standpunt dat het Europese recht zich in beginsel niet verzet tegen nationale steun aan bedrijven die maatregelen ter bescherming van het milieu treffen die verdergaan dan hetgeen in de EG-wetgeving is voorgeschreven. Voorwaarde is dan uiteraard wel dat aan het proportionaliteitsvereiste wordt voldaan en dat de mededinging niet wordt vervalst. 1. 8. Ten slotte is er nog het spanningsveld tussen de artikelen 30 en 36. In eerstgenoemd artikel worden „kwantitatieve invoerbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking” tussen de lid-staten verboden. Meer specifiek gaat het in dat artikel over kunstmatige C 19/96 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 administratieve obstakels of technische handelsbelem- meringen. Ingevolge artikel 36 kan evenwel van dit vrije-verkeersbeginsel worden afgeweken om redenen die verband houden met de bescherming van o. a. openbare orde en veiligheid, gezondheid en leven van personen en planten of het nationaal artistiek en historisch bezit. Vele van deze afwijkingsgronden hou- den direct of indirect verband met het milieu. voor recht dat het de lid-staten vrij staat, op hun grondgebied regels uit te vaardigen met betrekking tot alle aspecten van productie, verhandeling en etikettering van producten. Dergelijke maatregelen dienen evenwel zonder onderscheid op zowel nationale als ingevoerde waar te worden toegepast en mogen geen verkapte handelsbelemmering voor het intracommunautaire goe- derenverkeer opleveren. 1. 9. Vanzelfsprekend heeft de toepassing van deze beginselen aanleiding gegeven tot belangrijke geschillen, die in de loop der tijd door het Hof van Justitie zijn beslecht. De daaruit voortgevloeide jurisprudentie, die uitgaat van een rangorde in de communautaire doelstel- lingen, heeft lijn in deze materie gebracht. Deze potentie¨le bron van conflicten tussen belangen en normen is evenwel nog altijd met talloze onduidelijkheden om- geven. 1. 10. De Commissie en het Hof van Justitie zouden (in principe) de volgende criteria kunnen hanteren om te bepalen of wettelijke bepalingen of nationale normen verenigbaar zijn met de verschillende Verdragsartikelen: 1. 10. 1. Ongeacht of maatregelen nu van wettelijke aard zijn dan wel op regelgeving berusten, mogen ze alleen door een openbaar lichaam — van welk niveau dan ook — worden genomen; particuliere lichamen mogen alleen maatregelen nemen als de overheid hierin een doorslaggevende invloed heeft. 1. 10. 2. Ieder concreet geval mag slechts aan één enkel Verdragsartikel worden getoetst; om na te gaan of een bepaalde nationale maatregel in overeenstemming is met het „acquis communautaire”, is de toepassing van twee of meer artikelen dus niet toegestaan. Als voor het product in kwestie een harmoni- 1. 10. 3. satierichtlijn (of eventueel een harmonisatieverordening) wordt opgesteld, vormt artikel 100 A de juiste rechts- grondslag om uit te maken of de nationale norm verenigbaar is met het EG-recht. 1. 10. 4. Fiscale bepalingen moeten aan artikel 95 van het EG-Verdrag worden getoetst, voorzover het belaste product ook in het eigen land wordt vervaardigd. 1. 10. 5. Artikel 30 wordt in dit verband toegepast als een communautaire harmonisatierichtlijn voor het product in kwestie ontbreekt of — indien het product niet in de betrokken lidtstaat zelf wordt gefabriceerd — als een fiscale bepaling uitsluitend geldt voor ingevoerde producten. 2. De belangrijkste arresten van het Hof van Justitie ter zake 2. 1. Het standaardarrest in deze materie is zonder meer zaak C-120/78 (Cassis de Dijon). Het Hof verklaart 2. 2. De recente en belangrijke zaak C-41/93 (Duits PCP-verbod) betreft het door Duitsland uitgevaardigde verbod op het gebruik van dit product. Het beroep dat Duitsland daarbij op artikel 100 A, lid 4, doet, wordt door de Commissie bestreden. Het Hof constateert dat de Commissie haar standpunt, dat het Duitse verbod onverenigbaar met voornoemd artikel is, zowel voor als na het inleiden van de procedure onvoldoende motiveert. Het benadrukt dat de Commissie de door haar gestelde onverenigbaarheid van een nationale maatregel met artikel 100 A zowel rechtens als feitelijk afdoende met redenen dient te omkleden. 2. 3. In de zaken C-174/82 (Sandoz), C-227/82 (Van Bennekom), en C-178/84 (Reinheitsgebot), en C-104/75 (Centrafarm) zoekt het Hof naar evenwicht tussen enerzijds de bescherming van de volksgezondheid en van de consumenten en anderzijds de eisen in verband met het vrije verkeer van goederen. Het concludeert dat de lid-staten het op hun grondgebied gewenste beschermingsniveau in verband met de volksgezondheid zelf mogen bepalen. Echter, behoudens zeer uitzonderlij- ke gevallen die de grootste zorgvuldigheid vereisen, mogen zij ten aanzien van rechtmatig in andere lid-staten in het verkeer gebrachte goederen geen strengere normen dan met betrekking tot nationale producten hanteren. Bovendien moeten de maatregelen zich beperken tot hetgeen noodzakelijk is voor het bereiken van de nagestreefde doelstelling, in casu de volksgezondheid. 2. 4. In zaak C 302/86 (Deense flessen) is het Hof van mening dat de bescherming van het milieu op zichzelf reden genoeg is om af te wijken van het beginsel inzake het vrije verkeer van goederen. Het acht daarom het opleggen van een statiegeldverplichting rechtmatig. Het oordeelt echter wel dat sommige van de voorgestelde maatregelen een schending van het proportionaliteitsbe- ginsel opleveren en daarom in strijd met de vrije- verkeersbepalingen zijn. Dit geldt concreet voor de eis aan importeurs om alleen door de Deense overheid goedgekeurde flessen te gebruiken of voor de regel dat van een product waarvoor niet de juiste flessen worden gebruikt, maar een bepaalde hoeveelheid op de markt mag worden gebracht. Zaken C-300/89 (Titaandioxide) en C-155/91 2. 5. (Afvalstoffenrichtlijn, Commissie vs. Raad) draaien om de vraag of een wetgevende handeling van de Gemeenschap op artikel 100 A dan wel op artikel 130 R moet worden gebaseerd. De desbetreffende uitspraken zijn in zekere zin met elkaar strijdig. In de eerste zaak concludeert het Hof dat artikel 100 A als rechtsgrondslag dient te worden genomen wanneer er sprake is van samenloop van enerzijds harmonisatie in het kader van de interne markt en anderzijds milieubescherming. In lid 3 van dat artikel is immers voorgeschreven dat de 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/97 Commissie bij haar milieuvoorstellen van een hoog beschermingsniveau uitgaat. In de tweede zaak wijst het Hof echter artikel 130 R als rechtsgrondslag aan. Het oordeelt dat het vrije verkeer van afvalstoffen minder prioritair is dan de hoofddoelstelling milieubescherming. In zaak C-422/92 (Duitse afvalstoffen) conclu- 2. 6. deert het Hof dat de term afvalstoffen ook van toepassing kan zijn op materiaal dat kan worden hergebruikt in het economische verkeer. Voorts was het van oordeel dat het opleggen van een vergunningsplicht voor het vervoer van gevaarlijke stoffen in dit geval verder ging dan hetgeen in het EG-controlesysteem wordt vereist. Zaak C-2/90 (Waalse afvalstoffen) betreft een 2. 7. door de Waalse autoriteiten uitgevaardigd verbod op invoer en opslag van buiten de regio geproduceerde afvalstoffen. Het Hof verfijnt de relatie tussen de artikelen 30 en 36 en acht een dergelijk verbod toegestaan omdat het afvalstoffenprobleem aan de bron moet worden aangepakt en de aanmaak van deze stoffen tot een minimum dient te worden beperkt. Beide doelstellingen zijn terug te vinden in het EG-milieubeleid en de Conventie van Basel, waarin het grensoverschrij- dend verkeer van afvalstoffen is geregeld. 2. 8. In de zaken C-172/82 (Inter-Huiles) en C-37/92 (Vanacker/Lesage) oordeelt het Hof dat een lid-staat een vergunning voor het verzamelen van afgewerkte olie niet exclusief mag voorbehouden aan bedrijven die in die lid-staat zijn gevestigd, en evenmin mag verhinderen dat de olie naar een andere lid-staat wordt uitgevoerd om aldaar te worden behandeld. 2. 9. De zaken C-200/85 (dieselvoertuigen — Italie¨) C-184/85 (bananen — Italie¨) en C-196/85 (wijn — Frankrijk) hebben betrekking op binnenlandse belastin- gen waardoor ingevoerde producten worden gediscrimi- neerd. Fiscale heffingen op naar eigenschappen en gebruiksdoeleinden gelijksoortige producten dienen neu- traal te zijn. In zaak C-200/85 verklaart het Hof dat een belasting met een objectieve opzet (voertuigen waarvan de cilinderinhoud een bepaalde drempel overschrijdt worden zwaarder belast) in beginsel verenigbaar is met het EG-Verdrag. Dit is echter niet het geval wanneer deze belasting in de praktijk hoger blijkt uit te vallen voor ingevoerde auto’s, of zelfs nagenoeg uitsluitend deze blijkt te treffen. 2. 10. Zaak C-17/91 (Lornoy en Zonen) draait om een parafiscale heffing die zonder onderscheid aan nationale en ingevoerde producten wordt opgelegd, maar waarvan de opbrengst uitsluitend aan eerstgenoemde producten ten goede komt. Is er sprake van volledige compensatie, dan kwalificeert het Hof de heffing als een douanerecht en daarmee in strijd met artikel 12. Wordt slechts gedeeltelijk gecompenseerd, dan acht het de heffing onverenigbaar met artikel 95 voor zover sprake is van discriminatie van het ingevoerde product. 2. 11. Zaak C-3289-95 (VAG Sverige) heeft betrekking op het (door een nationaal orgaan afgegeven) uitlaatgas- sencertificaat voor voertuigen, dat auto-importeurs sa- men met een in een andere lid-staat afgegeven confor- miteitscertificaat aan de Zweedse overheid moeten overleggen. Volgens het Hof is deze dubbele eis onvere- nigbaar met het EG-recht en dient een in één van de lid-staten afgegeven conformiteitscertificaat op zichzelf genoeg te zijn. 3. Mogelijke inbreuken op het vrije verkeer van goede- ren omwille van de volksgezondheid of het milieu, die aan de Commissie zijn gemeld en door haar worden bestudeerd 3. 1. De diensten van de Commissie hebben een reeks klachten ontvangen i. v. m. mogelijke distorsies van de interne markt die direct of indirect het gevolg zijn van de regelgeving op het gebied van volksgezondheid of milieu. Een groot aantal van deze klachten wordt nu door deze diensten onderzocht, maar in de meeste gevallen is er tegen de verantwoordelijke lid-staat of lid-staten geen formele procedure wegens schending van het EG-recht aangespannen. Wel kunnen deze zaken systematisch gerangschikt worden, zodat men kan zien op welke gebieden conflicten het meest ingrijpend zijn of het vaakst voorkomen. Deze gebieden zijn: 3. 2. Parallelle import van gewasbeschermingsmidde- len — Deze zaak, die betrekking heeft op diverse gewasbeschermingsmiddelen, speelt in een aantal lid- staten. De klachten komen in grote lijnen op het volgende neer: hoewel er een vereenvoudigde goedkeuringsproce- dure bestaat, moet de importeur toch telkens als hij een bepaald product invoert een monster hiervan opsturen (met alle voor de conformiteitsanalyse noodzakelijke kosten en vertragingen van dien), waarbij het gevaar bestaat dat de vertrouwelijkheid van de handelsoperatie geschonden wordt. Na een eerste bestudering van de zaak bestempelt de Commissie deze eis als buitensporig; krachtens het arrest 201/94 (Primacrown) mag een lid-staat namelijk niet eisen dat een product dat wordt ingevoerd uit een lid-staat waar er een conformiteitscerti- ficaat voor is afgegeven, identiek is aan een gelijksoortig nationaal product. Ook is de Commissie van mening dat alleen de eerste partij goederen systematisch gekeurd mag worden; van latere partijen kunnen monsters worden genomen, wat minder duur uitpakt. In een van deze zaken is het Hof van Justitie om een prejudicie¨le beslissing gevraagd. De problemen met betrekking tot de wederzijdse erkenning van in een andere lid-staat wettelijk toegestane producten, waarbij de volksgezond- heid of de bescherming van het milieu als argument wordt aangevoerd, doen zich ook voor bij bijvoorbeeld oplosmiddelen of filters voor water dat bestemd is voor menselijke consumptie. Verbod op de verkoop van „wegwerpbarbecues” 3. 3. — In het licht van het proportionaliteitsbeginsel is dit een interessant geval: een lid-staat vaardigde een algemeen verbod uit op de invoer van de barbecues, C 19/98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 omdat deze, of het ondeskundig gebruik ervan, bosbran- den zouden kunnen veroorzaken. Er lijkt echter een oplossing te zijn gevonden: de stabiliteit van de barbecues wordt verbeterd (het normalisatie-instituut van het land van bestemming dient ten bewijze hiervan een certificaat af te geven), en bestudeerd wordt of het mogelijk is om de verkoop van deze producten alleen te beperken of te verbieden in regio’s waar het bosbrandgevaar het grootst is. enigszins sceptisch staan tegenover het vermogen van de Commissie om de problemen in kwestie op te lossen. De Europese Commissie heeft juist een groot 3. 6. 3. aantal zaken opgelost voordat deze het conflictstadium bereikten, wat erop wijst dat zij wel degelijk goed kan bemiddelen en bovendien dat de lid-staten bereid zijn om naar oplossingen te zoeken die in overeenstemming zijn met het evenredigheidsbeginsel. 3. 4. Milieuheffingen op wegwerpscheerapparaten — Aan deze zaak, die slechts in één lid-staat speelde, lag een belastingwet ten grondslag die op alle wegwerppro- ducten van toepassing was. Met name wegwerpscheerap- paraten werden zo zwaar belast, dat zij bijna van de markt verdwenen. In reactie op het optreden van de Commissie werkt de regering van de lid-staat in kwestie nu aan een wijziging van deze belastingwet. Ook is een informatieprocedure in gang gezet om na te gaan of de om milieu- en fiscale redenen in die lid-staat gestelde eisen inzake de etikettering van wegwerpproducten wel in redelijke verhouding staan tot de milieudoelstelling. 3. 5. Milieuregels bij openbare aanbestedingen: de belemmeringen komen in dit geval neer op buitensporig strenge of met ontoereikende argumenten onderbouwde milieu-eisen, waarvan de bedoeling of het daadwerkelij- ke resultaat is dat de deelname van bedrijven uit andere lid-staten wordt beperkt. Zoals ook al blijkt uit eerdere adviezen van het Comité, komt dit in een groot aantal lid-staten voor (1). Uit deze analyse kunnen bij wijze van samenvat- 3. 6. ting alvast een aantal conclusies worden getrokken: 3. 6. 1. De gebruikelijke procedures — kennisgeving aan en onderzoek van het dossier door de Commissie, gesprekken met de nationale overheid van de betrokken lid-staat, eventueel een „schriftelijke aanmaning” ge- volgd door een „met redenen omkleed advies” krachtens artikel 169 van het EG-Verdrag, en in laatste instantie een uitspraak van het Hof van Justitie in Luxemburg — kunnen 2 à 3 jaar duren vanaf het indienen van een klacht tot de toezending van het „met redenen omkleed advies”, waarna het besluit van het Hof ook nog eens 2 jaar op zich kan laten wachten. Deze termijnen zijn duidelijk erg lang. 3. 6. 2. Opvallend is dat de Commissie op dit gebied maar relatief weinig zaken krijgt voorgelegd. Uit in diverse lid-staten uitgebrachte publicaties over de wer- king van de interne markt blijkt namelijk dat een groot gedeelte van de problemen inderdaad door strenge milieuregels wordt veroorzaakt. De bevindingen van de waarnemingspost voor de interne markt van het Comité wijzen in dezelfde richting. Dit zou kunnen betekenen dat de betrokken partijen niet precies weten hoe zij hun klachten aan de Commissie kenbaar moeten maken of (1) PB C 212 van 22. 7. 1996. 4. Tijdens de door het Comité georganiseerde hoorzit- tingen gemaakte opmerkingen 4. 1. In het kader van zijn werkzaamheden heeft de studiegroep van het Comité twee hoorzittingen gehouden, eerst in mei 1997 in Malmö (Zweden) en daarna in juni 1997 in Sevilla (Spanje). Representatieve sociaal-economische organisaties uit zowel het noorden als het zuiden van de Europese Unie waren hiervoor uitgenodigd. Van tevoren waren aan deze organisaties enquêteformulieren toegestuurd, waarvan een hoog percentage ingevuld werd teruggezonden. De bedoeling van deze enquête was zowel om deze organisaties tot deelname aan de hoorzittingen te bewegen als om de tijdens deze hoorzittingen te houden discussies voor te bereiden. De resultaten van de enquête en de hoorzittin- gen zijn bij het opstellen van het advies van essentieel belang geweest; vandaar dat ze als bijlage zijn opge- nomen. Tijdens de hoorzittingen formuleerden de deel- 4. 2. nemers, die een groot aantal bedrijven-, vakbonds-, MKB-, consumenten- en milieubeschermingsorganisa- ties vertegenwoordigden, een aantal gedachten; andere ideee¨n waren al in de enquêteformulieren uiteengezet. Deze luiden als volgt: De werking van de interne markt mag in principe niet belemmerd worden door milieubepalingen. De ernstigste conflicten vloeien voort uit een vertraagde en ontoereikende omzetting van de EU-wetgeving in nationale regelgeving; in bepaalde gevallen gaat dit bovendien gepaard met een moeizame interpretatie van de regels op zowel communautair als nationaal niveau. Om beide doelstellingen — voltooiing van de interne markt en milieubescherming — beter op elkaar af te stemmen, moet de regelgeving inzake productspecifica- ties in EU-verband (en als het mogelijk is ook in internationaal verband) verder geharmoniseerd worden en dient strenger toezicht te worden gehouden op de toepassing van deze regels. Er kon geen overeenstemming worden bereikt over de vraag of de productievoorwaarden in de hele Unie gelijk moeten zijn of juist de specifieke situatie (lucht, water, bodem) van elke regio afzonderlijk dienen te weerspie- gelen. Wel was men het erover eens dat in bepaalde regio’s hogere beschermingsniveaus moeten kunnen worden vastgesteld, mits de omstandigheden ter plaatse hiertoe aanleiding geven en er behoorlijke argumenten voor bestaan. Het milieubeleid moet een aanvullende rol spelen in het externe handelsbeleid van de Europese Unie. 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/99 Grote bedrijven kunnen zich gemakkelijker houden aan de wetgeving inzake de interne markt en de bescherming van het milieu dan kleine en middelgrote bedrijven, wier kennis van de wet nogal eens tekort schiet en die bovendien moeite hebben met de interpretatie ervan. Het naast elkaar bestaan van verschillende recycling- systemen in diverse lid-staten is een ernstige belemmering voor de werking van de interne markt. Hetzelfde geldt voor de uiteenlopende interpretaties van het begrip „afval”. Er moeten duidelijkere regels komen met betrekking tot de milieu-randvoorwaarden van openbare aanbestedin- gen, zodat misbruik en eventuele discriminatie worden voorkomen. Tussen de lid-staten bestaan grote verschillen waar het gaat om overheidssteun ten gunste van het milieu en het toezicht hierop; dit kan concurrentiedistorsies in de hand werken. Milieuheffingen kunnen goede diensten bewijzen, mits ze werkelijk nodig zijn en noch binnen noch buiten de Europese Unie leiden tot scheefgetrokken handelsver- houdingen. Zowel in de publieke als in de particuliere sector moet meer gebruik worden gemaakt van het systeem waarbij de levenscyclus van een product nauwkeurig wordt geanalyseerd (LCA of milieubalans) met name in het kader van het communautaire milieubeheer-en milieu- auditsysteem; bovendien moet de toepassing van de ISO-normen 14 000 uitgebreid en geharmoniseerd worden. 4. 3. Tijdens de hoorzittingen bleek weer eens duide- lijk dat tegelijkertijd gezorgd moet worden voor zowel strengere milieu-eisen als een zo onbelemmerd mogelijke werking van de interne markt. 4. 4. Tijdens de hoorzittingen nam de studiegroep van het Comité, die met de voorbereiding van het advies was belast, ook kennis van een aantal concrete gevallen waarin de bescherming van het milieu mogelijk een belemmering zou kunnen vormen voor de werking van de interne markt. De volgende drie gevallen verdienen nadere toelichting. 4. 4. 1. Uitvoer van dranken in retourflessen van De- nemarken naar Duitsland — De verplichte inzameling van flessen in Duitsland en de eveneens verplichte sortering en terugzending naar Denemarken vormen voor Deense exporteurs een bijna onoverkomelijk econo- misch obstakel. Opmerkelijk genoeg bracht juist een Deens wetsvoorstel inzake verpakkingen het Hof van Justitie tot de uitspraak dat de verplichte recycling van verpakkingen in het algemeen beantwoordt aan de milieudoelstelling, maar dat wel het evenredigheids- beginsel in acht moet worden genomen. 4. 4. 2. Uitvoer van in Portugal vervaardigde meubels naar het Verenigd Koninkrijk — Een aantal overheden in het Verenigd Koninkrijk eist van Portugese meubel- fabrikanten een bewijs dat het bos waaruit het voor de meubels gebruikte hout afkomstig is op duurzame wijze wordt gee¨xploiteerd. Zolang de regelgeving op dit gebied niet geharmoniseerd is, zou artikel 30 van het EG-Verdrag op dit geval van toepassing kunnen zijn. 4. 4. 3. Deens verbod op het gebruik van zuiveringsslib als landbouwmest — Het Deens Milieuagentschap heeft het gebruik van zuiveringsslib aan zeer strenge regels gebonden. Zo zijn de toegestane concentratieniveaus voor LAS (alkylbenzeensulfonaten met rechte keten) veel lager dan in andere lid-staten. De lage toegestane concentratieniveaus voor deze stoffen, die algemeen worden gebruikt bij de productie van voor huishoudelijk gebruik bestemde wasmiddelen, werken als een ware handelsbarrière; een groot gedeelte van de wasmiddelen kan hierdoor namelijk niet in Denemarken worden verkocht. Als gevolg hiervan is uiteraard ook geen gecontroleerd hergebruik mogelijk van de tijdens een primaire behandeling niet biologisch afbreekbare afval- stoffen die bij de zuivering en behandeling van in steden en door de industrie gebruikt water zouden worden uitgefilterd. Uit een aantal wetenschappelijke onderzoe- ken die het Comité ter inzage heeft gekregen, blijkt dat LAS niet worden beschouwd als giftige of gevaarlijke stoffen; daarom komen ze ook niet voor op de lijst van deze stoffen die zowel in EU- als in internationaal verband wordt gebruikt. Bovendien vormen de LAS- concentraties in zuiveringsslib — tussen 0,1 en 0,5 gram/kg product — geen rechtvaardiging voor de maatregel van het Deense Milieuagentschap. Naar aan- leiding van de hoorzitting en van de discussie over deze zaak is de Commissie dan ook een onderzoek begonnen om na te gaan of deze maatregel wel in overeenstemming is met de EU-wetgeving. 5. Conclusies 5. 1. In de Unie zijn de bescherming van het milieu en de voltooiing van de interne markt even belangrijk; beide doelstellingen moeten ten dienste staan van een harmonische en evenwichtige ontwikkeling en een duur- zame groei (art. 2 van het EG-Verdrag). In een groot aantal gevallen versterken deze 5. 2. doelstellingen elkaar. Als er echter conflicten op de loer liggen, moet de Gemeenschap de volgende principes hanteren: — de volksgezondheid en de openbare veiligheid dienen te allen tijde de hoogste prioriteit te krijgen (zie art. 36); — er moet behoedzaam te werk worden gegaan; — het evenredigheidsbeginsel dient in acht te worden genomen; — goed te keuren maatregelen moeten in overeenstem- ming zijn met het voorzorgsbeginsel en objectief worden beargumenteerd. Als hoedster van de Verdragen moet de Europese Commissie erop toezien dat deze beginselen worden toegepast. Eenzelfde rol is weggelegd voor het Hof van Justitie, wiens arresten op dit gebied een duidelijke jurisprudentie moeten scheppen, zodat soortgelijke ge- vallen in de toekomst gemakkelijker kunnen worden geı¨nterpreteerd. C 19/100 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 1. 98 5. 3. Het een steeds subsidiariteitsbeginsel kent bredere toepassing, wat ten koste gaat van de harmonise- ring op EU-niveau. Dit zou wel eens de oorzaak van het merendeel van de conflicten kunnen zijn; de werking van de interne markt, die een communautaire dimensie heeft, wordt belemmerd door de regelgeving op milieu- gebied, die een steeds nationalere en zelfs lokalere dimensie krijgt. milieu- en interne-marktdeskundigen die uit de verschil- lende lid-staten afkomstig zijn. Dit comité zou de Commissie moeten helpen om inzicht te krijgen in de conflicten. Het moet in overleg met de Commissie een reglement opstellen dat onder meer moet garanderen dat rekening wordt gehouden met de uiteenlopende standpunten van zijn leden. 5. 4. De nationale en lokale overheden in de Unie lijken niet precies te weten hoe zij de milieuwetgeving verder kunnen ontwikkelen zonder de vooral sinds 1985 op de interne markt geboekte vooruitgang teniet te doen. 5. 5. Bedrijven (met name het MKB), maar ook werknemers-, consumenten- en andere sociaal-econo- mische organisaties, lijken niet goed op de hoogte te zijn van de manier waarop hierover informatie van de Commissie kan worden verkregen en van de mogelijkhe- den om bij haar een klacht in te dienen. 5. 6. Voor een adequaat optreden zou de Commissie wel eens over te weinig materie¨le middelen kunnen beschikken en — wat nog belangrijker is — schijnen de procedures en termijnen tekort te schieten; dit zou vooral een probleem gaan vormen als het aantal conflicten tussen beide doelstellingen zou toenemen. 6. Aanbevelingen 6. 1. Het is hoog tijd dat de Commissie begint aan de voorbereiding van een Groenboek, Witboek en Mededeling over de relatie tussen de interne markt en milieubescherming; hierbij zou zij moeten ingaan op de manier waarop beide doelstellingen met elkaar in overeenstemming kunnen worden gebracht en conflicten kunnen worden vermeden. Aan het opstellen van de publicaties kunnen alle betrokken organisaties en secto- ren een bijdrage leveren. De Mededeling, die aan de Raad en het Europees Parlement dient te worden gericht, zou ertoe kunnen leiden dat de Raden interne markt en milieu een officie¨le resolutie opstellen. Bij de aanpassing van het vijfde actieprogramma voor milieubescherming dient dan rekening te worden gehouden met de Medede- ling van de Commissie en de Resolutie van de Raad. 6. 2. In de Mededeling zou voor alle lid-staten duide- lijk moeten worden vastgesteld aan de hand van welke criteria de werking van de interne markt en de bescher- ming van het milieu op elkaar kunnen worden afgestemd; bovendien zou er een samenvatting in moeten worden gegeven van de door het Hof van Justitie gecree¨erde jurisprudentie en van de maatregelen die de Commissie zelf op basis van haar specifieke bevoegdheden heeft genomen. Het didactische karakter van de Mededeling zou worden versterkt door het politieke signaal dat zou uitgaan van een eventuele resolutie van de Raad. De Commissie zou in haar werkzaamheden 6. 3. ondersteund dienen te worden door een comité van 6. 4. Als lid-staten plannen hebben die de werking van de interne markt zouden kunnen beı¨nvloeden, dan zouden zij deze uiterlijk drie maanden vo´ o´rdat zij er een besluit over nemen bij de Commissie moeten aanmelden. Deze plannen dienen op zo kort mogelijke termijn vergezeld te worden van een levenscyclusanalyse van het product in kwestie (LCA of milieubalans) of van een onderzoek waaruit blijkt dat het milieu baat heeft bij de voorgestelde maatregelen en dat deze in overeenstem- ming zijn met het proportionaliteitsbeginsel. Dat zou de Commissie in staat stellen de aanzet te geven tot maatregelen in het kader van het EG-Verdrag. 6. 5. Mocht de Commissie van mening zijn dat het genoemde voorstel leidt tot een niet te rechtvaardigen distorsie van de interne markt, dan kan zij het raadgevend comité raadplegen. Als het advies van dit Comité overeenstemt met het standpunt van de Commissie, dan kan zij de lid-staat in kwestie verzoeken het wetsvoorstel vrijwillig tijdelijk in te trekken. De Commissie kan het Hof van Justitie daarna om een definitieve uitspraak vragen. 6. 6. Overeenkomstig de bepalingen mag een lid-staat op zijn eigen markt geen belemmeringen opwerpen voor een product dat in een andere lid-staat legaal op de markt is gebracht. De voorgestelde procedure laat de EU-voorschriften over het vrije verkeer van goederen op de interne markt onverlet. De Commissie kan wat dit aangaat ook het raadgevend comité inschakelen (paragraaf 6. 3). 6. 7. In de voorlichtingsbureaus van de Unie in de lid-staten en in de EER-landen moeten speciale bureaus worden ingericht die voorlichting kunnen geven over de interne markt en informatie kunnen vergaren en kanaliseren over eventuele handelsbelemmeringen die het gevolg zijn van de milieuwetgeving van een lid-staat of van andere maatregelen van overheid of bedrijfsleven. Bovendien moet de rol van de EG-adviescentra worden versterkt. 6. 8. De Europese Commissie moet in alle lid-staten en kandidaat-lid-staten studiebijeenkomsten organiseren om in de eerste plaats de betrokken ambtenaren, maar ook alle representatieve sociaal-economische organi- saties over dit onderwerp voor te lichten. Ook het Europees Parlement, het Comité van de Regio’s en uiteraard het Economisch en Sociaal Comité zouden hieraan een bijdrage moeten leveren. 21. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 19/101 6. 9. De diensten van de Commissie die zich met deze materie bezighouden, moeten over de medewerkers en de logistieke en financie¨le middelen beschikken die in overeenstemming zijn met het belang van de uit te voeren taak. Brussel, 30 oktober 1997. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS BIJLAGE bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité De volgende verworpen wijzigingsvoorstellen hebben tijdens de Zitting meer dan een kwart van de stemmen vo´o´ r gekregen. Paragraaf 3. 5 Deze paragraaf schrappen. Motivering Het is niet waar dat milieu-eisen tot doel hebben, de deelname van bedrijven te beperken. Uitslag van de stemming Vo´o´ r: 24, tegen: 34, onthoudingen: 6. De paragrafen 4. 4, 4. 4. 1, 4. 4. 2 en 4. 4. 3 Deze paragrafen schrappen. Motivering Beweringen die op een hoorzitting van de studiegroep zijn gebaseerd, kunnen niet door de Voltallige Vergadering worden onderschreven, temeer omdat er aparte fouten in staan. Uitslag van de stemming Vo´o´ r: 24, tegen: 44, onthoudingen: 2