title: Πρωτόκολλο περί τροποποιήσεως της σύμβασης της Βιέννης του 1963 σχετικά με την αστική ευθύνη ως προς τις πυρηνικές ζημίες

eurovoc_concepts:
civil liability
damages
indemnification
nuclear accident
nuclear law
nuclear power station

text: L_2013220EL. 01000301. xml 17. 8. 2013    EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 220/3 ΠΡΩΤΌΚΟΛΛΟ περί τροποποιήσεως της σύμβασης της Βιέννης του 1963 σχετικά με την αστική ευθύνη ως προς τις πυρηνικές ζημίες ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ, ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι είναι επιθυμητό να τροποποιηθεί η σύμβαση της Βιέννης, της 21ης Μαΐου 1963, σχετικά με την αστική ευθύνη ως προς τις πυρηνικές ζημίες, ώστε να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής της, να αυξηθεί το ποσό ευθύνης του φορέα εκμετάλλευσης μιας πυρηνικής εγκατάστασης και να βελτιωθούν τα μέσα διασφάλισης επαρκούς και δίκαιης αποζημίωσης, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ τα ακόλουθα: Άρθρο 1 Η σύμβαση που τροποποιείται από τις διατάξεις του παρόντος πρωτοκόλλου είναι η σύμβαση της Βιέννης, της 21ης Μαΐου 1963, σχετικά με την αστική ευθύνη ως προς τις πυρηνικές ζημίες, στο εξής «σύμβαση της Βιέννης του 1963». Άρθρο 2 Το άρθρο I της σύμβασης της Βιέννης του 1963 τροποποιείται ως εξής: 1) Η παράγραφος 1 στοιχείο ι) τροποποιείται ως εξής: α) η λέξη «και» διαγράφεται στο τέλος του σημείου ii) και παρεμβάλλεται στο τέλος του σημείου iii)· β) προστίθεται νέο σημείο iv) ως εξής: «iv) και οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις αυτού του είδους στις οποίες υπάρχουν πυρηνικά καύσιμα ή ραδιενεργά προϊόντα ή απόβλητα, όπως προσδιορίζει κατά διαστήματα το Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας,». 2) Η παράγραφος 1 στοιχείο ια) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «ια) ως “πυρηνική ζημία” νοείται: i) η απώλεια της ζωής ή η σωματική βλάβη ενός προσώπου, ii) η απώλεια ή η ζημία ενός περιουσιακού στοιχείου, και καθεμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις, στον βαθμό που προσδιορίζεται από το δίκαιο του αρμόδιου δικαστηρίου: iii) η οικονομική απώλεια που απορρέει από την απώλεια ή τη ζημία που αναφέρονται στα σημεία i) ή ii), στο μέτρο που δεν συμπεριλαμβάνονται στα προαναφερόμενα σημεία, εάν πλήττει κάποιο πρόσωπο το οποίο δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση αναφορικά με την εν λόγω απώλεια ή ζημία, iv) οι δαπάνες των μέτρων αποκατάστασης του περιβάλλοντος που έχει υποστεί βλάβες, εκτός εάν οι βλάβες αυτές είναι ασήμαντες, εάν τα μέτρα αυτά λαμβάνονται πράγματι ή πρέπει να ληφθούν και στον βαθμό που οι δαπάνες δεν συμπεριλαμβάνονται στο σημείο ii), v) οι απώλειες εισοδήματος που είναι απόρροια οικονομικού συμφέροντος κάθε χρήσης ή απόλαυσης του περιβάλλοντος, οι οποίες αποτελούν συνέπεια των σημαντικών ζημιών που επιφέρονται στο εν λόγω περιβάλλον, και στο μέτρο που δεν συμπεριλαμβάνονται στο σημείο ii), vi) οι δαπάνες των προληπτικών μέτρων αντιμετώπισης και οι περαιτέρω απώλειες ή ζημίες που προκαλούνται από τα μέτρα αυτά, vii) κάθε άλλη οικονομική απώλεια πλην της τυχόν προκληθείσας λόγω της βλάβης του περιβάλλοντος, εφόσον το επιτρέπει το γενικό δίκαιο περί αστικής ευθύνης του αρμόδιου δικαστηρίου, στην περίπτωση των προαναφερόμενων σημείων i) έως v) και του σημείου vii), στον βαθμό που οι απώλειες ή οι ζημίες προκύπτουν ή είναι συνέπεια της ιοντίζουσας ακτινοβολίας η οποία εκπέμπεται από οποιαδήποτε πηγή ακτινοβολίας εντός πυρηνικής εγκατάστασης ή από πυρηνικά καύσιμα ή ραδιενεργά προϊόντα ή απόβλητα που βρίσκονται εντός πυρηνικής εγκατάστασης ή από πυρηνικά υλικά τα οποία προέρχονται από πυρηνική εγκατάσταση ή έχουν την αφετηρία τους ή αποστέλλονται σε πυρηνική εγκατάσταση, ανεξάρτητα από το εάν αυτό οφείλεται στις ραδιενεργές ιδιότητες των προαναφερόμενων υλών ή σε συνδυασμό των ραδιενεργών ιδιοτήτων τους που επενεργούν με τοξικές, εκρηκτικές ή άλλες επικίνδυνες ιδιότητές τους. ». 3) Η παράγραφος 1 στοιχείο ιβ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «ιβ) ως “πυρηνικό ατύχημα” νοείται κάθε γεγονός ή σειρά γεγονότων της αυτής προέλευσης, που προκαλούν πυρηνική ζημία ή, αποκλειστικά όμως σε ό,τι αφορά προληπτικά μέτρα, σοβαρή και επικείμενη απειλή τέτοιας ζημίας. ». 4) Μετά την παράγραφο 1 στοιχείο ιβ), προστίθενται τέσσερα νέα στοιχεία ιγ), ιδ), ιε) και ιστ) ως εξής: «ιγ) ως “μέτρα αποκατάστασης” νοούνται όλα τα εύλογα μέτρα τα οποία έχουν εγκριθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους στο οποίο ελήφθησαν τα μέτρα αυτά και σκοπός των οποίων είναι η αποκατάσταση ή η επανόρθωση των στοιχείων του περιβάλλοντος που έχουν υποστεί ζημία ή έχουν καταστραφεί ή η ένταξη, όπου αυτό εμφανίζεται εύλογο, του ισοδυνάμου αυτών των στοιχείων στο περιβάλλον. Η νομοθεσία του κράτους στο οποίο έχει συντελεσθεί η πυρηνική ζημία προσδιορίζει ποιος δικαιούται να λάβει τα μέτρα αυτά· ιδ) ως “προληπτικά μέτρα” νοούνται οποιαδήποτε εύλογα μέτρα που λαμβάνονται από οποιοδήποτε πρόσωπο έπειτα από την επέλευση ενός πυρηνικού ατυχήματος, προς αποτροπή ή ελαχιστοποίηση των ζημιών που αναφέρονται στο στοιχείο ια) σημεία i) έως v) ή στο στοιχείο ια) σημείο vii), υπό τον όρο ότι θα δοθούν οι εγκρίσεις των αρμόδιων αρχών οι οποίες απαιτούνται βάσει της νομοθεσίας του κράτους στο οποίο ελήφθησαν τα μέτρα αυτά· ιε) ως “εύλογα μέτρα” νοούνται τα μέτρα εκείνα τα οποία, βάσει της νομοθεσίας του αρμόδιου δικαστηρίου, κρίνονται κατάλληλα και αναλογικά, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων, όπως για παράδειγμα: i) η φύση και η έκταση της ζημίας που έχει συντελεσθεί ή, στην περίπτωση των προληπτικών μέτρων αντιμετώπισης, η φύση και η έκταση του κινδύνου επέλευσης της ζημίας αυτής, ii) η έκταση στην οποία τα εν λόγω μέτρα αναμένεται να αποδειχθούν αποτελεσματικά κατά τη στιγμή της θέσπισής τους και iii) οι συναφείς επιστημονικές και τεχνικές ειδικές γνώσεις· ιστ) ως “Ειδικό Τραβηκτικό Δικαίωμα”, στο εξής ΕΤΔ, νοείται η μονάδα υπολογισμού που όρισε και χρησιμοποιεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για τις δικές του πράξεις και συναλλαγές. ». 5) Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «2. Εάν αυτό δικαιολογείται λόγω του περιορισμένης έκτασης ενεχόμενου κινδύνου, το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης μπορεί να εξαιρεί οποιαδήποτε πυρηνική εγκατάσταση ή μικρές ποσότητες πυρηνικού υλικού από την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης, υπό την προϋπόθεση ότι: α) όσον αφορά τις πυρηνικές εγκαταστάσεις, τα κριτήρια της εν λόγω εξαίρεσης έχουν θεσπιστεί από το Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας και η οποιαδήποτε εξαίρεση από την πλευρά του κράτους της πυρηνικής εγκατάστασης πληροί τα εν λόγω κριτήρια και β) όσον αφορά μικρές ποσότητες πυρηνικού υλικού, τα μέγιστα όρια εξαίρεσης των εν λόγω ποσοτήτων έχουν θεσπιστεί από το Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, και οποιαδήποτε εξαίρεση από την πλευρά του κράτους της πυρηνικής εγκατάστασης τηρεί τα προαναφερόμενα όρια. Το Διοικητικό Συμβούλιο επανεξετάζει κατά τακτά διαστήματα τα κριτήρια εξαίρεσης πυρηνικών εγκαταστάσεων και τα μέγιστα όρια εξαίρεσης μικρών ποσοτήτων πυρηνικού υλικού. ». Άρθρο 3 Μετά το άρθρο I της σύμβασης της Βιέννης του 1963 προστίθενται δύο νέα άρθρα I A και I B ως εξής: «Άρθρο I A 1. Η παρούσα σύμβαση εφαρμόζεται στις πυρηνικές ζημίες οπουδήποτε και αν συντελούνται αυτές. 2. Ωστόσο, η νομοθεσία του κράτους της πυρηνικής εγκατάστασης μπορεί να εξαιρεί από την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης ζημίες που συντελέστηκαν: α) στο έδαφος μη συμβαλλόμενου κράτους ή β) σε οποιεσδήποτε θαλάσσιες ζώνες οι οποίες έχουν καθοριστεί από μη συμβαλλόμενο κράτος σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. 3. Εξαίρεση βάσει της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται μόνον έναντι μη συμβαλλόμενου κράτους το οποίο, τη στιγμή επέλευσης του ατυχήματος: α) διαθέτει πυρηνική εγκατάσταση στο έδαφός του ή σε τυχόν θαλάσσια ζώνη που έχει το ίδιο καθιερώσει σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και β) δεν παρέχει ισοδύναμα αμοιβαία οφέλη. 4. Οποιαδήποτε εξαίρεση βάσει της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου δεν θίγει τα δικαιώματα που αναφέρονται στο άρθρο ΙΧ παράγραφος 2 στοιχείο α) και οποιαδήποτε εξαίρεση βάσει της παραγράφου 2 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου δεν επεκτείνεται σε ζημίες επί πλοίου ή αεροσκάφους. Άρθρο I B Η παρούσα σύμβαση δεν εφαρμόζεται σε πυρηνικές εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται για μη ειρηνικούς σκοπούς. ». Άρθρο 4 Το άρθρο II της σύμβασης της Βιέννης του 1963 τροποποιείται ως εξής: 1. Στο τέλος της παραγράφου 3 στοιχείο α) προστίθεται το ακόλουθο κείμενο: «Το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης μπορεί να περιορίσει το ποσό των ανά ατύχημα διατιθέμενων δημόσιων κονδυλίων στην τυχόν διαφορά μεταξύ των ποσών που καθορίζονται με τον τρόπο αυτό και του ποσού που καθορίζεται βάσει της του άρθρου V παράγραφος 1. ». 2. Στο τέλος της παραγράφου 4 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο: «Το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης μπορεί να περιορίσει το ποσό των διατιθέμενων δημόσιων κονδυλίων όπως προβλέπεται στην παράγραφο 3 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου. ». 3. Η παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «6. Κανένα πρόσωπο δεν ευθύνεται για απώλεια ή ζημία που δεν αποτελεί πυρηνική ζημία βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 1 στοιχείου ια), αλλά που θα μπορούσε να έχει θεωρηθεί ως τέτοια βάσει των διατάξεων του εν λόγω στοιχείου. ». Άρθρο 5 Μετά την πρώτη περίοδο του άρθρου III της σύμβασης της Βιέννης του 1963 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο: «Ωστόσο, το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης μπορεί να προβεί στην εξαίρεση της εν λόγω υποχρέωσης σε περίπτωση μεταφοράς που πραγματοποιείται εξ ολοκλήρου εντός του εδάφους του. ». Άρθρο 6 Το άρθρο IV της σύμβασης της Βιέννης του 1963 τροποποιείται ως εξής: 1) Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «3. Βάσει της παρούσας σύμβασης, καμία ευθύνη δεν αποδίδεται σε φορέα εκμετάλλευσης, εφόσον αυτός αποδείξει ότι οι πυρηνικές ζημίες είναι άμεση απόρροια πράξεων ένοπλης σύρραξης, εχθροπραξιών, εμφυλίου πολέμου ή εξέγερσης. ». 2) Η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «5. Ο φορέας εκμετάλλευσης δεν ευθύνεται, βάσει της παρούσας σύμβασης, για πυρηνική ζημία που προκαλείται: α) στην ίδια την πυρηνική εγκατάσταση και σε οποιαδήποτε άλλη πυρηνική εγκατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της υπό κατασκευή πυρηνικής εγκατάστασης, στην τοποθεσία στην οποία βρίσκεται η εγκατάσταση αυτή και β) σε οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο το οποίο βρίσκεται στην ίδια τοποθεσία και το οποίο χρησιμοποιείται ή πρέπει να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με οποιαδήποτε άλλη τέτοια εγκατάσταση. ». 3) Η παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «6. Η αποζημίωση για τη ζημία που προκλήθηκε στο μέσο μεταφοράς στο οποίο βρισκόταν το εν λόγω πυρηνικό υλικό τη στιγμή της επέλευσης του πυρηνικού ατυχήματος δεν επιφέρει μείωση της ευθύνης του φορέα εκμετάλλευσης σε ό,τι αφορά τις άλλες ζημίες σε ποσό κατώτερο των 150 εκατομμυρίων ΕΤΔ ή σε μεγαλύτερο ποσό που καθορίζεται από τη νομοθεσία συμβαλλόμενου μέρους ή σε ποσό που καθορίζεται βάσει του άρθρου V παράγραφος 1 στοιχείο γ). ». 4) Η παράγραφος 7 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «7. Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν επηρεάζει την ευθύνη οποιουδήποτε φυσικού προσώπου για τις πυρηνικές ζημίες για τις οποίες δεν ευθύνεται, βάσει της παρούσας σύμβασης, ο φορέας εκμετάλλευσης, δυνάμει της παραγράφου 3 ή 5 του παρόντος άρθρου, και οι οποίες είναι το αποτέλεσμα πράξης ή παράλειψης του εν λόγω προσώπου, η οποία έγινε με την πρόθεση της πρόκλησης ζημίας. ». Άρθρο 7 1. Το άρθρο V της σύμβασης της Βιέννης του 1963 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 1. «1. Η ευθύνη του φορέα εκμετάλλευσης μπορεί να περιοριστεί από το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης για οποιοδήποτε πυρηνικό ατύχημα είτε: α) σε ποσό όχι μικρότερο των 300 εκατομμυρίων ΕΤΔ ή β) σε ποσό όχι μικρότερο των 150 εκατομμυρίων ΕΤΔ, υπό την προϋπόθεση ότι, άνω του ποσού αυτού και έως το ποσό των 300 εκατομμυρίων ΕΤΔ τουλάχιστον, το εν λόγω κράτος διαθέτει δημόσια κονδύλια για αποζημιώσεις λόγω των πυρηνικών ζημιών, ή γ) για ανώτατη περίοδο 15 ετών, από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος πρωτοκόλλου, σε προσωρινό ποσό που ανέρχεται τουλάχιστον σε 100 εκατομμύρια ΕΤΔ για οποιοδήποτε πυρηνικό ατύχημα το οποίο λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του διαστήματος αυτού. Μπορεί να καθοριστεί και ποσό μικρότερο των 100 εκατομμυρίων ΕΤΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω κράτος διαθέτει δημόσια κονδύλια για αποζημιώσεις λόγω πυρηνικών ζημιών της τάξεως μεταξύ του εν λόγω μικρότερου ποσού και των 100 εκατομμυρίων ΕΤΔ. 2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης δύναται, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της ενεχόμενης πυρηνικής εγκατάστασης ή των ενεχόμενων πυρηνικών υλών και τις πιθανές συνέπειες ατυχήματος που προέρχεται από αυτές, να καθορίσει χαμηλότερο ποσό ευθύνης του φορέα εκμετάλλευσης, υπό τον όρο ότι οποιοδήποτε ποσό το οποίο καθορίζεται με τον τρόπο αυτό δεν θα είναι κατώτερο των 5 εκατομμυρίων ΕΤΔ και υπό τον όρο ότι το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης διασφαλίζει τη διάθεση δημόσιων κονδυλίων που αντιστοιχούν στο ποσόν που καθορίζεται δυνάμει της παραγράφου 1. 3. Τα ποσά που καθορίζει το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης για τον υπεύθυνο φορέα εκμετάλλευσης, σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου και σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου IV, ισχύουν οπουδήποτε προκληθεί το πυρηνικό ατύχημα. ». 2. Μετά το άρθρο V, προστίθενται τέσσερα νέα άρθρα V A, V B, V Γ και V Δ ως εξής: «Άρθρο V A 1. Οι τόκοι και τα έξοδα που επιδικάζονται από κάποιο δικαστήριο στις περιπτώσεις των αγωγών αποζημίωσης λόγω πυρηνικών ζημιών είναι καταβλητέα επιπλέον κάθε ποσού από τα αναφερόμενα στο άρθρο V. 2. Τα ποσά του άρθρου V και του άρθρου IV παράγραφος 6 δύνανται να μετατραπούν σε εθνικό νόμισμα. Άρθρο V B Κάθε συμβαλλόμενο μέρος καταβάλλει μέριμνα ώστε τα πρόσωπα που έχουν υποστεί πυρηνική ζημία να έχουν τη δυνατότητα να διεκδικούν τα δικαιώματά τους για καταβολή αποζημίωσης, χωρίς να είναι υποχρεωμένα να κινούν χωριστές διαδικασίες ανάλογα με την προέλευση των κονδυλίων που προορίζονται για τις αντίστοιχες αποζημιώσεις. Άρθρο V Γ 1. Εάν τα αρμόδια δικαστήρια είναι δικαστήρια συμβαλλόμενου μέρους πλην του κράτους της πυρηνικής εγκατάστασης, τα απαιτούμενα δημόσια κονδύλια βάσει του άρθρου V παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) και του άρθρου VII παράγραφος 1, καθώς και οι τόκοι και τα έξοδα που επιδικάζονται, μπορούν να διατεθούν από το συμβαλλόμενο μέρος που αναφέρεται πρώτο. Το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης επιστρέφει στα υπόλοιπα συμβαλλόμενα μέρη τυχόν καταβληθέντα ποσά. Τα εν λόγω δύο συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν επί της διαδικασίας επιστροφής. 2. Εάν τα αρμόδια δικαστήρια είναι δικαστήρια συμβαλλόμενου μέρους διαφορετικού του κράτους της πυρηνικής εγκατάστασης, το συμβαλλόμενο μέρος του οποίου τα δικαστήρια είναι αρμόδια λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης να μπορεί να παρέμβει στη διαδικασία και να συμμετάσχει σε οποιονδήποτε διακανονισμό αφορά αποζημιώσεις. Άρθρο V Δ 1. Ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας συγκαλεί τα συμβαλλόμενα μέρη με αντικείμενο την τροποποίηση των ορίων ευθύνης του άρθρου V, εφόσον εκφράσει σχετική επιθυμία το ένα τρίτο των συμβαλλόμενων μερών. 2. Οι τροποποιήσεις εγκρίνονται με πλειοψηφία δύο τρίτων των συμβαλλόμενων μερών που είναι παρόντα και ψηφίζουν, υπό την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον το ήμισυ των συμβαλλόμενων μερών είναι παρόντα κατά την ψηφοφορία. 3. Όταν καλούνται να αποφανθούν σχετικά με πρόταση τροποποίησης των ορίων, τα συμβαλλόμενα μέρη λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, τον κίνδυνο επέλευσης της ζημίας ως αποτέλεσμα πυρηνικού ατυχήματος, τις μεταβολές στην αξία των νομισμάτων και τις δυνατότητες της ασφαλιστικής αγοράς. 2. 4. α) Ο γενικός διευθυντής του ΔΟΑΕ κοινοποιεί σε όλα τα συμβαλλόμενα μέρη προς αποδοχή κάθε τροποποίηση που εγκρίνεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. Η τροποποίηση θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή στο τέλος χρονικού διαστήματος 18 μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης, υπό την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον το ένα τρίτο των συμβαλλόμενων μερών έχουν κοινοποιήσει στον γενικό διευθυντή του ΔΟΑΕ, τη στιγμή της έγκρισης της τροποποίησης κατά τη συνεδρίαση, ότι αποδέχονται την τροποποίηση. Τροποποίηση που έγινε δεκτή σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο τίθεται σε ισχύ 12 μήνες μετά την αποδοχή της από τα συμβαλλόμενα μέρη που την έκαναν αποδεκτή. β) Εάν κάποια τροποποίηση δεν έχει γίνει αποδεκτή σύμφωνα με το στοιχείο α) εντός χρονικού διαστήματος 18 μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης προς αποδοχή, θεωρείται ότι η εν λόγω τροποποίηση έχει απορριφθεί. 5. Για κάθε συμβαλλόμενο μέρος που αποδέχεται μία τροποποίηση, αφού αυτή έχει γίνει αποδεκτή αλλά πριν τεθεί σε ισχύ ή αφού τεθεί σε ισχύ σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, η εν λόγω τροποποίηση τίθεται σε ισχύ 12 μήνες μετά την αποδοχή της από το εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος. 2. 6. Κάθε κράτος το οποίο καθίσταται μέρος της παρούσας σύμβασης μετά την έναρξη ισχύος μίας τροποποίησης σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, εφόσον δεν εκφράσει διαφορετική πρόθεση, θεωρείται: α) μέρος της παρούσας σύμβασης έτσι όπως αυτή τροποποιείται και β) μέρος της μη τροποποιηθείσας σύμβασης έναντι οιουδήποτε κράτους μέρους που δεν δεσμεύεται από την τροποποίηση. ». Άρθρο 8 Το άρθρο VI της σύμβασης της Βιέννης του 1963 τροποποιείται ως εξής: 1) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «1. α) Τα δικαιώματα αποζημίωσης βάσει των διατάξεων της παρούσας σύμβασης αποσβέννυνται, εάν η αγωγή αποζημιώσεως δεν ασκείται: i) σε περίπτωση απώλειας ζωής ή σωματικών βλαβών, εντός προθεσμίας τριάντα ετών από την ημερομηνία της επέλευσης του πυρηνικού ατυχήματος, ii) σε περίπτωση άλλων ζημιών, εντός προθεσμίας δέκα ετών από την ημερομηνία της επέλευσης του πυρηνικού ατυχήματος. β) Εάν, ωστόσο, σύμφωνα με τον νόμο του κράτους της πυρηνικής εγκατάστασης, η ευθύνη του φορέα εκμετάλλευσης καλύπτεται από ασφάλεια ή άλλη χρηματική εγγύηση, συμπεριλαμβανομένων των κρατικών κονδυλίων για μεγαλύτερη χρονική περίοδο, το δίκαιο του αρμόδιου δικαστηρίου μπορεί να προβλέπει ότι τα δικαιώματα αποζημίωσης σε βάρος του φορέα εκμετάλλευσης αποσβέννυνται μόνο μετά την παρέλευση του εν λόγω μεγαλύτερου χρονικού διαστήματος που δεν υπερβαίνει εκείνο για το οποίο υπάρχει κάλυψη ευθύνης του φορέα εκμετάλλευσης βάσει του δικαίου του κράτους της πυρηνικής εγκατάστασης. γ) Αγωγές αποζημίωσης σε περίπτωση απώλειας ζωής ή σωματικής βλάβης ή, δυνάμει παράτασης βάσει του στοιχείου β) της παρούσας παραγράφου σε περίπτωση άλλων ζημιών, οι οποίες ασκούνται μετά από διάστημα δέκα ετών από την ημερομηνία του πυρηνικού ατυχήματος, δεν θίγουν σε καμία περίπτωση το δικαίωμα αποζημιώσεως, βάσει της παρούσας σύμβασης, οποιουδήποτε προσώπου έχει καταθέσει σχετική αγωγή κατά του φορέα εκμετάλλευσης πριν από την παρέλευση του εν λόγω διαστήματος. » 2) Η παράγραφος 2 διαγράφεται. 3) Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «3. Τα δικαιώματα αποζημίωσης βάσει της παρούσας σύμβασης υπόκεινται σε παραγραφή ή απόσβεση, όπως ορίζει το δίκαιο του αρμόδιου δικαστηρίου, εάν δεν ασκηθεί αγωγή εντός τριών ετών από την ημερομηνία κατά την οποία ο ζημιωθείς έλαβε γνώση ή όφειλε εύλογα να έχει λάβει γνώση τόσο για τη ζημία όσο και για τον υπεύθυνο φορέα εκμετάλλευσης, εφόσον δεν σημειώνεται υπέρβαση των προθεσμιών βάσει της παραγράφου 1 στοιχεία α) και β) του παρόντος άρθρου. ». Άρθρο 9 Το άρθρο VII τροποποιείται ως εξής: 1) Στο τέλος της παραγράφου 1, προστίθενται οι ακόλουθες δύο περίοδοι και, μετά την τροποποίησή της, η εν λόγω παράγραφος γίνεται στοιχείο α) της ίδιας παραγράφου: «Όταν η ευθύνη του φορέα εκμετάλλευσης είναι απεριόριστη, το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης μπορεί να προσδιορίσει το όριο της χρηματικής εγγύησης του υπεύθυνου φορέα εκμετάλλευσης, υπό την προϋπόθεση ότι το όριο αυτό δεν είναι μικρότερο των 300 εκατομμυρίων ΕΤΔ. Το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης διασφαλίζει την εξόφληση των αξιώσεων αποζημίωσης για την πυρηνική ζημία οι οποίες έχουν εξακριβωθεί σε βάρος του φορέα εκμετάλλευσης, στον βαθμό που η απόδοση της χρηματικής εγγύησης δεν επαρκεί για την ικανοποίηση των αξιώσεων αυτών, αλλά όχι πέραν του ποσού της χρηματικής εγγύησης που πρέπει να παρέχεται βάσει της παρούσας παραγράφου. ». 2) Στην παράγραφο 1 προστίθεται νέο στοιχείο β) ως εξής: «β) Με την επιφύλαξη του στοιχείου α) της παρούσας παραγράφου, όταν η ευθύνη του φορέα εκμετάλλευσης είναι απεριόριστη, το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης δύναται, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της εν λόγω πυρηνικής εγκατάστασης ή των ενεχόμενων πυρηνικών υλών και τις πιθανές συνέπειες ατυχήματος που προέρχεται από αυτές, να καθορίσει χαμηλότερο ποσό χρηματικής εγγύησης του φορέα εκμετάλλευσης, υπό τον όρο ότι οποιοδήποτε ποσό το οποίο καθορίζεται με τον τρόπο αυτό δεν είναι κατώτερο των 5 εκατομμυρίων ΕΤΔ και υπό τον όρο ότι το κράτος της πυρηνικής εγκατάστασης διασφαλίζει την εξόφληση των αξιώσεων αποζημίωσης για την πυρηνική ζημία οι οποίες έχουν εξακριβωθεί σε βάρος του φορέα εκμετάλλευσης, παρέχοντας τα αναγκαία κονδύλια, στον βαθμό που η απόδοση της ασφάλισης ή οποιασδήποτε άλλης χρηματικής εγγύησης δεν επαρκεί για την ικανοποίηση των αξιώσεων αυτών και μέχρι του ορίου που προβλέπεται δυνάμει του στοιχείου α) της παρούσας παραγράφου. ». 3) Στην παράγραφο 3, οι λέξεις «ή στοιχεία β) και γ) της παραγράφου 1 του άρθρου V» παρεμβάλλονται μετά τις λέξεις «του παρόντος άρθρου». Άρθρο 10 Το άρθρο VIII της σύμβασης της Βιέννης του 1963 τροποποιείται ως εξής: 1) Το κείμενο του άρθρου VIII γίνεται παράγραφος 1 του εν λόγω άρθρου. 2) Προστίθεται νέα παράγραφος 2 ως εξής: «2. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής του κανόνα του άρθρου VI παράγραφος 1 στοιχείο γ), όταν, στις ασκηθείσες εις βάρος του φορέα εκμετάλλευσης αγωγές, η προς αποκατάσταση ζημία, βάσει της παρούσας σύμβασης, υπερβαίνει ή ενδέχεται να υπερβαίνει το μέγιστο διατιθέμενο ποσό δυνάμει του άρθρου V παράγραφος 1, κατά την κατανομή της αποζημίωσης προτεραιότητα δίδεται στις αγωγές λόγω απώλειας ζωής ή σωματικής βλάβης. ». Άρθρο 11 Στο άρθρο X της σύμβασης της Βιέννης του 1963 προστίθεται στο τέλος του άρθρου νέα περίοδος ως εξής: «Το δικαίωμα προσφυγής που προβλέπεται στο παρόν άρθρο μπορεί επίσης να επεκταθεί υπέρ του κράτους της πυρηνικής εγκατάστασης στον βαθμό που αυτό παρέσχε δημόσια κονδύλια δυνάμει της παρούσας σύμβασης. ». Άρθρο 12 Το άρθρο XI της σύμβασης της Βιέννης του 1963 τροποποιείται ως εξής: 1) Προστίθεται νέα παράγραφος 1α ως εξής: «1α. Όταν το πυρηνικό ατύχημα συμβαίνει εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης συμβαλλόμενου μέρους ή εάν η ζώνη αυτή δεν έχει καθορισθεί, σε περιοχή που δεν θα υπερέβαινε τα όρια της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης εάν αυτή είχε καθορισθεί, αρμόδια δικαστήρια για την εκδίκαση των αγωγών αναφορικά με την πυρηνική ζημία που προκλήθηκε από το εν λόγω πυρηνικό ατύχημα είναι, για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης, μόνο τα δικαστήρια του εν λόγω μέρους. Η προηγούμενη περίοδος εφαρμόζεται εφόσον το εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος γνωστοποίησε στον θεματοφύλακα την περιοχή αυτήν πριν από την επέλευση του πυρηνικού ατυχήματος. Καμία διάταξη της παρούσας παραγράφου δεν είναι δυνατόν να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι επιτρέπει την άσκηση της δικαιοδοσίας κατά τρόπο που αντίκειται στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με το Δίκαιο της Θάλασσας. ». 2) Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «2. Όταν το πυρηνικό ατύχημα δεν συμβαίνει εντός του εδάφους συμβαλλόμενου μέρους ή εντός περιοχής γνωστοποιηθείσας δυνάμει της παραγράφου 1α ή στις περιπτώσεις που η τοποθεσία επέλευσης του πυρηνικού ατυχήματος δεν είναι δυνατόν να προσδιορισθεί με βεβαιότητα, αρμόδια δικαστήρια για την εκδίκαση των αγωγών αυτών είναι τα δικαστήρια του κράτους της πυρηνικής εγκατάστασης του υπεύθυνου φορέα εκμετάλλευσης. ». 3) Στην παράγραφο 3, πρώτη σειρά, και στο στοιχείο β), μετά τον αριθμό «1» παρεμβάλλεται «1α». 4) Προστίθεται νέα παράγραφος 4 ως εξής: «4. Το συμβαλλόμενο μέρος του οποίου τα δικαστήρια είναι αρμόδια μεριμνά ώστε μόνο ένα εκ των δικαστηρίων του να είναι αρμόδιο σε σχέση με ένα συγκεκριμένο πυρηνικό ατύχημα. ». Άρθρο 13 Μετά το άρθρο XI προστίθεται νέο άρθρο XI A ως εξής: «Άρθρο XI A Το συμβαλλόμενο μέρος του οποίου τα δικαστήρια είναι αρμόδια μεριμνά ώστε, αναφορικά με αγωγές αποζημίωσης λόγω πυρηνικών ζημιών: α) κάθε κράτος να έχει τη δυνατότητα να ασκήσει την αγωγή για λογαριασμό των προσώπων που έχουν υποστεί την πυρηνική ζημία, τα οποία έχουν την υπηκοότητα του κράτους αυτού ή τα οποία έχουν τη μόνιμη κατοικία ή διαμονή τους στο έδαφός του και τα οποία έδωσαν τη συγκατάθεσή τους προς τον σκοπό αυτό, και β) κάθε πρόσωπο να έχει τη δυνατότητα να ασκήσει αγωγή διεκδικώντας βάσει της παρούσας σύμβασης τα δικαιώματα που έχει αποκτήσει δυνάμει υποκατάστασης ή εκχώρησης. ». Άρθρο 14 Το άρθρο XII της σύμβασης της Βιέννης του 1963 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο XII 1. Οι αποφάσεις που εκδίδονται από αρμόδιο δικαστήριο συμβαλλόμενου μέρους και δεν υπόκεινται πλέον σε συνήθεις μορφές προσφυγής αναγνωρίζονται, εκτός εάν: α) η απόφαση ελήφθη με δόλιο τρόπο· β) στο μέρος εναντίον του οποίου εξεδόθη η δικαστική απόφαση δεν είχε παρασχεθεί η δέουσα δυνατότητα υπεράσπισης ή γ) αν η απόφαση είναι αντίθετη προς τη δημόσια τάξη του συμβαλλόμενου μέρους στο έδαφος του οποίου αναγνωρίζεται η απόφαση αυτή ή αν δεν είναι σύμφωνη προς τους θεμελιώδεις κανόνες δικαιοσύνης. 2. Κατά την υποβολή της προς εκτέλεση, σύμφωνα με τις απαιτούμενες από τον νόμο του συμβαλλόμενου μέρους διατυπώσεις, μία απόφαση που αναγνωρίζεται βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου είναι εκτελεστή σαν να επρόκειτο για απόφαση δικαστηρίου του οικείου συμβαλλόμενου μέρους. Δεν επιτρέπεται η διεξαγωγή περαιτέρω έρευνας με αντικείμενο την ουσία της αγωγής για την οποία εξεδόθη η εν λόγω απόφαση. ». Άρθρο 15 Το άρθρο XIII της σύμβασης της Βιέννης του 1963 τροποποιείται ως εξής: 1) Το άρθρο XIII γίνεται παράγραφος 1 του εν λόγω άρθρου. 2) Προστίθεται νέα παράγραφος 2 ως εξής: «2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, στον βαθμό που οι αποζημιώσεις για τις προκαλούμενες πυρηνικές ζημίες υπερβαίνουν το ποσό των 150 εκατομμυρίων ΕΤΔ, η νομοθεσία του κράτους της πυρηνικής εγκατάστασης μπορεί να παρεκκλίνει από τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης για πυρηνικές ζημίες οι οποίες συντελούνται στο έδαφος ή σε οποιαδήποτε θαλάσσια ζώνη άλλου κράτους που έχει καθορισθεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και το οποίο, τη στιγμή επέλευσης του ατυχήματος, διαθέτει πυρηνική εγκατάσταση στο έδαφός του και στον βαθμό που δεν παρέχει αμοιβαία οφέλη ισοδύναμου ποσού. ». Άρθρο 16 Το άρθρο XVIII της σύμβασης της Βιέννης του 1963 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Η παρούσα σύμβαση δεν επηρεάζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις ενός συμβαλλόμενου μέρους βάσει των γενικών κανόνων του δημόσιου διεθνούς δικαίου. ». Άρθρο 17 Μετά το άρθρο XX της σύμβασης της Βιέννης του 1963 προστίθεται νέο άρθρο XX A ως εξής: «Άρθρο XX A 1. Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ συμβαλλόμενων μερών ως προς την ερμηνεία ή την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης, τα μέρη της διαφοράς προβαίνουν σε διαβουλεύσεις με σκοπό τη διευθέτηση της διαφοράς μέσω διαπραγματεύσεων ή μέσω κάθε άλλου από κοινού αποδεκτού ειρηνικού μέσου διευθέτησης διαφορών. 2. Εάν η σχετική διαφορά που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου δεν είναι δυνατόν να διευθετηθεί εντός έξι μηνών από το αίτημα διεξαγωγής των διαβουλεύσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, παραπέμπεται, κατ’ αίτηση οιουδήποτε εκ των μερών της διαφοράς, σε διαιτησία ή στο Διεθνές Δικαστήριο προς έκδοση απόφασης. Σε περίπτωση που τα μέρη διαφοράς παραπεμφθείσας σε διαιτησία δεν επιτύχουν, εντός έξι μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης διαιτησίας, να συμφωνήσουν επί της οργάνωσης της διαιτησίας, οιοδήποτε εκ των μερών δύναται να ζητήσει από τον πρόεδρο του Διεθνούς Δικαστηρίου ή από τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να ορίσει έναν ή περισσότερους διαιτητές. Σε περίπτωση αλληλοσυγκρουόμενων αιτήσεων από τα μέρη της διαφοράς, προτεραιότητα έχει η αίτηση προς τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. 3. Κατά την κύρωση, την αποδοχή ή την έγκριση της παρούσας σύμβασης ή προσχώρησης σ’ αυτήν, ένα κράτος δύναται να δηλώσει ότι δεν θεωρεί ότι δεσμεύεται από τη μία ή την άλλη διαδικασία διευθέτησης των διαφορών που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. Τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη δεν δεσμεύονται από διαδικασία διευθέτησης διαφορών προβλεπόμενη στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου έναντι ενός συμβαλλόμενου μέρους για το οποίο ισχύει μια τέτοια δήλωση. 4. Συμβαλλόμενο μέρος το οποίο έχει κάνει δήλωση σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου δύναται ανά πάσα στιγμή να την ανακαλέσει μέσω κοινοποίησης προς τον θεματοφύλακα. ». Άρθρο 18 1. Διαγράφονται τα άρθρα XX έως XXV, οι παράγραφοι 2 και 3 και ο αριθμός παραγράφου «1. » του άρθρου XXVI, καθώς και τα άρθρα XXVII και XXIX της σύμβασης της Βιέννης του 1963. 2. Η σύμβαση της Βιέννης του 1963 και το παρόν πρωτόκολλο ερμηνεύονται από κοινού από τα συμβαλλόμενα στο παρόν πρωτόκολλο μέρη ως ενιαίο κείμενο στο οποίο δύνανται να αναφέρονται ως τη σύμβαση της Βιέννης του 1997 σχετικά με την αστική ευθύνη ως προς τις πυρηνικές ζημίες. Άρθρο 19 1. Κράτος το οποίο είναι μέρος στο παρόν πρωτόκολλο αλλά όχι και στη σύμβαση της Βιέννης του 1963 δεσμεύεται από τις διατάξεις της εν λόγω σύμβασης όπως τροποποιείται με το παρόν πρωτόκολλο έναντι των λοιπών κρατών μερών του παρόντος πρωτοκόλλου και, εφόσον δεν εκφράσει διαφορετική πρόθεση κατά την κατάθεση της αναφερόμενης στο άρθρο 20 πράξης, δεσμεύεται από τις διατάξεις της σύμβασης της Βιέννης του 1963 έναντι των κρατών που είναι μέρη μόνο αυτής. 2. Καμία διάταξη του παρόντος πρωτοκόλλου δεν επηρεάζει τις υποχρεώσεις κράτους που είναι μέρος τόσο στη σύμβαση της Βιέννης του 1963 όσο και στο παρόν πρωτόκολλο έναντι κράτους που είναι μέρος στη σύμβαση της Βιέννης του 1963 αλλά όχι στο παρόν πρωτόκολλο. Άρθρο 20 1. Το παρόν πρωτόκολλο είναι ανοικτό για υπογραφή από όλα τα κράτη στην έδρα του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας στη Βιέννη από την 29η Σεπτεμβρίου 1997 έως ότου τεθεί σε ισχύ. 2. Το παρόν πρωτόκολλο υπόκειται σε κύρωση, αποδοχή ή έγκριση από τα κράτη που το υπέγραψαν. 3. Αφού τεθεί σε ισχύ, στο παρόν πρωτόκολλο μπορεί να προσχωρήσει οιοδήποτε κράτος δεν το έχει υπογράψει. 4. Τα έγγραφα κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης κατατίθενται στον γενικό διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, ο οποίος είναι και ο θεματοφύλακας του παρόντος πρωτοκόλλου. Άρθρο 21 1. Το παρόν πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες μετά την ημερομηνία κατάθεσης της πέμπτης πράξης κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης. 2. Για κάθε κράτος το οποίο κυρώνει, αποδέχεται, εγκρίνει ή προσχωρεί στο παρόν πρωτόκολλο μετά την κατάθεση της πέμπτης πράξης κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης, το παρόν πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες μετά την ημερομηνία κατάθεσης από το εν λόγω κράτος της κατάλληλης πράξης. Άρθρο 22 1. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να καταγγείλει το παρόν πρωτόκολλο με γραπτή κοινοποίησή του προς τον θεματοφύλακα. 2. Η καταγγελία παράγει αποτελέσματα ένα έτος μετά την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης από τον θεματοφύλακα. 3. Μεταξύ των μερών του παρόντος πρωτοκόλλου, η καταγγελία από οιοδήποτε εξ αυτών της σύμβασης της Βιέννης του 1963 σύμφωνα με το άρθρο XXVI αυτής δεν ερμηνεύεται κατά κανέναν τρόπο ως καταγγελία της σύμβασης της Βιέννης του 1963 όπως τροποποιείται με το παρόν πρωτόκολλο. 4. Με την επιφύλαξη καταγγελίας του παρόντος πρωτοκόλλου από συμβαλλόμενο μέρος δυνάμει του παρόντος άρθρου, οι διατάξεις του παρόντος πρωτοκόλλου εξακολουθούν να εφαρμόζονται για οποιαδήποτε πυρηνική ζημία προκαλείται από πυρηνικό ατύχημα που επήλθε πριν αρχίσει να παράγει αποτελέσματα η εν λόγω καταγγελία. Άρθρο 23 Ο θεματοφύλακας κοινοποιεί αμέσως στα κράτη μέρη και σε όλα τα άλλα κράτη: α) κάθε υπογραφή του παρόντος πρωτοκόλλου· β) κάθε κατάθεση πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης· γ) την έναρξη ισχύος του παρόντος πρωτοκόλλου· δ) οποιαδήποτε κοινοποίηση έχει τυχόν παραληφθεί δυνάμει της παραγράφου 1α του άρθρου XI· ε) αιτήματα σύγκλησης διάσκεψης για σκοπούς αναθεώρησης δυνάμει του άρθρου XXVI της σύμβασης της Βιέννης του 1963 και συνάντησης των συμβαλλόμενων μερών δυνάμει του άρθρου V Δ της σύμβασης της Βιέννης του 1963 όπως τροποποιείται με το παρόν πρωτόκολλο· στ) παραληφθείσες κοινοποιήσεις ή καταγγελίες δυνάμει του άρθρου 22 και κάθε άλλη σχετική προς το παρόν πρωτόκολλο κοινοποίηση. Άρθρο 24 1. Το πρωτότυπο του παρόντος πρωτοκόλλου, του οποίου τα κείμενα στην αγγλική, αραβική, γαλλική, ισπανική, κινεζική και ρωσική γλώσσα θεωρούνται εξίσου αυθεντικά, κατατίθεται στον θεματοφύλακα. 2. Ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας καθορίζει το ενοποιημένο κείμενο της σύμβασης της Βιέννης του 1963 όπως αυτή τροποποιείται με το παρόν πρωτόκολλο στην αγγλική, αραβική, γαλλική, ισπανική, κινεζική και ρωσική γλώσσα με βάση τα οριζόμενα στο παράρτημα του παρόντος πρωτοκόλλου. 3. Ο θεματοφύλακας κοινοποιεί προς όλα τα κράτη τα επικυρωμένα γνήσια αντίγραφα του παρόντος πρωτοκόλλου μαζί με το ενοποιημένο κείμενο της σύμβασης της Βιέννης του 1963 όπως αυτή τροποποιείται με το παρόν πρωτόκολλο. ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες, δεόντως εξουσιοδοτημένοι προς τούτο, υπέγραψαν το παρόν πρωτόκολλο. Έγινε στη Βιέννη, στις δώδεκα Σεπτεμβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα επτά


title: REGOLAMENTO (CE) N. 1776/97 DELLA COMMISSIONE del 12 settembre 1997 relativo al rilascio di titoli di esportazione del sistema A1 nel settore degli ortofrutticoli

eurovoc_concepts:
export licence
nut
pip fruit
quantitative restriction


title: KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 1773/97 af 12. september 1997 om en særlig interventionsforanstaltning for korn i Finland og Sverige

eurovoc_concepts:
Finland
Sweden
award of contract
export refund
market intervention
oats


title: Protocol to amend the 1963 Vienna Convention on Civil Liability for Nuclear Damage

text: L_2013220EN. 01000301. xml 17. 8. 2013    EN Official Journal of the European Union L 220/3 PROTOCOL to amend the 1963 Vienna Convention on Civil Liability for Nuclear Damage THE STATES PARTIES TO THIS PROTOCOL, CONSIDERING that it is desirable to amend the Vienna Convention on Civil Liability for Nuclear Damage of 21 May 1963, to provide for broader scope, increased amount of liability of the operator of a nuclear installation and enhanced means for securing adequate and equitable compensation, HAVE AGREED as follows, Article 1 The Convention which the provisions of this Protocol amend is the Vienna Convention on Civil Liability for Nuclear Damage of 21 May 1963, hereinafter referred to as the ‘1963 Vienna Convention’. Article 2 Article I of the 1963 Vienna Convention is amended as follows: 1. Paragraph 1(j) is amended as follows: (a) the word ‘and’ is deleted at the end of sub-paragraph (ii) and is inserted at the end of sub-paragraph (iii). (b) a new sub-paragraph (iv) is added as follows: ‘(iv) such other installations in which there are nuclear fuel or radioactive products or waste as the Board of Governors of the International Atomic Energy Agency shall from time to time determine;’ 2. Paragraph 1(k) is replaced by the following text: ‘(k) ‘Nuclear Damage’ means: (i) loss of life or personal injury; (ii) loss of or damage to property; and each of the following to the extent determined by the law of the competent court: (iii) economic loss arising from loss or damage referred to in sub-paragraph (i) or (ii), insofar as not included in those sub-paragraphs, if incurred by a person entitled to claim in respect of such loss or damage; (iv) the costs of measures of reinstatement of impaired environment, unless such impairment is insignificant, if such measures are actually taken or to be taken, and insofar as not included in sub-paragraph (ii); (v) loss of income deriving from an economic interest in any use or enjoyment of the environment, incurred as a result of a significant impairment of that environment, and insofar as not included in sub-paragraph (ii); (vi) the costs of preventive measures, and further loss or damage caused by such measures; (vii) any other economic loss, other than any caused by the impairment of the environment, if permitted by the general law on civil liability of the competent court, in the case of subparagraphs (i) to (v) and (vii) above, to the extent that the loss or damage arises out of or results from ionizing radiation emitted by any source of radiation inside a nuclear installation, or emitted from nuclear fuel or radioactive products or waste in, or of nuclear material coming from, originating in, or sent to, a nuclear installation, whether so arising from the radioactive properties of such matter, or from a combination of radioactive properties with toxic, explosive or other hazardous properties of such matter. ’ 3. Paragraph 1(l) is replaced by the following text: ‘(l) ‘Nuclear incident’ means any occurrence or series of occurrences having the same origin which causes nuclear damage or, but only with respect to preventive measures, creates a grave and imminent threat of causing such damage. ’ 4. After paragraph 1(l) four new paragraphs 1(m), 1(n), 1(o) and 1(p) are added as follows: ‘(m) ‘Measures of reinstatement’ means any reasonable measures which have been approved by the competent authorities of the State where the measures were taken, and which aim to reinstate or restore damaged or destroyed components of the environment, or to introduce, where reasonable, the equivalent of these components into the environment. The law of the State where the damage is suffered shall determine who is entitled to take such measures. (n) ‘Preventive measures’ means any reasonable measures taken by any person after a nuclear incident has occurred to prevent or minimize damage referred to in sub-paragraphs (k)(i) to (v) or (vii), subject to any approval of the competent authorities required by the law of the State where the measures were taken. (o) ‘Reasonable measures’ means measures which are found under the law of the competent court to be appropriate and proportionate having regard to all the circumstances, for example: (i) the nature and extent of the damage incurred or, in the case of preventive measures, the nature and extent of the risk of such damage; (ii) the extent to which, at the time they are taken, such measures are likely to be effective; and (iii) relevant scientific and technical expertise. (p) ‘Special Drawing Right’, hereinafter referred to as SDR, means the unit of account defined by the International Monetary Fund and used by it for its own operations and transactions. ’ 5. Paragraph 2 is replaced by the following text: ‘2. An Installation State may, if the small extent of the risks involved so warrants, exclude any nuclear installation or small quantities of nuclear material from the application of this Convention, provided that: (a) with respect to nuclear installations, criteria for such exclusion have been established by the Board of Governors of the International Atomic Energy Agency and any exclusion by an Installation State satisfies such criteria; and (b) with respect to small quantities of nuclear material, maximum limits for the exclusion of such quantities have been established by the Board of Governors of the International Atomic Energy Agency and any exclusion by an Installation State is within such established limits. The criteria for the exclusion of nuclear installations and the maximum limits for the exclusion of small quantities of nuclear material shall be reviewed periodically by the Board of Governors. ’ Article 3 After Article I of the 1963 Vienna Convention two new Articles I A and I B are added as follows: ‘Article I A 1. This Convention shall apply to nuclear damage wherever suffered. 2. However, the legislation of the Installation State may exclude from the application of this Convention damage suffered: (a) in the territory of a non-Contracting State; or (b) in any maritime zones established by a non-Contracting State in accordance with the international law of the sea. 3. An exclusion pursuant to paragraph 2 of this Article may apply only in respect of a non-Contracting State which at the time of the incident: (a) has a nuclear installation in its territory or in any maritime zones established by it in accordance with the international law of the sea; and (b) does not afford equivalent reciprocal benefits. 4. Any exclusion pursuant to paragraph 2 of this Article shall not affect the rights referred to in sub-paragraph (a) of paragraph 2 of Article IX and any exclusion pursuant to paragraph 2(b) of this Article shall not extend to damage on board or to a ship or an aircraft. Article I B This Convention shall not apply to nuclear installations used for non-peaceful purposes. ’ Article 4 Article II of the 1963 Vienna Convention is amended as follows: 1. At the end of paragraph 3(a) the following text is added: ‘The Installation State may limit the amount of public funds made available per incident to the difference, if any, between the amounts hereby established and the amount established pursuant to paragraph 1 of Article V. ’ 2. At the end of paragraph 4 the following text is added: ‘The Installation State may limit the amount of public funds made available as provided for in sub-paragraph (a) of paragraph 3 of this Article. ’ 3. Paragraph 6 is replaced by the following text: ‘6. No person shall be liable for any loss or damage which is not nuclear damage pursuant to sub-paragraph (k) of paragraph 1 of Article I but which could have been determined as such pursuant to the provisions of that sub-paragraph. ’ Article 5 After the first sentence in Article III of the 1963 Vienna Convention the following text is added: ‘However, the Installation State may exclude this obligation in relation to carriage which takes place wholly within its own territory. ’ Article 6 Article IV of the 1963 Vienna Convention is amended as follows: 1. Paragraph 3 is replaced by the following text: ‘3. No liability under this Convention shall attach to an operator if he proves that the nuclear damage is directly due to an act of armed conflict, hostilities, civil war or insurrection. ’ 2. Paragraph 5 is replaced by the following text: ‘5. The operator shall not be liable under this Convention for nuclear damage: (a) to the nuclear installation itself and any other nuclear installation, including a nuclear installation under construction, on the site where that installation is located; and (b) to any property on that same site which is used or to be used in connection with any such installation. ’ 3. Paragraph 6 is replaced by the following text: ‘6. Compensation for damage caused to the means of transport upon which the nuclear material involved was at the time of the nuclear incident shall not have the effect of reducing the liability of the operator in respect of other damage to an amount less than either 150 million SDRs, or any higher amount established by the legislation of a Contracting Party, or an amount established pursuant to sub-paragraph (c) of paragraph 1 of Article V. ’ 4. Paragraph 7 is replaced by the following text: ‘7. Nothing in this Convention shall affect the liability of any individual for nuclear damage for which the operator, by virtue of paragraph 3 or 5 of this Article, is not liable under this Convention and which that individual caused by an act or omission done with intent to cause damage. ’ Article 7 1. The text of Article V of the 1963 Vienna Convention is replaced by the following text: 1. ‘1. The liability of the operator may be limited by the Installation State for any one nuclear incident, either: (a) to not less than 300 million SDRs; or (b) to not less than 150 million SDRs provided that in excess of that amount and up to at least 300 million SDRs public funds shall be made available by that State to compensate nuclear damage; or (c) for a maximum of 15 years from the date of entry into force of this Protocol, to a transitional amount of not less than 100 million SDRs in respect of a nuclear incident occurring within that period. An amount lower than 100 million SDRs may be established, provided that public funds shall be made available by that State to compensate nuclear damage between that lesser amount and 100 million SDRs. 2. Notwithstanding paragraph 1 of this Article, the Installation State, having regard to the nature of the nuclear installation or the nuclear substances involved and to the likely consequences of an incident originating therefrom, may establish a lower amount of liability of the operator, provided that in no event shall any amount so established be less than 5 million SDRs, and provided that the Installation State ensures that public funds shall be made available up to the amount established pursuant to paragraph 1. 3. The amounts established by the Installation State of the liable operator in accordance with paragraphs 1 and 2 of this Article and paragraph 6 of Article IV shall apply wherever the nuclear incident occurs. ’ 2. After Article V, four new Articles V A, V B, V C and V D are added as follows: ‘Article V A 1. Interest and costs awarded by a court in actions for compensation of nuclear damage shall be payable in addition to the amounts referred to in Article V. 2. The amounts mentioned in Article V and paragraph 6 of Article IV may be converted into national currency in round figures. Article V B Each Contracting Party shall ensure that persons suffering damage may enforce their rights to compensation without having to bring separate proceedings according to the origin of the funds provided for such compensation. Article V C 1. If the courts having jurisdiction are those of a Contracting Party other than the Installation State, the public funds required under sub-paragraphs (b) and (c) of paragraph 1 of Article V and under paragraph 1 of Article VII, as well as interest and costs awarded by a court, may be made available by the first-named Contracting Party. The Installation State shall reimburse to the other Contracting Party any such sums paid. These two Contracting Parties shall agree on the procedure for reimbursement. 2. If the courts having jurisdiction are those of a Contracting Party other than the Installation State, the Contracting Party whose courts have jurisdiction shall take all measures necessary to enable the Installation State to intervene in proceedings and to participate in any settlement concerning compensation. Article V D 1. A meeting of the Contracting Parties shall be convened by the Director General of the International Atomic Energy Agency to amend the limits of liability referred to in Article V if one-third of the Contracting Parties express a desire to that effect. 2. Amendments shall be adopted by a two-thirds majority of the Contracting Parties present and voting, provided that at least one-half of the Contracting Parties shall be present at the time of the voting. 3. When acting on a proposal to amend the limits, the meeting of the Contracting Parties shall take into account, inter alia, the risk of damage resulting from a nuclear incident, changes in the monetary values, and the capacity of the insurance market. 2. 4. (a) Any amendment adopted in accordance with paragraph 2 of this Article shall be notified by the Director General of the IAEA to all Contracting Parties for acceptance. The amendment shall be considered accepted at the end of a period of 18 months after it has been notified provided that at least one-third of the Contracting Parties at the time of the adoption of the amendment by the meeting have communicated to the Director General of the IAEA that they accept the amendment. An amendment accepted in accordance with this paragraph shall enter into force 12 months after its acceptance for those Contracting Parties which have accepted it. (b) If, within a period of 18 months from the date of notification for acceptance, an amendment has not been accepted in accordance with sub-paragraph (a), the amendment shall be considered rejected. 5. For each Contracting Party accepting an amendment after it has been accepted but not entered into force or after its entry into force in accordance with paragraph 4 of this Article, the amendment shall enter into force 12 months after its acceptance by that Contracting Party. 2. 6. A State which becomes a Party to this Convention after the entry into force of an amendment in accordance with paragraph 4 of this Article shall, failing an expression of a different intention by that State: (a) be considered as a Party to this Convention as so amended; and (b) be considered as a Party to the unamended Convention in relation to any State Party not bound by the amendment. ’ Article 8 Article VI of the 1963 Vienna Convention is amended as follows: 1. Paragraph 1 is replaced by the following text: ‘1. (a) Rights of compensation under this Convention shall be extinguished if an action is not brought within: (i) with respect to loss of life and personal injury, thirty years from the date of the nuclear incident; (ii) with respect to other damage, ten years from the date of the nuclear incident. (b) If, however, under the law of the Installation State, the liability of the operator is covered by insurance or other financial security including State funds for a longer period, the law of the competent court may provide that rights of compensation against the operator shall only be extinguished after such a longer period which shall not exceed the period for which his liability is so covered under the law of the Installation State. (c) Actions for compensation with respect to loss of life and personal injury or, pursuant to an extension under sub-paragraph (b) of this paragraph with respect to other damage, which are brought after a period of ten years from the date of the nuclear incident shall in no case affect the rights of compensation under this Convention of any person who has brought an action against the operator before the expiry of that period. ’ 2. Paragraph 2 is deleted. 3. Paragraph 3 is replaced by the following text: ‘3. Rights of compensation under the Convention shall be subject to prescription or extinction, as provided by the law of the competent court, if an action is not brought within three years from the date on which the person suffering damage had knowledge or ought reasonably to have had knowledge of the damage and of the operator liable for the damage, provided that the periods established pursuant to sub-paragraphs (a) and (b) of paragraph 1 of this Article shall not be exceeded. ’ Article 9 Article VII is amended as follows: 1. In paragraph 1, the following two sentences are added at the end of the paragraph and the paragraph so amended becomes sub-paragraph (a) of that paragraph: ‘Where the liability of the operator is unlimited, the Installation State may establish a limit of the financial security of the operator liable, provided that such limit is not lower than 300 million SDRs. The Installation State shall ensure the payment of claims for compensation for nuclear damage which have been established against the operator to the extent that the yield of the financial security is inadequate to satisfy such claims, but not in excess of the amount of the financial security to be provided under this paragraph. ’ 2. A new sub-paragraph (b) is added to paragraph 1 as follows: ‘(b) Notwithstanding sub-paragraph (a) of this paragraph, where the liability of the operator is unlimited, the Installation State, having regard to the nature of the nuclear installation or the nuclear substances involved and to the likely consequences of an incident originating therefrom, may establish a lower amount of financial security of the operator, provided that in no event shall any amount so established be less than 5 million SDRs, and provided that the Installation State ensures the payment of claims for compensation for nuclear damage which have been established against the operator by providing necessary funds to the extent that the yield of insurance or other financial security is inadequate to satisfy such claims, and up to the limit provided pursuant to sub-paragraph (a) of this paragraph. ’ 3. In paragraph 3, the words ‘or sub-paragraphs (b) and (c) of paragraph 1 of Article V’ are inserted after the words ‘of this Article’. Article 10 Article VIII of the 1963 Vienna Convention is amended as follows: 1. The text of Article VIII becomes paragraph 1 of that Article. 2. A new paragraph 2 is added as follows: ‘2. Subject to application of the rule of sub-paragraph (c) of paragraph 1 of Article VI, where in respect of claims brought against the operator the damage to be compensated under this Convention exceeds, or is likely to exceed, the maximum amount made available pursuant to paragraph 1 of Article V, priority in the distribution of the compensation shall be given to claims in respect of loss of life or personal injury. ’ Article 11 In Article X of the 1963 Vienna Convention, a new sentence is added at the end of the Article as follows: ‘The right of recourse provided for under this Article may also be extended to benefit the Installation State insofar as it has provided public funds pursuant to this Convention. ’ Article 12 Article XI of the 1963 Vienna Convention is amended as follows: 1. A new paragraph 1bis is added as follows: ‘1bis. Where a nuclear incident occurs within the area of the exclusive economic zone of a Contracting Party or, if such a zone has not been established, in an area not exceeding the limits of an exclusive economic zone, were one to be established, jurisdiction over actions concerning nuclear damage from that nuclear incident shall, for the purposes of this Convention, lie only with the courts of that Party. The preceding sentence shall apply if that Contracting Party has notified the Depositary of such area prior to the nuclear incident. Nothing in this paragraph shall be interpreted as permitting the exercise of jurisdiction in a manner which is contrary to the international law of the sea, including the United Nations Convention on the Law of the Sea. ’ 2. Paragraph 2 is replaced by the following text: ‘2. Where a nuclear incident does not occur within the territory of any Contracting Party, or within an area notified pursuant to paragraph 1bis, or where the place of the nuclear incident cannot be determined with certainty, jurisdiction over such actions shall lie with the courts of the Installation State of the operator liable. ’ 3. In paragraph 3, first line, and in sub-paragraph (b), after the figure ‘1’, insert ‘, 1bis’. 4. A new paragraph 4 is added as follows: ‘4. The Contracting Party whose courts have jurisdiction shall ensure that only one of its courts shall have jurisdiction in relation to any one nuclear incident. ’ Article 13 After Article XI a new Article XI A is added as follows: ‘Article XI A The Contracting Party whose courts have jurisdiction shall ensure that in relation to actions for compensation of nuclear damage: (a) any State may bring an action on behalf of persons who have suffered nuclear damage, who are nationals of that State or have their domicile or residence in its territory, and who have consented thereto; and (b) any person may bring an action to enforce rights under this Convention acquired by subrogation or assignment. ’ Article 14 The text of Article XII of the 1963 Vienna Convention is replaced by the following text: ‘Article XII 1. A judgment that is no longer subject to ordinary forms of review entered by a court of a Contracting Party having jurisdiction shall be recognized, except: (a) where the judgment was obtained by fraud; (b) where the party against whom the judgment was pronounced was not given a fair opportunity to present his case; or (c) where the judgment is contrary to the public policy of the Contracting Party within the territory of which recognition is sought, or is not in accord with fundamental standards of justice. 2. A judgment which is recognised under paragraph 1 of this Article shall, upon being presented for enforcement in accordance with the formalities required by the law of the Contracting Party where enforcement is sought, be enforceable as if it were a judgment of a court of that Contracting Party. The merits of a claim on which the judgment has been given shall not be subject to further proceedings. ’ Article 15 Article XIII of the 1963 Vienna Convention is amended as follows: 1. The text of Article XIII becomes paragraph 1 of that Article. 2. A new paragraph 2 is added as follows: ‘2. Notwithstanding paragraph 1 of this Article, insofar as compensation for nuclear damage is in excess of 150 million SDRs, the legislation of the Installation State may derogate from the provisions of this Convention with respect to nuclear damage suffered in the territory, or in any maritime zone established in accordance with the international law of the sea, of another State which at the time of the incident, has a nuclear installation in such territory, to the extent that it does not afford reciprocal benefits of an equivalent amount. ’ Article 16 The text of Article XVIII of the 1963 Vienna Convention is replaced by the following text: ‘This Convention shall not affect the rights and obligations of a Contracting Party under the general rules of public international law. ’ Article 17 After Article XX of the 1963 Vienna Convention a new Article XX A is added as follows: ‘Article XX A 1. In the event of a dispute between Contracting Parties concerning the interpretation or application of this Convention, the parties to the dispute shall consult with a view to the settlement of the dispute by negotiation or by any other peaceful means of settling disputes acceptable to them. 2. If a dispute of this character referred to in paragraph 1 of this Article cannot be settled within six months from the request for consultation pursuant to paragraph 1 of this Article, it shall, at the request of any party to such dispute, be submitted to arbitration or referred to the International Court of Justice for decision. Where a dispute is submitted to arbitration, if, within six months from the date of the request, the parties to the dispute are unable to agree on the organization of the arbitration, a party may request the President of the International Court of Justice or the Secretary-General of the United Nations to appoint one or more arbitrators. In cases of conflicting requests by the parties to the dispute, the request to the Secretary-General of the United Nations shall have priority. 3. When ratifying, accepting, approving or acceding to this Convention, a State may declare that it does not consider itself bound by either or both of the dispute settlement procedures provided for in paragraph 2 of this Article. The other Contracting Parties shall not be bound by a dispute settlement procedure provided for in paragraph 2 of this Article with respect to a Contracting Party for which such a declaration is in force. 4. A Contracting Party which has made a declaration in accordance with paragraph 3 of this Article may at any time withdraw it by notification to the depositary. ’ Article 18 1. Articles XX to XXV, paragraphs 2, 3 and paragraph number ‘1. ’ of Article XXVI, Articles XXVII and XXIX of the 1963 Vienna Convention are deleted. 2. The 1963 Vienna Convention and this Protocol shall, as between the Parties to this Protocol, be read and interpreted together as one single text that may be referred to as the 1997 Vienna Convention on Civil Liability for Nuclear Damage. Article 19 1. A State which is a Party to this Protocol but not a Party to the 1963 Vienna Convention shall be bound by the provisions of that Convention as amended by this Protocol in relation to other States Parties hereto, and failing an expression of a different intention by that State at the time of deposit of an instrument referred to in Article 20 shall be bound by the provisions of the 1963 Vienna Convention in relation to States which are only Parties thereto. 2. Nothing in this Protocol shall affect the obligations of a State which is a Party both to the 1963 Vienna Convention and to this Protocol with respect to a State which is a Party to the 1963 Vienna Convention but not a Party to this Protocol. Article 20 1. This Protocol shall be open for signature by all States at the Headquarters of the International Atomic Energy Agency in Vienna from 29 September 1997 until its entry into force. 2. This Protocol is subject to ratification, acceptance or approval by States which have signed it. 3. After its entry into force, any State which has not signed this Protocol may accede to it. 4. The instruments of ratification, acceptance, approval or accession shall be deposited with the Director General of the International Atomic Energy Agency, who shall be the depositary of this Protocol. Article 21 1. This Protocol shall enter into force three months after the date of deposit of the fifth instrument of ratification, acceptance or approval. 2. For each State ratifying, accepting, approving or acceding to this Protocol after the deposit of the fifth instrument of ratification, acceptance or approval, this Protocol shall enter into force three months after the date of deposit by such State of the appropriate instrument. Article 22 1. Any Contracting Party may denounce this Protocol by written notification to the depositary. 2. Denunciation shall take effect one year after the date on which the notification is received by the depositary. 3. As between the Parties to this Protocol, denunciation by any of them of the 1963 Vienna Convention in accordance with its Article XXVI shall not be construed in any way as denunciation of the 1963 Vienna Convention as amended by this Protocol. 4. Notwithstanding a denunciation of this Protocol by a Contracting Party pursuant to this Article, the provisions of this Protocol shall continue to apply to any nuclear damage caused by a nuclear incident occurring before such denunciation takes effect. Article 23 The depositary shall promptly notify States Parties and all other States of: (a) each signature of this Protocol; (b) each deposit of an instrument of ratification, acceptance, approval or accession; (c) the entry into force of this Protocol; (d) any notification received pursuant to paragraph 1bis of Article XI; (e) requests for the convening of a revision conference pursuant to Article XXVI of the 1963 Vienna Convention and for a meeting of the Contracting Parties pursuant to Article V D of the 1963 Vienna Convention as amended by this Protocol; (f) notifications of denunciations received pursuant to Article 22 and other pertinent notifications relating to this Protocol. Article 24 1. The original of this Protocol, of which Arabic, Chinese, English, French, Russian and Spanish texts are equally authentic, shall be deposited with the depositary. 2. The International Atomic Energy Agency shall establish the consolidated text of the 1963 Vienna Convention as amended by this Protocol in the Arabic, Chinese, English, French, Russian and Spanish languages as set forth in the annex to this Protocol. 3. The depositary shall communicate to all States the certified true copies of this Protocol together with the consolidated text of the 1963 Vienna Convention as amended by this Protocol. IN WITNESS WHEREOF the undersigned, being duly authorised thereto, have signed this Protocol. Done at Vienna, the twelfth day of September, one thousand nine hundred and ninety-seven


title: 97/623/CE: Décision de la Commission du 12 septembre 1997 modifiant la décision 96/687/CE adoptant le plan portant attribution aux États membres de ressources imputables à l'exercice 1997 pour l'exécution des fournitures de denrées alimentaires provenant des stocks d'intervention au bénéfice des personnes les plus démunies de la Communauté

eurovoc_concepts:
EU Member State
aid to disadvantaged groups
distribution of aid
food aid
foodstuff
intervention stock

formats: html pdfa1b print


title: 97/631/CE: Decisão da Comissão de 12 de Setembro de 1997 que reconhece, em princípio, a conformidade do processo apresentado para exame pormenorizado com vista à possível inclusão da flumioxazina no anexo I da Directiva 91/414/CEE do Conselho relativa à colocação dos produtos fitofarmacêuticos no mercado (Texto relevante para efeitos do EEE)

eurovoc_concepts:
marketing
pharmaceutical legislation
pharmaceutical product
plant health product


title: Analytical register.

eurovoc_concepts:
EU act
directory


title: Répertoire analytique.