title: Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per vaartuig over de binnenwateren

eurovoc_concepts:
approximation of laws
free movement of goods
inland waterway
inland waterway transport
transport of dangerous goods

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 16. 07. 1997 COM(97) 367 der. 97/ 0193 (SYN) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN DE RAAD betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per vaartuig over de binnenwateren (door de Commissie ingediend) TOELICHTING A. WOORD VOORAF Het voornaamste doel van dit voorstel is om de nationale en internationale voorschriften inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren met elkaar op één lijn te brengen, zoals ook gebeurd is in het geval van het wegvervoer (Richtlijn 94/55/EG1) en het spoorwegvervoer (Richtlijn 96/49/EG ), een en ander als verdere harmonisatiemaatregel met het oog op een veiliger transport, eerlijke concurrentie en een verbetering van de vervoersomstandigheden. Met de voorgestelde richtlijn wordt ook tegemoetgekomen aan het verzoek van de Raad met betrekking tot de opleidingsvereisten voor bemanningen van binnenvaartuigen die gevaarlijke goederen vervoeren; deze punten zijn bij de debatten over de vaarbewijzenrichtlijn aan de orde gesteld. B. ALGEMENE INLEIDING Het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren is momenteel onderworpen aan stukken wetgeving die of in hun juridische werking beperkt zijn of een beperkt geografisch toepassingsgebied hebben, namelijk de aanbeveling betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN) van de Economische Commissie voor Europa (VN-ECE) en de door de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCNR) goedgekeurde verordening inzake het vervoer van gevaarlijke goederen op de Rijn (ADNR), met als contracterende partijen België, Frankrijk, Duitsland, Nederland en Zwitserland. Richtlijn 94/55/EG van 21 november 1994 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (PB nr. L 319 van 12. 12. 1994, blz. 7), als gewijzigd bij Richtlijn 96/86/EG van de Commissie (PB nr. L 335 van 24. 12. 1996, blz. 43). Richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor (PB nr. L 235 van 17. 9. 1996, blz. 25), als gewijzigd bij Richtlijn 96/87/EG van de Commissie (PB nr. L 335 van 24. 12. 1996, blz. 45). Na jarenlange discussies over de inhoud van de technische bepalingen voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren is men het bij het comité "binnenlands vervoer" (ITC) van de ECE tenslotte eens geworden over het feit dat de tekst van de ADN met de vereisten van de ADNR op één lijn moet worden gebracht. De verantwoordelijke werkgroep van de ECE heeft deze taak in de tussentijd volbracht, zodat de bijlagen van de herziene ADN-aanbeveling als bijlage bij dit voorstel kunnen worden gevoegd. Bovendien heeft de ECE in januari 1995 besloten een werkgroep in te stellen met als opdracht een Europese overeenkomst uit te werken waarmee aan de ADN-aanbeveling een formele wettelijke status zou worden gegeven. Verwacht wordt dat de deskundigen hun werkzaamheden begin 1998 zullen afronden. Mocht de voorgestelde ADN- overeenkomst door de contracterende partijen worden goedgekeurd, dan zal de bestaande ADN-aanbeveling door de nieuwe overeenkomst worden vervangen. In dit verband zij erop gewezen dat er voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR-overeenkomst onder auspiciën van de ECE) en per spoor (RID-reglement voor internationaal spoorvervoer van gevaarlijke goederen verschijnt als bijlage I bij aanhangsel B van het Verdrag betreffende het internationaal spoorwegvervoer - COTIF) reeds wettelijk bindende paneuropese instrumenten bestaan. De ADN-aanbeveling geldt alleen voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren tussen lidstaten. Het vervoer van dergelijke goederen over de binnenwateren binnen de grenzen van één en hetzelfde land valt derhalve niet onder het toepassingsgebied. Bovendien is de ADNR uitsluitend op de Rijn van toepassing. Met dit voorstel wordt derhalve het volgende beoogd: - dat door toepassing van de ADN in beide gevallen het vervoer binnen en tussen de lidstaten onderling even veilig wordt en - dat de EG-voorschriften met de internationaal overeengekomen normen in overeenstemming worden gebracht. Op nationaal niveau hebben de voorschriften zich op uiteenlopende manieren ontwikkeld. Bij ontstentenis van communautaire wetgeving betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren doen er zich tussen de verschillende lidstaten verschillen voor in het veiligheidsniveau dat vereist wordt voor het vervoer van dergelijke goederen binnen de landsgrenzen. Als gevolg van deze discrepanties kan niet overal in de Gemeenschap eenzelfde mate van bescherming en veiligheid worden gegarandeerd. Dit betekent bijvoorbeeld dat de voor een vervoersoperatie in een bepaalde lidstaat vereiste extra voorzieningen of procedures, die inderdaad extra veilig zijn gebleken, in andere lidstaten misschien niet verplicht zijn. Om een oplossing voor deze problemen te kunnen vinden, zouden er voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren uniforme, in de gehele Gemeenschap toepasselijke veiligheidsvoorschriften moeten worden vastgesteld. Daarom stelt de Commissie, in aansluiting op haar verklaarde politieke doelstellingen op het gebied van het vervoer van gevaarlijke goederen en in samenhang met de eerdere activiteiten van de Raad betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (Richtlijn 94/55/EG) en per spoor (Richtlijn 96/49/EG) voor, om er met een kaderrichtlijn voor het vervoer over de binnenwateren voor te zorgen dat de voorschriften voor het binnenlandse verkeer in de toekomst met de internationale vervoersregels op één lijn worden gebracht. Bovendien heeft de Raad de Commissie, gedurende zijn debatten over het voorstel voor een richtlijn betreffende de harmonisatie van de voorwaarden voor de afgifte van nationale vaarbewijzen voor binnenwateren welke bij het goederen- en personenvervoer in de Gemeenschap gebruikt worden (Richtlijn 96/5O/EG ), in een verklaring gevraagd zo spoedig mogelijk een voorstel voor een richtlijn in te dienen betreffende de opleidingsvereisten voor bemanningen aan boord van vaartuigen die gevaarlijke goederen vervoeren. Aan het verzoek van de Raad kan het best tegemoet worden gekomen met de voorgestelde kaderrichtlijn inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren. Opleidingsvereisten voor personeel dat belast is met het vervoer van goederen over de binnenwateren zijn reeds vastgesteld in de bijlagen bij de ADN (randnummer 10 315). PBnr. L 235 van 17. 9. 96, blz. 31. Aangezien deze bijlagen ook de bijlagen bij de wettelijke bepalingen van de voorgestelde richtlijn zullen vormen, zullen zij automatisch in bepalingen van communautair recht worden omgezet. Dit wil niet zeggen dat deze bijlagen niet constant zouden mogen worden aangepast om in de toekomst met de beste communautaire praktijken rekening te kunnen houden. De beste manier om bovengenoemde doelstellingen te verwezenlijken, is om de ADN- regels niet alleen voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren tussen lidstaten verplicht te stellen, maar ook voor het vervoer van dergelijke goederen over de binnenwateren van één en dezelfde lidstaat. Een in het oog springend voordeel van het gebruik van de ADN als harmonisatiegrondslag is, dat de communautaire en internationale voorschriften dan gelijkluidend zullen zijn. Een en ander komt in feite neer op een vereenvoudiging, waarvoor dus maar weinig extra wetgeving nodig is en waarvan de lidstaten geen extra administratieve belasting zullen ondervinden. Doel is daarom een geheel van, op uniforme wijze in de gehele Gemeenschap geldige geharmoniseerde regels tot stand te brengen, waarbij ook met de vereisten van de interne markt rekening wordt gehouden. Nog een voordeel van het gebruik van de ADN is, dat ook in Midden- en Oost-Europa dezelfde normen zouden worden gehanteerd. De Gemeenschap heeft associatie overeenkomsten ondertekend met bepaalde Midden- en Oost-Europese landen, namelijk Polen, Tsjechië, Hongarije, Slowakije, Roemenië en Bulgarije, die via binnenwateren met de Gemeenschap verbonden zijn. Krachtens deze associatie-overeenkomsten zijn deze landen verplicht hun wetten op de communautaire verworvenheden af te stemmen. Dit proces zou daarom worden vergemakkelijkt als men de voorgestelde richtlijn op de ADN zou baseren, omdat de bestaande nationale wetgevingen van deze landen eveneens voor een grootdeel op de ADN stoelen. Dit voorstel zal geen bijzondere financiële eisen aan de begroting van de Gemeenschap stellen en men verwacht niet dat de eventuele extra kosten die de lidstaten zullen hebben zeer hoog zullen uitvallen. C. MOTIVERING VAN DE MAATREGEL OP COMMUNAUTAIR NIVEAU Subsidiariteit (a) Wat is het doel van de voorgestelde maatregel tegen de achtergrond van de verplichtingen van de Gemeenschap? Met een harmonisering van de voorschriften voor het vervoer van gevaarlijke goederen zowel binnen als tussen de lidstaten wordt beoogd deze vorm van vervoer in hoge mate veilig te maken. Bovendien is het de bedoeling dat het, wat het vervoer van gevaarlijke goederen binnen de Gemeenschap betreft, via een harmonisering van de voorschriften op nationaal niveau tot een interne markt voor vervoerdiensten zal komen. Cabotage over de binnenwateren valt reeds onder Verordening (EEG) nr. 3921/91 van de Raad. Door nu een maatregel van de Gemeenschap voor de vigerende nationale regels in de plaats te stellen, zou men de bestaande belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen tussen de lidstaten op het stuk van transportvoorzieningen (vaten, cilinders, tanks, verpakkingen, veiligheidsvoorzieningen) uit de weg ruimen. (b) Valt de voorgestelde maatregel uitsluitend onder de bevoegdheid van de Gemeenschap of is er sprake van een gedeelde bevoegdheid met de lidstaten? Op grond van artikel 75, lid 1, sub c) van het Verdrag zijn de Gemeenschap en de lidstaten samen bevoegd. (c) Wat is de communautaire dimensie van het vraagstuk (bijvoorbeeld: hoeveel lidstaten zijn hierbij betrokken en welke oplossing is tot dusver gehanteerd) ? Alle lidstaten zijn reeds onderworpen aan de Richtlijn 94/55/EG en 96/49/EG van de Raad, waarin de technische voorschriften voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en per spoor worden vastgesteld. Hetzelfde geldt voor deze richtlijn. De voorgestelde richtlijn is voor alle lidstaten wettelijk bindend. Evenals echter het geval is met de overige EG-richtlijnen inzake de waterwegen in de lidstaten (bijvoorbeeld Richtlijn 82/714/EEG van de Raad tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen ), verschaft deze richtlijn lidstaten die niet op het internationale Europese waterwegennet zijn aangesloten, de mogelijkheid om voor dit transport van de richtlijn te worden vrijgesteld. Voor andere lidstaten is er de mogelijkheid van een gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de richtlijn voor het vervoer van gevaarlijke goederen met vaartuigen over bevaarbare binnenwateren die niet met de waterwegen van andere lidstaten in verbinding staan. (d) Wat is de meeste doelmatige aanpak, gelet op de mogelijkheden van de Gemeenschap en die van de lidstaten? Maatregelen op communautair niveau vormen de enige manier om deze problemen op te lossen. De problemen zijn drieledig van aard: Sommige lidstaten zijn reeds partij bij de ADNR en passen deze toe op het vervoer van gevaarlijke goederen over de Rijn. Er zijn evenwel tal van bilaterale en multilaterale overeenkomsten die voor de partijen bij de CCNR in afwijkingen van de ADNR-voorschriften voorzien, met als gevolg dat deze regels aan uniformiteit inboekten. PB nr. L 301 van 28. 10. 82, blz. 1. Bovendien zijn er de nationale voorschriften betreffende het transport van gevaarlijke goederen over de binnenwateren, welke in mindere of meerdere mate op de internationale regels gebaseerd zijn. Niettemin lopen deze nationale voorschriften van de ene lidstaat tot de andere uiteen, hoewel het geleidelijk tot een afstemming op de internationale voorschriften begint te komen. Een uitbreiding van de ADN-voorschriften tot transportverrichtingen binnen één en dezelfde lidstaat zou, gezien het bestaan van gelijkwaardige voorschriften op internationaal niveau, geen al te grote aanpassingsinspanningen van de lidstaten mogen vergen. Het gaat hier veeleer om een vereenvoudiging, waarbij geen nieuwe voorschriften worden geïntroduceerd, maar van algemeen erkende regels gebruik wordt gemaakt. Zoals reeds gezegd, verkeert de Commissie in de beste uitgangspositie om deze harmonisatie-inspanningen te coördineren, en dit is dan ook het doel van een dergelijk voorstel. Door de bestaande voorschriften inzake het vervoer van gevaarlijke goederen binnen de werkingssfeer van de communautaire wetgeving te brengen, zal de Commissie bovendien beter in staat zijn om voor coherentie tussen deze regels en andere hiermee samenhangende aspecten van de communautaire wetgeving zorg te dragen. Vergelijkbare maatregelen zijn reeds genomen met het oog op een veilig vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en per spoor binnen de Gemeenschap. (e) Welke concrete meerwaarde vloeit voort uit het optreden van de Gemeenschap en wat zijn de kosten bij uitblijven van maatregelen? De voordelen van de voorgestelde richtlijn kunnen als volgt worden samengevat: - Vanuit het oogpunt van veiligheid en milieubescherming De met de ADNR op één lijn gebrachte ADN-aanbeveling wordt erkend als een op de veiligst mogelijke voorwaarden gebaseerde technische regeling, welke evenwel alleen op internationale transportverrichtingen van toepassing is. De thans voorgestelde richtlijn zou de vereisten van de ADN-aanbeveling verplicht maken voor zowel het nationale als het internationale vervoer binnen de Gemeenschap en zou daarom de veiligheid en de bescherming van het milieu ten goede komen. Dit is in ons aller belang. - Uit harmonisatieoogpunt Met één enkel geheel van wettelijk bindende voorschriften zou worden gegarandeerd dat classificatie, verpakking, etikettering, documentatie en de uitrusting aan boord van vaartuigen aan dezelfde technische voorschriften zijn onderworpen en zou de wederzijdse erkenning van certificaten worden vergemakkelijkt. Op langere termijn is dit wenselijk om het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren vlotter te doen verlopen. Een dergelijke aanpak is daarom in overeenstemming met de beginselen van de interne markt en met bepaalde specifieke doelstellingen van het gemeenschappelijk vervoerbeleid, zoals de bevordering van (milieuvriendelijk) vervoer over water en gecombineerd transport, het vermijden van verkeersopstoppingen, enz. Bovendien worden rederijen hiermee geholpen om vaartuigen voor een uitgebreide markt te bouwen, zonder dat er van enigerlei ontheffingen sprake is. - Vanuit het oogpunt van de betrokkenen Met één enkel geheel van wettelijk bindende voorschriften zouden niet alleen voor rederijen en vervoersmaatschappijen, maar ook voor de controle-instanties de administratieve lasten worden verlicht. Zo zou men deze aanpak als bijdrage tot een eenvoudiger wetgeving kunnen zien. (f) Welke vorm zou het optreden van de Gemeenschap moeten aannemen (aanbeveling, financiële steun, verordening, wederzijdse erkenning, enz. )? De mening overheerst dat een richtlijn de beste methode is om tot uniforme nationale voorschriften te komen op dit terrein, waarop de lidstaten zelf reeds enige voorschriften hebben vastgesteld. Een richtlijn zou flexibel genoeg zijn om bestaande nationale regels te kunnen wijzigen, zodat het dan niet nodig zou zijn om deze door een verordening te laten vervangen. Een aanbeveling zou, gezien de gevoelige veiligheidsaspecten die aan deze vorm van transport vastzitten, niet voldoen. Financiële steun zou zonder meer ontoereikend zijn. (g) Is een uniforme regeling nodig of kan worden volstaan met een richtlijn waarin de algemene doelstellingen worden aangegeven en waarin de uitvoering aan de lidstaten wordt overgelaten? In zijn huidige vorm bevat de ADN complexe en gedetailleerde technische bepalingen. Het ligt niet in de bedoeling van de Gemeenschap om deze bepalingen verder te compliceren en nog eens extra eisen te gaan stellen; zij wil de bestaande ADN voor internationaal vervoer zoveel mogelijk door de lidstaten in bepalingen van nationaal recht laten omzetten en de uitvoeringsmodaliteiten aan de lidstaten zelf overlaten. 10 D. SAMENHANG MET ANDERE COMMUNAUTAIRE BELEIDSSECTOREN Zoals eerder gesteld, heeft deze richtlijn tot doel een geheel van, overal in de Gemeenschap op uniforme wijze toe te passen veiligheidsvoorschriften vast te stellen voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren. Afgezien van deze doelstelling is deze maatregel ook bedoeld om de samenhang met andere communautaire beleidsterreinen, en in het bijzonder met de volgende maatregelen te verzekeren: - De Richtlijnen 94/55/EG' en 96/49/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en per spoor. Deze richtlijnen stellen zich voor het weg- en rail vervoer hetzelfde tot doel als deze richtlijn voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren. Door deze ontwerp-richtlijn voor het vervoer over de binnenwateren goed te keuren zorgt men ervoor dat ondernemers in de drie takken van vervoer bij het transport van gevaarlijke goederen op gelijke voet met elkaar kunnen concurreren. - Richtlijn 96/35/EG van de Raad betreffende de aanwijzing en de beroepsbekwaamheid van veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren. Met deze richtlijn wordt bewerkstelligd dat ondernemingen die gevaarlijke goederen vervoeren, dan wel laden of lossen zich aan de voorschriften conformeren door alleen veiligheidsadviseurs aan te wijzen die de juiste beroepsopleiding hebben genoten. PB nr. L 319 van 12. 12. 94, blz. 7, als gewijzigd bij Richtlijn 96/86/EG van de Commissie (PB nr. L335 van 24. 12. 96, blz. 43). PB nr. L 235 van 17. 9. 96, blz. 25, als gewijzigd bij Richtlijn 96/87/EG van de Commissie (PB nr. L 335 van 24. 12. 96, blz. 45). PB nr. L 145 van 19. 6. 96, blz. 10. 11 De Richtlijnen 90/219/EEG8 en 90/220/EEG9 van de Raad inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen, alsmede Richtlijn 90/679/EEG betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk. Deze richtlijnen hebben geen betrekking op het vervoer van de bedoelde goederen. Momenteel geldt hier alleen de internationaal georiënteerde ADN. Deze richtlijn is dan ook bedoeld om deze leemte op te vullen door vervoerders van dergelijke goederen ertoe te verplichten bij transporten binnen één en dezelfde lidstaat aan dezelfde veiligheidsbepalingen te voldoen als die welke voor internationaal vervoer gelden. Bovendien is met betrekking tot het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en per spoor dezelfde procedure gevolgd. Richtlijn 89/391/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter verbetering van de veiligheid en de gezondheid van werknemers op het werk. Voorstellen voor richtlijnen van de Raad betreffende minimale veiligheids- en gezondheidsvoorschriften voor vervoersactiviteiten en op de werkplek, en de bescherming van werknemers tegen risico's in verband met chemische agentia. 12 Richtlijn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken. Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad betreffende toezicht en controle op de 11 overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap. g PB nr. L 117 van 8. 5. 90, blz. 1, als gewijzigd bij Richtlijn 94/51 /EG van de Commissie (PB nr. L 297 van 18. 11. 94, blz. 29). PB nr. L 117 van 8. 5. 90, blz. 15, als gewijzigd bij Richtlijn 94/15/EG van de Commissie (PB nr. L 103 van 22. 4. 94, blz. 20). PB nr. L 374 van 31. 12. 90, blz. 1, als laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/30/EG van de Commissie (PB nr. L 155 van 6. 7. 95, blz. 41). PB nr. L 183 van 29. 6. 1989, blz. 1. PBnr. L 10 van 14. 1. 97, blz. 13. PB nr. L 30 van 6. 2. 1993 blz. \, als laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 120/97 van de Raad (PB nr. L 22 van 24. 1. 9?, biz. 14). 12 Richtlijn 67/548/EEG14 van de Raad betreffende de indeling, verpakking en etikettering van gevaarlijke stoffen die op de markt moeten worden gebracht. Deze voorschriften hebben geen betrekking op de classificatie, verpakking en etikettering van te vervoeren gevaarlijke goederen, omdat dit aspect in de nationale en internationale vervoerswetgeving aan de orde komt. Bij gebrek aan desbetreffende communautaire wetgeving, is dit voorstel bedoeld om in deze lacune te voorzien. In overeenstemming met de door haar en door de lidstaten aangegane verplichtingen, zoals deze voortvloeien uit de in het kader van Agenda 21, Hoofdstuk 19 van de UNCED-conferentie van Rio de Janeiro (1992) aangegeven langere-termijndoelstellingen, zal de Commissie binnen de VN-organisaties, waaronder de bevoegde VN-transportinstanties, voor een harmonisatie van de classificatiesystemen ijveren. Ingevolge de conclusies van de UNCED-conferentie moet de Gemeenschap de nationale en internationale voorschriften voor de indeling en etikettering van gevaarlijke goederen harmoniseren. 14 PB nr. L 196 van 16. 8. 67, blz. 1, als laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/56/EG van de Raad en het Europees Parlement (PB nr. L 236 van 18. 9. 1996, blz. 35). 13 E. INHOUD VAN HET VOORSTEL Artikel l Lid 1 bepaalt de draagwijdte van het voorstel. Artikel 2 voorziet in de mogelijkheid voor de lidstaten om ontheffingen van de richtlijn te verlenen voor het vervoer van gevaarlijke goederen per vaartuig over de eigen binnenlandse waterwegen, voor zover deze niet met het binnenlandse waterwegennet van andere lidstaten in verbinding staan Lid 2 is gebaseerd op gelijkluidende bepalingen elders in de communautaire wetgeving oetreffende de binnenwateren. Lid 3 houdt een vrijstelling in voor vaartuigen die gebruikt worden voor het transport van gevaarlijke goederen onder toezicht van de krijgsmacht van een lidstaat. Lid 4 heeft betrekking op de bouwspecificaties voor zeeschepen die op de binnenwateren van het communautaire grondgebied worden ingezet. Lid 5 geeft lidstaten de mogelijkheid nationale bepalingen te handhaven die niet onder de bijlagen bij deze richtlijn vallen, voor zover deze voorschriften niet met de communautaire wetgeving in strijd zijn. Wat betreft inspecties van schepen die gevaarlijke goederen aan boord hebben en de voorschriften waaraan scheepsinspectie- instanties en classificatiebureaus moeten voldoen, mogen de nationale bepalingen niet worden uitgebreid. Artikel 2 definieert de voornaamste in het voorstel gebruikte termen. Artikel 3 bepaalt dat het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren van een lidstaat is toegestaan, voor zover dit plaatsvindt in overeenstemming met het bepaalde in de richtlijn, met name wat de bijlagen betreft. 14 Artikel 4 Lid 1 schrijft voor dat voor de in artikel 1, lid 1, bedoelde schepen die gevaarlijke goederen over de binnenwateren vervoeren, een communautair certificaat wordt afgegeven, in overeenstemming met de in randnummer 10 282 van bijlage B. l en randnummer 210 282 van bijlage B. 2 van deze richtlijn (goedkeuringscertificaat) vastgestelde procedure. Het goedkeuringscertificaat vormt het bewijs dat het vaartuig is geïnspecteerd en dat constructie en uitrusting van het vaartuig voldoen aan de desbetreffende bepalingen van de bijlagen A, B. l en B. 2 bij deze richtlijn. Lid 2 bepaalt dat vaartuigen waarvoor een ADNR-certificaat is afgegeven, onder de in dit certificaat aangegeven voorwaarden, gevaarlijke goederen over het gehele grondgebied van de Gemeenschap mogen vervoeren. Deze bepaling komt voort uit de noodzaak rekening te houden met het hoge veiligheidsniveau in de Rijnstaten, op wier wetgeving dit voorstel is gebaseerd, en verder dubbel werk en extra kosten voor de exploitanten te vermijden. Lid 3 geeft een lijst van instanties die bevoegd zijn om in overeenstemming met de randnummers 10 282 en 210 282 (ADN) inspecties uit de voeren. Lid 4 bepaalt dat het door de bevoegde autoriteit van een lidstaat afgegeven goedkeuringscertificaat door de overige lidstaten moet worden erkend. Artikel 5 Ingevolge lid 1 behouden de lidstaten het recht om, uitsluitend om andere dan veiligheidsredenen, het vervoer van bepaalde gevaarlijke goederen per vaartuig over de eigen binnenlandse waterwegen te reglementeren ofte verbieden. 15 Lid 2 betreft de constructie en uitrusting van schepen die op de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn reeds in de vaart zijn. Lid 3 bevat nadere bepalingen omtrent de rechten van de lidstaten bij ongelukken of incidenten. Lid 4 behelst een vrijstelling voor dioxiden en furanen en bepaalt dat op 31 december 1998 nog van toepassing zijnde nationale voorschriften mogen worden aangehouden. Lid 5 verwijst naar de nationale voorschriften inzake de exploitatie van veerboten. Artikel 6 Lid 1 is gericht op het vergemakkelijken van multimodaal vervoer, via erkenning van de voorschriften voor een veilig transport van gevaarlijke goederen over zee of land. Deze modale voorschriften sluiten nauwer aan bij de wereldwijde multimodale VN- aanbevelingen dan de ADN in dit stadium van het harmonisatieproces. Lid 2 voorziet in een ontheffing van de in de bijlagen A, B. l en B. 2 van deze richtlijn genoemde vereiste - op grond waarvan merking en documentatie bij een transportverrichting in verscheidene talen moeten worden gesteld - in die gevallen waarin het vervoer beperkt blijft tot het grondgebied van één enkele lidstaat. Ook is het hier toegestaan een afwijkende vorm voor de te verstrekken documentatie te kiezen. Lid 3 geeft de lidstaten de mogelijkheid om, na raadpleging van de Commissie in overeenstemming met de in artikel 9 aangegeven procedure, ontheffingen van het bepaalde in de bijlagen A. , B. l en B. 2 bij deze richtlijn te verlenen in het geval van incidentele transporten die binnen een zo korte termijn plaatsvinden dat er niet voldoende tijd zou zijn om de bijlagen te herzien. 16 ArükfiLZ Lid 1 schrijft voor dat het vervoer van gevaarlijke goederen per vaartuig over de binnenwateren naar of van derde landen moet geschieden in overeenstemming met hetgeen in de bijlagen bij deze richtlijn hieromtrent wordt bepaald. Waar de Gemeenschap evenwel met derde landen overeenkomsten t. a. v. het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren heeft gesloten, zullen de bepalingen van deze overeenkomsten van toepassing zijn. Lid 2 houdt voor in derde landen geregistreerde vaartuigen de mogelijkheid in van inspectie en certificatie door een erkende classificatiemaatschappij in overeenstemming met bijlage D van deze richtlijn, waarna dan geen verdere speciale scheepsinspecties vereist zullen zijn. De artikelen 8 en 9 voorzien in de "comité-procédure" voor een verdere harmonisering van de bepalingen betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren. In het bijzonder wil men hierbij met de nieuwe ADN-bepalingen rekening houden. Bij wijzigingen in de specifieke gevarenklassen van de bijlagen A, B. l en B. 2, bijvoorbeeld in het geval van radioactief materiaal, zal het comité rekening houden met hetgeen de deskundigen op dit gebied te zeggen hebben. Artikel 10T11 en 12: Geen commentaar. Bijlage A: Definities en algemene bepalingen. Lijst van stoffen en bijzondere bepalingen voor de verschillende categorieën. Bijlage B. l en B. 2: Bepalingen betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen in verpakte vorm of in bulk en tanks. Bijlage C: Lijst van erkende classificatiebureaus. 17 Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per vaartuig over de binnenwateren DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75, lid 1, sub c), Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité , 2 Handelend in samenwerking met het Europees Parlement, in overeenstemming met de in artikel 189C van het Verdrag3 neergelegde procedure; Overwegende dat het vervoer van gevaarlijke goederen per vaartuig over de binnenwateren de afgelopen jaren een aanzienlijke uitbreiding heeft doorgemaakt, dat er daarom maatregelen moeten worden getroffen om te bereiken dat dit vervoer zo veilig mogelijk in zijn werk gaat; 1 2 PB nr. C PB nr. C Overwegende dat de Aanbeveling betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN) uniforme bepalingen vaststelt voor een veilig internationaal vervoer van gevaarlijke goederen door vaartuigen over de binnenwateren, welke in overeenstemming zijn met het Reglement voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over de Rijn (ADNR); dat het derhalve wenselijk is dat dergelijke bepalingen qua strekking tot het nationale verkeer worden uitgebreid, teneinde de voorwaarden waarop gevaarlijke goederen per vaartuig over de binnenwateren worden vervoerd in de gehele Gemeenschap te harmoniseren; Overwegende dat deze richtlijn bedoeld internationale voorschriften, zoals ook in het geval van de Richtlijnen 94/55/EG4 en 96/49/EG5 van de is om de nationale en Raad inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en per spoor is gebeurd, met elkaar in overeenstemming te brengen, als verdere harmonisatiemaatregel ter vergroting van de veiligheid van het vervoer, om de mededingingsvoorwaarden te harmoniseren en het vervoer te vergemakkelijken; dat deze richtlijn ook tegemoet komt aan het verzoek van de Raad om de vaststelling van opleidingsvereisten voor de bemanningen van binnenvaartuigen die gevaarlijke goederen aan boord hebben; Overwegende dat deze wetten, conform het subsidiariteitsbeginsel, onderling moeten worden aangepast teneinde een hoog veiligheidsniveau voor nationale en internationale transportverrichtingen te waarborgen, teneinde de opheffing van de bestaande concurrentiedistorsies door vergemakkelijking van het vrij verkeer van goederen en diensten in de gehele Gemeenschap te garanderen en teneinde consistentie met de overige communautaire bepalingen te verzekeren; Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn de verplichtingen van de Gemeenschap en haar lidstaten onverlet laten, zoals deze zijn aangegaan in overeenstemming met de doelstellingen van hoofdstuk 19 van Agenda 21, tijdens de in juni 1992 te Rio de Janeiro gehouden UNCED-conferentie, namelijk om in de toekomst de harmonisering van systemen voor de classificatie van gevaarlijke stoffen na te streven; PB nr. L 319 van 12. 12. 1994, blz. 7, als gewijzigd bij Richtlijn 96/86/EG van de Commissie (PB nr. L 335 van 24. 12. 1996, blz. 43). PB nr. L 235 van 17. 9. 1996, blz. 25, als gewijzigd bij Richtlijn 96/87/EG van de Commissie (PB nr. L 335 van 24. 12. 1996, blz. 45). 19 Overwegende dat er momenteel geen specifieke communautaire wetgeving is met betrekking tot de veiligheid bij het vervoer van, bij de Richtlijnen 90/219/EEG6, 7 fl 90/220/EEG en 90/676/EEG gereglementeerde biologische agentia en genetisch gemodificeerde organismen over de binnenwateren; Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn de toepassing van andere communautaire bepalingen met betrekking tot de veiligheid van werknemers en de bescherming van het milieu onverlet laten; Overwegende dat het de lidstaten /rij blijft staan enigerlei vervoer van gevaarlijke goederen per vaartuig over binnenwateren waarop het bepaalde van deze richtlijn niet van toepassing is te reglementeren; Overwegende dat iedere lidstaat het recht dient te behouden om, uitsluitend om andere dan veiligheidsredenen, het nationale vervoer van bepaalde gevaarlijke goederen over de binnenwateren te reglementeren ofte verbieden; Overwegende dat de lidstaten de vrijheid behouden om ontheffingen te verlenen van de technische bijlagen bij deze richtlijn voor het gebruik van veerboten met als enig doel het oversteken van een binnenlandse waterweg of een havengebied, teneinde rekening te houden met het plaatselijke karakter en het grote aantal uiteenlopende typen veerboten dat in de vaart is; Overwegende dat de toepassing van nieuwe ontwikkelingen in technologie en bedrijfsleven niet mogen worden gehinderd; dat er te dien einde tijdelijke ontheffingen moeten worden verleend; Overwegende dat het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren naar en van derde landen is toegestaan, mits dit in overeenstemming met de ADN-voorschriften geschiedt; 6 7 8 PBnr. L 117 van 8. 5. 1990, blz. 1. PB nr. L 117 van 8. 5 19-0, blz. 15. PBnr. L 374 van 31. 12. 1990, blz. 1. 20 Overwegende dat het mogelijk moet zijn om de bijlagen bij deze richtlijn snel aan de technische vooruitgang aan te passen, met name door goedkeuring van nieuw vastgestelde ADN-bepalingen; dat het bij artikel 9 van Richtlijn 94/55/EG ingestelde comité voor dit doel zou moeten worden ingeschakeld, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN GOEDGEKEURD: 21 Hoofdstuk I Werkingssfeer, definities en algemene bepalingen Artikel 1 1) Deze richtlijn is van toepassing op het vervoer van gevaarlijke goederen door vaartuigen over de binnenwateren binnen of tussen lidstaten. 2) De lidstaten mogen een gehele of gedeeltelijke ontheffing van deze richtlijnen verlenen voor het vervoer van gevaarlijke goederen met vaartuigen over bevaarbare waterwegen die niet via een binnenlandse waterweg met de binnenwateren van andere lidstaten in verbinding staan. 3) Deze richtlijn is niet van toepassing op het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren met vaartuigen die tot de krijgsmacht behoren of onder de verantwoordelijkheid van de krijgsmacht vallen. 4) Voor zeeschepen varend op de binnenwateren van de Gemeenschap, als bedoeld in het eerste lid, gelden de in randnummer 120 100 tot en met 120 295 van bijlage B. l van deze richtlijn aangegeven constructiespecificaties. 5) Deze richtlijn is evenwel van geen enkele invloed op het recht van iedere lidstaat om, met inachtneming van het ter zake geldende communautaire recht, bepaalde specifieke veiligheidsvereisten te handhaven voor het nationale of internationale vervoer van gevaarlijke goederen met vaartuigen, mits de aangehechte bijlagen hieromtrent geen nadere bepalingen omvatten, zoals onder meer het geval is met : a) voorschriften inzake met het toezicht op de vervoersveiligheid belaste autoriteiten, waaronder waterpolitie; b) vereisten voor en uitvoering van inspecties aan boord van vaartuigen die gevaarlijke goederen vervoeren; 22 c) voorschriften voor scheepsinspectie-instanties en classificatiemaatschappijen. Nationale voorschriften betreffende het bepaalde sub b) en c) mogen niet worden uitgebreid. De voorschriften in kwestie zullen niet langer van toepassing zijn indien er uit hoofde van het communautaire recht gelijkluidende maatregelen verplicht worden gesteld. Artikel 2 Binnen het bestek van deze richtlijn gelden de volgende definities: - "ADN": de technische bijlagen bij de te Geneve overeengekomen Aanbeveling inzake het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren; versie van 1 januari 1997; - "ADNR": het Reglement betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over de Rijn, zoals dit op 1 januari 1997 van kracht was; - "gevaarlijke goederen": die stoffen en artikelen waarvan het vervoer verboden is of alleen op bepaalde voorwaarden bij de bijlagen van deze richtlijn wordt toegestaan; - "vervoer": iedere verrichting waarbij gevaarlijke goederen per vaartuig worden vervoerd over de binnenwateren, tussen lidstaten of op de binnenlandse waterwegen van één en dezelfde lidstaat, met inbegrip van laden, lossen en overslag naar of van een andere vervoerwijze en met inbegrip van alle onderweg noodzakelijke onderbrekingen van het vervoer, zoals bepaald in de bijlagen bij deze richtlijn, onverlet hetgeen in het nationale recht ten aanzien van de aansprakelijkheid bij dergelijke verrichtingen wordt bepaald. - "veerdienst": een vervoersverrichting die uitsluitend tot doel heeft een binnenlandse waterweg of een havengebied over te steken. 23 Artikel 3 1) Onverlet het bepaalde in artikel 6 mogen gevaarlijke goederen waarvan het transport krachtens de bijlagen bij deze richtlijn verboden is, niet per vaartuig over de binnenwateren op het grondgebied van een lidstaat worden vervoerd. 2) Tenzij anders in deze richtlijn bepaald en onverminderd de voorschriften inzake markttoegang voor binnenvaartondernemingen of onverminderd de voorschriften van toepassing op het vervoer van goederen per vaartuig over de binnenwateren, zal het vervoer van gevaarlijke goederen per ^aartuig over de binnenwateren worden toegestaan, mits hierbij aan de in onderstaande bijlagen gestelde voorwaarden wordt voldaan: - bepalingen betreffende gevaarlijke stoffen en artikelen (bijlage A); - bepalingen betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen, verpakt of als bulkgoederen (bijlage B. l); - bepalingen betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen in tanks (bijlage B. 2). Artikel 4 1) Voor de in artikel 1, lid 1, bedoelde vaartuigen die gevaarlijke goederen over de binnenwateren vervoeren zal in overeenstemming met de in randnummer 10 282 van bijlage B. l en randnummer 210 282 van bijlage B. 2 vastgestelde procedure een certificaat van de Gemeenschap worden afgegeven. Een door de bevoegde instantie van een lidstaat afgegeven certificaat van de Gemeenschap geldt als bewijs dat het vaartuig geïnspecteerd is en dat bouw en uitrusting van het vaartuig aan de van toepassing zijnde bepalingen van de bijlagen A, B. l en B. 2 voldoen. Dit certificaat dient aan boord van het vaartuig te worden bewaard. 24 2) Niettegenstaande het bepaalde in lid 1 mogen alle vaartuigen waarvoor in overeenstemming met het Reglement inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de Rijn (ADNR), zoals dit op 1 januari 1997 van kracht was, een certificaat is afgegeven, op de in dit certificaat aangegeven voorwaarden over het gehele grondgebied van de Gemeenschap gevaarlijke goederen vervoeren. 3) Iedere lidstaat stelt een lijst op van instanties die gemachtigd zijn om in overeenstemming met randnummer 10 282 van bijlage B. l en randnummer 210 282 van bijlage B. 2 inspecties te verrichten, waarvan deze lidstaat aan de Commissie en de overige lidstaten verslag zal uitbrengen. De lijst van erkende classificatiebureaus is in bijlage C opgenomen. 4) Een door de bevoegde autoriteit van een lidstaat afgegeven certificaat, als bedoeld in lid 1, zal door alle andere lidstaten worden erkend. Hoofdstuk II Ontheffingen, beperkingen en vrijstellingen Artikel 5 1) Onverlet hetgeen elders in de wetgeving van de Gemeenschap bepaald wordt, behoudt iedere lidstaat het recht om, uitsluitend om andere dan redenen in verband met de veiligheid, tijdens het transport, ten aanzien van met name kwesties van nationale veiligheid of milieubescherming, het vervoer van bepaalde gevaarlijke goederen over zijn eigen binnenlandse waterwegen te reglementeren ofte verbieden. 2) Het gebruik op het grondgebied van een lidstaat van vaartuigen waarvoor conform de nationale wetgeving van die lidstaat een geldig certificaat voor het vervoer van gevaarlijke goederen is afgegeven, mag tot de datum waarop dit geldige certificaat verloopt, door die lidstaat worden toegestaan. 25 3) Indien bij een ongeval of incident een lidstaat van oordeel is dat de van toepassing zijnde veiligheidsvoorschriften ontoereikend zijn gebleken om de bij de transportverrichting optredende risico's te beperken, en indien optreden dringend noodzakelijk is, zal de lidstaat in kwestie de Commissie hiervan in kennis stellen, en wel tijdens de planning van de door deze lidstaat voorgestelde maatregelen. Handelend in overeenstemming met de in artikel 9 neergelegde procedure, zal de Commissie dan besluiten of implementatie van de bewuste maatregelen moet worden toegestaan en zal zij een besluit over de duur van deze maatregelen nemen. De Commissie mag de bijlagen bij deze richtlijn in overeenstemming met de in artikel 9 vastgestelde procedure wijzigen. 4) De lidstaten mogen alle nationale bepalingen welke per 31 december 1998 van toepassing zijn op het vervoer en de verpakking van stoffen die dioxinen of furanen bevatten handhaven, totdat er desbetreffend gelijkwaardige voorschriften in de bijlagen bij deze richtlijn zijn opgenomen. Deze bepalingen mogen niet worden uitgebreid of stringenter worden gemaakt. De lidstaten zullen deze nationale bepalingen mededelen aan de Commissie, die de andere lidstaten hiervan in kennis zal stellen. 5) Een lidstaat mag op zijn grondgebied met betrekking tot veerdiensten nationale bepalingen goedkeuren die van de voorschriften in de bijlagen bij deze richtlijn afwijken. Deze afwijkingen zullen op het technisch certificaat van de veerboot worden aangetekend. Artikel 6 1) Iedere lidstaat mag toestemming verlenen voor het vervoer per vaartuig over de eigen binnenlandse waterwegen van, in overeenstemming met de internationale voorschriften voor vervoer over zee of land geclassificeerde, verpakte of geëtiketteerde gevaarlijke goederen, telkens wanneer de transportverrichting tevens een verplaatsing over zee of over land inhoudt. 26 2) De bepalingen van de bijlagen bij deze richtlijn betreffende het gebruik van talen bij merking of in documentatie zijn niet van toepassing op vervoersverrichtingen die beperkt blijven tot de binnenwateren op het grondgebied van één enkele lidstaat. Een lidstaat mag toestemming verlenen voor het gebruik van andere dan de in de bijlagen bedoelde talen voor vervoersverrichtingen die uitsluitend op zijn eigen binnenlandse waterwegen plaatsvinden. 3) Een lidstaat mag, na raadpleging van de Commissie, toestemming verlenen voor incidentele vervoersverrichtingen op zijn grondgebied met gevaarlijke goederen of voor vervoersverrichtingen die bij de bijlagen verboden zijn, dan wel voor vervoersverrichtingen die onder andere omstandigheden plaatsvinden dan die waarin de bijlagen voorzien, mits de ter zake van het veiligheidsniveau geldende nationale voorschriften in acht worden genomen en hierop, onder duidelijk vastgestelde voorwaarden, stringent toezicht op wordt uitgeoefend. Artikel 7 1) , Behoudens de vigerende nationale of communautaire voorschriften inzake markttoegang, zal het vervoer van gevaarlijke goederen per vaartuig over de binnenwateren tussen het grondgebied van de Gemeenschap en derde landen worden toegestaan, mits dit met de vereisten van de bijlagen bij deze richtlijn in overeenstemming is. In die gevallen waarin de Gemeenschap met derde landen overeenkomsten heeft gesloten waarin het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren wordt gereglementeerd, zullen de bepalingen van deze overeenkomsten van toepassing zijn. 2) De lidstaten verlenen ontheffing van de vereiste om in derde landen geregistreerde vaartuigen aan een bijzondere scheepsinspectie te onderwerpen, indien er overeenkomstig bijlage C door een erkend classificatiebureau een certificaat is afgegeven waarbij is vastgesteld dat bouw en uitrusting van het vaartuig met de van toepassing zijnde bepalingen in de bijlagen A, B. l en B. 2 in overeenstemming zijn. 27 Hoofdstuk III Slotbepalingen Artikel 8 De wijzigingen die nodig zijn om de bijlagen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang op de onder deze richtlijn vallende gebieden aan te passen, in het bijzonder met het oog op wijzigingen in corresponderende bepalingen van de ADN, zullen in overeenstemming met de in artikel 9 neergelegde procedure worden goedgekeurd. Artikel 9 1) De Commissie wordt bijgestaan door het krachtens artikel 9 van Richtlijn 94/55/EG15 ingestelde comité voor het vervoer van gevaarlijke goederen, hierna "het comité" te noemen. 2) De vertegenwoordiger van de Commissie zal het comité een ontwerp van de te nemen maatregelen voorleggen. Het comité zal zijn advies over dit ontwerp uitbrengen binnen een door de voorzitter op basis van de urgentie van de aangelegenheid te stellen termijn; zo nodig kan hierover een stemming worden gehouden. 3) Het advies zal in de notulen worden opgetekend; bovendien heeft iedere lidstaat het recht om zijn standpunt in de notulen te laten vermelden. PBnr. L 319 van 12. ,. -, blz 28 4) De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij zal het comité in kennis stellen van de wijze waarop zij dit advies in aanmerking heeft genomen. Artikel 10 1) De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1998 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Zij zullen deze wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met ingang van 1 januari 1999 ten uitvoer leggen. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt daarin naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2) De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van nationaal recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied hebben vastgesteld of vaststellen. 3) De lidstaten bepalen de sancties die kunnen worden opgelegd bij inbreuken op de ingevolge deze richtlijn goedgekeurde nationale voorschriften en treffen alle nodige maatregelen om te verzekeren dat deze sancties ten uitvoer worden gelegd. De aldus vastgestelde sancties zullen doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn. De lidstaten zullen de bepalingen in kwestie uiterlijk op de in lid 1 genoemde datum aan de Commissie mededelen en zullen de Commissie zo spoedig mogelijk van eventuele wijzigingen in kennis stellen. 29 Artikel 11 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na de datum van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 12 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor de Raad De Voorzitter 30 Bijlage A Deze bijlage omvat de randnummers 0 001 tot en met 6 999 van bijlage A bij de Aanbeveling inzake het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN), zoals van toepassing op 1 januari 1997, met dien verstande dat er thans niet meer van verdragsluitende partijen maar van lidstaten wordt gesproken. N. B. : Er zullen in alle officiële talen van de Gemeenschap versies worden gepubliceerd, zodra er in alle talen een geconsolideerde tekst beschikbaar is. Bijlagen B. l en B. 2 De bijlagen omvatten de randnummers 10 000 tot en met 331 999 van de bijlagen B. l en B. 2. Bij de Aanbeveling inzake het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN), zoals van toepassing op 1 januari 1997, met dien verstande dat er thans niet meer van verdragsluitende partijen maar van lidstaten wordt gesproken. N. B. : Er zullen in alle officiële talen van de Gemeenschap versies worden gepubliceerd, zodra er in alle talen een geconsolideerde tekst beschikbaar is. Lijst van erkende classificatiebureaus: 1 Germanischer Lloyd 2 Bureau Veritas 3 Lloyd's Register of Shipping Bijlage C 31 ISSN 0254-1513 COM(97) 367 def. DOCUMENTEN NL 07 14 06 02 Catalogusnummer : CB-C0-97-355-NL-C ISBN 92-78-22656-4 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg a&


title: VERORDENING (EG) Nr. 1374/97 VAN DE COMMISSIE van 16 juli 1997 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en fruit

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit
stone fruit


title: WRITTEN QUESTION No. 2481/97 by Ludivina GARCÍA ARIAS to the Commission. Safety of stations and railway-crossings in built-up areas

eurovoc_concepts:
accident prevention
child
public awareness campaign
rail network
rail transport
safety device
transport accident

formats: html pdf print

text: C 82/90 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 17. 3. 98 Vid behov kommer kommissionen att o¤verva¤ga ytterligare (cid:229)tga¤rder mot bakgrund av medlemsstaternas rapporter, i avsikt att skydda konsumenternas sa¤kerhet och att garantera fri ro¤rlighet fo¤r sa¤kra produkter. Detta inbegriper mo¤jligheten att inleda ett s(cid:229)dant fo¤rfarande som avses i artiklarna 9,10 och 11 i direktivet om allma¤n produktsa¤kerhet. (cid:148) Vidare har kommissionen den 14 maj 1997 antagit ett meddelande och ett fo¤rslag till Europaparlamentets och r(cid:229)dets beslut om antagande av ett program fo¤r gemenskaps(cid:229)tga¤rder 1999-2003 om fo¤rebyggande av personskador inom ramen fo¤r insatser p(cid:229) folkha¤lsoomr(cid:229)det (2). Ett av (cid:229)tga¤rdsomr(cid:229)dena i detta program a¤r inriktat p(cid:229) fo¤rebyggande av olyckor som drabbar barn. (1) EGT L 228, 11. 8. 1992. (2) KOM(97) 178. (98/C 82/151) SKRIFTLIG FR¯GA E-2481/97 fr(cid:229)n Ludivina Garc(cid:14)·a Arias (PSE) till kommissionen (16 juli 1997) A¤mne: Sa¤kerhet vid ja¤rnva¤gssp(cid:229)r i ta¤torter Utan att allma¤nheten ka¤nner till det sker ett betydande antal olyckor orsakade av t(cid:229)g i omr(cid:229)den da¤r folk ro¤r sig. Offren fo¤r dessa olyckor a¤r ofta barn och ungdomar som inte bryr sig om varningsskyltar eller fo¤redrar att ta genva¤gar i sta¤llet fo¤r att anva¤nda g(cid:229)ngbroar eller tunnlar fo¤r fotga¤ngare, na¤r det inte finns n(cid:229)gra skyddssta¤ngsel, vilket fo¤rekommer trots att ja¤rnva¤gsbolagen i de flesta av v(cid:229)ra la¤nder a¤r skyldiga att garantera sa¤kerheten. Med beaktande av artikel 75 c i Fo¤rdraget om Europeiska unionen ((cid:229)tga¤rder fo¤r att fo¤rba¤ttra transportsa¤kerheten) undrar jag om kommissionen kan informera om vilka slags (cid:229)tga¤rder som vidtagits fo¤r att fo¤rebygga de olyckor som orsakas av att det inte finns n(cid:229)gra sa¤kerhetsanordningar vid ja¤rnva¤gen i omr(cid:229)den da¤r folk bor? Hur skulle gemenskapens besta¤mmelser fo¤r ja¤rnva¤gssektorn kunna utvecklas fo¤r att fo¤rba¤ttra sa¤kerheten fo¤r passagerarna och medborgarna i allma¤nhet (artikel 75 c)? Detta mot bakgrund av det enorma antalet ja¤rnva¤gssp(cid:229)r, oftast utan sa¤kerhetsanordningar. Svar fr(cid:229)n Neil Kinnock p(cid:229) kommissionens va¤gnar (16 september 1997) Det juridiska ansvaret fo¤r (cid:229)tga¤rder fo¤r att begra¤nsa otill(cid:229)ten tillg(cid:229)ng till ja¤rnva¤gssp(cid:229)r vilar helt och h(cid:229)llet p(cid:229) olika organ i de olika medlemsstaterna. Som ledamoten sja¤lv noterar intra¤ffar m(cid:229)nga tragiska olyckor na¤r ma¤nniskor avsiktligt struntar i varningsskyltar. Mot bakgrund av detta vill kommissionen uppmuntra medlemsstaterna att rikta uppma¤rksamhet mot farorna med att korsa ja¤rnva¤gssp(cid:229)r p(cid:229) otill(cid:229)tet sa¤tt. Det a¤r ocks(cid:229) uppenbart att det finns ett sa¤rskilt behov av att utbilda barn om farorna med att leka na¤ra ja¤rnva¤gar. Fo¤r na¤rvarande har dock inte kommissionen n(cid:229)gon juridisk befogenhet att fo¤resl(cid:229) lagstiftning p(cid:229) omr(cid:229)det. (98/C 82/152) SKRIFTLIG FR¯GA E-2484/97 fr(cid:229)n Doeke Eisma (ELDR) till kommissionen (16 juli 1997) A¤mne: Tobaksskatt p(cid:229) o¤rtcigaretter fo¤r medicinskt bruk P(cid:229) min fr(cid:229)ga E-0480/97 (1) till kommissionen svarade kommissionen den 4 april 1997 att kommissionen skall utfo¤ra en underso¤kning om situationen med avseende p(cid:229) o¤rtcigaretter fo¤r medicinskt bruk av ma¤rket Planterette Monte Verdo utg(cid:229)ende fr(cid:229)n de olika skattesatserna i medlemsstaterna


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2469/97 van Leonie van BLADEL aan de Commissie. Misbruik subsidie PHARE-programma door Slowakije

eurovoc_concepts:
EU aid
EU financing
EU programme
Slovakia
antisemitism
school textbook
withdrawal from the market
xenophobia

text: C 76/114 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 11. 3. 98 De Commissie moet ervoor zorgen dat ze al haar internationale verplichtingen betreffende nucleaire veiligheid en beveiliging naleeft, ook die met betrekking tot het transport van radioactief materiaal. (98/C 76/220) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2469/97 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Commissie (16 juli 1997) Betreft: Misbruik subsidie PHARE-programma door Slowakije Heeft de Commissie nagedacht hoe zij in de toekomst kan voorkomen dat subsidie uit het PHARE-programma misbruikt wordt voor het publiceren van xenophobe opvattingen, zoals is gebeurd in Slowakije met de publicatie van een geschiedenisboek voor de basisscholen? Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (5 september 1997) In het kader van het Phare-programma (cid:132)Onderwijsvernieuwing(cid:148) werd aan de Slovaakse Republiek financiering verstrekt voor het drukken van een geschiedenisboek voor het gebruik op scholen. Bij haar goedkeuring van de financiering van het boek (80. 000 ecu), dat werd gekenschetst als een chronologische beschrijving van historische gebeurtenissen die kan worden gebruikt als aanvullende ondersteuning bij het onderricht, verliet de Commissie zich op drie schriftelijke aanbevelingen van historici › allen van Slovaakse origine › die onderwijs geven in Canada, Duitsland en de Slowaakse Republiek. Toen de Commissie erop werd gewezen dat het boek een beledigende inhoud van antisemitische aard had, dat ook de maatregelen van het regime van Tiso bleek te rechtvaardigen, nam zij onmiddellijk stappen en werd het boek uit de markt genomen. De Commissie is niet voornemens om in de toekomst onderwijsprogramma’s, zoals het programma onderwijsvernieuwing in Slovakije te financieren. Soortgelijke programma’s in andere Midden- en Oosteuropese landen werden in 1996 bee¤indigd. (98/C 76/221) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2472/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (16 juli 1997) Betreft: Subsidies voor de Duitse kernenergiesector In Duitsland zijn exploitanten van kerncentrales wettelijk verplicht reserves te vormen voor de verwijdering van splijtstaven en de ontmanteling van de installaties na het stopzetten van de exploitatie. De middelen hiervoor worden samen met de elektriciteitsprijs geheven. Het gaat hierbij om zogenoemde (cid:132)reserves voor ongewisse verplichtingen(cid:148) die overeenkomstig paragraaf 249, lid 1, eerste zin, van het Duitse wetboek van koophandel verplicht in de handelsbalans moeten worden opgenomen. De verplichting tot overname van de in de handelsbalans opgenomen reserves in de fiscale balans vloeit voort uit paragraaf 5, lid 1, van de Duitse wet op de inkomstenbelasting. Volgens de Vereinigung Deutscher Elektrizita¤tswerke (VDEW) beliepen de reserves eind 1996 in totaal ongeveer 54 mld DM. De ondernemingen die kernenergie exploiteren gebruiken deze reserves, die veel groter zijn dan volgens de eigen criteria noodzakelijk is, in toenemende mate voor de belastingvrije interne financiering van hun ondernemingen en het opkopen van andere ondernemingen. 1. Is de Commissie ook van mening dat de toegekende belastingvrijheid als gevolg van de te hoge reserves die worden gefinancierd door betalingen van de consumenten op het moment moeten worden beschouwd als subsidie¤ring? 2. Welke stappen denkt de Commissie tegen deze subsidie¤ring te ondernemen? 3. Is de Commissie van mening dat vanuit het oogpunt van de mededinging de voorkeur moet worden gegeven aan voorstellen om de reserves voor het verwijderen en ontmantelen van nucleaire installaties onder te brengen in een publiekrechtelijk fonds?


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1362/97, annettu 16 päivänä heinäkuuta 1997, melassin edustavien hintojen ja sen tuonnissa sovellettavien lisätullien vahvistamisesta sokerialalla

eurovoc_concepts:
import
molasses
representative price