title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1427/97 z dnia 23 lipca 1997 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

formats: html pdf print

text: 316 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 31997R1427 24. 7. 1997 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 196/31 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1427/97 z dnia 23 lipca 1997 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 82/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (2), w szczególności jego art. 249, a także mając na uwadze, co następuje: stosowanie środków określonych w art. 20 ust. 3 lit. d), e) i f) roz- porządzenia (EWG) nr 2913/92 (zwanego dalej „Kodeksem”), może zostać ograniczone do niektórych wielkości przywozu, ze względu na kontyngenty taryfowe i plafony taryfowe; od 1988 r. , Rada systematycznie przekazywała Komisji odpowie- dzialność za zarządzanie kontyngentami taryfowymi na podsta- wie zasady „kto pierwszy, ten lepszy”, i za nadzorowanie przy- wozu w ramach preferencyjnych środków taryfowych; ogólne przepisy i zasady tego zarządzania powinny zostać skodyfiko- i przejrzystymi oraz wane, w celu uczynienia ich stabilnymi w celu zwiększenia skuteczności ich funkcjonowania; dostępność tych kontyngentów taryfowych ograniczona jest do towarów zgłaszanych do dopuszczenia do swobodnego obrotu między datą otwarcia a datą zamknięcia danego kontyngentu taryfowe- go; zasady zarządzania tymi kontyngentami taryfowymi muszą zapewnić jednolite i uczciwe traktowanie wszystkich importerów we Wspólnocie; odpowiednio, wszyscy importerzy wspólnotowi powinni mieć zapewniony równy i ciągły dostęp do tych kontyn- gentów taryfowych aż do ich wykorzystania; przydziałów należy dokonywać jeden raz w ciągu dnia roboczego, chyba że warunki techniczne czynią to niemożliwym; złożenie zabezpieczenia na pokrycie należności celnych przywo- zowych, potencjalnie nie wymagalnych ze względu na przyzna- nie kontyngentu taryfowego, powoduje, w przypadkach, gdy nic nie wskazuje na to, że kontyngent ten zostanie wkrótce wykorzy- stany, niepotrzebne obciążenie dla podmiotów gospodarczych; w celu jednolitego traktowania, Państwa Członkowskie mogą powstrzymać się od pobrania zabezpieczenia na pokrycie należności celnych przywozowych, w przypadkach, gdy ustalono, że dany kontyngent taryfowy nie zostanie wkrótce wykorzystany; szczegóły dotyczące poszczególnych transakcji handlowych powinny być chronione przez zasady poufności; zarządzanie kontyngentami taryfowymi i sprawowanie preferen- cyjnego nadzoru wymagają wysokiego stopnia współpracy admi- nistracyjnej między Komisją a organami celnymi Państw Człon- kowskich; należy przyjąć przepisy w celu unieważnienia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu dla towarów, zamawianych drogą pocztową, zwracanych przez klienta do państwa trzeciego; wygodne i użyteczne będzie dopuszczenie stosowania, za pomocą pieczęci, piktogramów, które identyfikują przesyłki prze- wożone koleją według wspólnotowej procedury tranzytowej; istnienie jednolitego rynku wymaga właściwego użycia specjal- nych urządzeń wymaganych do załadunku i wyładunku dużych kontenerów; w celu zapewnienia bardziej konsekwentnego publikowania wykazu wolnych obszarów celnych istniejących i działających we Wspólnocie, właściwe jest dokonanie takiej publikacji w Serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich; artykuł 859 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (3) ostat- nio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 89/97 (4) zawiera ograniczony wykaz przypadków, nie wywołujących znaczących skutków, w których nie powstaje dług celny, nawet jeśli dotyczy to sytuacji określonych w art. 204 ust. 1 lit. a) i b) Kodeksu; nastę- pujące przypadki powinny zostać dodane do tego wykazu: towary powrotnie przywożone po dokonaniu uszlachetnienia biernego i składowane czasowo lub objęte zawieszającą procedurą celną przed dopuszczeniem do swobodnego obrotu, jak również towary poddane uszlachetnianiu czynnemu, jeżeli wniosek o przedłużenie zezwolenia nie został przedstawiony w terminie; właściwe jest, w celu ułatwienia działalności handlowej, aby w niektórych ograniczonych przypadkach odstąpić od wymogu powrotnego wywozu towarów, w stosunku do których przy- znano zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych i aby pozwolić na objęcie ich ustaleniami dotyczącymi składu cel- nego lub w wolnym obszarze celnym lub w składzie wolnocło- wym; (1) Dz. U. L 302 z 19. 10. 1992, str. 1. (2) Dz. U. L 17 z 21. 1. 1997, str. 1. (3) Dz. U. L 253 z 11. 10. 1993, str. 1. (4) Dz. U. L 17 z 21. 1. 1997, str. 28. 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 317 należy wprowadzić zmiany w wykazie ryczałtowego współczyn- nika produktywności stosowanego w przypadku uszlachetniania czynnego oliwy z oliwek, aby ułatwić jego jednolite stosowanie w całej Wspólnocie i aby uprościć zamykanie procedury; pożądane jest bardziej szczegółowe określenie warunków, w któ- rych można zastosować równoważną rekompensatę w odniesie- niu do procesów uszlachetniania czynnego w sektorze kukury- dzy, w celu uniknięcia zakłóceń w tym sektorze; wykaz załącznika 78 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 należy rozszerzyć; w celu bardziej szczegółowego określenia przypadków i warunków, w których równoważna rekompensata może być zastosowana w odniesieniu do procesów uszlachetnia- nia czynnego w sektorze oliwy z oliwek; taryfowych lub innych preferencyjnych środków taryfowych, poboru zwykłych stawek należności celnych przywozowych, to możliwość korzystania z kontyngentu taryfowego lub preferencyjnego środka taryfowego zostaje przyznana dopiero po przedstawieniu organom celnym dokumentu, od lub którego uzależnione jest przyznanie takiej obniżonej zerowej stawki celnej. W każdym przypadku, dokument ten musi zostać przedstawiony: — przed wykorzystaniem kontyngentu taryfowego, lub — w innych przypadkach, przed datą ponownego wprowa- dzenia, na podstawie środków wspólnotowych, zwy- kłych stawek należności celnych przywozowych”. 4) W części II tytuł I dodaje się rozdział 3 w brzmieniu: wykaz produktów kompensacyjnych, w stosunku do których mogą być stosowane cła specyficzne, należy rozszerzyć; „ROZDZIAŁ 3 Zarządzanie środkami taryfowymi pożądane jest, ze względów natury gospodarczej, rozszerzenie wykazu załącznika 87 wymienionego rozporządzenia; środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, Sekcja 1 Zarządzanie kontyngentami taryfowymi, które mają zostać wykorzystane zgodnie z porządkiem chronologicznym dat zgłoszeń celnych PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 308a Artykuł 1 W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następu- jące zmiany: 1) W art. 248 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Bez uszczerbku dla ust. 1, organy celne mogą powstrzy- mać się od pobrania zabezpieczenia w odniesieniu do towa- rów, dla których wnioskuje się o przyznanie kontyngentu taryfowego, jeżeli ustalą one, w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu, że dany kon- tyngent taryfowy nie jest bliski wykorzystania w rozumieniu art. 308c. ” 2) W art. 251 dodaje się lit. b) w brzmieniu: „1b. w przypadku zwrotu towarów zamawianych drogą pocztową, organy celne unieważnią zgłoszenie o dopuszcze- nie do swobodnego obrotu, jeżeli wniosek o takie unieważ- nienie został przedstawiony w terminie trzech miesięcy od dnia przyjęcia zgłoszenia, pod warunkiem że towary te zostały wywiezione na adres pierwotnego dostawcy lub na inny wskazany przez niego adres;” 3) W art. 256 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Jeżeli obniżona lub zerowa stawka celna w przywozie stosowana jest do towarów dopuszczonych do swobodnego obrotu w ramach kontyngentów taryfowych lub, pod warun- kiem że nie wprowadzi się ponownie, w ramach plafonów 1. Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów, jeżeli na podsta- wie przepisów wspólnotowych zostały otwarte kontyngenty taryfowe, to zarządzanie są one zgodnie z chronologicznym porządkiem dat przyjęcia zgłoszeń o dopuszczenie do swo- bodnego obrotu. 2. Jeżeli zgłoszenie o dopuszczenie towarów do swobod- nego obrotu, zawierające ważny wniosek zgłaszającego o korzystanie z kontyngentu taryfowego, zostanie przyjęte, dane Państwo Członkowskie częściowo korzysta, za pośred- nictwem Komisji, z kontyngentu taryfowego w ilości odpo- wiadającej potrzebom tego państwa. 3. Państwa Członkowskie nie przedstawiają żadnych wnio- sków o częściowe wykorzystanie kontyngentu, zanim nie zostaną spełnione warunki ustanowione w art. 256 ust. 2 i 3. 4. Z zastrzeżeniem ust. 8, Komisja dokonuje przydziałów na podstawie daty przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie towa- rów do swobodnego obrotu i w zakresie, na jaki pozwala saldo danego kontyngentu. Priorytet ustalany jest zgodnie z porządkiem chronologicznym wspomnianych dat. 5. Państwa Członkowskie bezzwłocznie przekażą Komisji wszystkie ważne wnioski o częściowe wykorzystanie kon- tyngentu, podając datę określoną w ust. 4, jak również dokładną wielkość, o którą wnioskowano w danym zgłosze- niu celnym. 6. Do celów ust. 4 i 5, Komisja przyznaje liczby porządko- we, jeżeli nie wprowadziły ich przepisy wspólnotowe otwie- rające dany kontyngent taryfowy. 318 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 7. Jeżeli wnioskowane wielkości, które mają być przyznane z kontyngentu taryfowego, są wyższe od pozostającego w dyspozycji salda, przydziałów dokonuje się proporcjonal- nie do wnioskowanych wielkości. 8. Do celów niniejszego artykułu, zgłoszenia o dopuszcze- nie towarów do swobodnego obrotu przyjęte przez organy celne dnia 1, 2 i 3 stycznia uważa się za przyjęte dnia 3 stycz- nia. Jednakże jeżeli jeden z tych dni przypada na sobotę lub niedzielę, uważa się, że zgłoszenie miało miejsce dnia 4 stycz- nia. 9. Jeżeli został otwarty nowy kontyngent taryfowy, Komisja nie przyzna częściowego wykorzystania tego kontyngentu przed jedenastym dniem roboczym następującym po dniu opublikowania przepisów, na podstawie których dany kon- tyngent taryfowy został utworzony. 10. Państwa Członkowskie niezwłocznie zwracają Komisji niewykorzystaną kwotę kontyngentu. Jednakże jeżeli niepra- widłowo przyznany kontyngent, stanowiący dług celny w wysokości równej lub niższej od 10 ECU, został ujaw- niony po upływie pierwszego miesiąca następującego po upływie okresu ważności danego kontyngentu taryfowego, Państwa Członkowskie nie muszą dokonywać zwrotu. 11. Jeżeli organy celne unieważnią zgłoszenie o dopuszcze- nie towarów do swobodnego obrotu odnoszące się do towa- rów, które są przedmiotem wniosku o korzystanie z kontyn- gentu taryfowego, unieważnia się cały wniosek dotyczący tych towarów. Zainteresowane Państwa Członkowskie nie- zwłocznie zwrócą Komisji każdą ilość, jaka została im przy- znana do częściowego wykorzystania z danego kontyngentu taryfowego. 12. Szczegóły dotyczące częściowego wykorzystania kon- tyngentu, o które wnioskują poszczególne Państwa Człon- kowskie, Komisja i pozostałe Państwa Członkowskie traktują poufnie. Artykuł 308b — kontyngent taryfowy otwarty dla takich samych produk- tów i tego samego pochodzenia w każdym z dwóch ostatnich lat na okres co najmniej 6 miesięcy, nie został wykorzystany w ciągu tych dwóch lat przed ostatnim dniem roboczym siódmego miesiąca okresu, na który został przyznany, i — wielkość początkowa nowego kontyngentu taryfowego nie jest niższa od jakiegokolwiek z kontyngentów tary- fowych z tych dwóch ostatnich lat. 2. Gdy wielkość początkowa kontyngentu taryfowego, który nie jest bliski wykorzystania, zostanie wykorzystana w 75 % lub według uznania właściwych władz kontyngent ten uważa się odtąd za bliski wykorzystania. Sekcja 2 Nadzór przywozu preferencyjnego Artykuł 308d 1. Jeżeli konieczny jest wspólnotowy nadzór przywozu preferencyjnego, Państwa Członkowskie dostarczą Komisji raz w miesiącu lub, o ile Komisja tego zażąda, w częstszych odstępach czasu, szczegółowe informacje dotyczące ilości produktów dopuszczonych do swobodnego obrotu, na pod- stawie preferencyjnych uzgodnień taryfowych, w poprzed- nim miesiącu. 2. W sprawozdaniach Państw Członkowskich z nadzoru wskazuje się całkowite ilości dopuszczone do swobodnego obrotu, od pierwszego dnia danego okresu, na podstawie preferencyjnych uzgodnień taryfowych. 3. Państwa Członkowskie przekażą Komisji swoje mie- sięczne sprawozdania z nadzoru, najpóźniej 15 dnia mie- siąca następującego po zakończeniu okresu będącego przed- miotem sprawozdania. 1. Komisja dokonuje przydziału każdego dnia roboczego, z wyjątkiem: 4. Informacje przekazane przez poszczególne Państwa Członkowskie są traktowane poufnie. ” — dni wolnych od pracy w instytucjach Wspólnoty w Bruk- seli, lub 5. W art. 417 dodaje się ustęp w brzmieniu: — w wyjątkowych okolicznościach, każdego innego dnia, pod warunkiem że właściwe władze Państw Członkow- skich zostały o tym wcześniej powiadomione. 2. Z zastrzeżeniem art. 308a ust. 8, przy każdym przydziale uwzględnia się wszystkie nierozpatrzone wnioski, które odnoszą się do zgłoszeń o dopuszczenie do swobodnego obrotu przyjętych do drugiego dnia poprzedzającego wnio- sek o przydział włącznie, i które zostały przekazane Komisji. Artykuł 308c 1. Uważa się że kontyngent taryfowy, po dokonaniu pierw- szego przydziału, nie jest bliski wykorzystania jeżeli: „Identyfikator, określony w ustępie pierwszym, może zostać zastąpiony zieloną pieczęcią zawierającą piktogram przedsta- wiony w załączniku 58. ” 6. Artykuł 426 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 426 W przypadkach, w których stosowana jest wspólnotowa procedura tranzytowa, formalności związane z tą procedurą są upraszczane zgodnie z przepisami art. 427-442, dla towarów przewożonych przez przedsiębiorstwa kolejowe w dużych kontenerach za pośrednictwem przedsiębiorstw przewozowych, w oparciu o wykaz zdawczy zwany dalej takie obejmują, »wykazem zdawczym TR«. Czynności w zależności od przypadku, przesyłki wysyłane przez 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 319 przy przewozowe, innych przedsiębiorstwa środkówtransportu niż kolej, do najbliższego właściwego dworca punktu załadunku i z najbliższego właściwego dworca punktu wyładunku, jak również wszelkie transporty drogą morską realizowane w trakcie transportu między tymi dwoma dworcami”; użyciu 7) W art. 427 dodaje się pkt 5 w brzmieniu: „5. »najbliższy właściwy dworzec« oznacza dworzec lub ter- minal najbliższy punktu załadunku lub wyładunku, wyposażony do przeładunku dużych kontenerów zdefi- niowanych w pkt 2”; 8) W art. 432 dodaje się ustęp w brzmieniu: „Identyfikator, określony w ustępie pierwszym, może zostać zastąpiony zieloną pieczęcią zawierającą piktogram przedsta- wiony w załączniku 58. ” 9) W art. 801 skreśla się akapit drugi; 10) W art. 840 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie: przedłużenie ważności wymaganego zezwolenia, mimo że wszystkie warunki dla jego wydania zostały speł- nione. ”; 12) Artykuł 900 otrzymuje brzmienie: a) w ust. 2, między akapitem drugim a trzecim, dodaje się akapit w brzmieniu: „Jednakże w odniesieniu do przypadków określonych w ust. 1 lit. g), i) i l), organ podejmujący decyzję może, na wniosek, zezwolić, aby powrotny przywóz towarów został zastąpiony objęciem ich procedurą składu celnego lub umieszczeniem ich w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym. ”; b) w ust. 3 skreśla się słowa „i i)”; 13) W załączniku 77 wprowadza się zmiany zgodnie z załączni- kiem I do niniejszego rozporządzenia. 14) W załączniku 78 wprowadza się zmiany zgodnie z załączni- kiem II do niniejszego rozporządzenia. „a) istniejące i działające we Wspólnocie wolne obszary cel- ne. ”; 15) W załączniku 79 wprowadza się zmiany zgodnie z załączni- kiem III do niniejszego rozporządzenia. 11) W art. 859 dodaje się pkt 8 i 9 w brzmieniu: 16) W załączniku 87 wprowadza się zmiany zgodnie z załączni- kiem IV do niniejszego rozporządzenia. „8. w przypadku towarów, które kwalifikują się przy dopuszczeniu do swobodnego obrotu do zwolnienia, w całości lub w części, z należności celnych przywozo- wych, określonych w art. 145 Kodeksu, istnienie jednej z sytuacji określonej w art. 204 ust. 1 lit. a) i b) Kodeksu, podczas składowania czasowego danych towarów lub objęcia inną procedurą celną, przed ich dopuszczeniem do swobodnego obrotu; 9. w przypadku regularnie przeprowadzanych proce- sów uszlachetniania czynnego, odrzucenie wniosku o 17) Skreśla się załącznik 108. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 1 pkt 1 i 4 stosuje się od dnia 1 stycznia 1988 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 1997 r. W imieniu Komisji Mario MONTI Członek Komisji 320 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 W załączniku 77 tekst odnoszący się do liczb porządkowych 131 i 132 otrzymuje brzmienie: ZAŁĄCZNIK I Towary przywożone Produkty kompensacyjne Kod CN Wyszczególnienie (1) „1509 10 10 Oliwa lampante z pierwszego tło- czenia L. p. (2) 131 1510 00 10 nierafinowany olej z miazgi oliwek 132 Kod (1) Wyszczególnienie (3) (4) ex 1509 90 00 ex 1519 19 90 a) Oliwa, rafinowana lub oliwa b) kwaśne oleje z rafinacji (1) ex 1510 00 90 ex 1522 00 39 ex 1519 19 90 a) Rafinowany olej wytłoczony z resztek oliwek lub olej wytło- czony z resztek oliwek b) Stearyna c) Kwaśne oleje z rafinacji (2) Ilość produktów kompensacyj- nych przypadają- cych na każde 100 kg towarów przywo- żonych (2) (kg) (5) 98,00 95,00 3,00 (1) Podwójny udział procentowy wyrażony jako kwas oleinowy z oliwy lampante z pierwszego tłoczenia odejmuje się od ilości produktów z kolumny 5 dla rafinowanej oliwy z oliwek/oliwy z oliwek i stanowi on ilość kwaśnego oleju z rafinacji. (2) Podwójny udział procentowy wyrażony jako kwas oleinowy z nierafinowanego oleju z miazgi oliwek odejmuje się od ilości produktów z kolumny 5 dla rafinowanego oleju z wytłoków oliwek/oleju z wytłoków oliwek i stanowi on ilość kwaśnego oleju z rafinacji. ” 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 321 ZAŁĄCZNIK II W załączniku 78 dodaje się punkty w brzmieniu: „5. Kukurydza Odwołanie się do ekwiwalentnej niewspólnotową jest dopuszczalne tylko w następujących przypadkach i pod następującymi warunkami: rekompensaty między kukurydzą wspólnotową a kukurydzą 1. W przypadku kukurydzy wykorzystywanej w paszy dla zwierząt, ekwiwalentną rekompensatę można stosować pod warunkiem że istnieje system kontroli celnej umożliwiający skontrolowanie czy kukurydza niewspólnotowa jest faktycznie wykorzystywana w celu przetworzenia na paszę dla zwierząt, 2. W przypadku kukurydzy wykorzystywanej do produkcji skrobii i produktów skrobiowych, ekwiwalentną rekompensatę można stosować między wszystkimi odmianami kukurydzy z wyjątkiem odmian kukurydzy o wysokiej zawartości amylopektyny (kukurydza woskowa lub »Waxy maize«), które są ekwiwalentne tylko między sobą, 3. W przypadku kukurydzy wykorzystywanej do produkcji mączek, ekwiwalentną rekompensatę można stosować między wszystkimi odmianami kukurydzy z wyjątkiem rodzajów kukurydzy szklistej (kukurydza »Plata« typu »Duro«; kukurydza »Flint«), które są ekwiwalentne tylko między sobą. 6. Oliwa z oliwek A. Odwołanie się do ekwiwalentnej rekompensaty jest dopuszczalne tylko w następujących przypadkach i pod następującymi warunkami: 1. Oliwa z oliwek pierwszego tłoczenia a) Między wspólnotową oliwą z oliwek pierwszego tłoczenia extra objętą kodem CN 1509 10 90, która odpowiada opisowi zamieszczonemu w pkt 1 lit. a) Załącznika do rozporządzenia Rady nr 136/66/EWG (*) ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1581/96 (**) a niewspólnotową oliwą z oliwek pierwszego tłoczenia extra objętą tym samym kodem CN pod warunkiem że proces przetwarzania prowadzi do uzyskania oliwy z oliwek pierwszego tłoczenia extra objętej tym samym kodem CN i spełniającej wymogi wymienionego pkt 1 lit. a). b) Między wspólnotową oliwą z oliwek pierwszego tłoczenia objętą kodem CN 1509 10 90, która odpowiada opisowi zamieszczonemu w pkt 1 lit. b) Załącznika do rozporządzenia nr 136/66/EWG a niewspólnotową oliwą z oliwek pierwszego tłoczenia objętą tym samym kodem CN pod warunkiem że proces przetwarzania prowadzi do uzyskania oliwy z oliwek pierwszego tłoczenia objętej tym samym kodem CN i spełniającej wymogi pkt 1 lit. b). c) Między wspólnotową zwykłą oliwą z pierwszego tłoczenia objętą kodem CN 1509 10 90, która odpowiada opisowi zamieszczonemu w pkt 1 lit. c) Załącznika do rozporządzenia nr 136/66/EWG a niewspólnotową zwykłą oliwą z oliwek pierwszego tłoczenia objętą tym samym kodem CN, pod warunkiem że produktem kompensacyjnym jest: — rafinowana oliwa z oliwek objęta kodem CN 1509 90 00, która odpowiada opisowi zamieszczonemu w pkt 2 wspomnianego Załącznika, lub — oliwa z oliwek objęta kodem CN 1509 90 00, która odpowiada opisowi zamieszczonemu w pkt 3 wspomnianego Załącznika i która została uzyskana przez wymieszanie ze wspólnotową oliwą z oliwek pierwszego tłoczenia objętą kodem CN 1509 10 90. d) Między wspólnotową oliwą lampante z pierwszego tłoczenia objętą kodem CN 1509 10 10, która odpowiada opisowi zamieszczonemu w pkt 1 lit. d) Załącznika do rozporządzenia nr 136/66/EWG a niewspólnotową oliwą lampante z pierwszego tłoczenia objętą tym samym kodem CN, pod warunkiem że produktem kompensacyjnym jest: — rafinowana oliwa z oliwek objęta kodem CN 1509 90 00, która odpowiada opisowi zamieszczonemu w pkt 2 wspomnianego Załącznika, lub — oliwa z oliwek objęta kodem CN 1509 90 00, która odpowiada opisowi zamieszczonemu w pkt 3 wspomnianego Załącznika i która została uzyskana przez wymieszanie ze wspólnotową oliwą z oliwek pierwszego tłoczenia objętą kodem CN 1509 10 90. 322 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 2. Olej z miazgi oliwek Między wspólnotowym nierafinowanym olejem z fusów oliwnych objętym kodem CN 1510 00 10, który odpowiada opisowi zamieszczonemu w pkt 4 Załącznika do rozporządzenia nr 136/66/EWG a niewspólnotowym nierafinowanym olejem z miazgi oliwek objętym tym samym kodem CN, pod warunkiem że produkt kompensacyjny oleju z miazgi oliwek objęty kodem CN 1510 00 90, który odpowiada opisowi zamieszczonemu w pkt 6 wspomnianego Załącznika, został uzyskany przez wymieszanie ze wspólnotową oliwą z oliwek pierwszego tłoczenia objętą kodem CN 1509 10 90. B. Wymieszanie określone w pkt A. 1 lit. c) tiret drugie i pkt A. 1 lit. d) tiret drugie, z niewspólnotową oliwą z oliwek pierwszego tłoczenia, wykorzystaną w identyczny sposób, jest dozwolone jedynie jeżeli uzgodnienia dotyczące kontroli procedury pozwalają na określenie zawartości procentowej niewspólnotowej oliwy z oliwek pierwszego tłoczenia w całkowitej ilości wywożonej wymieszanej oliwy. C. Produkty kompensacyjne muszą znajdować w opakowaniach bezpośrednich o pojemności 220 litrów lub mniejszej. Na zasadzie odstępstwa, w przypadku zatwierdzonych kontenerów do 20 ton, organy celne mogą zezwolić na wywóz oliwy określonej w poprzednich punktach, pod warunkiem dokonywania systematycznej kontroli ilości i jakości wywożonego produktu. D. Ekwiwalentność kontroluje się poprzez wykorzystanie dokumentów handlowych w celu zweryfikowania ilości oliwy wykorzystanej do mieszania oraz jej jakości, poprzez porównanie właściwości technicznych próbek niewspólnotowej oliwy pobranych w chwili objęcia procedurą z właściwościami technicznymi próbek wykorzystanej wspólnotowej oliwy pobranych w chwili, gdy dany produkt kompensacyjny został wytworzony oraz z właściwościami technicznymi próbek pobranych w chwili faktycznego wywozu produktu kompensacyjnego w punkcie wyjścia. Próbki pobiera się zgodnie z międzynarodowymi standardami EN ISO 5555 (pobieranie próbek) i EN ISO 661 (przesyłanie próbek do laboratoriów i przygotowania próbek do testów). Analizę przeprowadza się w odniesieniu do parametrów określonych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/91 (***) ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2527/95 (****). (*) Dz. U. L 172 z 30. 9. 1996, str. 3025/66. (**) Dz. U. L 206 z 16. 8. 1996, str. 11. (***) Dz. U. L 248 z 5. 9. 1991, str. 1. (****) Dz. U. L 258 z 28. 10. 1995, str. 49. ” 02/t. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 323 W załączniku 79 dodaje się pozycję 69a w brzmieniu: ZAŁĄCZNIK III L. p. Kod CN i opis produktów kompensacyjnych „69a ex 2827 51 00 Roztwór bromku potasu Procesy uszlachetniania, w wyniku których powstają 1,3-bromochloropropan kodem CN 2903 49 80” objęty 324 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 8 W załączniku 87 dodaje się punkt w brzmieniu: ZAŁĄCZNIK IV L. p. „17 Kolumna 1 Kolumna 2 Towary, które mogą być przetwarzane pod kontrolą celną Dopuszczalne przetworzenie Podwozie z kabiną objęte kodem CN 8704 21 31 Przetwarzanie na pojazdy strażackie z pełnym wyposażeniem przeciwpożarowym i/lub peł- nym wyposażeniem ratowniczym objęte kodem CN 8705 30 00”


title: 97/575/CE, CECA, Euratom: Decisión de la Comisión de 23 de julio de 1997 por la que se adaptan los coeficientes correctores aplicables a partir del 1 de agosto, 1 de septiembre, 1 de octubre, 1 de noviembre y 1 de diciembre de 1996 a las retribuciones de los funcionarios de las Comunidades Europeas destinados en los países terceros

eurovoc_concepts:
European official
exchange rate
pay
pay rise
ratio
third country

formats: html pdfa1b print


title: Beslut nr 3/97 av blandade EG-EFTA-kommittén om gemensam transitering av den 23 juli 1997 om ändring av konventionen av den 20 maj 1987 om ett gemensamt transiteringsförfarande och av bilagorna II och III till denna samt om upphävande av tilläggsprotokollet ES-PT

eurovoc_concepts:
EFTA countries
Portugal
Spain
Union transit
customs formalities
protocol to an agreement


title: Ir-Regolament tal-Kummissjoni (KEE) Nru 1429/97 tat-23 ta’ Lulju 1997 li jemenda r-Regolament (KE) Nru 832/97 li jistabbilixxi regoli dettaljati sabiex jiġi applikat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2275/96 li jintroduċi miżuri speċifiċi għall-pjanti ħajjin u għall-prodotti mill-florikultura

eurovoc_concepts:
State aid
aid system
floriculture
living plant
regional aid

text: 03/Vol. 21 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta' l-Unjoni Ewropea 249 31997R1429 24. 7. 1997 IL-ĠURNAL UFFIĊJALI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ L 196/41 IR-REGOLAMENT TAL-KUMMISSJONI (KEE) Nru 1429/97 tat-23 ta’ Lulju 1997 li jemenda r-Regolament (KE) Nru 832/97 li jistabbilixxi regoli dettaljati sabiex jiġi applikat ir- Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2275/96 li jintroduċi miżuri speċifiċi għall-pjanti ħajjin u għall- prodotti mill-florikultura Il-KUMMISSJONI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ, li kkunsidrat Wara Ewropea, it-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2275/96 tat-22 ta’ Novembru 1996 li jintroduċi miżuri speċifiċi għall- pjanti ħajjin u għall-prodotti mill-florikultura (1), u b’mod partikolari l-Artikolu 5 tiegħu, li illi miżuri jirċievu għajnuna oħra nazzjonali Billi l-Artikolu 2(3) tar-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 832/97 (2), kif emendat bir-Regolament (KE) Nru 931/97 (3), jipprovdi jew reġjonali m’għandhomx ikunu eleġibbli; billi ma kienx maħsub illi din id-dispożizzjoni għandha teskludi l-użu fil-qafas tal- li fir-Regolament miżuri riferiti huma dderivati mill-imposti obbligatorji fis- settur tal-pjanti ħajjin u tal-prodotti mill-florikultura rigward il- prodotti miksuba għal kollox fl-Istat Membru interessat; billi sabiex jitneħħa d-dubju fuq dan il-punt, huwa mixtieq illi d- dispożizzjoni tiġi emendata; (KE) Nru 832/97 tal-fondi fuq l-operaturi l-miżuri pprovduti Billi opinjoni tal-Kumitat tal-Ġestjoni tal-Pjanti Ħajjin, f’dan ir-Regolament huma skond l- ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT: L-Artikolu 1 Is-sentenza li ġejja tiġi miżjuda ma’ Artikolu 2(3) tar-Regolament (KE) Nru 832/97: l-ewwel inċiż ta’ l- fis-settur “L-użu tal-fondi dderivati mill-imposti obbligatorji fuq l- tal-pjanti ħajjin u tal-prodotti mill- operaturi florikultura rigward il-prodotti miksuba għal kollox fl-Istat Membru interessat m’għandux jitqies jikkostitwixxi assistenza nazzjonali jew reġjonali. ” li L-Artikolu 2 Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fil-jum tal-pubblikaz- zjoni tiegħu fil-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej. Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha. Magħmul fi Brussel, fit-23 ta’ Lulju 1997. Għall-Kummissjoni Franz FISCHLER Membru tal-Kummissjoni (1) ĠU L 308, tad-29. 11. 1996, p. 7. (2) ĠU L 119, tat-8. 5. 1997, p. 17. (3) ĠU L 135, tas-27. 5. 1997, p. 1


title: Regolamento (CE) n. 1432/97 della Commissione del 23 luglio 1997 che modifica il regolamento (CE) n. 3582/93 recante modalità d'applicazione del regolamento (CEE) n. 2073/92 del Consiglio relativo alla promozione del consumo nella Comunità e all'ampliamento dei mercati del latte e dei prodotti lattiero-caseari

eurovoc_concepts:
EU financing
food consumption
market enlargement
milk
milk product
sales promotion


title: Kommissionens förordning (EG) nr 1430/97 av den 23 juli 1997 om ändring av förordning (EG) nr 1588/94 om föreskrifter för tillämpningen på mjölk och mjölkprodukter av de arrangemang som fastställs i Europaavtalen mellan gemenskapen å ena sidan och Bulgarien och Rumänien å andra sidan

eurovoc_concepts:
Bulgaria
Romania
agreement (EU)
import licence
milk
milk product


title: Proposta modificata di direttiva del Consiglio che modifica la direttiva 93/75/CEE relativa alle condizioni minime necessarie per le navi dirette ai porti marittimi della Comunità o che ne escono e che trasportano merci pericolose o inquinanti

eurovoc_concepts:
harbour installation
radioactive materials
transport of dangerous goods
transport safety
vessel

formats: pdf pdfa1b print

text: COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ' EUROPEE ir*ir ir * ir ir** it ir ir Bruxelles, 23. 07. 1997 COM(97) 344 def. 96/0231 (SYN) Proposta modificata di DIRETTIVA DEL CONSIGLIO che modifica la direttiva 93/75/CEE relativa alle condizioni minime necessarie per le navi dirette ai porti marittimi della Comunità o che ne escono e che trasportano merci pericolose o inquinanti (presentata dalla Commissione in applicazione dell'articolo 189 A, paragrafo 2 del trattato CE) RELAZIONE 1. Nella sessione plenaria del 23-24 aprile 1997, il Parlamento europeo ha approvato, fatti salvi alcuni emendamenti, la proposta della Commissione di direttiva del Consiglio che modifica la direttiva 93/75/CEE, relativa alle condizioni minime necessarie per le navi dirette ai porti marittimi della Comunità o che ne escono e che trasportano merci pericolose o inquinanti1 Gli emendamenti adottati dal Parlamento europeo mirano a rafforzare gli obblighi di notifica previsti dalla direttiva 95/75/CEE al fine di migliorare la prevenzione e l'intervento in caso di incidenti in mare subiti da navi che trasportano merci pericolose, in particolare sostanze radioattive. 2. La Commissione accoglie senza riserve: - l'emendamento all'articolo 1 della direttiva proposta (aggiunta di un nuovo paragrafo lg), in quanto ciò facilita le successive modifiche degli allegati della direttiva mediante la procedura di comitato di cui alla direttiva 93/75/CEE e permette di tener conto dei futuri sviluppi del codice INF dell'Organizzazione Marittima Internazionale (IMO) per la sicurezza del trasporto a bordo di navi di combustibile nucleare irradiato, plutonio e scorie radioattive in fusti; - l'emendamento all'allegato I (aggiunta di un nuovo paragrafo 9a) della direttiva proposta, in quanto apporta valore aggiunto alla direttiva. La Commissione ritiene che conoscere il numero dei membri dell'equipaggio a bordo sarebbe utile per le autorità competenti chiamate a pianificare ed attuare piani d'emergenza per i casi di incidenti in mare subiti da navi che trasportano sostanze pericolose. 3. Tuttavia, sebbene condivida in gran parte le inquietudini espresse dal Parlamento europeo, la Commissione non può accettare gli altri emendamenti: alcuni, infatti, esulano dal campo di applicazione della direttiva, in quanto vertono su requisiti di sicurezza specifici in relazione al trasporto di materiali radioattivi, mentre la direttiva 93/75/CEE prevede solo obblighi di notifica; altri, invece, non sono accettabili, per il fatto che imporrebbero obblighi di notifica che sono già contemplati in altre proposte legislative della Commissione nel campo della sicurezza in mare e della protezione ambientale. 3. 1. Per la precisione, la Commissione non ha potuto accogliere, in quanto esulano dal campo di applicazione della direttiva, i seguenti emendamenti: - l'emendamento volto ad aggiungere all'articolo 1 della direttiva proposta un nuovo paragrafo 1 a), che vieta il trasporto di materiale radioattivo a bordo di navi da passeggeri. Va detto comunque che il codice INF non consente il trasporto a bordo di navi da passeggeri di materiali di categoria INF III (la più pericolosa); GU L 247 del 5. 10. 1993, pag. l. - gli emendamenti volti ad aggiungere all'articolo 1 della direttiva proposta un nuovo paragrafo 1 b), secondo cui i materiali radioattivi devono essere trasportati in containers conformi alle più recenti norme AIEA, poiché tali norme disciplinano le procedure di imballaggio, marcatura, etichettatura e prova, che non sono contemplate dalla direttiva 93/75/CEE; - l'emendamento all'allegato I (nuovo paragrafo 9b), che completerebbe le informazioni elencate all'allegato I della direttiva 93/75/CEE con la conferma della conformità al codice INF. Tale disposizione (che prevede di rendere il codice INF obbligatorio per tutte le navi dirette a porti comunitari o che ne escono) non deve essere concepita come modifica della direttiva 93/75/CEE, bensì eventualmente come provvedimento specifico per inasprire i requisiti tecnici di sicurezza relativi al trasporto di materiale radioattivo all'interno della Comunità europea; - l'emendamento all'allegato I (nuovo paragrafo 9c), che completa l'elenco di informazioni di cui all'allegato I della direttiva 93/75/CEE con vari requisiti in materia di sicurezza ed emergenza in relazione al trasporto di materiale radioattivo. Tali requisiti non esistono ancora a livello internazionale, ma sono attualmente discussi dall'IMO nel contesto della revisione del codice INF. 3. 2 Le seguenti modifiche non hanno potuto essere accolte in quanto già previste in altre proposte legislative adottate dalla Commissione: • estensione degli obblighi di notifica alle navi in transito. Il fine di queste modifiche (nuovi paragrafi le), ld) e lf), sarebbe quello di estendere anche alle navi in transito nelle acque territoriali degli Stati membri gli obblighi di notifica attualmente vigenti ai sensi della direttiva 93/75/CEE e applicabili alle navi dirette a porti comunitari o che ne escono. Si distinguono tre situazioni: - nuovo paragrafo le): le navi provenienti da un porto non comunitario e non dirette ad un porto comunitario ("puro transito") devono inviare la notifica agli Stati costieri che si trovano lungo la rotta prima di iniziare il viaggio; - nuovo paragrafo ld): le navi in partenza da un porto comunitario devono inviare la notifica, prima della partenza, agli Stati costieri lungo la rotta; - nuovo paragrafo le): le navi provenienti da un porto non comunitario e dirette ad un porto comunitario devono inviare la notifica agli Stati costieri che si trovano lungo la rotta ("transito comunitario") prima di entrare nelle loro acque territoriali. Queste situazioni sono già contemplate nella proposta di direttiva del Consiglio relativa alla creazione di un sistema europeo di notifica delle navi, adottata dalla Commissione il 17 dicembre 19932. Secondo la proposta, le navi che incrociano nelle zone di notifica definite al largo delle coste europee sono soggette ad obbligo di notifica all'autorità competente degli Stati membri costieri interessati; * l'emendamento che obbligherebbe le navi passeggeri che trasportano carichi pericolosi a tenere a bordo un "elenco passeggeri" conformemente all'allegato II C ("Elenco di controllo per le navi" - Documenti) della direttiva 93/75/CEE. Tale disposizione sarebbe superflua in quanto già prevista agli articoli 5, 6 ed 8 della proposta di direttiva del Consiglio relativa alla registrazione delle persone a bordo delle navi passeggeri, adottata dalla Commissione il 25 novembre 1996. Inoltre l'ambito della proposta della Commissione è più generale, in quanto essa si applica a tutte le navi passeggeri e non solo a quelle che trasportano carichi pericolosi, e a tutte le persone a bordo, membri dell'equipaggio compresi. • per quanto riguarda l'emendamento all'articolo 1 (nuovo paragrafo 1 f), che imporrebbe agli Stati membri di inoltrare sistematicamente alle autorità competenti degli altri Stati membri interessati (Stati di transito o di destinazione) tutte le informazioni ricevute, la Commissione calcola che tale disposizione comporterebbe la trasmissione sistematica e regolare di una notevole quantità di informazioni, che sarebbe poi utilizzata solo in circostanze eccezionali. Ritiene invece che le informazioni dovrebbero essere trasmesse solo in presenza di fondati motivi di sicurezza o di tutela ambientale. Pertanto, conformemente all'articolo 189 A, paragrafo 2 del trattato, la Commissione modifica la sua proposta. GU C 22 del 26. 1. 1994, pag. 7. Proposta modificata di DIRETTIVA DEE CONSIGLIO che modifica la direttiva 93/75/CEE relativa alle condizioni minime necessarie per le navi dirette ai porti marittimi della Comunità o che ne escono e che trasportano merci pericolose o inquinanti - Testo originale ~ ~ Testo modificato — Articolo 1, paragrafo 2 2. L'articolo 11 è modificato come segue: (a) - Nel primo trattino, le lettere "eì. fi. g)r h) e iì" sono sostituite da "eì. fl. gì. hi. i). e 2. All'articolo 11 è aggiunto il seguente (b)- È aggiunto il seguente trattino: trattino: intemazionale nel settore della sicurezza "- adeguare gli allegati all'evoluzione del diritto diritto sicurezza dell'ambiente marino. " in mare e della protezione dell'ambiente marino. " "- adeguare gli allegati all'evoluzione del intemazionale nel settore della in mare e della protezione ALLEGATO I. All'allegato 1, il paragrafo 1 è modificato come segue: I. L'allegato I è modificato come segue: della "1. Nome intemazionale ed eventualmente numero d'identificazione IMO. " nave, nominativo "1. Nome 1. Il paragrafo 1 è modificato come segue: nominativo intemazionale ed eventualmente numero d'identificazione IMO. " nave, della 2. È aggiunto il seguente paragrafo 10: "10. Numero dei membri dell'equipaggio a bordo," ISSN 0254-1505 COM(97) 344 def. DOCUMENTI IT 07 14 N. di catalogo : CB-C0-97-334-IT-C ISBN 92-78-21929-0 Ufficio delle pubblicazioni ufficiali delle Comunità europee L-2985 Lussemburgo