title: Opnieuw behandeld voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen

eurovoc_concepts:
air transport
international convention
liability
transport accident
transport company

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN •fr •tt -tr £ Brussel, 04. 07. 1997 COM(97) 359 def 95/0359 (SYN) Opnieuw behandeld voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen (door de Commissie overeenkomstig artikel 189 C onder d), van het EG-verdrag ingediend) Toelichting Tijdens de plenaire zitting op 29 mei 1997 heeft het Europees Parlement in tweede lezing het door de Raad op 24 februari 1997 vastgestelde gemeenschappelijk standpunt goedgekeurd betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen. Het Europees Parlement heeft eveneens enkele amendementen op de voorgestelde tekst aangenomen. De Commissie heeft alle amendementen overgenomen. Zij nam de amendementen betreffende overweging 13 en artikel 7 over aangezien deze beogen dat luchtvervoerders uit derde landen bij vluchten naar, vanuit of binnen de Gemeenschap dezelfde niveaus van als communautaire luchtvaartmaatschappijen. aansprakelijkheid toepassen Zij nam eveneens de amendementen betreffende artikel 6 over aangezien deze de noodzaak opheffen tot aanhechting van verscheidene uiteenlopende mededelingen (EU, Warschau, VS, voorzover van toepassing) aan het vervoersbewijs, een systeem dat extra werk met zich meebrengt en de passagier in verwarring kan brengen. informatie via de Tegelijk bevestigen deze amendementen het vervoersvoorwaarden van de luchtvervoerder, die voor de passagier beschikbaar moeten zijn en tevens andere informatie bevatten die voor hem van belang is. recht op 1 PB nr. C 123 van 21. 4. 1997, blz. 89. Opnieuw behandeld voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen Overwegende dat het in het kader van het Ongewijzigd gemeenschappelijk vervoerbeleid nodig is het beschermingsniveau voor passagiers die bij een vliegtuigongeval betrokken zijn, te verhogen; Overwegende dat de aansprakelijkheids- Ongewijzigd regels in geval van ongevallen vallen onder het op 12 oktober 1929 te Warschau ondertekende verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer of onder dit verdrag zoals gewijzigd bij het op 28 september 1955 te 's-Gravenhage op verdrag ondertekende het 18 september te Guadalajara 1961 ondertekende verdrag, naargelang het verdrag dat van toepassing is, elk dezer verdragen hierna "verdrag van Warschau" te noemen; dat het verdrag van Warschau over de gehele wereld ten behoeve van luchtvervoerders wordt passagiers en toegepast; en Overwegende dat de door het verdrag van Ongewijzigd Warschau vastgestelde aansprakelijkheidsgrens naar de heden ten dage geldende economische en sociale maatstaven te laag ligt en vaak tot langdurige gerechtelijke procedures leidt luchtvervoer die het deze schaden; aansprakelijkheidsgrens op uiteenlopende wijze hebben verhoogd, tot verschillende vervoers hetgeen voorwaarden interne de luchtvaartmarkt heeft geleid; imago van het bijgevolg lidstaten dat op de op alleen voorts Overwegende dat het verdrag van Ongewijzigd het Warschau internationaal vervoer van toepassing is; dat er op de interne luchtvaartmarkt niet langer onderscheid tussen binnenlandse vluchten wordt en gemaakt; dat het daarom dienstig is, bij internationaal verkeer binnenlands en dezelfde hoogte en aard van de aansprakelijkheid te hebben; internationale Ongewijzigd Overwegende dat het verdrag van Warschau reeds lange tijd herzien had moeten worden en dat een en ander op lange termijn een meer eenvormig en toepasselijk antwoord op internationaal niveau voor de kwestie van de aansprakelijkheid de luchtvervoerders in geval van ongevallen zou hebben betekend; dat de pogingen om de bij het verdrag van Warschau bepaalde aansprakelijkheidsgrenzen te verhogen door middel van multilaterale onderhandelingen worden voortgezet; moeten van subsidiariteitsbeginsel Overwegende dat in overeenstemming Ongewijzigd met het een optreden op het niveau van de Gemeenschap wenselijk is om te komen tot een harmonisatie op het vlak van de aansprakelijkheid van luchtvervoerders en zou kunnen dienen als richtsnoer voor het verbeteren van de bescherming van passagiers in de hele wereld; Overwegende dat de financiële grenzen Ongewijzigd van de aansprakelijkheid in de zin van artikel 22, lid 1, van het verdrag van Warschau of eventuele andere wettelijke of contractuele grenzen moeten worden afgeschaft in overeenstemming met de huidige internationale trends; Overwegende dat, teneinde te vermijden Ongewijzigd dat slachtoffers van ongevallen niet wor den vergoed, luchtvervoerders van de Gemeenschap zich bij rechtsvorderingen wegens overlijden, verwonding of enig ander lichamelijk letsel van passagiers in de zin van artikel 17 van het verdrag van Warschau tot een bepaald maximum niet zouden mogen beroepen op artikel 20, lid 1, van het verdrag van Warschau; Overwegende dat de luchtvervoerders van de Gemeenschap van hun aansprake lijkheid kunnen worden ontheven in geval van medeoorzakelijke nalatigheid van de betrokken passagier; Ongewijzigd Overwegende dat de verplichtingen van Ongewijzigd deze verordening moeten worden verduidelijkt in het licht van artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 2407/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de verlening van exploitatievergunningen aan luchtvaartmaatschappijen2; dat de luchtvervoerders van de Gemeenschap in dit verband verzekerd moeten zijn tot een bij deze verordening bepaald maximum; Overwegende dat luchtvervoerders van Ongewijzigd de Gemeenschap altijd het recht moeten hebben schadevergoeding te eisen van derden; Overwegende dat gewonde passagiers of Ongewijzigd natuurlijke personen die recht hebben op schadevergoeding, door het onverwijld betalen van voorschotten aanzienlijk om de kunnen worden geholpen onmiddellijke een vliegtuigongeval te dragen; kosten na Overwegende dat de regels inzake de Ongewijzigd PB nr. L 240 van 24. 8. 1992, blz. 1. bij de beperking van de aard en aansprakelijkheid overlijden, verwonding of enig ander lichamelijk letsel van een passagier onderdeel vormen van de vervoersvoorwaarden vervat in de tussen luchtvervoerder en de passagier gesloten luchtvervoersovereenkomst; dat, teneinde het risico van concurrentieverstoring te verkleinen, luchtvervoerders van derde landen passagiers behoorlijk over hun vervoersvoorwaarden moeten inlichten; het dat Overwegende bovendien wenselijk is dat alle luchtvervoerders die vluchten naar, vanuit of binnen de Gemeenschap regelingen toepassen zoals zijn neergelegd in deze verordening; uitvoeren. en Ongewijzigd Overwegende dat het passend in deze is dat de noodzakelijk verordening financiële aangegeven grenzen opnieuw worden bezien om rekening te houden met de economische ontwikkelingen en de ontwikkelingen in internationale fora; Internationale Ongewijzigd Overwegende dat de Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) thans werkt aan een herziening van het verdrag van Warschau; dat, in afwachting van de resultaten van die herziening, voorlopige maatregelen de Gemeenschap de bescherming van de passagiers zullen verbeteren; dat de Raad deze verordening zo spoedig mogelijk na de herziening door de ICAO opnieuw dient te bekijken. van Artikel 6 1. Het bepaalde in de artikelen 3 en 5 Ongewijzigd moet in de vervoersvoorwaarden van de luchtvervoerder van de Gemeenschap worden opgenomen. 2. Bij de vertegenwoordigers van de luchtvervoerders van de Gemeenschap, bij reisbureaus, bij vertrekbalies en op verkooppunten worden de passagiers op verzoek passende inlichtingen over het bepaalde in de artikelen 3 en 5 verstrekt. Het vervoerbewijs of equivalent ervan dient deze samenvatting inlichtingen te omvatten in duidelijke en begrijpelijke bewoordingen. van een een door luchtvervoerder 2. De toegepaste aansprakeliikheidsregeling moet duidelijk worden vermeld in de de vervoersvoorwaarden passagiers ter beschikking worden gesteld bij de vertegenwoordigers van de reisbureaus, bij luchtvervoerders, bij vertrekbalies en op verkooppunten aan en of 3. Op het vervoerbewijs een gelijkwaardig document wordt verwezen naar de aansprakeliikheidsregeling en vermeld waar gedetailleerde vervoers voorwaarden kunnen worden verkregen de Gemeenschap 3. Buiten de Gemeenschap gevestigde naar, luchtvervoerders die vluchten vanuit of binnen de Gemeenschap uitvoeren en die het bepaalde in de artikelen 3 en 5 niet toepassen, stellen de passagiers bij de aankoop van hun vervoerbewijs bij de op het grondgebied gevestigde van de vertegenwoordigers luchtvervoerders, of vertrekbalies hiervan uitdrukkelijk en duidelijk in kennis. De luchtvervoerders verstrekken de passagiers een formulier met hun voorwaarden. De loutere vermelding van de aansprakelijkheids grens op het vervoerbewijs of een gelijkwaardig document vormt geen toereikende informatie. van reisbureaus Artikel 7 bis (nieuw) landen Wanneer de Commissie namens de Gemeenschap onderhandelingen op het gebied van de burgerluchtvaart voert met de derde zijn luchtvervoerders onderworpen van aansprakelijkheid die vergelijkbaar zijn in de onderhavige met die welke verordening zijn vastgelegd, streeft zij naar opneming van de bepalingen van de artikelen 3 en 5 van deze verordening. waarvan reeds niveaus niet aan ISSN 0254-1513 COM(97) 359 def. DOCUMENTEN NL 07 06 Catalogusnummer : CB-CO-97-349-NL-C ISBN 92-78-22458-8 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 1


title: Reglamento (CE) nº 1302/97 de la Comisión de 4 de julio de 1997 por el que se modifica el Reglamento (CEE) nº 3886/92 por el que se establecen las disposiciones de aplicación relativas a los regímenes de primas del sector de la carne de vacuno, en lo que respecta a determinadas condiciones para la cesión temporal de los derechos a la prima por vaca nodriza

eurovoc_concepts:
agricultural guidance
aid system
beef
common organisation of markets
suckler cow

formats: html pdfa1b print


title: Commission Regulation (EC) No 1303/97 of 4 July 1997 amending Regulation (EEC) No 3567/92 as regards detailed rules for the temporary leasing of premium rights in the sheepmeat and goatmeat sector

eurovoc_concepts:
agricultural guidance
aid system
goat
sheep


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 1307/97 av den 4 juli 1997 om fastställande av schablonvärden vid import för bestämning av ingångspriset för vissa frukter och grönsaker

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit
stone fruit


title: Regulamento (CE) nº 1302/97 da Comissão de 4 de Julho de 1997 que altera o Regulamento (CEE) nº 3886/92 que estabelece normas de execução dos regimes de prémios previstos no sector da carne de bovino, no que se refere a determinadas regras relativas à cessão temporária dos direitos ao prémio por vaca em aleitamento


title: Relazione della Commissione al Consiglio e al Parlamento europeo sull'applicazione dell'accordo tra le Comunità europee e il governo degli Stati Uniti d'America in merito all'applicazione delle rispettive regole di concorrenza (1o luglio 1996 - 31 dicembre 1996)

eurovoc_concepts:
United States
competition law
cooperation agreement (EU)
economic concentration
exchange of information

text: COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ' EUROPEE Bruxelles, 04. 07. 1997 COM(97) 346 def. RELAZIONE DELLA COMMISSIONE AL CONSIGLIO E AL PARLAMENTO EUROPEO sull'applicazione dell'accordo tra le Comunità europee e il governo degli Suiti Uniti d'America in merito all'applicazione delle rispettive regole di concorrenza (1 luglio 1996 - 31 dicembre 1996). Relazione della Commissione al Consiglio e al Parlamento europeo sull'applicazione dell'accordo tra le Comunità europee e il governo degli Stati Uniti d'America in merito all'applicazione delle rispettive regole di concorrenza (1° luglio 1996 - 31 dicembre 1996). 1. Introduzione In data 23 settembre 1991 la Commissione ha concluso un accordo con il governo degli Stati Uniti in merito all'applicazione delle rispettive regole di concorrenza1 (in appresso d'America denominato "Accordo"). Con decisione congiunta del Consiglio e della Commissione del 10 aprile 1995 , l'Accordo è stato approvato e reso applicabile con decorrenza dalla data in cui è stato sottoscritto dalla Commissione. L'8 ottobre 1996 la Commissione ha adottato la prima relazione sull'applicazione dell'Accordo per il periodo 10 aprile 1995 al 30 giugno 19963. La presente relazione completa il calendario per il 1996, coprendo il periodo dal 1" luglio 1996 al 31 dicembre 1996 ad integrazione della prima relazione. È stato deciso di presentare la relazione su un periodo, relativamente breve, di sei mesi in modo da far coincidere negli anni successivi il periodo considerato dal documento in argomento con quello coperto dalla Relazione annuale sulla politica di concorrenza. La presente relazione è da leggersi in connessione con la prima relazione, che illustra in dettaglio le disposizioni dell'Accordo nonché i vantaggi ed i limiti della cooperazione. 2. Cooperazione nel quadro dell'Accordo 2. 1 Notifiche 2. 1. 1 Numero dei casi notificati4 La Commissione ha notificato alle autorità USA, nel periodo tra il 1° luglio ed il 31 dicembre 1996, ventisette casi. I casi sono elencati nell'allegato 1 dove sono suddivisi tra casi aventi per oggetto le fusioni tra imprese (diciotto casi notificati) ed altri. Nello stesso periodo, la Commissione ha ricevuto notifica dalle autorità statunitensi di ventuno casi, dieci notificati dalla Divisione Antitrust del Dipartimento di giustizia USA (in seguito denominato "DoJ") ed undici trasmessi dalla Commissione federale per il commercio (in appresso "FTC"). Tali casi, che sono stati resi pubblici dalle autorità statunitensi, sono elencati all'allegato 2, suddivisi, anche qui, tra concentrazioni di imprese (diciassette casi) e casi aventi un diverso oggetto. Accordo tra le Comunità europee e il governo degli Stati Uniti d'America in merito all'applicazione delle rispettive regole di concorrenza (GU L 95 del 27. 4. 1995, pagg. 47-50). GU L 95 del 27. 4. 1995, pagg. 45-46. Com. (96) 479 def. È stata operata una distinzione tra le notifiche effettuate ai sensi dell'Accordo del 1991 e quelle a norma delle Raccomandazioni OCSE modificate del 27 e 28 luglio 1995, in quanto i due strumenti comportano degli aspetti che si sovrappongono parzialmente. 1 Le cifre di seguito riportate sono riferite al numero dei casi notificati nel periodo considerato e non al numero complessivo delle notifiche. Ai sensi dell'articolo II dell'Accordo, le notifiche sono trasmesse in alcune fasi ben definite e pertanto più notifiche possono concernere lo stesso caso. tabella 1 riporta il numero delle notifiche effettuate, ai sensi dell'Accordo e delle La raccomandazioni OCSE, nel semestre 1° luglio - 31 dicembre 1996. La tabella 2 riporta il numero delle notifiche effettuate ai sensi dell'Accordo e delle raccomandazioni OCSE a partire dal 23 settembre 1991. Tabella 1 NOTIFICHE Anno N. di notifiche CE N. di notifiche US N. di notifiche di fusioni tra imprese FTC DoJ 1. 7. 1996-31. 12. 1996 27 11 10 (=21) 18 (CE) + 17 (US) Tabella 2 Anno N. di notifiche CE N. di notifiche US N. di notifiche di fusioni tra imprese 1991 1992 1993 1994 1995 1996 5 26 44 29 42 48 FTC DoJ 10 20 22 16 14 20 2 (= 12) 3 (CE) + 9 (US) 20 (=40) 11 (CE) + 31 (US) 18 ( = 40) 20 (CE) + 20 (US) 19 (=35) 18 (CE) + 20 (US) 21 (= 35) 31 (CE) + 18 (US) 18 (= 38) 35 (CE) + 27 (US) 2. 1. 2. Notifiche agli Stati membri Al fine di garantire che gli Stati membri siano mantenuti debitamente al corrente, la Commissione ha continuato a trasmettere copia delle notifiche ricevute dalle autorità USA e delle notifiche inviate dalla Commissione agli Stati membri che hanno interesse al caso. La Commissione informa anche gli Stati membri interessati su qualsiasi forma di cooperazione che abbia avuto luogo in un singolo caso, specificando la natura della cooperazione. 2. 2. Cooperazione La cooperazione tra la Commissione e le sue controparti negli Stati Uniti continua ad essere molto positiva ed ha contribuito in grande misura alla efficace soluzione di diversi casi. A causa del breve periodo di tempo considerato, molti dei casi oggetto di cooperazione ai sensi dell'Accordo sono ancora pendenti e non possono essere in dettaglio né citati nominativamente nella presente relazione. illustrati 3, 2. 2. 1. Tempi 1 contatti tra la Commissione e gli enti statunitensi vengono spesso stabiliti in fase iniziale quando siano individuati degli interessi in comune. Non è insolito che tali contatti siano stabiliti ancor prima che le procedure ufficiali siano avviate o il caso aperto. I servizi competenti ritengono molto utile venire a conoscenza fin dall'inizio dell'atteggiamento che le altre autorità intendono assumere nella fattispecie. Le autorità hanno continuato a scambiarsi informazioni sui tempi delle rispettive indagini e procedure. Ï vantaggi di tale impostazione sono stati illustrati nella prima relazione sulla cooperazione (paragrafo 4. 1). 2. 2. 2. Comunicazione di informazioni generali non riservate Le informazioni non riservate trasmesse da entrambe le parti si sono rivelate particolarmente utili nella segnalazione di eventuali comportamenti anticoncorrenziali. La Commissione ha avviato d'ufficio un'indagine a norma dell'articolo 85 su una industria ad alta tecnologia a seguito della trasmissione di informazioni i mezzi di comunicazione che non erano comprendevano anche notizie diffuse immediatamente disponibili in Europa. informazioni generali non riservate fornite dal DoJ. Tali tramite Per la prima volta nell'ambito dell'Accordo, le autorità della concorrenza hanno cominciato a collaborare in una indagine su un cartello. Gli USA hanno fornito informazioni generali non riservate su un cartello nei confronti del quale erano riusciti ad ottenere una condanna. La cooperazione tra le autorità è ancora in corso. Si tratta di un importante sviluppo dovuto in particolare al carattere prioritario conferito sia dalla Commissione che dagli enti USA all'eliminazione dei cartelli. Tuttavia, laddove le autorità USA sono pervenute ad una decisione giudiziaria sulla base di un patteggiamento, soltanto un numero estremamente limitato di informazioni viene reso pubblico. Tale imposizione circa la disponibilità delle informazioni può limitare il grado di cooperazione. 2. 2. 3. Concentrazioni notificate sia alla Commissione che alle autorità USA Le proposte di concentrazioni che sono state notificate sia alla Commissione che alle autorità USA hanno fornito l'occasione per una estesa collaborazione e scambi di punti di vista. Due indagini sulle concentrazioni che sono state ultimate nel periodo oggetto della presente relazione e che hanno portato le autorità competenti a collaborare sono Sandoz/Ciba-Geigy e Baxter/Immuno. La collaborazione ha avuto luogo nonostante le difficoltà incontrate a causa dei diversi tempi di espletamento delle procedure previsti negli USA e nell'UE e della presenza, in alcuni casi, di condizioni di mercato oggettivamente diverse che spesso hanno giustificato soluzioni diverse, ancorché compatibili. La collaborazione nel caso Sandoz/Ciba-Geigy ha portato ad approfondite discussioni sui vari mercati nei settori dei prodotti farmaceutici, della veterinaria, della protezione delle colture e sementi, nonché sulla definizione di mercato geografico adottata da ciascuna delle parti. Le discussioni si sono incentrate in gran parte sulle condizioni di ammissibilità per le concentrazioni. Le parti hanno approvato una deroga per consentire lo scambio di informazioni riservate in determinati settori. I contatti hanno avuto luogo con frequenza periodica e le discussioni in merito alla composizione del caso si sono rivelate molto importanti affinché sia la Commissione che la FTC potessero proporre alle parti in causa impegni compatibili. Difficoltà sono sorte a causa dei diversi tempi di espletamento delle procedure applicabili nell'UE e negli USA: ai sensi del regolamento sulle concentrazioni, la Commissione è stata obbligata a giungere ad una conclusione nel luglio 1996, mentre la FTC non ha ultimato l'indagine che il 3 gennaio 1997, data alla quale ha concluso un accordo di consenso (consent decree) con le parti. Nelle circostanze menzionate, le autorità hanno cooperato al meglio delle rispettive capacità e nell'analisi finale gli impegni, richiesti separatamente da Commissione e FTC, non risultano contraddittori. 2. 2. 4. Assunzione della direzione delle indagini da parte di una delle due autorità L'indagine nel caso AC Nielsen Company (in seguito "Nielsen"), fornitore di servizi di osservazione del commercio al dettaglio, offre un esempio evidente di positiva collaborazione tra la Commissione ed il Dipartimento di Giustizia statunitense ed anticipa una nuova forma di cooperazione. Sia la Commissione che il Dipartimento di Giustizia avevano ricevuto una denuncia da IRI secondo la quale Nielsen abusava della sua posizione dominante nei mercati europei e ostacolava in tal modo il tentativo di IRI di instaurare una concorrenza nel settore. Nel corso dell'indagine i Servizi competenti di entrambe le autorità hanno operato in stretto contatto, scambiandosi documenti e pareri sui diversi aspetti del caso. Le possibilità di collaborazione sono state di gran lunga migliorate dalle deroghe concesse da IRI e Nielsen, che hanno permesso lo scambio di informazioni riservate. Poiché la denuncia era rivolta in primo luogo contro le pratiche contrattuali vigenti in Europa, che avevano maggiori ripercussioni all'interno del mercato europeo, il DoJ ha permesso alla Commissione di assumere la direzione delle indagini, una volta rassicurata sulla sua ferma determinazione ad agire. La Commissione ha condotto trattative con Nielsen per giungere ad una soluzione accettabile che garantisse una concorrenza non falsata. In tutte le fasi delle trattative il DoJ è stato tenuto al corrente dei progressi ottenuti ed aveva la possibilità di formulare osservazioni sugli impegni richiesti a Nielsen. Quando la Commissione ha ottenuto gli impegni necessari da parte di Nielsen, il Dipartimento di giustizia è giunto alla conclusione di poter sospendere le indagini condotte sul caso, chiudendolo. Benché gli USA non avessero richiesto alla Commissione di adottare delle misure nel caso IRI/Nielsen, l'atteggiamento assunto dagli USA, di sospendere l'attività investigativa ed attendere i risultati dell'indagine condotta dalla Commissione, può costituire un esempio di come la cooperazione nell'ambito della "cortesia attiva" (positive comity) possa operare anche in futuro. 3. Sviluppi recenti Alla luce della comunicazione della Commissione al Consiglio del 1996 intitolata "Verso un quadro internazionale di regole in materia di concorrenza"5, la Commissione ha proseguito l'opera di rafforzamento della collaborazione tra le autorità della concorrenza in tutto il mondo, sia creando una rete di accordi bilaterali che promuovendo la normativa comune sulle regole di concorrenza a livello multilaterale nelle sedi OMC e OCSE. In data 25 ottobre 1996, la Commissione ha ricevuto mandato dal Consiglio di avviare i negoziati con gli Stati Uniti al fine di raggiungere un accordo che rafforzasse le disposizioni relative alla "cortesia attiva" contenute nell'Accordo bilaterale del 1991 sulla cooperazione nell'applicazione delle leggi sulla concorrenza. Le trattative si sono rivelate estremamente fruttuose ed un progetto di accordo, approvato in via provvisoria dalle autorità USA, è stato sottoposto agli Stati membri della CE, al mondo industriale 5 COM (96) 284 def. b e ad altre parti interessate onde formulassero le proprie osservazioni. Si ritiene che il Consiglio, che ha già ricevuto il parere del Parlamento europeo, approverà l'Accordo nel corso del 1997. Il progetto di accordo dispone che un'autorità della concorrenza debba generalmente posporre o sospendere la propria attività investigativa nei confronti di certi comportamenti anticoncorrenziali, tenuti principalmente nel territorio dell'altra Parte e ad essa diretti, qualora quest'ultima Parte sia disposta ad affrontare il problema. 4. Riunione bilaterale Si è tenuta una riunione bilaterale ad alto livello a Washington in data 16 ottobre 1996 tra i funzionari della Commissione, del FTC e del Dipartimento di giustizia. Nel corso di tale riunione sono stati discussi diversi argomenti di rilievo, comprendenti: questioni relative alla collaborazione ed alle notifiche, il progetto di Accordo sulla "cortesia attiva", le proposte di modifica della politica e della legislazione, il trasporto aereo, le telecomunicazioni, la proposta dell'UE in sede OMC sulla politica della concorrenza e le proposte relative alla Nuova Agenda Transatlantica ed il Dialogo Transatlantico con le imprese in materia di concorrenza. i cartelli, 5. Conclusioni L'Accordo continua a fornire il quadro normativo che consente una cooperazione fruttuosa e significativa tra la Commissione e gli Stati Uniti. La collaborazione descritta nella prima relazione al Consiglio ed al Parlamento europeo ha continuato a dimostrarsi vantaggiosa sulle due sponde dell'Atlantico e non solo per le autorità competenti in materia di concorrenza, ma anche per le imprese interessate. È nell'interesse di tutti che si trovino soluzioni compatibili. Ciò si dimostra vero soprattutto nei casi di fusione di imprese, nei quali le parti hanno accettato che venissero scambiate informazioni riservate sul proprio conto. Nel caso IRI/Nielsen era evidentemente interesse del denunciante facilitare la collaborazione tra la Commissione ed il Dipartimento di giustizia affinché si trovasse una soluzione nel modo più rapido ed efficace possibile. È interessante osservare che anche la società convenuta ha avuto interesse ad evitare il protrarsi delle indagini con il rischio che venissero imposte disposizioni incompatibili da parte della Commissione e del Dipartimento di giustizia. In tale circostanza, sia il denunziante che il convenuto hanno accettato che fossero scambiate informazioni riservate sul loro conto. Tuttavia, sebbene diverse forme di collaborazione non richiedano uno scambio di informazioni riservate, nei casi in cui non si riesce ad ottenere una deroga al divieto generale, l'efficacia della cooperazione potrebbe risultare diminuita. Ad esempio, potrebbe essere difficile illustrare i motivi dell'opportunità di una determinata soluzione se non si possono far conoscere le informazioni riservate che giustificano la decisione presa. Attualmente la Commissione e le autorità statunitensi non possono comunicarsi informazioni riservate, in virtù delle disposizioni in materia di riservatezza dei dati personali contenute nelle leggi nazionali. Prima che si possano adottare le misure necessarie ad eliminare gli ostacoli di natura giuridica che intralciano lo scambio di informazioni, è necessario fornire una risposta alle reali preoccupazioni espresse da Stati membri ed imprenditori circa la protezione prevista per le informazioni scambiate in base ad un futuro accordo di cooperazione. La Commissione sta effettuando uno studio sui meccanismi di tutela che possono essere previsti ai sensi della legislazione USA e sulla possibilità di superare gli ostacoli esistenti allo scambio di informazioni riservate. Detto scambio potrebbe rivelarsi particolarmente utile nelle indagini sui cartelli internazionali, nei quali le imprese coinvolte difficilmente sono disponibili ad accordare una deroga in proposito, creando difficoltà agli investigatori che devono assumere gli elementi probatori necessari. Allegato 1 A - Notifiche della Commissione europea alle autorità USA 01. 07. 96-31. 12. 966 Concentrazioni: IV/M. 747 - Chevron Corp. /British Gas/NOVA Corp. /NGC Corp. 1. IV/M. 734 - Melitta /Dow - Newco 2. IV/M. 727 - BP/Mobil 3. IV/M. 774 - Saint Gobain / Wacker Chemie / NOM 4. IV/M. 800 - Siemens/Sommer Allibert Industrie 5. IV/M. 706 - GEC Alsthom/AEG 6. IV/M. 823 - John Deere Capital Corp/Lombard North Central pie 7. IV/M. 829 - Thyssen / Bòhler Uddeholm 8. 9. IV/M. 821 - Baxter / Immuno 10. IV/M. 779 - Bertelsmann / CLT 11. IV/M. 836 - Gillette / Duraceli 12. IV/M. 826 - ESPN/STAR 13. IV/M. 794 - Coca-Cola/Amalgamated Beverages 14. IV/M. 841 - Lagardère / Thomson-CSF 15. IV/M. 865 - Cable & Wireless/Nynex/Bell Canada 16. IV/36. 213-GEAE/ Pratt & Whitney il. 18. IV/M. 862 - Textron / Kautex IV/M. 773 - Westinghouse / Equipos Nucleares B - Notifiche della Commissione europea alle autorità USA 01. 07. 96-31. 12. 96 Casi diversi dalle concentrazioni 1. Accordi sui trasporti aerei 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. IV/35. 134 - Trans-Atlantic Conference Agreement IV/35. 962 - De Agostini - Rand McNally IV/4722, 33690 - Caterpillar IV/36. 183/F-3 - Coca-Cola Enterprises Ine/Amalgamated Beverages Great Britain Ltd IV/D-5/35. 935 - Murex/Chiron + 4 IV/36. 194 - Digital Video Discs IV/36. 089 - British Airways / American Airlines IV/30. 373 R - P&I Clubs Per motivi di riservatezza, l'elenco contiene soltanto le indagini o i casi che sono stati resi pubblici. * Allegato 2 A - Notifiche dalle autorità USA alla Commissione europea : 01. 07. 96 - 31. 12. 967 Concentrazioni: 1. Lucas Industries pic / Variety Corp. 2. Tilcon Inc. / Oldcastle Northeast Inc. 3. National Medicai Care Ine / Fresenius AG 4. Metal Leve S. A. / Manie GmbH 5. Kolbenschmidt AG / T&N pie 6. Solvay SA / American Home Products Corp. 7. Immuno International AG / Baxter International Inc. 8. General Electric Company / Pratt & Whitney / United Technologies Corp. 9. Sandoz / Ciba-Geigy B - Notifiche dalle autorità USA alla Commissione europea: 01. 07. 96 - 31. 12. 968 Casi diversi dalle concentrazioni 1. International Association of Conference Interpreters 2. Lykes Bros. Steamship Co Ine / Universal Shippers Association 3. A&L Mayer Associates Ine 7 8 Per motivi di riservatezza, l'elenco contiene soltanto le indagini o i casi condotti negli USA che sono stati resi pubblici dalle autorità statunitensi. Per motivi di riservatezza, l'elenco contiene soltanto le indagini o i casi condotti negli USA che sono stati resi pubblici dalle autorità statunitensi ISSN 0254-1505 COM(97) 346 def. DOCUMENTI IT 11 08 10 N. di catalogo : CB-CO-97-339-IT-C ISBN 92-78-21984-3 Ufficio delle pubblicazioni ufficiali delle Comunità europee L-2985 Lussemburgo


title: Decision No 1/97 of the EC/EFTA Joint Committee on Common Transit of 4 July 1997 relating to the renewal of the ban on use of the comprehensive guarantee, made by Decisions No 1/96 and No 2/96 of the Joint Committee

eurovoc_concepts:
EFTA countries
Union transit
agricultural product
alcohol
application of EU law
tobacco industry


title: Reglamento (CE) nº 1304/97 de la Comisión de 4 de julio de 1997 por el que se introducen excepciones y modificaciones en el Reglamento (CEE) nº 2456/93 por el que se establecen disposiciones de aplicación del Reglamento (CEE) nº 805/68 del Consejo en lo relativo a la intervención pública

eurovoc_concepts:
award of contract
beef
carcase
derogation from EU law
intervention agency
intervention buying


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1301/97 της Επιτροπής της 4ης Ιουλίου 1997 για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 913/97 για τη θέσπιση έκτακτων μέτρων στήριξης της αγοράς στον τομέα του χοιρείου κρέατος στην Ισπανία

eurovoc_concepts:
Spain
market support
meat processing industry
pigmeat
slaughter premium
swine


title: COMMISSION REGULATION (EC) No 1306/97 of 4 July 1997 suspending advance fixing of export refunds on certain cereal and rice products exported in the form of goods not covered by Annex II to the Treaty

eurovoc_concepts:
cereal product
cereals
export refund
maize


title: Gewijzigd voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad over het definitief zijn van de afrekening en onderpand (nieuwe titel: "Over het beperken van het systeemrisico in betalingssystemen en effectenafwikkelings-systemen")

eurovoc_concepts:
credit institution
financial solvency
financial transaction
monetary policy
securities

formats: pdf pdfa1b print

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 04. 07. 1997 COM(97) 345 def. 96/0126 (COD) GEWIJZIGD VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD OVER HET DEFINITIEF ZIJN VAN DE AFREKENING EN ONDERPAND (NIEUWE TITEL; "OVER HET BEPERKEN VAN HET SYSTEEMRISICO IN BETALINGSSYSTEMEN EN EFFECTENAFWIKKELINGS-SYSTEMEN") (door de Commissie overeenkomstig artikel 189 A, lid 2 van het EG-verdrag ingediend) 1. S T A ND V AN DE P R O C E D U RE 1. Op 30 mei 1996 heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn over het definitief zijn van de afrekening en onderpand goedgekeurd. 2. De Raad heeft dit voorstel doorgezonden naar het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Europees Monetair Instituut en heeft zelf het voorstel op 20 september 1996 in behandeling genomen. 3. Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 31 oktober 1996 met eenparigheid van stemmen advies uitgebracht over het voorstel van de Commissie; in dit advies werd aanbevolen systemen voor de afwikkeling van effectentransacties binnen het toepassingsgebied van het voorstel te brengen. 4. Het Europees Monetair Instituut heeft op 21 november 1996 advies uitgebracht. Daarin werd het voorstel positief ontvangen en werd benadrukt dat het van cruciaal belang is voor het efficiënt en soepel functioneren van betalingssystemen; ook het EMI heeft aanbevolen systemen voor de afwikkeling van effectentransacties binnen het toepassingsgebied van het voorstel te brengen. 5. Het Europees Parlement heeft het voorstel positief ontvangen en heeft tijdens de plenaire vergadering van 9 april 1997 zijn wetgevingsresolutie houdende het advies over het voorstel van de Commissie aangenomen. 6. In het bijgevoegde gewijzigde voorstel is rekening gehouden met de uitkomsten van het raadplegen van de genoemde instellingen. 2. OPMERKINGEN NAAR AANLEIDING VAN DE AMENDEMENTEN Het Europees Parlement heeft 21 amendementen op de tekst van het voorstel van de Commissie voorgesteld. 1. Overgenomen amendementen De Commissie neemt de amendementen 2, 3, 5, 7, 8, 9, 13, 14, 15, 18 en 20 over in haar gewijzigde voorstel. • De amendementen 2 en 3 voegen elk een overweging toe. Deze overwegingen zijn nuttig om de achtergrond waartegen het voorstel gedaan is, beter begrijpelijk te maken. De amendementen 5. 7. 8. 9. 14 en 15 zijn aanvaardbaar, omdat deze beogen systemen voor de afwikkeling van effectentransacties binnen het toepassingsgebied van de richtlijn te brengen. Dit stemt overeen met de aanbevelingen van het EMI en het Economisch en Sociaal Comité. effectenafwikkelingssystemen Het Europees Parlement wenst dat onder het toepassingsgebied van de richtlijn vallen. Teneinde deze wens consequent door te trekken, moeten niet alleen de woorden " of een effectenafwikkelings-systeem" worden toegevoegd aan het einde van Amendement 7. maar eveneens "belegginsondernemingen zoals gedefinieerd in punt 2 van Artikel 1 van Richtlijn 93/22/EEC met uitzondering van de instellingen van de lijst in Artikel 2(2) punten a)-k) van deze Richtlijn", vermits beleggingsinstellingen typische deelnemers zijn van effectenafwikkelingssystemen. De richtlijn heeft betrekking op onderpand dat in verband met transacties uit hoofde van monetair beleid gesteld wordt. Amendement 13 brengt afgeleide instrumenten onder de definitie van transacties uit hoofde van monetair beleid. Indien centrale banken transacties in afgeleide instrumenten verrichten, moeten deze inderdaad onder de richtlijn vallen. Vermits "effecteninstellingen" niet gedefinieerd zijn in de amendementen van het Europees Parlement, en vermits de definitie van "instellingen" in het gewijzigde voorstel van de Commissie ook "beleggingsinstellingen" omvat, hetgeen het Europees Parlement in zijn Amendement 15. heeft het waarschijnlijk bedoelt met "effecteninstelling" gewijzigde Commissievoorstel het enkel over "instelling" in plaats van over "effecteninstelling". Ook wordt de term "deelnemer", die nergens is gedefinieerd, vervangen door de term "instelling". Amendement 18 wijzigt de formulering van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie, maar geeft hetzelfde idee weer en is derhalve aanvaardbaar. Amendement 20 verduidelijkt de tekst van pargraaf 1. Paragraaf 2 van het oorspronkelijke Commissievoorstel expliciteerde een situatie die reeds onder paragraaf 1 viel. Daarom kan de schrapping van deze paragraaf aanvaard worden. Voorts kan de Commissie onder voorbehoud van wijzigingen van ondergeschikt belang ook de amendementen 1,4, 10 en 12 overnemen. In amendement 1 wordt een nieuwe titel voor de richtlijn voorgesteld: "Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de behandeling van betalingssystemen en effectenafwikkelingssystemen in het kader van insolventieprocedures welke betrekking hebben op krediet- of effecteninstellingen". Hoewel een wijziging van de titel acceptabel is, impliceert de voorgestelde titel dat het voorstel slechts beoogt problemen in verband met insolventie op te lossen. Daarom luidt de nieuwe titel: "Richtlijn over het beperken van het effecten afwikkelingssystemen". in betalingssystemen en systeemrisico Amendement 4 is aanvaardbaar, behalve de toevoeging "en in Euro" na "Ecu". Ten eerste suggereert het afzonderlijk vermelden van de "Euro" na de woorden "die opereren in willekeurig welke munteenheid" dat de Euro geen munteenheid zou zijn. De Ecu is inderdaad een valutamand en geen munteenheid, maar voor de Euro geldt dit niet. In de tweede plaats, en dit is van meer belang, suggereert het feit dat de Ecu en de Euro in dezelfde rechtstekst genoemd worden, dat de Ecu en de Euro naast elkaar zullen bestaan. De Ecu wordt echter vervangen door de Euro, zodat beide nooit tegelijkertijd zullen bestaan. Amendement 12 beoogt systemen voor de afwikkeling van effectentransacties onder de richtlijn te brengen. Daartoe wordt in de definitie van "betalingssysteem van een derde land" het woord "betaling" geschrapt, zodat de definitie betrekking heeft op "systeem van een derde land". Het Parlement lijkt hierbij echter te hebben overzien dat de definitie van "derde land systeem" het alleen heeft over "betalingssystemen" zonder "effecten afwikkelingssystemen" te vermelden, hetgeen niet overeenstemt met de uitdrukkelijke wens van het Europees Parlement om deze effectenafwikkelingsystemen binnen het toepassingsgebied van deze Richtlijn te brengen. De Commissie vult dit amendement in zijn gewijzigde voorstel dan ook zo aan dat effectenafwikkelingssystemen eronder vallen. 2. Verworpen amendementen De amendementen 6, 11, 16 en 21, alsmede met name de amendementen 17 en 19 kunnen niet in het gewijzigde voorstel worden overgenomen. Amendement 6 (1) beschrijft in algemene zin dat de lidstaten hun insolventierecht overeen komstig deze richtlijn zullen moeten aanpassen, ten einde bij insolventie van een deelnemer aan een systeem ontwrichting te voorkomen. Amendement 6 f2) verplicht systemen ertoe de systeemovereenkomst neer te leggen bij de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de instellingen die aan het systeem deelnemen. Amendement 6 (3) bepaalt dat een mededeling moet worden gepubliceerd, waaruit blijkt dat er een overeenkomst is neergelegd en dat deze ter inzage ligt; ook moeten hierin de deelnemende instellingen worden vermeld. Hoewel het idee van een meldingsprocedure, dat in dit amendement verwoord wordt, overeen stemt met de thans door de Raad gevolgde benadering, lijkt de voorgestelde procedure nodeloos omslachtig en bureaucratisch. Bovendien is in een aantal lidstaten de instantie die bevoegd is voor het toezicht op instellingen die aan een systeem deelnemen, niet dezelfde als de instantie die toezicht houdt op het systeem, zodat duidelijker zou moeten worden bepaald bij welke instantie de overeenkomst moet worden neergelegd. Dit amendement kan derhalve niet in het gewijzigde voorstel worden overgenomen. In Amendement 10 wordt de definitie van betalingssysteem" aangevuld. De betekenis van deze aanvulling moet worden verduidelijkt. Dit amendement kan dus niet worden aanvaard. In amendement 11 wijzigt het Parlement het criterium van de locatie (waarmee bepaald wordt of een systeem een communautair systeem is, dat onder de richtlijn valt): in plaats van de door de deelnemers aan het systeem gemaakte keuze van het recht (het systeem is gevestigd in de lidstaat waarvan volgens de keuze van de deelnemers aan het systeem het recht op de overeenkomst van toepassing is), wordt als locatie bepaald de plaats waar de afrekening of de boeking plaatsvindt. Aangezien de plaats van de afrekening kan afwijken van de plaats waar de desbetreffende boeking plaatsvindt, is dit amendement niet consistent. Bovendien kan het voorkomen dat voor één en dezelfde overmakingsopdracht verschillende boekingen worden gedaan (bij voorbeeld bij de clearinginstelling en de afrekenende agent), zodat zou moeten worden gedefinieerd welke boeking bedoeld wordt. Dit amendement kan derhalve niet in het gewijzigde voorstel van de Commissie worden overgenomen. De tekst van het originele Commissievoorstel werd desal- nietteming gewijzigd, teneinde rekening te houden met het opnemen van effectenafwikkelings systemen binnen het toepassingsgebied van deze Richtlijn, zoals het Europees Parlement dat heeft gevraagd. In artikel 3 wordt bepaald dat verrekening van betalingen afdwingbaar is, als de betalingsopdrachten vóór het openen van de insolventieprocedure in het betalingssysteem zijn ingevoerd. In het voorstel van de Commissie was bepaald dat het moment van invoering zou worden bepaald in de systeemovereenkomst. Amendement 16 (1) schrapt deze bepaling. Dit doet de vraag rijzen wanneer een overmakingsopdracht geacht kan worden in het systeem te zijn ingevoerd. Het Parlement geeft nergens antwoord op deze vraag, zodat dit amendement niet in het gewijzigde voorstel van de Commissie kan worden overgenomen. De tekst van het originele Commissievoorstel werd desalnietteming gewijzigd, teneinde rekening te houden met het opnemen van effectenafwikkelingssystemen binnen het toepassingsgebied van deze Richtlijn, zoals het Europees Parlement dat heeft gevraagd. Artikel 3, lid 2, betreft regels over het ongedaan maken van frauduleuze contracten, die vóór het openen van de insolventieprocedure zijn aangegaan. De formulering in het voorstel van de Commissie ("contracten. die aangegaan zijn") is synoniem met de formulering "contracten. die gesloten zijn"). Dit verwijst niet naar het invoeren van overmakingsopdrachten in het systeem, zoals in amendement 16 (2) van het Parlement gesteld wordt. Bovendien is onduidelijk de wat bedoeld wordt met het effectentransactie", waarnaar in het amendement van het Parlement verwezen wordt. Deze formulering lijkt te impliceren dat het niet mogelijk mag zijn betalingen of effectentransacties terug te draaien, zodra zij afgerekend zijn. De richtlijn beoogt echter overmakingsopdrachten tegen terugdraaien terwijl zij zich in het systeem bevinden, d. i. in de periode waarin van systeemrisico sprake kan zijn. Na de afrekening bestaat het probleem van het systeemrisico niet langer. Daarom kan amendement 16 niet in het gewijzigde voorstel van de Commissie worden overgenomen. terugdraaien van respectievelijk afrekening, "de Amendement 21. dat in de plaats komt van het voorgaande amendement 16 (3). bepaalt als tijdstip van het openen van insolventieprocedures het tijdstip waarop de bevoegde autoriteit de nationale toezichthoudende autoriteiten ervan in kennis stelt, waarna deze de deelnemers aan het systeem daarvan in kennis moeten stellen. Deze procedure is in het verleden (de werkgroep van de Commissie) diepgaand bestudeerd en is niet gevolgd, omdat de procedure daardoor veel te zwaar zou worden. In het voorstel van de Commissie was een verbod opgenomen om na het tijdstip dat in de regels van een systeem bepaald is, een overmakingsopdracht te herroepen. Amendement 17 van het Parlement echter verbiedt herroeping na het tijdstip waarop een insolventieprocedure is geopend. De bedoeling van de desbetreffende bepaling in het voorstel van de Commissie was een overmaking te beschermen zolang zij zich in het systeem bevindt, d. i. de periode waarin van systeemrisico sprake kan zijn. In het amendement van het Parlement krijgt de bepaling een geheel andere betekenis. Het lijkt echter overbodig te herhalen - zoals in het amendement van het Parlement gebeurt - dat in het geval van insolventie de activa van een deelnemer worden bevroren en herroeping dus niet mogelijk is. Amendement 17 schrapt bovendien de verwijzing naar derden (met name de cliënt), die in het voorstel van de Commissie was opgenomen. Het schrappen van de verwijzing naar derden (bij voorbeeld de cliënt, de opdrachtgever van een overmakingsopdracht) kan betekenen dat - in een grensoverschrijdend systeem - het een instelling verboden kan zijn (op grond van de systeemovereenkomst of het recht van de andere lidstaat) een overmakingsopdracht van een cliënt te herroepen, zodra deze in het systeem is ingevoerd, terwijl de cliënt de betrokken overmakingsopdracht jegens zijn instelling wel rechtsgeldig kan herroepen (op grond van het recht van de eigen lidstaat). Het zal duidelijk zijn dat dit, als het met een groot bedrag geschiedt, tot systeemrisico kan leiden. Daarom moet Sc verwijzing naar derden worden gehandhaafd. Dit amendement kan dus niet worden opgenomen in het gewijzigde Commissievoorstel. De tekst van het originele Commissievoorstel werd desalnietteming gewijzigd, teneinde rekening te houden met het opnemen van effectenafwikkelingssystemen binnen het toepassingsgebied van deze Richtlijn, zoals het Europees Parlement dat heeft gevraagd. Amendement 19 beoogt het schrappen van artikel 6 over het bij insolventie van een deelnemer toepasselijke insolventierecht. Het schrappen van dit artikel druist in tegen de bedoeling van de richtlijn, te weten het voorkomen van systeemrisico, en wel om twee redenen: a) de rechtszekerheid en b) het voorkomen van collisie. a) rechtszekerheid. Bij insolventie van een deelnemer aan een systeem is van essentieel belang dat er rechtszekerheid bestaat met betrekking tot de status van middelen of effecten in het systeem. Hoe langer er onzekerheid bestaat, hoe langer deze middelen of effecten niet voor de andere deelnemers aan het systeem beschikbaar zullen zijn. Dit kan de liquiditeit van deze deelnemers uithollen en aldus leiden tot systeemrisico. Ter wille van de rechtszekerheid is het van vitaal belang te welen welk insolventierecht in het geval van de insolventie van een deelnemer aan het systeem van toepassing is. b) voorkoming van collisie. Het is mogelijk dat het insolventierecht van een lidstaat conflicteert met het contractenrecht van een andere lidstaat (wat betreft het onderzoek van de geldigheid van een vordering). Daarom is van essentieel belang dat de insolventie van een deelnemer aan een systeem wordt beheerst door het insolventierecht van de lidstaat waarvan het contractenrecht van toepassing is op de systeemovereenkomst. Dit amendement kan dus niet worden opgenomen in het gewijzigde Commissievoorstel. De tekst van het originele Commissievoorstel werd desalnietteming gewijzigd, teneinde rekening te houden met het opnemen van effectenafwikkelingssystemen binnen het toepassingsgebied van deze Richtlijn, zoals het Europees Parlement dat heeft gevraagd. PARLEMENT EN DE RAAD OVER HET BEPERKEN VAN HET SYSTEEMRISICO BETALINGSSYSTEMEN EN EFFECTENAFWIKKELINGS-SYSTEMEN GEWIJZIGD VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN HET EUROPEES IN Oorspronkelijk voorstel van de Commissie Gewijzigd voorstel van de Commissie (Amendement 1) Titel Voorstel voor een richtlijn van het Voorstel voor een richtlijn van het Europees Europees Parlement en de Raad over de Parlement en de Raad over het beperken van het en finaliteit van de afrekening en onderpand betalingssystemen systeemrisico effectenafwikkelings-systemen in (Amendement 2) Eerste overweging Overwegende dat het recht inzake insolventie van is krediet- en effecten-instellingen nog niet geharmoniseerd: dat een uit 1985 daterend voorstel voor een richtlijn betreffende de sanering en liquidatie van kredietinstellingen (PB C 365 van op 31. 12. 1985. 55 8 februari 1988) nog steeds bij de Raad in behandeling is: dat het EG-faillissements-verdrag van 23 november 1995 tussen de Lidstaten bijeen verzekerings in maatschappijen. en beleggingsondernemingen uitsluit: kredietinstellingen uitdrukkelijk de Raad gewijzigd e. v. blz. (Amendement 3) Overweging 7a te Bazel gevestigde Bank Overwegende dat in het "Report of the Committee on interbank netting schemes of the central banks of the Group of Ten countries" van november 1990 van de voor Internationale Betalingen onder meer de volgende gedaan: aanbevelingen "Verrekeningsregelingen moeten in alle betrokken rechtsgebieden een solide rechtsgrondslag hebben en deelnemers aan verrekeningsregelingen moeten volledig bekend zijn met de gevolgen van een bepaalde regeling voor elk financieel risico waarop de verrekeningsprocedure van invloed is": worden (Amendement 4) Artikel 1, punt 1 De bepalingen van deze richtlijn zijn van De bepalingen van deze richtlijn zijn van toepassing op: toepassing op: opereren 1. alle communautaire betalingssystemen in willekeurig welke die munteenheid en in de ECU en op onderpand dat in verband met deelname systemen gedeponeerd aan dergelijke wordt; 1. alle communautaire betalingssystemen en effectenafwikkelingssystemen. die opereren in willekeurig welke munteenheid en in de Ecu, of in verschillende munteenheden die door het systeem worden omgerekend, alsmede op het onderpand dat in verband met deelname aan dergelijke systemen gedeponeerd wordt; (Amendement 5) Artikel 1, punt 2 2. alle EG-instellingen die rechtstreeks deelnemen aan een betalingssysteem in een derde land en op het onderpand dat in verband met deelname aan dergelijke systemen gedeponeerd wordt; alle instellingen communautaire 2. die deelnemen aan een betalingssysteem of effecten afwikkelings-systeem land, alsmede op het onderpand dat in verband met deelname aan dergelijke systemen gedeponeerd wordt; in een derde (Amendement 6) Artikel 1 bis (nieuw) Ongewijzigd (Amendement 7) Artikel 2, onder a) in artikel 1 a) "instelling": een onderneming als gedefinieerd van Richtlijn 77/780/EEG van de Raad, met inbegrip van de Instellingen die in artikel 2, lid 2, van genoemde richtlijn vermeld worden, welke rechtstreeks deelneemt aan een betalingssysteem, en elke andere onderneming die rechtstreeks deelneemt aan een betalingssysteem; of vermeld worden, "instelling": in een als onderneming a) gedefinieerd artikel 1 van Richtlijn 77/780/EEG van de Raad, met inbegrip van de Instellingen die in artikel 2, lid 2 van genoemde richtlijn een belegginsinstelling als gedefinieerd in punt 2 van Artikel 1 van de Richtlijn 93/22/EEC met uitzondering van de instellingen in de lijst van Artikel 2(2) punten a)-k) van die Richtlijn, een welke betalingssysteem effectenafwikkelings- systeem. en elke andere onderneming die rechtstreeks aan een betalingssysteem of effectenafwikkelings-systeem deelneemt; rechtstreeks deelneemt aan of (Amendement 8) Artikel 2, onder b) b) "rechtstreekse deelneming": deelneming aan een betalingssysteem met de eruit voortvloeiende verantwoordelijkheid voor de afrekening; b) "rechtstreekse deelneming": deelneming aan een betalingssysteem of effectenafwikkelings- voortvloeiende systeem met verantwoordelijkheid voor de afrekening; daaruit de (Amendement 9) Artikel 2, onder e e) "betalingsopdracht": een opdracht om, door middel van een boeking op de rekeningen van een kredietinstelling of een centrale ter een beschikking uiteindelijke begunstigde te stellen; geldbedrag bank, van een e) "betalingsopdracht": een opdracht om, door middel van een boeking op de rekeningen van een kredietinstelling of een centrale bank, een geldbedrag ter beschikking van een uiteindelijke begunstigde te stellen, alsmede in het geval van effectenafwikkelingssystemen een opdracht aan een instelling om door middel van een boeking in een register of in een andere vorm een vordering op een of meer effecten over te dragen: (Amendement 10) Artikel 2, onder h h) "betalingssysteem": een door twee of h) Onveranderd meer instellingen gesloten geschreven overeenkomst voor het uitvoeren van betalingsopdrachten; (Amendement 11) Artikel 2, onder i i) "communautair betalingssysteem": een betalingssysteem dat zich in een lidstaat bevindt. Een betalingssysteem wordt geacht zich te bevinden in de lidstaat waarvan het recht door de instellingen die rechtstreeks aan het betalingssysteem deelnemen, toepasselijk is gekozen als recht. Indien een dergelijke keuze niet gemaakt is, wordt het betalingssysteem geacht zich te bevinden in de lidstaat waar de afrekening plaatsvindt; of o_f "communautair betalingssysteem i) effectenafwikkelings-systeem": een betalings systeem of effectenafwikkelings-systeem dat zich in een lidstaat bevindt. Een communautair effectenafwikkelings- betalingssysteem systeem wordt geacht zich te bevinden in de lidstaat waarvan het recht door de instellingen die rechtstreeks aan het betalingssysteem deelnemen, is gekozen als toepasselijk recht. Indien een dergelijke keuze niet gemaakt is, wordt het communautair betalingssysteem o_f te effectenafwikkelings-systeem bevinden in de lidstaat waar de afrekening plaatsvindt; geacht zich (Amendement 12) Artikel 2, onder j j) "betalingssysteem van een derde land": een geen EG-betalingssysteem is; betalingssysteem dat "systeem van een derde systeem een j) betalingssysteem de afwikkeling van effectentransacties dat geen EG-betalings- of effectenafwikkelings-systeem is; land": voor of (Amendement 13) Artikel 2, onder k hetzij onder beding respectievelijk k) "transactie uit hoofde van monetair beleid": een door de centrale bank van een lidstaat of door de toekomstige Europese centrale bank verrichte aankoop- of verkooptransactie op de financiële markten, (contant en op hetzij onvoorwaardelijk van termijn), wederverkoop weder aankoop, het in lening geven of nemen van vorderingen papier, luidende in Gemeenschapsvaluta's of niet- Gemeenschapsvaluta's, edele metalen; hieronder vallen ook krediet transacties die de centrale bank van een toekomstige Europese lidstaat of de krediet gericht met bank centrale instellingen andere marktpartijen, waarbij de verleende kredieten worden gedekt door toereikend onderpand; verhandelbaar en en of in k) "transactie uit hoofde van monetair beleid": een door een centrale bank van een lidstaat of door de toekomstige Europese centrale bank verrichte aankoop- of verkooptransactie op de financiële markten, hetzij onvoorwaardelijk (contant en op termijn), hetzij onder beding van wederverkoop respectievelijk weder inkoop, het in lening geven of nemen van en verhandelbaar papier, o_f vorderingen instrumenten die van dergelijke vorderingen oï instrumenten in Gemeenschapsvaluta's of niet-Gemeenschaps- valuta's, of in edele metalen; hieronder vallen ook krediettransacties die de centrale bank van een toekomstige Europese centrale bank verricht met kredietinstellingen en andere marktpartijen, waarbij de verleende kredieten worden gedekt door toereikend onderpand; lidstaat of de luidende afgeleid zijn, (Amendement 14) Artikel 2, onder 1 de van alle activa die rechten ter 1) "onderpand": zekerstelling en verplichtingen die in een betalingssysteem kunnen ontstaan, gedeponeerd worden, of die in verband met transacties uit hoofde van het monetaire beleid gedeponeerd worden bij de centrale banken van de lidstaten of de toekomstige Europese centrale bank. of 1) "onderpand": alle activa die ter zekerstelling van de rechten en verplichtingen die in een effectenafwikkelings- betalingssysteem gedeponeerd systeem worden, of die in verband met transacties uit hoofde van het monetaire beleid gedeponeerd worden bij de centrale banken van de lidstaten of de toekomstige Europese centrale bank. ontstaan, kunnen (Amendement 15) Artikel 2, onder 1 bis (nieuw) 1 bis) "effeçtenafwikkeUngS-systeem": een geschreven overeenkomst tussen instellingen met regels voor het doorgeven en uitvoeren deze Yâû instellingen: effeçtentrajisaçties tussen (Amendement 16 en 21) Artikel 3 die rechtstreeks tegen aan insolventieprocedure 1. Verrekening van betalingen is juridisch afdwingbaar en zal, zelfs in het geval van een een instelling een betalingssysteem deelneemt, bindend zijn voor derden, mits de betalingsopdracht voor de openen van insolventieprocedure in het betalings systeem is ingevoerd. Het moment van invoering zal worden bepaald door de regels van dat betalingssysteem. het of 1. Verrekening is juridisch afdwingbaar en zal, zelfs in het geval van een insolventieprocedure tegen een instelling die rechtstreeks aan een betalingssysteem effectenafwikkelings- systeem deelneemt, bindend zijn voor derden, mits de opdracht voor het openen van de insolventieprocedure in het betalingssysteem of effectenafwikkelings-systeem is ingevoerd. Het moment van invoering zal worden bepaald door de regels van dat betalingssysteem ûf effectenafwikkelings-systeem. 2. Bepalingen betreffende het ongedaan 2. Ongewijzigd maken van contracten en transacties die voor het openen van de insolventie procedure aangegaan zijn, zullen niet tot het terugdraaien van de verrekening leiden. 2a. Verworpen (Amendement 17) Artikel 4 1. Na een door de regels van het betalingssysteem bepaald tijdstip mag een betalingsopdracht noch door een instelling die rechtstreeks aan een betalingssysteem deelneemt, noch door een derde jegens de overige rechtstreekse deelnemers aan het betalingssysteem worden herroepen. Deze bepaling toepasselijk, ongeacht het openen van een insolventieprocedure. is 1. Na een door de regels van het betalings- ûf effectenafwikkelings-systeem bepaald tijdstip mag een betalingsopdracht of een opdracht voor een effectentransactie noch door een instelling die rechtstreeks aan dat systeem deelneemt, noch door een derde jegens de rechtstreeks overige deelnemen aan dat systeem worden herroepen. Deze bepaling is toepasselijk, ongeacht het openen van een insolventieprocedure. instellingen die 10 (Amendement 18) Artikel 5 hebben en verplichtingen Insolventieprocedures geen terugwerkende kracht ten aanzien van de rechten een instelling, welke verband houden met rechtstreekse een deelname EG-betalingssysteem. Elke andere regel of praktijk die terugwerkende kracht heeft, verliest zijn gelding. van aan hebben Insolventieprocedures geen terugwerkende kracht ten aanzien van de rechten en verplichtingen van een instelling, rechtstreekse welke verband houden met deelname communautair aan betalingssysteem effectenafwikkelings- systeem. Regels die terugwerkende kracht op niet van hebben, instellingen waarvan ten insolventieprocedures geopend zijn. toepassing aanzien zijn een of (Amendement 19) Artikel 6 insolventieprocedure In geval van een tegen een instelling die rechtstreeks aan een betalingssysteem deelneemt, worden de rechten en verplichtingen die uit of in verband met de rechtstreekse deelname aan het betalingssysteem ontstaan, bepaald door het insolventierecht van het land waar het betalingssysteem zich bevindt. instelling die In geval van een insolventieprocedure tegen rechtstreeks aan een een effectenafwikkelings-systeem betalings- of en deelneemt, worden verplichtingen die uit of in verband met de rechtstreekse deelname aan dat systeem ontstaan, bepaald door het insolventierecht van het land waar het systeem zich bevindt. rechten de H (Amendement 20) Artikel 7 1. De rechten van een pandhouder in verband met zijn verplichtingen tegenover een of meerdere andere deelnemers in een rechten van betalingssysteem of de monetaire autoriteiten ten voordele van wie een pand is gevestigd, zullen niet worden aangetast door de opening van een insolventieprocedure tegen pandgever. Het onderpand wordt met voorrang op alle overige ter voldoening van de rechten die verband houden met de deelname aan het betalingssysteem of met transacties van monetair beleid. schuldeisers geëxecuteerd 1. De rechten: van een instelling of een afrekenende agent op onderpand dat in verband met het systeem gedeponeerd is. en in de EG op van monetaire autoriteiten onderpand dat in verband met transacties uit hoofde van het monetaire beleid aan hen verschaft is, tegen de insolventie worden niet aangetast door procedures instelling dk hei onderpand verschaft heeft. Een dergelijk onderpand mag ter voldoening van deze rechten worden geëxecuteerd, aan deelname Als een instelling uit een derde land in verband met een EG-betalingssysteem of in verband met transacties uit hoofde van het monetaire beleid onderpand deponeert in een lidstaat, zullen de rechten van de pandhouder niet worden aangetast door het openen van een insolventieprocedure tegen de betrokken instelling uit een derde land. Artikelen 8 t/m 10 Ongewijzigd 12 ISSN 0254-1513 COM(97) 345 def. DOCUMENTEN NL 09 10 08 Catalogusnummer : CB-C0-97-335-NL-C ISBN 92-78-21941-X Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 13,


title: Komission asetus (EY) N:o 1301/97, annettu 4 päivänä heinäkuuta 1997, poikkeuksellisista markkinoiden tukitoimenpiteistä sianliha-alalla Espanjassa annetun asetuksen (EY) N:o 913/97 muuttamisesta


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 1306/97 av den 4 juli 1997 om tillfälligt upphävande av förutfastställelsen av exportbidrag för vissa spannmåls- och risprodukter som exporteras i form av varor som inte omfattas av bilaga II till fördraget


title: Proposta modificata di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio concernente il carattere definitivo dei regolamenti e la garanzia collaterale (nuovo titolo: «Proposta modificata di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio concernente la limitazione del rischio sistemico nei sistemi di pagamento e nei sistemi di regolamento su valori mobiliari»)

text: COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ' EUROPEE Bruxelles, 04. 07. 1997 COM(97) 345 def. 96/0126 (COD) PROPOSTA MODIFICATA DI DIRETTIVA DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO CONCERNENTE IL CARATTERE DEFINITIVO DEI REGOLAMENTI E LA GARANZIA COLLATERALE (NUOVO TITOLO; "PROPOSTA MODIFICATA DI DIRETTIVA DEL PARLAMENTO EUROPEO E DEL CONSIGLIO CONCERNENTE LA LIMITAZIONE DEL RISCHIO SISTEMICO NEI SISTEMI DI PAGAMENTO E NEI SISTEMI DI REGOLAMENTO SU VALORI MOBILIARI") (presentata dalla Commissione in applicazione dell'articolo 189 A, paragrafo 2 del trattato CE) 1. STATO ATTUALE DELLA PROCEDURA 1. Il 30 maggio 1996, la Commissione ha adottato una proposta di direttiva concernente il carattere definitivo dei regolamenti e la garanzia collaterale. 2. 3. Il Consiglio ha trasmesso tale proposta al Parlamento, al Comitato economico e sociale ed all'Istituto monetario europeo. Il Consiglio ha iniziato ad esaminarla il 20 settembre 1996. Il 31 ottobre 1996, il Comitato economico e sociale ha adottato all'unanimità, in merito a detta proposta, un parere nel quale raccomandava di includere nel campo di applicazione della proposta stessa i sistemi di regolamento su valori mobiliari. 4. L'Istituto monetario europeo ha espresso il suo parere il 21 novembre 1996, accogliendo favorevolmente il funzionamento efficace e agevole dei sistemi di pagamento, Esso ha altresì raccomandato di includere nel campo d'applicazione della nuova normativa i sistemi di regolamento su valori mobiliari. la proposta e sottolineandone fondamentale per l'importanza 5. Il Parlamento europeo ha accolto favorevolmente la proposta in questione ed ha adottato la risoluzione legislativa contenente il suo parere in merito nel corso della seduta plenaria del 9 aprile 1997. 6. La proposta modificata allegata tiene conto dei risultati delle consultazioni svolte con le istituzioni suddette. 2. OSSERVAZIONI SUGLI EMENDAMENTI Il Parlamento europeo ha proposto 21 emendamenti alla testo di proposta della Commissione. 1. Emendamenti accettati La Commissione recepirà nella sua proposta modificata gli emendamenti 2, 3, 5, 7, 8,9, 13, 14, 15, 18 e 20. • (ili emendamenti 2 e 3 aggiungono ciascuno un considerando utile ai lini della migliore comprensione del contesto della proposta. Gli emendamenti 5r 7. 8. 9T 14 e 15 possono essere tutti accettati poiché mirano ad estendere il campo di applicazione della direttiva ai sistemi di regolamento su valori mobiliari, in sintonia con le raccomandazioni formulate sia dall'lME sia dal CES. Il Parlamento concorda sull'estensione della direttiva ai sistemi di regolamento su valori mobiliari. Conseguentemente, si rende necessaria tanto l'aggiunta dei termini "o un sistema di regolamento su valori mobiliari" alla fine dell' emendamento 7. quanto l'aggiunta dei termini "o ogni società di investimento rispondente alla definizione dell'articolo 1, punto 2 della direttiva 93/22/CEE, ad esclusione degli enti specificati nella lista di cui all'articolo 2(2), lettera a) a k) della medesima direttiva", in seno alla definizione di "ente", in quanto tali sistemi vedono tipicamente le società di investimento quali loro partecipanti. La direttiva si applica alla garanzia collaterale fornita in relazione ad operazioni di politica monetaria. L'emendamento 13 estende ai contratti derivati la definizione di "operazione di politica monetaria". Se tali prodotti sono oggetto di operazioni effettuate dalle banche centrali, è opportuno che siano inclusi nella presente direttiva. Poiché la nozione di "istituti mobiliari" non è definita negli emendamenti formulati dal Parlamento Europeo, e poiché la definizione di "ente" nella proposta modificata della Commisisone copre altresì le "società di investimento", risultato al quale si presume tenda la menzione nell' emendamento 15 agli enti mobiliari, la proposta modificata si limita a fare semplicemente al termine "ente". In essa, il termine "ente" é altresì utilizzato in sostituzione del "partecipante". L' emendamento 18 modifica la formulazione adottata dalla proposta iniziale della Commissione, ma esprime lo stesso concetto ed è pertanto accettabile. L'emendamento 20 esplicita il testo del paragrafo 1. Il secondo paragrafo della proposta iniziale era volto a precisare una subipotesi coperta dal primo paragrafo. La sua eliminazione è pertanto accettabile. Subordinatamente a talune piccole modifiche, inoltre, la Commissione potrebbe accettare gli emendamenti 1,4, 10 e 12. L'emendamento 1 propone per la direttiva il nuovo titolo seguente: "Proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio concernente il trattamento dei sistemi di pagamento e dei sistemi di regolamento su valori mobiliari nel quadro di procedure fallimentari che interessano enti di credito o istituti mobiliari". Benché la Commissione sia disposta ad accettare la modifica del titolo, il nuovo titolo proposto dal Parlamento implica che la proposta mira unicamente a risolvere i problemi connessi all'insolvenza. La Commissione propone pertanto il nuovo titolo seguente: "Direttiva concernente la limitazione del rischio sistemico nei sistemi di pagamento e nei sistemi di regolamento su valori mobiliari". L'emendamento 4 è accettabile salvo che per le parole "in euro" dopo le parole "in ecu". In primo luogo, infatti, la menzione dell'euro, dopo le parole "operante in qualsiasi moneta" fa pensare che l'euro non sia una moneta. Invece, se è vero che l'ecu è un paniere di monete e non una moneta, ciò non vale per l'euro. In secondo luogo, elemento ancora più importante, il fatto che l'ecu e l'euro siano menzionati nella stessa disposizione giuridica fa pensare che l'ecu e l'euro siano destinati a coesistere. Invece l'ecu sarà sostituito dall'euro: l'ecu e l'euro non esisteranno mai nel medesimo momento. L'emendamento 12. infine, mira ad estendere il campo d'applicazione della direttiva ai sistemi di regolamento su valori mobiliari, sopprimendo le parole "di pagamento" nella dizione "sistema di pagamento di un paese terzo", che diventa così "sistema di un paese terzo". Il Parlamento sembra tuttavia aver trascurato il fatto che la definizione di "sistema di un paese terzo" fa riferimento a "sistemi di pagamento", e non anche a "sistemi di regolamento su valori mobiliari", nonostante il desiderio del Parlamento europeo di assicurare l'inclusione di questi ultimi. Si è effettuata una modifica al fine di includere nel campo di applicazione della direttiva i sistemi di regolamento su valori mobiliari. 2. Emendamenti respinti Gli emendamenti 6, 11, 16 e 21, nonché in particolare gli emendamenti 17 e 19 non possono essere inclusi nella proposta modificata. L'emendamento 6. primo paragrafo espone ingenerale le ragioni per le quali gli Stati membri dovranno modificare il loro diritto fallimentare in base alla presente direttiva per garantire che non venga perturbato il funzionamento dei sistemi interessati in caso di insolvenza di un partecipante a tali sistemi. Al paragrafo 2. l'emendamento in questione sancisce l'obbligo per detti sistemi di depositare gli accordi cui si basano presso le autorità competenti per la vigilanza sugli enti partecipanti. Al paragrafo 3. esso dispone la pubblicazione di una comunicazione che indichi che l'accordo in parola è stato depositato e che è accessibile a tutti, nonché l'elenco degli enti partecipanti. Benché l'idea di una procedura di notifica espressa in questo emendamento sia in sintonia con l'approccio attualmente adottato dal Consiglio, la procedura proposta pare eccessivamente complessa e burocratica. Inoltre, in vari Stati membri l'autorità che esercita la vigilanza sugli enti partecipanti ad un sistema è diversa da quella che esercita la vigilanza sul sistema stesso; pertanto, occorre chiarire quale sia l'autorità presso la quale occorre depositare l'accordo. Per tali motivi, l'emendamento 6 non può essere incluso nella proposta modificata. Neil' emendamento 10. un'aggiunta è operata alla definizione di "sistema di pagamento". L'intendimento non essendo completamente chiaro, la Commissione ha ritenuto di non essere in grado di accettare ma modifica proposta. Nell'emendamento 11. il Parlamento cambia il criterio utilizzato per determinare se un sistema sia o meno un sistema comunitario rientrante nell'ambito d'applicazione della direttiva. Se infatti la proposta della Commissione guardava al diritto scelto dai partecipanti per disciplinare al sistema ritenendo pertanto che fosse stabilito nello Stato membro il cui diritto era stato scelto dai partecipanti al sistema per disciplinare i rapporti tra loro intercorrenti) l'emendamento del Parlamento si basa sul luogo in cui avviene il regolamento o la scrittura. Detto emendamento non pare coerente, poiché il luogo in cui avviene il regolamento può' essere diverso da quello in cui avviene la scrittura corrispondente. Inoltre, dato che possono essere effettuate più scritture per un solo ordine di pagamento (ad esempio presso la stanza di compensazione e presso l'agente di regolamento) sarebbe necessario precisare di quel scrittura si tratti. Questo emendamento non può pertanto essere accettato nell'ambito della proposta modificata della Commissione. Ciò' nondimeno, il testo dell'articolo della proposta iniziale della Commissione è stato modificato al fine di includere i sistemi di regolamento mobiliari, cosi come richiesto dal Parlamento europeo. L'articolo 3 stabilisce che il netting degli ordini di pagamento ha carattere vincolante purché detti ordini siano stati registrati ne! sistema prima dell'apertura di una procedura fallimentare. La proposta iniziale della Commissione precisava che // momento di detta registrazione è stabilito dalle norme del sistema di pagamento stesso. L'emendamento 16. paragrafo 1 sopprime tale precisazione. Sorge pertanto il problema di determinare in quale momento un ordine di pagamento possa essere considerato come registrato in un sistema. Poiché il Parlamento non fornisce alcuna risposta a tale interrogativo, l'emendamento in causa non può essere inserito nella proposta modificata della Commissione. Ciò' nondimeno, il testo della proposta iniziale è stato modificato al fine di includere i sistemi di regolamento su valori mobiliari, cosi come richiesto dal Parlamento europeo. L'articolo 3, paragrafo 2, fa riferimento alle norme concernenti l'annullamento dei contratti fraudolenti che sono stati conclusi anteriormente all'apertura di una procedura fallimentare. Tale paragrafo non si riferisce alla registrazione dei contratti nei sistemi, come pare indicare l'emendamento 16. paragrafo 2. Inoltre non è chiaro che cosa si intenda con le parole "ricalcolo del regolamento o delle operazioni su valori mobiliari" proposte dall'emendamento in questione. Tali parole sembrano indicare che non deve essere possibile ricalcolare i pagamenti o le operazioni su valori mobiliari una volta effettuato il loro regolamento. Tuttavia, la direttiva mira a tutelare gli ordini di pagamento contro il ricalcolo mentre detti ordini si trovano ancora nell'ambito del sistema, quando cioè può verificarsi un rischio sistemico. Dopo il regolamento, tale rischio non si presenta più. Pertanto, l'emendamento 16 non può essere inserito nella proposta modificata della Commissione. L'emendamento 21. che sostituisce il precedente emendamento 16. paragrafo 3 determina il momento di apertura della procedura fallimentare. Tale momento è definito come il momento in cui l'autorità competente notifica formalmente all'autorità nazionale l'apertura di detta procedura. L'autorità nazionale di vigilanza deve poi notificare tale apertura agli altri partecipanti al sistema. Questa soluzione è stata esaminata approfonditamente in passato in sede di gruppo di lavoro della Commissione e non è stata adottata perché giudicata eccessivamente onerosa. Se la proposta della Commissione vieta la revoca di un ordine di pagamento dopo il momento stabilito dalle norme del sistema interessato, 1 'emendamento 17 del Parlamento vieta la revoca dopo il momento di apertura della procedura fallimentare. Nell'ambito della proposta della Commissione, questa disposizione mirava a tutelare gli ordini di pagamento trattati nell'ambito del sistema, nel quale può verificarsi un rischio sistemico; nell'ambito dell'emendamento del Parlamento, essa assume un significato completamento diverso. Non pare tuttavia necessario ripetere, come nell'emendamento del Parlamento, che in caso di insolvenza le attività dei partecipanti sono congelate e che non è pertanto possibile la revoca. Inoltre, nell'emendamento 17 è soppresso il riferimento ai terzi (che possono essere in particolare i clienti i quali impartiscono gli ordini di pagamento). A causa di tale soppressione, nei sistemi di pagamento transfrontalieri un ente potrebbe trovarsi nell'impossibilità giuridica di revocare l'ordine di pagamento impartito da un proprio cliente, una volta che tale ordine sia nel sistema (a norma dell'accordo su cui si basa il sistema in parola o a norma del diritto degli altri Stati membri), mentre il cliente potrebbe validamente revocare detto ordine nei confronti dell'ente (a norma del diritto del proprio Stato membro). Chiaramente, se un tale caso dovesse verificarsi per un importo considerevole si avrebbe un rischio sistemico. Occorre pertanto mantenere il riferimento ai terzi. Pertanto l'emendamento non viene ripreso nella proposta modificata della Commissione. Ciò' nondimeno, il testo della proposta iniziale è stato modificato al fine di includere i sistemi di regolamento su valori mobiliari, cosi come richiesto dal Parlamento europeo. L'emendamento 19 mira a sopprimere l'articolo 6 concernente il diritto fallimentare applicabile in caso di insolvenza di un partecipante. Tale soppressione è contraria all'obiettivo della direttiva di evitare il rischio sistemico per i due motivi seguenti, riguardanti rispettivamente a) la certezza del diritto e b) il conflitto tra legislazioni diverse. a) Certezza del diritto. In caso di insolvenza di un partecipante al sistema, è essenziale garantire la certezza del diritto in merito allo status dei fondi o dei valori mobiliari presenti nel sistema. Per tutto il tempo in cui vi sarà incertezza, i fondi ed i valori in questione non saranno disponibili per gli altri partecipanti. Ciò potrebbe erodere la base di liquidità di questi ultimi e provocare pertanto un rischio sistemico. Al fine di realizzare la certezza del diritto, è essenziale sapere quale diritto fallimentare si applichi in caso di insolvenza di un partecipante al sistema. b) Conflitto tra legislazioni diverse. E possibile che il diritto fallimentare di uno Stato membro contrasti con il diritto contrattuale di un altro Stato membro per quanto riguarda l'esame della validità dei crediti. È pertanto essenziale che l'insolvenza di un partecipante al sistema sia disciplinata dal diritto fallimentare dello Stato membro il cui diritto contrattuale disciplina l'accordo su cui è basato il sistema. Pertanto l'emendamento non viene ripreso nella proposta modificata della Commissione. Ciò' nondimeno, il testo della proposta iniziale è stato modificato al fine di includere i sistemi di regolamento su valori mobiliari, cosi come richiesto dal Parlamento europeo. PROPOSTA MODIFICATA DI DIRETTIVA DEL PARLAMENTO EUROPEOJE DEL CONSIGLIO CONCERNENTE LA LIMITAZIONE DEL RISCHIO SISTEMICO NEI SISTEMI DI PAGAMENTO E NEI SISTEMI DI REGOLAMENTO SU VALORI MOBILIARI Proposta iniziale della Commissione Proposta modificata della Commissione (Emendamento 1) Titolo Proposta di direttiva del Parlamento europeo e Proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio concernente il carattere definitivo del Consiglio concernente la limitazione del rischio sistemico nei sistemi di pagamento e nei dei regolamenti e la garanzia collaterale sistemi di regolamento su valori mobiliari (Emendamento 2) Prima del primo considerando, nuovo considerando che il diritto considerando fallimentare riguardante enti di credito e istituti mobiliari non è ancora armonizzato: che una proposta del 1985 in materia di risanamento e liquidazione degli enti creditizi (GU C 356 del 31. 12. 1985. pag. 55. modificata l'8 febbraio 1988Ì è ancora l'accordo del all'esame del Consiglio: che 23 novembre 1995 degli Stati membri riuniti in sede di Consiglio in materia di procedure le fallimentari compagnie di assicurazione, gli enti di credito e le società di investimento: espressamente esclude (Emendamento 3) Considerando settimo bis (nuovo) raccomandazioni: considerando che la "Report of the Committee on Interbank-Netting schemes of the Central Banks of the Group of the Countries", della Banca dei regolamenti internazionali di Basilea del novembre 1990. perviene fra l'altro alle seguenti sistemi di compensazione dovrebbero fondarsi su una base giuridica valida nell'ambito delle giurisdizioni competenti e tali sistemi i partecipanti a dovrebbero avere un'idea chiara dell'impatto di rischi un detcrminato sistema sui singoli di linan/iari compensazione": interessati processo dal "i (Emendamento 4) Articolo 1, punto 1 1) a ogni sistema di pagamento comunitario operante in qualsiasi moneta Q in ECU, ed alla garanzia collaterale fornita in relazione alla partecipazione a tale sistema; sistema sistema di di pagamento 1) ogni a regolamento su comunitario o valori mobiliari comunitario operante in qualsiasi moneta, in ECU, o in diverse valute che loro, edalla garanzia collaterale fornita in relazione alla partecipazione a tale sistema; il sistema converte tra (Emendamento 5) Articolo 1, punto 2 2) a ogni ente comunitario che partecipi direttamente a un sistema di pagamento di un paese terzo, nonché alla garanzia collaterale fornita in relazione alla partecipazione a tale sistema; 2) a ogni ente comunitario che partecipi direttamente a un sistema di pagamento di un paese terzo o a un sistema di regolamento su garanzia valori mobiliari, nonché collaterale alla partecipazione a tale sistema; relazione fornita alla in (Emendamento 6) Articolo 1 bis (nuovo) Respinto (Emendamento 7) Articolo 2, lettera a) "ente": ogni impresa rispondente alla a) definizione dell'articolo 1 della direttiva 77/780/CEE del Consiglio, compresi gli enti specificati nell'elenco contenuto nell'articolo 2, paragrafo 2, che partecipi direttamente ad un sistema di pagamento, nonché ogni altra impresa che partecipi direttamente a un sistema di pagamento; "ente": ogni impresa rispondente alla a) definizione dell'articolo I della direttiva 77/780/CEE del Consiglio, compresi gli enti specificati nell'elenco contenuto nell'articolo 2, paragrafo 2, o ogni società di investimento rispondente alla definizione dell'articolo 1. punto 2 della direttiva 93/22/CEE ad esclusione degli enti specificati nella lista di cui all'articolo 2(2). lettera a) a k) della medesima direttiva, che partecipi direttamente ad un sistema di pagamento o a un sistema di regolamento su valori mobiliari, nonché ogni altra impresa che partecipi direttamente a un sistema di pagamento o a un sistema di regolamento su valori mobiliari: (Emendamento 8) Articolo 2, lettera b) b) "partecipazione diretta": la partecipazione ad un sistema di pagamento con responsabilità di regolamento; b) "partecipazione diretta": la partecipazione ad un sistema di pagamento o a un sistema di regolamento con responsabilità di regolamento; valori mobiliari su (Emendamento 9) Articolo 2, lettera e) e) "ordine di pagamento": ogni istruzione di mettere a disposizione di un beneficiario finale una somma di denaro attraverso una scrittura sui conti di un ente creditizio o di una banca centrale; e) "ordine di pagamento": ogni istruzione di mettere a disposizione di un beneficiario finale una somma di denaro attraverso una scrittura sui conti di un ente creditizio o di una banca centrale; nel caso di sistemi di regolamento su valori mobiliari, un'istruzione impartita a un ente di trasferire la titolarità di uno o più valori mobiliari attraverso una scrittura su un registro o in altra forma: (Emendamento 10) Articolo 2, lettera h) "sistema di pagamento": ogni accordo h) scritto concluso fra due o più enti al fine di eseguire ordini di pagamento; h) Invariato (Emendamento 11) Articolo 2, lettera i) "sistema di pagamento comunitario": un i) sistema di pagamento situato in uno Stato membro. Un sistema di pagamento viene considerato situato nello Stato membro la cui legislazione sia stata prescelta dagli enti che partecipano direttamente sistema di pagamento stesso per disciplinare i rapporti fra loro intercorrenti. In assenza di tale scelta, il sistema di pagamento viene considerato situato nello Stato membro il regolamento; in cui avviene al (i) "sistema di pagamento o sistema di regolamento comunitario": un sistema di pagamento o un sistema di regolamento su valori mobiliari situato in uno Stato membro. Un sistema di pagamento o un sistema di regolamento comunitario viene considerato situato nello Stato membro la cui legislazione sia stata prescelta dagli enti che partecipano direttamente al sistema stesso. In assenza di tale scelta, il sistema di pagamento o di regolamento comunitario viene considerato situato nello Stato membro in cui avviene il regolamento; (Emendamento 12) Articolo 2, lettera j) j) "sistema di pagamento di un paese terzo": ogni sistema di pagamento che non sia un sistema di pagamento comunitario; di pagamento "sistema di un paese o j) terzo": ogni di sistema sistema regolamento su valori mobiliari che non sia un sistema comunitario di pagamento o di regolamento su valori mobiliari: (Emendamento 13) Articolo 2, lettera k) termine, ovvero "operazione di politica monetaria": k) un'operazione svolta sui mercati finanziari in titolo relazione ad una compravendita a definitivo (a pronti o a termine) o di pronti contro la concessione o l'assunzione in prestito di obbligazioni e strumenti negoziabili, in valute comunitarie o non comunitarie o in metalli preziosi, da parte della banca centrale di uno Stato membro o della futura Banca centrale europea; inoltre, un'operazione di credito basata su un'adeguata garanzia collaterale, svolta dalla banca centrale di uno Stato membro o dalla futura Banca centrale europea, nei confronti di enti creditizi o di altri partecipanti al mercato; termine, ovvero k) "operazione di politica monetaria": un'operazione svolta sui mercati finanziari in titolo relazione ad una compravendita a definitivo (a pronti o a termine) o di pronti contro la concessione o l'assunzione in prestito di obbligazioni e strumenti negoziabili o di prodotti derivati da tali obbligazioni o strumenti, in valute comunitarie o non comunitarie o in metalli preziosi, da parte della banca centrale di uno Stato membro o della futura Banca centrale europea; inoltre, un'operazione di credito basata su un'adeguata garanzia collaterale, svolta dalla banca centrale di uno Stato membro o dalla futura Banca centrale europea, nei confronti di enti creditizi o di altri partecipanti al mercato; (Emendamento 14) Articolo 2, lettera S) line di garantire "garanzia collaterale": tutte le attività 1) i diritti e le fornite al obbligazioni che potrebbero sorgere in un sistema di pagamento ovvero fornite alle banche centrali degli Stati membri o alla futura Banca centrale europea relazione a in operazioni di politica monetaria. line di garantire "garanzia collaterale": tutte le attività 1) fornite al i diritti e le obbligazioni che potrebbero sorgere in un sistema di pagamento o in un sistema di regolamento su valori mobiliari ovvero fornite alle banche centrali degli Stati membri o alla futura Banca centrale europea in relazione a operazioni di politica monetaria. (Emendamento 15) Articolo 2, lettera 1 bis) (nuova) "sistema di regolamento su valori 1 bis) fra enti mobiliari"; un accordo scritto contenente norme per trasmissione e l'esecuzione di operazioni su valori mobiliari fra gli enti la (Emendamenti 16 e 21) Articolo 3 1) Il netting dei pagamenti ha valore giuridico e carattere vincolante per i terzi, anche in caso di apertura di una procedura fallimentare nei confronti di qualsiasi ente che partecipi direttamente al sistema di pagamento, purché gli ordini di pagamento in questione siano stati registrati nel sistema di pagamento prima procedura. Il momento di detta registrazione è stabilito dalle norme del sistema di pagamento stesso. Il momento di detta registrazione è stabilito dalle norme del sistema di pagamento stesso. dell'apertura tale di e delle Le norme relative all'annullamento dei 2) contratti conclusi anteriormente all'apertura della procedura fallimentare non comportano il ricalcolo del netting dei pagamenti. operazioni 1) Il netting ha valore giuridico e carattere vincolante per i terzi, anche in caso di apertura di una procedura fallimentare nei confronti di qualsiasi ente che partecipi direttamente al sistema di pagamento o al sistema di regolamento su valori mobiliari, purché gli ordini in questione siano stati registrati nel sistema di pagamento o nel sistema di regolamento prima dell'apertura di tale procedura. Il momento di detta registrazione è stabilito dalle norme del sistema di pagamento o del sistema di regolamento su valori mobiliari stesso. su valori mobiliari 2) Invariato 2bis) Respinto (Emendamento 17) Articolo 4, paragrafo 1 L'ordine di pagamento emesso a favore 1) di un ente che partecipi direttamente ad un sistema di pagamento non può essere revocato da altri partecipanti diretti né da terzi dopo lo scadere del termine stabilito dalle norme del sistema di pagamento stesso. La presente disposizione si applica anche in caso di apertura di una procedura fallimentare. 1) L'ordine di pagamento o l'ordine relativo ad una transazione su valori mobiliari non può essere revocato da altri partecipanti diretti al sistema di pagamento o di regolamento su valori mobiliari, né da terzi nei confronti di altri ente che partecipi direttamente a tale sistema, dopo lo scadere del termine stabilito dalle norme del sistema di pagamento o di regolamento su valori mobiliari stesso. La presente disposizione si applica anche in caso di apertura di una procedura fallimentare. 10 (Emendamento 18) Articolo 5 Le procedure fallimentari non hanno effetto retroattivo sui diritti e sulle obbligazioni degli enti connessi alla partecipazione diretta ad un sistema di pagamento comunitario. Ogni altra norma o pratica comportante un effetto retroattivo viene sospesa. Le procedure fallimentari non hanno effetto retroattivo sui diritti e sulle obbligazioni degli enti connessi alla partecipazione diretta ad un sistema di pagamento o di regolamento su valori mobiliari comunitario. Disposizioni aventi effetto retroattivo non sono applicabili interessati da una nei confronti di enti procedura fallimentare. (Emendamento 19) Articolo 6 In caso di apertura di una procedura fallimentare nei confronti di un ente che partecipi direttamente ad un sistema di pagamento, i diritti e le obbligazioni derivanti dalla partecipazione diretta a tale sistema di pagamento o ad essa connessi vengono stabiliti in base al diritto fallimentare del paese nel quale è situato detto sistema di pagamento. In caso di apertura di una procedura fallimentare nei confronti di un ente che partecipi direttamente ad un sistema di pagamento o ad un sistema di regolamento su valori mobiliari, i diritti le obbligazioni derivanti dalla tale sistema sono partecipazione diretta a stabiliti in base al diritto fallimentare del paese nel quale è situato detto sistema. e 11 (Emendamento 20) Articolo 7 I diritti - di un ente o di un agente di regolamento in fornitagli alla garanzia collaterale relazione a un sistema - delle autorità monetarie della CE alla garanzia collaterale fornita loro in relazione a operazioni di politica monetaria dalla sono pregiudicati procedura non fallimentare riguardante l'ente che ha fornito la garanzia collaterale può essere realizzata per soddisfare detti diritti. collaterale. Tale garanzia I diritti del depositario in relazione agli 1) impegni assunti da un partecipante nei confronti di uno o più altri partecipanti ad un sistema di pagamento, nonché i diritti delle autorità monetarie presso le quali sia costituita una garanzia collaterale nel contesto di operazioni di politica monetaria, non sono interessati dall'apertura di una procedura fallimentare nei confronti del depositante. La garanzia collaterale viene realizzata al fine di dalla soddisfare partecipazione ad un sistema di pagamento con priorità su tutti gli altri creditori. derivanti diritti i 2) Ove un ente di un paese terzo costituisca una garanzia collaterale in uno Stato membro in relazione alla partecipazione a un sistema di pagamento comunitario o in occasione di operazioni di politica monetaria, i diritti del depositario non sono interessati dall'apertura di una procedura fallimentare nei confronti di tale ente. Articoli 8 a 10 Invariati 12 ISSN 0254-1505 COM(97) 345 def. DOCUMENTI IT 09 10 08 N. di catalogo : CB-C0-97-335-IT-C ISBN 92-78-21940-1 Ufficio delle pubblicazioni ufficiali delle Comunità europee L-2985 Lussemburgo >2>