title: Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op, of bestaande uit, voorwaardelijke toegang

eurovoc_concepts:
approximation of laws
audiovisual piracy
broadcasting
pay television
right to justice

formats: html pdf pdfa1b print

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 09. 07. 1997 COM(97) 356 def. 97/0198 (COD) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op, of bestaande uit, voorwaardelijke toegang (door de Commissie ingediend) INHOUD Inleiding I. Voorwaardelijke toegang in de interne markt A. Van encryptie naar voorwaardelijke toegang B. Omroepdiensten C. Diensten van de informatiemaatschappij II. De noodzaak van communautaire wetgeving A. Een aan piraterij blootgestelde markt B. Een door gefragmenteerde regelgeving bedreigde markt C Belemmeringen van het vrije verkeer van diensten en goederen III. Toelichting bij de afzonderlijke artikelen IV. Voorstel voor een Richtlijn 3 4 4 5 8 9 9 10 11 13 18 INLEIDING In haar mededeling "Europa op weg naar de informatiemaatschappij"1 uit 1994 kondigde de Commissie aan dat een Groenboek betreffende de rechtsbescherming van geëncrypteerde diensten in voorbereiding was. De noodzaak van een initiatief van de Gemeenschap op dit gebied was reeds benadrukt in het "Strategisch programma voor de interne markt"2 en de Commissie had reeds voorbereidende studies verricht. In 1995 heeft de Commissie de belanghebbende kringen geraadpleegd middels een vragenlijst die onder een aantal marktpartijen was verspreid en door hen werd beantwoord. De raadpleging bevestigde dat de illegale ontvangst van geëncrypteerde diensten en de gefragmenteerde regelgeving een reëel probleem vormen voor de media-industrie op de interne markt. Het Groenboek betreffende de "Rechtsbescherming van geëncrypteerde diensten op de interne markt"3 vormde het voorwerp van een grootschalige raadpleging in 1996. De reacties op dit groenboek bevestigden dat er behoefte bestond aan een communautair rechtsinstrument om de rechtsbescherming te harmoniseren van alle diensten waarvoor de beloning afhangt van een "voorwaardelijke toegang", zoals encryptie en elektronische versleuteling. Zowel het Europees Parlement4 als een duidelijke meerderheid van de lidstaten deelde dit standpunt en zij hebben de Commissie opgeroepen om een voorstel voor een richtlijn in te dienen. Dit voorstel werd aangekondigd in zowel het Werkprogramma van de Commissie voor 1997 als het "Permanente Actieprogramma"5 met het oog op de informatiemaatschappij. Op 16 april 1997 stelde de Commissie een mededeling vast betreffende "Een Europees initiatief op het gebied van de elektronische handel"6. Doel van dit Europese initiatief is "het stimuleren van de reeds krachtige groei van de elektronische handel in Europa" door een "coherent geheel van technologische wettelijke en ondersteuningsmaatregelen uiterlijk in 2000 te implementeren. als een dringende noodzaak"7. Met het oog op de invoering van een gunstige regelgeving merkt de Commissie het volgende op: "Voor een in alle veiligheid verlopende distributie van diensten is een adequate wettelijke bescherming van abonneediensten op de gehele interne markt vereist. Tal van diensten zullen van de een of andere vorm van versleuteling of andere voorwaardelijke- toegangssystemen gebruik maken om te bereiken dat zij behoorlijk voor hun dienstverlening worden betaald Dienstenleveranciers moeten beschermd worden tegen de onrechtmatige toegang tot hun diensten via illegale decoders, chipkaarten of andere middelen waarvan piraten zich bedienen. De Commissie gaat een richtlijn voorstellen waarmee alle dienstenleveranciers dezelfde mate van bescherming wordt geboden. "* 4 5 6 COM(94) 347 def. van 19 juli 1994. COM(93) 632 def. van 22 december 1993. COM(96) 76 def. van 6 maart 1996. Resolutie van 13 mei 1997. COM(96) 607 def. van 27 november 1996. COM(97) 157 def. van 16 april 1997. Toelichting van deze mededeling, blz. 3 en 5. Bladzijde 22, punt 55. 3 TOELICHTING l. Voorwaardelijke toegang in de interne markt A. Van encryptie tot voorwaardelijke toegang In het Groenboek hadden de door de Commissie gegeven voorbeelden vooral betrekking op "encryptie" en "geëncrypteerde diensten". Omroepsignalen worden doorgaans namelijk met het oog op de betaling (betaaltelevisie en betaalradio) beschermd door encryptie. Encryptie is evenwel een instrument dat voor verschillende doeleinden kan worden gebruikt, en bepaalde daarvan vallen buiten het bereik van dit communautair initiatief9. Bovendien kunnen de legitieme belangen van de dienstverrichter met andere technieken dan encryptie worden beschermd. In het groenboek worden diensten behandeld die tegen betaling van een vergoeding aan het publiek worden aangeboden, en de vergoeding kan worden gewaarborgd door gebruikmaking van een aantal technieken waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen "geoorloofde toegang" en "ongeoorloofde toegang"10. De reacties op het groenboek bevestigen dat een grote verscheidenheid van omroepdiensten en interactieve diensten dit model (en de daarmee verbonden behoefte aan rechtsbescherming) gemeen hebben, ongeacht de wijze van overbrenging van deze diensten11. Het gemeenschappelijke kenmerk is dat de toegang tot een dienst op afstand onderworpen is aan de voorwaarde van voorafgaande toestemming, die tot doel heeft de betaling van een vergoeding zeker te stellen. Daarom is de voorgestelde richtlijn van toepassing op alle diensten die geleverd worden op basis van voorwaardelijke toegang, traditionele betaaltelevisie (en -radio), video-on-demand (kiesvideo), audio-on- demand (kiesaudio), elektronisch publiceren,en een groot aantal uiteenlopende on-line diensten die alle op basis van een abonnement of op gebruiksbasis aan het publiek worden aangeboden12. De marktontwikkelingen lijken erop te wijzen dat het voorwaardelijk maken van de toegang steeds vaker een volwaardige dienst op zich is. 9 10 11 12 Zoals enciyptie voor de vertrouwelijkheid van privé-communicatie en de veiligheid van financiële transacties. Voorbeelden: passwords en elektronische versleuteling. Dezelfde dienst kan op verschillende wijzen worden overgebracht aan verschillende typen eindapparatuur. Zo kan betaalradio (of muziek-op-aanvraagdiensten) worden overgebracht: - via het telefoonnet (aan een speciale radio); - door de ether aan een autoradio (narrowcasting); - via de kabel aan een televisietoestel (als onderdeel van een pakket digitale diensten); - on-line, via een multimediacomputer. Al deze diensten worden in die zin "aangeboden aan het publiek", dat een bepaalde inhoud beschikbaar worden gesteld aan elk lid van het publiek dat bereid is voor een dienst "een kaartje te kopen". De toegang tot theaters en bioscopen is gebaseerd op hetzelfde principe (het verschil is dat de "toegangscontrole" op afstand moeilijker is en andere technieken vergt). In beide gevallen kan de dienst worden beperkt tot bepaalde categorieën van het publiek (bijvoorbeeld: films die niet geschikt zijn voor jeugdige kijkers), zonder gevolgen voor de geldigheid van de definitie van een dienst "aangeboden aan het publiek". 4 Momenteel kan in de praktijk een zeer groot aantal verschillende relaties tussen de marktdeelnemers worden waargenomen. Zo zijn kabelexploitanten in bepaalde gevallen betrokken bij een keten van diensten, die de volgende vorm kan hebben: a) b) c) het aanbieden van inhoud (kanalen en/of interactieve diensten), die door de kabelexploitant aan de eindgebruiker wordt geleverd; het aanbieden van uitrustingen, waarmee de eindgebruiker in staat is de inhoud van de kanalen en diensten te ontvangen waarvoor hem toegang is verleend; het beheer van de abonnementen en/of de vergoedingen die door de eindgebruikers zijn betaald (in beginsel worden deze opbrengsten onder de kanalen verdeeld, na aftrek van de aan de aanbieder van toegang verschuldigde vergoeding)13. In zekere zin bekleedt de aanbieder van toegang (in dit voorbeeld de kabelexploitant) dezelfde rol als een reisorganisator die pakketvakanties verkoopt (bestaande uit diverse diensten, waarvan hij er geen noodzakelijkerwijs zelf verricht). Voor een pakket kanalen is de redenering vergelijkbaar, de eindgebruiker tekent een enkel contract (met de aanbieder van toegang, die mogelijk als tussenpersoon optreedt), in plaats van evenveel contracten als er diensten in het pakket zitten14. Dit betekent dat in het geval van ontvangst zonder toestemming de aanbieder van toegang (rechtstreeks) inkomsten derft, naast de financiële schade die onder meer de aanbieders van inhoud (indirect) ondervinden. Voor het doel van de voorgestelde richtlijn wordt het aanbieden van voorwaardelijke toegang derhalve beschouwd als een volwaardige dienst op zich. B. omroepdiensten: betaaltelevisie, pay-per-view en betaalradio lang werden omroepdiensten gefinancierd uit reclame-inkomsten en/of Decennia omroepbijdragen. De consumptie van televisie-uitzendingen op basis van "directe betaling" ontwikkelde zich het eerst in de VS: in 1995 bereikte betaaltelevisie 54% van de televisiemarkt van de VS (vergeleken met 39% in Europa en 28% in Japan)15. Betaaltelevisie groeide in 1996 echter het snelst in Europa, met een toename van het aantal abonnees van 13,2 miljoen tot 16,1 miljoen16. 13 14 15 16 Bovendien kan voor encryptiediensten een aparte overeenkomst zijn gesloten tussen een "aanbieder van technologie" en de omroep. Eenzelfde scenario komt vaak voor in de telecommunicatiesector, waar één exploitant kan optreden als de "poortwachter" voor een aantal uiteenlopende diensten. Bron: ID ATE. Volgens dezelfde bron bedroeg de jaarlijkse groei van betaaltelevisie in Europa 23% (vergeleken met 11% voor "vrije televisie"). Het hoogste aantal abonnees werd gevonden in het VK (5,57 miljoen), gevolgd door Frankrijk (4,913 miljoen), Spanje (1,465 miljoen) en Duitsland (1,404 miljoen). 5 Gezien de huidige ontwikkelingen wordt verwacht dat betaaltelevisie binnen twee tot drie jaar het grootste medium voor de consumptie van films ter wereld zal worden17. In de Europese Unie is dit reeds het geval. Volgens Screen Digest konden de bestedingen aan films in de EU in 1996 als volgt worden uitgesplitst (de cijfers tussen haakjes hebben betrekking op 1988): bioscoop: huurvideo's: koopvideo's: betaaltelevisie: 31,3% 14,2% 20,4% 34,0% (41,0%) (39,9%) (5,1%) (13,9%) De concurrentie ten aanzien van uitzendrechten onder betaaltelevisiezenders heeft een omvangrijke markt voor de audiovisuele industrie doen ontstaan: volgens studies van de Commissie stegen de totale opbrengsten van de audiovisuele sector tussen 1985 en 1994 reëel met 93%. De voornaamste reden voor deze stijging was de invoering van nieuwe inkomstenbronnen als betaaltelevisie, waarvan de totale inkomsten uit abonnementen in dezelfde periode met bijna 400% stegen18. In de nabije toekomst kan nog een nieuwe markt ontstaan, wanneer films en sportevenementen verkrijgbaar zullen zijn op pay-per-view-basis. in 1997 bereikte de kwalificatiewedstrijd Engeland-Italië voor de Wereldbeker (die op /X7y-/?er-view-basis werd uitgezonden) 3,8 miljoen kijkers in het VK. In Italië (waar de eerste pay-per-view- dienst op voetbalgebied in vier maanden 41. 173 abonnees trok) wordt een nieuwe dienst getest, waarbij abonnees de wedstrijden afzonderlijk kunnen kopen en geen "seizoenkaart" hoeven aan te schaffen. De recente ontwikkeling van digitale radio-omroep betekent dat de abonnee een aantal nieuwe "thematische" of gespecialiseerde radiozenders kan ontvangen. Verwacht wordt dat deze ontwikkeling de media-industrie nog meer kansen zal bieden19. Betaaltelevisie, betaalradio en pay-per-view hebben gemeen dat het omroepsignaal tegen ongeoorloofde ontvangst moet worden beschermd, omdat de dienst op abonnementsbasis wordt geëxploiteerd (of, in toenemende mate, tegen een gebruiksgebonden tarief). Voor al deze diensten hangt de levensvatbaarheid van de exploitatie af van technieken voor "voorwaardelijke toegang" (met name scrambling- en encryptietechnieken20). 17 18 19 20 Screen Digest van januari 1997. KPMG, "Organisation and Performance of Audio-visual Services and Production", eindverslag aan de Europese Commissie, december 1996 (studies inzake de doelmatigheid en de gevolgen van de inteme-marktintegratie). Vergelijkbare conclusies zijn onlangs gepubliceerd met betrekking tot de wereldmarkt: "in het afgelopen decennium vielen de ontwikkeling en de opkomst van nieuwe vormen van filmconsumptie samen met een ingrijpende toename van de totale bestedingen aan gefilmd vermaak. De komst van betaaltelevisie en video heeft de kennis van en de vraag naar een goed product gestimuleerd, en deze ontwikkeling was voor een deel verantwoordelijk voor de groei van de theatermarkt " (Screen Digest van januari 1997). Zie de aanmelding van een partnerschapsovereenkomst om een digitale betaalradiozender op te zetten en te exploiteren voor Europa (Music Choice Europe) in PB nr. C 70 van 6 maart 1997, biz. 7. "Encryptie" wordt in het algemeen gedefinieerd als het omzettingsproces van invoergegevens (gewone tekst) in cijfertekst (outputgegevens). Het omgekeerde proces wordt "decryptie" genoemd. 6 in een reeds aantal gebruikt Encryptietechnieken worden uiteenlopende telecommunicatiesystemen, zowel om de overgebrachte informatie te beschermen als om de verzender en de rechtmatige ontvanger van deze informatie te identificeren. Encryptie werd vroeger geassocieerd met diplomatieke en militaire kringen, maar speelt nu een steeds grotere rol bij de ondersteuning van diverse toepassingen in het dagelijks leven. Zo is voor de invoering van mobiele radionetwerken vereist dat het eindstation dat het gesprek begint met het oog op de facturering kan worden geïdentificeerd, terwijl het gesprek zelf tegen afluistering moet worden beschermd. Om deze redenen omvat GSM21 zowel de encryptie van spraakgegevens (hoewel dit niet altijd wordt toegepast) als de encryptie voor de legitimatie van de gebruiker. Deze benadering is ook gebruikt als basis voor de DVB-specificatie22. "geëncrypteerde diensten" gedefinieerd In september 1991 stelde de Raad van Europa een aanbeveling aan de leden vast betreffende de rechtsbescherming van geëncrypteerde televisiediensten23 (later, in januari 1995, bijgewerkt middels een aanbeveling betreffende maatregelen tegen geluids- en audiovisuele piraterij24). In deze tekst worden de negatieve gevolgen van piraterij onderstreept en worden de activiteiten opgesomd die onderworpen zouden moeten worden aan zowel privaatrechtelijke25 als strafrechtelijke en bestuursrechtelijke sancties26. In de aanbeveling worden als elke televisiedienst,uitgezonden of heruitgezonden op welke technische wijze ook, waarvan de kenmerken gewijzigd of veranderd zijn om de toegang tot de dienst tot een specifiek publiek te beperken. Op communautair niveau is het overeenkomstige begrip de "voorwaardelijke toegang", die vervat is in Richtlijn 95/47 inzake het gebruik van normen voor het uitzenden van televisiesignalen (artikel 4)27. De marktontwikkelingen wijzen er echter op dat technieken voor voorwaardelijke toegang waarschijnlijk ook gebruikt zullen worden voor het controleren van de toegang tot andere digitale diensten dan televisieomroep, bijvoorbeeld voor andere diensten dan televisie-uitzendingen die via omroepnetwerken worden uitgezonden, of diensten die via geschakelde netwerken worden gedistribueerd28. Bij het bepalen van het toepassingsgebied van het communautair rechtsinstrument mogen deze diensten niet worden genegeerd. 21 22 23 24 25 26 27 28 Europese norm voor digitale mobiele diensten die voor het publiek toegankelijk zijn. Gemeenschappelijk scramble-algoritme voor digitale video-omroep. Aanbeveling nr. R(91)14 van het Comité van Ministers. Aanbeveling nr. R(95) 1 van het Comité van Ministers. Gerechtelijke bevelen en schadevergoedingen (Beginsel II. 2). Beginsel H l. Richtlijn 95/47 van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 (PB nr. L 281 van 23 november 1995, blz. 51). DTI, "The Regulation of Conditional Access Services for Digital Television" (Final Consultation Paper) van 27 november 1996. Volgens dit document is de regering van het Verenigd Koninkrijk van mening dat de voorwaardelijke toegang tot deze diensten geregeld moet worden in een enkele gemeenschappelijke regeling. 7 C. Diensten van de informatiemaatschappij In 1996 werden wereldwijd 68,4 miljoen computers verkocht29. Eind januari 1997 waren 16,1 miljoen hosts30 aangesloten op Internet; hoewel Amerika nog steeds het "Net" domineert (met iets onder 60% van alle hosts31), vertegenwoordigt de Europese Unie ongeveer 20% van het totaal (de rest van de wereld blijft 20%32). In het voorstel voor een richtlijn betreffende de doorzichtigheid van de wetgeving33 worden diensten van de informatiemaatschappij gedefinieerd als: "elke dienst die langs elektronische weg, op afstand en op individueel verzoek van een afnemer van diensten verricht wordt". Deze definitie bestrijkt een brede reeks uiteenlopende diensten, waarvan voorbeelden kunnen worden gevonden in de begeleidende mededeling bij het voorstel. In het beginstadium waren deze diensten gebruiksklaar en gratis beschikbaar. Een toenemend aantal nieuwe diensten wordt echter aangeboden op basis van (of ontwikkelt zich in de richting van) een model van "voorwaardelijke toegang". Actuele voorbeelden hiervan lopen uiteen van de elektronische versie van traditionele kranten34 tot financiële informatie en "pakketdiensten"35. De voorwaardelijke toegang tot deze diensten is momenteel gebaseerd op elektronische versleuteling, terwijl andere on-line diensten gebruik maken van encryptie. Volgens Andersen Consulting36 zal het elektronische aandeel van de uitgeverijmarkt in het jaar 2000 tussen 5 en 15% belopen en een waarde hebben van 8,8 tot 12,4 miljard ECU. Door elektronisch pubüceren kunnen nieuwe, goedkope informatiebronnen worden gecreëerd en de toegang tot de bestaande bronnen worden verbeterd: bepaalde publicaties (zoals encyclopedieën en gespecialiseerde tijdschriften) waarvan de gedrukte versie te duur zou zijn voor de gemiddelde consument, worden in de elektronische versie tegen een redelijke vergoeding beschikbaar gesteld. Ook on-line toepassingen kunnen de toegang tot een breed assortiment gegevens verbeteren, indien de levensvatbaarheid van de exploitatie daarvan wordt gewaarborgd door tarieven naar gebruik toe te passen en hiertoe gebruik te maken van voorwaardelijke toegang (en van de rechtsbescherming daarvan): een onbelemmerde toegang verdraagt zich nu eenmaal niet met de investering die nodig is om een gegevensbestand aan te leggen. Gecombineerd met elektronisch publiceren37 is de on-line toegang tot gegevensbestanden een van de toepassingen van de informatiemaatschappij met de 29 30 31 32 33 34 35 36 37 Bron: International Data Corp. Elke host vertegenwoordigt tussen één en enkele duizenden gebruikers (wanneer de aansluiting wordt geboden door gemeenten, universiteiten, ondernemingen, enzovoorts): over het aantal Internet-gebruikers lopen de schattingen daarom uiteen, van 48 tot 60 miljoen. N. B. Het verdient vermelding dat het Amerikaanse aantal alle hosts omvat die eindigen op ". com", waardoor hun aandeel mogelijk wordt onderschat (veel commerciële hosts zijn in feite Europese ondernemingen). Hetzelfde geldt voor de hosts die eindigen op ". net" en ". org" (die tot het Amerikaanse aantal worden gerekend, ongeacht de fysieke locatie van de eigenaar). Bron: Network Wizards. COM(96) 392 def. van 30 augustus 1996. In februari 1997 waren 1. 553 kranten on-line beschikbaar op het World Wide Web (327 in Europa, ten opzichte van 880 in de VS). Voorbeeld: America On Line (AOL) bereikte in februari 1997 8 miljoen abonnees. "Strategie Developments for the European Publishing Industry towards the Year 2000", een studie in opdracht van de Europese Commissie uit 1996. De elektronische versie van een krant bevat een aantal verwijzingen (hypertekst) die de consument leiden naar de archieven van de uitgever of naar verwante publicaties. 8 gunstigste vooruitzichten. Volgens een recent onderzoek38 kunnen veel zakelijke informatiediensten, die gedurende vele jaren werden aangeboden aan kapitaalkrachtige zakelijke klanten, via interactieve diensten voor consumenten op ruimere schaal beschikbaar komen39. Tot de andere ontwikkelingen op korte termijn behoren het on-line aanbieden van muziek op aanvraag: onlangs schatte de Internationale Federatie van de Fonografische Industrie de potentiële omzet van de elektronische levering van muziekopnamen op 2 miljard dollar40. In een later stadium zal de toegang tot kiesvideodiensten naar verwachting verkrijgbaar zijn via zowel televisie als computer. Dientengevolge zou elk onderscheid tussen de wijzen van overbrenging (of de ontvangstpunten) in strijd zijn met het beginsel van gelijke behandeling en kunnen leiden tot vervalsing van de mededinging. IL De noodzaak van communautaire wetgeving A. Een aan piraterij blootgestelde markt De eerdergenoemde zakelijke kansen (en de daarmee verbonden positieve gevolgen voor de werkgelegenheid in de media-industrie) zullen afhangen van zowel de beschikbaarheid als de rechtsbescherming van de technieken voor voorwaardelijke toegang. Aangezien het aanbieden van de dienst duur is, hangt de levensvatbaarheid daarvan af van de technieken voor voorwaardelijke toegang, maar indien er geen rechtsbescherming tegen piraterij is, zullende potentiële uitgevers niet bereid zijn hun producten bloot te stellen aan "onbeschermde" toegang. De markt voor op voorwaardelijke toegang gebaseerde diensten maakt ten gevolg van de digitale technologie een snelle groei door, maar deze groei kan in gevaar worden gebracht door de even snel verlopende ontwikkeling van de "piraterij": een parallelle en bloeiende industrie die uitrustingen vervaardigt en verkoopt waarmee de ongeoorloofde toegang tot deze diensten mogelijk is. Gespecialiseerde "publicaties" en een aantal Internet-sites worden momenteel gebruikt om deze uitrustingen te verkopen, en daarnaast heeft zich een markt voor "service na de verkoop" ontwikkeld (waarbij onderhoud van deze apparaten wordt aangeboden). Dit soort "piraterij" heeft diverse negatieve consequenties: • derving van inkomsten uit abonnementen door de dienstverrichter: de rechtstreekse kosten van piraterij voor exploitanten van betaaltelevisie in 1996 worden geschat op 240 miljoen ECU41 (de indirecte kosten van het vervangen van het gepirateerde systeem zijn hierbij niet in aanmerking genomen); 38 39 40 41 "The impact of new signal protection methods on interactive services' business strategies", studie van Farncombe Technology voor de Europese Commissie uit 1996. Zo bieden enkele financiële dagbladen on-line (op abonnementsbasis) een "persoonlijk tijdschrift" aan, dat een op de klant toegespitste nieuwspagina en portfolio omvat en toegang biedt tot de voor de klant relevante ondernemingsverslagen en grafische presentaties van aandelenresultaten. Citaat van Reuters, 2 december 1996. Bron: AEPOC (Europese vereniging voor de bescherming van geëncrypteerde werken en diensten). 9 • financiële schade voor de aanbieder van voorwaardelijke toegang, die de bijkomende kosten moet dragen van het vervangen van de uitrustingen voor voorwaardelijke toegang en, in het geval van ongeoorloofde toegang tot beschermde diensten, inkomsten misloopt; • indirecte financiële schade voor de aanbieders van inhoud: aangezien de aan de rechthebbenden betaalde vergoedingen doorgaans gerelateerd zijn aan het potentieel bereikbare publiek, lopen zij door de illegale ontvangst de inkomsten mis die zij zouden hebben ontvangen uit de abonnementsgelden; • hogere prijzen voor de consument: de dienstverrichter zal noodzakelijkerwijs trachten het inkomstenverlies door piraterij terug te verdienen door de prijs (en/of de huur) van zijn diensten en uitrustingen te verhogen; • minder keuze voor de consument: het gebruik van illegale uitrustingen om ongeoorloofde toegang tot beschermde diensten te verkrijgen gaat ten koste van het vertrouwen in de markt, zodat de aanbieders van inhoud terughoudend zullen zijn bij het beschikbaar stellen van hun werken voor distributie in de vorm van omroepsignalen of on-line diensten42; • Misleiding van consumenten: veel consumenten worden misleid ten aanzien van de herkomst van de gepirateerde uitrusting die zij kopen en geloven dat zij een erkende uitrusting aanschaffen. Indien de exploitant het systeem van voorwaardelijke toegang wijzigt (om veiligheids- of andere redenen), verliest de gekochte uitrusting alle waarde voor de consument. Om deze redenen hebben het Europees Parlement en de Raad een overweging over piraterij opgenomen in Richtlijn 95/47 van 24 oktober 199543. De overweging luidt als volgt: "Overwegende dat in Europa de mogelijkheden voor piraterij in de digitale audiovisuele sfeer zullen toenemen, (. ) en dat invoering en toepassing op Europese schaal van een doeltreffende anti-piraterijwetgeving steeds noodzakelijker wordt" B. Een door gefragmenteerde regelgeving bedreigde markt Het aanbod van diensten op basis van voorwaardelijke toegang speelt in op een in toenemende mate gespecialiseerde vraag (waardoor betaling door de eindgebruiker gerechtvaardigd wordt). Voor de levensvatbaarheid van deze diensten is een markt met een zekere kritische omvang nodig: in een bepaald geografisch gebied zal een nichemarkt kleiner zijn dan een massamarkt, en dit gebied kan daarom te klein zijn om de levensvatbaarheid van de "gerichte" dienst te garanderen. De in deze mededeling onderzochte diensten voorzien vaak in de vraag afkomstig van "grensoverschrijdende niches" (vraag gebaseerd op andere culturele factoren dan nationaliteit). 42 43 Zie "Intellectual Property Protection in Cyberspace" (ITAA-disaissiestuk), 1996. Zie boven (voetnoot 27). 10 De bestaande verschillen in de mate van rechtsbescherming tegen piraterij hebben een negatief effect op de ontwikkeling van deze diensten op Europese schaal. In dit verband moet worden opgemerkt dat: 1. 2. 3. 4. 5. 6. in de meeste lidstaten heeft de bestaande anti-piraterijregelgeving alleen betrekking op omroepdiensten44; in de wetgeving van één lidstaat onderscheid wordt gemaakt tussen kabel- en satellietomroep, waardoor satellietomroep niet de rechtsbescherming geniet die aan kabelomroep wordt verleend; in een andere lidstaat de rechtsbescherming is beperkt tot de diensten die worden uitgezonden vanaf het nationale grondgebied; in diverse lidstaten piraterij slechts bestraft kan worden op grond van de algemene bepalingen inzake oneerlijke mededinging, en zullen slechts van toepassing deze zijn indien en voor zover de onwettige praktijk gevolgen heeft voor de "nationale markt" (dit hoeft niet het geval te zijn indien de in die landen vervaardigde gepirateerde decoders in een andere lidstaat op de markt worden gebracht); de lijst van onwettige activiteiten (waar aanwezig) per lidstaat verschilt (evenals de mate van bescherming); sommige lidstaten geen strafbepaling kennen voor de illegale ontvangst van diensten die op basis van voorwaardelijke toegang worden geleverd. In dit verband moet worden opgemerkt dat de richtlijn "kabel en satelliet"45 wel regels bevat over de uitzending per satelliet en de heruitzending van beschermde werken, maar exploitanten geen steun biedt in hun strijd tegen illegale ontvangst. Ontvangst is namelijk geen relevante "handeling" in het auteursrecht, dat traditioneel betrekking heeft op communicatie en niet op ontvangst46. C. Belemmeringen van het vrije verkeer van goederen en diensten Een gefragmenteerde regelgeving kan belemmeringen doen ontstaan voor het vrije verkeer van goederen en diensten en de werking van de interne markt in gevaar brengen. Bepalingen die met het oog op de bescherming tegen illegale ontvangst een onderscheid maken naar herkomst van de dienst47 zijn onverenigbaar met de beginselen van het Verdrag en moeten worden ingetrokken. Andere regelingen maken onderscheid naar wijze van uitzending, waarbij bijvoorbeeld omroepdiensten via de ether en via de kabel wel tegen illegale ontvangst worden beschermd en satellietdiensten (die alle uit het buitenland afkomstig zijn) niet48. Dergelijke bepalingen lijken in het licht van de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie niet gerechtvaardigd te zijn. Discriminerende maatregelen die een negatieve invloed hebben op het vrij verrichten van diensten zijn immers slechts verenigbaar met het gemeenschapsrecht wanneer deze onder een uitdrukkelijk afwijkende bepaling kunnen vallen, zoals artikel 56 van het Verdrag, dat betrekking heeft op 44 45 46 47 48 Groenboek betreffende de rechtsbescherming van geëncrypteerde diensten, blz. 28. Richtlijn 93/83/EEG. Groenboek betreffende de rechtsbescherming van geëncrypteerde diensten op de interne markt, blz. 26. Zie hoofdstuk II. B, punt 3. Zie hoofdstuk II. B, punt 2. 11 uitzonderingen die gerechtvaardigd zijn met het oog op de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid. In deze specifieke gevallen lijken geen van deze gronden de discriminatie te rechtvaardigen49. De belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen en diensten kunnen ook het gevolg zijn van het ontbreken van rechtsbescherming in bepaalde ontvangende landen. De raadpleging bevestigt dat exploitanten de rechtsbescherming tegen illegale ontvangst van de dienst als een belangrijke factor in hun marktintroductiestrategie zien. Het ontbreken van deze rechtsbescherming in een aantal lidstaten (in combinatie met de mazen in de juridische bescherming van het grensoverschrijdende aanbod van diensten) maakt de interne markt momenteel veel minder interessant dan deze zou kunnen zijn. De onderhandelingen met aanbieders van inhoud zijn moeizamer wanneer een gelijke mate van rechtsbescherming in elke ontvangende lidstaat ontbreekt, en de aanbieders van toegang ondervinden daarom moeilijkheden bij het verwerven van rechten tegen een redelijke prijs. Dit heeft met name gevolgen voor de grensoverschrijdende activiteiten van deze aanbieders van toegang. Verschillen tussen nationale bepalingen kunnen belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen met zich meebrengen. Sommige van deze belemmeringen zijn onverenigbaar met het gemeenschapsrecht en moeten derhalve worden opgeheven; andere kunnen gerechtvaardigd zijn50 door doelstellingen van algemeen belang, zoals de bescherming van de consument (tegen fraude) en van de intellectuele en industriële eigendomsrechten (tegen piraterij). Een juridisch bindend instrument van de Gemeenschap om een gelijke mate van bescherming tot stand te brengen is noodzakelijk om de waargenomen belemmeringen weg te nemen en de regelgeving voor de op voorwaardelijke toegang gebaseerde diensten op de interne markt te voltooien. Gelet op het evenredigheidsbeginsel is de Commissie van mening dat de geëigende vorm voor dit instrument een richtlijn is: hierdoor houden de lidstaten de vrijheid om de middelen voor het bereiken van deze doeleinden te kiezen. De voorgestelde richtlijn heeft geen betrekking op de omzeiling van gegevens over het beheer van rechten51 of van technologische maatregelen die de auteurs gebruiken in verband met de uitoefening van hun rechten52. Deze aangelegenheden zijn door de Commissie behandeld in het Groenboek betreffende het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij en zullen het voorwerp vormen van afzonderlijke maatregelen, zoals aangekondigd in de Mededeling van de Commissie van 20 november 199653. De voorgestelde richtlijn heeft evenmin betrekking op de kwestie van industriële eigendomsrechten op decoders, omdat hiervoor specifieke communautaire wetgeving bestaat. 49 50 51 52 53 Groenboek, blz. 35. Indien het evenredigheidsbeginsel in acht wordt genomen. Zoals gedefinieerd in artikel 12 van het WTPO-auteursrechtverdrag van 1996. Artikel 11 van dit verdrag. COM(96) 568 def. : "Vervolg op het Groenboek inzake het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij". 12 Het gebruik van encryptie om andere redenen dan de betaling voor een dienst zeker te stellen, valt niet onder het toepassingsgebied van de voorgestelde richtlijn: wanneer deze redenen verband houden met de integriteit en/of de vertrouwelijkheid van gegevens en communicatie, zijn er andere overwegingen van algemeen belang in het spel (namelijk: veiligheid van commerciële transacties54 en de bescherming van het fundamentele recht op privacy, met inbegrip van de geheimhouding van communicatie). De bedoeling is dat de toepassing van de voorgestelde richtlijn de mogelijke beperkingen van het gebruik van encryptietechnologie en -producten onverlet laat55. III. toelichting bij de afzonderlijke artikelen Artikel 1 Onderdeel a) Onderdeel a), in samenhang met onderdeel b), geeft de reikwijdte van het voorstel aan. Het voorstel omvat omroep (televisie en radio) en diensten van de informatiemaatschappij, alsmede het aanbieden van toegang tot deze diensten, voorzover zij aangeboden worden op basis van een techniek voor voorwaardelijke toegang (als gedefinieerd in onderdeel b)). De definitie van "televisie-omroepen" is dezelfde als in Richtlijn 89/552/EEG. De definitie van "radio-omroepen", welke daarop is gebaseerd, omvat niet alleen geluidssignalen, maar kan ook betrekking hebben op gegevenssignalen binnen hetzelfde kanaal. Deze definities van omroepen omvatten niet het aanbieden van diensten op individuele aanvraag, die onder het derde gedachtestreepje vallen ("diensten van de informatiemaatschappij"). De definitie van "diensten van de informatiemaatschappij' is gebaseerd op het voorstel van de Commissie voor een richtlijn tot wijziging van Richtlijn 83/189/EEG betreffende "doorzichtigheid van de wetgeving binnen de interne markt voor de diensten van de Informatiemaatschappij". Volgens artikel 1 van dat voorstel omvat de definitie "elke dienst die langs elektronische weg, op afstand en op individueel verzoek van een afnemer van diensten verricht wordt". Voorbeelden van deze diensten zijn video-on-demand en audio-on-demand (die niet onder de definitie van "omroepen" vallen), ongeacht de door de ontvanger gebruikte eindapparatuur (televisietoestel, computerscherm, enzovoorts). Het controleren van de toegang van potentiële eindgebruikers tot de eerdergenoemde diensten is een afzonderlijke functie, die kan worden verricht door de dienstverrichter (bijvoorbeeld een omroeporganisatie) zelf, maar die steeds vaker namens deze dienstverrichter wordt uitgevoerd door een gespecialiseerde onderneming. 54 55 Voorbeeld: digitale handtekeningen vallen onder de richtlijn wanneer deze worden gebruikt als "password" voor een op voorwaardelijke toegang gebaseerde dienst, maar niet bij gebruik voor andere doeleinden. Op 27 maart 1997 keurde de OESO-Raad een aanbeveling goed betreffende "Guidelines for cryptography policy" (Richtsnoeren voor een beleid inzake cryptografie). Terwijl "erkende dat cryptografie een heel gamma van toepassingen kent (. ) en dat elk van die mogelijkheden verschillende problemen oplevert**, onderstreepte de Raad dat "het niet kunnen gebruiken van cryptografische methoden de bescherming van het privéleven, de intellectuele eigendom (. ) en de toepassing van elektronisch handelsverkeer kan schaden". 13 In dit opzicht zijn de functionele betrekkingen (maar niet de technieken voor voorwaardelijke toegang) vergelijkbaar met die van een serie openbare concerten die een concertseizoen vormen, waarbij elke legitieme eindgebruiker een seizoenkaart bezit, welke een contract vormt met de organisator van de concerten, maar niet met de leden van de verschillende orkesten die de concerten geven waarop het contract betrekking heeft. Het toezicht op de nakoming van de voorwaarden voor toegang tot de concertzaal is relatief eenvoudig (door inspectie van het kaartje van elke concertbezoeker bij binnenkomst en opsporing van niet-erkende kaartjes). In het geval van omroep steunt de enige doeltreffende techniek voor voorwaardelijke toegang op het onvermogen van de eindgebruikers om begrijpelijke informatie te verkrijgen uit het uitgezonden signaal zonder gebruikmaking van de daartoe geëigende apparatuur en van software voor de verwerking van het signaal. Onderdeel b) De in onderdeel a) opgesomde diensten vallen onder het toepassingsgebied van de voorgestelde richtlijn, indien en voor zover zij worden aangeboden op basis van een techniek van "voorwaardelijke toegang'. Volgens onderdeel b) behoort hiertoe elke technische maatregel waarbij de toegang tot de dienst afhankelijk wordt gesteld van voorafgaande, individuele toestemming, voor zover deze toestemming erop gericht is zeker te stellen dat voor de dienst wordt betaald. Het voorwerp van de rechtsbescherming is namelijk niet de technologie op zich, maar het gerechtvaardigd belang dat gediend wordt door de technologie (betaling voor een dienst): dezelfde technieken kunnen uiteenlopende belangen dienen (bijvoorbeeld de vertrouwelijkheid van persoonlijke mededelingen), die buiten het bereik van de richtlijn blijven. De in onderdeel a) opgesomde diensten worden beschikbaar gesteld aan elk lid van het publiek dat bereid is om "het kaartje te betalen", en de in onderdeel b) genoemde technische maatregelen zijn erop gericht zeker te stellen dat dit "kaartje" inderdaad betaald wordt. De beschikbare technologieën op dit gebied ontwikkelen zich zeer snel en nieuwe technologieën kunnen hun intrede doen. Dit is een van de redenen waarom de voorgestelde definitie geen specifieke technologie noemt, zoals encryptie, hoewel dit vaak gebruikt wordt in digitale systemen. Enige indicatieve, en niet uitputtende, voorbeelden van technieken voor voorwaardelijke toegang zijn: - (digitale) encryptie en (analoge) vervorming van omroepsignalen; - cryptografische enveloppen, die een geëncrypteerde versie van een document bevatten (tekst, beeld, video), alsmede regels die de mogelijkheden voor toegang bepalen; - elektronische versleuteling, waarmee de uitgever een bepaalde inhoud zodanig kan "afsluiten", dat de toegang tot de dienst afhankelijk wordt gesteld van voorafgaande toestemming (bijvoorbeeld in de vorm van een abonnement). 14 Onderdeel c) De definitie van "uitrustingen voor voorwaardelijke toegang' omvat decoders, kastjes met convertor en decoder, chipkaarten en enige andere apparatuur of software die, alleen of in combinatie met andere uitrustingen, noodzakelijk zijn om de dienst in een begrijpelijke vorm te ontvangen (in tegenstelling tot de gecodeerde, onbegrijpelijke vorm). Onderdeel d) Hoewel deze niet de rechtsbescherming uit hoofde van de artikelen 3 en 4 genieten, komen de "verbonden diensten" wel in aanmerking voor het bepaalde in artikel 2, lid 2. Voor de ontwikkeling van de interne markt op dit gebied is een vrij verkeer van deze commerciële- verbonden communicatiediensten) noodzakelijk, zonder belemmering, om redenen die tot het door deze richtlijn gecoördineerde terrein behoren. onderhoud, vervanging (installatie, activiteiten en "Commerciële communicatie" omvat, in overeenstemming met het Groenboek betreffende commerciële communicatie op de interne markt - (COM(96) 192 van 8 mei 1996) - "alle vormen van communicatie met het doel producten, diensten of het imago van een onderneming te bevorderen bij eindconsumenten en/ofdistributeur en". Onderdeel e) De definitie van "illegale uitrusting' houdt verband met de opsomming van verboden activiteiten in artikel 3: al deze activiteiten houden verband met illegale uitrustingen, maar het enkele bezit (voor privé-doeleinden) van deze uitrustingen is niet strafbaar gesteld in de voorgestelde richtlijn, omdat de lidstaten hierin de vrije keuze wordt gelaten (vijftiende overweging). Onderdeel f) Het begrip "ongeoorloofde toegang' vloeit voort uit de in onderdeel b) gegeven definitie en moet in samenhang met deze laatste worden gelezen: de weigering van toegang om andere redenen dan de betaling voor de dienst valt derhalve niet onder het voorstel. De ongeoorloofde toegang als zodanig wordt niet strafbaar gesteld in de richtlijn; wel strafbaar zijn de commerciële activiteiten die de ongeoorloofde toegang mogelijk maken (artikel 3). Onderdeel g) De definitie geeft de reikwijdte aan van de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten. De onderlinge aanpassing betreft de rechtsbescherming van diensten tegen ongeoorloofde toegang, die onder f) is gedefinieerd als de "toegang tot een beschermde dienst zonder toestemming van de dienstverrichter". Het auteursrecht en de naburige rechten vallen derhalve niet onder het door de richtlijn gecoördineerde gebied: het belang dat door de voorgestelde maatregelen wordt beschermd, is de beloning van de dienstverrichters. Hoewel de rechthebbenden in economisch opzicht ongetwijfeld voordeel zullen hebben van deze maatregelen, zal dit een indirect gevolg zijn en blijven hun belangen een afzonderlijk karakter hebben. Dezelfde industriële-eigendomsrechten op uitrustingen voor redenering geldt voor de voorwaardelijke toegang. 15 Artikel 2 Met dit artikel wordt beoogd het vrije verkeer van beschermde diensten, de daarmee verbonden diensten en de uitrustingen voor voorwaardelijke toegang te waarborgen. Om de gelijke mate van bescherming te garanderen die nodig is om deze vrijheden te verwezenlijken, verlangt lid 1 van elke lidstaat dat zij de maatregelen nemen waarvan de doelstelling is gedefinieerd in de artikelen 3 en 4. Om aan deze verplichting te voldoen, zullen bepaalde lidstaten hun wetgeving moeten aanpassen in overeenstemming met de in artikel 1 gegeven definities. Indien de geldende regelgeving bijvoorbeeld uitsluitend betrekking heeft op omroepdiensten, moet deze aldus worden gewijzigd, dat alle in artikel 1, onder a, gedefinieerde diensten hierdoor bestreken worden; indien de rechtsbescherming is beperkt tot diensten die worden uitgezonden vanaf het nationale grondgebied, moet dit onderscheid worden weggenomen, en hetzelfde geldt voor elke wettelijke maatregel waarin onderscheid wordt gemaakt naar wijze van overbrenging (bijvoorbeeld kabel en satelliet) of naar eindapparatuur (bijvoorbeeld televisie en computers). Veel diensten in Europa worden immers simultaan uitgezonden via satelliet, kabel en/of grondstations, en voor digitale diensten zal in de nabije toekomst gebruik worden gemaakt van een geïntegreerde combinatie van kabelaansluitingen, satellietontvangers, decoders, telefoonlijnen, enzovoorts. Lid 2 behelst de eenvoudige toepassing van de beginselen van de interne markt: wanneer een gebied eenmaal is gecoördineerd door een harmonisatiemaatregel, is er geen rechtvaardiging meer voor beperkingen van het vrije verkeer van goederen en diensten. Met uitzondering van de in lid 1 bedoelde maatregelen, mogen de lidstaten geen beperkingen stellen aan het vrije verkeer van de goederen en diensten, die onder deze richtlijn vallen, om redenen die verband houden met de rechtsbescherming daarvan tegen de in artikel 3 genoemde illegale activiteiten. Artikel 3 De lijst van verboden activiteiten is voornamelijk gebaseerd op Beginsel I van Aanbeveling R(91)14 van de Raad van Europa. Deze aanbeveling maakt een duidelijk onderscheid tussen bezit voor commerciële doeleinden en bezit voor privé-doeleinden: het eerste is illegaal, het tweede. niet. Voorts wordt in diverse lidstaten rechtsbescherming van gecodeerde diensten geboden door algemene bepalingen betreffende oneerlijke concurrentie, die slechts betrekking hebben op commerciële activiteiten: het recht betreffende oneerlijke concurrentie is slechts van toepassing op activiteiten in het handelsverkeer. Aangezien het in artikel 3 B van het EG-Verdrag vervatte beginsel van evenredigheid, dat het optreden van de Gemeenschap beperkt tot wat nodig is om de nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, moet worden nageleefd, volgt de voorgestelde richtlijn de aanbeveling van de Raad van Europa op dit punt. In onderdeel b) gaat de richtlijn verder dan de aanbeveling, maar wordt van hetzelfde beginsel uitgegaan: de commerciële activiteiten die de ongeoorloofde ontvangst mogelijk maken, worden strafbaar gesteld, niet de ongeoorloofde ontvangst zelf. Artikel 3, onder a), heeft betrekking op de beperking van, onder meer, de invoer voor commerciële doeleinden van illegale uitrustingen. Elke invoerbeperking ten aanzien van derde landen moet verenigbaar zijn met de verplichtingen die zijn vervat in de relevante bepalingen van de WTO. Aangezien deze maatregel zonder onderscheid zal worden toegepast op Europese producten en producten uit derde landen en hiermee de legitieme 16 doelstelling van de controle op misleidende praktijken wordt nagestreefd, zal de maatregel in overeenstemming zijn met de WTO. Het begrip "passende" sancties en rechtsmiddelen wordt verduidelijkt door de in artikel 4 vervatte voorwaarden. Artikel 4 Lid 1 Om effectief te zijn, moet elke wettelijke bepaling worden gesteund door passende sancties. Voor het gemeenschapsrecht is dit beginsel vervat in de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de rol van sancties voor de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving: COM(95) 162. Dit betekent echter niet noodzakelijkerwijs dat de strafmaat moet worden geharmoniseerd, lid 1 van artikel 4 geeft een aantal criteria voor de verwezenlijking van de doelstelling en laat de lidstaten voldoende flexibiliteit. Voorts kunnen bruikbare elementen worden gevonden in de afdeling betreffende de handhaving van de rechten van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom, die een uitgebreide reeks maatregelen tegen piraterij bevat. Lid 2 Dit lid heeft betrekking op de gebruikelijke civiele rechtsmiddelen die van toepassing zijn op de relevante activiteiten in de meeste lidstaten; deze rechtsmiddelen kunnen worden ingeroepen door een of meerdere dienstverrichters. Artikel 44 van de Overeenkomst noemt rechterlijke bevelen, terwijl artikel 45 regels betreffende schadevergoeding geeft. Voorts wordt in artikel 46 de onttrekking aan het verkeer van materiaal genoemd, evenals in artikel 7 van Richtlijn 91/250/EEG, dat de bevoegde autoriteiten in staat stelt illegale kopieën van computerprogrammatuur aan het verkeer te onttrekken. Artikelen 5 tot en met 8 Dit zijn standaardartikelen. 17 Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op, of bestaande uit voorwaardelijke toegang HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, en op de artikelen 66 en 100A, Gezien het voorstel van de Commissie56, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité57, Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag58, Overwegende dat het tot de in het Verdrag vervatte doelstellingen van de Europese Gemeenschap behoort om tussen de volkeren van Europa een hechter verband tot stand te brengen en om economische en sociale vooruitgang te verzekeren door de barrières die de volkeren scheiden, weg te nemen; Overwegende dat tot de verwezenlijking van deze doelstellingen de grensoverschrijdende informatiemaatschappij een verrichting van omroepdiensten en diensten van de aanzienlijke bijdrage kan leveren; Overwegende dat het Verdrag voorziet in het vrije verkeer van alle diensten die tegen betaling worden verricht; dat dit recht, toegepast op omroepdiensten en diensten van de informatiemaatschappij, tevens een specifieke manifestatie in het gemeenschapsrecht van een meer algemeen beginsel is, namelijk de vrijheid van meningsuiting, welke in artikel 10 van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is vervat; Overwegende dat de Commissie op basis van het Groenboek "Rechtsbescherming van geëncrypteerde diensten op de interne markt"59 op brede schaal een raadpleging heeft uitgevoerd; dat het resultaat van deze raadpleging de noodzaak heeft bevestigd van een communautair rechtsinstrument waarmee de rechtsbescherming van alle diensten waarvan de betaling afhankelijk is van voorwaardelijke toegang, wordt gewaarborgd; 56 57 58 59 PBnr. C. van. , blz. PBnr. C. van. ,blz. ; Advies van het Europees Parlement van COM(96) 76 def. van 6. 3. 1996. 18 ; gemeenschappelijk standpunt van de Raad van Overwegende dat het Europees Parlement in zijn Resolutie van 13 mei 199760 met betrekking tot het groenboek een beroep op de Commissie heeft gedaan om een voorstel voor een richtlijn in te dienen, welke betrekking zou hebben op alle diensten die gecodeerd zijn om de betaling van een vergoeding te waarborgen, en ermee instemt dat hiertoe ook de diensten van de informatiemaatschappij, die op individueel verzoek van de ontvanger van de dienst op afstand langs elektronische weg worden verricht, alsmede omroepdiensten behoren; Overwegende dat de door digitale technologieën geboden mogelijkheden door de ontwikkeling van een nog grotere verscheidenheid van diensten in de zin van de artikelen 59 en 60 van het Verdrag de keuze voor de consument kunnen vergroten en tot cultureel pluralisme kunnen bijdragen; dat de levensvatbaarheid van bedoelde diensten dikwijls zal afhangen van het gebruik van voorwaardelijke toegang om de beloning van de dienstverrichter zeker te stellen; Overwegende dat het belang hiervan is erkend in de Mededeling van de Commissie "Een Europees initiatief op het gebied van de elektronische handel"61, waarin een voorstel voor een richtlijn werd aangekondigd om de dienstverrichters overal in Europa een gelijke mate van bescherming te bieden; Overwegende dat de interne markt overeenkomstig artikel 7 A van het Verdrag een ruimte zonder binnengrenzen dient te omvatten waarin het vrije verkeer van diensten en goederen is gewaarborgd; dat in artikel 128, lid 4, van het Verdrag is bepaald dat de Gemeenschap bij haar optreden uit hoofde van andere bepalingen van het Verdrag met de culturele aspecten rekening moet houden; dat de Gemeenschap op grond van artikel 130, lid 3, door middel van haar beleid en optreden moet bijdragen tot het creëren van de omstandigheden die voor het concurrentievermogen van de industrie van de Gemeenschap nodig zijn; Overwegende dat de verschillen inzake de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op, of bestaande uit, voorwaardelijke toegang tot belemmeringen van het vrije verkeer van diensten en goederen kunnen leiden; tussen de nationale bepalingen Overwegende dat de toepassing van het Verdrag ontoereikend is om deze belemmeringen voor de interne markt weg te nemen; dat hiertoe derhalve een gelijke mate van rechtsbescherming in alle lidstaten tot stand moet worden gebracht; dat düt betekent dat de nationale regels betreffende de commerciële activiteiten die met illegale uitrustingen verband houden, onderling moeten worden aangepast; Overwegende dat deze commerciële activiteiten de consumenten schade berokkenen, omdat zij ten aanzien van de herkomst van de illegale uitrustingen worden misleid, en dat is om deze vorm van een hoog niveau van consumentenbescherming nodig consumentenbedrog te bestrijden; dat in artikel 129 A, lid 1, is bepaald dat de Gemeenschap dient bij te dragen tot de verwezenhjking van een hoog niveau van consumentenbescherming door middel van de maatregelen die zij op grond van artikel 100 A neemt; 60 61 PB nr. C. van. , blz. COM(97) 157 def. van 16. 4. 1997. 19 Overwegende dat de regelgeving met het oog op de totstandbrenging van één audiovisuele ruimte als vervat in Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördonatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten,62 laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad,63 derhalve dient te worden aangevuld met een verwijzing naar de in de onderhavige richtlijn vervatte technieken van voorwaardelijke toegang, mede om een gelijke behandeling van de aanbieders van grensoverschrijdende omroep te waarborgen, ongeacht hun plaats van vestiging; Overwegende dat de lidstaten overeenkomstig de Resolutie van de Raad van 29 juni 1995 over de eenvormige en doeltreffende toepassing van het Gemeenschapsrecht en over sancties op overtredingen daarvan op het gebied van de interne markt64 maatregelen dienen te treffen die ertoe leiden dat het gemeenschapsrecht even doeltreffend en strikt wordt toegepast als het nationale recht; Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten volgens het in artikel 3 B, derde alinea, van het Verdrag vervatte evenredigheidsbeginsel beperkt moet blijven tot wat nodig is om de doelstellingen van de interne markt te verwezenlijken; Overwegende dat deze richtlijn de toepassing van nationale bepalingen die het bezit van illegale uitrustingen voor privé-doeleinden verbieden, de toepassing van de mededingingsvoorschriften van de Gemeenschap en die van de communautaire regels inzake intellectuele-eigendomsrechten onverlet dient te laten; Overwegende dat deze richtlijn evenmin in de weg staat aan de toepassing van nationale regels die niet onder het hierbij gecoördineerde gebied vallen, zoals de regels die in overeenstemming met Richtlijn 89/552/EEG zijn vastgesteld voor de bescherming van minderjarigen, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD. Artikel 1 Definities en toepassingsgebied In deze richtlijn wordt verstaan onder: a) "Beschermde dienst". elk van de volgende diensten, voor zover deze op basis van voorwaardelijke toegang worden verricht: - televisie-omroepen, zoals omschreven Richtlijn 89/552/EEG; in artikel 1, onder a), van radio-omroepen: het uitzenden, via de kabel of draadloos, via de ether of via satelüet, van voor ontvangst door het publiek bestemde radioprogramma' s; 62 63 64 PB nr. L 298 van 17. 10. 1989, blz. 23. PB nr. L 202 van 30. 7. 1997, blz. 60. PB nr. C 188 van 22. 7. 1995, blz. 1. 20 - diensten van de informatiemaatschappij in de zin van artikel 1, punt 2, van Richtlijn 83/189/EEG bij Richtlijn. /. /EG66; de Raad65, gewijzigd zoals van of de verschaffing, als op zichzelf staande dienst, van voorwaardelijke toegang tot deze diensten. b) c) d) e) f) g) 1. 2. "voorwaardelijke toegang'. elke technische maatregel en/of regeling, waarbij toegang tot de dienst in begrijpelijke vorm van voorafgaande, individuele toestemming afhankelijk wordt gesteld om de betaling voor die dienst zeker te stellen; "uitrusting voor voorwaardelijke toegang', elke uitrusting of programmatuur ontworpen of aangepast om toegang tot een beschermde dienst in begrijpelijke vorm mogelijk te maken; "verbonden dienst', de installatie, het onderhoud of de vervanging van uitrustingen voor voorwaardelijke toegang, alsmede de verrichting van commerciële-communicatiediensten met betrekking tot beschermde diensten of beschermde uitrustingen of andere verbonden diensten; "Illegale uitrusting', elke uitrusting of programmatuur die is ontworpen of aangepast om de ongeoorloofde toegang tot een beschermde dienst mogelijk te maken; "Ongeoorloofde toegang', toegang tot een beschermde dienst in een begrijpelijke vorm zonder toestemming van de dienstverrichter; "door deze richtlijn gecoördineerde gebied': elke bepaling betreffende de ongeoorloofde toegang tot beschermde diensten. Artikel 2 Interne-marktbeginselen Elke lidstaat dient de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om de in artikel 3 genoemde activiteiten op zijn grondgebied te verbieden en de in artikel 4 genoemde sancties en rechtsmiddelen te bieden. Onverminderd lid 1, mogen de lidstaten om redenen die tot het door deze richtlijn gecoördineerde gebied behoren, geen beperkingen stellen aan: a) de verrichting van beschermde, of van verbonden diensten vanuit een andere lidstaat; b) het vrije verkeer van uitrustingen voor voorwaardelijke toegang. 65 66 PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. PBnr. L. van. , blz. 21 Artikel 3 Inbreuken De lidstaten dienen op hun grondgebied elk van de volgende activiteiten te verbieden: a) b) het vervaardigen, invoeren, verkopen of in bezit hebben voor commerciële doeleinden van illegale uitrustingen; het installeren, onderhouden of vervangen voor commerciële doeleinden van illegale uitrustingen; c) het gebruik van commerciële communicatie om illegale uitrustingen te bevorderen. Artikel 4 Sancties en rechtsmiddelen 1. 2. De in artikel 2, lid 1, bedoelde sancties dienen doeltreffend, afschrikkend en evenredig aan de potentiële uitwerking van de inbreuk te zijn. Elke lidstaat dient de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te waarborgen dat dienstverrichters, die door een op het grondgebied van die lidstaat gepleegde inbreuk in hun belangen worden geschaad, een vordering tot schadevergoeding kunnen instellen en/of een verzoek tot een rechterlijk bevel kunnen indienen en, in voorkomend geval, kunnen vorderen dat illegale uitrustingen aan het verkeer worden onttrokken. Artikel 5 Tenuitvoerlegging 1. Uiterlijk op 31 december 1999 doen de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 6 Rapportage Uiterlijk vijfjaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn, en vervolgens om de drie jaar, dient de Commissie bij het Europees Parlement, bij de Raad en bij het Economisch en Sociaal Comité een verslag in over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn, zo nodig vergezeld van voorstellen voor de aanpassing daarvan in het licht van technische en economische ontwikkelingen. 22 Artikel 7 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 8 Geadresseerden Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, op Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter 23 ISSN 0254-1513 COM(97) 356 def. DOCUMENTEN NL 06 09 Catalogusnummer : CB-CO-97-359-NL-C ISBN 92-78-22700-5 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg ik


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 1327/97 av den 9 juli 1997 om fastställande av schablonvärden vid import för bestämning av ingångspriset för vissa frukter och grönsaker

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit
stone fruit


title: Decyzja Komisji z dnia 9 lipca 1997 r. w sprawie wspólnej regulacji technicznej dotyczącej ogólnych wymagań dla przyłączania terminali do ulepszonego systemu cyfrowej telekomunikacji bezprzewodowej (DECT) (wydanie 2)Tekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
computer terminal
harmonisation of standards
information system
radio telecommunications
technical regulations
telecommunications

formats: html pdf print

text: 174 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31997D0523 L 215/48 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 13/t. 19 13. 8. 1997 DECYZJA KOMISJI z dnia 9 lipca 1997 r. w sprawie wspólnej regulacji technicznej dotyczącej ogólnych wymagań dla przyłączania terminali do ulepszonego systemu cyfrowej telekomunikacji bezprzewodowej (DECT) (wydanie 2) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (97/523/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 91/263/EWG z dnia 29 kwiet- nia 1991 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Człon- kowskich odnoszących się do końcowych urządzeń telekomu- nikacyjnych, w tym wzajemnego uznawania ich zgodności (1), zmienionej dyrektywą 93/68/EWG (2), w szczególności jej art. 6 ust. 2 tiret drugie, a także mając na uwadze, co następuje: Komisja przyjęła środek określający typ urządzeń końcowych, dla których jest wymagana wspólna regulacja techniczna, jak również związana z nią deklaracja w sprawie zakresu; należy przyjąć odpowiednie zharmonizowane normy lub ich części, wdrażające zasadnicze wymagania, które mają zostać przekształcone we wspólną regulację techniczną; w celu zapewnienia producentom ciągłego dostępu do rynków należy wprowadzić regulacje przejściowe dotyczące urządzeń homologowanych zgodnie z decyzją Komisji 94/471/WE (3); decyzja 94/471/WE powinna stracić moc z mocą od końca okresu przejściowego; wspólna regulacja techniczna przyjęta w niniejszej decyzji jest zgodna z opinią ACTE, Niniejsza decyzja ustanawia wspólną regulację techniczną, 2. obejmującą ogólne wymagania przyłączeniowe dla urządzeń końcowych określonych w ust. 1. Artykuł 2 1. Wspólna regulacja techniczna obejmuje zharmonizowaną normę opracowaną przez właściwy organ normalizacyjny i wdrażającą w odpowiednim zakresie zasadnicze wymagania określone w art. 4 lit. c), d), e) i f) dyrektywy 91/263/EWG. Odniesienie do normy przedstawione jest w Załączniku. Urządzenia końcowe objęte niniejszą decyzją są zgodne 2. ze wspólną regulacją techniczną określoną w ust. 1, spełniają zasadnicze wymagania określone w art. 4 lit. a) i b) dyrektywy 91/263/EWG oraz spełniają wymagania wszystkich pozostałych mających zastosowanie dyrektyw, w szczególności dyrektyw Rady 73/23/EWG (4) i 89/336/EWG (5). Artykuł 3 Jednostki notyfikowane wyznaczone do realizacji procedur określonych w art. 9 dyrektywy 91/263/EWG w odniesieniu do urządzeń końcowych objętych art. 1 ust. 1 niniejszej decyzji stosują lub zapewniają stosowanie zharmonizowanej normy określonej w art. 2 ust. 1, najpóźniej w terminie roku od daty notyfikacji niniejszej decyzji. PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 4 Artykuł 1 Decyzja 94/471/WE traci moc z mocą od dnia następu- 1. jącego sześć miesięcy po notyfikacji niniejszej decyzji. Niniejszą decyzję stosuje się do radiowych urządzeń 1. końcowych ulepszonego systemu cyfrowej telekomunikacji bez- (DECT) działających w paśmie częstotliwości przewodowej 1880–1900 Mhz, wchodzących w zakres zharmonizowanej normy określonej w art. 2 ust. 1. Urządzenia końcowe homologowane zgodnie z decyzją 2. 94/471/WE mogą dalej być wprowadzane do obrotu i wpro- wadzane do użytku, pod warunkiem że taka homologacja zostanie udzielona nie później niż sześć miesięcy po notyfika- cji niniejszej decyzji. (1) Dz. U. L 128 z 23. 5. 1991, str. 1. (2) Dz. U. L 220 z 31. 8. 1993, str. 1. (3) Dz. U. L 194 z 29. 7. 1994, str. 89. (4) Dz. U. L 77 z 26. 3. 1973, str. 29. (5) Dz. U. L 139 z 23. 5. 1989, str. 19. 13/t. 19 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 175 Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 5 Sporządzono w Brukseli, dnia 9 lipca 1997 r. W imieniu Komisji Martin BANGEMANN Członek Komisji ZAŁĄCZNIK Odniesienie do mającej zastosowanie zharmonizowanej normy Zharmonizowaną normą określoną w art. 2 niniejszej decyzji jest: systemy i urządzenia radiowe (RES); ulepszony system cyfrowej wymagania przyłączeniowe dla terminali telekomunikacji bezprzewodowej (DECT); ogólne ETSI Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych Sekretariat ETSI TBR 6, Wydanie 2 — styczeń 1997 r. (oprócz przedmowy) Dodatkowe informacje Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych jest organem uznanym zgodnie z dyrektywą Rady 83/189/EWG (1). Zharmonizowana norma określona powyżej została opracowana na podstawie zalecenia wydanego zgodnie z odpo- wiednimi procedurami dyrektywy 83/189/EWG. Pełny tekst normy zharmonizowanej, do której odniesienie nastąpiło powyżej, można otrzymać od: Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych, 650, Route des Lucioles, F-06921 Sophia Antipolis Cedex. Komisja Europejska DG XIII/A/2 — (BU 31 1/7) Rue de la Loi/Wetstraat 200, B-1049 Bruksela. (1) Dz. U. L 109 z 26. 4. 1983, str. 8


title: REGOLAMENTO (CE) N. 1327/97 DELLA COMMISSIONE del 9 luglio 1997 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli


title: Rozhodnutí Komise ze dne 9. července 1997 o společném technickém předpisu pro připojovací požadavky na koncová zařízení pro aplikace digitálních bezšňůrových telekomunikací (DECT) s profilem generického přístupu (GAP)

eurovoc_concepts:
computer terminal
harmonisation of standards
information system
radio telecommunications
technical regulations

text: 178 CS Úřední věstník Evropské unie 31997D0525 L 215/52 ÚŘEDNÍ VĚSTNÍK EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ 13/sv. 19 13. 8. 1997 ROZHODNUTÍ KOMISE ze dne 9. července 1997 o společném technickém předpisu pro připojovací požadavky na koncová zařízení pro aplikace digitálních bezšňůrových telekomunikací (DECT) s profilem generického přístupu (GAP) (Text s významem pro EHP) (97/525/ES) KOMISE EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ, s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství, s ohledem na směrnici Rady 91/263/EHS ze dne 29. dubna 1991 o sbližování právních předpisů členských států týkajících se telekomunikačních koncových zařízení, včetně vzájemného jejich shody (1), ve znění směrnice 93/68/EHS (2), uznávání a zejména na čl. 6 odst. 2 druhou odrážku uvedené směrnice, vzhledem k tomu, že Komise přijala opatření k určení typu koncových zařízení, pro která je nutný společný technický předpis, a vymezila oblast působnosti tohoto předpisu; vzhledem k tomu, že je třeba přijmout odpovídající harmoni- zované normy, popřípadě části těchto norem s cílem uplatňo- vat základní požadavky, které mají být uvedeny ve společných technických předpisech; vzhledem k tomu, že k zachování přístupu výrobců na trh jsou nutná přechodná ustanovení týkající se zařízení schválených podle rozhodnutí Komise 95/525/ES (3); vzhledem k tomu, že dnem uplynutí přechodného období by rozhodnutí 95/525/ES mělo být zrušeno; vzhledem k tomu, že společný technický předpis přijatý tímto rozhodnutím je v souladu se stanoviskem Výboru pro schvalo- vání telekomunikačních koncových zařízení (ACTE), PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ: Článek 1 Toto rozhodnutí se vztahuje na koncová rádiová zařízení 1. digitálních bezšňůrových telekomunikací (DECT) pracující ve frekvenčním pásmu určená a k přímému nebo nepřímému připojení k veřejné telekomuni- kační síti, která spadají do oblasti působnosti harmonizované normy uvedené v čl. 2 odst. 1. 1 900 MHz 1 880 až Tímto rozhodnutím se zavádí společný technický předpis 2. týkající se požadavků na aplikace s profilem generického pří- stupu (GAP) u koncových zařízení uvedených v odstavci 1. Článek 2 Společný technický předpis zahrnuje harmonizovanou 1. normu vypracovanou příslušným normalizačním orgánem s cílem v co nejvyšší míře uplatňovat základní požadavky uvedené v čl. 4 písm. d), e) a f) směrnice 91/263/EHS. Odkaz na tuto normu je uveden v příloze. Koncová zařízení, na která se vztahuje toto rozhodnutí, 2. musí být v souladu se společným technickým předpisem uvedeným v odstavci 1 a musí splňovat základní požadavky uvedené v čl. 4 písm. a) a b) směrnice 91/263/EHS, jakož i požadavky všech ostatních použitelných směrnic, zejména směrnic Rady 73/23/EHS (4) a 89/336/EHS (5). Článek 3 Oznámené subjekty určené k provádění postupů uvedených v článku 9 směrnice 91/263/EHS použijí u koncových zařízení podle čl. 1 odst. 1 tohoto rozhodnutí harmonizovanou normu uvedenou v čl. 2 odst. 1 nebo zajistí její používání nejpozději do šesti měsíců od oznámení tohoto rozhodnutí. Článek 4 Rozhodnutí 95/525/ES se zrušuje dnem uplynutí šesti 1. měsíců od oznámení tohoto rozhodnutí. Koncová zařízení schválená podle rozhodnutí 95/525/ES 2. mohou být nadále uváděna na trh a do provozu, pokud toto schválení nebylo uděleno později než šest měsíců od oznámení tohoto rozhodnutí. (1) Úř. věst. L 128, 23. 5. 1991, s. 1. (2) Úř. věst. L 220, 31. 8. 1993, s. 1. (3) Úř. věst. L 300, 13. 12. 1995, s. 35. (4) Úř. věst. L 77, 26. 3. 1973, s. 29. (5) Úř. věst. L 139, 23. 5. 1989, s. 19. 13/sv. 19 CS Úřední věstník Evropské unie 179 Článek 5 Toto rozhodnutí je určeno členským státům. V Bruselu dne 9. července 1997. Za Komisi Martin BANGEMANN člen Komise PŘÍLOHA Odkaz na použitelnou harmonizovanou normu Harmonizovaná norma uvedená v článku 2 tohoto rozhodnutí: Rádiová zařízení a systémy (RES); Připojovací požadavky na koncová zařízení pro digitální bezšňůrové telekomunikace (DECT); Aplikace s profilem generického přístupu (GAP) ETSI Evropský institut pro normalizaci v telekomunikacích Sekretariát ETSI TBR 22 – leden 1997 (s výjimkou úvodu) Doplňkové informace Evropský institut pro normalizaci v telekomunikacích je uznán podle směrnice Rady 83/189/EHS (1). Výše uvedená harmonizovaná norma byla vypracována na základě pověření uděleného v souladu s příslušnými postupy podle směrnice Rady 83/189/EHS. Úplné znění výše uvedené harmonizované normy je možno získat na adrese: Evropský institut pro normalizaci v telekomunikacích 650, Route des Lucioles F-06921 Sophia Antipolis Cedex Komise Evropských společenství DG XIII/A/2 – (BU 31 1/7) Rue de la Loi 200/Wetstraat 200, B-1049 Bruxelles/Brussel (1) Úř. věst. L 109, 26. 4. 1983, s. 8


title: Rozhodnutie Komisie z 9. júla 1997 o spoločnom technickom predpise týkajúcom sa požiadaviek telefónnej aplikácie na digitálne rozšírené bezdrôtové telekomunikácie (DECT) (2. vydanie)Text s významom pre EHP

eurovoc_concepts:
computer terminal
harmonisation of standards
radio telecommunications
technical regulations
telephone
transmission network

text: 176 SK Úradný vestník Európskej únie 13/zv. 19 31997D0524 L 215/50 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV 13. 8. 1997 ROZHODNUTIE KOMISIE z 9. júla 1997 o spoločnom technickom predpise týkajúcom sa požiadaviek telefónnej aplikácie na digitálne rozšírené bezdrôtové telekomunikácie (DECT) (2. vydanie) (Text s významom pre EHP) (97/524/ES) KOMISIA EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV, so zreteľom na Zmluvu o založení Európskeho spoločenstva, Toto rozhodnutie zavádza spoločný technický predpis, 2. obsahujúci požiadavky na telefónne aplikácie koncových zaria- dení podľa odseku 1. so zreteľom na smernicu Rady 91/263/EHS z 29. apríla 1991 o aproximácii právnych predpisov členských štátov týkajúcich sa telekomunikačného terminálového zariadenia, vrátane vzá- jomného smernice 93/68/EHS (2), najmä jej článok 6 ods. 2 druhá zarážka, uznávania súladu (1), znení ich v keďže Komisia prijala opatrenie na identifikáciu typov konco- vých zariadení, pre ktoré je požadovaný spoločný technický predpis, ako aj pripojený rozsah pôsobnosti vyhlásenia; keďže majú byť prijaté zodpovedajúce harmonizované normy alebo ich časti vykonávajúce základné požiadavky transformo- vané do spoločných technických predpisov; keďže v dôsledku zabezpečenia kontinuity prístupu na trh pre výrobcov je nutné ustanoviť prechodné opatrenia týkajúce sa schvaľovania podľa Komisie 94/472/ES (3); rozhodnutia zariadení Článok 2 Spoločný technický predpis má obsahovať harmonizova- 1. nú normu, pripravenú zodpovedným štandardizačným orgá- nom, zavádzajúcu v aplikovateľnej miere základné požiadavky uvedené v článku 4 písm. g smernice 91/263/EHS. Odkaz na normu je v prílohe. 2. Koncové zariadenia, ktorých sa týka toto rozhodnutie, majú vyhovovať spoločnému technickému predpisu uvedenému v odseku 1, majú spĺňať základné požiadavky uvedené v článku 4 písm. a) a b) smernice 91/263/EHS a majú spĺňať požiadavky ostatných uplatniteľných smerníc, najmä smerníc Rady 73/23/EHS (4) a 89/336/EHS (5). Článok 3 keďže rozhodnutie 94/472/ES sa ruší s účinnosťou od konca prechodného obdobia; keďže spoločný technický predpis prijatý v tomto rozhodnutí je zhodný so stanoviskom ACTE, Oznamovacie orgány poverené realizáciou postupov uvedených v článku 9 smernice 91/263/EHS majú, vzhľadom na koncové zariadenia uvedené v článku 1 ods. 1 tohto rozhodnutia, používať alebo zabezpečiť používanie harmonizovanej normy uvedenej v článku 2 ods. 1 najneskôr do šiestich mesiacov od oznámenia tohto rozhodnutia. PRIJALA TOTO ROZHODNUTIE: Článok 4 Článok 1 Rozhodnutie 94/472/ES sa zruší s účinnosťou po šiestich 1. mesiacoch od oznámenia tohto rozhodnutia. 1. Toto rozhodnutie sa týka rádiových koncových zariadení digitálnych bezdrôtových telekomunikácií s rozšíreným dosa- hom (DECT), pracujúcich vo frekvenčnom pásme od 1 880 do 1 900 MHz, ktoré majú byť pripojené k verejnej telekomuni- kačnej sieti, spadajúcich do rozsahu pôsobnosti harmonizova- nej normy uvedenej v článku 2 ods. 1. schválené zariadenia byť rozhodnutia 2. Koncové 94/472/ES môžu naďalej trhu a uvádzané do prevádzky s podmienkou, že takéto schválenie nie je udelené neskôr ako šesť mesiacov po oznámení tohto rozhodnutia. podľa umiestňované na (1) Ú. v. ES L 128, 23. 5. 1991, s. 1. (2) Ú. v. ES L 220, 31. 8. 1993, s. 1. (3) Ú. v. ES L 194, 29. 7. 1994, s. 91. (4) Ú. v. ES L 77, 26. 3. 1973, s. 29. (5) Ú. v. ES L 139, 23. 5. 1989, s. 19. 13/zv. 19 SK Úradný vestník Európskej únie 177 Toto rozhodnutie je adresované členským štátom. Článok 5 V Bruseli 9. júla 1997 Za Komisiu Martin BANGEMANN člen Komisie PRÍLOHA Odkaz na uplatniteľnú harmonizovanú normu Harmonizovaná norma uvedená v článku 2 rozhodnutia je: Rádiové zariadenia a systémy (RES); digitálne bezdrôtové telekomunikácie s rozšíreným dosahom (DECT); všeobecné požiadavky na pripojenie koncových zariadení; telefónne aplikácie (1) ETSI European Telecommunications Standards Institute ETSI Secretariat TBR 10, Edition 2 - January 1997 (s vylúčením úvodu) Doplnkové informácie Európsky telekomunikačný normalizačný inštitút sa uznáva podľa smernice Rady 83/189/EHS. Harmonizovaná norma, na ktorú sa odvoláva vyššie, bola vytvorená podľa vydaného oprávnenia v súlade s príslušnými postupmi v smernici Rady 83/189/EHS. Úplné znenie harmonizovanej normy môže byť získané od: European Telecommunications Standards Institute, 650, Route des Lucioles, F-06921 Sophia Antipolis Cedex Commision of the European Communities DG XIII/A/2 – (BU 31 1/7) Rue de la Loi 200/Wetstraat 200, B-1049 Bruxelles/Brussel. (1) Ú. v. ES L 109, 26. 4. 1983, s. 8


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1320/97, annettu 9 päivänä heinäkuuta 1997, valkoisen sokerin vientituen enimmäismäärän vahvistamisesta asetuksessa (EY) N:o 1464/96 tarkoitetun pysyvän tarjouskilpailun osana järjestettävää 46. osittaista tarjouskilpailua varten

eurovoc_concepts:
award of contract
beef
intervention buying
market intervention
maximum price
purchase price


title: Parere del Comitato economico e sociale in merito alla «Proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio relativa ai veicoli a motore e ai loro rimorchi destinati al trasporto di merci pericolose su strada e che modifica la Direttiva 70/156/CEE relativa all'omologazione dei veicoli a motore e dei loro rimorchi»

eurovoc_concepts:
EC Directive
commercial vehicle
motor vehicle
road transport
transport of dangerous goods

formats: html pdfa1b print


title: Verordening (EG) nr. 1326/97 van de Commissie van 9 juli 1997 tot vaststelling van een geraamde balans voor de voorziening van de Canarische Eilanden met bepaalde plantaardige oliën

eurovoc_concepts:
CCT duties
Canary Islands
supply balance sheet
suspension of customs duties
vegetable oil


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over "Gelijke kansen voor vrouwen en mannen in de Europese Unie - 1996"

eurovoc_concepts:
equal treatment
female work
gender equality
report
women's rights


title: Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om "Meddelande från kommissionen till rådet och Europaparlamentet om gemenskapens nuvarande och dess planerade roll när det gäller bekämpning av tobak och rökning"

eurovoc_concepts:
action programme
disease prevention
public health
smoking
tax system


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1321/97, annettu 9 päivänä heinäkuuta 1997, sellaisenaan vietävän valkoisen sokerin ja raakasokerin vientitukien vahvistamisesta

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1321/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 9ης Ιουλίου 1997 για καθορισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή της λευκής ζάχαρης και της ακατέργαστης ζάχαρης σε φυσική κατάσταση


title: Einfuhren der Europäischen Union an Steinkohle und Steinkohlenkoks 1994-1996.

eurovoc_concepts:
EU Member State
coal
coke
energy market
trading operation


title: Komisjoni otsus, 9. juuli 1997, avatud võrgu pakkumisse kuuluvate edastuskiirusega 64 kbit/s digitaalsete piiranguteta püsiliinidega ühendatavate lõppseadmete liidestamisnõuete ühise tehnilise normi kohta (muudatus 1)EMPs kohaldatav tekst

eurovoc_concepts:
computer terminal
harmonisation of standards
information system
technical regulations
telecommunications

text: 172 ET Euroopa Liidu Teataja 13/19. kd 31997D0522 L 215/46 avatud võrgu pakkumisse ühendatavate püsiliinidega EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA 13. 8. 1997 KOMISJONI OTSUS, 9. juuli 1997, kuuluvate lõppseadmete edastuskiirusega 64 kbit/s digitaalsete piiranguteta kohta liidestamisnõuete tehnilise normi ühise (muudatus 1) (EMPs kohaldatav tekst) (97/522/EÜ) EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, võttes arvesse nõukogu 29. aprilli 1991. aasta direktiivi 91/263/EMÜ telekommunikatsioonivõrgu lõppseadmeid käsitle- vate liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise ja nende seadmete tunnustamise kohta, (1) viimati nõuetekohasuse vastastikuse muudetud direktiiviga 93/68/EMÜ, (2) eriti selle artikli 6 lõike 2 teist taanet, ning arvestades, et: komisjon on vastu võtnud meetme sellise lõppseadmetüübi kindlaksmääramise kohta, mille jaoks nõutakse ühist tehnilist normi, ning selgituse kõnealuse normi reguleerimisala kohta; tuleks vastu võtta vastavad ühtlustatud standardid või nende osad, millega rakendatakse ühisteks tehnilisteks normideks muudetavaid olulisi nõudeid; tootjate turulepääsu järjepidevuse tagamiseks on vaja komisjoni otsuse 94/821/EÜ (3) alusel kinnitatud seadmete kohta kehtes- tada üleminekusätted; otsus 94/821/EÜ tuleks alates üleminekuperioodi lõpust kehte- tuks tunnistada; käesoleva otsusega vastuvõetav ühine tehniline norm on koos- kõlas ACTE arvamusega, ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE: Artikkel 1 1. Käesolevat otsust kohaldatakse lõppseadmete suhtes, mis on mõeldud ühendamiseks avatud võrgu pakkumisse kuuluvate edastuskiirusega 64 kbit/s oktettide terviklikkust säilitavate di- gitaalsete piiranguteta püsiliinide üldkasutatava telekommuni- ja mis katsioonivõrgu lõpp-punktiga 120-oomise liidese abil kuuluvad artikli 2 lõikes 1 nimetatud ühtlustatud standardi reguleerimisalasse. Käesoleva otsusega kehtestatakse lõikes 1 nimetatud lõpp- 2. seadmete üldiste liidestamisnõuete ühine tehniline norm. Artikkel 2 1. Ühine tehniline norm sisaldab asjaomase standardiorgani- satsiooni koostatud ühtlustatud standardit ja rakendab kohalda- tavuse piires direktiivi 91/263/EMÜ artikli 4 punktides c, d ja f nimetatud olulisi nõudeid. Viide standardile on esitatud lisas. Käesoleva otsuse reguleerimisalasse kuuluvad lõppsead- 2. med on kooskõlas lõikes 1 nimetatud ühise tehnilise normiga ning vastavad direktiivi 91/263/EMÜ artikli 4 punktides a ja b nimetatud olulistele nõuetele ja kõigis muudes kohaldatavates direktiivides, ja 89/336/EMÜ (5) sätestatud nõuetele. 73/23/EMÜ (4) direktiivides eelkõige Artikkel 3 Käesoleva direktiivi artikli 1 lõikes 1 osutatud lõppseadmete puhul kasutavad direktiivi 91/263/EMÜ artiklis 9 nimetatud menetlusi teostama määratud teavitatud asutused artikli 2 lõi- kes 1 nimetatud ühtlustatud standardit või tagavad selle kasu- tamise hiljemalt ühe aasta möödumisel käesoleva otsuse teata- vakstegemisest. Artikkel 4 Otsus 94/821/EÜ tunnistatakse kehtetuks ühe aasta möö- 1. dumisel käesoleva otsuse teatavakstegemisest. 2. Otsuse 94/821/EÜ kohaselt kinnitatud lõppseadmeid võib jätkuvalt siseriiklikule turule viia ja kasutusele võtta, kui kõne- alune kinnitus on antud hiljemalt üks aasta pärast käesoleva otsuse teatavakstegemist. (1) EÜT L 128, 23. 5. 1991, lk 1. (2) EÜT L 220, 31. 8. 1993, lk 1. (3) EÜT L 339, 29. 12. 1994, lk 81. (4) EÜT L 77, 26. 3. 1973, lk 29. (5) EÜT L 139, 23. 5. 1989, lk 19. 13/19. kd ET Euroopa Liidu Teataja 173 Käesolev otsus on adresseeritud liikmesriikidele. Artikkel 5 Brüssel, 9. juuli 1997 Komisjoni nimel komisjoni liige Martin BANGEMANN LISA Viide kohaldatavale ühtlustatud standardile Otsuse artiklis 2 viidatakse järgmisele ühtlustatud standardile: Kommertstelekommunikatsioon (BTC) Edastuskiirusega 64 kbit/s digitaalne piiranguteta püsiliin (D64 U) Lõppseadmete liidestamisnõuded ETSI Euroopa Telekommunikatsiooni Standardiinstituut ETSI sekretariaat TBR 14 – aprill 1994, muudetud standardiga TBR014/A1 – jaanuar 1996 (eessõna välja arvatud) Lisateave Euroopa Telekommunikatsiooni Standardiinstituut on tunnustatud direktiiviga 83/189/EMÜ. (1) Eespool nimetatud ühtlustatud standard on koostatud nõukogu direktiivis 83/189/EMÜ sätestatud asjaomase korra kohaselt. Eespool nimetatud ühtlustatud standardi tervikteksti võib saada järgmistelt aadressidelt: Euroopa Telekommunikatsiooni Standardiinstituut 650 Route des Lucioles F-06921 Sophia Antipolis Cedex Euroopa Ühenduste Komisjon DG XIII/A/2 – (BU 31 1/7), rue de la Loi/Wetstraat 200, B-1049 Brussels (1) EÜT L 109, 26. 4. 1983, lk 8