title: 2e Verslag over de stand van de invordering van de traditionele eigen middelen bij fraudes en onregelmatigheden (Steekproef B 94)

eurovoc_concepts:
financing of the EU budget
fraud against the EU
own resources
report
statistical method

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 09. 06. 1997 COM(97) 259 dcf. 2- VERSLAG OVER DE STAND VAN DE INVORDERING VAN DE TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN BIJ FRAUDES EN ONREGELMATIGHEDEN (STEEKPROEF B 94) (door de Commissie ingediend) 4- INLEIDING 1. SELECTIEMETHODE VAN DE STEEKPROEF EN BESCHRIJVING VAN DE GEVALLEN 1. 1 1. 2 1. 3 Selectiemethode van de steekproef Gegevens over de stand van de invordering Beschryving van de gevallen 2. GESELECTEERDE GEVALLEN EN STAND VAN DE INVORDERING PER GEVAL 2. 1 Fraudes 2. 1. 1 Runderen, schapen en vlees uit Oost-Europa 2. 1. 2 Melkpoeder 2. 1. 3 Duits-Nederlandse boter 2. 2 Onregelmatigheden 2. 2. 1 Tonijn uit de Seychellen 2. 2. 2 Garnalen uit de Faeröer 2. 2. 3 Kleurentelevisies uit Turkije 3. STAND VAN DE INVORDERING PER LID-STAAT 3. 1 Algemeen overzicht van de foliow-up 3. 2 Oorzaken van het niet goed functioneren van de invordering 4. CONCLUSIES _4 JOL - INLEIDING In dit verslag wordt de stand van de invordering van de traditionele eigen middelen opgemaakt voor zes fraudes en onregelmatigheden die bijzonder belangrijk worden geacht op grond van selectiecriteria die hieronder worden toegelicht. Met deze gevallen zijn eigen middelen van in totaal ongeveer 124 miljoen ecu gemoeid. inning van de De traditionele eigen middelen (hierna: TEM) valt onder de verantwoordelijklieid van de Lid-Staten. De Lid-Staten zijn met name belast met de vaststelling van de rechten, de invordering, de controle van de invordering en de terbeschikkingstelling van de eigen middelen aan de Gemeenschappen2. Zij voeren een specifieke boekhouding van de rechten die nog niet zijn geïnd of die worden betwist en zenden de Commissie elk kwartaal een overzicht toe. De Commissie controleert de toepassing van de communautaire voorschriften door de Lid- Staten en houdt aan de hand van de informatie die zij toezenden, toezicht op hun werkzaamheden op het gebied van inning, invordering en terbeschikkingstelling. Deze informatie heeft betrekking op de specifieke boekhouding van de rechten die nog niet zijn geïnd, de fraudes die in het kader van de wederzijdse bijstand zijn gemeld (Verordening nr. 1468/81) en de gevallen van oninbaarlijding die in het jaarverslag over de werkzaamheden van de Lid-Staten op het gebied van de invordering3 worden genoemd. Gezien het zeer grote aantal gevallen (meer dan 2. 000 per jaar) die haar met behulp van de "fraudefiches" en de "formulieren wederzijdse bijstand" worden gemeld, heeft de Commissie een op steekproeven gebaseerde controlemethode ontwikkeld. Er zijn twee steekproeven genomen om de gevallen te selecteren die van nabij worden gevolgd totdat zij definitief zijn afgesloten. Steekproef A is genomen door aan de hand van de fiches voor fraudes en onregelmatigheden de gevallen te selecteren waarmee meer dan 0,5 miljoen ecu is gemoeid. Steekproef B is genomen door aan de hand van de meldingen in het kader van de wederzijdse bijstand (WB-formulieren) of andere bronnen de gevallen te selecteren waarmee meer dan 1 miljoen ecu is gemoeid. De twee steekproeven verschillen in omvang en gebruik: • • ' 2 3 steekproef A is groter (ongeveer 100 gevallen) en leent zich voor een hoofdzakelijk statistische analyse; steekproef B is veel kleiner (6 gevallen) en maakt een meer gerichte follow-up van enkele bijzonder belangrijke gevallen mogelijk. Krachtens artikel 8 van Besluit van de Raad nr. 94/728/EG, Euratom. Op grond van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad, hierna Verordening 1552/89 genoemd, inzonderheid artikel 6, lid 2, onder b) van deze verordening. Overeenkomstig Verordening nr 1552/89, artikel 17, lid 2. 2- De steekproeven A en B vertegenwoordigen respectievelijk ongeveer 70% en 30% van de bedragen die zijn ontdoken bij de fraudes en onregelmatigheden die van het eerste halfjaar 1989 tot en met het eerste halfjaar 1993 zijn gemeld. Over de eerste steekproef van type A (steekproef A94) heeft de Commissie op 6 september 1995 bij de begrotingsautoriteit een verslag ingediend (doc. COM(95)398 def. ). Dit is het eerste verslag over een steekproef van type B (steekproef B94). Hierin wordt van zes dossiers, die zijn gekozen op basis van de in punt 1. 1 genoemde selectiecriteria, de stand van zaken op 31 december 1996 beschreven. Door het ingewikkelde karakter van de geselecteerde gevallen, dat representatief is voor de problemen waarmee het systeem voor de invordering van de TEM te kampen heeft, kan in het verslag slechts melding worden gemaakt van een miniem invorderingspercentage t. o. v. de bedragen die in het geding zijn. De Commissie zal de hieronder beschreven gevallen blijven volgen totdat zij definitief zijn afgesloten. Van de bijwerking van deze steekproef zal in de toekomst melding worden gemaakt. 1. SELECTIEMETHODE VAN DE STEEKPROEF EN BESCHRIJVING VAN DE GEVALLEN 1. 1 Selectiemethode van steekproef B94 Sinds 1994 maakt de Commissie (DG XIX) jaarlijks een lijst op van fraudes en onregelmatigheden zodra deze haar in het kader van de wederzijdse bijstand of anderszins zijn gemeld. Deze lijst wordt voortdurend bijgewerkt. Uit deze lijst worden elk jaar aan de hand van de volgende criteria de gevallen geselecteerd die in het kader van steekproef B worden gevolgd: 1. De schade voor de Gemeenschapsbegroting is zeer aanzienlijk, d. w. z. hoger dan 1 miljoen ecu; 2. Er is een onderzoek ingesteld door een dienst van de Commissie (UCLAF, DG VI, XIV, XIX, XX of XXI); 3. Verschillende Lid-Staten zijn verantwoordelijk voor de invordering; 4. De verjaringstermijn van de schuld van de belastingschuldige nadert; 5. De begrotingscontrole-instanties hebben voor bepaalde fraudes of onregelmatigheden belangstelling getoond. Geselecteerd worden de gevallen die aan de eerste twee criteria en aan ten minste één van de overige drie criteria voldoen. Van de 89 gevallen die van 1989 tot 1993 werden gemeld, zijn aan de hand van de genoemde criteria de volgende zes belangrijke gevallen gekozen die worden gevolgd totdat zij definitief zijn afgesloten: Geval nr. 1 : Runderen, schapen en vlees uit verschillende Oost-Europese landen die op frauduleuze wijze aan de regeling communautair douanevervoer werden onttrokken; Geval nr. 2: Melkpoeder uit Oost-Europese landen dat op frauduleuze wijze aan de regeling communautair douanevervoer werd onttrokken; Geval nr. 3: Wederinvoer in Duitsland van Nederlandse boter die met restituties naar de voormalige DDR was uitgevoerd; Geval nr. 4: Toestemming voor gebruikmaking van de preferentiële regeling voor uit de Seychellen ingevoerde toiüjnconserven op basis van ten onrechte afgegeven EUR 1-certificaten; Geval nr. 5: Toestemming voor gebruikmaking van de preferentiële regeling voor uit de Faeröer ingevoerde garnalen op basis van ten onrechte afgegeven EUR 1- certificaten; Geval nr. 6: Toestemming voor het in het vrije verkeer brengen van uit Turkije ingevoerde televisietoestellen op basis van ten onrechte afgegeven ATR- certificaten. De volgende, tabel geeft een overzicht van de redenen van deze keus: Tabel nr. I Keus van de gevallen van de eerste steekproef WB-formulieren Betrokken douane-regeling 1. Runderen, schapen en vlees uit Oost- Europa 2. Mekpoeder 46- 47/90 54/91,56/91 7/92,13/92 38/92, 65/92 19/93 3. 4. 5 Duits-Nederiandse boter Tonijn uit de Seycheten Garnalen uit de Faeröer 10/92 2/90 6. Turkse TV's 33/88 Communautair douanevervoer Communautair douanevervoer In het vrije verkeer brengen In het vrije verkeer brengen In het vrije verkeer brengen In het vnje verkeer brengen Criterium 1 Geraamde bedragen 50 miljoen ecu Criterium 2 Controle Commissie X Criterium 3 Verantwoordeijkheid voor invordering gedeeld B, D, F, I, NL Criterium 4 Verjarings termijn X Criterium 5 Rekenkamer (ten dele) 6,4 mjjoen ecu 7 miljoen ecu 1. 5mi|oen ecu 10 miljoen ecu 45 miljoen ecu X X X X X B, E, F D. NL B, F, IRL, NL, UK B, DK, F, NL, UK Ale Lid-Staten behalve IRL enL X X X Rekenkamer Rekenkamer Rekenkamer 4 - Met de steekproef van deze zes gevallen is volgens een eerste raming op basis van de WB- formulieren, die is uitgevoerd voordat hierover bij de Lid-Staten navraag werd gedaan, ongeveer 121 miljoen ecu aan TEM gemoeid. Dit bedrag moet worden vergeleken met het bedrag dat de Lid-Staten bij navraag voor deze 6 gevallen blijken te hebben geïnd, namelijk 124 miljoen ecu. 1. 2 Gegevens over de stand van de invordering De gegevens over de stand van de door de nationale overheidsdiensten uitgevoerde invordering konden worden verzameld doordat de Commissie (DG XIX) navraag heeft gedaan bij de betrokken nationale diensten. Voor alle dossiers, behalve dat met betrekking tot de Duits-Nederlandse boter, dienden de omstreden douanevervoer-documenten of preferentiële certificaten als uitgangspunt. De gegevens waarover de Commissie tot dan toe beschikte en die waren gebaseerd op ramingen die door haarzelf of door de nationale nasporingsdiensten waren uitgevoerd, zijn derhalve vervangen door deze door de nationale diensten gemelde nauwkeurige gegevens over de betrokken gevallen. De gegevens die zijn geraamd op basis van de correlatie tussen de WB-gevallen en een groot aantal fraudes die op grond van Verordening nr. 1552/89 aan de Commissie zijn gemeld, zijn verdeeld over boekhouding A (reeds ter beschikking gestelde bedragen) en boekhouding B (nog te innen bedragen). Indien de cijfers beschikbaar waren, zijn de verjaarde bedragen vermeld. Deze onderverdeling wordt voor elk geval per Lid-Staat in een tabel gegeven. De door de Lid-Staten verstrekte gegevens zijn door de Commissie overgenomen zolang niet was bewezen dat zij onjuist waren, met name na een controle. 1. 3. Beschrijving van de gevallen De 6 geselecteerde gevallen moeten in de eerste plaats in twee groepen worden verdeeld: • In drie gevallen, runderen en vlees, melkpoeder en Duits-Nederlandse boter, gaat het om bewuste overtredingen van de bestaande voorschriften door ondernemers wier goede trouw in twijfel moet worden getrokken. Het gaat dus om bewezen fraude of om misbruik van een leemte douaneregeling. in de Voor de gevallen "Runderen, schapen en vlees uit Oost-Europa" hebben de Duitse autoriteiten een standaard-vragenformulier opgesteld en de antwoorden van de douanekantoren hierop, die betrekking hadden op meer dan 1300 T1-documenten, zijn aan de Commissie toegezonden. Deze eerste serie vragenformulieren is al door de Duitse autoriteiten bijgewerkt -5 • In de drie overige gevallen, tonijn uit de Seychellen, garnalen uit de Faeröer en Turkse kleurentelevisies, hebben de importeurs bij de inklaring van de goederen om preferentiële behandeling gevraagd op basis van certificaten waarvan bij communautaire controles bleek dat zij ten onrechte door de autoriteiten van de uitvoerende derde landen waren afgegeven. Hierdoor was sprake van een onregelmatigheid, waardoor voor de importeurs een douaneschuld ontstond, die achteraf moet worden geïnd. Het onderscheid tussen fraudes en onregelmatigheden is om twee redenen van belang: in verband met de verjaring en in verband met de procedure. Enerzijds kan hierdoor bij onregelmatigheden de normale, in het Douanewetboek vastgelegde verjaringstermijn van drie jaar worden toegepast, of de nationale verjaringstermijn bij fraudes die gerechtelijk kunnen worden vervolgd. Anderzijds is dit verschil van wezenlijk belang voor de maatregelen die door de nationale diensten moeten worden getroffen om te zorgen voor de invordering van de TEM. - Bij bewezen fraude trachten de nasporingsdiensten normaal gesproken vast te stellen financiële is betrokken en wat hun strafrechtelijke en wie bij de fraude aansprakelijkheid is. De bewijzen voor de frauduleuze handelingen zijn meestal op het grondgebied van de Lid-Staat of op dat van andere Lid-Staten te vinden. De bezoeken aan leverende derde landen beogen vooral fraude in de toekomst te voorkomen. - Bij onregelmatigheden waarbij achteraf wordt ontdekt dat de certificaten die recht geven op preferentiële behandeling, niet-toepasbaar waren, kunnen de bewijzen hiervoor slechts worden geleverd door een controle bij de producenten in het uitvoerende derde land. De controlebezoeken van de Gemeenschap vinden plaats overeenkomstig de verordening inzake wederzijdse bijstand; de invordering achteraf geschiedt op basis van de na deze controlebezoeken opgestelde verslagen waarin de niet-toepasbaarheid van de certificaten wordt aangetoond. In de drie gevallen van deze steekproef waarin sprake is van onregelmatigheden, zijn dergelijke controlebezoeken georganiseerd, waarbij kon worden aangetoond dat de certificaten die voor de invoer van de desbetreffende goederen waren afgegeven, niet- toepasbaar waren. 2. 2. 1 TOELICHTING OP DE GESELECTEERDE GEVALLEN EN STAND VAN DE INVORDERING Eigenlijke fraudegevallen gelijkgestelde gevallen) (gevallen van bewezen fraude of daarmee 2. 1. 1 Onttrekking aan de regeling douanevervoer van runderen, schapen en vlees uit verschillende Oost-Europese landen Achtergrond Van 1990 tot 1993 zijn runderen, schapen en partijen vlees uit verschillende Oost- Europese landen (Polen, Hongarije, Tsjechoslowakije en Roemenië) in Duitsland ingevoerd om daar onder de regeling extern communautair douanevervoer te worden geplaatst. Daarbij werden diverse derde landen (de Maghreb, Niger, enz. ) als vermeende bestemming aangegeven. De betrokken handelingen voor douanevervoer werden met behulp van vervalste stempels ten onrechte gezuiverd of helemaal niet gezuiverd, waardoor tienduizenden stuks vee op onregelmatige wijze in het douanegebied van de Gemeenschap werden ingevoerd. Deze nog niet eerder vertoonde fraude, die door criminele organisaties werd gestuurd, is door verschillende nationale opsporingsdiensten ontdekt. Dit kwam doordat de fraude, die vanuit Duitsland werd georganiseerd, ook gevolgen had voor België, Frankrijk, Nederland en Italië. Bovendien kwamen enkele zendingen in het Verenigd Koninkrijk aan. De Commissie heeft alle Lid-Staten door middel van WB-formulieren5 gewaarschuwd. Op basis van deze formulieren hebben de nationale opsporingsdiensten van de betrokken Lid- Staten processen-verbaal opgemaakt, rapporten opgesteld en in voorkomend geval het bedrag van de douaneschuld aan de belastingschuldigen betekend (vaststelling in de zin tot van Verordening nr. 1552/89). Voor zover mogelijk zijn zij overgegaan beslagleggingen. Enkele verdachten zijn gedagvaard en veroordeeld. Sommige onderzoeken van de nationale diensten lopen nog. Parallel aan deze maatregelen van de repressieve diensten in de Lid-Staten, waardoor de fraude op dit terrein werd beteugeld, verscherpte de Commissie de voorschriften met betrekking tot de regeling douanevervoer, die onvoldoende waren gebleken : - mogelijkheid om het gebruik van de doorlopende zekerheidstelling voor goederen met een verhoogd risico te verbieden; Het gaat om de volgende 8 WB-formulieren : WB 46-47/90, 54-56/91, 7-13-38-65/92. -7 - mogelijkheid om een verplicht traject vast te stellen voor de gevallen waarin het gebruik van de doorlopende zekerheidstelling is geschorst en om te verbieden dat het kantoor van bestemming wordt gewijzigd; - vaststelling van het bedrag van de doorlopende zekerheidstelling op 100 % van de verschuldigde rechten en andere heffingen, behalve in enkele welbepaalde gevallen; - aanscherping van de voorwaarden voor de aanvaarding van de doorlopende zekerheidstelling en voor het gebruik ervan; - uitsluiting van ondernemers die ernstige inbreuken op de TIR-regeling hebben gemaakt; - invoering van andere specifieke controlemaatregelen voor goederen met een verhoogd frauderisico. Op grond van een eerste raming van de economische en financiële gevolgen van deze frauduleuze invoer, die is berekend op basis van de betrokken douanevervoerdocumenten waarop de geselecteerde WB-formulieren betrekking hadden, bedraagt de schade ten laste van de Gemeenschapsbegroting : Levende dieren 148. 635 stuks 20 miljoen ecu 30 miljoen ecu Vlees 50 miljoen ecu 6. 400 ton Resultaten van de invorderingsactie De resultaten van de invordering zijn afhankelijk van twee voorwaarden : • Het onderzoek moet zijn voltooid, zodat de belastingschuldigen kunnen worden geïdentificeerd, de schulden wettelijk kunnen worden vastgesteld en deze aan de belastingschuldigen kunnen worden medegedeeld. Op het moment dat de Lid-Staten door de Commissie werden ondervraagd, was een groot aantal van deze onderzoeken in Duitsland nog niet afgesloten. Voor een deel van deze onderzoeken hebben de Duitse autoriteiten overeenkomstig Verordening nr. 1468/81 de Nederlandse autoriteiten om bijstand verzocht. Deze beschikten namelijk over aanwijzingen dat vee of vlees in Nederland was binnengesmokkeld. Tot op heden hebben de Nederlandse autoriteiten nog niet op deze verzoeken geantwoord. De follow-up van de invordering betrof niet alle gevallen waarin van WB-formulieren gebruik werd gemaakt gedurende de periode 1990/1994; de totale financiële gevolgen belopen derhalve : Levende dieren : Vlees : 155. 655 stuks 7 260 ton 25 miljoen ecu 33,4 miljoen ecu 58,4 miljoen ecu. • Ingeval de verdachte op heterdaad wordt betrapt of op basis van bewijsmiddelen wordt aangehouden, worden de zaken aanhangig gemaakt bij de gerechtelijke instanties, die moeten uitmaken of de fraudeur belastingschuldig is. In afwachting van de beëindiging van de procedure hebben enkele Lid-Staten conservatoire maatregelen (roerende of onroerende zekerheden) getroffen. In verband met deze voorwaarden was een groot aantal handelingen inzake douanevervoer nog niet afgewikkeld toen de Duitse autoriteiten aan de hand van de douanevervoerdocumenten nota's opstelden die zij aan de Commissie toezonden. Op basis van gezamenlijke conclusies van de Duitse en de Nederlandse opsporingsdienst, die in een rapport van de Nederlandse Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD) werden neergelegd, hebben de Duitse autoriteiten zich in oktober 1994 schriftelijk tot de autoriteiten in Nederland, België en Frankrijk gewend, omdat de frauduleuze invoer van dieren en vlees in de Gemeenschap via deze landen zou hebben plaatsgevonden. De Belgische autoriteiten hebben deze eenzijdige toewijzing van de verantwoordelijkheid betwist. Vervolgens hebben de Nederlandse autoriteiten op hun beurt de conclusies in het verslag van hun eigen dienst weerlegd. In Nederland werden echter t. a. v. 3 firma's die als transporteur bij het douanevervoer waren betrokken, geld- of gevangenisstraffen uitgesproken, zonder dat de Commissie mededeling werd gedaan van de gevolgen van deze veroordelingen voor de invordering van de traditionele eigen middelen. Met betrekking tot de algemene aansprakelijkheid van de aangever en diens borg, waarin het communautair douanewetboek voorziet in geval van niet-zuivering van de procedure voor douanevervoer, moet worden geconstateerd dat de Duitse autoriteiten de op dit vlak geldende bepalingen niet hebben toegepast, omdat zij de eerste inbreuken (vervalste of niet teruggezonden Tl-exemplaren) na de termijn van 14 maanden hadden vastgesteld. Vervolgens hebben de grote expediteurfirma's op wie de schulden betrekking hadden, faillissement aangevraagd. Wegens de houding van deze Lid-Staten is de feitelijke invordering nog altyd bijzonder gering, zoals blijkt uit de volgende tabellen nr. H-a en b. De vastgestelde, maar nog niet geïnde of betwiste bedragen zijn soms - hoewel zij betrekking hadden op dezelfde handelingen - door verscheidene Lid-Staten in de B-boekhouding opgevoerd : enerzijds door de Lid-Staat waar de aangever van het douanevervoerdocument is gevestigd, maar anderzijds ook door de Lid-Staat waar de fraude is ontdekt. Voor enkele niet-gezuiverde handelingen geldt dat tot dusverre geen enkele Lid-Staat maatregelen heeft getroffen. Met betrekking tot enkele niet-gezuiverde handelingen ten aanzien van de betwisten de betrokken Lid-Staten hun verantwoordelijkheid invordering. Daarom zijn sommige bedragen nog niet in de boekhouding opgenomen. In andere gevallen zijn nog geen concrete invorderingsmaatregelen genomen, hoewel de bedragen zijn vastgesteld en in de B-boekhouding opgenomen. Het grootste probleem doet zich namelijk voor bij de bedragen die niet zijn vastgesteld en waarvan de verjaringstermijn is verstreken. Ook wanneer de nationale verjaringstermijn van toepassing is, dient volgens de Commissie in ieder geval zo snel mogelijk tot vaststelling van de betrokken bedragen te worden overgegaan. De Commissie zal haar standpunt aan de Lid-Staten medelen, teneinde hen op hun verplichtingen te wijzen : wanneer de fraudeur niet wordt geïdentificeerd, dienen zij overeenkomstig de communautaire reglementering aan de hand van de afzonderlijke documenten tot vaststelling van de betrokken bedragen over te gaan. De Commissie onderzoekt thans hoe de communautaire voorschriften door de betrokken Lid-Staten worden toegepast. Zij dient - met name ingeval geen overleg plaatsvindt - een oordeel te vellen over de snelheid waarmee de nationale overheidsdiensten de eigen middelen invorderen. Wanneer bedragen niet naar behoren zijn vastgesteld en de ter verjaringstermijn voor deze bedragen verantwoording te worden geroepen. Op boekhoudkundig niveau heeft de Commissie ramingen opgesteld van de vorderingen jegens België, Duitsland, Frankrijk en Nederland. is verstreken, dienen de Lid-Staten Tabel nr. n - la Invoer van vee (runderen en schapen) uit de landen van Oost-Europa - Verantwoordelijkheid voor de invordering Referentie Aantal T/1 Kantoor van uitgifte Betrokken Lid-Staten WB-form nr. 56/91en nr. 56/91 (S1)92 (Filière nr. B-1) WB-form. nr. 54/91 (Fifère nr. B-2) WB-form. nr. 38/92 en nr. 38/92(S1)92 (Filière nr. B-3) 153 Frankfurt/Oder 20 Frankfurt/Oder 131 (60+71) +8(TIR) WB-form. nr. 13/92 (FiSère nr. B-4) WB-form. nr. 46/90 en nr. 47/90 (FiSère nr. B-5) 8 Waidhaus 673 Verschillende Duitse grenssteden TOTAAL 985 + 8(TIR) Duitsland Italië Duitsland BelgiëO) Duitsland Nederland België Frankrijk(l) Nederland Duitsland België Duitsland Nederland België(1) Frankrijk Erkende verant woordelijk heid (aantal T1) 152 Toegewezen verant woordelijk heid (aantal T1) Nog toe te wijzen verant- woordeïjk-heid (aantal T1) Geboekte bedragen A-boekh. B-boekh. (ecu) Raming van de toe te wijzen bedragen in ecu 1T/1 41. 500 3658. 000 3 20 (20) 104 26 (2) 8 5 3 421 100. 000 340. 000 180. 000 183. 500 672. 650 (582300) 1. 970. 000 (115. 700) 271. 780 14. 000. 000 (35. 500) 503 T/1 16. 303. 000 739 3 845. 000 20. 572. 430 16. 303. 000 (1 ) Gevallen en betrokken bedragen die tweemaal werden geboekt 10- Tabel nr. H-b Invoer van vlees uit de landen van Oost-Europa - Verantwoordelijkheid voor de invordering WB- Referentie Aantal T I- documenten Kantoor van uitgifte Lid-Staten WB-formuier nr. 7/92 (Fiièrenr. V-1) 20 Rotterdam WB-formuier nr. 65/92 (Fiière nr. V-2) 267+ 3 TIR (84 H + 87 S + 78 R + 21 C) 11T/1 Vervolg WB- form. nr. 65/92 (Fiière nr. V- 2A) België Nederland Frankrijk (volgens gegevens van NL) Duitsland Betgiê(1) Nederland Frankrijk(l) Duitsland Nederland België Frankrijk Portugal Raming van de toe te wijzen bedragen in ecu 280. 000 Erkende verantwoor- deijkheid (aantal T I- documenten) 2 Toegewezen verantwoor- deijkheid (aantal TI- documenten) 18 75 235 (TT/1) (4 T/1) Toe te wijzen verantwoor- deijkheid 18 T/1 2 T/1 Geboekte bedragen B-boekh (ecu) 3. 200 7. 169. 214 11. 600. 000 (432. 957) (369. 162) Totaal 298 + 3 322 18 (20) 18. 772. 414 280. 000 (1 ) Gevallen en bedragen die tweemaal zijn geboekt. 2. 7. 2. Onttrekking van melkpoeder aan de regeling douanevervoer Achtergrond Van juni 1991 tot oktober 1992 werd melkpoeder uit Polen in Antwerpen onder de regeling extern communautair douanevervoer geplaatst om naar Spanje te worden vervoerd. In augustus 1992 zijn vier TI-documenten (terugzendingsexemplaren nr. 5 opgesteld voor zendingen van melkpoeder) via de post rechtstreeks in Antwerpen vanuit Irun (Spanje) aangekomen. Aangezien de in Spanje gezuiverde Tl-documenten normaliter worden verzonden via aangewezen centralisatiebureaus (Madrid, Barcelona), heeft deze rechtstreekse zending vanuit Irun de Belgische autoriteiten ertoe gebracht bij de Spaanse diensten om controle achteraf van deze documenten te verzoeken op basis van de verordening wederzijdse bijstand (WB) nr. 1468/81. De Spaanse autoriteiten hebben in november 1992 geantwoord dat deze vier documenten noch gezuiverd noch verzonden waren door de douane van Irun. Ondertussen hadden de Belgische diensten andere TI-documenten met dezelfde kenmerken ontvangen. Al deze documenten werden vervolgens door de Spaanse autoriteiten geverifieerd en er werd vastgesteld dat zij niet correct gezuiverd waren. Tot nu toe werden 229 zendingen geïdentificeerd. Al deze zendingen, met uitzondering van 5 zendingen waarvan de vervoerder niet werd geïdentificeerd, werden vervoerd met in Frankrijk en Spanje ingeschreven vrachtwagens. 11- Het onderzoek dat door de Franse diensten werd verricht in aansluiting op de verzoeken om bijstand van de Belgische diensten en het verzoek om informatie van de Commissie, maakte het mogelijk, uitgaande van de bij de vervoerder in beslag genomen documenten (vrachtbrieven, facturen, verslagen van de chauffeurs waarin het aantal gereden kilometers was vermeld), de 154 vervoerverrichtingen te reconstrueren die door een Franse vervoerder met bestemming Spanje werden uitgevoerd. Dank zij de in beslag genomen documenten kon worden vastgesteld dat de goederen in Spanje waren gelost. De door de Franse overheid vastgestelde inbreuken werden aan de Franse vervoerder in kwestie betekend. De Belgische diensten hebben ondertussen andere bewijselementen van het lossen van bepaalde zendingen in Spanje aangebracht. Op 16 augustus 1995 hebben zij hieromtrent opnieuw tot de Spaanse autoriteiten een verzoek om wederzijdse bijstand gericht. Naast de 154 zendingen die door Franse voertuigen werden vervoerd en in Spanje werden gelost, zouden de 74 door Spaanse vrachtwagens of door niet-geïdentificeerde vervoermiddelen vervoerde zendingen immers ook in Spanje zijn gelost, zonder dat dit voor alle zendingen kon worden bewezen. Het bedrag aan ontdoken rechten beliep op het formulier wederzijdse bijstand 19/93 dat door de Commissie in verband met deze frauduleuze douanevervoeroperaties werd verspreid, 6,4 miljoen ecu voor ongeveer 190 zendingen die ongeveer 4. 000 ton melkpoeder vertegenwoordigden. Vervolgens vermeldde fraudefiche 94/6-28 die door de Belgische overheid uit hoofde van Verordening nr. 1552/89 werd opgesteld, het onder douanevervoer plaatsen van 5. 700 ton melkpoeder voor een bedrag aan ontdoken rechten ten belope van 8,9 miljoen ecu (229 zendingen). De Commissie zond naar de betrokken nationale overheidsdiensten rappels, en de Belgische en de Franse speurdiensten hebben het bewijs geleverd dat in Spanje grote hoeveelheden werden gelost. Desondanks zijn de Spaanse autoriteiten pas laat begonnen met het nodige nasporingswerk, dat momenteel wordt voortgezet. Op basis van de documenten die in verband met de frauduleuze lossingen door de Franse douane aan de Spaanse douane werden toegezonden en waarvan de Commissie kennis heeft gekregen, hebben twee communautaire controlemissies (laatste controlebezoek op 25 januari 1996) te zamen met de Spaanse autoriteiten onderzocht welke maatregelen moesten worden genomen om een efficiënte behandeling van dit dossier te komen. Resultaten van de invorderingsactie De ontoereikendheid van de zekerheidstelling van de aangever, een douane-expediteur, om het betrokken totaal van de in het geding zijnde traditionele eigen middelen te dekken, werd door de Belgische autoriteiten herhaaldelijk aan de Commissie ter kennis gebracht. Volgens deze autoriteiten lijkt de handhaving van de invordering ten aanzien van de aangever, die zou leiden tot zijn faillissement, onbillijk. Als autoriteiten van de Lid-Staat van vertrek beweren de Belgische autoriteiten dat zij slechts tot invordering en 12- boekhoudkundige registratie zouden moeten overgaan voor de leveringen waarvoor het niet mogelijk was het geringste spoor terug te vinden, rekening houdend met de door de nasporingsdiensten reeds verzamelde bewijzen die zendingsgewijs, voor de meeste van deze zendingen, frauduleus lossen in Spanje aantonen. Daar. de conclusies uit het onderzoek door de betrokken Lid-Staten niet met alle nodige zorgvuldigheid werden getrokken en na vier jaar nog altijd niet hebben geleid tot de definitieve vervolging van de Franse vervoeronderneming en de Spaanse ondernemingen van bestemming, heeft de Commissie Spanje bij schrijven van 23 april 1996 en Frankrijk bij schrijven van 20 maart 1996 verzocht deze zaken voor de rechtbank te brengen. Bij besluit van het directoraat-generaal van de Franse douane van 22 juni 1996 werd bij inleidende het Tribunal de Grande Instance van Bayonne op 30 juli 1996 een rechtsvordering ingediend. Op 23 december 1996 heeft de Commissie Frankrijk om bijkomende informatie gevraagd over de zaak tegen de vervoeronderneming. Op dezelfde dag heeft zij Spanje om inlichtingen verzocht over de stand van het onderzoek en de vervolging van de fraudeurs. Wat betreft het verzoek van de Belgische autoriteiten om de Belgische aangever vrij te stellen van zijn aansprakelijkheid voor de zendingen waarvan is gebleken dat zij in Frankrijk zijn vervoerd en in Spanje gelost, kan de Commissie het standpunt van België niet delen evenmin als zijn interpretatie van de toenmalige voorschriften die vervangen werden door artikel 379 van de toepassingsbepalingen van het douanewetboek. Inzake douanevervoer zijn de aangever en diens borg immers verantwoordelijk voor de niet- zuivering van de douanevervoerdocumenten onder de voorwaarden die zijn vastgelegd door de artikelen 360 tot en met 369 en 379 van de toepassingsbepalingen van het douanewetboek, terwijl de aangever ten volle verplicht blijft om de rechten te betalen zolang een aangewezen schuldenaar, fraudeur of in het geding zijnde vervoerder de schuld niet heeft voldaan. De Commissie heeft op 23 december 1996 België schriftelijk verzocht haar de bewijselementen mede te delen en aan te tonen dat deze laatste werden ingediend binnen de voorgeschreven termijnen. Uitgaande van het antwoord van België zal de Commissie een besluit nemen omtrent het hieraan te geven gevolg. Ta'bel nr. II - 2 Melkpoeder nr. 1 Lid-Staat Boekhouding A Boekhouding B Gerechtelijke procedure België Spanje Frankrijk Nihil Nihil Nihil Nihil Nihil Nihil X 2. 1. 3. Duits-Nederlandse boter Achtergrond Op 15 augustus 1990 werd een lading van 2. 000 ton boter overzee van Nederland naar de ex-DDR verzonden nadat daarvoor circa 4 miljoen ecu aan uitvoerrestituties was betaald. -13 Op 17 augustus van datzelfde jaar werd deze lading gelost en ingeklaard in Wismar, in de ex-DDR, doch de boter werd onmiddellijk overgebracht naar koelhuizen van de BRD en wel zonder een enkele heffing. De Nederlandse opsporingsdiensten werden door hun Duitse collega's van deze zaak op de hoogte gesteld. De Nederlandse autoriteiten zijn dan opgetreden ten aanzien van de door de uitvoerder ten onrechte ontvangen restituties aangezien de boter tenslotte opnieuw op het grondgebied van de Gemeenschap werd binnengebracht. Dit aspect "restituties" van het dossier had reeds administratieve en gerechtelijke gevolgen. Het beroep van het uitvoerbedrijf tegen het besluit van het Nederlandse orgaan voor zuivelproducten, dat om terugbetaling van de restitutie heeft verzocht, werd echter op 28 augustus 1996 verworpen bij vonnis van het "College van Beroep voor het bedrijfsleven". Ingevolge dit vonnis heeft de Nederlandse overheid de bankgarantie (2,3 miljoen ecu) in beslag genomen en werd ter vereffening een burgerlijke rechtsvordering ingesteld. Het aspect terugvordering van de restituties betreft de landbouwvoorschriften en wordt, zoals hierboven gezegd, behandeld in het kader van deze voorschriften. De wederinvoer op het grondgebied van de Gemeenschap zonder betaling van heffing van de met restitutie uitgevoerde boter vormt daarentegen op zich een inbreuk die zelf het ontstaan van een douaneschuld meebrengt. De invordering van deze schuld maakt het voorwerp uit van de actie van de Commissie, die genoodzaakt was het optreden van de Duitse autoriteiten in het geding te brengen die beweren dat het ontbreken van een goedkeuring van administratieve maatregelen ter toepassing van de communautaire voorschriften ten aanzien van de belastingschuldige het ontstaan van deze schuld heeft verhinderd. Het in geding zijnde bedrag aan traditionele eigen middelen beloopt 6. 856. 665 ecu. Resultaten van de invorderingsactie De Commissie heeft de argumenten van de Duitse autoriteiten niet aanvaard volgens welke de invoerder in de BRD van de boter die voordien met restituties van Nederland naar de DDR was uitgevoerd gedurende de korte periode van de douane-unie tussen BRD en DDR, geen inklaringsformaliteiten te vervullen had. Integendeel, de vertegenwoordigers van de BRD hadden er zich in juli 1990 binnen de betrokken landbouwcomités toe verbonden de maatregelen tot toepassing van de communautaire verordeningen nrs. 2252/90 en 2060/90 te nemen om onder meer te verhinderen dat boter waarvoor uitvoerrestituties werden betaald, opnieuw binnen het grondgebied van de Gemeenschap zou worden gebracht naar aanleiding van het Duitse eenwordingsproces. Daarom heeft de Commissie Duitsland bij schrijven van 22 juni 1994 verzocht aan de Commissie het in het geding zijnde heffingsbedrag over te maken, te weten 6. 856. 665 ecu (12. 684. 800 DM) , en heeft zij op 16 augustus 1994 een opdracht tot invordering voor dit bedrag opgesteld. 14 De Commissie heeft immers geoordeeld dat door de nalatigheid van de Duitse autoriteiten de invoerder de boter binnen het grondgebied van de Gemeenschap had kunnen brengen zonder betaling van heffingen. Als gevolg van de weigering van de Duitse autoriteiten alsnog de hiervoor nodige besluiten te nemen en doordat de redenen die door deze autoriteiten ter staving van hun weigering in hun schrijven van 3 februari 1995 werden opgegeven, door de Commissie niet in aanmerking konden worden genomen, heeft deze laatste hun een op 13 september 1995 gedateerde aanmaningsbrief toegezonden waarop zij binnen twee maanden dienden te antwoorden. Het pas op 11 januari 1996 binnengekomen antwoord bevatte geen nieuwe elementen ten aanzien van het reeds bekende standpunt van de Duitse autoriteiten. De Commissie heeft op 30 oktober 1996 tot hen een met redenen omkleed advies gericht. Tabel nr. II - 3 Duits-Nederlandse boter Lid-Staat Boekhouding A Boekhouding B Duitsland Nihil Nihil Opdracht tot invordering Stadium van de procedure 6. 856. 665 ecu op 16. 08. 94 Aanmaningsbrief op 13. 9. 95. Met redenen omkleed advies op 30. 10. 96 2. 2. De dossiers certificaten) inzake onregelmatigheden (niet-toepasbare preferentiële 2. 2. 7. Tonijn van de Seychellen Achtergrond In het kader van haar activiteiten tot fraudebestrijding ondernam de Commissie eind 1991 studies over de invoer van visconserven uit diverse derde landen (ACS-landen en andere), zulks wegens vermoedens die door de betrokken beroepskringen van de Gemeenschap werden geopperd. Wat de Seychellen betreft, hebben deze werkzaamheden aangetoond dat de door schepen van de Gemeenschap of ACS-landen geloste hoeveelheid tonijn niet kon volstaan voor het vervaardigen van de door dit land naar de Gemeenschap uitgevoerde conserven. Daar dit land een visserijcapaciteit heeft die altijd al beperkt is geweest (of zelfs onbestaande was tot de indienstneming van twee schepen in 1991), en als gevolg van de afwezigheid van de schepen van de Gemeenschap waarop werd gerekend om in de wateren van de Seychellen te vissen, kon de plaatselijke conservenindustrie al haar leveringen van conserven slechts uitvoeren maken dank zij aankoop van vis bij derde landen. 15 Om klaarheid te brengen in deze situatie die in strijd was met de regels inzake de oorsprong die zijn vastgelegd in protocol nr. l van de Conventie van Lomé, werd van 7 tot 19 december 1992 ter plaatse een controlebezoek van de Gemeenschap georganiseerd in samenwerking met de bevoegde plaatselijke autoriteiten. Wegens het ontbreken van relevante registers bij de verschillende autoriteiten van de Seychellen waarmee het mogelijk zou zijn geweest de inlichtingen te verkrijgen die nodig zijn om uitspraak te kunnen doen over de regelmatigheid van de preferentiële certificaten om de controle waarop door de Gemeenschap werd verzocht, moesten de verificaties uitsluitend plaatsvinden in de hoofdvestiging van de uitvoermaatschappij. Tijdens deze werkzaamheden is gebleken dat de laatste jaren belangrijke hoeveelheden grondstoffen (5368 ton) die waren gevangen door schepen van derde landen (met name Japanse, Russische, Panamese en Maltese), gedeeltelijk waren gebruikt voor de vervaardiging van tonijnconserven die later naar de Gemeenschap werden uitgevoerd onder dekking van EUR 1-certificaten (2. 000 ton). Een totaal aantal van 214 EUR 1-certificaten, die door de autoriteiten van de Seychellen in het tijdvak van 9 januari 1990 tot 2 december 1992 werden afgegeven, en waarvoor alle elementen beschikbaar waren die nodig waren om tot een precieze vaststelling van de geldigheid ervan te kunnen komen, werd aldus onderzocht. Elk van deze certificaten had betrekking op verschillende containers (in bepaalde gevallen meer dan 20). Het resultaat van dit onderzoek was als volgt : • • • Van deze 214 certificaten betroffen er 54 zendingen van tonijnconserven die voldeden aan alle criteria van de regels van oorsprong van de Overeenkomst van Lomé, en konden aldus bij de invoer ervan in de Gemeenschap in aanmerking komen voor de preferentiële ACS-behandeling. Bij één certificaat waren de betrokken goederen uitsluitend produkten uit derde landen (niet van oorsprong); zodat dit certificaat niet kon worden aangevoerd voor de preferentiële behandeling. De overige 159 certificaten werden afgeleverd voor "gemengde" zendingen, die zowel produkten van oorsprong als niet van oorsprong in de zin van protocol nr. 1 van de Overeenkomst van Lomé omvatten. Op basis van de beschikbare commerciële documentatie was het mogelijk voor elke container en voor elk certificaat het aantal dozen met tonijnconserven "van oorsprong" vast te stellen alsook het aantal dozen met conserven niet van oorsprong. Dit onderscheid was juridisch onontbeerlijk voor de inleiding van de procedures tot invordering van de douanerechten op produkten van oorsprong uit derde landen. -16 De lijst van deze certificaten die voor elke container en voor elk certificaat gedetailleerd het aantal dozen met goederen van oorsprong en niet van oorsprong in toepassing van de criteria van de Overeenkomst van Lomé bevatte, werd op 19 juli 1993 aan de betrokken Lid-Staten (België, Frankrijk, Ierland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk) toegezonden met het oog op de invordering van de ontdoken rechten. Rekening houdend met het "gemengde" karakter van de zendingen, was de douaneschuld niet gebaseerd op de totale bedragen van de certificaten, doch op de hoeveelheid niet van oorsprong zijnde produkten die voor elk van deze certificaten afzonderlijk werden vastgesteld. De achteraf in te vorderen bedragen werden door de nasporingsdiensten bij een eerste raming op 1,5 miljoen ecu geschat. Resultaten van de invorderingsactie Het totaal bedrag aan in het geding zijnde traditionele eigen middelen dat uit de boekhouding van de Lid-Staten naar voren trad, beliep in feite 1,84 miljoen ecu, tegenover 1,5 miljoen ecu na de eerste raming (document WB 10/92). Hoewel de autoriteiten van de Seychellen aanvankelijk de conclusies van het controlebezoek van de Commissie hadden aanvaard, hebben zij nadien gepoogd aan de consequenties van de niet-toepasbaarheid van de EUR 1-certificaten te ontkomen. Tussen november 1993 en maart 1995 hebben zij bij de Commissie herhaaldelijk stappen ondernomen om te bereiken dat deze invorderingen achteraf zouden worden opgeheven. De communautaire invoerders, tot wie de overeenkomstige invorderingen achteraf werden gericht, hebben immers de in de handelscontracten opgenomen vrijwaringsclausules ingeroepen en hebben zich gekeerd tegen de uitvoerders van de Seychellen, in dit geval het conservenconsortium, de voornaamste bedrijfstak van de eilanden, en wel door de betalingen aan de leveranciers van de Seychellen te onderbreken. Meer bepaald in het Verenigd Koninkrijk hadden de Britse invoerders bereikt dat het conservenconsortium van de Seychellen voor de betalingen in hun plaats zou treden, en hadden de douane-autoriteiten dit consortium betalingstermijnen toegekend. Ten onrechte voorwendend dat alleen de Britse invoerders zich verplicht zagen de rechten te betalen, verzocht het consortium niettemin eind augustus 1995 de Britse autoriteiten om uitstel van betaling voor het nog te betalen bedrag, t. w. ongeveer een derde van de schuld aan het Verenigd Koninkrijk, welk verzoek door de Britse overheid op de Commissie werd afgeschoven. Deze interventies werden door de leden van de Commissie op dezelfde wijze beantwoord, waarbij werd gewezen op de onmogelijkheid een douaneschuld zonder rechtsgrond op te heffen. Uitgaande van deze antwoorden van de Commissie heeft de Britse overheid de actie tot invordering door middel van gespreide betalingen overgenomen. De in Nederland en Ierland voor minieme bedragen ontstane schulden werden ingevorderd. 17- De in Frankrijk ontstane belangrijke schulden - meer dan de helft van het totale in het geding zijnde bedrag - worden door de invoerders betwist. Hoewel deze gevallen werden voorgelegd aan de Raad ACS/EEG en het standpunt van het Comité douanesamenwerking om de berekening van de schuld te verifiëren werd bekrachtigd, werden deze zaken toch voorgelegd aan een verzoeningsinstantie waarbij beroep kan worden ingesteld, de Commission de conciliation et d'expertise douanière (equivalent Nederlandse Tariefcommissie). Deze laatste heeft na twee jaar, in april 1996, vastgesteld dat zich onder de ingevoerde tonijn tonijn van de Seychellen kon bevinden. Doch de oorsprongsregels die in het protocol van de Overeenkomst van Lomé zijn opgenomen voorzien in een afzonderlijke behandeling van produkten van verschillende oorsprong, om aan de produkten van het land in kwestie de preferentie toe te kennen. Deze afzonderlijke behandeling werd niet toegekend aan de Seychellen. De Franse autoriteiten zijn voornemens dit dossier aan de rechter voor te leggen. Tabel nr. II - 4 Tonijn van de Seychellen Land B F IRL NL UK EUR1 erkend 5 75 4 5 69 Fraudefiches BE/94/06/39 BE/94/06/40 FR/94/11 FR/94/12 IR/93/12/05 NL/93/12/107 Bedragen in boekhouding A7 Bedragen in boekhouding B Verjaarde bedragen Gerechtelijke procedure 59. 335 ecu 1. 075. 530 ecu ja gepland 18. 092 ecu 73. 148 ecu EN/93/12/176,177,178 en 179, EN/94/06/40 353. 916 ecus 294. 827 ecu 3. 723 ecu Totalen 165 11 fiches 445 156 ecu 1. 429. 692 ecu 3. 723 ecu 2. 2. 2. Garnalen van de Faeröer Achtergrond In aansluiting op onderzoek in verschillende Lid-Staten dat heeft geleid tot de opstelling van het formulier WB 2/90, werd tijdens een communautair onderzoek op de Faeröer de niet-toepasbaarheid van nagenoeg 600 EUR 1-certificaten vastgesteld die door de autoriteiten van de Faeröer werden uitgereikt voor België, Denemarken, Frankrijk, Nederland en het Verenigd Koninkrijk. Cijfers vastgesteld op 31 10 96 14. 903,71 UKL of 18. 048 ecu met betrekking tot de invoer waarvoor de schuld lager was dan 10. 000 ecu. 18- Deze EUR 1- certificaten maakten het mogelijk de lagere rechten die bedoeld zijn voor producten van oprsprong uit de Faeröer, ten onrechte toe te kennen voor garnalen die werden gevist door Canadese schepen, of door schepen van de Faeröer die niet voldeden aan de uitrustingsvoorwaarden die gelden op het gebied van de preferentiële behandeling, en voor garnalen uit derde landen die op de Faeröer gewoon waren gepeld. De oorsprongsregels die op dit gebied voor alle visserijproducten gelden, in 1974 werden goedgekeurd en werden verlengd in de handelsovereenkomst die sindsdien met de Faeröer werd gesloten, zijn standaardregels die op economische overwegingen berusten en voor de internationale handelaars geen enkele bijzondere toepassingsmoeilijkheid zouden mogen meebrengen. De autoriteiten van de Faeröer hebben eerst de feiten erkend maar zij hebben later hun woorden ingetrokken. Zij beweerden een aantal bepalingen op het gebied van de preferentiële oorsprong niet te hebben gekend, wat werd gelogenstraft door de door deze zelfde autoriteiten aan de bedrijven gegeven instructies, maar waarvan de toepassing door hen niet werd gecontroleerd. Zij hebben ook beweerd dat het bestaan van de bilaterale regeling met Denemarken, die gelijkloopt met de communautaire preferentiële regeling, bron van vergissingen was. In feite waren deze perfect te vermijden door de toepassing van passende controlemaatregelen, die in elk geval slechts een beperkt aantal ondernemers betroffen. De kwijtschelding van de rechten kon, op grond van de van toepassing zijnde communautaire voorschriften, niet worden toegekend alleen al omdat, zelfs te goeder trouw, voor de toekenning van een preferentiële tariefbehandeling ten behoeve van goederen die worden aangegeven om in het vrije verkeer te worden gebracht, documenten werden voorgelegd waarvan later werd vastgesteld dat zij vals, vervalst of ongeldig waren. In dit bijzondere geval moesten de Lid-Staten, om deze invordering uit te voeren, hun actie baseren op de intrekking van de gewraakte certificaten door de autoriteiten van de Faeröer, alsmede op de feitelijke vaststellingen in het verslag van het communautair onderzoek van 15 oktober 1991, waaraan een aantal van hun ambtenaren hebben deelgenomen. Vervolgens werd het verslag overeenkomstig de door de Raad vastgestelde voorschriften ter kennis van alle Lid-Staten gebracht. De achteraf in te vorderen bedragen werden bij een eerste raming op 10 miljoen ecu geschat. 19- Resultaat van de invorderingsactie De vaststelling van de niet-toepasbaarheid van de door de autoriteiten van de Faeröer afgegeven EUR 1-certificaten heeft om diverse redenen niet geleid tot de totale invordering van de in het geding zijnde traditionele eigen middelen. Dit komt ten dele voort uit de tussen Denemarken en de Faeröer bestaande bilaterale regeling, die onder meer voorzag in vrijstelling voor alle invoer van producten van de Faeröer in Denemarken. Deze preferentiële regeling liep vanaf 1. 1. 1992 af met de handelsovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Faeröer die bekrachtigd werd door artikel 20 van de nationale douanewet. De Deense autoriteiten hebben het protocol betreffende de Faeröer dat is gehecht aan de akte inzake de toetreding van Denemarken, altijd als toepasselijk beschouwd bij gebrek aan tegenovergesteld standpunt van de Raad. In deze omstandigheden werd de invoer van garnalen die bestemd waren voor consumptie in Denemarken of voor wederuitvoer naar derde landen, vooral na pellen, die niet in aanmerking kon komen voor de preferentie uit hoofde van de betwiste EUR 1- documenten, vrijgesteld in toepassing van artikel 20 van de Deense douanewet. De toepassing van deze vrijstelling had betrekking op ongeveer 11 miljoen ecu, waardoor de door de Deense overheid uit te voeren invorderingen tot ongeveer 1/10 van de bedragen werden verlaagd (zie tabel nr. II-5 : 962. 950 ecu). In Denemarken ingevoerde garnalen die voor deze vrijstelling in aanmerking waren gekomen, bevonden zich daarentegen niet in het vrije verkeer, en elke wederuitvoer naar andere Lid-Staten moest dan ook het voorwerp uitmaken van een belasting dan wel een zending onder extern douanevervoer (Tl). Het feit dat Denemarken geen andere maatregelen voor toezicht op deze wederuitvoer heeft genomen dan een tot de betrokken invoerders gericht bericht, brengt bepaalde problemen mee waarover de Commissie zo spoedig mogelijk een standpunt zal innemen. Een andere bijzondere omstandigheid van dit dossier vloeit voort uit het feit dat Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk tot in het jaar 1992 op deze invoer preferentiële nationale tarieven hebben toegepast. Voorts heeft een Belgisch rechter zich gunstig uitgesproken over een Belgisch belastingschuldige die de Belgische douane voor de rechter had gedaagd. Deze dienst had tegen het eerste vonnis beroep aangetekend. Hierdoor achtten de Belgische invoerders en de Britse invoerders, die trouwens de meerderheid vormden en voor wie het ging om traditionele invoerstromen, zich des te meer geruggesteund om zich tegen de invordering achteraf te verzetten, wat zij dan ook deden via de rechtbank. -20- Ook werden op 14 april 1994 door het High Court of Justice aan het Europese Hof van Justitie twee prejudiciële vragen gesteld voor nagenoeg het totaal van de bedragen van de in het Verenigd Koninkrijk geconstateerde traditionele eigen middelen die waren opgenomen in de B-boekhouding van deze Lid-staat. In antwoord op de prejudiciële vragen heeft het Hof van Justitie op 14 mei 1996 een arrest gewezen dat nog moeten worden uitgelegd door de Britse rechter. Daarentegen werd een bedrag van 295. 232 ecu ter beschikking gesteld door de Nederlandse overheid. Tenslotte verliep, de verjaarde bedragen buiten beschouwing gelaten, een vrij lange termijn tussen het tijdstip waarop het resultaat van het communautair onderzoek waarbij de niet-toepasbaarheid van de EUR 1-certificaten werd aangetoond, aan de Lid-Staten werd medegedeeld, en het tijdstip waarop de nationale overheidsdiensten de maatregelen hebben genomen die nodig waren ter verdediging van de financiële belangen van de Gemeenschap. De diensten van de Commissie hebben kunnen vaststellen dat de Deense overheid de invorderingsberichten niet te gelegener tijd had toegezonden, wat leidde tot de verjaring van een aantal bedragen. De inning van de nog opeisbare bedragen is echter, evenals de bevestiging van de reeds gedane invorderingen en de maatregelen tegen de Lid-Staten wegens verjaring van de bovengenoemde voorwaarden, afhankelijk geworden van de interpretatie van het arrest van het Hof van Justitie door de nationale rechter, en de Commissie zal bij de Lid-Staten inlichtingen inwinnen over de beslissingen van hun rechtbanken en de gevolgen daarvan voor de inning van de TEM. Tabel U - 5 Garnalen van de Faeroër Land EUR1 Fraudefiche B DK F NL VK 5 266 21 12 185 BE 92/06/06 FR 92/06/09 - FR 92/06/10 10 fraudefiches Boekhouding A bedrag in ecu 962. 950 295. 232 Boekhouding B bedrag in ecu 67. 958 29. 883 1 804. 238 Totaal 599 Totaal in ecu 1. 258. 182 1. 902. 079 Verjaring of vrijsteing (ecu) 11. 000. 000 29/4/89 1. 018. 646 12. 018. 646 Rechter Ja Ja Ja Arrest van 14. 5. 1996, Faeröer Seafood, c-153/94 en 204/94, nog niet gepubliceerd •21- 2. 2. 3. Kleuren-tv 's uit Turkije Achtergrond Uit diverse inlichtingen die de Commissie sedert 1988 over de door de Turkse exporteurs van tv-toestellen toegepaste lage prijzen heeft ontvangen, is gebleken dat de Turkse autoriteiten ATR-certificaten hebben afgegeven voor produkten die niet voor de preferentiële regeling in aanmerking kwamen. De onderdelen uit derde landen die in Turkije werden gebruikt bij de fabricage van de tv- toestellen die naar de Gemeenschap werden uitgevoerd, werden immers ingevoerd hetzij met schorsing van douanerechten (zonder inning van de compenserende heffing), hetzij in het kader van een terugbetalingssysteem ("drawback"). Daar de met deze onderdelen gefabriceerde tv-toestellen niet op het Turkse belastingniveau waren geplaatst, mochten zij niet naar de Gemeenschap worden wederuitgevoerd in het vrije verkeer, onder dekking van een ATR, zonder inning van een compenserende heffing op het ogenblik van die wederuitvoer. Op grond van deze inlichtingen heeft de Commissie de Lid-Staten op de hoogte gebracht (AM-fiche 33/88) en is de situatie van de uitvoer uit Turkije geverifieerd. In de eerste plaats werd aan de Turkse autoriteiten gevraagd de situatie ter plaatse te verifiëren, verzoek waarop niet werd gereageerd. Na verloop van twee jaren hebben de Turkse autoriteiten dan ingestemd met een bezoek van Europese ambtenaren van 18 oktober tot 9 november 1993. Tijdens dit controlebezoek werd bevestigd dat de Turkse uitvoer van tv-toestellen onregelmatig was en dat de afgegeven verkeerscertificaten niet voldeden aan de overeenkomst tussen de EEG en Turkije. Op basis van de resultaten van het controlebezoek, die door de Turkese exporteurs en autoriteiten niet werden betwist, werd een lijst van de waardeloze certificaten opgemaakt, welke aan de Lid-Staten werd toegezonden. De Commissie heeft geconcludeerd dat de grondslag voor de berekening van de wegens de niet-toepasselijkheid van de ATR 1- certificaten opeisbare rechten de waarde was van de tv-toestellen waarvoor de vrijstelling op grond van de Overeenkomst was gevraagd, en wel tegen het tarief van 14 %. De financiële gevolgen van de niet-toepasselijkheid van de ATR 1-certificaten zijn voorlopig geraamd op 45miljoen ecu aan TEM, waarvan 5 miljoen aan ant idump i ngrechten. Resultaten van de invorderingsactie Het is met dit dossier dat de door de Lid-Staten ondervonden invorderingsmoeilijkheden de meest ingewikkelde vormen hebben aangenomen. • 2 2- De Turkse autoriteiten hebben zo lang mogelijk twijfel laten bestaan over de werkelijke status van de uitvoer naar de Gemeenschap. Gewacht moest worden tot januari 1995 voordat zij maatregelen aankondigden om dit probleem in de toekomst op te lossen. Deze laatkomende maatregelen hadden betrekking op de Turkse exporteurs en betroffen dus niet het aspect invoer in de Gemeenschap; zij konden niet met terugwerkende kracht de schulden annuleren die waren ontstaan op de invoer die reeds was verricht en waarvoor de verjaringstermijn van drie jaar niet gold, en dus ook niet de daaruit voortvloeiende invorderingen achteraf. Wat de voor het verleden verschuldigde bedragen betreft hebben de Turkse autoriteiten toegezegd een compenserende heffing in te voeren voor de komende drie jaren, die met terugwerkende kracht geldigheid moet geven aan de ten onrechte afgegeven ATR- certificaten, hetgeen echter noch in het kader van het Douanewetboek, noch in dat van de associatieovereenkomst EEG-Turkije kon worden overwogen. Deze argumenten zijn overgenomen door de importeurs en de autoriteiten van de Lid- Staten. De nationale autoriteiten hebben zich herhaaldelijk tot het hoogste niveau binnen de Commissie gericht om vrijstelling van invordering achteraf te verkrijgen, en de afgevaardigden van de meeste betrokken Lid-Staten hebben op grond van dezelfde argumenten bij de regelgevende douanecomités hetzelfde verzoek ingediend. De Franse en de Nederlandse delegatie hebben bij de Commissie een verzoek tot wijziging van het Douanewetboek op het punt van de bescherming van de goede trouw van importeurs ingediend, hetzij om vrijstelling van invordering achteraf van de bij de invoer van de Turkse tv-toestellen ontstane schulden te verkrijgen, hetzij om de importeurs te vrijwaren van de financiële gevolgen van een ongeldigverklaring van ten onrechte door derde landen afgegeven preferentiële certificaten die achteraf als niet van toepassing werden erkend. toekomst in de Deze verzoeken hadden tot doel de niet-invordering van douaneschulden ten laste van de communautaire financiën te brengen. De Commissie kon er geen gevolg aan geven, omdat de bestaande regelgeving erdoor in het gedrang kwam en er de grondslag zelf van de preferentiële behandeling door werd weggenomen, systeem dat het geheel van het handelsverkeer met derde landen regelt. In de loop van 1994 had de Commissie trouwens bij herhaling aan de nationale autoriteiten in te vorderen of te garanderen en daarbij de gevraagd heffingsplichtigen betalingsfaciliteiten in te verlenen die met het Douanewetboek overeenstemming zijn. de betrokken TEM Brieven DG XIX nr. 1720 van 2. 3. 1994, nr. 3141 van 21. 4. 1994, nr. 8957 van 25. 11. 1994 aan de Permanente Vertegenwoordiging van de betrokken Lid-Staten en brief DG XIX nr. 15885 van 6. 10. 1994 aan de Directeurs-generaal van Douane. -23 Het standpunt van de Commissie werd gehandhaafd, ofschoon de Lid-Staten er niet het gepaste gevolg aan hebben gegeven. De Commissie is van oordeel dat de Lid-Staten ten minste vanaf 1 april 1994, datum waarop de betrekkingen met Turkije in de vereiste mate waren opgehelderd, de nodige maatregelen hadden moeten treffen om de financiële belangen van de Gemeenschap (TEM) te vrijwaren, uiteraard met inachtneming van het verhaalrecht van de heffingsplichtigen. Tot dusver heeft alleen Denemarken het bedrag voor zijn geringe invoer van Turkse kleuren-tv's ingevorderd. Van de andere Lid-Staten heeft alleen het Verenigd Koninkrijk een gedetailleerd overzicht van zijn vorderingen geleverd, met een gedeelte in de B-boekhouding en een gedeelte dat verjaard is. Nederland heeft het niet-verjaarde gedeelte ter beschikking gesteld en de verjaring toegepast vanaf juli 1992. Enkele Lid-Staten (B, D, F, E en P) hebben de verschuldigde bedragen in de B-boekhouding opgenomen en de Commissie inlichtingen verstrekt, evenwel zonder de gevraagde details te geven. De overige Lid-Staten (EL, I) hebben niet op het verzoek van de Commissie om inlichtingen gereageerd. Op de registratie van bepaalde bedragen in de B-boekhouding is geen werkeujke invorderingsactie gevolgd. Kennelijk wachtten de betrokken Lid-Staten op een besluit van de Commissie over de terugbetalingsverzoeken voor ongeveer 5 miljoen ecu die de ingediend op grond van de destijds geldende Duitse heffingsplichtigen hebben in de artikelen 235 tot 242 van het voorschriften, die thans zijn overgenomen Douanewetboek. Onlangs zijn nog nieuwe gegevens in dit dossier opgenomen. De Raad heeft de Commissie bij een besluit van 28 mei 1996 verzocht een studie te verrichten om een oplossing te vinden voor het probleem van de invordering achteraf van douanerechten op bewijs van de preferentiële status door middel van documenten, met name in verband met de bescherming van de goede trouw en ter vermijding van discriminatie tussen handelaren uit de Gemeenschap. In dit verband heeft het Hof van Justitie in zijn arrest Seafood (zie voetnoot bij punt 2. 2. 2) bepaalde elementen naar voren gebracht die eveneens gevolgen kunnen hebben voor de verdere behandeling van de invorderingen in dit dossier. De Commissie werkt momenteel aan een mededeling over dit onderwerp, die binnenkort aan de Raad zal worden toegezonden. 11 PBC170van14|uni1996. 24- Tabel n - 6 Kleuren-tv's uit Turkse LS Aantal ATR Fraude fiches Aantal toestelen Financiële gevolgen Boekhouding •A' Boekhouding "B" Raming van verjaringen Toegepaste datum van verjahnq Aangegeven Geraamd Bedrag in ecu B DK 16 5 28366 31. 236 845. 000 (1)558. 000 (2) 30. 05. 91 938 738 12500 25 500 (3) D 503 674370 14. 000000 10500 000 9 821000 1192 EL(4) E F 1 NL P VK 302 384 216 119 53 314 4974 84. 500 399. 407 8. 600. 000 3. 093 000 12 397 687 368 936 7. 850. 000 (1) 10. 000. 000 191. 473 4. 000. 000 16. 92 11. 91 223. 463 5. 580. 000 994. 481 1. 567. 400 1. 7. 92 79. 443 1. 700. 000 7. 132 1. 154. 289 1. 2. 92 584. 121 13. 000. 000 (1)3. 886. 225 2. 722. 000 18. 10. 91 Totaal 1907 17 426. 991 2. 558. 161 55. 672. 000 1. 027. 113 29. 191. 514 14. 110. 400 (1 ) De verjaring werd gestuit, maar er zijn nog geen invorderingsstappen gezet (2) (3) (4) 3. Nog te bepalen na grondig onderzoek van het dossier Wordt onderzocht Griekenland heeft nog geen actie ondernomen ALGEMENE STAND VAN DE INVORDERINGEN DOOR DE LID STATEN 3. 1 Algemeen overzicht 3. 1. 1 Toezicht De Commissie wil vooraf opmerken dat zij dankzij de medewerking van de Lid-Staten een vrij volledig beeld heeft van de wijze waarop de Lid-Staten hun verantwoordelijkheden inzake invordering in vaak moeilijke omstandigheden, zoals met de dossiers van deze steekproef het geval is, op zich nemen. •25- Uit de in dit document behandelde gevallen blijkt dat een stelselmatig toezicht op de stand van de invorderingen per Lid-Staat gewettigd is. In dit verband is de Commissie zich interventies bewust van de bijkomende administratieve werkzaamheden die haar meebrengen. Deze beogen evenwel de financiële belangen van de Unie te dienen en worden vaak ingegeven door tekortkomingen of zwakke punten bij de uitvoering van de invorderingsmaatregelen. 3. 1. 2 A Igemene stand van de invorderingen voor steekproef B/94 (tabel II- 7) Tabel II-7 geeft per Lid-Staat en geval van de steekproef de stand van zaken op 31 oktober 1996 weer : • • • In boekhouding A geregistreerde betalingen; • In boekhouding B geregistreerde te verrichten invorderingen; In te vorderen bedragen in verband waarmee de Commissie het optreden van de Lid- Staten betwist. De steekproef, waarbij het gaat om 124 miljoen ecu aan in te vorderen TEM of 27 % van het saldo van boekhouding B op 31 december 1993, is representatief voor de ernstigste moeilijkheden die de nationale diensten hebben ondervonden, namelijk preferentiële certificaten die ten onrechte werden afgegeven en onttrekkingen aan het communautaire douanevervoer. -26- Tabel II-7 - Algemeen overzicht Stand van de invorderingen voor steekproef B94 in miljoen ecu (i) Dossiers per Lid-Staat (2) Totaal per Lid- Staat (3> In boekhouding A geregistreerde betalingen B DK D E F IRL NL P VK n'1 n'2 n'3 n'4 n'5 n'6 n'5 n'6 n'1 22,55 11,99 0,03 0,32 n'2 45,18 n'3 n'5 n'6 n'2 n'6 n'1 n'2 n'4 n'5 n'6 n'4 n'1 n'4 n'5 n'6 n'6 n'4 n'5 n'6 3,01 11,58 0,018 18,493 1,157 10,04 0,018 0,52 0,073 0,3 1 0,007 0,35 TOTAAL: 124,038 2,618 0,06 0,56 27,46 10,50 3,01 0,48 0,03 10,00 1,15 0,29 0,2 3,9 70,54 (4) (5) (6) Boekhouding B Verjaring of Niet geregistreerd (4a) Nog in te vorderen 12,9 (4b) Verwezen naar de rechter vrijsteing Bedrag (6 A) Inbreuk-dossiers (6B) 0,07 0. 96 11,00 1,07 6. 9 PC 8,96 PC PC PC 16,60 1. 6 3,7 1 2,7 14,72 25,56 6. 9 3. 1. 3. Opmerkingen Werkelijke invorderingen (kolom 1) De enige invorderingen die hebben plaatsgevonden hebben vrijwel uitsluitend betrekking op de dossiers van onregelmatigheden in het preferentiële handelsverkeer. De invorderingen bij fraudes hebben vooral betrekking op het externe douanevervoer, waar de betalingsaanvragen hebben geleid tot administratieve of gerechtelijke stappen voor vrijwel het volledige bedrag dat ermee gemoeid was. Om deze redenen is het definitieve afsluitingspercentage van de dossiers nog zeer gering (minder dan 0,5 %). Boekhouding B : nog in te vorderen bedragen (kolom 4a) In deze kolom zijn de bedragen vermeld die nog moeten worden ingevorderd. Gedacht zou kunnen worden dat het grootste deel van de betrokken middelen hier terug te vinden is, maar het bedrag in boekhouding B is veel kleiner, vooral om twee redenen : 1. in bepaalde gevallen omdat de verjaringstermijn was verstreken voordat aan de heffingsplichtige een betalingsopdracht werd gezonden (kolom 3); •27- 2. in andere gevallen waarbij nog niet van verjaring sprake was (termijn voor fraudegevallen) hebben bepaalde Lid-Staten nog niet het nodige gedaan om de bedragen in boekhouding B op te nemen. Naar de rechter verwezen gevallen (kolom 4b) Het gaat hier om dossiers voor invordering achteraf waarbij de heffmgsplichtige bezwaar heeft aangetekend tegen de betalingsopdracht. Zo hebben bepaalde importeurs die ten onrechte een certificaat hadden ontvangen, hun goede trouw aangevoerd om betaling achteraf te weigeren. Niet door de Lid-Staten geboekte/vastgestelde bedragen (kolom 6) Voor een vrij hoog bedrag, namelijk een vierde van de steekproef, heeft geen boeking plaatsgevonden. Deze situatie kan voorlopig of definitief zijn. In de gevallen van de invoer van Duits-Nederlandse boter hebben de Duitse autoriteiten geweigerd rekening te houden met de opmerkingen van de Commissie over het bestaan van een schuld die geïnd had moeten zijn. Wegens het belang van het geschil over de draagwijdte van de verplichtingen van de betrokken Lid-Staat is een inbreukprocedure ingeleid. 3. 1. 4. Afhandeling van de vereffening van de gevallen van de steekproef De Commissie stelt zich onder meer vragen over het lage percentage gevallen dat vereffend is. De werkelijke invorderingen zijn te verwaarlozen en de gevallen die naar de rechter zijn verwezen, waardoor in zekere mate een einde aan de administratieve maatregelen is gesteld, hebben eveneens betrekking op vrij geringe bedragen. De niet afgesloten gevallen vormen dan ook vrijwel de gehele steekproef. Bovendien moet worden opgemerkt dat ruim de helft bestaat uit dossiers waarover een geschil tussen de Commissie en de Lid-Staten bestaat (ingebrekestelling en in te vorderen bedrag niet in de boekhouding opgenomen). Deze situatie werkt tot op zekere hoogte onregelmatigheden en fraude in de hand. 3. 2. Aspecten van gebrekkige werking De nabehandeling van steekproef B 94 bevestigt dat de invordering van de TEM op nationaal vlak op bepaalde punten niet naar behoren werkt. 3. 2. 1. Onderzoektermijnen in de Lid-Staten Zaken met een crimineel karakter (levende dieren, melkpoeder) worden over het algemeen gekenmerkt door zeer lange onderzoektermijnen bij de nationale opsporingsdiensten. Deze termijnen zijn te wijten aan de moeizaamheid van de onderzoekingen en overbelasting van de nationale diensten. Zij worden nog verlengd door de moeilijkheden die bepaalde Lid- Staten ondervinden om van andere Lid-Staten wederzijdse bijstand te krijgen, welke nodig is om een nationaal onderzoek af te ronden (zie onder). •28- Bovendien worden de onderzoekingen niet steeds gevolgd door een onmiddellijk gebruik van de resultaten ervan door de financiële diensten en het nemen van een administratief besluit over de situatie van de heffingsplichtigen. Verwijzing van een dossier naar de rechter vergt een nieuw onderzoek en nog langere termijnen. Wanneer de betrokken diensten dan het recht tot invordering krijgen, zijn de fraudeurs vaak al buiten bereik. 3. 2. 2 Vertragingen in verband met de verschillende verhaalmogelijkheden in de Lid- Staten De Lid-Staten hebben verschillende mogelijkheden om invorderingsopdrachten te betwisten (administratieve, vrijwillige) met als voornaamste gevolg dat de invordering wordt uitgesteld tot na de betalingstermijn die in het Douanewetboek is voorgeschreven. Voorbeelden : - Een Britse belastingplichtige kan zonder bijzondere formaliteiten de geldigheid van een inningsopdracht bij de overheid betwisten. Deze onderhandelingsprocedure heeft niet steeds tot een behoorlijke vaststelling geleid en doet vragen rijzen over de oorspronkelijke vaststelling, zonder dat duidelijk wordt of het om een nieuwe vaststelling in de zin van artikel 2 van Verordening nr. 1552/89 gaat, dan wel om een gedeeltelijke kwijtschelding van de schuld. - In Duitsland kan een belastingplichtige een inningsopdracht betwisten, zodat uitstel voor een onbepaalde duur na het besluit van de administratie mogelijk is. - In Frankrijk worden betwistingen van de oorsprong, de waarde of de tariefpost van de aangegeven goederen verwezen naar een commissie voor minnelijke schikkingen en expertises in douanezaken (CCED), die niet onmiddellijk advies uitbrengt, zodat de invordering voor onbepaalde duur kan worden opgeschort naargelang van de werklast van deze commissie. De Commissie zal dan ook dit soort volontaire procedures onderzoeken, die het verhaalrecht van titel VII van het communautaire Douanewetboek niet op dezelfde wijze schijnen te organiseren en, hoewel zij weinig doeltreffend zijn, de besluiten op losse schroeven zetten. Bij het geval van de tonijn van de Seychellen is tijdens het controlebezoek definitief bewezen dat de tonijn niet van oorsprong uit de Seychellen kon zijn, hetgeen is vastgelegd in het controleverslag dat aan de Franse administratie werd toegezonden. Ook heeft de Raad van Ministers ACS-EEG zich op 18-19 mei 1994 over dit geval uitgesproken. 3. 2. 3. Vertragingen en zwakke punten bij de toepassing van de regels voor de invordering achterafin geval van niet-zuivering van doorvoerverrichtingen Geconstateerd werd dat de regels voor invordering achteraf van de douaneschuld wegens niet-zuivering van doorvoerverrichtingen niet naar behoren zijn toegepast, zoals de Commissie heeft kunnen vaststellen bij de controles ter plaatse (1994-1995) : in alle Lid- Staten doen zich stelselmatig vertragingen voor. De doorvoerdossiers van deze steekproef illustreren deze situatie. 29- De voorgeschreven termijnen voor het pakken van de verantwoordelijken zijn immers in de meeste gevallen overschreden omdat de betrokken instanties niet ofte laat zijn opgetreden. Deze gevallen hebben tot een definitief verlies van middelen geleid, omdat de met invordering bedreigde ondernemingen (aangevers) failliet zijn gegaan en geen wettelijke verplichtingen meer hebben wegens de overschrijding van de termijnen om de zaak bij de rechter aanhangig te maken. 3. 2. 4. Vertragingen en zwakke punten bij de toepassing van de regels vmr de invordering achteraf in geval van niet van toepassing zijnde preferentiële certificaten De diensten van de Commissie hebben vastgesteld dat, wat betreft de invordering achteraf wegens ten onrechte afgegeven preferentiële certificaten, de resultaten van de communautaire controle in de betrokken landen in onvoldoende mate of in het geheel niet door de betrokken nationale diensten zijn gebruikt. Dit heeft bij bepaalde onregelmatigheden verjaring tot gevolg gehad. De vraag is of het feit dat bepaalde Lid-Staten niet genegen zijn de gepaste conclusies met betrekking tot de invordering te trekken, wellicht gedeeltelijk ingegeven is door de zorg de communautaire importeurs te beschermen die voor een faillissement kunnen komen te staan, terwijl met de situatie van de communautaire producenten van goederen die ongeveer gelijk zijn aan de ingevoerde goederen, niet steeds rekening schijnt te worden gehouden (faillissement van tv- producenten - Turkse tv-toestellen). Aangetoond is dat de huidige voorschriften geen bewijskracht geven aan het communautaire controleverslagen, ofschoon dat in de verordening op de wederzijdse bijstand is bepaald. Volgens sommige Lid-Staten was het niet mogelijk deze voor de rechter als bewijs van ongeldigheid van de certificaten te gebruiken of de datum van toezending door de Commissie aan te houden als tijdstip waarop een verplichting tot vaststelling overeenkomstig artikel 78 van het Douanewetboek ontstaat. In deze situatie is reeds duidelijkheid gekomen dankzij het Seafood-arrest, waarin het Hof heeft gewezen op het belang van de conclusies van een communautaire enquêtemissie en de gevolgen die zij kan hebben. Het probleem zou definitief moeten worden opgelost door de toepassing van de Verordening betreffende de controles en verificaties ter plaatse door de Commissie (*). Vastgesteld moet hoe dan ook worden dat de Lid-Staten de bepalingen van het Douanewetboek met betrekking tot de boeking en die van Verordening nr. 1552/89 met betrekking tot de vaststelling niet naar behoren hebben toegepast. Zij hebben immers geen invorderingsopdrachten afgegeven en geen TEM vastgesteld, toch de heffingsplichtige en het bedrag van de schuld kenden. terwijl zij 3. 2. 5 Tekortschietende samenwerking tussen de Lid-Staten op het gebied van de wederzijdse bijstand • In bepaalde gevallen van bewezen fraude hebben Lid-Staten andere Lid-Staten tevergeefs om wederzijdse bijstand verzocht (Duitsland Nederland voor tal van gevallen met runderen, België Spanje in de zaak van het melkpoeder). Wanneer toch bijstand werd verleend, gebeurde dat zeer laat. (*) Eerste overweging van het arrest "Seafood" en artikel 8 § 5 van Verordening nr. 1185/96 van de Raad van 11 november 1996 - PB EG L 292 van 15. 11. 96 30- • De verdwijning van de binnengrenzen in de Unie en de daardoor geschapen verkeersmogelijkheden vragen om intensivering van de betrekkingen tussen de overheidsdiensten van de Lid-Staten. In de meeste gevallen hebben de betrokken Lid-Staten geen enkel initiatief genomen in dossiers van deze steekproef waarbij de verantwoordelijkheid voor de invordering aan bepaalde Lid-Staten moest worden toegewezen en vervolgens eventueel bijstand moest worden verleend op grond van Richtlijn 76/308/EEG. 3. 2. 6 Het vaak ongerechtvaardigd gebruik van het argument van goede trouw van de importeur In tal van gevallen van invoer met een ongeldig preferentieel certificaat, zoals bij de Turkse kleurentv-toestellen, hebben de importeurs aangevoerd dat zij te goeder trouw waren, ten einde vrijgesteld te worden van betaling achteraf van de verschuldigde heffingen en belastingen, argument dat bepaalde nationale diensten althans voorlopig ontvankelijk achtten en als dusdanig aan de communautaire instanties mededeelden. Het Hof van Justitie heeft ter zake tot dusver steeds het standpunt ingenomen dat goede trouw in geen geval rechtvaardiging kan zijn voor het gebruik van een ongeldig certificaat. Bovendien blijft artikel 904, sub c), van de bepalingen tot toepassing van het Douanewetboek, dat terugbetaling of kwijtschelding van invoerrechten uitsluit als alleen goede trouw als argument wordt aangevoerd, nog altijd de kern van het recht inzake preferentiële overeenkomsten. Wat het vraagstuk van goede trouw betreft moet eraan worden herinnerd dat toepassing van dit begrip in verband met de preferentiële regelingen wordt behandeld in een mededeling van de Commissie die thans in voorbereiding is en waarin ook zal worden gekeken naar de gevolgen van het recente arrest "Faeröer/Seafood". 3. 2. 7 Inschikkelijke houding van de nationale administratie Het communautaire Douanewetboek bevat precieze en bindende voorschriften met betrekking tot de termijnen voor de betaling van de TEM die de heffingsplichtigen moeten worden opgelegd. De praktische uitvoering van de invorderingen in de Lid-Staten is echter niet steeds homogeen voor dezelfde fraudes of onregelmatigheden. Bepaalde heffingsplichtigen hebben geweigerd hun douaneschuld te voldoen onder het voorwendsel dat andere Lid-Staten in gelijkaardige gevallen geen invordering achteraf oplegden. In feite waren de invorderingsprocedures begonnen, maar de procedure werd niet in alle Lid-Staten op hetzelfde administratieve of gerechtelijke niveau gevoerd, waardoor de indruk ontstond dat geen invordering was geëist. -31 4. CONCLUSIES 4. 1. In dit verslag is uitvoerig ingegaan op 6 fraudes en onregelmatigheden die de Commissie aan de hand van objectieve criteria heeft uitgekozen. Hoewel niet mag worden vergeten dat het om 6 bijzonder ingewikkelde gevallen gaat, zijn de moeilijkheden die zich daarbij hebben voorgedaan representatief voor de meeste dossiers inzake invordering van de TEM. Zo worden de invorderingsacties van de Lid-Staten in het gedrang gebracht door de trage administratieve en gerechtelijke procedures en praktische moeilijkheden bij de tenuitvoerlegging van de administratieve of gerechtelijke beslissingen tot invordering van de schuld bij de belastingplichtigen. Bij deze problemen komen nog de moeilijkheden die verband houden met acties van grensoverschrijdende aard. Deze objectieve moeilijkheden worden nog ernstiger door leemten bij de toepassing van de douanevoorschriften, met name die inzake de bepaling van de douaneschuld, de vaststelling en de boeking van de TEM. 4. 2. Uit de stijging van het aantal fraudes en onregelmatigheden, vooral sedert het begin van de jaren '90, blijkt dat de controlemogelijkheden van de douane beperkt zijn. Dit heeft vooral te maken met het toenemende volume van de transacties, de steeds meer verfijnde aard van de produkten, de ingewikkeldheid van de toe te passen voorschriften en het aantal douaneregelingen en preferentiële overeenkomsten die door de handelaren worden toegepast. Steeds meer worden de overheidsdiensten geconfronteerd met georganiseerde fraude van internationale criminele netwerken die vaak in derde landen gevestigd zijn en schuilgaan achter schijnbedrijven of misbruik maken van bekende bedrijven die de werkelijke aard van hun opdrachtgevers niet kennen. Deze situatie heeft de Raad en het Europees Parlement ertoe gebracht12 te verklaren dat de Lid-Staten absoluut voor de gepaste bescherming van de communautaire ontvangsten moeten zorgen met het oog op een algemene aanpak van de bestrijding van verspilling en verduistering van communautaire middelen. Door de omvang van de moeilijkheden moet niet worden gerekend op mirakeloplossingen. De Lid-Staten moeten in de eerste plaats aandacht besteden aan de terreinen waarop vooruitgang kan worden geboekt, dit wil zeggen de strikte toepassing van de communautaire voorschriften, met name inzake ontstaan van de schuld, zekerheidsstelling, vaststelling en boeking van de TEM. Voorts 12 Zie ten slotte het verslag van de heer Bardong, rapporteur van de BCON, en de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Madrid en de Raad Economische Zaken/Financiën van 27. 11. 1995. -32- zou iedere Lid-Staat, naast versterking van de repressieve maatregelen jegens de fraudeurs, kunnen overwegen zijn gerechtelijke procedures te wijzigen om de behandeling van deze dossiers te verkorten. Meer algemeen kan de vraag worden gesteld of veel onregelmatigheden niet door de mazen van de ingewikkelde communautaire en internationale voorschriften, die vaak verschillende doelstellingen tegelijkertijd hebben, kunnen glippen. De toepassing van bepaalde internationale overeenkomsten geeft immers aanleiding tot onregelmatigheden die meestal het gevolg zijn van een onjuiste uitlegging van de communautaire voorschriften of niet-naleving van deze regels door een van de schakels in de keten, waarbij de (financiële) gevolgen door anderen worden gedragen. Een bijzonder belangrijk geval is dat van de preferentiële regelingen, terrein waarover grondig moet worden nagedacht. Een meer doorzichtige regelgeving die geen praktische toepassingsmoeilijkheden meer oplevert, noch voor onze internationale partners, noch voor de betrokken economische subjecten, zou het aantal van dergelijke gevallen kunnen doen verminderen. 4. 3. De Commissie heeft het initiatief genomen tot een aantal acties om de moeilijkheden te verhelpen die de lidstaten bij de inning van de vorderingen ondervinden. Invorderingsprocedures In verband met de middelen die de Lid-Staten ter beschikking staan is zij begonnen aan een studie over de voorschriften inzake (gedwongen) invordering van de Lid-Staten, waartoe vanaf eind 1994 vragenlijsten aan de Lid-Staten werden gezonden en studiedagen georganiseerd. Dit heeft haar in staat gesteld tekortkomingen te ontdekken, zoals verschillen in behandeling naargelang van het nationale recht, in het bijzonder wat betreft de verjaring, de inwinning van in zekerheden en de rechtsmiddelen. Zo beraadslaagt de Commissie samenwerking met de vertegenwoordigers van de Lid-Staten in het RCEM om de nationale diensten ertoe aan te zetten de procedures voor de invordering van de gefraudeerde bedragen strenger te maken, zoals gevraagd in de conclusies van de Raad Economische Zaken-Financiën van 27 november 1995. Extern douanevervoer Met betrekking tot de doorvoer werkt de Commissie op basis van een interimverslag van oktober 1996 in intensief overleg met de Lid-Staten en het bedrijfsleven aan een strategie ter hervorming van de doorvoerregelingen en de maatregelen die nodig zijn om het voortbestaan van de verschillende regelingen te verzekeren. De kernpunten van dit beraad hebben betrekking op de controle op de toegang tot de regelingen communautair en gemeenschappelijk douanevervoer, -33 de bescherming van de financiële belangen, de invoering van een systeem voor het inzamelen en het uitwisselen van statistieken en informatie, de structuur en de coherentie van de verschillende doorvoersystemen. Voorts heeft de Commissie op het gebied van het douanevervoer in 1994 en 1995 een reeks controles ter plaatse op grond van artikel 18, leden 2 en 3, van Verordening nr. 1552/89 uitgevoerd. In vrijwel alle lidstaten waren vaak lange vertragingen bij de invordering vastgesteld en de lidstaten werd verzocht de situatie voor alle na de voorgeschreven termijn nog niet gezuiverde doorvoerdocumenten te regulariseren. De Commissie ziet erop toe dat haar verzoek goed wordt uitgevoerd. Preferentiële tariefregelen In verband met de problemen bij de invordering van de rechten in het kader van de preferentiële tariefregelingen heeft de Commissie op grond van artikel 18, leden 2 en 3, van Verordening nr. 1552/89 verschillende controles uitgevoerd in de lidstaten. Bij deze bezoeken bleek inderdaad dat de regelingen niet goed functioneren, met name wat betreft de afgifte van preferentiële certificaten en de maatregelen inzake controle achteraf. Deze vaststelling heeft de Commissie doen besluiten tot een verscherping van de voorschriften betreffende de administratieve samenwerking tussen de landen die genieten van het stelsel van algemene preferenties (SAP), een autonome. De communautaire regeling, en de Gemeenschap, die de preferenties toestaat nieuwe bepalingen, die op 1 januari 1997 van kracht zijn geworden, geven opheldering over de wijze van deelname van de Gemeenschap aan de door de bevoegde autoriteiten van de begunstigde landen opgedragen onderzoekingen om informatie te verkrijgen over de werkelijke oorsprong van de producten die onder dekking van certificaten van oorsprong worden uitgevoerd. Wat de praktische kant van de zaak betreft heeft de Commissie ten behoeve van de douanediensten van de lidstaten een informaticasysteem ingevoerd voor het doorgeven van de stempelafdrukken die worden gebruikt om de certificaten van oorsprong te waarmerken. De geautomatiseerde transmissie maakt een snellere circulatie van de gegevens mogelijk en verzekert een betere leesbaarheid van de stempel modellen, hetgeen van belang is voor een grotere doelmatigheid van de controle van de certificaten van oorsprong en het goederenverkeer. Verordening (EG) nr. 12/97 van de Commissie van 18 december 1996 (PB L 9 van 13. 1. 1997) tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie (DAC), inzonderheid de artikelen 93, 93bis en 94. -34- De Commissie werkt momenteel, op basis van de reeds genoemde controle- en analysewerkzaamheden en op verzoek van de Raad (besluit van 28 mei 199614) aan een mededeling over de preferentiële tariefregelingen. Daarin zal zij bepaalde acties aangeven die onmiddellijk, op korte of op lange termijn moeten worden uitgevoerd om de moeilijkheden bij de toepassing van deze regelingen te verhelpen. Verbetering van de informatie over de invordering De wijziging van Verordering (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad15 bevat voor de eerste maal op het gebied van de eigen middelen van de Gemeenschap een bepaling over de permanente bijwerking van de staat van invorderingen van de lidstaten naar aanleiding van fraudes en onregelmatigheden. Om de fraudeformulieren in de best mogelijke omstandigheden te kunnen bijwerken, is een computerprogramma voor de uitwisseling van gegevens (OWNRES) ontwikkeld dat nog voor de zomer van 1997 operationeel moet zijn. De Commissie zal dan in staat zijn permanent de stand van invordering van de ontdoken middelen te kennen en maatregelen voor te stellen waarmee naar haar inzicht de leemten in het optreden van de lidstaten worden verholpen. Bovendien zal zij bepaalde amendementen van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad voorstellen om de bepalingen over de verantwoordelijkheden van de lidstaten in geval van niet-invordering van tegoeden te verhelderen. Inbreukprocedures In een bepaald dossier ("Duits-Nederlandse boter") heeft de Commissie wegens het bewezen onvermogen van de nationale autoriteiten om de financiële belangen van de Gemeenschap te beschermen en de weigering van dezelfde autoriteiten om verbetering te brengen in de toestand van onregelmatige invoer van producten uit derde landen, besloten een met redenen omkleed advies uit te brengen in het kader van de procedure van artikel 169 van het Verdrag. 4. 4. De Commissie zal de resultaten van haar follow-up van de invorderingen van deze steekproef mededelen in een volgend verslag over de invordering van de traditionele eigen middelen bij fraudes en onregelmatigheden. Besluit 96/C/170/01, PB C170 van 14. 6 1996, blz 1 " 15 Verordening nr. 1355/96 van 8. 7. 1996, PB L 175 van 13. 7. 1996, blz. 3. BS - ISSN 0254-1513 COM(97) 259 def. DOCUMENTEN NL 09 01 Catalogusnummer : CB-C0-97-247-NL-C ISBN 92-78-20607-5 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg


title: PREGUNTA ESCRITA n. 1962/97 del Undine-Uta BLOCH von BLOTTNITZ a la Comisión. Exportación de Polonia a Bélgica de especies animales protegidas

eurovoc_concepts: action for failure to fulfil an obligation

formats: html pdf print

text: 25. 2. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 60/71 Ni el pastoreo, ni la cosecha de la cubierta vegetal figuran en las disposiciones mencionadas. Ciertamente, en determinado momento se temio· que la sequ(cid:14)·a tuviera consecuencias negativas para la vegetacio·n. No obstante, las u·ltimas informaciones sobre el estado de los cultivos permiten esperar una cosecha normal. Desde este punto de vista, no existen pues razo·n alguna para establecer una excepcio·n a la normativa vigente. Adema·s un problema de sequ(cid:14)·a local siempre puede quedar compensado por el mercado y el abastecimiento regional. (1) DO L 181 de 1. 7. 1992. (2) DO L 90 de 7. 4. 1994. (98/C 60/105) PREGUNTA ESCRITA E-1962/97 de Undine-Uta Bloch von Blottnitz (V) a la Comisio·n (9 de junio de 1997) Asunto: Exportacio·n de Polonia a Be·lgica de especies animales protegidas El 12 de febrero de 1997, la polic(cid:14)·a de fronteras alemana descubrio· un transporte ilegal de animales procedente de Polonia que atravesaba Alemania en direccio·n a Be·lgica. El cargamento consist(cid:14)·a sobre todo en jilgueros (Carduelis carduelis major), en su variante siberiana. El transportista estaba efectuando el servicio en nombre de un comerciante belga. 1. ¿Tiene la Comisio·n conocimiento de este caso? ¿Conoce la Comisio·n casos similares? ¿Se comunican tales casos de forma automa·tica a la Comisio·n? y ¿quedan reflejados en las estad(cid:14)·sticas correspondientes? En caso negativo, ¿emprendera· la Comisio·n gestiones tendentes a que tales informaciones le sean transmitidas en el futuro para que pueda proceder en su caso contra un Estado miembro en caso de quejas o en el marco de un procedimiento de infraccio·n? 2. ¿Considera la Comisio·n suficientes los controles que se efectu·an en las fronteras exteriores e interiores de la Unio·n Europea y sus Estados miembros con el fin de garantizar que no se produzcan transportes ilegales de animales protegidos? a) En caso negativo, ¿que· pasos concretos emprendera· la Comisio·n para evitar que se repitan tales transacciones ilegales? b) ¿Que· medidas ha emprendido o emprendera· la Comisio·n para ayudar a aquellos pa(cid:14)·ses vecinos que no sean todav(cid:14)·a miembros de la UE pero que lo sera·n quiza· pronto, en la adopcio·n y/o aplicacio·n de una legislacio·n eficaz en materia de proteccio·n de especies? Respuesta de la Sra. Bjerregaard en nombre de la Comisio·n (4 de agosto de 1997) 1. La Comisio·n ha tenido conocimiento del caso en cuestio·n a trave·s de la prensa; no ha recibido ninguna comunicacio·n oficial sobre el mismo. En efecto, el Derecho comunitario no preve· que los Estados miembros informen a la Comisio·n de este tipo de situaciones. Por ello la Comisio·n no mantiene estad(cid:14)·sticas espec(cid:14)·ficas a este respecto. 2. a) La Comisio·n no dispone de informaciones espec(cid:14)·ficas sobre los controles efectivamente practicados en la materia por los Estados miembros en las fronteras exteriores de la Comunidad. En cuanto a los controles en las fronteras interiores, conviene sen(cid:152)alar que ya no se admiten controles sistema·ticos en estas fronteras desde la consecucio·n del mercado interior a partir del 1 de enero de 1993. No obstante, las autoridades nacionales pueden organizar controles de sondeo o puntuales. b) Como consecuencia de la peticio·n de adhesio·n por parte de Polonia, la Comisio·n ha recogido una serie de informaciones sobre el nivel de aproximacio·n de la legislacio·n polaca al acervo de legislacio·n comunitaria. Por lo que respecta a la Directiva «aves», parece que la legislacio·n polaca se aproxima bastante a la comunitaria. El programa de ayuda LIFE ser(cid:14)·a el ma·s adecuado para apoyar los esfuerzos de ese pa(cid:14)·s en el a·mbito de la proteccio·n de la naturaleza


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1981/97 dell'on. Antoni GUTIÉRREZ DÍAZ alla Commissione. Propaganda nazista

eurovoc_concepts: judicial cooperation in criminal matters in the EU

text: 22. 1. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunita‘ europee C 21/129 (98/C 21/245) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1981/97 di Antoni Gutie·rrez D(cid:14)·az (GUE/NGL) alla Commissione (9 giugno 1997) Oggetto: Propaganda nazista La libreria «Europa» di Barcellona e‘ stata temporaneamente chiusa con l(cid:146)accusa di essere un centro di diffusione di propaganda nazista e di opuscoli razzisti. A seguito di tale chiusura e a sostegno del proprietario e‘ stato creato il «Comitato per la liberta‘ di espressione», che ha pubblicato un manifesto in cui si mettono in discussione i principi fondamentali dello Stato democratico di diritto, denunciando per esempio la regolamentazione del delitto di genocidio, di cui si mette in dubbio la costituzionalita‘. A tali fini il Comitato raccoglie contributi economici. Tenendo conto del fatto che la Commissione e‘ la custode dei Trattati e deve vegliare al rispetto dei principi fondamentali della nostra democrazia e considerando in particolar modo che il 1997 e‘ l(cid:146)Anno europeo contro il razzismo e la xenofobia, puo‘ la Commissione far sapere quali misure pensa di prendere di fronte a situazioni come quella indicata, che portano alla creazione di comitati cittadini, spesso sostenuti da organizzazioni di estrema destra, i quali, in nome della liberta‘ di espressione, favoriscono la diffusione di idee naziste o razziste, in contrasto con il codice penale dello Stato democratico? In che modo pensa la Commissione di porre un freno a questo genere di iniziative? Risposta data dal Sig. Flynn a nome della Commissione (4 luglio 1997) La lotta contro le manifestazioni di razzismo negli Stati membri interessa essenzialmente le autorita‘ nazionali, regionali e locali degli Stati membri, tenuto conto delle rispettive disposizioni costituzionali, legislative e regolamentari. Il Consiglio ha adottato in data 15 luglio 1996, sulla base del Trattato dell(cid:146)Unione europea (articolo 193), un(cid:146)azione comune riguardante l(cid:146)azione da intraprendere contro il razzismo e la xenofobia (1). Al fine di facilitare la cooperazione giudiziaria internazionale per lottare contro il razzismo e la xenofobia, tale azione comune prevede disposizioni miranti a permettere che alcuni comportamenti di razzismo e xenofobia siano passibili di sanzioni penali, ovvero, in mancanza e in attesa delle disposizioni necessarie, miranti a derogare al principio della doppia incriminazione. (1) GU L 185 del 24. 07. 1996 (98/C 21/246) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1986/97 di Gianni Tamino (V) alla Commissione (9 giugno 1997) Oggetto: Contrasto tra norme italiane e norme comunitarie sui rifiuti; mancanza di V. I. A. su impianto di incenerimento a Scarlino (GR) In Italia, il Ministero dell(cid:146)Industria, Commercio e Artigianato ha autorizzato, con decreto 12. 4. 1996 n. 879737, la societa‘ Ambiente Spa, subentrata alla Societa‘ Nuova Solmine Spa, ad installare nel Comune di Scarlino (GR) un impianto di 65 MWt per la produzione di energia elettrica mediante turboalternatore di 16,8 MWe utilizzando come combustibile residui di lavorazioni industriali, come previsto dall(cid:146)Allegato 1 del Decreto Interministeriale 16. 1. 1995 (GU 24 del 30. 1. 1995), in base al D. L. 8. 3. 1996 n. 113. Tale decreto legge e‘ in contrasto con la Direttiva 91/156/CEE (1) del 18. 3. 1991 in quanto non considera «rifiuti» i residui di lavorazione utilizzati come «combustibili non convenzionali» e non e‘ stato trasformato in legge. L(cid:146)impianto in oggetto e‘ oggi nella fase di sperimentazione. La Commissione non ritiene di dover intervenire presso le autorita‘ italiane per impedire che un impianto di incenerimento di rifiuti, come quello proposto a Scarlino, non rispetti la Direttiva 91/156/CEE e conseguente- mente la direttiva 85/337/CEE (2) sulla valutazione di impatto ambientale in quanto l(cid:146)impianto, anziche· un inceneritore di rifiuti, e‘ stato considerato una centrale elettrica di potenza inferiore a 300 MW? (1) GU L 78 del 26. 3. 1991, pag. 32. (2) GU L 175 del 5. 7. 1985, pag. 40