title: WRITTEN QUESTION No. 1880/97 by Amedeo AMADEO to the Commission. Standardization and the information society

eurovoc_concepts:
European standard
drafting of EU law
information policy
information technology
public contract
technical regulations
telecommunications

text: 25. 2. 98 EN Official Journal of the European Communities C 60/61 Answer given by Mr Fischler on behalf of the Commission (18 June 1997) The Commission fully appreciates the Honourable Member(cid:146)s concern regarding the final report of the Panel on bananas published recently. At this stage all means of redress within the World Trade Organization have not yet been exhausted and the Commission has notified its intention to appeal. The Commission is aware how important banana production is for the African, Caribbean and Pacific countries concerned and is ready to take all steps necessary to abide by its international commitments. (98/C 60/93) WRITTEN QUESTION E-1880/97 by Amedeo Amadeo (NI) to the Commission (2 June 1997) Subject: Standardization and the information society In its Communication to the Council and the European Parliament on (cid:145)Standardization and the global information society: the European Approach(cid:146) (COM(96) 0359 final), the Commission is right to conclude that, within the scope of the New Approach directives, recognition of PAS (Publicly Available Specifications) could only be relevant to the specific aims of the Telecommunications Terminal Equipment Directive, in the area of public procurement. Will the Commission therefore amend this directive to enable the Community to take the role of PAS into account when the various directives on public procurement, concerning supplies, labour and public services, are next revised? Answer given by Mr Bangemann on behalf of the Commission (16 July 1997) The issue of publicly available specifications has various aspects which are currently under examination by the Commission, taking into consideration the opinion on the communication given by the Parliament and the Economic and social committee, and in the light of discussions within various committees such as those set up under Directive 83/189/EEC laying down a procedure for the provision of information in the field of technical standards and regulations (1) and under Council Decision 87/95/EEC of 22 December 1986 on standardization in the field of information technology and telecommunication (2). In this context, discussions concentrate on the question to what extent the Directives themselves in relation with Council Decision 87/95/EEC already allow for specifications which do not have status of standard, to be taken into consideration for purposes of procurement. Other possibilities under examination concern the creation, if need be, of mechanisms or criteria in order to create transparency in the selection of specifications publicly available on the market for use by public authorities. (1) OJ L 109, 26. 4. 1983. (2) OJ L 36, 7. 2. 1987. (98/C 60/94) WRITTEN QUESTION E-1888/97 by Amedeo Amadeo (NI) to the Commission (2 June 1997) Subject: Community trademark/international registration of marks With reference to the (cid:145)Proposal for a Council Decision approving the accession of the European Community to the Protocol relating to the Madrid Agreement concerning the International Registration of Marks, adopted at


title: 97/716/CE: Décision de la Commission du 2 juin 1997 portant approbation du document unique de programmation pour les interventions structurelles communautaires dans la région de Gibraltar concernée par l'objectif nº 2 au Royaume-Uni (Le texte en langue anglaise est le seul faisant foi.)

eurovoc_concepts:
EU financial instrument
European Investment Bank
Gibraltar
Structural Funds
aid system
industrial region

formats: html pdfa1b print


title: Verslag van de Commissie aan de Raad uit hoofde van artikel 7, lid 2, van de Verordeningen nrs. 3281/94 en 1256/96 van de Raad betreffende het schema van algemene tariefpreferenties - Synthese van de werkzaamheden en besprekingen bij de OESO, de IAO en de WTO over het verband tussen internationale handel en sociale normen

eurovoc_concepts:
generalised preferences
international trade
report
social norm

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 02. 06. 1997 COM(97) 260 def. VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD UIT HOOFDE VAN ARTIKEL 7, LID 2, VAN DE VERORDENINGEN NRS. 3281/94 EN 1256/96 VAN DE RAAD BETREFFENDE HET SCHEMA VAN ALGEMENE TARIEFPREFERENTIES Synthese van de werkzaamheden en besprekingen bij de OESO, de IAO en de WTO over het verband tussen internationale handel en sociale normen VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD UIT HOOFDE VAN ARTIKEL 8, LID 2, VAN DE VERORDENINGEN 3281/94 EN 1256/96 VAN DE RAAD BETREFFENDE HET SCHEMA VAN ALGEMENE TARIEFPREFERENTIES Samenvatting van de werkzaamheden die zijn verricht door de ITTO, de OESO en de WTO over de band tussen de internationale handel en het milieu VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD UIT HOOFDE VAN ARTIKEL 7, LID 2, VAN DE VERORDENINGEN NRS. 3281/94 EN 1256/96 VAN DE RAAD BETREFFENDE HET SCHEMA VAN ALGEMENE TARIEFPREFERENTIES Synthese van de werkzaamheden en besprekingen bij de OESO, de IAO en de WTO over het verband tussen internationale handel en sociale normen De liberalisering van de handel en het internationale kapitaalverkeer en de technologische vooruitgang leveren de wereld, door de daardoor ontstane grotere efficiëntie, meer mogelijkheden voor economische groei, toename van de werkgelegenheid en terugdringing van de armoede op. Maar zij garandeert geen vooruitgang op de weg naar gelijkheid. Daarom tracht de EU volgens de op de Topconferentie van Kopenhagen uitgestippelde lijn bij de internationale gemeenschap meer aandacht te vragen voor de sociale aspecten van de mondialisering. Sedert de afsluiting van de Uruguay-Ronde in 1994 spitst het debat zich steeds meer toe op de sociale dimensie van de internationale handel en op de manier om overtredingen van de sociale basisnormen op wereldniveau te verminderen. De Europese Unie streeft naar concrete vooruitgang op die weg. Met de invoering van een sociale aansporingsclausule in het communautaire SAP-schema wordt een stap gedaan op de weg naar bevordering van internationale handelsnormen. Bij de Europese Gemeenschap is het SAP het eerste juridische instrument dat een dergelijke clausule behelst. Vanaf 1 januari 1998, op basis van artikel 7 van de verordeningen van de Raad nr. 3281/94 van 19 december 1994 en nr. 1256/96 van 20 juni 1996, kunnen er aanvullende preferenties worden toegekend aan voor het schema in aanmerking komende landen die de normen van de Verdragen van de internationale toepassen (nrs. 87 en 98 betreffende de arbeidsorganisatie (IAO) daadwerkelijk toepassing van de beginselen van het verenigingsrecht en het recht collectief te onderhandelen; nr. 138 betreffende de minimumleeftijd voor toelating tot het arbeidsproces). Deze clausule moet echter nog in toepassing worden gebracht. Voor de inwerkingtreding daarvan moeten er nog twee etappes worden afgelegd. Deze zijn omschreven in artikel 7, lid 2, van de verordening. Enerzijds moet de Raad een verslag van de Commissie bestuderen inzake de werkzaamheden over de relatie tussen de internationaal erkend zijn bij internationale handel en de sociale normen die verschillende internationale organisaties als de WTO, de IAO en de OESO. Dat is het doel van dit document. Voorts moet de Raad naar aanleiding van dat verslag een voorstel van de Commissie bestuderen over de intensiteit van de speciale aansporingsregelingen en de wijze van toepassing daarvan. Uiteraard is het positieve resultaat van de bestudering door de Raad van het verslag van de Commissie over de werkzaamheden van deze internationale organisaties geen voorwaarde om het desbetreffende initiatiefrecht van de Commissie te beperken, aangezien wij een in beginsel reeds bestaande regeling wilden toepassen. Daar de bevindingen van de Raad ter zake echter één van de motiveringsbronnen van het Commissievoorstel moeten worden, zal dit laatste na de bespreking van het onderhavige verslag worden uitgewerkt. Bovendien zou het voorstel van de Commissie moeten / worden bestudeerd in het licht van een evaluatie van de algehele neutraliteit van het effect van de algemene SAP-regeling en met name van het gecombineerde effect van de graduatie (waaronder ook de toepassing van artikel 6) en van de speciale, ten behoeve van de minstontwikkelde landen getroffen maatregelen. *i OESO In juni 1994 kreeg het secretariaat van de Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling de taak om een studie te verrichten over handel, werkgelegenheid en internationaal erkende arbeidsnormen, waarin ook het volgende zou worden behandeld : de basisbegrippen, de bij ervaring verkregen gegevens over handelsstromen en investeringen, en de huidige regelingen ter bevordering van betere arbeidsnormen op mondiaal niveau. De besprekingen werden gevoerd op gezamenlijke vergaderingen van het Comité voor Handelsverkeer en het ELSA-Comité (ELSA = Employment, Labour and Social Affairs), in nauwe samenwerking met andere ter zake bevoegde comités en directoraten van de OESO en met andere internationale organisaties, in het bijzonder het Internationale Arbeidsbureau. Aangezien de daarbij aangeroerde problemen politiek van aard en zeer gevoelig waren, gaven die vergaderingen aanleiding tot buitengewoon langdurige, geanimeerde debatten. Aan de studie, waarmee wordt beoogd om na te gaan of er enig fundamentele verband bestaat mensenrechten en handels- en investeringsstromen of -beleidsmaatregelen, en om de regelingen te evalueren waarmee de sociale normen op wereldniveau zouden kunnen worden bevorderd, werd in 1996 de laatste hand gelegd. Zij omvat drie delen. tussen de arbeidsnormen ter bescherming van I. GRONDRECHTEN In het eerste deel wordt de kwestie van de arbeidsnormen in de OESO-landen en in sommige landen die geen lid zijn van de OESO behandeld. Daarbij wordt een onderscheid gemaakt tussen de zogenaamde "fundamentele" normen en de andere normen. De aangehouden kern van de arbeidsnormen betreft : de vrijheid van vereniging en van het recht om collectieve onderhandelingen te voeren, d. w. z. het recht van werknemers om lid te worden van de vakbond van hun keuze en om vrijelijk met hun werkgevers over hun arbeidsvoorwaarden te onderhandelen; de afschaffing van alle vormen van kinderarbeid die op uitbuiting neerkomen, zoals verplichte dienstbaarheid om schulden af te betalen en soorten arbeid die de veiligheid en de gezondheid van kinderen in gevaar brengen; 3 het verbod op dwangarbeid, in de vorm van slavernij en van verplichte arbeid; de niet-discriminering bij het arbeidsproces, d. w. z. het recht van alle werknemers op hetzelfde respect en op dezelfde behandeling. regeringen van alle Deze normen behoren tot de het meest bekrachtigde IAO-normen. Zij werden aangehouden, want zij zijn de uitdrukking van beginselen waarvan men met recht mag verwachten dat deze door de landen, ongeacht hun ontwikkelingsniveau, worden geëerbiedigd. Deze normen kunnen rechtstreeks van invloed zijn op de verbetering van de arbeidsomstandigheden en ook de basis vormen voor de opstelling van andere normen, waarmee in aanzienlijke mate tot de sociale ontwikkeling kan worden bijgedragen. Bovendien komen deze beginselen met betrekking tot de sociale normen zeer goed tot uiting in de IAO-verdragen. De IAO- verdragen 87, 98, 29, 105 en 111 zijn namelijk belangrijke referenties voor de controle op en de eerbiediging van de fundamentele arbeidsnormen, ook al zijn zij nog niet algemeen bekrachtigd. Ten aanzien van kinderarbeid is er een belangrijke vernieuwing ingelast, in die zin dat alleen de afschaffing van bepaalde vormen van exploitatie van kinderarbeid is bedoeld, en niet meer de afschaffing van kinderarbeid als zodanig. Dit onderscheid werd in de OESO-studie gemaakt om te onderstrepen dat de uitroeiing van kinderarbeid niet alleen een grondrecht is dat verband houdt met de mensenrechten, maar dat dit ook grotendeels door het ontwikkelingspeil van elk betrokken land wordt bepaald. Aangezien de IAO ernaar streeft dat kinderarbeid op den duur wordt afgeschaft (Verdrag nr. 138), werd het nodig geacht een norm vast te stellen die van toepasing is op kortere termijn. Met het begrip "exploitatie van kinderarbeid" kan het ernstigste misbruik van kinderarbeid worden bestreden, zonder dat het ontwikkelingsniveau van een land daarbij enig beletsel is. Dat is ook de reden waarom de IAO Verdrag nr. 138 zou moeten aanvullen met een verdrag inzake de ernstigste vormen van misbruik van kinderarbeid. II. EVENTUEEL VERBAND TUSSEN FUNDAMENTELE ARBEIDSNORMEN EN BEPAALDE ECONOMISCHE FACTOREN In het tweede deel van de studie wordt het verband behandeld tussen de "core labour standards", handel, investeringen, economische ontwikkeling en werkgelegenheid. Met dit onderzoek is het antwoord gevonden op een aantal vragen. Bestaat er een verband tussen de kern van sociale normen, de concurrentiepositie bij de uitvoer en de internationale specialisatie ? Zouden de openstelling van de internationale handel en de investeringen, gepaard met economische groei een verbeterende uitwerking kunnen hebben op het salarispeil en op de sociale normen ? Wat is de invloed van sociale tussen sociale normen en normen op werkgelegenheidspeil ? investeringen ? Wat is het verband 4 De empirische analyse is beperkt. Zij heeft vrijwel uitsluitend betrekking op de vrijheid om lid te worden van een vakbond en om collectieve onderhandelingen te voeren. Dit valt te verklaren door het gebrek aan gegevens over de andere fundamentele normen en door de technische moeilijkheden die zich voordoen bij het leggen van een verband tussen de eerbiediging van fundamentele normen en diverse economische verschijnselen. Toch leidt de economische analyse tot de volgende conclusies 1. De ontwikkelingslanden hebben geen enkele reden om te vrezen dat de bovenvermelde sociale normen op enigerlei wijze van ongunstige invloed op hun economische prestaties of op hun concurrentiepositie op de internationale markt kunnen zijn. Niets wijst erop dat landen met niet al te strikte normen over het geheel genomen betere exportresultaten behalen, dan landen met strikte normen. In veel landen is de niet- naleving van de fundamentele normen door de regeringen met opzet en bewust gebruikt als een middel om de handelsprestaties te verbeteren. Toch bevestigt de studie dat de economische kosten als gevolg van laksheid bij de toepassing van de fundamentele normen naar alle waarschijnlijkheid hoger zullen uitvallen, dan de eventuele voordelen op korte termijn. 2. De naleving van de arbeidsnormen zou de protectionistische druk kunnen verminderen en aldus de vrijhandel in de kaart spelen. De vooruitgang op het gebied van vakbondsvrijheid tot collectieve arbeidsovereenkomsten te komen zijn nooit een beletsel voor de liberalisering van hel handelsverkeer geweest. Er bestaat een onderlinge wisselwerking tussen duurzame, geslaagde hervormingen in het commerciële vlak en vooruitgang op het gebied van vakbondsvrijheid en het recht om collectieve onderhandelingen te voeren. recht om via onderhandelingen en het 3. De ontwikkelingslanden kunnen kracht bijzetten aan hun sociale normen, zonder te behoeven vrezen dat dit ongunstige gevolgen voor de buitenlandse investeringen zal hebben. Uit de empirische analyse blijkt dat in 1993 73% van de rechtstreekse buitenlandse investeringen naar de OESO-landen ging, waar men zich over het algemeen in rechte en en feite aan de fundamentele arbeidsnormen hield. Die fundamentele arbeidsnormen spelen geen rol bij de meeste door bedrijven in de OESO-landen genomen investeringsbesluiten. 4. Wat de ontwikkelingslanden betreft, concludeert deze studie dat de handel met die landen, welke van goedkope arbeidskrachten profiteren, geen belangrijke oorzaak van de stijging van de werkloosheid of van de lage lonen in de OESO-landen is. De onderzoekers zijn het echter onderling oneens over de draagwijdte van de gevolgen van het handelsverkeer voor de sectorale ontwikkeling van de werkgelegenheid ten opzichte van het effect van andere factoren als technologische vooruitgang en institutionele veranderingen. Ook is men het oneens over de draagwijdte van het effect van de ontwikkeling van de handelsstructuur op salarisverschillen. 5" III. REGELINGEN VOOR DE BEVORDERING VAN DE FUNDAMENTELE ARBEIDSNORMEN IN DE WERELD Het derde deel van de studie heeft stellig het meest aanleiding gegeven tot betwisting. Hierin wordt gedetailleerd nagegaan wat momenteel de verschillende procedures en regelingen voor de bevordering van arbeidsnormen zijn, aangezien de op de markt werkzame krachten op zichzelf vast niet automatisch verbetering zouden kunnen brengen in de eerbiediging van de fundamentele normen. De verschillende bedoelde regelingen zijn met name multilateraal technische samenwerking, gunstige leningsvoorwaarden, investeringsgaranties en preferentiële handelsovereenkomsten, evenals regels voor multilaterale bedrijven. toezicht en een overtuigingscampagne, III. 1. Een grotere rol voor de IAO De IAO kan zorgen voor de uitwerking van een sociaal kader voor de wereldhandel, om tot een ruimere toepassing van de sociale normen in alle landen te komen. De IAO is de ideale organisatie om fundamentele arbeidsnormen te bevorderen. De IAO beschikt namelijk over regelingen voor het toezicht op en de daadwerkelijke toepassing van de internationale arbei ds verdragen. Bovendien bestaat er een bijzondere regeling inzake vakbondsvrijheid. Het comité voorvakbondsvrijheid is bevoegd om de gevallen die zich in alle lidlanden van de IAO voordoen, te bestuderen. Tenslotte voorziet het 1AO- reglement in een klachtenprocedure, wanneer een bekrachtigd verdrag niet wordt nageleefd. In de OESO-studie wordt een aantal maatregelen overwogen, die kunnen worden getroffen om de rol van de IAO doeltreffender te maken: • de IAB bij haar dialoog en bij haar directe contacten met de regeringen steunen; • de naleving van de normen als een impliciete verbintenis steunen; • de ondraaglijke vormen van uitbuiting van kinderarbeid op meer gerichte wijze behandelen; de mate van bekrachtiging van de verdragen opvoeren. III. 2. Bijdrage van de programma's voor ontwikkelingssamenwerking De programma's voor ontwikkelingssamenwerking dragen in aanzienlijke mate tot de bevordering van bepaalde fundamentele arbeidsnormen bij. Het betreft hier hoofdzakelijk kinderarbeid en vakbondsrechten. II 1. 3. Bij de internationale organisaties voorgestelde regelingen III. 3. I. WTO-disciplines verschillende WTO-disciplines De van zijn handelsbeleidsmaatregelen en -praktijken te waarborgen. De WTO-leden dienen tot algemene overeenstemming te komen over de wenselijkheid en de mogelijkheid om de WTO-procedures te volgen om de eerbiediging van de fundamentele arbeidsnormen op wereldniveau te waarborgen. Dat zou belangrijke institutionele wijzigingen inhouden : naleving bedoeld om de de artikelen of procedures dienen te worden geamendeerd, gereïnterpreteerd of zouden het onderwerp moeten zijn van afspraken. Hieromtrent kon men echter niet tot algemene overeenstemming komen. III. 3. 2. Aan voorwaarden gebonden leningen van internationale financiële instellingen In deze studie wordt ok voorgesteld de internationale financiële steun afhankelijk te stellen van de naleving van de fundamentele arbeidsnormen door de leningnemende landen. Dit voorstel wordt ten zeerste betwist. Ten eerste doet er zich een probleem van samenhang voor : hoe kunnen alle schendingen van rechten worden behandeld, indien men slechts kijkt naar de landen die multilaterale leningen aanvragen ? Ten tweede kan men zich afvragen, of het feit dat de financiële hulp van de naleving van de fundamentele rechten wordt afhankelijk gesteld, geen beletsel voor de economische ontwikkeling van de verschillende landen zou kunnen zijn, hetgeen een belemmering voor de verbetering van de fundamentele arbeidsnormen zou kunnen vormen ? III. 4. Regionale en unilaterale maatregelen van de regeringen 111. 4. 1. De Noordamerikaanse samenwerkingsovereenkomst op het gebied van arbeid De ANACT beoogt een verbetering van de arbeidsomstandigheden en de levensstandaard in de Verenigde Staten, in Mexico en in Canada. In deze overeenkomst worden duidelijk fundamentele arbeidsnormen aangegeven, evenals voorschriften op het gebied van gezondheidszorg, arbeidsveiligheid en de bescherming van migrerende werknemers. In deze overeenkomst wordt een verband gelegd tussen de arbeidswetgeving van elk land en de regionale handelsovereenkomst. In geval van geschillen voorziet de overeenkomst in een procedure voor de beslechting van geschillen, die commerciële sancties met zich kan brengen. 111. 4. 2. Handelspreferenties Het SAP speelt stellig een zeer belangrijke rol bij de verbetering van de fundamentele arbeidsnormen. Zo wordt in het Amerikaanse SAP bijvoorbeeld de status van begunstigde bepaald, aan de hand van de maatregelen die dit land treft om de werknemers "internationaal erkende" rechten te verlenen. Dit is echter duidelijk een regeling van zeer bestraffende aard, welke berust op een systeem van voorafgaande afgifte van certificaten aan de hand van criteria die niet noodzakelijkerwijs internationaal erkend zijn, waardoor de Amerikaanse overheid over een zeer grote willekeurige macht beschikt bij de toepassing van dit certificatenstelsel. De studie behelst eveneens een analyse van het communautaire SAP en van de beide clausules daarvan, welke verband houden met de sociale normen: de stimuleringsclausule en de intrekkingsclausule. 111. 4. 3. Verband tussen het handelsverkeer en de rechten van werknemers in de Verenigde Staten De Verenigde Staten hebben tal van pogingen gedaan om een wetgeving verplicht te stellen, waarbij iedere vorm van invoer van door middel van kinderarbeid verkregen producten en van alle producten die door politieke gevangenen of door andere gevangenen worden vervaardigd, verboden is. Bovendien verleent deel 301 van de "Trade Act" van 1974 de bevoegdheid om buitenlandse politieke wetgevingen en praktijken die willekeurig, oneerlijk of discriminerend worden geacht, te onderzoeken en om met het betrokken land te onderhandelen om herstel van deze fout te verkrijgen. Toch is het heel moeilijk om de strekking van deze regelingen te evalueren, want zij worden nooit rechtstreeks gehanteerd. III. 5. Internationale bedrijfsleidingsnormen 111. 5. 1. Van drie partijen uitgaande beginselverklaring van de WTO over multinationale bedrijven en sociaal beleid Deze verklaring dient ter bevordering van de eerbiediging van de mensenrechten op de werkplek door multinationale bedrijven, regeringen, werkgevers en werknemers. Ook al is dit een niet-bindend instrument, dan nog is er voorzien in een procedure voor het onderzoek van geschillen. III. 5. 2. De gedragscode van de OESO In 1976 heeft de OESO een gedragscode aangenomen, waarbij een aantal aanbevelingen zijn opgenomen in een document getiteld "Guidelines for Multinational Enterprises"'. Deze op vrijwilligheid berustende gedragscode wordt door de lid-staten van de OESO aan de multinationale bedrijven voorgesteld. Hiermee wordt een tweeledig doel nagestreefd : de positieve bijdragen bevorderen, die multinationale bedrijven tot de economische en sociale vooruitgang kunnen leveren, en de eventueel door hun operaties ontstane moeilijkheden tot een minimum terugbrengen en oplossen. Deze gedragscode wordt geacht veel voordelen te hebben. Ten eerste is hij niet tot regeringsinstanties gericht, maar direct tot het bedrijfsleven; ten tweede gaat hij niet gepaard met een sanctieregeling, maar berust hij op een vrijwillig engagement van de ondernemingen, en ten derde is elke regering zelf betrokken bij de bevordering en de verbetering van de aanbevelingen met betrekking tot de gedragscode. In het huidige debat over de sociale dimensie van de internationale handel streeft de OESO ernaar om deze gedragscode bij de bevordering van de sociale clausule in het multilaterale stelsel aan te wenden, ten einde de fundamentele arbeidsnormen aanzienlijk te bevorderen. De efficiëntie van deze gedragscode zal verzekerd zijn vanaf het moment dat hij kracht bijzet aan andere, meer algemene regelingen. III. 5. 3. Gedragscodes voor de particuliere sector De voor de particuliere sector aangehouden etische normen zijn weliswaar niet verplicht, maar kunnen tot de eerbiediging van de fundamentele arbeidsnormen bijdragen. Zij kunnen het imago van een bedrijf verbeteren en de verbruikers aldus ertoe aanzetten diens producten te kopen, hetgeen ook de andere bedrijven ertoe aanspoort die normen na te leven, uit angst anders marktaandelen te verliezen. Zo kan er ook invloed worden uitgeoefend op de leverantielanden. II 1. 6. Regelingen van de particuliere sector • Morele druk : de consumenten moeten ervan overtuigd worden hun inkopen niet alleen op grond van de prijzen, maar ook van de productie-omstandigheden te doen. f Zo kunnen boycotcampagnes bijvoorbeeld arbeidsomstandigheden in bepaalde sectoren. informatie verstrekken over de • Etikettering van verbruiksgoederen. Naar aanleiding hiervan zij gewezen op het initiatief "Rugmark" waarbij niet door kinderen vervaardigde tapijten uit India een bepaald etiket krijgen. De wijze waarop dit systeem wordt gecontroleerd, is echter aan heftige kritiek onderhevig. Investeringen in het algemeen belang. CONCLUSIE een gezamenlijk ingediend, waarin weliswaar Ook al heeft het OESO-secretariaat uistekend onderzoekswerk verricht, dan nog waren de verschillen tussen de lidstaten zo groot, dat zij de studie niet konden goedkeuren. Deze laatste werd dan ook namens het OESO-secretariaat ingediend. Daarentegen hebben het Comité voor werkgelegenheid, arbeid en sociale zaken en het Comité voor handelsverkeer de verslag meningsverschillen tussen leden van de OESO op bepaalde punten werden aangegeven, maar toch ook aan enkele belangrijke resultaten van de studie werd herinnerd, zoals : het bijzondere belang van bepaalde arbeidsnormen, de verenigbaarheid tussen de naleving van deze fundamentele normen, de economische ontwikkeling en de uitbreiding van het handelsverkeer, evenals de erkenning van de centrale rol van de WTO. Het meest wezenlijke meningsverschil had betrekking op de gebruikmaking van de WTO- regelingen om de fundamentele arbeidsnormen te bevorderen. Tijdens zijn vergadering van november 1996 toonde de WTO-werkgroep zich verheugd over de daarin vervatte, uitstekende analyse. In dit rapport worden de punten van overeenstemming tussen de OESO en de IAO herhaaldelijk onderstreept. Het steunt de rol, het mandaat en de actiemiddelen van de IAO op het gebied van de bevordering van de fundamentele sociale rechten. 9 Uit de oprichting van de Internationale Arbeidsorganisatie, in 1919, blijkt dat de internationale gemeenschap bereid was een gemeenschappelijke actie te voeren ter bevordering van de sociale gerechtigheid en de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden overal ter wereld. De 180 sinds 1919 goedgekeurde IAO- verdragen zijn het meest volledige geheel van internationale arbeidsnormen. De IAO- actie wordt ook gekenmerkt door de aansporingsmiddelen waarover zij beschikt op het gebied van uitwisseling van informatie en vergelijking van ervaringen, alsmede van technische bijstand en opleidingsstelsels. De IAO heeft binnen de Werkgroep over het sociale aspect van de internationale handel (een in juni 1994 door de Raad van Bestuur opgerichte werkgroep), een analyse op gang gebracht van de gevolgen van de mondialisering van de economie voor de naleving van de fundamentele arbeidsnormen. Ook over de kwestie van de bevordering van de fundamentele internationale arbeidsnormen en over de hervorming van het normenbeleid van deze organisatie worden belangrijke besprekingen gevoerd. Naar aanleiding daarvan heeft de directeur-generaal van het IAB, de heer Hansenne, in 1995 een campagne gelanceerd ter bevordering van de zeven Internationale Arbeidsverdragen die door de IOA als fundamenteel worden beschouwd (de Internationale Arbeidsverdragen nrs. 29 en 105) over dwangarbeid, nrs. 87 en 98 over vakbondsvrijheid en collectieve onderhandelingen, nrs. 100 en 111 over niet-discriminering en nr. 138 over de minimumleeftijd voor toegang tot het arbeidsproces). Deze campagne gaf reeds aanleiding tot 29 nieuwe bekrachtigingen. Wat het bijzondere probleem van de kinderarbeid betreft, is de IAO erin geslaagd een dynamish proces op gang te brengen, dat in 1999 tot de goedkeuring van een nieuw verdrag over de meest ontoelaatbare vormen van dat verschijnsel leidde. Ook de versterking van het systeem voor de uitoefening van controle op de toepassing van de internationale arbeidsnormen staat op de IAO-agenda. I. ANALYSE VAN DE GEVOLGEN VAN DE MONDIALISERING VAN DE ECONOMIE VOOR DE NALEVING VAN DE FUNDAMENTELE ARBEIDSNORMEN - ARBEID VAN DE WERKGROEP OVER HET SOCIALE ASPECT VAN DE INTERNATIONALE HANDEL In juni 1994 besloot de Raad van Bestuur van het IAB een uit drie partijen (werkgevers, werknemers en regeringen) bestaande werkgroep op te richten, om over alle "ter zake dienende aspecten van de sociale dimensie van de liberalisering van de internationale handel" te debatteren. Die werkgroep staat open voor alle leden van de Raad van Bestuur. Aangezien de hem gegeven opdracht vrij onduidelijk was, heeft de werkgroep er een zekere tijd over gedaan om bepaalde richtsnoeren voor zijn toekomstige werkzaamheden uit te stippelen. Er zij echter op gewezen dat deze werkgroep heeft besloten, het onderzoek van de kwestie van de commerciële strafmaatregelen niet meer voort te zetten >o en om alle latere discussies over een verband dat via een sociale clausule en een sanctieregeling tussen de internationale handel en de sociale normen zou moeten worden gelegd, op te schorten. De werkgroep schijnt zijn werkzaamheden meer te richten op de bestudering van de consequenties - in sociaal opzicht - van de mondialisering van de economie. Er is een aantal voorstellen gedaan, waarvan sommige reeds zijn uitgevoerd. Ook werd algemeen aanvaard dat de werkgroep zich aan de internationale termijnen moest houden of die in aanmerking moest nemen, en ook dat hij, zolang zijn vergaderingen duurden, rekening moest houden met de bij andere internationale organisaties zoals de WTO en de OESO verrichte werkzaamheden. 1. 1. Vragenlijst over de evaluatie van het effect op de mondialisering Tijdens de zitting in juni 1996 van de Internationale Arbeidsconferentie werd aan de lidstaten van de IAO een vragenlijst uitgedeeld over de evaluatie van het effect van de mondialisering en van de liberalisering van het handelsverkeer op het bereiken van de sociale doelstellingen van de IAO, waarover die lidstaten hun meest representatieve werkgevers- en werknemersorganisaties moesten raadplegen. Op 30 oktober 1996 had het LAB 136 antwoorden van 128 mandatoren uit 76 landen ontvangen. Hierbij waren de het minst geavanceerde landen ook verregaand het minst vertegenwoordigd, vooral die op het Afrikaanse continent. Over de eerste (gedeeltelijke) antwoorden op deze vragenlijst heeft het IAB een verslag opgesteld voor de vergadering van de werkgroep in november 1996. Dat verslag zou echter pas in maart 1997 voor het eerst worden bestudeerd. De voornaamste gegevens in het IAB-verslag zijn als volgt samen te vatten. 1. 1. 1. Effect van de mondialisering op de liberalisering van het handelsverkeer (1985- 1995) In het algemeen staan de werknemers ongunstiger tegenover het effect van de mondialisering op de werkgelegenheid dan de werkgevers en de regeringen. Uit dit rapport blijkt echter dat het werkgelegenheidsvolume tijdens de periode 1985-1995 is gestegen : met enkele procentpunten in sommige landen tot meer dan 100% in Kenia. Voorts schijnt de mondialisering geen overwegend effect te hebben gehad op de uitoefening van de vakbondsvrijheid en op het percentage arbeidsongevallen. Daarentegen zijn er verschillen in beoordeling te constateren ten aanzien van het al dan niet aangesloten zijn bij een sociale-zekerheidsstelsel. 1. 1. 2. Houdingen ten opzichte van de liberalisering van het handelsverkeer en van de mondialisering Ook aangaande het effect van de mondialisering op de nationale wetgeving (met name ter bevordering van de uitvoer en om buitenlandse investeringen aan te trekken) en op de actiemiddelen van de regeringen, vallen grote interpretatieverschillen te constateren. 1. 1. 3. Internationale actie en samenwerking In 60% van de gevallen zijn de respondenten niet van mening dat de liberalisering van het handelsverkeer en de mondialisering van grote invloed zijn geweest op het vermogen van de landen om de IAO-verdragen over de fundamentele rechten van werknemers of andere arbeidsnormen te bekrachtigen en toe te passen. Aan de andere kant zijn de ii voornaamste tegenargumenten onder andere de belemmeringen die zich bij de tenuitvoerlegging van de beleidsmaatregelen voor structurele aanpassing voordoen en de noodzaak om buitenlandse investeringen aan te trekken. 84% van de respondenten (vrijwel allen werknemers) sprak zich uit voor de erkenning en de universele toepassing van de fundamentele rechten van de werknemers. Om dit doel te bereiken, bleek 69 % van de respondenten voor een actie in IAO-kader. Ook andere instellingen werden vermeld, ten eerste de WTO en, in iets mindere mate, de OESO, de Europese Unie, de VN, de UNCTAD en andere internationale financiële instellingen of regionale instellingen als de OAE. Ter bevordering van de naleving van de internationale arbeidsnormen werden vier soorten maatregelen genoemd : gedragscodes voor bedrijven en industrieën, uitwerking van een etiketteringsstelsel, de door vakbonden, consumenten, of van importproducten, en de extraterritoriale toepassing van nationale wetgevingen. niet-gouvernementele georganiseerde groeperingen boycot andere 1. 2. Andere voorstellen In de loop van de zitting van de werkgroep in november 1996 werden voorstellen in dezelfde zin als de vragenlijst gedaan. Daarmee werd enerzijds beoogd om in het algemeen na te gaan over welke actiemiddelen de IAO beschikt om de lidstaten te helpen bij hun aanpak van de sociale dimensie van de liberalisering van de internationale handel en, anderzijds, of er een studie kan worden verricht van de positieve economische consequenties van de naleving van de fundamentele arbeidsnormen. Ook werden er studies naar land voorgesteld, met als doel om na te gaan hoe de landen die zich hiervoor als vrijwilliger hebben opgegeven erin geslaagd zijn hun sociale doelstellingen te vrijwaren ten opzichte van de negatieve of positieve gevolgen van de mondialisering van de economie. Hiervoor hebben zich reeds zes landen als vrijwilligers opgegeven. De wijze waarop deze studies zouden kunnen worden verricht - met name in praktisch opzicht - is echter nog niet vastgesteld. II. DE DOELTREFFENDHEID VAN DE NORMGEVENDE ACTIE VAN DE IAO VERGROTEN II. l. Campagne van de directeur-generaal ter bevordering van de zogenaamde "fundamentele" internationale arbeidsverdragen Bij de IAO werd een grote mate van overeenstemming bereikt over de erkenning van het fundamentele karakter van de reeds op de Sociale Wereldtopconferentie te Kopenhagen genoemde zeven internationale arbeidsverdragen. Die fundamentele verdragen zijn de verdragen nrs. 29 en 105 over dwangarbeid, nrs. 87 en 98 over vakbondsvrijheid en collectieve onderhandelingen, 100 en 111 over niet-discriminering en 138 over de minimumleeftijd om op de arbeidsmarkt in te treden. Deze verschillende verdragen zijn in zeer uiteenlopende mate bekrachtigd. Gezien die constatering heeft de directeur-generaal van het IAB, de heer Hansenne, in maart 1995 besloten om alle lidstaten een brief over de bekrachtiging van deze zeven verdragen toe te zenden. Elk van de landen die deze verdragen nog niet hebben bekrachtigd werd verzocht om aan te geven of het voornemens was dat te doen; zo ja, om duidelijk aan te geven binnen welke termijn en, zo nee, de redenen voor de niet-bekrachtiging van elk van deze verdragen. 4L De resultaten van deze campagne ter bevordering van de fundamentele arbeidsnormen worden voortaan regelmatig door de Raad van Bestuur onderzocht (in het kader van zijn commissie voor juridische vraagstukken en internationale arbeidsnormen). Ook al hebben nog niet alle IAO-lidstaten geantwoord, dan nog heeft deze campagne in zoverre gunstige resultaten opgeleverd, dat er 29 nieuwe bekrachtigingen zijn geregistreerd. Ook is hierdoor aan het licht gekomen, met welke moeilijkheden sommige lidstaten die deze verdragen voornemens zijn te bekrachtigen hebben te kampen, en welke belangrijke taak daarbij voor de technische bijstand van het IAB is weggelegd. 11. 2. Het probleem van de kinderarbeid Verdrag nr. 138 inzake de minimumleeftijd voor de intreding op de arbeidsmarkt is één van de zeven fundamentele verdragen. Toch is dit verdrag slechts in geringe mate bekrachtigd. De ingewikkelde aard van dit verdrag en het feit dat het onvoldoende op de toestand in bepaalde ontwikkelingslanden is afgestemd, werden dikwijls aangevoerd als redenen om dit betrekkelijke gebrek aan succes te verklaren. Voorts heeft het IAB onlangs een aantal verslagen gepubliceerd, waaruit blijkt dat het verschijnsel "kinderarbeid" op wereldschaal steeds meer toeneemt, met name in zijn meest onverdraaglijke vormen. Gezien deze constatering heeft het IAB besloten de kwestie "kinderarbeid" op de agenda van de internationale arbeidsconferentie in juni 1998 en in juni 1999 te zetten, met het oog op de goedkeuring van een nieuw verdrag houdende een onmiddellijk en onvoorwaardelijk verbod op deze meest extreme vormen. Dat besluit werd met algemene overeenstemming genomen. Deze vastbeslotenheid bestaat niet alleen ten aanzien van de normen, maar ook op het gebied van de technische samenwerking, met name in het kader van het IPEC- programma, dat in 1991 op basis van vrijwillige bijdragen van de lidstaten (en weldra ook van de Europese Commissie) werd ingevoerd om naar de afschaffing van kinderarbeid te streven. 11. 3. Versterking van het systeem voor de controle op en de toepassing van de verdragen Het controlesysteem waarover het IAB momenteel beschikt is hoofdzakelijk gebaseerd op de bestudering van regelmatig door elk van de lidstaten uitgebrachte verslagen over de door deze Er bestaat ook een systeem van klachten/bezwaarschriften die weliswaar kunnen worden onderzocht, maar niet tot echte strafmaatregelen kunnen leiden. landen bekrachtigde verdragen. Om deze procedure efficiënter te maken, bestudeert het IAB momenteel een aantal voorstellen. Volgens één van die voorstellen zou de bestaande procedure inzake vakbondsvrijheid, met als voornaamste kenmerk de mogelijkheid om klachten tegen staten die de betreffende verdragen nog niet hebben bekrachtigd te onderzoeken, tot alle fundamentele verdragen kunnen worden uitgebreid. /3 CONCLUSIE Uit de voorgaande beschouwingen blijkt dat er bij de IAO een zeker dynamisch proces is op gang gebracht in verband met de bevordering en de naleving van de internationale arbeidsnormen. Dat proces zou overigens grotere vormen kunnen aannemen daar de WTO-ministers, toen zij de Singapore bijeenwaren, de rol van de IAO bij de vaststelling en bevordering van deze normen hebben bevestigd. WTO Ondanks de door bepaalde WTO-leden uitgeoefende druk, is er sinds de ministersconferentie te Marrakech in april 1994 nog niet echt grondig gedebatteerd over het verband tussen de internationale handel en de sociale aspecten daarvan, waaronder ook de internationaal erkende sociale normen. kracht stuwende Op de informele vergadering van de ministers van Handel van de Europese Unie te Dublin, op 18 en 19 september 1996, had de directeur-generaal van de WTO naar aanleiding van het thema van de sociale normen vier punten van convergentie vermeld : naleving van de fundamentele arbeidsnormen, erkenning van de door de IAO en in uitgeoefende, werkgelegenheidsvraagstukken, weigering om de relatieve voordelen van de landen met lage arbeidskosten opnieuw in het geding te brengen en verzekering dat er geen commerciële strafmaatregelen zullen worden overwogen. Hij had er echter ook op gewezen dat het, gezien de vele meningsverschillen tussen de delegaties en met name de weigering van sommige van hen om de kwestie van de sociale normen waarover bij de WTO werd gedebatteerd te behandelen, zeer moeilijk zou zijn om in Singapore tot overeenstemming te komen over een op de vier bovenvermelde beginselen berustende verklaring. arbeids- verband met Uit wat er daarna is gebeurd bleek dat hij gedeeltelijk gelijk had. Weliswaar valt er, aangezien de oprichting van een werkgroep om het verband tussen de internationale handel en de sociale normen te bestuderen en om na te gaan op welke gebieden de WTO in samenwerking met andere internationale instellingen zou kunnen ingrijpen, om tot de bevordering van die normen bij te dragen, op een mislukking is uitgelopen, op korte termijn geen algemene oplossing van dit probleem op WTO-niveau te verwachten, en zelfs geen serieuze discussie bij die organisatie over dit thema. Toch mag men op grond van de bewoordingen van de desbetreffende paragraaf van de ministersverklaring van Singapore ook niet concluderen dat er geen enkele vooruitgang is geboekt : "We renew our commitment to the observance of internationaly recognizes core labour standards. The International Labour Organization (ILO) is the competent body to set and deal with these standards, and we affirm our support for its work in promoting them. We believe that economic growth and development fostered bij increased trade and further trade liberalization contribute to the promotion of these standards. We reject the use of labour standards for protectionist purposes, and agree that the comparative advantage of countries, particularly low-wage developing countries, must in no way be put into Hf question. In this regard, we note that the WTO and ILO Secretariats will continue their existing cooperation. " Hierin wordt bevestigd dat elk WTO-lid zich ertoe verbindt, de internationaal erkende arbeidsnormen te eerbiedigen en dat de IAO wordt gesteund, als zijnde van nature bevoegd om die criteria uit te werken. Eventuele protectionisctische "verleidingen" worden hierbij uitgeschakeld, waardoor dus de weg is vrijgemaakt voor een positieve, stimulerende aanpak van deze kwestie, ook in het kader van meer samenwerking tussen de WTO en de IAO. Niet alleen wordt de communautaire aanpak - met name in SAP-kader - niet veroordeeld, maar ook zijn de conclusies van Singapore als een aanmoediging voor een dergelijke aanpak te beschouwen. ;r ALGEMENE CONCLUSIES De kwestie van het verband tussen sociale normen en internationale handel heeft bij allerlei organisaties aanleiding gegeven tot tal van debatten, waarmee vooruitgang kon worden geboekt op het stuk van bepaalde begrippen en analyses, zonder dat men echter tot overeenstemming kon komen over de aard van het tussen handel en sociale normen te leggen verband, met name wegens de vrees voor eventuele commerciële sancties. Welke conclusies moeten hieruit worden getrokken met betrekking tot de doelstelling van dit verslag, namelijk om de Raad de gelegenheid te geven de stand van zaken in verband met de bij het SAP toe te passen sociale stimuleringsclausule tegen haar algemene achtergrond te bestuderen ? Volgens de Commissie moeten hier twee conclusies worden getrokken. 1. Ten eerste hebben de bij de bespreking van dit onderwerp naar voren gekomen meningsverschillen meer betrekking op de methode dan op de doelstellingen. Niemand - zelfs van de ontwikkelingslanden, die het meest overdreven precies zijn op dit punt - trekt de fundamentele doelstellingen zoals die in het bijzonder uit de Top van Kopenhagen voortvloeien, werkelijk in twijfel. Daarentegen weigeren velen om, ter bereiking van deze doelstellingen, het instrument van de handel te hanteren, uit vrees om dan in een soort protectionistische spiraal terecht te komen, die niet meer is te beheersen en waardoor de natuurlijke, relatieve voordelen van de ontwikkelingslanden uiteindelijk ongewild in gevaar komen. Een dergelijke vrees is niet verassend in een debat dat zich vooral heeft toegespitst op het negatieve, bestraffende aspect van de sociale clausule, zonder dat er werkelijk grondig is ingegaan op de verdiensten van een positieve, stimulerende aanpak. Het communautaire SAP stelt de ontwikkelingslanden echter een zuiver stimulerende aanpak voor, die op samenwerking en niet op confrontatie berust. Voorts werd de sociale clausule bij dit debat vooral vanuit het oogpunt van het economisch en commercieel beleid (het concurrentiepositie aspect) besproken, of ook wel vanuit de invalshoek van het mensenrechtenbeleid. Daarbij werd weinig plaats ingeruimd voor het ontwikkelingsbeleid, waarvan de sociale SAP-bepaling deel uitmaakt. Het internationale debat over de sociale clausule moet de Gemeenschap er dus niet van weerhouden - integendeel - om verder te gaan met de tenuitvoerlegging van de in het SAP bepaalde stimuleringsregelingen. 2. Bij de toepassing van die regelingen heeft de Gemeenschap de keus tussen twee benaderingen : ofwel zij geeft de voorkeur aan het bereiken van haar doelstellingen op het terrein zelf en aan de invoering van een werkelijk doeltreffende bepaling, ofwel zij geeft voorrang aan het politieke "signaal" en aan een gemakkelijker toe te passen clausule, die dan echter wel eventueel aan reële doeltreffendheid zou inboeten. Op sociaal gebied zijn de begrippen en criteria van de desbetreffende IAO- verdragen zo duidelijk, dat de eerste optie kan worden overwogen, namelijk doeltreffendheid op het terrein zelf. Een werkelijke verbetering van het sociale beleid van de begunstigde landen zou vereisen dat de aan exporteurs toegekende extravoordelen aantrekkelijk zijn en dat de extra voorkeursmarge dus aanzienlijk is. Bovendien moet er controle mogelijk zijn; dit houdt in dat elk begunstigd land als aanvrager optreedt, d. w. z. dat het een beginselverklaring indient met een aanvraag om voor de clausule in aanmerking te mogen komen en dat het, bij wijze van tegenprestatie, garandeert dat elke exporteur of producteur zich aan de normen houdt : dan zouden waarschijnlijk alle exporteurs of producteurs geneigd zijn deze praktijken over te nemen. Alleen zo kan er werkelijk vooruitgang Alleen veeleisende controle- en worden geboekt op dit samen werkingsmethoden, die op de exporteurs worden toegepast, zijn een waarborg voor vooruitgang op het terrein zelf, in ruil voor aanzienlijke concessies. terrein. n VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD UIT HOOFDE VAN ARTIKEL 8, LID 2, VAN DE VERORDENINGEN 3281/94 EN 1256/96 VAN DE RAAD BETREFFENDE HET SCHEMA VAN ALGEMENE TARIEFPREFERENTIES Samenvatting van de werkzaamheden die zijn verricht door de ITTO, de OESO en de WTO over de band tussen de internationale handel en het milieu Duurzame ontwikkeling, zowel wat betreft milieubescherming als sociale vooruitgang, is bij strategieën voor nationale ontwikkeling en internationale samenwerking voortaan één van de hoofddoelstellingen. De Conferentie van Rio van juni 1992 betekende een fundamentele fase in deze evolutie. Op deze Conferentie werd Actieprogramma 21 goedgekeurd waarin de regeringen op deze aardbol verklaarden zich te willen inzette voor duurzame ontwikkeling op nationaal niveau en voor internationale samenwerking. Het is in deze context dat de internationale gemeenschap zich bewust is geworden van het belang van de boshulpbronnen; deze zijn niet alleen ontontbeerlijk voor ecostelstcls maar ook voor de mens. Buitensporige exploitatie van bossen vormt een bedreiging voor het milieu van talloze houtproducerende landen en dientengevolge voor hun ontwikkeling Het specifieke probleem van de tropische bossen werd zeer rigoreus aangepakt, de bevoegde internationale instanties ontplooiden talrijke initiatieven op dit gebied en er werd aanzienlijke vooruitgang geboekt bij het bepalen van ecologische criteria. Men streefde er niet zozeer naar de houtkap van tropische bossen te beperken om een volledige ontbossing te voorkomen maar wilde zich veeleer inzetten voor een duurzaam beheer van het natuurlijk tropisch regenwoud. Dit sluit aan bij de doelstellingen die voorop stonden bij het bepalen van de ecologische criteria voor de toekenning van het communautaire milieukeurmerk voor papier. Het gebruik van tropisch hout afkomstig van ondernemingen die het bos op een beheerste wijze beheren dient dan ook specifiek te worden aangemoedigd. De Europese Unie die een grote donor van steun is, met name voor de bescherming van het tropisch bos, wil duurzaam beheer bevorderen. Haar beleid op dit gebied dient niet zozeer dwingende als wel stimulerende maatregelen te omvatten. Dit is het streven van het SAP van de Gemeenschap. De milieuclausule in artikel 8 van de Verordeningen 3281/94 van 19 december 1994 en 1256/96 van 20 juni 1996 beoogt de invoer te internationaal overeengekomen kenmerken of bevorderen van producten met internationale productiemethoden waarbij ernaar gestreefd wordt de door de milieuovereenkomsten vastgestelde doelstellingen te verwezenlijken. Deze milieuclausule beoogt aanvullende douanepreferenties toe te kennen aan landen die daartoe een aanvraag doen en aantonen dat zij de bestaande internationale normen op milieugebied betreffende een duurzaam bosbeheer daadwerkelijk in acht nemen en meer specifiek de normen van de internationale organisatie voor tropisch hout. De milieuclausule bestaat reeds maar is nog niet operationeel en zal op 1 januari 1998 in werking treden. De Commissie dient met het oog op de inwerkingtreding een verslag op te stellen over de werkzaamheden die zijn verricht door de Internationale Organisatie van (ITTO), de Organisatie voor Economische Samenwerking en Tropisch Hout Ontwikkeling en de Wereldhandelsorganisatie over de relatie tussen handel en milieu. ir Op basis van documenten die betrekking hebben op de tenuitvoerlegging van de milieuclausule concentreert dit verslag zich specifiek op de wijze waarop duurzaam bosheer op internationaal niveau kan worden bepaald en gemeten. Dit gebied is namelijk het enige dat in dit stadium in artikel 8 van Verordening 3281/94 uitdrukkelijk wordt genoemd. Uitbreiding op langere termijn van deze clausule tot andere internationale normen op milieugebied wordt echter niet uitgesloten. Dat betekent dat ook de andere internationale overeenkomsten op dit gebied, namelijk de Conventie inzake biologische diversiteit (1992), de Conventie inzake klimaatsveranderingen (1992) de Conventie inzake gevaarlijk afval (Basel, 1989) in gedachten moeten worden gehouden ook wanneer geen van deze conventies een concrete grondslag vormt voor de tenuitvoerlegging van een milieuclausule. In het licht van dit verslag zal de Commissie bij de Raad een voorstel voor een besluit indienen met betrekking tot de intensiteit van speciale aanmoedigingsregelingen en de bepalingen voor de tenuitvoerlegging hiervan. Een positief resultaat van het door de Raad op basis van het verslag van de Commissie uitgevoerde onderzoek over de werkzaamheden van de internationale fora vormt vanzelfsprekend geen absolute voorwaarde die het initiatiefrecht van de Commissie op dit gebied kan beperken; dit recht houdt namelijk in dat zij de tenuitvoerlegging kan voorstellen van een in beginsel reeds bestaand mechanisme. Omdat het voorstel van de Commissie ondermeer zal moeten putten uit de resultaten van de werkzaamheden van de Raad op dit gebied, zullen deze na bespreking van onderhavig verslag worden uitgewerkt. Voorts zou het voorstel van de Commissie moeten worden onderzocht in het licht van een evaluatie van de algemene neutraliteit van de gevolgen van de algemene SAP- regeling en met name de gecombineerde gevolgen van de graduatie (met inbegrip van de toepassing van artikel 6) en de speciale maatregelen die ten behoeve van KMO's zijn genomen. /? WTO In de inleiding van de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie wordt gesproken over de noodzaak van milieubehoud en het bevorderen van een duurzame ontwikkeling. Een van de fundamentele beginselen van de WTO die tijdens de multilaterale handelsonderhandelingen van de Uruguay-Ronde aan de orde kwamen luidt dat men zich bewust moet worden van de band die bestaat tussen de werking van het multilaterale handelsstelsel, een betere milieubescherming en bevordering van duurzame ontwikkeling. Bovendien wordt in artikel XX van de GATT 1997 bij de punten b) en g) toestemming verleend voor maatregelen die verband houden met de instandhouding van uitputbare natuurhulpbronnen mits deze maatregelen geen willekeurige discriminatie inhouden of verkapte handelsbeperkingen. De Algemene Raad van de WTO heeft begin 1995 formeel een commissie "handel en milieu" opgericht. Deze commissie heeft een bijdrage geleverd aan de werkzaamheden door regelmatig bijeen te komen om het bereik van de band tussen de liberalisering van de internationale handel en de bescherming van het milieu uitvoerig te onderzoeken teneinde alle mogelijke wegen te kunnen nagaan om beide sferen meer op elkaar af te stemmen. to further the capacity its contribution trade system has Ondanks twee jaar werkzaamheden is de commissie "handel en milieu" er niet in geslaagd concrete maatregelen voor te stellen voor de ministeriële bijeenkomst van Singapore in december 1996. In haar conclusies erkende de commissie echter dat "the multilateral environmental integrate tot the promotion of the sustainable considerations and enhance development without undermining its open, equitable and non discriminatory character". Voorts heeft de commissie zich duidelijk uitgesproken voor multilaterale oplossingen die gebaseerd zijn op internationale samenwerking en consensus die het beste en meest doeltreffende middel van vormen grensoverschrijdende of mondiale aard te kunnen oplossen. In het hiertoe opgezette verslag is echter geen enkele suggestie geformuleerd met betrekking tot de relatie tussen de internationale handel en de milieubescherming. Tijdens de ministeriële conferentie van Singapore kon men derhalve slechts verwijzen naar de werkzaamheden van de commissie "handel en milieu" door het belang te benadrukken van een betere coördinatie op nationaal niveau op het gebied van de handel en de milieubescherming met als enige concrete conclusie de voortzetting van de werkzaamheden van de commissie. Dit blijkt uit de ministeriële verklaring : om milieuproblemen regeringen voor economic "The Committee on Trade and Environment has made an important contribution its Work Programme. towards fulfilling The Committee has been examining and will continue to examine, inter alia, the scope of the complementarities between trade environmental liberalisation, protection. Full implementation of the WTO Agreements will make the objectives of an contribution the Committee has sustainable development. The work of underlined the importance of policy co-ordination at the national level in the area of trade and environment. In this connection, the work of the Committee has been enriched by the participation of environmental as well as trade experts from Member governments to achieving development important and £& and the further participation of such experts in the Committee's deliberations would be welcomed. The breadth and complexity of the issues covered by the Committee's Work Programme shows that further work needs to be undertaken on all items of its agenda, as contained in its report. We intend to build on the work accomplished thus far, and therefore direct the Committee to carry out its work, reporting to the General Council, under its existing terms of reference"'. <& L-sasKssssssEaaEssncaBBaasEssaBsesssssasssssssBsssssssss^ OESO In 1991 werd door de Raad van de OESO een aanbeveling goedgekeurd over de milieu indicatoren en -informatie. Gepleit werd voor ontwikkeling van een kerngroep indicatoren "betrouwbaar, leesbaar, meetbaar en van belang voor de besluitvorming". De Groep van de OESO verzamelde een aantal indicatoren inzake de toestand van het milieu. Aan de hand van deze rond 13 thema's gegroepeerde indicatoren moesten de prestaties op milieugebied worden gemeten, de integratie van milieuvraagstukken in sectorieel beleid en de integratie van milieuvraagstukken in economisch beleid. De centrale indicatoren van de OESO met betrekking tot de boshulpbronnen kunnen als volgt worden samengevat : 1. het oogstcijfer ten opzichte van de productiecapaciteit, 2. de verspreiding van bossen in omvang en in oppervlak, 3. het gedeelte van het bosareaal dat is gewijzigd of achteruitgegaan ten opzichte van het totale bosareaal, 4. het percentage bos dat met succes nieuw leven is ingeblazen (met inbegrip van natuurlijke regeneratie), 5. het percentage beschermd bos op het totale bosoppervlak. Het uitwerken van deze criteria door de OESO bleek zeer nuttig voor het opstellen van de verslagen over elk land met betrekking tot hun respectievelijke vorderingen op het gebied van het milieu. Deze criteria kunnen eveneens bijdragen aan een algemene evaluatie, voor elk OESO-land, van de toestand van de boshulpbronnen. De werkzaamheden van de OESO op dit gebied zijn momenteel hoofdzakelijk nog van analytische aard. <£& ———————————— — — — — — ^ _ — ^ — — — ^ —— ITTO De Internationale Organisatie voor Tropisch Hout draagt bij tot het behoud en de weldoordachte exploitatie van tropische bossen door te zorgen voor een rationele regeling van de houthak, een taak die zij definieert als "de exploitatie van permanente bossen met het oog op welomschreven doelstellingen met betrekking tot de duurzame productie van gewenste goederen en diensten zonder hun intrinsieke waarde aan te tasten of de toekomstige productiviteit in gevaar te brengen en zonder aanleiding te geven tot ongewenste gevolgen voor het fysieke en sociale milieu". Op nationaal niveau definieert de ITTO anderzijds een bosbeleid dat duurzaamheid beoogt als "een beleid dat instaat voor de duurzaamheid van alle ecologische bossoorten, evenwichtig en gespreid over permanente boseigendommen van redelijke omvang". Het beheer van het bos wordt als duurzaam beschouwd "wanneer hierbij de continuïteit van alle erkende en belangrijke functies van een bijzonder bos wordt gegarandeerd zonder dat afbreuk wordt gedaan aan andere functies". 1 I. DOELSTELLING JAAR 2000 De Internationale Raad voor Tropisch Hout heeft tijdens de 8e zitting op Bali in mei 1990 de Doelstelling Jaar 2000 goedgekeurd. Hiermee hebben bij de ITTO aangesloten landen zich ertoe verbonden de handel in tropisch hout tot het jaar 2000 te beperken tot hout dat afkomstig is van bossen die duurzaam worden geëxploiteerd. Tijdens de xxe zitting van de Raad van de ITTO op 15 en 23 mei 1996 bereikten de producenten en consumenten consensus over de kwestie van de herziening halverwege. De producerende landen, die zich bewust zijn van het belang van het duurzaamheidscriterium hebben een besluit aanvaard dat de volgende gevolgen zal hebben : samenstelling van een panel van deskundigen die zich moeten buigen over de ramingen met betrekking tot de kosten en de hulpbronnen die nodig zijn om Doelstelling Jaar 2000 te bereiken, een verbintenis op het gebied van prioritaire gebieden voor toekomstige actie van de producerende landen en aanvaarding van onderstaande acties. II. RICHTSNOEREN VAN DE ITTO De ITTO heeft richtsnoeren opgesteld inzake de duurzame exploitatie van natuurlijke en kunstmatige inzake het behoud van de biodiversiteit in tropische productiebossen die gebaseerd zijn op de volgende beginselen : tropische bossen alsmede richtsnoeren II. l. Het nationale bosbeleid De ITTO pleit voor de tenuitvoerlegging van een nationaal bosbeleid dat integrerend deel uitmaakt van het nationaal beleid voor het grondgebruik en zorgt voor een evenwichtig gebruik van de hulpbronnen. Dit bosbeleid dient te omvatten : 1. het door bos bestreken gedeelte van de grond, 2. de behoeften en wensen van de huidige en toekomstige generaties, Definitie goedgekeurd door de Internationale Raad van Tropische Bossen (CIBT) in 1992, intergouvernementele werkbijeenkomst over de criteria en indicatoren voor het duurzaam beheer van de bossen, augustus 1996, Helsinki. i3 3. de plaats van bosbouw in de nationale economische planning, 4. de verschillende doelstellingen van het bosbouwbeleid en hun relatieve belang, 5. het respectievelijk belang van bossen in openbare en particuliere handen, 6. programma's om het belang van biodiversiteit in alle gebieden te evalueren. Dit nationale beleid dient te worden ondersteund door een passende wetgeving die op haar beurt weer moet zijn afgestemd op de wetten die van toepassing zijn in andere sectoren. Verder dient dit beleid een mechanisme voor de herziening van nationaal beleid en nationale wetgeving te omvatten met het oog op nieuwe sociale, economische en ecologische omstandigheden en nieuwe informatie die beschikbaar komt. De ITTO wijst op de noodzaak van studies over alle economische voordelen van bossen die geëxploiteerd worden, over de nodige herbebossing en de omvang hiervan, over de behoefte aan milieubescherming, over de vraag naar bosproducten, over de capaciteit van de bossector, over de mate van afhankelijkheid en de vraag van plaatselijke gemeenschappen ten opzichte van de economische, spirituele en culturele waarden die men hecht aan grond waar herbebossing is gepland. 11. 2. Nationaal bosinventaris Een bosinventaris van de bosbodem en het -areaal, moet het belang bepalen van alle bossen, ongeacht de eigendomssituatie en tevens de biodiversiteit in alle productiebossen beschrijven, kwantificeren en bestuderen. Deze inventarissen moeten kunnen worden uitgebreid met het oog op informatie die later beschikbaar komt. 11. 3. Permanente bossen Bepaalde categorieën grond dienen als permanente bossen in stand te worden gehouden. De ITTO heeft hier met name grond voor ogen die moet worden beschermd, grond die bestemd is voor natuurreservateny grond voor de productie van hout en andere bosproducten, grond die verschillende van deze doelstellingen beoogt te verwezenlijken. Het is de bedoeling de verschillende categorieën die het permanente bosdomein samenstellen te identificeren, te exploreren en af te bakenen, in overleg met de betrokken gemeenschappen en rekening houdend met hun eisen. De ITTO pleit ervoor natuurlijke bossen niet te ontginnen om plaats te maken voor herbebossing, of alleen wanneer een rationele analyse heeft aangetoond dat dit absoluut noodzakelijk is om instandhouding van het bos te rechtvaardigen. Verder pleit de ITTO ervoor bepaalde gebieden met de meest uitgestrekte natuurlijke bossen uit te roepen tot beschermde gebieden en deze kernen te omringen met een semi- natuurlijke bescherming om het effect van de omzoming te verminderen en te zorgen voor het behoud van hun ecologische functie. Verder dient de erosie van de biodiversiteit zoveel mogelijk te worden beperkt door een verbinding in stand te houden tussen niet- aangetaste bossen. 11. 4. Regeling betreffende de eigendom De beginselen en aanbevelingen van de ITTO kunnen op alle bossen worden toegepast ongeacht de vraag of het gaat om nationaal, particulier of gewoonte eigendom. Ze kunnen o 2* alleen worden uitgevoerd indien de lokale gemeenschappen voorgestelde veranderingen van de aanwending van de grond en de bestemming. instemmen met de 77. 5. De nationale bosdienst Er moet een nationale bosdienst worden opgericht die tot taak krijgt (en als zondanig moet worden uitgerust) ervoor te zorgen dat de bossen op een geïntegreerde wijze worden beheerd om al hun waarden, waaronder de biodiversiteit, in stand te houden. 11. 6. Haalbaarheidsstudies toegang Het ITTO pleit voor haalbaarheidsstudies die alle ecologische qua sociaal-economische van werkgelegenheid, (betere investeringsmogelijkheden, industriële ontwikkeling, uitbreiding van de inkomsten, maar ook onrust op het gebied van eigendomsrechten, achteruitgang van de natuurlijke waarden, enz. ) en institutionele gevolgen van duurzame herbebossing omvatten. tot de hulpbronnen, creëren het 11. 7. Aanpassing van het bosbestand 11. 7. 1. planning Een aanpassingsplan is van wezenlijk belang voor een duurzaam behoud van de bossen alsmede voor het opzetten en het beheer van herbebossing. Het herbebossingsplan dient de basis te vormen voor elke actie en beheersplanning. Bij de planning dient rekening te worden gehouden met volgende punten : de zones waar geen herbebossing of exploitatie mag plaatsvinden, de keuze van bosbouwregeling, de regularisering van het rendement en de jaarlijks haalbare mogelijkheden, het netwerk van wegen en paden voor het afvoeren van omgehakte bomen en van brandvrije singels, het inventaris van de boshuishouding en cartografie, de methoden voor de voorbewerking van het terrein, de aanplant, het onderhoud, het voorkomen van erosie, bodemverzakking, bescherming en bestrijding van brand, de biologische bestrijding van en bescherming tegen parasieten, ziekten en klimatologische rampen, de ontwikkeling van afzetgebieden en een exploitatieplan, de bepalingen om de plaatselijke gemeenschappen te laten profiteren van alle voordelen van het bos en erkenning van de gewoonterechten. 11. 7. 2. houtkap en extractie Het voorschrijven van houtkap speelt een belangrijke rol omdat op deze wijze de extractie en de bosbouwpraktijken geanalyseerd kunnen worden. Volgens de ITTO dienen de randafsnijding, de markering van de bomen die gekapt moeten worden of juist behouden moeten blijven, alsmede vermeldingen over de richting waarin de bomen moeten vallen en de uitsleep duidelijk worden aangegeven. Tevens verdient het aanbeveling de omvang van de open plekken te verkleinen, het gebruik van machines en de schade van de houtkap voor de overgebleven bosbouw zoveel mogelijk te beperken. Na de houtkap dient dan ook een inventaris te worden opgemaakt om na te gaan of eventueel ingrijpen nodig is. II. 7. 3. bescherming Permanente productiebossen dienen te worden beschermd tegen activiteiten die niet verenigbaar zijn met een duurzame houtproductie. Bij infrastructuurwerkzaamheden in o2^" bossen dient het risico van erosie en andere schade aan de standplaats en het milieu in het algemeen zoveel mogelijk te worden beperkt. Verder dient een plan te worden uitgewerkt voor de bestrijding van brand die een ernstige bedreiging kan vormen voor de productiviteit, de ecologische stabiliteit en de kwaliteit van de herbebossing alsmede instructies met betrekking tot het omgaan met en de opslag van chemische producten. 11. 7. 4. juridische bepalingen De richtsnoeren van de ITTO omvatten juridische bepalingen, met name concessie overeenkomsten, vergunningen voor houtkap op grond die in particulier bezit is of waar het gewoonterecht geldt alsmede vergunning voor terugwinning. //. 7. 5. onderzoek en toezicht is de bedoeling Het te verstrekken over de verenigbaarheid van bosbouwwerkzaamheden met het oog op de duurzame productie van hout en andere gebruiksdoeleinden van bossen. informatie II. 8. Sociaal-economische aspecten Op sociaal-economisch en financieel niveau dient te worden gezocht naar een rechtvaardige verdeling van de kosten en de voordelen tussen de toezichthoudende autoriteiten, de eigenaren, de concessiehouders en de plaatselijke gemeenschappen van bossen. De ITTO bevestigt dat het welslagen van bosbeheer en herbebossing zal afhangen van de contacten met de plaatselijke bevolking. De economische haalbaarheid is een absolute voorwaarde. De ITTO is derhalve voornemens de instandhouding van de productiecapaciteit van boshulpbronnen financieel aantrekkelijk te maken en de heffingen en bosrechten te herzien. III. CRITERIA EN INDICATOREN VAN DE ITTO1 De ITTO definieert de criteria als belangrijke aspecten waarmee de essentiële elementen kunnen worden bepaald aan de hand waarvan het duurzaam beheer van bossen kan worden beoordeeld. Een indicator is een kwalitatieve, kwantitatieve of beschrijvende maatregel die bepaalt in welke richting de verandering moet gaan. De uitwerking van de criteria en indicatoren beoogt bij te dragen tot de verbetering van het bosbeleid of zelfs aan de ontwikkeling van geheel nieuw beleid. De criteria en indicatoren kunnen een steentje bijdragen aan het onderzoek, bospraktijken sturen in de richting van duurzaam bosbeheer. Verder kan aan de hand van deze criteria en indicatoren worden vastgesteld welke gevaren en welke leemten er zijn. De Internationale Organisatie voor Tropisch Hout heeft een aantal criteria omschreven in het kader van zijn Doelstelling Jaar 2000. De criteria's werden bepaald om het duurzaam bosbeheer van tropische wouden te meten. Volgens de definitie van de ITTO helpen deze criteria bij het aangeven van de huidige zwakke punten bij het beheer en zullen zij zo ook kunnen helpen om de verbeteringen aan te geven die in het bosbeheer kunnen worden Criteria voor het meten van duurzame bosbouw in tropische bossen, reeks ITTO, bosbeleid nr. 3, maart 1992. cd 4? tevens de basis verwezenlijkt. Zij kunnen systeem van standaardrapportage om de vergelijking en discussie ten behoeve van samenwerking en bijstand te vergemakkelijken. De criteria vormen een ander bewijs van de inzet van de ITTO om te komen tot een duurzaam beheer van tropische wouden. De criteria werden vastgesteld om de producerende landen die lid zijn van de ITTO te helpen bij de evaluatie en het vaststellen van hun eigen vooruitgang met het oog op een duurzaam beheer van het tropisch woud en Doelstelling jaar 2000. leggen voor een In totaal heeft de ITTO 5 critereria en 27 indicatoren voorbereid die op op nationale schaal kunnen worden gebruikt. De 5 criteria zijn : 1. de grondslag van de boshulpbronnen, 2. de continuïteit van de bosproductie, 3. het niveau van de controle van het milieu, 4. de sociaal-economische gevolgen, 5. het institutionele kader. De mogelijke indicatoren zijn : 1. de totaalplanning van het grondgebruik en oprichting van een permanent bosdomein; 2. het huidige permanente bosareaal ten opzichte van de nationale doelstellingen; 3. de doelstellingen inzake herbebossing en de huidige indeling naar leeftijdsklasse en het jaarlijks ritme van de bosaanplant; 4. het aandeel van de beschermde bossen en de productiebossen in het permanente bosareaal; 5. de representativiteit van het net van beschermde zones en het lopende of voorgestelde programma van nieuwe reservaten; 6. de nationale productiestatistieken; 7. de documentatie van de vroegere boshoutkap; 8. de periodiciteit van de voorgestelde houtkap voor de voornaamste bossoorten en de normale duur van concessies; 9. het vaststellen van de haalbare mogelijkheden tijdens de eerste kap voor een bepaalde rotatieperiode en het netto-oppervlak van de productiebossen; 10. het vaststellen van de haalbare mogelijkheden tijdens de rotatie van de volgende houtkap; gegevens met betrekking tot de aanwas en het netto-oppervlak van de productiebossen; 11. de maatregelen die zijn genomen om de eerste en de volgende houtkap op elkaar af te stemmen en om de overgang van de eerste naar de tweede rotatie van de houtkap te regelen; 12. de doelstellingen van de houtproductie op termijn uitgaande van verschillende bronnen; 13. de bestaande bos voorschriften voor de voornaamste bossoorten; 14. de exploitalievoorsehriften met betrekking tot andere elementen, dan de productie, die deel uit maken van het permanente bosgebied; 15. de bestaande exploitatievoorschriften voor bosbouwtechnische werkzaamheden, de bescherming van stroomgebieden en andere in productiebossen; 16. de bestaande methoden voor de evaluatie van de toestand van het milieu; 17. de werkgclcgenheidsstructuur en tendensen; 18. het creëren van inkomsten en distributiemethoden; 19. de nationale inkomsten en de begroting van de uitgaven voor bosbeheer; 20. de bestaande methoden voor de evaluatie van de sociale impact; 21. het bestaan van een nationaal bosbeleid; 22. de relatie tussen het nationaal beleid en de richtsnoeren van de ITTO; 23. de capaciteit van de wetgeving om nationaal bosbouwbeleid en beheersplannen ten uitvoer te leggen; 24. de capaciteit van de wetgeving om de exploitatie van bossen te reglementeren en de bijbehorende instrumenten zoals concessieovereenkomsten te beheren; 25. de capaciteit van de menselijke hulpbronnen en de financiële middelen om de juridische en bestuurlijke verantwoordelijkheden op het gebied van het bosbeheer na te komen; 26. overleg met plaatselijke gemeenschappen; 27. het bestaande beheersplan en de bepalingen die zijn genomen om dit toe te passen. £7 de overige 6 criteria werden vastgesteld door de bosbeheereenheden : 1. de zekerheid van de hulpbronnen, 2. de continuïteit van de houtproductie, 3. de instandhouding van flora en fauna, 4. de mate waarin de gevolgen voor het milieu aanvaardbaar zijn, 5. de sociaal-economische voordelen, 6. planning en aanpassingen op grond van de opgedane ervaringen. Op het niveau van de bosbeheereenheid zijn 23 indicatoren mogelijk : 1. de juridische indeling van bosreservaten of beheerseenheden; 2. het bestaan van een beheersplan; 3. de duidelijke afbakening op het terrein; 4. de af- of aanwezigheid van illegale exploitatie of overschrijding van de afbakening; 5. de duur van de concessie-overeenkomsten; 6. het bestaan van duidelijke officiële voorschriften met betrekking tot de houtkap; 7. de productiviteit van de bodem op lange termijn; 8. het inventaris van de opstand voorafgaand aan de houtkap; 9. het aantal gekapte bomen en het gewonnen volume per ha; 10. het toezicht op de overgebleven staande bomen na de houtkap; 11. de registratie van de omvang van de jaarlijkse houtproductie; 12. de netto-productieve oppervlakte; 13. de registratie van het jaarlijkse kapoppervlak; 14. de bescherming van ecosystemen in de concessie of de beheerseenheid; 15. de omvang van de negatieve gevolgen van de houtkap voor de vegetatie; 16. de omvang van de bodemperturbatie; I7. de omvang en de ruimtelijke verdeling van oevers van waterlopen en andere beschermde gebieden van stroomgebieden; 18. de omvang en de ernst van de bodemerosie; 19. de bepalingen die zijn genomen voor de bescherming van water; 20. het aantal tewerkgestelde personen; 21. de aard en het belang van de voordelen van bosactiviteiten; 22. de raadpleging van de plaatselijke gemeenschap; 23. de bepalingen die bedoeld zijn om bij het beheer rekening te houden met traditionlele gebruiken van het bos; De ITTO beschikt over verschillende demonstratiezones in bepaalde producerende landen waar projecten lopen om het duurzaam beheer van tropische bossen te testen en nader te omschrijven. De criteria die worden gehanteerd zijn echter niet bindend voor de landen die zijn aangesloten bij de ITTO. Zij dienen uitsluitend als hulpmiddel bij het vaststellen van de verbeteringen die kunnen worden aangebracht aan de beheerspraktijken. De criteria en indicatoren zijn uiterst nuttige instrumenten die de verbetering van de kwaliteit van het bosbeheer als integrerend deel van de duurzame ontwikkeling van de naties waar zij worden gehanteerd ondersteunen. De uitwerking van deze criteria is echter niet altijd positief beoordeeld. Aan de hand hiervan kan weliswaar een algemeen beleid van een land of van een exploitatie op het niveau van de bosbouweenheid worden beoordeeld maar kan niet worden afgelezen in hoeverre individuele bosbouwexploitaties voldoen aan de normen. Dit vergemakkelijkt niet de tenuitvoerlegging van de stimuleringsclausule van het SAP omdat geen enkele correlatie kan worden gelegd tussen de uitgevoerde producten en de identificatie van de behandelde materialen aan de hand van de normen voor duurzaam bosbeheer. Zonder •2f meetbare correlatie kan alleen zeer algemeen per land worden gezorgd voor de inachtneming van de toepassing van de milieunormen. IV. CONCLUSIES trachten Het is duidelijk dat de ITTO op internationaal niveau één van de stuwende instanties is op het gebied van "handel en milieu". De normen van de ITTO die het nationaal beleid op milieugebied te verbeteren en de bosbouwbeheerspraktijken willen beoordelen zijn waarschijnlijk de enige die momenteel aanvaardbaar zijn op internationaal niveau. De ITTO-criteria zijn echter niet ontworpen om praktijken op plaatselijk niveau te meten. Zij kunnen derhalve niet worden gebruikt voor certifiëring van producten. Het probleem van certifiëring werd tijdens de 20e zitting van de ITTO in mei 1996 overigens uitvoerig besproken. De ITTO heeft besloten dit thema verder uit te diepen en het debat tijdens de 23e zitting van de Raad van de ITTO in november 1997 voort te zetten. Voorts dient erop te worden gewezen dat naast deze analyse van de werkzaamheden van de ITTO op dit gebied het intergouvernementeel panel inzake bossen, dat in 1995 door de economische en sociale raad van de Verenigde Naties werd opgericht op aanbeveling van de Commissie inzake duurzame ontwikkeling eveneens voorstellen voor gecoördineerde acties op internationaal niveau op het gebied van het hout en de duurzame ontwikkeling van bossen heeft geformuleerd die eveneens criteria en indicatoren voor duurzaam bosbeheer omvatten die op nationaal en regionaal niveau zouden moeten worden ontwikkeld. ^ ALGEMENE CONCLUSIES Uit het voorgaande kunnen verschillende conclusies worden getrokken over de evolutie van het algemene debat enerzijds en de tenuitvoerlegging van een milieuclausule in het SAP anderzijds : indicatoren heeft bepaalde veranderingen 1. De ontwikkeling van criteria en teweeggebracht in bosbouwpraktijken met het oog op een duurzaam bosbouwbeheer. De internationale intiatieven kunnen als drijvende kracht fungeren. Er zijn talloze contacten gelegd tussen landen die de beginselen van interactie, openstelling, voorlichting, transparantie, deelneming en overleg bevorderen. De werkzaamheden die zijn verricht door de verschillende initiatieven getuigen van een positieve politieke bereidheid om concrete resultaten tot stand te brengen. De ontwikkeling van criteria en indicatoren heeft op internationaal niveau positieve resultaten opgeleverd die als volgt kunnen worden samengevat : • meer deelneming aan de werelddialoog over bossen, • verdergaande internationalisering van het debat waarbij de soeverreiniteit van de lidstaten met betrekking tot hun boserfgoed in acht wordt genomen, • stimulering van de samenwerking en verbetering van het wederzijds vertrouwen, • geleidelijk vaststellen van duidelijk omschreven doelstellingen, • streven naar consensus, • bevordering van voorlichting, • vaststellen van een basismodel voor soortgelijke initiatieven. ten aanzien van de technische 2. Het resultaat van de werkzaamheden inzake de milieuclausule kon de Gemeenschap slechts aanmoedigen voort te gaan met de tenuitvoerlegging van deze clausule. Er blijven echter bepaalde moeilijkheden identificatie van "internationaal overeengekomen normen" waarmee rekening gehouden zou moeten worden bij de toepassing van een stimulerende milieuclausule. Wanneer de werkzaamheden van niet-gouvernementele instanties buiten beschouwing worden gelaten (omdat zij geen objectieve en onweerlegbare referenties vormen) hebben de bevoegde internationale organisaties en met name de ITTO geen bruikbare normen geformuleerd aan de hand waarvan de vooruitgang van het milieu op het niveau van de bosexploitaties kan worden afgemeten omdat de criteria die zijn gehanteerd in feite richtsnoeren zijn die van toepassing zijn op het niveau van het nationale bosbeleid maar geen enkele drempel omvatten voor hun daadwerkelijke toepassing. Bij de huidige stand van de werkzaamheden kan derhalve alleen een controlesysteem voor de uitvoer worden gepland. Dit houdt namelijk in dat de Gemeenschap zelf haar eigen interpretatie van de toepassing van de richtsnoeren van de ITTO zou moeten opleggen hetgeen in strijd is met artikel 8 van de S AP-verordening of zij zou uiteenlopende interpretaties van elk begunstigd land moeten erkennen hetgeen op praktisch vlak teveel problemen oplevert. Er dient derhalve gezocht te worden naar een oplossing waarbij voor elk land wordt nagegaan in hoeverre de richtsnoeren van de ITTO worden nageleefd of welke inspanningen zij zich hiertoe getroosten. Bij een dergelijke aanpak wordt het accent verlegd naar dialoog en het streven naar normalisering en minder de nadruk gelegd op de stricte inachtneming van de normen. Het spreekt vanzelf dat men met dit scenario de beschikking zou kunnen hebben over een zeer eenvoudig controle- ^ instrument. Het voordeel kan daarentegen slechts symbolisch zijn hetgeen zou kunnen leiden tot een onverschillige houding van de begunstigden. Het is derhalve, in tegenstelling tot de voor de sociale clausule gekozen optie, niet een aanpak die zichtbare resultaten op het terrein oplpvert maar eerder een politiek signaal. 3. Tot slot dient erop te worden gewezen dat de Gemeenschap gedurende een bepaalde tijd genoegen zal moeten blijven nemen met een gedeeltelijke uitvoering van de clausule die beperkt is tot producten van het tropisch bos. Dat is jammer aangezien de behoeften, met name in de landbouw' aanzienlijk zijn. Men mag echter niet voorbijgaan aan de eis van internationaal erkende criteria om deze clausule toe te passen. Alleen de sector van het tropisch bos is dit pad ingeslagen. Nu is het de taak van de Gemeenschap te bewerkstelligen dat ook andere organisaties criteria vaststellen voor andere sectoren. Het verdient echter aanbeveling voor bepaalde landbouwproducten (bijvoorbeeld garnalen) om na te gaan of zij door deze clausule kunnen worden bestreken, of zij gekweekt worden onder omstandigheden die stroken met de beginselen van duurzaam beheer van Mangrovcbossen. ^ ISSN 0254-1513 COM(97) 260 def. DOCUMENTEN NL 11 05 14 10 Catalogusnummer : CB-C0-97-248-NL-C ISBN 92-78-20618-0 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 2^


title: Директива 97/26/ЕО на Съвета от 2 юни 1997 година за изменение на Директива 91/439/ЕИО относно свидетелствата за управление на моторни превозни средства

eurovoc_concepts:
driving licence
exchange of information
maritime transport
pollution from ships
prevention of pollution
transport of dangerous goods
transport safety

formats: html pdf print

text: 07/т. 4 BG Официален вестник на Европейския съюз 165 31997L0026 L 150/41 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ 7. 6. 1997 ДИРЕКТИВА 97/26/ЕО НА СЪВЕТА от 2 юни 1997 година за изменение на Директива 91/439/ЕИО относно свидетелствата за управление на моторни превозни средства СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ, като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 75 от него, като взе предвид предложението на Комисията (1), одобряване на двуколесни или триколесни моторни пре- возни средства (5), предлаганата от настоящите изменения възможност трябва да се използва за уеднаквяване на опре- делението за термина „мотоциклет“ по отношение на проектираната скорост, като взе предвид становището на Икономическия и социален комитет (2), ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА: в съответствие с процедурите, предвидени в член 189в от Договора (3), Член 1 като има предвид, че: (1) (2) (3) (4) (5) Директива 91/439/ЕИО на Съвета от 29 юли 1991 г. относно свидетелствата за управление на МПС (4) пред- вижда националните свидетелства за управление да се издават в съответствие с общностния модел, описан в при- ложения I или Ia към нея, и в тях да се посочват условията, при които водачът получава разрешение за управление. Споменатите приложения I и Ia предвиждат посочването на всякаква допълнителна информация или ограничения да се извършва под формата на кодове. Кодовете и подкодовете, които се прилагат за посочване на уредените от Директива 91/439/ЕИО условия за издаване на свидетелства за управление, са валидни за цялата тери- тория на Общността. В съответствие с принципа на субсидиарност, са необхо- дими общностни действия, за да могат свидетелствата за управление на МПС да бъдат разбираеми и взаимно признавани и за да се улеснява свободното движение на лицата чрез избягване на практическите проблеми, с които биха се сблъскали водачите, транспортните фирми за сухо- пътен превоз, администрациите и проверяващите, ако държавите-членки използваха различни кодове. Трябва да се предвиди опростена процедура за адаптиране към техническите аспекти на хармонизираните кодове на Общността, които са изброени в приложения I и Ia и за адаптиране на приложения II и III към Директива 91/439/ЕИО. (6) В интерес на яснотата и съответствието с Директива 92/61/ЕИО на Съвета от 30 юни 1992 г. относно типовото (1) ОВ С 110, 16. 4. 1996 г. , стр. 7, и ОВ С 31, 31. 1. 1997 г. , стр. 3. (2) ОВ С 204, 15. 7. 1996 г. , стр. 20. (3) Становище от 5 септември 1996 г. (ОВ С 277, 23. 9. 1996 г. , стр. 15), Обща позиция на Съвета от 20 декември 1996 г. (ОВ С 69, 5. 3. 1997 г. , стр. 7) и Решение на Европейския парламент от 9 април 1997 г. (ОВ С 132, 28. 4. 1997 г. ). Директива 91/439/ЕИО се изменя, както следва: 1. В член 3, параграф 3: а) във второ тире, „50 км/час“ се заменя с „45 км/час“; б) трето тире се заменя със следния текст: „— „мотоциклет“ означава всяко двуколесно превозно средство с или без кош, оборудвано с двигател с рабо- тен обем на цилиндъра повече от 50 см3, ако е от типа на двигател с вътрешно горене и/или с максимална проектирана скорост повече от 45 км/час. “ 2. Добавят се следните членове: „Член 7а 1. Определя се подразделение на хармонизираните кодове на Общността, посочени в приложения I и Ia, в съответствие с процедурата, предвидена в член 7б, в частност кодове 04, 05, 44 и 55. Тази процедура се следва при определяне, дали използването на някои подраздели на хармонизираните кодове на Общ- ността трябва при необходимост да станат задължителни. 2. Измененията, които са необходими за привеждане в съот- ветствие на частите от приложения I и Ia, които се отнасят до хармонизираните кодове и приложения II и III към научно- техническия прогрес, се приемат в съответствие с процедурите, предвидени в член 7б. Член 7б 1. Комисията се подпомага от комитет за свидетелствата за управление на МПС, оттук нататък наричан „комитет“, който се състои от представители на държавите-членки и се председа- телства от представител на Комисията. (4) ОВ L 237, 24. 8. 1991 г. , стр. 1. Директива, последно изменена с (5) ОВ L 225, 10. 8. 1992 г. , стр. 72. Директива, изменена с Акта за при- Директива 96/47/ЕО (ОВ L 235, 17. 9. 1996 г. , стр. 1). съединяване от 1994 г. 166 BG Официален вестник на Европейския съюз 07/т. 4 2. Представителят на Комисията представя на комитета про- ект за мерките, които следва да се предприемат. Комитетът представя становището си по проекта в определен от председа- теля срок, в зависимост от спешността на въпроса. Станови- щето се представя чрез определеното в член 148, параграф 2 от Договора мнозинство в случай на решения, които Съветът трябва да приеме по предложение на Комисията. Гласовете на представителите на държавите-членки в комитета се претеглят по определения в този член начин. Председателят не гласува. 3. а) Комисията приема предвидените мерки, ако те са в съот- ветствие със становището на комитета; б) ако предвидените мерки не са в съответствие със стано- вището на комитета или ако не е представено становище, Комисията незабавно представя на Съвета предложение за мерките, които да се предприемат. Съветът взема реше- ние с квалифицирано мнозинство. Ако при изтичане на тримесечния срок от датата на сезиране на Съвета, същият не е взел решение, предло- жените мерки се приемат от Комисията. “ 3. В приложение I, параграф 2, страница 4 на свидетелството и в приложение Iа, параграф 2, страница 2 на свидетелството буква а), точка 12), първо тире се заменя със следното: „— кодове от 01 до 99: хармонизирани основни кодове на Общността 01. Корекция на зрението 02. Слухов/комуникативен апарат 03. Протеза/Коригиращ апарат за крайници 04. Зависи от условие за притежаване на валидно меди- цинско свидетелство 05. Управление, подлежащо на ограничения по меди- цински причини 10. Модифицирана скоростна кутия 15. Модифициран съединител 20. Модифицирани спирачни системи 25. Модифицирани ускорителни системи 30. Модифицирани комбинирани спирачни и ускорителни системи 35. Модифицирани контролни табла 40. Модифицирано кормилно управление 42. Модифицирано/и огледало/а за обратно виждане 43. Модифицирано място на шофьора 44. Модификации на мотоциклети 45. Само комбинации на мотоциклети 70. Подмяна на свидетелство за управление № …, изда- дено от … (отличителен знак на ЕИО/ООН в слу- чай на трета страна) 71. Дубликат на свидетелство за управление № …, издадено от … (отличителен знак на ЕИО/ООН в случай на трета страна) 72. С ограничена правоспособност за управление на превозни средства от категория А с максимален работен обем на цилиндъра 125 см3 и максимална мощност 11 кВ (A1) 73. С ограничена правоспособност за управление на превозни средства от категория B от типа на моторна триколка и четириколка (В1) 74. С ограничена правоспособност за управление на превозни средства от категория С, чиято макси- мално разрешена маса не надвишава 7500 кг (С1) 75. С ограничена правоспособност за управление на превозни средства от категория D с не повече от 16 пътнически места, без мястото на шофьора (D1) 76. С ограничена правоспособност за управление на превозни средства от категория С, чиято макси- мално разрешена маса не надвишава 7500 кг (С1), с ремарке, чиято максимално разрешена маса не надвишава 750 кг, при условие че максимално разрешената маса на така образувания автовлак не надвишава 12 000 kg и че максимално допусти- мата маса на ремаркето не надвишава масата без товар на влекача (C1 + E) 77. С ограничена правоспособност за управление на превозни средства от категория D с не повече от 16 пътнически места, без мястото на шофьора (D1), с ремарке, чиято максимално разрешена маса не над- вишава 750 кг, при условие че: а) максимално разрешената маса на така образувания автовлак не надвишава 12 000 кг и че максимално разрешената маса на ремаркето не надвишава масата без товар на влекача, и б) ремаркето не се използва за превоз на пътници (D1 + E) 78. С ограничена правоспособност за управление на превозни средства с автоматична скоростна кутия (приложение II, 8. 1. 1. , втори параграф) 79. (…) С ограничена правоспособност за управление на превозни средства, които отговарят на посоче- ните в скоби спецификации в контекста на прила- гането на член 10, параграф 1 от директивата. “ Член 2 50. С ограничена правоспособност за управление на точно определено превозно средство/номер на шаси 51. С ограничена правоспособност за управление на превозно определено точно средство/регистрационен номер 55. Комбинации от модификации на превозното сред- ство 1. След консултации с Комисията, държавите-членки въвеждат в сила законовите, подзаконови и административни разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива, най-късно до 1 януари 1998 г. Те незабавно информират Комисията за това. Когато държавите-членки приемат тези мерки, те съдържат позо- ваване на настоящата директива или се придружават от такава позоваване при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки. 07/т. 4 BG Официален вестник на Европейския съюз 167 2. Държавите-членки съобщават на Комисията текстовете на основните разпоредби на националното законодателство, което приемат в областта, уредена с настоящата директива. Член 4 Адресати на настоящата директива са държавите-членки. Член 3 Съставено в Люксембург на 2 юни 1997 година. Настоящата директива влиза в сила в деня след този на публикуването ѝ(cid:65) в Официален вестник на Европейските общности. За Съвета Председател H. VAN MIERLO


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 1881/97 του Amedeo AMADEO προς την Επ τροπή. Πορεία και μέλλον του κοινωνικού διαλόγου

eurovoc_concepts:
EU aid
EU financing
European Commission
consultation procedure
economic sector
social dialogue (EU)
social partners

formats: html print


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1886/97 van Amedeo AMADEO aan de Commissie. Controle op de CO2-uitstoot

eurovoc_concepts:
EU programme
combustion gases
greenhouse gas
ozone
pollution control measures
stratospheric pollutant

formats: pdf print

text: C 21/110 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 1. 98 (98/C 21/219) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1885/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (2 juni 1997) Betreft: Afvalbeheer In verband met de mededeling van de Commissie over actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer en de ontwerpresolutie van de Raad betreffende het afvalstoffenbeleid (COM(96)0399 def. ) wordt de Commissie verzocht om, eventueel door middel van een specifieke opdracht voor het Europees Milieuagent- schap, de stoot te geven tot studies en onderzoek om inzicht te krijgen in de kern van het probleem en om bijzondere situaties te belichten, in afwachting van het moment dat de statistische dataverwerking op Europese schaal betrouwbare gegevens begint op te leveren. Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (25 juni 1997) In de mededeling van de Commissie betreffende de actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer (1) is het belang van de beschikbaarheid van betrouwbare en onderling vergelijkbare gegevens over het ontstaan en het beheer van afval onderstreept. Daarbij heeft de Commissie gewezen op de noodzaak na te gaan welke instrumenten geschikt zijn om de inzameling van gegevens te verbeteren, aangezien de huidige situatie op het gebied van afvalstatistieken onbevredigend is. De desbetreffende activiteiten moeten worden ondernomen in nauwe samenwerking met Eurostat, het Europese Milieuagentschap en de lidstaten. In antwoord op de vraag van het geachte parlementslid dienen drie belangrijke initiatieven ter verbetering van de situatie inzake afvalstatistieken te worden vermeld: › in oktober 1996 is de Commissie aan een studie begonnen waarmee wordt beoogd gegevens over het ontstaan en het beheer van afval in de lidstaten te verzamelen en een methodologie te ontwikkelen voor het bijeenbrengen en gebruiken van die gegevens. Het eindverslag over deze studie wordt verwacht in oktober 1997; › de Commissie werkt aan een verordening van de Raad inzake statistieken over het afvalbeheer. Met deze verordening zal de wettelijke grondslag worden gelegd voor een systeem van communautaire afvalstatis- tieken dat geharmoniseerde gegevens over het ontstaan en het beheer van afval zal verschaffen. De resultaten van bovenvermelde studies zullen worden gebruikt om te bepalen hoe gedetailleerd de voorschriften inzake de te volgen methodologie moeten zijn en of er behoefte is aan nadere richtsnoeren; › het Agentschap is bezig met de oprichting van een Europees thematisch centrum voor de afvalproblematiek. Het besluit tot oprichting van dit centrum is in december 1996 genomen. In maart 1997 is een specificatie van de taken van het centrum aan de genomineerde kandidaten toegezonden. Het Europees thematisch centrum zal in juni 1997 door de raad van bestuur van het Agentschap worden aangewezen. Het centrum zal een belangrijke rol spelen bij het verschaffen van informatie met het oog op de ontwikkeling van een beleid inzake afvalbeheer; het zal zich daarvoor baseren op door Eurostat verstrekt statistisch materiaal zoals gedetailleerde overzichten van specifieke sectoren, trendanalyses, enz. De resultaten van bovenvermelde studies zullen een belangrijke bron van informatie zijn tijdens de aanloopperiode van het centrum. Dankzij deze maatregelen moet het mogelijk zijn de situatie op het gebied van gegevens en statistieken over afval in de komende jaren te verbeteren. (1) COM(96) 399 def. (98/C 21/220) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1886/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (2 juni 1997) Betreft: Controle op de CO2-uitstoot In het voorstel voor een beschikking van de Raad tot wijziging van beschikking 93/389/EEG betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van CO2 en andere broeikasgassen in de Gemeenschap (COM(96)0369 def. › 96/0192 SYN) (1) wordt meermalen melding gemaakt van stoffen waaruit ozon kan ontstaan en die schadelijk zijn voor de gezondheid


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1879/97 af Amedeo AMADEO til Kommissionen. Den sociale dialogs udvikling og fremtid

eurovoc_concepts:
European social policy
economic growth
employers' organisation
employment policy
social dialogue (EU)
social partners
trade union


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1881/97 af Amedeo AMADEO til Kommissionen. Udviklingen af den sociale dialog


title: 97/403/CE: Decisione del Consiglio del 2 giugno 1997 relativa alla conclusione dell'accordo in forma di scambio di lettere tra la Comunità europea e la Confederazione elvetica che aggiunge all'accordo di libero scambio tra la Comunità economica europea e la Confederazione elvetica un protocollo supplementare relativo all'assistenza amministrativa reciproca in materia doganale

eurovoc_concepts:
Switzerland
administrative cooperation
cooperation agreement (EU)
customs cooperation
protocol to an agreement


title: WRITTEN QUESTION No. 1888/97 by Amedeo AMADEO to the Commission. Community trademark/international registration of marks

eurovoc_concepts:
EU body
EU market
Protocol (EU)
approximation of laws
designs and models
drafting of EU law
harmonisation of standards
right to justice
trademark