title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1486/97 dell'on. Mihail PAPAYANNAKIS alla Commissione. Prezzi dei prodotti farmaceutici

eurovoc_concepts:
database
pharmaceutical product
selling price

formats: html print


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1466/97 dell'on. Giovanni BURTONE alla Commissione. Accordi con i PTM

eurovoc_concepts:
Morocco
Sicily
citrus fruit
import policy
producer organisation
production aid
ratification of an agreement
restriction on competition
trade agreement (EU)

formats: html pdf print

text: C 21/58 IT Gazzetta ufficiale delle Comunita‘ europee 22. 1. 98 Risposta (6 agosto 1997) Benche· si riunisca in formazioni diverse, vi e‘ un solo Consiglio dell(cid:146)Unione europea. A norma del 1. regolamento interno del Consiglio (1), l(cid:146)ordine del giorno delle sessioni del Consiglio e‘ diviso in parte «A» e parte «B». I punti che possono essere approvati dal Consiglio senza discussione sono inclusi nella parte «A». 2. L(cid:146)Onorevole Parlamentare fa riferimento all(cid:146)azione comune aodttata dal Consiglio, in base all(cid:146)articolo K. 3 del trattato sull(cid:146)Unione europea, concernente la partecipazione delgi Stati membri dell(cid:146)Unione europea ad un(cid:146)operazione strategica programmata dal Consiglio di cooperazione doganale (Organizzazione mondiale delle dogane) per combattere il contrabbando di stupefacenti sulla rotta dei Balcani. Questa azione comune figurava nella parte «A» dell(cid:146)ordine del giorno della sessione del Consiglio del 20 dicembre 1996. (1) GU L 304 del 10. 12. 1993, pag. 1 e L 31 del 10. 2. 1995, pag. 14. (98/C 21/145) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1466/97 di Giovanni Burtone (PPE) alla Commissione (30 aprile 1997) Oggetto: Accordi con i PTM Premesso che nel marzo 1996 l(cid:146)interrogante aveva auspicato il blocco di un accordo commerciale con il Marocco che avrebbe determinato un(cid:146)inevitabile crisi del comparto agricolo ed in particolare del settore agrumicolo in Sicilia, e considerato che si sta procedendo negli Stati membri alla ratifica dei suddetti accordi con i PTM con un evidente stato di disagio e di disapprovazione degli operatori agricoli, puo‘ la Commissione far sapere se ha verificato l(cid:146)impatto e le gravi conseguenze che tali accordi (ed in particolare quello con il Marocco) possono determinare in regioni dell(cid:146)UE (in particolare in Sicilia) tradizionalmente dedite a tale produzione, che si trovano cos(cid:14)‘ confrontate ad una concorrenza falsata dal prezzo inferiore della manodopera nei paesi terzi in questione del bacino Mediterraneo? In che misura e secondo quali criteri intende la Commissione, in caso di non sospensione degli accordi commerciali con i PTM, mettere in atto una politica di aiuti per i produttori danneggiati da una tale concorrenza sleale? Risposta data dal Sig. Fischler in nome della Commissione (9 giugno 1997) Conformemente ai mandati specifici adottati dal Consiglio, la Commissione ha condotto dei negoziati con alcuni paesi al fine di concludere nuovi accordi euromediterranei. I mandati stabiliscono linee direttrici per i negoziati sulle concessioni agricole. Nel corso dei negoziati, la Commissione ha esaminato con attenzione i flussi commerciali tradizionali e la situazione del mercato interno prima di proporre nuove concessioni. Occorre sottolineare che le concessioni per gli agrumi rientrano nei limiti dei contingenti tariffari e che le importazioni preferenziali sono soggette a prezzi d(cid:146)entrata, i quali sono stati ridotti per le arance provenienti dal Marocco e da Israele. La Commissione ritiene che le concessioni finora accordate ai paesi del Mediterraneo (Marocco, Israele, Tunisia e Autorita‘ palestinese) consentiranno di mantenere i flussi commerciali tradizionali e non avranno indebite incidenze sulle importazioni comunitarie di agrumi nel loro complesso. L(cid:146)organizzazione di mercato per gli ortofrutticoli, recentemente riformata, prevede diverse modalita‘ per sostenere gli orticoltori comunitari, soprattutto tramite le organizzazioni di produttori. La riforma e‘ ora in corso di attuazione. La Commissione reputa che tale regime aumentera‘ la concorrenza nel settore degli ortofrutticoli e che il comparto comunitario sara‘ in grado di sostenere la concorrenza dei prodotti importati


title: PREGUNTA ESCRITA n. 1507/97 del Gianni TAMINO a la Comisión. Normas para la protección de cerdos: Directiva 91/630/CEE

eurovoc_concepts:
EU control
Italy
application of EU law
intensive livestock farming
national implementing measure
protection of animals
swine
transport of animals
veterinary inspection
veterinary legislation

text: C 45/44 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 10. 2. 98 (98/C 45/53) PREGUNTA ESCRITA E-1507/97 de Gianni Tamino (V) a la Comisio·n (30 de abril de 1997) Asunto: Normas para la proteccio·n de cerdos: Directiva 91/630/CEE El Decreto Legislativo italiano no 534 de 30. 12. 1992 por el que se ejecuta la Directiva 91/630/CEE (1) relativa a las normas m(cid:14)·nimas para la proteccio·n de cerdos, preve· en el apartado 2 de su art(cid:14)·culo 6 que, «cada dos an(cid:152)os, antes del u·ltimo d(cid:14)·a laborable de abril y, por primera vez, antes del 30 de abril de 1996, el Ministerio de Sanidad informe a la Comisio·n acerca de los resultados de las inspecciones llevadas a cabo en los dos ejercicios precedentes, de conformidad con el presente art(cid:14)·culo, incluyendo el nu·mero de inspecciones realizadas en relacio·n con el nu·mero de instalaciones situadas en el territorio. ¿Puede la Comisio·n proporcionar los resultados de las inspecciones realizadas en Italia, remitidos por el Ministerio de Sanidad? ¿Puede facilitar los resultados de las inspecciones que se hayan llevado a cabo por expertos de la Comisio·n en territorio italiano o para la importacio·n de cerdos destinados a criadores italianos? (1) DO L 340 de 11. 12. 1991, p. 33. Respuesta del Sr. Fischler en nombre de la Comisio·n (2 de julio de 1997) Italia no ha informado au·n a la Comisio·n de los resultados de las inspecciones llevadas a cabo en virtud del art(cid:14)·culo 7 de la Directiva 91/630/CEE del Consejo, relativa a las normas m(cid:14)·nimas para la proteccio·n de cerdos, tal como establece el apartado 3 de dicho art(cid:14)·culo. La Comisio·n ha recordado a Italia sus obligaciones al respecto y, en caso de que no se cumplan esas obligaciones en un futuro pro·ximo, incoara· el procedimiento de infraccio·n correspondiente, en virtud del art(cid:14)·culo 169 del Tratado. Los expertos veterinarios de la Comisio·n no han llevado a cabo au·n los controles previstos en el art(cid:14)·culo 9 de la citada Directiva, la cual, por otro lado, no incluye ninguna disposicio·n particular sobre los cerdos importados. El bienestar de esos animales durante el transporte entra no obstante en el a·mbito de aplicacio·n de la Directiva 91/628/CEE (1). La Comisio·n llevo· a cabo en 1995 una visita de inspeccio·n a Italia con el fin de comprobar el cumplimiento de esta Directiva y se hicieron algunas recomendaciones a las autoridades italianas. Aunque en la mayor(cid:14)·a de los casos el transporte de los cerdos procedentes de pa(cid:14)·ses exportadores no superaba las 24 horas, se observo· en aquel momento que, en una serie de casos en los que se transportaban cerdos desde los Pa(cid:14)·ses Bajos o Be·lgica hasta el sur de Italia o Grecia v(cid:14)·a Italia durante ma·s de 24 horas, los animales no recib(cid:14)·an un suministro suficiente de agua ni de alimentos. La Comisio·n sigue controlando la situacio·n a la luz de las modificaciones introducidas en la Directiva, relativas a la duracio·n del transporte y a los requisitos en materia de descanso y de suministro de agua y alimentos. (1) DO L 340 de 11. 12. 1991. (98/C 45/54) PREGUNTA ESCRITA E-1509/97 de Joaquim Miranda (GUE/NGL) a la Comisio·n (30 de abril de 1997) Asunto: Conferenciantes para la campan(cid:152)a del euro De acuerdo con noticias hechas pu·blicas y que posteriormente fueron confirmadas, la Comisio·n ha creado y coordinado, en el a·mbito de la campan(cid:152)a sobre la moneda u·nica, un «equipo de conferenciantes». Segu·n estas mismas noticias, formara·n parte de dicho equipo aproximadamente 180 «especialistas» que subscribieron una declaracio·n por la que se compromet(cid:14)·an a «no defender ninguna idea contraria a las presentadas por la Comisio·n»


title: 97/807/EG: Kommissionens beslut av den 30 april 1997 om stöd som Spanien beviljat luftfartsföretaget Construcciones Aeronáuticas, SA (Casa) (Endast den spanska texten är giltig) (Text av betydelse för EES)

eurovoc_concepts:
Spain
State aid
aeronautical industry
control of State aid
infringement of EU law
sanction (EU)

formats: html pdfa1b print


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 1497/97 του Pervenche BERES προς την Επ τροπή. Ενέργεια- Σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας

eurovoc_concepts:
European Union
directory
electrical energy
energy market
energy production
exchange of information
investment project
power plant


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 1468/97 von Cristiana MUSCARDINI an die Kommission. Ungleichbehandlung von Wanderarbeitnehmern unter dem Gesichtspunkt der öffentlichen Ordnung

eurovoc_concepts:
EU national
Germany
application of EU law
equal treatment
free movement of workers
interpretation of the law
migrant worker
public order
removal
residence permit


title: Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 23/97 z dnia 30 kwietnia 1997 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

eurovoc_concepts:
European Economic Area
approximation of laws
industrial restructuring
inland waterway shipping
inland waterway transport
intra-EU transport
transport regulations

text: 268 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 2 21997D0904(03) L 242/70 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 4. 9. 1997 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR 23/97 z dnia 30 kwietnia 1997 r. zmieniająca zalącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG WSPÓLNY KOMITET EOG, uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym dostosowane Protokolem dostoso- wującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej Porozumieniem, w szczegól- ności jego art. 98, a także mając na uwadze, co następuje: zalącznik XIII do Porozumienia zostal zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 28/95 (1); w okresie od 5 grudnia 1995 r. do 4 grudnia 1996 r. w obszarze przewozów śródlądową drogą wodną przyjęto osiem nowych aktów wspólnotowych, które uznaje się za mające znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego i które, ze względów praktycznych, powinny być przedmiotem jednej decyzji Wspólnego Komitetu EOG; rzeczone wspólnotowe akty w dziedzinie transportu drogą wodną mają być wlączone do Porozumienia, STANOWI, CO NASTĘPUJE: Artykul 1 W zalączniku XIII do Porozumienia wprowadza się zmiany wyszczególnione w Zalączniku do niniejszej decyzji. Artykul 2 Teksty rozporządzeń Rady (WE) nr 2819/95, (WE) nr 1356/96, (WE) nr 2254/96, (WE) nr 2255/96, roz- porządzeń Komisji (WE) nr 2310/96, (WE) nr 2326/96 i dyrektyw Rady 96/50/WE i 96/75/WE w języ- kach islandzkim i norweskim, zalączone do odnośnych wersji językowych niniejszej decyzji, są na równi autentyczne. Artykul 3 Do celów Porozumienia obowiązuje następująca interpretacja terminów wejścia w życie lub stosowania aktów, wymienionych w Zalączniku do niniejszej decyzji: — w przypadku gdy data wejścia w życie lub stosowania aktów poprzedza datę wejścia w życie niniejszej decyzji, ma zastosowanie data wejścia w życie niniejszej decyzji, — w przypadku gdy data wejścia w życie lub stosowania aktu przypada po dacie wejścia w życie niniej- szej decyzji, ma zastosowanie data wejścia w życie lub stosowania aktu. Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 1 maja 1997 r. , pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia zostaly dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG. Artykul 4 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich. Artykul 5 Sporządzono w Brukseli, dnia 30 kwietnia 1997 r. W imieniu Wspólnego Komitetu EOG C. DAY Przewodniczący (1) Dz. U. L 231 z 28. 9. 1995, str. 59. 11/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 269 ZALĄCZNIK do decyzji nr 23/97 Wspólnego Komitetu EOG W zalączniku XIII (Transport) do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany: A. Rozdzial I. ŻEGLUGA ŚRÓDLĄDOWA W pkt 11 (rozporządzenie Rady (EWG) nr 1107/70) dodaje się następujące tiret: „— 396 R 2255: rozporządzenie Rady (WE) nr 2255/96 z dnia 19 listopada 1996 r. (Dz. U. L 304 z 27. 11. 1996, str. 3). ” B. Rozdzial IV. PRZEWOZY WODNĄ DROGĄ ŚRÓDLĄDOWĄ 1. Po pkt 43a (rozporządzenie Rady (EWG) nr 3921/91) dodaje się następujący punkt: „43b. 396 R 1356: rozporządzenie Rady (WE) nr 1356/96 z dnia 8 lipca 1996 r. w sprawie wspólnych zasad mających zastosowanie do transportu towarów lub pasażerów w żegludze śródlądowej między Pań- stwami Czlonkowskimi w celu wprowadzenia swobody świadczenia takich uslug transportowych (Dz. U. L 175 z 13. 7. 1996, str. 7). ” 2. W pkt 44 (rozporządzenie Rady (EWG) nr 1101/89) dodaje się następujące tiret: „— 395 R 2819: rozporządzenie Rady (WE) nr 2819/95 z dnia 5 grudnia 1995 r. (Dz. U. L 292 z 7. 12. 1995, str. 7), — 396 R 2254: rozporządzenie Rady (WE) nr 2254/96 z dnia 19 listopada 1996 r. (Dz. U. L 304 z 27. 11. 1996, str. 1), — 396 R 2310: rozporządzenie Rady (WE) nr 2310/96 z dnia 2 grudnia 1996 r. (Dz. U. L 313 z 3. 12. 1996, str. 8). ” 3. Po pkt 44 (rozporządzenie Rady (EWG) nr 1101/89) dodaje się następujący punkt: „44a. 396 R 2326: rozporządzenie Komisji (WE) nr 2326/96 z dnia 4 grudnia 1996 r. rozdzielające, na 1996 rok, skladki Wspólnoty i zainteresowanych Państw Czlonkowskich na fundusze zlomowania określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1101/89 w sprawie poprawy struktury żeglugi śródlądowej (Dz. U. L 316 z 5. 12. 1996, str. 13). ” 4. Po pkt 45 (rozporządzenie Komisji (EWG) No 1102/89) dodaje się następujący punkt: „45a. 396 L 0075: dyrektywa Rady 96/75/WE z dnia 19 listopada 1996 r. w sprawie systemów czarterowania i wyznaczania stawek przewozowych w krajowej i międzynarodowej żegludze śródlądowej we Wspólno- cie (Dz. U. L 304 z 27. 11. 1996, str. 12). ” 5. Po pkt 46a (dyrektywa Rady 91/672/EWG) dodaje się następujący punkt: „46b. 396 L 0050: dyrektywa Rady 96/50/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie harmonizacji warunków uzyskiwania krajowych patentów kapitanów lodzi do celów przewozu rzeczy i osób śródlądowymi wod- nymi drogami we Wspólnocie (Dz. U. L 235 z 17. 9. 1996, str. 31). Przepisów dyrektywy, do celów niniejszego Porozumienia, rozumie się z uwzględnieniem następującego dostosowania: w zalączniku I skreśla się wyrażenie »model Unii Europejskiej« tam, gdzie odnosi się do patentów kapi- tanów wydawanych przez państwa EFTA do celów przewozu towarów i osób wodną drogą śródlądową. ”


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1464/97 dell'on. Ian WHITE alla Commissione. Definizione di disoccupazione

eurovoc_concepts:
EU Member State
European Commission
European Union
International Labour Office
OECD
recommendation
report
unemployment


title: Az EGT-Vegyesbizottság 23/97 határozata (1997. április 30.) az EGT-megállapodás XIII. mellékletének (közlekedés) módosításáról

text: 268 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 11/2. kötet 21997D0904(03) L 242/70 AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA 1997. 9. 4. AZ EGT-VEGYESBIZOTTSÁG 23/97 HATÁROZATA (1997. április 30. ) az EGT-megállapodás XIII. mellékletének (közlekedés) módosításáról AZ EGT-VEGYESBIZOTTSÁG, tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló, az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás kiigazításáról szóló jegyzőkönyvvel módosított megállapodásra (a továbbiakban: a Megállapodás), és különösen annak 98. cikkére, mivel a Megállapodás XIII. mellékletét a 28/95 EGT-vegyesbizottsági határozat (1) módosította; mivel 1995. december 5. és 1996. december 4. között nyolc olyan közösségi jogi aktust fogadtak el a belvízi közlekedés területén, amelynek az Európai Gazdasági Térség számára jelentősége van, és amellyel gyakorlati szempontok miatt egyetlen EGT-vegyesbizottsági határozatnak kellene foglalkoznia; mivel a belvízi közlekedési területére vonatkozó közösségi jogi aktusokat be kell építeni a Megállapodásba, A KÖVETKEZŐKÉPPEN HATÁROZOTT: 1. cikk A Megállapodás XIII: melléklete az e határozat mellékletében meghatározottak szerint módosul. A 2819/95/EK tanácsi rendelet, a 1356/96/EK tanácsi rendelet, a 2254/96/EK tanácsi rendelet, a 2255/96/ EK tanácsi rendelet, a 2310/96/EK bizottsági rendelet, a 2326/96/EK bizottsági rendelet, a 96/50/EK tanácsi irányelv és a 96/75/EK tanácsi irányelv izlandi és norvég nyelvű szövegei, melyek e határozat meg- felelő nyelvi változatának mellékletét képezik, hitelesek. 2. cikk 3. cikk A határozat mellékleteiben említett jogi aktusok hatálybalépésére vagy végrehajtására vonatkozó időpontok a Megállapodás alkalmazásában a következőképpen értendők: – – amennyiben a jogi aktus hatálybalépésének vagy végrehajtásának időpontja megelőzi e határozat hatálybalépésének időpontját, e határozat hatálybalépésének időpontját kell alkalmazni, amennyiben a jogi aktus hatálybalépésének vagy végrehajtásának időpontja későbbi, mint e határozat hatálybalépésének időpontja, a jogi aktus hatálybalépésének vagy végrehajtásának időpontját kell alkal- mazni. 4. cikk Ez a határozat 1997. május 1-jén lép hatályba, amennyiben a Megállapodás 103. cikkének (1) bekezdése szerint előírt összes értesítést eljuttatták az EGT-Vegyesbizottsághoz. Ezt a határozatot az Európai Közösségek Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében, illetve EGT-kiegészí- tésében közzé kell tenni. 5. cikk Kelt Brüsszelben, 1997. április 30-án. az EGT-Vegyesbizottság részéről az elnök C. DAY (1) HL L 231. , 1995. 9. 28. , 59. o. 11/2. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 269 MELLÉKLET az EGT-Vegyesbizottság 23/97 határozatához Az EGT-Megállapodás XIII. melléklete (KÖZLEKEDÉS) az alábbiak szerint módosul. A. I. fejezet SZÁRAZFÖLDI SZÁLLÍTÁS A 11. pont (1107/70/EGK tanácsi rendelet) a következő francia bekezdéssel egészül ki: „– 396 R 2255: A Tanács 1996. november 19-i 2255/96/EK rendelete (HL L 304. , 1996. 11. 27. , 3. o. ). ” B. IV. fejezet BELVÍZI KÖZLEKEDÉS 1. A 43a. pontot (3921/91/EGK tanácsi rendelet) követően a következő ponttal egészül ki: „43b. 396 R 1356: A Tanács 1996. július 8-i 1356/96/EK rendelete a szállítási szolgáltatások nyújtására vonat- kozó szabadság megvalósításának érdekében bevezetett, a tagállamok közötti belvízi árufuvarozásra vagy személyszállításra alkalmazandó közös szabályokról (HL L 175. , 1996. 7. 13. , 7. o. ). ” 2. A 44. pont (1101/89/EGK tanácsi rendelet) a következő francia bekezdéssel egészül ki: „– 395 R 2819: A Tanács 1995. december 5-i 2819/95/EK rendelete (HL L 292. , 1995. 12. 7. , 7. o. ), – – 396 R 2254: A Tanács 1996. november 19-i 2254/96/EK rendelete (HL L 304. , 1996. 11. 27. , 1. o. ), 396 R 2310: A Tanács 1996. december 2-i 2310/96/EK rendelete (HL L 313. , 1996. 12. 3. , 8. o. ). ” 3. A 44. pontot (1101/89/EGK tanácsi rendelet) követően a következő ponttal egészül ki: „44a. 396 R 2326: A Bizottság 1996. december 4-i 2326/96/EK rendelete a belvízi szállítás szerkezeti fejlesz- téséről szóló 1101/89/EGK tanácsi rendeletben említett selejtezési alapokra vonatkozó közösségi és tagál- lami hozzájárulások 1996. évi arányos felosztásáról (HL L 316. , 1996. 12. 5. , 13. o. ). ” 4. A 45. pontot (1102/89/EGK bizottsági rendelet) követően a következő ponttal egészül ki: „45a. 396 L 0075: A Tanács 1996. november 19-i 96/75/EK irányelve a Közösségen belüli nemzeti és nem- (HL L 304. , zetközi belvízi szállításra vonatkozó hajóbérleti szerződések és árképzések rendszeréről 1996. 11. 27. , 12. o. ). ” 5. A 46a. pontot (91/672/EGK tanácsi irányelv) követően a következő ponttal egészül ki: „46b. 396 L 0050: A Tanács 1996. július 23-i 96/50/EK irányelve a Közösségen belüli belvízi árufuvarozásra és személyszállításra vonatkozó nemzeti hajóvezetői bizonyítvány megszerzési feltételeinek összehango- lásáról (HL L 235. , 1996. 9. 17. , 31. o. ). Az irányelv rendelkezéseit a Megállapodás alkalmazásában a következő kiigazítással kell alkalmazni: az I. mellékletben az »Európai Uniós minta« szavakat az EFTA-államok által kiállított, belvízi árufuvaro- zásra és személyszállításra vonatkozó hajóvezetői bizonyítványok tekintetében el kell hagyni. ”


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1465/97 dell'on. Glyn FORD al Consiglio. Ratifica degli accordi facenti capo al terzo pilastro

eurovoc_concepts:
Council of the European Union
Western Balkans
customs cooperation
drug traffic
joint action
ratification of an agreement

text: 22. 1. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunita‘ europee C 21/57 Risposta data dal Sig. Monti in nome della Commissione (2 luglio 1997) L(cid:146)interrogazione dell(cid:146)onorevole parlamentare si riferisce alla questione del trasferimento dei diritti patrimoniali degli autori e di altri aventi diritto ai loro eredi. Tali questioni sono generalmente lasciate alla competenza degli Stati membri, nell(cid:146)ambito delle loro norme di diritto civile. La Commissione tiene tuttavia a precisare che la durata di protezione dei diritti d(cid:146)autore e dei diritti connessi e‘ gia‘ stata oggetto di armonizzazione a livello comunitario attraverso la direttiva 93/98/CEE del Consiglio del 29 ottobre 1993 (1). La direttiva prevede una durata di protezione uniforme a livello comunitario per tutte le opere ed altri soggetti protetti. Per quanto riguarda le opere, tale durata armonizzata copre un periodo di 70 anni dalla morte dell(cid:146)autore. I diritti degli artisti interpreti scadono 50 anni dopo l(cid:146)esecuzione. Tuttavia, tale strumento non armonizza in alcun caso le questioni di successione nei diritti, che restano disciplinate dalle legislazioni nazionali. (1) GU L 290 del 24. 11. 1993. (98/C 21/143) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1460/97 di James Moorhouse (PPE) al Consiglio (5 maggio 1997) Oggetto: Detenzione di cittadini UE nelle prigioni dell(cid:146)Arabia Saudita Quanti cittadini UE sono stati arrestati e detenuti ogni anno in Arabia Saudita nel periodo dal 1990 al 1996 incluso e per quanto riguarda i mesi trascorsi del 1997? Quanti di loro hanno protestato ogni anno presso i rispettivi ambasciatori in Arabia Saudita per maltrattamenti subiti durante la detenzione? Risposta (6 agosto 1997) Le cifre sui cittadini UE detenuti in prigioni di paesi terzi sono fornite dagli Stati membri su base volontaria e non sono pertanto complete. Non e‘ tenuto alcun registro storico di tali cifre. Per il momento al Consiglio consta che in Arabia Saudita sono detenuti 12 cittadini UE. Al Consiglio non sono pervenute proteste circa le condizioni detentive in Arabia Saudita (98/C 21/144) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1465/97 di Glyn Ford (PSE) al Consiglio (30 aprile 1997) Oggetto: Ratifica degli accordi facenti capo al terzo pilastro In un articolo pubblicato a pag. 10 di «The Guardian» di luned(cid:14)‘ 24 marzo, si asserisce che «in una riunione di ministri della pesca dell(cid:146)Unione, svoltasi nel dicembre scorso, e‘ stata «concordata» un(cid:146)operazione congiunta di sorveglianza doganale/ polizia nei Balcani per controllare il traffico di droga». Il Consiglio e‘ al corrente di questa affermazione ed e‘ essa corretta? Se s(cid:14)‘, ritiene esso che sia davvero appropriato che i ministri della pesca, che non possono conoscere perfettamente l(cid:146)intera problematica, adottino in segreto decisioni che dovrebbero essere prese dal Consiglio dei ministri degli interni?


title: QUESTION ECRITE no 1465/97 de Glyn FORD au Conseil. Ratification d'accords relevant du "troisième pilier"

text: 22. 1. 98 FR Journal officiel des Communaute·s europe·ennes C 21/57 Re·ponse donne·e par M. Monti au nom de la Commission (2 juillet 1997) La question de l(cid:146)Honorable Parlementaire se re·fe‘re au proble‘me de la transmission des droits patrimoniaux des auteurs et autres ayants droit a‘ leurs he·ritiers. Ces questions sont en re‘gle ge·ne·rale laisse·es a‘ la compe·tence des E· tats membres, dans le cadre de leurs re‘gles de droit civil. Ne·anmoins, la Commission souhaite pre·ciser que la dure·e de protection des droits d(cid:146)auteur et des droits voisins a, elle, de·ja‘ fait l(cid:146)objet d(cid:146)une harmonisation au niveau communautaire par la directive 93/98 CEE du Conseil du 29 octobre 1993 (1). Cette directive pre·voit une dure·e de protection uniforme au niveau communautaire pour toutes les (cid:156)uvres et autres objets prote·ge·s. Celle-ci est harmonise·e a‘ 70 ans apre‘s la mort de l(cid:146)auteur pour les (cid:156)uvres. Les droits des artistes interpre‘tes expirent 50 ans apre‘s la date de l(cid:146)exe·cution. Ne·anmoins, cet instrument n(cid:146)harmonise en aucun cas les questions de succession aux droits, qui restent re·gle·es par les le·gislations nationales. (1) JO L 290 du 24. 11. 1993. (98/C 21/143) QUESTION E· CRITE E-1460/97 pose·e par James Moorhouse (PPE) au Conseil (5 mai 1997) Objet: De·tention de citoyens de l(cid:146)UE dans des prisons d(cid:146)Arabie Saoudite Quel est le nombre de citoyens de l(cid:146)UE qui ont e·te· arre(cid:136)te·s et de·tenus en Arabie Saoudite chaque anne·e, de 1990 a‘ 1996 et, jusqu(cid:146)a‘ pre·sent, en 1997? Pour chacune de ces anne·es, combien de ces personnes ont-elles introduit une plainte aupre‘s de leurs ambassadeurs respectifs en Arabie Saoudite pour mauvais traitements pendant leur de·tention? Re·ponse (6 aou(cid:136)t 1997) Les donne·es relatives au nombre de citoyens de l(cid:146)UE qui sont de·tenus dans des pays tiers sont fournies par les E· tats membres sur une base volontaire et ne sont de‘s lors pas comple‘tes. Ces chiffres ne font pas l(cid:146)objet d(cid:146)un releve· historique. A l(cid:146)heure actuelle, le Conseil a connaissance de 12 cas de citoyens de l(cid:146)UE de·tenus en Arabie Saoudite. Aucune plainte concernant les conditions de de·tention dans ce pays n(cid:146)est parvenue au Conseil. (98/C 21/144) QUESTION E· CRITE E-1465/97 pose·e par Glyn Ford (PSE) au Conseil (30 avril 1997) Objet: Ratification d(cid:146)accords relevant du «troisie‘me pilier» Selon un article paru a‘ la page 10 du quotidien «The Guardian» du lundi 24 mars, «une ope·ration commune de surveillance douanie‘re/policie‘re du trafic de drogue mise en (cid:156)uvre par l(cid:146)Union europe·enne dans les Balkans a e·te· «de·cide·e» au cours d(cid:146)une re·union des ministres de la Pe(cid:136)che de l(cid:146)Union europe·enne, au mois de de·cembre dernier». Le Conseil a-t-il eu connaissance de cet article? Les informations qu(cid:146)il contient sont-elles exactes? Si tel est le cas, le Conseil trouve-t-il re·ellement pertinent que des de·cisions qui devraient e(cid:136)tre prises par le Conseil des ministres de l(cid:146)Inte·rieur soient prises en secret par les ministres de la Pe(cid:136)che, qui ne sont pas force·ment au fait des tenants et des aboutissants des affaires traite·es?


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1586/97 van Alexandros ALAVANOS aan de Commissie. Financiële steun voor het blad "Euro-Film News"

eurovoc_concepts:
EU aid
EU programme
EU publication
audiovisual industry
cinema
cultural policy
film industry
film production
financial aid
serial publication


title: WRITTEN QUESTION No. 1496/97 by Pervenche BERES to the Commission. Energy - comparative study

eurovoc_concepts:
coal
comparative study
gas
hydraulic energy
nuclear energy
price of energy


title: Regolamento(CE) n. 794/97 della Commissione del 30 aprile 1997 recante modifica del regolamento (CE) n. 1098/94, che fissa le superfici di base regionali applicabili nel quadro del regime di sostegno a favore dei coltivatori di taluni seminativi

eurovoc_concepts:
aid per hectare
cereals
leguminous vegetable
oleaginous plant
regional aid
utilised agricultural area


title: WRITTEN QUESTION No. 1500/97 by Pervenche BERES to the Commission. Aid programmes (SUPPLEMENTARY ANSWER)

eurovoc_concepts:
EU programme
aid programme
costing
financial management
legal person
natural person


title: REGLAMENTO (CE) N° 788/97 DE LA COMISIÓN de 30 de abril de 1997 por el que se fijan los derechos de importación en el sector de los cereales

eurovoc_concepts:
CCT duties
United States
cereals
import
stock-exchange listing


title: Mededeling van de Commissie - Gezondheid van de consument en voedselveiligheid

eurovoc_concepts:
consumer protection
food inspection
foodstuffs legislation
public health
scientific committee (EU)

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 30. 04. 1997 COM(97) 183 def. MEDEDELING VAN DE COMMISSIE GEZONDHEID VAN DE CONSUMENT EN VOEDSELVEILIGHEID IMHQUD Inleiding Bladzijde 3 Deel 1: Overzicht van de doelstellingen en instrumenten Bladzijde 6 Deel 2: Wetenschappelijk advies over kwesties die de gezondheid van de consument betreffen: een pro-actieve aanpak Bladzijde 10 Deel 3: Risicoanalyse Bladzijde 21 Deel 4: Controle en inspectie - een nieuwe aanpak Bladzijde 24 Bijlage I: Huidig mandaat van de bestaande wetenschappelijke comités Bladzijde 34 Bijlage II: Voornaamste wetgeving op grond waarvan de Commissie momenteel verplicht is toe te zien op de wijze waarop deze door de lidstaten of door derde landen wordt nageleefd Bladzijde 37 Inleiding Het doel van deze mededeling is het informeren van alle betrokken partijen, met name het Europees Parlement en de Raad, over de actie die de Commissie onderneemt ter versterking van de wijze waarop zij wetenschappelijk advies verkrijgt en gebruikt en de wijze waarop zij haar voedselhygiènische, veterinaire en fytosanitaire controle- en inspectiediensten beheert. De Commissie verbindt zich ertoe regelmatig bijgewerkte informatie te verstrekken over de vooruitgang die zij bij de tenuitvoerlegging van de in deze mededeling vastgelegde aanpak boekt. In zijn toespraak tot het Europees Parlement op 18 februari 1997 heeft Voorzitter Santer gepleit voor de "geleidelijke totstandkoming van een daadwerkelijk voedselbeleid dat veel aandacht besteedt aan de bescherming en de gezondheid van de consument". Deze mededeling gaat hand in hand met het Groenboek inzake voedselwetgeving bij het leggen van de fundamenten voor een dergelijk voedselbeleid. Zij stelt de voedselveiligheid en de gezondheid van de consument centraal in een nieuwe politieke aanpak die is gebaseerd op de drie algemene beginselen die in de toespraak van Voorzitter Santer worden aangegeven: ten eerste moet de verantwoordelijkheid voor de wetgeving los staan van die voor de wetenschappelijke raadpleging; ten tweede moet de verantwoordelijkheid voor de wetgeving los staan van die voor de inspectie; ten derde moet worden gezorgd voor een grotere transparantie en meer algemeen beschikbare informatie tijdens het besluitingvormingsproces en bij de inspectiemaatregelen. Daarom zullen alle relevante wetenschappelijke comités en de verantwoordelijkheid voor de inspectie en de controle onder het gezag van de commissaris voor consumentenbeleid en gezondheidsbescherming worden geplaatst. Het betreffende Directoraat-generaal (DG XXIV) is gereorganiseerd om de bijzondere verantwoordelijkheid voor de gezondheid van de consument op zich te nemen. Deel 1 van deze mededeling geeft een overzicht van de doelstellingen en instrumenten van deze nieuwe politieke aanpak. Deel 2 schetst de pro-actieve aanpak voor wetenschappelijk advies over de gezondheid van de consument en de wijze waarop de Commissie haar verantwoordelijkheden opneemt. Er is meer tijd nodig voor de herziening van de mandaten van de wetenschappelijke comités. Er dient bijzondere aandacht te worden besteed aan de verplichte of vrijwillige aard van de in de bestaande wetgeving voorgeschreven raadplegingen en de stroomlijning van de mandaten zonder dat daarbij de vaak multidisciplinaire aard van de veiligheidskwesties uit het oog mag worden verloren. Deel 3 beschrijft de risicoanalyseaanpak die op het gebied van de gezondheid van de consument zal worden gevolgd. Deel 4 geeft de controle- en inspectieprocedures aan die de Commissie voornemens is te volgen. Zelfs een beter gebruik van de bestaande middelen zal het niet mogelijk maken op behoorlijke wijze het brede scala van ongeveer 80 wetgevende besluiten te bestrijken, welke de Commissie thans verplichten toe te zien op de wijze waarop deze door de lidstaten of derde landen worden nageleefd. Onder naleving van het subsidiariteitsbeginsel wordt een nieuwe aanpak geschetst voor de tenuitvoerlegging op de middellange termijn, die de risiscogebieden voor prioritaire inspecties aangeeft, de prestaties verhoogt en streeft naar een optimalisering van de controles. Bij de tenuitvoerlegging van deze nieuwe beleidsaanpak zal de Commissie optreden in een geest van openheid en dialoog met de burgers. Er bestaat bijgevolg een dringende behoefte aan een versterking van de middelen, niet alleen ten aanzien van de controlediensten maar ook voor de diensten die betrokken zijn bij de opstelling en de wetgevende follow-up van het wetenschappelijk advies. Deze mededeling zet in detail de nieuwe aanpak van de Commissie inzake "gezondheid van de consument"1 en voedselveiligheid uiteen, met name wat het 1 Zie deel 2, punt 2. 2, voor een meer gedetailleerde beschrijving van de inhoud van deze term. wetenschappelijk advies en de controle en inspectie betreft. Voorzitter Santer verklaarde in zijn toespraak tot het Europees Parlement dat de Commissie een radicale hervorming heeft doorgevoerd van de departementen die zich met de gezondheid van de mens bezighouden. De Commissie heeft met name alle relevante wetenschappelijke comités onder het gezag van DG XXIV (Directoraat-generaal Consumentenbeleid en bescherming van de gezondheid van de consument) geplaatst, dat nu ook het Voedsel- en veterinair bureau (WB) en een nieuwe eenheid voor de evaluatie van de risico's voor de gezondheid van de consument zal omvatten. De duidelijke uiteenzetting van de nieuwe aanpak leidt onvermijdelijk tot een vrij gedetailleerde presentatie van de diverse taken van deze en andere diensten van de Commissie. Er moet echter worden onderstreept dat het nieuwe beleid op het gebied van de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid veel diensten van de Commissie aangaat en dat dit beleid ten uitvoer zal worden gelegd door de gehele Commissie die daarbij collectief zal optreden. Peel 1; Overzicht van de doelstellingen en instrumenten De voornaamste doelstelling van de nieuwe politieke aanpak is de versterking van de bescherming van de gezondheid van de consument. Daarvoor is de voedselveiligheid een absoluut vereiste. Om het vertrouwen van de consument te herstellen en om tegemoet te komen aan de zorg over bepaalde productiemodellen waarbij te sterk de nadruk op de productiviteit wordt gelegd, is het bovendien ook van belang dat de gezondheid van de dieren en de planten wordt beschermd en het welzijn van de dieren in acht wordt genomen. Recente ervaringen hebben aangetoond dat voedselveiligheid niet alleen een punt van zorg voor de consument is maar ook aan de basis ligt van een behoorlijk functioneren van de markt. Voedselveiligheid is daarom niet alleen een vereiste voor de bescherming van de gezondheid van de consument maar zal ook de belangen dienen van de producenten en degenen die betrokken zijn bij het verwerken en het op de markt brengen van levensmiddelen en relevante landbouwproducten. Om deze doelstellingen te bereiken heeft de Commissie drie aanvullende instrumenten gereorganiseerd die zij in de toekomst wil versterken. Deze instrumenten zullen dienen als platform voor een doeltreffend beleid ter bescherming van de consument en zijn gezondheid: wetenschappelijk advies, risicoanalyse en controle. Het wetenschappelijk advies dat dient als basis voor de wettelijke regelingen ter bescherming van de gezondheid van de consument, wordt hoofdzakelijk verkregen door de werkzaamheden van de wetenschappelijke comités. De hergroepering van deze comités zal het mogelijk maken een betere synergie te ontwikkelen en de werkzaamheden daarvan te coördineren dankzij de oprichting van een stuurgroep. De drie beginselen waarop de goede werking van de wetenschappelijke comités moet zijn gebaseerd, zijn de kwaliteit (uitmuntendheid) van hun leden, hun onafhankelijkheid en de doorzichtigheid van hun adviezen. Deze beginselen worden in het tweede hoofdstuk van deze mededeling uiteengezet. De formulering van de aan de wetenschappelijke comités gestelde vragen alsmede het gebruik van de adviezen van deze comités door degenen die voor de opstelling van wetgevingsvoorstellen verantwoordelijk zijn, vereisen een nauwe samenwerking tussen de diensten van de Commissie. Deze samenwerking moet zo flexibel mogelijk zijn en zo weinig mogelijk bureaucratisch. Ook dient de Commissie opnieuw het onderscheid te bestuderen tussen de verplichte raadpleging van de wetenschappelijke comités en de facultatieve raadpleging, zoals voorgeschreven in de geldende communautaire wetgeving. De risicoanalyse is een uit drie fasen bestaand proces dat de evaluatie, het beheer en de mededeling van het betrokken risico omvat. In de huidige context maakt de risico evaluatie de identificatie en de beoordeling van de gevaren voor de gezondheid van de consument mogelijk op grond van een schatting van de waarschijnlijkheid van het optreden daarvan in een specifieke situatie. De essentiële taak van het risicobeheer is het beperken of het terugdringen van het geïdentificeerde risiconiveau via de evaluatieprocedure ten einde een passend beschermingsniveau te bereiken. Tenslotte wordt via de mededeling van het risico informatie tussen de betrokken partijen uitgewisseld over de aard van het gevaar en de maatregelen die ter bestrijding daarvan moeten worden genomen. De nieuwe aanpak voor controle en inspectie zal zijn gebaseerd op de volgende drie hoofdoriëntaties: ten eerste zullen ten aanzien van het brede scala van door de wetgeving bestreken gebieden en de beperkte beschikbare middelen risico evaluatieprocedures worden ingevoerd die de vaststelling van controleprioriteiten mogelijk maken. Ten tweede zullen de controleactiviteiten worden gereorganiseerd om ervoor te zorgen dat de gehele voedselproductieketen naar behoren wordt bestreken ("van-teelt-tot-consument-aanpak"). Ten derde zal de aanpak verder worden ontwikkeld door de algemene invoering van formele auditprocedures om een evaluatie mogelijk te maken van de controlesystemen die door de bevoegde nationale autoriteiten worden gehanteerd (zoals reeds het geval is in de voedselcontrolesector). Het beginsel van transparantie zal ten grondslag liggen aan de activiteiten van de controlediensten in hun omgang met de nationale autoriteiten, de consumenten en alle andere betrokken partijen. Bij het gebruik van de drie gehergroepeerde instrumenten, wetenschappelijk advies, riscoanalyse en controle, zal de Commissie bijzondere aandacht besteden aan de doeltreffendheid en de werkbaarheid daarvan. De Commissie zal zorgen voor een snelle follow-up van spoedgevallen in verband met de gezondheid van de consument. Dit zal het voeren van actie ten aanzien van vrijwaringsmaatregelen en het snelle alarmeringssysteem omvatten. Verder zal de door consumenten en producenten verstrekte informatie snel worden behandeld. Wetenschappelijk advies, risicoanalyse en controle moeten worden gebruikt als basis voor actie op een groot aantal gebieden, met name: de wijze waarop de lidstaten de naar aanleiding van de inspectiebezoeken gedane aanbevelingen uitvoeren; verdediging van de communautaire belangen in de internationale context , bijv. WTO,WHO, OIE en FAO; zorgen voor de naleving van de communautiare wetgeving; en het belangrijkste, rekening houden met de door de drie gehergroepeerde instrumenten bestreken aangelegenheden bij de opstelling van de communautaire wetgeving. De aanbevelingen voor actie zullen bijgevolg worden gebaseerd op de resultaten van het wetenschappelijk advies, de risicoanalyse of de controlewerkzaamheden. Bovendien is het nodig dat geëigende feedback-mechanismen worden opgezet om te zorgen voor doeltreffende contacten tussen alle betrokken partijen, inclusief ter controle van de wijze waarop de aanbevolen actie wordt uitgevoerd. De Europese Unie is de grootste importeur van landbouwproducten en voedingsmiddelen en een van de grootste exporteurs. Onder deze omstandigheden is het van belang dat ervoor wordt gezorgd dat onze interne wetgeving en procedures onze handelspartners de nodige zekerheid bieden en dat onze exporten niet op ongerechtvaardigde beperkingen stuiten bij het verkrijgen van toegang tot de wereldmarkt. De Europese Unie kan profijt trekken van internationale overeenkomsten. Besluiten over voedselveiligheid worden genomen in het kader van de rechten en plichten die daaruit voortvloeien, in de WTO, in andere internationale organisaties en bilateraal (bijv. Europese Economische Ruimte, associatie overeenkomsten en veterinaire en fytosanitaire gelijkwaardigheidsovereenkomsten). Deel 2Î Wetenschappelijk advies over kwesties die de gezondheid van de consument betreffen: een pro-actieve aanpak 2. 1 Doelstellingen en beginselen In kwesties die betrekking hebben op de gezondheid van de consument, is in alle fases van de opstelling van nieuwe wetgeving en voor de uitvoering en het beheer van de bestaande wetgeving wetenschappelijk advies van het grootste belang. Dit geldt ook voor andere gebieden, zoals de gezondheid en het welzijn van dieren. De Commissie zal dit advies gebruiken om een zo hoog mogelijke bescherming van de gezondheid van de consument te bereiken. Op het gebied van levensmiddelen streeft de Europese wetgeving naar voortdurende verbetering van het aanbod van veilige en gezonde producten door ervoor te zorgen dat primaire agrarische producten, eindproducten en alle productieprocessen en producten daar tussenin op potentiële risico's worden geanalyseerd en geëvalueerd. Bij de herziening van haar aanpak van het wetenschappelijk advies voor de bescherming van de gezondheid van de consument zal de Commissie aan de volgende drie hoofdbeginselen meer gewicht toekennen: kwaliteit (uitmuntendheid), onafhankelijkheid en doorzichtigheid. De kwaliteit van het wetenschappelijk advies moet zo hoog mogelijk zijn. Daarom is het van essentieel belang dat risico-evaluaties door eminente wetenschappers worden uitgevoerd (het kwaliteitsbeginsel). De Commissie zal er zorg voor dragen dat de wetenschappers van wetenschappelijke instituten geen belangen hebben die onverenigbaar zouden kunnen zijn met het uitbrengen van - zoals geëist wordt - onafhankelijk advies. Een onpartijdig advies is nodig om tot een hoog beschermingsniveau van de gezondheid van de consument bij te dragen (het onafhankelijkheidsbeginsel). 10 Overeenkomstig de door de Commissie op alle gebieden nagestreefde doorzichtigheid moeten de betrokken partijen, waaronder de consumenten, zowel de afzonderlijke consumenten als de consumentenbonden, alsmede de instellingen van de Europese Unie en de nationale autoriteiten, gemakkelijk toegang hebben tot informatie over de werkwijze en de adviezen van de Comités. Bovendien zal de Commissie de betrokken partijen, waaronder de consumenten, volledig informeren over de verschillende stappen van de opstelling van deze adviezen. Om deze doelstellingen te bereiken is communicatie dus van essentieel belang (het doorzichtigheidsbeginsel). Terzelfdertijd moet worden erkend dat er grenzen zijn aan het wetenschappelijk advies en het gebruik daarvan kan daarom worden beschouwd als een belangrijke factor, zij het niet de enige factor, in het besluitvormingsproces. 2. 2 Omvang van de taken Bij wetgeving over zaken die een effect op de volksgezondheid zouden kunnen hebben, was inwinning van wetenschappelijk advies vaak maar niet stelselmatig verplicht. Daarom werden door de Commissie Wetenschappelijke Comités opgericht, die door de bevoegde Directoraten-generaal worden beheerd en die tot taak hebben om wetgeving uit te werken en de volgende gebieden bestrijken: levensmiddelen, veterinaire zaken (gezondheid van dieren, volksgezondheid en welzijn), toxiciteit en ecotoxiciteit van chemicaliën, pesticiden, diervoeders, cosmetica en sinds kort (in het Multidisciplinair Wetenschappelijk Comité) vraagstukken die verband houden met Bovine Spongiforme Encefalopathiei Een samenvatting van de bestaande mandaten wordt in Bijlage I gegeven. De bestaande Wetenschappelijke Comités houden zich bezig met het effect van bepaalde toepassingen van chemicaliën, de productie en consumptie van levensmiddelen en diervoeders, het gebruik van cosmetica en de toepassing van chemicaliën in de landbouw en bij de productie van levensmiddelen en diervoeders op de gezondheid van de consument, de gezondheid en het welzijn van het dier, en de gezondheid van plant en milieu. Gemakshalve zullen deze taken, die onlangs aan het 11 lid van de Commissie voor consumentenbeleid en gezondheidsbescherming zijn toegewezen, overal in deze mededeling "consumentengezondheid" worden genoemd. In het verleden zijn door verscheidene Comités verschillende keren gezamenlijke adviezen uitgebracht en van deze positieve ervaring zal gebruik worden gemaakt om de diensten van de Commissie te leiden bij het opzetten van een voldoende flexibele structuur die bij bezorgdheid voor de gezondheid een betrouwbaar, onafhankelijk en snel antwoord kan geven, waarbij gebruik wordt gemaakt van de inbreng van verschillende wetenschappelijke disciplines en wordt voorkomen dat dubbel werk wordt verricht en mogelijke verwarring ontstaat wanneer meningsverschillen tussen de Comités rijzen. Op basis van de nieuwe beleidsrichtsnoeren in deze mededeling en de aanbevelingen van het Europees Parlement zal de Commissie de mandaten van alle bovengenoemde Wetenschappelijke Comités herzien en op één lijn brengen. De mandaten van alle Wetenschappelijke Comités van DG XXIV zullen in een in juli 1997 goed te keuren besluit van de Commissie worden opgenomen. Het mandaat van de Wetenschappelijke Stuurgroep (voorheen het Multidisciplinair Comité geheten) zal in mei 1997 apart worden goedgekeurd. 2. 3 Reorganisatie van de werkzaamheden van de Wetenschappelijke Comités De Commissie zal zich voornamelijk toeleggen op het opzetten van een betrouwbare en flexibele structuur die hoogwaardig en onafhankelijk wetenschappelijk advies mogelijk moet maken, voor doorzichtigheid moet zorgen en bij de wetgevende werkzaamheden van de communautaire instellingen met het wetenschappelijk advies rekening moet houden. De verzoeken om onafhankelijk wetenschappelijk advies komen in veel gevallen voort uit verplichtingen in de communautaire wetgeving. Er zijn echter verschillende rechtsbesluiten over belangrijke kwesties met betrekking tot levensmiddelen en de gezondheid en het welzijn van dieren waarvoor geen wetenschappelijk advies 12 verplicht is. Daarom moet de Commissie in samenwerking met de Wetenschappelijke Stuurgroep onderzoeken op welke gebieden verplichte raadpleging van de Wetenschappelijke Comités dient te worden ingevoerd. De meeste vraagstukken waarover wetenschappelijk advies moet worden gegeven, vallen duidelijk onder het huidige mandaat van één van de Wetenschappelijke Comités, maar een vraagstuk zou ook onder de bevoegdheid van verschillende Comités kunnen vallen zodat verwijzing hiervan naar één Wetenschappelijk Comité niet altijd voor de hand ligt. Bovendien moeten in bepaalde gevallen verscheidene Wetenschappelijke Comités worden geraadpleegd. Daarom is een Wetenschappelijke Stuurgroep opgericht die momenteel uit de leden van het Multidisciplinair Comité en de voorzitters van de zes andere Wetenschappelijke Comités is samengesteld. Het mandaat van deze Stuurgroep moet onder meer bestaan uit de coördinatie van de werkzaamheden van de verschillende Comités en het nemen van beslissingen over inschakeling van verscheidene Comités in aangelegenheden waarvoor de in een aantal van deze Wetenschappelijke Comités aanwezige expertise vereist is. De nieuwe Wetenschappelijke Stuurgroep zal uit acht leden bestaan naast de hierboven vermelde voorzitters. Deze acht leden zullen de Commissie adviseren tijdens de selectieprocedure voor de leden van de andere Comités, met name wat hun kwaliteit en onafhankelijkheid betreft. Alle bestaande Wetenschappelijke Comités die zich met de gezondheid van de consument bezig houden, moeten blijven bestaan. Sommige hiervan moeten echter worden versterkt. Om onmiddellijk te kunnen reageren op specifieke vraagstukken die het gevolg zijn van het feit dat het mandaat van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding en dat van het Wetenschappelijk Veterinair Comité elkaar overlappen, zal een gemeenschappelijk Subcomité voor vraagstukken in verband met de voedselveiligheid worden opgericht. Als wetgevende besluiten gebaseerd worden op de evaluatie van wetenschappers van instituten in de lidstaten, kan in sommige gevallen raadpleging van de betreffende 13 Wetenschappelijke Comités van de Commissie wenselijk zijn. De evaluatie van deze instituten in de Lidstaten kan als uitgangspunt dienen voor een zelfde onderzoek door het bevoegde Wetenschappelijk Comité. De meeste methoden die door de Wetenschappelijke Comités zijn vastgesteld om chemische risico's te evalueren, komen volledig overeen met de door nationale en internationale instellingen, zoals de Wereldgezondheidsorganisatie, vastgestelde en gehanteerde evaluatiemethoden. In de toekomst zou ontwikkeling van nieuwe risico evaluatiemethoden voor bijv. overdraagbaarheid van dierenziekten op de mens en ziekten door voeding wel eens een belangrijke taak kunnen worden. De Commissie acht het noodzakelijk om op communautair niveau over hooggespecialiseerde deskundigheid op het gebied van de biotechnologie te beschikken. Op voorstel van de Wetenschappelijke Stuurgroep zal een stapsgewijze aanpak worden gevolgd. De Commissie zal in het kader van de herziening van Richtlijn 90/220/EEG inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemanipuleerde organismen op deze kwestie terugkomen. In de nieuwe mandaten houden de Wetenschappelijke Comités de bevoegdheid om externe deskundigen voor advies over zeer specifieke kwesties uit te nodigen. De Commissie zal voor de nodige flexibiliteit en middelen op de begroting zorgen om bijeenkomsten over urgente kwesties betreffende de gezondheid van de consument te organiseren. 2. 4. Tussenliggende periode Om te vermijden dat hun werkzaamheden worden onderbroken en totdat de nieuwe mandaten van alle Wetenschappelijke Comités door de Commissie in juli 1997 zijn goedgekeurd, moeten alle Comités in hun huidige samenstelling hun taken op basis van de bestaande mandaten (zie Bijlage I) blijven uitvoeren. Zij moeten hun eigen vergaderrooster en dat van hun werkgroepen aanhouden om aan alle gedane en nieuwe verzoeken om advies te voldoen. 14 2. 5 Internationale relaties De Commissie moet in samenwerking met de lidstaten actief blijven deelnemen aan internationale fora waar aanbevelingen, normen of richtsnoeren met betrekking tot de gezondheid van de consument worden uitgewerkt, met name om ervoor te zorgen dat dergelijke aanbevelingen, normen of richtsnoeren een deugdelijke wetenschappelijke basis hebben. Het advies van de Wetenschappelijke Comités in deze aangelegenheden moet een belangrijke rol spelen bij het leiden van de diensten van de Commissie bij de uitvoering van deze werkzaamheden. Wat de internationale handel betreft: de Overeenkomst inzake de toepassing van sanitaire en fytosanitaire maatregelen (SPS) van de Wereldhandelsorganisatie verlangt van haar leden geen wijziging van het door hen wenselijk geachte beschermingsniveau. De SPS-overeenkomst bepaalt echter dat maatregelen in het belang van de gezondheid of fytosanitaire maatregelen alleen genomen mogen worden als zij daadwerkelijk voor de bescherming van het leven of de gezondheid van mens, dier of plant nodig zijn en op wetenschappelijke beginselen gebaseerd zijn. Bij gebrek aan voldoende wetenschappelijk bewijs mogen zij niet worden gehandhaafd. Het staat een lidstaat echter vrij om op basis van een risico-evaluatie te beslissen of met de relevante internationale norm, richtsnoer of aanbeveling het wenselijke gezondheids- of fytosanitaire beschermingsniveau kan worden bereikt. De activiteiten van de Wetenschappelijke Comités kunnen daarom een evaluatie van de aan de communautaire gezondheidsnormen ten grondslag liggende wetenschappelijke beginselen omvatten. Bij deze evaluatie moet rekening worden gehouden met de door de betreffende internationale organisaties ontwikkelde technieken om risico's te evalueren. Ook kunnen de uit andere internationale overeenkomsten voortvloeiende verantwoordelijkheden, met name de veterinaire en fytosanitaire gelijkwaardigheidsovereenkomsten, van invloed zijn op de wijze waarop dergelijke evaluaties worden uitgevoerd. 15 2. 6. Wijzigingen in de wetgeving Ter uitvoering van het Commissiebeleid inzake wetenschappelijk advies over kwesties die de gezondheid van de consument betreffen, zal de Commissie de noodzakelijke voorstellen voor besluiten doen of deze goedkeuren teneinde, waar nodig, raadpleging van een Wetenschappelijk Comité verplicht te stellen. In ieder geval heeft de Commissie het vaste voornemen om bij consumentengezondheidsvraagstukken die speciale aandacht vereisen, de in aanmerking komende Wetenschappelijke Comités te raadplegen, zelfs als de communautaire wetgeving haar hiertoe nog niet verplicht. In sommige gevallen, waaronder noodsituaties of gebieden waar de wetenschappelijke situatie reeds duidelijk omschreven is, kan een dergelijke raadpleging worden uitgesteld of als onnodig worden beschouwd. 2. 7. Werkwijze van de Comités Wetenschappelijke kwalificatie en bekwaamheid zijn de voornaamste criteria bij de selectie van de leden van de Wetenschappelijke Comités. De Commissie zal ervoor zorgen dat het selectieproces voor het Europees Parlement, de lidstaten, de consumentenbonden en andere belangstellende partijen doorzichtig is. Het proces zou onder meer kunnen bestaan uit een "oproep tot indiening van blijken van belangstelling". Bij de benoeming van de leden van de Comités moet vooral worden gekeken of zij wel onafhankelijk zijn. De Commissie zal de bestaande eisen en procedures voor het opgeven van belangen van de leden van alle Wetenschappelijk Comités uitbreiden. De leden van de Wetenschappelijke Comités komen misschien niet altijd tot overeenstemming. In de rapporten over de wetenschappelijke evaluaties en de verslagen van de vergaderingen dienen de bij de evaluatie naar voren gebrachte afwijkende meningen nauwkeurig te worden vermeld. De notulen van de 16 vergaderingen van de Wetenschappelijke Comités moeten met vermelding van de minderheidsstandpunten openbaar worden gemaakt. De namen van de leden die een minderheidsstandpunt innemen, dienen alleen bekend te worden gemaakt als zij hierom verzoeken. Als de begrotingsautoriteit hiermee akkoord gaat, is de Commissie voornemens de leden van de Comités naast de gebruikelijke dagvergoeding en reiskosten een honorarium toekennen. De evaluatie van de financiële gevolgen hiervan is in het voorstel voor de aanvullende en gewijzigde begroting opgenomen. De Wetenschappelijke Comités mogen rapporteurs benoemen. Er moet op worden gelet dat de rapporteurs bij hun werkzaamheden niet aan sociale en economische pressie zijn blootgesteld en dat zij geen persoonlijke belangen hebben. Aangezien de rapporteurs een specifieke taak hebben (het verzamelen van informatie, het opzetten van gegevensbases, het opstellen van rapporten en het uitbrengen van adviezen) dienen zij hiervoor een aanvullende vergoeding te krijgen. De rol van het secretariaat van de Comités zal blijven verzekerd worden door de diensten van de Commissie overeenkomstig de geldende regels. 2. 8 Coördinatie met wetgevende, officiële controle- en andere taken Wetenschappelijk advies is een essentiële voorwaarde wanneer het gaat om voorstellen of maatregelen op het terrein van de wetgeving die mogelijk invloed kunnen hebben op de voedselveiligheid en de consumentenbescherming. Het is een essentiële voorzorgsmaatregel en een die de hoogste prioriteit heeft, zodat kan worden gegarandeerd dat bij het nemen van besluiten ten volle rekening wordt gehouden met de beste wetenschappelijke resultaten die beschikbaar zijn. In haar nieuwe aanpak ten aanzien van de deugdelijkheid van voedingsmiddelen verhoogt de Commissie deze prioriteit. Tegelijkertijd moet, zonder afbreuk te doen aan de belangrijke rol die voor het wetenschappelijk advies is weggelegd, worden erkend dat aan deze rol enkele 17 onontkoombare beperkingen verbonden zijn. In sommige gevallen kan het noodzakelijk zijn - bijvoorbeeld op grond van ethische of milieuoverwegingen of specifieke controle- en productiemethoden - op het gebied van maatregelen ter bescherming van de gezondheid verder te gaan dan volgens de wetenschappelijke bevindingen nodig zou zijn. In andere gevallen daarentegen kunnen redenen aanwezig zijn om de wetenschappelijke of identificeerbare risico's af te wegen tegen de maatschappelijke tolerantie ten opzichte van de betrokken risico's; ongezonde eetgewoonten en leefstijlen zijn hiervan een voorbeeld. In weer andere gevallen kan het wetenschappelijk advies niet overtuigend of volledig genoeg zijn om definitieve conclusies mogelijk te maken. Het wetenschappelijk advies tenslotte is niet onfeilbaar en aan veranderingen onderhevig in het licht van nieuwe ontwikkelingen en kennis, en moet dus regelmatig worden herzien. Een van de allervoomaamste taken van DG XXIV zal zijn ervoor te zorgen dat aan het advies van de wetenschappelijke comités een passende follow-up wordt gegeven. Het zal het wetenschappelijk advies doorgeven aan de directoraten-generaal die met de wetgeving zijn belast. Waar nodig zal het aanbevelingen doen. De noodzakelijke samenwerking tussen de diensten moet naar twee kanten werken: andere diensten en met name de diensten die met de opstelling van wetgeving zijn belast, moeten op hun verzoek wetenschappelijk advies kunnen krijgen. Het lid van de Commissie dat met het consumentenbeleid en de gezondheidsbescherming is belast, moet bij alle wetteksten en voorstellen over zaken die met de gezondheid van de consument te maken hebben, worden betrokken. Wanneer dat nodig is zal de Commissie bij de kwijting van haar beleidsverantwoordelijkheden gebruik maken van passend wetenschappelijk advies en de resultaten van de risicoanalyse. Op basis van de risico-evaluatie van de wetenschappelijke comités, moet de Commissie overgaan tot een interactieve uitwisseling van informatie en adviezen met de belanghebbenden. 18 In de context van haar officiële controletaken kan de Commissie als follow-up van een inspectie in een lidstaat of derde land vragen om het advies van een wetenschappelijk comité. Bovendien kan elk wetenschappelijk comité en de wetenschappelijke stuurgroep op eigen initiatief de aandacht van de Commissie vragen voor potentiële of zich ontwikkelende gevaren voor de gezondheid van de consument. De eenheid voor risicoanalyse van DG XXIV moet een prospectieve rol spelen om potentiële of zich ontwikkelende gevaren voor de gezondheid van de consument te identificeren. DG XII zal, als de dienst die voor het wetenschaps-, onderzoeks- en ontwikkelingsbeleid verantwoordelijk is, betrokken worden bij de activiteiten van de wetenschappelijke comités in het bijzonder wat betreft de vaststelling van hun mandaat, de selectie van hun leden, de formulering van te stellen vragen en de interpretatie van het wetenschappelijk advies. Het Gemeenschappelijk centrum voor onderzoek (GCO) zal, als onafhankelijk wetenschappelijk lichaam van de Commissie, de wetenschappelijke comités steun verlenen, in het bijzonder met aanvullende gegevens en laboratoriumwerkzaamheden, teneinde de aan de wetenschappelijke comités door externe derden aangeboden informatie te verifiëren en aan te vullen. Alle in het kader van specifieke communautaire onderzoeksprogramma's verkregen relevante resultaten zullen aan de wetenschappelijke comités ter beschikking worden gesteld. De Commissie zal tevens gebruikmaken van de wetenschappelijke gegevens die door lidstaten worden geproduceerd in het kader van de overeenkomsten voor wetenschappelijke samenwerking die krachtens richtlijn 93/5/EEG tot stand zijn gekomen. 19 2. 9 Geloofwaardigheid bij het grote publiek Het vertrouwen van de consument in de wetgevende activiteiten van de Europese Unie ten opzichte van levensmiddelen en de gezondheid en het welzijn van het dier, is afhankelijk van de kwaliteit en de doorzichtigheid van het wetenschappelijk advies en het gebruik daarvan in het wetgevings- en controleproces. Er zal een zo ruim mogelijke toegang tot het wetenschappelijk advies worden gegarandeerd. De agenda, de notulen en de adviezen van de wetenschappelijke comités zullen ter beschikking worden gesteld van de lidstaten, met name de gezondheidsautoriteiten, het Europees Parlement, de burgers, de consumenten en consumentenverenigingen, de producenten en hun verenigingen en andere sociaal- economische actoren, waarbij rekening zal worden gehouden met de noodzaak om de commerciële vertrouwelijkheid te respecteren. Er zal gepoogd worden de informatie te verstrekken in een voor leken gemakkelijk te begrijpen vorm. Kort nadat de adviezen van de wetenschappelijke comités zijn goedgekeurd, moeten ze openbaar gemaakt worden en via Internet beschikbaar worden gesteld. De Commissie zal regelmatig presentaties organiseren voor belanghebbenden zoals het Europees Parlement, lidstaten en consumenten. Er moeten speciale informatieve bijeenkomsten komen voor de pers. 20 Deel 3: Risicoanalyse De risicoanalyse is een systematische procedure, omvattende: de wetenschappelijke evaluatie van de gevaren en de mogelijkheid dat deze binnen een bepaalde context optreden (evaluatie van het risico), de beoordeling van alle maatregelen die het mogelijk maken een passend beschermingsniveau te bereiken (beheer van het risico) en de uitwisseling van informatie met alle betrokken partijen: de beleidsmakers, de controleurs, de consumenten en de producenten, om de redenen toe te lichten en de voorgestelde beheersmaatregelen te rechtvaardigen (mededeling van het risico). De risicoanalyse ressorteert onder de Commissie. Deze activiteiten zullen de uitvoering van taken omvatten die vallen onder de bevoegdheid van de verschillende Directoraten-generaal die verantwoordelijk zijn voor het wetenschappelijk advies, de opstelling van voorstellen voor wetgeving en de controle. Een nauwe samenwerking en coördinatie tussen deze departementen is nodig voor de uitvoering van de risicoanalyse. Om een hoog beschermingsniveau te bereiken zal de Commissie voorstellen voor wetgeving opstellen of maatregelen nemen. De diepgang van de uitgevoerde risicoanalyse zal de aard van het geïdentificeerde gevaar weerspiegelen. De risico-evaluatie vormt de grondslag van het wetenschappelijk advies in verband met de gezondheid van de consument. De wetenschappelijke risico-evaluatie biedt de Commissie een degelijke basis voor voorstellen en maatregelen op het gebied van de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid. De Commissie zal zo nodig ervoor trachten te zorgen dat de risico-evaluaties worden uitgevoerd overeenkomstig internationaal goedgekeurde procedures. Dit zou een goede basis vormen voor de verdediging van de op dergelijke evaluaties gebaseerde communautaire wetgeving, ingeval deze wordt betwist in het kader van de regels van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) of bij het Europese Hof van Justitie. Wat het risicobeheer betreft, zal de Commissie rekening houden met de beschikbare risico-evaluaties en de aanbevelingen die door het voor het wetenschappelijk advies verantwoordelijke Directoraat-generaal zijn gestuurd naar het Directoraat-generaal dat 21 voor de opstelling van de wetgeving verantwoordelijk is. Het risicobeheer moet het proces van de evaluatie van het effect van beleidsalternatieven in het licht van de resultaten van de risico-evaluatie en het gewenste beschermingsniveau omvatten. De mededeling van het risico moet zo doorzichtig mogelijk zijn. Om dit te bereiken zal de Commissie zorgen voor de breedst mogelijke toegang tot de wetenschappelijke adviezen en alle betrokken partijen, waaronder de consumenten, volledig informeren over de verschillende stappen van de ontwikkeling daarvan. Dit zal de verstrekking van informatie omvatten over de redenen en de wetenschappelijke gronden voor de voorstellen alsmede de uitwisseling van informatie met de betrokken partijen in alle fasen. Er zal rekening worden gehouden met de zorgen van de consumenten in verband met mogelijke gezondheidsrisico's tijdens het door de Commissie uitgevoerde risicoanalyseproces. De aldus omschreven risicoanalyse moet op het gebied van de bescherming van de consument de Commissie in staat stellen de rol van raakvlak te spelen tussen de wetenschappelijke wereld en die van de politiek en de andere bestanddelen van de georganiseerde samenleving. Hierbij zij eraan herinnerd dat, aangezien het concept "nulrisico" niet bestaat, informatie over het aanvaardbare risiconiveau voor de consument van essentieel belang is. De Commissie zal zich bij de risicoanalyse laten leiden door het voorzorgsbeginsel in gevallen waarin de wetenschappelijke basis ontoereikend is of enige onzekerheid bestaat. De Commissie zal, wat de gezondheid van de consument betreft, in nauwe samenwerking met de lidstaten een bewakingsrol spelen ten aanzien van de technologische ontwikkelingen in de industriële en agrarische productietechnieken in verband met het ontstaan van nieuwe potentiële risico's en gegevens over mogelijke risico's verzamelen. Deze activiteiten zijn bedoeld om nieuwe risico's vast te stellen en om vooruit te lopen op situaties in plaats van erop te reageren, door het voorstellen van actiestrategieën voor wetenschappelijk onderzoek of bewakingsmaatregelen. Deze activiteiten vereisen de oprichting van een netwerk van zeer uiteenlopende 22 deskundigheden en de organisatie van een nauwe samenwerking tussen de verschillende bevoegde diensten van de Commissie. 23 Deel 4: Controle en inspectie: een nieuwe aanpak 4. 1 DOELSTELLINGEN Taakomschrijving De voornaamste taken van het Voedsel- en veterinair bureau (FVO) zijn de controle op de naleving van de levensmiddelenhygiënewetgeving^ en van de veterinaire en de fytosanitaire wetgeving binnen de Europese Unie en elders, en de handhaving van het vertrouwen in de veiligheid van de levensmiddelen die aan de Europese consument worden aangeboden. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van de communautaire levensmiddelenwetgeving en veterinaire en fytosanitaire wetgeving. De Commissie controleert via haar controlediensten^ in DG XXIV de manier waarop deze stelsels die taken verrichten. In de veterinaire en fytosanitaire sector wordt dit gedaan via een programma voor inspectie- en controletaken om de prestaties van de bevoegde autoriteiten te controleren: hiertoe behoren inspecties ter plaatse van afzonderlijke instelllingen, zowel in lidstaten als in derde landen. Daarbij kan in bepaalde omstandigheden direct worden ingegrepen, zoals het nemen van monsters voor fytosanitaire controles in de lidstaten. Zoals in het onderhavige stuk staat vermeld, wordt voorgesteld deze aanpak uit te breiden met - wanneer dat mogelijk is - officiële auditprocedures voor het evalueren van de resultaten van de bevoegde autoriteiten. Daardoor worden de inspectietechnieken in de veterinaire en fytosanitaire sector meer in overeenstemming gebracht met die welke al in de sector van de levensmiddelencontrole worden gebruikt. Er zal in de allereerste plaats voor moeten Volgens de definitie in artikel 2 van de Richtlijn van de Raad 93/43/EEG van 14 juni 1993 wordt onder levensmiddelenhygiëne verstaan: "alle maatregelen die noodzakelijk zijn om de veiligheid en gezondheid van levensmiddelen te garanderen". bestaande uit het Voedsel- en veterinair bureau en een eenheid voor levensmiddelencontrole, die afkomstig is van DG III waar deze de gelijkwaardigheid en doeltreffendheid van de officiële stelsels voor levensmiddelencontrole van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten controleerde en beoordeelde. 24 worden gezorgd dat de bescherming van de consument en gezonde gewassen en dieren een hoog niveau bereikt. Het is echter zo dat de verwezenlijking van deze doelstellingen afhankelijk zal zijn van het feit of de diensten van de Commissie de beschikking krijgen over voldoende middelen om de voorgestelde taken ten volle te kunnen verrichten. 4. 2 OMVANG VAN DE VERANTWOORDELIJKHEDEN De controlediensten zullen de taken verrichten die de Commissie in de desbetreffende communautaire wetgeving, met name die welke in bijlage II worden opgesomd, zijn opgelegd terzake van de inspecties en controles in de levensmiddelen-, veterinaire en fytosanitaire sector. Daarnaast zal worden overwogen de activiteiten van de controlediensten in de toekomst eventueel uit te breiden tot andere gebieden die van belang zijn voor de consumenten of waar de bestaande controles zouden kunnen worden gerationaliseerd. Deze kwestie zal met de betrokken partijen worden besproken om de nodige acties vast te stellen die moeten worden uitgevoerd om dit doel te bereiken. De Commissie zal trachten ervoor te zorgen dat de verantwoordelijkheid van de controlediensten voor de controle op de manier waarop de communautaire levensmiddelenhygiënische, veterinaire en fytosanitaire wetgeving wordt toegepast, formeel wordt erkend met betrekking tot de bestaande en toekomstige wetgeving. De controlediensten zullen volledig worden geraadpleegd over de ontwikkeling van de veterinaire, fytosanitaire en levensmiddelenwetgeving, aangezien hun expertise in veel gevallen noodzakelijk zal zijn om ervoor te zorgen dat voorstellen voor wetgeving voldoende in overeenstemming zijn met de situatie in de lidstaten en in derde landen. De bevindingen van de controlediensten zullen op ruime schaal onder de betrokken diensten van de Commissie worden verspreid, zodat zij volledig op de hoogte worden gehouden van alle ontwikkelingen. 25 Er zal een interne administratieve handleiding worden samengesteld om de gedetailleerde regels vast te leggen voor de contacten tussen de controlediensten en andere onderdelen van de Commissie (waaronder de UCLAF, wanneer vermoed wordt dat fraude in het spel is) en andere instellingen van de Europese Unie. Ook met consumentenorganisaties en sociaal-economische actoren zullen nauwe contacten worden onderhouden, om ervoor te zorgen dat deze volledig op de hoogte van de ontwikkelingen blijven (zie hoofdstuk 8). VERBETERING VAN HET GEBRUIK VAN DE AANWEZIGE 4. 3 CONTROLEMIDDELEN INSPECTIE- EN De door de commissie van onderzoek van het Parlement aan de orde gestelde problemen zullen niet zonder meer worden opgelost door de bestaande middelen voor controle en inspectie aan DG XXIV over te dragen. Er is echter al begonnen met operationele verbeteringen in de veterinaire en fytosanitaire sectoren door: - het vaststellen, via een informele procedure voor risico-evaluatie, van prioriteiten voor inspecties, met inachtneming van de noodzaak aan verplichtingen ten aanzien van wetgeving te voldoen. Hiertoe zal een evaluatie behoren van de risico's, zowel op landelijke of regionale basis (bijvoorbeeld de geografie, het klimaat, de gezondheidssituatie, de competentie van de officiële diensten, eerdere handelsproblemen enz. ) als voor afzonderlijke productiesectoren (bijvoorbeeld praktijken in de veeteelt, de aanwezigheid van zoönosen, de soorten behandeling en het gebruik van technieken voor risicoanalyse en kritische controlepunten (HACCP) in verwerkende bedrijven, eerdere inspectierapporten enz. ). - het ontwikkelen en invoeren van een inspectiemethode die de gehele voedselproductieketen en alle onderdelen van de fytosanitaire sector volgt met behulp van multidisciplinaire, deskundige inspectieteams, elk met een aangewezen teamleider, die verantwoordelijk zijn voor alle aspecten van de voedselproductie en plantenziekten in gespecificeerde geografische gebieden 26 Deze veranderingen maken het mogelijk optimaal gebruik te maken van de bestaande veterinaire en fytosanitaire hulpbronnen en tegelijkertijd duidelijk te maken dat de controlediensten zich inzetten voor het ontwikkelen van een doeltreffend systeem voor consumentenbescherming. Zij zullen de basis vormen voor de toekomstige activiteiten van de controlediensten. Het is echter een feit dat elk inspectiesysteem in de allereerste plaats moet kunnen reageren op noodgevallen. De eenheid voor levensmiddelencontrole zal bestaande procedures op basis van audits voor het controleren en evalueren van officiële systemen voor levensmiddelencontrole in de lidstaten blijven ontwikkelen en uitvoeren. Net als op dit moment zullen hiertoe controles behoren op de manier waarop de regels voor het voorkomen van economische fraude, bijvoorbeeld verkeerde etikettering en verkeerde aanduiding van de levensmiddelenkwaliteit, worden gehanteerd. Zoals hierboven opgemerkt, zullen de controlediensten de hoogste prioriteit blijven verlenen aan de noodzaak om op noodgevallen te reageren. Voor deze activiteiten zullen voldoende middelen beschikbaar worden gehouden, zelfs wanneer dat gevolgen heeft voor werk dat meer een routinematig karakter draagt. Er zullen tijdelijke teams worden gevormd van inspecteurs met een speciale opleiding in epidemiologie en technieken voor controle op het uitbreken van ziekten, voor het onderzoeken van dergelijke noodgevallen. De inspectieprogrammas's zullen in nauwe samenwerking met de desbetreffende wetgevende diensten van de Commissie worden opgesteld en volledig rekening houden met de hierboven geschetste principes. Deze diensten zullen de controlediensten gebieden voor controle- of inspectieactiviteiten kunnen voorstellen. Het is echter een feit dat bepaalde controle- en inspectietaken vastgelegd zijn in de communautaire wetgeving en dat hierbij met de opstelling van de programma's rekening zal moeten worden gehouden. De bovenbedoelde acties zullen helpen potentiële of feitelijke problemen voor de gezondheid snel te identificeren, en de sociaal-economische actoren en de consumenten vroegtijdig te waarschuwen dat risico's zijn vastgesteld. Tevens zullen 27 deze ervoor zorgen dat het werk van de controlediensten een plaats krijgt onder de algemene doeleinden van de Commissie. Er zullen standaardprocedures worden uitgewerkt voor het verrichten van inspecties en voor de daaropvolgende presentatie van de resultaten door middel van gestandaardiseerde rapportformulieren. Er zullen nauwe banden worden gehandhaafd met de wetgevende diensten en voor deze contacten zullen officiële administratieve procedures worden vastgesteld. Als onderdeel van de hierboven genoemde administratieve handleiding, zullen in overleg met de betrokkenen procedures worden vastgesteld voor het indienen van mspectieverslagen en aanbevelingen voor actie door de controlediensten, en voor reacties van de wetgevende diensten. Nadat het bureau naar Ierland is overgeplaatst, zal in Brussel een liaisonbureau worden gevestigd om ervoor te zorgen dat effectief contact kan worden gehandhaafd met het bureau en om over een punt te beschikken voor eerste onderzoek. 4. 4 NOODZAAK VAN VERSTERKING VAN DE MIDDELEN De Algemene inspectiediensten (IGS) van de Commissie hebben verslag uitgebracht over de middelen die nodig zijn om de voorgestelde uitbreiding van de controlediensten mogelijk te maken. Een gedetailleerd overzicht, op basis van het IGS-verslag, van de vereisten voor de volledige en doeltreffende uitvoering van deze reorganisatie is voorgelegd aan de begrotingsautoriteiten in de vorm van een gewijzigde en aangevulde begroting. Om hierin te voorzien wordt voorgesteld de aanwervingsprocedure zo snel mogelijk te starten. In eerste aanleg zal prioriteit worden verleend aan het vervullen van de vacatures voor inspecteurs, zodat de opleiding van dit personeel onverwijld kan beginnen. De aanwervingsprocedure zal binnen korte tijd moeten worden afgewikkeld, om het aantal personeelsleden op het peil te brengen waarop het bureau kan beginnen al zijn taken te verrichten. Er moet voldoende steun worden verleend op personeelsgebied en dat van de financiële middelen, de informatica en de uitrusting, teneinde een efficiënt optreden van de controlediensten te waarborgen. 28 4. 5 SUBSIDIARITEIT, VERBETERINGEN VAN DE PRESTATIES, CONTROLE-EXPERTISE De controlediensten zullen zo snel mogelijk doorzichtige operationele systemen uitwerken en invoeren, waaronder een handleiding voor procedures, zodat de nationale autoriteiten van de lidstaten, het Europees Parlement, de burgers, de consumenten en de consumentenverenigingen, de producenten en de producentenverenigingen en andere sociaal-economische actoren op de hoogte kunnen worden gehouden van hun activiteiten. Daarnaast zullen zij hun taken verrichten op een manier die rekening houdt met de verschillende rollen die aan de Commissie en aan de nationale autoriteiten bij de implementatie van de relevante communautaire wetgeving zijn toegewezen. Als integrerend deel van deze aanpak in de veterinaire en de fytosanitaire sectoren zullen de controlediensten formele procedures voor risico-evaluatie en auditsystemen, ontwikkelen, ter ondersteuning van de hierboven beschreven controles van de productieketen. Er zal binnen de controlediensten zo snel mogelijk een kleine groep van deskundigen worden opgericht, zodat met een diepgaande studie van de actie die noodzakelijk is om deze twee nieuwe elementen in te voeren, een aanvang kan worden gemaakt. In samenwerking met de eenheid voor risicoanalyse in DG XXIV, zal zij vaststellen met welke elementen rekening moet worden gehouden bij de procedure voor risico-evaluaties, een systeem ontwikkelen voor het beoordelen van de risico's en prioriteiten vaststellen voor de controlediensten. Daarna zal zij passende auditprocedures en inspectie- en rapportageprotocollen voor gebruik in de lidstaten en in derde landen ontwikkelen, geholpen door de ontwikkeling van een systeem voor het vaststellen van overeengekomen procedures voor het corrigeren van vastgestelde fouten. De handleiding voor procedures zal worden samengesteld om ervoor te zorgen dat deze acties op geharmoniseerde, doorzichtige wijze verlopen. De invoering van deze nieuwe methode, die gebaseerd is op: - controles van de volledige levensmiddelen-, dierlijke en plantaardige productieketens 29 - formele procedures voor risico-evaluaties om prioriteiten voor controles vast te stellen - auditsystemen voor de controle op de resultaten van de bevoegde autoriteiten zal het meest rendabele gebruik garanderen van de middelen, met hantering van de principes van doorzichtigheid en subsidiariteit. Tevens zal zij de uitvoering mogelijk maken van gel ij kwaardigheidso vereenkomsten, waarbij de controlediensten verantwoordelijk zijn voor de controle op de naleving ervan in zowel de lidstaten als in derde landen. Deze ontwikkelingen zullen ook tot uitdrukking komen in de versterking en uitbreiding van de levensmiddelencontrole, zodat deze eenheid in staat is haar verificatieactiviteiten ten opzichte van officiële systemen voor levensmiddelencontrole in de lidstaten effectief te verrichten. Het algemene doel zal zijn een geharmoniseerde methode aan te bieden voor de controle- en inspectieactiviteiten ten aanzien van alle onderdelen van de productieketen voor levensmiddelen, door middel van een beheerd programma op basis van de zorgvuldige inzet van inspectie- en controlemiddelen. Voor het bereiken van dat doel moeten voldoende financiële, deskundige en personele hulpmiddelen beschikbaar worden gesteld. Er zij echter op gewezen dat geen enkel controlesysteem wat de bescherming van de gezondheid van de consument betreft, het risico tot nul kan reduceren. Met de wetenschappelijke comités zullen nauwe banden worden onderhouden om ervoor te zorgen dat bij de inspectie- en controleactiviteiten rekening wordt gehouden met de jongste ontwikkelingen op de desbetreffende gebieden. Een grootschalig opleidingsprogramma om het personeel de vaardigheden bij te brengen die noodzakelijk zijn om de uitdagingen als gevolg van de uitbreiding van de inspectie- en controlediensten aan te nemen, krijgt hoge prioriteit. Teneinde een gemeenschappelijke benadering van de controles in de levensmiddelen-, de veterinaire en de fytosanitaire sectoren te bevorderen, zal de medewerking van inspectiepersoneel uit de lidstaten, de Europese Economische Ruimte en de geassocieerde landen worden gestimuleerd. 30 Teneinde de controles op de voedselveiligheid en de kwaliteitsnormen alsmede op de eisen die in de veterinaire en fytosanitaire wetgeving gesteld worden, te verbeteren zullen de controlediensten bij de verzameling van monsters, bijvoorbeeld voor biochemische controles op levensmiddelen, zoveel mogelijk optreden in partnerschap met de eigen communautaire laboratoria (Gemeenschappelijk centrum voor onderzoek). Deze controlefunctie zal door het GCO worden ontwikkeld in samenwerking met het communautaire netwerk van nationale onderzoekscentra. Er zal een uitgebreid onderzoek worden ingesteld naar de voordelen van de toepassing op het beheer van de controlediensten van een extern gecontroleerd systeem voor kwaliteitscontrole (bijvoorbeeld EN 45004). Een dergelijk systeem moet aantonen dat het de Commissie ernst is met de openheid bij het optreden van deze diensten en waarborgen dat hun beheer op de modernste principes is gebaseerd. Het onderzoekscommissie van het parlement heeft dit voorgesteld voor een toekomstig agentschap, maar het wordt opportuun geacht na te gaan of het nut heeft een dergelijk systeem op de bestaande diensten toe te passen. Aan een klein aantal EU-delegaties in sommige derde landen zal een inspecteur worden verbonden, om ervoor te zorgen dat het bureau zo rendabel en efficiënt mogelijk zijn taak kan vervullen. Er zal tevens een contactpunt moeten komen voor het contact met deze kantoren en met de autoriteiten van derde landen, andere organisaties enz. 4. 6 NAAR EEN TAAK OP HET GEBIED VAN DE KWALITEITSBORGING Als onderdeel van haar inzet voor de consumentenbescherming zal worden overwogen de rol van de controlediensten van de Commissie uit te breiden met de controle op de systemen voor kwaliteitsborging van levensmiddelen, zowel op communautair als op nationaal niveau. Voor consumenten zijn dit belangrijke terreinen en er zal een zorgvuldige analyse, van de gevolgen voor de inzet van de controlediensten aan voorafgaan, inclusief overleg met alle betrokkenen. Elke inbreng op deze gebieden moet een aanvulling vormen op de kerntaken van de controlediensten terzake van de gezondheidsbescherming. 31 4. 7 ONAFHANKELIJKHEID Hiermee zal volledig rekening blijven worden gehouden bij de aanwerving van inspecteurs voor de controlediensten en bij hun inleidende opleiding zal dit punt de nodige nadruk blijven krijgen. In deze context wordt in het statuut van het personeel van de Europese Commissie, dat op alle inspecteurs van toepassing is, duidelijk het principe van de onafhankelijkheid van de ambtenaren van de Europese Commissie vastgelegd. Het vermogen van de controlediensten om hun taken te verrichten en hun bevindingen te presenteren zonder enige druk van buitenaf, zal de hoogste prioriteit blijven genieten. De Commissie herinnert eraan, dat zij in mei 1996 bij de Raad een voorstel heeft ingediend voor de oprichting van een Agentschap voor veterinaire en fytosanitaire inspecties. De Commissie is van mening dat de pogingen om een zelfstandig Agentschap op te richten moeten worden voortgezet. In het licht van de recente ontwikkelingen en de reacties van het Europees Parlement en de Raad, en op basis van een deugdelijk, grondige analyse van de beste weg voorwaarts, zal de Commissie het bestaande voorstel herzien. Bij deze herziening zal de Commissie ervoor zorgen dat hierbij het Parlement en de Raad nauw worden betrokken en dat met de opmerkingen van de onderzoekscommisie van het Parlement betreffende de BSE rekening zal worden gehouden. 4. 8 VERTROUWEN, GEBASEERD OP TRANSPARANTIE De problemen rond de BSE-crisis hebben aangetoond dat consumenten en producenten op een meer open manier bij alle aspecten van de voedselproductie betrokken moeten worden. Door de bestaande inspectiediensten onder één directoraat- generaal met specifieke bevoegdheden voor de consumentenbelangen en de gezondheidsbescherming samen te brengen en via de in dit document geschetste maatregelen draagt de Commissie tot deze doelstelling bij. Teneinde deze onderneming te versterken wordt een aantal initiatieven voorgesteld: 32 voor de externe contacten tussen de controlediensten en alle betrokkenen in de voedings-, veterinaire en fytosanitaire sector zullen duidelijke procedures worden vastgesteld, die uiteindelijk zullen worden gepubliceerd; door middel van regelmatig te verschijnen rapporten krijgen de consumenten, producenten, andere sociaal-economische actoren, wetenschappers en andere externe organisaties toegang tot de bevindingen en activiteiten van de controlediensten, op voorwaarde dat handelsgeheimen worden geëerbiedigd; het publiek kan de controlediensten rechtstreeks bereiken via op grote schaal verspreide telefoon- en faxnummers en e-mailadressen. Op een Internet-site zal actuele informatie worden verstrekt over de activiteiten van de controlediensten. Er zal ook audiovisuele en gedrukte informatie beschikbaar worden gesteld; de controlediensten zullen het bestaande waarschuwingssysteem uitbreiden om de lidstaten (met name de gezondheidsautoriteiten), het Europees Parlement, de burgers, de consumenten en de consumentenverenigingen, de producenten en de producentenverenigingen en andere sociaal-economische actoren zo veel mogelijk informatie te verstrekken over risico's, het uitbreken van ziekten en aanverwante noodsituaties; er zullen banden worden aangeknoopt met de consumenten en de sociaal- economische subjecten teneinde het wederzijds begrip te bevorderen en een informatiestroom in twee richtingen over levensmiddelenhygiëne en verwante onderwerpen op gang te brengen. Zo zal de consumenten bijvoorbeeld worden gevraagd hoe zij denken over voedselhygiëne en kwaliteit, zodat de controlediensten goed op de hoogte zijn van wat er onder de consumenten leeft; aan de reglementeringscomités zal regelmatig een kaderprogramma van door de controlediensten uit te voeren werkzaamheden worden voorgelegd, dat ook voor andere belangstellenden kosteloos verkrijgbaar zal zijn. 33 BIJLAGE I HUIDIG MANDAAT VAN DE BESTAANDE WETENSCHAPPELIJKE COMITÉS MULTIDISCIPLINAIR WETENSCHAPPELIJK COMITÉ Opgericht bij het besluit van de Commissie tot oprichting van het comité (SEC(96) 1137). Het heeft voornamelijk tot taak: • erop toe te zien dat in de wetenschappelijke adviezen aan de Commissie over BSE zo veel mogelijk rekening wordt gehouden met alle beschikbare kennis; een mechanisme te verschaffen om wetenschappelijk advies in te winnen van één hooggekwalificeerd comité over een onderwerp dat onder de bevoegdheid van verschillende DG's ressorteert. WETENSCHAPPELIJK COMITÉ VOOR COSMETOLOGIE Het Wetenschappelijk Comité voor cosmétologie werd opgericht bij Besluit nr. 78/45/EEG van de Commissie van 19 december 1977: De opstelling en wijziging van communautaire voorschriften betreffende de samenstelling, fabricagekenmerken, verpakking en etikettering van cosmetische producten omvat het onderzoek van zeer ingewikkelde vraagstukken met een wetenschappelijk en technisch karakter. Het Comité kan door de Commissie worden geraadpleegd over elk vraagstuk met een wetenschappelijk en technisch karakter op het gebied van cosmetische producten. WETENSCHAPPELIJK COMITÉ VOOR BESTRIJDINGSMIDDELEN Het Comité werd opgericht bij Besluit nr. 78/346/EEG van de Commissie. Het kan door de Commissie worden geraadpleegd over wetenschappelijke en technische vraagstukken die verband houden met het gebruik en het in de handel brengen van bestrijdingsmiddelen (het gebruik van pesticiden in de landbouw. Deze omvatten: • fysische en chemische eigenschappen; • bestemming en gedrag in het milieu; • ecotoxicologie; • toxicologie bij zoogdieren, met inbegrip van de blootstelling en veiligheid van de gebruiker; • residuen in voedingsmiddelen en in diervoeding; • efficiëntie. 34 WETENSCHAPPELIJK VETERINAIR COMITÉ Het Comité werd opgericht bij Besluit 81/651/EEG van de Commissie. Het Comité kan door de Commissie worden geraadpleegd over alle wetenschappelijke en technische vraagstukken met betrekking tot: • de gezondheid van dieren; • de volksgezondheid uit een veterinair oogpunt • het dierlijk welzijn. Het Comité bestaat uit drie afdelingen die elk bevoegd zijn op een van de volgende gebieden. De afdeling waaronder de gezondheid van dieren ressorteert, zal zich in het bijzonder bezighouden met problemen betreffende de oorzaak, de aard, het ontstaan, de gevolgen, de diagnose, de epidemiologie, de profylaxe en de therapie van dierenziekten, inclusief zoonoses, alsmede met de morfologie, de fysiologie en de reproductie van gezonde dieren en met problemen van de gezondheid van de dieren in het algemeen. De afdeling waaronder de volksgezondheid uit een veterinair oogpunt ressorteert, zal zich in het bijzonder bezighouden met veterinaire maatregelen voor de bescherming van de volksgezondheid, hygiënische omstandigheden bij de productie, vervaardiging, behandeling en afzet van voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong en met de keuring van voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong en de toetsing ervan aan de minimumeisen inzake hygiëne bij de verwerking, opslag, distributie en bereiding van deze voedingsmiddelen. De afdeling waaronder het dierlijk welzijn ressorteert, zal zich in het bijzonder bezighouden met de maatregelen voor de bescherming in verband met de opfok van dieren, de verzorging, het transport, het slachten en het nemen van proeven. Het Comité kan de aandacht van de Commissie op alle problemen op bovengenoemde gebieden vestigen. WETENSCHAPPELIJK COMITÉ VOOR DE TOXICITEIT EN DE ECOTOXICITEIT VAN CHEMISCHE VERBINDINGEN Het mandaat van dit Comité werd vastgesteld bij Besluit 78/618/EEG van de Commissie, laatstelijk gewijzigd bij Besluit 88/241/EEG van de Commissie, en luidt als volgt: "De Commissie op haar verzoek adviezen verstrekken over alle vraagstukken in verband met het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van chemische verbindingen waarvan het gebruik nadelige gevolgen kan medebrengen voor de gezondheid van de mens en voor de verschillende milieus". 35 WETENSCHAPPELIJK COMITE VOOR DE DIERVOEDING Het mandaat werd vastgesteld bij Besluit 76/791 /EEG van de Commissie en luidt als volgt: 1. Het Comité kan door de Commissie worden geraadpleegd over wetenschappelijke en technische vraagstukken met betrekking tot de voeding en de gezondheid van dieren, en de kwaliteit en de onschadelijkheid van producten van dierlijke oorsprong. Aan het Comité kunnen met name vraagstukken worden voorgelegd in verband met de samenstelling van diervoeder, de behandelingen waardoor dit kan worden gewijzigd, en additieven, alsook in verband met de stoffen en producten waarvan de aanwezigheid in diervoeder ongewenst wordt geacht. 2. Het Comité kan de aandacht van de Commissie vestigen op elk vraagstuk van dergelijke aard. WETENSCHAPPELIJK COMITÉ VOOR DE MENSELIJKE VOEDING Het Comité werd in 1974 opgericht bij een besluit van de Commissie, dat werd vervangen door Besluit 95/273/EG. Het mandaat wordt vermeld in artikel 2 van dat besluit: • Het Comité wordt door de Commissie geraadpleegd wanneer dit wettelijk is voorgeschreven (dit betreft momenteel zeven communautaire kaderbesluiten en vormt de basis voor het merendeel van de werkzaamheden van het Comité). • Het Comité kan door de Commissie worden geraadpleegd over alle andere vraagstukken betreffende de gezondheidsbescherming en veiligheid van de mens die uit de consumptie van levensmiddelen voortvloeien of waarschijnlijk zullen voortvloeien. Het Comité kan de aandacht van de Commissie vestigen op elk vraagstuk van dergelijke aard. 36 BIJLAGE II Voornaamste wetgeving op grond waarvan de Commissie momenteel verplicht is toe te zien op de wijze waarop deze door de lidstaten of door derde landen wordt nageleefd N. B. : Alle besluiten zijn richtlijnen van de Raad, tenzij anders vermeld. Handel en algemeen Veterinair 72/461/EEG 72/462/EEG 80/215/EEG 89/662/EEG 90/425/EEG 90/424/EEG 90/675/EEG 91/496/EEG 92/65/EEG 92/117/EEG 92/118/EEG 96/43/EG 96/93/EG 96/239/EG (sanitaire controle op de intracommunautaire handel in vers vlees) (derde landen - levende dieren, vers vlees, vleesproducten) (sanitaire controle op de intracommunautaire handel in vleesproducten) (veterinaire controles op dierlijke producten in het intracommunautaire handelsverkeer) (veterinaire controles op levende dieren en producten in het intracommunautaire handelsverkeer) (Beschikking van de Raad - uitgaven op veterinair gebied) (veterinaire controles op producten uit derde landen) (veterinaire controles op levende dieren uit derde landen) (dieren, sperma, eicellen en embryo's waarvoor geen andere communautaire regelgeving geldt) (zoonoses) (dierlijke producten die onder andere communautaire regelgeving vallen) (financiering van keuringen en veterinaire controles) (certificering van dieren en dierlijke producten) (Beschikking van de Commissie inzake spoedmaatregelen tegen BSE) Levende dieren en producten van levende dieren, bv. sperma, eicellen, embryo's 64/432/EEG 80/217/EEG 80/1095/EEG 85/51 l/EEG 92/35/EEG 92/40/EEG 92/66/EEG 92/119/EEG (intracommunautaire handel in runderen en varkens) (bestrij ding van klassieke varkenspest) (voorschriften voor het vrij maken en houden van het communautaire grondgebied van klassieke varkenspest) (mond- en klauwzeer) (paardenpest) (aviaire influenza) (ziekte van Newcastle) (bepaalde dierenziekten, met inbegrip van de vesiculaire varkensziekte) 91/68/EEG 90/426/EEG (schapen en geiten) (paardachtigen) 90/539/EEG 88/407/EEG 89/5 5 6/EEG 90/429/EEG 90/667/EEG 91/67/EEG 93/53/EEG 95/70/EG (pluimvee en broedeieren) (diepgevroren sperma van runderen) (embryo ' s van runderen) (sperma van varkens) (verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen) (aquicultuurdieren en aquicultuurproducten) (bestrijding van bepaalde visziekten) (tweekleppige weekdieren) 37 Dierlijke producten, bv. vlees, melk, wild, enz. 64/433/EEG 77/96/EEG 77/99/EEG 71/118/EEG 91 /494/EEG 91/495/EEG 92/45/EEG 94/65/EG 86/469/EEG 88/146/EEG 96/22/EG 96/23/EG (vers vlees) (opsporing van trichinen) (vleesproducten) (vlees van pluimvee) (vers vlees van pluimvee) (konijnenvlees en vlees van gekweekt wild) (vlees van vrij wild) (gehakt vlees en vleesbereidingen) (onderzoek op de aanwezigheid van residuen - geldig tot 1. 7. 97) (stoffen met hormonale werking - geldig tot 1. 7. 97) (verbod op het gebruik van stoffen met een thyreostatische of hormonale werking - vanaf 1. 7. 97) (programma's voor de controle op residuen - vanaf 1. 7. 97) 89/437/EEG 92/46/EEG (eiproducten) (melk en producten op basis van melk) 91 /492/EEG 91 /493/EEG (levende tweekleppige weekdieren) (visserijproducten) 95/408/EG (Beschikking van de Raad - Voorlopige lijsten van inrichtingen) 97/198/EG 97/199/EG (Beschikking van de Commissie - Invoer van verwerkte dierlijke eiwitten) (Beschikking van de Commissie - Invoer van voeder voor gezelschapsdieren) Dierlijk welzijn en zoötechniek 88/166/EEG 91 /628/EEG 91 /629/EEG 91/63 O/EEG 93/119/EEG 94/28/EG (legkippen in batterijen) (bescherming van dieren tijdens het vervoer) (bescherming van kalveren) (bescherming van varkens) (bescherming van dieren bij het slachten) (zoötechnische voorschriften voor de invoer van dieren, sperma, eicellen en embryo's) Levensmiddelencontrole 89/397/EEG 93/43/EEG 93/99/EEG (officiële controle op levensmiddelen) (levensmiddelenhygiëne) (officiële controle op levensmiddelen) 38 Plantenziekten 69/464/EEG 69/465/EEG 74/647/EEG 93/85/EEG 77/93/EEG 2251/92/EEG 92/70/EEG 92/76/EEG 92/90/EEG 92/105/EEG 93/50/EEG planten) 93/51/EEG 94/3/EG 95/44/EG 3763/91/EEG 1600/92/EEG (wratziekte) (aardappelcystenaaltje) (anjerbladroller) (aardappelringrot) (voor planten of voor plantaardige producten schadelijke organismen) (Verordening van de Commissie - kwaliteitscontrole van verse groenten en fruit) (Richtlijn van de Commissie inzake de erkenning van beschermde gebieden) (Richtlijn van de Commissie inzake beschermde gebieden waar bijzondere plantenziekterisico's bestaan) (Richtlijn van de Commissie inzake registratie van producenten en importeurs) (Richtlijn van de Commissie inzake plantenpaspoorten) (Richtlijn van de Commissie inzake de nadere omschrijving van bepaalde (Richtlijn van de Commissie inzake het verkeer van planten in beschermde gebieden) (Richtlijn van de Commissie inzake beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen van schadelijke organismen) (Richtlijn van de Commissie inzake het verkeer van schadelijke organismen en planten) (Verordening van de Raad - landbouwproducten ten behoeve van de Franse overzeese departementen) (Verordening van de Raad - landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira) 39 ISSN 0254-1513 COM(97)183def. DOCUMENTEN NL 05 10 15 Catalogusnummer : CB-CO-97-202-NL-C ISBN 92-78-19578-2 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg t/tö


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1484/97 van Mihail PAPAYANNAKIS aan de Commissie. Europese organisatie voor levens- en geneesmiddelen

eurovoc_concepts:
food production
health control
health risk
pharmaceutical industry
plant health control
production control
scientific committee (EU)