title: Promemoria från kommissionen om arbetstagares förvärvade rättigheter vid överlåtelse av företag

eurovoc_concepts:
application of EU law
case law (EU)
labour law
labour relations
transfer of businesses

text: EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION Bryssel den 04. 03. 1997 KOM(97) 85 slutlig PROMEMORIA FRÅN KOMMISSIONEN om arbetstagares förvärvade rättigheter vid överlåtelse av företag PROMEMORIA FRÅN KOMMISSIONEN om arbetstagares förvärvade rättigheter vid överlåtelse av företag RIKTLINJER FÖR TILLÄMPNING AV RÅDETS DIREKTIV 77/187/EEG AV DEN 14 FEBRUARI 1977 GRUNDADE PÅ EG-DOMSTOLENS RATTSPRAXIS INLEDNING TILLÄMPNINGSOMRÅDE 1. 1 Vilka länder? 1. 2 Vilka företag? 1. 3 Vilka arbetstagare? 1. 4 Vilka transaktioner? 1. 4. 1 Grundläggande begrepp 1. 4. 2 Byte av arbetsgivare 1. 4. 3 På varandra följande överlåtelser 1. 4. 4 Överlåtelse i samband med förfaranden vid insolvens FÖLJDER AV ÖVERLÅTELSEN 2. 1 Överlåtelse av rättigheter och skyldigheter på förvärvaren 2. 2 Överlåtelse av företag och tillämpliga kollektivavtal 2. 3 Överlåtelse av företag och förändring av arbetsvillkoren 2. 4 Ingen möjlighet att avstå från rättigheterna enligt direktivet 2. 5 Undantag för förmåner utanför lagstadgade socialförsäkringssystem 2. 6 Skydd mot uppsägning 2. 7 Skydd för arbetstagarrepresentanternas funktion INFORMATION OCH ÖVERLÄGGNING SAMMANFATTNING A BILAGOR 20 FRÅGOR OCH SVAR FÖR EN LYCKAD FÖRETAGSÖVERLÅTELSE IL HÄNVISNING TILL EG-DOMSTOLENS OCH EFTA-DOMSTOLENS DOMAR OM ÖVERLÅTELSE AV FÖRETAG HL HÄNVISNINGAR TILL AKTUELLA MÅL VID EG-DOMSTOLEN OCH EFTA-DOMSTOLEN OM ÖVERLÅTELSE AV FÖRETAG IV. HANVISNING TILL NATIONELLA LAGAR OCH ANDRA FÖRFATTNINGAR FÖR GENOMFÖRANDE AV DIREKTIV 77/187/EEG AV DEN 14 FEBRUARI 1977 RIKTLINJER FÖR TILLÄMPNING AV RÅDETS DIREKTIV 77/187/EEG AV DEN 14 FEBRUARI 1977 GRUNDADE PÅ EG-DOMSTOLENS RÄTTSPRAXIS INLEDNING Rådets direktiv 77/187/EEG av den 14 februari 1977 om tillnärmning av medlemsstaternas lagstiftning om skydd för arbetstagares rättigheter vid överlåtelse av företag, verksamheter eller delar av verksamheter1 (nedan kallat "direktivet" eller "direktivet om överlåtelser") syftar enligt ingressen till att vara "till skydd for arbetstagarna vid byte av arbetsgivare, särskilt for att säkerställa att deras rättigheter skyddas". För detta ändamål fastställs i direktivet att överlåtarens rättigheter och skyldigheter på grund av ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande till följd av sådan överlåtelse skall övergå till förvärvaren. Det fastställs också att de berörda arbetstagarna skall skyddas mot uppsägning från överlåtarens eller förvärvarens sida, men inga hinder reses for "uppsägningar som sker av ekonomiska, tekniska eller organisatoriska skäl där förändringar i arbetsstyrkan ingår". Enligt artikel 6 skall överlåtaren och förvärvaren dessutom informera och konsultera representanterna för sina av överlåtelsen berörda arbetstagare. Huvudsyftet med direktivet är således att se till att omstrukturering av företag inom gemenskapen inte far negativa följder för arbetstagarna på det berörda företaget. Generellt sett kan det i lagstiftningshänseende knappast förnekas att det skydd som direktivet ger haft en avsevärd social verkan. Direktivet har visat sig vara ett ovärderligt instrument när det gäller att skydda arbetstagarna vid omorganisation av företag, eftersom det innebär att den ekonomiska och tekniska omstruktureringen sker på ett fredligt sätt och i god samförståndsanda, och eftersom minimiregler fastställs för att undvika illojal konkurrens avseende dessa förändringar. Kommissionen i punkt 11. 3. 2 i det sociala handlingsprogrammet på medellång sikt (1995- 1997) att en promemoria skulle utarbetas om arbetstagares förvärvade rättigheter vid överlåtelse av företag för att ge bättre information och vägledning om tillämpningen av gemenskapsrätten, mot bakgrund av det avsevärda antalet mål som väckts vid EG- domstolen. 0 SYFTE Kommissionen skulle önska att denna promemoria betraktades som ett användbart redskap för att bättre förstå gemenskapsrätten inom ett mycket komplext område som inte alltid är så lätt att tolka. Huvudsyftet med denna promemoria är att genom en belysning av EG-domstolens kriterier underlätta förståelsen av direktiv 77/187/EEG för människor som inte nödvändigtvis är experter på detta område. Denna promemoria har EGT nr L 61/27, 5. 3. 1977. således till syfte att informera de europeiska medborgarna om den tolkning som EG- domstolen gjort av rådets direktiv 77/187/EEG. Den är ett svar på behovet av insyn i gemenskapens bestämmelser för att på detta sätt underlätta en riktig tillämpning av Europeiska unionens samt en handledning för arbetstagarnas och arbetsgivarnas företrädare vad gäller deras rättigheter och skyldigheter vid överlåtelser av företag. lagstiftning, TILLÄMPNINGSOMRÅDE 1. 1 Vilka länder? Direktivet skall tillämpas "om och i den mån verksamheten eller den del av verksamheten som skall överlåtas ligger inom fördragets territoriella räckvidd" (art. 1 och 2), eller i en EES-medlemsstat (Norge, Island, Liechtenstein). 1. 2 Vilka företag? Direktivet skall tillämpas vid överlåtelse av alla typer av offentliga och privata företag, verksamheter eller delar av verksamheter till en annan arbetsgivare. Företag vars verksamhet inte bedrivs i vinstsyfte ligger heller inte utanför direktivets tillämpningsområde2. Det är endast överlåtelser av sjögående fartyg som uttryckligen undantas från direktivet. 1. 3 Vilka arbetstagare? De personer som direktivet syftar till att skydda är de som vid tidpunkten för överlåtelsen har ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande, såsom detta definieras i medlemsstaternas arbetsrätt. Domstolen anser att det är den nationella domstolens sak att avgöra huruvida de berörda personerna skall betraktas som arbetstagare, och det är därför den nationella lagstiftningen skall tillämpas för att fastställa huruvida det vid tidpunkten för överlåtelsen förelåg ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande3. 2 3 EG-domstolens dom av den 8 juni 1994, kommissionen mot Förenade konungariket, punkt 45, R. 94, 5-2432. EG-domstolens dom av den 11 juli 1985, mål 105/84, A/5 Danmals Inventar, R. 1985, 2639 och 2654. Direktivet omfattar inte överlåtelse av rättigheter och skyldigheter för de personer som var anställda arbetstagare hos överlåtaren vid överlåtelsen, men som själva väljer att inte fortsätta att vara anställda som arbetstagare hos förvärvaren4. 1. 4 Vilka transaktioner? 1. 4. 1 Grundläggande begrepp Inledningsvis bör framhållas att EG-domstolen har slagit fast att direktivet skall tillämpas på alla överlåtelser som grundar sig på ett avtal, eller en administrativ myndighets beslut eller en rättsakt eller ett domstolsbeslut5. Domstolen har också förklarat att det grundläggande kriteriet för överlåtelse består i att avgöra om förvärvaren erhållit ett befintligt företag, vars verksamhet (eller liknande) kan bedrivas vidare. Det avgörande kriteriet när det gäller att fastställa om en överlåtelse inom ramen för detta direktiv ägt rum, är således huruvida den ekonomiska enheten har behållit sin identitet6. De bedömningar som krävs för att avgöra om sådan överlåtelse ägt rum skall göras av nationella domstolar, med beaktande av följande särskilda faktorer som skall tolkas vid en sådan utvärdering: Typ av företag eller verksamhet. Eventuell överlåtelse av materiella tillgångar, som till exempel byggnader och lös egendom. De immateriella tillgångarnas värde vid tidpunkten för överlåtelsen. Huruvida den nye arbetsgivaren övertar huvuddelen av personalstyrkan. Eventuellt övertagande av kunder. Likheten mellan den verksamhet som bedrevs före respektive efter överlåtelsen. Hur länge eventuellt avbrott i verksamheten varat. EG-domstolen har framhållit att dessa punkter endast utgör ett inslag i en övergripande utvärdering, och att de inte kan bedömas var för sig7. Enligt domstolen förutsätter ovannämnda rättspraxis att överlåtelsen avser en ekonomisk enhet med stabil organisation, vars verksamhet inte är begränsad till utförande av en viss uppgift. Överlåtelse av företag skall, för att falla inom ramen för direktivet, åtföljas av överlåtelse av en 4 5 6 7 EG-domstolens dom av den 7 februari 1985, mål 19/83, Wendelboe, Rec. 457. EG-domstolens dom av den 16 december 1992, mål 132/91, Katsikas, Rec. 92,1 6577. EG-domstolens dom av den 7 februari 1985, mål 135/83, Abels, Rec. 469. EG-domstolens dom av den 14 april 1994, mål C-392/92, Schmidt. EG-domstolens dom av den 18 mars 1986, mål 24/85, Spijkers. organiserad samling tillgångar som gör möjligt för det överlåtande företaget att stadigvarande bedriva sin verksamhet eller delar av verksamheten8. 1. 4. 2 Byte av arbetsgivare EG-domstolen har meddelat att direktivet skall gälla alla tänkbara fall som innebär byte av den fysiska eller juridiska person som har ansvar för att driva företaget9. Då den ekonomiska enheten bedriver verksamhet är byte av den fysiska eller juridiska person som har ansvar för att driva företaget tillräckligt för att direktivet skall tillämpas, utan att man behöver ta ställning till frågan om äganderätten har överlåtits10. Överföring av äganderätten till merparten av aktierna i ett företag eller byte av majoritetsaktieägare innebär inte att företaget har överlåtits, eftersom samma juridiska person förblir arbetsgivare. 1. 4. 3 På varandra följande överlåtelser - - I de fall då ägaren till ett utarrenderat företag på grund av kontraktsbrott från arrendetagarens sida återtar driften av företaget gäller följande: Direktivet skall tillämpas, eftersom dess syfte är att i största möjliga utsträckning skydda arbetstagarnas rättigheter vid byte av arbetsgivare genom att ge dem möjlighet att fortsätta sin anställning hos den nye arbetsgivaren på samma villkor som de som överenskommits med överlåtaren11. I de fall då företagsägaren efter det oöverlåtbara arrendekontraktets utgång återigen upplåter företaget till en ny arrendetagare, som utan avbrott driver företaget vidare med den personal som friställts vid utgången av den första upplåtelseperioden, gäller följande: Direktivet skall tillämpas, då arrendetagaren vid det oöverlåtbara arrendekontraktets utgång upphör att vara arbetsgivare, och då en tredje part förvärvar denna ställning genom ett nytt arrendekontrakt som sluts med ägaren. Det faktum att överlåtelsen sker i två steg utgör inget hinder för direktivets tillämplighet förutsatt att den ekonomiska enheten i fråga behållit sin identitet. Det är särskilt 8 9 10 11 EG-domstolens dom av den 19 september 1995, mål C-48/94, Rijgaard. EG-domstoléns dom av den 15 juni 1988, mål 101/87, Bork International. EG-domstolens dom av den 10 februari 1988, mål 324/86, Daddy's Dance Hall. EG-domstolens dom av den 17 december 1987, mål 287/86, Ny Moelle Kro. fallet då den nya arrendetagaren utan avbrott driver företaget vidare med den personal som var anställd på företaget före överlåtelsen12. 1. 4. 4 Överlåtelse i samband med förfaranden vid insolvens Enligt EG-domstolen innebär direktivet inte att medlemsstaterna åläggs att utvidga sina bestämmelser avseende överlåtelse som sker inom ramen för ett konkursförfarande som syftar till exekutiv försäljning av överlåtarens tillgångar, utan att det påverkar den nationella lagstiftarens befogenhet att fatta annat beslut13. Domstolen har även slagit fast att direktivet inte skall tillämpas på överlåtelser av företag som sker inom ramen för ett konkursförfarande, t. ex vid likvidation enligt administrativt tvångsförfarande i den italienska lagstiftningen, men att det skall tillämpas när man inom ramen för den typ av rättsregler som gäller särskild förvaltning av stora företag i kris har beslutat att företagets verksamhet skall fortsätta och att direktivet skall tillämpas så länge detta beslut är i kraft14. Direktivet skall också tillämpas på överlåtelse av företag, verksamheter eller delar av verksamheter till en annan arbetsgivare, då detta sker inom ramen "surséance van betaling" (betalningsinställelse) enligt nederländsk lag, eftersom ett sådant förfarande gör det möjligt att driva företaget vidare. förfarande typen för ett av Det faktum att ett företag, en verksamhet eller del av verksamhet överlåtits efter det att det överlåtande företaget ställt in betalningarna, utgör inte ett tillräckligt skäl för att sådana transaktioner skall falla utanför direktivets tillämpningsområde15. Direktivet tillämpas även med avseende på företag som konstaterats vara i kris, eftersom det förfarande som följs för att konstatera detta ofta främjar företagets fortsatta verksamhet, med förhoppning om ett framtida övertagande16. 12 13 14 15 16 EG-domstolens dom av den 10 febmari 1988, mål 324/86, Daddy's Dance Hall. EG-domstolens dom av den 7 febmari 1985, mål 135/83, Abels; EG-domstolens dom av den 7 febmari 1985, mål 179/83, FNV; EG-domstolens dom av den 7 febmari 1985, mål 186/83, Botzen, EG^iomstolens dom av den 25 juli 1991, mål 362/89, d'Urso. EG-domstolens dom av den 25 juli 1991, mål 362/89, d'Urso. EG-domstolens dom av den 11 juli 1985, mål 105/84, Mikkelson. EG-domstolens dom av den 7 december 1995, mål 472/93, Spano. FÖLJDER AV ÖVERLÅTELSEN 2. 1 Överlåtelse av rättigheter och skyldigheter på forvärvaren Enligt artikel 3. 1 i direktivet skall överlåtarens rättigheter och skyldigheter på grund av ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande som gäller vid tidpunkten för överlåtelsen till följd av sådan överlåtelse övergå till förvärvaren. Medlemsstaterna far dock föreskriva att överlåtaren efter tidpunkten för överlåtelsen - utöver förvärvaren - skall fortsätta att ansvara som har uppkommit på grund av ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande. förpliktelser för Förvärvaren måste överta överlåtarens alla skyldigheter som följer av ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande, även de som uppkommit före tidpunkten för överlåtelsen. Domstolen anser att direktivet utan förbehåll hänvisar till överlåtarens rättigheter och skyldigheter på grund av ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande som gäller vid tidpunkten för överlåtelsen. Det är förvärvaren som ansvarar för alla åligganden på grund av de rättigheter som arbetstagarna har vid tidpunkten för överlåtelsen17. Direktivets syfte är att skydda arbetstagarnas rättigheter vid byte av arbetsgivare genom att ge dem möjlighet att fortsätta sin anställning hos den nye arbetsgivaren på samma villkor de som överenskommits med överlåtaren. Syftet är dock inte att se till att avtalet med överlåtaren fortsätter att gälla om en arbetstagare inte vill fortsätta sin anställning hos förvärvaren18. 2. 2 Överlåtelse av företag och tillämpliga kollektivavtal Enligt artikel 3. 2 i direktivet skall förvärvaren efter överlåtelsen vara bunden av villkoren i löpande kollektivavtal på samma sätt som överlåtaren var bunden av dessa villkor till dess att avtalets giltighetstid har löpt ut eller ett nytt kollektivavtal har börjat gälla. Enligt domstolen bör artikel 3. 2 i direktivet tolkas som att förvärvaren i ett kollektivavtal när det gäller skall vara bunden av villkoren arbetstagare som redan var anställda på företaget vid tidpunkten för överlåtelsen, men att detta inte gäller arbetstagare som anställdes efter denna tidpunkt19. 17 18 19 EG-domstolens dom av den 7 febmari 1985, mål 135/83, Abels. EG-domstolens dom av den 5 maj 1988, mål 144 och 154/87, Berg och Busschers. EG-domstolens dom av den 17 december 1987, mål 287/86, Ny Moelle Kro. 8 Förvärvaren skall vara bunden av villkoren i löpande kollektivavtal på samma villkor till dess att avtalets giltighetstid har löpt ut eller ett nytt kollektivavtal har börjat gälla. Medlemsstaterna får enligt artikel 3. 2 i direktivet begränsa den period under vilken de skall vara bundna av ett sådant avtal, med det förbehållet att den inte far vara kortare än ett år20. 2. 3 Överlåtelse av foretag och förändring av arbetsvillkoren Om anställningsavtalet eller anställningsförhållandet upphör därför att överlåtelsen enligt direktivet medför en genomgripande förändring av arbetsvillkoren som är till nackdel för arbetstagaren, skall arbetsgivaren anses vara ansvarig för att anställningsavtalet eller anställningsförhållandet har upphört (artikel 4. 2). Arbetstagarnas rättigheter vad gäller lön som följer av anställningsavtalet eller anställningsförhållandet far inte ändras, även om den sammanlagda lönesumman förblir oförändrad. Om det föreskrivs i nationell lagstiftning att anställningsförhållandet kan förändras till nackdel för arbetstagaren, kan en sådan förändring dock inte uteslutas av den enda anledningen att företaget under tiden överlåtits. Förvärvaren har således samma möjligheter att ändra rättigheterna och skyldigheterna som överlåtaren i sig aldrig skall kunna skulle ha haft, även om överlåtelsen utgöra förändring21. skäl för en sådan 2. 4 Ingen möjlighet att avstå från rättigheterna enligt direktivet Enligt domstolen är det skydd som de tvingande bestämmelserna i direktivet ger en fråga av allmän ordning. Domstolen har mycket tydligt beslutat att en arbetstagare inte ens med sitt medgivande kan avstå från eller berövas sina rättigheter enligt direktivet, även om de nackdelar som detta innebär uppvägs genom sådana fördelar att arbetstagaren totalt sett inte försätts i ett totalt sett mindre gynnsamt läge22. I enlighet med domstolens preciseringar omfattar direktivets regler alla, inklusive arbetstagarnas fackliga förtroendemän, vilka inte kan undantas från detta genom överenskommelser mellan överlåtaren eller förvärvaren. Enligt domstolen är det inte tillåtet att göra sådana avvikelser från direktivet som är till nackdel far tillämpningen av arbetstagarnas rättigheter enligt direktivet varken vara beroende av överlåtarens eller förvärvarens samtycke och inte heller av för arbetstagarna. Följaktligen 20 21 22 EG-domstolens dom av den 11 december 1992, mål 209/91, Rask och Christensen. EG-domstolens dom av den 11 december 1992, mål 209/91, Rask och Christensen. EG-domstolens dom av den 10 febmari 1988, mål 324/86, Daddy's Dance Hall. samtycke från arbetstagarnas företrädare eller arbetstagarna själva. Det enda förbehållet i detta fall är den möjlighet arbetstagarna har att efter ett självständigt beslut välja att inte fortsätta anställningsförhållandet hos den nye arbetsgivaren23. I detta fall skall medlemsstaterna fastställa vad som anställningsförhållandet. skall Medlemsstaterna får då föreskriva att avtalet skall anses vara upphävt, antingen på arbetstagarens eller arbetsgivarens begäran. Medlemsstaterna far även skall gälla gentemot överlåtaren24. föreskriva att avtalet anställningsavtalet fortfarande ske med eller 2. 5 Undantag för förmåner utanför lagstadgade socialförsäkringssystem Överlåtelse av rättigheter och skyldigheter på grund av ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande skall inte omfatta arbetstagarnas rätt till ålders-, invaliditets- eller efterlevandeförmåner på grund av kompletterande lagstadgade pensionssystem socialförsäkringssystem (artikel 3. 3 första stycket). utanför medlemsstaternas nationella som detta undantag kan medföra Någon överlåtelse av överlåtarens skyldigheter på grund av kompletterande pensionssystem sker alltså inte. För att undvika eventuella ogynnsamma följder för arbetstagarna skall medlemsstaterna dock vidta de åtgärder som är nödvändiga för att skydda arbetstagarnas intressen samt de personers intressen som vid tidpunkten för överlåtelsen inte längre är anställda i överlåtarens verksamhet (artikel 3. 3 andra stycket). 2. 6 Skydd mot uppsägning Överlåtelsen av ett företag, en verksamhet eller en del av en verksamhet skall i sig inte utgöra skäl för uppsägning från överlåtarens eller förvärvarens sida (artikel 4. 1). Denna bestämmelse skall dock inte hindra uppsägningar som sker av ekonomiska, tekniska eller organisatoriska skäl där förändringar i arbetsstyrkan ingår. Direktivet förbjuder således endast uppsägningar som sker enbart på grund av överlåtelsen. Domstolen har förklarat att det skydd som direktivet ger vid uppsägning gäller alla situationer där de arbetstagare som berörs av överlåtelsen enligt nationell lagstiftning ges någon form av skydd mot uppsägning - även om detta är begränsat - och att detta skydd följaktligen varken kan berövas dem eller begränsas enbart på grund av överlåtelsen. 25 23 24 25 EG-domstolens dom av den 25 juli 1991, mål 362/89, d'Urso. EG-domstolens dom av den 16 december 1992, mål 132/91, Katsikas, Rec. 92,1 6577. EG-domstolens dom av den 15 april 1986, mål 237/84, kommissionen mot konungariket 10 Vid uppsägning inskränks däremot direktivets räckvidd genom den rätt som medlemsstaterna har att från detta skydd undanta "vissa särskilda kategorier av arbetstagare som inte omfattas av medlemsstaternas lag eller praxis i fråga om uppsägningsskydd"26. 2. 7 Skydd för arbetstagarrepresentanternas funktion Artikel 5 i direktivet syftar till att trygga kontinuiteten när det gäller arbetstagarnas representation och skyddet för berörda arbetstagare. När det gäller denna kontinuitet (artikel 5. 1) måste man ta hänsyn till om den verksamhet som överlåtits behåller sin självständighet, dvs. om den fortsätter att existera som en separat driftsenhet och inte uppgår i en mer komplex struktur. Om så är fallet skall den ställning och den funktion som föreskrivs i medlemsstaternas lagar eller andra författningar angående representanterna, eller representanterna för de arbetstagare som berörs av överlåtelsen, bibehållas. Däremot skall den ställning eller den funktion som innehas av de representanter, eller representanter för arbetstagarna som berörs av en överlåtelse, inte gälla om nödvändiga förutsättningarna finns för en förnyad utnämning av arbetstagarrepresentanter enligt nationell lagstiftning. De arbetstagarrepresentanter som berörs av en överlåtelse och vars uppdrag löper ut på grund av överlåtelsen skall "alltjämt åtnjuta det skydd som medlemsstaternas lagar och andra författningar eller praxis ger dem" (artikel 5. 2). INFORMATION OCH ÖVERLÄGGNING Överlåtaren och förvärvaren skall överlåtelsen berörda arbetstagare om (artikel 6. 1) informera representanterna för sina av - - - skälen till överlåtelsen, de juridiska, ekonomiska och sociala följderna av överlåtelsen för arbetstagarna, planerade åtgärder med hänsyn till arbetstagarna. Överlåtaren skall ge representanterna för sina arbetstagare sådan information i god tid innan överlåtelsen genomförs, och i vart fall innan hans arbetstagares arbets- och anställningsvillkor direkt påverkas av överlåtelsen. 26 Belgien. Artikel 4. 1, andra stycket i rådets direktiv 77/187/EEG av den 14 febmari 1977. 11 Överläggningarna skall Skyldigheten att lämna information har generell räckvidd, medan skyldigheten att överlägga med arbetstagarrepresentanterna endast har begränsad räckvidd. Denna skyldighet föreligger om överlåtaren eller förvärvaren planerar åtgärder med hänsyn till sina arbetstagare (artikel 6. 2), till exempel när det gäller nedskärningar ske "för att söka nå en av arbetsstyrkan. överenskommelse". Domstolen har tolkat en liknande bestämmelse i direktiv 75/129/EEG om kollektiva uppsägningar på så sätt att detta inte innebär en skyldighet att nå fram till en överenskommelse27. Överläggningarna med arbetstagarrepresentanterna måste ske "i god tid". Enligt domstolen syftar direktivet inte till en övergripande harmonisering av de nationella systemen för arbetstagarrepresentation i företag. Den begränsade harmoniseringen far dock inte hindra den nödvändiga verkan av bestämmelserna i artikel 6 i direktivet. Den får i synnerhet inte vara ett hinder för medlemsstaternas skyldighet att vidta nödvändiga åtgärder för att utse arbetstagarrepresentanter för den information och de överläggningar som föreskrivs i denna artikel. Vidare överlåter direktivet åt medlemsstaterna att avgöra på vilket sätt arbetstagarrepresentanterna skall utses28. Medlemsstaterna far dessutom begränsa de ovan nämnda skyldigheterna till företag eller verksamheter som beträffande antalet arbetstagare uppfyller villkoren för val av eller inrättande av ett arbetstagarorgan som företräder arbetstagarna (artikel 6. 4). Medlemsstaterna far även föreskriva att, för det fall att det inte finns arbetstagarrepresentanter i ett företag eller en verksamhet, berörda arbetstagare skall informeras i förväg när en överlåtelse skall äga rum (artikel 6. 5). Det bör framhållas att det i nationell lagstiftning skall föreskrivas effektiva, välawägda och avskräckande påföljder om arbetsgivaren underlåter att informera och överlägga med arbetstagarrepresentanterna29. SAMMANFATTNING Direktivet om överlåtelser har utgjort grunden för ett avsevärt antal mål som väckts vid Europeiska gemenskapernas domstol. Totalt har 25 domar meddelats, varav de flesta efter begäran om förhandsavgörande (se Bilaga II). För närvarande behandlas flera mål vid domstolen (se Bilaga III). 27 28 29 EG-domstolens dom av den 12 februari 1985, mål 284/83, Rec. s. 553. EG-domstolens dom av den 8 juni 1994, mål 382/92, kommissionen mot Förenade konungariket. EG-domstolens dom av den 8 juni 1994, mål 382/92, kommissionen mot Förenade konungariket. 12 Domstolen har genom sina domar särskilt förtydligat begreppet överlåtelse, fastställt att det inte krävs något kontraktsförhållande mellan överlåtaren och förvärvaren för att direktivet skall tillämpas, undantagit likvidationsförfaranden från direktivets tillämpningsområde men inte förfaranden i samband med betalningsinställelse, förtydligat innebörden i termen "arbetstagare", samt förklarat att arbetstagarna och deras företrädare inte kan avstå från sina rättigheter enligt direktivet såsom detta genomförts i nationell lagstiftning. 13 BILAGA I 20 FRÅGOR OCH SVAR FÖR EN LYCKAD FÖRETAGSÖVERLÅTELSE -HANDLEDNING FÖR ARBETSTAGARNAS OCH FÖRETAGENS REPRESENTANTEROMDERAS RÄTTIGHETER OCHSKYLDIGHETER VID ÖVERLÅTELSER AV FÖRETAG 1. Tillämpas direktivet även vid överlåtelse av foretag som har sitt säte i ett lands territorium som inte är en av Europeiska unionens medlemsstater? - Direktivet tillämpas i den mån det företag som skall överlåtas har sitt säte inom den territoriella räckvidden för Fördraget om Europeiska unionen eller i en medlemsstat inom Europeiska ekonomiska samarbetsområdet (Norge, Island, Liechtenstein). 2. Måste foretaget drivas i vinstsyfte för att direktivet skall tillämpas? - Det faktum att verksamheten inte bedrivs i vinstsyfte är inte ett tillräckligt skäl för att ett företag skall falla utanför direktivets tillämpningsområde. 3. Vilka transaktioner faller utanför direktivets tillämpningsområde? - I direktivet undantas uttryckligen överlåtelser av sjögående fartyg. Tyskland, Spanien, Frankrike, Italien och Portugal har dock tillämpat direktivets principer när det gäller sjögående fartyg. 4. Vem omfattas av direktivet? - Alla personer som vid tidpunkten för överlåtelsen har ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande. - I den mån som offentliganställda tjänstemän inte omfattas av gällande arbetsrätt i medlemsstaterna, omfattas de heller inte av direktivet. 5. Vem avgör huruvida det vid tidpunkten for överlåtelsen förelåg ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande? - Denna fråga avgörs av varje medlemsstats nationella domstolar och i enlighet med nationell lagstiftning. 6. Gäller direktivet arbetstagare som vid tidpunkten for överlåtelsen har lämnat foretaget ? - Nej. Bestämmelserna i direktivet gäller endast de arbetstagare som vid tidpunkten för överlåtelsen är anställda på företaget. 14 7. Vem har ansvaret for gällande skyldigheter efter en överlåtelse — överlåtaren eller forvärvaren? - Förvärvaren övertar överlåtarens alla skyldigheter, även de som uppkommit före tidpunkten för överlåtelsen. Överlåtelsen innebär att överlåtaren fritas från alla förpliktelser, utom då det i nationell lagstiftning föreskrivs att överlåtaren och förvärvaren har ett gemensamt ansvar. Gemensamt ansvar har införts i Tyskland, Spanien, Frankrike, Grekland, Italien, Nederländerna och Portugal. 8. Vilket kollektivavtal skall gälla då ett foretag överlåts - överlåtarens eller förvärvarens? - Enligt direktivet skall förvärvaren efter överlåtelsen vara bunden av villkoren i löpande kollektivavtal på samma sätt som överlåtaren var bunden av dessa villkor till dess att avtalets giltighetstid har löpt ut eller ett nytt kollektivavtal har börjat gälla. Medlemsstaterna far dock begränsa den period under vilken de skall vara bundna av ett sådant avtal, med det förbehållet att den inte far vara kortare än ett år 9. Får arbetsvillkoren förändras efter överlåtelsen? Arbetstagarnas rättigheter på grund av anställningsavtalet eller anställningsförhållandet far inte förändras till följd av en överlåtelse. Förvärvaren har dock samma möjligheter att förändra rättigheterna och skyldigheterna som överlåtaren skulle ha haft, även om överlåtelsen i sig aldrig skall kunna utgöra skäl för en sådan förändring. 10. Kan arbetstagarna avstå från sina rättigheter enligt direktivet? - Nej. Arbetstagare kan inte ens med sitt medgivande avstå från eller berövas sina rättigheter enligt direktivet, även om de nackdelar som detta innebär uppvägs genom liknande fördelar. 11. Omfattar det skydd direktivet ger även förmåner utanför socialförsäkringssystem ? lagstadgade Nej. Överlåtelse av rättigheter och skyldigheter på grund av ett anställningsavtal eller ett anställningsförhållande skall inte omfatta arbetstagarnas rätt till ålders-, invaliditets- av kompletterande pensionssystem utanför medlemsstaternas nationella lagstadgade socialförsäk ringssystem. Medlemsstaterna skall dock vidta de åtgärder som är nödvändiga för att skydda de rättigheter som arbetstagarna förvärvat eller håller på att förvärva efterlevandeförmåner på grund eller 15 samt de personers rättigheter som vid tidpunkten för överlåtelsen inte längre är anställda i överlåtarens verksamhet. 12. Får uppsägningar göras av ekonomiska, tekniska eller organisatoriska skäl vid överlåtelse av foretag? - Ja. Direktivet förbjuder endast uppsägningar som sker enbart på grund av överlåtelsen. 13. Vilka rättigheter har företrädarna for de av överlåtelsen berörda arbetstagarna om deras uppdrag upphör tillföljd av överlåtelsen? - Arbetstagarrepresentanterna medlemsstaternas lagar och andra författningar eller praxis ger dem. alltjämt åtnjuta det skall skydd, som 14. Vilka är överlåtarens och förvärvarens skyldigheter med avseende på information till arbetstagarrepresentanterna? - Överlåtaren och förvärvaren skall informera arbetstagarrepresentanterna om skälen till överlåtelsen, de juridiska, ekonomiska och sociala följderna av överlåtelsen för arbetstagarna, planerade åtgärder med hänsyn till arbetstagarna. 15. År överläggningar med arbetstagarrepresentanterna obligatoriska vid överlåtelse? - Skyldigheten att överlägga med arbetstagarrepresentanterna föreligger om överlåtaren eller förvärvaren planerar åtgärder med hänsyn till sina arbetstagare, till exempel när det gäller nedskärningar av arbetsstyrkan. 16. När skall information lämnas och överläggningar äga rum? -^ - Information skall lämnas och överläggningar med arbetstagarrepresentanterna äga rum i god tid innan överlåtelsen genomförs, och i vart fall innan arbets- och anställningsvillkoren för överlåtarens arbetstagare direkt påverkas av överlåtelsen. 17. Förekommer det avvikelser från principen om överläggningar med arbetstagarrepresentanterna? information och - Ja. Medlemsstaterna far begränsa de ovan nämnda skyldigheterna till företag eller verksamheter som beträffande antalet arbetstagare uppfyller villkoren för val av eller inrättande av ett arbetstagarorgan som företräder arbetstagarna. 16 18. Tvingar direktivet medlemsstaterna att infora ett system for arbetstagarrepresentation trots att det i kraft av nationell lagstiftning inte finns någon sådan representation i foretagen? - Ja. Medlemsstaterna skall vidta de åtgärder som är nödvändiga för att arbetstagarrepresentanter skall kunna utnämnas för den information och de överläggningar som föreskrivs i artikel 6 i direktivet. Medlemsstaterna avgör på vilket sätt arbetstagarrepresentanterna skall utnämnas. 19. Är skyldigheten att informera och överlägga med arbetstagarrepresentanterna bindande? - Det skall i nationell lagstiftning föreskrivas kännbara påföljder för de fall där arbetsgivaren underlåter att ge information eller att överlägga med arbetstagarrepresentanterna. 20. Utgör det skydd direktivet ger den övre gränsen? - Nej. Direktivet påverkar ue medlemsstaternas rätt att tillämpa eller införa lagar eller andra författningar som är mer gynnsamma för arbetstagarna. 17 BILAGA n EG-DOMSTOLENS OCH EFTA-DOMSTOLENS DOMAR AVSEENDE DIREKTIVET OM ÖVERLÅTELSE AV FÖRETAG - RÅDETS DIREKTIV 77/187/EEG AV DEN 14 FEBRUARI 1977 Wendelboe, mål 19/83 av den 7 februari 1985, s. 457. Abels, mål 135/83 av den 7 februari 1985, Rec. 1985, s. 479. Industriebond FNV, mål 179/83 av den 7 februari 1985, Rec. 1985, s. 511 och 517. Botzen, mål 186/83 av den 7 februari 1985, Rec. 1985, s. 520 och 523. A/S Danmols Inventar, mål 105/84 av den 11 juli 1985, Rec. 1985, s. 2639 och 2654. Italienska republiken, mål 235/84 av den 10 juli 1986, Rec. 1986, s. 2291 och 2304. Konungariket Belgien, mål 237/84 av den 15 april 1986, Rec. 1986, s. 1247 och 1257. Spijkers, mål 24/85 av den 18 mars 1986, Rec. 1986, s. 1119 och 1130. NY Moelle KRO, mål 287/86 av den 17 december 1987, Rec. 1987, s. 5465. Daddy's Dance Hall, mål 324/86 av den 10 februari 1988, Rec. 1988, s. 739. Bork, mål 101/87 av den 15 juni 1988, Rec. 1988, s. 3057. Berg & Busschers, mål 144 och 145/87 av den 5 maj 1988, Rec. 1988, s. 2559. D'Urso, mål 362/89 av den 25 juli 1991, EG-domstolen 91, I -4105 ff. Redmond Stichting, mål 29/91 av den 19 maj 1992, EG-domstolen 92, 1-3189 ff. Katsikas, mål 132/91 av den 16 december 1992, Rec. 92, 1-6577. Anne Watsen, mål 209/91 av den 12 november 1992, EG-domstolen 92,1 -5755 ff. Schmidt, mål 392/92 av den 14 april 1994, EG-domstolen 94, 1-1311. Kommissionen mot Förenade konungariket, 382/92 av den 8 juni 1994, EG- domstolen 94, I - 2435. Rygaard, mål 48/94 av den 19 september 1995. Luigi Spano, mål 472/93 av den 7 december 1995. Merckx och Neuhuys, mål 171/94 och mål 172/94 av den 7 mars 1996. Eilert Eidesund mot Stavanger Catering A. S. , mål E-2/95. Dom i EFTA-domstolen av den 25 september 1996. Torgier Langeland mot Norske Falnicorn A. S. , mål E-3/95. Dom i EFTA- domstolen av den 25 september 1996. Annette Henke mot Gemeinde Schierke och Verwaltungsgemeinschat "Broeken" - Mål nr C-298/94. Claude Rotsart de Hertains mot S. A. J. Benoit (i likvidation) och SA I. G. C. Housing Service- -Mål nr C-305/94. 18 BILAGA m AKTUELLA MÅL VID EG-DOMSTOLEN OCH EFTA-DOMSTOLEN VAD GÄLLER RÅDETS DIREKTIV 77/187/EEG AV DEN 14 FEBRUARI 1977 -Mål nr C-319/94. S. A. Jules Dethier Equipment mot Jules Dassy, Sprl Sovam (i likvidation). -Mål nr C-13/95. Ayse Suzen mot SA Zehnacker Gebändereinigung Gmbh. -Mål nr C-229/95. Simone Moll mot Berhane Mesghena. -Mål nr C-3 3 6/95. Pedro Burdal o mot Fondo de Garanti a Salarial. -Mål nr E-2/96. J. Ulstein & P. Otto Raiseng mot A. Malier. -Mål nr E-3/96. Tor A. Ask mot ABB AS och ÅKER AS. -Mål nr C-121/96. Sultan Bulut mot Deutsche Bundespost. -Mål nr C-127/96. Prudencia Gomez Perez mot Contrtas y Limpiensas S. L. och Hernandez vidai S. A. -Mål nr C-l73/96. Francisco Hidalgo mot Asociaciôn de Servicios ÅSER och Sociedad Cooperativa Minerva. -Mål nr C-204/96. E. f. Liebelt GmbH mot Marianne Seidel. -Mål nr C-229/96. F. Santer mot Hoechts A. g. -Mål nr C-247/96. H. Ziemann mot Fa Ziemann Sicherheit GmbH och Fa H. Bohn Sicherheitsdienst. -Mål nr C-277/96. H. J. Dick mot EB - Schulungs GmbH i. L. 19 BILAGA IV HÄNVISNING TILL NATIONELLA LAGAR OCH ANDRA FÖRFATTNINGAR FÖR GENOMFÖRANDE AV DIREKTIV 77/187/EEG AV DEN 14 FEBRUARI 1977 Medlemsstaterna har överlämnat följande nationella lagar och författningar som rör rådets direktiv 77/187/EEG av den 14 februari 1977 om tillnärmning av medlemsstaternas lagstiftning om skydd för arbetstagares rättigheter vid överlåtelse av företag, verksamheter eller delar av verksamheter: Tyskland: Gesetz vom 25/08/69, Bundesgesetzblatt (Teile I, II, III) I, Nr. 83 vom 27708/69 S. 1317. Gesetz vom 15/01/72, Bundesgesetzblatt (Teile I, II, III) I Nr. 48 vom 20/08/80 S. 1308. Österrike: Arbeitsvertragsrechts-Anpassungsgesetz -Avrag, BGB1 Nr 459/1993. Belgien: Arrêté Royal du 19/04/78, Moniteur Belge du 25/08/78. Arrêté Royal du 31/10/78, Moniteur Belge du 31/10/78. Convention collective n*32 bis du 7 juin 1985 modifiée par la Convention n#32ter du 2 décembre 1986. Danmark: LOV AF 21/03/79, Lovtidende à NR. 11 AF 21/03/79 s. 326. Spanien: Ley N. 8/80 de 10/03/80, (Boletin Oficial del Estado de 14/03/80). Decreto N. 2065/74 de 30/05/74, (Boletin Oficial del Estado de 30/07/80). Finland: Lag om arbetsavtal 320/70 ändrad genom lag 235/93. Lag om samarbete inom företag 725/78 ändrad genom lag 236/93. Frankrike : Code du Travail (Art. 122-12, 122-12. 1, 132-8, 412-16, 412-18). Circulaire n*27/75 du 02/07/75. Arrêté Ministériel du 27/03/62. Accord Convention Collective National Retraite Prévoyance Cadres du 14/03/47. Loi n'82-915; Journal Officiel du 29/10/82. Loi n#83-528, Journal Officiel du 29/06/83. Luxemburg : Règlement Grand-Ducal du 19/06/70, Memorial A n*35 du 30/06/70. Loi du 24/06/70, Memorial A n"35 du 30/06/70. Règlement Grand Ducal du 27/06/70, Memorial A n*35 du 30/06/70. Loi du 12/11/71. Loi du 18/03/81, Memorial A n" 16 du 26/03/81. 20 Grekland: Presidentdekret nr 572 du 01/12/88, FEK AN. 269 du 06/12/88 P. 4099. Irland: E. C. Safeguarding of Employees on transfer of Undertaking, Statutory Instruments n*306 of 10/10/1980. Italien: Code Civile (Art. 2112). Legge N*675 del 12/08/77, Gazetta Ufficiale. le n. 243 del 07/09/77 P. 6257. Legge N. 215 del 26/05/78, Gazetta Ufficiale N. 145 del 07/05/78 P. 38. 03. Legge N. 428 del 29 dicembre 1990, Gazetta Ufficiale n'10 du 12/01/1991. Nederländerna: Wet van 15/07/79, Staatsblad nr 1979/448 van 31/08/79. - Ministeriele Verordening van 30/01/81, Staatsblad nr. 1981/18 van 15/02/81. Wet van 15/05/81, Staatsblad nr. 1981/400 van 07/07/81. Wet van 22/05/81, Staatsblad Nr 1981/416 van 14/07/81. Portugal : Decreto - Lei N 49/408 du 24/11/69. Decreto-Lei N*519C/79 du 29/12/79. Lei n"46/79 du 12/09/79. Lei n'68/79 du 09/10/79. Förenade kungariket: Regulations 1981, Statutory Instruments n* 1794 of 14/12/81. Trade Union Reform and Employment Rights Act. 1993. Terms and conditions of employment. Regulations 1995 - N#2587. Sverige: Lag (1982:80) om anställningsskydd, kapitel 4, 7 och 25-27. Lag (1976:580) om medbestämmande i arbetslivet (MBL), kapitel 6, 10-22 och 28. Semesterlag (1977:480), kapitel 31. Lag arbetsplatsen. Lag (1967:531) om tryggande av pensionsutfästelse m. m. (1974:358) om förtroendemans ställning på facklig 21 ISSN 1024-4506 KOM(97) 85 slutlig DOKUMENT SV 04 05 06 08 Katalognummer : CB-CO-97-077-SV-C ISBN 92-78-16357-0 Byrån för Europeiska gemenskapernas officiella publikationer L-2985 Luxemburg It


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 619/97 van Nikitas KAKLAMANIS aan de Commissie. Financieel schandaal in Albanië

eurovoc_concepts:
Albania
Greece
economic situation
financial legislation
immigration
refugee


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 617/97 van Heinz KINDERMANN aan de Commissie. Gebruik van het zenuwgif ivermectine in Schotse zalmkwekerijen (AANVULLEND ANTWOORD)

eurovoc_concepts:
Scotland
United Kingdom
consumer protection
fish farming
public health
toxic substance
veterinary drug
veterinary legislation

formats: html print


title: PERGUNTA ESCRITA n. 617/97 do Deputado Heinz KINDERMANN à Comissão. Utilização da neurotoxina Ivermectin em viveiros de salmão na Escócia (RESPOSTA COMPLEMENTAR)


title: PERGUNTA ESCRITA n. 622/97 do Deputado Phillip WHITEHEAD à Comissão. Transportes aéreos

eurovoc_concepts:
air transport
airport
competition
transport capacity
transport planning


title: Memorandum van de Commissie over de verworven rechten van werknemers bij overgang van ondernemingen

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 04. 03. 1997 COM(97) 85 def. MEMORANDUM VAN DE COMMISSIE OVER DE VERWORVEN RECHTEN VAN WERKNEMERS BIJ OVERGANG VAN ONDERNEMINGEN MEMORANDUM VAN DE COMMISSIE OVER DE VERWORVEN RECHTEN VAN WERKNEMERS BIJ OVERGANG VAN ONDERNEMINGEN ORffiNTATTECRITERIA INZAKE DE TOEPASSING VAN RICHTLIJN 77/187/EEG VAN DE RAAD VAN 14 FEBRUARI 1977 OP GROND VAN DE JURISPRUDENTIE VAN HET EUROPEES HOF VAN JUSTITIE. INLEIDING 1 - WERKINGSSFEER. 1. 1. Welke landen? 1. 2. Welke ondernemingen? 1. 3. Welke werknemers? 1. 4. Welke verrichtingen? 1. 4. 1. Grondbegrip. 1. 4. 2. Verandering van ondernemer. 1. 4. 3. Opeenvolgende overgangen. 1. 4. 4. Overgangen in het kader van faillissementsprocedures. 2 - GEVOLGEN VAN DE OVERGANG. 2. 1 - Overdracht van de rechten en verplichtingen aan de verkrijger. 2. 2 - Overgang van onderneming en geldende collectieve arbeidsovereenkomst. 2. 3 - Overgang van onderneming en wijziging van de arbeidsvoorwaarden. 2. 4 - Onmogelijkheid om afstand te doen van de door de Richtlijn toegekende rechten. 2. 5 - Niet-toepassing van de Richtlijn op prestaties buiten de wettelijke stelsels van sociale 2. 6 - Bescherming tegen ontslag. 2. 7 - Bescherming van de functies van de vertegenwoordiger van het personeel. zekerheid. 3 - INFORMATIE EN OVERLEG. 4 - CONCLUSIES. A BIJLAGEN. 1-20 VRAGEN/ANTWOORDEN MET HET OOG OP EEN GESLAAGDE OVERGANG VAN ONDERNEMINGEN. H-VERWIJZING NAAR DE ARRESTEN VAN HET EUROPEES HOF VAN JUSTITIE EN HET EVA-GERECHTSHOF BETREFFENDE DE OVERGANG VAN ONDERNEMINGEN. ffl-VERWIJZINGEN NAAR BIJ HET EUROPEES HOF VAN JUSTITIE EN HET EVA-GERECHTSHOF AANHANGIGE ZAKEN BETREFFENDE DE OVERGANG VAN ONDERNEMINGEN. IV-VERWUZINGEN NAAR NATIONALE VOORSCHRIFTEN TOT OMZETTING VAN RICHTLIJN 77/187/EEG VAN 14 FEBRUARI 1997. ORIENTATIECRITERIA INZAKE DE TOEPASSING VAN RICHTLIJN 77/187/EEG VAN DE RAAD VAN 14 FEBRUARI 1977. INLEIDING Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan1 (hieronder de "Richtlijn" of de "Richtlijn inzake overgangen" genoemd), beoogt, volgens haar consideransen, "de werknemers bij verandering van ondernemer te beschermen, in het bijzonder om het behoud van hun rechten veilig te stellen". Hiertoe bepaalt de Richtlijn dat de rechten en verplichtingen die voor de vervreemder voortvloeien uit een arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding door deze overdracht op de verkrijger overgaan. Zij bepaalt eveneens dat de bescherming van de betrokken werknemers tegen ontslag door de vervreemder of de verkrijger geen beletsel vormt voor "ontslagen wegens technische of organisatorische redenen die wijzigingen voor de economische, werkgelegenheid met zich meebrengen". Bovendien moeten de vervreemder en de verkrijger op grond van artikel 6 van de Richtlijn de vertegenwoordigers van hun eigen werknemers die bij de overgang zijn betrokken, informatie verstrekken en met hen overleg plegen. Het hoofddoel van de Richtlijn is derhalve te voorkomen dat de herstructurering van ondernemingen in de Europese Gemeenschap negatieve gevolgen heeft voor de werknemers van de bedoelde onderneming. Algemeen kan op het niveau van de wetgeving de sociale doeltreffendheid van de door de Richtlijn gewaarborgde bescherming niet worden betwist. Deze Richtlijn blijkt een onschatbaar instrument te zijn voor de bescherming van de werknemers in geval van reorganisatie van een onderneming, aangezien zij een vreedzame en consensuele economische en technologische herstructurering waarborgt, alsook minimumnormen vaststelt ter bevordering van een eerlijke concurrentie wat deze veranderingen betreft. De Commissie in punt 11. 3. 2. van het Sociaal Actieprogramma op middellange termijn (1995-1997) besloten een Memorandum op te stellen over de verworven rechten van de werknemers bij de overgang van ondernemingen met het oog op een betere informatie en oriëntatie betreffende de toepassing van het communautair recht, rekening houdend met de talrijke processen die voor het Europees Hof van Justitie hebben plaatsgehad. O - DOEL De Commissie hoopt dat dit memorandum wordt beschouwd als een nuttig instrument om meer inzicht te krijgen in het Gemeenschapsrecht op een uiterst complex en niet altijd gemakkelijk te interpreteren gebied. Het hoofddoel van dit memorandum is Richtlijn 77/187 bevattelijk te maken voor een publiek dat niet noodzakelijk ter zake kundig is, rekening houdend met de criteria van het Europees Hof van Justitie. Dit memorandum heeft derhalve tot doel de Europese burgers informatie te verstrekken over de interpretatie van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad door het Europees Hof van Justitie. Het beantwoordt aan de behoefte aan doorzichtigheid van de communautaire voorschriften, PB nr. L 61/27 van 5. 3. 1977 vergemakkelijkt derhalve een correcte toepassing van het recht van de Europese Unie en vormt een leidraad voor de vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers wat betreft hun rechten en verplichtingen op het gebied van de overgang van ondernemingen. 1 - WERKINGSSFEER 1-1 Welke landen? De Richtlijn is van toepassing "indien en voor zover de ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan welke overgaan, zich binnen de territoriale werkingssfeer van het Verdrag bevinden" (art. 1, lid 2), of van een lid-staat van de Europese Economische Ruimte (Noorwegen, IJsland, Liechtenstein). 1. 2 Welke ondernemingen? De Richtlijn is van toepassing op overgangen van diverse soorten overheids- of privé- ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan op een andere ondernemer. Het feit dat een onderneming geen winstoogmerk heeft, heeft niet tot gevolg dat zij buiten de werkingssfeer van de Richtlijn valt (2). Enkel overgangen met betrekking tot zeeschepen worden door de Richtlijn uitdrukkelijk uitgesloten. 1. 3 Welke werknemers? De personen die de Richtlijn beoogt te beschermen, zijn diegenen die gebonden zijn door een op het tijdstip van de overdracht bestaande arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding, zoals die is vastgesteld door het arbeidsrecht in de Lid-Staten. Het Hof oordeelt dat de nationale rechtbank moet beoordelen in welke mate de betrokkenen de hoedanigheid bezittten van werknemer, en bijgevolg moet het al dan niet bestaan van een arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding op het tijdstip van de overdracht volgens de regels van het nationale recht worden vastgesteld (3). De Richtlijn geldt niet voor de overgang van de rechten en verplichtingen van personen die op het tijdstip van de overgang als werknemer in dienst waren van de vervreemder, maar deze dienstbetrekking uit vrije wil niet voortzetten bij de verkrijger (4). 1. 4. Welke verrichtingen? 1. 4. 1. Grondbegrip. HJEG 8 juni 1994, Commissie tegen het V. K. , punt 45, Jurispr. 94, 5-2432 HJEG 11 juli 1985, Zaak 105/84, A/5 Danmals Inventai, Jurispr. 1985, 2639 en 2654. HJEG 7 februari 1985, Zaak 19/83, Wendelboe, Jurispr. 457. In de eerste plaats zij vermeld dat het Europees Hof van Justitie beslist heeft dat de Richtlijn geldt voor elke overgang krachtens overeenkomst, administratieve of wetgevende beschikking of rechterlijke beslissing (s). Het Hof heeft eveneens beslist dat er sprake is van een overgang wanneer de verkrijger een bestaand bedrijf heeft verkregen waarvan hij de activiteiten, of tenminste soortgelijke activiteiten kan voortzetten. Bijgevolg is het behoud van de identiteit van het bedrijf het beslissende criterium om vast te stellen of er sprake is van een overgang in de zin van de Richtlijn (6). De feitelijke beoordelingen die noodzakelijk zijn om vast te stellen of er al dan niet sprake is van een overgang in bovenbedoelde zin, behoren tot de bevoegdheid van de nationale rechter, die daarbij rekening moet houden met de duidelijk omschreven elementen voor interpretatie van een dergelijke beoordeling: - het soort onderneming of vestiging; - of er lichamelijke elementen overgaan, zoals gebouwen en roerende goederen; - de waarde van de onlichamelijke goederen op het tijdstip van de overgang; - of de nieuwe ondernemer het merendeel van de personeelsleden overneemt; - de graad van overeenkomst van de vóór en na de overgang uitgeoefende activiteiten; - de duur van een eventuele opschorting van de activiteiten. Het Hof van Justitie heeft erop gewezen dat al deze factoren slechts deelaspecten van een globaal onderzoek zijn en daarom niet elk afzonderlijk mogen worden beoordeeld (7). Volgens het Hof gaat de bovengenoemde jurisprudentie ervan uit dat "de overgang betrekking heeft op een duurzaam georganiseerde economische entiteit, waarvan de activiteit niet tot de uitvoering van een bepaald werk is beperkt". Een dergelijke overdracht kan slechts binnen de werkingssfeer van de Richtlijn vallen, indien zij gepaard gaat met de overdracht van een georganiseerd geheel van elementen waarmee de activiteiten of bepaalde activiteiten van de overdragende onderneming duurzaam kunnen worden voortgezet (8). 1. 4. 2. Verandering van ondernemer. Het Hof heeft beslist dat de Richtlijn van toepassing is zodra er een een wijziging optreedt in de natuurlijke of rechtspersoon die de onderneming exploiteert (*). Zodra het bedrijf zijn activiteit voortzet, is het feit van de verandering van de natuurlijke persoon of rechtspersoon die verantwoordelijk is voor de exploitatie op zichzelf voldoende om de toepassing van de Richtlijn tot gevolg te hebben, waarbij niet van belang is of de eigendom van de onderneming is overgedragen o. 5 6 7 8 9 10 HJEG 7 februari 1985, Zaak 135/83, Abels, Jurispr. 469 HJEG 14 april 1994, Zaak C - 392/92, Schmidt HJEG 18 maart 1986, Zaak 24/85, Spijkers. HJEG 19 september 1995, Zaak C-48/94, Rijgaard. HJEG 15 juni 1988, Zaak 101/87, Bork International HJEG 10 februari 1987, Zaak 324/86, Daddy'Dance Hall. De eigendomsoverdracht van de meerderheid van de aandelen van een bedrijf of de verschuiving van de meerderheid van aandeelhouders heeft geen overgang van onderneming tot gevolg, aangezien de rechtspersoon van de werkgever dezelfde blijft. 1. 4. 3. Opeenvolgende overgangen. - Overname door de eigenaar van de exploitatie van een verpacht bedrijf, als gevolg van de schending van een pachtovereenkomst door de pachter-ondernemer: De Richtlijn is van toepassing, aangezien zij beoogt te verzekeren, dat de werknemers bij verandering van ondernemer hun rechten behouden door het mogelijk te maken dat zij op dezelfde voorwaarden als zij met de vervreemder waren overeengekomen, in dienst van de nieuwe werkgever blijven ("). - Wanneer een ni et-overdraagbare pacht eindigt, verpacht de eigenaar van de onderneming deze aan een nieuwe pachter die de exploitatie zonder onderbreking voortzet met hetzelfde personeel dat voordien bij het einde van de eerste pacht ontslagen was: De Richtlijn is van toepassing wanneer de pachter-ondernemer na afloop van de niet-overdraagbare pachtovereenkomst zijn hoedanigheid van ondernemer verliest en een derde ze ingevolge een nieuwe pachtovereenkomst met de eigenaar verkrijgt. Dat de overgang in twee fasen is gebeurd, sluit de toepasselijkheid van de Richtlijn niet uit, voor zover de betrokken economische eenheid haar identiteit behoudt, wat met name het geval is wanneer de nieuwe pachter de exploitatie van de onderneming zonder onderbreking voortzet met het personeel dat vóór de overgang reeds in de onderneming werkzaam was (12). 1. 4. 4. Overgangen in het kader van faillissementsprocedures. Volgens het Hof van Justitie verplicht de Richtlijn de Lid-Staten niet om de door haar in het kader van een vastgestelde regels uit faillissementsprocedure die gericht is op de vereffening van het vermogen van de vervreemder; dit laat de bevoegdheid van de Lid-Staten onverlet om hier anders over te beslissen (13). tot de overgangen te breiden Het Hof heeft ook verklaard dat de Richtlijn niet van toepassing is bij de overgang van een onderneming in het kader van een procedure van samenloop van schuldeisers van het type als bedoeld in de Italiaanse wetgeving inzake gedwongen administratieve vereffening, maar dat zij wel van toepassing is wanneer in een wettelijk kader als dat van het bijzonder bewind van grote ondernemingen in moeilijkheden besloten wordt tot HJEG 17 december 1987, Zaak 287/86, Ny Molle Kro. HJEG 10 februari 1988, Zaak 324/86, Daddy'Dance Hall. HJEG 7 februari 1985, Zaak 135/83, Abels; HJEG 7 februari 1985, Zaak 179/83, FNV; HJEG 7 februari 1985, Zaak 186/83, Botzcn; HJEG 25 juli 1991, Zaak 362/89, d'Urso. voortzetting van de werkzaamheid van de onderneming, en wel zolang deze beslissing van kracht blijft14. Verder is de Richtlijn van toepassing op de overgang van een onderneming, een vestiging of een onderdeel daarvan op een andere ondernemer in het kader van een procedure van het type "surséance van betaling", zoals geregeld door het Nederlandse recht, aangezien een dergelijke procedure de voortzetting van de activiteit van het bedrijf mogelijk maakt. Het feit dat de overgang van een onderneming, een vestiging of een onderdeel daarvan heeft plaatsgevonden nadat de vervreemdende vennootschap heeft opgehouden te betalen, volstaat op zichzelf niet om de overgang van het toepassingsgebied van de Richtlijn uit te sluiten (15). De Richtlijn is eveneens van toepassing op elke onderneming waarvan is vastgesteld dat zij in moeilijkheden verkeert, aangezien de procedure voor de vaststelling van deze situatie ertoe strekt het behoud van de activiteit van de onderneming te bevorderen met het oog op een latere overname (16). 2 - GEVOLGEN VAN DE OVERGANG. 2 - 1 - Overdracht van rechten en verplichtingen aan de verkrijger. Krachtens artikel 3. 1 van de Richtlijn gaan de rechten en verplichtingen die voor de vervreemder voortvloeien uit de op het tijdstip van de overgang in de zin van artikel 1, lid 1, bestaande arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding, door deze overgang op de verkrijger over. De Lid-Staten mogen echter bepalen dat de vervreemder ook na het tijdstip van de overgang in de zin van artikel 1, lid 1, en naast de verkrijger aansprakelijk is voor de verplichtingen die voortvloeien uit een arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding. De verkrijger is derhalve aansprakelijk voor alle uit een arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding voortvloeiende verplichtingen van de vervreemder, ook wanneer die vóór de overgang zijn ontstaan. Het Hof maakt geen voorbehoud voor de rechten en verplichtingen die voor de vervreemder voortvloeien uit de op het tijdstip van de overgang bestaande arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding. De aansprakelijkheid voor de lasten die voortvloeien uit de ten tijde van de overgang bestaande rechten van de werknemers rust op de verkrijger (17). De Richtlijn beoogt te verzekeren dat de werknemers, in geval van wijziging in de persoon van het hoofd van de onderneming, hun rechten behouden, door het mogelijk te maken dat zij op dezelfde voorwaarden als zij met de vervreemder waren overeengekomen, in dienst van de nieuwe werkgever blijven. Zij beoogt echter niet de voortzetting van de arbeidsovereenkomst indien een werknemer niet in de dienst van de verkrijger wil blijven (18). HJEG 25 juli 1991, Zaak 362/89, d'Urso. HJEG 11 juli 1985, Zaak 105/84, Mikkelson. HJEG 7 december 1995, Zaak 472/93, Spano. HJEG 7 februari 1985, Zaak 135/83, Abels. HJEG 5 mei 1988, Zaak 144 en 154/87, Berg en Busschcrs. 2. 2 - Overgang van onderneming en geldende collectieve arbeidsovereenkomst. Artikel 3. 2 van de Richtlijn verplicht de verkrijger de ingevolge een collectieve overeenkomst geldende arbeidsvoorwaarden te handhaven in dezelfde mate als deze voorwaarden in deze overeenkomst waren vastgesteld voor de vervreemder, tot het tijdstip van de opzegging of de afloop van de collectieve overeenkomst of de inwerkingtreding of de toepassing van een andere collectieve overeenkomst. is de Volgens het Hof moet artikel 3, lid 2 van de Richtlijn aldus worden uitgelegd dat de verkrijger verplicht ingevolge een collectieve overeenkomst geldende arbeidsvoorwaarden te handhaven ten aanzien van de werknemers die op het tijdstip van de overgang reeds bij de onderneming werkzaam waren, doch niet ten aanzien van werknemers die op het tijdstip van de overgang niet bij de onderneming in dienst waren e). is verplicht, de De verkrijger in een collectieve overeeenkomst vastgelegde arbeidsvoorwaarden te handhaven tot het tijdstip waarop de collectieve overeenkomst wordt beëindigd of afloopt, of waarop een andere collectieve overeenkomst in werking treedt of wordt toegepast. Overeenkomstig artikel 3, lid 2, van de Richtlijn kunnen de Lid-Staten een limiet aan deze periode stellen, mits zij niet minder dan een jaar bedraagt o. 2. 3 - Overgang van onderneming en wijziging van de arbeidsvoorwaarden. Indien de arbeidsovereenkomst of de arbeidsverhouding wordt verbroken omdat de overgang in de zin van de Richtlijn een aanmerkelijke wijziging van de ten nadele van de werknemer ten gevolge heeft, wordt de arbeidsvoorwaarden arbeidsovereenkomst of de arbeidsverhouding geacht te zijn verbroken door toedoen van de werkgever (art. 4, lid 2). De salarisrechten die voor de werknemers uit hun arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding voortvloeien, mogen niet gewijzigd worden, ook al blijft het totale bedrag van het loon hetzelfde. Voor zover echter krachtens het nationale recht de arbeidsverhouding in een voor de werknemer ongunstige zin kan worden gewijzigd, is een dergelijke wijziging niet uitsgesloten op de enkele grond dat de onderneming inmiddels is overgedragen. Bijgevolg mogen de rechten en verplichtingen ten aanzien van de verkrijger worden gewijzigd binnen dezelfde grenzen als ten opzichte van de vervreemder mogelijk was geweest, met dien verstande evenwel dat de overgang van de onderneming nooit op zich grond voor de wijziging kan opleveren (21). 2. 4 - Onmogelijkheid om afstand te doen van de door de Richtlijn toegekende rechten. 19 20 21 HJEG 17 december 1987, Zaak 287/86, Ny Molle Kro. HJEG 11 december 1992, Zaak 209/91, Rask en Christenen. HJEG 11 december 1992, Zaak 209/91, Rask en Christensen. 8 Volgens het Hof van Justitie is de door de dwingende bepalingen van de Richtlijn verleende bescherming van openbare orde. Het heeft duidelijk beslist dat een werknemer geen afstand kan doen van de rechten die hem door de Richtlijn zijn toegekend en dat deze rechten hem niet kunnen worden ontnomen, zelfs niet met zijn instemming, noch wanneer de nadelen die voor hem uit die afstand voortvloeien, gecompenseerd worden door zulke voordelen, dat hij er globaal gezien niet op achteruit gaat (22). Zoals het Hof heeft gepreciseerd, zijn de voorschriften van de Richtlijn bindend voor alle partijen, met inbegrip van de vakbondsvertegenwoordigers van de werknemers, die er niet van kunnen afwijken door middel van met de vervreemder of de verkrijger gesloten overeenkomsten. Volgens het Hof mag er niet van worden afgeweken in een voor de werknemers ongunstige zin en kan de tenuitvoerlegging van de door de Richtlijn aan de werknemers toegekende rechten dus niet afhankelijk zijn van de instemming van de vervreemder of de verkrijger, noch van die van de werknemersvertegenwoordigers of de werknemers zelf, behoudens in het geval dat deze laatsten, gebruik makend van de hun geboden mogelijkheid, uit vrije wil besluiten na de overgang de arbeidsverhouding met het nieuwe ondernemingshoofd niet voort te zetten23. In een dergelijk geval is het aan de Lid-Staten te beslissen, wat er met de arbeidsovereenkomst of de arbeidsverhouding dient te geschieden. De Lid-Staten kunnen met name bepalen, dat, in dit geval, de arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding wordt geacht ontbonden te zijn, op initiatief hetzij van de werknemer hetzij van de werkgever. Ook kunnen zij bepalen, dat de arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding met de vervreemder in stand blijft24. 2. 5 - Niet-toepassing van de Richtlijn voor prestaties buiten de wettelijke stelsels van sociale zekerheid. De overdracht van de rechten en verplichtingen van de arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding is niet van toepassing op de rechten van de werknemers op ouderdomsuitkeringen, invaliditeitsuitkeringen of uitkeringen aan nagelaten betrekkingen uit hoofde van voor één of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen welke bestaan naast de wettelijke stelsels van sociale zekerheid van de Lid- Staten (art. 3, lid 3, 1ste alinea). Er is dus geen overdracht van de verplichtingen van de vervreemder op grond van extra- legale stelsels. Niettemin moeten de Lid-Staten, om te voorkomen dat deze uitsluiting voor de werknemers ongunstige gevolgen heeft, de nodige maatregelen vaststellen om de belangen van de werknemers, alsmede van de personen die de vestiging van de vervreemder reeds hebben verlaten op het tijdstip van de overgang, te beschermen (art. 3, lid 3, 2de alinea). 2. 6 - Bescherming tegen ontslag. HJEG 10 februari 1988, Zaak 324/86, Daddy'Dance Hall. HJEG 25 juli 1991, Zaak 362/89, d'Ursö. HJEG 16 december 1992, Zaak 132/91, Katsikas, Jurispr. 92, I 6577. De overgang van een onderneming, vestiging of onderdeel daarvan vormt op zichzelf voor de vervreemder of de verkrijger geen reden tot ontslag (art. 4, lid 1), maar deze bepaling vormt geen beletsel voor ontslagen wegens economische, technische of organisatorische redenen die wijzigingen voor de werkgelegenheid met zich meebrengen. De Richtlijn beperkt zich derhalve tot het verbieden van ontslagen enkel wegens de overgang. Het Hof heeft verklaard dat deze bepaling van toepassing is op iedere situatie waarin de bij de overgang betrokken werknemers op grond van het nationale recht een zij het ook maar beperkte bescherming tegen ontslag genieten, zodat deze bescherming ingevolge de Richtlijn hun niet enkel wegens de overgang geheel of gedeeltelijk mag worden ontnomen e5). Daarentegen wordt de draagwijdte van de Richtlijn, in geval van ontslag, beperkt door het aan de Lid-Staten toegekende recht om te bepalen dat de bescherming niet van toepassing is op "bepaalde welomschreven categorieën werknemers waarop de wettelijke voorschriften of het gebruik van de Lid-Staten inzake bescherming tegen ontslag geen betrekking hebben" (26). 2. 7 - Bescherming van de functies van de vertegenwoordiger van het personeel. Artikel 5 van de Richtlijn beoogt de continuïteit van de functie van vertegenwoordiging en de bescherming van de betrokkenen veilig te stellen. In het geval van de continuïteit van de functie van vertegenwoordiging (art. 5, lid 1) dient in aanmerking te worden genomen dat wanneer de overgedragen vestiging haar autonomie heeft behouden, dat wil zeggen wanneer zij als afzonderlijke bedrijfseenheid blijft bestaan en niet wordt opgeslorpt door een complexere structuur, de door het interne recht van de Lid-Staten vastgestelde positie en functie van de vertegenwoordigers of vertegenwoordiging van de bij de overgang betrokken werknemers behouden blijven. Dit geldt echter niet indien overeenkomstig de nationale wetgeving is voldaan aan de vereisten ter zake van het opnieuw aanwijzen van de vertegenwoordigers van de werknemers. Indien het mandaat van de vertegenwoordigers van de bij een overgang betrokken werknemers ten gevolge van de overgang afloopt, "blijven de beschermende maatregelen waarin wordt voorzien door de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften of het gebruik van de Lid-Staten op hen van toepassing" (art. 5, lid 2). 3 - INFORMATIE EN OVERLEG. De vervreemder en de verkrijger moeten de vertegenwoordigers van hun eigen werknemers die bij de overgang zijn betrokken, informatie verstrekken over de volgende onderwerpen (art. 6, lid 1): 25 26 HJEG 15 april 1986, Zaak 237/84, Commissie tegen Koninkrijk België. Artikel 4. 1, lid 2, Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14. 02. 1977. 10 - de reden van de overgang; - de juridische, economische en sociale gevolgen van de overgang voor de werknemers; - de ten aanzien van de werknemers overwogen maatregelen. Deze informatie moet worden verstrekt vóór de totstandkoming van de overgang, en in ieder geval voordat deze werknemers in hun dienstverband en hun arbeidsomstandigheden rechtstreeks door de overgang worden getroffen. Terwijl de verplichting tot informatie een algemene draagwijdte heeft, heeft overleg een beperkte draagwijdte. Deze verplichting bestaat indien de vervreemder of de verkrijger ten aanzien van hun eigen werknemers maatregelen overwegen (art. 6, lid 2), bij voorbeeld in het geval van een personeelsinkrimping. Overleg wordt gepleegd "ten einde te trachten tot overeenstemming te komen". Het Hof van Justitie heeft een dergelijke bepaling in Richtlijn 75/129/EEG (collectief ontslag) aldus geïnterpreteerd dat zij niet tot een resultaatsverplichting leidt (27). Over de maatregelen dient "tijdig" overleg te worden gepleegd met de werknemersvertegenwoordigers. Volgens het Hof streeft de Richtlijn dus niet naar een algemene harmonisatie van de nationale regelingen inzake werknemersvertegenwoordiging in de onderneming. Het beperkte karakter van een dergelijke harmonisatie mag evenwel de bepalingen van artikel 6 van de Richtlijn niet van hun nuttige werking beroven en in het bijzonder niet afdoen aan de verplichting voor de Lid-Staten alle nodige maatregelen te treffen opdat met het oog raadpleging werknemersvertegenwoordigers worden aangewezen. Niettemin laat de Richtlijn de beslissing over de wijze waarop de werknemersvertegenwoordigers moeten worden aangewezen over aan de Lid-Staten (28). vastgestelde informatie artikel dit op en de in De Lid-Staten mogen overigens de hierboven bedoelde verplichtingen beperken tot de ondernemingen of de vestigingen die op grond van het aantal aldaar werkzame werknemers in aanmerking komen voor de verkiezing of de aanwijzing van een meerhoofdig lichaam dat de werknemers vertegenwoordigt (art. 6, lid 4). Bovendien mogen zij bepalen dat, indien er in een onderneming of in een vestiging geen vertegenwoordigers van de werknemers zijn, de betrokken werknemers vooraf in kennis moeten worden gesteld van de op handen zijnde overgang (art. 6, lid 5). Benadrukt zij dat de nationale wetgevingen moeten voorzien in een doeltreffende, evenredige en afschrikkende sanctie voor het geval dat de werkgever nalaat de vertegenwoordigers van de werknemers te informeren en met hen overleg te plegen (29). 4 - CONCLUSIES De Richtlijn inzake de overgang van ondernemingen is de basis geweest voor talrijke zaken voor het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen. In totaal zijn 25 27 28 29 HJEG 12 februari 1985. Zaak 284/83. Jurispr. blz. 553. HJEG 8 juni 1994, Zaak 382/92, Commissie tegen V. K. HJEG 8 juni 1994, Zaak 382/92, Commissie tegen V. K. arresten uitgesproken, meestal in het kader van verwijzingen voor prejudiciële besluiten (zie bijlage II). Thans zijn er nog talrijke zaken bij het Hof aanhangig (zie bijlage III). In zijn arresten heeft het Hof met name het begrip "overgang" toegelicht, erop gewezen dat er tussen de vervreemder en de verkrijger geen contractuele betrekking vereist is om binnen de werkingssfeer van de Richtlijn te vallen, de faillissementsprocedures van de werkingssfeer van de Richtlijn uitgesloten (behalve indien is opgehouden te betalen), de betekenis van de term "werknemer" nader omschreven en te kennen gegeven dat de werknemers en hun vertegenwoordigers geen afstand kunnen doen van de rechten die de Richtlijn zoals zij door een nationale wetgeving ten uitvoer wordt gelegd, waarborgt. 12 BIJLAGE I 20 VRAGEN/ANTWOORDEN MET HET OOG OP EEN GESLAAGDE OVERGANG VAN ONDERNEMINGEN. EEN GIDS VOOR DE VERTEGENWOORDIGERS VAN WERKNEMERS EN WERKGEVERS BETREFFENDE HUN RECHTEN EN VERPLICHTINGEN BIJ OVERDRACHTEN VAN ONDERNEMINGEN 1) Is de Richtlijn ook van toepassing in het geval van een overgang van ondernemingen die betrekking heeft op een onderneming die gevestigd is op het grondgebied van een Staat die geen lid is van de Europese Unie? - De Richtlijn is van toepassing voor zover de onderneming die overgaat, binnen de territoriale werkingssfeer van het Unieverdrag valt of binnen een Lid-Staat van de Europese Economische Ruimte (Noorwegen, IJsland, Liechtenstein). 2) Moet de onderneming haar activiteit uitoefenen met een winstoogmerk om binnen de werkingssfeer van de Richtlijn te vallen? - Het feit dat een onderneming geen winstoogmerk heeft, heeft niet tot gevolg dat de onderneming buiten de werkingssfeer van de Richtlijn valt. 3) Welke verrichtingen worden door de Richtlijn uitgesloten? - De Richtlijn sluit uitdrukkelijk verrichtingen met betrekking tot zeeschepen uit. Niettemin hebben Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië en Portugal de beginselen van de Richtlijn toegepast op zeeschepen. 4) Welke personen zijn gedekt door de Richtlijn? - Elke persoon die op het tijdstip van de overgang een arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding heeft. De Richtlijn heeft geen betrekking op ambtenaren voor zover deze niet onderworpen zijn aan het in de Lid-Staten geldende arbeidsrecht. 5) Wie stelt vast dat er op het tijdstip van de overgang een arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding bestaat? - Deze kwestie wordt vastgesteld door de rechtspraak van elke Staat volgens de regels van het nationale recht. 6) Is de Richtlijn van toepassing op werknemers die de onderneming op het tijdstip van de overgang hebben verlaten? - Neen. De bepalingen van de Richtlijn hebben uitsluitend betrekking op werknemers die op het tijdstip van de overgang in dienst zijn van de onderneming. 13 7) Wie is na een overgang aansprakelijk voor de bestaande verplichtingen, de vervreemder of de verkrijger? - De verkrijger is aansprakelijk voor alle verplichtingen van de vervreemder, met inbegrip van de verplichtingen die zijn ontstaan vóór de overgang. Behoudens het geval waarin de nationale wetgeving voorziet in de hoofdelijke aansprakelijkheid van de vervreemder en de verkrijger na de overgang, heeft de overgang tot gevolg dat de vervreemder wordt vrijgesteld van zijn verplichtingen. Deze medeverantwoordelijkheid is goedgekeurd door Duitsland, Spanje, Frankrijk, Griekenland, Italië, Nederland en Portugal. 8) Welke collectieve overeenkomst is van toepassing bij de overgang van een onderneming, Me van de vervreemder of die van de verkrijger? - De Richtlijn verplicht de verkrijger de in een collectieve overeenkomst vastgelegde arbeidsvoorwaarden in dezelfde mate te handhaven als deze voorwaarden in deze overeenkomst waren vastgesteld voor de vervreemder tot het tijdstip waarop de collectieve overeenkomst wordt beëindigd of afloopt, of waarop een andere collectieve overeenkomst in werking treedt of wordt toegepast. De Lid-Staten mogen dit tijdvak niettemin beperken mits dit tijdvak niet korter wordt dan een jaar. 9) Mogen de arbeidsvoorwaarden na de overgang van een onderneming worden gewijzigd? - De rechten die voor de werknemers voortvloeien uit hun arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding mogen niet gewijzigd worden wegens een overdracht. De rechten en verplichtingen mogen ten aanzien van de verkrijger evenwel worden gewijzigd binnen dezelfde grenzen als ten opzichte van de vervreemder mogelijk was geweest, met dien verstande dat de overgang van de onderneming nooit op zich grond voor de wijziging kan opleveren. 10) Kan afstand worden gedaan van de door de Richtlijn toegekende rechten? - Neen. Een werknemer kan geen afstand doen van de rechten die hem door de Richtlijn zijn toegekend en deze rechten kunnen hem niet worden ontnomen, zelfs niet met zijn instemming, noch wanneer de nadelen die voor hem uit die afstand voortvloeien, gecompenseerd worden door gelijksoortige voordelen. 11) Is de door de Richtlijn verleende bescherming van toepassing op prestaties buiten de wettelijke stelsels van sociale zekerheid? - Neen. De overdracht van de rechten en verplichtingen van de arbeidsovereenkomst of de arbeidsverhouding is niet van toepassing op de rechten van de werknemers op ouderdomsuitkeringen, invaliditeitsuitkeringen of uitkeringen aan nagelaten betrekkingen uit hoofde van voor één of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen die bestaan naast de wettelijke stelsels van sociale zekerheid van de Lid- 14 Staten. Niettemin moeten de Lid-Staten de nodige maatregelen vaststellen om de belangen van de werknemers, alsmede van de personen die de vestiging van de vervreemder reeds hebben verlaten op het tijdstip van de overgang, te beschermen. 12) Mogen er bij de overgang van een onderneming ontslagen wegens economische, technische of organisatorische redenen plaatsvinden? - Ja. De Richtlijn beperkt zich tot het verbieden van ontslagen enkel wegens de overgang. 13) Wat zijn de rechten van de vertegenwoordigers van de werknemers die bij een overgang betrokken zijn en wier mandaat ten gevolge van de overgang afloopt? - De beschermende maatregelen waarin wordt voorzien door de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften of het gebruik van de Lid-Staten blijven op hen van toepassing. 14) Wat zijn de verplichtingen inzake de informatie van de vervreemder en de verkrijger ten aanzien van de vertegenwoordigers van hun eigen werknemers? - Zij moeten informatie verstrekken over de volgende punten: - de reden van de overgang; - de juridische, economische en sociale gevolgen van de overgang voor de werknemers; - de ten aanzien van de werknemers overwogen maatregelen. 15) Moet met de vertegenwoordigers van de werknemers overleg worden gepleegd bij de overgang van een onderneming? - Deze verplichting bestaat indien de vervreemder of de verkrijger ten aanzien van hun eigen werknemers maatregelen overwegen. Dit is bijvoorbeeld het geval bij personeel si nkri m pi ng. 16) Op welk tijdstip moeten de informatie en het overleg plaatshebben? - De informatie en het overleg met de vertegenwoordigers van de werknemers moeten "tijdig" plaatshebben, en in ieder geval voordat deze werknemers in hun dienstverband en hun arbeidsomstandigheden rechtstreeks door de overgang worden getroffen. 17) Zijn er afwijkingen op de beginselen van informatie en overleg met de vertegenwoordigers van de werknemers? Ja. De Lid-Staten mogen de verplichtingen inzake informatie en overleg beperken tot de ondernemingen of de vestigingen die op grond van het aantal aldaar werkzame werknemers in aanmerking komen voor de verkiezing of de aanwijzing van een lichaam dat de werknemers vertegenwoordigt. 15 18) Verplicht de Richtlijn de Lid-Staten om te voorzien in stelsels voor de vertegenwoordiging van werknemers, ook indien er in de onderneming op grond van het nationaal recht geen dergelijke vertegenwoordiging bestaat? Ja: De Lid-Staten zijn verplicht alle nodige maatregelen te treffen opdat werknemersvertegenwoordigers worden aangewezen met het oog op de in artikel 6 van de Richtlijn vastgestelde voorlichting en raadpleging. De beslissing over de wijze waarop de werknemersvertegenwoordigers moeten worden aangewezen, wordt overgelaten aan de Lid-Staten. 19) Zijn werknemersvertegenwoordigers dwingend? verplichtingen inzake de informatie en overleg met de - De nationale wetgevingen moeten voorzien in een doeltreffende sanctie voor het geval dat de werkgever nalaat de werknemersvertegenwoordigers te informeren en met hen overleg te plegen. 20) Is de door de Richtlijn verleende bescherming maximaal? - Neen. De Richtlijn doet geen afbreuk aan de bevoegdheid van de Lid-Staten om wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen toe te passen of in te voeren die gunstiger zijn voor de werknemers. 16 BIJLAGE n VERWIJZING NAAR DE ARRESTEN VAN HET EUROPEES HOF VAN JUSTITIE EN HET EVA-GERECHTSHOF BETREFFENDE DE OVERGANG VAN ONDERNEMINGEN RICHTLIJN 77/187/EEG VAN DE RAAD VAN 14 FEBRUARI 1977 Wendelboe, Zaak 19/83 van 7 februari 1985, p. 457 Abels, Zaak 135/83 van 7 februari 1985, jurispr. 1985, p. 479 Industriebond FNV, Zaak 179/83 van 7 februari 1985, jurispr. 1985, p. 511 en 517 Botzen, Zaak 186/83 van 7 februari 1985, jurispr. 1985, p. 520 en 523 A/S Danmols Inventar, Zaak 105/84 van 11 juli 1985, jurispr. 1985, p. 2639 en 2654 Italiaanse Republiek, Zaak 235/84 van 10 juli 1986, jurispr. 1986, p. 2291 en 2304 Koninkrijk België, Zaak 237/84 van 15 april 1986, jurispr. 1986, p. 1247 en 1257 Spijkers, Zaak 24/85 van 18 maart 1986, jurispr. 1986, p. 1119 en 1130 Zaera, Zaak 126/86 van 11 juni 1987, jurispr. 1987, p. 3697 NY Ntelle KRO, Zaak 287/86 van 17 december 1987, jurispr. 1987, p; 5465 Daddy's Dance Hall, Zaak 324/86 van 10 februari 1988, jurispr. 1988, p. 739 Bork, Zaak 101/87 van 15 juni 1988, jurispr. 1988, p. 3057 Berg & Busschers, Zaken 144 en 145/87 van 5 mei 1988, jurispr. 1988, p. 2559 Antonissen, Zaak 292/89 van 8 november 1990, jurispr. 1991,0 D'Urso, Zaak 362/89 van 25 juli 1991, HJEG 91, I -4105 e. v. Redmond Stichting, Zaak 29/91 van 19 mei 1992, HJEG 92, I - 3189 e. v. Anne Watsen, Zaak 209/91, van 12 november 1992, HJEG 92, I -5755 e. v. Schmidt, Zaak 392/92, van 14 april 1994, HJEG 94, 1-1311 Commissie tegen Verenigd Koninkrijk, Zaak 382/92, van 8 juni 1994, HJEG 94,1 - 2435 Rygaard, Zaak 48/94, van 19 september 1995. Luigi Spano, Zaak 472/93, van 7 december 1995. Merckx en Neuhuys, Zaken 171/94 en 172/94, van 7 maart 1996. Eilert Eidesund tegen Stavanger Catering A. s. , Zaak E-2/95. Arrest van het EVA- gerechtshof van 25 september 1996. Torgier Langeland tegen Norske Falnicorn A. S. , Zaak E-3/95. Arrest van het EVA- gerechtshof van 25 september 1996. Annette Henke tegen Gemeinde Schierke en Verwaltungsgemeinschaft "Broeken" - Zaak nr. C-298/94, 15. 1. 1996 Claude Rotsart de Hertains tegen N. V. J. Benoit in vereffening en N. V. I. G. C. Housing Service - Zaak nr. C-305/94, 14. 11. 1996 17 BIJLAGE III BIJ HET EUROPEES HOF VAN JUSTITIE EN HET EVA-GERECHTSHOF AANHANGIGE j&AKEN pflTREFFENPE MCPTUJN niWIWQ VAN DE RAAD VAN 14 FEBRUARI 1977 - Zaak nr. C-319/94, N. V. Jules Dethier Equipment tegen Jules Dassy, B. V. B. A. Sovam in vereffening. - Zaak nr. C-13/95, Ayse Süzen tegen N. V. Zehnacker Gebandereinigung GmbH. - Zaak nr. C-229/95 Simone Moll tegen Berhane Mesghena. - Zaak nr. C-336/95 Pedro Burdalo tegen Fondo de Garantia Salarial. - Zaak nr. E-2/96 J. Ulstein & P. Otto Roiseng tegen A. Maller. - Zaak nr. E-3/96 Tor A. Ask tegen ABB AS en AKER AS. - Zaak nr. C-121/96 Sultan Bulut tegen Deutsche Bundespost. - Zaak nr. C-127/96 Prudencia Gómez Perez tegen Contrtas y Limpiensas S. L. en F. Herandez vidai S. A. - Zaak nr. C-173/96 Francisco Hidalgo tegen Asociación de Servicios ASER en Sociedad Cooperativa Minerva. - Zaak nr. C-204/96 E. f. Liebelt GmbH tegen Marianne Seidel. - Zaak nr. C-229/96 F. Santner tegen Hoechst A. g. - Zaak nr. C-247/96 H. Ziemann tegen Fa Ziemann Sicherheit GmbH en Fa H. Bohn Sicherheitsdienst. - Zaak nr. C-227/96 H. J. Dick tegen EB - Schulungs GmbH i. L. 18 BIJLAGE IV HI - VERWIJZING NAAR DE NATIONALE VOORSCHRIFTEN TOT OMZETTING VAN RICHTLIJN 77/187/EEG VAN 14 FEBRUARI 1977. De door de Lid-Staten meegedeelde nationale voorschriften met betrekking tot Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan, zijn de volgende: België : Koninklijk Besluit van 19/04/78, Belgisch Staatsblad van 25/08/78 Koninklijk Besluit van 31/10/78, Belgisch Staatsblad van 31/10/78 Collectieve overeenkomst nr. 32 bis van 7 juni 1985 gewijzigd bij Overeenkomst nr. 32ter van 2 december 1986. Denemarken : LOV AF 21/03/79, Lovtidende à NR. 11 AF 21/03/79 S. 326 Duitsland: Gesetz vom 25/08/69, Bundesgesetzblatt (Teile I, II, III) I, Nr. 83 vom 27/08/69 S. 1317 Gesetz vom 15/01/72, Bundesgesetzblatt (Teile I, II, III) I Nr. 48 vom 20/08/80 S. 1308 Finland : Act. on contracts of Employment 320/70 as amended by Act. 235/93 Act. on Co-determination in Companies 725/78 as amended by Act 236/93 Frankrijk : Code du Travail (Art. 122-12, 122-12. 1, 132-8, 412-16, 412-18) Circulaire n*27/75 du 02/07/75 Arrêté Ministériel du 27/03/62 Accord Convention Collective National Retraite Prévoyance Cadres du 14/03/47 Loi n#82-915; Journal Officiel du 29/10/82 Loi n'83-528, Journal Officiel du 29/06/83 Griekenland : Presidentieel Besluit nr. 572 van 01/12/88, FEK AN. 269 van 06/12/88 P. 4099 Groothertogdom Luxemburg : Règlement Grand-Ducal du 19/06/70, Memorial A n*35 du 30/06/70. Loi du 24/06/70, Memorial A n"35 du 30/06/70 Règlement Grand Ducal du 27/06/70, Memorial A n*35 du 30/06/70. Loi du 12/11/71. Loi du 18/03/81, Memorial A n# 16 du 26/03/81. Ierland : E. C. Safeguarding of Employees on transfer of Undertaking, Statutory Instruments n*306 of 10/10/1980 Italië: Code Civile (Art. 2112) Legge N*675 del 12/08/77, Gazetta Ufficiale 19 le n. 243 del 07/09/77 P. 6257 Legge N. 215 del 26/05/78, Gazetta Ufficiale N. 145 del 07/05/78 P. 38. 03 Legge N. 428 del 29 dicembre 1990, Gazetta Ufficiale n'10 du 12/01/1991 Nederland : Wet van 15/07/79, Staatsblad nr 1979/448 van 31/08/79. Ministeriële Verordening van 30/01/81, Staatsblad nr. 1981/18 van 15/02/81. Wet van 15/05/81, Staatsblad nr. 1981/400 van 07/07/81. Wet van 22/05/81, Staatsblad Nr 1981/416 van 14/07/81. Oostenrijk: Arbeitsvertragsrechts-Anpassungsgesetz -Avrag, BGBl Nr 459/1993 Portugal : Decreto - Lei N 49/408 du 24/11/69 Decreto-Lei N'519C/79 du 29/12/79 Lei n*46/79 du 12/09/79 Lei n'68/79 du 09/10/79 Spanje : Ley N. 8/80 de 10/03/80, (Boletin Oficial del Estado de 14/03/80). Decreto N. 2065/74 de 30/05/74, (Boletin Oficial del Estado de 30/07/80). Verenigd Koninkrijk : Regulations 1981, Statutory Instruments n* 1794 of 14/12/81. Trade Union Reform and Employment Rights Act. 1993 Terms and conditions of employment. Regulations 1995 - N*2587. Zweden : Act. 1982/80 on Security of Employment, section 4,7 and 25-27 Act. 1976/58 on Co-Determination at Work, section 6, 10-22 and 28 Annual Leave Act. 1977/480, section 31 Act. 1974/358 on the Position of a Trade-Union Representative at the Work Place Act. 1967/531 on Safeguarding Pension Comittments. 20 ISSN 0254-1513 COM(97) 85 def. DOCUMENTEN NL 04 05 06 08 Catalogusnummer : CB-CO-97-077-NL-C ISBN 92-78-16354-6 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg ÏÏ4


title: Muutettu ehdotus neuvoston suositukseksi vammaisten pysäköintiluvasta

eurovoc_concepts:
European standard
disabled person
document
facilities for the disabled
parking area

text: EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO Bryssel, 04. 03. 1997 KOM(97)76 lopull. 95/ 0353 (SYN) Muutettu ehdotus NEUVOSTON SUOSITUKSEKSI vammaisten pysäköintiluvasta (komission EY:n perustamissopimuksen 189 A (2) artiklan nojalla esittämä) PERUSTELUT Euroopan parlamentin lausunnon 13 päivänä joulukuuta 1996 olleen ensimmäisen käsittelyn jälkeen komissio esittää neuvostolle Euroopan yhteisön 189 a artiklan 2 kohdan mukaisesti muutetun ehdotuksen suositukseksi. Muutettuun tekstiin on tehty pääasiassa seuraavanlaisia muutoksia: kaikkialla tekstissä termi "liikuntaesteiset" on korvattu "vammaisilla", jotta teksti olisi yhtenäinen sen käytännön kanssa, jota komissio on noudattanut vammaisten yhtäläisiä mahdollisuuksia koskevan tiedonannon (KOM (96) 406, lopullinen, 30. 7. 1996) julkaisemisesta alkaen, joidenkin muutosten tai lisäysten tarkoituksena on selkeyttää tekstiä, yksi muutoksista selventää eurooppalaisen mallin mukaisen pysäköintiluvan käyttöä suhteessa jo olemassaoleviin pysäköintilupiin, jotkin muutokset koskevat pysäköintiluvan kääntöpuolella olevia merkintöjä, yhteistoimintamenettelyn pituuden vuoksi täytäntöönpanoa ja tiedotusta koskevia päivämääriä on muutettu jäsenvaltioiden toiminnan helpottamiseksi. Komission muutettu ehdotus noudattaa alkuperäisen ehdotuksen rakennetta ja tavoitteita, mutta siinä kehitetään ja selvennetään joitakin määräyksiä. ALKUPERÄINEN EHDOTUS MUUTETTU EHDOTUS (Alkuperäinen teksti pysyy ennallaan, jos tässä sarakkeessa ci ole merkintää. ) Luonnos: Neuvoston suositus liikuntaesteisten pysäköintiluvasta Ehdotus: Neuvoston suositus vammaisten pysäköintiluvasta Euroopan unionin neuvosto, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 75 artiklan 1 kohdan c alakohdan. ottaa huomioon komission esittämän suositusluonnoksen, ottaa huomioon komission esittämän suositusehdotuksen, toimii yhdessä Euroopan parlamentin kanssa'. ottaa huomioon talous- ja sosiaalikomitean lausunnon2. ottaa huomioon alueiden komitean lausunnon sekä katsoo, että sekä katsoo, että keskipitkän ajan sosiaalisesta toimintaohjelmasta 1995-1997 antamassaan tiedonannossa, joka on toimitettu neuvostolle, parlamentille, talous- ja sosiaalikomitealle sekä alueiden komitealle 12 päivänä huhtikuuta 1995, sekä 26 päivänä marraskuuta 1993 neuvostolle antamassaan kertomuksessa toimista, joita olisi toteutettava siltä osin kuin on kyse liikuntaesteisten mahdollisuuksista käyttää liikennevälineitä, komissio suosittaa liikuntaesteisille tarkoitetun, yhteisön mallin mukaisen pysäköintiluvan vastavuoroista tunnustamista keskipitkän ajan sosiaalisesta toimintaohjelmasta 1995-1997 antamassaan tiedonannossa, joka on toimitettu neuvostolle, parlamentille, talous- ja sosiaalikomitealle sekä alueiden komitealle 12 päivänä huhtikuuta 19954, sekä 26 päivänä marraskuuta 1993 neuvostolle antamassaan kertomuksessa toimista, joita olisi toteutettava siltä osin kuin on kyse vammaisten mahdollisuuksista käyttää liikennevälineitä, komissio suosittaa liikuntaesteisille tarkoitetun, yhteisön mallin mukaisen pysäköintiluvan vastavuoroista tunnustamistas KOM (95) 134 KOM (93) 433 IL työntekijöiden sosiaalisista perusoikeuksista tehdyn yhteisön peruskirjan I osaston 26 kohdan mukaisesti kaikilla liikuntaesteisillä on liikuntaesteen syystä ja laadusta riippumatta oltava oikeus tosiasiallisiin lisätoimenpiteisiin, joiden tarkoituksena on helpottaa työntekijöiden sosiaalisista perusoikeuksista tehdyn yhteisön peruskirjan 1 osaston 26 kohdan mukaisesti kaikilla vammaisilla on liikuntaesteen syystä ja laadusta riippumatta oltava oikeus tosiasiallisiin lisätoimenpiteisiin, joiden tarkoituksena on helpottaa liikuntaesteisen osallistumista työelämään ja sosiaaliseen elämään; näiden helpottavien toimenpiteiden tulee kyseisen henkilön kykyjen mukaan koskea erityisesti paikkoihin pääsyä, liikkumismahdollisuuksia ja liikennevälineitä. vammaisten osallistumista työelämään ja sosiaaliseen elämään; näiden helpottavien toimenpiteiden tulee kyseisen henkilön kykyjen mukaan koskea erityisesti paikkoihin pääsyä, liikkumismahdollisuuksia ja liikennevälineitä. yksityisauto on työelämässä ja sosiaalisessa elämässä ainoa itsenäisen liikkumisen väline monille liikuntaesteisille, jotka eivät voi käyttää julkisia liikennevälineitä; tietyin edellytyksin ja liikenneturvallisuutta ylläpitäen olisi annettava liikuntaesteisten pysäköintiluvan haltijoille mahdollisuus pysäköidä ajoneuvonsa siten, ettei heidän tarvitse pysäköinnin jälkeen siirtyä pitkää matkaa; näin ollen liikuntaesteisten tulisi koko Euroopan yhteisössä voida käyttää liikuntaesteisten pysäköintiluvan haltijoille tarjottavia mahdollisuuksia kulloisenkin oleskelumaan voimassa olevien kansallisten sääntöjen mukaan, yksityisauto on työelämässä ja sosiaalisessa elämässä ainoa itsenäisen liikkumisen väline monille vammaisille, jotka eivät voi käyttää julkisia liikennevälineitä; tietyin edellytyksin ja liikenneturvallisuutta ylläpitäen olisi annettava vammaisten pysäköintiluvan haltijoille mahdollisuus pysäköidä ajoneuvonsa siten, ettei heidän tarvitse pysäköinnin jälkeen siirtyä pitkää matkaa; näin ollen vammaisten tulisi koko Euroopan yhteisössä voida käyttää vammaisten pysäköintiluvan haltijoille tarjottavia mahdollisuuksia kulloisenkin oleskelumaan voimassa olevien kansallisten sääntöjen mukaan, liikuntaesteisten pysäköintilupa voi kuulua alueiden toimivaltaan; tämän vuoksi on syytä kuulla alueiden komiteaa, vammaisten pysäköintilupa voi kuulua alueiden toimivaltaan; tämän vuoksi on syytä kuulla alueiden komiteaa, toissijaisuusperiaatteen mukainen yhteisön toiminta on tarpeen, jotta liikuntaesteisten henkilöiden pysäköintiluvat tunnettaisiin ja ne tunnustettaisiin vastavuoroisesti ja jotta helpotetaan liikuntaesteisten vapaata liikkumista ja matkailua sekä vältetään ongelmat, joita erilaiset kansalliset pysäköintilupien mallit voivat liikuntaesteisille ja pysäköinninvalvojille aiheuttaa, ja toissijaisuusperiaatteen mukainen yhteisön toiminta on tarpeen, jotta vammaisten pysäköintiluvat tunnettaisiin ja ne tunnustettaisiin vastavuoroisesti ja jotta helpotetaan vammaisten vapaata liikkumista ja matkailua sekä vältetään ongelmat, joita erilaiset kansalliset pysäköintilupien mallit voivat vammaisille ja pysäköinninvalvojille aiheuttaa, ja yhteisen liikennepolitiikan tarkoituksia varten ja yleisen liikenneturvallisuuden edistämiseksi siihen sisältyvän autojen pysäköinnin osalta on suotavaa, että liikuntaesteisiä varten olisi olemassa jäsenvaltioiden vastavuoroisesti tunnustaman yhteisön mallin mukainen pysäköintilupa, yhteisen liikennepolitiikan tarkoituksia varten ja yleisen liikenneturvallisuuden edistämiseksi siihen sisältyvän autojen pysäköinnin osalta on suotavaa, että vammaisia varten olisi olemassa jäsenvaltioiden vastavuoroisesti tunnustaman yhteisön mallin mukainen pysäköintilupa, Euroopan liikenneministerikonferenssi tarjoaa laajemmat puitteet kuin unioni, ja sen yhteydessä on jo ryhdytty positiivisiin toimiin vaillinaisten ihmisten pysäköintilupien laatimiseksi ja niiden vastavuoroiseksi tunnustamiseksi (6 päivänä joulukuuta 1977 annettu Euroopan liikenneministerikonferenssin suositus); tämän suosituksen edistymistä käsittelevässä kertomuksessa ja monissa muissa yhteyksissä on suositeltu, että liikuntaesteisten kansallisia pysäköintilupia edistetään edelleen ja että ne tunnustetaan vastavuoroisesti, pysäköintiluvan haltijoille on tiedotettava perusteellisesti heidän käytettävissään olevista mahdollisuuksista jäsenvaltioissa, suosittelee, että jäsenvaltiot suosittelee, että jäsenvaltiot 1. laativat liitteessä kuvatun yhteisön yhdenmukaisen mallin mukaisen kansallisen liikuntaesteisten pysäköintiluvan, joka myönnetään liikuntaesteisille kansallisten säännösten mukaisesti, 1. laativat liitteessä kuvatun yhteisön yhdenmukaisen mallin mukaisen kansallisen vammaisten ihmisten pysäköintiluvan, joka myönnetään vammaisille ihmisille kansallisten säännösten mukaisesti; lupaa voidaan käyttää samaan aikaan olemassa olevien kansallisten tai alueellisten pysäköintilupien kanssa siirtymäkauden ajan, josta jäsenvaltio päättää, 2. tunnustavat vastavuoroisesti muiden jäsenvaltioiden tämän yhteisön yhdenmukaisen mallin mukaisesti laatimat liikuntaesteisten henkilöiden pysäköintiluvat siten, että tällaisen luvan haltija voi jäsenvaltiossa, jossa hän oleskelee, käyttää niitä pysäköintimahdollisuuksia, joita kyseisessä jäsenvaltiossa myönnettävään liikuntaesteisten pysäköintilupaan liittyy, 2. tunnustavat vastavuoroisesti muiden jäsenvaltioiden tämän yhteisön yhdenmukaisen mallin mukaisesti laatimat vammaisten ihmisten pysäköintiluvat siten, että tällaisen luvan haltija voi jäsenvaltiossa, jossa hän oleskelee, käyttää niitä pysäköintimahdollisuuksia, joita kyseisessä jäsenvaltiossa myönnettävään vammaisten ihmisten pysäköintilupaan liittyy, 3. myöntävät liikuntaesteisten pysäköintiluvan ainoastaan henkilöille, joilla on liikkumiskykyä alentava vamma, 3. myöntävät vammaisten ihmisten pysäköintiluvan ainoastaan henkilöille, joiden liikkumiskyky on fyysisistä (mukaan lukien sensorisista), henkisistä tai mielenterveydellisistä syistä alentunut, 3 a) antavat yleiskatsauksen Euroopan unionin jäsenvaltioiden kansallisista pysäköintijärjestelyistä myöntäessään pysäköintiluvan, 4. antavat tarvittavat säännökset, jotta yhteisön yhdenmukaisen mallin mukaiset liikuntaesteisten pysäköintiluvat voidaan laatia ja tunnustaa vastavuoroisesti 1 päivään tammikuuta 1998 mennessä. 4. antavat tarvittavat säännökset, jotta yhteisön yhdenmukaisen mallin mukaiset vammaisten pysäköintiluvat voidaan laatia ja tunnustaa vastavuoroisesti 1 päivään tammikuuta 1999 mennessä. 5. ilmoittavat komissiolle ennen 1 päivää maaliskuuta 1998 toimenpiteet, joita ne ovat toteuttaneet tämän suosituksen soveltamiseksi. 5. ilmoittavat komissiolle ennen 1 päivää maaliskuuta 1999 toimenpiteet, joita ne ovat toteuttaneet tämän suosituksen soveltamiseksi. Tehty Brysselissä, Neuvoston puolesta LIITE Määräykset liikuntaesteisten pysäköintiluvan mallista yhteisössä Määräykset vammaisten pysäköintiluvan mallista yhteisössä A. Yhteisössä käytettävän liikuntaesteisten pysäköintiluvan mallin kokonaismitat ovat seuraavat: A. Yhteisössä käytettävän vammaisten pysäköintiluvan mallin kokonaismitat ovat seuraavat: - korkeus: 106 mm - leveys: 148 mm - korkeus: 106 mm - leveys: 148 mm B. Pysäköintilupa on väriltään vaaleansininen, lukuun ottamatta laajalla tummansinisellä pohjalla sijaitsevaa valkeaa pyörätuolitunnusta. C. Liikuntaesteisten pysäköintilupa on muovilaminoitu lukuun ottamatta haltijan allekirjoitukselle varattua luvan kääntöpuolen vasemman puoliskon riviä. C. Vammaisten pysäköintilupa on muovilaminoitu lukuun ottamatta haltijan allekirjoitukselle varattua luvan kääntöpuolen vasemman puoliskon riviä. D. Liikuntaesteisten pysäköintiluvassa on etu- ja kääntöpuoli, jotka on jaettu pystysuunnassa kahteen puoliskoon. D. Vammaisten pysäköintiluvassa on etu- ja kääntöpuoli, jotka on jaettu pystysuunnassa kahteen puoliskoon. Etupuolen vasemmassa puoliskossa on: Etupuolen vasemmassa puoliskossa on: - valkea pyörätuolitunnus tummansinisellä pohjalla, - valkea pyörätuolitunnus tummansinisellä pohjalla, - pysäköintiluvan voimassaoloaika, - pysäköintiluvan voimassaoloaika, - pysäköintiluvan sarjanumero, - pysäköintiluvan sarjanumero, - myöntävän viranomaisen tai järjestön nimi ja leima, - myöntävän viranomaisen tai järjestön nimi ja leima, kulkuneuvon rekisteritunnus (ei pakollinen). Etupuolen oikeassa puoliskossa on: Etupuolen oikeassa puoliskossa on: - pysäköintiluvan myöntäneen jäsenvaltion virallisella kielellä tai virallisilla kielillä suuraakkosin teksti "Liikuntaesteisten pysäköintilupa". Riittävän välimatkan päässä seuraa suur- tai pienaakkosin teksti "Pysäköintilupa" muilla Euroopan unionin virallisilla kielillä, - pysäköintiluvan myöntäneen jäsenvaltion virallisella kielellä tai virallisilla kielillä suuraakkosin teksti "Liikuntaesteisten pysäköintilupa". Riittävän välimatkan päässä seuraa suur- tai pienaakkosin teksti "Pysäköintilupa" muilla Euroopan unionin virallisilla kielillä, - pysäköintiluvan myöntäneen jäsenvaltion virallisella kielellä tai virallisilla kielillä teksti "Euroopan yhteisöjen malli", - taustalla pysäköintiluvan myöntäneen jäsenvaltion kirjaintunnus: B: DK: D: GR: E: F: Belgia Tanska Saksa Kreikka Espanja Ranska IRL: Irlanti I: L: NL: A: P: FIN: S: UK: Italia Luxemburg Alankomaat Itävalta Portugali Suomi Ruotsi Yhdistynyt kuningaskunta jota ympäröi Euroopan unionin tunnus, 12 tähden muodostama kehä. Kääntöpuolen vasemmassa puoliskossa on: Kääntöpuolen vasemmassa puoliskossa on: 1. 2. 3. 4. 5. luvan haltijan sukunimi, luvan haltijan etunimi, luvan haltijan syntymäaika, luvan haltijan osoite, luvan haltijan allekirjoitus. 1. 2. 3. 4. luvan haltijan sukunimi, luvan haltijan etunimi, luvan haltijan allekirjoitus tai muu virallinen merkintä, luvan haltijan valokuva. Kääntöpuolen oikeassa puoliskossa on: seuraava ilmoitus "Lupa on sitä käytettäessä kiinnitettävä ajoneuvon etuosaan siten, että ainoastaan luvan etupuoli on kokonaan vaivatta luettavissa. " seuraava ilmoitus: "Tämä lupa oikeuttaa käyttämään sen jäsenvaltion alueellisia pysäköintijärjestelyjä, jossa luvan haltija oleskelee". seuraava ilmoitus "Lupa on sitä käytettäessä kiinnitettävä tuulilasiin, tai jos tuulilasia ei ole, ajoneuvon etuosaan, siten, että luvan etupuoli on kokonaan vaivatta luettavissa. " Etupuolen oikeaan puoliskoon tulevaa tekstiä lukuun ottamatta luvan teksti on luvan myöntäneen jäsenvaltion virallisella kielellä tai virallisilla kielillä. Jos jäsenvaltio haluaa tehdä pysäköintiluvan merkinnät maassa puhutulla kielellä, joka ei ole tanska, saksa, englanti, suomi, ranska, kreikka, italia, hollanti, portugali, ruotsi tai espanja, kyseisen jäsenvaltion on laadittava pysäköintiluvasta kaksikielinen niin, että toinen luvassa käytetyistä kielistä on jokin edellä mainituista yhdestätoista kielestä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta tämän liitteen muiden määräysten soveltamista. % ISSN 1024-4492 KOM(97) 76 lopullinen ASIAKIRJAT FI 05 Luettelonumero : CB-CO-97-068-FI-C ISBN 92-78-16257-4 Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto L-2985 Luxemburg r


title: QUESTION ECRITE no 623/97 de Josu IMAZ SAN MIGUEL à la Commission. Liste de projets soumis par le gouvernement espagnol au titre de l'initiative communautaire URBAN

eurovoc_concepts:
EU financing
EU initiative
EU programme
Spain
Structural Funds
structural policy
urban renewal


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 622/97 af Phillip WHITEHEAD til Kommissionen. Lufttransport