title: Propuesta de REGLAMENTO (CE) DEL CONSEJO que modifica el Reglamento (CEE) nº 1696/71, por el que se establece la organización común de mercados en sector del lúpulo

eurovoc_concepts:
aid per hectare
aid system
common organisation of markets
hops
production aid

formats: html pdf pdfa1b print

text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS •it £ -it -à Bruselas, 07. 03. 1997 COM(97)98 final 97/0066 (CNS) Propuesta de REGLAMENTO (CE) DEL CONSEJO que modifica el Reglamento (CEE) n° 1696/71, por el que se establece la organización común de mercados en el sector del lúpulo (presentada por la Comisión) EXPOSICIÓN DE MOTIVOS Se propone que el Consejo apruebe la propuesta de Reglamento adjunta, que modifica el Reglamento (CEE) n° 1696/71 del Consejo, de 26 de julio de 1971, por el que se establece la organización común de mercados en el sector del lúpulo. Esta modificación llega en un momento en el que debe decidirse cuál va ser el régimen del futuro, una vez transcurrida la fecha del 31 de diciembre de 1996 en que finalizaron el programa de reconversión varietal a variedades aromáticas o variedades super alfa, más adaptadas a las necesidades del mercado, y el período transitorio durante el cual la ayuda a los productores podía pagárseles íntegramente, en determinadas condiciones, en caso de que no comercializasen la totalidad de la producción a través de su agrupación de productores. La necesidad de adaptar la normativa comunitaria a las realidades del mercado ha dado lugar a las propuestas de modificación que se adjuntan. Al mismo tiempo, se ha aprovechado la ocasión para simplificar la normativa y dar mayor autonomía y flexibilidad a las agrupaciones de productores. El mantenimiento de la ayuda a los productores se justifica por el hecho de que sus ingresos sean muy bajos comparados con los elevados costes de producción, por lo que es primordial concederles una ayuda (aunque sea de una cuantía modesta, como ocurre actualmente) para que el sector pueda sobrevivir y la producción de lúpulo, cuya tradición se remonta a varios siglos, continúe y pueda competir con la producción norteamericana con objeto de que el lúpulo europeo esté presente en los mercados de exportación. El hecho de mantener el mismo nivel de ayuda durante un período de cinco años se explica por la necesidad de dar garantías de estabilidad a los productores en el contexto actual de producción y comercialización, aún cuando la situación puede ser reexaminada periódicamente sobre la base del informe al Consejo preparado cada año por la Comisión y del apartado 6 del artículo 12 del Reglamento de base y dar lugar, en caso necesario, a una modificación del nivel de la ayuda. Las modificaciones respecto de la situación actual pueden resumirse en cuatro grandes apartados cuyo objetivo principal es facilitar la adaptación del sector a las necesidades del mercado, consolidando el papel de las asociaciones de productores: Concesión de una ayuda anual a tanto alzado por hectárea basada en cifras medias históricas, sin distinción alguna entre los diferentes grupos de variedades, y pago de esta ayuda en una fecha cercana a la cosecha. Esta ayuda, que asciende a 450 ecus/ha, constituye de hecho una amalgama de las dos ayudas existentes en el régimen anterior, a saber, la ayuda a los productores y la ayuda por reconversión varietal. Las agrupaciones de productores disponen de la facultad de decidir si pagan a los productores la ayuda íntegra - una vez deducido el 5%, que debe recaudarse obligatoriamente para la reconversión varietal - de forma proporcional a las superficies cultivadas o solamente una fracción de ésta situada entre el 80% y el 95% cuando existan aún solicitudes por atender en materia de reconversión varietal o queden otras medidas por ejecutar (véase punto 4 siguiente), £ Posibilidad de que los miembros de las agrupaciones reconocidas de productores comercialicen por su cuenta, y sin ser penalizados con una reducción de la ayuda, toda o parte de su producción previa autorización de la agrupación. Las agrupaciones ejercerán un derecho de control sobre los precios negociados por los productores y los comerciantes y darán o denegarán su autorización para la celebración de los contratos. En caso de discrepancia en cuanto a los precios propuestos, las agrupaciones de productores tendrán la obligación de recoger la oferta a un precio más elevado y buscar un nuevo comprador, Posibilidad de efectuar la reconversión varietal de forma permanente, es decir, sin límites espaciales ni temporales, dado que el pago de esta ayuda se halla incluido en la ayuda a tanto alzado por hectárea mencionada más arriba. El presupuesto destinado a tal efecto será aprobado por las agrupaciones de productores en función de las necesidades y se hallará sometido a ciertos límites (véase punto 4 siguiente), Posibilidad de retener hasta un máximo del 20% (en el sistema actual, el máximo es del 100%) de la ayuda a los productores para la ejecución de medidas especiales, como las destinadas a la racionalización y la mecanización de las operaciones de cultivo y cosecha, la adopción de reglas comunes de producción (técnicas de cultivo, abonos, variedades, etc. ), la reconversión varietal, las actividades de promoción, las medidas dirigidas a determinar y mejorar la calidad del producto, la investigación y las medidas de intervención. El objetivo de esta disposición es garantizar la flexibilidad de la gestión de la ayuda por parte de la agrupación de productores, con la posibilidad de dedicar todo el 20% de la ayuda a la reconversión varietal. Cuando las agrupaciones de productores no comercialicen toda la producción de sus miembros, la posibilidad antes citada se convierte en obligación, siempre con un porcentaje del 20%. A lo largo del quinto año de vigencia del presente Reglamento, está previsto llevar a cabo una evaluación de las medidas aplicadas y de sus repercusiones en la situación económica del sector. La presente propuesta es neutra desde el punto de vista presupuestario. ^» Propuesta de REGLAMENTO (CE) de DEL CONSEJO que modifica el Reglamento (CEE) n° 1696/71, por el que se establece la organización común de mercados en el sector del lúpulo EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, y, en particular, sus artículos 42 y 43, Vista la propuesta de la Comisión, Visto el dictamen del Parlamento Europeo, Visto el dictamen del Comité Económico y Social, Considerando que es importante que la ayuda a los productores sirva esencialmente para garantizarles una renta mayor y más estable; que, por consiguiente, toda retención para la consecución de los objetivos de las agrupaciones de productores, según se definen en las letras a) a d) inclusive del apartado 1 del artículo 7 del Reglamento (CEE) n° 1696/71 del Consejo, de 26 de julio de 1971 , debe ser objeto de un límite máximo equitativo; que, por consiguiente, es preciso modificar el apartado 1 bis del citado artículo 7; Considerando que la mejora de la ayuda a las otras variedades puede originar un aumento considerable de las superficies de dichas variedades en detrimento de la calidad producida; que debido a la enorme oferta y a la escasa demanda, los precios de estas variedades podrían descender hasta niveles muy bajos obligando a las agrupaciones de productores a ejercer su derecho de veto y a volver a comprar el lúpulo; que ese lúpulo no encartrase comprador en el mercado y se corre el riesgo de acumular en las agrupaciones de productores existencias importantes de variedades de menor calidad; que esta situación podría desestabilizar el mercado y, para evitarlo, es oportuno que las agrupaciones de productores decidan qué variedades pueden cultivar sus miembros; que a tal fin conviene modificar la letra d) del apartado 1 y el primer párrafo de la letra b) del apartado 3 del artículo 7; Considerando que la letra b) del apartado 3 del artículo 7 del Reglamento (CEE) n° 1696/71 establece en principio la obligación de que los productores miembros de las agrupaciones y las agrupaciones reconocidas de productores pertenecientes a una unión comercialicen toda su producción a través de la agrupación o de la unión; que la aplicación de este principio ha resultado sumamente problemática para la mayoría de los productores pertenecientes a una única agrupación; que el período transitorio establecido en el último párrafo de la disposición anteriormente citada, durante el cual los miembros de una agrupación reconocida pueden, con la autorización de dicha agrupación, comercializar por su cuenta todos o parte de los productos, conforme a las reglas establecidas y controladas por la agrupación, expira el 31 de diciembre de 1996; que es preciso por lo tanto decidir qué régimen debe aplicarse a partir del 1 de enero de 1997 y modificar consiguientemente la letra b) del apartado 3 del artículo 7; DO n° L 175 de 4 de agosto de 1971, p. 1. Reglamento cuya última modificación la constituye el Reglamento (CEE) n° 3290/94 (DO n° L 349 de 31. 12. 1994, p. 105). Considerando que resultaría perjudicial retirar el reconocimiento a agrupaciones de productores por otra parte muy activas en las demás tareas que les incumben, como la gestión de la ayuda a los productores y la consecución de los objetivos mencionados más arriba; que, por lo tanto, conviene otorgar a los miembros de las agrupaciones reconocidas de productores la posibilidad de comercializar por si mismos, sin ser penalizados con una reducción de la ayuda, todos o parte de sus productos si así les autoriza la agrupación, a condición de que ésta pueda ejercer un derecho de control sobre los precios negociados por los productores y los comerciantes, así como un derecho de veto; que, en este mismo contexto, conviene otorgar a los productores que lo deseen la posibilidad de vender una parte de su producción por mediación de otra organización de productores, determinada por la agrupación a la que pertenezca, cuando se trate de productos que tengan características específicas que, a priori, no entren dentro de las actividades comerciales de su agrupación; Considerando que cada agrupación de productores tiene sus características específicas en lo que respecta a las condiciones de producción y de comercialización; que, por este motivo, las agrupaciones son las mejor situadas para poder decidir, en todo momento, qué medidas deben adoptar sus miembros rápidamente para adaptar la producción a las necesidades del mercado; que la creación de esta flexibilidad presupone el establecimiento de un sistema también flexible en lo que respecta a la disponibilidad y la gestión del presupuesto; Considerando que, con este fin, resulta importante que la ayuda se pague en el momento de la cosecha, sin distinción alguna entre los distintos tipos de variedades; que ello supone el abandono del método de cálculo determinado en las letras a) y b) del apartado 5 del artículo 12, basado en las declaraciones de los Estados miembros; que es necesario sustituir este método por el cálculo de una ayuda a tanto alzado por hectárea basada en cifras medias históricas; que, en caso de perturbación del mercado, es posible conceder la ayuda únicamente por una parte de las superficies cultivadas; que, en tales casos, es oportuno incluir la posibilidad de adecuar la cuantía de la ayuda; que es preciso por lo tanto modificar el apartado mencionado y el apartado 6 y derogar el apartado 7 del mismo artículo; Considerando que las agrupaciones de productores deben poder decidir si pagan íntegramente a sus miembros -una vez deducido el 5%, que debe recaudarse obligatoriamente para la reconversión varietal- la ayuda única de forma proporcional a las superficies cultivadas o sólo una parte de la misma situada entre el 80% y el 95%; que es preciso por lo tanto adaptar la letra e) del apartado 1 del artículo 7, relativa a la gestión del régimen de ayuda; Considerando que la agrupación de productores debe poder retener hasta un 20% de la ayuda para la consecución de los objetivos mencionados en las letras a) a d), inclusive, del apartado 1 del artículo 7, destinando principal o exclusivamente este importe a la reconversión varietal cuando aún existan necesidades en ese terreno; Considerando que cuando las agrupaciones de productores no comercialicen toda la producción de sus miembros, la posibilidad mencionada en el apartado anterior se convertirá en obligación; que es preciso reflejar esta obligación en el apartado 5 del artículo 12; Considerando que, para la racionalización y la simplificación de los pagos, procede efectuar un único pago al año que abarque la ayuda a los productores y la correspondiente a la reconversión varietal; que esos pagos deben efectuarse en una fecha cercana a la de la cosecha y, en todo caso, antes del 31 de diciembre del año considerado; que, no obstante, por lo que se refiere a la cosecha de 1996, esta fecha ya ha pasado, por lo que conviene encontrar una solución adecuada; que, a tal efecto, procede modificar el artículo 17; 6' Considerando que es necesario prever la evaluación de las medidas adoptadas y sus repercusiones en la situación económica del sector; que conviene reflejar esta obligación en el artículo 18, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 El Reglamento (CEE) n° 1696/71 se modifica como sigue: 1. En el artículo 7, a) el texto de la letra d) del apartado 1 se sustituye por el siguiente: "d) de decidir qué variedades de lúpulo pueden producir sus miembros y adoptar normas comunes de producción. " b) el texto de la letra e) del apartado 1 se sustituye por el siguiente: "e) de gestionar el régimen de ayuda establecido en el artículo 11 asignando a cada productor miembro de la agrupación su parte de ayuda de forma proporcional a las superficies cultivadas, a reserva de la aplicación de lo dispuesto en el apartado 5 del citado artículo. "; c) el texto del apartado 1 bis se sustituye por el siguiente: "Las agrupaciones de productores podrán utilizar hasta un 20% de la ayuda para la adopción de medidas que permitan alcanzar los objetivos indicados en las letras a) a d), inclusive, del apartado 1. "; d) el texto de la letra b) del apartado 3 se sustituye por el siguiente: "b) incluir en sus estatutos la obligación para los productores miembros de las agrupaciones y para las agrupaciones reconocidas de productores, miembros de la unión: de ajustarse a las reglas comunes de producción y a las decisiones relativas a las variedades que se produzcan, de proceder a la comercialización de toda su producción a través de la agrupación o de la unión. No obstante, esta obligación no se aplicará a los productos en relación con los que los productores hayan celebrado contratos antes de su adhesión a la agrupación, siempre que las agrupaciones hayan sido debidamente informadas a este respecto y hayan dado su conformidad. No obstante, si la agrupación de productores lo autoriza, los productores asociados podrán, según las condiciones que determine la agrupación: sustituir la obligación de comercializar toda la producción a través de agrupaciones de productores por una comercialización basada en reglas comunes establecidas en sus estatutos que garanticen que la G agrupación de productores dispone de un derecho de control de los precios de venta, quedando éstos sometidos a la aprobación de la agrupación; la no aceptación obligará a la agrupación a comprar ese lúpulo a un precio más elevado; comercializar a través de otra agrupación de productores, determinada por la agrupación a la que pertenezcan, los productos que, por sus características, no entren dentro de las actividades comerciales de esta última. ". 2. 3. 4. Se suprime el artículo 9. El artículo 10 pasa a ser artículo 9 y así sucesivamente. El texto del artículo 10 se sustituye por el siguiente: "Artículo 9 1. 2. El Consejo, a propuesta de la Comisión y siguiendo el procedimiento de votación contemplado en el apartado 2 del artículo 43 del Tratado, adoptará las normas generales de aplicación del artículo 8. Las disposiciones de aplicación del artículo 8 se adoptarán según el procedimiento previsto en el artículo 20. " 5. En el artículo 12, a) el texto del apartado 5 se sustituye por el siguiente: "5. a) El importe de esta ayuda por hectárea será el mismo para todos los grupos de variedades. A partir de la cosecha de 1996, queda fijado en 450 ecus/ha para un período de cinco años. b) c) Cuando la ayuda se conceda a una agrupación reconocida de productores conforme al párrafo primero del apartado 3, ésta tendrá la facultad de decidir si paga la ayuda íntegra a sus miembros -una vez deducido el 5%, que debe recaudarse obligatoriamente para la reconversión varietal- de forma proporcional a las superficies cultivadas o solamente una fracción de ésta situada entre el 80% y el 95% por existir aún solicitudes de reconversión varietal por atender u otros objetivos que cumplir, conforme a lo establecido en las letras a) a d) del apartado 1 del artículo 7. Cuando la ayuda se conceda a una agrupación reconocida de productores y este organismo no comercialice toda la producción de sus miembros, la agrupación deberá retener obligatoriamente un 20% de la ayuda a los productores para la consecución de los objetivos a que alude la letra b) precedente. "; ¥ b) el texto del apartado 6 se sustituye por el siguiente: "6. Si del informe al que se hace referencia en el artículo 11 se dedujera la posibilidad de creación de excedentes estructurales o de una perturbación de la estructura de abastecimiento del mercado comunitario de lúpulo: a) b) la concesión de la ayuda podrá limitarse a una parte de la superficie cultivada registrada para el año en cuestión; la cuantía de la ayuda podrá adaptarse igualmente en caso necesario; las superficies que se encuentren en el primer o el segundo año de producción podrán excluirse del beneficio de la ayuda. " c) se suprime el apartado 7. 6. Se suprime el artículo 12 bis. 7. El texto del artículo 16 se sustituye por el siguiente: "Artículo 15 Salvo disposición en contrario del presente artículo, los artículos 92, 93 y 94 del Tratado se aplicarán a la producción y al comercio de los productos contemplados en el apartado 1 del artículo 1. " 8. El texto del artículo 17 se sustituye por el siguiente: "Artículo 16 1. 2. Las disposiciones reglamentarias relativas a la financiación de la política agrícola común se aplicarán al mercado de los productos contemplados en el apartado 1 del artículo 1 a partir de la fecha de entrada en vigor del régimen previsto en el presente Reglamento. Las ayudas concedidas por los Estados miembros con arreglo al artículo 8 constituirán una acción común en el sentido del apartado 1 del artículo 2 del Reglamento (CEE) n° 4256/882. Quedarán incluidas en las previsiones anuales de gastos contempladas en el apartado 1 del artículo 31 del Reglamento (CEE) n° 2328/913. Reglamento (CEE) n° 4256/88 del Consejo, de 19 de diciembre de 1988, por el que se aprueban las disposiciones de aplicación del Reglamento (CEE) n° 2052/88 en lo relativo al FEOGA, sección "Orientación" (DO n° L 374 de 31. 12. 1988, p. 25. ). Reglamento cuya última modificación la constituye el Reglamento (CEE) n° 2085/93 (DO n° L 193 de 31. 7. 1993, p. 44). Reglamento (CEE) n° 2328/91 del Consejo, de 15 de julio de 1991, relativo a la mejora de la S Lo dispuesto en el apartado 3 del artículo 1 se aplicará a las ayudas contempladas en el presente apartado. El pago de la ayuda se efectuará de conformidad con el artículo 21 del Reglamento (CEE) n° 4253/884. 3. Los Estados miembros abonarán la ayuda a los productores en una fecha lo más cercana posible a la cosecha y, a más tardar, el 15 de octubre de 1997, para la cosecha de 1996, y, a partir de la cosecha de 1997, entre el 16 de octubre y el 31 de diciembre de la campaña de comercialización por la que se haya presentado la solicitud de ayuda. 4. La Comisión adoptará las disposiciones de aplicación del presente artículo. " 9. El texto del artículo 18 se sustituye por el siguiente: "Artículo 17 Los Estados miembros y la Comisión se comunicarán mutuamente los datos necesarios para la aplicación del presente Reglamento. Los detalles de la comunicación, evaluación y difusión de estos datos se aprobarán según el procedimiento previsto en el artículo 20. La Comisión se compromete a realizar una evaluación del sector para el Consejo a partir de estos datos antes del 1 de septiembre del año 2000. " Articulo 2 El presente Reglamento entrará en vigor al tercer día de su publicación en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. Será aplicable a partir del 1 de enero de 1997. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Por el Consejo eficacia de las estructuras agrarias (DO n° L 218 de 6. 8. 1991, p. 1). Reglamento cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) n° 2387/95 de la Comisión (DO n° L 24 de 12. 10. 1995, p. 50. ) Reglamento (CEE) n° 4253/88 del Consejo, de 19 de diciembre de 1988, por el que se aprueban disposiciones de aplicación del Reglamento (CEE) n° 2052/88, en lo relativo, por una parte, a la coordinación de las intervenciones de los Fondos estructurales y, por otra, de éstas con las del Banco Europeo de Inversiones y con las de los demás instrumentos financieros existentes (DO n° L 374 de 31. 12. 1998, p. I). Reglamento cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) n° 3193/94 (DO n° L 337 de 24. 12. 1994, p. II). <* FICHA DE FINANCIACIÓN FECHA: 20/12/1996 LINEA PRESUPUESTARIA: 181 CRÉDITOS: 14,6 millones de ecus DENOMINACIÓN: Propuesta de Reglamento del Consejo que modifica el Reglamento (CEE) n° 1696/71, por el que se establece la organización común de mercados en el sector del lúpulo. FUNDAMENTO JURÍDICO: Artículos 42 y 43 del Tratado. OBJETIVOS: Adaptación de la OCM del lúpulo mediante el establecimiento de una ayuda a tanto alzado única por hectárea. INCIDENCIA FINANCIERA: Período de 12 meses Mili, de ecus Ejercicio en curso (97) Mili, de ecus Ejercicio siguiente (98) Mili, de ecus GASTOS A CARGO: - del presupuesto de la CE (restituciones/intervenciones) - de los presupuestos nacionales - de otros sectores 12,5 12,5 12,5 3. 4. 5. 0. 5. 1. INGRESOS - Recursos propios de las CC. EE. (exacciones reguladoras/derechos de aduana) - en el ámbito nacional 5. 0. 1. 5. 1. 1. PREVISIONES DE GASTOS PREVISIONES DE INGRESOS 5. 2. MÉTODO DE CALCULO: 1999 mill, ecus 2000 mill, ecus 2001 mill, ecus 2002 mill, ecus 12,5 12,5 12,5 27. 200 ha x 450 ecus/ha x 1,018 (TD) 12,5 millones de ecus. 6. 0. Se financia con créditos consignados en el capítulo correspondiente del presupuesto en curso de ejecución 6. 1. Se financia mediante transferencia entre capítulos del presupuesto en curso de ejecución 6. 2. 6. 3. Se precisa un presupuesto suplementario Se consignarán créditos en los próximos presupuestos OBSERVACIONES: SÍ/NO SÍ/NO M/N4) SI/NO CAJO ISSN 0257-9545 COM(97) 98 final DOCUMENTOS ES 03 02 01 N " de catálogo : CB-CO-97-083-ES-C ISBN 92-78-16590-5 Oficina de Publicaciones Oficiales de las Comunidades Europeas L-2985 Luxemburgo A\


title: Kommissionens Forordning (EF) nr. 448/97 af 7. marts 1997 om fravigelse for visse områder i Italien af handelsnormerne for artiskokker

eurovoc_concepts:
derogation from EU law
designation of origin
labelling
marketing standard
perennial vegetable
regions of Italy

formats: html pdfa1b print


title: VERORDENING (EG) Nr. 449/97 VAN DE COMMISSIE van 7 maart 1997 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en fruit

eurovoc_concepts:
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable


title: Gids voor de archieven van de Ministeries van Buitenlandse Zaken van de Lid-Staten en van de instellingen van de Europese Unie.

eurovoc_concepts:
EU Member State
European political cooperation
archives
directory
foreign policy
ministry


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 951/97 του Reimer BOEGE προς την Επ τροπή. Αμοιβαία αναγνώριση αποδεικτικών τεχνογνωσίας στο γεωργικό τομέα

eurovoc_concepts:
farmer
plant health product
professional qualifications
recognition of diplomas
vocational training

formats: html print


title: Kommissionens förordning (EG) nr 447/97 av den 7 mars 1997 om införande av kvantitativa gemenskapsbegränsningar vid återinförsel till Europeiska gemenskapen av vissa textilprodukter med ursprung i Kina efter passiv förädling i detta land och om ändring av tabellen i bilaga VII till rådets förordning (EEG) nr 3030/93 om gemensamma regler för import av vissa textilprodukter från tredje land

eurovoc_concepts:
China
originating product
outward processing
quantitative restriction
re-import
textile product


title: COMMISSION REGULATION (EC) No 451/97 of 7 March 1997 fixing the agricultural conversion rates

eurovoc_concepts:
primary sector
representative rate


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 444/97, annettu 7 päivänä maaliskuuta 1997, maitotuotteiden toimittamisesta elintarvikeapuna

eurovoc_concepts:
India
Peru
award of contract
food aid
skimmed milk powder
vitamin


title: KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 450/97 af 7. marts 1997 om ændring af de repræsentative priser og tillægstolden ved indførsel af visse sukkerprodukter

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
raw sugar
representative price
sugar product
white sugar


title: REGOLAMENTO (CE) N. 446/97 DELLA COMMISSIONE del 7 marzo 1997 relativo alla fornitura di olio vegetale a titolo di aiuto alimentare

eurovoc_concepts:
Cape Verde
India
award of contract
food aid
vegetable oil


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 449/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 7ης Μαρτίου 1997 για καθορισμό των κατ' αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον καθορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 450/97, annettu 7 päivänä maaliskuuta 1997, tiettyjen sokerialan tuotteiden edustavien hintojen ja tuonnissa sovellettavien lisätullien muuttamisesta


title: Agricultural income 1996.

eurovoc_concepts:
EU Member State
agricultural statistics
farm income


title: Primeiro relatório sobre a Coesão Económica e Social 1996.

eurovoc_concepts:
EU Member State
economic and social cohesion


title: VERORDENING (EG) Nr. 444/97 VAN DE COMMISSIE van 7 maart 1997 inzake de levering van zuivelproducten als voedselhulp


title: Muutettu ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston asetukseksi (EY) nautaeläinten tunnistus- ja rekisteröintijärjestelmän käyttöönotosta ja naudanlihan merkinnästä

eurovoc_concepts:
beef
cattle
consumer protection
labelling
veterinary inspection

text: EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO Bryssel, 07. 03. 1997 KOM(97) 103 lopull. 96/0228 (COD) 96/0229 (COD) Muutettu ehdotus EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON ASETUKSEKSI (ETi annettu nautaeläinten tunnistus- ja rekisteröintijärjestelmän käyttöönotosta ja naudanlihan merkinnästä (komission EY:n perustamissopimuksen 189 A (2) artiklan nojalla esittämä) Perustelut Komissio antoi 2 päivänä lokakuuta 1996 neuvostolle kaksi ehdotusta (KOM(96) 460 lopullinen), joista toinen koski nautaeläinten tunnistamista ja rekisteröintiä ja toinen naudanlihaan ja naudanlihatuotteisiin tehtäviä merkintöjä. Parlamentti antoi näistä ehdotuksista lausuntonsa viikolta 17. - 21. helmikuuta 1997. Se kehotti tässä yhteydessä erityisesti laatimaan ehdotukset EY:n perustamissopimuksen 100 a artiklan perusteella. Komissio hyväksyi tämän kehotuksen, joten sen täytyy antaa neuvostolle muutettu ehdotus perustamissopimuksen 189 a artiklan mukaisesti. Ottaen huomioon, että nämä ehdotukset liittyvät toisiinsa, vaikuttaa aiheelliselta yhdistää nämä kaksi tekstiä tässä vaiheessa, jotta neuvostoon toimitettaisiin ainoastaan yksi muutettu, kokonaisuudessaan perustamissopimuksen 100 a artiklaan perustuva ehdotus. Muutettu ehdotus: Euroopan parlamentin ja neuvoston asetus (EY) annettu nautaeläinten tunnistus- ja rekisteröintijärjestelmän käyttöönotosta ja naudanlihan merkinnästä EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka ottavat huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 100 a artiklan, ottavat huomioon komission ehdotuksen1, ottavat huomioon talous- ja sosiaalikomitean lausunnon2, toimivat perustamissopimuksen 189 b artiklassa määrättyä menettelyä noudattaen, sekä katsovat, että viimeaikaiset tapahtumat naudanliha-alalla ovat tuoneet korostuneesti esille julkisen huolestumisen tämän alan terveyskysymyksistä; nämä huolenaiheet saattaisivat johtaa yksipuolisiin toimiin, jotka aiheuttaisivat yhtenäismarkkinoiden toimintaan liittyviä ongelmia; tällaisten ongelmien välttämiseksi ja kuluttajien luottamuksen palauttamiseksi naudanlihaan ja naudanlihatuotteisiin on ensisijaisen tärkeää ottaa käyttöön toisaalta tehokkaampi nautaeläinten tunnistus- ja rekisteröintijärjestelmä ja toisaalta erityinen puolueettomia perusteita noudattava naudanlihan merkintäjärjestelmä yhteisössä, eläinlääkärin- ja kotieläinjalostustarkastuksista yhteisön sisäisessä tiettyjen elävien eläinten ja tuotteiden kaupassa sisämarkkinoiden toteutumista varten 26 päivänä kesäkuuta 1990 annetun neuvoston direktiivin 90/425/ETY3 3 artiklan 1 kohdan c alakohdassa säädetään, että yhteisön sisäisessä kaupassa eläimet on varustettava tunnisteella yhteisön sääntöjen vaatimusten mukaisesti, eläimet on rekisteröitävä siten, että alkuperä- tai kauttakulkutila, keskus tai järjestö voidaan jäljittää ja että nämä tunnistus- ja rekisteröintijärjestelmät laajennetaan kaikkien jäsenvaltioiden sisällä tapahtuviin eläinten siirtoihin ennen 1 päivää tammikuuta 1993, EYVL N:o C EYVL N:o C EYVL N:o L 224, 18. 8. 1990, s. 29. Direktiivi sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna direktiivillä 92/118/ETY (EYVL N:o L 62, 15. 3. 1992, s. 49). kolmansista maista yhteisöön tuotavien eläinten eläinlääkintätarkastusten järjestämistä koskevista periaatteista ja direktiivien 89/662/ETY, 90/425/ETY ja 90/675/ETY muuttamisesta 15 päivänä heinäkuuta 1991 annetun neuvoston direktiivin 91/496/ETY4 14 artiklassa säädetään, että direktiivin 90/425/ETY 3 artiklan 1 kohdan c alakohdan mukainen kyseisten eläinten tunnisteella varustaminen ja rekisteröiminen on, teuraseläimiä ja rekisteröityjä hevoseläimiä lukuun ottamatta, tehtävä sen jälkeen, kun mainitut tarkastukset on suoritettu, yhteisön tiettyjen maatalousalan tukijärjestelmien hallinto vaatii tietynlaisen karjan yksilöllistä tunnistamista; tunnistus- ja rekisteröintijärjestelmien on tämän vuoksi sovelluttava tällaisten toimenpiteiden soveltamiseen ja valvontaan, on tarpeen varmistaa tiedon nopea ja tehokas vaihto jäsenvaltioiden välillä kyseisen soveltamiseksi; yhteisön säännökset on vahvistettu direktiivin moitteettomaksi jäsenvaltioiden hallintoviranomaisten keskinäisestä avunannosta sekä jäsenvaltioiden ja komission yhteistyöstä lainsäädännön oikean tulli- ja maatalousasioita koskevan soveltamisen varmistamiseksi 19 päivänä toukokuuta 1981 annetulla neuvoston asetuksella (ETY) N:o 1468/815 ja jäsenvaltioiden hallintoviranomaisten keskinäisestä avunannosta sekä jäsenvaltioiden ja komission yhteistyöstä eläinlääkintää ja kotieläinjalostusta koskevan lainsäädännön oikean soveltamisen varmistamiseksi 21 päivänä marraskuuta 1989 annetulla neuvoston direktiivillä 89/608/ETY6, nykyiset nautaeläinten tunnistamista ja rekisteröintiä koskevat säännöt on vahvistettu eläinten tunnistamisesta ja rekisteröinnistä annetussa neuvoston direktiivissä 92/102/ETY7; kokemus on osoittanut, että tämän direktiivin täytäntöönpano ei ole toiminut tyydyttävästi nautaeläinten osalta ja että sitä on kehitettävä; tämän vuoksi on tarpeen antaa nautaeläimiä koskeva asetus kyseisen direktiivin säännösten lujittamiseksi, jotta käyttöön otettava parannettu tunnistusjärjestelmä voidaan hyväksyä, on ensisijaisen tärkeää, että tuottajaan ei kohdisteta kohtuuttomia hallinnollisia vaatimuksia; vastaavasti on huolehdittava siitä, että eläinkohtaiset kustannukset pysyvät alhaisina, jotta eläimet voidaan terveyssyistä ja yhteisön tukijärjestelmien valvomiseksi jäljittää nopeasti ja virheettömästi, kaikkien jäsenvaltioiden olisi luotava tietokoneistettu tietokanta, johon kirjataan eläinten tunnistetiedot, kaikki jäsenvaltion alueella olevat tilat ja eläinten siirrot, teknisten edellytysten olemassaolosta on huolehdittava, jotta varmistetaan tuottajan virheetön yhteys tietokantaan ja tietokannoissa olevien tietojen kattava käyttö; on myös EYVL N:o L 268, 24. 9. 1991, s. 56. Direktiivi sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna Itävallan, Suomen ja Ruotsin liittymisasiakirjalla. EYVL N:o L 144, 2. 6. 1981, s. 1. Muutettuna asetuksella (ETY) N:o 945/87 (EYVL N:o L 90, 2. 4. 1987, s. 3) EYVL N:o L 351, 2. 12. 1989, s. 34 EYVL N:o L 355, 5. 12. 1992, s. 32 varmistettava, että virheiden todennäköisyys ei ylitä tiettyä tasoa, kun tietoja kirjataan tietokantaan; tietokantojen käyttöönotto on tarkoituksenmukaista näissä edellytyksissä, nautaeläinten siirtojen jäljittämiseksi eläimet on tunnistettava kumpaankin korvaan kiinnitettävän korvamerkin ja eläimen mukana olevan eläinpassin avulla kaikkien siirtojen aikana; korvamerkin muoto ja sisältö sekä eläinpassin edellytykset on määritettävä yhteisön tasolla; jokaiselle eläimelle, jolle on osoitettu korvamerkki, on annettava eläinpassi, jos korvamerkki on muuttunut lukukelvottomaksi tai hävinnyt, se on korvattava uudella; uudessa korvamerkissä on oltava sama koodi kuin alkuperäisessä merkissä, komissio tutkii parhaillaan yhteisen tutkimuskeskuksen suorittaman työn perusteella mahdollisuutta käyttää elektronisia menetelmiä eläinten tunnistamiseksi, eläinten pitäjän on pidettävä ajan tasalla olevaa rekisteriä tilallaan olevista eläimistä; tätä rekisteriä koskevat edellytykset on määritettävä yhteisön tasolla; eläinten kaupan kanssa tekemisissä olevien henkilöiden on pidettävä rekisteriä liiketoimistaan; näiden rekistereiden on pyynnöstä oltava toimivaltaisen viranomaisen saatavilla, järjestelmä ei saa vaikuttaa erityisiin edellytyksiin, jotka sisältyvät kehitetty jäämätarkastuksia varten otettujen näytteiden vastaavuudesta eläinten ja niiden alkuperätilojen suhteen 13 päivänä helmikuuta 1989 tehtyyn komission päätökseen 89/153/ETY8 tai direktiivin 91/496/ETY mukaisesti vahvistettuihin asiaan liittyviin soveltamista koskeviin sääntöihin, on tarpeen muuttaa tiettyjä yhteisön tukijärjestelmiä koskevasta yhdennetystä hallinto- ja valvontajärjestelmästä annettu neuvoston asetus (ETY) N:o 3508/929, asetuksella käyttöön otetussa merkintäjärjestelmässä naudanlihan katsotaan tarkoittavan naudanliha-alan yhteisestä markkinajärjestelystä 27 päivänä kesäkuuta 1968 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 805/6810 1 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja tiettyjä tuotteita, tällaisen merkintäjärjestelmän olisi oltava vapaaehtoinen siirtymäkauden ajan naudanlihaa kaupan pitäville toimijoille ja järjestöille siinä mielessä, että toimijoiden ja järjestöjen, jotka haluavat tehdä merkintöjä naudanlihaan, on tehtävä se tämän asetuksen mukaisesti; myöhäisemmässä vaiheessa järjestelmästä olisi tehtävä pakollinen; tällä välillä jäsenvaltiot voisivat halutessaan tehdä järjestelmästä pakollisen tietyissä olosuhteissa, tämän asetuksen säännökset eivät saa asettaa kyseenalaiseksi voimassa olevaa yhteisön lainsäädäntöä elintarvikkeiden merkinnän ja valvonnan, maantieteellisten merkintöjen ja 8 9 10 EYVL N:o L 59, 2. 3. 1989, s. 33 EYVL N:o L 355, 5. 12. 1992, s. 1 EYVL N:o L 148, 28. 6. 1968, s. 24 alkuperänimitysten ja markkinointitoimenpiteiden sekä lihan ja lihatuotteiden yhteisön sisäiseen kauppaan vaikuttavia, terveyteen liittyviä ongelmia koskevien sääntöjen aloilla, korkealaatuisen suojaamisen, naudanlihan edistämis- tehokas merkintäjärjestelmä perustuu mahdollisuuteen jäljittää eläin tai eläimet, joista järjestön merkitty naudanliha on peräisin; alustavassa vaiheessa merkintäjärjestelyt hyväksytään vasta, kun toimivaltaiselle viranomaiselle on esitetty erittely ja se on hyväksytty, toimijan tai merkinnässä olevista tiedoista vastaavan henkilön tunnistamiseksi asianmukaisesti, toimijat ja järjestöt saavat tehdä merkintöjä naudanlihaan ainoastaan sillä edellytyksellä, että merkinnässä on niiden nimi ja logo; merkinnässä sallitut tiedot määritellään erikseen, kolmansista maista yhteisöön naudanlihaa tuovat toimijat tai järjestöt saattavat myös haluta tehdä tuotteisiinsa merkintöjä tämän asetuksen mukaisesti; tämän vuoksi olisi säädettävä tuodun naudanlihan ottamisesta mukaan merkintäjärjestelmään; näillä säännöksillä olisi varmistettava, että tuotua naudanlihaa koskevat merkintäjärjestelyt ovat yhtä luotettavia kuin yhteisön naudanlihaa koskevat, ja käyttöön otettujen merkintäjärjestelyjen luotettavuuden varmistamiseksi on tarpeen velvoittaa jäsenvaltiot toteuttamaan riittäviä ja tehokkaita valvontatoimenpiteitä; valvonta toteutetaan sen vaikuttamatta valvontaan, jota komissio suorittaa vastaavasti Euroopan yhteisön taloudellisten etujen suojaamisesta 18 päivänä joulukuuta 1995 annetun neuvoston asetuksen (EY, Euratom) N:o 2988/9511 9 artiklan mukaisesti; jäsenvaltioiden jos toimivaltaisilla viranomaisilla on säännönvastaisuuksia havaitaan, lupa peruuttaa erittelyn hyväksyminen, OVAT ANTANEET TÄMÄN ASETUKSEN: I OSASTO: NAUTAELÄINTEN TUNNISTAMINEN JA REKISTERÖIMINEN 1 artikla 1. Kaikkien jäsenvaltioiden on otettava käyttöön nautaeläinten (jäljempänä 'eläimet') tunnistus- ja rekisteröimisjärjestelmä siten, kuin eläinten terveyteen liittyvistä ongelmista yhteisön sisäisessä nautaeläinten ja sikojen kaupassa annetun neuvoston direktiivin 64/432/ETY12 2 artiklassa on määritelty sekä tämän osaston säännösten mukaisesti. 2. Tämän osaston säännökset eivät kuitenkaan rajoita tautien hävittämiseksi tai valvomiseksi mahdollisesti annettavien yhteisön sääntöjen sekä direktiivin EYVL N:o L 312, 23. 12. 1995, s. 1 EYVL N:o L 121, 29. 7. 1964, s. 1977 soveltamista. Direktiivin (ETY) N:o 3508/92 91/496/ETY ja asetuksen 92/102/ETY erityisesti nautaeläimiä koskevia säännöksiä ei enää kuitenkaan sovelleta. Tässä asetuksessa tarkoitetaan: 2 artikla 'tilalla' laitosta, rakennusta tai paikkaa, jossa tämän asetuksen soveltamisalaan kuuluvia eläimiä pidetään, kasvatetaan tai käsitellään ja joka sijaitsee yhden ja saman jäsenvaltion alueella, 'pitäjällä' luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä, joka vastaa eläimistä pysyvästi tai väliaikaisesti myös kuljetuksen aikana ja markkinapaikalla, 'toimivaltaisella viranomaisella' jäsenvaltiossa olevaa viranomaista, joka vastaa eläinlääkintätarkastusten suorittamisesta tämän osaston tai asetuksen (ETY) N:o 3508/92 säännösten täytäntöön panemiseksi. 3 artikla Nautaeläinten tunnistus- ja rekisteröintijärjestelmä koostuu seuraavista osista: A. B. C. D. korvamerkit eläinten tunnistamiseksi erikseen; tietokoneistetut tietokannat; eläinpassit; kaikilla tiloilla pidetyt yksittäiset rekisterit. Komission ja asianomaisen jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen käytettävissä on oltava kaikki tämän osaston mukaiset tiedot. Niiden on toteutettava tarvittavat toimenpiteet, jotta varmistetaan, että nämä tiedot ovat tarkoituksenmukaisella tavalla kaikkien asianomaisten osapuolten, varsinkin niiden kuluttajajärjestöjen, joiden erityisen kiinnostuksen asiaan asianomainen jäsenvaltio on tunnustanut, saatavilla, ja että tietojen luottamuksellisuutta suojellaan. 4 artikla 1. Kaikki tilalla olevat eläimet on tunnistettava kumpaankin korvaan kiinnitettävällä, toimivaltaisen viranomaisen hyväksymällä korvamerkillä. Eläimen molemmissa korvamerkeissä on oltava sama yhdenmukainen tunnistuskoodi. Kahdesta ensimmäisestä kohdasta on käytävä päätöksessä 93/317/ETY vahvistetun alpha-2 maakoodijärjestelmän mukaisesti ilmi jäsenvaltio, jossa sijaitsevalla tilalla eläin ensimmäistä kertaa varustetaan tunnisteella; tämän jälkeen seuraa enintään 12 merkkiä sisältävä numerokoodi, joka mahdollistaa jokaisen eläimen ja sen syntymätilan yksittäisen tunnistamisen. 2. Korvamerkki on kiinnitettävä 14 päivän kuluessa eläimen syntymästä ja joka tapauksessa ennen kuin eläin lähtee syntymätilaltaan. Eläimiä ei saa siirtää tilalta, jollei niitä ole varustettu tunnisteella tämän artiklan mukaisella tavalla. Kolmannesta maasta tuodut eläimet, jotka ovat läpäisseet direktiivissä 91/496/ETY säädetyt tarkastukset ja jotka ovat edelleen yhteisön alueella, on varustettava kohdetilalla tämän artiklan säännökset täyttävällä korvamerkillä 14 päivän kuluessa edellä mainituista tarkastuksista ja joka tapauksessa niiden lähtiessä kyseiseltä tilalta. Eläimeen ei kuitenkaan tarvitse kiinnittää tunnistetta, jos kohdetila on sellaisessa jäsenvaltiossa sijaitseva tarkastuksia suoritetaan, ja eläin teurastetaan kyseisten 14 päivän kuluessa. teurastamo, jossa tällaisia Kolmannen maan antama alkuperäinen tunniste ja määräpaikkana olevan jäsenvaltion eläimelle antama tunnistuskoodi on kirjattava 6 artiklassa säädettyyn tietokoneistettuun tietokantaan. Toisesta korvamerkkinsä. jäsenvaltiosta tuotujen eläinten on säilytettävä alkuperäinen Korvamerkkiä ei saa poistaa tai korvata ilman toimivaltaisen viranomaisen antamaa lupaa. Jos korvamerkki on muuttunut lukukelvottomaksi tai kadonnut, eläimeen on tämän artiklan mukaisesti kiinnitettävä korvaava merkki, jossa on sama koodi. Korvamerkit osoitetaan tiloille, jaetaan ja kiinnitetään eläimiin toimivaltaisen viranomaisen määräämällä tavalla. Korvamerkit, jotka eivät täytä tässä artiklassa vahvistettuja edellytyksiä, on korvattava uusilla viimeistään 31 päivänä joulukuuta 1999. Komissio päättää 9 artiklassa tarkoitetun menettelyn mukaisesti viimeistään 31 päivänä elektroniset tunnistusjärjestelyt ottaen huomioon tällä alalla tapahtuneen kehityksen. joulukuuta 2000 mahdollisuudesta ottaa käyttöön 3. 4. 5. 6. 7. 8. 5 artikla Toimivaltaisen viranomaisen on luotava tietokoneistettu tietokanta, johon on kirjattava vähintään: I. Jokaisen eläimen osalta: 1. tunnistuskoodi, 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. syntymäpäivä, sukupuoli, rotu, eläimen emän tunnistuskoodi, syntymätilan numero, kaikkien niiden tilojen, joilla eläintä on pidetty, tunnistusnumerot, siirtopäivät, kuolin- tai teurastuspäivä. II. Jokaisen tilan osalta: 1. 2. tunnistusnumero, joka on enintään 12 merkistä koostuva koodi, pitäjän nimi ja osoite. III. Tietokannassa on jatkuvasti oltava seuraavat tiedot: 1. 2. ajan tasalla oleva luettelo kaikista tiloilla olevista eläimistä, kaikkien eläinten siirtoja koskeva luettelo syntymätilasta alkaen. Tiedot on säilytettävä tietokannassa kolmen vuoden ajan eläimen kuolemasta. Tietokannan on oltava täysin toiminnassa ja sisällettävä kaikki asianomaiset tiedot viimeistään 31 päivänä joulukuuta 1999. 6 artikla 1. Toimivaltaisen viranomaisen on myönnettävä jokaiselle eläimelle, jolle on osoitettu korvamerkki, eläinpassi seitsemän päivän kuluessa eläimen syntymää koskevasta ilmoituksesta tai, jos eläin tuodaan kolmannesta maasta, asianomaisen jäsenvaltion 4 artiklan 3 kohdan mukaisesta eläimen tunnistusta koskevasta ilmoituksesta. Toimivaltainen viranomainen voi myöntää toisesta jäsenvaltiosta tuleville eläimille eläinpassin samoilla edellytyksillä. Tällaisissa tapauksissa eläimen mukana sen saapuessa oleva passi luovutetaan toimivaltaiselle viranomaiselle, joka palauttaa passin myöntäjäjäsenvaltiolle. 2. 3. 4. Eläinpassin on oltava eläimen mukana siirtojen yhteydessä. Eläimen kuollessa pitäjän on palautettava eläinpassi toimivaltaiselle viranomaiselle kolmen työpäivän kuluessa eläimen kuolemasta. Jos eläin lähetetään teurastamoon, teurastamon pitäjä on vastuussa eläinpassin palauttamisesta toimivaltaiselle viranomaiselle. Jos eläin viedään kolmanteen maahan, eläimen viimeisen pitäjän on luovutettava eläinpassi sen paikan toimivaltaiselle viranomaiselle, johon eläin viedään. 7 artikla 1. Jokaisen eläimen pitäjän on: pidettävä ajan tasalla olevaa rekisteriä, toimivaltaiselle viranomaiselle kaikki ilmoitettava tilalta tapahtuvat siirrot ja kaikki tilalla tapahtuneet eläinten syntymät ja kuolemat sekä näiden työpäivän kuluessa tapahtumasta; tapahtumien päivämäärät kolmen tilalle ja täydennettävä eläinpassi välittömästi sen saadessaan ja ennen jokaisen tilalta lähtevän eläimen lähtöä ja varmistettava, että eläinpassi seuraa eläimen mukana. 2. 3. Jokaisen pitäjän on toimitettava toimivaltaiselle viranomaiselle tämän pyynnöstä kaikki tiedot, jotka koskevat hänen omistamiensa, pitämiensä, kuljettamiensa, kaupan pitämiensä tai teurastamiensa eläinten alkuperää, tunnistamista sekä tarvittaessa määränpäätä. Rekisterin on oltava toimivaltaisen viranomaisen hyväksymässä muodossa, ja se on säilytettävä saatavilla tilalla, ja toimivaltaisen viranomaisen on pyynnöstä saatava se käyttöönsä kyseisen viranomaisen määräämän vähimmäisajan, jonka on oltava vähintään kolme vuotta. 8 artikla Jäsenvaltioiden on nimettävä tämän osaston noudattamisen varmistamisesta vastaava toimivaltainen viranomainen. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava toisilleen ja komissiolle tämän viranomaisen henkilöllisyys. 9 artikla Komissio antaa tämän osaston soveltamista koskevat yksityiskohtaiset säännöt asetuksen (ETY) N:o 729/70 13 artiklassa vahvistetun menettelyn mukaisesti. Näiden yksityiskohtaisten sääntöjen soveltamisalaan kuuluvat erityisesti: I. korvamerkkejä koskevat edellytykset; II. eläinpassia koskevat edellytykset; III. rekisteriä koskevat edellytykset; IV. suoritettavan valvonnan vähimmäistaso; V. seuraamusten soveltaminen; VI. siirtymäsäännökset järjestelmän alkuvaiheessa. 10 artikla Täydennetään asetuksen (EEY) N:o 3508/92 5 artikla seuraavasti: ". ja asetuksen (EY) N:o ". II OSASTO: NAUDANLIHAN JA NAUDANLIHATUOTTEIDEN MERKITSEMINEN 11 artikla 1. 2. Euroopan yhteisöön perustetaan pakollinen naudanlihan merkintäjärjestelmä. Kaikkiin lihaan tehtäviin merkintöihin on sisällytettävä jokaisessa seuraavassa luetelmakohdassa säädetyt tiedot: alue, kolmas maa tai tila, jossa eläin on syntynyt, alue, kolmas maa tai tila, jossa eläin on lihotettu osittain tai kokonaan; osittainen lihottaminen on eriteltävä, alue, kolmas maa tai teurastamo, jossa eläin on teurastettu, 10 eläimen tunnistusnumero ja sukupuoli, lihotusmenetelmä tai muut ruokkimiseen liittyvät tiedot, tiedot teurastuksesta, kuten eläimen ikä teurastettaessa ja teurastuspäivä tai lihan kypsyttämisjakso. Kaikissa tapauksissa on yksilöitävä teurastamoja osoitettava teurastuspäivä. Tämän lisäksi jokaisessa merkinnässä on oltava viitenumero, joka osoittaa varmasti 15 artiklan 2 kohdan toisessa virkkeessä säädetyn yhteyden. Tämä numero voi olla kyseisen eläimen tunnistusnumero. Naudanlihan pakollinen merkintäjärjestelmä pakolliseksi 31 päivästä joulukuuta 1999. tulee kaikissa jäsenvaltioissa Jäsenvaltioiden on toimitettava 1 päivään toukokuuta 1999 mennessä komissiolle kertomukset naudanlihan merkintäjärjestelmän täytäntöönpanosta. Komissio antaa Euroopan naudanlihan neuvostolle merkintäjärjestelmän täytäntöönpanon tilanteesta eri jäsenvaltioissa. parlamentille kertomuksen ja Komissio antaa ennen 31 päivää joulukuuta 1999 yksityiskohtaiset säännöt pakollisen naudanlihan merkintäjärjestelmän soveltamisesta koko yhteisön alueella kyseisestä päivästä alkaen asetuksen (ETY) N:o 805/68 27 artiklassa säädetyn menettelyn mukaisesti. Näiden sääntöjen soveltamisalaan on kuuluttava erityisesti luettelo tuotteista, joita pakollinen merkintä koskee, sekä edellytykset, joilla toimijat tai järjestöt voivat päättää muiden tietojen lisäämisestä merkintöihin. Komissio antaa 5 kohdassa säädetyn menettelyn ja yhteisön kansainvälisten velvoitteiden mukaisesti ennen 31 päivää joulukuuta 1999 yksityiskohtaiset säännöt kolmansista maista tuodun naudanlihan pakollisen merkintäjärjestelmän soveltamisesta. 12 artikla joissa on riittävän kehittynyt nautaeläinten Jäsenvaltiot, ja rekisteröintijärjestelmä, voivat määrätä pakollisen merkintäjärjestelmän alueellaan syntyneiden, lihotettujen ja teurastettujen eläinten lihalle 31 päivään joulukuuta 1999 saakka. Tämän velvoitteen on koskettava ainakin 11 artiklan 2 kohdan kolmessa ensimmäisessä luetelmakohdassa sekä toisessa alakohdassa säädettyjä tietoja. tunnistus- 3. 4. 5. 6. 1. 2. Edellä 1 kohdassa säädetty pakollinen järjestelmä ei saa häiritä jäsenvaltioiden välistä kauppaa. 11 3. 1. 2. Jäsenvaltioissa sovellettavat täytäntöönpanojärjestelyt, joilla on tarkoitus panna täytäntöön 1 kohdan säännökset, edellyttävät komission etukäteen antamaa hyväksyntää. 13 artikla Asetuksen 13-18 artiklaa sovelletaan 31 päivään joulukuuta 1999. Jos 14 artiklassa määritelty toimija tai järjestö haluaa tehdä myyntipisteessä naudanlihaan merkintöjä, jotka koskevat merkityn lihan tai eläimen, josta se on peräisin, alkuperään, tiettyihin ominaisuuksiin tai tuotanto-oloihin liittyviä tietoja, ne on tehtävä tämän osaston mukaisesti. Tämä osasto ei kuitenkaan koske: neuvoston direktiivin 79/112/ETY 3 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja pakollisia tietoja 7 kohtaa lukuun ottamatta, asetuksen (ETY) N:o 2081/92 tai N:o 2082/92 mukaisesti suojattuja tietoja, asetuksissa (ETY) N:o 1208/81 ja N:o 1186/90 tarkoitettuja tietoja, direktiivin 64/433/ETY mukaiseen terveysmerkintään liittyviä merkintöjä ja muita vastaavia asiaa koskevassa eläinlääkintäalan lainsäädännössä säädettyjä merkintöjä, sellaisia merkintöjä, jotka sisältävät vain tietoja, jotka voidaan helposti tarkistaa myyntipaikalla, kuten erityisesti tuotteen painoa tai paloittelun nimitystä koskevia tietoja. 3. Seuraavia säännöksiä sovelletaan edelleen huolimatta siitä, mitä 1 kohdassa säädetään: tiettyjen kilpailusääntöjen soveltamisesta maataloustuotteiden kauppaan 4 päivänä huhtikuuta 1962 annettu neuvoston asetus N:o 26 \ tuotantoon ja terveyttä koskevista ongelmista yhteisön sisäisessä tuoreen lihan kaupassa 26 päivänä kesäkuuta 1964 annettu neuvoston direktiivi 64/433/ETY2, kuluttajalle myytäväksi tarkoitettujen elintarvikkeiden merkintöjä, esillepanoa ja mainontaa koskevan jäsenvaltioiden lainsäädännön lähentämisestä 18 päivänä joulukuuta 1978 annettu neuvoston direktiivi 79/112/ETY3, EYVL N:o 30, 20. 4. 1962, s. 993. EYVL N:o 121, 29. 7. 1964, s. 2012 EYVL N:o L 33, 8. 2. 1979, s. 1 12 virallista elintarvikkeiden tarkastusta koskevista lisätoimenpiteistä 29 päivänä lokakuuta 1992 annettu neuvoston direktiivi 93/99/ETY4, jauhetun lihan ja raakalihavalmisteiden tuotantoon ja markkinoille saattamiseen sovellettavista vaatimuksista 14 päivänä joulukuuta 1994 annettu neuvoston direktiivi 94/65/ETY5, yhteisön täysikasvuisten nautaeläinten ruhojen luokitteluasteikosta 28 päivänä huhtikuuta 1981 annettu neuvoston asetus (ETY) N:o 1208/816, yhteisön täysikasvuisten nautaeläinten ruhojen laatuluokituksen soveltamisalan laajentamisesta 7 päivänä toukokuuta 1990 annettu neuvoston asetus (ETY) N:o 1186/907, maataloustuotteiden ja alkuperänimitysten suojasta 14 päivänä heinäkuuta 1992 annettu neuvoston asetus (ETY) N:o 2081/928, elintarvikkeiden maantieteellisten merkintöjen ja maataloustuotteiden ja elintarvikkeiden erityisluonnetta koskevista todistuksista 14 päivänä heinäkuuta 1992 annettu neuvoston asetus (ETY) N:o 2082/929, toimenpiteistä korkealaatuisen naudanlihan menekin edistämiseksi 30 päivänä kesäkuuta 1992 annettu neuvoston asetus (ETY) N:o 2067/9210. 14 artikla Tässä osastossa sovelletaan seuraavia määritelmiä: naudanlihalla' tarkoitetaan nimikkeisiin 0201, 0202, 0206 10 95 ja 0206 29 91 kuuluvia tuotteita 'merkinnällä ' tarkoitetaan merkinnän kiinnittämistä yksittäiseen lihapalaan tai - paloihin tai niiden pakkausmateriaaliin, mukaan lukien tietojen antaminen kuluttajalle myyntipaikassa 4 5 6 7 g 9 10 E Y VL N:o L 290, 24. 1. 1993, s. 14 E Y VL N:o L 368, 31. 12. 1994, s. 10 E Y V L N : oL 123, 7. 5. 1981, s. 3 E Y VL N:o L 119, 11. 5. 1990, s. 32 EYVL N:o L 208, 24. 7. 1992, s. 1 E Y VL N:o L 208, 24. 7. 1992, s. 9 E Y VL N:o L 215, 30. 7. 1992, s. 57 13 'järjestöllä ' tarkoitetaan naudanlihakaupan samalla tai eri osa-alueella toimivaa toimijaryhmää. 15 artikla 1. Kunkin toimijan tai järjestön on toimitettava erittely hyväksyntää varten toimivaltaiselle viranomaiselle jokaisessa jäsenvaltiossa, jossa kyseistä naudanlihaa tuotetaan tai myydään. Tässä erittelyssä on mainittava: merkintään tulevat tiedot toimenpiteet, jotka on toteutettava näiden tietojen paikkansapitävyyden tarkistamiseksi valvontajärjestelmä, jota sovelletaan tuotannon ja myynnin kaikissa vaiheissa, mukaan lukien tarkastukset, jotka suorittaa toimivaltaisen viranomaisen tunnustama ja toimijan tai järjestön nimeämä itsenäinen elin. Näiden elinten on noudatettava eurooppalaisessa standardissa N:o EN/45011 määriteltyjä vaatimuksia viimeistään 1 päivänä heinäkuuta 1998. järjestön osalta sellaisen jäsenen, joka ei noudata erittelyä, suhteen toteutettavat toimenpiteet, Jäsenvaltiot voivat päättää, että itsenäisen elimen suorittamat tarkastukset voidaan korvata toimivaltaisen viranomaisen suorittamilla tarkastuksilla. Toimivaltaisella viranomaisella on oltava käytettävissään henkilöstö ja voimavarat, jotka ovat tarpeen vaadittujen tarkastusten suorittamiseksi, ja sen on esitettävä komissiolle työsuunnitelmansa sekä toimintakertomuksensa. Tässä osastossa säädettyjen tarkastusten kustannuksista vastaa merkintäjärjestelmää käyttävä toimija tai järjestö. 2. Erittelyn hyväksyminen edellyttää toimivaltaisen viranomaisen 1 kohdassa tarkoitettujen osatekijöiden huolellisen tarkastelun perusteella antamaa vakuutusta siitä, että suunniteltu merkintäjärjestelmä ja erityisesti sen valvontajärjestelmä toimivat moitteettomasti ja luotettavasti. Toimivaltaisen viranomaisen on hylättävä sellainen erittely, jolla ei osoiteta varmasti yhteyttä toisaalta yksilöityjen ruhon, neljänneksen ja lihapalojen sekä toisaalta yksittäisen eläimen tai, jos merkinnässä olevien tietojen oikeellisuus voidaan tarkistaa erittelyn perusteella, kaikkien kyseisten eläinten välillä. Myös harhaanjohtavaa tai epäselvää tietoa sisältäviä merkintöjä koskevat erittelyt on hylättävä. 14 3. 4. 5. Jos naudanlihaa tuotetaan ja/tai myydään kahdessa tai useammassa jäsenvaltiossa, kyseisten jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten on tarkasteltava toimitettuja erittelyjä siltä osin kuin erittelyjen osat koskevat niiden alueella tapahtuvia toimenpiteitä ja annettava niille hyväksyntänsä. Tällaisessa tapauksessa jokaisen asianomaisen jäsenvaltion on tunnustettava kaikkien muiden jäsenvaltioiden antamat hyväksynnät. Jos 19 artiklan mukaisesti asetettavan, hakemuksen jättämistä seuraavasta päivästä laskettavan määräajan kuluessa hyväksyntää ei ole hylätty tai annettu eikä lisätietoja ole pyydetty, toimivaltaisen viranomaisen hyväksymäksi. erittely katsotaan Jos kaikkien asianomaisten jäsenvaltioiden toimivaltaiset viranomaiset hyväksyvät toimitetun erittelyn, kyseisellä toimijalla tai järjestöllä on lupa naudanlihan merkintään edellyttäen, että merkinnässä on sen nimi tai logo. Poiketen siitä, mitä edellisissä kohdissa säädetään, komissio voi sallia 19 artiklassa yksinkertaistetun tarkoitetun menettelyn mukaisesti hyväksymismenettelyn pienissä vähittäismyyntipakkauksissa olevalle naudanlihalle tai yksittäin pakatulle parhaista ruhonosista leikatulle naudanlihalle, joka on merkitty yhdessä jäsenvaltiossa hyväksytyn erittelyn mukaisesti ja tuotu toisen jäsenvaltion alueelle, jossa alkuperäiseen merkintään ei ole lisätty mitään tietoa. nopeutetun tapauksissa, tai erityisesti tietyissä 6. Lupa tehdä merkintöjä ei rajoita asetuksen (ETY) N:o 2081/92 13 artiklan ja asetuksen (ETY) N:o 2082/92 13 artiklan noudattamista. 16 artikla Jos naudanliha tuotetaan kokonaan tai osittain kolmannessa maassa, toimijoilla ja järjestöillä on lupa tehdä naudanlihaan merkintöjä tämän osaston mukaisesti ainoastaan, jos ne noudattavat 15 artiklassa säädettyjä vaatimuksia ja ovat tämän lisäksi saaneet asianomaisen kolmannen maan tätä tarkoitusta varten nimeämän toimivaltaisen viranomaisen hyväksynnän erittelylleen. Kolmannen maan antama hyväksyntä on voimassa yhteisössä ainoastaan, jos kyseinen maa toimittaa etukäteen komissiolle tiedot: nimetystä toimivaltaisesta viranomaisesta toimivaltaisen viranomaisen kyseisen erittelyn tarkastelussa käyttämistä menettelyistä ja vaatimuksista jokaisesta viranomainen on jo hyväksynyt. toimijasta ja järjestöstä, jonka erittelyn toimivaltainen 15 Komissio toimittaa nämä tiedot jäsenvaltioille. Jos komissio tulee edellä mainittujen tietojen perusteella siihen tulokseen, etteivät kolmannessa maassa sovelletut menettelyt ja/tai vaatimukset vastaa tässä osastossa säädettyjä normeja, komissio päättää kuultuaan kyseistä maata, etteivät sen antamat hyväksynnät ole voimassa yhteisössä. 17 artikla Merkinnässä ei saa olla muita kuin seuraavia tietoja eläimestä, josta naudanliha on peräisin: alue, kolmas maa tai tila, jossa eläin on syntynyt, alue, kolmas maat tai tila, jossa eläin on lihotettu osittain tai kokonaan; osittainen lihottaminen on eriteltävä, alue, kolmas maa tai teurastamo, jossa eläin on teurastettu, eläimen tunnistusnumero ja sukupuoli, lihotusmenetelmä tai muut ruokkimiseen liittyvät tiedot, tiedot teurastuksesta, kuten eläimen ikä teurastettaessa ja teurastuspäivä tai lihan kypsyttämisjakso, mahdolliset muut tiedot, jotka toimija tai järjestö haluaa ilmoittaa ja kyseinen toimivaltainen viranomainen hyväksyy. Jos naudanlihassa on eri eläimistä peräisin olevaa lihaa, merkinnässä saa olla ainoastaan sellaista tietoa, joka koskee yhteisesti kaikkea tällaista naudanlihaa. Jokaisessa merkinnässä on oltava viitenumero, joka osoittaa varmasti 15 artiklan 2 kohdan toisessa virkkeessä säädetyn yhteyden. Tämä numero voi olla kyseisen eläimen tunnistusnumero. 18 artikla Jos todetaan, että toimija tai järjestö ei ole noudattanut 15 artiklan 1 kohdassa tarkoitettua erittelyä, jäsenvaltio voi määrätä seuraamuksia, jotka on suhteutettu rikkomisen vakavuuteen, peruuttaa hyväksynnän 15 artiklan 2 kohdan mukaisesti tai määrätä lisäedellytyksiä, joita on noudatettava hyväksynnän voimassa pitämiseksi, sanotun kuitenkaan rajoittamatta järjestön itsensä tai 15 artiklan mukaisen valvontaelimen toimia. 16 19 artikla Komissio antaa yksityiskohtaiset säännöt t&nän osaston soveltamisesta ja tarvittaessa siirtymäkauden toimenpiteistä asetuksen (ETY) N:o 805/68 27 artiklassa säädetyn menettelyn mukaisesti. Yksityiskohtaiset säännöt voivat koskea erityisesti 17 artiklan mukaisten merkintöjen sisältämiä tietoja. Niillä voidaan myös laajentaa 13 artiklan 1 kohdan toisessa alakohdassa mainittujen tietojen tai merkintöjen luetteloa. III OSASTO: YLEISET SÄÄNNÖKSET 20 artikla toteutettava kaikki Jäsenvaltioiden on ja valvontatoimenpiteet tämän asetuksen säännösten noudattamisen varmistamiseksi. Nämä toimenpiteet eivät kuitenkaan rajoita valvontaa, jonka komissio voi suorittaa vastaavasti asetuksen (EY, Euratom) N:o 2988/95 9 artiklan perusteella. tarvittavat hallinnolliset toimenpiteet Jäsenvaltioiden määräämät seuraamukset on suhteutettava rikkomisen vakavuuteen. Seuraamuksiin voivat kuulua oikeutetuin perustein eläinten siirtoja asianomaiselle pitäjälle tai asianomaiselta pitäjältä koskevat rajoitukset. 21 artikla Tämä asetus tulee voimaan seuraavana päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä. Sitä sovelletaan sen voimaantulon jälkeisen neljännen kuukauden ensimmäisestä päivästä. Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa. Tehty Brysselissä Euroopan parlamentin puolesta Neuvoston puolesta Puhemies Puheenjohtaja 17 ISSN 1024-4492 KOM(97) 103 lopullinen XTLL5 J L /X J VX JV J J(\ JL FI 03 10 Luettelonumero : CB-CO-97-096-FI-C ISBN 92-78-16742-8 Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto L-2985 Luxemburg /f


title: VERORDENING (EG) Nr. 445/97 VAN DE COMMISSIE van 7 maart 1997 inzake de levering van granen als voedselhulp

eurovoc_concepts:
Cape Verde
award of contract
common wheat
food aid


title: REGOLAMENTO (CE) N. 449/97 DELLA COMMISSIONE del 7 marzo 1997 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli


title: Gewijzigd voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 07. 03. 1997 COM(97) 103 def. 96/0228 (COD) 96/0229 (COD) Gewijzigd voorstel voor een VERORDENING (EG^ VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten • " )• 'il (door de Commissie overeenkomstig artikel 189 A, lid 2 van het EG-verdrag ingediend) TOELICHTING Op 2 oktober 1996 heeft de Commissie bij de Raad twee voorstellen ingediend (COM(96)460 def), een tot vaststelling van een identificatie-en registratieregeling voor runderen, het tweede inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten. Het Parlement heeft over deze voorstellen advies uitgebracht in de week van 17 tot 21 februari 1997. Het heeft met name gevraagd de twee voorstellen te baseren op artikel 100A van het EG-Verdrag. De Commissie heeft hiermee ingestemd en moet derhalve een gewijzigd voorstel indienen bij de Raad, overeenkomstig artikel 189A van het EG-Verdrag. Gezien de samenhang tussen de twee voorstellen lijkt het raadzaam de twee teksten samen te voegen, zodat één enkel, gewijzigd voorstel, volledig gebaseerd op artikel 100A van het EG-Verdrag, bij de Raad kan worden ingediend. Gewijzigd voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100A, Gezien het voorstel van de Commissie(1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(1), Optredend overeenkomstig de procedure van artikel 189B van het Verdrag, Overwegende dat door de recente gebeurtenissen in de rundvleessector de bezorgheid bij de bevolking over de gezondheidsaspecten in deze sector nog is toegenomen; dat deze bezorgheid zou kunnen resulteren in eenzijdige maatregelen die de goede werking van de interne markt zouden kunnen verstoren; dat, om dergelijke problemen te voorkomen en het vertrouwen van de consument in rundvlees en rundvleesproducten te herstellen, moet worden voorzien in enerzijds een betere identificatie- en registratieregeling voor runderen en anderzijds een op objectieve criteria gebaseerde specifieke communautaire etiketteringsregeling voor de rundvleessector; Overwegende dat in artikel 3, lid 1, onder c), van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire O) (2) handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt(1) is bepaald dat voor het intracommunautaire handelsverkeer bestemde dieren overeenkomstig de vereisten van de communautaire voorschriften moeten zijn geïdentificeerd en moeten zijn geregistreerd zodat terugtracering van het bedrijf, het centrum of de instelling van oorsprong of van tijdelijk verblijf mogelijk is, en dat deze identificatie- en registratieregelingen vóór 1 januari 1993 van toepassing moeten worden verklaard op het verkeer van dieren binnen het grondgebied van elke Lid staat; Overwegende dat in artikel 14 van Richtlijn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijziging van de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG(1) is bepaald dat voor die dieren, met uitzondering van slachtdieren en geregistreerde paardachtigen, de in artikel 3, lid 1, onder c), van Richtlijn 90/425/EEG bedoelde identificatie en registratie moeten worden uitgevoerd nadat de controles zijn verricht; Overwegende dat voor het beheer van bepaalde communautaire steunregelingen in de landbouwsector in bepaalde gevallen de dieren individueel moeten worden geïdentificeerd; dat de identificatie- en registratieregeling derhalve afgestemd moet zijn op de toepassing van die steunregelingen en de controle daarop; Overwegende dat met het oog op de correcte toepassing van deze verordening moet worden voorzien in een snelle en efficiënte uitwisseling van informatie tussen de Lid-Staten; dat de communautaire voorschriften ter zake zijn vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad van 19 mei 1981 betreffende wederzijdse bijstand tussen de administratieve p) (4) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn Richtlijn 92/1 f 8/EEG (PB nr. L 62 van 15. 3. 1992, blz. 49). PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden. laatstelijk gewijzigd bij autoriteiten van de Lid-Staten en samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie, met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften(1) en bij Richtlijn 89/608/EEG van de Raad van 21 november 1989 betreffende wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de Lid-Staten en samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie, met het oog op de juiste toepassing van de veterinaire en zoötechnische wetgeving(1); Overwegende dat de momenteel geldende voorschriften betreffende de identificatie en de registratie van runderen zijn vastgesteld bij Richtlijn 92/102/EEG van de Raad met betrekking tot de identificatie en de registratie van dieren(1); dat is gebleken dat de toepassing van de richtlijn voor runderen geen voldoening geeft en moet worden verbeterd; dat bijgevolg voor runderen een verordening moet worden vastgesteld die de voorschriften van de huidige richtlijn stringenter maakt; Overwegende dat, om erop toe te zien dat een nieuw in te voeren identificatieregeling aanvaardbaar is, aan de producenten geen overdreven verplichtingen qua administratie mogen worden opgelegd; dat er voorts moet voor worden gezorgd dat de kosten per dier gering blijven; Overwegende dat, met het oog op de snelle en doeltreffende terugtracering van dieren om gezondheidsredenen en op de controle van de communautaire steunregelingen, elke Lid staat een databank dient op te zetten waarin de gegevens worden opgeslagen betreffende de identiteit van de dieren, alle bedrijven op het grondgebied van de Lid-Staat en alle verplaatsingen van de dieren; (5) (6) ^ PB nr. L 144 van Verordening (EEG) nr. 945/87 (PB nr. L 90 van 2. 4. 1987, blz. 3). PB nr. L 351 van 2. 12. 1989, blz. 34. PB nr. L 355 van 5. 12. 1992, blz. 32. 2. 6. 1981, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Overwegende dat moet worden gezorgd voor de nodige technische voorzieningen om te garanderen dat de producenten probleemloos met de databank kunnen communiceren en dat de databank, optimaal kan worden benut; dat ook moet worden gegarandeerd dat bij het invoeren van gegevens in de databank de foutkans minimaal wordt gehouden; dat alleen onder deze voorwaarden de invoering van een databank zinvol is; Overwegende dat, ten einde verplaatsingen van runderen te kunnen terugtraceren, de dieren moeten worden geïdentificeerd met een oormerk in elk oor en bij elke verplaatsing vergezeld moeten gaan van een paspoort; dat de vorm en de inhoud van het merkteken en de eisen waaraan het paspoort moet voldoen, moeten worden vastgesteld voor de gehele Gemeenschap; dat een paspoort moet worden afgegeven voor elk dier waaraan een oormerk is toegekend; Overwegende dat, wanneer het oormerk onleesbaar is geworden of zoek is geraakt, bij het betrokken dier een nieuw merk moet worden aangebracht; dat het vervangingsoormerk voorzien moet zijn van dezelfde code als het oorspronkelijke merk; Overwegende dat de Commissie, op basis van door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek verricht onderzoek, nagaat of voor de identificatie van dieren gebruik dan worden gemaakt van elektronische hulpmiddelen; Overwegende dat de houders van dieren voor de dieren op hun bedrijf een register moeten bijhouden; dat de eisen waaraan dat register moet voldoen, moeten worden vastgesteld voor de gehele Gemeenschap; dat de personen die betrokken zijn bij de handel in dieren, een register moeten bijhouden van hun transacties; dat de bevoegde autoriteit deze gegevens moet kunnen inzien wanneer zij daarom verzoekt; Overwegende dat de verbeterde regeling niets mag afdoen aan de specifieke eisen die zijn vervat in Beschikking 89/153/EEG van de Commissie van 13 februari 1989 inzake het verband tussen monsters voor onderzoek op residuen en de betrokken dieren en bedrijven van oorsprong(1) of aan de uitvoeringsbepalingen die zijn vastgesteld op grond van Richtlijn 91/496/EEG; Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 3508/92 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen(,) moet worden aangepast, Overwegende dat met betrekking tot de bij deze verordening ingestelde etiketteringsregeling onder vlees moet worden verstaan een aantal producten als bedoeld in artikel 1, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees(1); Overwegende dat handelaren en verenigingen die zich bezighouden met de afzet van rundvlees, voorlopig zelf moeten kunnen beslissen al dan niet gebruik te maken van een etiketteringsregeling, met dien verstande dat, wanneer zij ertoe besluiten hun rundvlees te etiketteren, dat overeenkomstig deze verordening moet gebeuren; dat de regeling in een latere fase wel verplicht moet worden toegepast; dat de Lid-Staten ondertussen toch de mogelijkheid moeten hebben om, onder bepaalde omstandigheden, de toepassing van de regeling verplicht te stellen; Overwegende dat deze verordening niets mag afdoen aan de bestaande communautaire regelgeving inzake de etikettering en de controle van levensmiddelen, de bescherming van geografische benamingen en benamingen van oorsprong, de maatregelen inzake reclame voor en bevordering van de afzet van kwaliteitsrundvlees en de voorschriften betreffende de gezondheidsvraagstukken bij het intracommunautaire handelsverkeer van vlees en vleesproducten ; (8) (9) (10) PB nr. L 59 van 2. 3. 1989, blz. 33. PB nr. L 355 van 5. 12. 1992, blz. 1. PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 24 Overwegende dat een etiketteringsregeling slechts doeltreffend is wanneer aan de hand daarvan voor het betrokken rundvlees terugtracering van het dier of de dieren van oorsprong mogelijk is; dat in de beginperiode een door een handelaar of een vereniging toegepaste etikettering slechts wordt aanvaard nadat een productspecificatie is ingediend bij en goedgekeurd door de bevoegde autoriteit ; Overwegende dat, om de persoon die verantwoordelijk is voor de in de etikettering vermelde informatie, naar behoren te kunnen identificeren, aan handelaren en verenigingen slechts toestemming wordt gegeven om rundvlees van een etikettering te voorzien indien op het etiket de naam en het logo van de handelaar of vereniging worden vermeld ; dat moet worden bepaald welke informatie in de etikettering mag worden vermeld ; Overwegende dat handelaren en verenigingen die rundvlees uit derde landen in de Gemeen schap invoeren, de wens te kennen kunnen geven hun producten overeenkomstig deze verordening te etiketteren ; dat bijgevolg voorschriften moeten worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat ingevoerd rundvlees ook onder de etiketteringsregeling kan vallen ; dat die voorschriften moeten garanderen dat de etiketteringsregeling voor ingevoerd rundvlees even betrouwbaar is als die voor rundvlees uit de Gemeenschap ; Overwegende dat, om de betrouwbaarheid van de etiketteringsregeling te garanderen, de Lid-Staten ertoe moeten worden verplicht adequate en efficiënte controlemaatregelen te treffen ; dat deze controles volledig los moeten staan van de controles die de Commissie kan uitvoeren op grond van de overeenkomstige toepassing van artikel 9 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (1) ; dat de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten moeten worden gemachtigd om, indien onregelmatigheden worden geconstateerd, de goedkeuring van een productspecificatie in te trekken, (11) PB nr. L 312 van23. 12. 1995, blz. 1. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : TITEL I : IDENTIFICATIE EN REGISTRATIE VAN RUNDEREN Artikel 1 1. Elke Lid-Staat stelt, overeenkomstig het bepaalde in deze titel, een identificatie- en registratieregeling vast voor runderen (hiema "dieren" genoemd) als bedoeld in artikel 2 van Richtlijn 64/432/EEG inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens(1). 2. Deze titel geldt onverminderd de communautaire voorschriften betreffende de uitroeiing of de bestrijding van dierziekten en onverminderd Richtlijn 91/496/EEG en Verordening (EEG) nr. 3508/92. De bepalingen van Richtlijn 92/102/EEG die specifiek betrekking hebben op runderen, zijn evenwel niet langer van toepassing. Artikel 2 In deze titel wordt verstaan onder : bedrijf : een op het grondgebied van een Lid-Staat gelegen inrichting, constructie of plaats waar dieren, waarop deze verordening betrekking heeft, worden gehouden, opgefokt of verzorgd; houder : een natuurlijke persoon of rechtspersoon die, permanent of tijdelijk, verantwoordelijk is voor dieren, ook tijdens het vervoer of op een markt; (12) PB nr. 121 van 29. 7. 1964,blz. 1977. bevoegde autoriteit : de autoriteit in een Lid-Staat, die verantwoordelijk is voor het uitvoeren van de veterinaire controles, voor de tenuitvoerlegging van deze titel of voor de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 3508/92. Artikel 3 De in het kader van de identificatie- en registratieregeling voor runderen toegepaste systemen omvatten de volgende elementen: A. oormerken om de dieren individueel te identificeren; B. databanken; C. dierpaspoorten; D. individuele registers op elk bedrijf. De Commissie en de bevoegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat hebben toegang tot alle informatie waarop deze titel betrekking heeft. Zij treffen de nodige maatregelen om erop toe te zien dat alle betrokken partijen, met name de door de Lid-Staat erkende belanghebbende consumentenverenigingen, de vereiste toegang hebben tot deze gegevens en dat de vertrouwelijke behandeling wordt gegarandeerd. Artikel 4 1. Alle dieren op een bedrijf worden geïdentificeerd met een door de bevoegde autoriteit goedgekeurd oormerk in elk oor. De beide oormerken zijn voorzien van dezelfde unieke identificatiecode. De eerste twee posities worden gebruikt voor de identificatie, aan de hand van de bij Beschikking 93/317/EEG vastgestelde tweelettercode, van de Lid-Staat waarin het bedrijf gelegen is waar het dier voor het eerst wordt geïdentificeerd, en worden gevolgd door een cijfercode van ten hoogste twaalf tekens, aan de hand waarvan elk individueel dier kan worden geïdentificeerd en kan worden nagegaan op welk bedrijf het dier is geboren. 10 2. Het oormerk wordt aangebracht binnen 14 dagen na de geboorte van het dier en in elk geval vóórdat het dier het bedrijf waarop het is geboren, verlaat. Dieren mogen slechts van een bedrijf worden afgevoerd indien zij overeenkomstig dit artikel zijn geïdentificeerd. 3. Een uit een derde land ingevoerd dier dat de bij Beschikking 91/496/EEG vastgestelde controles heeft ondergaan en dat op het grondgebied van de Gemeenschap blijft, wordt door middel van een oormerk dat aan de in dit artikel vastgestelde eisen voldoet, op het bedrijf van bestemming geïdentificeerd binnen 14 dagen nadat bovenbedoelde controles zijn verricht en in elk geval vóórdat het dier het bedrijf weer verlaat. Het dier hoeft evenwel niet te worden geïdentificeerd indien het bedrijf van bestemming een slachthuis is in de Lid-Staat waar de betrokken controles zijn verricht en indien het dier binnen 14 dagen na de controles wordt geslacht. De oorspronkelijke identificatie door het derde land wordt geregistreerd in de in artikel 6 bedoelde databank, samen met de door de Lid-Staat van bestemming toegekende identificatiecode. 4. Dieren uit een andere Lid-Staat behouden hun oorspronkelijke oormerk. 5. Oormerken mogen niet worden verwijderd of vervangen zonder toestemming van de bevoegde autoriteit. Wanneer een oormerk onleesbaar is geworden of zoek is geraakt, wordt overeenkomstig dit artikel een vervangingsoormerk aangebracht met dezelfde code. 6. De oormerken worden aan het bedrijf toegekend, verdeeld en bij de dieren aangebracht op de door de bevoegde autoriteit vastgestelde wijze. 11 7. Oormerken die niet aan het bepaalde in dit artikel voldoen, worden uiterhjk op 31. 12. 1999 vervangen. 8. Uiterhjk op 31 december 2000 neemt de Commissie volgens de procedure van artikel 9 een besluit over de mogelijkheid om, met inachtneming van de vooruitgang ter zake, in het kader van de identificatieregeling gebruik te maken van elektronische hulpmiddelen. Artikel 5 De bevoegde autoriteit zet een databank op, waarin ten minste de volgende gegevens worden opgeslagen: I. Per dier: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. de identificatiecode; de geboortedatum; het geslacht; het ras; de identificatiecode van het moederdier; het identificatienummer van het bedrijf van geboorte; de identificatienummers van alle bedrijven waar het dier heeft verbleven; de data waarop verplaatsingen hebben plaatsgevonden; de datum waarop het dier is gestorven of geslacht. II. Per bedrijf: 1. het identificatienummer bestaande uit een code van ten hoogste twaalf tekens; 2. de naam en het adres van de houder. 12 ID. De databank is zo opgezet dat op elk moment de volgende gegevens beschikbaar zijn: 1. een lijst van alle dieren die op een bepaald ogenblik op een bedrijf aanwezig zijn; 2. een lijst van alle verplaatsingen van elk dier, te beginnen met de afvoer uit het bedrijf van geboorte. De gegevens worden in de databank bewaard gedurende drie jaar na de dood van het betrokken dier. De databanken worden uiterlijk op 31. 12. 1999 volledig operationeel en bevatten vanaf dan alle vereiste gegevens. Artikel 6 1. De bevoegde autoriteit geeft een paspoort af voor elk dier waaraan een oormerk is toegekend, binnen zeven dagen na de kennisgeving van de geboorte van het dier of, voor dieren die uit derde landen zijn ingevoerd, binnen zeven dagen na kennisgeving van de identificatie door de betrokken Lid-Staat overeenkomstig artikel 4, lid 3. De bevoegde autoriteit kan onder dezelfde voorwaarden een paspoort afgeven voor dieren uit een andere Lid-Staat. In dat geval wordt het paspoort waarvan het dier vergezeld gaat, bij aankomst overhandigd aan de bevoegde autoriteit, die het terugbezorgt aan de Lid-Staat die het heeft afgegeven. 2. Dieren gaan bij verplaatsingen steeds vergezeld van het paspoort. 3. Bij sterfte van een dier wordt het paspoort binnen drie werkdagen nadat het dier is gestorven, door de houder terugbezorgd aan de bevoegde autoriteit. Indien het dier 13 naar een slachthuis wordt gezonden, ziet de beheerder van het slachthuis erop toe dat het paspoort aan de bevoegde autoriteit wordt terugbezorgd. 4. Wanneer dieren naar derde landen worden uitgevoerd, wordt het paspoort door de laatste houder overhandigd aan de bevoegde autoriteit op de plaats waar het dier wordt uitgevoerd. Artikel 7 1. Elke houder van dieren : 1. 2. houdt een register bij ; stelt de bevoegde autoriteit binnen drie werkdagen in kennis van alle verplaatsingen van en naar het bedrijf en van elke geboorte of sterfte van een dier op het bedrijf, samen met de data waarop een en ander heeft plaatsgevonden; 3. vult het paspoort in onmiddellijk na aankomst van het dier op het bedrijf en vóór het vertrek van een dier van het bedrijf, en ziet erop toe dat het paspoort het dier vergezelt. 2. Elke houder stelt de bevoegde autoriteit, indien deze daarom verzoekt, in kennis van alle informatie betreffende oorsprong, identificatie en eventueel bestemming van de dieren waarvan hij eigenaar is geweest of die hij heeft gehouden, vervoerd, verkocht of geslacht. 3. Het register heeft een door de bevoegde autoriteit goedgekeurde vorm en wordt gedurende een door haar vast te stellen periode van ten minste drie jaar op het bedrijf ter beschikking gehouden van de bevoegde autoriteit, die er desgevraagd inzage van krijgt. 14 Artikel 8 De Lid-Staten wijzen de bevoegde autorteit aan die erop moet toezien dat het bepaalde in deze titel wordt nageleeft. Zij stellen elkaar en de Commissie in kennis van de identiteit van deze autoriteit. Artikel 9 De Commissie stelt de bepalingen ter uitvoering van deze titel vast volgens de procedure van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 729/70. De uitvoeringsbepalingen betreffen met name : I. n. de voorschriften voor oormerken; de voorschriften voor het paspoort; IB. de voorschriften voor het register; IV. de minimaal te verrichten controles; V. VI de toepassing van straffen; overgangsbepalingen voor de aanloopperiode van de regeling. Artikel 10 Artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 3508/92 wordt aangevuld met de volgende tekst : ". en in Verordening (EEG) nr. ". 15 TITEL II : ETIKETTERING VAN RUNDVLEES EN RUNDVLEESPRODUCTEN Artikel 11 1. In de Europese Gemeenschap wordt een verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees ingevoerd. 2. Op het op rundvlees aangebrachte etiket dient de in de onderstaande streepjes bedoelde informatie te worden vermeld: de regio, het derde land of het bedrijf, waar het dier geboren is ; de regio's, de derde landen of de bedrijven, waar het dier is vetgemest, hetzij geheel, hetzij gedeeltelijk, in dit laatste geval nader gespecificeerd; de regio, het derde land of het slachthuis, waar het dier geslacht is ; het identificatienummer en het geslacht van het dier ; de vetmestingsmethode en andere informatie over de voedering ; informatie over de slacht, onder meer de leeftijd bij het slachten, de slachtdatum en de besterfperiode ; In elk geval dienen de identificatie van het slachthuis en de slachtdatum te worden vermeld. Bovendien moet op elk etiket een referentienummer staan waarmee het in artikel 15, lid 2, tweede zin, bedoelde verband kan worden gelegd. Dat nummer mag het identificatienummer van het betrokken dier zijn. 3. Na 31 december 1999 moet de verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees in alle Lid-Staten van toepassing zijn. 4. Uiterlijk op 1 mei 1999 dient elke Lid-Staat bij de Commissie een verslag in over de tenuitvoerlegging van de etiketteringsregeling voor rundvlees. De Commissie legt aan het Europees Parlement en aan de Raad een verslag voor over de 16 tenuitvoerlegging van de etiketteringsregeling voor rundvlees in de verschillende Lid-Staten. 5. Vóór 31 december 1999 stelt de Commissie volgens de procedure van artikel 27 van Verordening (EEG) nr. 805/68 uitvoeringsbepalingen vast voor de toepassing, vanaf die datum, van de verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees in de gehele Gemeenschap. Met name wordt in deze bepalingen de lijst vastgesteld van de produkten waarvoor etikettering verplicht is en bepaald onder welke voorwaarden handelaren en verenigingen ertoe kunnen besluiten andere informatie op de etiketten te vermelden. 6. Vóór 31 december 1999 stelt de Commissie volgens de in lid 5 bedoelde procedure uitvoeringsbepalingen vast voor de toepassing van de verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees bij invoer uit derde landen, overeenkomstig de internationale verplichtingen van de Gemeenschap. Artikel 12 1. Tot en met 31 december 1999 mogen Lid-Staten die reeds een deugdelijke identificatie- en registratieregeling voor runderen hebben vastgesteld, een verplichte etiketteringsregeling opleggen voor vlees van runderen die op hun grondgebied zijn geboren, vetgemest en geslacht. Deze verplichting moet ten minste betrekking hebben op de gegevens die zijn bedoeld in de eerste alinea, eerste, tweede en derde streepje, en de tweede alinea van artikel 11, lid 2. 2. Een verplichte regeling als bedoeld in lid 1, mag niet leiden tot verstoring van het handelsverkeer tussen de Lid-Staten. 3. Voor de vaststelling van uitvoeringsbepalingen door de Lid-Staten die lid 1 willen toepassen, is voorafgaande goedkeuring door de Commissie vereist. 17 Artikel 13 1. De artikelen 13 tot en met 18 zijn van toepassing tot en met 31 december 1999. 2. Indien een handelaar of een vereniging als gedefinieerd in artikel 14, in een verkooppunt vlees op zodanige wijze wenst te etiketteren dat informatie wordt verstrekt over de oorsprong, bepaalde kenmerken of productieomstandigheden van het geëtiketteerde vlees of van het dier waarvan het vlees afkomstig is, dient dit overeenkomstig deze titel te gebeuren. Deze titel heeft evenwel geen betrekking op : verplichte vermeldingen als bedoeld in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 79/112/EEG van de Raad, met uitzondering van punt 7 ; vermeldingen die beschermd zijn overeenkomstig de Verordeningen (EEG) nr. 2081/92 en nr. 2082/92 ; vermeldingen als bedoeld in de Verordeningen (EEG) nr. 1208/81 en nr. 1186/90; vermeldingen in verband met het in Richtlijn 64/433/EEG voorgeschreven gezondheidsmerk en andere soortgelijke vermeldingen die in de relevante veterinaire wetgeving zijn voorgeschreven ; etiketten die alleen informatie bevatten die gemakkelijk in het verkooppunt kan worden gecontroleerd, zoals met name de vermelding van het gewicht van het product of de benaming van het stuk vlees. 3. Ongeacht het bepaalde in lid 1 blijven de hierna genoemde richtlijnen en verordeningen van toepassing : 18 Verordening nr. 26 van de Raad van 4 april 1962 inzake de toepassing van bepaalde regels betreffende de mededinging op de voortbrenging van en de handel in landbouwproducten (1) ; Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 betreffende de gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van vers vlees(1) ; Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(1) ; Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen(1) ; Richtlijn 94/65/EG van de Raad van 14 december 1994 tot vaststelling van voorschriften voor de productie en het in de handel brengen van gehakt vlees en vleesbereidingen (1) ; Verordening (EEG) nr. 1208/81 van de Raad van 28 april 1981 tot vaststelling van het communautaire volwassen runderen (1) ; indelingsschema voor geslachte (13) (14) (15) (,6) (17) (18) PB nr. 30 van 20. 4. 1962, blz. 993. PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012. PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1. PB nr. L 290 van 24. 1. 1993, blz. 14. PB nr. L 368 van 31. 12. 1994, blz. 10. PB nr. L 123 van 7. 5. 1981, blz. 3. 19 Verordening (EEG) nr. 1186/90 van de Raad van 7 mei 1990 tot uitbreiding van de werkingssfeer van het communautaire indelingsschema voor geslachte volwassen runderen (1) ; Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (1) ; Verordening (EEG) nr. 2082/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de specificiteitscertificering voor landbouwproducten en levensmiddelen (1) ; Verordening (EEG) nr. 2067/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende acties ter bevordering van de verkoop en de afzet van kwaliteitsrundvlees(1). Artikel 14 In deze titel wordt verstaan onder : "rundvlees" : alle producten van de codes 0201, 0202, 0206 10 95 en 0206 29 91 ; "etikettering" : het aanbrengen van een etiket op een stuk vlees of stukken vlees, of op de verpakking ervan, met inbegrip van de in het verkooppunt aan de consument verstrekte informatie ; "vereniging" : een groep handelaren werkzaam in hetzij één stadium, hetzij verschillende stadia van de rundvleeshandel. (19) (20) ai) a2) PB nr. L 119 van 11. 5. 1990, blz. 32. PB nr. L 208 van 24. 7. 1992, blz. 1. PB nr. L 208 van 24. 7. 1992, blz. 9. PB nr. L 215 van 30. 7. 1992, blz. 57. 20 Artikel 15 1. Elke handelaar of vereniging dient een productspecificatie ter goedkeuring in bij de bevoegde autoriteit van elke Lid-Staat waar het betrokken rundvlees wordt geproduceerd of verkocht. In die specificatie moeten worden vermeld : de op het etiket te vermelden informatie ; de maatregelen die moeten worden genomen om de juistheid van deze informatie te garanderen ; de controles die in de verschillende stadia van productie en verkoop zullen worden uitgevoerd, met inbegrip van de controles die moeten worden uitgevoerd door een door de handelaar of vereniging aan te wijzen en door de bevoegde autoriteit erkende onafhankelijke organisatie. Deze organisaties moeten uiterlijk op 1 juli 1998 voldoen aan de criteria van de Europese norm EN/45011 ; in het geval van een vereniging, de maatregelen die worden genomen ten aanzien van een lid dat de gegevens van de specificatie niet in acht neemt. De Lid-Staten kunnen besluiten dat de controles door een onafhankelijke organisatie vervangen kunnen worden door controles door een bevoegde autoriteit. De bevoegde autoriteit moet beschikken over het gekwalificeerde personeel en de middelen die nodig zijn om de noodzakelijke controles te verrichten, en dient bij de Commissie een werkplan en een activiteitenverslag in. De kosten van de uit hoofde van deze titel uitgevoerde controles komen ten laste van de handelaar of de vereniging die de etiketteringsregeling toepast. 2. Een specificatie mag slechts worden goedgekeurd als de bevoegde autoriteit op basis van een grondig onderzoek van de in lid 1 bedoelde elementen ervan, de zekerheid heeft dat de overwogen etiketteringsregeling, en met name de betrokken 21 controleregeling, deugdelijk functioneert en betrouwbaar is. Een bevoegde autoriteit weigert elke specificatie die geen verband legt tussen enerzijds de identificatie van het karkas, een voor- of achtervoet, of stukken vlees, en anderzijds het betrokken dier of, waar zulks volstaat om de juistheid van de informatie op het etiket te controleren, de betrokken dieren. Specificaties die ertoe leiden dat etiketten informatie bevatten die misleidend of onvoldoende duidelijk is, worden eveneens afgewezen. 3. Wanneer de productie en/of de verkoop van rundvlees plaatsvindt/plaatsvinden in twee of meer Lid-Staten, onderzoeken de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten, elk voor de elementen die betrekking hebben op activiteiten die plaatsvinden op het eigen grondgebied, de ingediende productspecificaties en keuren die eventueel goed. De betrokken Lid-Staten erkennen de door de andere betrokken Lid-Staten verleende goedkeuringen. Indien binnen een overeenkomstig artikel 19 vast te stellen periode, te rekenen vanaf de dag volgende op die waarop de aanvraag is ingediend, geen goedkeuring is geweigerd of gegeven, of niet om aanvullende informatie is verzocht, wordt de specificatie geacht te zijn goedgekeurd door de bevoegde autoriteit. 4. Als de bevoegde autoriteiten van alle betrokken Lid-Staten de ingediende productspecificatie goedkeuren, wordt de betrokken handelaar of vereniging gemachtigd om zijn of haar rundvlees te etiketteren, op voorwaarde dat zijn of haar naam of logo op het etiket wordt vermeld. 5. In afwijking van de voorgaande leden kan de Commissie, volgens de in artikel 19 bedoelde procedure, voor specifieke gevallen een versnelde of vereenvoudigde goedkeuringsprocedure invoeren, met name voor rundvlees in kleine detailhandelsverpakkingen of voor grotere deelstukken van rundvlees in 22 afzonderhjke verpakkingen, die in een Lid-Staat volgens een goedgekeurde specificatie zijn geëtiketteerd en zijn binnengebracht op het grondgebied van een andere Lid-Staat, op voorwaarde dat aan het oorspronkelijke etiket geen informatie wordt toegevoegd. 6. Elke machtiging geldt onverminderd artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 en artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 2082/92. Artikel 10 1. Ingeval het rundvlees geheel of gedeeltelijk in een derde land wordt geproduceerd, worden de betrokken handelaren en verenigingen slechts gemachtigd om het rundvlees overeenkomstig deze titel te etiketteren indien zij aan de in artikel 15 vastgestelde vereisten voldoen en hun productspecificatie is goedgekeurd door de daartoe door elk betrokken derde land aangewezen bevoegde autoriteit. 2. Een door een derde land goedgekeurde productspecificatie kan in de Gemeenschap slechts geldig zijn als het betrokken derde land de Commissie vooraf de volgende gegevens heeft meegedeeld : de aangewezen bevoegde autoriteit ; de door de bevoegde autoriteit bij het onderzoek van de productspecificatie in acht te nemen procedures en criteria ; elke handelaar en vereniging van wie of waarvan de bevoegde autoriteit de productspecificatie heeft goedgekeurd. De Commissie zendt deze gegevens door aan de Lid-Staten. Als de Commissie, op basis van de bovenbedoelde mededelingen, tot de conclusie komt dat de in een derde land toegepaste procedures en/of criteria niet gelijkwaardig 23 zijn aan de in deze titel vastgestelde vereisten, besluit zij na overleg met het betrokken derde land, dat de door dat land goedgekeurde productspecificaties niet geldig zijn in de Gemeenschap. Artikel 17 1. Op het etiket mag over het dier waarvan het vlees afkomstig is, alleen de in de onderstaande lijst genoemde informatie worden vermeld : de regio, het derde land of het bedrijf, waar het dier geboren is ; de regio's, de derde landen of de bedrijven, waar het dier is vetgemest, hetzij geheel, hetzij gedeeltelijk, in dit laatste geval nader gespecificeerd; de regio, het derde land of het slachthuis, waar het dier geslacht is ; het identificatienummer en het geslacht van het dier ; de vetmestingsmethode en andere informatie over de voedering ; informatie over de slacht, onder meer de leeftijd bij het slachten, de slachtdatum en de besterfperiode ; alle andere door de betrokken bevoegde autoriteit goedgekeurde informatie die de handelaar of de vereniging wenst te vermelden. 2. Als van verschillende dieren afkomstig rundvlees wordt vermengd, mag in de etikettering alleen informatie worden vermeld die voor al het betrokken rundvlees geldt. 3. Op elk etiket moet een referentienummer staan waarmee het in artikel 15, lid 2, tweede zin, bedoelde verband gelegd kan worden. Dit nummer kan het identificatienummer van het betrokken dier zijn. 24 Artikel 18 Onverminderd optreden door de vereniging zelf of door de in artikel 15 bedoelde onafhankelijke organisatie, kan de Lid-Staat, indien blijkt dat een handelaar of een vereniging niet heeft voldaan aan de vereisten van de in artikel 15, lid 1, bedoelde productspecificatie, sancties toepassen die evenredig zijn met de ernst van de tekortkomingen, of de in artikel 15, lid 2, bedoelde goedkeuring van de specificatie intrekken, of de goedkeuring niet intrekken, maar extra voorwaarden opleggen. Artikel 19 De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 27 van Verordening (EEG) nr. 805/68 nadere bepalingen vast ter uitvoering van deze titel en, indien nodig, overgangs maatregelen. Onder deze bepalingen kan met name de informatie vallen die overeenkomstig artikel 17 op de etiketten mag worden vermeld. Bij deze bepalingen kan ook de in artikel 13, lid 1, tweede alinea, bedoelde lijst van vermeldingen of etiketten worden aangevuld. TITEL III : GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN Artikel 20 De Lid-Staten nemen de nodige administratieve maatregelen en controlemaatregelen om de naleving van deze verordening te garanderen. Deze maatregelen staan los van de controles die de Commissie, op grond van de overeenkomstige toepassing van artikel 9 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95, kan uitvoeren. De door de Lid-Staat opgelegde sancties zijn evenredig met de ernst van de tekortkomingen. Een sanctie kan, waar dat verantwoord is, inhouden dat de verplaatsingen van dieren naar of van de betrokken houder worden beperkt. 25 Artikel 21 Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing met ingang van de eerste dag van de vierde maand na de datum van inwerkingtreding. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement De Voorzitter Voor de Raad De Voorzitter 26 ISSN 0254-1513 COM(97) 103 def. DOCUMENTEN NL 03 10 Catalogusnummer : CB-CO-97-096-NL-C ISBN 92-78-16740-1 Bureau voor officiële pubükaties der Europese Gemeenschappen L-29S5 Luxemburg L£


title: REGOLAMENTO (CE) N. 450/97 DELLA COMMISSIONE del 7 marzo 1997 che modifica i prezzi rappresentativi e i dazi addizionali all'importazione per taluni prodotti del settore dello zucchero


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 446/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 7ης Μαρτίου 1997 περί χορηγήσεως φυτικού ελαίου ως επισιτιστική βοήθεια


title: Reglamento (CE) nº 447/97 de la Comisión de 7 de marzo de 1997 por el que se introducen límites cuantitativos comunitarios a la reimportación en la Comunidad Europea de algunos productos textiles originarios de la República Popular de China como consecuencia de operaciones de perfeccionamiento pasivo efectuadas en este país y por el que se modifica el cuadro que acompaña al Anexo VII del Reglamento (CEE) nº 3030/93 del Consejo relativo al régimen común aplicable a las importaciones de determinados productos textiles originarios de terceros países


title: RÈGLEMENT (CE) N° 451/97 DE LA COMMISSION du 7 mars 1997 fixant les taux de conversion agricoles


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 953/97 van Jup WEBER aan de Commissie. Wetsontwerp voor de aanleg van een weg tussen Luxemburg en Ettelbruck

eurovoc_concepts:
EC Directive
Luxembourg
environmental impact
environmental protection
impact study
infringement of EU law
protected area
protected species
road building


title: Første rapport om den økonomiske og sociale samhørighed 1996.


title: Komission päätös, tehty 7 päivänä maaliskuuta 1997, sianlihan merkitsemisestä ja käytöstä neuvoston direktiivin 80/217/ETY 9 artiklan mukaisesti (ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)

eurovoc_concepts:
Belgium
health certificate
health control
meat processing industry
pigmeat
veterinary legislation


title: Verordnung (EG) Nr. 447/97 der Kommission vom 7. März 1997 zur Einführung von Höchstmengen der Gemeinschaft für die Wiedereinfuhr bestimmter Textilwaren mit Ursprung und nach passiver Veredelung in der Volksrepublik China in die Europäische Gemeinschaft und zur Änderung der Tabelle in Anhang VII der Verordnung (EWG) Nr. 3030/93 des Rates über die gemeinsame Einfuhrregelung für bestimmte Textilwaren mit Ursprung in Drittländern


title: Guida degli archivi dei ministeri degli Affari esteri degli Stati membri e delle istituzioni dell'Unione europea.


title: Énergie et environnement.

eurovoc_concepts:
EU Member State
statistics


title: PREGUNTA ESCRITA n. 951/97 del Reimer BÖGE a la Comisión. Reconocimiento mutuo de los certificados de capacidad profesional en el sector agrícola