eurovoc_concepts:
Ireland
VAT
approximation of laws
derogation from EU law
telecommunications
transmission network

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 05. 02. 1997 COM(97) 42 def. Voorstellen voor BESCHIKKINGEN VAN DE RAAD waarbij alle 15 Lid-Staten worden gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (door de Commissie ingediend) Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk België wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) I- TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 10 september 1996 heeft de regering van het Koninkrijk België verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Koninkrijk België. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Koninkrijk België andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing 1 PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89). te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperltf tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,* doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te " voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. een bijzondere van Om telecommunicatiediensten gevestigde dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. te voeren voor de plaatsbepaling de Gemeenschap in door regel die buiten Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. - s-- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk België wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat het Koninkrijk België bij brief, die op 10 september 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het Koninkrijk België; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 - L- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Koninkrijk België gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of, informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 2 Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk België. Artikel 3 Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter - 1- FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. \ - 8' Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk Denemarken wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) " °l TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van het Koninkrijk Denemarken verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Koninkrijk Denemarken. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de * ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze,, ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare' financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Koninkrijk Denemarken andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing 1 PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89). - IQ te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het. Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk > toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. • w een bijzondere van Om telecommunicatiediensten gevestigde dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. voor de plaatsbepaling de Gemeenschap te voeren buiten in door regel die Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. - 12. - Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk Denemarken wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. (voorgesteld door de Commissie^ DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de - harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat het Koninkrijk Denemarken bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het Koninkrijk Denemarken in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 - 1 3 >' In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Koninkrijk Denemarken gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. Artikel 2 De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Denemarken. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter \* FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. lb~ Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) it- TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van de Bondsrepubliek Duitsland verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Bondsrepubliek Duitsland. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire • gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Bondsrepubliek Duitsland andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing 1 PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89). - n-- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. - v < s- in regel die een bijzondere van Om telecommunicatiediensten gevestigde dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. voor de plaatsbepaling de Gemeenschap te voeren buiten door Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. \°r Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de^ harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. (voorgesteld door de Commissie) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat de Bondsrepubliek Duitsland bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de Bondsrepubliek Duitsland in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 - lo- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Bondsrepubliek Duitsland gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. Artikel 2 De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter -21- FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. - XL- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Helleense Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) -i3 TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 2 september 1996 heeft de regering van de Helleense Republiek verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Helleense Republiek. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaatst van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Helleense Republiek andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de** ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing^. ' PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89). li\ te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. -is- in regel die een bijzondere te voeren voor de plaatsbepaling van Om telecommunicatiediensten gevestigde de Gemeenschap dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. buiten door Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. -x- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Helleense Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. #< (voorgesteld door de Commissie) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de - harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat de Helleense Republiek bij brief, die op 2 september 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de Helleense Republiek in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te^ i vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Xk- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Helleense Republiek gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in d^ Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 2 Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot de Helleense Republiek. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter - 2X- FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten' in de Europese Unie beter te beoordelen. f Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. - T\ Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk Spanje wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) - 3 o- TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van het Koninkrijk Spanje verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Koninkrijk Spanje. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De. toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik^, van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de' ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op, een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Koninkrijk Spanje andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing 1 PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996. blz. 89). te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. • In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. -. 3 2- in regel die een bijzondere van Om telecommunicatiediensten gevestigde dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. te voeren voor de plaatsbepaling de Gemeenschap buiten door Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. 3 3- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk Spanje wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. (voorgesteld door de Commissie) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat het Koninkrijk Spanje bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het Koninkrijk Spanje in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 - 3H-' In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Koninkrijk Spanje gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. > Artikel 2 Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Spanje. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter 35 FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. -20, Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij De Franse Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) - zy- TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van De Franse Republiek verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van De Franse Republiek. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats, v Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van De Franse Republiek andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing' 1 PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89). 5& - te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstef voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van dè afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande' het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. - 'S\- in regel die een bijzondere te voeren voor de plaatsbepaling van Om telecommunicatiediensten gevestigde de Gemeenschap dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. buiten door Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. - I V O" Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij De Franse Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. (voorgesteld door de Commissie^ DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de - harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kaft machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om def; belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -' ontwijking te voorkomen; Overwegende dat De Franse Republiek bij brief, die op 6 december 1996 bij de' Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van De, Franse Republiek in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 ~ i v v- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt De Franse Republiek gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 2 Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot De Franse Republiek. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter - H - 2 -- FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. - * 3' Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij Ierland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) - W TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van Ierland verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de * genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van Ierland. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van. een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op^ belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van Ierland andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats- of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing te beschouwen. Aldus zou 1 PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89). 4r^> het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de< afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. : Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. <*k in regel die een bijzondere van Om telecommunicatiediensten gevestigde dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. voor de plaatsbepaling de Gemeenschap te voeren buiten door Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. -*w Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij Ierland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de - harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de0 belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of •* ontwijking te voorkomen; Overwegende dat Ierland bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van Ierland in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD. Artikel 1 - l * &' In afwijking van artikel 9, lid Ivan Richtlijn 77/388/EEG wordt Ierland gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien» deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 2 Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot Ierland. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter - L ^- FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot ' gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. SO- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Italiaanse Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) SI - TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van de Italiaanse Republiek verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Italiaanse Republiek. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Italiaanse Republiek andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing 1 PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89). te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode tç- worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. S3, regel die te voeren voor de plaatsbepaling van Om een bijzondere telecommunicatiediensten gevestigde de Gemeenschap dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. in door buiten Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met telecommunicatienetwerken; het andere middelen worden verleend dan via ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. ^ \- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Italiaanse Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. (voorgesteld door de Commissie^ DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de - harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat de Italiaanse Republiek bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de Italiaanse Republiek in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 - -SS - In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Italiaanse Republiek gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de* Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 2 Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter - 3 ^ >- FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. - s> Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Groothertogdom Luxemburg wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) S S' TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van het Groothertogdom Luxemburg verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Groothertogdom Luxemburg. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste* inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Groothertogdom* Luxemburg andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de 1 PB L 145 van 13. 6. 1977. blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996. blz. 89). s°i- heffing te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor def vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting. * gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. - to - een bijzondere voor de plaatsbepaling van Om gevestigde de Gemeenschap telecommunicatiediensten dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. te voeren buiten in door regel die Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. <o\ Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Groothertogdom Luxemburg wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de' harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. (voorgesteld door de Commissie^ DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de - harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat het Groothertogdom Luxemburg bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het Groothertogdom Luxemburg in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 - G2- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Groothertogdom Luxemburg gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. Artikel 2 De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot het Groothertogdom Luxemburg. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter - es - FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. o\- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk der Nederlanden wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) - G^> ~ TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 30 september 1996 heeft de regering van het Koninkrijk der Nederlanden verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Koninkrijk der Nederlanden. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats^ aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van* telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Koninkrijk der Nederlanden andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de 1 PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89). - C U' heffing te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. cy in een bijzondere van Om telecommunicatiediensten gevestigde dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. voor de plaatsbepaling de Gemeenschap te voeren buiten regel die door Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met telecommunicatienetwerken; het andere middelen worden verleend dan via ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. - &s- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk der Nederlanden wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. (voorgesteld door de Commissie^ DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat het Koninkrijk der Nederlanden bij brief, die op 30 september 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het Koninkrijk der Nederlanden in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 c°\- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Koninkrijk der Nederlanden gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 2 Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk der Nederlanden. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter ,^o - FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten* in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. - =n Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Republiek Oostenrijk wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) -yx- TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 september 1996 heeft de regering van de Republiek Oostenrijk verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegd» waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Republiek Oostenrijk. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Republiek Oostenrijk andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing 1 PB L 145 van 13. 6. 1977. blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89). -yz- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. ^- regel die een bijzondere van Om telecommunicatiediensten gevestigde dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. voor de plaatsbepaling de Gemeenschap te voeren buiten in door Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met telecommunicatienetwerken; het andere middelen worden verleend dan via ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. -is- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Republiek Oostenrijk wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de - harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat de Republiek Oostenrijk bij brief, die op 6 september 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de Republiek Oostenrijk in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 - ^ >- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Republiek Oostenrijk gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofi'equente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 2 Artikel 3. « Deze beschikking is gericht tot de Republiek Oostenrijk. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter - T V- FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. - yg- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Portugese Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) -y\- TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van de Portugese Republiek verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Portugese Republiek. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Portugese Republiek andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing 1 PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89). - « D- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen* doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. ~ % \~ te voeren voor de plaatsbepaling van Ôm een bijzondere gevestigde de Gemeenschap telecommunicatiediensten dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. in door regel die buiten Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. « 2- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Portugese Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. (voorgesteld door de Commissie) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde. uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat de Portugese Republiek bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de Portugese Republiek in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 - 8 3' In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Portugese Republiek gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. Artikel 2 De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot de Portugese Republiek. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter - 84. - FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. - S S "- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Republiek Finland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) 8 f c >- TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van de Republiek Finland verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Republiek Finland. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. T Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De,. toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Republiek Finland andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing 1 PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 34). - 8V te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. - S S- in regel die een bijzondere te voeren voor de plaatsbepaling van Om telecommunicatiediensten gevestigde de Gemeenschap dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. buiten door Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. - 8V Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Republiek Finland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. (voorgesteld door de Commissie^ DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat de Republiek Finland bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de Republiek Finland in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te^ vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: ,. Artikel 1 - ^ o- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Republiek Finland gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 2 Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot de Republiek Finland. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter <\\- FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. - ^2 Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk Zweden wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) - "\3> TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van het Koninkrijk Zweden verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Koninkrijk Zweden. t Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de* Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Koninkrijk Zweden andere regels toe te passen wat de plaats van de helling betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing 1 PB L 145 van 13. 6. 1977. blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996. blz. 89). -<H te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. - ys regel die een bijzondere van Om telecommunicatiediensten gevestigde dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. voor de plaatsbepaling de Gemeenschap te voeren buiten in door Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. - yi* - Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk Zweden wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. (voorgesteld door de Commissie) •f DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat het Koninkrijk Zweden bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het Koninkrijk Zweden in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW ta vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 -<\y- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Koninkrijk Zweden gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 2 Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Zweden. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter -y&~ FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. - y<\- Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (ingediend door de Commissie) - loo - TOELICHTING Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 6 december 1996 heeft de regering van het Verenigd Koninkrijk verzocht om machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de genoemde richtlijn. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Verenigd Koninkrijk. Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten. Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op belastingontwijking in deze sector van activiteit. Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Verenigd Koninkrijk andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing 1 PB L 145 van 13. 6. 1977. blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 19%, blz. 89). loi te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft. Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht, zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht. Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de afwijking wordt beperkt tot 3 1 december 1998. Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk toepasbaar is. In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken. Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting gehouden is. Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen, doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden verleend. tea een bijzondere van Om telecommunicatiediensten gevestigde dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne. voor de plaatsbepaling de Gemeenschap te voeren buiten in door regel die Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie, recreatie, vrijetijdsbesteding, enz. , is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de berichten en de inhoud ervan. Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de veertien andere Lid-Staten. - V03 - Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie* van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting. DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme grondslag, inzonderheid op artikel 27, inzake omzetbelasting Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen; Overwegende dat het Verenigd Koninkrijk bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG; Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het Verenigd Koninkrijk in kennis zijn gesteld; Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te vermijden; Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en definitieve communautaire oplossing te vinden, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 - IO4- - In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Verenigd Koninkrijk gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten. Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt. Artikel 2 De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998. Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot het Verenigd Koninkrijk. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter - lOS - FINANCIEEL MEMORANDUM Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de> Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing, van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten in de Europese Unie beter te beoordelen. Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te berekenen. - \Oio ISSN 0254-1513 COM(97) 42 def. DOCUMENTEN NL 09 06 10 Catalogusnummer : CB-CO-97-038-NL-C ISBN 92-78-15524-1 Bureau voor officiële publikaties der Ruropese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg - [oy -