title: Dyrektywa 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej

text: 12/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 3 31996L0092 L 27/20 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 30. 1. 1997 DYREKTYWA 96/92/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 19 grudnia 1996 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 57 ust. 2, art. 66 i art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Trakta- tu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Ważne jest, aby przyjąć środki zapewniające sprawne funk- cjonowanie rynku wewnętrznego; rynek wewnętrzny obej- muje obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. (6) (7) (8) (9) Ustanawianie rynku wewnętrznego w sektorze elektroe- nergetycznym musi sprzyjać wzajemnym połączeniom oraz współdziałaniu systemów. Dyrektywa Rady 90/547/EWG z dnia 29 października 1990 r. , w sprawie przesyłu energii elektrycznej poprzez sieci przesyłowe (4) i dyrektywa Rady 90/377/EWG z dnia 29 czerwca 1990 r. , dotycząca wspólnotowej procedury w celu poprawy przejrzystości cen gazu i energii elektrycz- nej dla końcowych odbiorców przemysłowych (5), przewi- dują pierwszą fazę urzeczywistnienia rynku wewnętrznego energii elektrycznej. Konieczne jest obecnie podjęcie dodatkowych środków w celu ustanowienia rynku wewnętrznego energii elek- trycznej. Na rynku wewnętrznym przedsiębiorstwa energetyczne powinny działać, bez uszczerbku dla wypełniania zobo- wiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, w celu osiągnięcia konkurencyjnego rynku energii elektrycznej. Urzeczywistnienie konkurencyjnego rynku energii elek- trycznej jest ważnym krokiem w kierunku urzeczywistnie- nia rynku wewnętrznego energii. (10) Ze względu na strukturalne różnice w Państwach Człon- kowskich istnieją obecnie różne systemy regulacji sektora elektroenergetycznego. Przepisy niniejszej dyrektywy nie powinny mieć żadnego wpływu na pełne stosowanie Traktatu, w szczególności na jego postanowienia dotyczące rynku wewnętrznego i kon- kurencji. Ustanawianie rynku wewnętrznego energii elektrycznej jest szczególnie ważne dla zwiększenia wydajności pro- dukcji, przesyłu i dystrybucji tego produktu, poprzez wzmacnianie bezpieczeństwa dostaw i konkurencyjności gospodarki europejskiej oraz przestrzeganie ochrony śro- dowiska naturalnego. Rynek wewnętrzny energii elektrycznej powinien być wprowadzany stopniowo, w celu umożliwienia przemy- słowi przystosowania się w sposób elastyczny i uporząd- kowany do swojego nowego środowiska oraz z uwzględ- nieniem istniejącego zróżnicowania organizacji systemów elektroenergetycznych. (1) Dz. U. C 65 z 14. 3. 1992, str. 4 oraz Dz. U. C 123 z 4. 5. 1994, str. 1. (2) Dz. U. C 73 z 15. 3. 1993, str. 31. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 1993 r. (Dz. U. C 329 z 6. 12. 1993, str. 150). Wspólne stanowisko Rady z dnia 25 lipca 1996 r. (Dz. U. C 315 z 24. 10. 1996, str. 18) oraz decy- zja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 grudnia 1996 r. (dotychczas nieopublikowana w Dziennikach Urzędowych). Decyzja Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. (11) Zgodnie z zasadą pomocniczości, zasady ogólne przewi- dujące ramy muszą zostać ustanowione na poziomie wspólnotowym, ale ich szczegółowe wykonanie powinno należeć do Państw Członkowskich, w ten sposób pozwa- lając każdemu Państwu Członkowskiemu wybrać system najlepiej przystosowany do ich szczególnej sytuacji. (12) Niezależnie od charakteru istniejącej organizacji rynku, dostęp do systemu musi być otwarty zgodnie z niniejszą dyrektywą oraz musi doprowadzić do zrównoważonych wyników gospodarczych w Państwach Członkowskich, a więc do bezpośrednio porównywalnego poziomu otwar- cia rynków i do bezpośrednio porównywalnego stopnia dostępu do rynków energii elektrycznej. (13) W przypadku niektórych Państw Członkowskich, konieczne może się okazać nałożenie publicznego obo- wiązku zapewnienia bezpieczeństwa dostaw, ochrony odbiorcy i ochrony środowiska naturalnego, których ich zdaniem, sama tylko wolna konkurencja nie koniecznie musi gwarantować. (4) Dz. U. L 313 z 13. 11. 1990, str. 30. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Komisji 95/162/WE (Dz. U. L 107 z 12. 5. 1995, str. 53). (5) Dz. U. L 185 z 17. 7. 1990, str. 16. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 93/87/EWG (Dz. U. L 277 z 10. 11. 1993, str. 32). (2) (3) (4) (5) 4 (14) PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12/t. 2 Planowanie długoterminowe może być jednym ze sposo- bów wypełniania wspomnianych zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. (15) Traktat ustanawia szczególne zasady w odniesieniu do ograniczenia swobodnego przepływu towarów i w zakre- sie konkurencji. (16) Artykuł 90 ust. 1 Traktatu zobowiązuje Państwa Człon- kowskie, w szczególności, do przestrzegania tych zasad, w odniesieniu do przedsiębiorstw publicznych oraz przed- siębiorstw, którym udzielą one specjalnych praw lub praw na wyłączność. ich i efektywności systemu w interesie producentów i odbiorców; dlatego powinien być wyznaczony operator systemu przesyłowego, który zapewni jego eksploatację, utrzymanie i, jeśli to konieczne, rozbudowę systemu; dzia- łania operatora systemu przesyłowego muszą być obiek- tywne, przejrzyste i niedyskryminacyjne. (26) Techniczne zasady eksploatacji sieci przesyłowych i linii bezpośrednich muszą być przejrzyste i muszą zapewniać współdziałanie. (27) Konieczne jest ustalenie obiektywnych i niedyskryminacyj- nych kryteriów korzystania z elektrowni. (17) Na mocy art. 90 ust. 2 Traktatu przedsiębiorstwa, zobo- wiązane do zarządzania usługami świadczonymi w ogól- nym interesie gospodarczym podlegają wspomnianym zasadom na szczególnych warunkach. (28) Ze względu na ochronę środowiska naturalnego, może zostać przyznany priorytet wytwarzania energii elektrycz- nej ze źródeł odnawialnych. (18) Wprowadzenie w życie niniejszej dyrektywy będzie miało wpływ na działalność takich przedsiębiorstw. (19) (20) Państwa Członkowskie nakładając zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych na przedsiębiorstwa sek- tora elektroenergetycznego, muszą dlatego przestrzegać stosownych zasad Traktatu zgodnie z wykładnią Trybu- nału Sprawiedliwości. Przy ustanawianiu rynku wewnętrznego energii elektrycz- nej powinno się w pełni uwzględniać wspólnotowe cele spójności gospodarczej i społecznej, przede wszystkim w takich sektorach, jak infrastruktura krajowa lub wew- nątrzwspólnotowa, służąca do przesyłania energii elek- trycznej. (21) Decyzja nr 1254/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 czerwca 1996 r. ustanawiająca zbiór wytycznych dla transeuropejskiej sieci energetycznej przyczynia się do rozwoju zintegrowanej infrastruktury służącej przesyłowi energii elektrycznej (1). (22) Konieczne jest dlatego ustalenie wspólnych zasad produk- cji energii elektrycznej i eksploatacji sieci przesyłowych i rozdzielczych energii elektrycznej. (23) Istnieją dwa systemy, które mogą mieć zastosowanie do otwarcia rynku produkcji, procedura zezwolenia lub pro- cedura przetargowa, które powinny funkcjonować w opar- ciu o obiektywne, przejrzyste i niedyskryminacyjne kryte- ria. (24) W tych ramach należy uwzględnić stanowisko autoprodu- centów i producentów niezależnych. (25) Każda sieć przesyłowa musi być zarządzana i kontrolowa- na, w celu zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności (29) Na szczeblu dystrybucji, prawo do dostaw może zostać przyznane odbiorcom znajdującym się na danym obsza- rze, a dla eksploatacji, utrzymania i, jeśli to konieczne, do rozbudowy każdej sieci rozdzielczej musi zostać wyzna- czony zarządzający. (30) W celu zapewnienia przejrzystości i niedyskryminacji, funkcja przesyłu przedsiębiorstw zintegrowanych pio- nowo powinna być wykonywana w sposób niezależny od innych rodzajów działalności. (31) Działalność jedynego nabywcy musi być prowadzona odrębnie od działalności w zakresie wytwarzania i dystry- bucji przedsiębiorstw zintegrowanych pionowo; należy ograniczać przepływ informacji między działalnością jedy- nego nabywcy a działalnością wytwarzania i dystrybu- cyjną. (32) Rachunkowość wszystkich zintegrowanych przedsię- biorstw sektora elektroenergetycznego powinna zapew- niać maksimum przejrzystości, w szczególności w celu wykrycia ewentualnych nadużyć pozycji dominującej, polegających np. na stosowaniu nienormalnie niskich lub wysokich taryf, lub stosowaniu praktyk dyskryminacyj- nych odnoszących się do równorzędnych transakcji; w tym celu rachunkowość powinna być prowadzona oddzielnie dla każdej działalności. (33) Właściwym władzom należy, z zachowaniem zasady pouf- ności, umożliwić dostęp do wewnętrznej rachunkowości przedsiębiorstw. (34) Ze względu na zróżnicowanie strukturalne i specyfikę sys- temów w Państwach Członkowskich należy przewidzieć różne możliwości dostępu do systemu, działającego zgod- nie z obiektywnymi, przejrzystymi i niedyskryminacyj- nymi kryteriami. (1) Dz. U. L 161 z 29. 6. 1996, str. 147. (35) Należy przewidzieć możliwość wydawania zezwoleń na tworzenie i wykorzystanie linii bezpośrednich. 12/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 5 (36) Należy przewidzieć klauzule zabezpieczające i procedury rozstrzygania sporów. podporządkowany pierwszeństwu gospodarczemu sieci połączonej; (37) Należy unikać wszelkich nadużyć wynikających z pozycji dominującej i wszelkich zachowań grabieżczych. (38) Ze względu na szczególne trudności niektórych Państw Członkowskich przy przystosowaniu ich systemów, należy przewidzieć możliwość zastosowania systemów przejścio- wych lub wyłączeń, w szczególności w przypadku eksplo- atacji małych systemów wydzielonych. (39) Niniejsza dyrektywa stanowi dalszy etap liberalizacji; mimo jej wprowadzenia w życie niektóre przeszkody w handlu energią elektryczną między Państwami Człon- kowskimi pozostaną; dlatego propozycje, mające na celu poprawę funkcjonowania rynku wewnętrznego energii elektrycznej, mogą być przedstawiane w świetle zdobytego doświadczenia; Komisja powinna więc złożyć Radzie i Par- lamentowi Europejskiemu sprawozdanie na temat stoso- wania niniejszej dyrektywy, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: ROZDZIAŁ I Zakres i definicje Artykuł 1 Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne zasady dotyczące wytwarzania, przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej. Ustala ona zasady odnoszące się do organizacji i funkcjonowania sektora elektroenergetycznego, dostępu do rynku, kryteriów i procedur mających zastosowanie do zaproszenia do składania ofert i przyznawania zezwoleń, a także eksploatacji systemów. Artykuł 2 Do celów niniejszej dyrektywy: 1) 2) 3) „wytwarzanie” oznacza produkcję energii elektrycznej; „producent” oznacza osobę fizyczną lub prawną wytwarza- jącą energię elektryczną; „autoproducent” oznacza osobę fizyczną lub prawną wytwa- rzającą energię elektryczną zasadniczo na swój własny uży- tek; 4) „producent niezależny” oznacza a) producenta, który nie spełnia funkcji przesyłowych i dystrybucyjnych energii elektrycznej na terytorium swej lokalizacji, objętym przez system; b) w Państwach Członkowskich, w których nie istnieją przedsiębiorstwa zintegrowane pionowo i w których wykorzystywana jest procedura przetargowa, producent w rozumieniu lit. a), który nie może być wyłącznie 5) 6) 7) 8) „przesyłanie” oznacza transport energii elektrycznej przez połączoną sieć wysokiego napięcia w celu dostawy do odbiorców końcowych lub do dystrybutorów; „dystrybucja” oznacza transport energii elektrycznej przez sieci rozdzielcze średniego i niskiego napięcia w celu dostawy do odbiorców; „odbiorcy” oznaczają hurtowników lub końcowych odbior- ców energii elektrycznej oraz spółki dystrybucyjne; „hurtownicy” oznaczają wszelkie osoby fizyczne lub prawne, jeśli Państwa Członkowskie uznają ich istnienie, którzy kupują lub sprzedają energię elektryczną i którzy nie pełnią funkcji przesyłowych, wytwórczych lub dystrybucyjnych na zewnątrz lub wewnątrz sieci, do której są przyłączeni; 9) „odbiorca końcowy” oznacza odbiorcę nabywającego ener- gię elektryczną do własnego użytku; 10) „połączenia” oznaczają wyposażenie stosowane do łączenia sieci elektroenergetycznych; 11) „sieć połączona” oznacza system składający się z wielu sieci przesyłowych i rozdzielczych połączonych ze sobą za pomocą jednego lub wielu połączeń; 12) „linia bezpośrednia” oznacza linię elektroenergetyczną uzu- pełniającą sieć połączoną; 13) „pierwszeństwo gospodarcze” oznacza klasyfikację źródeł zaopatrzenia w energię elektryczną zgodnie z kryteriami eko- nomicznymi; 14) „służby pomocnicze” oznaczają wszystkie służby konieczne do eksploatacji sieci przesyłowej lub rozdzielczej; 15) „użytkownik sieci” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną zasilającą sieć albo zaopatrywaną przez sieć przesyłową lub rozdzielczą; 16) „dostawa” oznacza dostawę i/lub sprzedaż energii elektrycz- nej odbiorcom; 17) „zintegrowane przedsiębiorstwo energii elektrycznej” ozna- cza przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo lub poziomo; 18) „przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo” oznacza przedsię- biorstwo spełniające co najmniej dwie z funkcji wytwarza- nia, przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej; 19) „przedsiębiorstwo zintegrowane poziomo” oznacza przedsię- biorstwo spełniające co najmniej jedną z funkcji wytwarza- nia na sprzedaż, przesyłania lub dystrybucji energii elektrycz- nej, a także zajmujące się inną działalnością poza sektorem elektroenergetycznym; 20) „procedura przetargowa” oznacza procedurę, za pośrednic- twem której planowane dodatkowe zapotrzebowanie oraz konieczność wymiany zdolności wytwórczych będą pokryte poprzez dostawy pochodzące z nowych lub istniejących mocy produkcyjnych; 6 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12/t. 2 21) „planowanie długoterminowe” oznacza planowanie w per- spektywie długoterminowej potrzeby inwestowania w moce produkcyjne i przesyłowe, w celu zaspokojenia zapotrzebo- wania systemu na energię elektryczną i zabezpieczenia dostaw odbiorcom; 22) „jedyny nabywca” oznacza każdą osobę prawną, która w sie- ci, do której jest przyłączona, jest odpowiedzialna za jedno- lite zarządzanie systemem przesyłowym i/lub scentralizo- wany zakup lub sprzedaż energii elektrycznej; 23) „mały system wydzielony” oznacza każdą sieć, która w 1996 r. , osiągnęła zużycie mniejsze niż 2 500 GWh, w której mniej niż 5 % rocznego zużycia jest uzyskiwana poprzez połącze- nie z innymi sieciami. ROZDZIAŁ II Zasady ogólne organizacji sektora Artykuł 3 1. Państwa Członkowskie, na podstawie swej instytucjonalnej organizacji i w poszanowaniu zasady pomocniczości, zapewnią, aby przedsiębiorstwa energetyczne, bez uszczerbku dla ust. 2, były eksploatowane zgodnie z zasadami niniejszej dyrektywy, w celu osiągnięcia konkurencyjnego rynku energii elektrycznej, i powstrzymają się od wszelkiej dyskryminacji w zakresie praw i zobowiązań tych przedsiębiorstw. Dwa podejścia w odniesieniu do dostępu do systemu określone w art. 17 i 18 muszą doprowa- dzić do wyników porównywalnych gospodarczo, a więc do bez- pośrednio porównywalnego poziomu otwarcia rynków i do bez- pośrednio porównywalnego stopnia dostępu do rynków energii elektrycznej. 2. Uwzględniając w pełni odpowiednie postanowienia Traktatu, w szczególności jego art. 90, Państwa Członkowskie mogą w ogólnym interesie gospodarczym nałożyć na przedsiębiorstwa sektora elektroenergetycznego zobowiązania z tytułu świadcze- nia usług publicznych, które mogą odnosić się do bezpieczeń- stwa, w tym bezpieczeństwa dostaw, regularności, jakości i ceny dostaw, a także ochrony środowiska naturalnego. Takie zobowią- zania muszą być jasno określone, przejrzyste, niedyskrymina- cyjne i dające się skontrolować; są one, a także ich ewentualne zmiany, ogłaszane i przekazywane niezwłocznie Komisji przez Państwa Członkowskie. Jako środek wypełnienia wcześniej wymienionych zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicz- nych Państwa Członkowskie, które sobie tego życzą, mogą wpro- wadzić planowanie długoterminowe. ROZDZIAŁ III Wytwarzanie Artykuł 4 Do celów tworzenia nowych mocy produkcyjnych, Państwa Członkowskie mogą wybrać między procedurą zezwolenia i/lub procedurą przetargową. Zezwolenia, tak jak i przetarg, muszą odpowiadać kryteriom obiektywnym, przejrzystym i niedyskryminacyjnym. Artykuł 5 1. Jeśli Państwa Członkowskie wybierają procedurę zezwolenia, określają kryteria przyznawania zezwolenia na tworzenie mocy produkcyjnych na swym terytorium. Kryteria mogą odnosić się do: a) bezpieczeństwa i pewności sieci elektroenergetycznych, insta- lacji i towarzyszącego wyposażenia; b) ochrony środowiska naturalnego; c) przeznaczenia gruntów i lokalizacji; d) wykorzystania własności publicznej; e) efektywności energetycznej; f) charakteru źródeł pierwotnych; g) szczególnych cech ubiegającego się, takich jak zdolności tech- niczne, ekonomiczne i finansowe; h) przepisów art. 3. 2. Szczegółowe kryteria i procedury podawane są do wiadomości publicznej. 3. Ubiegający się jest informowany o powodach odmowy wyda- nia zezwolenia, które muszą być obiektywne i niedyskrymina- cyjne; powody muszą być gruntownie i właściwie uzasadnione; są przekazane do wiadomości Komisji. Ubiegający się musi mieć możliwość skorzystania z procedur odwoławczych. Artykuł 6 3. Państwa Członkowskie mogą zadecydować o niestosowaniu przepisów art. 5-6, 17-18 i 21, w zakresie, w jakim zastosowanie tych przepisów przeszkadzałoby w wykonaniu, prawnym lub fak- tycznym, zobowiązań nałożonych na przedsiębiorstwa energe- tyczne w ogólnym interesie gospodarczym, i w zakresie, w jakim nie wpłynęłoby ono na rozwój handlu w stopniu sprzecznym z interesem Wspólnoty. Interes Wspólnoty obejmuje, między inny- mi, konkurencję w odniesieniu do uprawnionych odbiorców, zgodnie z niniejszą dyrektywą i art. 90 Traktatu. 1. Jeśli Państwo Członkowskie lub jakikolwiek właściwy organ wyznaczony przez Państwo Członkowskie wybiera procedurę przetargową, sporządza inwentaryzację nowych środków pro- dukcji, włącznie z koniecznością wymiany zdolności wytwór- czych, na podstawie odpowiedniej prognozy, określonej w ust. 2. Inwentaryzacja uwzględnia potrzeby połączenia systemów. Wymagane zdolności zostają przyznane w wyniku procedury przetargowej zgodnie z procedurą określoną w niniejszym artykule. 12/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 7 2. Operator systemu przesyłowego lub każdy inny właściwy organ wyznaczony przez Państwo Członkowskie opracowuje i ogłasza pod kontrolą Państwa Członkowskiego, co najmniej raz na dwa lata, regularne prognozy mocy produkcyjnych i przesy- łowych, jakie mogłyby być przyłączone do sieci, potrzeb połą- czeń z innymi sieciami i potrzeb przyłączania do innych sieci, potencjalnych mocy przesyłowych, a także zapotrzebowania na energię elektryczną. Prognoza obejmuje okres określony przez każde Państwo Członkowskie. 3. Szczegóły procedury przetargowej na środki produkcji są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich co naj- mniej na sześć miesięcy przed datą zamknięcia przyjmowania ofert przetargowych. Warunki przetargu zostają udostępniane każdemu zainteresowa- nemu przedsiębiorstwu, ustanowionemu na terytorium Państwa Członkowskiego, tak aby mogło ono dysponować odpowiednim czasem wystarczającym dla złożenia swej oferty. Warunki przetargu zawierają szczegółowy opis warunków umowy oraz procedury obowiązującej wszystkich oferentów, a także wyczerpujący wykaz kryteriów obejmujących wybór ofe- rentów i zawarcie umowy. Warunki te mogą także dotyczyć dzie- dzin, określonych w art. 5 ust. 1. 4. W zaproszeniu do składania ofert na wymagane moce pro- dukcyjne, uwzględnia się gwarantowane długoterminowe oferty dostaw energii elektrycznej, pochodzące z istniejących jednostek produkcyjnych, pod warunkiem że pozwolą one pokryć dodat- kowe zapotrzebowanie. 5. Państwa Członkowskie wyznaczają organ lub instytucje publiczne lub prywatne niezależne od działalności w zakresie wytwarzania, przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej, które będą odpowiedzialne za organizację, nadzór i kontrolę procedury przetargowej. Organ ten lub instytucja podejmuje wszystkie konieczne środki dla zapewnienia poufności informacji zawar- tych w ofertach. 6. Jednakże w Państwach Członkowskich, które wybrały proce- durę przetargową, musi istnieć, dla autoproducentów i producen- tów niezależnych, możliwość uzyskania zezwolenia na podstawie kryteriów obiektywnych, przejrzystych i niedyskryminacyjnych, zgodnie z art. 4 i 5. ROZDZIAŁ IV Eksploatacja sieci przesyłowej Artykuł 7 1. Państwa Członkowskie wyznaczają lub zwracają się do przed- siębiorstw będących właścicielami sieci przesyłowych o wyzna- czenie, na okres określony przez Państwa Członkowskie, uwz- ględniając kwestie efektywności i równowagi gospodarczej, operatora systemu, który będzie odpowiedzialny za eksploatację, utrzymanie i, jeśli to konieczne, za rozbudowę sieci przesyłowej na danym obszarze, a także za połączenia z innymi sieciami, w celu gwarancji bezpieczeństwa dostaw. 2. Państwa Członkowskie zapewniają opracowanie i podanie do publicznej wiadomości przepisów technicznych ustanawiających minimalne wymagania techniczne projektowania i funkcjonalne w zakresie przyłączania do sieci instalacji służących do wytwa- rzania, sieci rozdzielczych, urządzeń należących do odbiorców przyłączonych bezpośrednio, obwodów łączących i linii bezpo- średnich. Wymagania te zapewniają współdziałanie sieci, są obiektywne i niedyskryminacyjne. Są one również przekazywane Komisji, zgodnie z art. 8 dyrektywy Rady 83/189/EWG z dnia 28 marca 1983 r. , ustanawiającej procedurę dostarczania infor- macji w dziedzinie norm i przepisów technicznych (1). 3. Operator systemu jest odpowiedzialny za zarządzanie przepły- wem energii w sieci przy uwzględnieniu wymiany z innymi przyłączonymi sieciami. W tym celu operator systemu jest odpo- wiedzialny za zapewnienie bezpieczeństwa sieci elektroenerge- tycznej, jej niezawodności i efektywności oraz, w tym kontekście, zapewnienia dostępności wszystkich niezbędnych służb pomoc- niczych. 4. Operator systemu dostarcza operatorowi każdego innego sys- temu, z którym połączona jest jego sieć, wyczerpujące informa- cje dla zapewnienia bezpiecznej i efektywnej eksploatacji, skoordynowanego rozwoju i współdziałania sieci połączonej. 5. Operator systemu powstrzymuje się od wszelkiej dyskrymina- cji wobec użytkowników sieci lub kategorii użytkowników sieci, w szczególności na korzyść własnych filii lub akcjonariuszy. 6. Operator systemu jest niezależny, przynajmniej w zakresie zarządzania, od wszelkiej innej działalności nie odnoszącej się do sieci przesyłowej, chyba że sieć przesyłowa jest już niezależna od działalności mającej na celu wytworzenie i dystrybucyjnej. Artykuł 8 1. Operator systemu przesyłowego jest odpowiedzialny za dostarczenie instalacji służących do wytwarzania na jego obsza- rze i za określenie wykorzystania połączeń z innymi sieciami. 2. Dostarczenie instalacji służących do wytwarzania i wykorzys- tanie połączeń określone jest, bez uszczerbku dla dostawy energii elektrycznej na podstawie zobowiązań umownych, włącznie z tymi, które wynikają z warunków przetargu, na podstawie kryte- riów, które mogą być zatwierdzone przez Państwo Członkowskie i które muszą być obiektywne, podane do publicznej wiadomości i stosowane w sposób niedyskryminacyjny, tak aby zapewnić sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego energii elektrycz- nej. Biorą one pod uwagę pierwszeństwo gospodarcze energii elektrycznej pochodzącej z dostępnych instalacji służących do wytwarzania w ramach transferu połączeń, a także ograniczeń technicznych sieci. (1) Dz. U. L 109 z 26. 4. 1983, str. 8. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12/t. 2 3. Państwo Członkowskie może zobowiązać operatora systemu, jeśli dostarcza on instalacje służące do wytwarzania, aby przyzna- wał on pierwszeństwo tym, które używają odnawialnych źródeł energii lub odpadów lub takich, które wytwarzają łącznie ciepło i energię. 4. Państwo Członkowskie może nakazać, z powodu bezpieczeń- stwa dostaw, aby pierwszeństwo przyznawane było instalacjom służącym do wytwarzania wykorzystującym własne pierwotne źródła paliw do wytwarzania energii, w wysokości nieprzekracza- jącej w ciągu roku kalendarzowego 15 % całej ilości energii pier- wotnej niezbędnej do wytworzenia energii elektrycznej zużywa- nej w tym Państwie Członkowskim. Artykuł 12 Operator systemu rozdzielczego musi zachować poufność handlowo istotnych informacji, które uzyskał w trakcie wykonywania swych zadań. ROZDZIAŁ VI Rozdzielność rachunkowa i przejrzystość księgowości Artykuł 9 Artykuł 13 Operator systemu przesyłowego musi zachować poufność sensytywnych informacji pod względem handlowym, uzyskanych w trakcie wykonywania swych zadań. ROZDZIAŁ V Eksploatacja sieci rozdzielczej Artykuł 10 1. Państwa Członkowskie mogą zobowiązać spółki dystrybu- cyjne do zaopatrywania odbiorców zlokalizowanych na danym obszarze. Taryfy dla tych dostaw mogą być regulowane, na przy- kład w celu zapewnienia równości traktowania odbiorców. 2. Państwa Członkowskie wyznaczają lub zobowiązują przedsię- biorstwa, które są właścicielami lub są odpowiedzialne za sieci rozdzielcze do wyznaczenia operatora systemu, odpowiedzial- nego za eksploatację, utrzymanie i, jeśli to konieczne, rozbudowę sieci rozdzielczej na danym obszarze, a także łączenie jej z innymi sieciami. 3. Państwa Członkowskie zapewniają, aby operator systemu działał zgodnie z art. 11 i 12. Artykuł 11 1. Operator systemu rozdzielczego utrzymuje bezpieczną, nieza- wodną i efektywną sieć rozdzielczą energii elektrycznej na swoim obszarze z należytym poszanowaniem środowiska naturalnego. 2. W każdym przypadku musi on powstrzymać się od wszelkiej dyskryminacji wobec użytkowników sieci lub kategorii użytkow- ników sieci, w szczególności na korzyść własnych filii lub akcjo- nariuszy. 3. Państwo Członkowskie może wymagać od operatora systemu rozdzielczego, aby podczas wyznaczania instalacji służących do wytwarzania, przyznawał pierwszeństwo tym, które wykorzy- stują odnawialne źródła energii lub odpady, albo tym, które pro- dukują łącznie ciepło i energię. Państwa Członkowskie lub każdy właściwy organ przez nie jak też organy rozstrzygające spory, określone wyznaczony, w art. 20 ust. 3, mają prawo dostępu do dokumentów księgowych przedsiębiorstw wytwórczych, przesyłowych i dystrybucyjnych, do których wgląd jest niezbędny dla dokonania kontroli. Artykuł 14 1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby księgowość przedsiębiorstw sektora elektroe- nergetycznego prowadzona była zgodnie z ust. 2—5. 2. Przedsiębiorstwa energetyczne, niezależnie od systemu wła- sności i ich formy prawnej, prowadzą, poddają audytowi i ogła- szają swoje roczne sprawozdania finansowe zgodnie z przepisami prawa krajowego odnoszącymi się do rocznych sprawozdań finansowych spółek kapitałowych, przyjętych zgodnie z czwartą dyrektywą Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. , wydaną na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu, w sprawie rocznych spra- wozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (1). Przedsię- biorstwa, które nie są zobowiązane prawnie do ogłaszania ich rocznych sprawozdań finansowych, przechowują w swej siedzi- bie jeden egzemplarz do publicznego wglądu. 3. Zintegrowane przedsiębiorstwa energetyczne, w ramach swej wewnętrznej księgowości utrzymują oddzielną rachunkowość dotyczącą ich działalności wytwórczej, przesyłowej i dystrybucyj- nej i, gdzie to właściwe, rachunki skonsolidowane dla innych rodzajów działalności poza sektorem elektroenergetycznym, do czego byłyby zobowiązane, jeśli te działalności były prowadzone przez odrębne przedsiębiorstwa, w celu uniknięcia przypadków dyskryminacji, subsydiowania skrośnego i zakłócenia konkuren- cji. W informacjach dodatkowych do sprawozdania finansowego zamieszczają one bilans i rachunek zysków i strat dla każdej dzia- łalności oddzielnie. 4. Przedsiębiorstwa określą, w informacjach dodatkowych do rocznych sprawozdań finansowych, zasady rozdziału aktywów i pasywów oraz wydatków i dochodów, jakie stosują przy spo- rządzaniu oddzielnych sprawozdań, określonych w ust. 3. Te zasady mogą być zmieniane tylko w wyjątkowych przypadkach. Takie zmiany muszą być wykazane w informacjach dodatkowych i właściwie umotywowane. (1) Dz. U. L 222 z 14. 8. 1978, str. 11. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. 12/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 9 5. Roczne sprawozdania finansowe wskazują, w informacjach dodatkowych, każdą transakcję o pewnym rozmiarze, zawartą z przedsiębiorstwami powiązanymi, w rozumieniu art. 41 siódmej dyrektywy Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. , wyda- nej na podstawie art. 54 pkt 3 lit. g) Traktatu, w sprawie sprawoz- dań skonsolidowanych (1), lub z przedsiębiorstwami stowarzy- szonymi, w rozumieniu art. 33 ust. 1 wymienionej dyrektywy lub z przedsiębiorstwami należącymi do tych samych akcjonariuszy. Artykuł 15 negocjacji z operatorem tego systemu rozdzielczego i, jeśli to konieczne, z operatorem systemu przesyłowego. 3. Aby wspierać przejrzystość i ułatwić negocjacje dotyczące dostępu do sieci, operatorzy systemu muszą ogłosić w pierwszym roku po wprowadzeniu w życie niniejszej dyrektywy, orienta- cyjny przedział cen za wykorzystanie sieci przesyłowej i rozdziel- czej. W miarę możliwości, w latach następnych, publikowane ceny orientacyjne powinny opierać się na średnich cenach wyne- gocjowanych w ostatnich dwunastu miesiącach. 1. Państwa Członkowskie, które wskazują jako jedynego nabywcę przedsiębiorstwo energetyczne zintegrowane pionowo lub część przedsiębiorstwa energetycznego zintegrowanego pio- nowo, ustanawiają przepisy wymagające, aby działalność jedy- nego nabywcy była prowadzona oddzielnie od działalności wytwórczej i dystrybucyjnej przedsiębiorstwa zintegrowanego. 4. Państwa Członkowskie mogą także wybrać procedurę regulo- wanego dostępu do sieci, dającą uprawnionym odbiorcom prawo dostępu, na podstawie opublikowanych taryf za korzystanie z sieci przesyłowej i rozdzielczej, która jest co najmniej równo- rzędna, pod względem dostępu do sieci, z innymi procedurami dotyczącymi dostępu, określonymi w niniejszym rozdziale. 2. Państwa Członkowskie zapewniają, że nie ma przepływu informacji między działalnościami jedynego nabywcy prowadzo- nymi przez przedsiębiorstwa elektryczne zintegrowane pionowo i ich działalnościami wytwórczą i dystrybucyjną, z wyjątkiem informacji koniecznych dla wywiązania się z odpowiedzialności jedynego nabywcy. 5. Operator danego systemu przesyłowego lub rozdzielczego może odmówić dostępu, jeśli nie dysponuje konieczną mocą. Odmowa powinna być właściwie umotywowana, w szczegól- ności mając na względzie art. 3. Artykuł 18 ROZDZIAŁ VII Organizacja dostępu do sieci 1. W przypadku procedury jedynego nabywcy, Państwa Człon- kowskie wyznaczają jako jedynego nabywcę osobę prawną z tery- torium objętego przez operatora systemu. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki, aby: Artykuł 16 i) została opublikowana niedyskryminacyjna taryfa za korzys- tanie z sieci przesyłowej i rozdzielczej; Przy organizacji dostępu do sieci, Państwa Członkowskie mogą wybrać między procedurami, określonymi w art. 17 i/lub w art. 18. Obie procedury są realizowane zgodnie z kryteriami obiektywnymi, przejrzystymi i niedyskryminacyjnymi. Artykuł 17 1. W przypadku negocjowanego dostępu do sieci, Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki, aby producenci ener- gii elektrycznej i przedsiębiorstwa dostarczające energię elek- tryczną, o ile ich istnienie jest dopuszczone przez Państwa Człon- kowskie, oraz uprawnieni odbiorcy z lub spoza terytorium objętego przez sieć, mieli możliwość negocjowania dostępu do sieci w celu zawierania między sobą umów dostawy na podsta- wie dobrowolnych umów handlowych. 2. W przypadku gdy uprawniony odbiorca jest przyłączony do rozdzielczej, dostęp do sieci musi być przedmiotem sieci (1) Dz. U. L 193 z 18. 7. 1983, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. ii) uprawnieni odbiorcy mieli możliwość zawarcia umów dostawy na pokrycie ich własnych potrzeb z producentami i z przedsiębiorstwami dostarczającymi spoza terytorium pokry- tego przez sieć, jeśli ich istnienie jest dopuszczone przez Pań- stwa Członkowskie; iii) uprawnieni odbiorcy mieli możliwość zawarcia umów dostawy na pokrycie swych własnych potrzeb z producen- tami z terytorium pokrytego przez sieć; iv) producenci niezależni negocjowali dostęp do sieci z operato- rami systemów przesyłowych i rozdzielczych w celu zawar- cia umów dostawy z uprawnionymi odbiorcami spoza sieci, na podstawie dobrowolnej umowy handlowej. 2. Jedyny nabywca może być zobowiązany do zakupu energii elektrycznej, która jest przedmiotem umowy między uprawnio- nym odbiorcą a producentem zlokalizowanym na lub poza tery- torium pokrytym siecią, za cenę równą cenie sprzedaży, propo- nowanej przez jedynego nabywcę uprawnionym odbiorcom minus cena z opublikowanej taryfy, określonej w ust. 1 i). 10 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12/t. 2 3. Jeśli obowiązek zakupu, określony w ust. 2, nie jest nałożony na jedynego nabywcę, Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne w celu zapewnienia, aby umowy dostawy, określone w ust. 1 ii) i iii) zostały wykonane albo przez dostęp do sieci na podstawie opublikowanej taryfy, określonej w ust. 1 i), albo poprzez negocjowany dostęp do sieci zgodnie z warunkami okre- ślonymi w art. 17. W tym ostatnim przypadku, jedyny nabywca nie jest zobowiązany do opublikowania niedyskryminacyjnej taryfy za korzystanie z sieci przesyłowej i rozdzielczej. 100 GWh w ciągu roku (na jedno miejsce zużycia, w tym auto- produkcja) są zaliczeni do tej kategorii. Przedsiębiorstwa dystrybucyjne, jeśli nie zostały już wyznaczone, na mocy niniejszego ustępu, jako uprawnieni odbiorcy, posiadają zdolność prawną do zawierania umów na warunkach wymienio- nych w art. 17 i 18 na ilość energii elektrycznej zużywaną przez ich odbiorców, wyznaczonych w ich sieci rozdzielczej jako uprawnieni, w celu zaopatrzenia tych odbiorców. 4. Jedyny nabywca może odmówić dostępu do sieci i może odmówić uprawnionym odbiorcom zakupu energii elektrycznej, jeśli nie posiada niezbędnej mocy przesyłowej lub rozdzielczej. Odmowa musi być właściwie umotywowana, w szczególności w odniesieniu do art. 3. Artykuł 19 1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia otwarcia ich rynków energii elektrycznej, aby umowy zgodnie z warunkami, określonymi w art. 17 i 18, mogły być zawarte, co najmniej do znaczącego poziomu, o którym Komisja corocznie jest powiadamiana. Udział rynku krajowego jest wyliczany na podstawie wspólnoto- wego udziału energii elektrycznej zużytej przez odbiorców koń- cowych, którzy zużywają więcej niż 40 GWh w ciągu roku (na jedno miejsce zużycia, w tym autoprodukcja). Średni udział wspólnotowy Komisja wylicza na podstawie infor- macji otrzymywanych regularnie od Państw Członkowskich. Komisja ogłasza w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, przed dniem 1 listopada każdego roku, średni udział wspólno- towy określający stopień otwarcia rynku, wraz ze wszystkimi wła- ściwymi informacjami wyjaśniającymi obliczenia. 2. Udział rynku krajowego, określony w ust. 1, będzie zwięk- szany stopniowo w ciągu sześciu lat. Zwiększanie to zostanie obliczone poprzez obniżanie progu wspólnotowego zużycia o wysokości 40 GWh na rok, określonego w ust. 1, z poziomu 40 GWh do poziomu 20 GWh rocznego zużycia energii elektrycz- nej w trzy lata po wejściu w życie niniejszej dyrektywy, i do poziomu 9 GWh rocznego zużycia energii elektrycznej w sześć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. 3. Państwa Członkowskie określą tych odbiorców zlokalizowa- nych na ich terytorium reprezentujących udziały określone w ust. 1 i 2, którzy mają zdolność prawną do zawierania umów dostawy energii elektrycznej zgodnie z art. 17 i 18; przy założe- niu, że wszyscy odbiorcy końcowi zużywający więcej niż 4. Państwa Członkowskie ogłaszają przed dniem 31 stycznia każdego roku kryteria definiowania uprawnionych odbiorców posiadających zdolność do zawierania umów na warunkach okre- ślonych w art. 17 i 18. Informacja ta przesyłana jest do Komisji w celu opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich wraz ze wszystkimi innymi właściwymi informacjami, słu- żącymi do uzasadnienia otwarcia rynku przewidzianego w ust. 1. Komisja może zażądać od Państwa Członkowskiego zmiany warunków, określonych w ust. 3, jeśli stanowią one przeszkodę w prawidłowym stosowaniu niniejszej dyrektywy, w zakresie spo- kojnego funkcjonowania rynku wewnętrznego energii elektrycz- nej. Jeśli dane Państwo Członkowskie nie spełni tego żądania w terminie trzech miesięcy, ostateczna decyzja zostaje podjęta zgodnie z procedurą I, określoną w art. 2 decyzji Rady 87/373/EWG z dnia 13 lipca 1987 r. , ustanawiającą procedury wykorzystywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (1). 5. Aby nie została zachwiana równowaga w zakresie otwarcia rynków energii elektrycznej w okresie, określonym w art. 26: a) umowy dostawy energii elektrycznej zawarte zgodnie z prze- pisami art. 17 i 18 z uprawnionymi odbiorcami sieci innego Państwa Członkowskiego nie są zabronione, jeśli uznaje się, iż odbiorca jest uprawniony w obydwu wspomnianych sieciach; b) w przypadkach, kiedy następuje odmowa wykonania transak- cji, określonych w lit. a) z tego powodu, że odbiorca jest uprawniony tylko w jednej z dwóch sieci, Komisja może zobowiązać stronę odmawiającą, uwzględniając sytuację na rynku i wspólny interes, do wykonania żądanej dostawy ener- gii elektrycznej na wniosek Państwa Członkowskiego, na któ- rego obszarze zlokalizowany jest uprawniony odbiorca. Równolegle do procedury i do harmonogramu przewidzianego w art. 26, i najpóźniej do połowy okresu przewidzianego przez wspomniany artykuł, Komisja dokonuje przeglądu stosowania akapitu pierwszego lit. b) na podstawie rozwoju rynku i z uwzględnieniem interesu wspólnego. W świetle zdobytego doświadczenia Komisja ocenia sytuację i przedstawia sprawozda- nie na temat możliwego braku równowagi przy otwarciu rynków energii elektrycznej w odniesieniu do niniejszego ustępu. (1) Dz. U. L 197 z 18. 7. 1987, str. 33. 12/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11 Artykuł 20 3. Możliwość dostawy energii elektrycznej linią bezpośrednią, określoną w ust. 1, nie wpływa na możliwość zawierania umów dostawy energii elektrycznej, zgodnie z art. 17 i 18. 1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki, aby umożliwić: i) niezależnym producentom i autoproducentom negocjowanie dostępu do sieci w celu zaopatrzenia swych własnych przed- siębiorstw i filii w tym samym Państwie Członkowskim lub w innym Państwie Członkowskim przy pomocy sieci połączo- nej; ii) producentom zlokalizowanym poza terytorium pokrytym sie- cią zawarcie umowy dostawy, poprzedzonej zaproszeniem do składania ofert na nowe moce produkcyjne i posiadanie dostępu do sieci w celu wykonania umowy. 2. Państwa Członkowskie zapewniają, aby strony negocjowały w dobrej wierze i aby żadna z nich nie nadużyła swej pozycji negocjacyjnej, poprzez uniemożliwienie osiągnięcia pomyślnego wyniku negocjacji. 3. Państwa Członkowskie wyznaczają właściwy organ, nieza- leżny od stron, w celu rozstrzygania sporów dotyczących umów i negocjacji, o których mowa. Organ ten musi, w szczególności rozstrzygać spory dotyczące umów, negocjacji i odmowy dostępu lub odmowy zakupu. 4. W przypadku sporów transgranicznych, organem rozstrzyga- jącym spory jest organ rozstrzygający spory właściwy dla sieci jedynego nabywcy lub operatora systemu, który odmawia korzys- tania z sieci lub dostępu do niej. 5. Odwołanie się do tego organu odbywa się bez uszczerbku dla wykorzystania środków odwoławczych na mocy prawa wspólno- towego. Artykuł 21 1. Państwa Członkowskie podejmują środki zgodnie z procedu- rami i prawami, określone w art. 17 i 18, w celu umożliwienia: — wszystkim producentom energii elektrycznej i każdemu przedsiębiorstwu dostarczającemu energię elektryczną, jeśli Państwa Członkowskie dopuszczają ich istnienie, ustanowio- nym na ich obszarze, w celu zaopatrywania linią bezpośred- nią ich własnych zakładów, filii i uprawnionych odbiorców, — każdemu uprawnionemu odbiorcy zlokalizowanemu na ich terytorium zaopatrywanie w energię elektryczną za pośred- nictwem linii bezpośredniej przez producenta i przedsiębior- stwa dostarczające, jeśli tacy dostawcy są dopuszczeni przez Państwa Członkowskie. 4. Państwa Członkowskie mogą uzależnić zezwolenie na tworze- nie linii bezpośredniej od odmowy dostępu do sieci na podsta- wie, w zależności od przypadku, albo art. 17 ust. 5 albo od art. 18 ust. 4, lub też od rozpoczęcia procedury rozstrzygania sporów zgodnie z art. 20. 5. Państwa Członkowskie mogą odmówić zezwolenia na linię bezpośrednią, jeśli przyznanie takiego zezwolenia jest sprzeczne z przepisami art. 3. Odmowa musi być właściwie umotywowana. Artykuł 22 Państwa Członkowskie tworzą właściwe i efektywne mechanizmy regulacji, kontroli i przejrzystości w celu uniknięcia wszelkiego nadużycia wynikającego z pozycji dominującej, w szczególności ze szkodą dla odbiorców oraz wszelkiego zachowania grabieżczego. Mechanizmy te uwzględniają postanowienia Traktatu, w szczególności jego art. 86. ROZDZIAŁ VIII Przepisy końcowe Artykuł 23 W przypadku nagłego kryzysu na rynku energetycznym i zagrożenia dla bezpieczeństwa fizycznego, bezpieczeństwa osób, urządzeń lub instalacji, lub integralności sieci, Państwo Członkowskie może czasowo podjąć niezbędne środki ochrony. te powinny powodować możliwie jak najmniejsze Środki zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego i nie mogą wykraczać poza to, co jest ściśle konieczne do pokonania powstałych nagle trudności. Dane Państwo Członkowskie powiadamia niezwłocznie o tych środkach inne Państwa Członkowskie i Komisję, która może podjąć decyzję o ich zmianie lub uchyleniu, w przypadku gdy powodują zakłócenia konkurencji i zakłócają handel w sposób niezgodny ze wspólnym interesem. Artykuł 24 2. Państwa Członkowskie ustalają kryteria dotyczące przyznawa- nia zezwoleń na tworzenie linii bezpośrednich na ich terytorium. Kryteria te muszą być obiektywne i niedyskryminacyjne. 1. Państwa Członkowskie, w których zobowiązania lub gwaran- cje funkcjonowania, przyznane przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy, nie mogą być uznawane ze względu na przepisy niniejszej dyrektywy, mogą ubiegać się o system przejściowy, 12 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 12/t. 2 który może być przyznany przez Komisję z uwzględnieniem, między innymi, wielkości sieci i poziomu połączenia danej sieci, a także struktury przemysłu elektroenergetycznego. Komisja powiadamia Państwa Członkowskie o tych wnioskach przed pod- jęciem decyzji, z zachowaniem poufności. Decyzja ta zostaje opu- blikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. 2. System przejściowy jest ograniczony czasowo i związany jest z wygaśnięciem zobowiązań lub gwarancji, określonych w ust. 1. System przejściowy może zawierać odstępstwa od rozdziałów IV, VI i VII niniejszej dyrektywy. Wnioski o przyznanie systemu przejściowego powinny być złożone Komisji najpóźniej w rok po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. 3. Państwa Członkowskie, które po wejściu w życie niniejszej dyrektywy mogą udowodnić, że pojawiły się poważne problemy w działaniu ich małych systemów wydzielonych, mogą ubiegać się o skorzystanie z odstępstw od stosownych przepisów rozdzia- łów IV, V, VI i VII, które mogą być przyznawane przez Komisję. Powiadamia ona Państwa Członkowskie o tych wnioskach przed podjęciem decyzji z zachowaniem poufności. Decyzja ta zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejszy ustęp stosuje się także do Luksemburga. Artykuł 25 1. Komisja przedkłada Radzie i Parlamentowi Europejskiemu, przed końcem pierwszego roku od wejścia w życie niniejszej dyrektywy, sprawozdanie na temat wymogów harmonizacji, nie- związanych z przepisami niniejszej dyrektywy. Jeśli to koniecz- ne, Komisja dołącza do sprawozdania każdą propozycję harmo- nizacji niezbędną do efektywnego funkcjonowania rynku wewnętrznego energii elektrycznej. 2. Rada i Parlament Europejski wyrażają opinię na temat tych propozycji w terminie dwóch lat od ich przedłożenia. zdobytego doświadczenia, rozważenia we właściwym czasie możliwości dalszego otwarcia rynku, który stanie się skuteczny po upływie dziewięciu lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy, z uwzględnieniem współistnienia sieci, określonych w art. 17 i 18. Artykuł 27 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy usta- wowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 19 lutego 1999 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję. 2. Ze względu na warunki techniczne swych sieci elektroenerge- tycznych Belgia, Grecja i Irlandia dysponują dodatkowym termi- nem, odpowiednio: jednego roku, dwóch lat i jednego roku, na zastosowanie zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy. jeśli skorzystają z tej możliwości, Te Państwa Członkowskie, powiadamiają Komisję. 3. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towa- rzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie. Artykuł 28 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 29 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 26 Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1996 r. przeanalizuje Komisja dyrektywy stosowanie i przedkłada sprawozdanie na temat zdobytego doświadczenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego energii elektrycznej i stosowania zasad ogólnych wymienionych w art. 3, w celu umożliwienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w świetle niniejszej W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady K. HÄNSCH Przewodniczący S. BARRETT Przewodniczący


title: Dohoda o pristúpení Dánskeho kráľovstva k dohovoru, ktorým sa vykonáva Schengenská dohoda zo 14. júna 1985 o postupnom zrušení kontrol na spoločných hraniciach, podpísanému v Schengene 19. júna 1990

eurovoc_concepts:
Benelux
European convention
France
Italy
accession to an agreement

formats: html pdf print

text: 88 SK Úradný vestník Európskej únie 19/zv. 2 42000A0922(08) 22. 9. 2000 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV L 239/97 DOHODA O PRISTÚPENÍ DÁNSKEHO KRÁĽOVSTVA k dohovoru, ktorým sa vykonáva Schengenská dohoda zo 14. júna 1985 o postupnom zrušení kontrol na spoločných hraniciach, podpísanému v Schengene 19. júna 1990 SPOLKOVÁ REPUBLIKA NEMECKO, LUXEMBURSKÉ BELGICKÉ KRÁĽOVSTVO, VEĽKOVOJVODSTVO a HOLANDSKÉ KRÁĽOVSTVO, strany Dohovoru, ktorým sa vykonáva Schengenská dohoda zo 14. júna 1985 medzi vládami štátov hospodárskej únie Beneluxu, Spolkovou republikou Nemecko a Francúzskou republikou o postupnom zrušení kontrol na ich spoločných hraniciach podpísaného v Schengene 19. júna 1990, ďalej len „dohovor z roku 1990“, ako aj Talianska republika, Španielske kráľovstvo, Portugalská republika, Helénska republika a Rakúska republika, ktoré pristúpili k dohovoru z roku 1990 dohodami z 27. novembra 1990, respektíve z 25. júna 1991, 6. novembra 1992 a 28. apríla 1995, na jednej strane, FRANCÚZSKA REPUBLIKA, a DÁNSKE KRÁĽOVSTVO na druhej strane, so zreteľom na podpis daný v Luxemburgu devätnásteho decembra tisícdeväťstodeväťdesiatšesť v Protokole o pristúpení vlády Dánskeho kráľovstva k Schengenskej dohode zo 14. júna 1985 medzi vládami štátov hospodárskej únie Beneluxu, Spolkovou republikou Nemecko a Francúzskou republikou o postupnom zrušení kontrol na ich spoločných hraniciach, v znení doplnenom protokolmi o pristúpení vlád Talianskej republiky, Španielskeho kráľovstva a Portugalskej republiky, Helénskej republiky a Rakúskej republiky, podpísanými 27. novembra 1990, respektíve 25. júna 1991, 6. novembra 1992 a 28. apríla 1995, na základe článku 140 dohovoru z roku 1990, SA DOHODLI TAKTO: Článok 1 Dánske kráľovstvo týmto pristupuje k dohovoru z roku 1990. psychotropnými látkami, nedovoleného obchodu so zbra- ňami a výbušninami, a nezákonnej prepravy toxického a nebezpečného odpadu. 2. K dátumu podpísania tejto dohody orgánom uvedeným v článku 40 ods. 5 dohovoru z roku 1990, pokiaľ ide o Dánske kráľovstvo, bude Rigspolitichefen (Úrad policajného komisára). Článok 2 1. K dátumu podpísania tejto dohody príslušníkmi uvedenými v článku 40 ods. 4 dohovoru z roku 1990, pokiaľ ide o Dánske kráľovstvo, budú: Článok 3 a) Politijenestemaend hos lokale politimestre og hos Rigspolitichefen (príslušníci polície pracujúci pre miestneho policajného riadi- teľa a pre úrad policajného komisára); K dátumu podpísania tejto dohody príslušníkmi uvedenými v článku 41 ods. 7 dohovoru z roku 1990, pokiaľ ide o Dánske kráľovstvo, budú: 1. Politijenestemaend hos lokale politimestre og hos Rigspolitichefen (príslušníci polície pracujúci pre miestneho policajného riadi- teľa a pre úrad policajného komisára); b) príslušníci colnej správy, za podmienok stanovených v prísluš- ných dvojstranných dohodách uvedených v článku 40 ods. 6 dohovoru z roku 1990, s ohľadom na ich právomoci týkajúce a sa nedovoleného obchodu s omamnými látkami 2. príslušníci colnej správy, za podmienok stanovených v prísluš- ných dvojstranných dohodách uvedených v článku 41 ods. 10 19/zv. 2 SK Úradný vestník Európskej únie 89 dohovoru z roku 1990, s ohľadom na ich právomoci týkajúce sa nedovoleného obchodu s omamnými látkami a psycho- tropnými látkami, nedovoleného obchodu so zbraňami a výbušninami, a nezákonnej prepravy toxického a nebezpeč- ného odpadu. Článok 4 Kompetentným ministerstvom uvedeným v článku 65 ods. 2 dohovoru z roku 1990, pokiaľ ide o Dánske kráľovstvo, bude Justitsministeriet (ministerstvo spravodlivosti). Článok 5 1. Ustanovenia tejto dohody sa nevzťahujú na Faerské ostrovy a Grón- sko. 2. Berúc do úvahy skutočnosť, že Faerské ostrovy a Grónsko uplatňujú ustanovenia o pohybe osôb určené v rámci Severskej pasovej únie, osoby cestujúce medzi Faerskými ostrovmi a Grón- skom na jednej strane a štátmi – stranami dohovoru z roku 1990 a Dohody o spolupráci s Islandskou republikou a Nórskym krá- ľovstvom na strane druhej, nebudú podliehať hraničným kontro- lám. Článok 7 1. Táto dohoda podlieha ratifikácii, prijatiu, alebo schváleniu. Listiny ratifikácie, prijatia alebo schválenia budú uložené u vlády Luxembur- ského veľkovojvodstva, ktoré o tomto upovedomí všetky zmluvné strany. 2. Táto dohoda nadobudne platnosť v prvý deň druhého mesiaca nasle- dujúceho po uložení listín ratifikácie, prijatia alebo schválenia štátov, pre ktoré dohovor z roku 1990 nadobudol platnosť, a Dánskym kráľov- stvom. Pokiaľ ide o ostatné štáty, nadobudne táto dohoda platnosť v prvý deň druhého mesiaca nasledujúceho po uložení ich listín ratifikácie, prijatia alebo schválenia za predpokladu, že táto dohoda nadobudne platnosť v súlade s ustanoveniami predchádzajúceho pododseku. 3. Vláda Luxemburského veľkovojvodstva oznámi každej zo zmluvných strán dátum nadobudnutia platnosti. Článok 8 1. Vláda Luxemburského veľkovojvodstva odovzdá vláde Dánskeho krá- ľovstva overenú kópiu dohovoru z roku 1990 v jazyku holandskom, fran- cúzskom, nemeckom, gréckom, talianskom, portugalskom a španielskom. Článok 6 Ustanovenia tejto dohody nemajú dopad na spoluprácu v rámci Severskej pasovej únie, pokiaľ takáto spolupráca nie je v rozpore, alebo nebráni uplatneniu tejto dohody. 2. Znenie dohovoru z roku 1990 vyhotovené v jazyku dánskom sa pri- pája k tejto dohode a bude autentické za rovnakých podmienok ako zne- nia dohovoru z roku 1990 vyhotovené v jazyku holandskom, francúz- skom, nemeckom, gréckom, talianskom, portugalskom a španielskom. Na dôkaz toho splnomocnení zástupcovia, riadne poverení na tento účel, podpísali túto dohodu. V Luxemburgu devätnásteho decembra tisícdeväťstodeväťdesiatšesť v jedinom origináli v jazyku dánskom, holandskom, francúzskom, nemeckom, gréckom, talianskom, portugalskom a španielskom, všetkých osem znení je rovnako autentických a ako originály a zostávajú uložené v archívoch vlády Luxemburského veľkovojvodstva, ktoré odovzdá overené kópie každej zo zmluvných strán. Za vládu Belgického kráľovstva Za vládu Dánskeho kráľovstva 90 SK Úradný vestník Európskej únie 19/zv. 2 Za vládu Spolkovej republiky Nemecko Za vládu Helénskej republiky Za vládu Španielskeho kráľovstva Za vládu Francúzskej republiky Za vládu Talianskej republiky 19/zv. 2 SK Úradný vestník Európskej únie 91 Za vládu Luxemburského veľkovojvodstva Za vládu Holandského kráľovstva Za vládu Rakúskej republiky Za vládu Portugalskej republiky 92 SK Úradný vestník Európskej únie 19/zv. 2 ZÁVEREČNÝ AKT I. V čase podpísania Dohody o pristúpení Dánskeho kráľovstva k Dohovoru, ktorým sa vykonáva Schengenská dohoda zo 14. júna 1985 medzi vládami štátov hospodárskej únie Beneluxu, Spolkovou republikou Nemecko a Francúzskou republikou o postupnom zrušení kontrol na ich spoločných hraniciach podpísanému v Schengene 19. júna 1990, ku ktorej pristúpila Talianska republika, Španielske kráľovstvo a Portugalská republika, Helénska republika a Rakúska republika dohodami podpísanými 27. novembra 1990, respektíve 25. júna 1991, 6. novembra 1992, a 28. apríla 1995, pristúpila vláda Dánskeho kráľovstva k záverečnému aktu, zápisnici a spoločnému vyhláseniu ministrov a štátnych tajomníkov, ktoré boli podpísané v rovnakom čase ako dohovor z roku 1990. Vláda Dánskeho kráľovstva pristúpila k spoločným vyhláseniam a zobrala na vedomie jednostranné vyhlásenia v nich obsiahnuté. Vláda Luxemburského veľkovojvodstva odovzdá vláde Dánskeho kráľovstva overenú kópiu Záverečného aktu, zápisnice a Spoločného vyhlásenia ministrov a štátnych tajomníkov, ktoré boli podpísané v čase podpísania dohovoru z roku 1990, v jazyku dánskom, holandskom, francúzskom, nemeckom, gréckom, talianskom, portugalskom a španielskom. II. V čase podpísania Dohody o pristúpení Dánskeho kráľovstva k Dohovoru, ktorým sa vykonáva Schengenská dohod zo 14. júna 1985 medzi vládami štátov hospodárskej únie Beneluxu, Spolkovou republikou Nemecko, a Francúzskou republikou o postupnom zrušení kontrol na ich spoločných hraniciach, podpísanému v Schengene 19. júna 1990, ku ktorej pristúpila Talianska republika, Španielske kráľovstvo a Portugalská republika, Helénska republika a Rakúska republika dohodami podpísanými 27. novembra 1990, respektíve 25. júna 1991, 6. novembra 1992, a 28. apríla 1995 prijali zmluvné strany nasledovné vyhlásenia: 1. Spoločné vyhlásenie o článku 7 dohody o pristúpení Zmluvné strany sa budú pred nadobudnutím platnosti dohody o pristúpení navzájom informovať o všetkých okolnostiach, ktoré by mohli mať významný dopad na oblasti pokryté dohovorom z roku 1990 a na zavedenie dohody o pristúpení do platnosti. Táto dohoda o pristúpení sa uvedie do platnosti medzi štátmi, pre ktoré bol dohovor z roku 1990 uvedený do platnosti a Dánskym kráľovstvom, keď budú splnené predpoklady pre vykonávanie dohovoru z roku 1990 v týchto štátoch, keď budú na ich vonkajších hraniciach účinné kontroly a keď výkonný výbor skonštatuje, že pravidlá, ktoré považuje za nevyhnutné pre implementáciu účinných kontrolných a monitorovacích opatrení na vonkajších hraniciach Faerských ostrovov a Grónska a nevyhnutné kompenzačné opatrenia vrátane Schengenského informačného systému (SIS), boli uplatnené a sú účinné. S ohľadom na všetky ostatné štáty, táto dohoda o pristúpení sa uvedie do platnosti, keď budú v danom štáte splnené predpoklady pre vykonávanie dohovoru z roku 1990 a keď budú na jeho vonkajších hraniciach účinné kontroly. 2. Spoločné vyhlásenie o článku 9 ods. 2 dohovoru z roku 1990 Zmluvné strany výslovne stanovia, že v čase podpísania Dohody o pristúpení Dánskeho kráľovstva k dohovoru z roku 1990 budú prijaté spoločné vízové opatrenia uvedené v článku 9 ods. 2 dohovoru z roku 1990 tak, aby sa zjednotili spoločné opatrenia uplatňované signatárskymi stranami uvedeného dohovoru od 19. júna 1990. 19/zv. 2 SK Úradný vestník Európskej únie 93 3. Spoločné vyhlásenie dohovoru vyhotovená na základe článku K. 3 Zmluvy o Európskej únii týkajúcej sa vydávania Štáty, ktoré sú zmluvnými stranami dohovoru z roku 1990 týmto potvrdzujú, že článok 5(4) dohovoru vyhotovený na základe článku K. 3 Zmluvy o Európskej únii týkajúcej sa vydávania medzi štátmi Európskej únie, podpísanej v Dubline 27. septembra 1996, a ich príslušné vyhlásenia pripojené k uvedenému dohovoru, budú platiť v rámci dohovoru z roku 1990. III. Zmluvné strany zobrali na vedomie vyhlásenie Dánskeho kráľovstva o dohodách o pristúpení Talianskej republiky, Španielskeho kráľovstva, Portugalskej republiky, Helénskej republiky a Rakúskej republiky. Vláda Dánskeho kráľovstva berie na vedomie obsah dohôd o pristúpení Talianskej republiky, Španielskeho kráľovstva a Portugalskej republiky, Helénskej republiky a Rakúskej republiky k dohovoru z roku 1990, podpísaných 27. novembra 1990 respektíve 25. júna 1991, 6. novembra 1992 a 28. apríla 1995, a obsah Záverečných aktov a vyhlásení pripojených k uvedeným dohodám. Vláda Luxemburského veľkovojvodstva odovzdá overenú kópiu vyššie uvedených listín vláde Dánskeho kráľovstva. Deklarácia Dánskeho kráľovstva o dohodách o pristúpení Fínskej republiky a Švédskeho kráľovstva k dohovoru z roku 1990 V čase podpísania tejto dohody berie Dánske kráľovstvo na vedomie obsah dohôd o pristúpení Fínskej republiky a Švédskeho kráľovstva k dohovoru z roku 1990 a obsah s nimi spojených záverečných aktov a vyhlásení. V Luxemburgu devätnásteho decembra tisícdeväťstodeväťdesiatšesť v jedinom origináli v jazyku dánskom, holandskom, francúzskom, nemeckom, gréckom, talianskom, portugalskom a španielskom, všetkých osem znení je rovnako autentických a ako originály zostávajú uložené v archívoch vlády Luxemburského veľkovojvodstva, ktoré odovzdá overené kópie každej zo zmluvných strán. Za vládu Belgického kráľovstva Za vládu Dánskeho kráľovstva 94 SK Úradný vestník Európskej únie 19/zv. 2 Za vládu Spolkovej republiky Nemecko Za vládu Helénskej republiky Za vládu Španielskeho kráľovstva Za vládu Francúzskej republiky Za vládu Talianskej republiky 19/zv. 2 SK Úradný vestník Európskej únie 95 Za vládu Luxemburského veľkovojvodstva Za vládu Holandského kráľovstva Za vládu Rakúskej republiky Za vládu Portugalskej republiky 96 SK Úradný vestník Európskej únie 19/zv. 2 VYHLÁSENIE MINISTROV A ŠTÁTNYCH TAJOMNÍKOV Dňa devätnásteho decembra tisícdeväťstodeväťdesiatšesť podpísali zástupcovia vlád Belgického kráľovstva, Dánskeho kráľovstva, Spolkovej republiky Nemecko, Španielskeho kráľovstva, Francúzskej republiky, Helénskej republiky, Talianskej republiky, Luxemburského veľkovojvodstva, Holandského kráľovstva, Rakúskej republiky, a Portugalskej republiky, v Luxemburgu dohodu o pristúpení Dánskeho kráľovstva k dohovoru, ktorým sa vykonáva Schengenská dohoda zo 14. júna 1985 medzi vládami štátov hospodárskej únie Beneluxu, Spolkovou republikou Nemecko, a Francúzskou republikou o postupnom zrušení kontrol na ich spoločných hraniciach, podpísanému v Schengene 19. júna 1990, ku ktorej pristúpila Talianska republika, Španielske kráľovstvo a Portugalská republika, Helénska júna 1991, republika, a Rakúska republika dohodami podpísanými 27. novembra 1990, respektíve 25. 6. novembra 1992 a 28. apríla 1995. Berú na vedomie, že zástupcovia vlády Dánskeho kráľovstva vyjadrili podporu deklarácii prijatej v Schengene 19. júna 1990 ministrami a štátnymi tajomníkmi zastupujúcimi vlády Belgického kráľovstva, Spolkovej republiky Nemecko, Francúzskej republiky, Luxemburského veľkovojvodstva a Holandského kráľovstva, a rozhodnutiu potvrdenému k rovnakému dátumu po podpise Dohovoru, ktorým sa vykonáva Schengenská dohoda, ktorú podporila aj deklarácia a rozhodnutie vlád Talianskej republiky, Španielskeho kráľovstva, Portugalskej republiky, Helénskej republiky a Rakúskej republiky


title: VERORDENING (EG) Nr. 2433/96 VAN DE COMMISSIE van 19 december 1996 houdende wijziging van de restituties die worden toegepast voor bepaalde produkten van de sector granen en de sector rijst, uitgevoerd in de vorm van niet in bijlage II van het Verdrag vermelde goederen

eurovoc_concepts:
cereals
export licence
export refund
rice


title: COMMISSION REGULATION (EC) No 2440/96 of 19 December 1996 suspending the preferential customs duties and re-establishing the Common Customs Tariff duty on imports of uniflorous (standard) carnations originating in Morocco

eurovoc_concepts:
CCT duties
Morocco
floriculture
import
restoration of customs duties


title: ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 19ης Δεκεμβρίου 1996 περί εκδόσεως πιστοποιητικών εισαγωγής για τα προϊόντα του τομέα του βοείου κρέατος καταγωγής Μποτσουάνας, Κένυας, Μαδαγασκάρης, Σουαζιλάνδης, Ζιμπάμπουε και Ναμίμπιας

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
redemption
representative rate
storage cost
sugar


title: Avis du Comité économique et social sur la «Proposition de règlement (CE) du Conseil instaurant une mesure spécifique en faveur des producteurs de céphalopodes établis aux îles Canaries»

eurovoc_concepts:
Canary Islands
common fisheries policy
mollusc
production aid

formats: html pdfa1b print


title: Споразумение за присъединяването на Кралство Швеция към Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген от 14 юни 1985 година за постепенното премахване на контрола по общите граници, подписано в Шенген на 19 юни 1990 година

formats: html pdf print xhtml

text: 280 BG Официален вестник на Европейския съюз 19/т. 1 42000A0922(10) 22. 9. 2000 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ L 239/115 СПОРАЗУМЕНИЕ ЗА ПРИСЪЕДИНЯВАНЕТО НА КРАЛСТВО ШВЕЦИЯ към Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген от 14 юни 1985 година за постепенното премахване на контрола по общите граници, подписано в Шенген на 19 юни 1990 година КРАЛСТВО БЕЛГИЯ, ФЕДЕРАЛНА РЕПУБЛИКА ГЕРМАНИЯ, ФРЕНСКАТА РЕПУБЛИКА, ВЕЛИКОТО ХЕРЦОГСТВО ЛЮКСЕМБУРГ и КРАЛСТВО НИДЕРЛАНДИЯ, договарящи страни по Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген от 14 юни 1985 г. , сключено между правителствата на държавите от Икономическия съюз Бенелюкс, Федерална република Германия и Френската република за постепенното премахване на контрола по техните общи граници, подписано в Шенген на 19 юни 1990 г. , към което се присъединиха Италианската република, Кралство Испания, Португалската република, Република Гърция и Република Австрия със споразумения, подписани съответно на 27 ноември 1990 г. , 25 юни 1991 г. , 6 ноември 1992 г. и 28 април 1995 г. , от една страна, и КРАЛСТВО ШВЕЦИЯ, от друга страна, като взеха предвид подписания в Люксембург на деветнадесетия ден от месец декември хиляда деветстотин деветдесет и шеста година Протокол за присъединяването на правителството на Кралство Швеция към Споразумението от Шенген от 14 юни 1985 г. между правителствата на държавите от Икономическия съюз Бенелюкс, Федерална република Германия и Френската република за постепенното премахване на контрола по техните общи граници, изменено с протоколите за присъединяването на Италианската република, на Кралство Испания, на Португалската република, на Република Гърция и на Република Австрия, подписани съответно на 27 ноември 1990 г. , 25 юни 1991 г. , 6 ноември 1992 г. и 28 април 1995 г. на основание член 140 от Конвенцията от 1990 г. , СЕ СПОРАЗУМЯХА: Член 1 Кралство Швеция се присъединява към Конвенцията от 1990 г. Член 2 1. Към датата на подписване на настоящото споразумение служи- телите по член 40, параграф 4 от Конвенцията от 1990 г. за Крал- ство Швеция са: а) Polismän som är anställda av svenska polismyndigheter (полицейските служители в шведската полиция); polisiara б) Tulltjänstemän, som är anställda av svensk tullmyndighet i de fall de har samband med dvs smugglingsbrott och andra brott i samband med inresa och utresa till och fran riket (служителите в шведските митнически органи, когато действат в качеството си на полицейски органи във befogenheter, framst i връзка с престъпления, свързани с контрабанда и други пре- стъпления, свързани с влизането и излизането от страната); в) Tjänstemän anställda vid den svenska Kustbevakningen I samband med övervakning till sjöss (служителите от бреговата охрана, които отговарят за морското наблюдение). 2. Към датата на подписване на настоящото споразумение орга- нът по член 40, параграф 5 от Конвенцията от 1990 г. за Кралство Швеция е Rikspolisstyrelsen (Шведската национална полиция). Член 3 Към датата на подписване на настоящото споразумение, служите- лите по член 41, параграф 7 от Конвенцията от 1990 г. , за Крал- ство Швеция са: 1. Polismän som är anställda av svenska polismyndigheter (полицаите в шведската полиция); 19/т. 1 BG Официален вестник на Европейския съюз 281 polisiara befogenheter, 2. Tulltjänstemän, som är anställda av svensk tullmyndighet i de fall de har samband med dvs smugglingsbrott och andra brott i samband med inresa och utresa till och fran riket (служителите в шведските митнически органи, когато действат в качеството си на полицейски органи във връзка с престъпления, свързани с контрабанда и други пре- стъпления, свързани с влизането и излизането от страната); framst i Член 4 Към датата на подписване на настоящото споразумение компетентното министерство по член 65, параграф 2 от Конвенцията от 1990 г. за Кралство Швеция e Utrikesdepartementet (Министерство на външните работи). Член 5 Разпоредбите на настоящото споразумение не накърняват сътрудничеството в рамките на Северния паспортен съюз, доколкото това сътрудничество не е в противоречие и не затруднява прилагането на настоящото споразумение. Член 6 2. Настоящото споразумение влиза в сила на първия ден от вто- рия месец след месеца, през който са депозирани инструментите по ратификация, приемане или одобряване от държавите, за които Конвенцията от 1990 г. е влязла в сила, както и от Крал- ство Швеция. По отношение на останалите държави настоящото споразуме- ние влиза в сила на първия ден от втория месец след месеца, през който са депозирани техните инструменти по ратификация, приемане или одобряване, при условие че споразумението е влязло в сила съгласно разпоредбата на предходната алинея. 3. Правителството на Великото херцогство Люксембург нотифицира всяка от договарящите страни за датата на вли- зане в сила. Член 7 1. Правителството на Великото херцогство Люксембург изпраща на правителството на Кралство Швеция заверено копие на Конвенцията от 1990 г. на нидерландски, френски, немски, гръцки, италиански, португалски и испански език. 1. Настоящото споразумение подлежи на ратификация, прие- мане или одобряване. Инструментите по ратификация, прие- мане или одобряване се депозират при правителството на Вели- кото херцогство Люксембург, което уведомява за това всички договарящи страни. 2. Текстът на Конвенцията от 1990 г. на шведски език е прило- жен към настоящото споразумение и е еднакво автентичен, при същите условия, както текстовете на Конвенцията от 1990 г. на нидерландски, френски, немски, гръцки, италиански, португал- ски и испански език. В доказателство за което долуподписаните упълномощени представители поставят собственоръчен подпис под настоящото споразумение. Съставено в Люксембург на деветнадесетия ден от месец декември хиляда деветстотин деветдесет и шеста година, в един оригинал на нидерландски, френски, немски, гръцки, италиански, португалски, испански и шведски език, като всички осем текстове са еднакво автентични, който оригинал се депозира в архива на правителството на Великото херцогство Люксембург, което от своя страна изпраща заверено копие до всяка от договарящите страни. За правителството на Кралство Белгия: 282 BG Официален вестник на Европейския съюз 19/т. 1 За правителството на Федерална република Германия: За правителството на Република Гърция: За правителството на Кралство Испания: За правителството на Френската република: За правителството на Италианската република: За правителството на Великото херцогство Люксембург: 19/т. 1 BG Официален вестник на Европейския съюз 283 За правителството на Кралство Нидерландия: За правителството на Република Австрия: За правителството на Португалската република: За правителството на Кралство Швеция: 284 BG Официален вестник на Европейския съюз 19/т. 1 ЗАКЛЮЧИТЕЛЕН АКТ I. В момента на подписване на Споразумението за присъединяването на Кралство Швеция към Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген от 14 юни 1985 г. между правителствата на държавите от Икономическия съюз Бенелюкс, Федерална република Германия и Френската република за постепенното премахване на контрола по техните общи граници, подписана в Шенген на 19 юни 1990 г. , към която се присъединиха Италианската република, Кралство Испания, Португалската република, Република Гърция и Република Австрия чрез споразумения, подписани съответно на 27 ноември 1990 г. , 25 юни 1991 г. , 6 ноември 1992 г. , и 28 април 1995 г. , правителството на Кралство Швеция се присъединява и към заключителния акт, протоколите и съвместната декларация на министрите и държавните секретари, подписани едновременно с Конвенцията от 1990 г. Правителството на Кралство Швеция се присъедини към съвместните декларации и взе предвид едностранните декларации, които се съдържат там. Правителството на Великото херцогство Люксембург изпраща на правителството на Кралство Швеция заверено копие на заключителния акт, протоколите и съвместната декларация на министрите и държавните секретари, подписани едновременно с Конвенцията от 1990 г. на нидерландски, френски, немски, гръцки, италиански, португалски, испански и шведски език. II. Към момента на подписване на Споразумението за присъединяването на Кралство Швеция към Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген от 14 юни 1985 г. между правителствата на държавите от Икономическия съюз Бенелюкс, Федерална република Германия и Френската република за постепенното премахване на контрола по техните общи граници, подписана в Шенген на 19 юни 1990 г. , към която Италианската република, Кралство Испания, Португалската република, Република Гърция и Република Австрия чрез споразумения, подписани съответно на 27 ноември 1990 г. , 25 юни 1991 г. , 6 ноември 1992 г. и 28 април 1995 г. , договарящите държави приемат следните декларации: 1. Съвместна декларация по член 6 от споразумението за присъединяване До влизането в сила на споразумението за присъединяване договарящите страни по споразумението се информират взаимно за всички обстоятелства, които могат да имат значение за областите, които са регулирани от Конвенцията от 1990 г. , и за влизането в сила на споразумението за присъединяване. Настоящото споразумение за присъединяване влиза в сила между държавите, за които Конвенцията от 1990 г. е в сила, и за Кралство Швеция, след като в тези държави бъдат изпълнени предпоставките за прилагане на Конвенцията от 1990 г. и контролът по външните граници стане ефективен. По отношение на останалите държави настоящото споразумение влиза в сила само след като всички предпоставки за прилагане на Конвенцията от 1990 г. бъдат изпълнени от договарящите страни по настоящото споразумение за присъединяване и контролът по външните граници стане ефективен. 2. Съвместна декларация по член 9, параграф 2 от Конвенцията от 1990 г. Договарящите страни уточняват, че към момента на подписване на споразумението за присъединяване на Кралство Швеция към Конвенцията от 1990 г. под общи визови мерки по член 9, параграф 2 от Конвенцията от 1990 г. се разбира общите мерки, които се прилагат от 19 юни 1990 г. от договарящите страни по посочената конвенция. 3. Съвместна декларация относно Конвенцията за екстрадиция, изготвена на основание член К. 3 от Договора за Европейски съюз Държавите, които са страни по Конвенцията от 1990 г. , потвърждават, че член 5, параграф 4 от конвенцията, изготвена на основание на член К. 3 от Договора за Европейски съюз относно екстрадицията между държавите-членки на Европейския съюз, подписана в Дъблин на 19/т. 1 BG Официален вестник на Европейския съюз 285 27 септември 1996 г. , и приложените към нея декларации на отделните държави-членки, се прилага в рамките на Конвенцията от 1990 г. III. Договарящите страни отбелязват декларациите на Кралство Швеция по отношение на република, Кралство Испания, споразуменията Португалската република, Република Гърция и Република Австрия. на Италианската присъединяване за Правителството на Кралство Швеция отбелязва съдържанието на споразуменията за присъединяване на Италианската република, Кралство Испания, Португалската република, Република Гърция и Република Австрия към Конвенцията към 1990 г. и съдържанието на заключителните актове и на декларациите, приложени към тези споразумения. Правителството на Великото херцогство Люксембург изпраща надлежно заверени копия от посочените инструменти на Кралство Швеция. Декларация на Кралство Швеция по отношение на споразуменията за присъединяване на Кралство Дания и на Република Финландия към Конвенцията към 1990 г. Към момента на подписване на настоящото споразумение Кралство Швеция взема под внимание съдържанието на споразумението за присъединяване на Кралство Дания и на Република Финландия към Конвенцията към 1990 г. и на свързаните с тях заключителни актове и декларации. Съставено в Люксембург на деветнадесетия ден от месец декември хиляда деветстотин деветдесет и шеста година, в един оригинал на нидерландски, френски, немски, гръцки, италиански, португалски, испански и шведски език, като всички осем текстове са еднакво автентични, който оригинал се депозира в архива на правителството на Великото херцогство Люксембург, което от своя страна изпраща заверено копие до всяка от договарящите страни За правителството на Кралство Белгия: За правителството на Федерална република Германия: 286 BG Официален вестник на Европейския съюз 19/т. 1 За правителството на Република Гърция: За правителството на Кралство Испания: За правителството на Френската република: За правителството на Италианската република: За правителството на Великото херцогство Люксембург: За правителството на Кралство Нидерландия: 19/т. 1 BG Официален вестник на Европейския съюз 287 За правителството на Португалската република: За правителството на Република Австрия: За правителството на Кралство Швеция: 288 BG Официален вестник на Европейския съюз 19/т. 1 ДЕКЛАРАЦИЯ НА МИНИСТРИТЕ И ДЪРЖАВНИТЕ СЕКРЕТАРИ На деветнадесетия ден от месец декември хиляда деветстотин деветдесет и шеста година представителите на правителствата на Кралство Белгия, Кралство Швеция, Федерална република Германия, Република Гърция, Кралство Испания, Френската република, Италианската република, Великото херцогство Люксембург, Кралство Нидерландия, Република Австрия и Португалската република подписаха в Люксембург Споразумението за присъединяването на Кралство Швеция към Конвенцията за прилагане на Споразумението от Шенген от 14 юни 1985 г. между правителствата на държавите от Икономическия съюз Бенелюкс, Федерална република Германия и Френската република за постепенното премахване на контрола по техните общи граници, подписана в Шенген на 19 юни 1990 г. , към което се присъединиха Италианската република, Кралство Испания, Португалската република, Република Гърция и Република Австрия чрез споразумения, подписани съответно на 27 ноември 1990 г. , 25 юни 1991 г. , 6 ноември 1992 г. и 28 април 1995 г. Те отбелязаха, че представителят на правителството на Кралство Швеция се присъединява към декларацията, направена в Шенген на 19 юни 1990 г. от министрите и държавните секретари, представители на правителствата на Кралство Белгия, Федерална република Германия, Френската република, Великото херцогство Люксембург и Кралство Нидерландия и към решението, потвърдено в деня на подписването на Конвенцията за прилагане на Шенгенското споразумение, към които се присъединиха правителствата на Италианската република, Кралство Испания, Португалската република, Република Гърция и Република Австрия


title: The Schengen acquis - Agreement on the Accession of the Kingdom of Sweden to the Convention implementing the Schengen Agreement of 14 June 1985 on the gradual abolition of checks at the common borders signed at Schengen on 19 June 1990

formats: html print


title: RÈGLEMENT (CE) N° 2437/96 DE LA COMMISSION du 19 décembre 1996 portant fixation des restitutions à la production dans les secteurs des céréales et du riz

eurovoc_concepts:
cereals
production refund
rice
starch


title: Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την «Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου περί τροποποίησης του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2075/92 για την κοινή οργάνωση αγοράς του ακατέργαστου καπνού»

eurovoc_concepts:
Austria
common organisation of markets
production aid
tobacco


title: Umowa w sprawie przystąpienia Królestwa Danii do podpisanej dnia 19 czerwca 1990 roku w Schengen Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach

text: 88 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 42000A0922(08) 22. 9. 2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 239/97 UMOWA W SPRAWIE PRZYSTĄPIENIA KRÓLESTWA DANII do podpisanej dnia 19 czerwca 1990 roku w Schengen Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach KRÓLESTWO BELGII, REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC, REPUBLIKA FRANCUSKA, WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA I KRÓLESTWO NIDERLANDÓW, Strony podpisanej dnia 19 czerwca 1990 roku w Schengen Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej, w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, zwanej dalej „Konwencją z 1990 roku”, oraz Republika Włoska, Królestwo Hiszpanii, Republika Portugalska, Republika Grecka i Republika Austrii, które przystąpiły do Konwencji z 1990 roku na mocy umów odpowiednio z dnia 27 listopada 1990 roku, dnia 25 czerwca 1991 roku, dnia 6 listopada 1992 roku i dnia 28 kwietnia 1995 roku, z jednej strony, i KRÓLESTWO DANII z drugiej strony, w związku z podpisaniem w dniu dziewiętnastego grudnia roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego szóstego w Luksemburgu Protokołu w sprawie przystąpienia Rządu Królestwa Danii do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej, w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, ze zmianami wprowadzonymi przez Protokoły w sprawie przystąpienia Rządów Republiki Włoskiej, Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej, Republiki Greckiej oraz Republiki Austrii podpisane odpowiednio dnia 27 listopada 1990 roku, dnia 25 czerwca 1991 roku, dnia 6 listopada 1992 roku i dnia 28 kwietnia 1995 roku, na podstawie artykułu 140 Konwencji z 1990 roku, UZGODNILI, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Niniejszym Królestwo Danii przystępuje do Konwencji z 1990 roku. Artykuł 2 1. Funkcjonariuszami wymienionymi w artykule 40 ustęp 4 Kon- wencji z 1990 roku są w odniesieniu do Królestwa Danii w chwili podpisania niniejszej Umowy: a) Polititjenestemaend hos lokale politimestre og hos Rigspolitichefen (funkcjonariusze policji podlegli lokalnym szefom policji i sze- fowi policji krajowej) niedozwolonego handlu bronią i materiałami wybuchowymi oraz niedozwolonego obrotu odpadami toksycznymi i szko- dliwymi. 2. Urzędem określonym w artykule 40 ustęp 5 Konwencji z 1990 roku jest dla Królestwa Danii w chwili podpisania niniej- szej Umowy Rigspolitichefen (biuro szefa policji krajowej). Artykuł 3 Funkcjonariuszami określonymi w artykule 41 ustęp 7 Konwen- cji z 1990 roku są w odniesieniu do Królestwa Danii w chwili podpisania niniejszej Umowy: 1. Politijenestemaend hos lokale politimestre og hos Rigspolitichefen (funkcjonariusze policji podlegli lokalnym szefom policji i sze- fowi policji krajowej); b) urzędnicy celni, na warunkach określonych we właściwych umowach dwustronnych określonych w artykule 40 ustęp 6 Konwencji z 1990 roku, odnośnie do ich uprawnień w dzie- dzinie niedozwolonego obrotu środkami odurzającymi, 2. urzędnicy celni na warunkach ustalonych w stosownych umo- wach dwustronnych zgodnie z artykułem 41 ustęp 10 Kon- wencji z 1990 roku odnośnie do ich uprawnień w dziedzinie 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 89 niedozwolonego obrotu środkami odurzającymi, niedozwo- lonego handlu bronią i materiałami wybuchowymi oraz niedozwolonego obrotu odpadami toksycznymi i niebez- piecznymi. Artykuł 4 Właściwym ministerstwem określonym w artykule 65 ustęp 2 Konwencji z 1990 roku jest dla Królestwa Danii w chwili podpisania niniejszej Umowy Justitministeriet (Ministerstwo Sprawiedliwości). Artykuł 5 1. Postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania w odniesie- niu do Wysp Owczych i Grenlandii. 2. Uwzględniając fakt, że Wyspy Owcze i Grenlandia stosują postanowienia ustanowione w ramach Nordyckiej Unii Paszpor- towej w odniesieniu do przepływu osób, ruch osobowy między Wyspami Owczymi lub Grenlandią z jednej strony, a Stronami Konwencji wykonawczej Schengen oraz Umowy o Współpracy z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii z drugiej strony, nie podlega kontrolom granicznym. Artykuł 6 Artykuł 7 1. Niniejsza Umowa podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu. Dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia lub zatwierdzenia składane są Rzą- dowi Wielkiego Księstwa Luksemburga jako depozytariuszowi, który powiadamia o tym wszystkie Umawiające się Strony. 2. Niniejsza Umowa wchodzi w życie w pierwszym dniu drugiego mie- siąca następującego po złożeniu dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez państwa, w których Konwencja z 1990 roku weszła w życie oraz przez Królestwo Danii. W odniesieniu do pozostałych państw, Umowa wchodzi w życie pierw- szego dnia drugiego miesiąca następującego po złożeniu dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia, o ile niniejsza Umowa weszła w życie zgodnie z postanowieniami poprzedniego akapitu. 3. Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga notyfikuje datę wejścia w życie wszystkim umawiającym się Stronom. Artykuł 8 1. Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga przekazuje Rządowi Króle- stwa Danii uwierzytelniony odpis Konwencji z 1990 roku w językach francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portu- galskim i włoskim. Postanowienia niniejszej Umowy pozostają bez uszczerbku dla współpracy w ramach Nordyckiej Unii Paszportowej, o ile współpraca ta nie jest sprzeczna ze stosowaniem postanowień niniejszej Umowy i stosowania tego nie ogranicza. 2. Treść Konwencji z 1990 roku w języku duńskim, załączona do niniejszej Umowy, jest autentyczna na takich samych zasadach, jak treść Konwencji z 1990 roku w językach francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim i włoskim. Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę. Sporządzono w Luksemburgu dnia dziewiętnastego grudnia roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego szóstego w językach duńskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim i włoskim, przy czym każdy tekst jest na równi autentyczny, w jednym oryginale, który składa się w archiwach Rządu Wielkiego Księstwa Luksemburga, który przekazuje odpis uwierzytelniony każdej z Umawiających się Stron. W imieniu Rządu Królestwa Belgii W imieniu Rządu Królestwa Danii 90 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 W imieniu Rządu Republiki Federalnej Niemiec W imieniu Rządu Republiki Greckiej W imieniu Rządu Królestwa Hiszpanii W imieniu Rządu Republiki Francuskiej W imieniu Rządu Republiki Włoskiej 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 91 W imieniu Rządu Wielkiego Księstwa Luksemburga W imieniu Rządu Królestwa Niderlandów W imieniu Rządu Republiki Austrii W imieniu Rządu Republiki Portugalskiej 92 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 AKT KOŃCOWY I. Przy podpisywaniu Umowy o przystąpieniu Królestwa Danii do podpisanej dnia 19 czerwca 1990 roku w Schengen Konwencji wykonawczej Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, do której przystąpiły Republika Włoska, Królestwo Hiszpanii i Republika Portugalska, Republika Grecka oraz Republika Austrii na mocy umów z dnia 27 listopada 1990 roku, dnia 25 czerwca 1991 roku, dnia 6 listopada 1992 roku i dnia 28 kwietnia 1995 roku, Królestwo Danii przejmuje Akt Końcowy, Protokół oraz Wspólną Deklarację Ministrów i Sekretarzy Stanu, podpisane równolegle do Konwencji z 1990 roku Rząd Królestwa Danii przyłącza się do zawartych w nich wspólnych deklaracji i przyjmuje zawarte w nich deklaracje jednostronne. Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga przekaże Rządowi Królestwa Danii odpis uwierzytelniony Aktu Końcowego, Protokołu oraz Wspólnej Deklaracji, które zostały podpisane równocześnie z Konwencją z 1990 roku, w językach duńskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim i włoskim. II. Przy podpisywaniu Umowy o przystąpieniu Królestwa Danii do podpisanej w dniu 19 czerwca 1990 roku Konwencji wykonawczej Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, do której przystąpiły Republika Włoska, Królestwo Hiszpanii i Republika Portugalska, Republika Grecka oraz Republika Austrii na mocy umów z dnia 27 listopada 1990 roku, dnia 25 czerwca 1991 roku, dnia 6 listopada 1992 roku i dnia 28 kwietnia 1995 roku, Umawiające się Strony przyjęły następujące Deklaracje: 1. Wspólna Deklaracja w sprawie artykułu 7 Umowy o przystąpieniu Umawiające się Strony informują się wzajemnie już przed wejściem w życie Umowy o przystąpieniu o wszystkich okolicznościach, które mają znaczenie dla Konwencji z 1990 roku i dla wejścia w życie Umowy o przystąpieniu. Niniejsza Umowa o przystąpieniu wchodzi w życie między państwami, w których Konwencja z 1990 roku weszła w życie, a Królestwem Danii, gdy zaistnieją warunki do stosowania Konwencji z 1990 roku we wszystkich tych państwach, gdy kontrole na granicach zewnętrznych faktycznie zostaną tam przeprowadzone, a Komitet Wykonawczy stwierdzi, że uznane przez niego za konieczne zasady realizacji skutecznych środków kontroli i nadzoru na granicach zewnętrznych Wysp Owczych i Grenlandii oraz niezbędne środki rekompensujące, włącznie z użyciem Systemu Informacyjnego Schengen (SIS), znajdują zastosowanie i są skuteczne. W odniesieniu do pozostałych państw niniejsza Umowa o przystąpieniu wchodzi każdorazowo w życie dopiero, gdy zaistnieją tam warunki do stosowania Konwencji z 1990 roku i kontrole na granicach zewnętrznych faktycznie zostaną tam przeprowadzone. 2. Wspólna Deklaracja w sprawie artykułu 9 ustęp 2 Konwencji z 1990 roku Umawiające się Strony stwierdzają, że w momencie podpisania Umowy o przystąpieniu Królestwa Danii do Konwencji z 1990 roku jako wspólna regulacja wizowa określona w artykule 9 ustęp 2 Konwencji z 1990 roku obowiązuje wspólna regulacja wizowa, stosowana od dnia 19 czerwca 1990 roku między stronami sygnatariuszami Konwencji z 1990 roku 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 93 3. Wspólna Deklaracja w sprawie Umowy o ekstradycji, zawartej na podstawie artykułu K. 3 Traktatu o Unii Europejskiej Strony Konwencji z 1990 roku potwierdzają, że w ramach Konwencji znajduje zastosowanie artykuł 5 ustęp 4 Umowy o ekstradycji, zawartej przez Państwa Członkowskie Unii Europejskiej dnia 27 września 1996 roku w Dublinie na podstawie artykułu K. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz każdorazowe Deklaracje, załączone do wymienionej Umowy. III. Umawiające się Strony przyjmują Deklarację Królestwa Danii w sprawie Umów o przystąpieniu Republiki Włoskiej, Republiki Portugalskiej i Królestwa Hiszpanii, Republiki Greckiej oraz Republiki Austrii: Rząd Królestwa Danii przyjmuje do wiadomości treść podpisanych dnia 27 listopada 1990 roku, dnia 25 czerwca 1991 roku, dnia 6 listopada 1992 roku i dnia 28 kwietnia 1995 roku Umów o przystąpieniu Republiki Włoskiej, Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej, Republiki Greckiej oraz Republiki Austrii do Konwencji z 1990 roku, a także treść Aktów Końcowych i Deklaracji załączonych do tych Umów. Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga przekazuje Rządowi Królestwa Danii uwierzytelniony odpis wymienionych dokumentów. Deklaracja w sprawie Umów o przystąpieniu Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji do Konwencji z 1990 roku Przy podpisywaniu niniejszej Umowy Rząd Królestwa Danii przyjmuje do wiadomości treść Umów o przystąpieniu Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji do Konwencji z 1990 roku oraz treść załączonych Aktu Końcowego i Deklaracji. Sporządzono w Luksemburgu dnia dziewiętnastego grudnia roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego szóstego w językach duńskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim i włoskim, przy czym każdy tekst jest jednakowo autentyczny, w jednym oryginale, który składa się w archiwach Rządu Wielkiego Księstwa Luksemburga, który przekazuje odpis uwierzytelniony każdej z umawiających się Stron. W imieniu Rządu Królestwa Belgii W imieniu Rządu Królestwa Danii 94 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 W imieniu Rządu Republiki Federalnej Niemiec W imieniu Rządu Republiki Greckiej W imieniu Rządu Królestwa Hiszpanii W imieniu Rządu Republiki Francuskiej W imieniu Rządu Republiki Włoskiej 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 95 W imieniu Rządu Wielkiego Księstwa Luksemburga W imieniu Rządu Królestwa Niderlandów W imieniu Rządu Republiki Austrii W imieniu Rządu Republiki Portugalskiej 96 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 DEKLARACJA MINISTRÓW I SEKRETARZY STANU Dnia dziewiętnastego grudnia roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego szóstego przedstawiciele rządów Królestwa Belgii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Francuskiej, Republiki Greckiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga i Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Królestwa Hiszpanii, Republiki Portugalskiej i Królestwa Danii podpisali w Bonn Umowę o przystąpieniu Królestwa Danii do podpisanej dnia 19 czerwca 1990 roku Konwencji wykonawczej Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, do której przystąpiły Republika Włoska, Królestwo Hiszpanii, Republika Portugalska, Republika Grecka i Republika Austrii na mocy umów z dnia 27 listopada 1990, dnia 25 czerwca 1991, dnia 6 listopada 1992 i dnia 28 kwietnia 1995 roku, Republika Finlandii przejmuje Akt Końcowy, Protokół i Wspólne Oświadczenie Ministrów i Sekretarzy Stanu, które zostały podpisane równocześnie z Konwencją z 1990 roku. Przyjęli oni do wiadomości, że przedstawiciel Rządu Królestwa Danii wyraził gotowość przyłączenia się do Deklaracji złożonej w dniu 19 czerwca 1990 roku przez Ministrów i Sekretarzy Stanu, przedstawicieli rządów Królestwa Belgii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Francuskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga i Królestwa Niderlandów, oraz do decyzji przyjętej w tym samym czasie w związku z podpisaniem Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen, do których także przystąpiły Rządy Republiki Włoskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Portugalskiej, Republiki Greckiej i Republiki Austrii