title: Umowa przejściowa w sprawie handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony

eurovoc_concepts:
Armenia
customs cooperation
extra-EU trade
international trade
trade agreement

formats: html pdf print

text: 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 319 21997A0521(01) L 129/3 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 21. 5. 1997 UMOWA PRZEJŚCIOWA w sprawie handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, EUROPEJSKA WSPÓLNOTA WĘGLA I STALI, EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ, zwane dalej „Wspólnotą”, z jednej strony, oraz REPUBLIKA ARMENII, z drugiej strony, mając na uwadze, co następuje: Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony, została podpisana dnia 22 kwietnia 1996 roku; celem Umowy o partnerstwie i współpracy jest wzmocnienie i rozszerzenie stosunków nawiązanych wcześniej, w szczególności przez Umowę w sprawie wymiany handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą i współpracy handlowej Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a ZSRR, podpisaną dnia 18 grudnia 1989 roku; należy zapewnić szybki rozwój stosunków handlowych między Stronami; należy w tym celu wdrożyć, tak szybko jak będzie to możliwe, na mocy Umowy przejściowej, postanowienia Umowy o partnerstwie i współpracy dotyczące handlu i spraw związanych z handlem; wspomniane postanowienia powinny w związku z tym zastąpić właściwe postanowienia dotyczące handlu w Umowie w sprawie wymiany handlowej i współpracy handlowej i gospodarczej; do czasu wejścia w życie Umowy o partnerstwie i współpracy oraz powołania Rady Współpracy, należy zapewnić, aby Wspólny Komitet, ustanowiony na mocy Umowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy handlowej i gospodarczej, mógł korzystać z uprawnień nadanych Radzie Współpracy Umową o partnerstwie i współpracy, niezbędnych w celu wykonania Umowy Przejściowej; POSTANOWILI podpisać niniejszą Umowę i w tym celu powołali jako swych pełnomocników: WSPÓLNOTA EUROPEJSKA: Denis O’LEARY Ambasador, Stały Przedstawiciel Irlandii, Przewodniczący Komitetu Stałych Przedstawicieli Günther BURGHARDT Dyrektor Generalny Dyrekcji Generalnej do spraw Politycznych Stosunków Zewnętrznych Komisji Wspólnot Europejskich EUROPEJSKA WSPÓLNOTA WĘGLA I STALI, EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ: Günther BURGHARDT Dyrektor Generalny Dyrekcji Generalnej do spraw Politycznych Stosunków Zewnętrznych Komisji Wspólnot Europejskich 320 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 REPUBLIKA ARMENII: Gagik SHAHBAZIAN Minister do spraw stosunków ze Wspólnotą Niepodległych Państw (WNP), Unią Europejską oraz międzynarodowymi organizacjami gospodarczymi. Ambasador, Szef Misji Armenii do Unii Europejskiej KTÓRZY, po wymianie swych pełnomocnictw uznanych za należyte i sporządzone we właściwej formie, UZGODNILI, CO NASTĘPUJE: TYTUŁ I 2. Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania do: ZASADY OGÓLNE Artykuł 1 Poszanowanie demokracji, zasad prawa międzynarodowego i praw człowieka określonych w szczególności w Karcie Narodów Zjednoczonych, Akcie Końcowym z Helsinek i w Paryskiej Karcie Nowej Europy oraz zasad gospodarki rynkowej, w tym ogłoszonych w dokumentach Konferencji KBWE w Bonn, stanowi podstawę polityki wewnętrznej i zewnętrznej Stron oraz podstawowy element partnerstwa, a także niniejszej Umowy. TYTUŁ II OBRÓT TOWAROWY Artykuł 2 1. Strony przyznają sobie wzajemnie klauzulę największego uprzywilejowania w odniesieniu do wszystkich dziedzin dotyczą- cych: — ceł i opłat stosowanych w przywozie i wywozie, w tym metody poboru tych ceł i opłat, — postanowień dotyczących odprawy celnej, tranzytu, składów i przeładunku, — podatków i wszelkiego rodzaju innych opłat wewnętrznych stosowanych bezpośrednio lub pośrednio do przywożonych towarów, — metod płatności i transferu tych płatności dotyczących obrotu towarowego, — zasad dotyczących sprzedaży, zakupu, transportu, dystrybu- cji i wykorzystania towarów na rynku wewnętrznym. a) przywilejów przyznanych w celu ustanowienia unii celnej lub strefy wolnego handlu, albo na mocy ustanowienia takiej unii lub strefy; b) przywilejów przyznanych wybranym krajom zgodnie z zasa- dami WTO oraz innych międzynarodowych uzgodnień na rzecz krajów rozwijających się; c) przywilejów przyznanych krajom ościennym w celu uspraw- nienia przewozów w strefie nadgranicznej. 3. Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania w okresie przejściowym, który upływa z dniem przystąpienia Republiki Armenii do WTO lub z dniem 31 grudnia 1998 roku w zależno- ści od tego, która data będzie wcześniejsza, do przywilejów, okre- ślonych w załączniku I, przyznanych przez Republikę Armenii innym państwom powstałym z rozpadu ZSRR. Artykuł 3 1. Strony ustalają, że zasada swobodnego tranzytu jest zasadni- czym warunkiem osiągnięcia celów niniejszej Umowy. W związku z tym każda ze Stron gwarantuje możliwość tranzytu bez żadnych ograniczeń przez swoje terytorium towarów pocho- dzących z obszaru celnego lub przeznaczonych na obszar celny drugiej ze Stron. 2. Zasady, określone w artykule V ustępy 2, 3, 4 i 5 GATT mają zastosowanie między Stronami. 3. Zasady zawarte w niniejszym artykule nie naruszają jakikol- wiek innych uzgodnionych między Stronami zasad specjalnych dotyczących szczególnych sektorów, w szczególności transpor- tu, lub produktów. Artykuł 4 Nie naruszając praw i obowiązków wynikających z wiążących obie Strony międzynarodowych konwencji dotyczących odprawy czasowej towarów, każda ze Stron przyznaje ponadto drugiej i podatków przywozowych Stronie zwolnienie z opłat 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 321 nakładanych na czasowo odprawione produkty, w przypadkach oraz według procedur, określonych w tej dziedzinie przez jakąkolwiek inną konwencję międzynarodową wiążąca Stronę, zgodnie z jej ustawodawstwem. Uwzględnia się warunki, pod jakimi zobowiązania wynikające z takiej konwencji, zostały przyjęte przez daną Stronę. 4. W sytuacjach krytycznych, gdy zwłoka stwarza niebezpieczeń- stwo powstania szkód trudno odwracalnych, Strony mogą zasto- sować odpowiednie środki przed konsultacjami, pod warunkiem że konsultacje proponuje się niezwłocznie po zastosowaniu tych środków. Artykuł 5 5. Dobierając środki, zgodnie z niniejszym artykułem, Strony przyznają pierwszeństwo tym środkom, które w jak najmniej- szym stopniu zakłócają osiąganie celów niniejszej Umowy. 1. Towary pochodzące z Republiki Armenii przywożone są do Wspólnoty bez ograniczeń ilościowych, bez uszczerbku dla postanowień artykułów 7, 10 i 11 niniejszej Umowy. 2. Towary pochodzące ze Wspólnoty przywożone są do Repu- bliki Armenii bez żadnych ograniczeń ilościowych i środków o skutku równoważnym. Artykuł 6 Towary są przedmiotem wymiany między Stronami po cenach rynkowych. 6. Postanowienia niniejszego artykułu, nie naruszają ani nie wpływają na podjęcie przez jedną ze Stron środków antydumpin- gowych lub wyrównawczych, zgodnie z artykułem VI GATT, Porozumieniem w sprawie wdrażania artykułu VI GATT, Porozu- mieniem w sprawie interpretacji i stosowania artykułów VI, XVI i XXIII GATT lub odnośnym ustawodawstwem wewnętrznym. Artykuł 8 Strony zobowiązują się rozważyć rozwinięcie postanowień niniejszej Umowy w sprawie obrotu towarowego między nimi, w zależności od okoliczności, włączając sytuację wynikającą z przystąpienia Republiki Armenii do WTO. Wspólny Komitet określony w artykule 17 może kierować do Stron zalecenia dotyczące tego rozwoju, które, po przyjęciu, mogą być wprowadzane w życie drogą porozumienia między Stronami, zgodnie z ich odpowiednimi procedurami. Artykuł 7 Artykuł 9 1. W przypadku gdy dany produkt jest przywożony na obszar jednej ze Stron w takich zwiększonych ilościach i na takich warunkach, że powoduje to lub może spowodować szkodę dla krajowych producentów towarów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych, wówczas Wspólnota lub Republika Armenii, zależnie od okoliczności, mogą podjąć odpowiednie środki zgod- nie z następującymi procedurami i warunkami. 2. Zanim zostaną podjęte jakiekolwiek środki lub, gdy tylko będzie to możliwe, w przypadku stosowania ustępu 4, Wspólnota lub Republika Armenii, zależnie od okoliczności, dostarcza Wspólnemu Komitetowi wszelkie odnośne informacje w celu znalezienia rozwiązania odpowiadającego obu Stronom, zgodnie z tytułem IV. Niniejsza Umowa nie stanowi przeszkody dla zakazów lub ograniczeń przywozowych, wywozowych lub tranzytowych uzasadnionych względami moralności publicznej, porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego; ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin; ochrony zasobów naturalnych; ochrony narodowych dóbr kultury o wartości lub ochrony artystycznej, historycznej własności lub dla przepisów dotyczących złota i srebra. Jednakże takie zakazy lub arbitralnej ograniczenia dyskryminacji ani ukrytego ograniczenia w wymianie handlowej między Stronami. intelektualnej, przemysłowej lub archeologicznej, i handlowej powinny stanowić środka nie 3. Jeśli, w wyniku konsultacji, w ciągu 30 dni od chwili, gdy zwróciły się do Wspólnego Komitetu, Strony nie dojdą do poro- zumienia, co do działań, jakie należy przedsięwziąć, aby zaradzić powstałej sytuacji, Strona, która zwróciła się o konsultacje, ma prawo ograniczyć przywóz produktów, o które chodzi, w takim zakresie i na taki okres, jak jest to konieczne, aby zapobiec lub zaradzić szkodzie, albo przyjąć inne właściwe środki. Niniejszy tytuł nie ma zastosowania do handlu wyrobami włókienniczymi, objętymi działami 50–63 Nomenklatury Scalonej. Handel jest regulowany odrębną umową, parafowaną dnia 18 stycznia 1996 roku i tymczasowo stosowaną od dnia 1 stycznia 1996 roku. tymi wyrobami Artykuł 10 322 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 Artykuł 11 1. Handel produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Euro- pejską Wspólnotę Węgla i Stali regulują postanowienia niniej- szego tytułu, z wyjątkiem artykułu 5. te wymienione akty wspólnotowe, w szczególności w załączniku II, w tym porównywalne środki wykonania tych praw. Artykuł 16 2. Powołuje się grupę kontaktową do spraw węgla i stali, składa- jącą się z przedstawicieli Wspólnoty, z jednej strony, i przedsta- wicieli Republiki Armenii, z drugiej strony. Wzajemna pomoc w sprawach celnych między organami administracyjnymi Stron realizowana jest zgodnie z Protokołem załączonym do niniejszej Umowy. Grupa kontaktowa regularnie wymienia informacje na temat zagadnień dotyczących węgla i stali, które są przedmiotem zainte- resowania Stron. Artykuł 12 TYTUŁ IV Traktatu Handel materiałami jądrowymi prowadzony będzie zgodnie z postanowieniami Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. W razie konieczności, handel jądrowymi podlega postanowieniom specjalnego materiałami porozumienia, które ma zostać zawarte między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Republiką Armenii. ustanawiającego TYTUŁ III PŁATNOŚCI, KONKURENCJA I INNE POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE GOSPODARKI Artykuł 13 Strony zobowiązują się wyrazić zgodę na dokonywanie, we w pełni wymienialnej walucie, wszelkich płatności bieżących między rezydentami Wspólnoty i Republiki Armenii, które są związane z przepływem towarów, dokonanym zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy. Artykuł 14 Strony uzgadniają, że w przypadku gdy wymiana między Stronami zostanie naruszona, na uzgodnionych zasadach dokonają przeglądu sposobów stosowania odpowiedniego prawa konkurencji. Artykuł 15 Na mocy postanowień niniejszego artykułu oraz załącznika II, Republika Armenii nadal ulepsza ochronę praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej tak, aby w ciągu pięciu lat po wejściu w życie niniejszej Umowy zapewnić poziom bezpieczeństwa podobny do tego, jaki we Wspólnocie zapewniają POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE, OGÓLNE I KOŃCOWE Artykuł 17 Wspólny Komitet powołany w ramach podpisanej dnia 18 grudnia 1989 roku Umowy w sprawie wymiany handlowej i gospodarczej między Europejską i współpracy handlowej Wspólnotą Gospodarczą obowiązki powierzone mu na mocy niniejszej Umowy do dnia ustanowienia Rady Współpracy przewidzianej w artykule 78 Umowy o partnerstwie i współpracy. a ZSRR wypełnia Artykuł 18 Aby osiągnąć cele niniejszej Umowy, i w przypadkach w niej określonych, Wspólny Komitet może formułować zalecenia. Komitet formułuje zalecenia za zgodą obydwu Stron. Artykuł 19 Rozpatrując kwestie powstałe w ramach niniejszej Umowy w stosunku do postanowienia odwołującego się do artykułu GATT/WTO, Wspólny Komitet bierze pod uwagę, w możliwie najszerszym zakresie, interpretację ogólnie przedmiotowego artykułu Układu GATT/WTO przyjętą przez członków WTO. przyjętą Artykuł 20 1. W zakresie niniejszej Umowy, każda ze Stron zobowiązuje się zapewnić osobom fizycznym i prawnym drugiej ze Stron, bez żadnej dyskryminacji w porównaniu z traktowaniem własnych obywateli, dostęp do właściwych sądów i organów administracyj- nych Stron, aby mogły przed nimi dochodzić swoich praw oso- bistych i rzeczowych, w tym praw dotyczących własności inte- lektualnej, przemysłowej i handlowej. 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 323 2. W granicach swoich uprawnień, Strony: Artykuł 22 — wspierają przyjęcie postępowania arbitrażowego w celu roz- strzygania sporów wynikających z transakcji handlowych oraz w ramach współpracy zawartych przez podmioty gospo- darcze Wspólnoty i podmioty gospodarcze Republiki Armenii, — ustalają, że kiedy dany spór przedstawiony jest do arbitrażu, każda strona sporu może, z wyjątkiem przypadku, gdy pro- cedury stosowane przez ośrodek arbitrażowy wybrany przez Strony stanowią inaczej, wybrać własnego arbitra, bez względu na jego obywatelstwo oraz, że przewodniczący trzeci lub jedyny arbiter może być obywatelem państwa trzeciego, 1. W dziedzinach objętych niniejszą Umową oraz bez uszczerbku dla postanowień szczególnych znajdujące się w niej: — ustalenia zastosowane przez Republikę Armenii w odniesie- niu do Wspólnoty nie powodują jakiejkolwiek dyskryminacji lub między Państwami Członkowskimi, przedsiębiorstwami, ich obywatelami — ustalenia stosowane przez Wspólnotę w odniesieniu do Repu- bliki Armenii nie powodują żadnej dyskryminacji armeńskich obywateli lub przedsiębiorstw. — zalecą swoim podmiotom gospodarczym wybór, za obopólną zgodą, prawa właściwego dla ich umów, 2. Postanowienia ustępu 1 pozostają bez uszczerbku dla prawa Stron do stosowania odpowiednich przepisów ich ustawodaw- stwa podatkowego dotyczącego podatników, którzy nie są w identycznej sytuacji ze względu na ich miejsce zamieszkania. — wspierają odwoływanie się do zasad postępowania arbitrażo- wego opracowanych przez Komisję Narodów Zjednoczonych do spraw Międzynarodowego Prawa Handlowego (UNCI- TRAL), oraz do postępowania arbitrażowego w jakimkolwiek ośrodku państw sygnatariuszy Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych spo- rządzonej w Nowym Jorku dnia 10 czerwca 1958 roku. Artykuł 23 1. Każda ze Stron może zwracać się do Wspólnego Komitetu w sprawie sporu wynikającego ze stosowania lub wykładni niniej- szej Umowy. Artykuł 21 2. Wspólny Komitet może rozstrzygnąć spór w drodze zaleceń. Postanowienia niniejszej Umowy nie stanowią przeszkody dla podjęcia przez Stronę środków, które: a) uzna za niezbędne w celu zapobieżenia ujawnianiu informa- cji szkodzącym podstawowym interesom bezpieczeństwa; b) dotyczą produkcji lub handlu bronią, amunicją, materiałami wojskowymi, lub badań, rozwoju i produkcji niezbędnej do celów obronnych, o ile środki te nie osłabiają warunków kon- kurencji w zakresie produktów nieprzeznaczonych wyraźnie do celów wojskowych; c) uzna za zasadnicze dla zapewnienia własnego bezpieczeństwa w przypadku poważnych zaburzeń wewnętrznych zagrażają- cych porządkowi publicznemu, w czasie wojny lub poważ- nego napięcia międzynarodowego, stanowiącego groźbę wojny, lub w celu wypełniania zobowiązań przyjętych na rzecz utrzymania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodo- wego; 3. W przypadku gdy nie jest możliwe rozstrzygnięcie sporu zgodnie z ustępem 2, każda ze Stron może powiadomić drugą Stronę o wyznaczeniu rozjemcy; druga Strona musi wtedy wyzna- czyć drugiego rozjemcę w terminie dwóch miesięcy. Wspólny Komitet wyznacza trzeciego rozjemcę. Zalecenia rozjemców są przyjmowane większością głosów. Zale- cenia takie nie są wiążące dla Stron. 4. Wspólny Komitet może ustanowić regulamin rozstrzygania sporów. Artykuł 24 d) uzna za niezbędne w celu respektowania zobowiązań między- narodowe w zakresie kontroli podwójnego zastosowania towarów przemysłowych i technologii. Strony zgadzają się zasięgać opinii w trybie pilnym właściwymi kanałami, na wniosek jednej z nich, w celu rozpatrzenia wszelkich kwestii związanych z wykładnią lub wdrażaniem niniejszej Umowy oraz innych właściwych aspektów stosunków między Stronami. 324 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 Postanowienia niniejszego artykułu w żaden sposób nie wpływają na postanowienia artykułów 7, 23 i 28 i pozostają bez uszczerbku dla tych postanowień. Przy wyborze tych środków pierwszeństwo daje się tym, które najmniej zakłócają funkcjonowanie niniejszej Umowy. Na wnio- sek drugiej Strony, środki takie są niezwłocznie notyfikowane Wspólnemu Komitetowi. Artykuł 25 Artykuł 29 Traktowanie przyznane niniejszym Republice Armenii nie jest w żadnym razie korzystniejsze od traktowania, jakie Państwa Członkowskie przyznały sobie wzajemnie. Załączniki I i II oraz Protokół w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi w sprawach celnych, stanowią integralną część niniejszej Umowy. Artykuł 26 Artykuł 30 W zakresie, w jakim dziedziny podlegające niniejszej Umowie są objęte Traktatem Karty Energetycznej i Protokołami do niego, Traktat ten i Protokoły stosuje się w odniesieniu do tych dziedzin od chwili wejścia w życie, lecz jedynie w takim zakresie, w jakim stosowanie to jest w nich przewidziane. Niniejsza Umowa ma zastosowanie, z jednej strony, w odniesieniu do terytoriów, na których obowiązują Traktaty ustanawiające Wspólnotę Europejską, Europejską Wspólnotę Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, zgodnie z warunkami określonymi w tych Traktatach, a z drugiej strony, do terytorium Republiki Armenii. Artykuł 27 Artykuł 31 1. Niniejsza Umowa jest stosowana do dnia wejścia w życie Umowy o partnerstwie i współpracy podpisanej dnia 22 kwietnia 1996 roku. 2. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w dro- dze notyfikacji drugiej Strony. Niniejsza Umowa przestaje obo- wiązywać sześć miesięcy od dnia takiej notyfikacji. Artykuł 28 1. Strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy. Dokładają one starań, aby cele określone w niniejszej Umowie zostały osiągnięte. 2. Jeżeli jedna ze Stron uważa, że druga Strona nie wypełniła zobowiązania, jakie nakłada na nią niniejsza Umowa, może zasto- sować właściwe środki. Przed ich zastosowaniem przedstawia ona, z wyjątkiem szczególnie pilnych przypadków, Wspólnemu Komitetowi wszystkie odpowiednie informacje potrzebne do dokładnego zbadania sytuacji w celu znalezienia rozwiązania, które będą mogły zaakceptować Strony. sporządzono w dwóch egzemplarzach Niniejszą Umowę w językach duńskim, niderlandzkim, angielskim, fińskim, francuskim, niemieckim, włoskim, hiszpańskim, szwedzkim, greckim, portugalskim, i armeńskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny. Artykuł 32 Niniejsza Umowa podlega przyjęciu przez Strony zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi. Niniejsza Umowa wchodzi w życie z pierwszym dniem miesiąca następującego po terminie, w którym Strony notyfikują sobie wzajemnie zakończenie procedur określonych w akapicie pierwszym. Po jej wejściu w życie i w takim zakresie, w jakim dotyczy to stosunków między Republiką Armenii a Wspólnotą, niniejsza Umowa zastępuje artykuł 2, artykuł 3, z wyjątkiem jego tiret czwartego oraz artykuły 4–16 Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, Energii Atomowej a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich i współpracy handlowej w sprawie wymiany handlowej i gospodarczej, podpisanej w Brukseli dnia 18 grudnia 1989 roku. Europejską Wspólnotą 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 325 Hecho en Bruselas, el diez de diciembre de mil novecientos noventa y seis. Udfærdiget i Bruxelles den tiende december nitten hundrede og seksoghalvfems. Geschehen zu Brüssel am zehnten Dezember neunzehnhundertsechsundneunzig. Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα Δεκεμβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα έξι. Done at Brussels on the tenth day of December in the year one thousand nine hundred and ninety-six. Fait à Bruxelles, le dix décembre mil neuf cent quatre-vingt-seize. Fatto a Bruxelles, addè dieci dicembre millenovecentonovantasei. Gedaan te Brussel, de tiende december negentienhonderd zesennegentig. Feito em Bruxelas, em dez de Dezembro de mil novecentos e noventa e seis. Tehty Brysselissä kymmenentenä päivänä joulukuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäkuusi. Som skedde i Bryssel den tionde december nittonhundranittiosex. 326 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 Por las Comunidades Europeas For De Europæiske Fællesskaber Für die Europäischen Gemeinschaften Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες For the European Communities Pour les Communautés européennes Per le Comunità europee Voor de Europese Gemeenschappen Pelas Comunidades Europeias Euroopan yhteisöjen puolesta På Europeiska gemenskapernas vägnar 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 327 WYKAZ ZAŁĄCZONYCH DOKUMENTÓW Załącznik I Orientacyjny wykaz przywilejów przyznanych przez Republikę Armenii Niepodleg- łym Państwom zgodnie z artykułem 2 ustęp 3 …………………………………… Załącznik II Akty prawne dotyczące własności intelektualnej, określone w artykuł 15 ………… PROTOKÓŁ w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi w sprawach celnych. … Strona 334 335 336 328 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 ZAŁĄCZNIK I Orientacyjny wykaz przywilejów przyznanych przez Republikę Armenii Niepodległym Państwom zgodnie z artykułem 2 ustęp 3 Wszystkie Niepodległe Państwa Nie nakłada się należności celnych przywozowych. 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 329 Akty prawne dotyczące własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, określone w artykule 15 ZAŁĄCZNIK II 1. Wspólnotowe akty prawne, określone w artykule 15: — pierwsza dyrektywa Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 roku mająca na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, — dyrektywa Rady 87/54/EWG z dnia 16 grudnia 1986 roku w sprawie ochrony prawnej topografii produktów półprzewodnikowych, — dyrektywa Rady 91/250/EWG z dnia 14 maja 1991 roku w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych, — rozporządzenie Rady (EWG) nr 1768/92 z dnia 18 czerwca 1992 roku dotyczące stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych, — rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 roku w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych, — dyrektywa Rady 93/83/EWG z dnia 27 września 1993 roku w sprawie koordynacji niektórych zasad dotyczących prawa autorskiego oraz praw pokrewnych stosowanych w odniesieniu do przekazu satelitarnego oraz retransmisji drogą kablową, — dyrektywa Rady 93/98/EWG z dnia 29 października 1993 roku w sprawie harmonizacji czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych, — dyrektywa Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 roku w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej, 2. W przypadku wystąpienia problemów dotyczących własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, do których odwołują się wyżej wymienione wspólnotowe akty prawne i naruszających warunki wymiany handlowej, na wniosek Wspólnoty lub Republiki Armenii organizuje się w trybie pilnym konsultacje w celu osiągnięcia rozwiązania zadawalającego obie Strony. 330 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi w sprawach celnych PROTOKÓŁ Artykuł 1 Definicje Do celów niniejszego Protokołu: 2. Na wniosek organu wnioskującego, organ, do którego kiero- wany jest wniosek, informuje go, czy towary wywiezione z tery- torium jednej ze Stron zostały odpowiednio przywiezione na terytorium drugiej Strony, wyszczególniając, w razie potrzeby, procedury celne zastosowane w odniesieniu do tych towarów. a) „ustawodawstwo celne” oznacza przepisy ustawowe i wyko- nawcze obowiązujące na terytorium każdej ze Stron regulu- jące przywóz, wywóz i tranzyt towarów oraz poddawanie ich wszelkim procedurom celnym, włącznie ze środkami zakazu, kontroli i dotyczącymi ograniczeń; 3. Na wniosek organu wnioskującego, organ, do którego kiero- wany jest wniosek, podejmuje, w ramach obowiązującego go prawa, niezbędne działania w celu zapewnienia szczególnego nadzoru nad: b) „organ wnioskujący” oznacza właściwy organ administracyj- ny, który został w tym celu wyznaczony przez jedną ze Stron oraz który występuje z wnioskiem o udzielenie pomocy w sprawach celnych; a) osobami fizycznymi lub prawnymi, wobec których istnieją uzasadnione powody, by sądzić, że naruszają lub naruszyły ustawodawstwo celne; c) „organ, do którego kierowany jest wniosek” oznacza właściwy organ administracyjny, który został w tym celu wyznaczony przez jedną ze Stron oraz który przyjmuje wniosek o pomoc w sprawach celnych; b) miejscami, w których towary są przechowywane w taki spo- sób, że istnieją podstawy do podejrzeń, że są one przezna- czone do prowadzenia działań naruszających ustawodawstwo celne; d) „dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. c) ruchem towarów, o którym wiadomo, że może spowodować naruszenie ustawodawstwa celnego; Artykuł 2 Zakres d) środkami transportu, w przypadku których istnieją uzasad- nione powody do podejrzeń, że były są lub mogą być wyko- rzystane do działań naruszających ustawodawstwo celne. 1. Strony pomagają sobie wzajemnie, w ramach swoich kompe- tencji, w sposób i na warunkach określonych w niniejszym Pro- tokole, w zapobieganiu, wykrywaniu i prowadzeniu dochodzeń w sprawie naruszeń ustawodawstwa celnego. 2. Pomoc w sprawach celnych, przewidzianą w niniejszym Pro- tokole, stosuje się do każdego organu administracyjnego Uma- wiających się Stron, który jest właściwy w zakresie stosowania niniejszego Protokołu. Nie narusza to zasad regulujących wza- jemną pomoc prawną w sprawach karnych. Nie obejmuje rów- nież informacji uzyskanych w ramach posiadanych uprawnień na wniosek organów sądowych, chyba że organy te wyrażą na to zgodę. Artykuł 3 Pomoc na wniosek 1. Na wniosek organ wnioskujący, do którego kierowany jest wniosek dostarcza mu wszystkich istotnych informacji umoż- liwiających mu zapewnienie właściwego stosowania ustawodaw- stwa celnego, włącznie z informacjami dotyczącymi odnotowa- nych lub planowanych działań, które naruszają lub mogą naruszyć to ustawodawstwo. Artykuł 4 Spontaniczna pomoc Z poszanowaniem swoich praw, norm oraz innych instrumentów prawnych, Strony udzielają sobie, bez uprzedniego wniosku, pomocy, jeżeli uznają, że jest to konieczne dla prawidłowego sto- sowania ustawodawstwa celnego, w szczególności, gdy otrzymają informacje dotyczące: — działań, które naruszają lub naruszyłyby to ustawodawstwo oraz mogą zainteresować drugą Stronę, — nowych środków i metod wykorzystywanych do prowadze- nia takich działań, — towarów, o których wiadomo, że są przedmiotem naruszenia ustawodawstwa celnego, 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 331 — osób fizycznych lub prawnych, wobec których istnieją uzasad- nione podstawy do przypuszczeń, że naruszają lub naruszyły ustawodawstwo celne, 4. Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań formalnych, można żądać jego poprawienia lub uzupełnienia. Równocześnie mogą być podejmowane środki ostrożności. — środków transportu, wobec których istnieją uzasadnione powody do podejrzeń, że były, są lub mogą być wykorzystane do działań naruszających ustawodawstwo celne. Artykuł 5 Dostarczanie/Powiadamianie Na wniosek organu wnioskującego, organ, do którego kierowany jest wniosek, stosuje wszelkie niezbędne środki zgodnie ze swoim ustawodawstwem w celu: — przekazania wszystkich dokumentów, — powiadomienia o wszystkich decyzjach, wchodzących w zakres niniejszego Protokołu, adresata zamiesz- kującego lub mającego swoją siedzibę na ich terytorium. W takim przypadku stosuje się artykuł 6 ustęp 3 w takim zakresie, w jakim obejmuje to sam wniosek. Artykuł 6 Forma i treść wniosków o udzielenie pomocy 1. Wnioski, stosownie do niniejszego Protokołu, sporządzane są w formie pisemnej. Do wniosków dołączone są dokumenty nie- zbędne do zapewnienia zgodności z wnioskiem. Jeżeli wymagać tego będzie nagła sytuacja, mogą być przyjęte wnioski w formie ustnej, lecz muszą być one bezzwłocznie potwierdzone w formie pisemnej. 2. Wnioski, zgodnie z ustępem 1, zawierają następujące informa- cje: a) organ wnioskujący; b) wnioskowany środek; c) przedmiot i uzasadnienie wniosku; d) odpowiednie przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instru- menty prawne; e) najbardziej dokładne i wyczerpujące wskazówki dotyczące osób fizycznych lub prawnych, będących celem dochodzenia; f) streszczenie odpowiednich faktów oraz przeprowadzonego dotąd dochodzenia, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w artykule 5. Artykuł 7 Realizacja wniosków 1. W celu rozpatrzenia wniosku o pomoc, organ, do którego kie- rowany jest wniosek, prowadzi działania w granicach swoich kompetencji i dostępnych środków tak samo jak gdyby działała z własnej inicjatywy lub na wniosek innych organów tej samej Strony, dostarczając posiadanych już informacji, poprzez prowa- dzenie odpowiednich postępowań lub inicjowanie ich prowadze- nia. Niniejsze postanowienie ma zastosowanie również do organu administracyjnego, do którego organ, do którego kierowany jest wniosek, skierował wniosek w przypadku gdy nie może samo- dzielnie podjąć czynności. 2. Wnioski o pomoc realizowane są zgodnie z przepisami usta- wowymi, wykonawczymi instrumentami prawnymi innymi Strony, do której zostały skierowane. i 3. Należycie upoważnieni urzędnicy jednej Strony mogą, za zgodą drugiej Strony i z zastrzeżeniem warunków przez nią usta- lonych, otrzymywać od urzędów organu, do którego kierowany jest wniosek, lub innego organu odpowiedzialnego wobec orga- nu, do którego kierowany jest wniosek, informacje, których organ wnioskujący potrzebuje do celów niniejszego Protokołu, doty- czące działań, które naruszają lub mogą naruszać ustawodawstwo celne. 4. Urzędnicy jednej Strony mogą, za zgodą drugiej Strony i na określonych przez nią warunkach, uczestniczyć w dochodzeniach prowadzonych na terytorium tej Strony. Artykuł 8 Forma przekazywanych informacji 1. Organ, do którego kierowany jest wniosek, przekazuje wyniki dochodzenia wnioskującej w formie dokumentów, uwierzytelnio- nych odpisów dokumentów, sprawozdań i temu podobnych. 2. Dokumenty wymienione w ustępie 1 mogą być zastąpione informacją komputerową dostarczoną w jakiejkolwiek formie w tym samym celu. Artykuł 9 Wyjątki od obowiązku udzielania pomocy 3. Wnioski są składane w języku urzędowym organu. , do którego kierowany jest wniosek, lub w języku akceptowanym przez ten organ. 1. Strony mogą odmówić udzielenia pomocy w zakresie niniej- szego Protokołu, jeśli mogłoby to: 332 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 a) stwarzać prawdopodobieństwo naruszenia suwerenności Republiki Armenii lub Państwa Członkowskiego Unii Europej- skiej, które zostało poproszone o udzielenie pomocy na mocy niniejszego Protokołu, lub 5. Strony mogą przedstawiać jako dowód w swoich protokołach, sprawozdaniach i zeznaniach oraz w postępowaniach i sprawach sądowych, otrzymane informacje i dokumenty do wglądu zgod- nie z postanowieniami niniejszego Protokołu. b) zaszkodzić porządkowi publicznemu, bezpieczeństwu lub innym podstawowym interesom, w szczególności w przypad- kach określonych na mocy artykułu 10 ustęp 2, lub c) dotyczyć przepisów walutowych lub podatkowych innych niż ustawodawstwo celne, lub d) naruszyć tajemnice przemysłowe, handlowe lub zawodowe. 2. Jeśli organ wnioskujący wnosi o pomoc, której sam nie byłby w stanie udzielić, gdyby został do niego skierowany wniosek w tej sprawie, powinien zwrócić na ten fakt uwagę w swoim wniosku. Decyzja w sprawie takiego wniosku należy do organu, do którego kierowany jest wniosek. Artykuł 11 Biegli i świadkowie 1. Urzędnik organu, do którego kierowany jest wniosek, może zostać upoważniony do występowania w ramach udzielonego pełnomocnictwa, jako biegły lub świadek w postępowaniu sądo- wym lub administracyjnym dotyczącym spraw objętych niniej- szym Protokołem, podlegających jurysdykcji drugiej Strony i może przedstawiać takie przedmioty, dokumenty lub ich uwie- rzytelnione kopie, które mogą być potrzebne w takich postępo- waniach. Wniosek o takie występowanie musi wyraźnie określać, w jakiej sprawie i na podstawie jakiego tytułu lub kwalifikacji urzędnik będzie przesłuchiwany. 3. W przypadku odmowy udzielenia pomocy, decyzja ta i jej powody muszą zostać przekazane bezzwłocznie organowi wnioskującemu. 2. Upoważniony urzędnik korzysta z ochrony zagwarantowanej w obowiązującym ustawodawstwie urzędnikom organu wniosku- jącego na jego terytorium. Artykuł 10 Wymiana informacji i poufność Artykuł 12 Koszty pomocy 1. Każda informacja przekazana w jakiejkolwiek formie, stosow- nie do niniejszego Protokołu, ma charakter poufny lub zastrze- żony, w zależności od zasad mających zastosowanie dla każdej ze Stron. Jest ona objęta obowiązkiem zachowania tajemnicy służ- bowej i podlega ochronie, rozszerzonej na podobne informacje na podstawie odpowiednich przepisów ustawowych Umawiają- cej się Strony, która ją otrzymała, oraz odpowiednich przepisów mających zastosowanie do instytucji wspólnotowych. 2. Dane osobowe mogą być wymieniane jedynie wtedy, gdy Strona przyjmująca zobowiązuje się chronić takie dane w sposób, co najmniej równoważny do tego, jaki stosuje w tym konkretnym przypadku Strona dostarczająca. 3. Uzyskane informacje są wykorzystywane wyłącznie do celów niniejszego Protokołu. Jeżeli jedna ze Stron wnioskuje o wyko- rzystanie takich informacji do innych celów, występuje o wcze- śniejszą zgodę pisemną do organu dostarczającego informacje. Ponadto, takie wykorzystanie podlega wszelkim ograniczeniom przewidzianym przez ten organ. 4. Postanowienia ustępu 3 nie stanową przeszkody w wykorzy- stywaniu informacji w postępowaniu sądowym lub administra- cyjnym wszczętym w wyniku nieprzestrzegania ustawodawstwa jest celnego. Właściwy organ, który dostarczył te informacje, powiadamiany o takim użyciu. Strony zrzekają się wszelkich wzajemnych roszczeń o zwrot kosztów poniesionych w związku z niniejszym Protokołem, z wyjątkiem wydatków, stosownie do przypadku, poniesionych biegłych i świadków oraz tłumaczy, którzy nie są pracownikami administracji publicznej. Artykuł 13 Stosowanie 1. Stosowanie niniejszego Protokołu powierza się centralnym organom celnym Republiki Armenii, z jednej strony, i właściwym służbom Komisji Wspólnot Europejskich oraz, stosownie do przypadku, organom celnym Państw Członkowskich Unii Euro- pejskiej, z drugiej strony. Decydują one w sprawie wszystkich środków praktycznych i uzgodnień niezbędnych do jego stoso- wania, z uwzględnieniem przepisów obowiązujących w dziedzi- nie ochrony danych. Mogą zalecać właściwym organom zmiany, które ich zdaniem powinny być wprowadzone w niniejszym Pro- tokole. 2. Strony konsultują się wzajemnie a następnie wzajemnie infor- mują się o szczegółowych zasadach wprowadzania w życie, które przyjęto zgodnie z przepisami niniejszego Protokołu. 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 333 Artykuł 14 Komplementarność Bez uszczerbku dla postanowień artykułu 10, wszelkie umowy w sprawie pomocy wzajemnej, które zostały zawarte między jednym lub kilkoma Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej i Republiką Armenii, nie naruszają postanowień wspólnotowych dotyczących porozumiewania się między właściwymi służbami Komisji a organami celnymi Państw Członkowskich w zakresie wszelkich informacji uzyskiwanych w sprawach celnych, które mogłyby być przedmiotem zainteresowania Wspólnoty. 334 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 AKT KOŃCOWY Pełnomocnicy WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY WĘGLA I STALI oraz EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ, zwanych dalej „Wspólnotą”, z jednej strony, oraz pełnomocnicy REPUBLIKI ARMENII z drugiej strony, zebrani w Brukseli, dnia 10 grudnia 1996 roku w celu podpisania Umowy przejściowej w sprawie handlu i spraw dotyczących handlu między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony, zwanej dalej „Umową”, przyjęli następujące teksty: Umowę z jej załącznikami oraz następującym Protokołem: Protokół w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi w sprawach celnych. Pełnomocnicy Wspólnoty oraz pełnomocnicy Republiki Armenii przyjęli Wspólnych Deklaracji, wymienionych poniżej i dołączonych do niniejszego Aktu Końcowego: treść następujących Wspólna deklaracja dotycząca tytułu II Umowy Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 7 Umowy Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 8 Umowy Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 15 Umowy Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 28 Umowy Pełnomocnicy Wspólnoty przyjęli również do wiadomości poniższą deklarację, dołączoną do niniejszego Aktu Końcowego: Deklaracja Republiki Armenii dotycząca ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 335 Hecho en Bruselas, el diez de diciembre de mil novecientos noventa y seis. Udfærdiget i Bruxelles den tiende december nitten hundrede og seksoghalvfems. Geschehen zu Brüssel am zehnten Dezember neunzehnhundertsechsundneunzig. Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα Δεκεμβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα έξι. Done at Brussels on the tenth day of December in the year one thousand nine hundred and ninety-six. Fait à Bruxelles, le dix décembre mil neuf cent quatre-vingt-seize. Fatto a Bruxelles, addì dieci dicembre millenovecentonovantasei. Gedaan te Brussel, de tiende december negentienhonderd zesennegentig. Feito em Bruxelas, em dez de Dezembro de mil novecentos e noventa e seis. Tehty Brysselissä kymmenentenä päivänä joulukuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäkuusi. Som skedde i Bryssel den tionde december nittonhundranittiosex. 336 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 Por las Comunidades Europeas For De Europæiske Fællesskaber Für die Europäischen Gemeinschaften Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες For the European Communities Pour les Communautés européennes Per le Comunità europee Voor de Europese Gemeenschappen Pelas Comunidades Europeias Euroopan yhteisöjen puolesta På Europeiska gemenskapernas vägnar 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 337 Wspólna deklaracja dotycząca tytułu II Umowy Wszelkie odniesienia do Układu GATT odnoszą się do tekstu Układu GATT zmienionego w 1994 roku. 338 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 7 Umowy Wspólnota i Republika Armenii oświadczają, że tekst klauzuli ochronnej nie przyznaje zabezpieczenia interesów w ramach GATT. 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 339 Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 8 Umowy Do czasu przystąpienia Republiki Armenii do WTO, Strony prowadzą konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu w sprawie swojej polityki dotyczącej opłat przywozowych, włączając zmiany w ochronie celnej. W szczególności konsultacje takie proponuje się przed zwiększeniem ochrony celnej. 340 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 15 Umowy W granicach swoich właściwych kompetencji, Strony uzgadniają, że do celów Umowy własność intelektualna, przemysłowa i handlowa obejmuje w szczególności prawo autorskie, w tym prawo autorskie do programów komputerowych, i prawa pokrewne, prawa odnoszące się do patentów, wzornictwa przemysłowego, oznaczeń geograficznych, w tym nazwy pochodzenia, znaków towarowych i usługowych, topografii układów scalonych, jak również ochronę przed nieuczciwą konkurencją, określoną w artykule 10a Konwencji paryskiej o Ochronie Własności Przemysłowej i Ochronie Nieujawnionych Informacji dotyczących Know-how. 11/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 341 Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 28 Umowy 1. Do celów właściwej wykładni i stosowania w praktyce niniejszej Umowy, Strony uzgadniają, że określenie „szczególnie pilne przypadki”, zawarte w artykule 28 Umowy, oznacza przypadki istotnego naruszenia Umowy przez jedną ze Stron. Istotne naruszenie Umowy oznacza: a) nieprzyjęcie niniejszej międzynarodowego, lub umowy nieusankcjonowane przez ogólne zasady prawa b) naruszenie zasadniczych elementów Umowy określonych w artykule 1. 2. Strony postanawiają, że „właściwe środki” określone w artykule 28 to środki zastosowane zgodnie z prawem międzynarodowym. Jeżeli Strona stosuje środek w szczególnie nagłym przypadku, przewidzianym w artykule 28, strona druga może skorzystać z procedury odnoszącej się do rozstrzygania sporów. 342 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 25 Deklaracja Republiki Armenii dotycząca ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej. Republika Armenii oświadcza, że: 1. Do końca piątego roku następującego po wejściu w życie Umowy, Republika Armenii przystąpi do wielostronnych konwencji w sprawie praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, wymienionych w ustępie 2 niniejszej deklaracji, których stronami są Państwa Członkowskie Wspólnoty, lub które są faktycznie stosowane przez Państwa Członkowskie zgodnie z odpowiednimi postanowieniami tych konwencji. 2. Ustęp 1 niniejszej deklaracji dotyczy następujących wielostronnych konwencji: — Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych (Akt paryski, 1971 roku), — Międzynarodowej Konwencji o ochronie wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych (Rzym, 1961 roku), — Protokołu do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków (Madryt, 1989 roku), — Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług do celów rejestracji znaków (Genewa, 1977 roku, zmienione w 1979 roku), — Traktatu budapeszteńskiego o międzynarodowym uznawaniu depozytu drobnoustrojów do celów postępowania patentowego (1977 roku, poprawiony w 1980 roku), — Międzynarodowej Konwencji o ochronie nowych odmian roślin (UPOV) (Akt Genewski, 1991 roku) 3. Republika Armenii potwierdza znaczenie, jakie przywiązuje do zobowiązań wypływających z następujących konwencji wielostronnych: — Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej (Akt sztokholmski, 1967 roku, zmieniony w 1979 roku), — Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków (Akt sztokholmski, 1967 roku, zmieniony w 1979 roku), — Układu o współpracy patentowej (Waszyngton, 1970 roku, znowelizowany i zmieniony w 1979 roku i w 1984 roku) 4. Od chwili wejścia w życie niniejszej Umowy, Republika Armenii przyznaje w dziedzinie uznawania i ochrony własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, przedsiębiorstwom i obywatelom Wspólnoty traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie, jakie przyznaje jakiemukolwiek państwu trzeciemu w ramach umów dwustronnych. 5. Postanowień ustępu 4 nie stosuje się do przywilejów przyznanych przez Republikę Armenii jakiemukolwiek państwu trzeciemu na rzeczywistej zasadzie wzajemności ani do przywilejów przyznanych przez Republikę Armenii innemu państwu byłego ZSRR


title: RÈGLEMENT (CE) N° 2356/96 DE LA COMMISSION du 10 décembre 1996 fixant les taux de conversion agricoles

eurovoc_concepts:
primary sector
representative rate


title: Forslag til EUROPA-PARLAMENTETS OG RÅDETS DIREKTIV OM MOTORDREVNE KØRETØJER OG PÅHÆNGSKØRETØJER DERTIL VEDRØRENDE TRANSPORT AF FARLIGT GODS AD VEJ OG OM ÆNDRING AF DIREKTIV 70/156/EØF OM GODKENDELSE AF MOTORDREVNE KØRETØJER OG PÅHÆNGSKØRETØJER DERTIL

eurovoc_concepts:
EC Directive
commercial vehicle
motor vehicle
road transport
transport of dangerous goods

formats: html pdf pdfa1b print

text: KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER •it -ù * t f r* Bruxelles, den 10. 12. 1996 KOM(%) 555 endelig udg. %/()267 (COD) Forslag til EUROPA-PARLAMENTETS OG RÅDETS DIREKTIV OM MOTORDREVNE KØRETØJER OG PÅWENGSKØRErøUER DERTIL VEDRØRENDE TRANSPORT AF FARUGT GODS AD VEJ OG OM ÆNDRING AF DIREKTIV 70/156/EØF OM GODKENDELSE AF MOTORDREVNE KØRETØJER OG PÅHÆNGSKØRErølER DERTIL (forelagt af Kommissionen) - 4- BEGRUNDELSE A. Forslagets formål l)ette direktiv har til formål at fastsætte tekniske forskrifter for motorkøreøtjer og påhængskøretøjer dertil, som anvendes til transport af farligt gods. Direktivet vil medvirke til at sikre, at de tekniske forudsætninger er til stede for, at farligt gods er beskyttet under transporten. Oprettelse af et europæisk system for typegodkendelse af køretøjer til brug ved vejtransport af farligt gods vil være til stor fordel for producenterne, som da kun skal overholde ét sæt regler for konstruktion af køretøjer, og køretøjerne vil blive accepteret overalt i EU. Desuden vil omkostningerne falde, efterhånden som det indre marked for sådanne køretøjer bliver en realitet. Også vognmænd og brugere har åbenbare fordele heraf. B. Retsgrundlag Bestemmelserne i forslaget har hjemmel i traktatens artiklel 100 A og indebærer fuldstændig harmonisering af de relevante tekniske forskrifter for køretøjer, som anvendes til vejtransport af farligt gods. Dette er i overensstemmelse med det generelle princip, der følges i køretøjssektoren, således som det er fastlagt i rammedirektivet om typegodkendelse af motorkøretøjer0 i EU (Rådets direktiv 70/156/EØF2) af 6. februar 1970, senest ændret ved direktiv 95/54/EF3)). Teksten har relevans for EØS-aftalen. C. Forhistorie Alle medlemsstaterne med undtagelse af Irland er kontraherende parter i den europæiske konvention om international transport af farligt gods ad vej (ADR-konventionen)4). I direktiv 94/55/El;>) er de forskrifter i ADR-konventionen, som bl. a. indeholder krav til konstruktionen af køretøjer, der benyttes til vejtransport af farligt gods, indført i EU- lovgivningcn. Direktivet skal obligatorisk gennemføres pr. januar 1997 dels for så vidt angår konstruktion af køretøjer til indenlandsk vejtransport af farligt gods, dels for transporten al* sådant gods mellem medlemsstaterne. Direktivet sikrer imidlertid ikke, at konstruktionen af køretøjerne til transport af farligt gods accepteres af de andre medlemsstater. Det kan opnås ved, at der inden for rammerne af det europæiske typegodkendelsessystem vedtages et særdirektiv, således at der på grundlag af harmoniserede konstruktionsspecifikationer bliver fri bevægelighed for køretøjerne i EU. Med nærværende direktiv nås dette mål. 1) Der erindres om, at typegodkendelse af et komplet køretøj i dag kun er mulig for personbiler, da det kun er i denne produktsektor, at alle særdirektiverne er vedtaget og gennemført. Typegodkendelse af komplet køretøj blev obligatorisk for nye personbilstyper den 1. januar 1996. For alle andre køretøjsklasser derimod mangler der stadig at blive vedtaget nogle særdirektiver, inden der kan blive tale om typegodkendelse afkomplet køretøj. Hvad angår køretøjer til transport af farligt gods, mangler der et vigtigt direktiv, nemlig et direktiv om sådanne køretøjers tekniske konstruktion og udstyr. Med nærværende udkast, som er baseret på traktatens artikel 100 A, udfyldes dette hul. 2) EFfnr. 1,42 af 23. 2. 1970, s. 1. 3) EITnr. L 266 af 8. 11. 1995, s. 1. 4) ECEATRANS/110 (Vol. I and II), Geneva 30. 09. 1957 5) EFT nr. L 319 af 12. 12. 1994, s. 7. Det er derfor et direktiv, der ledsager direktiv 94/55/EF, og det indeholder særbestemmelser om følgende: - <LC5L - hensigtsmæssig konstruktion og udførelse af basiskøretøjer, der skal anvendes til transport af farligt gods tekniske specifikationer for elektrisk udstyr bremsesystem (f. eks. ABS og retardersystem) forebyggelse af brand hasti ghedsbegrænsning. Bestemmelserne bygger på bestemmelserne i rådsdirektiv 94/55/EF (der henvises direkte dertil i direktivet). Hvis alle direktivets relevante tekniske forskrifter er opfyldt, garanteres der fri bevægelighed for de pågældende køretøjer på hele EUs indre marked. Hvis derfor et køretøj er blevet typegodkendt i henhold til nærværende direktiv, kan medlemsstaterne hverken forbyde fabrikanter i at udbyde det til salg eller nægte registrering eller ibrugtagning af det på grund af dets konstruktion. Som alle andre direktiver om typegodkendelse af erhvervskøretøjer - bortset fra dem om luftforurening og støjemission - er det nye direktiv baseret på fakultativ harmonisering. Medlemsstaterne kan forelange, at kun forskrifterne i EF-særdirektivet finder anvendelse. På den anden side har de mulighed for at bibeholde den nationale lovgivning på området, og i så fald kan fabrikanterne vælge mellem den og de harmoniserede krav. Det står medlemsstaterne frit for at kræve, at en fabrikant, der ikke har valgt EF-typegodkendelse, skal opfylde tie nationale bestemmelser. Direktivet berører ikke nationale love og EU-lovgivning om brug af de pågældende køretøjer. De adminstrative bestemmelser i forslaget er aipasset efter de tilsvarende bestemmelser i direktiv 70/156/EØF, således at der er kontinuitet i anvendelsen. Direktivet vil være fakultativt, indtil rammedirektivet (70/156/EØF) er obligatorisk for køretøjer til vejtransport af farligt gods i alle medlemsstaterne. Hvis en fabrikant ønsker at benytte bestemmelserne i nærværende direktiv, har han lov til det, og de øvrige medlemsstater må ikke hindre den frie bevægelighed for køretøjer, der opfylder de tekniske forskrifter i direktivet. D. Høring af interesserede parter 1 1994 bad Kommissionen arbejdsgruppen for motorkøretøjer (Motor Vehicle Working Group)6) om at behandle et udkast til et direktivforslag om køretøjer til transport af farligt gods ad vej, som skulle fjerne de tekniske hindringer for sådanne køretøjers frie bevægelighed. Arbejdsgruppen har bistået Kommissionen ved udarbejdelsen af bilagene til nærværende direktivforslag. ft) Et rådgivende udvalg bestående af medlemsstater, internationale organisationer og interessegrupper fra erhvervslivet samt forbrugere. E. Forslagets indhold A riiklerne Artiklerne ligner generelt artiklerne i andre særdirektiver, der er vedtaget inden for rammerne af direktiv 70/156/EØF, og de anvender bestemmelserne i sidstnævnte. Bilagene Bilag I afgrænser direktivets anvendelsesområde og opdeler køretøjerne i følgende lem klasser: EX/H køretøjer beregnet til transport af eksplosiver som transporterende enheder af type II EX/III køretøjer beregnet til transport af eksplosiver som transporterende enheder af type III FL OX AT køretøjer beregnet til transport af brandfarlige væsker med et llammepunkt på under 61°C eller brandfarlige luftarter i tankcontainere med rumindhold over 3000 1 eller i faste eller aftagelige tanke samt køretøjer med beholderbatterier med mmindhold over 1000 1, som er beregnet til transport af brandfarlige luftarter køretøjer beregnet til transport af stoffer i klasse 5. 1, randnummer 2501, punkt 1(a), i tankcontainere med rumindhold over 3000 1 eller faste eller aftagelige tanke køretøjer beregnet til transport af farligt gods i tankcontainere med rumindhold over 3000 1 eller i faste eller aftagelige tanke samt køretøjer med beholderbatterier med rumindhold over 1000 1, som er af en anden type end FE og OX. Bilag II indeholder i tillæg 1 og 2 eksempler på den EF-typegodkendelsesmærkning, der skal benyttes, nîîr de godkendende myndigheder har meddelt typegodkendelse i henhold til rammedirektiv 70/156/EØF. Cm *~ FORSLAG TIL EUROPA-PARLAMENTETS OG RÅDETS DIREKTIV OM MOTORDREVNE KØRETØJER OG PÅHÆNGSKØRETØJER DERTIL VEDRØRENDE TRANSPORT AF FARLIGT GODS AD VEJ OG OM ÆNDRING AF DIREKTIV 70/156/EØF OM GODKENDELSE AF MOTORDREVNE KØRETØJER OG PÅHÆNGSKØRETØJER DERTIL EUROPA-PARLAMENTET OG RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR - under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, særlig artikel 100A, under henvisning til forslag fra Kommissionen1 i henhold til fremgangsmåden i traktatens artikel 189B2, under henvisning til udtalelse fra Det Økonomiske og Sociale Udvalg3, under henvisning medlemsstaternes lovgivning om transport af farligt gods ad vej, og til Rådets direktiv 94/55/EF4 om indbyrdes tilnærmelse af ud fra følgende betragtninger: Det indre marked indebærer et område uden indre grænser med fri bevægelighed for varer, personer, tjenesteydelser og kapital; en fuldstændig harmonisering af de tekniske krav til køretøjer, der er beregnet til transport af farligt gods ad vej, er nødvendig for at nå dette mål; de tekniske krav til motordrevne køretøjer og påhængskøretøjer dertil i henhold til nationale bestemmelser vedrørende transport af farligt gods ad vej skal overholdes; disse krav varierer fra medlemsstat til medlemsstat; at disse procedurer og krav er forskellige udgør en teknisk handelshindring vedrørende bestemmelserne for køretøjer, som er beregnet til transport af farligt gods ad vej; det er nødvendigt at fjerne de tekniske handelshindringer vedrørende bestemmelserne for køretøjer, som er beregnet til transport af farligt gods ad vej, og at lade de relevante markedsmekanismer fungere uhindret; for at gennemføre det indre marked er der derfor behov for at harmonisere standarderne for •transport af farligt gods ad vej ; 1 EFT nr. 2 EFT nr. 3 EFT nr. 4 EFTnr. L 319 af 12. 12. 1994, s. 7. -3 - dette direktiv er et af særdirektiverne under den EF-typegodkendelsesprocedure, som er fastlagt ved Rådets direktiv 70/156/EØF5 senest ændret ved direktiv 95/54/EF6; følgelig finder bestemmelserne i direktiv 70/156/EØF om køretøj ssy stemer, komponenter og separate tekniske enheder anvendelse i nærværende direktiv; i direktiv 70/156/EØF, særlig artikel 3, stk. 4, og artikel 4, stk. 3, kræves, at der til hvert særdirektiv knyttes et oplysningsskema, som indeholder de relevante punkter i bilag I til nævnte direktiv, og en typegodkendelsesattest, der er baseret på bilag VT til samme direktiv, saledes al typegodkendelser kan edb-registrercs - UDSTEDT FØLGENDE DIREKTIV: Artikel 1 Dette direktiv finder anvendelse for køretøjer af klasse N og O, som er beregnet til transport af farligt gods ad vej i eller mellem medlemsstaterne. Artikel 2 I dette direktiv forstås ved: "køretøj", ethvert motor køretøj af anden klasse end M og påhængskøretøjer dertil som defineret i bilag IIA i direktiv 70/156/EØF "ADR", den europæiske konvention som defineret i artikel 2 i direktiv 94/55/EF "farligt gods", stoller og genstande som defineret i artikel 2 i direktiv 94/55/EF "transport", transport ad vej som defineret i artikel 2 i direktiv 94/55/EF Artikel 3 I direktiv 70/156/EØF, bilag IV, del I, tilføjes følgende: "Del I 56 Transport af farligt gods 97/xxx/EF EFT nr. osv. N,; N2; N3; O,; 02; 03; 04" Artikel 4 Medlemsstaterne kan ikke nægte at udstede EF-typegodkendelse eller national godkendelse af en køretøjstype 5 EFTnr. L 42 af 23. 2. 1970, s. 1. h EFTnr. L 266 af 8. 11. 1995, s. 1. eller forbyde registrering, salg og ibrugtagning af køretøjer af grunde, der vedrører transport af farligt gods, hvis bestemmelserne i bilagene til dette direktiv er opfyldt. Artikel 5 Ændringer, der er nødvendige for at tilpasse bilagene til dette direktiv til den tekniske udvikling, vedtages i overensstemmelse med proceduren i artikel 13 i direktiv 70/156/EØF. Artikel 6 Medlemsstaterne sætter de nødvendige love og administrative bestemmelser i krall for at etterkomme dette direktiv senest den [1. januar 1997]. De underretter straks Kommissionen herom. Nar medlemsstaterne vedtager de i stk. 1 nævnte love og administrative bestemmelser, skal de indeholde en henvisning til dette direktiv, eller de skal ved offentliggørelsen ledsages af en sådan henvisning. De nærmere regler for denne henvisning fastsættes af medlemsstaterne. Medlemsstaterne meddeler Kommissionen teksten til de love og administrative bestemmelser, som de vedtager på det af direktivet omfattede område. Medlemsstaterne anvender disse bestemmelser fra den [1. januar 1997]. Artikel 7 Artikel 8 Dette direktiv træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Dette direktiv er rettet til medlemsstaterne. Artikel 9 Udfærdiget i Bruxelles, den På Europa-Parlamentets vegne Formand På Rådets vegne Formand BILAGSFT«TEG[NfELSE - 5- Bilag I Omfang, klassificering, krav Bilag II Administrative bestemmelser tor typegodkendelse Tillæg 1: Oplysningsskema Tillæg 2: EF-typegodkendelsesattest Addendum - 6- BILAGI 1. Omfang 1. 1 Dette direktiv finder anvendelse på chassis med førerhus, traktor til sættevogn eller sættevognschassis og påhængskøretøj med selvbærende karosseri, som er beregnet til transport af farligt gods ad vej (se randnummer 220 200 (1), i bilag B til direktiv 94/55/EF). 2. Definitioner 2. 1 For klasse N,, N2, N3, 0„ 02, 03, og 04 forstås ved "type" køretøjer, som i det mindste ikke adskiller sig fra hinanden på følgende vigtige punkter: fabrikant fabrikantens typebetegnelse klasse vigtige konstruktionsaspekter chassis/bundplade (åbenbare og grundlæggende forskelle) antal aksler motor (forbrændingsmotor/elektromotor/hybrid) 3. Klassificering 3. 1 Køretøjerne klassificeres i henhold til randnummer 220 301 i bilag B til direktiv 94/55/EF på følgende måde: 3. 1. 1 EX/II køretøjer beregnet til transport af eksplosiver som transporterende enheder af type II 3. 1. 2 EX/111 køretøjer beregnet til transport af eksplosiver som transporterende enheder af type III 3. 1. 3 FL køretøjer beregnet til transport af brandfarlige væsker med et flammepunkt på under 61°C eller brandfarlige luftarter i tankcontainere med rumindhold over 3000 1 eller i faste eller aftagelige tanke samt køretøjer med beholderbatterier med rumindhold over 1000 1, som er beregnet til transport af brandfarlige luftarter 3. 1. 4 OX køretøjer beregnet til transport af stoffer i klasse 5. 1, randnummer 2501, punkt 1(a), i tankcontainere med rumindhold over 3000 1 eller faste eller aftagelige tanke - 7- køretøjer beregnet til transport af farligt gods i tankcontainere med rumindhold over 3000 1 eller i faste eller aftagelige tanke samt køretøjer med beholderbatterier med rumindhold over 1000 1, som er af en anden type end FL og OX. 3. 1. 5 AT 4. Krav Kravene til opbygning af køretøjer, som er beregnet til transport af farligt gods ad vej, herunder bestemmelserne til eventuel typegodkendelse af køretøjerne, som beskrevet i randnummer 220 500 - 220 540 i bilag B til direktiv 94/55/EF, skal være opfyldt. BIIAGH - 8- ADMINISTRATIVE BESTEMMELSER VEDRØRENDE TYPEGODKENDELSE 1. ANSØGMNG OM EF-TYPEGODKENDELSE 1. 1 Ansøgning om typegodkendelse af en køretøjstype med henblik på transport af farligt gods ad vej i henhold til artikel 3, stk. 4, i direktiv 70/156/EØF indgives af fabrikanten. 1. 2 Oplysningsskemaet skal udformes som vist i bilag 1. 1. 3 Der indleveres et køretøj, som er repræsentativt for den køretøjstype, der søges godkendt til den tekniske tjeneste, som er ansvarlig for typeprøvningen. 1. 4 Fabrikanten har ret til at indgive oplysninger og rapporter over udførte prøvninger, som godtgør, at kravene med tilstrækkelig sandsynlighed kan overholdes. 2. MEDDELELSE AF EF-TYPEGODKENDELSE 2. 1 Der meddeles EF-typegodkendelse i henhold til artikel 4, stk. 3, og i de relevante tilfælde artikel 4, stk. 4, i direktiv 70/156/EØF, hvis de relevante krav er opfyldt. li vF-typcgodkendelsesattesten udformes som vist i bilag 2. 2. 3 2. 4 I Iver godkendt køretøjstype tildeles et godkendelsesnummer i henhold til bilag VII lil direktiv 70/156/EØF. En medlemsstat må ikke tildele samme nummer til to forskellige køretøjstyper. 1 Ivis der opstår tvivlstilfælde, når det kontrolleres, om et køretøj opfylder kravene i dette direktiv, skal der tages hensyn til eventuelle oplysninger og rapporter over prøvninger indgivet af fabrikanten, som kan tages i betragtning ved validering af den godkendende myndigheds prøvning. 3. ÆNDRING AF TYPE OG TYPEGODKENDELSE 3. 1 3. 2 Ved ændring af den køretøjstype, som er godkendt i henhold til dette direktiv, linder bestemmelserne i artikel 5 i direktiv 70/156/EØF anvendelse. Der kan udføres en delvis prøvning, som den tekniske tjeneste fastlægger ud fra de foretagne ændringer. 4. PRODUKTIONENS OVERENSSTEMMELSE Der træffes foranstaltninger til sikring af produktionens overensstemmelse i henhold til bestemmelserne i artikel 10 i direktiv 70/156/EØF. - 9- TTLIvBGl Oplysningsskema nr. i henhold til bilag I til Rådets direktiv 70/156/EØF vedrørende EF-ry pegodkendelse af køretøj beregnet til transport af farligt gods ad vej Nedennævnte oplysninger skal i relevante tilfælde forelægges i tre eksemplarer og omfatte en indholdstbrtegnelse. Eventuelle tegninger skal forelægges i en passende målestok på A4-ark eller foldet til denne størrelse. Eventuelle fotografier skal være tilstrækkelig detaljerede. Hvis systemer, komponenter eller separate tekniske enheder omfatter elektronisk styrede funktioner, anføres relevante funktionsspecifikationer. 0 0. 1 0. 2. 0. 2. 1. 0. 3 0. 3. 1 0. 4 0. 4. 1 0. 5 0. 8 1 1. 1 1. 6. ALMINDELIGE OPLYSNINGER Fabriksmærke (firmabetegnelse): Køretøjets type: Handelsbetegnelse^*): Typeidentifikationsmærker som markeret på køretøjetb): Mærkels anbringelsessted: Køretøjets klassec): Klassificering(er) i henhold til art af farligt gods, som køretøjet skal transportere: Fabrikantens navn og adresse: Adresse på samlefabrikker): KØRETØJETS ALMINDELIGE SPECIFIKATIONER Fotografier og / eller tegninger af et repræsentativt køretøj: Motorens placering og montering: 2. 2. 4. 2. 2. 4. 2. 1. 2. 4. 2. 2. 2. 4. 2. 2. 1. 2. 4. 2. 3. MASSE OG DIMENSIONERE (i kg og mm) For chassis med karrosseri Længde0: Breddek): Bredde af karrosseri på kølevognk): Højde (ubelastet)0 (ved ophæng med niveauregulering, angiv normal køreposition): 2. 8. Teknisk tilladt totalmasse som oplyst af fabrikanteny) (største og mindste for - 10- hver variant): MOTORl|) Forbrændingsmotor Funktionsprincip: styret tændingtøripressionstænding, firetakt/totaktl) BREMSER Nærmere oplysninger om retardertype(r): KARROSSERI Karrosseriets art: Materialer og konstruktion: 3. 3. 2. 3. 2. 1. 1. 8. 8. 11 9. 9. 1. 9. 2. Numrene og fodnoterne i dette oplysningsskema svarer til dem, der er anvendt i bilag I til direktiv 70/156/EØF. Numre, som ikke er relevante for dette direktiv, er udeladt. TILLÆG 2 MODEL (største format: A 4 (210 x 297 mm) EF-TYPEGODKENDELSESATTEST myndighedens stempel Meddelelse om typegodkendelse0 udvidelse af typegodkendelse0 nægtelse af typegodkendelse0 inddragelse af typegodkendelse0 for en køretøjstypc/komponent/separat teknisk enhed0 i henhold til direktiv. /. /E Typegodkendelse nr. : Årsag til udvidelse: 1 ) Det ikke gældende overstreges. 1)1 L I 0. 1 0. 2. - 1 2- Fabriksmærke (firmabetegnelse): Køretøjets type: 0. 2. 1 I landelsbetegnelse(r): 0. 3 Typeidentifikationsmærker som markeret på køretøjet/komponenten/den separate tekniske enhed2): 0. 3. 1 Mærkets anbringelsessted: Køretøjets klasse°3): Navn og adresse på fabrikanten: Navn og adresse på samlefabrik(ker): 0. 4 0. 5 0. 8 DEL II 1. Eventuelle yderligere oplysninger (se addendum) 2. Teknisk tjeneste ansvarlig for udførelse afprøvningerne: 3. Prøverapportens dato: 4. Proverapportens nummer: 5. Eventuelle bemærkninger (se addendum) 2) Hvis typeidentifikationen indeholder tegn, som ikke er relevante for beskrivelsen af type kløretøj, komponent eller teknisk enhed, som er omfattet af denne typegodkendelsesattest, angives sådanne tegn i dokumentationen med symbolet "?" (f. eks. ABC??123???). 3) Som defineret i bilag IIA til direktiv 70/156/EØF - 1 3- 6. Sled: 7. Dato: 8. Underskrift: 9. Der er vedlagt en indholdsfortegnelse for den informationspakke, der er indgivet til den godkendende myndighed, og som kan fås efter anmodning. ADDENDUM - 1 4- til EF-lypegodkendelsesattesl nr vedrørende typegodkendelse af et køretøj i henhold til direktiv. /. /EF. 1. Yderligere oplysninger 1. 1 Klassificering 1. 2 Kort beskrivelse af køretøjstypens opbygning, dimensioner og materialer:. 1. 4 Motorens placering: fortil/bagtil/i midten0 1. 5 Forhjulstræk/baghjulstræk0 1. 6 Masse af køretøj, som skal prøves Foraksel: Bagaksel: Total: kg kg kg 5 Bemærkninger: (f. eks. gældende for venstrestyrede og højrestyrede køretøjer): I ) Det ikke gældende overstreges. 4? ANALYSE AF KONSEKVENSERNE FOR KONIOJRRENCEEVNEN OG BESKÆFTIGELSEN Forslag til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv om motordrevne køretøjer og påhængskøretøjer dertil vedrørende transport af farligt gods ad vej og om ændring af direktiv 70/156/EØF for så vidt angår typegodkendelse af motordrevne køretøjer og påhængskøretøjer dertil I. FORANSTALTNINGENS HOVEDBEGRUNDELSE Harmonisering af den nationale lovgivning Forbedring af trafiksikkerheden Tilpasning til den tekniske udvikling II. DE BERØRTE VIRKSOMHEDERS KARAKTERISTIKA Navnlig Er der mange små og mellemstore virksomheder'? lir der en særlig tæt forekomst i områder der er berettigede til regional støtte fra medlemsstaterne? der er berettigede til støtte fra EFRU? Nej Nej Nej III. HVILKE DIREKTE FCBRPUGIELSER PÅHVILER DER VTRKSCMV1HEDERNE? Ingen. IV. HVILKE FORPLIGTELSER KAN DER EVENTUELT PÅLÆGGES VIRKSOMHEDERNE INDIREKTE VIA DE LOKALE MYNDIGHEDER? Ingen yderligere forpligtelser. V. ER DER TRUFFET særlige foranstaltninger til foidel for små og mellemstore virksomheder? Nej VI. HVILKEN VIRKNING FORVENTES DER for virksomhedernes konkurrenceevne? for beskæftigelsen? Ingen negativ virkning Ingen negativ virkning VIL ER ARBEJDSMARKEDETS PARTER BLEVET HØRT? Nej 1 G ISSN 0254-1459 KOM(96) 555 endelig udg. DOKUMENTER DA 07 06 15 14 Katalognummer : CB-CO-96-559-DA-C ISBN 92-78-10848-0 Kontoret for De Europæiske Fællesskabers Olïicielle Publikationer L-2985 Luxembourg


title: EURET : Rail transport: Eurobalise sub-system.

eurovoc_concepts:
EU research policy
common transport policy
rail transport


title: Règlement (CE) nº 2352/96 de la Commission du 10 décembre 1996 fixant les taux d'intérêt à appliquer pour le calcul des frais de financement des interventions consistant en achat, stockage et écoulements

eurovoc_concepts:
EAGGF Guarantee Section
EU Member State
interest
intervention buying
sales aid
storage

formats: html pdfa1b print


title: Die Fischereiflotte der Europäischen Union 1990-1995.

eurovoc_concepts:
EU Member State
fishing fleet
fishing statistics