title: Dyrektywa Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi

eurovoc_concepts:
dangerous substance
environmental risk prevention
exchange of information
public health
safety standard

text: 410 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 31996L0082 14. 1. 1997 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 10/13 DYREKTYWA RADY 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Trakta- tu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) Dyrektywa Rady 82/501/EWG z dnia 24 czerwca 1982 r. w sprawie niebezpieczeństwa poważnych awarii powodo- wanych przez określone działania przemysłowe (4) doty- czy zapobiegania poważnym awariom, które mogą być następstwem określonych działań przemysłowych, oraz ograniczenia rezultatów wspomnianych zdarzeń dla czło- wieka i środowiska naturalnego. Cele i zasady polityki w zakresie środowiska naturalnego przyjętej przez Wspólnotę zgodnie z ustaleniami art. 130r ust. 1 i 2 Traktatu oraz wyszczególnione w programie działań Wspólnoty Europejskiej dotyczącym spraw ochrony środowiska (5) obejmują przede wszystkim ochronę i zachowanie jakości środowiska naturalnego, jak również ochronę zdrowia ludzkiego poprzez działania zapobiegawcze. (3) W uchwale towarzyszącej, nawiązującej do Czwartego Programu Działań dotyczącego ochrony środowiska (6), Rada oraz spotykający się w ramach Rady przedstawiciele rządów Państw Członkowskich podkreślili potrzebę skuteczniejszego wykonywania przepisów dyrektywy 82/501/EWG oraz zaapelowali o dokonanie przeglądu wspomnianej dyrektywy, mającego na celu, w razie konieczności, ewentualne rozszerzenie jej zakresu oraz zwiększenie wymiany informacji na ten temat pomiędzy Państwami Członkowskimi. Piąty Program Działań, (1) Dz. U. C 106 z 14. 4. 1994, str. 4 oraz Dz. U. C 238 z 13. 9. 1995, str. 4. (2) Dz. U. C 295 z 22. 10. 1994, str. 83. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 1995 r. (Dz. U. C 56 z 6. 3. 1995, str. 80), wspólne stanowisko Rady z dnia 19 marca 1996 r. (Dz. U. C 120 z 24. 4. 1996, str. 20) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lipca 1996 (Dz. U. C 261 z 9. 9. 1996, str. 24). (4) Dz. U. L 230 z 5. 8. 1982, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrek- tywa 91/692/EWG (Dz. U. L 377 z 31. 12. 1991, str. 48). (5) Dz. U. C 112 z 21. 12. 1973, str. 1. Dz. U. C 139 z 13. 6. 1977, str. 1. Dz. U. C 46 z 17. 2. 1983, str. 1. Dz. U. C 70 z 18. 3. 1987, str. 1. Dz. U. C 138 z 17. 5. 1993, str. 1. (6) Dz. U. C 328 z 7. 12. 1987, str. 3. którego podjęcie zostało zatwierdzone przez Radę oraz przedstawicieli rządów Państw Członkowskich spotykają- cych się w ramach Rady, w uchwale z dnia 1 stycznia 1993 r. (7) również wnosi o lepsze zarządzanie ryzykiem i wypadkami. (4) W świetle wypadków w Bhopal i Mexico City, które wyka- zały, jakie niebezpieczeństwo może powstać w sytuacji gdy budynki mieszkalne są usytuowane niedaleko terenów niebezpiecznych, uchwała Rady z dnia 16 października 1989 r. wezwała Komisję do włączenia do dyrektywy 82/501/EWG przepisów dotyczących kontroli planowania zagospodarowania przestrzennego w sytuacji zatwierdza- nia nowych instalacji oraz powstawania inwestycji miej- skich w okolicy już istniejących instalacji. (5) Wspomniana uchwała Rady zachęcała Komisję do współ- pracy z Państwami Członkowskimi, mając na uwadze uzyskanie większego porozumienia z obu stron oraz har- monizacji wewnętrznych zasad i praktyk w odniesieniu do sprawozdań o bezpieczeństwie. (6) (7) (8) Pożądane byłoby połączenie doświadczeń uzyskanych przy stosowaniu różnych metod w odniesieniu do kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii. Komisja oraz Pań- stwa Członkowskie powinny zacieśnić stosunki z odpo- wiednimi organami międzynarodowymi oraz ustalić środki odpowiadające tym, które są określone w niniejszej dyrektywie, a które można byłoby wykorzystać w krajach trzecich. Konwencja Europejskiej Komisji Ekonomicznej Narodów Zjednoczonych dotycząca Ponadgranicznych Konsekwen- cji Awarii Przemysłowych ustala środki dotyczące zapobie- gania, gotowości oraz reakcji na awarie, które mogą spo- wodować ponadgraniczne konsekwencje, oraz przepisy międzynarodowej współpracy na tym polu. Dyrektywa 82/501/EWG stanowi pierwszy etap procesu harmonizacji. Dla zapewnienia wysokiego poziomu ochrony na terenie Wspólnoty, prowadzonej w sposób konsekwentny i skuteczny, wspomniana dyrektywa powinna zostać sprawdzona i uzupełniona. Obecna har- monizacja ogranicza się do środków koniecznych do wprowadzenia skuteczniejszego systemu ochrony przed poważnymi awariami o rozległych skutkach oraz do ogra- niczenia ich efektów. (9) Skutki poważnych awarii mogą być odczuwalne poza gra- nicami. Koszty awarii o podłożu ekologicznym i gospodar- czym ponosi nie tylko zakład dotknięty skutkami takiej (7) Dz. U. C 138 z 17. 5. 1993. 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 411 awarii, ale również zainteresowane Państwo Członkow- skie. Niezbędne jest zatem podjęcie środków, które zapew- niłyby wysoki poziom ochrony na terenie Wspólnoty. Wspólnoty podstawowych wymogów, z którymi muszą być zgodne systemy kontroli ustanowione przez Państwa Członkowskie. (10) Przepisy niniejszej dyrektywy należy stosować bez uszczerbku dla przepisów prawa wspólnotowego dotyczą- cych zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy. (17) (11) Wykorzystanie wykazów określających niektóre instalacje, a nieuwzgędniających innych, które powodują identyczne niebezpieczeństwo, jest nieodpowiednią praktyką i może spowodować nieuregulowanie kwestii potencjalnych źró- deł poważnych awarii. Zakres dyrektywy 82/501/EWG musi zostać dostosowany tak, aby do wszystkich zakła- dów, w których znajdują się substancje niebezpieczne w ilości wystarczającej do spowodowania niebezpieczeń- stwa poważnych awarii, stosować przepisy niniejszej dyrektywy. (12) Uwzględniając Traktat oraz zgodnie z odpowiednim usta- wodawstwem Wspólnoty, Państwa Członkowskie mogą zachować lub przyjąć właściwe środki w odniesieniu do działań związanych z transportem w basenach portowych, na nabrzeżach i na stacjach rozrządowych, które są wyłą- czone z zakresu niniejszej dyrektywy, w celu zapewnienie poziomu bezpieczeństwa, który byłby podobny do poziomu ustalonego w ramach niniejszej dyrektywy. (13) Poważne awarie mogą powstać również podczas przesyła- nia substancji niebezpiecznych rurociągami. Po zebraniu i ocenie informacji dotyczących istniejących we Wspólno- cie mechanizmów regulujących te działania oraz występo- waniu zdarzeń z nimi związanych, Komisja powinna przygotować komunikat szczegółowo przedstawiający sprawę oraz stosowny instrument, mający na celu podję- cie działań na tym terenie, o ile zajdzie taka konieczność. (14) Uwzględniając Traktat oraz zgodnie z odpowiednim usta- wodawstwem Wspólnoty, Państwa Członkowskie mogą zachować lub przyjąć odpowiednie przepisy w sprawie składowisk odpadów, które nie są objęte zakresem niniej- szej dyrektywy. (15) Przeprowadzona we Wspólnocie analiza poważnych awa- rii wykazuje, że większość z nich wynika z nieodpowied- niego zarządzania i/lub organizacji. Konieczne jest zatem ustalenie na poziomie Wspólnoty głównych zasad systemu zarządzania, który musi być odpowiedni do ochrony przed niebezpiecznymi awariami, kontroli niebezpieczeństw poważnych awarii oraz ograniczania ich skutków. (16) Różnice w mechanizmach kontroli zakładów przez wła- ściwe organy mogą spowodować zróżnicowanie pozio- mów ochrony. Konieczne jest ustalenie na poziomie Prowadzący zakład powinien, w przypadku zakładu, w którym występują znaczne ilości niebezpiecznych sub- stancji, w celu wykazania, że zrobiono wszystko, co konieczne, aby zapobiec poważnym awariom, przygoto- wać plany dotyczące nieprzewidzianych wypadków oraz środki zaradcze, dostarczyć właściwym organom informa- cje w formie sprawozdania dotyczącego bezpieczeństwa, zawierającego szczegółowe informacje na temat zakładu, występowania niebezpiecznych substancji, instalacji lub urządzeń magazynowych, prawdopodobieństwa poważ- nych awarii oraz dostępnych systemów zarządzania, mając na względzie ochronę przed poważnymi awariami, ogra- niczenia ich ryzyka oraz umożliwienia podjęcia niezbęd- nych czynności mających na celu ograniczenie ich konsek- wencji. (18) Aby zmniejszyć ryzyko efektu domina w przypadku zakła- dów ulokowanych w taki sposób lub tak blisko siebie, że wzrasta możliwość i prawdopodobieństwo poważnych awarii lub wzmożenia ich skutków, należy stworzyć prze- pisy mające na celu wymianę właściwych informacji oraz współpracę w dziedzinie informacji o charakterze publicz- nym. (19) Aby popierać dostęp do informacji dotyczących ochrony środowiska, społeczeństwo powinno uzyskać dostęp do sprawozdań o bezpieczeństwie przygotowanych przez prowadzących zakład, a osoby, które mogą być narażone na skutki poważnych awarii powinny uzyskać wystarcza- jące informacje o właściwych działaniach, które należy podjąć w czasie awarii. (20) Aby przygotować się na wypadek niebezpieczeństwa, konieczne jest ustanowienie zewnętrznych i wewnętrz- nych planów operacyjno-ratowniczych w przypadku zakładów, w których występują znaczne ilości niebez- piecznych substancji, oraz stworzenie systemu zapewnia- jącego sprawdzanie i poprawienie tych planów w razie konieczności oraz wprowadzenie ich w życie w przypadku poważnej awarii lub jej prawdopodobieństwa. (21) Wewnętrzne plany operacyjno-ratownicze należy konsul- tować z pracownikami zakładu, zaś zewnętrzne plany operacyjno-ratownicze ze społeczeństwem. (22) Aby zapewnić większą ochronę obszarów mieszkalnych, obszarów użytku publicznego i obszarów szczególnego zainteresowania lub wrażliwości środowiska naturalnego, istotne dla polityki zagospodarowania przestrzennego lub innych odpowiednich polityk prowadzonych przez Pań- stwa Członkowskie jest uwzględnienie, w dłuższej per- spektywie, potrzeby utrzymania odpowiedniej odległości pomiędzy wspomnianymi obszarami a zakładami stwarza- jącymi ryzyko, a w przypadku istniejących zakładów u- względnianie podjęcia dodatkowych środków technicz- nych tak, aby nie zwiększać ryzyka dla ludności. 412 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 (23) Aby zapewnić, że w przypadku wystąpienia poważnej awarii zostaną podjęte odpowiednie środki, prowadzący zakład musi natychmiast poinformować o tym właściwe władze oraz przekazać im informacje konieczne do oceny rozmiarów awarii. (24) Aby zapewnić wymianę informacji oraz zapobiec przy- szłym wypadkom podobnego rodzaju, Państwa Człon- kowskie powinny przekazać Komisji informacje dotyczące poważnych awarii powstałych na ich terytorium, w celu umożliwienia Komisji analizy niebezpieczeństwa związa- nego z daną awarią oraz uruchomienia systemu upo- wszechniania informacji dotyczących w szczególności poważnych awarii oraz wyciągniętych z nich wniosków. Taka wymiana informacji powinna obejmować również sytuacje niebezpieczne, uznawane przez Państwa Człon- kowskie za będące przedmiotem szczególnego zaintereso- wania z technicznego punktu widzenia, ze względu na zapobieganie poważnym awariom oraz ograniczenie ich skutków, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Cel Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie poważnym awariom, w których istotną rolę odgrywają niebezpieczne ludności substancje oraz ograniczenie i skuteczne i konsekwentne zapewnienie wysokiego poziomu ochrony we Wspólnocie. środowiska naturalnego, mając na uwadze ich skutków dla Artykuł 2 Zakres 1. Niniejszą dyrektywę stosuje się w odniesieniu do zakładów, w których niebezpieczne substancje występują w ilościach wyszczególnionych w załączniku I, część I i II, kolumna 2 lub przekraczają te ilości, z wyjątkiem art. 9, 11 i 13, które stosuje się do każdego zakładu, w którym niebezpieczne substancje wystę- pują w ilościach wyszczególnionych w załączniku I, część I i II kolumna 3 lub przekraczających te ilości. Dla celów niniejszej dyrektywy „występowanie substancji niebez- piecznych” oznacza rzeczywiste lub przewidywane występowa- nie takich substancji w zakładzie lub występowanie substancji uznanych za substancje wytworzone podczas utraty kontroli nad przemysłowym procesem chemicznym, w ilościach równych lub przekraczających poziomy wyszczególnione w załączniku I, część I i II. 2. Przepisy niniejszej dyrektywy stosuje się bez uszczerbku dla przepisów prawa wspólnotowego dotyczących środowiska pracy, a szczególnie bez uszczerbku dla dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (1). Artykuł 3 Definicje Dla celów niniejszej dyrektywy: 1. „zakład” oznacza cały obszar znajdujący się pod kontrolą prowadzącego zakład, gdzie substancje niebezpieczne wystę- pują w jednej lub kilku instalacjach, ze zwykłą lub związaną z nim infrastrukturą i czynnościami; 2. „instalacja” oznacza urządzenie lub urządzenia techniczne znajdujące się na terenie zakładu, w których substancje nie- bezpieczne są wytwarzane, wykorzystywane, przenoszone lub magazynowane. Termin „instalacja” obejmuje również sprzęt, konstrukcje, rurociągi, maszyny, narzędzia, prywatne bocz- nice kolejowe, doki, nadbrzeża wyładunkowe, które takiej instalacji służą, jak również mola, magazyny i inne konstruk- cje, pływające lub nie, niezbędne do obsługi takiej instalacji; 3. „prowadzący zakład” oznacza osobę lub podmiot, który pro- wadzi zakład lub instalację lub jest ich właścicielem, lub któremu zgodnie z ustaleniami ustawodawstwa krajowego przyznano decydujące uprawnienia gospodarcze w zakresie technicznego działania wymienionych jednostek; 4. „substancja niebezpieczna” oznacza substancje, mieszanki lub preparaty wyszczególnione w załączniku I, część I lub speł- niające kryteria ustalone w załączniku I, część II oraz wystę- pujące w postaci surowców, produktów, półproduktów, osa- dów lub produktów pośrednich, wraz z produktami, które mogą zostać uznane za powstałe w wyniku awarii; 5. „poważna awaria” oznacza każde zdarzenie, takie jak: poważne zanieczyszczenie, pożar lub wybuch, powstałe pod- czas pracy zakładu objętego niniejszą dyrektywą i będące kon- sekwencją niekontrolowanych zdarzeń oraz stwarzające poważne niebezpieczeństwo dla zdrowia ludzkiego lub środo- wiska naturalnego, natychmiastowe lub opóźnione, w którym istotną rolę odgrywają jedna lub kilka niebezpiecznych sub- stancji i które powstało na terenie zakładu lub poza nim; 6. „niebezpieczeństwo” oznacza wewnętrzną właściwość sub- stancji niebezpiecznej lub sytuację fizyczną, które mogą spo- wodować uszczerbek dla zdrowia ludzkiego lub środowiska; 7. „ryzyko” oznacza prawdopodobieństwo wystąpienia konkret- nego skutku w określonym czasie lub w określonej sytuacji; 8. „składowanie” oznacza występowanie substancji niebezpiecz- nych występujących w ilości potrzebnej do celów magazyno- wania, pozostawiania pod opieką lub przechowania na stanie. Artykuł 4 Wyjątki Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania w stosunku do: a) zakładów wojskowych, wojskowych obiektów przemysło- wych lub magazynów; b) niebezpieczeństwa spowodowanego promieniowaniem joni- (1) Dz. U. L 183 z 29. 6. 1989, str. 1. zującym; 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 413 c) transportu niebezpiecznych substancji oraz przejściowego składowania na drogach, na kolei, na drogach śródlądowych, na morzu czy w powietrzu, poza obrębem zakładów podle- gających niniejszej dyrektywie, z uwzględnieniem ładunku i rozładunku oraz transportu do i z doków, nabrzeży i stacji rozrządowych; d) e) informacja wystarczająca do określenia niebezpiecznych sub- stancji lub kategorii, do której należą omawiane substancje; ilość oraz forma fizyczna substancji niebezpiecznych lub oma- wianych substancji; d) transportu niebezpiecznych substancji w rurociągach, z u- względnieniem stacji pomp, znajdujących się poza obrębem zakładów podlegających niniejszej dyrektywie; e) wszelkie działania przemysłu wydobywczego związane z poszukiwawczymi minerałów w kopalniach i kamienioło- mach oraz wydobywaniem ich stamtąd również przy wyko- rzystaniu otworów wiertniczych; f) miejsc wysypisk odpadów. f) działalność lub proponowana działalność instalacji lub maga- zynu; g) najbliższe otoczenie zakładu (części składowe mogące spowo- dować poważne awarie lub pogłębić ich skutki). 3. W przypadku zakładu już istniejącego, dla którego prowa- dzący zakład dostarczył właściwym organom informacje, o któ- rych mowa w ust. 2, wymagane na mocy przepisów prawa kra- jowego z dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy, zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane. Artykuł 5 4. W przypadku: Ogólne obowiązki prowadzącego zakład 1. Państwa Członkowskie zapewnią, że prowadzący zakład będzie zobowiązany do podjęcia wszelkich środków mających na celu zapobieganie poważnym awariom oraz ograniczenie ich skutków dla ludności i środowiska naturalnego. 2. Państwa Członkowskie zapewnią, że prowadzący zakład będzie zobowiązany do udowodnienia w każdej chwili właści- wym organom, o których mowa w art. 16, zwanych dalej „wła- ściwymi organami”, fakt podjęcia przez niego wszelkich niezbęd- nych środków zgodnych z przepisami niniejszej dyrektywy, w szczególności do celów przeprowadzenia inspekcji i kontroli, o których mowa w art. 18. Artykuł 6 Zawiadomienie 1. Państwa Członkowskie nałożą na prowadzącego zakład obo- wiązek dostarczenia właściwym organom odpowiedniego zawia- domienia w następujących terminach: — w przypadku nowego zakładu — w rozsądnym okresie poprzedzającym rozpoczęcie budowy lub działalności, — w przypadku zakładów już istniejących — w ciągu roku od dnia wymienionego w art. 24 ust. 1. 2. W zawiadomieniu wymaganym na podstawie ust. 1 zostaną ujęte następujące dane: a) nazwa lub nazwa handlowa prowadzącego zakład oraz pełny adres wymienionego zakładu; b) zarejestrowana siedziba prowadzącego zakład wraz z pełnym adresem; c) nazwa oraz stanowisko osoby odpowiedzialnej za zakład, jeżeli jest nią osoba inna aniżeli wymieniona w punkcie a); — znacznego wzrostu ilości lub wyraźnej zmiany charakteru lub formy fizycznej substancji niebezpiecznych występujących na terenie zakładu, jak opisano w zawiadomieniu dostarczonym przez prowadzącego zakład zgodnie z ust. 2, albo zmiany sposobu obchodzenia się z nimi, lub — zamknięcia instalacji na stałe, prowadzący zakład niezwłocznie informuje właściwe organy o zmianie sytuacji. Artykuł 7 Polityka przeciwdziałania poważnym awariom. 1. Państwa Członkowskie nałożą na prowadzących zakład obo- wiązek sporządzania dokumentów precyzujących polityki przeciwdziałania poważnym awariom przez nich przyjęte oraz zapewnienia właściwego wprowadzana ich w życie. Polityka przeciwdziałania poważnym awariom ustalona przez prowadzą- cego zakład jest przygotowana w sposób gwarantujący wysoki poziom ochrony ludności i środowiska naturalnego przy wyko- rzystaniu odpowiednich środków, struktur i systemów zarządza- nia. 2. W dokumencie muszą być uwzględnione zasady, o których mowa w załączniku III, oraz należy go udostępnić właściwym organom, między innymi w celu wykonania art. 5 ust. 2 i art. 18. 3. Niniejszego artykułu nie stosuje się do zakładów, o których mowa w art. 9. Artykuł 8 Efekt domina 1. Państwa Członkowskie zapewnią, że wykorzystując informa- cje otrzymane od prowadzących zakład zgodnie z art. 6 i 9, wła- ściwe organy zidentyfikują zakłady lub grupy zakładów, w któ- rych prawdopodobieństwo i możliwość lub skutki poważnych awarii mogą być wzmożone ze względu na lokalizację takich zakładów lub umiejscowienie ich w pobliżu takich zakładów oraz miejsc składowania niebezpiecznych substancji w zakładach. 414 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 2. Państwa Członkowskie muszą zapewnić, że w przypadku takich zakładów: 3. Sprawozdanie o bezpieczeństwie, o którym mowa w ust. 1, jest przesyłane właściwym organom w następujących terminach: a) nastąpi właściwa wymiana odpowiednich informacji mająca na celu umożliwienie takim zakładom uwzględnienie rodzaju i zasięgu całego niebezpieczeństwa poważnych awarii w prezentowanej przez nich polityce przeciwdziałania poważ- nymawariom,systemachzarządzaniabezpieczeństwem,sprawo- zdaniach o bezpieczeństwie oraz w wewnętrznych planach operacyjno-ratowniczych; b) zostaną ustanowione przepisy dotyczące współpracy przy informowaniu opinii publicznej oraz dostarczania właściwym organom informacji przygotowania koniecznych zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych. do Artykuł 9 Sprawozdanie o bezpieczeństwie 1. Państwa Członkowskie nałożą na prowadzących zakład obo- wiązek przygotowywania sprawozdania o bezpieczeństwie w celu: a) wykazania, że zgodnie z informacjami zawartymi w załącz- niku III, zaczęła obowiązywać polityka przeciwdziałania poważnym awariom oraz system zarządzania bezpieczeń- stwem niezbędny do wprowadzenia jej w życie; b) wykazania, że niebezpieczeństwo poważnych awarii zostało zidentyfikowane oraz że podjęto niezbędne środki przeciw- działające takim awariom oraz zmierzające do ograniczenia ich skutków dla ludności i środowiska naturalnego; c) wykazania, że zostały zachowane zasady bezpieczeństwa oraz solidności podczas projektowania, konstruowania, działania i utrzymywania każdej instalacji, magazynu, sprzętu czy infra- struktury związanej z działaniem połączonym z niebezpie- czeństwem poważnych awarii na terenie zakładu; d) wykazania, że sporządzono wewnętrzne plany operacyjno- -ratownicze oraz dostarczenia informacji koniecznych do spo- rządzenia wewnętrznych planów w celu podjęcia niezbędnych środków w przypadku wystąpienia poważnego wypadku; e) dostarczenia właściwym organom wystarczających informa- cji, umożliwiających podjęcie decyzji dotyczących umiejsco- wienia nowych ośrodków lub inwestycji w okolicach istnieją- cych zakładów. 2. W sprawozdaniu o bezpieczeństwie zawarte są przynajmniej dane i informacje wyszczególnione w załączniku II. Zawiera ono również uaktualniony spis niebezpiecznych substancji występu- jących w zakładzie. Sprawozdanie o bezpieczeństwie, jego fragmenty lub wszystkie pozostałe równoważne sprawozdania, których sporządzenie wymagane jest przez pozostałe przepisy prawne, mogą, dla celów niniejszego artykułu, zostać połączone w formę jednego sprawoz- dania o bezpieczeństwie, gdy zapobiegnie to niepotrzebnemu sporządzeniu identycznych dokumentów oraz powtarzaniu tej samej pracy przez prowadzącego zakład lub właściwe organy, pod warunkiem jednak, że spełnione zostaną wszystkie przepisy niniejszego artykułu. — w przypadku nowych zakładów w rozsądnym okresie poprze- dzającym rozpoczęcie budowy lub działalność, — w przypadku zakładów już istniejących, nieobjętych uprzed- nio dyrektywą 82/501/EWG, w terminie trzech lat od daty ustalonej w art. 24 ust. 1, — w przypadku innych zakładów w terminie dwóch lat od daty ustalonej w art. 24 ust. 1, — w przypadku okresowych przeglądów, o których mowa w ust. 5, niezwłocznie. 4. Zanim prowadzący zakład rozpocznie budowę lub działal- ność, lub w przypadku, o którym mowa w drugim, trzecim i czwartym tiret ust. 3, właściwe organy w rozsądnym terminie od przyjęcia sprawozdania dokonują następujących czynności: — przekazują wnioski płynące ze zbadania sprawozdania o bez- pieczeństwie prowadzącemu zakład, w razie konieczności po zażądaniu przedstawienia dalszych informacji, lub — zabraniają rozpoczęcia użytkowania lub dalszego użytkowa- nia zakładu, o którym mowa, zgodnie z uprawnieniami i procedurami ustalonymi w art. 17. 5. Sprawozdanie o bezpieczeństwie zostaje poddane okresowym przeglądom, a w razie konieczności jest uaktualniane: — co najmniej co pięć lat, — w każdym innym czasie z inicjatywy prowadzącego lub na wniosek właściwych organów, jeśli jest to usprawiedliwione nowymi faktami lub w celu uwzględnienia nowych wiado- mości technicznych dotyczących spraw związanych z bezpie- czeństwem, a będących wynikiem na przykład analizy awarii lub, jeśli możliwe, sytuacji niebezpiecznych oraz uwzględnie- nia rozwoju wiedzy w zakresie oceny niebezpieczeństwa. 6. a) Jeżeli w sposób wystarczający według wymagań właści- wego organu zostanie wykazane, że określone substancje występujące w zakładzie lub jakiejkolwiek jego części nie stwarzają niebezpieczeństwa poważnych awarii, wówczas Państwo Członkowskie ma prawo, zgodnie z kryteriami, o których mowa w pkt. b), do ograniczenia informacji, któ- rych wymaga sprawozdanie o bezpieczeństwie, do spraw związanych z zapobieganiem pozostałemu niebezpieczeń- stwu poważnych awarii oraz ograniczeniem ich skutków dla ludności i środowiska naturalnego. b) Przed rozpoczęciem stosowania niniejszej dyrektywy, Komisja, działając zgodnie z procedurą opisaną w art. 16 dyrektywy 82/501/EWG, ustala zharmonizowane kryteria w sprawie decyzji właściwych organów, dotyczących tego, że zakład znajduje się w stanie uniemożliwiającym tworze- nie niebezpieczeństwa poważnych awarii w rozumieniu lit. a). Lit. a) nie ma zastosowania przed ustaleniem tych kryteriów. 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 415 c) Państwa Członkowskie zapewnią, że właściwe organy prze- każą listy wspomnianych zakładów Komisji, dołączając uzasadnienie. Komisja corocznie przekazuje taką listę Komitetowi, o którym mowa w art. 22. c) organy wyznaczone do tego celu przez Państwa Członkow- skie sporządzają zewnętrzne plany operacyjno-ratownicze dotyczące środków, jakie należy podjąć poza terenem zakła- du. Artykuł 10 Zmiana instalacji, zakładu lub magazynu W przypadku zmiany instalacji, zakładu, magazynu lub procesu, czy też zmiany charakteru lub ilości substancji niebezpiecznych, które mogą mieć znaczny wpływ na niebezpieczeństwo poważ- nych awarii, Państwa Członkowskie zapewniają, że prowadzący zakład: — podda przeglądowi, a w razie potrzeby zmieni politykę przeciwdziałania poważnym awariom oraz systemy i proce- dury zarządzania, o których mowa w art. 7 i 9, — podda przeglądowi, a w razie potrzeby zmieni sprawozdanie o bezpieczeństwie, a uprzednio powiadomi właściwe organy o których mowa w art. 16 o szczegółach dotyczących tych zmian. Artykuł 11 Plany operacyjno-ratownicze 1. Państwa Członkowskie zapewniają, że we wszystkich zakła- dach, do których stosuje się art. 9: a) prowadzący zakład sporządzi wewnętrzne plany operacyjno- -ratownicze dotyczące środków jakie należy podjąć w zakła- dzie, — w przypadku nowych zakładów — przed rozpoczęciem działalności, — w przypadku zakładów już istniejących nieobjętych uprzednio dyrektywą 82/501/EWG — w ciągu trzech lat od daty ustalonej w art. 24 ust. 1, 2. Plany operacyjno-ratownicze muszą zostać ustalone z u- względnieniem następujących celów: — ograniczania oraz kontrolowania zdarzeń w celu zminimali- zowania skutków i strat dla ludności, środowiska naturalnego i mienia, — wprowadzenia środków niezbędnych do ochrony ludności i środowiska naturalnego przed skutkami poważnych awarii, — przekazania niezbędnych informacji do wiadomości publicz- nej oraz do wiadomości służb i organów związanych z danym terenem, — zapewnienia oczyszczenia środowiska oraz przywrócenia go do stanu sprzed poważnej awarii. Plany operacyjno-ratownicze zawierają informacje wymienione w załączniku IV. zapewniają, 3. Bez uszczerbku dla obowiązków właściwych organów, Pań- stwa Członkowskie plany operacyjno-ratownicze, o których mowa w niniejszej dyrektywie, zostaną sporządzone po konsultacji z pracownikami zatrudnio- nymi w zakładzie, a zewnętrzne plany operacyjno-ratownicze w wyniku konsultacji ze społeczeństwem. że wewnętrzne zapewniają, że wewnętrzne 4. Państwa Członkowskie i zewnętrzne plany operacyjno-ratownicze zostaną poddane prze- glądom, testom, a w razie konieczności będą zmieniane i uaktu- alniane przez prowadzących zakład i wyznaczone organy w odpowiednich odstępach czasu, nieprzekraczających trzech lat. W przeglądzie uwzględnione zostaną zmiany, które nastąpią w wymienionym zakładzie lub w służbach odpowiedzialnych za bezpieczeństwo, najnowsza wiedza techniczna oraz wiedza na temat poważnych awarii. 5. Państwa Członkowskie zapewniają, że prowadzący zakład, a w razie konieczności właściwe organy wyznaczone do tego celu, niezwłocznie wprowadzają w życie plany operacyjno-ratownicze: — w przypadku zaistnienia poważnej awarii, lub — w przypadku innych zakładów — w ciągu dwóch lat od daty ustalonej w art. 24 ust. 1; — w przypadku wystąpienia niekontrolowanego wydarzenia, którego natura może rodzić przypuszczenie, że prowadzi ono do poważnej awarii. b) prowadzący zakład dostarczy właściwym organom niezbęd- nych informacji umożliwiających im sporządzenie zewnętrz- nych planów operacyjno-ratowniczych w następujących ter- minach: 6. Właściwe organy mogą uznać, podając powody takiej decyzji, w świetle informacji zawartych w sprawozdaniu o bezpieczeń- stwie, że wymóg tworzenia zewnętrznych planów operacyjno- -ratowniczych zawartych w ust. 1 nie ma zastosowania. — w przypadku nowych zakładów przed rozpoczęciem dzia- łalności, Artykuł 12 — w przypadku zakładów już istniejących, nieobjętych uprzednio dyrektywą 82/501/EWG, w terminie trzech lat od daty ustalonej w art. 24 ust. 1, — w przypadku innych zakładów w terminie dwóch lat od daty ustalonej w art. 24 ust. 1; Plany zagospodarowania przestrzennego 1. Państwa Członkowskie zapewniają, że w swojej polityce zagospodarowania przestrzennego lub w innych podobnych poli- tykach uwzględniają założenia odnoszące się do zapobiegania poważnym awariom oraz ograniczania ich skutków. Założenia te realizują, kontrolując: 416 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 a) lokalizację nowych zakładów, b) zmiany w istniejących już zakładach objętych art. 10, c) nowe inwestycje, takie jak połączenia transportowe, miejsca powszechnie dostępne oraz obszary mieszkalne usytuowane w pobliżu istniejących zakładów, gdzie lokalizacja lub inwes- tycje zwiększają ryzyko lub skutki poważnych awarii. Państwa Członkowskie zapewniają, że ich polityka zagospodaro- wania przestrzennego lub inne podobne polityki oraz procedury służące wprowadzaniu w życie wspomnianych polityk uwzględ- niają potrzebę utrzymania w dłuższej perspektywie właściwych odległości pomiędzy zakładami objętymi niniejszą dyrektywą a obszarami mieszkalnymi, obszarami użytku publicznego i obszarami szczególnego zainteresowania lub szczególnej wraż- liwości środowiska naturalnego, a w przypadku istniejących zakładów, potrzebę wprowadzenia dodatkowych środków natury technicznej zgodnie z art. 5, aby nie powiększać niebezpieczeń- stwa, na jakie narażona jest ludność. 2. Państwa Członkowskie zapewniają, że wszystkie właściwe organy oraz organy związane z planowaniem i odpowiedzialne za decyzje podejmowane w tym zakresie ustalą odpowiednie pro- cedury konsultacyjne, które ułatwią wprowadzenie w życie poli- tyk ustalonych w ust. 1. Procedury te zostaną ustalone w taki spo- sób, aby zapewnić udostępnienie porad technicznych w sprawie ryzyka powstającego w zakładzie albo na zasadzie poszczegól- nych przypadków, albo na zasadzie ogólnej, gdy podejmowane są decyzje. Artykuł 13 3. Jeśli wymienione Państwo Członkowskie decyduje, że zakład znajdujący się przy granicy innego Państwa Członkowskiego nie stwarza żadnego niebezpieczeństwa poważnej awarii poza grani- cami dla celów art. 11 ust. 6 i nie jest konieczne sporządzanie zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych wynikających z art. 11 ust. 1, wówczas poinformuje o tym inne Państwo Człon- kowskie. 4. Państwa Członkowskie zapewniają publiczne udostępnienie sprawozdania o bezpieczeństwie. Prowadzący zakład może zwrócić się do właściwych władz z prośbą o nieudostępnianie publicznie określonych części sprawozdania celem zachowania poufności przemysłowej, handlowej lub osobistej, bezpieczeń- stwa państwa czy obrony narodowej. Po uzyskaniu zgody właści- wych organów przedsiębiorca dostarcza władzom poprawione sprawozdanie niezawierające powyższych informacji oraz udo- stępnia je publicznie. 5. Państwa Członkowskie zapewniają społeczeństwu możliwość wyrażenia opinii w następujących sprawach: — planowania nowych zakładów objętych art. 9, — zmian w zakresie istniejących zakładów na mocy art. 10, gdy te zmiany będą podlegać zobowiązaniom dotyczącym plano- wania, zawartym w niniejszej dyrektywie, — inwestycji wokół istniejących zakładów. 6. W przypadku zakładów podlegających przepisom art. 9, Pań- stwa Członkowskie zapewniają publiczne udostępnienie spisu niebezpiecznych substancji, o których mowa w art. 9 ust. 2. Informacje na temat środków bezpieczeństwa Artykuł 14 1. Państwa Członkowskie zapewniają, by osoby, które mogą zo- stać dotknięte skutkami poważnych awarii, mogących powstać w zakładzie objętym art. 9, otrzymały wszelkie informacje na temat środków bezpieczeństwa i wymaganego zachowania w sytuacjach takich awarii, bez konieczności ubiegania się o takie informacje. Informacje przekazywane przez prowadzącego zakład w następstwie poważnej awarii 1. Państwa Członkowskie zapewniają, iż tak szybko jak to będzie możliwe po wystąpieniu poważnej awarii, prowadzący zakład będzie obowiązany, stosując najbardziej odpowiednie środki, do: Informacje te weryfikowane są co trzy lata, a w razie konieczno- ści powtórzone i uaktualniane, przynajmniej w przypadku wystą- pienia jakiejkolwiek zmiany w rozumieniu art. 10. Informacje te są stale dostępne do wiadomości publicznej. Informacje te są powtarzane opinii publicznej co najmniej co 5 lat. a) poinformowania właściwych organów; b) dostarczenia im, natychmiast po uzyskaniu, informacji doty- czących: W informacjach tych są zawarte co najmniej wiadomości wymie- nione w załączniku V. — okoliczności awarii, 2. W razie prawdopodobieństwa poważnej awarii w zakładzie objętym art. 9, o ponadgranicznych skutkach, Państwa Człon- kowskie dostarczają odpowiednich informacji Państwu Człon- kowskiemu potencjalnie zagrożonemu, aby umożliwić wykorzys- tanie odpowiednich przepisów zawartych w art. 11 i 12 oraz w niniejszym artykule. — niebezpiecznych substancji związanych z awarią, — dostępnych danych niezbędnych do oceny skutków awa- rii dla ludności i środowiska naturalnego, oraz — podjętych środków bezpieczeństwa; 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 417 c) poinformowania ich o przewidzianych środkach: — aby złagodzić średnio- i długotrwałe skutki awarii, — aby zapobiec powtórzeniu się takiej awarii; d) uaktualnienia dostarczonych informacji, jeśli w toku badania odkryte zostaną dodatkowe fakty mogące zmienić informacje lub wnioski wyciągnięte na ich podstawie. 2. Państwa Członkowskie nakładają na właściwe organy obowią- zek: a) zapewnienia podjęcia wszelkich pilnych średnio- i długoter- minowych środków, które mogą okazać się niezbędne; b) zebrania w drodze kontroli, badań oraz innych odpowiednich działań, informacji niezbędnych do przeprowadzenia analiz technicznych, organizacyjnych oraz kierowniczych aspektów poważnej awarii; c) odpowiednich działań zapewniających podjęcie przez prowa- dzącego zakład niezbędnych środków zaradczych; oraz d) wydania zaleceń w sprawie przyszłych środków zaradczych. Artykuł 15 Informacje dostarczane Komisji przez Państwa Członkowskie 1. Aby zapobiec niebezpiecznym awariom lub złagodzić ich skutki, Państwa Członkowskie tak szybko jak jest to możliwe powiadamiają Komisję o tym, że na ich terytorium miała miejsce poważna awaria, wypełniająca kryteria wymienione w załącz- niku VI. Ponadto, Państwa Członkowskie dostarczają Komisji informacje dotyczące: a) Państwa Członkowskiego, nazwy i adresu organu odpowie- dzialnego za sprawozdanie; b) daty, czasu i miejsca poważnej awarii, wraz z pełną nazwą prowadzącego zakład i adresem zakładu związanego z awa- rią; Dostarczenie przez Państwo Członkowskie wymienionych infor- macji w terminie późniejszym może nastąpić wyłącznie w celu umożliwienia zakończenia toczącego się postępowania sądo- wego, na które mogłoby wpłynąć zgłoszenie wymienionych informacji. 3. Państwa Członkowskie przekazują Komisji nazwę i adres każ- dego organu, który może posiadać odpowiednie informacje na temat poważnych awarii i który może służyć radą właściwym interweniującym organom innych Państw Członkowskich, w razie wystąpienia takiej awarii. Artykuł 16 Właściwe organy Bez uszczerbku dla zakresu odpowiedzialności prowadzącego zakład, Państwa Członkowskie ustanawiają lub wskazują właściwe organy lub organy odpowiedzialne za wypełnianie obowiązków ustanowionych w niniejszej dyrektywie, a w razie konieczności organy wspierające właściwe organy lub organy kompetentne w zakresie wiedzy technicznej. Artykuł 17 Zakaz użytkowania 1. Państwa Członkowskie zabraniają użytkowania jakiegokol- wiek zakładu, instalacji lub magazynu lub jakiejkolwiek ich czę- ści, oraz rozpoczęcia korzystania z nich w przypadku, gdy środki podjęte przez prowadzącego zakład w celu zapobiegania i łago- dzenia poważnych awarii są wyraźnie niedostateczne. Państwa Członkowskie mogą zabronić użytkowania jakiegokol- wiek zakładu, instalacji lub magazynu lub jakiejkolwiek ich czę- ści, oraz rozpoczęcia ich użytkowania, jeśli prowadzący zakład w określonym czasie nie przedstawi zawiadomień, sprawozdań lub innych informacji, wymaganych na mocy niniejszej dyrek- tywy. 2. Państwa Członkowskie zapewnią możliwość odwołania się prowadzącego zakład od zakazu wydanego przez właściwe organy zgodnie z ust. 1 do właściwego organu określonego prze- pisami i procedurami prawa krajowego. Artykuł 18 Kontrola c) krótkiego opisu okoliczności awarii, uwzględniając związane z nim niebezpieczne substancje oraz bezpośrednie skutki takiej awarii dla ludności i środowiska naturalnego; d) krótkiego opisu podjętych środków bezpieczeństwa oraz bez- pośrednich środków zapobiegawczych, niezbędnych do tego, aby zapobiec powtórzeniu się takiej awarii. 2. Bezpośrednio po zebraniu informacji, o których mowa w art. 14, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o wyni- kach swoich analiz oraz o swoich zaleceniach w formie sprawo- zdania ustalanego i weryfikowanego przy użyciu procedur, o któ- rych mowa w art. 22. 1. Państwa Członkowskie zapewniają, że właściwe organy usta- nowią system kontroli lub inne środki kontrolne odpowiednie dla typu zakładu, o którym mowa. Wspomniane kontrole lub środki kontrolne nie będą uzależnione od otrzymania sprawozdania o bezpieczeństwie lub innego przedstawionego sprawozdania. Wymienione kontrole i inne środki kontrolne będą wystarczające do planowanego i systematycznego badania systemów użytkowa- nych w zakładzie, bez względu na to, czy są one rodzaju technicz- nego, organizacyjnego czy kierowniczego, mając na względzie zapewnienie w szczególności, że: — prowadzący zakład może wykazać, iż podjął odpowiednie środki, aby zapobiec poważnym awariom w związku z róż- nymi rodzajami działalności zakładu, 418 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 — prowadzący zakład może wykazać, iż dostarczył odpowied- nich środków ograniczających skutki poważnych awarii zarówno na terenie zakładu, jak i poza nim, c) dostarczenia właściwym organom informacji dotyczących środków zapobiegawczych; — dane i informacje zawarte w sprawozdaniu o bezpieczeństwie lub każdym innym przedstawionym sprawozdaniu odpo- wiednio odzwierciedlają warunki panujące w zakładzie, — udostępniono publicznie informacje na podstawie art. 13 ust. 1. 2. System kontroli określony w ust. 1 spełnia następujące warun- ki: a) istnieje program kontroli dla wszystkich zakładów. Jeżeli wła- ściwe organy nie ustalą programu kontroli opartego na syste- matycznej ocenie niebezpieczeństwa poważnych awarii w danym zakładzie, program oparty będzie na przeprowadza- niu przez właściwe organy na terenie zakładu objętego art. 9 co najmniej jednej kontroli co dwanaście miesięcy; b) po przeprowadzeniu takiej kontroli właściwe organy sporzą- dzają sprawozdanie; c) w razie konieczności, po każdej kontroli przeprowadzonej przez właściwe organy zapewniona zostanie współpraca z kie- rownictwem zakładu, w rozsądnym czasie po dokonaniu kon- troli; 3. Właściwe organy mogą nałożyć na prowadzącego zakład obo- wiązek dostarczenia dodatkowych informacji, na podstawie któ- rych organy będą mogły w pełni ocenić możliwość wystąpienia poważnych awarii w zakładzie oraz określić zakres większego prawdopodobieństwa wystąpienia poważnych awarii lub ich zaostrzenia, co pozwoli sporządzić zewnętrzne plany operacyjno — ratunkowe oraz uwzględnić substancje, które należy dodat- kowo rozpatrzyć ze względu na ich formę fizyczną, określone warunki oraz rozmieszczenie. Artykuł 19 System informacji i ich wymiana 1. Między Państwami Członkowskimi a Komisją następuje wymiana informacji na temat doświadczeń nabytych w zakresie zapobiegania poważnym awariom oraz ograniczania ich skut- ków. Informacje te dotyczą w szczególności sposobów funkcjo- nowania środków przewidzianych w niniejszej dyrektywie. 2. Komisja ustala i zachowuje do dyspozycji Państw Członkow- skich rejestr oraz system informacji, w szczególności zawierający szczegóły dotyczące poważnych awarii, które miały miejsce na terytorium Państw Członkowskich, w celu: a) szybkiego upowszechnienia informacji dostarczonych przez Państwa Członkowskie wszystkim właściwym organom, zgodnie z art. 15 ust. 1; b) rozpowszechniania pośród właściwych organów analiz przy- czyn poważnych awarii oraz doświadczeń nabytych w wyniku takich awarii; d) dostarczenia informacji o organizacjach udzielających porad i istotnych informacji na temat powstawania, zapobiegania i łagodzenia poważnych awarii. W rejestrze i systemie informacyjnym zostaną zawarte co naj- mniej następujące informacje: a) informacje dostarczone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 15 ust. 1; b) analiza przyczyn awarii; c) doświadczenia nabyte w wyniku awarii; d) informacja o środkach zapobiegawczych potrzebnych, by zapobiec powtarzaniu się awarii. 3. Bez uszczerbku dla przepisów art. 20, dostęp do rejestru i sys- temu informacyjnego powinien być otwarty dla służb rządowych Państw Członkowskich, zrzeszeń przemysłowych i handlowych, związków zawodowych, organizacji pozarządowych z zakresu ochrony środowiska naturalnego oraz innych organizacji między- narodowych i badawczych, prowadzących działalność w tej dzie- dzinie. 4. Zgodnie z procedurą ustanowioną w dyrektywie Rady 91/692/EWG z dnia 23 grudnia 1991 r. normalizującej i racjona- lizującej sprawozdania dotyczące wykonywania niektórych dyrektyw z zakresu ochrony środowiska (1) dla zakładów obję- tych art. 6 i 9, Państwa Członkowskie co trzy lata dostarczają Komisji sprawozdanie. Co trzy lata Komisja publikuje streszcze- nie tych informacji. Artykuł 20 Poufność 1. W interesie zapewnienia przejrzystości Państwa Członkowskie zapewniają obowiązek udostępnienia przez właściwe organy informacji otrzymanych na mocy niniejszej dyrektywy wszystkim osobom fizycznym i prawnym, które tego zażądają. Informacje uzyskane przez właściwe organy lub Komisję mogą zostać uznane za poufne w przypadku, gdy taki jest wymóg prze- pisów prawa wewnętrznego, jeśli takie informacje odnoszą się do: — poufności obrad właściwych organów i Komisji, — poufności międzynarodowych stosunków i obrony narodo- wej, — bezpieczeństwa publicznego, (1) Dz. U. L 377 z 31. 12. 1991, str. 48. 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 419 — poufności postępowania wstępnego dochodzenia lub toczą- cego się postępowania sądowego, — tajemnicy handlowej i przemysłowej, włączając własność inte- lektualną, — danych osobowych lub akt osobowych, — danych dostarczonych przez stronę trzecią, jeśli żąda ona, aby uznano je za poufne. 2. Niniejsza dyrektywa nie wyłącza możliwości zawierania przez Państwo Członkowskie umów dotyczących wymiany informacji z państwami trzecimi, w odniesieniu do których posiada ono dostęp na poziomie krajowym. Jeśli po upływie trzech miesięcy od dnia przedstawienia Radzie wniosku nie podejmuje ona żadnego działania, wówczas proponowane środki zostaną przyjęte przez Komisję. Artykuł 23 Uchylenie dyrektywy 82/501/EWG 1. Dyrektywa 82/501/EWG traci moc 24 miesiące po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. 2. Zawiadomienia, plany operacyjno-ratownicze i informacje dla społeczeństwa przedstawione lub sporządzone zgodnie z dyrek- tywą 82/501/EWG będą obowiązywały do czasu zastąpienia ich właściwymi przepisami niniejszej dyrektywy. Artykuł 21 Kompetencje Komitetu Artykuł 24 Wykonanie Środki wymagane do przyjęcia kryteriów, określonych w art. 9 ust. 6 pkt b) i w załącznikach II–VI odnoszących się do postępu technicznego oraz do sporządzenia sprawozdania wymienionego w art. 15 ust. 2, zostaną przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 22. Artykuł 22 Komitet Komisję wspiera komitet złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji. Przedstawiciel Komisji przedstawia Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet przedstawia swoją opinię na temat tego projektu w terminie, który zostanie ustalony przez przewodniczącego w zależności od wagi danej sprawy. W przypadku decyzji, które Rada przyjmuje na wniosek Komisji, opinia zostanie wydana większością głosów ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w ramach Komitetu będą ważone w sposób określony w wymienionym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu. Komisja podejmuje przewidziane środki, pod warunkiem że będą one zgodne z opinią Komitetu. Jeśli przewidziane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub jeśli opinia nie została wydana, Komisja bezzwłocznie przedstawia Radzie propozycję środków, które należy podjąć. Rada stanowi kwalifikowaną większością głosów. 1. Państwa Członkowskie przyjmują przepisy ustawowe, wyko- nawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż w ciągu 24 miesięcy od dnia jej wejścia w życie i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję. W przypadku gdy Państwa Członkowskie przyjmują wymienione środki, zawierają one odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Pań- stwa Członkowskie. 2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji podstawowe prze- pisy prawa krajowego uchwalone w dziedzinie objętej niniejsza dyrektywą. Artykuł 25 Wejście w życie Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 26 Sporządzono w Brukseli, dnia 9 grudnia 1996 r. W imieniu Rady B. HOWLIN Przewodniczący 420 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 Lista załączników Strona Załącznik I — Stosowanie niniejszej dyrektywy ………………………………………………………… 421 Załącznik II — Minimalne dane i informacje, które należy uwzględnić w sprawozdaniu o bezpieczeń- stwie, o którym mowa w art. 9 ………………………………………………………… 426 Załącznik III — Zasady określone w art. 7 oraz informacje, o których mowa w art. 9, dotyczące systemu zarządzania i organizacji zakładu, mające na celu zapobieganie poważnym awariom ……………………………………………………………………………………………… 427 Załącznik IV — Dane i informacje, które należy uwzględnić w planach operacyjno-ratowniczych, o któ- rych mowa w art. 11 …………………………………………………………………… 428 Załącznik V — Poszczególne informacje, które zostaną podane do wiadomości publicznej zgodnie z art. 13 ust. 1 …………………………………………………………………………………… 429 Załącznik VI — Kryteria zgłaszania Komisji awarii, zgodnie z art. 15 ust. 1 …………………………… 430 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 421 ZAŁĄCZNIK I STOSOWANIE NINIEJSZEJ DYREKTYWY WPROWADZENIE 1. Niniejszy załącznik ma zastosowanie w odniesieniu do niebezpiecznych substancji znajdujących się w każdym zakładzie w rozumieniu art. 3 niniejszej dyrektywy oraz określa stosowanie odpowiednich artykułów. 2. Mieszanki i preparaty są traktowane tak samo jak substancje chemiczne, jeśli ich stężenie pozostaje w granicach ustalonych zgodnie z ich właściwościami wymienionymi w odpowiednich dyrektywach, o których mowa w czę- ści II, adnotacji 1 lub zgodnie z ich ostatnim dostosowaniem do postępu technicznego, chyba że wyraźnie okreś- lono ich skład procentowy lub inną charakterystykę. 3. W odniesieniu do każdego zakładu stosowane będą ilości progowe wymienione poniżej. 4. Ilości występujące maksymalne, lub takie które mogą występować równocześnie, stanowią ilości, w stosunku do których należy stosować odpowiednie artykuły. Pod uwagę nie będą brane substancje niebezpieczne występu- jące w zakładzie wyłącznie w ilości równej lub mniejszej niż 2 % odpowiednich ilości kwalifikujących celem dokonania obliczenia ogólnej ilości tych substancji, jeśli ich umiejscowienie w zakładzie jest takie, że nigdzie indziej na terenie zakładu nie mogą powodować niebezpiecznych awarii. 5. Zasady podane w części II, adnotacji 4, określające dodatki niebezpiecznych substancji lub kategorii niebezpiecz- nych substancji, stosuje się w stosownych przypadkach. CZĘŚĆ I Wymienione substancje W przypadku, gdy jakaś substancja lub grupa różnych substancji wyszczególnionych w części I odpowiada którejś kategorii z części 2, należy wykorzystać ilości progowe ustalone w części I. Kolumna 1 Kolumna 2 Kolumna 3 Substancje niebezpieczne Ilości progowe (w tonach) użyte przy stosowaniu Azotan amonowy Azotan amonowy Pięciotlenek arsenu, arsenik (V) kwas i/lub sole Trójtlenek arsenu, arsenawy (III) kwas i/lub sole Brom Chlor Związki niklowe w formie wdychalnego pyłu (jednotlenek niklowy, dwutlenek niklowy, siarczek niklu, dwusiarczek trójniklu, trójtlenek dwuniklu) Etylenimina Fluor Aldehyd mrówkowy (o stężeniu 90 %) Wodór Chlorek wodoru (gaz ciekły) Alkile ołowiawe Wysoce łatwo palne gazy ciekłe (wraz z gazolem) i gaz ziemny Acetylene Tlenek oksydu Tlenek propylenu Metanol Art. 6 i 7 350 1 250 1 20 10 10 10 5 5 25 5 50 5 5 5 Art. 9 2 500 5 000 2 0,1 100 25 1 20 20 50 50 250 50 200 50 50 50 500 5 000 4, 4-metylenobis (chloranilin-2) i/lub sole w formie sprosz- kowanej 0,01 422 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 Kolumna 1 Kolumna 2 Kolumna 3 Substancje niebezpieczne Ilości progowe (w tonach) użyte przy stosowaniu Metylisocyjanit Tlen Metylobenzen dwucyjanitowy Dwutlenochlorek węgla (fosgen) Chlorek arsenawy (arsyna) Trójtlenek fosforu (fosforowodór) Dwuchlorek siarki Trójtlenek siarki Polichlorodibenzofurany i polichlorodibenzodioksany (wraz z TCDD), obliczone w ekwiwalencie TCDD Następujące SUBSTANCJE RAKOTWÓRCZE: 4-aminobifenyl i/lub jego sole, benzydyna i/lub jej sole, eter bis(chlorometylowy), eter metylochlorometylowy, chlorek etanokarbamolowy, dimetylonitrozamina, tria- mid hexametylofosforowy, 2-naftyloamina i/lub jej sole, i 1,3-propanosulfon, 4-nitrodifenyl Benzyna samochodowa i inne benzyny lakowe 1. Azotan amonowy (350/2 500) ADNOTACJE Art. 6 i 7 200 10 0,3 0,2 0,2 1 15 Art. 9 0,15 2 000 100 0,75 1 1 1 75 0,001 0,001 5 000 0,001 50 000 Niniejsza adnotacja ma zastosowanie w odniesieniu do azotanu amonowego i związków azotanu amonowego, w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonowego przekracza 28 % wagi (w związkach innych niż te, o których mowa w adnotacji 2) oraz do wodnych roztworów azotanu amonowego, w których stężenie azo- tanu amonowego przekracza 90 % wagi. 2. Azotan amonowy (1 250/5 000) Niniejsza adnotacja ma zastosowanie w odniesieniu do nawozów sztucznych opartych na azotanie amonowym, odpowiadających dyrektywie 80/876/EWG oraz do nawozów sztucznych złożonych, w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonowego przekracza 28 % wagi (nawozy sztuczne złożone zawierają azotan amo- nowy z fosforanem i/lub potasem). 3. Polichlorodibenzofurany i polichlorodibenzodioksany Ilości polichlorodibenzofuranów i polichlorodibenzodioksanów są określane przy użyciu następujących czynników: Międzynarodowe Równoważne Współczynniki Toksyczności (ITEF) dla związków (NATO/CCMS) 2,3,7, 8-TCDD 1,2,3, 7,8-PeDD 1,2,3, 4,7,8-HxCDD 1,2,3, 6,7,8-HxCDD 1,2,3, 7,8,9-HxCDD    1 0,5 0,1 1,2,3, 4,6,7, 8-HpCDD 0,01 OCDD 0,001 (T = tetra, P = penta, Hx = hexa, HP = hepta, O = octa) 2,3,7, 8-TCDF 2,3,4, 7,8-PeCDF 1,2,3, 7,8-PeCDF 1,2,3,4,7,8-HxCDF 1,2,3, 7,8,9-HxCDF 1,2,3, 6,7,8-HxCDF 2,3,4, 6,7,8-HxCDF 1,2,3,4,6,7,8-HpCDF 1,2,3, 4,7,8, 9-HpCDF OCDF 0,1 0,5 0,05 0,1 0,01 0,001       05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 423 CZĘŚĆ II Kategorie substancji i preparatów niewyszczególnione w części I Kolumna 1 Kolumna 2 Kolumna 3 Kategorie substancji niebezpiecznych Ilości progowe (w tonach) substancji niebezpiecznych ustalonych w art. 3 ust. 4, dla stosowania Art. 6 i 7 Art. 9 1. 2. 3. BARDZO TOKSYCZNE TOKSYCZNE UTLENIAJĄCE 4. WYBUCHOWE (gdy substancje lub preparaty podlegają definicji zawartej w adnotacji 2 a)) 5. WYBUCHOWE (gdy substancje lub preparaty podlegają definicji zawartej w adnotacji 2 b)) 5 50 50 50 10 20 200 200 200 50 6. ŁATWO PALNE (gdy substancje lub preparaty podlegają definicji zawartej w adnotacji 3 a)) 5 000 50 000 7a. WYSOCE ŁATWO PALNE (gdy substancje lub preparaty 50 200 podlegają definicji zawartej w adnotacji 3 b) 1)) 7b. WYSOCE ŁATWO PALNE ciecze (gdy substancje lub pre- 5 000 50 000 paraty podlegają definicji zawartej w adnotacji 3 b) 2)) 8. 9. SKRAJNIE ŁATWO PALNE (gdy substancje lub preparaty podlegają definicji zawartej w adnotacji 3 c)) NIEBEZPIECZNE DLA ŚRODOWISKA w połączeniu ze zwrotami dotyczącymi niebezpieczeństwa: i) R50: „Bardzo toksyczne dla organizmów wodnych” ii) R51: „Toksyczne dla organizmów wodnych;” i R52: „Mogą powodować długotrwałe niekorzystne skutki w środowisku wodnym” 10. KAŻDA KLASYFIKACJA nie objęta żadną z niniejszych grup, w połączeniu ze zwrotami dotyczącymi bezpie- czeństwa: i) R14: „Reaguje gwałtownie w zetknięciu z wodą” (z uwzględnieniem R14/15) ii) R28: „w zetknięciu z wodą wyzwala gazy toksyczne” 10 200 500 100 50 50 500 2 000 500 200 ADNOTACJE 1. Substancje oraz preparaty zostały sklasyfikowane zgodnie z następującymi (zmienionymi) dyrektywami oraz ich aktualnym dostosowaniem do postępu technicznego: — dyrektywa Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wyko- nawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebez- piecznych (1), — dyrektywa Rady 88/379/EWG z dnia 7 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wyko- nawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykie- towania preparatów niebezpiecznych (2), (1) Dz. U. 196 z 16. 8. 1967, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 93/105/WE (Dz. U. L 294 z 30. 11. 1993, str. 21). (2) Dz. U. L 187 z 16. 7. 1988, str. 14. 424 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 — dyrektywa Rady 78/631/EWG z dnia 26 czerwca 1978 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (pestycydów) (1). W przypadku substancji i preparatów, które w żadnej z powyższych dyrektyw nie zostały uwzględnione jako nie- bezpieczne, lecz są lub mogą pojawić się w zakładzie, oraz które w warunkach panujących w zakładzie posiadają lub mogą posiadać równoważne właściwości w odniesieniu do możliwości niebezpiecznych awarii, stosowane będą przepisy tymczasowej klasyfikacji zgodnie z odpowiednim artykułem konkretnej dyrektywy. W przypadku substancji i preparatów, których właściwości mogą zostać zakwalifikowane do więcej niż jednej kategorii, dla celów niniejszej dyrektywy stosowany będzie najniższy próg. Dla celów niniejszej dyrektywy zostanie sporządzona lista zawierająca informacje o substancjach i preparatach, która będzie uaktualniana i zatwierdzana zgodnie z procedurami ustalonymi w art. 22. 2. „Wybuchowe” oznacza: a) i) substancje lub preparaty powodujące ryzyko wybuchu w formie wstrząsu, tarcia, ognia lub innego źródła zapłonu (oznaczenie ryzyka R 2); ii) substancje pirotechniczne, które są substancjami (lub mieszanką substancji) przeznaczonymi do wytwa- rzania ciepła, światła, dźwięku, gazu lub dymu lub kombinacją takich efektów w drodze bezwybuchowej samopodtrzymującej, egzotermicznej reakcji chemicznej; lub iii) substancje wybuchowe lub pirotechniczne, lub preparaty zawarte w przedmiotach; b) substancje lub preparaty powodujące wyjątkowe ryzyko wybuchu w formie wstrząsu, tarcia, ognia lub innego źródła zapłonu (oznaczenie ryzyka R 3); 3. „Łatwo palne”, „wysoce łatwo palne” i „skrajnie łatwo palne” w kategoriach 6, 7 i 8 oznaczają: a) łatwo palne ciecze: substancje i preparaty o temperaturze zapłonu równej lub przekraczającej 21 °C albo niższej lub równej 55 °C (oznaczenie ryzyka R 10), podtrzymujące spalanie; b) skrajnie łatwo palne ciecze: 1. — substancje i preparaty, które mogą się nagrzać, a w rezultacie zapalić w zetknięciu z powietrzem w temperaturze otoczenia bez doprowadzenia energii (oznaczenie ryzyka R 17) — substancje o temperaturze zapłonu nieprzekraczającej 55 °C, które pozostają w formie ciekłej pod ciśnieniem gdy konkretne warunki procesu, takie jak wysokie ciśnienie lub wysoka temperatura, mogą spowodować niebezpieczeństwo poważnej awarii; 2. substancje i preparaty o temperaturze zapłonu nieprzekraczającej 21 °C, które nie są skrajnie łatwo palne (oznaczenie ryzyka R 12, drugie tiret); c) skrajnie łatwo palne gazy i ciecze: 1. 2. substancje płynne o temperaturze zapłonu nieprzekraczającej 0 °C, których temperatura wrzenia (a w przypadku zakresu temperatur wrzenia, wstępna temperatura wrzenia) przy normalnym ciśnieniu nie przekracza lub jest równa 35 °C (oznaczenie ryzyka R 12, tiret pierwsze), oraz substancje i preparaty gazowe łatwo palne w zetknięciu z powietrzem w temperaturze otoczenia i ciśnie- niu otoczenia (oznaczenie ryzyka R 12, drugie tiret) bez względu na to, czy są one przechowywane w for- mie gazu czy cieczy pod ciśnieniem, z wyłączeniem skrajnie łatwopalnych gazów skroplonych (z uwzględnieniem gazu płynnego) i gazu ziemnego, o których mowa w części I, oraz 3. substancje i preparaty płynne, przechowywane w temperaturze przekraczającej ich punkt wrzenia. 4. Dodawanie substancji niebezpiecznych w celu określenia ilości występującej w zakładzie odbywać się będzie zgodnie z poniższą zasadą: jeżeli suma q1 /Q + q2 /Q + q3 /Q + q4 /Q + q5 /Q +… >1 (1) Dz. U. L 206 z 29. 7. 1978, str. 13. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 92/32/EWG (Dz. U. L 154 z 5. 6. 1992, str. 1). 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 425 gdzie q x = ilość niebezpiecznych substancji x (lub kategoria niebezpiecznych substancji) wchodząca w zakres części I lub II niniejszego załącznika, Q = stosowna ilość graniczna z części I lub II, wówczas zakład zostanie objęty konkretnymi wymogami niniejszej dyrektywy. Niniejszą zasadę będzie się stosować w następujących okolicznościach: a) w odniesieniu do substancji i preparatów zawartych w części I w ilościach niższych niż ich indywidualne ilości progowe występujące w substancjach zakwalifikowanych zgodnie z częścią II oraz do dodatkowych substancji i preparatów zakwalifikowanych tak samo zgodnie z częścią II; b) przy powiększeniu kategorii 1, 2 i 9, razem występujących w zakładzie; c) przy powiększeniu kategorii 3, 4, 5, 6, 7a, 7b i 8, razem występujących w zakładzie. 426 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 ZAŁĄCZNIK II MINIMALNE DANE I INFORMACJE, KTÓRE NALEŻY UWZGLĘDNIĆ W SPRAWOZDANIU O BEZPIECZEŃSTWIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 9 I. Informacje dotyczące systemu zarządzania i organizacji zakładu mające na celu zapobieganie poważ- nym awariom Niniejsze informacje zawierać będą elementy zawarte w załączniku III. II. Przedstawienie środowiska zakładu A. opis terenu i jego środowiska, z uwzględnieniem położenia geograficznego, meteorologicznego, geologicz- nego, warunków hydrograficznych, a w razie potrzeby, jego historii; B. identyfikacja instalacji oraz innego zakresu działalności zakładu, które mogą powodować niebezpieczeń- stwo poważnych awarii; C. opis obszarów, na których mogą mieć miejsce poważne awarie. III. Opis instalacji A. opis głównych czynności i produktów części zakładu istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa, źródeł niebezpieczeństwa poważnych awarii i warunków na jakich może powstać poważna awaria, wraz z opisem proponowanych środków zapobiegawczych; B. opis procesów, w szczególności metod działania; C. opis niebezpiecznych substancji: 1. spis niebezpiecznych substancji, z uwzględnieniem: — identyfikacji niebezpiecznych substancji: nazwa chemiczna, numer CAS, nazwa według mianownic- twa MUCTiS (Międzynarodowa Unia Chemii Teoretycznej i Stosowanej), — maksymalna ilość występujących lub mogących się pojawić substancji niebezpiecznych 2. właściwości fizyczne, chemiczne i toksykologiczne oraz wykazanie niebezpieczeństwa bezpośredniego lub o opóźnionych skutkach dla ludności i środowiska; 3. zachowanie chemiczne i fizyczne w normalnych warunkach użytkowania lub w warunkach w których można przewidzieć awarie. IV. Identyfikacja i analiza niebezpieczeństwa awarii oraz metody zapobiegawcze A. szczegółowy opis scenariusza poważnej awarii, który może się zdarzyć oraz jego prawdopodobieństwo lub warunki w jakich taki wypadek może się zdarzyć wraz ze opisem przypadków mogących przyczynić się do rozpoczęcia każdego scenariusza, bez względu na to, czy przyczyny będą tkwić wewnątrz czy na instalacji; B. ocena zasięgu i siły skutków poważnych awarii, które rozpoznano; C. opis parametrów technicznych i sprzętu użytego dla celów bezpieczeństwa instalacji. V. środki ochronne i interwencyjne ograniczające skutki wypadku A. opis sprzętu zainstalowanego w zakładzie przemysłowym w celu ograniczenia skutków poważnej awarii; B. organizacja stanu gotowości i środków interwencyjnych; C. opis wewnętrznych lub zewnętrznych źródeł mobilizujących; D. streszczenie elementów opisanych w pkt. A, B i C powyżej, niezbędnych do sporządzenia wewnętrznych pla- nów operacyjno-ratowniczych, przygotowanych zgodnie z art. 11. 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 427 ZAŁĄCZNIK III ZASADY OKREŚLONE W ART. 7 ORAZ INFORMACJE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 9, DOTYCZĄCE SYSTEMU ZARZĄDZANIA I ORGANIZACJI ZAKŁADU, MAJĄCE NA CELU ZAPOBIEGANIE POWAŻNYM AWARIOM Mając na celu wdrożenie opracowanej przez prowadzącego zakład polityki zapobiegania poważnym awariom oraz systemu zarządzania w sprawie bezpieczeństwa, uwzględnione zostaną następujące elementy. Wymagania ustalone w dokumencie, o którym mowa w art. 7, powinny być proporcjonalne do niebezpieczeństwa poważnych awarii przedstawionego przez zakład: a) politykę przeciwdziałania poważnym awariom należy ustalić w formie pisemnej oraz powinna ona uwzględniać ogólne cele prowadzącego zakład oraz zasady działania w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awa- rii; b) system zarządzania w sprawie bezpieczeństwa powinien zawierać część ogólnego systemu zarządzania w spra- wie bezpieczeństwa, z uwzględnieniem struktury organizacyjnej, odpowiedzialności, praktyki, procedur, proce- sów i źródeł koniecznych do określenia polityki przeciwdziałania poważnym awariom oraz wprowadzenia jej w życie; c) w systemie zarządzania w sprawie bezpieczeństwa uwzględnione zostaną następujące zagadnienia: i) organizacja i personel — rola i obowiązki personelu związanego z zarządzaniem w sprawie poważnego nie- bezpieczeństwa na wszystkich poziomach organizacji. Określenie potrzeb związanych ze szkoleniem takiego personelu oraz zapewnienie szkoleń tego rodzaju. Zaangażowanie pracowników, a w razie konieczności poddostawców, w dane szkolenia; ii) określenie oraz ocena poważnego niebezpieczeństwa — przyjęcie i wprowadzenie w życie procedur syste- matycznej identyfikacji poważnych niebezpieczeństw wynikających z prawidłowego i nieprawidłowego dzia- łania oraz ocena ich prawdopodobieństwa i dotkliwości; iii) kontrola działania — przyjęcie i wprowadzenie w życie procedur oraz instrukcji bezpiecznego funkcjono- wania, z uwzględnieniem utrzymania danego zakładu przemysłowego, procesów w nim zachodzących, sprzętu oraz tymczasowych przerw w jego funkcjonowaniu; iv) zarządzanie zmianami — przyjęcie i wprowadzenie w życie procedur dotyczących planowanych zmian lub tworzenie nowych instalacji, procesów lub magazynów; v) planowanie w celu bezpieczeństwa — przyjęcie i wprowadzenie w życie procedur dotyczących identyfikacji przewidywalnych wypadków w drodze systematycznej analizy oraz przygotowanie, sprawdzenie i przegląd planów operacyjno-ratowniczych mających na celu szybką reakcję w nagłych wypadkach; vi) kontrolowanie wykonania — przyjęcie i wprowadzenie w życie procedur w celu zapewnienia stałej oceny zgodności z wytycznymi ustalonymi przez prowadzących zakład jego polityki przeciwdziałania poważnym wypadkom i systemu zarządzania w sprawie bezpieczeństwa oraz mechanizmów dochodzenia i podejmo- wania odpowiednich działań w przypadku braku takiej zgodności. Procedury te powinny obejmować przy- jęty przez prowadzących zakład system zgłaszania poważnych awarii, sytuacji niebezpiecznych, szczególnie tych związanych z zaniedbaniem środków ochronnych oraz rozpatrywanie ich i uzupełnianie w oparciu o wcześniej wyciągnięte wnioski; vii) kontrola i przegląd — przyjęcie i wprowadzenie w życie procedur systematycznej okresowej oceny polityki przeciwdziałania poważnym awariom oraz skuteczności i właściwości systemu zarządzania w sprawie bez- pieczeństwa; przegląd dokumentów dotyczących funkcjonowania wspomnianej polityki i systemu zarządza- nia w sprawie bezpieczeństwa oraz uaktualnianie ich przez kierownictwo wyższej rangi. 428 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 ZAŁĄCZNIK IV DANE I INFORMACJE, KTÓRE NALEŻY UWZGLĘDNIĆ W PLANACH OPERACYJNO-RATOWNICZYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 11 1. Wewnętrzne plany operacyjno-ratownicze a) Nazwiska i stanowiska osób upoważnionych do wprowadzania w życie procedur dotyczących bezpieczeń- stwa oraz osób odpowiedzialnych za działania łagodzące na miejscu oraz koordynujących takie działania. b) Nazwisko i stanowisko osoby odpowiedzialnej za łączność z organami odpowiedzialnymi za zewnętrzne plany operacyjno-ratowniczy. c) W odniesieniu do przewidywalnych warunków lub zdarzeń, które w znacznym stopniu mogą wywoływać poważne awarie opis działań niezbędnych do kontroli wspomnianych warunków lub wydarzeń oraz ogra- niczenia ich skutków, wraz z opisem sprzętu bezpieczeństwa oraz dostępnych środków. d) Dokonanie ustaleń w sprawie ograniczenia ryzyka osób znajdujących się na terenie zakładu wraz z ustale- niem tego, jak należy przekazywać ostrzeżenia oraz jakie działania należy podjąć w przypadku otrzymania ostrzeżenia. e) Dokonanie ustaleń dotyczących wczesnego ostrzegania o awariach organów odpowiedzialnych za wprowa- dzanie w życie zewnętrznych planów operacyjno — ratowniczych, rodzaj informacji, które należy uwzględ- nić we wczesnych ostrzeżeniach oraz ustalenia dotyczące bardziej szczegółowych informacji dostarczanych w razie konieczności. f) Dokonanie ustaleń dotyczących szkoleń pracowniczych z zakresu obowiązków, które będą musieli wyko- nać, a w razie konieczności ich koordynacja ze służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo spoza terenu zakładu. g) Dokonanie ustaleń dotyczących udzielania pomocy podczas przeprowadzania działań łagodzących poza tere- nem zakładu. 2. Zewnętrzne plany operacyjno-ratownicze a) Nazwiska i stanowiska osób upoważnionych do wprowadzania w życie procedur dotyczących bezpieczeń- stwa oraz osób upoważnionych do kierowania działaniami poza terenem zakładu oraz odpowiedzialnych za koordynację tych działań. b) Dokonanie ustaleń dotyczących wczesnych ostrzeżeń o wypadkach oraz procedur dotyczących alarmowa- nia i wzywania pomocy. c) Dokonanie ustaleń dotyczących koordynacji środków niezbędnych do wprowadzenia w życie zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych. d) Dokonanie ustaleń dotyczących udzielania pomocy podczas przeprowadzania działań łagodzących poza tere- nem zakładu. e) Dokonanie ustaleń dotyczących działań łagodzących poza terenem zakładu. f) Dokonanie ustaleń dotyczących dostarczania opinii publicznej określonych informacji na temat awarii oraz sposobu, w jaki należy się zachować w czasie awarii. g) Dokonanie ustaleń dotyczących dostarczania służbom odpowiedzialnym za bezpieczeństwo innych Państw Członkowskich informacji podczas zaistnienia poważnej awarii, o jej ponadgranicznych skutkach. 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 429 ZAŁĄCZNIK V POSZCZEGÓLNE INFORMACJE, KTÓRE ZOSTANĄ PODANE DO WIADOMOŚCI PUBLICZNEJ ZGODNIE Z ART. 13 UST. 1 1. Nazwisko prowadzącego zakład oraz adres zakładu. 2. Tożsamość osoby podającej informacje, według zajmowanego stanowiska. 3. 4. 5. Potwierdzenie, że zakład podlega rozporządzeniom lub przepisom administracyjnym wprowadzającym w życie niniejszą dyrektywę oraz, że właściwe organy otrzymały zawiadomienie, o którym mowa w art. 6 ust. 3, lub w sprawozdaniu o bezpieczeństwie, o którym mowa w art. 9 ust. 1. Proste objaśnienie działania lub działań podjętych w zakładzie. Powszechne nazwy lub, w przypadku niebezpiecznych substancji objętych częścią II załącznika I, nazwy rodza- jowe lub ogólna klasyfikacja niebezpieczeństwa substancji i preparatów występujących w zakładzie, mogących spowodować niebezpieczną awarię, z wykazaniem ich zasadniczej charakterystyki niebezpieczeństwa. 6. Ogólne informacje dotyczące rodzaju niebezpieczeństwa poważnych awarii, z uwzględnieniem ich potencjal- nych skutków dla ludności i środowiska. 7. Odpowiednie informacje dotyczące ostrzegania ludności zagrożonej oraz informowania jej w razie poważnej awarii. 8. Odpowiednie informacje dotyczące działań, które zagrożona ludność powinna podjąć oraz sposobu, w jaki należy się zachować w razie poważnej awarii. 9. Potwierdzenie konieczności dokonania odpowiednich ustaleń przez prowadzącego zakład na terenie zakładu, a szczególnie współpracy ze służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo w celu uporania się z poważnymi awariami oraz zminimalizowania ich skutków. 10. Odniesienia do zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych, sporządzonych w celu zwalczania wszelkich efektów awarii poza terenem zakładu. Odniesienia te powinny zawierać konieczność stosowania się do wszel- kich instrukcji oraz instrukcji służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo w czasie awarii. 11. Szczegółowe informacje dotyczące miejsca uzyskania dodatkowych informacji związanych ze sprawą, z zastrze- żeniem wymogów dotyczących poufnych informacji ustalonych w przepisach krajowych. 430 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 ZAŁĄCZNIK VI KRYTERIA ZGŁASZANIA KOMISJI AWARII ZGODNIE Z ART. 15 UST. 1 I. Każdą awarię, która podlega ust. 1 lub której skutki podlegają opisowi zawartemu w ust. 2-4 lub 5, należy zgło- sić Komisji. 1. Substancje związane z awarią Każdy pożar czy przypadkowe wydzielanie substancji niebezpiecznych zawierających 5 % ilości progowej ustalonej w 3 kolumnie załącznika I. 2. Obrażenia osób i zniszczenia nieruchomości Każda awaria bezpośrednio związana z występowaniem niebezpiecznych substancji i kończąca się: — śmiercią, — obrażeniami sześciu osób na terenie zakładu oraz ich hospitalizacją przez co najmniej 24 godziny, — hospitalizacją jednej osoby poza terenem zakładu przez co najmniej 24 godziny, — uszkodzeniem miejsc(a) zamieszkania poza terenem zakładu, które na skutek wypadku nie będzie zdatne do ponownego zamieszkania, — ewakuacją lub ograniczeniem osób przez co najmniej 2 godziny (osoby x godziny): wartość — co naj- mniej 500, — przerwą w dostawie wody pitnej, prądu, gazu lub łączności telefonicznej przez co najmniej 2 godziny (osoby × godziny): wartość — co najmniej 1000. 3. Bezpośrednie zniszczenie środowiska naturalnego — stałe lub długotrwałe zniszczenie środowiska lądowego: — 0,5 lub więcej hektarów ziemi prawnie chronionej jako środowisko naturalne lub rezerwat przyrody, — 10 lub więcej hektarów rozległej przestrzeni wraz z terenami rolniczymi, — znaczne lub długotrwałe zanieczyszczenie świeżej wody lub środowiska morskiego (*) — 10 lub więcej kilometrów rzeki lub kanału, — 1 lub więcej hektara jeziora lub stawu, — 2 lub więcej hektara delty, — 2 lub więcej hektara wybrzeża lub otwartego morza, — znaczne zanieczyszczenie warstwy wodonośnej lub wód podziemnych (*) — 1 hektar lub więcej. 4. Zniszczenie własności — zniszczenie własności w zakładzie: co najmniej 2 mln ECU, — zniszczenie własności poza terenem zakładu: co najmniej 0,5 mln ECU. 5. Zniszczenia o zasięgu ponadgranicznym Każda awaria bezpośrednio związana z niebezpiecznymi substancjami, której skutki są odczuwalne poza tery- torium zainteresowanego Państwa Członkowskiego. II. Awarie lub sytuacje niebezpieczne, które Państwa Członkowskie uznają za szczególnie interesujące z punktu widzenia technicznego przy zapobieganiu niebezpiecznym awariom oraz ograniczaniu ich rezultatów, oraz takie, które nie spełniają kryteriów odnośnie ilości podanych powyżej, należy zgłosić Komisji. (*) Przy ocenie strat, w razie konieczności można się odnieść do dyrektyw 75/440/EWG, 76/464/EWG oraz dyrektyw przyjętych w celu zastosowania w określonych okolicznosciach, a konkretnie dyrektyw 76/160/EWG, 78/659/EWG, 79/923/EWG lub do Śmiertelnego Stężenia (LC) dla 50 % przedstawicieli gatunków skażonego środowiska naturalnego zgodnie z dyrektywą 92/32/EWG dla kryterium „niebezpieczny dla środowiska”


title: QUESTION ECRITE no 3501/96 des députes Carlos ROBLES PIQUER , Enrique BARÓN CRESPO à la Commission. Visite de Mme Gradin, membre de la Commission, à Gibraltar

eurovoc_concepts:
EU relations
Gibraltar
United Kingdom
drug traffic
observer

formats: html print


title: PERGUNTA ESCRITA n. 3518/96 do Deputado Nikitas KAKLAMANIS à Comissão. Actos de arbitrariedade cometidos pelo regime de ocupação em Chipre

eurovoc_concepts:
Cyprus
accession to the European Union
free movement of persons
military occupation
occupied territory
teacher


title: 96/743/EF: Kommissionens Beslutning af 9. december 1996 om vedtagelse af specifikke foranstaltninger med henblik på midlertidigt at forbyde anvendelse af samlet kaution for visse eksterne fællesskabsforsendelser

eurovoc_concepts:
Union transit
agricultural product
alcoholic beverage
animal product
customs regulations
tobacco industry

formats: html pdfa1b print


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3455/96 van Joaquín SISÓ CRUELLAS aan de Commissie. Informatie over voedingsmiddelen

eurovoc_concepts:
advertising malpractice
consumer information
consumer protection
foodstuff
health policy
labelling
nutrition
public awareness campaign


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 3427/96 von Nikitas KAKLAMANIS an die Kommission. Diabetes und soziale Dimension der EU

eurovoc_concepts:
EU programme
action programme
diabetes
health policy
medical research
mortality
public awareness campaign
public health
therapeutics


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3472/96 van Hiltrud BREYER aan de Commissie. Uitgaven voor het FACTT-project

eurovoc_concepts:
EU financing
exchange of information
genetically modified organism
oil seed rape
research body
research project


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 3468/96 von Hiltrud BREYER an die Kommission. Sicherheitsvorkehrungen bei FACTT-Versuchen

eurovoc_concepts:
animal experimentation
genetically modified organism
human nutrition
legal basis
oil seed rape
research project


title: WRITTEN QUESTION No. 3494/96 by Hiltrud BREYER to the Commission. Transgenic soya beans

eurovoc_concepts:
crop production
environmental protection
food inspection
genetically modified organism
marketing
pesticide residue
public health
soya bean


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 3517/96 von Nikitas KAKLAMANIS an die Kommission. Zusammenarbeit von BP und MOBIL OIL

eurovoc_concepts:
Greece
application of EU law
dismissal
dominant position
economic concentration
merger
oil industry
production capacity


title: Euroopan unionista tehdyn sopimuksen ratifiointi : esityöt. Volume V, Ελλάς.,Ratifica del trattato sull'Unione europea : lavori preparatori. Volume V, Ελλάς.,Ratificación del Tratado de la Unión Europea : trabajos preparatorios. Volume V, Ελλάς.,Ratificatie van het Verdrag betreffende de Europese Unie : voorstukken. Volume V, Ελλάς.,Ratification du traité sur l'Union européenne : travaux préparatoires. Volume V, Ελλάς.,Ratification of the Treaty on European Union : preparations. Volume V, Ελλάς.,Ratificação do Tratado da União Europeia : trabalhos preparatórios. Volume V, Ελλάς.,Ratificering af traktaten om Den Europæiske Union : forberedende arbejde. Bind V, Ελλάς.,Ratificeringen av Fördraget om Europeiska unionen : förarbeten. Volume V, Ελλάς.,Ratifizierung des Vertrages über die Europäische Union : materialien. Band V, Ελλάς.,Κύρωση της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση : προπαρασκευαστικές εργασίες. Volume V, Ελλάς.

eurovoc_concepts:
EAEC
ECSC
EU policy
European Community
European cooperation
Greece
Single European Act
ratification of an agreement
single market

formats: pdfa1b pdfx print


title: 96/708/FUSP: Fælles holdning af 9. december 1996 fastlagt af Rådet på grundlag af artikel J.2 i traktaten om Den Europæiske Union, vedrørende ophævelse af restriktionerne i de økonomiske og finansielle forbindelser med Den Føderative Republik Jugoslavien (Serbien og Montenegro), de områder i Republikken Kroatien, der beskyttes af De Forenede Nationer, og de områder i Republikken Bosnien- Hercegovina, der kontrolleres af de bosniske serberes styrker

eurovoc_concepts:
UN resolution
Yugoslavia
economic relations
liberalisation of trade
settlement of disputes
trading operation


title: WRITTEN QUESTION No. 3464/96 by Herbert BÖSCH to the Commission. Slow implementation of programmes on reactor safety using PHARE and TACIS funding

eurovoc_concepts:
Central and Eastern European Countries
Commonwealth of Independent States
EU aid
EU financing
action programme
nuclear reactor
nuclear safety
technical cooperation


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3494/96 van Hiltrud BREYER aan de Commissie. Transgene soja


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 3476/96 von Anita POLLACK an die Kommission. Umweltzeichen

eurovoc_concepts:
European standard
eco-label
environmental protection
household electrical appliance
product quality


title: QUESTION ECRITE no 3483/96 de Sérgio RIBEIRO à la Commission. Nécessité douteuse de nouvelles études sur le projet de barrage de l' Alqueva

eurovoc_concepts:
Portugal
Spain
engineering structure
environmental protection
less-favoured region
project evaluation


title: Skupno Stališče z dne 9. decembra 1996 Sveta na podlagi člena J.2 Pogodbe o Evropski uniji o prenehanju omejitev gospodarskih in finančnih odnosov z Zvezno republiko Jugoslavijo (Srbija in Črna gora) z območji pod zaščito Združenih narodov v Republiki Hrvaški in s tistimi območji Republike Bosne in Hercegovine, ki so pod nadzorom sil bosanskih Srbov

formats: html pdf print

text: 18/Zv. 1 SL Uradni list Evropske unije 39 31996E0708 L 328/5 URADNI LIST EVROPSKIH SKUPNOSTI 18. 12. 1996 SKUPNO STALIŠČE z dne 9. decembra 1996 Sveta na podlagi člena J. 2 Pogodbe o Evropski uniji o prenehanju omejitev gospodarskih in finančnih odnosov z Zvezno republiko Jugoslavijo (Srbija in Črna gora) z območji pod zaščito Združenih narodov v Republiki Hrvaški in s tistimi območji Republike Bosne in Hercegovine, ki so pod nadzorom sil bosanskih Srbov (96/708/SZVP) SVET EVROPSKE UNIJE JE ob upoštevanju Pogodbe o Evropski uniji in zlasti člena J. 2 Pogodbe, ob upoštevanju odstavka 4 Resolucije 1022 (1995) in odstavka 2 Resolucije 1074 (1996) Varnostnega sveta Združenih narodov, SPREJEL NASLEDNJE SKUPNO STALIŠČE: Člen 1 Omejevalni ukrepi za nekdanjo Jugoslavijo, sprejeti v skladu z Resolucijami 757 (1992), 787 (1992), 820 (1993), 942 (1994), 943 (1994), 988 (1995), 992 (1995), 1003 (1995) in 1015 (1995) Varnostnega sveta Združenih narodov, se odpravijo. To skupno stališče se objavi v Uradnem listu Evropskih skupnosti. Člen 2 V Bruslju, 9. decembra 1996 Za Svet Predsednik B. HOWLIN


title: Komission asetus (EY) N:o 2343/96, annettu 9 päivänä joulukuuta 1996, jalostukseen toimitettavien appelsiinien, mandariinien, klementiinien ja satsumoiden vähimmäisostohinnan ja näiden tuotteiden jalostuksen jälkeisen taloudellisen korvauksen ja tuen vahvistamisesta markkinointivuodeksi 1996/1997

eurovoc_concepts:
citrus fruit
food processing
indemnification
minimum price
purchase price
supplementary aid for products


title: PREGUNTA ESCRITA n. 3499/96 del Laura GONZÁLEZ ÁLVAREZ a la Comisión. Recortes y reducción de las ayudas nacionales al sector minero de Castilla y León (España)

eurovoc_concepts:
Spain
State aid
Structural Funds
coal industry
competitiveness
industrial conversion
job cuts
mining operation
production aid
regional aid


title: Beslut nr 2/96 av associeringsrådet mellan Europeiska gemenskaperna och deras medlemsstater, å ena sidan, och Republiken Slovakien, å andra sidan av den 9 december 1996 om de tullar som tas ut av Republiken Slovakien på import av bearbetade jordbruksprodukter med ursprung i gemenskapen

eurovoc_concepts:
CCT duties
Slovakia
agricultural product
agro-industry
foodstuff
import


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3444/96 af Susan WADDINGTON til Kommissionen. Ansættelse af kvindelige chauffører i institutionerne

eurovoc_concepts:
EU institution
adult education
competition (EU)
dissemination of EU information
drivers
gender equality
public awareness campaign
recruitment
woman


title: Der Handel der Europäischen Union mit den mittel- und osteuropäischen Ländern (MOEL) : Ergebnisse für 1994.

eurovoc_concepts:
Central and Eastern European Countries
EU Member State
economic statistics
trading operation


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 3501/96 tων βουλετών Carlos ROBLES PIQUER , Enrique BARON CRESPO προς την Επ τροπή. Επίσκεψη της επιτρόπου κας Gradin στο Γιβραλτάρ

eurovoc_concepts:
EU relations
Gibraltar
United Kingdom
drug traffic
observer


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 3472/96 von Hiltrud BREYER an die Kommission. Finanzielle Aufwendungen für das Projekt FACTT


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2346/96, annettu 9 päivänä joulukuuta 1996, sianliha-alan vientitukien vahvistamisesta

eurovoc_concepts:
Montenegro
Serbia
export refund
pigmeat
trade restriction


title: WRITTEN QUESTION No. 3482/96 by Maartje van PUTTEN to the Commission. Implementation of DAC guidelines

eurovoc_concepts:
Development Assistance Committee
EU Member State
OECD
development plan
environmental policy
impact study
operational programme
third country


title: PERGUNTA ESCRITA n. 3509/96 do Deputado Gianni TAMINO à Comissão. Avaliação do impacto ambiental da pedreira do "Projecto Pareton" (Colinas Asolani - Treviso)

eurovoc_concepts:
Italy
ceramics
environmental impact
environmental protection
mining operation
project evaluation


title: 96/733/EG: Aanbeveling van de Commissie van 9 december 1996 betreffende milieuconvenanten tot uitvoering van communautaire richtlijnen (Voor de EER relevante tekst)

eurovoc_concepts:
EC Directive
EC recommendation
European Commission
agreement (EU)
application of EU law
environmental policy


title: Regolamento (CE) n. 338/97 del Consiglio del 9 dicembre 1996 relativo alla protezione di specie della flora e della fauna selvatiche mediante il controllo del loro commercio

eurovoc_concepts:
conservation of resources
protected species
protection of animal life
protection of plant life
trade restriction


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3489/96 af Per GAHRTON til Kommissionen. Salmonella

eurovoc_concepts:
Sweden
animal disease
egg
fresh meat
health certificate
health control
import
laying poultry
live poultry
poultrymeat


title: WRITTEN QUESTION No. 3430/96 by Iñigo MÉNDEZ DE VIGO to the Commission. European Union cohesion policy

eurovoc_concepts:
Cohesion Fund
EU policy
Economic and Monetary Union
European integration
Structural Funds
development aid
economic and social cohesion
economic development
economic disparity
structural policy