title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r. zmieniające i uaktualniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie oraz rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71

eurovoc_concepts:
European official
labour mobility
self-employed person
social security
wage earner
worker (EU)

text: 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 3 31997R0118 L 28/1 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 30. 1. 1997 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r. zmieniające i uaktualniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie oraz rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 51 i 235, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, a także mając na uwadze, co następuje: do celów spójności i jasności właściwe jest dostosowanie brzmie- nia niektórych przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania sys- temów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do człon- ków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (3) oraz (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykony- wania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najem- nych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (4); oraz skreślenie innych przepisów, które utraciły moc i stały się zbędne; zmiany te posiadają czysto techniczny charakter i ich celem jest poprawienie wymienionych rozporządzeń; (1) Dz. U. C 249 z 27. 8. 1996, str. 10. (2) Dz. U. C 362 z 2. 12. 1996. (3) Dz. U. L 149 z 5. 7. 1971, str. 2. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3096/95 (Dz. U. L 335 z 30. 12. 1995, str. 10). (4) Dz. U. L 74 z 27. 3. 1972, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3096/95 (Dz. U. L 335 z 30. 12. 1995, str. 10). od czasu ostatniej aktualizacji rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 2001/83 (5) dokonano wielu zmian; w związku z tym w celu uczynienia odnośnych zasad wspólnotowych bardziej przejrzystymi i dostępnymi wła- ściwe jest przyjęcie nowych zaktualizowanych wersji tych rozpo- rządzeń w formie tekstów jednolitych każdego z tych rozporzą- dzeń (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 stanowiących odpowiednio części I i II załącznika A; korzystne jest także przed- stawienie w dodatku do części II tego załącznika treści art. 95 roz- porządzenia (EWG) nr 574/72 ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 3095/95 (6), który będzie stosować się z dniem l stycznia 1998 r. , a w stosunkach z Republiką Francu- ską z dniem l stycznia 2002 r. ; art. 106 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospo- darczą, dotyczący bilansu płatniczego, został skreślony przez art. G Traktatu o Unii Europejskiej, a art. 73b ust. 2 Traktatu ustana- wiającego Wspólnotę Europejską zakazuje wszelkich ograniczeń w płatnościach między Państwami Członkowskimi; przepływu osiągnięcia w celu pracowni- swobodnego ków w zakresie zabezpieczenia społecznego jest niezbędne i wła- ściwe, aby zasady odnoszące się do koordynacji krajowych syste- mów zabezpieczenia społecznego były zmieniane przez wspólnotowy instrument prawny, który jest wiążący i bezpośred- nio stosowany w każdym Państwie Członkowskim; zmiany wprowadzone przez niniejsze rozporządzenie spełniają warunek określony w art. 3b akapit trzeci Traktatu ustanawiają- cego Wspólnotę Europejską, (5) Dz. U. L 230 z 22. 8. 1983, str. 6. (6) Dz. U. L 335 z 30. 12. 1995. str. 1. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 2 Artykuł 1 W rozporządzeniu (EWG) nr 1408/7l wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 82 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Komitetowi Doradczemu przewodniczy przedstawiciel Komisji. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu. ” 2) art. 88 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „W odpowiednim przypadku przekazywanie kwot wynikające ze stosowania niniejszego rozporządzenia dokonywane jest zgodnie z umowami obowiązującymi w tym zakresie między Państwami Członkowskimi w chwili dokonywania przekazu. ” 3) skreśla się art. 100. Tytuł, preambułę, spis treści i przepisy rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 zastępuje się tekstem zawartym w załączniku A odpowiednio w częściach I i II, który uwzględnia zmiany wprowadzone w art. l niniejszego rozporządzenia. Załącznik B zawiera wykaz aktów zmieniających rozporządzenia, określonych w powyższym akapicie. Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 2 grudnia 1996 r. W imieniu Rady E. FITZGERALD Przewodniczący 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 5 ZAŁĄCZNIKI ZAŁĄCZNIK A: CZĘŚĆ I: CZĘŚĆ II: Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najem- nych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie ………………………………… Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania syste- mów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowa- dzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemiesz- czających się we Wspólnocie… Dodatek …………………………………………………………………………… Strona 6 104 229 ZAŁĄCZNIK B: Wykaz aktów zmieniających rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i 574/72 ……… 230 6 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK A CZĘŚĆ I Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (8) (9) (10) (11) SPIS TREŚCI TYTUŁ I: TYTUŁ II: PRZEPISY OGÓLNE (art. 1-12) ………………………………………………………………………………………… OKREŚLENIE WŁAŚCIWEGO USTAWODAWSTWA (art. 13–17a) …………………………………………………… TYTUŁ III: PRZEPISY SZCZEGÓLNE ODNOSZĄCE SIĘ DO RÓŻNYCH GRUP ŚWIADCZEŃ ………………………………… Rozdział 1: Choroba i macierzyństwo Sekcja 1: Sekcja 2: Sekcja 3: Sekcja 4: Sekcja 5: Sekcja 6: Sekcja 7: Przepisy wspólne (art. 18) ……………………………………………………………………………………………… Pracownicy najemni i osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz członkowie ich rodzin (art. 19-24) …… Bezrobotni oraz członkowie ich rodzin (art. 25) ……………………………………………………………………… Osoby ubiegające się o emeryturę lub rentę oraz członkowie ich rodzin (art. 26) …………………………………… Emeryci i renciści oraz członkowie ich rodzin (art. 27-34) …………………………………………………………… Przepisy różne (art. 35) …………………………………………………………………………………………………… Zwroty między instytucjami (art. 36) …………………………………………………………………………………… Rozdział 2: Inwalidztwo Sekcja 1 Sekcja 2 Sekcja 3 Sekcja 4 Pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek podlegające wyłącznie ustawodawstwu, zgodnie z którym wysokość świadczeń z tytułu inwalidztwa nie zależy od długości okresów ubezpieczenia (art. 37-39) ……………………………………………………………………………………………………………………………… Pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek podlegające wyłącznie ustawodawstwu, zgodnie z którym wysokość świadczeń z tytułu inwalidztwa zależy od długości okresów ubezpieczenia lub zamiesz- kania, albo ustawodawstwu tego rodzaju lub rodzaju określonego w sekcji 1 (art. 40) ……………………………… Pogłębienie się stanu inwalidztwa (art. 41) ……………………………………………………………………………… Wznowienie wypłaty świadczeń po ich zawieszeniu lub zniesieniu– Zamiana świadczeń z tytułu inwalidztwa na świadczenia z tytułu starości – Ponowne ustalanie wysokości świadczeń przyznanych zgodnie z art. 39 (art. 42 i 43) ……………………………………………………………………………………………………………………………… Rozdział 3: Starość i śmierć (emerytury i renty rodzinne) (art. 44-51) ………………………………………………………… Rozdział 4: Wypadki przy pracy i choroby zawodowe Sekcja 1 Sekcja 2: Sekcja 3: Sekcja 4: Prawo do świadczeń (art. 52-59) ………………………………………………………………………………………… Pogłębienie się choroby zawodowej, z tytułu której przyznano świadczenie (art. 60) ……………………………… Przepisy różne (art. 61 i 62) ……………………………………………………………………………………………… Zwroty między instytucjami (art. 63) …………………………………………………………………………………… Rozdział 5: Świadczenia z tytułu śmierci (art. 64-66) …………………………………………………………………………… Strona 10 15 19 19 19 21 22 22 24 25 25 26 27 28 29 34 36 37 38 38 Rozdział 6: Zasiłki dla bezrobotnych Sekcja 1: Przepisy wspólne (art. 67 i 68) ………………………………………………………………………………………… 38 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 7 Strona Sekcja 2: Sekcja 3: Bezrobotni udający się do Państwa Członkowskiego, innego niż państwo właściwe (art. 69 i 70) ………………… 39 Bezrobotni, którzy w trakcie ostatniego zatrudnienia zamieszkiwali w Państwie Członkowskim innym niż państwo właściwe (art. 71) ………………………………………………………………………………………………………… 40 Rozdział 7: Świadczenia rodzinne (art. 72-76) …………………………………………………………………………………… 40 Rozdział 8: Świadczenia dla dzieci pozostających na utrzymaniu emerytów lub rencistów oraz dla sierot (art. 77-79)…… 41 TYTUŁ IV: KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH (art. 80 i 81) ……………………………………………………………………………………………………………………… TYTUŁ V: KOMITET DORADCZY DS. ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH (art. 82 i 83)…… TYTUŁ VI: PRZEPISY RÓŻNE (art. 84-93) ………………………………………………………………………………………… TYTUŁ VII: PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE (art. 94-98) …………………………………………………………………… 43 44 45 47 ZAŁĄCZNIKI Załącznik I: Zakres podmiotowy rozporządzenia …………………………………………………………………………………… 51 Załącznik II: Specjalne systemy dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, wyłączonych z zakresu rozporządzenia na podstawie art. 1 lit. j) akapitu czwartego – Specjalne zasiłki porodowe wyłączone z zakresu obowiązywania roz- porządzenia na podstawie art. 1 lit. u) – Specjalne świadczenia nieskładkowe w rozumieniu art. 4 ust. 2b, niewcho- dzące w zakres rozporządzenia ………………………………………………………………………………………… Załącznik IIa: Specjalne świadczenia nieskładkowe …………………………………………………………………………………… Załącznik III: Załącznik IV: Postanowienia konwencji o zabezpieczeniu społecznym, utrzymane w mocy bez względu na art. 6 rozporządzenia– Przepisy umów zabezpieczenia społecznego, których nie stosuje się do wszystkich osób, do których odnosi się roz- porządzenie ……………………………………………………………………………………………………………… Ustawodawstwo określone w art. 37 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którym wysokość świadczeń z tytułu inwa- lidztwa nie zależy od długości okresów ubezpieczenia – Systemy specjalne dla osób prowadzących działalność na wła- sny rachunek w rozumieniu art. 38 ust. 3 i art. 45 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71– Przypadki określone w art. 46 ust. 1 lit. b) rozporządzenia, w których można odstąpić od ustalania wysokości świadczenia zgodnie z art. 46 ust. 2 rozporządzenia – Świadczenia i umowy określone w art. 46b ust. 2 rozporządzenia ………………………… Załącznik V: Zgodność warunków dotyczących stanu inwalidztwa między ustawodawstwami Państw Członkowskich ………… Załącznik VI: Warunki szczególne stosowania ustawodawstw niektórych Państw Członkowskich ………………………………… 55 59 62 78 83 87 Załącznik VII: Przypadki, w których dana osoba podlega równocześnie ustawodawstwu dwóch Państw Członkowskich ………… 103 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 51 i 235, i w celu udzielania świadczeń różnym grupom osób objętych roz- porządzeniem, bez względu na miejsce ich zamieszkania we Wspólnocie; uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, pracownicy najemni i osoby prowadzące działalność na własny rachunek przemieszczające się we Wspólnocie powinni być objęci systemem zabezpieczenia społecznego tylko jednego Państwa Członkowskiego w celu uniknięcia zbiegu właściwych ustawo- dawstw i wynikających z tego komplikacji; uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, a także mając na uwadze, co następuje: należy jak najbardziej ograniczyć liczbę i zakres przypadków sta- nowiących wyjątki od zasad ogólnych, w których jedna osoba powinna podlegać równocześnie ustawodawstwu dwóch Państw Członkowskich; przepisy w celu koordynacji ustawodawstw krajowych dotyczą- cych zabezpieczenia społecznego wpisują się w ramy swobod- nego przepływu pracowników będących obywatelami Państw Członkowskich i powinny przyczynić się do polepszenia ich poziomu życia i warunków zatrudnienia; swobodny przepływ osób, będący jednym z kamieni węgielnych Wspólnoty, dotyczy nie tylko pracowników najemnych, lecz rów- nież osób prowadzących działalność na własny rachunek w ramach swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług; istnieją poważne różnice między ustawodawstwami krajowymi w odniesieniu do osób, których dotyczą, wskazane jest więc przy- jęcie zasady, zgodnie z którą rozporządzenie dotyczy wszystkich osób ubezpieczonych w ramach systemu zabezpieczenia społecz- nego pracowników najemnych i osób prowadzących działalność na własny rachunek bądź na podstawie wykonywania pracy najemnej lub na własny rachunek; niezbędne jest poszanowanie szczególnych cech krajowych usta- wodawstw dotyczących zabezpieczenia społecznego i opracowa- nie jedynie systemu koordynacji; niezbędne jest, w ramach tej koordynacji, zagwarantowanie we Wspólnocie równości traktowania przez różne ustawodawstwa krajowe pracowników zamieszkujących w Państwach Członkow- skich oraz osobom pozostającym na ich utrzymaniu, jak również osobom pozostałym przy życiu po ich śmierci; w celu jak najlepszego zagwarantowania równego traktowania pracowników zatrudnionych na terytorium jednego Państwa Członkowskiego należy przyjąć jako zasadę ogólną, że stosuje się ustawodawstwo tego Państwa Członkowskiego, na którego tery- torium dana osoba jest zatrudniona lub prowadzi działalność na własny rachunek; w niektórych sytuacjach, w których stosowanie innych kryte- riów jest uzasadnione, możliwe jest odstąpienie od tej zasady ogólnej; niektóre świadczenia przewidziane w prawie krajowym mogą wynikać jednocześnie z zabezpieczenia społecznego, jak i z pomocy społecznej ze względu na zakres podmiotowy ich stoso- wania, wyznaczone cele i sposób stosowania, niezbędne jest usta- nowienie systemu koordynacji uwzględniającego szczególny cha- rakter tych świadczeń, który powinien zostać włączony do rozporządzenia w celu ochrony interesów pracowników migru- jących, zgodnie z przepisami Traktatu; świadczenia takie powinny być przyznawane w odniesieniu do osób, których dotyczą przepisy niniejszego rozporządzenia, wyłącznie zgodnie z ustawodawstwem państwa miejsca zamiesz- kania danej osoby lub członków jej rodziny; w razie potrzeby sumuje się okresy zamieszkania na terytorium jakiegokolwiek innego Państwa Członkowskiego, bez jakiejkolwiek dyskrymina- cji ze względu na obywatelstwo; przepisy w celu koordynacji muszą gwarantować pracownikom przemieszczającym się we Wspólnocie, osobom pozostającym na ich utrzymaniu oraz osobom pozostałym przy życiu po ich śmierci utrzymanie nabytych lub będących w trakcie nabywania praw i korzyści; należy ustanowić szczególne zasady w szczególności w zakresie choroby i bezrobocia, dla pracowników przygranicznych i dla pracowników sezonowych, uwzględniając szczególny charakter ich sytuacji; cele te muszą zostać osiągnięte w szczególności poprzez sumo- wanie wszystkich okresów, uwzględnianych przez różne krajowe ustawodawstwa do celów powstania i zachowania prawa do świadczeń, podobnie jak i w celu obliczenia ich wysokości, jak w zakresie świadczeń z tytułu choroby i macierzyństwa nie- zbędne jest zapewnienie ochrony osobom mieszkającym lub przebywającym na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż właściwe Państwo Członkowskie; 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 9 szczególna sytuacja osób ubiegających się o emerytury lub renty lub będących emerytami lub rencistami i członków ich rodzin wymaga określenia przepisów dotyczących ubezpieczeń na wypa- dek choroby dostosowanych do ich sytuacji; w celu zapewnienia mobilności siły roboczej w najlepszych warunkach należy w przyszłości zapewnić pełniejszą koordyna- cję między systemami ubezpieczeń i systemami pomocy w razie bezrobocia we wszystkich Państwach Członkowskich; w odniesieniu do świadczeń z tytułu inwalidztwa należy opraco- wać system koordynacji z poszanowaniem szczególnych cech krajowych ustawodawstw, przy czym niezbędne jest uwzględnie- nie różnicy między ustawodawstwami nieprzewidującymi uzależ- nienia wysokości świadczenia od długości okresu ubezpieczenia a ustawodawstwami, które takie uzależnienie przewidują; w celu ułatwienia poszukiwania zatrudnienia w różnych Pań- stwach Członkowskich należy, w szczególności, przyznać pra- cownikowi pozbawionemu zatrudnienia możliwość korzystania przez określony okres z zasiłków dla bezrobotnych, przewidzia- nych przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego, któremu podlegał ostatnio; zróżnicowanie systemów w Państwach Członkowskich wymaga przyjęcia zasad koordynacji stosowanych w przypadku pogłębie- nia się stanu inwalidztwa; w celu określenia ustawodawstwa właściwego w zakresie świad- czeń rodzinnych kryterium zatrudnienia zapewnia równość trak- towania wszystkich pracowników podlegających temu samemu ustawodawstwu; należy opracować system przyznawania świadczeń z tytułu sta- rości i dla osób pozostałych przy życiu w przypadku, gdy pra- cownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek podlegała ustawodawstwu jednego lub kilku Państw Członkowskich; istnieje potrzeba określenia wysokości renty ustalanej zgodnie z metodą wykorzystywaną do obliczenia sumy i do obliczeń proporcjonalnych, zagwarantowanej w prawie wspólnotowym w przypadkach, gdy krajowe ustawodawstwo, łącznie z przepi- sami dotyczącymi zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienie świad- czeń, jest mniej korzystne niż wyżej wymieniona metoda; w celu zapewnienia ochrony pracownikom migrującym i osobom pozostałym przy życiu po ich śmierci przed zbyt rygorystycznym stosowaniem krajowych przepisów dotyczących zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia uprawnień, konieczne jest wprowadze- nie przepisów ustanawiających ścisłe zasady stosowania tych przepisów; w celu uniknięcia nieuzasadnionego łączenia świadczeń należy przewidzieć zasady pierwszeństwa w przypadku zbiegu prawa do zasiłków rodzinnych w myśl ustawodawstwa właściwego pań- stwa i w myśl ustawodawstwa państwa miejsca zamieszkania członków rodziny; ze względu na specyficzny charakter i zróżnicowanie ustawo- dawstw Państw Członkowskich uznaje się za niezbędne określe- nie szczególnych zasad koordynacji systemów krajowych zapew- niających świadczenia dla dzieci pozostających na utrzymaniu emerytów lub rencistów oraz dla sierot; konieczne jest powołanie Komisji Administracyjnej składającej się z przedstawicieli rządów wszystkich Państw Członkowskich, mającej za zadanie w szczególności rozwiązywanie wszelkich kwestii administracyjnych lub kwestii dotyczących wykładni przepisów niniejszego rozporządzenia oraz wspieranie współ- pracy między Państwami Członkowskimi; wskazane jest zebranie, w ramach Komitetu Doradczego, przed- stawicieli pracowników i pracodawców w celu przeanalizowania kwestii, którymi zajmuje się Komisja Administracyjna; w odniesieniu do świadczeń z tytułu wypadków przy pracy i cho- rób zawodowych konieczne jest, w celu zapewnienia ochrony, ustanowienie zasad dotyczących sytuacji osób zamieszkujących lub przebywających w Państwie Członkowskim innym niż wła- ściwe Państwo Członkowskie; konieczne jest ustanowienie szczególnych przepisów odpowiada- jących charakterystyce krajowych ustawodawstw w celu ułatwie- nia stosowania zasad koordynacji, konieczne jest określenie szczególnych przepisów dotyczących świadczeń z tytułu śmierci; PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: 10 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 TYTUŁ I: PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 (10) (15) Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia: a) określenia „pracownik najemny” i „osoba prowadząca działal- ność na własny rachunek” oznaczają odpowiednio każdą osobę: i) która jest ubezpieczona na podstawie ubezpieczenia obowiązkowego lub fakultatywnego kontynuowanego na wypadek jednego lub kilku ryzyk, odpowiadających dzia- łom systemu zabezpieczenia społecznego, które stosuje się do pracowników najemnych i osób prowadzących działal- ność na własny rachunek; ii) która jest ubezpieczona obowiązkowo na wypadek jed- nego lub kilku ryzyk, odpowiadających działom systemu zabezpieczenia społecznego, do których stosuje się niniej- sze rozporządzenie, w ramach systemu zabezpieczenia społecznego stosowanego do wszystkich mieszkańców albo do ogółu ludności czynnej zawodowo, jeżeli ta oso- ba: — może być określona jako pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek ze względu na sposób zarządzania albo finansowania tego systemu, lub — nie spełniając tych kryteriów, jest ubezpieczona z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego lub fakultatyw- nego kontynuowanego na wypadek innych ryzyk, określonych w załączniku I, w ramach systemu usta- nowionego na rzecz pracowników najemnych i osób prowadzących działalność na własny rachunek lub w ramach systemu określonego w iii) lub, w przypadku braku takiego systemu w danym Państwie Członkow- skim, jeżeli osoba ta spełnia kryteria definicji podanej w załączniku I; iii) która jest ubezpieczona obowiązkowo na wypadek kilku ryzyk odpowiadających działom systemu zabezpieczenia społecznego, do których stosuje się niniejsze rozporządze- nie, w ramach standardowego systemu zabezpieczenia społecznego dla ogółu ludności wiejskiej, zgodnie z kryte- riami określonymi w załączniku I; iv) która jest ubezpieczona dobrowolnie na wypadek jednego lub kilku ryzyk odpowiadających działom, do których sto- suje się niniejsze rozporządzenie, w ramach systemu zabezpieczenia społecznego Państwa Członkowskiego, dla pracowników najemnych i osób prowadzących działal- ność na własny rachunek lub wszystkich mieszkańców albo niektórych grup mieszkańców: — jeżeli osoba ta jest zatrudniona lub prowadzi działal- ność na własny rachunek, lub — jeżeli osoba ta była uprzednio obowiązkowo ubezpie- czona na wypadek tego samego ryzyka w ramach sys- temu dla pracowników najemnych lub osób prowadzą- cych działalność na własny rachunek w tym samym Państwie Członkowskim; b) określenie „pracownik przygraniczny” oznacza pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek, prowadzącą swoją działalność zawodową na tery- torium jednego Państwa Członkowskiego i zamieszkującą na terytorium innego Państwa Członkowskiego, do którego powraca każdego dnia lub przynajmniej raz w tygodniu; jed- nakże pracownik przygraniczny oddelegowany do jakiegokol- wiek miejsca na terytorium tego samego lub innego Państwa Członkowskiego przez przedsiębiorstwo, w którym jest zwykle zatrudniony, lub który świadczy usługi na terytorium tego samego lub innego Państwa Członkowskiego, utrzymuje status pracownika przygranicznego przez okres nieprzekra- czający czterech miesięcy, nawet jeżeli w tym czasie nie może powracać każdego dnia lub co najmniej raz w tygodniu do miejsca swojego zamieszkania; c) określenie „pracownik sezonowy” oznacza pracownika najemnego udającego się na terytorium Państwa Członkow- skiego innego niż to, w którym zamieszkuje, w celu wykony- wania tam, na rzecz przedsiębiorstwa lub pracodawcy z tego państwa pracy o charakterze sezonowym, której okres wyko- nywania nie może przekraczać w żadnym przypadku ośmiu miesięcy, jeżeli przebywa on na terytorium tego państwa pod- czas wykonywania swojej pracy; przez pracę o charakterze sezonowym rozumie się pracę zależną od następstwa pór roku i powtarzającą się automatycznie każdego roku; d) określenie „uchodźca” ma znaczenie nadane mu w art. 1 Kon- wencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Gene- wie, dnia 28 lipca 1951 r. ; e) określenie bezpaństwowiec ma znaczenie nadane mu w art. 1 Konwencji dotyczącej statusu bezpaństwowców, sporządzo- nej w Nowym Jorku, dnia 28 września 1954 r. ; f) i) określenie „członek rodziny” oznacza każdą osobę okre- śloną lub uznaną za członka rodziny lub określoną jako członek gospodarstwa domowego przez ustawodawstwo, na mocy którego udzielane są świadczenia, lub w przypad- kach określonych w art. 22 ust. 1 lit. a) i w art. 31, przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego, na którego terytorium ta osoba zamieszkuje; jednakże, jeżeli to usta- wodawstwo uznaje za członka rodziny lub członka gos- podarstwa domowego jedynie osoby wspólnie zamieszku- jące i gospodarujące z pracownikiem najemnym lub osobą 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11 prowadzącą działalność na własny rachunek, warunek ten uważa się za ukończony, jeżeli osoba, o której mowa, pozostaje głównie na utrzymaniu tej osoby. Jeżeli ustawo- dawstwo Państwa Członkowskiego dotyczące świadczeń rzeczowych z tytułu choroby lub macierzyństwa nie pozwala na rozróżnienie członków rodziny od innych osób, do których stosuje się to ustawodawstwo, określe- nie „członek rodziny” ma znaczenie podane w załącz- niku I; ii) jednakże w przypadku świadczeń dla osób niepełnospraw- nych, przyznanych zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego wszystkim obywatelom tego państwa, spełniającym wymagane warunki, określenie „członek rodziny” obejmuje przynajmniej małżonka, dzieci niepeł- noletnie lub pozostające na utrzymaniu pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek; g) określenie „pozostały przy życiu” oznacza każdą osobę okre- śloną lub uznaną za pozostałą przy życiu przez ustawodaw- stwo, na podstawie którego przyznawane są świadczenia; jed- nakże jeżeli to ustawodawstwo uznaje za pozostałą przy życiu jedynie osobę wspólnie zamieszkującą i gospodarującą ze zmarłym, warunek ten jest uznany za spełniony, gdy osoba, o której mowa, pozostawała głównie na utrzymaniu zmarłego; h) określenie „zamieszkanie” oznacza zwykły pobyt; i) określenie „pobyt” oznacza pobyt czasowy; j) określenie „ustawodawstwo” oznacza w odniesieniu do każ- dego Państwa Członkowskiego ustawy, rozporządzenia i inne przepisy oraz wszelkie obowiązujące lub przyszłe środki wykonawcze, odnoszące się do działów i systemów zabezpie- czenia społecznego określonych w art. 4 ust. 1 i 2 lub do spe- cjalnych świadczeń o charakterze nieskładkowym, określo- nych w art. 4 ust. 2a. Określenie to nie obejmuje postanowień obowiązujących lub przyszłych umów, niezależnie od tego, czy władze nadadzą im charakter obligatoryjny lub rozszerzą ich zakres. Jednakże w przypadku takich postanowień: i) służących wprowadzeniu w życie ubezpieczenia obowiąz- kowego, wynikającego z przepisów ustawowych i wyko- nawczych, określonych w akapicie poprzednim; rodzaju, do których stosuje się niniejsze rozporządzenie. Oświadczenie to jest notyfikowane i publikowane zgodnie z przepisami art. 97. Przepisy akapitu poprzedniego nie spowodują wyłączenia z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia systemów, do których stosowano rozporządzenie nr 3. Określenie „ustawodawstwo” nie obejmuje również przepisów dotyczących systemów szczególnych dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, których tworzenie pozosta- wiono do inicjatywy osób zainteresowanych lub których sto- sowanie jest ograniczone do określonej części terytorium danego Państwa Członkowskiego, niezależnie od tego, czy władze określiły je jako obowiązkowe lub rozszerzyły ich zakres. Te szczególne systemy, o których mowa, określone są w załączniku II; k) określenie „konwencja o zabezpieczeniu społecznym” ozna- cza każdy instrument dwustronny lub wielostronny, który wiąże lub będzie wiązać wyłącznie dwa lub więcej Państw Członkowskich oraz każdy dokument wielostronny, który wiąże lub będzie wiązać co najmniej dwa Państwa Członkow- skie i jedno lub kilka innych państw w zakresie zabezpiecze- nia społecznego, dotyczący wszystkich lub niektórych dzia- łów i systemów, określonych w art. 4 ust. 1 i 2, wraz z wszelkiego rodzaju porozumieniami zawartymi zgodnie z tymi instrumentami; l) określenie „właściwa władza” oznacza w odniesieniu do każ- dego Państwa Członkowskiego, ministra, ministrów lub inną odpowiednią władzę, której podlegają na całym terytorium danego państwa lub jego części, systemy zabezpieczenia spo- łecznego; m) określenie „Komisja Administracyjna” oznacza Komisję okre- śloną w art. 80; n) określenie „instytucja” oznacza w odniesieniu do każdego Pań- stwa Członkowskiego organ lub władze powołane do stoso- wania całości lub części ustawodawstwa; o) określenie „instytucja właściwa” oznacza: i) instytucję, w której zainteresowany jest ubezpieczony w chwili składania wniosku o świadczenie; lub lub ii) ustanawiających system zarządzany przez tę samą insty- tucję, która kieruje systemem ustanowionym na podstawie przepisów ustawowych i wykonawczych, określonych w akapicie poprzednim, ii) instytucję, od której zainteresowany ma prawo uzyskać świadczenia lub miałby prawo do uzyskania świadczeń, gdyby on sam lub członkowie jego rodziny zamieszkiwali terytorium Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się ta instytucja; to ograniczenie może w każdej chwili być zniesione w drodze oświadczenia złożonego przez zainteresowane Państwo Członkowskie, w którym wymienione zostaną systemy tego lub 12 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 iii) instytucję określoną przez właściwą władzę danego Pań- stwa Członkowskiego; lub iv) w przypadku systemu dotyczącego obowiązków praco- dawcy w zakresie świadczeń określonych w art. 4 ust. 1 pracodawcę bądź ubezpieczyciela zastępczego, bądź, w przypadku ich braku, organ lub władzę wyznaczoną przez właściwą władzę danego Państwa Członkowskiego; p) określenia „instytucja miejsca zamieszkania” i „instytucja miejsca pobytu” oznaczają odpowiednio instytucję właściwą do udzielania świadczeń w miejscu zamieszkania zaintereso- wanego oraz instytucję właściwą do udzielania świadczeń w miejscu pobytu zainteresowanego, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, lub, jeżeli taka instytucja nie ist- nieje, instytucję wyznaczoną przez właściwą władzę danego Państwa Członkowskiego; q) określenie „państwo właściwe” oznacza Państwo Członkow- skie, na którego terytorium znajduje się instytucja właściwa; r) określenie „okresy ubezpieczenia” oznacza okresy składkowe lub okresy zatrudnienia albo prowadzenia działalności na wła- sny rachunek, jak je określa lub uznaje za okresy ubezpiecze- nia ustawodawstwo, w ramach którego zostały ukończone lub uznane za ukończone, jak również wszelkie okresy zrównane, o ile są uznane przez dane ustawodawstwo za równorzędne z okresami ubezpieczenia; s) określenia „okresy zatrudnienia” lub „okresy prowadzenia działalności na własny rachunek” oznaczają okresy określone lub uznane za takie przez ustawodawstwo, w ramach którego zostały ukończone, oraz wszelkie okresy z nimi zrównane, o ile są one uznane przez to ustawodawstwo za równorzędne z okresami zatrudnienia lub okresami prowadzenia działalno- ści na własny rachunek; sa) określenie „okresy zamieszkania” oznacza okresy określone lub uznane za takie przez ustawodawstwo, w ramach którego zostały ukończone lub uznane za ukończone; t) określenia „świadczenia”, „emerytury” i „renty” oznaczają wszelkie świadczenia, emerytury i renty, w tym wszystkie składniki obciążające fundusze publiczne, podwyżki spowo- dowane rewaloryzacją lub świadczenia uzupełniające, z zastrzeżeniem przepisów tytułu III oraz świadczenia zryczał- towane, które mogą zastąpić emerytury i renty oraz wypłaty z tytułu zwrotu składek; u) i) określenie „świadczenia rodzinne” oznacza wszelkie świad- czenia rzeczowe lub pieniężne, wyrównujące koszty utrzy- mania rodziny zgodnie z ustawodawstwem, określonym w art. 4 ust. 1 lit. h), z wyłączeniem specjalnych zasiłków porodowych lub zasiłków z tytułu przysposobienia, okre- ślonych w załączniku II; ii) określenie „zasiłki rodzinne” oznacza okresowe świadcze- nia pieniężne przyznawane wyłącznie w zależności od liczby oraz, w danym przypadku, od wieku członków rodziny; v) określenie „świadczenie z tytułu śmierci” oznacza każdą sumę wypłaconą jednorazowo w razie śmierci, z wyłączeniem świadczeń zryczałtowanych, określonych w lit. t). Artykuł 2 Zakres podmiotowy 1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do pracowników najem- nych i osób prowadzących działalność na własny rachunek, którzy podlegają lub podlegały ustawodawstwu jednego lub kilku Państw Członkowskich i są obywatelami jednego z Państw Człon- kowskich, bądź też są bezpaństwowcami lub uchodźcami zamieszkałymi na terytorium jednego z Państw Członkowskich, jak i do członków ich rodzin oraz osób pozostałych przy życiu po ich śmierci. 2. Ponadto niniejsze rozporządzenie stosuje się również do osób pozostałych przy życiu po śmierci pracowników najemnych lub osób prowadzących działalność na własny rachunek, którzy pod- legali ustawodawstwu jednego lub kilku Państw Członkowskich, niezależnie od obywatelstwa tych pracowników najemnych lub osób prowadzących działalność na własny rachunek, o ile pozo- stali przy życiu po ich śmierci są obywatelami jednego z Państw Członkowskich, bądź też bezpaństwowcami lub uchodźcami zamieszkałymi na terytorium jednego z Państw Członkowskich. 3. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do urzędników służby cywilnej i do personelu, który zgodnie z właściwym ustawodaw- stwem jest z nimi zrównany, o ile podlegają lub podlegali oni ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, do którego stosuje się niniejsze rozporządzenie. Artykuł 3 Zasada równego traktowania 1. Osoby zamieszkujące terytorium jednego z Państw Członkow- skich i do których stosują się przepisy niniejszego rozporządze- nia podlegają obowiązkom i korzystają z praw wynikających z ustawodawstwa każdego Państwa Członkowskiego na tych samych warunkach co obywatele tego Państwa, z zastrzeżeniem przepisów szczególnych zawartych w niniejszym rozporządze- niu. 2. Przepisy ust. 1 stosuje się do prawa wybierania członków organów instytucji zabezpieczenia społecznego lub do uczestni- czenia w ich mianowaniu, nie naruszając jednak ustawodawstw 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13 jakiegokolwiek Państwa Członkowskiego, dotyczących warun- ków wybieralności i trybu mianowania członków tych organów. 3. Jednakże przepisy tytułu III niniejszego rozporządzenia nie naruszają przepisów ustawodawstwa Państw Członkowskich dotyczących odpowiedzialności armatora. 3. Przepisy konwencji o zabezpieczeniu społecznym, które zostały utrzymane w mocy na podstawie art. 7 ust. 2 lit. c), jak również przepisy umów zawartych na podstawie art. 8 ust. 1, obejmują wszystkie osoby, do których stosuje się niniejsze roz- porządzenie, o ile nie stanowi inaczej załącznik III. 4. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do pomocy spo- łecznej i opieki zdrowotnej ani do systemów świadczeń dla ofiar wojny lub jej skutków, ani do systemów szczególnych dla urzęd- ników służby cywilnej i personelu równorzędnego. Artykuł 4 (10) Zakres przedmiotowy 1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich ustawo- dawstw odnoszących się do działów zabezpieczenia społecznego, które dotyczą: a) świadczeń w razie choroby i macierzyństwa; b) świadczeń z tytułu inwalidztwa, łącznie ze świadczeniami słu- żącymi zachowaniu albo zwiększeniu zdolności do zarobko- wania; c) emerytur; d) świadczeń dla osób pozostałych przy życiu; e) świadczeń z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodo- wej; f) świadczeń z tytułu śmierci; g) zasiłków dla bezrobotnych; h) świadczeń rodzinnych. 2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do powszechnych i szcze- gólnych systemów zabezpieczenia społecznego, składkowych i nieskładkowych, jak również do systemów dotyczących obo- wiązków pracodawcy lub armatora w zakresie świadczeń okre- ślonych w ust. 1. 2a. Niniejsze rozporządzenie stosuje się również do specjalnych świadczeń nieskładkowych, wynikających z ustawodawstwa lub z systemów innych niż określone w ust. 1 lub, które są wyłączone na podstawie ust. 4, jeżeli świadczenia te służą: a) zapewnieniu uzupełniającego, zastępczego lub pomocniczego pokrycia od ryzyka objętego działami zabezpieczenia społecz- nego określone w ust. 1 lit. a)–h); lub b) wyłącznie do zapewnienia szczególnej ochrony osobom niepełnosprawnym. Artykuł 5 (10) Oświadczenia Państw Członkowskich dotyczące zakresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie wskazują ustawodawstwo i systemy, określone w art. 4 ust. 1 i 2, specjalne świadczenia nieskładkowe określone w art. 4 ust. 2a, świadczenia minimalne, określone w art. 50, jak również świadczenia określone w art. 77 i 78, w oświadczeniach notyfikowanych i opublikowanych zgodnie z art. 97. Artykuł 6 Konwencje o zabezpieczeniu społecznym zastąpione niniejszym rozporządzeniem W ramach podmiotowego i przedmiotowego zakresu niniejszego rozporządzenia zastępuje ono, z zastrzeżeniem przepisów art. 7, 8 oraz art. 46 ust. 4, postanowienia każdej konwencji o zabez- pieczeniu społecznym wiążącą: a) wyłącznie dwa lub więcej Państw Członkowskich; lub b) co najmniej dwa Państwa Członkowskie i jedno lub kilka innych państw, w przypadku których rozporządzenie nie wymaga udziału instytucji jednego z tych ostatnich państw. Artykuł 7 Postanowienia międzynarodowe, których nie narusza niniejsze rozporządzenie 1. Niniejsze rozporządzenie nie narusza zobowiązań wypływa- jących: a) z jakiejkolwiek konwencji przyjętej przez Międzynarodową Konferencję Pracy, która weszła w życie po ratyfikacji przez jedno lub kilka Państw Członkowskich; b) z Europejskich Umów Tymczasowych z dnia 11 grudnia 1953 r. , dotyczących zabezpieczenia społecznego, zawartych między Państwami Członkowskimi Rady Europy. 2b. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do ustawodaw- stwa Państwa Członkowskiego dotyczących specjalnych świad- czeń nieskładkowych określonych w załączniku II sekcja III, któ- rych ważność jest ograniczona do części terytorium tego państwa. 2. Bez względu na przepisy art. 6 pozostają w mocy: a) przepisy umów z dnia 27 lipca 1950 r. i z dnia 30 listopada 1979 r. dotyczących zabezpieczenia społecznego przewoźni- ków na Renie; 14 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 b) przepisy Europejskiej Konwencji z dnia 9 lipca 1956 r. , doty- czącej zabezpieczenia społecznego pracowników zatrudnio- nych w transporcie międzynarodowym; c) przepisy umów zabezpieczenia społecznego, wymienione w załączniku III. na terytorium tego Państwa Członkowskiego przedłużają ten okres referencyjny, to okresy, w których były przyznawane renty inwalidzkie, emerytury, świadczenia w razie choroby, zasiłki dla bezrobotnych lub z tytułu wypadku przy pracy (z wyjątkiem rent) zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, jak również okresy poświęcone na wychowywanie dzieci na terytorium innego Państwa Członkowskiego również przedłużają wyżej wymieniony okres referencyjny. Artykuł 8 Zawieranie konwencji między Państwami Członkowskimi Artykuł 10 1. Dwa lub więcej Państw Członkowskich może zawrzeć między sobą, o ile jest to niezbędne, konwencje oparte na zasadach i w duchu niniejszego rozporządzenia. 2. Każde Państwo Członkowskie notyfikuje, zgodnie z przepi- sami art. 97 ust. 1, każdą konwencję zawartą między nim a innym Państwem Członkowskim, zgodnie z przepisami ust. 1. Artykuł 9 Objęcie ubezpieczeniem dobrowolnym lub fakultatywnym kontynuowanym Uchylenie klauzul zamieszkania – Wpływ ubezpieczenia obowiązkowego na zwrot składek 1. O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, świadcze- nia pieniężne z tytułu inwalidztwa, starości lub dla osób pozosta- łych przy życiu, renty z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej oraz świadczenia z tytułu śmierci uzyskane na pod- stawie ustawodawstwa jednego lub kilku Państw Członkowskich nie ulegają zmniejszeniu, zmianie, zawieszeniu, zniesieniu ani przepadkowi z tego tylko powodu, że uprawniony zamieszkuje terytorium innego Państwa Członkowskiego niż to, w którym znajduje się instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń. Akapit pierwszy stosuje się również do świadczeń zryczałtowa- nych, przyznawanych w razie ponownego zawarcia małżeństwa przez małżonka pozostałego przy życiu, któremu przysługiwała renta rodzinna. 1. Ustawodawstwa danego Państwa Członkowskiego, uzależnia- jącego objęcie ubezpieczeniem dobrowolnym lub fakultatywnym kontynuowanym od zamieszkiwania na terytorium tego państwa, nie stosuje się do osób zamieszkujących terytorium innego Pań- stwa Członkowskiego, pod warunkiem że w jakimkolwiek okre- sie w przebiegu swojej pracy zawodowej podlegały ustawodaw- stwu pierwszego Państwa Członkowskiego jako pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek. 2. Jeżeli ustawodawstwo danego Państwa Członkowskiego uza- leżnia zwrot składek od warunku, zgodnie z którym zaintereso- wany przestał podlegać ubezpieczeniu obowiązkowemu, waru- nek ten nie jest uważany za spełniony tak długo, jak długo zainteresowany podlega ubezpieczeniu obowiązkowemu jako pracownik najemny lub jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego. 2. Jeżeli ustawodawstwo danego Państwa Członkowskiego uza- leżnia objęcie ubezpieczeniem dobrowolnym lub fakultatywnym kontynuowanym od ukończenia okresów ubezpieczenia, okresy ubezpieczenia lub zamieszkania ukończone z uwzględnieniem ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego zaliczane są w danym zakresie, jak gdyby chodziło o okresy ubezpieczenia ukończone z uwzględnieniem ustawodawstwa pierwszego pań- stwa. Artykuł 9a (7) Przedłużenie okresu referencyjnego Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego uzależnia uznanie prawa do świadczeń od ukończenia minimalnego okresu ubezpieczenia w określonym czasie poprzedzającym uzyskanie uprawnień (okres referencyjny) i stanowi, że okresy pobierania Państwa świadczeń Członkowskiego lub okresy poświęcone na wychowywanie dzieci ustawodawstwem tego zgodnie z Artykuł 10a (10) Specjalne świadczenia nieskładkowe 1. Nie naruszając przepisów w art. 10 i tytułu III, osoby, do któ- rych stosuje się niniejsze rozporządzenie, korzystają ze specjal- nych świadczeń pieniężnych nieskładkowych, określonych w art. 4 ust. 2a, wyłącznie na terytorium Państwa Członkow- skiego, w którym zamieszkują, zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, pod warunkiem że te świadczenia wymienione są w załączniku IIa. Świadczenia te przyznawane są przez instytucję miejsca zamieszkania i na jej koszt. 2. Instytucja Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo uzależnia prawo do świadczeń, określonych w ust. 1 od ukończe- nia okresów zatrudnienia, prowadzenia działalności na własny rachunek lub zamieszkania, uwzględnia, w miarę potrzeb, okresy zatrudnienia, prowadzenia działalności na własny rachunek lub zamieszkania na terytorium jakiegokolwiek innego Państwa Członkowskiego tak, jakby były to okresy ukończone na teryto- rium tego pierwszego Państwa Członkowskiego. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15 3. W przypadku gdy ustawodawstwo danego Państwa Człon- kowskiego uzależnia prawo do świadczenia, o którym mowa w ust. 1, lecz przyznawane w formie dodatku, od otrzymania świadczenia, określonego w art. 4 ust. 1 lit. a)–h), i jeżeli żadne świadczenie tego typu nie jest należne w świetle tego ustawodaw- stwa, jakiekolwiek odpowiednie świadczenie przyznane na pod- stawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego trakto- wane z ustawodawstwem pierwszego Państwa Członkowskiego do celów prawa do dodatku. świadczenie przyznane zgodnie jako jest 4. W przypadku gdy ustawodawstwo danego Państwa Człon- kowskiego uzależnia przyznanie świadczeń z tytułu niepełno- sprawności lub inwalidztwa, określonych w ust. 1, od warunku postawienia diagnozy o niepełnosprawności lub inwalidztwie po raz pierwszy na terytorium tego Państwa Członkowskiego, to warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli diagnoza ta zostanie postawiona po raz pierwszy na terytorium innego Państwa Człon- kowskiego. Artykuł 11 Rewaloryzacja świadczeń Zasady rewaloryzacji, przewidziane przez ustawodawstwo danego Państwa Członkowskiego stosuje się do świadczeń należnych na podstawie tego ustawodawstwa, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozporządzenia. Artykuł 12 (9) (11) Zakaz kumulacji świadczeń 1. Na podstawie niniejszego rozporządzenia nie można przyznać ani zachować prawa do kilku świadczeń tego samego rodzaju za ten sam okres ubezpieczenia obowiązkowego. Jednakże tego przepisu nie stosuje się do świadczeń z tytułu inwalidztwa, staro- ści i śmierci (emerytur i rent) lub świadczeń z tytułu choroby zawodowej, które są przyznawane przez instytucje dwóch lub więcej Państw Członkowskich, zgodnie z przepisami art. 41, art. 43 ust. 2 i 3, art. 46, 50 i 51 lub art. 60 ust. 1 lit. b). 2. Przepisy ustawodawstw Państwa Członkowskiego dotyczące zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia w przypadkach kumu- lacji jednego świadczenia z innymi świadczeniami z tytułu zabez- pieczenia społecznego lub z innymi rodzajami dochodu stosuje się, nawet jeżeli chodzi o świadczenia nabyte na podstawie usta- wodawstwa innego Państwa Członkowskiego lub gdy te dochody uzyskano na terytorium innego Państwa Członkowskiego, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej. 3. Przepisy ustawodawstwa Państwa Członkowskiego dotyczące zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia, w przypadku gdy osoba uprawniona do świadczeń z tytułu inwalidztwa lub do wcześniej- szej emerytury prowadzi działalność zawodową lub handlową, stosuje się wobec niej nawet wówczas, gdy wykonuje ona dzia- łalność na terytorium innego Państwa Członkowskiego. 4. Renta inwalidzka należna na podstawie niderlandzkiego usta- wodawstwa, w przypadku gdy instytucja niderlandzka jest zobo- wiązana, zgodnie z przepisami art. 57 ust. 5 lub art. 60 ust. 29 lit. b), do udziału w ponoszeniu kosztów świadczenia z tytułu choroby zawodowej, przyznanego na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego, ulega zmniejszeniu o kwotę należną od instytucji innego Państwa Członkowskiego, zobowią- zanej do wypłaty świadczenia z tytułu choroby zawodowej. TYTUŁ II OKREŚLENIE WŁAŚCIWEGO USTAWODAWSTWA Artykuł 13 (9) Zasady ogólne Członkowskiego lub jeżeli przedsiębiorstwo lub pracodawca, który go zatrudnia, ma swoją zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności na terytorium innego Pań- stwa Członkowskiego; 1. Z zastrzeżeniem art. 14c osoby, do których stosuje się niniej- sze rozporządzenie, podlegają wyłącznie ustawodawstwu jednego Państwa Członkowskiego. Przepisy niniejszego tytułu określają ustawodawstwo właściwe. 2. Z zastrzeżeniem przepisów art. 14-17: a) pracownik najemny zatrudniony na terytorium jednego Pań- stwa Członkowskiego podlega ustawodawstwu tego państwa, jeżeli zamieszkuje na terytorium innego Państwa nawet b) osoba prowadząca działalność na własny rachunek na teryto- rium jednego Państwa Członkowskiego podlega ustawodaw- stwu tego państwa, nawet jeżeli zamieszkuje na terytorium innego Państwa Członkowskiego; c) osoba, zatrudniona na statku pływającym pod banderą Pań- stwa Członkowskiego, podlega ustawodawstwu tego państwa; 16 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 d) urzędnicy służby cywilnej i personel równorzędny podlegają ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, którego admini- stracja ich zatrudnia; e) osoba powołana do służby w siłach zbrojnych lub służby cywilnej Państwa Członkowskiego podlega ustawodawstwu tego państwa. Jeżeli uprawnienia wynikające z tego ustawo- dawstwa są uzależnione od ukończenia okresów ubezpiecze- nia przed rozpoczęciem służby w siłach zbrojnych lub do służby cywilnej, lub po zwolnieniu ze służby w siłach zbroj- nych lub ze służby cywilnej, uwzględnia się okresy ubezpie- czenia ukończone z uwzględnieniem ustawodawstwa jakiego- kolwiek innego Państwa Członkowskiego w niezbędnym zakresie, tak jakby były ukończone z uwzględnieniem ustawo- dawstwa pierwszego Państwa. Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek powołani do służby w siłach zbrojnych lub w służbie cywilnej zachowują status pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działal- ność na własny rachunek; f) osoba, która przestaje podlegać ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, a nie podlega ustawodawstwu innego Pań- stwa Członkowskiego zgodnie z jedną z zasad ustanowionych w akapitach poprzednich lub zgodnie z jednym z wyjątków lub przepisów szczególnych, określonych w art. 14-17, pod- lega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje, wyłącznie zgodnie przepisami tego ustawodawstwa. którego terytorium zainteresowany jest skierowany, lub organ przez tę władzę wyznaczony; o zgodę należy wystą- pić przed upływem początkowego okresu dwunastu mie- sięcy. Jednakże zgody tej nie można udzielić na okres dłuż- szy niż dwanaście miesięcy. 2. Osoba zwykle zatrudniona na terytorium dwóch lub więcej Państw Członkowskich podlega ustawodawstwu określonemu w następujący sposób: a) Osoba, która stanowi część personelu drogowego lub lata- jącego, która jest zatrudniona w przedsiębiorstwie wyko- nującym, na własny lub cudzy rachunek, międzynarodowe przewozy osób i rzeczy koleją, drogą lądową, powietrzną lub wodną śródlądową, mającym swoją zarejestrowaną sie- dzibę lub miejsce prowadzenia działalności na terytorium Państwa Członkowskiego, podlega ustawodawstwu tego Państwa Członkowskiego, z następującymi ogranicze- niami: i) osoba zatrudniona w oddziale lub w stałym przedsta- wicielstwie, które przedsiębiorstwo posiada na teryto- rium Państwa Członkowskiego, innego niż to, w którym ma swoją zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności, podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na terytorium którego znaj- duje się oddział lub stałe przedstawicielstwo; ii) jeżeli osoba jest zatrudniona w przeważającej mierze na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym zamieszkuje, podlega ustawodawstwu tego Państwa, nawet jeżeli zatrudniające ją przedsiębiorstwo nie posiada zarejestrowanej siedziby, miejsca prowadzenia działalności, oddziału ani stałego przedstawicielstwa na tym terytorium; Artykuł 14 b) Osoba inna niż określona w lit. a) podlega: Zasady szczególne stosowane do osób, innych niż marynarze, wykonujących pracę za wynagrodzeniem Artykuł 13 ust. 2 lit. a) stosuje się z uwzględnieniem następują- cych wyjątków i sytuacji szczególnych: 1. a) Pracownik najemny zatrudniony na terytorium Państwa Członkowskiego przez przedsiębiorstwo, w którym jest zwykle zatrudniony i przez które został skierowany do wykonywania pracy na terytorium innego Państwa Człon- kowskiego, podlega nadal ustawodawstwu pierwszego Państwa Członkowskiego, pod warunkiem że przewidy- wany okres wykonywania tej pracy nie przekracza dwuna- stu miesięcy i że nie został on skierowany w miejsce innej osoby, której okres skierowania upłynął. b) Jeżeli praca przedłuża się poza początkowo zakładany okres, z powodu niedających się przewidzieć okolicznoś- ci, i przekracza dwanaście miesięcy, ustawodawstwo pierwszego Państwa Członkowskiego stosuje się nadal, aż do zakończenia pracy, pod warunkiem że wyrazi na to zgodę właściwa władza Państwa Członkowskiego, na i) ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje, jeżeli wykonuje część swojej działalności na tym terytorium lub jeżeli jest związana z kilkoma przedsiębiorstwami lub z kilkoma praco- dawcami mającymi zarejestrowaną siedzibę lub miejsca prowadzenia działalności na terytorium różnych Państw Członkowskich; ii) ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na teryto- rium którego przedsiębiorstwo lub pracodawca, który ją zatrudnia, ma zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności, jeżeli nie zamieszkuje na terytorium jednego z Państw Członkowskich, gdzie wykonuje swoją działalność. 3. Osoba zatrudniona na terytorium Państwa Członkowskiego, w przedsiębiorstwie, które ma zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności na terytorium innego Pań- stwa Członkowskiego i które znajduje się na terenie leżącym po obu stronach granicy tych Państw, podlega ustawodaw- stwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium przed- siębiorstwo ma swoją zarejestrowaną siedzibę lub miejsce pro- wadzenia działalności. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17 Artykuł 14a Artykuł 14b zasady mające Specjalne osób prowadzących działalność na własny rachunek innych niż marynarze zastosowanie do Artykuł 13 ust. 2 lit. b) stosuje się z uwzględnieniem następują- cych wyjątków i okoliczności: 1. a) Osoba zwykle prowadząca działalność na własny rachu- nek na terytorium Państwa Członkowskiego i wykonująca pracę na terytorium innego Państwa Członkowskiego w dalszym ciągu podlega ustawodawstwu pierwszego Pań- stwa Członkowskiego, pod warunkiem że przewidywany okres wykonywania pracy nie przekracza 12 miesięcy. b) Jeżeli praca przedłuża się poza początkowo zakładany okres, z powodu niedających się przewidzieć okolicznoś- ci, i przekracza 12 miesięcy, ustawodawstwo pierwszego Państwa Członkowskiego stosuje się nadal, aż do zakoń- czenia pracy, pod warunkiem że wyrazi na to zgodę wła- ściwa władza Państwa Członkowskiego, na którego tery- torium zainteresowany rozpoczął wykonywanie pracy, lub organ przez tę władzę wyznaczony; o zgodę należy wystą- pić przed upływem początkowego okresu 12 miesięcy. Jednakże zgody tej nie można udzielić na okres dłuższy niż 12 miesięcy. 2. Osoba zwykle prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium dwóch lub więcej Państw Członkowskich podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego teryto- rium zamieszkuje, jeżeli wykonuje jakąkolwiek część swojej działalności na terytorium tego Państwa. Jeżeli nie prowadzi działalności na terytorium Państwa Członkowskiego, które zamieszkuje, podlega ustawodawstwu Państwa Członkow- skiego, na którego terytorium prowadzi swoją główną dzia- łalność. Kryteria służące do określenia głównej działalności ustanowione są w rozporządzeniu określonym w art. 98. 3. Osoba prowadząca działalność na własny rachunek w przed- siębiorstwie mającym zarejestrowaną siedzibę lub miejsce pro- wadzenia działalności na terytorium Państwa Członkowskiego i które znajduje się na terenie leżącym po obu stronach gra- nicy Państw Członkowskich podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się zarejestrowana sie- dziba lub miejsce prowadzenia działalności przedsiębiorstwa. 4. W przypadku gdy ustawodawstwo, któremu dana osoba powinna podlegać zgodnie z ust. 2 lub 3, nie pozwala tej oso- bie przystąpić, nawet na zasadzie dobrowolności, do systemu emerytalnego, osoba zainteresowana podlega ustawodawstwu innego Państwa Członkowskiego, które stosowałyby się oprócz tych szczególnych przepisów lub, w przypadku gdy ustawodawstwa dwóch lub więcej Państw Członkowskich sto- suje się w ten sposób, dana osoba podlega ustawodawstwu, które określonemu za wspólnym porozumieniem tych Państw Członkowskich lub ich właściwych władz. Zasady szczególne dotyczące marynarzy Artykuł 13 ust. 2 lit. c) stosuje się z zastrzeżeniem następujących wyjątków i okoliczności: 1. Osoba zatrudniona przez przedsiębiorstwo, z którym jest zwykle związana, zarówno na terytorium Państwa Członkow- skiego lub na pokładzie statku, który pływa pod banderą Pań- stwa Członkowskiego, która została skierowana przez to przedsiębiorstwo na pokład statku pływającego pod banderą innego Państwa Członkowskiego w celu wykonywania tam pracy na rzecz tego przedsiębiorstwa, zgodnie z warunkami określonymi w art. 14 ust. 1, podlega ustawodawstwu pierw- szego Państwa Członkowskiego. 2. Osoba pracująca zwykle na własny rachunek na terytorium Państwa Członkowskiego bądź na pokładzie statku pływają- cego pod banderą Państwa Członkowskiego i wykonująca, na własny rachunek, pracę na pokładzie statku pływającego pod banderą innego Państwa Członkowskiego podlega nadal usta- wodawstwu pierwszego Państwa Członkowskiego, z zastrze- żeniem warunków określonych w art. 14a ust. 1. 3. Osoba, która nie będąc zwykle zatrudnioną na morzu, jest zatrudniona na wodach terytorialnych lub w porcie Państwa Członkowskiego, na pokładzie statku pływającego pod ban- derą innego Państwa Członkowskiego znajdującego się na jego wodach terytorialnych lub w jego porcie, ale niebędąca członkiem załogi tego statku, podlega ustawodawstwu pierw- szego Państwa Członkowskiego. 4. Osoba zatrudniona na pokładzie statku pływającego pod ban- derą Państwa Członkowskiego i wynagradzana przez przed- siębiorstwo lub osobę, której zarejestrowana siedziba lub miejsce prowadzenia działalności znajduje się na terytorium innego Państwa Członkowskiego, podlega ustawodawstwu tego ostatniego państwa, o ile jej miejsce zamieszkania znaj- duje się na terytorium tego państwa; przedsiębiorstwo lub osobę, która wypłaca wynagrodzenie, uważa się za praco- dawcę do celów stosowania tego ustawodawstwa. Artykuł 14c (5) szczególne Zasady będących stosowane równocześnie pracownikami najemnymi na terytorium jednego prowadzących działalność na własny rachunek na terytorium innego Państwa Członkowskiego Państwa Członkowskiego osób do i Osoba będąca równocześnie pracownikiem najemnym na teryto- rium jednego Państwa Członkowskiego i prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium innego Państwa Członkow- skiego podlega: a) ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego teryto- jest rium wykonuje pracę za wynagrodzeniem lub, zatrudniona na terytorium dwóch lub więcej Państw jeżeli 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Członkowskich, ustawodawstwu określonemu zgodnie z art. 14 ust. 2 lub 3, chyba że lit. b stanowi inaczej; 2. W przypadku gdy stosowanie ustawodawstw dwóch lub wię- cej Państw Członkowskich powoduje zbieg ubezpieczeń: b) w przypadkach wymienionych w załączniku VII: — ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium wykonuje pracę za wynagrodzeniem, przy czym ustawodawstwo to jest ustalane zgodnie z przepi- sami art. 14 ust. 2 lub 3, jeżeli jest zatrudniona na teryto- rium dwóch lub więcej Państw Członkowskich, oraz — ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium prowadzi działalność na własny rachunek, przy czym ustawodawstwo to jest ustalane zgodnie z art. 14a ust. 2, 3 lub 4, jeżeli prowadzi tę działalność na terytorium dwóch lub więcej Państw Członkowskich. Artykuł 14d (5) Przepisy różne 1. Osobę określoną w art. 14 ust. 2 i 3 oraz w art. 14a ust. 2, 3 i 4 i w art. 14c lit. a) traktuje się, do celów stosowania ustawo- jako osobę dawstwa określonego zgodnie z tymi przepisami, wykonującą całość czynności zawodowych lub działalności zawodowej na terytorium danego Państwa Członkowskiego. 2. Osobę określoną w art. 14c lit. b) traktuje się, do celów usta- lenia wysokości składki od osób prowadzących działalność na własny rachunek zgodnie z ustawodawstwem Państwa Człon- kowskiego, na którego terytorium prowadzi ona działalność na własny rachunek, tak jak osobę wykonującą pracę za wynagro- dzeniem na terytorium tego Państwa Członkowskiego. 3. Przepisy ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, które przewidują, że emeryci i renciści wykonujący działalność zawo- dową lub handlową nie podlegają obowiązkowemu ubezpiecze- niu z tytułu takiej działalności, stosuje się również do emerytów i rencistów, którym świadczenia zostały przyznane zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, chyba że dana osoba złoży wniosek o to, aby podlegać takiemu ubezpie- czeniu do instytucji wyznaczonej przez właściwą władzę pierw- szego Państwa Członkowskiego określonej w załączniku 10 do rozporządzenia określonego w art. 98. — z zakresu systemu ubezpieczenia obowiązkowego oraz jed- nego lub kilku systemów ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego zainteresowany podlega wyłącznie systemowi ubezpieczenia obowiązkowego; — z zakresu dwóch lub więcej systemów ubezpieczenia dobro- wolnego lub fakultatywnego kontynuowanego zaintereso- wany podlega tylko wybranemu przez siebie systemowi ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynu- owanego. i śmierci 3. Jednakże w odniesieniu do inwalidztwa, starości (emerytury i renty) zainteresowany może być objęty systemem ubezpieczeń dobrowolnych lub fakultatywnych kontynuowanych Państwa Członkowskiego, nawet jeżeli obowiązkowo podlega ustawodawstwu innego Państwa Członkowskiego, o ile taki zbieg jest w sposób wyraźny lub domniemany dopuszczalny w pierw- szym Państwie Członkowskim. Artykuł 16 Zasady szczególne dotyczące osób zatrudnionych przez placówki dyplomatyczne i konsularne oraz personelu pomocniczego Wspólnot Europejskich 1. Przepisy art. 13 ust. 2 lit. a) stosuje się do osób zatrudnionych przez placówki dyplomatyczne i konsularne oraz do prywatnej służby domowej zatrudnionej przez pracowników tych pla- cówek. 2. Jednakże pracownicy najemni, określeni w ust. 1, którzy są obywatelami Państwa Członkowskiego przyjmującego lub Pań- stwa Członkowskiego wysyłającego, mogą wybrać podleganie ustawodawstwu. Prawo wyboru przysługuje ponownie w końcu każdego roku kalendarzowego i nie ma mocy wstecznej. 3. Pracownicy pomocniczy Wspólnot Europejskich mogą wybrać podleganie ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium są zatrudnieni, ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, któremu ostatnio podlegali, lub ustawodaw- stwu Państwa Członkowskiego, którego są obywatelami, w odnie- sieniu do przepisów innych niż te, które dotyczą zasiłków rodzin- nych, których przyznawanie systemem stosowanym do tych pracowników. Prawo wyboru przysługuje tylko jeden raz i staje się skuteczne od chwili podjęcia pracy. regulowane jest Artykuł 15 Zasady dotyczące ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego Artykuł 17 (9) Wyjątki od przepisów art. 13-16 1. Artykuły 13–14d nie stosuje się do ubezpieczenia dobrowol- nego lub fakultatywnego kontynuowanego, chyba że w odniesie- niu do jednego z działów określonych w art. 4 w jakimkolwiek Państwie Członkowskim istnieje tylko system ubezpieczenia dobrowolnego. Dwa lub więcej Państw Członkowskich, właściwe władze tych Państw lub organy wyznaczone przez te władze mogą przewidzieć, za wspólnym porozumieniem, w interesie niektórych osób lub niektórych grup osób, wyjątki od przepisów art. 13-16. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19 Artykuł 17a (9) Zasady szczególne dotyczące osób uprawnionych do emerytury lub renty należnej na podstawie ustawodawstwa jednego lub więcej Państw Członkowskich Osoba pobierająca emeryturę lub rentę należną na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego lub emeryturę lub rentę należną na podstawie ustawodawstw kilku Państw Członkowskich, która zamieszkuje na terytorium innego Państwa Członkowskiego, może być wyłączona, na własny wniosek, ze stosowania ustawodawstwa tego ostatniego Państwa, pod warunkiem że nie podlega on temu ustawodawstwu z tytułu wykonywania zawodu. PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE RÓŻNYCH GRUP ŚWIADCZEŃ TYTUŁ III ROZDZIAŁ 1 CHOROBA I MACIERZYŃSTWO Sekcja 1 Przepisy wspólne Artykuł 18 Sumowanie okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania 1. Właściwa instytucja Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo uzależnia nabycie, zachowanie lub odzyskanie prawa do świadczeń od ukończenia okresów ubezpieczenia, zatrudnie- nia lub zamieszkania, uwzględnia, w niezbędnym zakresie, okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania, ukończone z uwzględnieniem ustawodawstwa innego Państwa Członkow- skiego, tak jak gdyby chodziło o okresy ukończone z uwzględ- nieniem stosowanego przez nią ustawodawstwa. 2. Przepisy ust. 1 stosuje się do pracownika sezonowego, nawet w odniesieniu do okresów poprzedzających przerwę w ubezpie- czeniu przekraczającą okres dopuszczalny przez ustawodawstwo właściwego państwa, jednakże pod warunkiem, że zaintereso- wana osoba nie przestała podlegać ubezpieczeniu przez okres dłuższy niż cztery miesiące. Sekcja 2 Pracownicy najemni i osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz członkowie ich rodzin Artykuł 19 Zamieszkanie w Państwie Członkowskim innym niż państwo właściwie – Zasady ogólne 1. Pracownikowi najemnemu lub osobie prowadzącej działal- ność na własny rachunek, która zamieszkuje na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż państwo właściwe i która spełnia warunki przewidziane przez ustawodawstwo państwa właściwego do nabycia prawa do świadczeń, z uwzględnieniem w danym przypadku przepisów art. 18, przysługują w państwie zamieszkania: a) świadczenia rzeczowe, realizowane przez instytucję miejsca zamieszkania na rachunek instytucji właściwej, zgodnie z przepisami prawa stosowanymi przez nią, tak jakby była w niej ubezpieczona; b) świadczenia pieniężne wypłacane przez instytucję właściwą, zgodnie z ustawodawstwem stosowanym przez nią. Jednakże na podstawie porozumienia między instytucją właściwą a instytucją miejsca zamieszkania świadczenia te mogą być udzielane przez tę ostatnią instytucję na rachunek pierwszej instytucji, zgodnie z ustawodawstwem państwa właściwego. 2. Przepisy ust. 1 lit. a) stosuje się odpowiednio do członków rodziny, którzy zamieszkują na terytorium Państwa Członkow- skiego innego niż państwo właściwe, jeżeli nie mają prawa do tych świadczeń na podstawie ustawodawstwa państwa, którego terytorium zamieszkują. W przypadku zamieszkiwania członków rodziny na terytorium Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo nie przewi- duje uzależnienia prawa do otrzymania świadczeń rzeczowych od warunku ubezpieczenia lub zatrudnienia, uważa się, że udziele- nie świadczeń rzeczowych, które otrzymują, odbywa się na rachu- nek instytucji, w której pracownik najemny lub osoba prowa- dząca działalność na własny rachunek są ubezpieczeni, chyba że jej małżonek lub osoba opiekująca się dziećmi wykonuje działal- ność zawodową lub handlową na terytorium wyżej wymienio- nego Państwa Członkowskiego. Artykuł 20 Pracownicy przygraniczni i członkowie ich rodzin — Zasady szczególne przygraniczny może Pracownik otrzymywać świadczenia na terytorium państwa właściwego. Świadczenia te z udzielane instytucję właściwą, również zgodnie przez są 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 tak jakby zainteresowany ustawodawstwem tego państwa, zamieszkiwał na terytorium tego państwa. Członkowie jego rodziny mogą uzyskać świadczenia na tych samych warunkach; jednakże korzystanie z tych świadczeń jest uzależnione, z wyjątkiem przypadków nagłych, od porozumienia między zainteresowanymi państwami lub między właściwymi władzami tych państw lub w przypadku braku takiego porozumienia, uprzedniej zgody instytucji właściwej. lub b) która, po uzyskaniu prawa do świadczeń udzielanych na rachunek instytucji właściwej, uzyskała zgodę tej instytucji na powrót na terytorium Państwa Członkowskiego, gdzie zamieszkuje, lub na przeniesienie swojego miejsca zamieszka- nia na terytorium innego Państwa Członkowskiego; Artykuł 21 lub Pobyt lub przeniesienie miejsca zamieszkania do państwa właściwego c) której instytucja właściwa udzieliła zgody na udanie się na terytorium innego Państwa Członkowskiego w celu uzyska- nia tam odpowiedniej opieki, właściwej w jej stanie; 1. Pracownikom najemnym lub osobom prowadzącym działal- ność na własny rachunek określonym w art. 19 ust. 1 przebywa- jącym czasowo na terytorium państwa właściwego przysługują świadczenia, zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, tak jakby zamieszkiwały w tym państwie, nawet jeżeli korzystały już ze świadczeń w tym samym przypadku choroby lub macierzyństwa przed rozpoczęciem swojego pobytu. 2. Ustęp 1 stosuje się odpowiednio do członków rodziny, okre- ślonych w art. 19 ust. 2. Jednakże w przypadku, gdy ci ostatni zamieszkują na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż to, na którego terytorium zamieszkuje pracownik najemny lub osoba prowadząca działal- ność na własny rachunek, świadczenia rzeczowe udzielane są przez instytucję miejsca pobytu na rachunek instytucji miejsca zamieszkania zainteresowanych. 3. Ustęp 1 i 2 nie stosuje się do pracowników przygranicznych ani do członków ich rodzin. 4. Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek i członkowie jego rodziny określeni w art. 19, którzy przenoszą swoje miejsce zamieszkania na terytorium Pań- stwa właściwego, korzystają ze świadczeń zgodnie z ustawodaw- stwem tego Państwa, nawet jeżeli korzystali już ze świadczeń w tym samym przypadku choroby lub macierzyństwa przed prze- niesieniem miejsca zamieszkania. Artykuł 22 Pobyt poza Państwem właściwym — Powrót lub przeniesienie miejsca zamieszkania do innego Państwa Członkowskiego w okresie choroby lub macierzyństwa — Konieczność udania się do innego Państwa Członkowskiego w celu uzyskania tam odpowiedniej opieki 1. Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek, którzy spełniają warunki wymagane przez ustawo- dawstwo państwa właściwego w celu uzyskania prawa do świad- czeń, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, przepisów art. 18 oraz: a) której stan wymaga natychmiastowego udzielenia świadczeń podczas pobytu na terytorium innego Państwa Członkow- skiego; ma prawo: i) do świadczeń rzeczowych udzielanych przez instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania na rachunek instytucji wła- ściwej, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, tak jak gdyby była w niej ubezpieczona, przy czym okres udzielania świadczeń jest określany przez ustawodawstwo państwa właściwego; ii) do świadczeń pieniężnych wypłacanych przez instytucję wła- ściwą zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem. Jednakże na podstawie porozumienia między instytucją wła- ściwą a instytucją miejsca pobytu lub miejsca zamieszkania świadczenia te mogą być udzielane przez tę ostatnią instytu- cję na rachunek pierwszej instytucji, zgodnie z przepisami ustawodawstwa państwa właściwego. 2. Udzielenia zgody wymaganej zgodnie z ust. 1 lit. b) można odmówić jedynie w przypadku, gdy zostanie ustalone, że prze- niesienie się zainteresowanego może ujemnie wpłynąć na stan jego zdrowia lub przebieg prowadzonego leczenia. Nie można odmówić udzielenia zgody wymaganej na podstawie ust. 1 lit. c) w przypadku, gdy leczenie, o którym mowa, jest jed- nym ze świadczeń przewidzianych przez ustawodawstwo Pań- stwa Członkowskiego, którego terytorium zainteresowany zamieszkuje, i jeżeli ta osoba nie może być poddana leczeniu w terminie zwykle niezbędnym dla uzyskania leczenia w Państwie Członkowskim zamieszkania, uwzględniając aktualny stan zdro- wia zainteresowanego i prawdopodobny dalszy przebieg choro- by. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do członków rodziny pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działal- ność na własny rachunek. Jednakże do celów stosowania ust. 1 lit. a) i c) i) członkom rodzi- ny, określonym w art. 19 ust. 2, którzy zamieszkują na teryto- rium Państwa Członkowskiego innego niż terytorium, na którym zamieszkuje pracownik najemny lub osoba prowadząca działal- ność na własny rachunek: a) świadczeń rzeczowych udziela się na rachunek instytucji Pań- stwa Członkowskiego, na którego terytorium członkowie rodziny zamieszkują przez instytucję miejsca pobytu, zgod- nie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, tak jakby 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 21 pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek byli tam ubezpieczeni. Okres udzielania świadczeń jest jednak ustalany zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkują członkowie rodziny; b) zgoda wymagana na podstawie ust. 1 lit. c) wydawana jest przez instytucję Państwa Członkowskiego, na którego teryto- rium zamieszkują członkowie rodziny. 4. Fakt, iż przepisy ust. 1 stosuje się do pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, nie wpływa na prawo członków rodziny do świadczeń. Artykuł 22a (14) Szczególne zasady dotyczące niektórych grup osób Bez względu na art. 2 rozporządzenia art. 22 ust. 1 lit. a) i c) stosuje się również do osób będących obywatelami jednego z Państw Członkowskich, które są ubezpieczone zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, oraz do członków ich rodzin zamieszkujących tam. Artykuł 22b (15) Zatrudnienie lub działalność w Państwie Członkowskim innym niż Państwo właściwe — Pobyt w państwie zatrudnienia lub działalności Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, określeni w art. 13 ust. 2 lit. d), art. 14, 14a, 14b, art. 14c lit. a) lub w art. 17, jak również towarzyszący im członkowie rodziny korzystają z przepisów art. 22 ust. 1 lit. a) w każdym przypadku wymagającym świadczeń w czasie pobytu na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym pracownik jest zatrudniony lub pod którego banderą pływa statek, na którego pokładzie pracownik jest zatrudniony. Artykuł 23(a) Ustalanie wysokości świadczeń pieniężnych 1. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje ustalanie wysokości świadczeń pienięż- nych na podstawie przeciętnego wynagrodzenia lub przeciętnych składek, ustala to średnie wynagrodzenie lub składki wyłącznie na podstawie wynagrodzenia osiąganego lub składek uiszczonych z uwzględnieniem tego ustawodawstwa. 2. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje, że ustalanie wysokości świadczeń pie- niężnych opiera się na wynagrodzeniu zryczałtowanym, uwzględ- nia wyłącznie wynagrodzenie zryczałtowane lub, w odpowiednim przypadku, średnią zryczałtowanych wynagrodzeń, odpowiada- jącą okresom ubezpieczenia ukończonym z uwzględnieniem tego ustawodawstwa. 3. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje, że wysokość świadczeń pieniężnych jest zależna od liczby członków rodziny, uwzględnia również człon- ków rodziny zainteresowanego, którzy mieszkają na terytorium innego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby mieszkali oni na terytorium państwa właściwego. Artykuł 24 Świadczenia rzeczowe o znacznej wartości 1. Jeżeli instytucja Państwa Członkowskiego przyznała pracow- nikowi najemnemu lub osobie prowadzącej działalność na wła- sny rachunek lub członkowi rodziny prawo do protezy, sprzętu dużych rozmiarów lub do innych świadczeń rzeczowych o znacz- nej wartości, zanim zostali oni objęci ubezpieczeniem w instytu- cji innego Państwa Członkowskiego, to temu pracownikowi najemnemu lub osobie prowadzącej działalność na własny rachu- nek przysługują świadczenia na koszt pierwszej instytucji, nawet jeżeli świadczenia te zostały faktycznie udzielone w chwili, kiedy była już ona ubezpieczona w drugiej instytucji. 2. Komisja Administracyjna ustala wykaz świadczeń, do których stosują się przepisy ust. 1. Sekcja 3 Bezrobotni oraz członkowie ich rodzin Artykuł 25 1. Bezrobotny, będący wcześniej pracownikiem najemnym lub osobą prowadzącą działalność na własny rachunek, do którego stosuje się przepisy art. 69 ust. 1 lub art. 71 ust. 1 lit. b) ii) zdanie drugie oraz który spełnia warunki przewidziane przez ustawo- dawstwo państwa właściwego do przyznania prawa do świadczeń rzeczowych i pieniężnych, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, przepisów art. 18, przysługują przez okres przewi- dziany w przepisach art. 69 ust. 1 lit. c): przez a) świadczenia rzeczowe, przyznawane na rachunek instytucji właściwej Państwa Członkowskiego, w którym poszukuje zatrudnienia, zgodnie z ustawodaw- stwem stosowanym przez tę ostatnią instytucję, tak jak gdyby był w niej ubezpieczony; instytucję b) świadczenia pieniężne, wypłacane przez instytucję właściwą, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem. Jednakże na podstawie porozumienia między instytucją właściwą a instytucją Państwa Członkowskiego, w którym bezrobotny poszukuje zatrudnienia, świadczenia mogą być udzielane przez tę instytucję na rachunek instytucji pierwszej, zgodnie z ustawodawstwem państwa właściwego. Zasiłków dla bezro- botnych, przewidzianych w przepisach art. 69 ust. 1, nie przy- znaje się przez okres pobierania świadczeń pieniężnych. 2. Bezrobotnemu w pełnym wymiarze, który był wcześniej pra- cownikiem najemnym, do którego stosuje się przepisy art. 71 ii) zdanie pierwsze, przysługują ust. 1 lit. a) lub lit. b) ii) 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 świadczenia rzeczowe i pieniężne, zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, na terytorium którego zamieszkuje, tak jak gdyby podlegał temu ustawodawstwu w okresie ostatniego zatrudnienia, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, przepisów art. 18; świadczenia te udzielane są na rachunek insty- tucji państwa zamieszkania. 3. W przypadku gdy bezrobotny spełnia warunki wymagane przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego, na którym spo- czywa ciężar udzielania zasiłków dla bezrobotnych, do przyzna- nia prawa do świadczeń z tytułu choroby i macierzyństwa, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, przepisów art. 18, to członkom rodziny bezrobotnego przysługują te świadczenia niezależnie od tego, na terytorium którego Państwa Członkow- skiego zamieszkują lub przebywają. Świadczenia te są udzielane: i) w odniesieniu do świadczeń rzeczowych, przez instytucję miejsca zamieszkania lub pobytu, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem na rachunek instytucji właściwej Państwa Członkowskiego, na którym spoczywa ciężar zasił- ków dla bezrobotnych; ii) w odniesieniu do świadczeń pieniężnych, przez właściwą instytucję Państwa Członkowskiego, na której spoczywa cię- żar zasiłków dla bezrobotnych zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem. 4. Bez uszczerbku dla przepisów Państwa Członkowskiego zezwalających na przyznawanie świadczeń z tytułu choroby przez okres dłuższy, okres przewidziany w ust. 1 może, w przy- padku siły wyższej, zostać przedłużony przez instytucję właściwą, w granicach ustalonych przez stosowane przez nią ustawodaw- stwo. Artykuł 25a (12) Składki obciążające bezrobotnych Instytucja zobowiązana do udzielania świadczeń rzeczowych i świadczeń pieniężnych dla bezrobotnych określonych w art. 25 ust. 2, należąca do Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo przewiduje pobieranie składek od bezrobotnych na pokrycie świadczeń z tytułu choroby i macierzyństwa, ma prawo pobierania tych składek zgodnie z tym ustawodawstwem. Sekcja 4 Osoby ubiegające się o emeryturę lub rentę oraz członkowie ich rodzin świadczeń rzeczowych na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, które było ostatnio właściwe, korzystają jednak z tych świadczeń na podstawie następujących warunków: świad- czenia rzeczowe udzielane są zgodnie z ustawodawstwem Pań- stwa Członkowskiego, na którego terytorium zainteresowany lub zainteresowani zamieszkują, o ile mieli do nich prawo na podsta- wie tego ustawodawstwa lub mieliby to prawo z tytułu ustawo- dawstwa innego Państwa Członkowskiego, gdyby zamieszkiwali na terytorium tego państwa, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, przepisów art. 18. 2. Ubiegający się o emeryturę lub rentę, którego prawo do świad- czeń rzeczowych wynika z ustawodawstwa Państwa Członkow- skiego, które zobowiązuje zainteresowanego do samodzielnego opłacania składek na ubezpieczenie na wypadek choroby w okre- sie rozpatrywania wniosku o przyznanie emerytury lub renty, traci prawo do świadczeń rzeczowych po upływie drugiego mie- siąca, za który nie uiścił należnych składek. 3. Świadczenia rzeczowe, udzielane na podstawie przepisów ust. 1, ciążą na instytucji, która, zgodnie z przepisami ust. 2, pobrała składki; w przypadku gdy nie są opłacane składki zgod- nie z przepisami ust. 2 instytucja, na której ciążą świadczenia rze- czowe, po ustaleniu wysokości emerytury lub renty na podstawie przepisów art. 28, zwraca instytucji miejsca zamieszkania kwotę stanowiącą równowartość udzielonych świadczeń. Sekcja 5 Emeryci i renciści oraz członkowie ich rodzin Artykuł 27 Emerytury lub renty należne na podstawie ustawodawstwa kilku Państw Członkowskich, gdy prawo do świadczeń przysługuje w państwie zamieszkania tym dwóch lub więcej ustawodawstwa ustawodawstwa w Emeryt lub rencista, który jest uprawniony do świadczeń na Państw podstawie Członkowskich, Państwa Członkowskiego, którego terytorium zamieszkuje, i który jest uprawniony na podstawie ustawodawstwa tego ostatniego Państwa Członkowskiego, uwzględniając, w odpowiednim przypadku, przepisy art. 18 oraz załącznika VI, otrzymuje, jak i członkowie jego rodziny, te świadczenia od instytucji miejsca tak jak gdyby zamieszkania i na rachunek tej zainteresowany pobierał emeryturę lub rentę należną zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego. ostatniego instytucji, jedynie tego Artykuł 26 Artykuł 28 Prawo do świadczeń rzeczowych w przypadku ustania prawa do świadczeń od instytucji ostatnio właściwej 1. Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek, członkowie rodziny oraz osoby pozostałe przy życiu po zmarłym pracowniku najemnym lub osobie prowadzą- cej działalność na własny rachunek, którzy w trakcie rozpatrywa- nia wniosku o przyznanie emerytury lub renty tracą prawo do Emerytury lub renty należne na podstawie ustawodawstwa jednego lub kilku Państw, gdy prawo do świadczeń nie przysługuje w państwie zamieszkania 1. Emeryt lub rencista, który jest uprawniony do świadczeń na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego lub na pod- stawie ustawodawstw dwóch lub kilku Państw Członkowskich, 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23 który nie ma prawa do świadczeń na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje, otrzymuje jednak te świadczenia dla siebie i dla członków swojej rodziny, o ile miałby do tego prawo na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego lub co najmniej jednego z Państw Członkowskich właściwego w sprawie emerytury lub renty, uwz- ględniając, w odpowiednim przypadku, przepisy art. 18 i załącz- nika VI, jeżeli zamieszkiwał na terytorium danego państwa. Udzielanie świadczeń odbywa się na następujących warunkach: a) świadczenia rzeczowe udzielane są na rachunek instytucji, o której mowa w ust. 2, przez instytucję miejsca zamieszkania, tak jak gdyby zainteresowany otrzymywał emeryturę lub rentę na podstawie przepisów prawa państwa, którego terytorium zamieszkuje, oraz tak jakby miał prawo do świadczeń rzeczo- wych; b) świadczenia pieniężne są udzielane, w odpowiednim przypad- ku, przez właściwą instytucję zgodnie z przepisami ust. 2, na podstawie stosowanego przez nią ustawodawstwa. Jednakże, po uzgodnieniu między właściwą instytucją i instytucją miejsca zamieszkania, świadczenia te mogą być udzielane przez tę ostatnią instytucję na rachunek pierwszej, zgodnie z ustawodawstwem właściwego państwa. 2. W przypadkach określonych w ust. 1 ciężar świadczeń rzeczo- wych spoczywa na instytucji określonej zgodnie z następującymi zasadami: a) b) jeżeli emeryt lub rencista ma prawo do tych świadczeń na podstawie ustawodawstwa jednego Państwa Członkowskiego, koszty ponoszone są przez instytucje właściwe tego państwa; jeżeli emeryt lub rencista ma prawo do tych świadczeń na podstawie ustawodawstwa dwóch lub więcej Państw Człon- kowskich, koszty ponoszone są przez instytucję właściwą Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu emeryt lub rencista podlegał najdłużej; w przypadku gdy stosowanie tej zasady spowodowałoby nałożenie ciężaru świadczeń na kilka instytucji, ciężar ten spoczywa na tej z wymienionych instytucji, która stosuje ustawodawstwo, któremu uprawniony podlegał ostatnio. Artykuł 28a Emerytury i renty należne na podstawie ustawodawstwa jednego lub kilku Państw Członkowskich innych niż państwo zamieszkania, gdy prawo do świadczeń przysługuje w tym ostatnim państwie Jeżeli emeryt lub rencista uprawniony do emerytury lub renty należnej na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego lub do emerytur lub rent należnych na podstawie ustawodawstwa zamieszkuje dwóch na z zgodnie ustawodawstwem, którego prawo do świadczeń rzeczowych nie jest uzależnione od warunków ubezpieczenia lub zatrudnienia Państw Członkowskich Członkowskiego, terytorium Państwa lub więcej i zgodnie z ustawodawstwem, którego nie jest należna żadna emerytura ani renta, koszt świadczeń rzeczowych udzielonych emerytowi lub renciście oraz członkom jego rodziny ponosi instytucja jednego z Państw Członkowskich właściwych w odniesieniu do emerytur i rent, określona zgodnie z zasadami ustanowionymi w art. 28 ust. 2, w takim zakresie, w jakim emeryt lub rencista i członkowie jego rodziny mieliby prawo do tych świadczeń zgodnie z ustawodawstwem stosowanym przez tę instytucję, terytorium Państwa Członkowskiego, na którym znajduje się ta instytucja. zamieszkiwali na gdyby Artykuł 29 Miejsce zamieszkania członków rodziny w państwie innym niż to, w którym zamieszkuje uprawniony — Przeniesienie miejsca zamieszkania do państwa, w którym zamieszkuje uprawniony Państwa Członkowskiego, 1. Członkowie rodziny emeryta lub rencisty, uprawnionego na lub podstawie ustawodawstwa któremu świadczenie przysługuje na podstawie ustawodawstwa dwóch lub więcej Państw Członkowskich, którzy zamieszkują na terytorium innego Państwa Członkowskiego niż to, w którym zamieszkuje uprawniony, korzystają ze świadczeń, tak jak gdyby uprawniony zamieszkiwał na tym samym co oni terytorium, o ile miałby on prawo do tych świadczeń na podstawie ustawodaw- stwa Państwa Członkowskiego. Udzielanie świadczeń odbywa się na następujących warunkach: a) świadczenia rzeczowe są udzielane przez instytucję miejsca zamieszkania członków rodziny, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, koszt ponoszony jest przez insty- tucję miejsca zamieszkania uprawnionego; b) świadczenia pieniężne, w odpowiednim przypadku, przez właściwą instytucję określoną zgodnie z przepisami art. 27 lub art. 28 ust. 2, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawo- dawstwem. Jednakże, za porozumieniem między instytucją właściwą i instytucją miejsca zamieszkania członków rodzi- ny, świadczenia te mogą być udzielane przez tę ostatnią insty- tucję na rachunek pierwszej, zgodnie z ustawodawstwem wła- ściwego państwa. 2. Członkowie rodziny, określeni w ust. 1, przenoszący swoje miejsce zamieszkania na terytorium Państwa Członkowskiego, na którym zamieszkuje uprawniony do świadczeń, otrzymują: a) świadczenia rzeczowe, zgodnie z ustawodawstwem tego Pań- stwa, nawet jeżeli uzyskiwali już świadczenia z tytułu tego samego przypadku choroby lub macierzyństwa przed przenie- sieniem miejsca swojego zamieszkania; b) świadczenia pieniężne, w odpowiednim przypadku, od insty- tucji właściwej określonej zgodnie z przepisami art. 27 lub 28 ust. 2, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem. Jednakże, za porozumieniem między instytucją właściwą i instytucją miejsca zamieszkania uprawnionego, świadczenia 24 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 te mogą być udzielane przez tę ostatnią instytucję na rachu- nek pierwszej, zgodnie z ustawodawstwem właściwego Pań- stwa. Artykuł 30 Świadczenia rzeczowe o znacznej wartości Przepisy art. 24 stosuje się odpowiednio do emerytów lub rencistów. Artykuł 31 Pobyt uprawnionego i/lub członków jego rodziny w państwie innym niż to, w którym zamieszkują Emeryt lub rencista, który jest uprawniony do świadczenia lub świadczeń na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkow- skiego lub któremu świadczenia przysługują zgodnie z ustawo- dawstwem dwóch lub kilku Państw Członkowskich, który ma prawo do świadczeń na podstawie ustawodawstwa jednego z tych Państw Członkowskich, jak i członkowie jego rodziny, którzy przebywają na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż to, w którym zamieszkują, korzystają ze: a) świadczeń rzeczowych udzielanych przez instytucję miejsca pobytu zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, koszt ponoszony jest przez instytucję miejsca zamieszkania uprawnionego; b) świadczeń pieniężnych udzielanych, w odpowiednim przy- padku, przez instytucję właściwą określoną zgodnie z przepi- sami art. 27 lub 28 ust. 2, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem. Jednakże za porozumieniem między insty- tucją właściwą i instytucją miejsca pobytu uprawnionego świadczenia te mogą być udzielane przez tę ostatnią instytu- cję na rachunek pierwszej, zgodnie z ustawodawstwem wła- ściwego Państwa. 2. Jeżeli w przypadkach określonych w art. 28a otrzymanie świadczeń z tytułu choroby lub macierzyństwa uzależnione jest od opłacenia składek lub podobnych opłat na mocy ustawodaw- stwa Państwa Członkowskiego, na którego terytorium dany eme- ryt lub rencista zamieszkuje, z uwagi na miejsce zamieszkania składki te nie są należne. Artykuł 34 Przepisy ogólne 1. Do celów art. 28, 28a, 29 i 31 uprawniony do dwóch lub wię- cej emerytur lub rent na podstawie ustawodawstwa jednego Pań- stwa Członkowskiego jest uważany za uprawnionego do pobie- rania emerytury lub renty na mocy ustawodawstwa jednego Państwa Członkowskiego w rozumieniu tych przepisów. 2. Art. 27-33 nie stosuje się do emeryta lub rencisty ani do człon- ków jego rodziny, którzy mają prawo do świadczeń na podsta- wie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego z tytułu wykony- wania działalności zawodowej lub handlowej. W takim przypadku, w celu stosowania przepisów niniejszego rozdziału, zainteresowanego uważa się za pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek lub członka rodziny pracownika najemnego bądź osoby prowadzącej działalność na własny rachunek. Sekcja 6 Przepisy różne Artykuł 35 Artykuł 32 (15) … Artykuł 33 (7) Składki obciążające emerytów lub rencistów 1. Instytucja Państwa Członkowskiego zobowiązana do wypłaty emerytury lub renty, która stosuje ustawodawstwo przewidujące potrącanie składek od emerytów lub rencistów, w odniesieniu do świadczeń z tytułu choroby i macierzyństwa, uprawniona jest do dokonywania tych potrąceń, których wysokość ustalana jest zgodnie z wymienionym ustawodawstwem, z emerytury lub renty należnej od niej, o ile świadczenia udzielane zgodnie z art. 27, 28, 28a, 29, 31 i 32 obciążają instytucję wymienionego Państwa Członkowskiego. System właściwy w przypadku istnienia wielu systemów w państwie zamieszkania lub pobytu — Choroba uprzednio istniejąca — Maksymalny okres udzielania świadczeń 1. Z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli ustawodawstwo państwa miejsca pobytu lub zamieszkania przewiduje więcej systemów ubezpie- czenia w razie choroby lub macierzyństwa, stosuje się na podsta- wie przepisów art. 19, art. 21 ust. 1, art. 22, 25, 26, art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 1 lub art. 31 przepisy systemu, któremu podlegają jeżeli to pracownicy fizyczni przemysłu stalowego. Jednakże, ustawodawstwo przewiduje szczególny system dla pracowników kopalń i przedsiębiorstw podobnych, przepisy tego systemu sto- suje się do tej grupy pracowników i członków ich rodzin, o ile instytucja miejsca pobytu lub miejsca zamieszkania, do której się zwracają, jest instytucją właściwą do stosowania tego systemu. 2. Jeżeli ustawodawstwo państwa miejsca pobytu lub miejsca zamieszkania zawiera jeden lub wiele systemów szczególnych obejmujących wszystkie lub większość grup zawodowych osób 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 25 prowadzących działalność na własny rachunek, które przyznają świadczenia rzeczowe mniej korzystne niż te, z których korzy- stają pracownicy najemni, przepisy stosowane do zainteresowa- nego i członków jego rodziny, zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. a) i ust. 2, art. 22 ust. 1 i) i ust. 3, art. 28 ust. 1 lit. a) lub art. 31 lit. a), są przepisami systemu lub systemów określonych w rozporzą- dzeniu wykonawczym, określonym w art. 98: a) b) jeżeli w państwie właściwym, zainteresowany jest ubezpie- czony w ramach systemu szczególnego dla osób prowadzą- cych działalność na własny rachunek, który przyznaje rów- nież świadczenia rzeczowe mniej korzystne niż świadczenie udzielane pracownikom najemnym; lub jeżeli osoba uprawniona do jednej lub więcej emerytur lub rent ma prawo, zgodnie z ustawodawstwem dotyczącym eme- rytur i rent właściwego Państwa Członkowskiego lub właści- wych Państw Członkowskich, jedynie do świadczeń rzeczo- wych przewidzianych w systemie szczególnym obejmującym osoby prowadzące działalność na własny rachunek, który przyznaje również świadczenia rzeczowe mniej korzystne niż świadczenie udzielane pracownikom najemnym. 3. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego uzależnia przyznanie świadczeń od warunku dotyczącego źródła choroby, warunku tego nie stosuje się do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek ani członków ich rodzin, do których stosuje się niniejsze rozporządzenie, niezale- żnie od tego terytorium, którego Państwa Członkowskiego zamieszkują. 4. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego ustala mak- symalny okres, w którym udzielane są świadczenia, instytucja sto- sująca te przepisy może uwzględnić, w odpowiednim przypadku, okres, w którym świadczenia były już udzielane przez instytucję innego Państwa Członkowskiego w tym samym przypadku cho- roby lub macierzyństwa. Sekcja 7 Zwroty między instytucjami Artykuł 36 (15) 1. Świadczenia rzeczowe udzielane przez instytucję Państwa Członkowskiego na rachunek instytucji innego Państwa Człon- kowskiego, zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału, podlegają zwrotowi w całości. 2. Zwroty, określone w ust. 1, są ustalane i dokonywane w try- bie przewidzianym przez rozporządzenie wykonawcze, okre- ślone w art. 98, bądź na podstawie udokumentowanych rzeczy- wistych wypłat, bądź na podstawie ryczałtu. W tym ostatnim przypadku ryczałty te zapewniają zwrot kwot możliwie najbliższych rzeczywiście poniesionym wydatkom. zwrotów lub zrezygnować z dokonywania jakichkolwiek zwro- tów między instytucjami podlegającymi ich jurysdykcji. ROZDZIAŁ 2 (11) INWALIDZTWO Sekcja 1 Pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, podlegające wyłącznie ustawodawstwu, zgodnie z którym wysokość świadczeń z tytułu inwalidztwa nie zależy od długości okresów ubezpieczenia Artykuł 37 (11) Przepisy ogólne 1. Pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, które podlegały kolejno lub na przemian usta- wodawstwu dwóch lub kilku Państw Członkowskich i które ukończyły okresy ubezpieczenia wyłącznie z uwzględnieniem ustawodawstwa, zgodnie z którym kwota świadczeń z tytułu inwalidztwa nie zależy od długości okresów ubezpieczenia, korzystają ze świadczeń zgodnie z przepisami art. 39. art. ten nie dotyczy podwyżek lub dodatków do emerytury lub renty na dzie- ci, które przyznaje się zgodnie z przepisami rozdziału 8. 2. Załącznik VI część A wskazuje, w odniesieniu do każdego zainteresowanego Państwa Członkowskiego, ustawodawstwo obowiązujące na jego terytorium określone w ust. 1. Artykuł 38 (11) Uwzględnianie okresów ubezpieczenia lub zamieszkania ukończonych zgodnie z ustawodawstwem, któremu podlegał pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek dla nabycia, zachowania lub odzyskania prawa do świadczeń 1. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego uzależnia nabycie, zachowanie lub odzyskanie prawa do świadczeń, w ramach systemu, który nie jest systemem szczególnym w rozu- mieniu ust. 2 lub 3, od ukończenia okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, właściwa instytucja tego Państwa Członkowskiego uwzględnia, w niezbędnym zakresie, okresy ubezpieczenia lub zamieszkania ukończone zgodnie z ustawodawstwem jakiegokol- wiek Państwa Członkowskiego, czy to w ramach systemu powszechnego, czy szczególnego, czy to w odniesieniu do pra- cowników najemnych, czy też osób prowadzących działalność na własny rachunek. W tym celu uwzględnia te okresy tak, jakby były ukończone zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodaw- stwem. 3. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych państw mogą przewidzieć inne sposoby dokonywania 2. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego uzależnia przyznanie niektórych świadczeń od warunku dotyczącego ukoń- okresów ubezpieczenia wyłącznie w zawodzie czenia 26 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 podlegającym systemowi szczególnemu obejmującemu pracow- ników najemnych lub, w odpowiednim przypadku, w odniesie- niu do szczególnego zatrudnienia, okresy ukończone zgodnie z ustawodawstwem innych Państw Członkowskich są zaliczone, do celów przyznawania tych świadczeń, jedynie w przypadku, gdy lub zostały ukończone w ramach odpowiedniego systemu, w przypadku braku takiego systemu, w tym samym zawodzie, lub w odpowiednim przypadku, w okresie wykonywania takiego samego zatrudnienia. Państwa Członkowskiego, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, przepisów art. 38. 4. Jeżeli ustawodawstwo, określone w ust. 2 lub 3, przewiduje, że kwota świadczeń ustalana jest z uwzględnieniem istnienia człon- ków rodziny innych niż dzieci, instytucja właściwa uwzględnia również tych członków rodziny zainteresowanego, którzy zamieszkują terytorium innego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby zamieszkiwali oni na terytorium państwa właściwego. Jeżeli, uwzględniając tak ukończone okresy, zainteresowany nie spełnia warunków wymaganych do korzystania z wymienionych świadczeń, okresy te są uwzględniane do celów przyznania świad- czeń z tytułu systemu powszechnego lub, w przypadku jego braku, z tytułu systemu stosowanego do robotników i urzędni- ków, zależnie od przypadku, pod warunkiem że zainteresowany podlegał któremuś z tych systemów. 3. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego uzależnia przyznanie niektórych świadczeń od warunku ukończenia okre- sów ubezpieczenia wyłącznie w zawodzie objętym systemem szczególnym dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, okresy ukończone zgodnie z ustawodawstwem innych Państw Członkowskich uwzględnia się do celów przyznawania tych świadczeń, jedynie w przypadku, gdy zostały ukończone w ramach odpowiedniego systemu, lub w przypadku braku takiego systemu, w tym samym zawodzie. Systemy szczególne dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, określonych w niniejszym ustępie, są określone w załączniku IV, część B, dla każdego zainteresowanego Państwa Członkowskiego. Jeżeli, uwzględniając tak ukończone okresy, zainteresowany nie spełnia warunków wymaganych do korzystania z wyżej wymie- nionych świadczeń, okresy te są uwzględniane do celów przyzna- nia świadczeń z tytułu systemu powszechnego, lub w przypadku jego braku, z tytułu systemu stosowanego do robotników i urzęd- ników, zależnie od przypadku, pod warunkiem że zaintereso- wany podlegał któremuś z tych systemów. Artykuł 39 (11) (14) Przyznawanie świadczeń 1. Instytucja Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo było właściwe w chwili, gdy wystąpiła niezdolność do pracy, po której nastąpiło inwalidztwo, ustala zgodnie z tym ustawodaw- stwem, czy zainteresowany spełnia warunki do nabycia prawa do świadczeń, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, prze- pisów art. 38. 2. Osoba, która spełnia warunki określone w ust. 1, uzyskuje świadczenia wyłącznie od wymienionej instytucji, zgodnie ze sto- sowanym przez nią ustawodawstwem. 5. Jeżeli ustawodawstwo, określone w ust. 2 lub 3, przewiduje zmniejszenie, zawieszenie lub zniesienie świadczeń w przypadku kumulacji z innymi dochodami lub świadczeniami innego rodzaju w rozumieniu art. 461 ust. 2, art. 46a ust. 3 i art. 46c ust. 5 sto- suje się mutatis mutandis. 6. Bezrobotny w pełnym wymiarze, do którego stosuje się art. 71 ust. 1 lit. a) ii) lub lit. b) ii), zdanie pierwsze, korzysta ze świad- czeń z tytułu inwalidztwa, udzielanych przez właściwą instytucję Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, tak jakby był podlegał temu ustawodawstwu podczas ostatniego zatrudnie- nia, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, art. 38 i/lub art. 25 ust. 2. Świadczenia te są realizowane na rachunek insty- tucji państwa zamieszkania. Jeżeli ta instytucja stosuje ustawodawstwo przewidujące pobiera- nie składek od bezrobotnego na pokrycie świadczeń z tytułu inwalidztwa, jest uprawniona do potrącania tych składek zgod- nie z tym ustawodawstwem. Jeżeli ustawodawstwo stosowane przez tę instytucję przewiduje, że naliczanie tych świadczeń opiera się na wynagrodzeniu, insty- tucja ta uwzględnia wynagrodzenie otrzymane w państwie ostat- niego zatrudnienia i w państwie zamieszkania zgodnie ze stoso- Jeżeli w państwie wanym przez nią ustawodawstwem. zamieszkania nie było pobierane żadne wynagrodzenie, instytu- cja właściwa uwzględnia, w miarę potrzeby i zgodnie z zasadami określonymi w jej ustawodawstwie, wynagrodzenie otrzymane w państwie ostatniego zatrudnienia. Sekcja 2 Pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, podlegające bądź wyłącznie ustawodawstwu, zgodnie z którym wysokość świadczeń z tytułu inwalidztwa zależy od długości okresów ubezpieczenia lub zamieszkania albo ustawodawstwu podobnego rodzaju i ustawodawstwu rodzaju określonego w sekcji 1 Artykuł 40 (11) Przepisy ogólne 3. Osobie, która nie jest uprawniona do świadczeń warunków określonych w ust. 1, przysługują świadczenia, do których jest jeszcze uprawniona na podstawie ustawodawstwa innego 1. Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek, którzy podlegali kolejno lub przemiennie ustawo- dawstwu dwóch lub kilku Państw Członkowskich, z których co 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 27 jedno było ustawodawstwem rodzaju określonego najmniej w przepisach art. 37 ust. 1, korzystają ze świadczeń zgodnie z przepisami rozdziału 3, które stosuje się odpowiednio, z uwzględ- nieniem przepisów ust. 4. 2. Jednakże pracownik najemny lub osoba prowadząca działal- ność na własny rachunek, którą dotknęła niezdolność do pracy, po której nastąpiło inwalidztwo w okresie podlegania ustawo- dawstwu, określonemu w załączniku IV część A, otrzymują świadczenia, zgodnie z przepisami art. 37 ust. 1, pod następują- cymi warunkami: — spełniają warunki wymagane przez to ustawodawstwo lub przez inne ustawodawstwa tego samego rodzaju, z uwzględ- nieniem, w odpowiednim przypadku, art. 38, ale bez koniecz- ności uwzględniania okresów ubezpieczenia ukończonych z uwzględnieniem ustawodawstw niewymienionych w załącz- niku IV część A, oraz — nie spełniają warunków wymaganych do nabycia prawa do świadczenia z tytułu inwalidztwa zgodnie z ustawodawstwem niewymienionym w załączniku IV część A, oraz — nie dochodzą praw do emerytur, uwzględniając art. 44 ust. 2 zdanie drugie. 3. a) Do celów określenia prawa do świadczeń zgodnie z ustawo- dawstwem Państw Członkowskich, wymienionym w załącz- niku IV część A, które uzależnia przyznanie świadczeń z tytułu inwalidztwa od korzystania przez określony czas przez zainteresowanego ze świadczeń pieniężnych w razie choroby lub pozostawania w stanie niezdolności do pracy, w przypadku gdy pracownik najemny lub osoba prowa- dząca działalność na własny rachunek, którzy podlegali temu ustawodawstwu, są dotknięci niezdolnością do pracy, po której nastąpiło inwalidztwo w czasie podlegania usta- wodawstwu innego Państwa Członkowskiego, uwzględnia się, bez uszczerbku dla przepisów art. 37 ust. 1: i) wszystkie okresy, w odniesieniu do tej niezdolności do pracy, korzystania, zgodnie z ustawodawstwem dru- giego Państwa Członkowskiego, ze świadczeń pienięż- nych w razie choroby lub, zamiast tych świadczeń, z wynagrodzenia; ii) wszystkie okresy, w odniesieniu do inwalidztwa, po którym nastąpiła ta niezdolność do pracy, korzystania ze świadczeń w rozumieniu niniejszego rozdziału 2 i następnego rozdziału 3 z tytułu inwalidztwa, przyzna- nych z tytułu inwalidztwa zgodnie z ustawodawstwem drugiego Państwa Członkowskiego; tak jakby chodziło o okres, w czasie którego świadczenia pieniężne w razie choroby były wypłacane osobie zaintere- sowanej zgodnie z ustawodawstwem pierwszego Państwa którego Członkowskiego, podczas okres, lub o zainteresowany był niezdolny do pracy w rozumieniu tego ustawodawstwa. c) Prawo do świadczeń z tytułu inwalidztwa zgodnie z usta- wodawstwem pierwszego Państwa Członkowskiego naby- wane jest bądź po zakończeniu początkowego okresu rekompensaty z tytułu choroby, przewidzianego przez to ustawodawstwo, bądź po zakończeniu początkowego okresu niezdolności do pracy przewidzianego przez to usta- wodawstwo I nie wcześniej niż: ii) w dniu nabycia prawa do świadczeń z tytułu inwalidz- twa, określonych w lit. a) ii) zgodnie z ustawodawstwem drugiego Państwa Członkowskiego; lub ii) następnego dnia po upływie ostatniego dnia, w którym zainteresowany ma prawo do świadczenia pieniężnego w razie choroby zgodnie z ustawodawstwem drugiego Państwa Członkowskiego. 4. Decyzja podjęta przez instytucję Państwa Członkowskiego dotycząca stopnia inwalidztwa wnioskującego wiąże instytucje innych zainteresowanych Państw Członkowskich, pod warun- kiem że zgodność między ustawodawstwem tych Państw w spra- wie stopni inwalidztwa jest potwierdzona w załączniku V. Sekcja 3 Pogłębienie się stanu inwalidztwa Artykuł 41 (11) 1. W przypadku pogłębienia się stanu inwalidztwa, z powodu którego pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek korzystają ze świadczeń na podstawie usta- wodawstwa tylko jednego Państwa Członkowskiego, stosuje się następujące przepisy: a) b) jeżeli zainteresowany, od chwili gdy korzysta ze świadczeń, nie podlegał ustawodawstwu innego Państwa Członkow- skiego, instytucja właściwa pierwszego państwa przyznaje świadczenia, z uwzględnieniem pogłębienia się stanu inwa- lidztwa, zgodnie z ustawodawstwem stosowanym przez nią; jeżeli zainteresowany, od chwili gdy korzysta ze świadczeń, podlegał ustawodawstwu jednego lub kilku innych Państw Członkowskich, świadczenia są mu przyznawane z uwzględ- nieniem pogłębienia się stanu inwalidztwa, zgodnie z art. 37 ust. 1 lub art. 40 ust. 1 lub 2, w zależności od przypadku; c) jeżeli całkowita kwota świadczenia lub świadczeń należnych zgodnie z lit. b) jest niższa od kwoty świadczenia, które zain- instytucji wcześniej teresowany otrzymywał na koszt 28 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 zobowiązanej do wypłaty świadczeń, to instytucja ta wypłaca mu dodatek stanowiący różnicę między wymienionymi kwo- tami; d) jeżeli, w przypadku określonym w lit. b), instytucją właściwą dla rozpatrzenia sprawy początkowej niezdolności do pracy jest instytucja niderlandzka oraz jeżeli: i) schorzenie, które spowodowało pogłębienie się stanu, jest takie samo jak to, które dało podstawę do przyznania świadczeń na podstawie ustawodawstwa niderlandzkiego; ii) schorzenie jest chorobą zawodową w rozumieniu ustawo- dawstwa Państwa Członkowskiego, któremu zaintereso- wany podlegał ostatnio I które daje prawo do wypłaty dodatku, określonego w art. 60 ust. 1 lit. b); oraz iii) ustawodawstwo lub ustawodawstwa, którym zaintereso- wany podlegał od chwili, kiedy korzystał ze świadczeń, są ustawodawstwami określonymi w załączniku IV część A, instytucja niderlandzka wypłaca nadal, po pogłębieniu się stanu inwalidztwa, świadczenie początkowe, a wysokość świadczenia należnego na podstawie ustawodawstwa ostat- niego Państwa Członkowskiego, któremu zainteresowany podlegał, jest pomniejszana o kwotę świadczenia niderlandz- kiego; e) jeżeli w przypadku, określonym pod lit. b), zainteresowany nie jest uprawniony do świadczeń udzielanych na rachunek insty- tucji innego Państwa Członkowskiego, instytucja właściwa pierwszego państwa przyznaje świadczenia, zgodnie z usta- wodawstwem tego państwa, z uwzględnieniem pogłębienia się stanu inwalidztwa oraz, w odpowiednim przypadku, przepi- sów art. 38. 2. W przypadku pogłębienia się stanu inwalidztwa, z powodu którego pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek korzystają ze świadczeń na podstawie usta- wodawstwa dwóch lub więcej Państw Członkowskich, świadcze- nia są przyznawane, z uwzględnieniem pogłębienia się stanu inwalidztwa, zgodnie z art. 40 ust. 1. Sekcja 4 Wznowienie wypłaty świadczeń po ich zawieszeniu lub zniesieniu – Zamiana świadczeń z tytułu inwalidztwa na świadczenia z tytułu starości — Ponowne naliczenie świadczeń przyznanych zgodnie z art. 39 które były zobowiązane do udzielania tych świadczeń w chwili ich zawieszenia, bez uszczerbku dla przepisów art. 43. 2. Jeżeli po zawieszeniu udzielania świadczeń, stan zainteresowa- nego uzasadnia przyznanie nowych świadczeń przyznawane są one zgodnie z przepisami określonymi w art. 37 ust. 1 lub w art. 40 ust. 1 lub 2, w zależności od przypadku. Artykuł 43 (11) Zamiana świadczeń z tytułu inwalidztwa na świadczenia z tytułu starości — Ponowne naliczenie świadczeń przyznanych zgodnie z art. 39 1. Świadczenia z tytułu inwalidztwa zamienia się, w odpowied- nim przypadku, na świadczenia z tytułu starości, na warunkach przewidzianych przez ustawodawstwo, na podstawie którego zostały one przyznane oraz zgodnie z przepisami rozdziału 3. 2. Jeżeli osoba otrzymująca świadczenia z tytułu inwalidztwa jest uprawniona do świadczeń z tytułu starości na podstawie ustawo- dawstwa jednego lub kilku Państw Członkowskich, zgodnie z art. 49, każda instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń z tytułu inwalidztwa na podstawie ustawodawstwa Państwa Człon- kowskiego kontynuuje wypłatę świadczeń z tytułu inwalidztwa, do których zainteresowany jest uprawniony zgodnie ze stosowa- nym przez nią ustawodawstwem aż do momentu, gdy przepisy ust. 1 będą stosowane w odniesieniu do tej instytucji lub tak długo, jak długo zainteresowany będzie spełniał warunki nie- zbędne do korzystania z tych świadczeń. 3. W przypadku gdy świadczenia z tytułu inwalidztwa przyznane zgodnie z art. 39 na podstawie ustawodawstwa Państwa Człon- kowskiego są zamieniane na świadczenia z tytułu starości i w przypadku, gdy zainteresowany nie spełnia jeszcze warunków wymaganych przez krajowe ustawodawstwo jednego lub kilku innych Państw Członkowskich do korzystania z tych świadczeń, zainteresowany otrzymuje od tego Państwa Członkowskiego lub tych Państw Członkowskich, od dnia zamiany, świadczenia z tytułu inwalidztwa przyznane zgodnie z przepisami rozdziału 3, tak jakby przepisy tego rozdziału miały do niego zastosowanie w momencie zaistnienia niezdolności do pracy, po której nastą- piło inwalidztwo aż do momentu ukończenia przez zaintereso- wanego warunków wymaganych przez właściwe krajowe usta- wodawstwo do nabycia prawa do świadczeń z tytułu starości lub, jeżeli ta zamiana nie jest przewidziana, tak długo, jak zaintereso- wany ma prawo do świadczeń z tytułu inwalidztwa zgodnie z właściwym ustawodawstwem. Artykuł 42 (11) Określenie instytucji zobowiązanej do wypłaty świadczeń w przypadku wznowienia udzielania świadczeń z tytułu inwalidztwa 1. Jeżeli po zawieszeniu świadczeń należy wznowić ich udziela- nie, obowiązana do ich wypłaty jest instytucja lub instytucje, 4. Świadczenia z tytułu inwalidztwa przyznane zgodnie z art. 39 są ponownie naliczone zgodnie z przepisami rozdziału 3 od momentu ukończenia przez beneficjenta warunków wymaga- nych do nabycia prawa do świadczeń z tytułu inwalidztwa, okre- ślonych w przepisach prawnych niewymienionych w załącz- niku IV część A lub od chwili, gdy zainteresowany korzysta ze świadczeń z tytułu starości na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 29 ROZDZIAŁ 3 (11) STAROŚĆ I ŚMIERĆ (EMERYTURY I RENTY RODZINNE) Artykuł 44 (11) Przepisy ogólne dotyczące przyznawania świadczeń dla pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, którzy podlegali ustawodawstwu dwóch lub kilku Państw Członkowskich 1. Prawa do świadczeń pracownika najemnego lub osoby prowa- dzącej działalność na własny rachunek, którzy podlegali ustawo- dawstwu dwóch lub kilku Państw Członkowskich, oraz osób pozostałych przy życiu po ich śmierci są ustalane zgodnie z prze- pisami niniejszego rozdziału. 2. Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów art. 49 ustalanie uprawnień w rozumieniu wszystkich ustawodawstw, którym podlegał pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek z chwilą wniesienia przez zainteresowanego wniosku o nadanie uprawnień. Odstępuje się od tej zasady, jeżeli zainteresowany wyraźnie wystąpi o odroczenie ustalenia prawa do świadczeń z tytułu starości, do których byłby uprawniony na podstawie ustawodawstwa jednego lub kilku Państw Członkow- skich. 3. Niniejszego rozdziału nie stosuje się ani do podwyżek, ani do dodatków do emerytur na dzieci, ani rent sierocych, które są przyznawane zgodnie z przepisami rozdziału 8. Artykuł 45 (11) (14) Uwzględnianie okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończonych z uwzględnieniem ustawodawstwa, któremu podlegał pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek w celu nabycia, zachowania lub odzyskania prawa do świadczeń 1. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego uzależnia nabycie, zachowanie lub odzyskanie prawa do świadczeń, na pod- stawie systemu niebędącego systemem specjalnym w rozumieniu ust. 2 lub 3, od ukończenia okresów ubezpieczenia lub zamiesz- kania, właściwa instytucja tego Państwa Członkowskiego uwzględnia, w razie potrzeby, okresy ubezpieczenia lub zamiesz- kania ukończone zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, w ramach systemu powszechnego lub specjal- nego, obejmującego pracowników najemnych lub osoby prowa- dzące działalność na własny rachunek. W tym celu uwzględnia się te okresy, jak i okresy ukończone zgodnie z ustawodawstwem stosowanym przez tę instytucję. systemem specjalnym dla pracowników najemnych lub, w odpo- wiednim przypadku, w określonym rodzaju zatrudnienia, okresy ukończone na podstawie ustawodawstw innych Państw Człon- kowskich uwzględnione są, do celów przyznania tych świadczeń, jedynie wtedy, gdy zostały ukończone w ramach odpowiedniego systemu, lub w przypadku jego braku, w tym samym zawodzie lub w tym samym rodzaju zatrudnienia. Jeżeli po uwzględnieniu tak ukończonych okresów zainteresowany nie spełnia warunków wymaganych do otrzymania tych świadczeń, okresy te są uwzględniane do celów przyznania świadczeń na podstawie sys- temu powszechnego lub, w przypadku jego braku, na podstawie systemu stosowanego do robotników lub urzędników, w zależ- ności od przypadku, pod warunkiem że dana osoba była objęta jednym z tych systemów. 3. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego uzależnia przyznanie niektórych świadczeń od warunku dotyczącego ukoń- czenia okresów ubezpieczenia wyłącznie w zawodzie objętym systemem specjalnym dla osób prowadzących działalność na wła- sny rachunek, okresy ukończone na podstawie ustawodawstw innych Państw Członkowskich uwzględnione są, do celów przy- znania tych świadczeń, jedynie wtedy, gdy zostały ukończone w ramach odpowiedniego systemu lub, w przypadku jego braku, w tym samym zawodzie. Systemy specjalne dla osób prowadzą- cych działalność na własny rachunek, określonych w niniejszym ustępie, są wymienione w załączniku IV część B, w stosunku do każdego zainteresowanego Państwa Członkowskiego. Jeżeli po uwzględnieniu okresów, określonych w niniejszym ustępie, zain- teresowany nie spełnia warunków wymaganych do otrzymania tych świadczeń, okresy te są uwzględniane do celów przyznania świadczeń na podstawie systemu powszechnego lub, w przy- padku jego braku, na podstawie systemu stosowanego do robot- ników lub urzędników, w zależności od przypadku, pod warun- kiem że dana osoba była objęta jednym z tych systemów. 4. Okresy ubezpieczenia ukończone w systemie specjalnym Pań- stwa Członkowskiego uwzględniane są w systemie powszechnym lub, w razie jego braku, w systemie stosowanym do robotników lub urzędników, w zależności od przypadku, innego Państwa Członkowskiego do celów nabycia, zachowania lub odzyskania prawa do świadczeń, pod warunkiem, że zainteresowany był objęty jednym z tych systemów, nawet jeżeli te okresy zostały już uwzględnione w tym ostatnim państwie w ramach systemu okre- ślonego w ust. 2 lub w ust. 3 zdanie pierwsze. 5. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego uzależnia nabycie, zachowanie lub odzyskanie prawa do świadczeń od warunku, że zainteresowany jest ubezpieczony w chwili realiza- cji ryzyka, warunek ten uznawany jest za spełniony w przypadku ubezpieczenia na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego, zgodnie z procedurą określoną w załączniku VI w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego. 2. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego uzależnia przyznanie niektórych świadczeń od warunku dotyczącego ukoń- czenia okresów ubezpieczenia wyłącznie w zawodzie objętym 6. Okres pełnego zatrudnienia, w czasie którego pracownik, do którego stosuje się art. 81 ust. 1 lit. a) ii) lub lit. b) ii) zdanie pierw- jest uwzględniony przez właściwą instytucję Państwa sze, 30 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Członkowskiego, na którego terytorium dany pracownik zamieszkuje, zgodnie ze stosowanym przez tę instytucję ustawo- dawstwem, tak jakby to ustawodawstwo stosowało się do niego podczas ostatniego zatrudnienia. Jeżeli ta instytucja stosuje ustawodawstwo przewidujące potrąca- nie składek należnych od bezrobotnych na pokrycie emerytur i świadczeń z tytułu śmierci, jest uprawniona do potrącania tych składek zgodnie z jej ustawodawstwem. Jeżeli okres bezrobocia w pełnym wymiarze ukończony w pań- stwie zamieszkania zainteresowanego może być uwzględniony tylko pod warunkiem, że okresy składkowe zostały ukończone w tym samym państwie, warunek ten jest uważany za spełniony, jeżeli okresy składkowe zostały ukończone w innym Państwie Członkowskim. Artykuł 46 (11) Przyznawanie świadczeń 1. Jeżeli warunki wymagane przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego do prawa do świadczeń zostały ukończone bez konieczności stosowania przepisów art. 45 lub art. 40 ust. 3, sto- suje się następujące zasady: zastosowaniu art. 45 i/lub art. 40 ust. 3, stosuje się następujące zasady: a) b) instytucja właściwa ustala teoretyczną wysokość świadczenia, o które zainteresowany mógłby się ubiegać, gdyby wszystkie okresy ubezpieczenia i/lub zamieszkania ukończone z uwzględnieniem ustawodawstw Państw Członkowskich, którym podlegał pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, zostały ukończone w danym Państwie Członkowskim z uwzględnieniem ustawodawstwa, które stosuje ona w dniu przyznania świadczenia. Jeżeli zgod- nie z tym ustawodawstwem wysokość świadczenia jest nieza- leżna od długości ukończonych okresów, kwota ta zostaje uznana za kwotę teoretyczną, określoną w niniejszej literze; instytucja właściwa ustala następnie rzeczywistą wysokość świadczenia na podstawie kwoty teoretycznej, określonej w poprzedniej literze, proporcjonalnie do długości okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończonych przed wystą- pieniem ryzyka zgodnie ze stosowanym przez tę instytucję ustawodawstwem, w stosunku do całkowitej długości okre- sów ubezpieczenia i zamieszkania, ukończonych przed wystą- pieniem ryzyka z uwzględnieniem ustawodawstwa wszystkich zainteresowanych Państw Członkowskich. 3. Zainteresowany ma prawo otrzymać od właściwej instytucji każdego Państwa Członkowskiego najwyższą kwotę obliczoną zgodnie z ust. 1 i 2, bez uszczerbku dla stosowania wszelkich przepisów dotyczących zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia, przewidzianych w ustawodawstwie, zgodnie z którym to świad- czenie jest należne. a) właściwa instytucja ustala wysokość świadczenia należnego z tytułu: W takim przypadku dokonywane porównanie odnosi się do kwot określonych po zastosowaniu wyżej wymienionych przepisów. i) z jednej strony, tylko na podstawie stosowanego przez nią ustawodawstwa; ii) z drugiej strony, na mocy ust. 2; b) właściwa instytucja może jednakże odstąpić od ustalania wysokości zgodnie z lit. a) ii), jeżeli wynik tego naliczenia jest równy lub niższy od wyniku ustalania wysokości zgodnie z lit. a) i), z pominięciem różnic wynikających z zaokrągleń, o ile ta instytucja nie stosuje ustawodawstwa zawierającego zasady zakazujące kumulacji w przypadkach określonych w art. 46b i 46c, lub jeżeli ta instytucja stosuje ustawodawstwo zawiera- jące zasady zakazujące kumulacji w przypadku określonym w art. 46c, pod warunkiem, że to ustawodawstwo przewiduje uwzględnienie świadczeń różnego rodzaju wyłącznie na pod- stawie stosunku między okresami ubezpieczenia lub zamiesz- kania, ukończonymi zgodnie z tym ustawodawstwem, a okre- sami ubezpieczenia lub zamieszkania wymaganymi na podstawie tego ustawodawstwa w celu uzyskania pełnego prawa do świadczenia. Załącznik IV część C określa w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego przypadki, w których te dwa sposoby usta- lania wysokości zakończyłyby się takim wynikiem. 4. O ile w zakresie rent inwalidzkich, emerytur lub rent rodzin- nych kwota świadczeń należna od właściwych instytucji dwóch lub kilku Państw Członkowskich, na podstawie przepisów wielo- stronnej konwencji o zabezpieczeniu społecznym, określonej w przepisach art. 6 lit. b), nie przewyższa kwoty, która byłaby należna od tych Państw Członkowskich na podstawie ust. 1-3, zainteresowany korzysta z przepisów niniejszego rozdziału. Artykuł 46a (11) Przepisy ogólne odnoszące się do zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia stosowane do świadczeń z tytułu inwalidztwa, starości lub dla osób pozostałych przy życiu zgodnie z ustawodawstwami Państw Członkowskich 1. Do celów niniejszego rozdziału kumulacja świadczeń tego samego rodzaju oznacza wszelkie skumulowanie świadczeń z tytułu inwalidztwa, starości i dla osób pozostałych przy życiu, obliczone lub wypłacone na podstawie okresów ubezpieczenia i/lub zamieszkania ukończonych przez tę samą osobę. 2. Jeżeli warunki wymagane przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego do prawa do świadczeń są spełnione dopiero po 2. Do celów niniejszego rozdziału kumulacja świadczeń różnego rodzaju oznacza wszelkie skumulowanie świadczeń, które nie 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31 mogą być uważane za świadczenia tego samego rodzaju w rozu- mieniu ust. 1. lub 3. W celu zastosowania przepisów dotyczących zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia przewidzianych przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego w przypadku kumulacji świadczeń z tytułu inwalidztwa, starości lub dla osób pozostałych przy życiu ze świadczeniami tego samego rodzaju lub ze świadczeniem róż- nego rodzaju bądź z innymi dochodami stosuje się następujące zasady: a) uwzględnia się świadczenia uzyskane zgodnie z ustawodaw- stwem innego Państwa Członkowskiego lub inne dochody osiągnięte w innym Państwie Członkowskim, o ile ustawo- dawstwo pierwszego Państwa Członkowskiego przewiduje uwzględnianie świadczeń lub dochodów osiągniętych za gra- nicą; b) uwzględnia się wysokość świadczeń do wypłaty przez inne Państwo Członkowskie przed potrąceniem podatków, składek na ubezpieczenie społeczne oraz innych indywidualnych opłat lub potrąceń; c) nie uwzględnia się kwoty świadczeń uzyskanych zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego wypłaca- nych na podstawie ubezpieczenia dobrowolnego lub fakulta- tywnego kontynuowanego; d) jeżeli przepisy dotyczące zmniejszenia, zawieszenia lub znie- sienia stosuje się zgodnie z ustawodawstwem jednego Państwa Członkowskiego z powodu korzystania przez zainteresowa- nego ze świadczeń podobnego lub innego rodzaju, należnych zgodnie z ustawodawstwem innych Państw Członkowskich, lub z innych dochodów osiągniętych na terytorium innych Państw Członkowskich, świadczenie należne zgodnie z usta- wodawstwem pierwszego Państwa Członkowskiego może być zmniejszone wyłącznie w granicach kwoty świadczeń należ- nych zgodnie z ustawodawstwem lub dochodów osiągniętych na terytorium innych Państw Członkowskich. Artykuł 46b (11) Przepisy szczególne stosowane w przypadku kumulacji świadczeń tego samego rodzaju zgodnie z ustawodawstwem dwóch lub kilku Państw Członkowskich 1. Przepisów dotyczących zmniejszenia, zawieszenia lub zniesie- nia przewidzianych w ustawodawstwie Państwa Członkowskiego nie stosuje się do świadczeń obliczonych zgodnie z art. 46 ust. 2. 2. Przepisy dotyczące zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia przewidziane w ustawodawstwie Państwa Członkowskiego sto- suje się do świadczeń obliczonych zgodnie art. 46 ust. 1 lit. a) i) wyłącznie w przypadku, gdy dotyczy to: b) świadczenia, którego wysokość jest ustalona na podstawie okresu hipotetycznego uznanego za ukończony między datą realizacji ryzyka a datą późniejszą. W tym ostatnim przy- padku wyżej wymienione przepisy stosuje się w przypadku kumulacji takiego świadczenia: i) ze świadczeniem tego samego rodzaju, z wyjątkiem przy- padku, gdy zostało zawarte porozumienie między dwoma lub więcej Państwami Członkowskimi w celu unikania uwzględniania dwu lub wielokrotnie tego samego okresu hipotetycznego; ii) bądź ze świadczeniem rodzaju, określonego w lit. a). Świadczenia określone w lit. a) i b) oraz porozumienia wymie- nione są w załączniku IV część D. Artykuł 46c (11) Przepisy szczególne stosowane w przypadku kumulacji jednego lub kilku świadczeń określonych w art. 46a ust. 1 z jednym lub wieloma świadczeniami różnego rodzaju lub z innymi przychodami w przypadku dwóch lub więcej Państw Członkowskich 1. Jeżeli korzystanie ze świadczeń różnego rodzaju lub z innych dochodów pociąga za sobą zmniejszenie, zawieszenie lub znie- sienie dwóch lub więcej świadczeń, określonych w art. 46 ust. 1 lit. a) i), kwoty, które nie będą wypłacane w przypadku ścisłego zastosowania przepisów dotyczących zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia przewidzianych w ustawodawstwie danych Państw Członkowskich, dzieli się przez liczbę świadczeń podlegających zmniejszeniu, zawieszeniu lub zniesieniu. 2. Jeżeli świadczenia obliczone zgodnie z art. 46 ust. 2, świad- czenie lub świadczenia różnego rodzaju należne od innych Państw Członkowskich lub inne dochody i inne składniki prze- widziane w ustawodawstwie Państwa Członkowskiego w celu sto- sowania przepisów dotyczących zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia uwzględniane są proporcjonalnie do okresów ubezpie- czenia i/lub zamieszkania, określonych w art. 46 ust. 2 lit. b), i przyjęte do ustalania wysokości wyżej wymienionego świadcze- nia. 3. Jeżeli otrzymanie świadczeń różnego rodzaju lub z innych dochodów pociąga za sobą zmniejszenie, zawieszenie lub znie- sienie jednego lub kilku świadczeń, określonych w art. 46 ust. 1 lit. a) i), i jednego lub kilku świadczeń, określonych w art. 46 ust. 2, stosuje się następujące zasady: a) świadczenia, którego wysokość nie jest uzależniona od długo- ści ukończonych okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, określonych w załączniku IV część D; a) w odniesieniu do świadczenia lub świadczeń, określonych w art. 46 ust. 1 lit. a) i), kwoty, które nie zostałyby wypłacone w przypadku ścisłego stosowania przepisów dotyczących zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia przewidzianych 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 w ustawodawstwie danych Państw Członkowskich, dzielone są przez liczbę świadczeń podlegających zmniejszeniu, zawie- szeniu lub zniesieniu; b) w odniesieniu do świadczenia lub świadczeń obliczonych zgodnie z art. 46 ust. 2, zmniejszenia, zawieszenia lub znie- sienia dokonuje się zgodnie z ust. 2. 4. Jeżeli w przypadkach określonych w ust. 1 i w ust. 3 lit. a) ustawodawstwo Państwa Członkowskiego przewiduje w celu sto- sowania przepisów dotyczących zmniejszenia, zawieszenia lub zniesienia uwzględnienie świadczeń różnego rodzaju i/lub innych dochodów jak również innych składników proporcjonalnie do okresów ubezpieczenia określonych w art. 46 ust. 2 lit. b), nie sto- suje się w tym Państwie Członkowskim dzielenia, określonego w poprzednich ustępach. 5. Wszystkie wyżej wymienione przepisy stosuje się mutatis mutandis, jeżeli ustawodawstwo jednego lub kilku Państw Człon- kowskich stanowi, że nie można uzyskać prawa do świadczenia w przypadku korzystania ze świadczenia różnego rodzaju wypła- canego zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkow- skiego lub z innych dochodów. Artykuł 47 (11) Przepisy dodatkowe dotyczące ustalania wysokości świadczeń 1. W celu obliczenia kwoty teoretycznej i procentowej, określo- nej w art. 46 ust. 2, stosuje się następujące zasady: a) jeżeli całkowita długość okresów ubezpieczenia i zamieszka- nia, ukończonych zgodnie z ustawodawstwem wszystkich zainteresowanych Państw Członkowskich, przed realizacją ryzyka jest dłuższa niż maksymalny okres wymagany przez ustawodawstwo jednego z tych Państw Członkowskich w celu otrzymania świadczenia w całości, instytucja właściwa tego państwa uwzględnia ten maksymalny okres zamiast długości całkowitej ukończonych okresów. Ta metoda ustalania wyso- kości nie może obciążyć wyżej wymienionej instytucji kosz- tem świadczenia, którego kwota przewyższa kwotę pełnego świadczenia przewidzianego w stosowanym przez nią usta- wodawstwie. Niniejsze przepisy nie dotyczą świadczeń, któ- rych wysokość nie zależy od długości ubezpieczenia; b) procedura uwzględniania sumujących się okresów określona jest w rozporządzeniu wykonawczym, określonym w art. 98; c) instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje, że ustalanie wysokości świadczeń przeprowadzane jest na podstawie przeciętnego wynagrodze- nia, przeciętnej składki lub przeciętnej podwyżki lub na pod- stawie stosunku istniejącego w okresach ubezpieczenia mię- dzy wynagrodzeniem brutto zainteresowanego a średnią wynagrodzeń brutto wszystkich ubezpieczonych, z wyjątkiem d) e) f) praktykantów, ustala te średnie lub proporcjonalne wysokości jedynie na podstawie okresów ubezpieczenia ukończonych z uwzględnieniem ustawodawstwa wymienionego państwa lub wynagrodzenia brutto, uzyskanego przez zainteresowanego jedynie w tych okresach; instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje, że ustalanie wysokości świadczeń przeprowadzane jest na podstawie wysokości wynagrodzenia, składek lub podwyżek, ustala wynagrodzenia, składki lub pod- wyżki, które należy uwzględnić z tytułu okresów ubezpiecze- nia lub zamieszkania ukończonych z uwzględnieniem usta- wodawstwa innych Państw Członkowskich, na podstawie średniej wynagrodzeń, składek lub podwyżek, stwierdzonej w okresach ubezpieczenia ukończonych z uwzględnieniem ustawodawstwa stosowanego przez tę instytucję; instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje, że ustalanie wysokości świadczeń przeprowadzane jest na podstawie wynagrodzenia lub kwoty zryczałtowanej, przyjmuje, że wynagrodzenie lub kwota, jakie należy uwzględnić z tytułu okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończonych z uwzględnieniem ustawodaw- stwa innych Państw Członkowskich, równe są wynagrodze- niom lub kwocie zryczałtowanej, w odpowiednim przypad- ku, kwot zryczałtowanych, odpowiadających okresom ubezpieczenia, ukończonym z uwzględnieniem ustawodawstwa stosowanego przez tę instytucję; średniej wynagrodzeń równe lub są instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje, że ustalanie wysokości świadczeń przeprowadzane jest, w odniesieniu do pewnych okresów, na podstawie wysokości wynagrodzeń, a w odniesieniu do innych okresów na podstawie wynagrodzeń lub kwoty zryczałtowa- nej, uwzględnia z tytułu okresów ubezpieczenia lub zamiesz- kania, ukończonych z uwzględnieniem ustawodawstw innych Państw Członkowskich, wynagrodzenia lub kwoty określone zgodnie z przepisami w lit. d) lub e), lub średnią tych wyna- grodzeń i kwot, zależnie od przypadku; jeżeli w odniesieniu do wszystkich okresów ukończonych z uwzględnieniem usta- wodawstwa stosowanego przez tę instytucję ustalenie wyso- kości świadczeń opiera się na wynagrodzeniu lub kwocie zryczałtowanej, jaki należy uwzględnić z tytułu okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończonych z uwzględnieniem ustawo- dawstw innych Państw Członkowskich, jest równy wynagro- dzeniom krajowym, odpowiadającym tym wynagrodzeniom, lub kwocie zryczałtowanej; instytucja ta przyjmuje, że zarobek, g) instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje obliczenie świadczeń na podstawie średniej składki, określa tę średnią podstawę w odniesieniu tylko do okresów ubezpieczenia ukończonych z uwzględnie- niem ustawodawstwa tego Państwa Członkowskiego. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 33 2. Ustawodawstwo danego Państwa Członkowskiego, dotyczące rewaloryzacji składników uwzględnianych w celu obliczenia świadczeń, stosuje się do składników, w danym przypadku, jakie uwzględnia instytucja właściwa tego państwa, zgodnie z przepi- sami ust. 1, z tytułu okresów ubezpieczenia lub zamieszkania ukończonych z uwzględnieniem ustawodawstwa innych Państw Członkowskich. zamieszkania, ukończone i uwzględnione zgodnie z art. 45 ust. 1-4, zostały ukończone z uwzględnieniem ustawodawstwa tego państwa. Artykuł 49 (11) (15) 3. Jeżeli na podstawie ustawodawstwa danego Państwa Człon- kowskiego kwotę świadczeń ustala się, uwzględniając istnienie członków rodziny innych niż dzieci, instytucja właściwa tego państwa uwzględnia również tych członków rodziny zaintereso- wanego, którzy zamieszkują na terytorium innego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby mieszkali na terytorium państwa właściwego. Ustalanie wysokości świadczeń w przypadku, gdy zainteresowany nie spełnia równocześnie warunków przewidzianych przez ustawodawstwo, z uwzględnieniem którego zostały ukończone okresy ubezpieczenia lub zamieszkania, lub gdy wyraźnie wystąpił o odroczenie wypłaty świadczeń z tytułu starości 4. Jeżeli ustawodawstwo stosowane przez instytucję właściwą Państwa Członkowskiego wymaga w celu obliczenia świadczenia uwzględnienia wynagrodzenia w przypadku stosowania art. 45 ust. 6 akapit pierwszy i drugi i jeżeli w tym Państwie Członkow- skim w celu przyznania świadczenia uwzględnia się tylko okresy bezrobocia w pełnym wymiarze, za które wypłacane jest świad- czenie zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. a) ii) lub art. 71 ust. 1 lit. b) ii) zdanie pierwsze, właściwa instytucja tego Państwa Członkow- skiego wypłaca świadczenie na podstawie wynagrodzenia służą- cego za odniesienie dla wypłaty wyżej wymienionego zasiłku dla bezrobotnych zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodaw- stwem. Artykuł 48 (11) Okresy ubezpieczenia lub zamieszkania krótsze niż jeden rok 1. Nie naruszając art. 46 ust. 2, instytucja Państwa Członkow- skiego nie jest zobowiązana do przyznawania świadczeń z tytułu okresów ukończonych z uwzględnieniem stosowanego przez nią ustawodawstwa, które podlegają uwzględnieniu w momencie rea- lizacji ryzyka, jeżeli: — długość tych okresów jest krótsza niż jeden rok, oraz — przy uwzględnieniu jedynie tych okresów nie zostało nabyte prawo do świadczeń na podstawie tego ustawodawstwa. 1. Jeżeli zainteresowany nie spełnia, w danej chwili, warunków wymaganych w celu udzielenia świadczeń przewidzianych przez wszystkie ustawodawstwa Państw Członkowskich, którym pod- legał, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, przepisów art. 45 i/lub art. 40 ust. 3, natomiast spełnia jedynie warunki jed- nego lub kilku spośród tych ustawodawstw, stosuje się następu- jące przepisy: a) każda z instytucji właściwych, stosująca ustawodawstwo, którego warunki są spełnione, ustala wysokość należnego świadczenia, zgodnie z art. 46; b) jednakże: i) ii) jeżeli zainteresowany spełnia warunki wymagane przez ustawodawstwo co najmniej dwóch państw i nie zachodzi potrzeba sumowania okresów ubezpieczenia lub zamiesz- kania, ukończonych z uwzględnieniem ustawodawstwa, którego warunki nie są spełnione, okresy te nie są uwzględ- niane do celów stosowania przepisów art. 46 ust. 2, chyba że uwzględnienie tych okresów umożliwia ustalenie wyż- szej kwoty świadczenia; jeżeli zainteresowany spełnia warunki wymagane przez ustawodawstwo tylko jednego z państw i nie zachodzi potrzeba sumowania okresów ubezpieczenia lub zamiesz- kania, ukończonych z uwzględnieniem ustawodawstwa, którego warunki nie są spełnione, wysokość należnego świadczenia jest ustalana, zgodnie z art. 46 ust. 1 lit. a) i) z uwzględnieniem tylko tych przepisów ustawodawstwa, których warunki są spełnione, i z uwzględnieniem tylko okresów ukończonych z uwzględnieniem tego ustawo- dawstwa, chyba że uwzględnienie okresów ukończonych z uwzględnieniem ustawodawstwa, którego warunki nie zostały spełnione, pozwala na ustalenie, zgodnie z art. 46 ust. 1 lit. a) ii), wyższej kwoty świadczenia. 2. Instytucja właściwa każdego z zainteresowanych Państw Członkowskich uwzględnia okresy określone w ust. 1, do celów stosowania przepisów art. 46 ust. 2 z wyjątkiem lit. b). Przepisy niniejszego ustępu stosuje się odpowiednio w przypad- ku, gdy zainteresowany wyraźnie wystąpi o odroczenie przyzna- nia z tytułu starości, zgodnie z art. 44 ust. 2 zdanie drugie. 3. W przypadku gdy stosowanie ust. 1 spowodowałoby zwolnie- nie z zobowiązań wszystkich instytucji zainteresowanych Państw Członkowskich, świadczenia są przyznawane wyłącznie na pod- stawie ustawodawstwa ostatniego z tych państw, którego warunki są spełnione, tak jak gdyby wszystkie okresy ubezpieczenia lub 2. W przypadku określonym w ust. 1 świadczenie lub świadcze- nia przyznane z tytułu ustawodawstwa tylko jednego lub kilku państw są automatycznie przeliczane ponownie zgodnie z prze- pisami art. 46, w miarę jak zostają spełnione warunki wymagane przez ustawodawstwo jednego lub kilku państw, którym 34 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 podlegał zainteresowany, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku art. 45 i z uwzględnieniem, w odpowiednim przypad- ku, ust. 1. Przepisy niniejszego ustępu stosuje się mutatis mutandis w przypadku, gdy zainteresowany wystąpi o przyznanie świad- czeń z tytułu starości, nabytych z uwzględnieniem ustawodaw- stwa jednego lub kilku Państw Członkowskich, a które dotych- czas były odroczone zgodnie z art. 44 ust. 2 zdanie drugie. 3. Ponownego ustalenia wysokości świadczeń dokonuje się z urzędu, zgodnie z przepisami ust. 1 i bez uszczerbku dla art. 40 ust. 2, gdy warunki wymagane przez ustawodawstwo jednego lub kilku państw przestają być spełniane. Artykuł 50 (11) Przyznanie dodatku, jeżeli kwota świadczeń należnych na podstawie ustawodawstw różnych Państw Członkowskich nie osiąga minimum przewidzianego przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje uprawniony Uprawniony do świadczeń, wobec którego stosuje się przepisy niniejszego rozdziału, nie może w państwie, na którego terytorium zamieszkuje, i na podstawie ustawodawstwa, zgodnie z którym należne jest mu świadczenie, otrzymać kwoty świadczenia niższej od kwoty minimalnego świadczenia, ustalonej przez to ustawodawstwo za okres ubezpieczenia lub zamieszkania, równe wszystkim okresom ubezpieczenia uwzględnianym w celu przyznawania świadczenia, zgodnie z przepisami art. ów poprzedzających. Instytucja właściwa tego Państwa wypłaca mu ewentualnie przez cały okres pobytu na terytorium tego Państwa dodatek równy różnicy między kwotą świadczeń należnych na podstawie przepisów niniejszego rozdziału a wysokością świadczenia minimalnego. Artykuł 51 (11) Rewaloryzacja i ponowne przeliczenie wysokości świadczeń 1. Jeżeli z powodu wzrostu kosztów utrzymania, wahania poziomu wynagrodzeń lub czynników stanowiących przyczynę dostosowań świadczenia należne od zainteresowanych państw ulegają określonej zmianie procentowej lub kwotowej, to procent ten lub kwota ta musi być stosowana bezpośrednio do świadczeń ustalonych, zgodnie z przepisami art. 46, bez dokonywania ponownego przeliczenia wysokości zgodnie z tym art. em. 2. Natomiast w przypadku zmiany sposobu ustalania lub zasad ustalania wysokości świadczeń dokonuje się ponownego przeli- czenia zgodnie z przepisami art. 46. ROZDZIAŁ 4 WYPADKI PRZY PRACY I CHOROBY ZAWODOWE Sekcja 1 Prawo do świadczeń Artykuł 52 Zamieszkanie w Państwie Członkowskim innym niż państwo właściwe – Zasady ogólne Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, zamieszkujący na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż państwo właściwe, którzy ulegli wypadkowi przy pracy lub zapadli na chorobę zawodową, korzystają w państwie swojego miejsca zamieszkania: a) ze świadczeń rzeczowych, udzielanych na rachunek instytucji właściwej przez instytucję miejsca zamieszkania, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, tak jak gdyby był w niej ubezpieczony; b) ze świadczeń pieniężnych, udzielanych przez instytucję wła- ściwą, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem. Jednakże, na podstawie porozumienia między instytucją wła- ściwą a instytucją miejsca zamieszkania, świadczenia te mogą być udzielane przez tę ostatnią instytucję na rachunek insty- tucji pierwszej, zgodnie z ustawodawstwem państwa właści- wego. Artykuł 53 Pracownicy przygraniczni – zasada szczególna Pracownik przygraniczny może uzyskać świadczenia również na terytorium państwa właściwego. Świadczenia te udzielane są przez instytucję właściwą, zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, tak jak gdyby zainteresowany w nim zamieszkiwał. Artykuł 54 Pobyt lub przeniesienie miejsca zamieszkania do Państwa właściwego 1. Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek, określeni w art. 52, którzy przebywają na teryto- rium państwa właściwego, korzystają ze świadczeń, zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, nawet jeżeli już z nich korzystali przed swoim pobytem. Niniejszego przepisu nie stosuje się jed- nakże do pracownika przygranicznego. 2. Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek, określeni w art. 52, którzy przenoszą miejsce swo- jego zamieszkania na terytorium państwa właściwego, korzystają ze świadczeń zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, nawet jeżeli już z nich korzystali przed przeniesieniem swojego miejsca zamieszkania. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 35 Artykuł 55 Artykuł 56 Pobyt poza państwem właściwym – Powrót lub przeniesienie miejsca zamieszkania do innego Państwa Członkowskiego po wypadku lub chorobie zawodowej – Konieczność udania się do innego Państwa Członkowskiego w celu uzyskania właściwej opieki Wypadek w drodze do lub z pracy Wypadek zaistniały w drodze do lub z pracy, który nastąpił na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż państwo właściwe, uważa się za wypadek, który nastąpił na terytorium państwa właściwego. 1. Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek, która ulega wypadkowi przy pracy lub zapada na chorobę zawodową i: Artykuł 57 (7) a) która przebywa na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż państwo właściwe; Świadczenia w razie choroby zawodowej, jeżeli zainteresowany narażony był na takie samo ryzyko w kilku Państwach Członkowskich lub b) która po uzyskaniu prawa do świadczeń udzielanych na rachu- nek instytucji właściwej uzyska zgodę tej instytucji na powrót na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym zamiesz- kują, lub na przeniesienie swojego miejsca zamieszkania do innego Państwa Członkowskiego; lub c) której instytucja właściwa udzieliła zgody na udanie się na terytorium innego Państwa Członkowskiego w celu uzyska- nia zabiegów leczniczych, właściwych w jego stanie zdrowia; ma prawo: i) do świadczeń rzeczowych, udzielanych na rachunek instytu- cji właściwej przez instytucję miejsca pobytu lub zamieszka- nia zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, tak jak gdyby był w niej ubezpieczony; jednakże okres udzielania świadczeń jest określony przez ustawodawstwo państwa wła- ściwego; ii) do świadczeń pieniężnych udzielanych przez instytucję wła- ściwą, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem. Jednakże na podstawie porozumienia między instytucją wła- ściwą a instytucją miejsca pobytu lub miejsca zamieszkania świadczenia te mogą być udzielane przez tę ostatnią instytu- cję na rachunek pierwszej instytucji, zgodnie z ustawodaw- stwem państwa właściwego. 2. Zgody wymaganej na podstawie ust. 1 lit. b) można odmówić jedynie w przypadku, gdy zostanie ustalone, że przeniesienie się zainteresowanego może pogorszyć stan jego zdrowia lub stoso- wane leczenie. Zgody wymaganej na podstawie ust. 1 lit. c) nie można odmówić, jeżeli udzielenie zabiegów leczniczych, o które chodzi, nie jest możliwe na terytorium Państwa Członkowskiego, które zamiesz- kuje zainteresowany. 1. Jeżeli osoba, u której rozpoznano chorobę zawodową, wyko- nywała z uwzględnieniem ustawodawstwa dwóch lub kilku Państw Członkowskich pracę, która poprzez swój charakter mogła spowodować tę chorobę, świadczenia, o które ta osoba lub osoby pozostałe po niej mogą się ubiegać, przyznawane są wyłącznie na podstawie ustawodawstwa ostatniego z tych pań- stw, którego warunki są spełnione, z uwzględnieniem, w odpo- wiednim przypadku, ust. 2-5. 2. Jeżeli przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego zależy od spełnienia warunku, by dana choroba została po raz pierwszy stwierdzona na terytorium tego państwa, warunek ten uważa się za spełniony, o ile wymieniona choroba została stwierdzona po raz pierwszy na terytorium innego Państwa Członkowskiego. 3. Jeżeli przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego zależy od spełnienia warunku, by dana choroba została stwierdzona w okre- ślonym terminie po zaprzestaniu wykonywania ostatniej pracy, mogącej spowodować tę chorobę, instytucja właściwa tego pań- stwa, ustalając, kiedy była wykonywana ta ostatnia praca, uwzględnia, w niezbędnym zakresie, prace o podobnym charak- terze wykonywane z uwzględnieniem ustawodawstwa każdego innego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby były one wyko- nywane z uwzględnieniem ustawodawstwa pierwszego państwa. 4. Jeżeli przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego zależy od tego, czy praca mogąca spowodować tę chorobę była wykony- wana przez pewien określony okres, instytucja właściwa tego państwa uwzględnia, w niezbędnym zakresie, okresy, w trakcie których praca taka była wykonywana z uwzględnieniem ustawo- dawstwa każdego innego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby była ona wykonywana z uwzględnieniem ustawodawstwa pierw- szego państwa. 5. W przypadku sklerogennej pylicy płuc koszt świadczeń pie- niężnych, w tym rent, dzielony jest między instytucje właściwe Państw Członkowskich, na terytoriach których chory wykonywał pracę mogącą spowodować tę chorobę. Podział ten dokonywany jest proporcjonalnie do długości okresów ubezpieczenia na wypa- dek starości lub zamieszkania, określonych w art. 45 ust. 1, ukoń- czonych z uwzględnieniem ustawodawstwa każdego z tych pań- stw, w stosunku do łącznej długości okresów ubezpieczenia na 36 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 wypadek starości lub zamieszkania, ukończonych z uwzględnie- niem ustawodawstwa każdego z tych państw, w chwili, gdy pod- jęto wypłatę świadczeń. 6. Na wniosek Komisji Rada, stanowiąc jednomyślnie, określa choroby zawodowe, w odniesieniu do których zostaje rozsze- rzone stosowanie ust. 5. Artykuł 58 Ustalanie wysokości świadczeń pieniężnych 1. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje ustalanie wysokości świadczeń pienięż- nych na podstawie przeciętnego wynagrodzenia, ustala ich wyso- kość wyłącznie na podstawie wynagrodzenia, którego uzyskanie zostało potwierdzone, w trakcie okresów ukończonych z uwzględnieniem tego ustawodawstwa. 2. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje, że ustalanie wysokości świadczeń pie- niężnych opiera się na wynagrodzeniu zryczałtowanym, uwzględ- nia wyłącznie lub, w odpowiednim przypadku, średnią zryczałtowanych wynagro- dzeń, za okresy ukończone z uwzględnieniem tego ustawodaw- stwa. to wynagrodzenie zryczałtowane 3. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje, że wysokość świadczeń pieniężnych zmienia się w zależności od liczby członków rodziny, uwzględ- nia również tych członków rodziny zainteresowanego, którzy zamieszkują na terytorium innego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby zamieszkiwali na terytorium państwa właściwego. Artykuł 59 Koszt przewozu osoby, która uległa wypadkowi przy pracy lub cierpi na chorobę zawodową c) 1. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje ponoszenie kosztów przewozu osoby, która uległa wypadkowi w pracy lub która cierpi na chorobę zawodową bądź do miejsca zamieszkania, bądź do szpitala, ponosi koszty przewozu do odpowiedniego miejsca na teryto- rium innego Państwa Członkowskiego, które zamieszkuje poszkodowany, pod warunkiem że instytucja ta wyraziła wstępną zgodę na ten przewóz, uwzględniając uzasadniające go powody. Zgoda ta nie jest wymagana w przypadku pracownika przygra- nicznego. 2. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje ponoszenie kosztów przewozu zwłok osoby, która zginęła w pracy, do miejsca pochówku, ponosi koszty przewozu do odpowiedniego miejsca na terytorium innego Państwa Członkowskiego, w którym ofiara mieszkała w chwili wypadku, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodaw- stwem. Sekcja 2 Pogłębienie się choroby zawodowej, z tytułu której przyznano świadczenie Artykuł 60 (7) (11) 1. W przypadku pogłębienia się choroby zawodowej, z tytułu której pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek otrzymują lub otrzymali świadczenie na pod- stawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, stosuje się następujące zasady: a) b) jeżeli zainteresowany od czasu, kiedy korzysta ze świadczeń, nie wykonywał z uwzględnieniem ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego pracy zawodowej, mogącej spowo- dować lub pogłębić daną chorobę, instytucja właściwa pierw- szego Państwa Członkowskiego obowiązana jest ponosić koszty świadczeń, z uwzględnieniem pogłębienia się choroby zawodowej, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodaw- stwem; jeżeli zainteresowany, od czasu kiedy korzysta ze świadczeń, wykonywał taką pracę z uwzględnieniem ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego, instytucja właściwa pierw- szego Państwa Członkowskiego zobowiązana jest ponosić koszty świadczeń, nie uwzględniając pogłębienia się choroby zawodowej, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodaw- stwem. Instytucja właściwa drugiego Państwa Członkow- skiego przyznaje zainteresowanemu dodatek, którego wyso- kość jest równa różnicy między wysokością świadczeń należnych po pogłębieniu się choroby zawodowej a wysoko- ścią tych świadczeń, które należałyby się przed pogłębieniem się choroby zawodowej, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, jeżeli dana choroba wystąpiła na terenie tego Państwa Członkowskiego, zgodnie z obowiązującym tam ustawodawstwem; jeżeli, w przypadku określonym w lit. b), pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek cier- piąca na sklerogenną pylicę płuc lub na inną chorobę, okre- śloną, zgodnie z przepisami art. 57 ust. 6, nie mają prawa do świadczeń na podstawie ustawodawstwa drugiego Państwa Członkowskiego, instytucja właściwa pierwszego Państwa Członkowskiego jest zobowiązana do udzielania świadczeń, z uwzględnieniem pogłębienia się choroby zawodowej, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem. Jednakże insty- tucja właściwa drugiego Państwa Członkowskiego ponosi cię- żar różnicy między wysokością świadczeń pieniężnych, w tym również rent, należnych od instytucji właściwej pierwszego Państwa Członkowskiego, z uwzględnieniem pogłębienia się choroby zawodowej, a wysokością świadczeń, które były należne przed pogłębieniem się choroby zawodowej; d) ustanowionych w ustawodawstwie Państwa Członkowskiego przepisów dotyczących zmniejszenia, zawieszenia lub zniesie- nia nie stosuje się do osób otrzymujących świadczenia, przy- znane przez instytucje dwóch Państw Członkowskich zgod- nie z lit. b). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 37 2. W przypadku pogłębienia się choroby zawodowej, które dało podstawę do stosowania przepisów art. 57 ust. 5, stosuje się następujące przepisy: a) instytucja właściwa, która przyznała świadczenia na podsta- wie przepisów art. 57 ust. 1, zobowiązana jest udzielać świad- czenia, z uwzględnieniem tego pogłębienia się choroby zawo- dowej, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem; b) koszt świadczeń pieniężnych, w tym rent, podzielony jest mię- dzy instytucjami, które uczestniczyły w kosztach świadczeń udzielanych poprzednio, zgodnie z przepisami art. 57 ust. 5. Jednakże jeżeli poszkodowany ponownie wykonywał pracę, która mogła spowodować lub pogłębić daną chorobę zawo- dową, z uwzględnieniem ustawodawstwa jednego z Państw Członkowskich, w którym wykonywał już pracę tego samego rodzaju, albo z uwzględnieniem ustawodawstwa innego Pań- stwa Członkowskiego, instytucja właściwa tego państwa ponosi koszt różnicy między wysokością należnych świad- czeń, z uwzględnieniem pogłębienia się choroby zawodowej, a wysokością świadczeń, które były należne przed pogłębie- niem się choroby zawodowe. Sekcja 3 Przepisy różne 5. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego przewiduje, wyraźnie lub w sposób domniemany, że wypadki przy pracy lub choroby zawodowe, które zdarzyły się lub które zostały stwier- dzone uprzednio, są uwzględniane w celu dokonania oceny stop- nia niezdolności, powstania prawa do świadczeń lub ustalenia instytucja właściwa tego Państwa wysokości tych świadczeń, Członkowskiego uwzględnia również wypadki przy pracy lub choroby zawodowe, które zdarzyły się lub które zostały stwier- dzone uprzednio, z uwzględnieniem ustawodawstwa innego Pań- stwa Członkowskiego, tak jak gdyby zdarzyły się lub zostały stwierdzone z uwzględnieniem stosowanego przez nią ustawo- dawstwa. 6. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego przewiduje, wyraźnie lub w sposób domniemany, że wypadki przy pracy lub choroby zawodowe, które zdarzyły się lub które zostały stwier- dzone później, są uwzględniane w celu dokonania oceny stopnia niezdolności, powstania prawa do świadczeń lub ustalenia wyso- kości tych świadczeń, instytucja właściwa tego Państwa Człon- kowskiego uwzględnia również wypadki przy pracy lub choroby zawodowe, które zdarzyły się lub które zostały stwierdzone póź- niej, z uwzględnieniem ustawodawstwa innego Państwa Człon- kowskiego, tak jak gdyby zdarzyły się lub zostały stwierdzone z uwzględnieniem stosowanego przez nią ustawodawstwa, w przy- padku gdy: 1) wypadek przy pracy lub choroba zawodowa, które zdarzyły się lub zostały stwierdzone uprzednio z uwzględnieniem stosowanego przez nią ustawodawstwa, nie stanowią pod- stawy do odszkodowania; Artykuł 61 oraz Zasady dotyczące uwzględniania odrębności poszczególnych ustawodawstw 1. Jeżeli w Państwie Członkowskim, na którego terytorium prze- bywa zainteresowany, nie istnieje ubezpieczenie wypadków przy pracy lub od chorób zawodowych, lub jeżeli takie ubezpieczenie istnieje, ale nie przewiduje instytucji odpowiedzialnej za udziela- nie świadczeń rzeczowych, świadczenia te udzielane są przez instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania, odpowiedzialną za udzielanie świadczeń rzeczowych w przypadku choroby. 2. Jeżeli ustawodawstwo państwa właściwego uzależnia całkowi- cie bezpłatność świadczeń rzeczowych od korzystania z opieki lekarskiej, organizowanej przez pracodawcę, świadczenia rze- czowe udzielane w przypadkach określonych w art. 52 i w art. 55 ust. 1 uważa się za udzielone w ramach takiej opieki lekarskiej. 3. Jeżeli ustawodawstwo państwa właściwego przewiduje system dotyczący obowiązków pracodawcy, świadczenia rzeczowe udzielane w przypadkach określonych w art. 52 i w art. 55 ust. 1 uważa się za udzielone na wniosek instytucji właściwej. 4. Jeżeli system państwa właściwego, dotyczący odszkodowania za wypadki przy pracy, nie ma charakteru ubezpieczenia obowiązkowego, świadczenia rzeczowe udzielane są bezpośred- nio przez pracodawcę lub przez ubezpieczyciela zastępczego. 2) wypadek przy pracy lub choroba zawodowa, które zdarzyły się lub zostały stwierdzone później, nie stanowią podstawy, z uwzględnieniem przepisów zawartych w ust. 5, w odniesie- niu do tego wypadku przy pracy lub tej choroby zawodowej, do odszkodowania zgodnie z ustawodawstwem innego Pań- stwa Członkowskiego. Artykuł 62 System stosowany w przypadku istnienia wielu systemów w państwie zamieszkania lub pobytu – Maksymalny okres udzielania świadczeń 1. Jeżeli ustawodawstwo państwa pobytu lub zamieszkania prze- widuje kilka systemów ubezpieczeniowych, do pracowników naj- emnych i osób prowadzących działalność na własny rachunek, określonych w art. 52 lub art. 55 ust. 1, stosuje się przepisy sys- temu, któremu podlegają pracownicy fizyczni przemysłu stalo- wego. Jeżeli jednak wymienione ustawodawstwo przewiduje sys- tem szczególny dla pracowników górnictwa i przedsiębiorstw podobnych, przepisy tego systemu stosuje się do tej grupy pra- cowników, o ile instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania, do której się zwracają, jest właściwa do celów stosowania tego sys- temu. 38 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 2. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego określa mak- symalny okres, w czasie którego przyznawane są świadczenia, instytucja stosująca to ustawodawstwo może uwzględnić okres, w czasie którego świadczenia były już udzielane przez instytucję innego Państwa Członkowskiego. Sekcja 4 Zwroty między instytucjami Artykuł 63 1. Instytucja właściwa zobowiązana jest do zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych, udzielonych na jej rachunek na podsta- wie przepisów art. 52 i art. 55 ust. 1. 2. Zwroty, określone w ust. 1, określane i dokonywane są zgod- nie z warunkami przewidzianymi w rozporządzeniu wykonaw- czym, określonym w art. 98, na podstawie dowodów faktycznie poniesionych wydatków. 3. Dwa lub kilka Państw Członkowskich lub właściwe władze tych państw mogą przewidzieć inne sposoby dokonywania zwro- tów lub zaniechać dokonywania wszelkich zwrotów między instytucjami podlegającymi ich właściwości. ROZDZIAŁ 5 ŚWIADCZENIA Z TYTUŁU ŚMIERCI emeryturę lub o rentę, lub członek jego rodziny umrą na teryto- rium Państwa Członkowskiego innego niż państwo właściwe, uważa się, że śmierć nastąpiła na terytorium państwa właściwego. 2. Instytucja właściwa zobowiązana jest do przyznania świad- czeń w razie śmierci należnych na podstawie stosowanego przez nią ustawodawstwa, nawet jeżeli odbiorca świadczenia mieszka na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż państwo wła- ściwe. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również w przypadku, gdy śmierć nastąpiła z powodu wypadku przy pracy lub choroby zawodo- wej. Artykuł 66 Udzielanie świadczeń w przypadku śmierci emeryta lub rencisty, który zamieszkiwał w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym znajduje się instytucja, na której ciążył obowiązek udzielania świadczeń rzeczowych W przypadku śmierci emeryta lub rencisty, któremu świadczenie przysługiwało na podstawie ustawodawstwa jednego lub kilku Państw Członkowskich, jeżeli osoba ta zamieszkiwała na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż to, w którym znajduje się instytucja, na której ciążył obowiązek udzielania temu emerytowi lub renciście świadczeń rzeczowych na podstawie przepisów art. 28, świadczenia z tytułu śmierci, należne na podstawie stosowanego przez nią ustawodawstwa, udzielane są przez tę instytucję i na jej koszt, tak jak gdyby emeryt lub rencista terytorium Państwa zamieszkiwał na w chwili Członkowskiego, w którym instytucja się znajduje. śmierci Przepisy poprzedniego ustępu stosuje się odpowiednio do członków rodziny emeryta lub rencisty. Artykuł 64 Sumowanie okresów ubezpieczenia lub zamieszkania ROZDZIAŁ 6 ZASIŁKI DLA BEZROBOTNYCH Państwa Członkowskiego, którego Instytucja właściwa ustawodawstwo uzależnia nabycie, zachowanie lub odzyskanie prawa do świadczeń z tytułu śmierci od ukończenia okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, uwzględnia, w niezbędnym zakresie, okresy ubezpieczenia lub zamieszkania ukończone z uwzględnieniem Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby chodziło o okresy ukończone z uwzględnieniem ustawodawstwa tę instytucję. ustawodawstwa stosowanego innego przez Sekcja 1 Przepisy wspólne Artykuł 67 Artykuł 65 Prawo do świadczeń w przypadku, gdy śmierć nastąpiła lub gdy uprawniony zamieszkuje w Państwie Członkowskim innym niż państwo właściwe 1. Kiedy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, emeryt lub rencista, lub ubiegający się o Sumowanie okresów ubezpieczenia lub zatrudnienia 1. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo uzależnia nabycie, zachowanie lub odzyskanie prawa do świadczeń od ukończenia okresów ubezpieczenia, uwzględ- nia, w niezbędnym zakresie, okresy ubezpieczenia lub zatrudnie- nia ukończone jako pracownik najemny, z uwzględnieniem usta- wodawstwa innego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby chodziło o okresy ubezpieczenia ukończone z uwzględnieniem 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 39 stosowanego przez tę instytucję ustawodawstwa, jednakże pod warunkiem, że okresy zatrudnienia byłyby uznane za okresy ubezpieczenia, jakby zostały ukończone z uwzględnieniem tego ustawodawstwa. 2. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo uzależnia nabycie, zachowanie lub odzyskanie prawa do świadczeń od ukończenia okresów zatrudnienia, uwzględnia, w niezbędnym zakresie, okresy ubezpieczenia lub zatrudnienia ukończone jako pracownik najemny, z uwzględnieniem ustawo- dawstwa innego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby cho- dziło o okresy zatrudnienia ukończone z uwzględnieniem stoso- wanego przez tę instytucję ustawodawstwa. 3. Z wyjątkiem przypadków, określonych w art. 71 ust. 1 lit. a) ii) oraz lit. b) ii), przepisy ust. 1 i 2 stosuje się pod warunkiem, że zainteresowany ukończył ostatnio: — w przypadku ust. 1, okresy ubezpieczenia, — w przypadku ust. 2, okresy zatrudnienia, Sekcja 2 Bezrobotni udający się do Państwa Członkowskiego, innego niż państwo właściwe Artykuł 69 Warunki i zakres zachowania prawa do świadczeń 1. Bezrobotny w pełnym wymiarze pracownik najemny lub bez- robotna w pełnym wymiarze osoba prowadząca działalność na własny rachunek, którzy spełniają warunki wymagane przez usta- wodawstwo Państwa Członkowskiego w celu uzyskania prawa do świadczeń i którzy udają się do jednego lub kilku Państw Człon- kowskich w celu poszukiwania tam zatrudnienia, zachowują prawo do tych świadczeń, na warunkach i w granicach niżej okre- ślonych: zgodnie z ustawodawstwem, na podstawie którego występuje o przyznanie świadczeń. 4. Jeżeli okres, przez który przyznawane są świadczenia, zależy od długości okresów ubezpieczenia lub zatrudnienia, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 albo 2, w zależności od przypadku. a) Przed wyjazdem zainteresowany musi zarejestrować się jako poszukujący pracy i pozostawać do dyspozycji służb zatrud- nienia państwa właściwego co najmniej przez cztery tygodnie od początku okresu bezrobocia. Jednakże właściwe służby lub instytucje mogą zezwolić na jego wyjazd przed upływem tego terminu. Artykuł 68 Ustalanie wysokości świadczeń 1. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje ustalanie wysokości świadczeń na pod- stawie wysokości poprzedniego wynagrodzenia, uwzględnia wyłącznie wynagrodzenie, które zainteresowany otrzymywał w okresie swojego ostatniego zatrudnienia na terytorium tego państwa. Jednakże jeżeli zainteresowany nie był ostatnio zatrud- niony co najmniej przez cztery tygodnie na tym terytorium, świadczenie ustalane jest na podstawie zwyczajowego wynagro- dzenia w miejscu zamieszkania lub pobytu bezrobotnego, odpowiadającego zatrudnieniu takiemu samemu lub podobnemu do tego, jakie wykonywał ostatnio na terytorium innego Państwa Członkowskiego. b) Musi zarejestrować się jako poszukujący pracy w służbach zatrudnienia każdego z Państw Członkowskich, do których się udaje, i podporządkować się organizowanej przez nie kontro- li. Warunek ten uważa się za spełniony w odniesieniu do okresu poprzedzającego rejestrację, jeżeli zainteresowany dokona jej w ciągu siedmiu dni, licząc od dnia, w którym prze- stał pozostawać w dyspozycji służb zatrudnienia państwa, z którego wyjechał. W wyjątkowych przypadkach termin ten może być przedłużony przez właściwe służby lub instytucje. c) Prawo do świadczeń zachowywane jest przez okres najwyżej trzech miesięcy, licząc od chwili, gdy zainteresowany przestał pozostawać w dyspozycji służb zatrudnienia państwa, które opuścił, przy czym łączny okres, przez który przyznawane są świadczenia, nie może przekraczać okresu udzielania świad- czeń, do których przysługuje mu prawo na podstawie ustawo- dawstwa tego państwa. W przypadku pracownika sezono- wego okres ten ograniczony jest do czasu, jaki pozostaje do końca sezonu, na jaki został zatrudniony. 2. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje, że wysokość świadczeń zmienia się w zależności od liczby członków rodziny, uwzględnia członków rodziny zainteresowanego, którzy zamieszkują na terytorium innego Państwa Członkowskiego, tak jak gdyby zamieszkiwali na terytorium państwa właściwego. Niniejszego przepisu się nie sto- suje, jeżeli w państwie zamieszkania członków rodziny inna osoba ma prawo do zasiłków dla bezrobotnych, o ile członkowie rodziny są uwzględniani przy ustalaniu wysokości świadczeń. 2. Jeżeli zainteresowany powraca do państwa właściwego przed upływem okresu, przez który ma prawo do świadczeń na podsta- wie przepisów ust. 1 lit. c), przysługuje mu nadal prawo do świad- czeń zgodnie z ustawodawstwem tego państwa; traci natomiast prawo do świadczeń na podstawie ustawodawstwa państwa wła- ściwego, o ile nie powróci tam przed upływem tego okresu. W wyjątkowych przypadkach okres ten może być przedłużony przez właściwe służby lub instytucje. 40 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 3. Z przepisów ust. 1 zainteresowany może skorzystać tylko jeden raz między dwoma okresami zatrudnienia. 4. W przypadku gdy państwem właściwym jest Belgia, bezrobot- ny, który do tego państwa powróci po wygaśnięciu trzymiesięcz- nego okresu przewidzianego w ust. 1 lit. c), odzyskuje prawo do świadczeń należnych w tym państwie wyłącznie po co najmniej trzymiesięcznym zatrudnieniu w nim. Artykuł 70 Udzielanie świadczeń i zwroty 1. W przypadkach określonych w przepisach art. 69 ust. 1 świad- czenia udzielane są przez instytucję każdego z państw, do którego bezrobotny udaje się w celu poszukiwania pracy. Instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego ustawo- dawstwu podlegali pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek w okresie ostatniego wykonywa- nia pracy, zobowiązana jest do zwrotu kosztów tych świadczeń. 2. Zwroty określone w ust. 1 są ustalane i dokonywane zgodnie z warunkami przewidzianymi w rozporządzeniu określonym w przepisach art. 98 bądź na podstawie udokumentowanych rze- czywistych wydatków, bądź w kwocie zryczałtowanej. ii) Pracownik przygraniczny bezrobotny w pełnym wymiarze korzysta ze świadczeń zgodnie z ustawodawstwem Pań- stwa Członkowskiego, w którym zamieszkuje, tak jak gdyby podlegał temu ustawodawstwu w okresie swojego ostatniego zatrudnienia; świadczenia te udzielane są przez instytucję miejsca zamieszkania i na jej koszt. b) i) Pracownik najemny, niebędący pracownikiem przygra- nicznym, bezrobotny w niepełnym wymiarze lub w pew- nych odstępach czasu lub bezrobotny w pełnym wymia- rze, który pozostaje w dyspozycji swojego pracodawcy lub służb zatrudnienia na terytorium państwa właściwego, korzysta ze świadczeń zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, tak jak gdyby zamieszkiwał na jego terytorium; świadczenia te udzielane są przez instytucję właściwą. ii) Pracownik najemny, niebędący pracownikiem przygra- nicznym, bezrobotny w pełnym wymiarze i który oddaje się do dyspozycji służb zatrudnienia na terytorium Pań- lub który stwa Członkowskiego, gdzie zamieszkuje, powraca na to terytorium, korzysta ze świadczeń zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, tak jak gdyby był tam ostatnio zatrudniony; świadczenia te udzielane są przez instytucję miejsca zamieszkania i na jej koszt. Jednakże jeżeli taki pracownik najemny uzyskał prawo do korzys- tania ze świadczeń udzielanych na koszt instytucji właści- wej Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu ostatnio podlegał, korzysta ze świadczeń zgodnie z prze- pisami art. 69. Korzystanie ze świadczeń na podstawie ustawodawstwa państwa, w którym zamieszkuje, zostaje zawieszone na okres, przez który bezrobotny może ubie- gać się, zgodnie z przepisami art. 69, o świadczenia na podstawie ustawodawstwa, któremu ostatnio podlegał. 3. Dwa lub kilka Państw Członkowskich bądź właściwe władze tych państw mogą przewidzieć inne sposoby dokonywania zwro- tów lub wypłat lub też mogą zrezygnować z dokonywania jakich- kolwiek zwrotów między instytucjami podlegającymi ich kompe- tencji. 2. Tak długo, jak bezrobotny ma prawo do świadczeń na pod- stawie przepisów ust. 1 lit. a) i) lub lit. b) i), nie może ubiegać się o świadczenia na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkow- skiego, na którego terytorium zamieszkuje. Sekcja 3 Bezrobotni, którzy w trakcie ostatniego zatrudnienia zamieszkiwali w Państwie Członkowskim innym niż państwo właściwe ROZDZIAŁ 7 (8) ŚWIADCZENIA RODZINNE Artykuł 71 Artykuł 72 (8) 1. Bezrobotny pracownik najemny, który w okresie swojego ostatniego zatrudnienia zamieszkiwał na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż państwo właściwe, korzysta ze świadczeń zgodnie z następującymi przepisami: a) i) Pracownik przygraniczny bezrobotny w niepełnym wymiarze lub w pewnych odstępach czasu, w zatrudniają- cym go przedsiębiorstwie, korzysta ze świadczeń zgodnie z ustawodawstwem państwa właściwego, tak jak gdyby zamieszkiwał na terytorium tego państwa; świadczenia udzielane są przez instytucję właściwą. Sumowanie okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek Państwa Członkowskiego, okresów ubezpieczenia, którego Instytucja właściwa ustawodawstwo uzależnia nabycie prawa do świadczeń od ukończenia lub prowadzenia działalności na własny rachunek, uwzględnia w tym celu, w niezbędnym zakresie, okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek ukończone na terytorium innych Państw Członkowskich, tak jak gdyby chodziło zatrudnienia 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 41 o okresy ukończone z uwzględnieniem stosowanego przez nią ustawodawstwa. Artykuł 72a (9) (14) Pracownicy najemni bezrobotni w pełnym wymiarze Pracownik najemny bezrobotny w pełnym wymiarze, do którego stosuje się art. 71 ust. 1 lit. a) ii) lub lit. b) ii), zdanie pierwsze, otrzymuje, dla członków swojej rodziny, zamieszkujących na terytorium tego samego co on Państwa Członkowskiego, świadczenia rodzinne zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, tak jakby podlegał temu ustawodawstwu w czasie swojego ostatniego zatrudnienia, uwzględniając, w odpowiednim przypadku, przepisy art. 72. Świadczenia te są udzielane przez instytucję miejsca zamieszkania i na jej koszt. W przypadku gdy instytucja stosuje ustawodawstwo przewidujące potrącenia składki płaconej przez bezrobotnych na pokrycie świadczeń rodzinnych, zezwala się, aby te potrącenia były dokonywane zgodnie z ustawodawstwem stosowanym przez tę instytucję. ta Artykuł 73 (8) Pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, których członkowie rodziny zamieszkują w Państwie Członkowskim innym niż państwo właściwe Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek podlegający ustawodawstwu Państwa Członkowskiego są uprawnieni, w odniesieniu do członków swojej rodziny, którzy zamieszkują terytorium innego Państwa Członkowskiego, do świadczeń rodzinnych przewidzianych przez ustawodawstwo pierwszego państwa, tak jakby zamieszkiwali oni terytorium tego państwa, z zastrzeżeniem przepisów załącznika VI. Artykuł 74 (8) Bezrobotni, których członkowie rodziny mieszkają w Państwie Członkowskim innym niż państwo właściwe Bezrobotny będący uprzednio pracownikiem najemnym lub osobą prowadzącą działalność na własny rachunek, korzystający z zasiłków dla bezrobotnych zgodnie z ustawodawstwem danego Państwa Członkowskiego, są uprawnione, w odniesieniu do członków swojej rodziny, którzy zamieszkują na terytorium innego Państwa Członkowskiego, do świadczeń rodzinnych przewidzianych zgodnie z ustawodawstwem pierwszego państwa, tak jakby zamieszkiwali na terytorium tego państwa, z zastrzeżeniem przepisów załącznika VI. Artykuł 75 (8) Udzielanie świadczeń 1. Świadczenia rodzinne udzielane są w przypadkach określo- nych w art. 73 przez instytucję właściwą państwa, którego usta- wodawstwu podlega pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek i, w przypadkach określonych art. 74, przez instytucję właściwą państwa, zgodnie z ustawodawstwem, na podstawie którego bezrobotny będący uprzednio pracownikiem najemnym lub osobą prowadzącą dzia- łalność na własny rachunek otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych. Świadczenia udzielane są zgodnie z przepisami stosowanymi przez te instytucje, niezależnie od tego, czy osoba fizyczna lub prawna, której mają być wypłacane świadczenia, zamieszkuje lub przebywa na terytorium państwa właściwego lub innego Państwa Członkowskiego. 2. Jednakże jeżeli świadczenia rodzinne nie są przeznaczone na utrzymanie członków rodziny przez osobę, której powinny być udzielane, instytucja właściwa zwalnia się ze swoich zobowiązań poprzez udzielenie wspomnianych świadczeń osobie fizycznej lub prawnej, która rzeczywiście utrzymuje członków rodziny, na wniosek i za pośrednictwem instytucji miejsca ich zamieszkania lub instytucji określonej, lub organu wskazanego w tym celu przez właściwą władzę państwa ich zamieszkania. 3. Dwa lub kilka Państw Członkowskich mogą uzgodnić między sobą, zgodnie z przepisami art. 8, że instytucja właściwa udzielać będzie świadczeń rodzinnych należnych na podstawie ustawo- dawstwa tych państw lub jednego z tych państw osobie fizycznej lub prawnej, która rzeczywiście utrzymuje członków rodziny, bezpośrednio lub za pośrednictwem instytucji miejsca ich zamieszkania. Artykuł 76 (8) Zasady pierwszeństwa w przypadku zbiegu praw do świadczeń rodzinnych zgodnie z ustawodawstwem państwa właściwego i zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego miejsca zamieszkania członków rodziny 1. W przypadku gdy w tym samym okresie, dla tego samego członka rodziny i z tytułu wykonywania działalności zawodowej, świadczenia rodzinne są przewidziane w ustawodawstwie Pań- stwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkują człon- kowie rodziny, prawo do świadczeń rodzinnych, należnych zgod- nie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, w danym wypadku na podstawie art. 73 lub 74, jest zawieszane do wysokości przewidzianej w ustawodawstwie pierwszego Pań- stwa Członkowskiego. 2. Jeżeli wniosek o świadczenia nie jest złożony w Państwie Członkowskim, na którego terytorium zamieszkują członkowie rodziny, instytucja właściwa innego Państwa Członkowskiego może stosować przepisy ust. 1 tak, jakby świadczenia były przy- znane w pierwszym Państwie Członkowskim. ROZDZIAŁ 8 ŚWIADCZENIA DLA DZIECI POZOSTAJĄCYCH NA UTRZYMANIU EMERYTÓW LUB RENCISTÓW ORAZ DLA SIEROT Artykuł 77 Dzieci pozostające na utrzymaniu emerytów lub rencistów 1. Określenie „świadczenia”, w rozumieniu niniejszego art. , ozna- cza zasiłki rodzinne przewidziane dla osób otrzymujących eme- rytury, renty inwalidzkie, renty z tytułu wypadku przy pracy lub 42 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 z tytułu choroby zawodowej, jak i podwyżki lub dodatki do eme- rytur lub rent na dzieci emeryta lub rencisty, z wyjątkiem dodat- ków przyznawanych z tytułu systemów ubezpieczenia w razie wypadków przy pracy lub chorób zawodowych. b) dla sieroty po zmarłym pracowniku najemnym lub osobie prowadzącej działalność na własny rachunek, którzy podlegali ustawodawstwu kilku Państw Członkowskich: 2. Świadczenia przyznawane są zgodnie z niżej podanymi zasa- dami, niezależnie od tego, na terytorium którego Państwa Człon- kowskiego zamieszkuje emeryt bądź rencista lub zamieszkują jego dzieci: a) emerytowi lub renciście, któremu świadczenie przysługuje na podstawie ustawodawstwa tylko jednego Państwa Członkow- skiego, zgodnie z ustawodawstwem państwa właściwego do celów przyznania emerytury lub renty; b) emerytowi lub renciście, któremu świadczenie przysługuje na podstawie ustawodawstw kilku Państw Członkowskich: i) zgodnie z ustawodawstwem państwa, na którego teryto- rium zamieszkuje emeryt lub rencista, jeżeli prawo do jed- nego ze świadczeń określonych w ust. 1 przysługuje na podstawie ustawodawstwa tego państwa, uwzględniając w odpowiednim przypadku, przepisy art. 79 ust. 1 lit. a); lub ii) w innych przypadkach, zgodnie z ustawodawstwem tego z Państw Członkowskich, któremu zainteresowany podle- gał najdłużej, jeżeli prawo do jednego ze świadczeń, okre- ślonych w ust. 1, przysługuje na podstawie tego ustawo- dawstwa, uwzględniając, w odpowiednim przypadku, przepisy art. 79 ust. 1 lit. a); jeżeli żadne prawo nie przy- sługuje na podstawie tego ustawodawstwa, warunki przy- znania prawa są rozpatrywane w świetle ustawo- dawstw innych zainteresowanych Państw Członkowskich, w porządku malejącej długości okresów ubezpieczenia lub zamieszkania ukończonych zgodnie z ustawodawstwem tych Państw Członkowskich. Artykuł 78 Sieroty 1. Określenie „świadczenia” w rozumieniu niniejszego art. ozna- cza zasiłki rodzinne i, w odpowiednim przypadku, zasiłki dodat- kowe lub specjalne, przewidziane dla sierot, oraz renty sieroce, z wyjątkiem rent sierocych przyznawanych z tytułu ubezpieczenia od wypadków przy pracy lub chorób zawodowych. 2. Świadczenia dla sierot przyznawane są zgodnie z niżej poda- nymi zasadami, niezależnie od tego, na terytorium którego Pań- stwa Członkowskiego zamieszkuje sierota lub osoba fizyczna bądź prawna, która rzeczywiście ją utrzymuje: i) zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa Członkow- skiego, na którego terytorium zamieszkuje sierota, jeżeli prawo do jednego ze świadczeń określonych w ust. 1 przy- sługuje na podstawie ustawodawstwa tego państwa, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, przepisów art. 79 ust. 1 lit. a); ii) w innych przypadkach, zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa Członkowskiego, któremu zmarły pracownik podlegał najdłużej, jeżeli prawo do jednego ze świadczeń, określonych w ust. 1, przysługuje na podstawie ustawo- dawstwa, z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, przepisów art. 79 ust. 1 lit. a), jeżeli żadne prawo nie przy- sługuje na podstawie tego ustawodawstwa, warunki przy- znawania prawa są rozpatrywane w świetle ustawodaw- stwa innych zainteresowanych Państw Członkowskich, w porządku malejącej długości okresów ubezpieczenia lub zamieszkania ukończonych z uwzględnieniem ustawo- dawstwa tych Państw Członkowskich. Jednakże ustawodawstwo Państwa Członkowskiego stosowane w celu udzielania świadczeń określonych w przepisach art. 77, na rzecz dzieci emeryta lub rencisty, stosuje się nadal po śmierci wymienionego emeryta lub rencisty, do celów udzielania świad- czeń dla pozostałych po nim sierot. Artykuł 79 (7) Przepisy wspólne dotyczące świadczeń na dzieci pozostające na utrzymaniu emeryta lub rencisty oraz świadczeń na rzecz sierot 1. Świadczenia, w rozumieniu art. 77 i 78, udzielane są zgodnie z ustawodawstwem określonym zgodnie z przepisami wyżej wymienionych art. ów, przez instytucję zobowiązaną do jego sto- sowania i na jej koszt, tak jak gdyby emeryt lub rencista, lub zmarły pracownik podlegali wyłącznie ustawodawstwu państwa właściwego. Jednakże: a) jeżeli ustawodawstwo przewiduje, że nabycie, zachowanie lub przywrócenie prawa do świadczeń zależy od długości okre- sów ubezpieczenia, zatrudnienia, prowadzenia działalności na własny rachunek lub zamieszkania, okres ten jest określany z uwzględnieniem, w odpowiednim przypadku, przepisów art. 45 lub 72, w zależności od przypadku; a) dla sieroty po zmarłym pracowniku najemnym lub osobie prowadzącej działalność na własny rachunek, którzy podlegali ustawodawstwu jednego Państwa Członkowskiego, zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa; b) jeżeli ustawodawstwo przewiduje, że kwota świadczeń jest ustalana w zależności od wysokości emerytury lub renty lub zależy od długości okresów ubezpieczenia, wysokość tych 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 43 świadczeń jest ustalana w zależności od wysokości teoretycz- nej, ustalonej zgodnie z przepisami art. 46 ust. 2. 2. W przypadku gdy zastosowanie zasady ustalonej w art. 77 ust. 2 lit. b) ii) i art. 78 ust. 2 lit. b) ii) spowodowałoby, iż kilka Państw Członkowskich okaże się właściwymi, przy jednakowej długości okresów ubezpieczenia, świadczenia w rozumieniu art. 77 lub 78, zależnie od przypadku, przyznawane są zgodnie z ustawodawstwem tych Państw Członkowskich, którym upraw- niony lub zmarły podlegał ostatnio. 3. Prawo do świadczeń należnych wyłącznie na podstawie kra- jowego ustawodawstwa bądź na podstawie przepisów ust. 2 oraz art. 77 i 78 zostaje zawieszone, jeżeli dzieci otrzymują prawo do świadczeń lub zasiłków rodzinnych na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, z tytułu wykonywania pracy zawodo- wej. W takim przypadku zainteresowani są uważani za członków rodziny pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działal- ność na własny rachunek. KOMISJA ADMINISTRACYJNA DO SPRAW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH TYTUŁ IV Artykuł 80 Skład i funkcjonowanie 1. W skład Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecz- nego Pracowników Migrujących (zwanej dalej „Komisją Admini- stracyjną”), utworzonej przy Komisji, wchodzą przedstawiciele rządów każdego z Państw Członkowskich, którym towarzyszą, w razie konieczności, doradcy techniczni. W posiedzeniach Komisji Administracyjnej bierze udział w charakterze doradczym przedstawiciel Komisji. 2. Komisja Administracyjna korzysta z pomocy technicznej Międzynarodowego Biura Pracy, w ramach porozumień zawar- tych w tym celu między Wspólnotą Europejską a Międzynaro- dową Organizacją Pracy. 3. Statut Komisji Administracyjnej uchwalają za wspólnym poro- zumieniem jej członkowie. Decyzje dotyczące spraw wykładni, określonych w art. 81 lit. a), mogą być podejmowane wyłącznie jednomyślnie. Decyzje stano- wią przedmiot koniecznego ogłoszenia. 4. Obsługę sekretariatu Komisji Administracyjnej zapewnia Komisja. Artykuł 81 Zadania Komisji Administracyjnej umowy lub uzgodnień, zawartych w ramach tych rozporzą- dzeń, bez uszczerbku dla uprawnień władz, instytucji i osób zainteresowanych do korzystania z procedur i sądownictwa przewidzianych przez ustawodawstwo Państw Członkow- skich, przez niniejsze rozporządzenie i przez Traktat; b) zlecanie dokonywania na wniosek właściwych władz, instytu- cji i sądów Państw Członkowskich wszelkich tłumaczeń doku- mentów dotyczących stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności tłumaczeń wniosków wnoszonych przez osoby, które mogą być uprawnione do świadczeń na podsta- wie niniejszego rozporządzenia; c) wspieranie i rozwijanie współpracy między Państwami Człon- kowskimi w zakresie zabezpieczenia społecznego, w szczegól- ności w celu prowadzenia działań na rzecz ochrony zdrowia lub ochrony socjalnej, stanowiącej przedmiot wspólnego zainteresowania; d) wspieranie i rozwój współpracy między Państwami Człon- kowskimi w celu przyspieszania, uwzględniając rozwój tech- nik zarządzania administracyjnego, przyznawania świadczeń, w szczególności należnych na podstawie niniejszego rozpo- rządzenia z tytułu inwalidztwa, starości i śmierci (emerytury i renty); Zadania Komisji Administracyjnej są następujące: a) rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych lub doty- czących wykładni, wynikających z przepisów niniejszego roz- porządzenia oraz rozporządzeń późniejszych, jak i każdej e) zbieranie danych, które należy uwzględnić w celu sporządza- nia rachunków dotyczących kosztów przypadających na instytucje Państw Członkowskich na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia oraz przyjmowanie dorocznych rozliczeń między tymi instytucjami; 44 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 f) wykonywanie wszelkich innych czynności zgodnie ze swoimi kompetencjami na podstawie przepisów niniejszego rozpo- rządzenia i rozporządzeń późniejszych oraz umów lub uzgod- nień zawartych w ich ramach; g) przedstawianie Komisji wniosków w celu opracowywania późniejszych rozporządzeń oraz zmiany niniejszego i póź- niejszych rozporządzeń. KOMITET DORADCZY DO SPRAW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH TYTUŁ V Artykuł 82 (B) Utworzenie, skład i działanie lub na wniosek pisemny skierowany do niego co najmniej przez jedną trzecią członków. Wniosek musi zawierać konkretne pro- pozycje dotyczące porządku dziennego. 1. Ustanawia się Komitet Doradczy do spraw Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących (zwany dalej „Komitetem Doradczym”), składający się z 90 członków zwykłych, wśród któ- rych każde Państwo Członkowskie jest reprezentowane przez: a) dwóch przedstawicieli rządu, z których co najmniej jeden musi być członkiem Komisji Administracyjnej; b) dwóch przedstawicieli pracowniczych związków zawodo- wych; c) dwóch przedstawicieli organizacji pracodawców. W odniesieniu do każdej z wymienionych grup mianuje się po jednym zastępcy członka w stosunku do każdego Państwa Człon- kowskiego. 2. Członkowie zwykli Komitetu Doradczego oraz ich zastępcy mianowani są przez Radę, która dąży do tego, by, w odniesieniu do przedstawicieli organizacji związków zawodowych pracowni- ków i pracodawców, w składzie Komitetu znalazła się odpowied- nia reprezentacja różnych sektorów. Rada ogłasza listę członków zwykłych oraz ich zastępców w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. 3. Mandat członków zwykłych oraz ich zastępców trwa dwa lata. Mandat jest odnawialny. Z chwilą wygaśnięcia kadencji członko- wie oraz ich zastępcy pełnią nadal swoje funkcje do chwili, kiedy zostaną zastąpieni członkami nowo mianowanymi lub do chwili odnowienia ich mandatu. 4. Komitetowi Doradczemu przewodniczy przedstawiciel Komi- sji. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu. 5. Komitet Doradczy zbiera się co najmniej raz w roku. Posiedze- nie Komitetu zwołuje jego przewodniczący z własnej inicjatywy 6. Na podstawie propozycji przewodniczącego Komitet Dorad- czy może w drodze wyjątku podjąć decyzję w sprawie wysłucha- nia wszelkich osób lub wszelkich przedstawicieli organizacji posiadających rozległe doświadczenie w zakresie zabezpieczenia społecznego. Ponadto Komitet korzysta na tych samych warun- kach, co Komisja Administracyjna, z pomocy technicznej Międzynarodowego Biura Pracy, w ramach porozumień zawar- tych między Wspólnotą Europejską a Międzynarodową Organi- zacją Pracy. 7. Opinie i propozycje Komitetu Doradczego wymagają uzasad- nienia. Opinie i propozycje są uchwalane absolutną większością ważnie oddanych głosów. Komitet uchwala, większością głosów członków, swój regulamin wewnętrzny, który jest zatwierdzany przez Radę, po zapoznaniu się z opinią Komisji. 8. Obsługę Sekretariatu Komitetu Doradczego zapewnia Komi- sja. Artykuł 83 Zadania Komitetu Doradczego Na wniosek Komisji Wspólnot Europejskich, Komisji Administra- cyjnej lub z własnej inicjatywy Komitet Doradczy jest uprawnio- ny: a) do badania spraw ogólnych lub zasadniczych oraz problemów związanych ze stosowaniem rozporządzenia wynikających ze stosowania postanowień art. 51 Traktatu; b) do zgłaszania Komisji Administracyjnej opinii w tym zakre- sie, jak i propozycji zmierzających do ewentualnych zmian rozporządzeń. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 45 TYTUŁ VI PRZEPISY RÓŻNE Artykuł 84 (7) Współpraca właściwych władz 1. Właściwe władze Państw Członkowskich przekazują sobie wszystkie informacje dotyczące: a) środków podjętych w celu realizacji niniejszego rozporządze- nia: b) zmian w ich ustawodawstwach, które mogą mieć wpływ na stosowanie niniejszego rozporządzenia. 2. Do celów wykonania niniejszego rozporządzenia władze i instytucje Państw Członkowskich współpracują, tak jak gdyby chodziło o stosowanie ich własnego ustawodawstwa. Pomoc administracyjna tych władz jest co do zasady wolna od opłat. Jed- nakże właściwe władze Państw Członkowskich mogą postanowić o zwrocie niektórych kosztów. 3. Do celów wykonania niniejszego rozporządzenia władze i instytucje Państw Członkowskich mogą porozumiewać się mię- dzy sobą bezpośrednio, jak i z osobami zainteresowanymi lub z ich pełnomocnikami. 4. Władze, instytucje i sądy Państwa Członkowskiego nie mogą odrzucić wniosków lub innych dokumentów skierowanych do nich z powodu tego, że są sporządzone w urzędowym języku innego Państwa Członkowskiego. W odpowiednim przypadku stosuje się przepisy art. 81 lit. b). 5. a) Jeżeli na podstawie niniejszego rozporządzenia lub zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym określonym w art. 98 władze lub instytucje Państwa Członkowskiego przekazują dane osobowe władzom lub instytucjom innego Państwa Członkowskiego, to przekazanie następuje z uwzględnie- niem przepisów dotyczących ochrony danych, przewidzia- nych przez Państwo Członkowskie przekazujące dane. Każdy późniejszy przekaz, jak i przechowywanie, zmiana i niszczenie danych następuje z uwzględnieniem przepisów, dotyczących ochrony danych, przewidzianych w przepisach ustawodawstwa Państwa Członkowskiego otrzymującego dane. b) Wykorzystanie danych osobowych do celów innych niż cele zabezpieczenia społecznego wymaga zgody osoby, której dotyczy, lub następuje zgodnie z innymi gwaran- cjami przewidzianymi w krajowych przepisach prawnych. ustawodawstwo Państwa Członkowskiego w odniesieniu do pism i dokumentów, które należy przedstawić zgodnie z ustawodaw- stwem tego państwa, rozciąga się na podobne dokumenty, które należy przedstawić zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego lub zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. 2. Wszelkie oświadczenia, dokumenty i pisma, jakie należy przedstawić w celu zastosowania niniejszego rozporządzenia, zwolnione są z obowiązku uwierzytelniania przez władze dyplo- matyczne i konsularne. Artykuł 86 (14) Wnioski, oświadczenia i odwołania przedkładane władzom, instytucjom lub sądom Państw Członkowskich innych niż państwo właściwe 1. Wszelkie wnioski, oświadczenia lub odwołania, które zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, powinny zostać wniesione w określonym terminie do władz, instytucji lub sądu tego państwa, są dopuszczalne, jeżeli zostaną wniesione w tym samym terminie do odpowiednich władz, lub sądu innego Państwa Członkowskiego. W takim przypadku władza, instytucja lub sąd, do których zostały wniesione przekazuje bez- zwłocznie te wnioski, oświadczenia lub odwołania właściwym władzom, instytucji lub sądowi tego pierwszego państwa, bądź bezpośrednio, bądź za pośrednictwem właściwych władz zainte- resowanego Państwa Członkowskiego. Data wniesienia wnio- sków, oświadczeń lub odwołań do władz, instytucji lub sądu dru- giego państwa przyjmowana jest za datę wniesienia do właściwych władz, instytucji lub sądu. instytucji 2. Jeżeli osoba uprawniona do wykonania tego zgodnie z usta- wodawstwem Państwa Członkowskiego przedłożyła temu pań- stwu wniosek o świadczenia rodzinne, nawet jeśli to Państwo Członkowskie nie jest właściwe zgodnie z prawem pierwszeń- stwa, datę złożenia pierwszego wniosku uznaje się za datę przed- łożenia właściwym władzom, instytucji lub sądowi, o ile nowy wniosek zostanie wniesiony w Państwie Członkowskim, które jest właściwe zgodnie z prawem pierwszeństwa przez osobę upraw- nioną do wykonania tego zgodnie z ustawodawstwem tego pań- stwa. Drugi wniosek musi zostać wniesiony w ciągu jednego roku od powiadomienia o odrzuceniu pierwszego wniosku lub od wstrzymania wypłaty świadczeń w pierwszym Państwie Człon- kowskim. Artykuł 85 Artykuł 87 Badania lekarskie Zwolnienia od opłat lub ich obniżenie – Zwolnienia z obowiązku uwierzytelniania 1. Przywilej zwolnienia lub obniżenia opłat, opłat skarbowych, notarialnych lub opłat rejestracyjnych, przewidzianych przez 1. Badania lekarskie przewidziane przez ustawodawstwo Pań- stwa Członkowskiego mogą być przeprowadzane na wniosek instytucji właściwej na terytorium innego Państwa Członkow- skiego przez instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania osoby 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 korzystającej ze świadczeń, na warunkach ustanowionych przez rozporządzenie wykonawcze określone w art. 98 lub zamiast tego w sposób uzgodniony przez właściwe władze zainteresowa- nych Państw Członkowskich. 2. Badania lekarskie przeprowadzone na warunkach określonych w ust. 1 uważa się za przeprowadzone na terytorium państwa właściwego. i przywilejów dotyczących ściągania składek należnych odpo- wiedniej instytucji tego ostatniego państwa. 2. Sposoby stosowania przepisów ust. 1 zostaną określone, jeżeli zajdzie taka potrzeba, przez rozporządzenie wykonawcze okre- ślone w art. 98, lub w drodze porozumień między Państwami Członkowskimi. Te sposoby stosowania mogą dotyczyć również procedury przymusowego ściągania składek. Artykuł 88 Przekazywanie z jednego Państwa Członkowskiego do drugiego kwot należnych z tytułu stosowania niniejszego rozporządzenia W odpowiednim przypadku przekazywanie kwot wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia dokonywane jest zgodnie z umowami obowiązującymi w tym zakresie między Państwami Członkowskimi w chwili dokonywania przekazu. W przypadku gdy nie obowiązują takie umowy między dwoma Państwami Członkowskimi, właściwe władze tych państw lub władze, którym podlegają wypłaty międzynarodowe, ustalają za wzajemnym porozumieniem niezbędne środki, jakie podejmą w celu dokonywania tych przekazów. Artykuł 89 Szczególne warunki wykonywania niektórych ustawodawstw Szczególne warunki Państw Członkowskich wymienione są w załączniku VI. stosowania ustawodawstw niektórych Artykuł 90 (8) … Artykuł 91 Składki obciążające pracodawców lub przedsiębiorstwa nieustanowione w państwie właściwym Pracodawca nie jest zobowiązany do opłacania podwyższonych składek z tego tylko tytułu, że jego miejsce prowadzenia działalności lub zarejestrowana siedziba jego przedsiębiorstwa znajduje się na terytorium państwa innego niż państwo właściwe. Artykuł 92 Ściąganie składek 1. Składki należne instytucji Państwa Członkowskiego mogą być ściągane na terytorium innego Państwa Członkowskiego, zgod- nie z procedurą administracyjną oraz z zachowaniem gwarancji Artykuł 93 Prawa instytucji zobowiązanych do wypłaty w stosunku do osób trzecich, ponoszących odpowiedzialność 1. Jeżeli osoba korzysta ze świadczeń na podstawie ustawodaw- stwa Państwa Członkowskiego, z tytułu wynagrodzenia szkody powstałej na skutek zdarzeń zaistniałych na terytorium innego Państwa Członkowskiego, wszelkie prawa instytucji zobowiąza- nej do wypłaty w stosunku do osoby trzeciej, zobowiązanej do wynagrodzenia szkody, uregulowane są następująco: a) jeżeli instytucja zobowiązana do wypłaty uzyskała, na podsta- wie stosowanego przez nią ustawodawstwa, prawa, jakie przy- sługują świadczeniobiorcy w stosunku do osób trzecich, pod- stawienie uznaje każde Państwo Członkowskie; b) jeżeli instytucja zobowiązana do wypłaty ma bezpośrednie roszczenie wobec osoby trzeciej, roszczenie to jest uznawane przez każde Państwo Członkowskie. 2. Jeżeli osoba korzysta ze świadczeń na podstawie ustawodaw- stwa Państwa Członkowskiego z tytułu wynagrodzenia szkody powstałej na skutek zdarzeń zaistniałych na terytorium innego Państwa Członkowskiego, ustawodawstwo, określające przypad- ki, w których wyłączona jest odpowiedzialność cywilna praco- dawców lub zatrudnianych przez nich pracowników, stosuje się wobec wymienionej osoby lub instytucji właściwej. Przepisy ust. 1 stosuje się również do wszelkich praw instytucji zobowiązanej do wypłaty w stosunku do pracodawcy lub zatrud- nianych przez niego pracowników w przypadku, gdy odpowie- dzialność ich nie jest wyłączona. 3. W przypadku gdy, zgodnie z przepisami art. 36 ust. 3 i/lub art. 63 ust. 3, dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych państw zawarły porozumienie w sprawie zaniecha- im podległymi, ewentualne nia zwrotu między instytucjami prawa w stosunku do osób trzecich regulują następujące zasady: a) W przypadku gdy instytucja Państwa Członkowskiego miejsca pobytu lub miejsca zamieszkania przyznaje świadczenia z tytułu szkody powstałej na jego terytorium, ta instytucja, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, wyko- nuje prawo podstawienia lub podejmuje działania bezpośred- nie w stosunku do osoby trzeciej, zobowiązanej do naprawie- nia szkody. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 47 b) Do celów wykonania przepisów lit. a): ii) instytucja ta uważana jest za zobowiązaną do świadczeń. i) osoba otrzymująca świadczenia uważana jest za ubezpie- czoną w instytucji miejsca pobytu lub miejsca zamieszka- nia; oraz c) Przepisy ust. 1 i 2 są nadal stosowane w odniesieniu do świad- czeń nieobjętych porozumieniem w sprawie zaniechania okre- ślonym w niniejszym ustępie. TYTUŁ VII PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE Artykuł 94 (7) (8) (11) (12) Przepisy przejściowe odnoszące się do pracowników najemnych 1. Niniejsze rozporządzenie nie daje podstawy do nabycia jakich- kolwiek praw za okres poprzedzający dzień 1 października 1972 r. lub datę jego stosowania na terytorium danego Państwa Członkowskiego lub na części terytorium tego państwa. 2. Każdy okres ubezpieczenia oraz, w odpowiednim przypadku, każdy okres zatrudnienia lub zamieszkania, ukończony zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego przed dniem 1 paź- dziernika 1972 r. lub przed datą stosowania niniejszego rozpo- rządzenia na terytorium tego Państwa Członkowskiego lub na części terytorium tego państwa, jest uwzględniany dla celów usta- lenia praw nabytych na podstawie przepisów niniejszego rozpo- rządzenia. 3. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 1 prawo nabywa się na pod- stawie niniejszego rozporządzenia, nawet jeżeli odnosi się ono do zdarzenia, które nastąpiło przed dniem 1 października 1972 r. lub przed datą jego stosowania na terytorium danego Państwa Członkowskiego lub na części terytorium tego państwa. 4. Każde świadczenie, które nie zostało ustalone lub którego udzielanie zostało zawieszone ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania zainteresowanego, zostaje na jego wniosek ustalone lub przywrócone od dnia 1 października 1972 r. lub od daty stosowania niniejszego rozporządzenia na terytorium danego Państwa Członkowskiego lub na części terytorium tego państwa, o ile uprzednio ustalone świadczenia nie zostały wypła- cone w formie zryczałtowanej. 6. Jeżeli wniosek określony w ust. 4 lub 5 zostaje przedłożony w terminie dwóch lat od dnia 1 października 1972 r. lub od daty stosowania niniejszego rozporządzenia na terytorium danego Państwa Członkowskiego, prawa nabyte na podstawie niniejszego rozporządzenia nabywa się, począwszy od tej daty, przy czym przepisy ustawodawstwa każdego Państwa Członkowskiego doty- czące utraty praw lub przedawnienia roszczeń nie mogą być powoływane wobec zainteresowanych. Te same przepisy stosuje się w odniesieniu do stosowania niniej- szego rozporządzenia na terytoriach, które zostały włączone do Republiki Federalnej Niemiec w dniu 3 października 1990 r. , o ile wniosek określony w ust. 4 lub 5 jest przedłożony w ciągu dwóch lat, począwszy od dnia 1 czerwca 1992 r. 7. Jeżeli wniosek określony w ust. 4 lub 5 jest wniesiony po upły- wie terminu dwóch lat, począwszy od dnia 1 października 1972 r. lub począwszy od daty stosowania niniejszego rozporządzenia na terytorium danego Państwa Członkowskiego, prawa nieutracone lub prawa nieprzedawnione są nabywane, począwszy od daty przedłożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się korzystniejsze przepisy ustawodawstwa któregokolwiek Państwa Członkowskiego. Te same przepisy stosuje się w odniesieniu do stosowania niniej- szego rozporządzenia na terytoriach, które zostały włączone do Republiki Federalnej Niemiec w dniu 3 października 1990 r. , o ile wniosek określony w ust. 4 lub 5 jest wniesiony po upływie dwóch lat, począwszy od dnia 1 czerwca 1992 r. 8. W przypadku sklerogennej pylicy płuc przepisy art. 57 ust. 5 stosuje się do świadczeń pieniężnych z tytułu choroby zawodo- wej, których koszt, w przypadku braku umowy między zaintere- sowanymi instytucjami, nie mógł zostać podzielony między te instytucje przed dniem 1 października 1972 r. 5. Prawa osób, które przed dniem 1 października 1972 r. lub przed datą zastosowania niniejszego rozporządzenia na teryto- rium danego Państwa Członkowskiego lub na części terytorium tego państwa uzyskały emeryturę lub rentę, mogą zostać zmie- nione na ich wniosek, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozporządzenia. Przepis ten stosuje się również do innych świad- czeń określonych w art. 78. 9. Zasiłki rodzinne pobierane przez pracowników najemnych, zatrudnionych we Francji, lub przez bezrobotnych otrzymują- cych zasiłek dla bezrobotnych, zgodnie z francuskim ustawodaw- stwem, na członków swoich rodzin mieszkających w innym Pań- stwie Członkowskim w dniu 15 listopada 1989 r. , są nadal wypłacane według stawek, w granicach i zgodnie z procedurą sto- sowaną w tym dniu, o ile ich wysokość jest wyższa niż wysokość 48 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 świadczeń, które byłyby należne, począwszy od dnia 16 listopada 1989 r. , o ile osoby zainteresowane podlegałyby francuskiemu ustawodawstwu. Nie uwzględnia się przerw krótszych niż jeden miesiąc i okresów pobierania świadczenia w razie choroby lub zasiłku dla bezrobotnych. Zasady wykonania niniejszego ustępu, a w szczególności podział kosztu tych zasiłków są ustalone za wzajemnym porozumieniem zainteresowanych Państw Członkowskich lub przez ich właściwe władze, na podstawie opinii wydanej przez Komisję Administra- cyjną. 10. Prawa osób, którym przed wejściem w życie przepisów art. 45 ust. 6 przyznano emeryturę lub rentę, mogą zostać ponow- nie rozpatrzone, na ich wniosek, z zastrzeżeniem przepisów art. 45 ust. 6. Artykuł 95 (6) (12) Przepisy przejściowe w odniesieniu do osób prowadzących działalność na własny rachunek 6. Jeżeli wniosek określony w ust. 4 lub 5 zostaje przedłożony w terminie dwóch lat od dnia 1 lipca 1982 r. lub od daty wyko- nania niniejszego rozporządzenia na terytorium danego Państwa Członkowskiego, prawa nabyte na podstawie niniejszego rozpo- rządzenia nabywa się, począwszy od tej daty, przy czym ustawo- dawstwo każdego Państwa Członkowskiego dotyczące utraty praw lub przedawnienia roszczeń nie mogą być powoływane wobec zainteresowanych. Te same przepisy stosuje się w odniesieniu do wykonania niniej- szego rozporządzenia na terytoriach, które zostały włączone do Republiki Federalnej Niemiec dnia 4 października 1990 r. , o ile wniosek określony w ust. 4 lub 5 jest przedłożony w ciągu dwóch lat, począwszy od dnia 1 czerwca 1992 r. 7. Jeżeli wniosek określony w ust. 4 lub 5 zostaje wniesiony po upływie terminu dwóch lat, począwszy od dnia 1 lipca 1982 r. lub począwszy od daty wykonania niniejszego rozporządzenia na terytorium danego Państwa Członkowskiego, prawa nieutracone lub prawa nieprzedawnione są nabywanel, począwszy od daty przedłożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się korzystniejsze przepisy ustawodawstwa któregokolwiek Państwa Członkowskiego. 1. Niniejsze rozporządzenie nie daje podstawy do nabycia jakich- kolwiek praw za okres poprzedzający dzień 1 lipca 1982 r. lub datę jego stosowania na terytorium danego Państwa Członkow- skiego lub na części terytorium tego Państwa. Te same przepisy stosuje się w odniesieniu do stosowania niniej- szego rozporządzenia na terytoriach, które zostały włączone do Republiki Federalnej Niemiec w dniu 3 października 1990 r. , o ile wniosek określony w ust. 4 lub 5 zostaje wniesiony po upływie dwóch lat, począwszy od dnia 1 czerwca 1992 r. 2. Każdy okres ubezpieczenia, jak również, w odpowiednim przypadku, każdy okres zatrudnienia, prowadzenia działalności na własny rachunek lub zamieszkania, ukończony zgodnie z usta- wodawstwem Państwa Członkowskiego przed dniem 1 lipca 1982 r. lub przed datą wykonania niniejszego rozporządzenia na terytorium tego Państwa Członkowskiego lub na części teryto- rium tego Państwa, jest uwzględniany do celów ustalenia praw nabytych na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia. 3. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 1 prawo nabywa się na pod- stawie niniejszego rozporządzenia, nawet jeżeli odnosi się ono do zdarzenia, które nastąpiło przed dniem 1 lipca 1982 r. lub przed datą wykonania tego rozporządzenia na terytorium danego Pań- stwa Członkowskiego lub na części terytorium tego państwa. 4. Każde świadczenie, które nie zostało ustalone, lub którego udzielanie zostało zawieszone ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania zainteresowanego, zostaje na jego wniosek ustalone lub przywrócone od dnia 1 lipca 1982 r. lub od daty wykonania niniejszego rozporządzenia na terytorium danego Państwa Członkowskiego lub na części terytorium tego państwa, o ile uprzednio ustalone świadczenia nie zostały wypłacone w for- mie zryczałtowanej. Artykuł 95a (11) Przepisy przejściowe w celu stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1248/92 (1) 1. Rozporządzenie (EWG) nr 1248/92 nie daje podstawy do jakichkolwiek praw za okres poprzedzający dzień 1 czerwca 1992 r. 2. Wszystkie okresy ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończone zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego przed dniem 1 czerwca 1992 r. , są uwzględniane dla celów ustalenia praw do świadczeń na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1248/92. 3. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 1 prawo zostaje nabyte na jeżeli podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1248/92, nawet odnosi się ono do zdarzenia, które nastąpiło przed dniem 1 czerwca 1992 r. 5. Prawa osób, które przed dniem 1 lipca 1982 r. lub przed datą wykonania niniejszego rozporządzenia na terytorium danego Państwa Członkowskiego lub na części terytorium tego państwa uzyskały emeryturę lub rentę, mogą zostać zmienione na ich wniosek, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozporządze- nia. Przepis ten stosuje się również do innych świadczeń określo- nych w art. 78. 4. Prawa osób zainteresowanych, które przed dniem 1 czerwca 1992 r. uzyskały emeryturę lub rentę, mogą zostać zmienione na ich wniosek, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1248/92. (1) Dz. U. L 136 z 19. 5. 1992, str. 7. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 49 5. Jeżeli wniosek określony w ust. 4 zostaje przedłożony w ter- minie dwóch lat od dnia 1 czerwca 1992 r. , prawa nabyte na pod- stawie rozporządzenia (EWG) nr 1248/92 nabywa się, począw- szy od tej daty, przy czym ustawodawstwo każdego Państwa Członkowskiego dotyczące utraty praw lub przedawnienia rosz- czeń nie mogą być powoływane wobec zainteresowanych. 6. Jeżeli wniosek określony w ust. 4 zostaje wniesiony po upły- wie terminu dwóch lat, począwszy od dnia 1 czerwca 1992 r. , prawa nieutracone lub prawa nieprzedawnione są nabywane, począwszy od daty przedłożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się korzystniejsze przepisy ustawodawstwa którego- kolwiek Państwa Członkowskiego. Artykuł 95b (14) Przepisy przejściowe w celu stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1247/92 (1) 1. Rozporządzenie (EWG) nr 1247/92 nie przyznaje żadnych praw w stosunku do okresu poprzedzającego dzień 1 czerwca 1992 r. 2. Okresy zamieszkania, zatrudnienia lub prowadzenia działal- ności na własny rachunek ukończone na terytorium Państwa Członkowskiego przed dniem 1 czerwca 1992 r. są uwzględniane dla celów ustalenia praw nabytych na podstawie przepisów roz- porządzenia (EWG) nr 1247/92. 3. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 1 prawo nabywa się na pod- stawie rozporządzenia (EWG) nr 1247/92, nawet jeżeli odnosi się ono do zdarzenia, które nastąpiło przed dniem 1 czerwca 1992 r. 4. Każde specjalne świadczenie nieskładkowe, które nie zostało ustalone lub którego udzielanie zostało zawieszone ze względu na przynależność państwową zainteresowanego, zostaje na jego wniosek ustalone lub przywrócone od dnia 1 czerwca 1992 r. , o ile uprzednio ustalone świadczenia nie zostały wypłacone w for- mie zryczałtowanej. 5. Prawa osób, które przed dniem 1 czerwca 1992 r. uzyskały emeryturę lub rentę, mogą zostać zmienione na ich wniosek, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1247/92. 6. Jeżeli wniosek, określony w ust. 4 lub 5, zostaje przedłożony w terminie dwóch lat od dnia 1 czerwca 1992 r. , prawa powstałe na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1247/92 nabywa się począwszy od tej daty, przy czym ustawodawstwo każdego Pań- stwa Członkowskiego dotyczące utraty praw lub przedawnienia roszczeń nie mogą być powoływane wobec zainteresowanych. 7. Jeżeli wniosek określony w ust. 4 lub 5 zostaje wniesiony po upływie terminu dwóch lat, począwszy od dnia 1 czerwca 1992 r. , prawa nieutracone lub prawa nieprzedawnione są nabywane, począwszy od daty przedłożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, (1) Dz. U. L 136 z 19. 5. 1992, str. 1. gdy stosuje się korzystniejsze przepisy ustawodawstwa którego- kolwiek Państwa Członkowskiego. 8. Stosowanie art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1247/92 nie może spowodować cofnięcia świadczeń, które zostały przyznane przed dniem 1 czerwca 1992 r. przez właściwe instytucje Państwa Członkowskiego zgodnie z tytułem III rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i do których stosuje się art. 10 tego ostatniego roz- porządzenia. 9. Stosowanie art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1247/92 nie może spowodować odrzucenia wniosku o przyznanie specjalnego świadczenia nieskładkowego, przyznanego jako dodatek do renty lub emerytury, który został złożony przez osobę zainteresowaną, która spełniała warunki przyznania tego świadczenia przed dniem 1 czerwca 1992 r. , nawet gdy zainteresowany zamieszkuje na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż właściwe Pań- stwo Członkowskie, o ile wniosek o przyznanie świadczenia został złożony w ciągu pięciu lat, począwszy od dnia 1 czerwca 1992 r. 10. Nie naruszając przepisów ust. 1, każde specjalne świadcze- nie nieskładkowe, przyznane jako dodatek do renty lub emerytu- ry, które nie zostało ustalone lub które zostało zawieszone z tego względu, że zainteresowany mieszka na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż właściwe Państwo Członkowskie, jest na wniosek zainteresowanego ustalane lub przywrócone, począwszy od dnia 1 czerwca 1992 r. , w pierwszym przypadku, od dnia, kiedy świadczenie powinno być ustalone, a w drugim przypadku, od daty zawieszenia świadczenia. 11. W przypadku gdy specjalne świadczenia nieskładkowe, okre- ślone w art. 4 ust. 2a rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 mogą, w tym samym okresie i w odniesieniu do tej samej osoby, być przyznane na podstawie art. 10a tego rozporządzenia przez insty- tucję właściwą Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zainteresowany zamieszkuje, i zgodnie z ust. 1-10 niniejszego art. u przez właściwą instytucję innego Państwa Członkowskiego, zainteresowany może łączyć te świadczenia do wysokości naj- wyższego świadczenia specjalnego, o które mógłby się ubiegać zgodnie z danym ustawodawstwem. 12. Szczegółowe zasady stosowania ust. 11, w szczególności zastosowanie, w odniesieniu do świadczeń określonych w tym ustępie, warunków zmniejszenia, zawieszenia lub uchylenia prze- widzianych w ustawodawstwie jednego lub kilku Państw Człon- kowskich i przyznania dodatków wyrównawczych, są określone na mocy decyzji Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących i, w danym wypadku, przez wspólne porozumienie zainteresowanych Państw Człon- kowskich lub ich właściwych władz. Artykuł 96 Umowy odnoszące się do zwrotów między instytucjami Umowy zawarte na podstawie art. 36 ust. 3, art. 63 ust. 3 i art. 70 ust. 3 przed dniem 1 lipca 1982 r. stosuje się również do osób, w odniesieniu do których zakres niniejszego rozporządzenia 50 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 został rozszerzony z tym dniem, o ile Państwo Członkowskie będące stroną takiej umowy nie wnosi sprzeciwu. Sprzeciw taki jest uwzględniony, jeżeli właściwa władza tego Państwa Członkowskiego zawiadomi pisemnie właściwą władzę Państw zainteresowanego Członkowskich przed dniem 1 października 1983 r. Kopię takiego zawiadomienia przekazuje się Komisji Administracyjnej. Państwa Członkowskiego lub w życie odpowiednich ustaw i systemów lub, jeżeli chodzi o noty- fikacje określone w art. 1 lit. j), datę, od której niniejsze rozpo- rządzenie będzie stosowane do systemów określonych w oświad- czeniach Państw Członkowskich. 2. Notyfikacje otrzymane zgodnie z przepisami ust. 1 są publi- kowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 97 Artykuł 98 Notyfikacje dotyczące niektórych przepisów Rozporządzenie wykonawcze 1. Notyfikacje określone w art. 1 lit. j), art. 5 i art. 8 ust. 2 są kie- rowane do przewodniczącego Rady. Wskazują one datę wejścia Późniejsze rozporządzenie niniejszego rozporządzenia. ustanawia zasady wykonania 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 51 ZAŁĄCZNIK I (A) (B) (8) (9) (13) (14) (15) ZAKRES PODMIOTOWY ROZPORZĄDZENIA I. Pracownicy najemni i/lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek (art. 1 lit. a) ii) i iii) rozporządzenia) A. BELGIA Nie dotyczy. B. DANIA 1. Każda osoba, która poprzez fakt, że wykonuje działalność jako pracownik najemny, podlega: a) ustawodawstwu w sprawie wypadków przy pracy i chorób zawodowych, w okresie poprzedzającym dzień 1 września 1977 r. ; b) ustawodawstwu w sprawie dodatkowych emerytur dla pracowników najemnych (arbejdsmarkedets tillaegspension, ATP), w okresie zaczy- nającym się od dnia 1 września 1977 r. , lub później, uważana jest za pracownika najemnego w rozumieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządze- nia. 2. Każda osoba, która na mocy ustawy w sprawie dziennych świadczeń pieniężnych z tytułu choroby lub macierzyństwa jest uprawniona do tych świadczeń na podstawie dochodu z pracy innego niż wynagrodzenie, uważana jest za pracownika najemnego, w rozumieniu art. 1, lit. a) ii) rozporządzenia. C. NIEMCY Jeżeli instytucją właściwą w sprawie przyznania świadczeń rodzinnych, zgodnie z tytułem III rozdział 7 rozporządzenia, jest instytucja niemiec- ka, to w rozumieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządzenia: a) „pracownik najemny” oznacza osobę ubezpieczoną z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego na wypadek bezrobocia lub osobę, która, w następstwie tego ubezpieczenia, otrzymuje świadczenia pieniężne z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby lub porównywalne świad- czenia; b) „osoba prowadząca działalność na własny rachunek” oznacza osobę, która prowadzi działalność na własny rachunek i która jest zobowią- zana: — ubezpieczyć się lub opłacać składki na ubezpieczenie emerytalne w systemie dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, lub — ubezpieczyć się w ramach obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego. D. HISZPANIA Nie dotyczy. E. FRANCJA Jeżeli instytucją właściwą w sprawie przyznania świadczeń rodzinnych, zgodnie z tytułem III rozdział 7 niniejszego rozporządzenia, jest insty- tucja francuska, to: 1. „pracownik najemny”, w rozumieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządzenia, oznacza każdą osobę ubezpieczoną z tytułu ubezpieczenia obowiązko- wego w systemie zabezpieczenia społecznego zgodnie z art. L 311-2 kodeksu zabezpieczenia społecznego, która spełnia minimalne warunki dotyczące zatrudnienia lub wynagrodzenia przewidziane w art. L 313-1 kodeksu zabezpieczenia społecznego w celu korzystania ze świad- czeń pieniężnych z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby, macierzyńskiego lub inwalidzkiego, lub osobę, która korzysta z wymienio- nych świadczeń pieniężnych; 2. „osoba prowadząca działalność na własny rachunek”, w rozumieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządzenia, oznacza każdą osobę, która prowadzi działalność na własny rachunek i która jest zobowiązana ubezpieczyć się i opłacać składki na świadczenia z tytułu starości w systemie dla osób prowadzących działalność na własny rachunek. F. GRECJA 1. Osoby ubezpieczone w systemie OGA, które wykonują wyłącznie działalność w charakterze pracownika najemnego, lub osoby podlegające ustawodawstwu innego Państwa Członkowskiego, które są lub były „pracownikiem najemnym”, w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia, uważane są za pracownika najemnego w rozumieniu art. 1 lit. a) iii) rozporządzenia. 2. W celu przyznania krajowego zasiłku rodzinnego osoby określone w art. 1 lit. a) i) i iii) rozporządzenia uważane są za pracowników naj- emnych w rozumieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządzenia. G. IRLANDIA 1. Każda osoba, która jest ubezpieczona z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego lub dobrowolnego, na mocy przepisów sekcji 5 i 37 ustawy o pomocy społecznej (tekst jednolity) z 1981 r. , uważana jest za pracownika najemnego, w rozumieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządzenia. 52 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 2. Każda osoba, która jest ubezpieczona z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego lub dobrowolnego na mocy przepisów sekcji 17A ustawy o pomocy społecznej (tekst jednolity) z 1981 r. , uważana jest za osobę prowadzącą działalność na własny rachunek, w rozumieniu art. 1, lit. a) ii) rozporządzenia. H. WŁOCHY Nie dotyczy. I. LUKSEMBURG Nie dotyczy. J. NIDERLANDY Każda osoba, która wykonuje działalność lub zawód bez umowy o pracę, uważana jest za osobę prowadzącą działalność na własny rachunek, w rozumieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządzenia. K. AUSTRIA Nie dotyczy. L. PORTUGALIA Nie dotyczy. M. FINLANDIA Każdy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek w rozumieniu ustawodawstwa w sprawie systemu pracowni- czych rent i emerytur, uważani są odpowiednio za pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek w rozumieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządzenia. N. SZWECJA Każdego pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek w rozumieniu ustawodawstwa w sprawie ubezpieczenia w razie wypadku przy pracy uznaje się odpowiednio za pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek w rozu- mieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządzenia O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Każdego pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek w rozumieniu ustawodawstwa Wielkiej Brytanii lub usta- wodawstwa Irlandii Północnej uważa się odpowiednio za pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek, w rozu- mieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządzenia. Każdą osobę, w odniesieniu do której są wymagalne składki jak od pracownika najemnego lub osoby pro- wadzącej działalność na własny rachunek zgodnie z ustawodawstwem Gibraltaru, uważa się odpowiednio za pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek, w rozumieniu art. 1 lit. a) ii) rozporządzenia. II. Członkowie rodziny (art. 1 lit. f) zdanie drugie rozporządzenia) A. BELGIA Nie dotyczy. B. DANIA Do celów określenia prawa do świadczeń rzeczowych w razie choroby lub macierzyństwa na podstawie art. 22 ust. 1 lit. a) i art. 31 rozporzą- dzenia, wyrazy „członkowie rodziny” oznaczają: 1. małżonka pracownika najemnego, osoby prowadzącej działalność na własny rachunek lub innej osoby uprawnionej na mocy rozporządze- nia, o ile same nie są osobami uprawnionymi na mocy rozporządzenia; lub 2. dziecko poniżej 18. roku życia, pozostające pod opieką osoby uprawnionej na mocy rozporządzenia. C. NIEMCY Nie dotyczy. D. HISZPANIA Nie dotyczy. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 53 E. FRANCJA Wyrazy „członkowie rodziny” oznaczają każdą osobę wymienioną w art. L 512-3 kodeksu zabezpieczenia społecznego. F. GRECJA Nie dotyczy. G. IRLANDIA Do celów określenia prawa do świadczeń rzeczowych w razie choroby lub macierzyństwa na podstawie przepisów rozporządzenia wyrazy „człon- kowie rodziny” oznaczają każdą osobę uznaną za pozostającą na utrzymaniu pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na wła- sny rachunek do celów stosowania ustaw o zdrowiu z lat 1947-70. H. WŁOCHY Nie dotyczy. I. LUKSEMBURG Nie dotyczy. J. NIDERLANDY Nie dotyczy. K. AUSTRIA Nie dotyczy. I. PORTUGALIA Nie dotyczy. M. FINLANDIA Do celów określenia prawa do świadczenia rzeczowego zgodnie z przepisami tytułu III rozdział 1 rozporządzenia wyrazy „członkowie rodziny” oznaczają współmałżonka lub dziecko w rozumieniu ustawy o ubezpieczeniu na wypadek choroby. N. SZWECJA Do celów określenia prawa do świadczenia rzeczowego zgodnie z przepisami tytułu III rozdział 1 rozporządzenia wyrazy „członkowie rodziny” oznaczają małżonka lub dziecko poniżej 18. roku życia. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Do celów ustalenia prawa do świadczenia rzeczowego wyrazy „członkowie rodziny” oznaczają: 1. W odniesieniu do ustawodawstwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej: 1) małżonka, o ile: a) ta osoba, będąca pracownikiem najemnym lub prowadząca działalność na własny rachunek lub też inna osoba uprawniona na pod- stawie rozporządzenia: i) zamieszkuje z małżonkiem; lub ii) przyczynia się do utrzymania małżonka; a b) małżonek: i) nie uzyskuje zarobków jako pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub inna osoba upraw- niona na podstawie rozporządzenia; lub ii) nie otrzymuje świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego ani renty lub emerytury ze swojego własnego ubezpieczenia; 2) każdą osobę, mającą pod opieką dziecko, o ile: a) pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub inna osoba uprawniona na podstawie rozporządze- nia: i) zamieszkuje z tą osobą jak mąż i żona; lub ii) przyczynia się do utrzymania tej osoby; a 54 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 b) osoba ta: i) nie uzyskuje zarobków jako pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub inna osoba upraw- niona na podstawie rozporządzenia; lub ii) nie otrzymuje świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego bądź emerytury ze swojego własnego ubezpieczenia; 3) każde dziecko, dla którego dana osoba, pracownik najemny, osoba prowadząca działalność 2. W odniesieniu do ustawodawstwa Gibraltaru: każda osoba uznana za osobę pozostającą na utrzymaniu w rozumieniu rozporządzenia w sprawie systemu grupowej praktyki lekarskiej z 1973 r. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 55 ZAŁĄCZNIK II (A) (B) (8) (10) (15) (Artykuł 1 lit. j) i u) rozporządzenia) I. Specjalne systemy dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, do których, zgodnie z czwartym akapitem art. 1 lit. j), nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia A. BELGIA Nie dotyczy. B. DANIA Nie dotyczy. C. NIEMCY Instytucje ubezpieczeniowe i opieki społecznej (Versicherungs– und Versorgungswerke) dla lekarzy, dentystów, lekarzy weterynarii, farmaceu- tów, adwokatów, agentów patentowych (Patentanwälte), notariuszy, rewidentów księgowych (Wirtschaftsprüfer), doradców podatkowych (Steuerbevollmächtige), pilotów morskich (Seelotsen) i architektów, utworzone zgodnie z ustawodawstwem krajów związkowych, a także inne instytucje ubezpieczeniowe i opieki społecznej, w szczególności opieki społecznej (Fürsorgeeinrichtungen) i system rozszerzenia podziału opłat (erweiterte Honorarverteilung). D. HISZPANIA 1. Systemy darmowej opieki społecznej, które stanowią uzupełnienie lub dodatek do systemów zabezpieczenia społecznego, zarządzanych przez instytucje podlegające ustawie powszechnej w sprawie zabezpieczenia społecznego z dnia 6 grudnia 1941 r. i jej rozporządzenie z dnia 26 maja 1943 r. : a) w odniesieniu do świadczeń, które stanowią uzupełnienie lub dodatek do świadczeń z tytułu zabezpieczenia społecznego; lub b) w odniesieniu do towarzystw ubezpieczenia wzajemnego, których integracja z systemem zabezpieczenia społecznego nie jest przewi- dziana zgodnie z przepisami pkt 7 szóstego przepisu przejściowego ustawy powszechnej w sprawie zabezpieczenia społecznego z dnia 30 maja 1974 r. i które w konsekwencji nie są zastępowane instytucjami w obowiązkowym systemie zabezpieczenia społecznego. 2. Systemy opieki społecznej i/lub systemy o charakterze pomocy społecznej lub dobroczynności, zarządzane przez instytucje niepodlegające ustawie powszechnej w sprawie zabezpieczenia społecznego lub ustawie z dnia 6 grudnia 1941 r. E. FRANCJA 1. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek poza rolnictwem: a) Systemy uzupełniające ubezpieczenie emerytalne i systemy ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa lub śmierci dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, określonych w art. L 658, L 659, L 663-11, L 663-12, L 682 i L 683-1 kodeksu zabezpieczenia spo- łecznego. b) Dodatkowe świadczenia określone w art. 9 ustawy nr 66 509 z dnia 12 lipca 1966 r. 2. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek w rolnictwie: Rodzaje ubezpieczeń określonych w art. 1049 i 1234. 19 kodeksu rolnego, na wypadek, z jednej strony, choroby, macierzyństwa, starości oraz, z drugiej strony, w razie wypadków przy pracy i chorób zawodowych osób prowadzących działalność na własny rachunek w rolnic- twie. F. GRECJA Nie dotyczy. G. IRLANDIA Nie dotyczy. H. WŁOCHY Nie dotyczy. I. LUKSEMBURG Nie dotyczy. J. NIDERLANDY Nie dotyczy. 56 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 K. AUSTRIA Instytucje ubezpieczeniowe i opieki społecznej (Versicherungs– und Versorgungswerke), instytucje opieki społecznej, w szczególności fundusze (Fürsorgeeinrichtungen) i system rozszerzenia podziału honorariów (erweiterte Honorarverteilung) dla lekarzy, lekarzy weterynarii, adwokatów, kuratorów i inżynierów cywilnych (Ziviltechniker). L. PORTUGALIA Nie dotyczy M. FINLANDIA Nie dotyczy N. SZWECJA Nie dotyczy. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Nie dotyczy. II. Zasiłki specjalne z tytułu urodzenia lub przysposobienia dziecka, wyłączone z zakresu zastosowania rozporządzenia zgodnie z art. 1 lit. u) pkt i) A. BELGIA a) zasiłek porodowy; b) premia z tytułu przysposobienia. B. DANIA Żadne. C. NIEMCY Żadne. D. HISZPANIA Żadne. E. FRANCJA a) zasiłek na małe dzieci do trzech miesięcy; b) zasiłek z tytułu przysposobienia. F. GRECJA Żadne. G. IRLANDIA Żadne. H. WŁOCHY Żadne. I. LUKSEMBURG a) Zasiłek przedporodowy; b) Zasiłek porodowy. J. NIDERLANDY Żadne. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 57 K. AUSTRIA Część ogólna zasiłku porodowego. L. PORTUGALIA Żadne. M. FINLANDIA Wyprawka lub zryczałtowana kwota zasiłku macierzyńskiego zgodnie z ustawą o zasiłkach macierzyńskich. N. SZWECJA Żadne. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. III. Specjalne świadczenia nieskładkowe, w rozumieniu art. 4 ust. 2b, nieobjęte zakresem stosowania rozporządzenia A. BELGIA Żadne. B. DANIA Żadne. C. NIEMCY a) Świadczenia przyznane zgodnie z ustawodawstwem krajów związkowych dla niepełnosprawnych, w szczególności niewidzących. b) Dodatek socjalny zgodnie z ustawą w sprawie wyrównania rent i emerytur z dnia 28 czerwca 1990 r. D. HISZPANIA Żadne. E. FRANCJA Żadne F. GRECJA Żadne. G. IRLANDIA Żadne. H. WŁOCHY Żadne. I. LUKSEMBURG Żadne. J. NIDERLANDY Żadne. K. AUSTRIA Świadczenia przyznane zgodnie z ustawodawstwem Bundeslandów dla osób niepełnosprawnych i dla osób potrzebujących opieki. 58 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 L. PORTUGALIA Żadne. M. FINLANDIA Żadne. N. SZWECJA Żadne. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 59 ZAŁĄCZNIK IIa (B) (10) (12) (13) (14) (15) SPECJALNE ŚWIADCZENIA NIESKŁADKOWE (Artykuł 10a rozporządzenia) A. BELGIA a) Zasiłki dla niepełnosprawnych (ustawa z dnia 27 lutego 1987 r. ). b) Dochód gwarantowany dla osób starszych (ustawa z dnia 1 kwietnia 1969 r. ). c) Gwarantowane świadczenia rodzinne (ustawa z dnia 20 lipca 1971 r. ). B. DANIA a) Zryczałtowane świadczenie rehabilitacyjne przyznane zgodnie z ustawą o pomocy społecznej w celu utrzymania osób poddanych rehabilitacji. b) Wydatki na mieszkanie dla rencistów i emerytów (ustawa w sprawie pomocy przy indywidualnym zamieszkaniu, ujednolicona przez ustawę nr 204 z dnia 29 marca 1995 r. ). C. NIEMCY Żadne D. HISZPANIA a) Świadczenia zgodnie z ustawą o społecznej integracji osób niepełnosprawnych (ustawa nr 13/82 z dnia 7 kwietnia 1982 r. ). b) Świadczenia pieniężne z tytułu pomocy osobom starszym i inwalidom niezdolnym do pracy (Dekret królewski nr 2620/81 z dnia 24 lipca 1981 r. ). c) Nieskładkowe renty inwalidzkie i emerytury oraz świadczenia na dziecko pozostające na utrzymaniu, przewidziane w art. 132 ust. 1, art. 136a, 137a, 138a, 154a, 155a, 156a, 167, art. 168 ust. 2, art. 169 i 170 ustawy powszechnej w sprawie zabezpieczenia społecznego, zmienionej ustawą nr 26/90 z dnia 20 grudnia 1990 r. ustanawiającą świadczenia nieskładkowe z tytułu zabezpieczenia społecznego. E. FRANCJA a) Zasiłek uzupełniający z Krajowego Funduszu Solidarności (ustawa z dnia 30 czerwca 1956 r. ). b) Zasiłek dla niepełnosprawnych dorosłych (ustawa z dnia 30 czerwca 1975 r. ). c) Zasiłek specjalny (ustawa z dnia 10 lipca 1952 r. ). F. GRECJA a) Świadczenia specjalne dla osób starszych (ustawa nr 1296/82). b) Zasiłek dla dzieci niepracujących matek, których mężowie zostali powołani do służby wojskowej (ustawa nr 1483/84, art. 23 ust. 1). c) Zasiłek dla dzieci niepracujących matek, których mężowie pozostają w więzieniu (ustawa nr 1483/84, art. 23 ust. 2). d) Zasiłek dla osób z wrodzoną niedokrwistością hemolityczną (dekret z mocą ustawy nr 321/69; wspólne zarządzenie ministrów G4a/F. 222/oik. 2204). e) Zasiłek dla głuchoniemych (ustawa wyjątkowa nr 421/37; wspólne zarządzenie ministrów G4B/F. 422/oik. 2205). f) Zasiłek dla osób z głęboką niepełnosprawnością (dekret z mocą ustawy nr 162/73; wspólne zarządzenie ministrów G4a/F. 225//oik. 161). g) Zasiłek dla osób chorych na spazmofilię (dekret z mocą ustawy nr 162/72; wspólne zarządzenie ministrów G4a/F. 224/oik. 2207). h) Zasiłek dla osób z głębokim upośledzeniem umysłowym (dekret z mocą ustawy nr 162/73; wspólne zarządzenie ministrów G4b/F. 423/oik. 2208). i) Zasiłek dla niewidzących (ustawa nr 958/79; wspólne zarządzenie ministrów (G4b/F. 421/oik. 2209). G. IRLANDIA a) Pomoc dla bezrobotnych (ujednolicona ustawa o pomocy społecznej z 1981 r. , część III, rozdział 2). 60 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 b) Renty starcze i dla niewidzących (nieskładkowe) (ujednolicona ustawa o pomocy społecznej z 1981 r. , część III, rozdział 3). c) Renty dla wdów i sierot (nieskładkowe) (ujednolicona ustawa o pomocy społecznej z 1981 r. , część III, rozdział 4). d) Zasiłek dla samotnych rodziców (ustawa o pomocy społecznej z 1990 r. , część III). e) Zasiłek dla opiekunów (ustawa o pomocy społecznej z 1990 r. , część IV). f) Dodatek do dochodu rodzinnego (ustawa o pomocy społecznej z 1984 r. , część III). g) Zasiłek socjalny dla osób niepełnosprawnych (ustawa o zdrowiu z 1970 r. , sekcja 69). h) Zasiłek dla osób niepełnosprawnych na pokrycie wydatków związanych z transportem (ustawa o zdrowiu z 1970 r. , sekcja 61). i) Zasiłek socjalny w przypadku chorób zakaźnych (ustawa o zdrowiu z 1947 r. , sekcja 5 i sekcja 44 (5)). j) Zasiłek na opiekę w domu (ustawa o zdrowiu z 1970 r. , sekcja 61). k) Zasiłek dla niewidzących (ustawa w sprawie osób niewidzących z 1920 r. , rozdział 49). l) Zasiłek rehabilitacyjny dla osób niepełnosprawnych (ustawa o zdrowiu z 1970 r. , sekcje 68, 69 i 72). H. WŁOCHY a) Renty socjalne dla osób bez środków do życia (ustawa nr 153 z dnia 30 kwietnia 1969 r. ). b) Renty, emerytury i zasiłki dla niepełnosprawnych i inwalidów cywilnych (ustawy nr 118 z dnia 30 marca 1974 r. , nr 18 z dnia 11 lutego 1980 r. i nr 508 z dnia 23 listopada 1988 r. ). c) Renty, emerytury i zasiłki dla głuchoniemych (ustawy nr 381 z dnia 26 maja 1970 r. i nr 508 z dnia 23 listopada 1988 r. ). d) Renty, emerytury i zasiłki dla niewidzących osób cywilnych (ustawy nr 382 z dnia 27 maja 1970 r. i nr 508 z dnia 23 listopada 1988 r. ). e) Zasiłki uzupełniające minimalne renty i emerytury (ustawy nr 218 z dnia 4 kwietnia 1952 r. , nr 638 z dnia 11 listopada 1983 r. i nr 407 z dnia 29 grudnia 1990 r. ). f) Zasiłki uzupełniające zasiłki dla niepełnosprawnych (ustawa nr 222 z dnia 12 czerwca 1984 r. ). g) Zasiłki miesięczne na ciągłą indywidualną pomoc dla osób niezdolnych do pracy (ustawa nr 222 z dnia 12 czerwca 1984 r. ). I. LUKSEMBURG a) Zasiłki specjalne dla osób w znacznym stopniu niepełnosprawnych (ustawa z dnia 16 kwietnia 1979 r. ). b) Zasiłki macierzyńskie (ustawa z dnia 30 kwietnia 1980 r. ). J. NIDERLANDY Żadne. K. AUSTRIA a) Dodatek wyrównawczy (ustawa federalna z dnia 9 września 1955 r. w sprawie powszechnego ubezpieczenia społecznego — ASVG, ustawa fede- ralna z dnia 11 października 1978 r. w sprawie ubezpieczenia społecznego osób pracujących w handlu — GSVG i ustawa federalna z dnia 11 paź- dziernika 1978 r. w sprawie ubezpieczenia społecznego rolników). b) Zasiłek opiekuńczy (Pflegegeld) zgodnie z austriacką ustawą federalną w sprawie zasiłku opiekuńczego (Bundespflegegeldgesetz) z wyjątkiem zasiłku opiekuńczego przyznanego przez instytucje udzielające ubezpieczeń na wypadek inwalidztwa spowodowanego przez wypadek przy pracy lub cho- robę zawodową. L. PORTUGALIA a) Zasiłki rodzinne nieskładkowe (dekret z mocą ustawy nr 160/80 z dnia 27 maja 1980 r. ). b) Zasiłek dla matki karmiącej (dekret z mocą ustawy nr 160/80 z dnia 27 maja 1980 r. ). c) Zasiłek uzupełniający dla niepełnosprawnych dzieci i młodzieży (dekret z mocą ustawy nr 160/80 z dnia 27 maja 1980 r. ). d) Zasiłek z tytułu uczęszczania do szkoły specjalnej (dekret z mocą ustawy nr 160/80 z dnia 27 maja 1980 r. ). e) Nieskładkowa renta sieroca (dekret z mocą ustawy nr 160/80 z dnia 27 maja 1980 r. ). f) Nieskładkowa renta inwalidzka (dekret z mocą ustawy nr 464/80 z dnia 13 października 1980 r. ). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 61 g) Nieskładkowa emerytura (dekret z mocą ustawy nr 464/80 z dnia 13 października 1980 r. ). h) Renta uzupełniająca dla osób w znacznym stopniu niepełnosprawnych (dekret z mocą ustawy nr 160/80 z dnia 27 maja 1980 r. ). i) Nieskładkowa renta wdowia (dekret wykonawczy nr 52/81 z dnia 11 listopada 1981 r. ). M. FINLANDIA a) Zasiłek na opiekę nad dzieckiem (ustawa o zasiłku na opiekę nad dzieckiem, 444/69). b) Zasiłek inwalidzki (ustawa o zasiłku inwalidzkim, 124/88). c) Zasiłek mieszkaniowy dla rencistów i emerytów (ustawa o zasiłku na mieszkanie dla rencistów i emerytów, 591/78). d) Podstawowy zasiłek dla bezrobotnych (ustawa o zasiłku dla bezrobotnych, 602/84) w przypadku, gdy osoba nie spełnia warunków uprawniają- cych do zasiłku dla bezrobotnych pracowników. N. SZWECJA a) Komunalne dodatki mieszkaniowe uzupełniające podstawowe renty i emerytury (ustawa 1962: 392, wydana powtórnie 1976: 1014). b) Zasiłki inwalidzkie, które nie są wypłacane na rzecz osoby otrzymującej rentę lub emeryturę (ustawa 1962: 381 wydana powtórnie 1982: 120). c) Zasiłek opiekuńczy na niepełnosprawne dzieci (ustawa 1962: 381 wydana powtórnie 1982: 120). O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) … b) Zasiłek na opiekę nad inwalidą (ustawa z 1975 r. o zabezpieczeniu społecznym z dnia 20 marca 1975 r. , sekcja 37, i ustawa z 1975 r. o zabez- pieczeniu społecznym (Irlandia Północna) z dnia 20 marca 1975 r. , sekcja 37). c) Kredyt rodzinny (ustawa z 1986 r. o zabezpieczeniu społecznym z dnia 25 lipca 1986 r. , sekcje 20-22, i rozporządzenie z 1986 r. o zabezpiecze- niu społecznym (Irlandia Północna) z dnia 5 listopada 1986 r. , art. 21-23). d) Zasiłek pielęgnacyjny (ustawa z 1975 r. o zabezpieczeniu społecznym z dnia 20 marca 1975 r. , sekcja 35, i ustawa z 1975 r. o zabezpieczeniu społecznym (Irlandia Północna) z dnia 20 marca 1975 r. , sekcja 35). e) Dodatek do dochodu (ustawa z 1986 r. o zabezpieczeniu społecznym z dnia 25 lipca 1986 r. , sekcje 20-22 i sekcja 23, rozporządzenie z 1986 r. o zabezpieczeniu społecznym (Irlandia Północna) z dnia 5 listopada 1986 r. , art. 21-24). f) Zasiłek na utrzymanie w przypadku niepełnosprawności (ustawa z 1991 r. o zasiłku na utrzymanie w przypadku niepełnosprawności i o zasiłku na zatrudnienie w przypadku niepełnosprawności z dnia 27 czerwca 1991 r. , sekcja 1, i rozporządzenie z 1991 r. o zasiłku na utrzymanie w przy- padku niepełnosprawności i o zasiłku na zatrudnienie w przypadku niepełnosprawności (Irlandia Północna) z dnia 24 lipca 1991 r. , art. 3). g) Zasiłek na zatrudnienie w przypadku niepełnosprawności (ustawa z 1991 r. o zasiłku na utrzymanie w przypadku niepełnosprawności i o zasiłku na zatrudnienie w przypadku niepełnosprawności z dnia 27 czerwca 1991 r. , sekcja 6 i rozporządzenie z 1991 r. o zasiłku na utrzymanie w przy- padku niepełnosprawności i o zasiłku na zatrudnienie w przypadku niepełnosprawności (Irlandia Północna) z dnia 24 lipca 1991 r. , art. 8). h) zasiłki dla poszukujących pracy przyznawane na podstawie wysokości dochodów (ustawa z 1995 r. o poszukujących pracy 1995 r. z dnia 28 czerwca 1995 r. , sekcje I ust. 2 lit. d) ii) i art. 3, i rozporządzenie z 1995 r. o poszukujących pracy (Irlandia Północna) z dnia 18 października 1995 r. , art. 3 ust. 2 lit. d) ii) i art. 5). 62 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK III (A) (B) (6) (7) (12) (14) (15) POSTANOWIENIA KONWENCJI O ZABEZPIECZENIU SPOŁECZNYM, KTÓRE POZOSTAJĄ W MOCY, NIE NARUSZAJĄC PRZEPISÓW ART. 6 ROZPORZĄDZENIA — POSTANOWIENIA KONWENCJI, KTÓRYCH NIE STOSUJE SIĘ DO WSZYSTKICH OSÓB, DO KTÓRYCH MA ZASTOSOWANIE ROZPORZĄDZENIE (Artykuł 7 ust. 2 lit. c) i art. 3 ust. 3 rozporządzenia) Uwagi ogólne 1. Jeśli przepisy wskazane w niniejszym Załączniku przewidują odwołanie do innych postanowień konwencji, odwołania te zastępuje się odwołaniami do odpowiednich przepisów rozporządzenia, o ile rozpatrywane postanowienia umów same nie są wskazane w niniejszym załączniku. 2. Klauzula wypowiedzenia przewidziana w konwencjach w sprawie zabezpieczenia społecznego, której niektóre postanowienia są wskazane w niniej- szym Załączniku, zostaje zachowana w odniesieniu do wspomnianych postanowień. A. Postanowienia konwencji o zabezpieczeniu społecznym, które pozostają w mocy, nie naruszając przepisów art. 6 (art. 7 ust. 2 lit. c) rozporządzenia) 1. BELGIA–DANIA Brak umowy. 2. BELGIA–NIEMCY a) Artykuły 3 i 43 Protokołu końcowego z dnia 7 grudnia 1957 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia, jak w Protokole uzupełniającym z dnia 10 listopada 1960 r. b) Umowa uzupełniająca nr 3 z dnia 7 grudnia 1957 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia, jak w Protokole uzupełniającym z dnia 10 listopada 1960 r. (wypłata rent i emerytur należnych za okres poprzedzający wejście w życie Konwencji ogólnej). 3. BELGIA–HISZPANIA Żadne. 4. BELGIA–FRANCJA a) Artykuły 13, 16 i 23 Umowy uzupełniającej z dnia 17 stycznia 1948 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia (pracownicy kopalń i przedsiębiorstw podobnych). b) Wymiana listów z dnia 27 lutego 1953 r. (zastosowanie art. — ust. 2 Konwencji ogólnej z dnia 17 stycznia 1948 r. ). c) Wymiana listów z dnia 29 lipca 1953 r. w sprawie zasiłków dla starszych pracowników najemnych. 5. BELGIA–GRECJA Artykuł 15 ust. 2, art. 35 ust. 2 i art. 37 Konwencji ogólnej z dnia 1 kwietnia 1958 r. 6. BELGIA–IRLANDIA Brak umowy. 7. BELGIA–WŁOCHY Artykuł 29 Konwencji z dnia 30 kwietnia 1948 r. 8. BELGIA–LUKSEMBURG Artykuły 2 i 4 Umowy z dnia 27 października 1971 r. (zagraniczne ubezpieczenia społeczne). 9. BELGIA–NIDERLANDY Artykuły 2 i 4 Umowy z dnia 4 lutego 1969 r. (zagraniczna działalność zawodowa). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 63 10. BELGIA–AUSTRIA a) Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 4 kwietnia 1977 r. w odniesieniu do osób zamieszkałych w państwach trzecich. b) Punkt III Protokołu końcowego do wyżej wymienionej Konwencji, w odniesieniu do osób zamieszkałych w państwach trzecich. 11. BELGIA–PORTUGALIA Artykuły 1 i 5 Konwencji z dnia 13 stycznia 1965 r. (ubezpieczenia społeczne dla osób zatrudnionych w Kongu Belgijskim oraz Ruandzie- Burundi), w brzmieniu określonym w Porozumieniu zawartym poprzez wymianę listów z dnia 18 czerwca 1982 r. 12. BELGIA–FINLANDIA Brak umowy. 13. BELGIA–SZWECJA Brak umowy. 14. BELGIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 15. DANIA–NIEMCY a) Punkt 15 Protokołu końcowego do Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 14 sierpnia 1953 r. b) Umowa uzupełniająca z dnia 14 sierpnia 1953 r. do wyżej wymienionej Konwencji. 16. DANIA–HISZPANIA Brak umowy. 17. DANIA–FRANCJA Żadne 18. DANIA–GRECJA Brak umowy. 19. DANIA–IRLANDIA Brak umowy. 20. DANIA–WŁOCHY Brak umowy. 21. DANIA–LUKSEMBURG Brak umowy. 22. DANIA–NIDERLANDY Brak umowy. 23. DANIA–AUSTRIA a) Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 16 czerwca 1987 r. w odniesieniu do osób zamieszkałych w państwach trzecich. b) Punkt I Protokołu końcowego do wyżej wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkałych w państwach trzecich. 24. DANIA–PORTUGALIA Brak umowy. 64 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 25. DANIA–FINLANDIA Artykuł 10 Nordyckiej konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 15 czerwca 1992 r. 26. DANIA–SZWECJA Artykuł 10 Nordyckiej konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 15 czerwca 1992 r. 27. DANIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 28. NIEMCY–HISZPANIA Artykuł 4 ust. 1 i art. 45 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 4 grudnia 1973 r. 29. NIEMCY–FRANCJA a) Artykuł 11 ust. 1, art. 16 (akapit drugi) i art. 19 Konwencji ogólnej z dnia 10 lipca 1950 r. b) Artykuł 9 Umowy uzupełniającej nr 1 z dnia 10 lipca 1950 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia (pracownicy kopalń i przedsię- biorstw podobnych). c) Umowa uzupełniająca nr 4 z dnia 10 lipca 1950 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia, jak w dodanej sekcji nr 2 z dnia 18 czerwca 1955 r. d) Tytuły I i III dodanej sekcji nr 2 z dnia 18 czerwca 1955 r. e) Punkty 6, 7 i 8 Protokołu ogólnego z dnia 10 lipca 1950 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia. f) Tytuły II, III i IV Umowy z dnia 20 grudnia 1963 r. (zabezpieczenie społeczne w landzie Saary). 30. NIEMCY–GRECJA a) Artykuł 5 ust. 2 Konwencji ogólnej z dnia 25 kwietnia 1961 r. b) Artykuł 8 ust. 1, ust. 2 lit. b) i ust. 3, art. 9-11 i rozdział I i IV, o ile dotyczą tych artykułów, Konwencji w sprawie ubezpieczenia na wypadek bezrobocia z dnia 31 maja 1961 r. , razem z notą w Protokole z dnia 14 czerwca 1980 r. c) Protokół z dnia 7 października 1991 r. w połączeniu z Umową z dnia 6 lipca 1984 r. między Rządem Niemieckiej Republiki Demokra- tycznej a Rządem Republiki Greckiej w sprawie rozwiązywania problemów dotyczących rent i emerytur. 31. NIEMCY–IRLANDIA Brak umowy. 32. NIEMCY–WŁOCHY a) Artykuł 3 ust. 2, art. 23 ust. 2, art. 26 i 36 ust. 3 Konwencji z dnia 5 maja 1953 r. (ubezpieczenie społeczne). b) Umowa uzupełniająca z dnia 12 maja 1953 r. do Konwencji z dnia 5 maja 1953 r. (wypłata emerytur i rent za okres poprzedzający wejście w życie umowy). 33. NIEMCY–LUKSEMBURG Artykuły 4, 5, 6 i 7 Traktatu z dnia 11 lipca 1959 r. (Ausgleichsvertrag) (rozstrzyganie sporów niemiecko-luksemburskich). 34. NIEMCY– NIDERLANDY a) Artykuł 3 ust. 2 Konwencji z dnia 29 marca 1951 r. b) Artykuł 2 i 3 Umowy uzupełniającej nr 4 z dnia 21 grudnia 1956 r. do Konwencji z dnia 29 marca 1951 r. (rozstrzyganie w sprawach praw nabytych w niemieckim systemie ubezpieczenia społecznego przez pracowników niderlandzkich między dniem 13 maja 1940 r. i dniem 1 września 1945 r. ). 35. NIEMCY–AUSTRIA a) Artykuł 41 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 22 grudnia 1966 r. zmienionej Konwencjami uzupełniającymi nr 1 z dnia 10 kwietnia 1969 r. , nr 2 z dnia 20 marca 1974 r. i nr 3 z dnia 29 sierpnia 1980 r. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 65 b) Ustęp 3 lit. c), ust. 3 lit. d), ust. 17, 20 lit. a) i ust. 21 Protokołu końcowego do wyżej wymienionej Konwencji. c) Artykuł 3 wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób mieszkających w państwie trzecim. d) Ustęp 3 lit. g) Protokołu końcowego do wyżej wymienionej Konwencji w stosunku do osób zamieszkałych w państwach trzecich. e) Artykuł 4 ust. 1 Konwencji w odniesieniu do ustawodawstwa, zgodnie z którym wypadki (i choroby zawodowe) występujące poza teryto- rium Republiki Federalnej Niemiec, a także okresy ubezpieczenia ukończone poza jej terytorium nie uprawniają do wypłaty świadczeń lub uprawniają do wypłaty świadczeń tylko w niektórych warunkach, kiedy osoby uprawnione zamieszkują poza terytorium Republiki Fede- ralnej Niemiec, w następujących przypadkach: i) świadczenie zostało już wypłacone lub jest płatne dnia 1 stycznia 1994 r. ; ii) beneficjent wybrał Austrię na miejsce zwykłego pobytu przed dniem 1 stycznia 1994 r. , a wypłata rent lub emerytur należnych z tytułu ubezpieczenia emerytalno-rentowego i wypadkowego rozpoczyna się przed dniem 31 grudnia 1994 r. ; powyższe stosuje się również do okresów pobierania innych rent i emerytur, łącznie z rentą rodzinną, które zastępują początkowe świad- czenie, w przypadku gdy okresy pobierania następują po sobie bez przerw. f) Ustęp 19 lit. b) Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji. Stosując ust. 3 lit. c) tego przepisu, kwota uwzględniana przez właściwą instytucję nie przekroczy kwoty należnej w odniesieniu do odpowiadających okresów, za które należy się wynagrodzenie ze strony tej insty- tucji. g) Artykuł 2 Umowy uzupełniającej nr 1 z dnia 10 kwietnia 1969 r. do wymienionej Konwencji. h) Artykuł 1 ust. 5 i art. 8 Konwencji w sprawie ubezpieczenia na wypadek bezrobocia z dnia 19 lipca 1978 r. i) Ustęp 10 Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji. 36. NIEMCY–PORTUGALIA Artykuł 5 ust. 2 Konwencji z dnia 6 listopada 1964 r. 37. NIEMCY–FINLANDIA a) Art. 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 23 kwietnia 1979 r. b) Punkt 9 lit. a) Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji. 38. NIEMCY–SZWECJA a) Artykuł 4 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 27 lutego 1976 r. b) Punkt 8 lit. a) Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji. 39. NIEMCY–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Artykuł 3 ust. 1 i 6 i art. 7 ust. 2-6 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 20 kwietnia 1960 r. b) Artykuł 2-7 Protokołu końcowego do Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 20 kwietnia 1960 r. c) Artykuł 2 ust. 5 i art. 5 ust. 2-6 Konwencji w sprawie ubezpieczenia na wypadek bezrobocia z dnia 20 kwietnia 1960 r. 40. HISZPANIA–FRANCJA Żadne. 41. HISZPANIA–GRECJA Brak umowy. 42. HISZPANIA–IRLANDIA Brak umowy. 43. HISZPANIA–WŁOCHY Artykuł 5, art. 18 ust. 1 lit. c) i art. 23 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 30 października 1979 r. 66 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 44. HISZPANIA–LUKSEMBURG a) Artykuł 5 ust. 2 Konwencji z dnia 8 maja 1969 r. b) Artykuł 1 Umowy administracyjnej z dnia 27 czerwca 1975 r. do celów stosowania Konwencji z dnia 8 maja 1969 r. do osób prowadzą- cych działalność na własny rachunek. 45. HISZPANIA–NIDERLANDY Artykuł 23 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 5 lutego 1974 r. 46. HISZPANIA–AUSTRIA a) Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 6 listopada 1981 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwie trzecim. b) Punkt II Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 47. HISZPANIA–PORTUGALIA Artykuł 4 ust. 2, art. 16 ust. 2 i art. 22 Konwencji ogólnej z dnia 11 czerwca 1969 r. 48. HISZPANIA–FINLANDIA Artykuł 5 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 19 grudnia 1985 r. 49. HISZPANIA–SZWECJA Artykuł 5 ust. 2 i art. 16 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 4 lutego 1983 r. 50. HISZPANIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 51. FRANCJA–GRECJA Art. 16 (akapit czwarty) i art. 30 Konwencji ogólnej z dnia 19 kwietnia 1958 r. 52. FRANCJA–IRLANDIA Brak umowy. 53. FRANCJA–WŁOCHY a) Artykuł 20 i 24 Konwencji ogólnej z dnia 31 marca 1948 r. b) Wymiana listów z dnia 3 marca 1956 r. (świadczenia w razie choroby dla pracowników sezonowych zatrudnionych w rolnictwie). 54. FRANCJA–LUKSEMBURG Artykuł 11 i 14 Umowy uzupełniającej z dnia 12 listopada 1949 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia (pracownicy kopalń i przedsię- biorstw podobnych). 55. FRANCJA–NIDERLANDY Artykuł 11 Umowy uzupełniającej z dnia 1 czerwca 1954 r. do Konwencji ogólnej z dnia 7 stycznia 1950 r. (pracownicy kopalń i przedsię- biorstw podobnych). 56. FRANCJA–AUSTRIA Żadne. 57. FRANCJA–PORTUGALIA Żadne. 58. FRANCJA–FINLANDIA Żadne. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 67 59. FRANCJA–SZWECJA Żadne. 60. FRANCJA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Wymiana listów z dnia 27 i z dnia 30 lipca 1970 r. dotycząca stanowiska w odniesieniu do zabezpieczenia społecznego dla nauczycieli ze Zjednoczonego Królestwa, czasowo wykonujących swój zawód we Francji, na mocy Konwencji kulturalnej z dnia 2 marca 1948 r. 61. GRECJA–IRLANDIA Brak umowy. 62. GRECJA–WŁOCHY Brak umowy. 63. GRECJA–LUKSEMBURG Brak umowy. 64. GRECJA–NIDERLANDY Artykuł 4 ust. 2 Konwencji ogólnej z dnia 13 września 1966 r. 65. GRECJA–AUSTRIA a) Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 14 grudnia 1979 r. , zmienionej Konwencją uzupełniającą z dnia 21 maja 1986 r. w odniesieniu do osób zamieszkałych w państwach trzecich. b) Punkt II Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkałych w państwach trzecich. 66. GRECJA–PORTUGALIA Brak umowy. 67. GRECJA–FINLANDIA Artykuł 5 ust. 2 i art. 21 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 21 marca 1988 r. 68. GRECJA–SZWECJA Artykuł 5 ust. 2 i art. 23 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 5 maja 1978 r. zmienionej Konwencją uzupełniającą z dnia 14 wrze- śnia 1984 r. 69. GRECJA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Brak umowy. 70. IRLANDIA–WŁOCHY Brak umowy. 71. IRLANDIA–LUKSEMBURG Brak umowy. 72. IRLANDIA–NIDERLANDY Brak umowy. 73. IRLANDIA–AUSTRIA Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 30 września 1988 r. w odniesieniu do osób zamieszkałych w państwach trzecich. 68 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 74. IRLANDIA–PORTUGALIA Brak umowy. 75. IRLANDIA–FINLANDIA Brak umowy. 76. IRLANDIA–SZWECJA Brak umowy. 77. IRLANDIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Artykuł 8 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 14 września 1971 r. 78. WŁOCHY–LUKSEMBURG Art. 18 ust. 2 i art. 24 Konwencji ogólnej z dnia 29 maja 1951 r. 79. WŁOCHY–NIDERLANDY Art. 21 ust. 2 Konwencji ogólnej z dnia 28 października 1952 r. 80. WŁOCHY–AUSTRIA a) Artykuł 5 ust. 3 i art. 9 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 21 stycznia 1981 r. b) Artykuł 4 wyżej wymienionej Konwencji i ust. 2 Protokołu końcowego do wyżej wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamiesz- kujących w państwach trzecich. 81. WŁOCHY–PORTUGALIA Brak umowy. 82. WŁOCHY–FINLANDIA Brak umowy. 83. WŁOCHY–SZWECJA Art. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 25 września 1979 r. 84. WŁOCHY–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 85. LUKSEMBURG–NIDERLANDY Żadne. 86. LUKSEMBURG–AUSTRIA a) Artykuł 5 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 21 grudnia 1971 r. , zmienionej Konwencjami uzupełniającymi nr 1 z dnia 16 maja 1973 r. i nr 2 z dnia 9 października 1978 r. b) Artykuł 3 ust. 2 wymienionej Konwencji w stosunku do osób zamieszkałych w państwach trzecich. c) Punkt III Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 87. LUKSEMBURG–PORTUGALIA Artykuł 3 ust. 2 Konwencji z dnia 12 lutego 1965 r. 88. LUKSEMBURG–FINLANDIA Artykuł 5 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 15 września 1988 r. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 69 89. LUKSEMBURG–SZWECJA a) Artykuł 4 i art. 29 ust. 1 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 21 lutego 1985 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w pań- stwach trzecich. b) Artykuł 30 wymienionej Konwencji. 90. LUKSEMBURG–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 91. LUKSEMBURG–AUSTRIA a) Artykuł 3 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 7 marca 1974 r. , zmienionej Konwencją uzupełniającą z dnia 5 listopada 1980 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. b) Punkt II Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w stosunku do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 92. NIDERLANDY–PORTUGALIA Artykuł 5 ust. 2 i art. 31 Konwencji z dnia 19 lipca 1979 r. 93. NIDERLANDY–FINLANDIA Brak umowy. 94. NIDERLANDY–SZWECJA Artykuł 4 i art. 24 ust. 3 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 2 lipca 1976 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 95. NIDERLANDY–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 96. AUSTRIA–PORTUGALIA Żadne. 97. AUSTRIA–FINLANDIA a) Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 11 grudnia 1985 r. zmienionej Konwencją uzupełniającą z dnia 9 marca 1993 r. w stosunku do osób zamieszkujących w państwach trzecich. b) Punkt II Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w stosunku do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 98. AUSTRIA–SZWECJA a) Artykuł 4 i art. 24 ust. 1 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 11 listopada 1975 r. , zmienionej Konwencją uzupełniającą z dnia 21 października 1982 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. b) Punkt II Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 99. AUSTRIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Artykuł 3 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 22 lipca 1980 r. , zmienionej Konwencjami uzupełniającymi nr 1 z dnia 9 grud- nia 1985 r. i nr 2 z dnia 13 października 1992 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. b) Protokół dotyczący świadczeń rzeczowych do wymienionej Konwencji, z wyjątkiem art. 2 ust. 3 w odniesieniu do osób, które nie są upraw- nione do korzystania ze świadczeń objętych przepisami tytułu III rozdział 1 rozporządzenia. 100. PORTUGALIA–FINLANDIA Brak umowy. 70 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 101. PORTUGALIA–SZWECJA Artykuł 6 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 25 października 1978 r. 102. PORTUGALIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Artykuł 2 ust. 1 protokołu w sprawie leczenia medycznego z dnia 15 listopada 1978 r. b) W odniesieniu do portugalskich pracowników najemnych, na okres od dnia 22 października 1987 r. do końca okresu przejściowego okre- ślonego w art. 220 ust. 1 ustawy odnoszącej się do przystąpienia Hiszpanii i Portugalii: art. 26 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 15 listopada 1978 r. , zmienionej wymianą listów z dnia 28 września 1987 r. 103. FINLANDIA–SZWECJA Artykuł 10 Nordyckiej konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 15 czerwca 1992 r. 104. FINLANDIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 105. SZWECJA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Artykuł 4 ust. 3 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 29 czerwca 1987 r. B. Postanowienia konwencji, których nie stosuje się do wszystkich osób, do których ma zastosowanie rozporządzenie (art. 3 ust. 3 rozporządzenia) 1. BELGIA–DANIA Brak umowy. 2. 3. … BELGIA–HISZPANIA Żadne. 4. BELGIA–FRANCJA a) Wymiana listów z dnia 29 lipca 1953 r. w sprawie zasiłków dla starszych pracowników najemnych. b) Wymiana listów z dnia 27 lutego 1953 r. (stosowanie art. 4 ust. 2 Konwencji ogólnej z dnia 17 stycznia 1948 r. ). 5. BELGIA–GRECJA Żadne. 6. BELGIA–IRLANDIA Żadne. 7. BELGIA–WŁOCHY Żadne. 8. BELGIA–LUKSEMBURG Artykuł 2 i 4 Umowy z dnia 27 października 1971 r. (zagraniczne zabezpieczenie społeczne). 9. BELGIA–NIDERLANDY Artykuł 2 i 4 Umowy z dnia 4 lutego 1969 r. (zagraniczna działalność zawodowa). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 71 10. BELGIA–AUSTRIA a) Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 4 kwietnia 1977 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trze- cich. b) Punkt III Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w stosunku do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 11. BELGIA–PORTUGALIA Artykuły 1 i 5 Konwencji z dnia 13 stycznia 1965 r. (zabezpieczenie społeczne dla pracowników w Kongu Belgijskim oraz Ruandzie-Burundi) w brzmieniu określonym w Porozumieniu zawartym poprzez wymianę listów z dnia 18 czerwca 1982 r. 12. BELGIA–FINLANDIA Brak umowy. 13. BELGIA–SZWECJA Brak umowy. 14. BELGIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 15. DANIA–NIEMCY a) Punkt 15 Protokołu końcowego do Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 14 sierpnia 1953 r. b) Umowa uzupełniająca z dnia 14 sierpnia 1953 r. do wymienionej Konwencji. 16. DANIA–HISZPANIA Brak umowy. 17. DANIA–FRANCJA Żadne. 18. DANIA–GRECJA Brak umowy. 19. DANIA–IRLANDIA Brak umowy. 20. DANIA–WŁOCHY Brak umowy. 21. DANIA–LUKSEMBURG Brak umowy. 22. DANIA–NIDERLANDY Brak umowy. 23. DANIA–AUSTRIA a) Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 16 czerwca 1987 r. w stosunku do osób zamieszkujących w państwach trzecich. b) Punkt I Protokołu końcowego do wyżej wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 24. DANIA–PORTUGALIA Brak umowy. 72 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 25. DANIA–FINLANDIA Żadne. 26. DANIA–SZWECJA Żadne. 27. DANIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 28. NIEMCY–HISZPANIA Artykuł 4 ust. 1 i art. 45 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 4 grudnia 1973 r. 29. NIEMCY–FRANCJA a) Artykuł 16 (drugi akapit) i art. 19 Konwencji ogólnej z dnia 10 lipca 1950 r. b) Umowa uzupełniająca nr 4 z dnia 10 lipca 1950 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia, jak w dodanej sekcji nr 2 z dnia 18 czerwca 1955 r. c) Tytuły I i III dodanej sekcji nr 2 z dnia 18 czerwca 1955 r. d) Punkty 6, 7 i 8 Protokołu ogólnego z dnia 10 lipca 1950 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia. e) Tytuły II, III i IV Umowy z dnia 20 grudnia 1963 r. (zabezpieczenie społeczne w landzie Saary). 30. NIEMCY–GRECJA Protokół z dnia 7 października 1991 r. w połączeniu z Umową z dnia 6 lipca 1984 r. między Rządem Niemieckiej Republiki Demokratycznej a Rządem Republiki Greckiej w sprawie rozwiązywania problemów dotyczących rent i emerytur. 31. NIEMCY–IRLANDIA Brak umowy. 32. NIEMCY–WŁOCHY a) Artykuł 3 ust. 2 i art. 26 Konwencji z dnia 5 maja 1952 r. (ubezpieczenia społeczne). b) Umowa uzupełniająca z dnia 12 maja 1953 r. do Konwencji z dnia 5 maja 1953 r. (wypłata emerytur i rent za okres poprzedzający wejście w życie Umowy). 33. NIEMCY– LUKSEMBURG Artykuły 4, 5, 6 i 7 Traktatu z dnia 11 lipca 1959 r. (rozstrzyganie sporów niemiecko-luksemburskich). 34. NIEMCY–NIDERLANDY a) Artykuł 3 ust. 2 Konwencji z dnia 29 marca 1951 r. b) Artykuły 2 i 3 Umowy uzupełniającej nr 4 z dnia 21 grudnia 1956 r. do Umowy z dnia 29 marca 1951 r. (rozstrzyganie w sprawach praw nabytych w niemieckim systemie ubezpieczenia społecznego przez pracowników niderlandzkich między dniem 13 maja 1940 r. a dniem 1 września 1945 r. ). 35. NIEMCY–AUSTRIA a) Artykuł 41 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 22 grudnia 1966 r. zmienionej Konwencjami uzupełniającymi nr 1 z dnia 10 kwietnia 1969 r. , nr 2 z dnia 29 marca 1974 r. i nr 3 z dnia 29 sierpnia 1980 r. b) Ustęp 20 lit. a) Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji. c) Artykuł 3 wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. d) Ustęp 3 lit. g) Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji. e) Artykuł 4 ust. 1 Umowy dotyczący niemieckiego ustawodawstwa, zgodnie z którym wypadki (i choroby zawodowe) występujące poza tery- torium Republiki Federalnej Niemiec, a także okresy ubezpieczenia ukończone poza jej terytorium nie uprawniają do wypłaty świadczeń 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 73 lub uprawniają do wypłaty świadczeń tylko w niektórych warunkach, kiedy osoby uprawnione zamieszkują poza terytorium Republiki Fede- ralnej Niemiec, w następujących przypadkach: i) świadczenie zostało wypłacone lub jest płatne dnia 1 stycznia 1994 r. ; ii) beneficjent wybrał Austrię na miejsce zwykłego pobytu przed dniem 1 stycznia 1994 r. , a wypłata rent lub emerytur należnych z tytułu ubezpieczenia emerytalno-rentowego i wypadkowego rozpoczyna się przed dniem 31 grudnia 1994 r. ; powyższe stosuje się również do okresów pobierania innych rent i emerytur, łącznie z rentą rodzinną, które zastępują początkowe świad- czenie, w przypadku gdy okresy pobierania następują po sobie bez przerw. f) Ustęp 19 lit. b) Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji. Stosując ust. 3 lit. c) tego przepisu, kwota uwzględniana przez właściwą instytucję nie przekracza kwoty należnej w odniesieniu do odpowiadających okresów, za które należy się wynagrodzenie ze strony tej insty- tucji. 36. NIEMCY–PORTUGALIA Artykuł 5 ust. 2 Konwencji z dnia 6 listopada 1964 r. 37. NIEMCY–FINLANDIA Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 23 kwietnia 1979 r. 38. NIEMCY–SZWECJA Artykuł 4 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 27 lutego 1976 r. 39. NIEMCY–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Artykuł 3 ust. 1 i 6 oraz art. 7 ust. 2-6 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 20 kwietnia 1960 r. b) Artykuły 2-7 Protokołu końcowego do Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 20 kwietnia 1960 r. c) Artykuł 2 ust. 5 i art. 5 ust. 2-6 Konwencji w sprawie ubezpieczenia na wypadek bezrobocia z dnia 20 kwietnia 1960 r. 40. HISZPANIA–FRANCJA Żadne. 41. HISZPANIA–GRECJA Brak umowy. 42. HISZPANIA–IRLANDIA Brak umowy. 43. HISZPANIA–WŁOCHY Artykuł 5, art. 18 ust. 1 lit. c) i art. 23 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 30 października 1979 r. 44. HISZPANIA–LUKSEMBURG a) Artykuł 5 ust. 2 Konwencji z dnia 8 maja 1969 r. b) Artykuł 1 Umowy administracyjnej z dnia 27 czerwca 1975 r. do celów stosowania Konwencji z dnia 8 maja 1969 r. do osób prowadzą- cych działalność na własny rachunek. 45. HISZPANIA–NIDERLANDY Artykuł 23 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 5 lutego 1974 r. 46. HISZPANIA–AUSTRIA a) Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 6 listopada 1981 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trze- cich. 74 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 b) Punkt II Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 47. HISZPANIA–PORTUGALIA Artykuł 4 ust. 2, art. 16 ust. 2 i art. 22 Konwencji ogólnej z dnia 11 czerwca 1969 r. 48. HISZPANIA–FINLANDIA Artykuł 5 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 19 grudnia 1985 r. 49. HISZPANIA–SZWECJA Artykuł 5 ust. 2 i art. 16 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 4 lutego 1983 r. 50. HISZPANIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 51. FRANCJA–GRECJA Żadne. 52. FRANCJA–IRLANDIA Brak umowy. 53. FRANCJA–WŁOCHY Artykuł 20 i 24 Konwencji ogólnej z dnia 31 marca 1948 r. 54. FRANCJA–LUKSEMBURG Żadne. 55. FRANCJA–NIDERLANDY Żadne. 56. FRANCJA–AUSTRIA Żadne. 57. FRANCJA–PORTUGALIA Żadne. 58. FRANCJA–FINLANDIA Brak umowy. 59. FRANCJA–SZWECJA Żadne. 60. FRANCJA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Wymiana listów z dnia 27 i z dnia 30 lipca 1970 r. dotycząca stanowiska w odniesieniu do zabezpieczenia społecznego nauczycieli ze Zjedno- czonego Królestwa, czasowo wykonujących swój zawód we Francji, na mocy Konwencji kulturalnej z dnia 2 marca 1948 r. 61. GRECJA–IRLANDIA Brak umowy. 62. GRECJA–WŁOCHY Brak umowy. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 75 63. GRECJA–LUKSEMBURG Brak umowy. 64. GRECJA–NIDERLANDY Żadne. 65. GRECJA–AUSTRIA a) Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 14 grudnia 1979 r. , zmienionej Konwencją uzupełniającą z dnia 21 maja 1986 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. b) Punkt II Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 66. GRECJA–PORTUGALIA Brak umowy. 67. GRECJA–FINLANDIA Artykuł 5 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 11 marca 1988 r. 68. GRECJA–SZWECJA Artykuł 5 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 5 maja 1978 r. , zmienionej Konwencją uzupełniającą z dnia 14 września 1984 r. 69. GRECJA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Brak umowy. 70. IRLANDIA–WŁOCHY Brak umowy. 71. IRLANDIA–LUKSEMBURG Brak umowy. 72. IRLANDIA–NIDERLANDY Brak umowy. 73. IRLANDIA–AUSTRIA Art. 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 30 września 1988 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 74. IRLANDIA–PORTUGALIA Brak umowy. 75. IRLANDIA–FINLANDIA Brak umowy. 76. IRLANDIA–SZWECJA Brak umowy. 77. IRLANDIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 78. WŁOCHY–LUKSEMBURG Żadne. 76 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 79. WŁOCHY–NIDERLANDY Żadne. 80. WŁOCHY–AUSTRIA a) Artykuł 5 ust. 3 i art. 9 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 21 stycznia 1981 r. b) Artykuł 4 wymienionej Konwencji i ust. 2 Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w pań- stwach trzecich. 81. WŁOCHY–PORTUGALIA Brak umowy. 82. WŁOCHY–FINLANDIA Brak umowy. 83. WŁOCHY–SZWECJA Artykuł 20 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 25 września 1979 r. 84. WŁOCHY–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 85. LUKSEMBURG–NIDERLANDY Żadne. 86. LUKSEMBURG–AUSTRIA a) Artykuł 5 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 21 grudnia 1971 r. , zmienionej Konwencjami uzupełniającymi nr 1 z dnia 16 maja 1973 r. i nr 2 z dnia 9 października 1978 r. b) Artykuł 3 ust. 2 wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. c) Punkt III Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 87. LUKSEMBURG–PORTUGALIA Artykuł 3 ust. 2 Konwencji z dnia 12 lutego 1965 r. 88. LUKSEMBURG–FINLANDIA Artykuł 5 ust. 2 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 15 września 1988 r. 89. LUKSEMBURG–SZWECJA Artykuł 4 i art. 29 ust. 1 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 21 lutego 1985 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w pań- stwach trzecich. 90. LUKSEMBURG–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 91. NIDERLANDY–AUSTRIA a) Artykuł 3 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 7 marca 1974 r. zmienionej Konwencją uzupełniającą z dnia 5 listopada 1980 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. b) Punkt II Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 92. NIDERLANDY–PORTUGALIA Artykuł 5 ust. 2 Konwencji z dnia 19 lipca 1979 r. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 77 93. NIDERLANDY–FINLANDIA Brak umowy. 94. NIDERLANDY– SZWECJA Art. 4 i art. 24 ust. 3 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 2 lipca 1976 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 95. NIDERLANDY–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 96. AUSTRIA–PORTUGALIA Żadne. 97. AUSTRIA–FINLANDIA a) Artykuł 4 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 11 grudnia 1985 r. zmienionej Konwencją uzupełniającą z dnia 9 marca 1993 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. b) Punkt II Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 98. AUSTRIA–SZWECJA a) Artykuł 4 i art. 24 ust. 1 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 7 listopada 1975 r. , zmienionej Konwencją uzupełniającą z dnia 21 października 1982 r. w stosunku do osób zamieszkujących w państwach trzecich. b) Punkt II Protokołu końcowego do wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. 99. AUSTRIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Artykuł 3 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 22 lipca 1980 r. , zmienionej Konwencjami uzupełniającymi nr 1 z dnia 9 grud- nia 1985 r. i nr 2 z dnia 13 października 1992 r. w odniesieniu do osób zamieszkujących w państwach trzecich. b) Protokół dotyczący świadczeń rzeczowych do wymienionej Konwencji, z wyjątkiem art. 2 ust. 3 w odniesieniu do osób, które nie są upraw- nione do korzystania ze świadczeń objętych przepisami tytułu III rozdział 1 rozporządzenia. 100. PORTUGALIA–FINLANDIA Brak umowy. 101. PORTUGALIA–SZWECJA Artykuł 6 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 25 października 1978 r. 102. PORTUGALIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Artykuł 2 ust. 1 Protokołu w sprawie leczenia medycznego z dnia 15 listopada 1978 r. 103. FINLANDIA–SZWECJA Żadne. 104. FINLANDIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 105. SZWECJA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Art. 4 ust. 3 Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 29 czerwca 1987 r. 78 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK IV (B) (11) (13) (15) (Art. 37 ust. 2, art. 38 ust. 3, art. 45 ust. 3, art. 46 ust. 1 lit. b) i art. 46 b ust. 2 rozporządzenia) A. Ustawodawstwa, o których mowa w art. 37 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którymi wysokość świadczeń z tytułu inwalidztwa nie zależy od długości okresów ubezpieczenia A. BELGIA a) Ustawodawstwo odnoszące się do powszechnego systemu rentowego, specjalnego systemu rentowego robotników kopalń i specjalnego sys- temu marynarzy marynarki handlowej. b) Ustawodawstwo odnoszące się do ubezpieczeń na wypadek niezdolności do pracy dla osób prowadzących działalność na własny rachunek. c) Ustawodawstwo odnoszące się do inwalidztwa w ramach zagranicznego systemu ubezpieczenia społecznego i systemu rentowego dla daw- nych pracowników Konga Belgijskiego i Ruandy-Burundi. B. DANIA Żadne. C. NIEMCY Żadne. D. HISZPANIA Ustawodawstwo odnoszące się do ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa w systemie powszechnym i w systemach specjalnych. E. FRANCJA 1. Pracownicy najemni Wszystkie ustawodawstwa w sprawie ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa z wyłączeniem ustawodawstwa w zakresie ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa w systemie górniczym ubezpieczenia społecznego. 2. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek Ustawodawstwo w sprawie ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa dla osób prowadzących działalność na własny rachunek w rolnictwie. F. GRECJA Ustawodawstwo odnoszące się do rolniczego systemu ubezpieczeń. G. IRLANDIA Część II rozdział 10 ujednoliconej ustawy o pomocy społecznej z 1981 r. H. WŁOCHY Żadne. I. LUKSEMBURG Żadne. J. NIDERLANDY a) Ustawa z dnia 18 lutego 1966 r. o ubezpieczeniu na wypadek niezdolności do pracy, ze zmianami. b) Ustawa z dnia 11 grudnia 1975 r. o powszechnym ubezpieczeniu na wypadek niezdolności do pracy, ze zmianami. K. AUSTRIA Żadne. L. PORTUGALIA Żadne. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 79 M. FINLANDIA Renty państwowe dla osób, które urodziły się niepełnosprawne lub stały się niepełnosprawne w młodym wieku [Ustawa o rentach państwowych (547/93)]. N. SZWECJA Żadne. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Wielka Brytania Sekcje 15 i 36 ustawy o zabezpieczeniu społecznym z 1975 r. Sekcje 14, 15 i 16 ustawy o rentach i emeryturach z tytułu zabezpieczenia społecznego z 1975 r. b) Irlandia Północna Sekcje 15 i 36 ustawy o zabezpieczeniu społecznym (Irlandia Północna) z 1975 r. Sekcje 16, 17 i 18 rozporządzenia w sprawie rent i emerytur z tytułu zabezpieczenia społecznego (Irlandia Północna) z 1975 r. B. Systemy specjalne dla osób prowadzących działalność na własny rachunek w rozumieniu art. 38 ust. 3 i art. 45 ust. 3 rozporządzenia nr 1408/71 A. BELGIA Żadne. B. DANIA Żadne. C. NIEMCY Ubezpieczenie emerytalne dla rolników (Alterssicherung für Landwirte). D. HISZPANIA System obniżenia wieku emerytalnego osób prowadzących działalność na własny rachunek, zajmujących się żeglugą morską, określoną w dekre- cie królewskim nr 2309 z dnia 23 lipca 1970 r. E. FRANCJA Żadne. F. GRECJA Żadne. G. IRLANDIA Żadne. H. WŁOCHY Systemy ubezpieczenia emerytalno-rentowe dla (Assicurazione pensioni per): — lekarzy (medici), — farmaceutów (farmacisti), — weterynarzy (veterinari), — położnych (ostetriche), — inżynierów I architektów (ingegneri ed architetti), 80 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 — geodetów (geometri), — adwokatów I radców prawnych (avvocati e procuratori), — ekonomistów (dottori commercialisti), — księgowych I ekspertów przemysłowych (ragionieri e periti commerciali), — konsultantów ds. Zatrudnienia (consulenti del lavoro), — notariuszy (notai), — urzędników celnych (spedizionieri doganali). I. LUKSEMBURG Żadne. J. NIDERLANDY Żadne. K. AUSTRIA Żadne. L. PORTUGALIA Żadne. M. FINLANDIA Żadne. N. SZWECJA Żadne. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. C. Przypadki, o których mowa w art. 46 ust. 1 lit. b) rozporządzenia, w których możliwe jest zaniechanie ustalania wysokości świadczenia zgodnie z art. 46 ust. 2 rozporządzenia A. BELGIA Żadne. B. DANIA Wszystkie wnioski o przyznanie renty lub emerytury, o których mowa w ustawie o emeryturach socjalnych, z wyjątkiem emerytur lub rent wymie- nionych w załączniku IV część D. C. NIEMCY Żadne. D. HISZPANIA Żadne. E. FRANCJA Żadne. F GRECJA Żadne. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 81 G. IRLANDIA Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury, emerytury składkowej I renty wdowiej. H. WŁOCHY Renty inwalidzkie, emerytury I renty rodzinne dla pracowników najemnych oraz dla następujących grup osób prowadzących działalność na wła- sny rachunek: rolnicy bezpośrednio gospodarujący, dzierżawcy, rolnicy, rzemieślnicy I osoby prowadzące działalność handlową. I. LUKSEMBURG Żadne. J. NIDERLANDY Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury na podstawie ustawy z dnia 31 maja 1956 r. regulującej powszechne ubezpieczenia emerytalne, ze zmianami. K. AUSTRIA Żadne. L. PORTUGALIA Renty inwalidzkie, emerytury I renty wdowie. M. FINLANDIA Żadne. N. SZWECJA Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury podstawowej I dodatkowej, z wyjątkiem emerytur lub rent wymienionych w załączniku IV D. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury I renty wdowiej określonych na podstawie przepisów tytułu III rozdział 3 rozporządzenia, z wyjąt- kiem tych, w przypadku których: a) podczas roku podatkowego rozpoczynającego się dnia 6 kwietnia 1975 r. lub później: i) zainteresowana strona ukończyła okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Króle- stwa i innego Państwa Członkowskiego; oraz ii) co najmniej jeden rok podatkowy określony w lit. i) nie został uznany za rok kwalifikujący w rozumieniu ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa; b) okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym w Zjednoczonym Królestwie przed dniem 5 lipca 1948 r. zosta- łyby uwzględnione do celów art. 46 ust. 2 rozporządzenia poprzez zastosowanie okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania zgod- nie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego. D. Świadczenia i porozumienia, o których mowa w art. 46b ust. 2 rozporządzenia 1. Świadczenia, o których mowa w Artykuł 46b ust 2 lit a) rozporządzenia, których wysokość nie zależy od długości ukończonych okresów ubez- pieczenia lub zamieszkania: a) Świadczenia z tytułu inwalidztwa przewidziane w ustawodawstwie określonym w niniejszym załączniku część A. b) Pełna krajowa emerytura duńska uzyskiwana po 10 latach zamieszkania przez osoby, którym emerytura została przyznana najpóźniej do dnia 1 października 1989 r. c) Hiszpańskie zasiłki z tytułu śmierci oraz renty rodzinne przyznawane w ramach systemów powszechnych i specjalnych. d) Zasiłek wdowi z ubezpieczenia wdowiego w ramach francuskiego powszechnego systemu zabezpieczenia społecznego lub systemu dla osób zatrudnionych w rolnictwie. e) Renta inwalidzka dla wdów lub wdowców w ramach francuskiego powszechnego systemu zabezpieczenia społecznego lub systemu dla osób zatrudnionych w rolnictwie, w przypadku gdy jej wysokość jest ustalana na podstawie renty inwalidzkiej zmarłego małżonka, wypłacana zgod- nie z art. 46 ust. 1 lit. a) i). 82 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 f) Niderlandzka renta wdowia, zgodnie z ustawą z dnia 9 kwietnia 1959 r. regulującą ubezpieczenie powszechne dla wdów i sierot, ze zmianami. g) Fińskie emerytury i renty krajowe, ustalane zgodnie z ustawą o rentach i emeryturach państwowych z dnia 8 czerwca 1956 r. i przyznawane zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy o emeryturach państwowych (547/93). h) Pełna szwedzka emerytura podstawowa, przyznawana zgodnie z przepisami o emeryturach podstawowych, które były stosowane przed dniem 1 stycznia 1993 r. , i pełna emerytura podstawowa przyznawana na mocy przepisów przejściowych do ustawodawstwa stosowanego od tej daty. 2. Świadczenia, o których mowa w art. 46b ust. 2 lit. b) rozporządzenia, których wysokość jest ustalana na podstawie okresu hipotetycznego, uzna- wanego za ukończony pomiędzy datą realizacji ryzyka a datą późniejszą: a) duńskie wcześniejsze emerytury, których wysokość jest ustalona zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym przed dniem 1 października 1984 r. , b) niemieckie renty inwalidzkie i renty rodzinne, przy których uwzględniany jest okres dodatkowy, i niemieckie emerytury, przy których uwzględ- niany jest okres już uzyskany, c) włoskie renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (inabilità), d) luksemburskie renty inwalidzkie i rodzinne, e) fińskie emerytury pracownicze, w odniesieniu do których, zgodnie z krajowym ustawodawstwem, uwzględniane są przyszłe okresy, f) szwedzkie renty inwalidzkie i rodzinne, w odniesieniu do których uwzględniany jest hipotetyczny okres ubezpieczenia, i szwedzkie emerytury, w odniesieniu do których uwzględniane są okresy hipotetyczne już nabyte. 3. Porozumienia, o których mowa w art. 46b ust 2 lit. b) i) rozporządzenia, mające na celu zapobieżenie dwu- lub wielokrotnemu uwzględnieniu tego samego okresu hipotetycznego: Porozumienie z dnia 20 lipca 1978 r. między Rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a Rządem Republiki Federalnej Niemiec dotyczące róż- nych kwestii z zakresu zabezpieczenia społecznego. Nordycka konwencja z dnia 15 czerwca 1992 r. o zabezpieczeniu społecznym. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 83 ZGODNOŚĆ MIĘDZY USTAWODAWSTWAMI PAŃSTW CZŁONKOWSKICH W SPRAWIE WARUNKÓW ODNOSZĄCYCH SIĘ DO STOPNIA INWALIDZTWA ZAŁĄCZNIK V(15) (Art. 40 ust. 4 rozporządzenia) BELGIA Państwa Człon- kowskie Systemy stosowane przez instytucje Państw Człon- kowskich, które podjęły decyzję o uznawaniu stop- nia inwalidztwa FRANCJA 1. System powszechny — Grupa III (stała opieka) — Grupa II — Grupa I 2. System rolniczy: — Inwalidztwo całkowite ogólne — Dwie trzecie inwalidztwa ogólnego — Stała opieka 3. System górniczy — Inwalidztwo ogólne częściowe — Stała opieka — Inwalidztwo zawodowe 4. System marynarski — Inwalidztwo ogólne — Stała opieka — Inwalidztwo zawodowe Systemy stosowane przez instytucje belgijskie, dla których decyzje mają charakter wiążący w przypadku zgodności System powszechny System górniczy System mary- narski Ossom Inwalidztwo ogólne Inwalidztwo zawodowe Zgodność Zgodność Zgodność Zgodność Brak zgodności Zgodność Zgodność Zgodność Zgodność Brak zgodności Zgodność Zgodność Zgodność Zgodność Brak zgodności Brak zgod- ności Brak zgod- ności Brak zgod- ności Brak zgod- ności Brak zgodności Zgodność Zgodność Zgodność Zgodność Brak zgodności Brak zgod- ności Brak zgod- ności Brak zgod- ności Brak zgod- ności Brak zgodności             WŁOCHY 1. System powszechny — Inwalidztwo – robotnicy — Inwalidztwo – urzędnicy    Brak zgod- ności Zgodność Zgodność Zgodność Brak zgodności 2. System marynarski — niezdolność do żeglugi Brak zgod- ności Brak zgod- ności Brak zgod- ności Brak zgod- ności Brak zgodności LUKSEMBURG Inwalidztwo – robotnicy Inwalidztwo – urzędnicy    Zgodność Zgodność Zgodność Zgodność Brak zgodności 84 J A C N A R F i c ś o n d o g z u k d a p y z r p w y c ą ż ą i w r e t k a r a h c ą j a m e j z y c e d h c y r ó t k a l d , e i k s u c n a r f e j c u t y t s n i z e z r p e n a w o s o t s y m e t s y S PL a k e i p o a ł a t S e t i w o k ł a C o w t z d i l a w n i e w o d o w a z o w t z d i l a w n I 3 / 2 l e n ó g o o w t z d i l a w n I e w o d o w a z a k e i p o a ł a t S o w t z d i l a w n I 3 / 2 l e n ó g o a k e i p o a ł a t S e t i w o k ł a C o w t z d i l a w n i o w t z d i l a w n I 3 / 2 I I I a p u r G a k e i p o a ł a t S I I a p u r G I a p u r G i k s r a n y r a m m e t s y S y z c i n r ó g m e t s y S y z c i n o r l m e t s y S y n h c e z s w o p m e t s y S a w t z d i l a w n i a i n p o t s i u n a w - y t s n i z e z r p e n a w o s o t s y m e t s y S , h c i k s w o k n o ł z C w t s ń a P e j c u t a w t s ń a P - a n z u o ę j z y c e d y ł ę j d o p e r ó t k e i k s w o k n o ł z C i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z y n h c e z s w o p m e t s y S. 1 I A G L E B Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z l e n ó g o o w t z d i l a w n I — i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n e w o i c ś ę z c ) 2 ( ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - o w a z o w t z d i l a w n I — i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n e w o d i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B ) 1 ( ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B ) 1 ( ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B ) 1 ( ć ś o n d o g Z i k s r a n y r a m m e t s y S. 3 y z c i n r ó g m e t s y S. 2 - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - t o b o r – o w t z d i l a w n I — i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n y c i n - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - d ę z r u – o w t z d i l a w n I — i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n y c i n - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B o d l ć ś o n o d z e i n — i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i g u l g e ż i k s r a n y r a m m e t s y S. 2 y n h c e z s w o p m e t s y S. 1 Y H C O Ł W i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B y c i n d ę z r u – o w t z d i l a w n I — i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n i c ś o n - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B - d o g z k a r B ć ś o n d o g Z y c i n t o b o r – o w t z d i l a w n I — - M E S K U L G R U B. l m y n ó g o m e w t z d i l a w n i t s e j e i k s j i g l e b e j c u t y t s n i z e z r p y n o l ś e r k o a w t z d i l a w n i ń e i p o t s m i k a j w , e i s e r k a z W ) 1 (. i m e i z a n b u l ą i m e i z d o p y c a r p o d l y n o d z e i n t s e j k i n w o c a r p e ż , a ł a n z u a k s j i g l e b a j c u t y t s n i i l e ż e j , e i n z c ą ł y W ) 2 ( 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 85 WŁOCHY Systemy stosowane przez instytucje włoskie, dla których decyzje mają cha- rakter wiążący w przypadku zgodności Państwa Członkowskie Systemy stosowane przez instytucje Państw Członkowskich, które podjęły decyzję o uznawaniu stopnia inwalidztwa System powszechny Robotnicy Urzędnicy Marynarze Niezdolność do żeglugi BELGIA 1. System powszechny Brak zgodności Brak zgodności Brak zgodności 2. System górniczy — inwalidztwo ogólne częściowe Zgodność Zgodność Brak zgodności — inwalidztwo zawodowe Brak zgodności Brak zgodności Brak zgodności 3. System marynarski Brak zgodności Brak zgodności Brak zgodności FRANCJA 1. System powszechny: — Grupa III (stała opieka) — Grupa II — Grupa I 2. System rolniczy: — inwalidztwo ogólne całkowite — inwalidztwo ogólne częściowe — stała opieka 3. System górniczy: — inwalidztwo ogólne częściowe — stała opieka — inwalidztwo zawodowe- 4. System marynarski — inwalidztwo ogólne częściowe — stała opieka — inwalidztwo zawodowe             Zgodność Zgodność Brak zgodności Zgodność Zgodność Brak zgodności Zgodność Zgodność Brak zgodności Brak zgodności Brak zgodności Brak zgodności Brak zgodności Brak zgodności Brak zgodności 86 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 LUKSEMBURG Państwa Członkowskie Systemy stosowane przez instytucje Państw Członkowskich, które podjęły decyzję o uznawaniu stopnia inwalidztwa Systemy stosowane przez instytucje Luksemburga, dla których decyzje mają charakter wiążący w przy- padku zgodności Inwalidztwo – robot- nicy Inwalidztwo – urzędnicy BELGIA 1. System powszechny Zgodność Zgodność 2. System górniczy — inwalidztwo ogólne częściowe Brak zgodności Brak zgodności — inwalidztwo zawodowe Brak zgodności Brak zgodności 3. System marynarski Zgodność (1) Zgodność (1) FRANCJA 1. System powszechny: — Grupa III (stała opieka) — Grupa II — Grupa I 2. System rolniczy: — inwalidztwo ogólne całkowite — inwalidztwo ogólne częściowe — stała opieka 3. System górniczy: — inwalidztwo ogólne w dwóch trzecich — stała opieka — inwalidztwo zawodowe 4. System marynarski — inwalidztwo ogólne częściowe — stała opieka — inwalidztwo zawodowe             Zgodność Zgodność Zgodność Zgodność Zgodność Zgodność Brak zgodności Brak zgodności Zgodność Zgodność Brak zgodności Brak zgodności (1) W zakresie, w jakim stopień inwalidztwa określony przez instytucję belgijską jest inwalidztwem ogólnym. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 87 ZAŁĄCZNIK VI (A) (B) (2) (7) (8) (9) (11) (12) (13) (14) (15) SZCZEGÓLNE WARUNKI STOSOWANIA USTAWODAWSTW NIEKTÓRYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (Art. 89 rozporządzenia) A. BELGIA 1. Osoby, których uprawnienia do świadczeń rzeczowych z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby wynikają z przepisów belgijskiego systemu obowiązkowych ubezpieczeń na wypadek choroby i inwalidztwa, stosowanego w stosunku do osób prowadzących działalność na własny rachu- nek, korzystają z przepisów tytułu III rozdział 1 rozporządzenia, łącznie z art. 35 ust. 1, na następujących warunkach: a) w przypadku gdy zamieszkują tymczasowo na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż Belgia, osoby te są uprawnione: i) do świadczeń rzeczowych udzielanych zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego czasowego zamieszkania z tytułu hospi- talizacji; ii) do zwrotu innych świadczeń rzeczowych udzielanych w ramach systemu belgijskiego przez właściwą instytucję belgijską po kursie okre- ślonym w ustawodawstwie państwa czasowego zamieszkania; b) W przypadku, gdy osoby te stale zamieszkują terytorium Państwa Członkowskiego innego niż Belgia, są one uprawnione do pobierania świadczeń rzeczowych określonych w ustawodawstwie Państwa stałego zamieszkania, pod warunkiem że wpłacają właściwej instytucji bel- gijskiej dodatkową składkę określoną w przepisach belgijskich. Do celów stosowania przez właściwą instytucję belgijską przepisów tytułu III rozdział 7 i 8 rozporządzenia za dziecko wychowywane w Pań- stwie Członkowskim uważa się dziecko zamieszkujące na jego terytorium. Do celów art. 46 ust. 2 rozporządzenia okresy ubezpieczenia emerytalnego, ukończone zgodnie z belgijskim ustawodawstwem przed dniem 1 stycznia 1945 r. , uważa się za okresy ubezpieczenia ukończonego zgodnie belgijskim ustawodawstwem w sprawie powszechnego systemu inwalidztwa i systemu marynarskiego. Stosując art. 40 ust. 3 lit. a) ii), uwzględnia się wyłącznie okresy, podczas których pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek była niezdolna do pracy w rozumieniu belgijskiego ustawodawstwa. Do celów art. 46 ust. 2 rozporządzenia okresy ubezpieczenia emerytalnego ukończone przez osoby prowadzące działalność na własny rachu- nek zgodnie z belgijskim ustawodawstwem, przed wejściem w życie ustawodawstwa dotyczącego niezdolności do pracy osób prowadzących dzia- łalność na własny rachunek, uznaje się za okresy ukończone zgodnie z tym ostatnim ustawodawstwem. 2. 3. 4. 5. 6. W celu ustalenia, czy spełnione są wymagania nałożone przez belgijskie ustawodawstwo w sprawie uprawnień do zasiłków dla bezrobotnych, uwzględnia się wyłącznie dni zatrudnienia za wynagrodzeniem; jednakże dni przyjęte jako równoważne w rozumieniu wymienionego ustawo- dawstwa uwzględnia się jedynie w przypadku, gdy poprzedzające je przepracowane dni były dniami zatrudnienia za wynagrodzeniem. 7. 8. Na mocy art. 72 i art. 79 ust. 1 lit. a) rozporządzenia uwzględnia się okresy zatrudnienia i/lub okresy ubezpieczenia, ukończone zgodnie z usta- wodawstwem innego Państwa Członkowskiego, w przypadku gdy, w świetle belgijskiego ustawodawstwa, prawo do świadczeń podlega warun- kowi, dla określonego wcześniejszego okresu, że wymagania uprawniające do otrzymania świadczeń rodzinnych w ramach systemu dla pra- cowników najemnych zostały spełnione. Do celów stosowania art. 14a ust. 2, 3 i 4, art. 14c lit. a) i art. 14d rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 dochód z pracy zawodowej w roku refe- rencyjnym, który służy jako podstawa do określenia składek wymaganych z tytułu regulacji socjalnych w odniesieniu do osób prowadzących działalność na własny rachunek, jest obliczany przy użyciu średniej rocznej stopy dla roku, w którym ten dochód został uzyskany. Kurs konwersji to średnia roczna stopa konwersji opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich zgodnie z art. 107 ust. 5 rozpo- rządzenia (EWG) nr 547/72. 9. Ustalając teoretyczną wysokość renty inwalidzkiej, określonej w art. 46 ust. 2 rozporządzenia, właściwa instytucja belgijska przyjmuje jako pod- stawę dochód uzyskany z działalności zawodowej ostatnio wykonywanej przez zainteresowanego. 10. Każdy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, która nie jest już ubezpieczona w Belgii na podstawie bel- gijskiego ustawodawstwa w zakresie ubezpieczenia na wypadek choroby lub inwalidztwa – które uzależniają prawo do świadczeń od tego, czy 88 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 zainteresowana osoba jest ubezpieczona w chwili realizacji ryzyka – jest uważana za nadal objętą ubezpieczeniem w chwili realizacji ryzyka, do celów wykonania tytułu III rozdział 3 rozporządzenia, jeżeli jest ona ubezpieczona od takiego samego ryzyka zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego. 11. Jeżeli zainteresowany jest uprawniony do belgijskich świadczeń z tytułu inwalidztwa na podstawie art. 45 rozporządzenia, świadczenia te są przy- znawane zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 46 ust. 2 rozporządzenia: a) Zgodnie z przepisami ustanowionymi w ustawie z dnia 9 sierpnia 1963 r. w sprawie ustanowienia i organizacji systemu obowiązkowych ubezpieczeń na wypadek choroby i inwalidztwa, jeśli osoba zainteresowana, w chwili zaistnienia niezdolności do pracy, była ubezpieczona od tego rodzaju ryzyka zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego jako pracownik najemny w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia. b) Zgodnie z przepisami ustanowionymi w Dekrecie Królewskim z dnia 20 lipca 1971 r. w sprawie ustanowienia systemu ubezpieczeń na wypa- dek niezdolności do pracy dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, jeżeli osoba zainteresowana w chwili zaistnienia nie- zdolności do pracy była osobą prowadzącą działalność na własny rachunek w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia. B. DANIA 1. 2. 3. Okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek ukończone w Państwie Członkowskim innym niż Dania są uwzględniane przy przyjęciu w poczet członków zatwierdzonego funduszu ubezpieczeń na wypadek bezrobocia, w taki sam sposób jak wówczas, gdyby były one okresami zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek ukończonymi w Danii. Pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, osoby ubiegające się o rentę lub emeryturę, emeryci i renciści, a także członkowie ich rodzin, określeni w art. 19, art. 22 ust. 1 i 3, art. 25 ust. 1 i 3, art. 26 ust. 1, art. 28a, 29 i 31 rozporządzenia, zamiesz- kujący lub przebywający w Danii, są uprawnieni do świadczeń rzeczowych na takich samych warunkach jak te przewidziane w duńskim usta- wodawstwie dla osób należących do grupy 1 zgodnie z ustawą o publicznej służbie zdrowia (lov om offentlig sygesikring). a) Przepisów duńskiego ustawodawstwa dotyczącego emerytur socjalnych, stanowiących, że prawo do renty lub emerytury zależy od tego, czy osoba ubiegająca się zamieszkuje w Danii, nie stosuje się do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek lub osób pozostałych przy życiu po śmierci pracowników najemnych lub osobach prowadzących działalność na własny rachunek, którzy zamieszkują na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż Dania. b) Do celów ustalania wysokości renty lub emerytury okresy zatrudnienia lub okresy prowadzenia działalności na własny rachunek ukończone w Danii przez pracownika przygranicznego lub pracownika sezonowego uznaje się za okresy zamieszkania ukończone w Danii przez pozo- stałego przy życiu małżonka, o ile pozostały przy życiu małżonek był podczas tych okresów związany z pracownikiem przygranicznym lub pracownikiem sezonowym więzami małżeńskimi, przy czym nie miała miejsca separacja od stołu i łoża ani separacja de facto z powodu niedopasowania i pod warunkiem że podczas tych okresów małżonek zamieszkiwał na terytorium innego Państwa Członkowskiego. c) Do celów ustalania wysokości renty lub emerytury okresy zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek ukończone w Danii przed dniem 1 stycznia 1984 r. przez pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek inną niż pracownik przygraniczny lub pracownik sezonowy uznaje się za okresy zamieszkania ukończone w Danii przez pozostałego przy życiu małżonka, o ile pozostały przy życiu małżonek był podczas tych okresów związany z pracownikiem najemnym lub osobą prowadzącą działalność na wła- sny rachunek więzami małżeńskimi, przy czym nie miała miejsca separacja od stołu i łoża lub separacja de facto z powodu niedopasowania i pod warunkiem że podczas tych okresów małżonek zamieszkiwał na terytorium innego Państwa Członkowskiego. d) Okresy uwzględniane zgodnie z lit. b) i c) nie są jednak uwzględniane, jeżeli zbiegają się z okresami uwzględnianymi do celów ustalania wyso- kości renty lub emerytury należnej osobie zainteresowanej w świetle ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczenia obowiązkowego innego Pań- stwa Członkowskiego lub z okresami, podczas których osoba zainteresowana otrzymywała rentę lub emeryturę zgodnie z tym ustawodaw- stwem. Okresy te należy jednak uwzględniać, jeżeli roczna wysokość wyżej wymienionej renty lub emerytury nie przekracza połowy wysokości pod- stawowej renty lub emerytury socjalnej. 4. Warunki rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla przepisów przejściowych duńskich ustaw z dnia 7 czerwca 1972 r. w sprawie praw eme- rytalnych i rentowych obywateli duńskich, którzy rzeczywiście zamieszkiwali w Danii przez określony czas, w okresie bezpośrednio poprze- dzającym datę złożenia wniosku. Jednakże emeryturę lub rentę przyznaje się, na warunkach przewidzianych dla obywateli duńskich, obywate- lom innych Państw Członkowskich, którzy rzeczywiście zamieszkiwali w Danii w ciągu roku poprzedzającego bezpośrednio datę złożenia wniosku. 5. a) Okresy, podczas których pracownik przygraniczny zamieszkujący na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż Dania wykonywał dzia- łalność zawodową lub handlową w Danii, należy uważać za okresy zamieszkania do celów duńskiego ustawodawstwa. To samo odnosi się do okresów, podczas których pracownik przygraniczny był oddelegowany lub świadczył usługi w Państwie Członkowskim innym niż Dania. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 89 b) Okresy, podczas których pracownik sezonowy zamieszkujący na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż Dania wykonywał swój zawód w Danii, należy uważać za okresy zamieszkania do celów duńskiego ustawodawstwa. To samo odnosi się do okresów, podczas któ- rych pracownik sezonowy był oddelegowany na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż Dania. 6. W celu ustalenia, czy zostały spełnione warunki wymagane dla uzyskania uprawnień do zasiłku dziennego w przypadku choroby lub macie- rzyństwa, przewidziane w ustawie z dnia 20 grudnia 1989 r. w sprawie zasiłków dziennych, w przypadku gdy osoba zainteresowana nie pod- lega już duńskiemu ustawodawstwu podczas okresów referencyjnych, ustalonych przez wyżej wymienioną ustawę: a) uwzględnia się okresy ubezpieczenia i okresy zatrudnienia ukończone zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego innego niż Dania podczas wyżej wymienionych okresów referencyjnych, w czasie których osoba zainteresowana nie podlegała duńskiemu ustawodaw- stwu, jak gdyby były one okresami ukończonymi zgodnie z tym ostatnim ustawodawstwem, oraz b) podczas uwzględnianych okresów uznaje się, że osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub pracownik najemny (w przypadku gdy, dla tego ostatniego wynagrodzenie nie może posłużyć jako podstawa do ustalania wysokości zasiłku dziennego) pobierała średnie wyna- grodzenie w wysokości równej tej, na podstawie której ustalana jest wysokość zasiłków pieniężnych dla okresów ukończonych zgodnie z duńskim ustawodawstwem podczas okresów referencyjnych. 7. 8. Art. 46a ust. 3 lit. d) i art. 46c ust. 1 i 3 rozporządzenia i art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nie stosuje się do rent i emerytur przy- znanych w ramach duńskiego ustawodawstwa. Do celów stosowania art. 67 rozporządzenia wysokość zasiłków dla bezrobotnych dla osób prowadzących działalność na własny rachunek ubez- pieczonych w Danii jest ustalana zgodnie z duńskim ustawodawstwem. 9. W przypadku gdy osoba pobierająca duńską emeryturę lub wcześniejszą emeryturę jest również uprawniona do renty rodzinnej w innym Pań- stwie Członkowskim, świadczenia te, do celów wykonania ustawodawstwa duńskiego, uważa się za świadczenia tego samego rodzaju w rozu- mieniu art. 46a ust. 1 rozporządzenia, jednakże pod warunkiem że osoba, której okresy ubezpieczenia lub zamieszkania służą jako podstawa do ustalania wysokości renty rodzinnej, spełniła również okresy zamieszkania w Danii. C. NIEMCY 1. Przepisy art. 10 rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla przepisów, na podstawie których wypadki (i choroby zawodowe), które nastąpiły poza terytorium Republiki Federalnej Niemiec, a także okresy ukończone poza tym terytorium, nie powodują albo powodują tylko w pewnych warunkach wypłatę świadczeń, jeśli uprawnieni zamieszkują poza terytorium Republiki Federalnej Niemiec. 2. a) Okres naliczenia ryczałtowego (pauschale Anrechnungszeit) jest ustalany wyłącznie w odniesieniu do okresów niemieckich. b) Do celów uwzględnienia niemieckich okresów rentowych lub emerytalnych dla ubezpieczenia emerytalno–rentowego pracowników kopalń stosuje się wyłącznie niemieckie ustawodawstwo. c) Do celów uwzględnienia niemieckich okresów zastępczych (Ersatzzeiten) stosuje się wyłącznie niemieckie ustawodawstwo. 3. Jeżeli stosowanie rozporządzenia lub późniejszych rozporządzeń w zakresie zabezpieczenia społecznego powoduje szczególne obciążenia wzglę- dem niektórych instytucji ubezpieczenia na wypadek choroby, obciążenia te mogą zostać całkowicie lub częściowo zrekompensowane. Fede- ralny Związek Kas Chorych, jako organ integrujący (ubezpieczenie na wypadek choroby), podejmuje decyzje dotyczące takiej rekompensaty poprzez wspólne porozumienie z innymi centralnymi federacjami kas chorych. Środki niezbędne do realizacji rekompensaty są dostarczane z tytułu podatków nakładanych na wszystkie instytucje ubezpieczenia na wypadek choroby, proporcjonalnie do średniej liczby członków w roku poprzednim, z wyjątkiem członków emerytowanych. 4. Artykuł 7 księgi VI kodeksu socjalnego stosuje się do obywateli innych Państw Członkowskich, podobnie jak do bezpaństwowców i uchodźców mieszkających na terytorium innych Państw Członkowskich, zgodnie z następującymi zasadami. Jeżeli warunki ogólne są spełnione, dobrowolne składki mogą być wpłacane na rzecz niemieckiego systemu ubezpieczeń emerytalno–rento- wych: a) jeżeli osoba zainteresowana ma miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium Republiki Federalnej Niemiec; b) jeżeli osoba zainteresowana ma miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium innego Państwa Członkowskiego i już wcześniej płaciła składki, obowiązkowo lub dobrowolnie, na rzecz niemieckiego systemu ubezpieczenia emerytalno–rentowego; 90 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 c) jeżeli osoba zainteresowana, będąca obywatelem innego Państwa Członkowskiego i mająca miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, płaciła składki co najmniej przez 60 miesięcy na rzecz niemieckiego systemu ubezpieczeń emerytalno–rentowych lub była uprawniona do ubezpieczenia dobrowolnego na podstawie art. 232 księgi VI kodeksu socjalnego i nie jest obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczona na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego. 5. … 6. … 7. … 8. … 9. W przypadku gdy koszty świadczeń rzeczowych udzielanych przez niemieckie instytucje miejsca zamieszkania emerytom lub rencistom bądź członkom ich rodzin, którzy są ubezpieczeni we właściwych instytucjach w innych Państwach Członkowskich, muszą być zrefundowane na pod- stawie miesięcznych ryczałtów, koszty takie, do celów wyrównania finansowego między niemieckimi instytucjami ubezpieczenia na wypadek choroby dla rencistów i emerytów, są traktowane jako wydatki na niemiecki system ubezpieczeń na wypadek choroby dla osób uprawnionych. Ryczałty refundowane przez właściwe instytucje innych Państw Członkowskich instytucjom niemieckim miejsca zamieszkania uważa się za wpływy, które należy uwzględniać do celów wyżej wymienionego wyrównania finansowego. 10. W przypadku osób prowadzących działalność na własny rachunek przyznanie pomocy w razie bezrobocia (Arbeitslosenhilfe) następuje pod warunkiem, że osoba zainteresowana przed zarejestrowaniem się jako bezrobotna prowadziła działalność zawodową jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek, co najmniej przez rok na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, oraz że nie porzuciła tej pracy tymczasowo. 11. Okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, w ramach specjalnego systemu ubezpieczenia emerytalnego dla rolników lub, jeżeli taki system nie istnieje, jako rolnik w ramach systemu powszechnego, uwzględniane są w celu ukończenia warunków dotyczących minimalnej długości ubezpieczenia wymaganego, aby podlegać obowiązkowi płacenia składek w rozumieniu art. 27 ustawy o ubezpieczeniu emerytalnym rolników (Gesetz über die Alterssicherung der Landwirte — GAL), pod warunkiem że: a) oświadczenie uzasadniające obowiązek płacenia składek zostanie złożone w przepisowym terminie; oraz b) przed złożeniem oświadczenia osoba zainteresowana podlegała ostatnio na terytorium Republiki Federalnej Niemiec obowiązkowi płacenia składek z tytułu systemu ubezpieczeń emerytalnych dla rolników. 12. Okresy obowiązkowego ubezpieczenia ukończone zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, w ramach specjalnego sys- temu dla rzemieślników, lub w przypadku braku takiego systemu w ramach specjalnego systemu dla osób prowadzących działalność na własny rachunek lub w ramach systemu powszechnego, są uwzględniane w celu uzasadnienia istnienia 18 lat obowiązkowych składek wymaganych dla wyłączenia z obowiązkowej przynależności do systemu ubezpieczenia emerytalno-rentowego dla rzemieślników prowadzących działalność na własny rachunek. 13. Do celów stosowania niemieckiego ustawodawstwa w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia na wypadek choroby rencistów i emerytów przewidzianego w art. 5 ust. 1 ii) księgi V kodeksu ubezpieczenia społecznego (Fünftes Sozialgesetzbuch– SGB V) i art. 56 ustawy o reformie ubezpieczeń na wypadek choroby (Gesundheitsreformgesetz) okresy ubezpieczenia lub zamieszkania ukończone zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, podczas których osoba zainteresowana była uprawniona do rzeczowych świadczeń w razie choroby, są uwzględniane, w przypadku gdy jest to konieczne, jako okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z niemieckim ustawodawstwem, pod warun- kiem że nie pokrywają się one z okresami ubezpieczenia ukończonymi zgodnie z tym ustawodawstwem. 14. W celu przyznania świadczeń pieniężnych, określonych w art. 47 ust. 1 księgi V niemieckiego kodeksu ubezpieczenia społecznego (SGB V) i w art. 200 ust. 2 i art. 561 ust. 1 niemieckiej ustawy w sprawie ubezpieczenia społecznego (Reichsversicherungsordnung — RVO), niemieckie instytucje ustalają wynagrodzenie netto, które należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości wyżej wymienionych świadczeń, jak gdyby osoby ubezpieczone zamieszkiwały w Republice Federalnej Niemiec. 15. Greccy nauczyciele, posiadający status urzędnika służby cywilnej i którzy, z tego względu, że nauczali w niemieckich szkołach, płacili składki w ramach niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń emerytalno-rentowych, jak również w ramach greckiego specjalnego systemu dla urzędników służby cywilnej, i których po dniu 31 grudnia 1978 r. przestało obejmować obowiązkowe ubezpieczenie niemieckie, mogą, na wnio- sek, otrzymać refundację obowiązkowych składek zgodnie z art. 210 księgi VI kodeksu socjalnego. Wnioski o zwrot składek należy składać w ciągu roku następującego po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu. Zainteresowany może również dochodzić swych praw w ciągu sześciu miesięcy kalendarzowych od dnia, w którym przestał podlegać ubezpieczeniu obowiązkowemu. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 91 Art. 210 ust. 6 księgi VI kodeksu socjalnego stosuje się tylko w odniesieniu do okresów, podczas których były płacone obowiązkowe składki na system ubezpieczeń emerytalno–rentowych oprócz składek w ramach specjalnego greckiego systemu dla urzędników służby cywilnej i w odnie- sieniu do okresów zaliczenia następujących niezwłocznie po okresach, podczas których były płacone te obowiązkowe składki. 16. … 17. Do celów przyznania świadczeń osobom wymagającym intensywnej i stałej opieki na podstawie art. 53 et seq. księgi V niemieckiego kodeksu ubezpieczenia społecznego (SGB V) instytucja miejsca zamieszkania w celu udzielania pomocy w formie świadczeń rzeczowych uwzględnia okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania, ukończone z uwzględnieniem ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego, jak gdyby chodziło o okresy ukończone z uwzględnieniem ustawodawstwa stosowanego do tej instytucji. 18. Osoba uprawniona do renty lub emerytury zgodnie z niemieckim ustawodawstwem lub zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Człon- kowskiego jest uważana, do celów stosowania art. 27 rozporządzenia, za uprawnioną do rzeczowych świadczeń w razie choroby i macierzyń- stwa, jeżeli zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 księgi V niemieckiego kodeksu ubezpieczenia społecznego (SGB V) osoba ta jest zwolniona z obowiąz- kowego ubezpieczenia na wypadek choroby (Krankenversicherung). 19. Okres ubezpieczenia wychowawczego, zgodnie z niemieckim ustawodawstwem, jest ważny nawet w okresie, podczas którego dany pracownik najemny wychowywał dziecko w innym Państwie Członkowskim, pod warunkiem że ten pracownik najemny nie mógł wykonywać swojego zawodu zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie matek (Mutterschutzgesetz) lub wziął urlop rodzicielski zgodnie z art. 15 federalnej ustawy o zasiłkach na wychowanie dzieci (Bundeserziehungsgeldgesetz) i nie wykonywał dodatkowej działalności zawodowej (geringfügig) w rozumieniu art. 8 SGB IV. 20. W przypadku gdy stosuje się przepisy niemieckiej ustawy o rentach i emeryturach obowiązujące w dniu 31 grudnia 1991 r. są również stoso- wane przepisy załącznika VI w wersji obowiązującej w dniu 31 grudnia 1991 r. D. HISZPANIA 1. Warunek dotyczący zatrudnienia jako pracownik najemny lub prowadzenia działalności na własny rachunek, podobnie jak warunek wcześniej- szego obowiązkowego ubezpieczenia na wypadek takiego samego ryzyka w ramach systemu dla pracowników najemnych lub osób prowadzą- cych działalność na własny rachunek tego samego Państwa Członkowskiego, określony w art. 1 lit. a) iv) rozporządzenia, nie narusza praw osób, które, zgodnie z przepisami dekretu królewskiego nr 2805/1979 z dnia 7 grudnia 1979 r. , należą dobrowolnie do powszechnego systemu zabez- pieczenia społecznego z racji swojej funkcji urzędnika lub pracownika międzynarodowej organizacji międzyrządowej. 2. Przepisy dekretu królewskiego nr 2805/1979 z dnia 7 grudnia 1979 r. stosuje się do obywateli Państwa Członkowskiego, a także do uchodźców i bezpaństwowców: a) w przypadku gdy osoby te zamieszkują na terytorium Hiszpanii; lub b) w przypadku gdy zamieszkują one na terytorium innego Państwa Członkowskiego, jeżeli, w jakimkolwiek okresie, należały obowiązkowo do hiszpańskiego systemu zabezpieczenia społecznego; lub c) w przypadku gdy zamieszkują na terytorium państwa trzeciego i opłacały składki co najmniej przez 1800 dni na rzecz hiszpańskiego sys- temu zabezpieczenia społecznego, jeżeli nie są ubezpieczone z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego lub dobrowolnego na podstawie usta- wodawstwa innego Państwa Członkowskiego. Każdy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, która przestała być ubezpieczona na podstawie hiszpań- skiego ustawodawstwa, w chwili realizacji ryzyka jest nadal uważana za ubezpieczoną, do celów stosowania przepisów tytułu III rozdział 3 roz- porządzenia, jeżeli w chwili realizacji ryzyka jest ubezpieczona zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego lub, w przypadku braku takiego ubezpieczenia, jeżeli świadczenie jest należne z tytułu tego samego ryzyka zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Człon- kowskiego. Ten ostatni warunek uważa się za spełniony w przypadku określonym w art. 48 ust. 1. a) Na mocy art. 47 rozporządzenia ustalanie wysokości teoretycznego świadczenia hiszpańskiego przeprowadzane jest na podstawie rzeczy- wistych składek ubezpieczonego, w ciągu lat poprzedzających bezpośrednio wpłatę ostatniej składki na rzecz hiszpańskiego systemu zabez- pieczenia społecznego. 3. 4. b) Kwota uzyskanej renty lub emerytury jest zwiększana o wysokość podwyżek i rewaloryzacji, obliczonych dla każdego następnego roku, do roku poprzedzającego realizację ryzyka, dla rent i emerytur tego samego rodzaju. E. FRANCJA 1. a) Zasiłek dla osób starszych — pracowników najemnych, podobnie jak zasiłek dla osób starszych prowadzących działalność na własny rachu- nek i zasiłek pielęgnacyjny dla rolników, jest przyznawany na warunkach przewidzianych dla pracowników francuskich przez francuskie ustawodawstwo wszystkim pracownikom najemnym lub osobom prowadzącym działalność na własny rachunek, które są obywatelami innych Państw Członkowskich i które, w chwili złożenia wniosku, zamieszkują na terytorium Francji. 92 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 b) To samo stosuje się do uchodźców i bezpaństwowców. c) Przepisy rozporządzenia nie mają wpływu na francuskie ustawodawstwo, na podstawie którego zostały uwzględnione, w celu uzyskania prawa do zasiłku dla osób starszych pracowników najemnych, a także dla osób starszych prowadzących działalność na własny rachunek, wyłącznie okresy zatrudnienia jako pracownik najemny lub równorzędne lub, w odpowiednim przypadku, okresy prowadzenia działalności na własny rachunek na terytorium departamentów europejskich i departamentów zamorskich (Gwadelupa, Gujana, Martynika i Reunion) Republiki Francuskiej. Zasiłek specjalny i odszkodowanie kumulujące się, przewidziane przez szczególne ustawodawstwo zabezpieczenia społecznego w kopalniach, są wypłacane tylko pracownikom zatrudnionym w kopalniach francuskich. Ustawę nr 65-655 z dnia 10 lipca 1965 r. , przyznającą obywatelom francuskim, wykonującym lub tym, którzy wykonywali za granicą działal- ność zawodową lub handlową, prawo do przystąpienia do systemu dobrowolnego ubezpieczenia emerytalnego, stosuje się wobec obywateli innych Państw Członkowskich w następujących warunkach: 2. 3. — działalność zawodowa lub handlowa uprawniająca do dobrowolnego ubezpieczenia zgodnie z systemem francuskim nie musi być prowa- dzona, lub nie musiała być prowadzona ani na terytorium francuskim, ani na terytorium Państwa Członkowskiego, którego obywatelem jest pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, — pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek musi, z dniem wystąpienia z roszczeniem, udowodnić fakt zamieszkiwania we Francji, co najmniej przez dziesięć lat, kolejnych lub nie, lub podlegania francuskiemu ustawodawstwu, w sposób ciągły, obowiązkowy lub dobrowolny, przez taki sam okres. 4. Osoba podlegająca francuskiemu ustawodawstwu zgodnie z art. 14 ust. 1 lub art. 14a ust. 1 rozporządzenia jest uprawniona do pobierania na członków swojej rodziny, którzy towarzyszą jej na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym wykonuje swój zawód, następujących świad- czeń rodzinnych: a) zasiłek dla niemowląt do trzeciego miesiąca życia; b) świadczenia rodzinne udzielane zgodnie z art. 73 rozporządzenia. 5. 6. 7. 8. Do celów ustalania wysokości teoretycznej kwoty określonej w art. 46 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w systemach, w których wysokość emerytury jest ustalana na podstawie punktów emerytalnych, właściwa instytucja uwzględnia, dla każdego roku ubezpieczenia ukończonego z uwzględ- nieniem ustawodawstwa każdego innego Państwa Członkowskiego, liczbę punktów emerytalnych będącą wynikiem podziału liczby punktów emerytalnych uzyskanych z uwzględnieniem stosowanego przez tę instytucję ustawodawstwa przez liczbę lat odpowiadających tym punktom. a) Pracownicy przygraniczni, którzy pracują jako pracownicy najemni na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż Francja i zamiesz- kują we francuskich departamentach Haut–Rhin, Bas–Rhin i Moselle, są uprawnieni na terytorium tych departamentów do świadczeń rze- czowych przewidzianych przez lokalny system Alzacji i Lotaryngii, ustanowiony na podstawie ustaw nr 46-1428 z dnia 12 czerwca 1946 r. i nr 67-814 z dnia 25 września 1967 r. , zgodnie z art. 19 rozporządzenia. b) Przepisy te stosuje się odpowiednio do osób uprawnionych zgodnie z art. 25 ust. 2 i 3 i art. 28 i 29 rozporządzenia. Nie naruszając art. 73 i 74 rozporządzenia, zasiłki mieszkaniowe, zasiłki na opiekę nad dzieckiem w domu i zasiłki wychowawcze dla rodziców są przyznawane tylko tym zainteresowanym i członkom ich rodzin, którzy zamieszkują na terytorium Francji. Każdy pracownik najemny, który przestał podlegać francuskiemu ustawodawstwu dotyczącemu ubezpieczenia w razie wdowieństwa w ramach powszechnego francuskiego systemu zabezpieczenia społecznego lub systemu dla pracowników rolnictwa, jest uważany za osobę posiadającą status osoby ubezpieczonej na podstawie tego ustawodawstwa w chwili realizacji ryzyka, do celu wykonania przepisów tytułu III rozdział 3 roz- porządzenia, jeżeli w chwili realizacji ryzyka jest on ubezpieczony jako pracownik najemny z uwzględnieniem ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego lub, w innym wypadku, jeżeli należne jest świadczenie dla osoby pozostałej przy życiu zgodnie z przepisami dotyczącymi pra- cowników najemnych innego Państwa Członkowskiego. Jednakże warunek ten uważa się za spełniony w przypadku określonym w art. 48 ust. 1. F. GRECJA 1. … 2. Ustawa nr 1469/84 dotycząca dobrowolnego przystępowania do systemu ubezpieczenia emerytalno–rentowego dla obywateli greckich i obco- krajowców pochodzenia greckiego stosuje się do obywateli innych Państw Członkowskich, bezpaństwowców i uchodźców zamieszkujących na terytorium Państwa Członkowskiego, zgodnie z drugim akapitem. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 93 Z zastrzeżeniem ukończenia innych warunków określonych w tej ustawie składki mogą być opłacane: a) w przypadku gdy zainteresowany zamieszkuje na terytorium Państwa Członkowskiego oraz w przeszłości był obowiązkowo objęty greckim systemem ubezpieczenia emerytalno-rentowego; lub b) bez względu na miejsce pobytu lub zamieszkania, jeżeli zainteresowany w przeszłości zamieszkiwał w Grecji przez 10 lat, z przerwą lub bez przerwy, lub podlegał greckiemu ustawodawstwu, to obowiązkowo lub dobrowolnie, przez okres 1500 dni. 3. Nie naruszając właściwych przepisów stosowanych przez OGA, okresy, podczas których płatne są świadczenia z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, które przewiduje osobne przepisy dla takich ryzyk, pod warunkiem że pokrywają się one z okresami zatrudnienia w sektorze rolniczym w Grecji, uważa się za okresy ubezpieczenia z uwzględnieniem ustawodaw- stwa stosowanego przez OGA w rozumieniu art. 1 lit. r) rozporządzenia. 4. W ramach greckiego ustawodawstwa stosowanie art. 49 ust. 2 rozporządzenia podlega warunkowi, że nowe obliczenia, określone w wyżej wymienionym artykule, nie wpłyną niekorzystnie na interesy zainteresowanego. 5. W przypadku gdy przepisy greckich pomocniczych funduszy emerytalnych („επικουρικά ταμεία”) przewidują możliwość uznania okresów obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego, ukończonych w ramach greckich instytucji ubezpieczenia podstawowego („κύριας ασφάλισης”), przepisy te są również stosowane do okresów obowiązkowego ubezpieczenia emerytalno-rentowego, ukończonych zgodnie z ustawodawstwem każdego innego Państwa Członkowskiego, które obejmuje rozporządzenie. 6. Pracowników najemnych, którzy do dnia 31 grudnia 1992 r. byli obowiązkowo objęci systemem ubezpieczenia emerytalno-rentowego Państwa Członkowskiego innego niż Grecja i którzy zostali objęci obowiązkiem ubezpieczenia w greckim systemie ubezpieczeń społecznych (podsta- wowy system statutowy) po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 1993 r. , uważa się za „byłych ubezpieczonych” zgodnie z przepisami ustawy nr 2084/92. G. IRLANDIA 1. 2. Pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, bezroboni, osoby ubiegające się o rentę lub emeryturę, renciści, eme- ryci oraz członkowie ich rodzin, określeni w art. 19 ust. 1, art. 22 ust. 1 i 3, art. 25 ust. 1 i 3, art. 26 ust. 1, art. 28a, 29 i 31 rozporządzenia, którzy zamieszkują lub przebywają w Irlandii, są uprawnieni bezpłatnie do wszelkich świadczeń medycznych przewidzianych w irlandzkim usta- wodawstwie, w przypadku gdy kosztami takiej opieki medycznej obciąża się instytucję Państwa Członkowskiego innego niż Irlandia. Członkowie rodziny pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, która jest objęta ustawodawstwem Pań- stwa Członkowskiego innego niż Irlandia i która spełnia warunki określone w tym ustawodawstwie uprawniające do świadczeń, uwzględniając, w miarę potrzeby, art. 18 rozporządzenia, jeżeli zamieszkują w Irlandii, są uprawnieni do wolnej od opłat opieki medycznej przewidzianej w irlandzkim ustawodawstwie. Koszty takich świadczeń są płatne przez instytucję, w której ubezpieczony jest pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek. Jednakże w przypadku, gdy współmałżonek pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, lub osoba, która sprawuje opiekę nad dziećmi, wykonuje działalność zawodową lub handlową w Irlandii, świadczenia wypłacane członkowi rodziny obciążają instytucję irlandzką w stopniu, w jakim prawo do tych świadczeń jest udzielone wyłącznie na podstawie irlandzkiego ustawodawstwa. 3. Jeżeli pracownik najemny podlegający ustawodawstwu opuszcza terytorium Państwa Członkowskiego w celu udania się, w ramach swojego zatrudnienia, na terytorium innego Państwa Członkowskiego i ulega wypadkowi przed przybyciem, jego uprawnienia do świadczeń z tytułu tego wypadku zostaną ustalone: a) jak gdyby ten wypadek wydarzył się na terytorium Irlandii; oraz b) bez uwzględnienia jego nieobecności na terytorium Irlandii, przy określeniu czy, z uwagi na swoje zatrudnienie, był ubezpieczony zgodnie z wymienionym ustawodawstwem. 4. … 5. 6. Do celów obliczania dochodów dla udzielania świadczeń związanych z wynagrodzeniem, przewidzianych w irlandzkim ustawodawstwie płat- nych wraz z zasiłkiem dla bezrobotnych, pracownikowi najemnemu przyznaje się, nie naruszając art. 23 ust. 1 i art. 68 ust. 1 rozporządzenia za każdy tydzień zatrudnienia w charakterze pracownika najemnego zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego podczas odpo- wiedniego roku podatkowego, sumę równą średniemu tygodniowemu wynagrodzeniu kobiet lub mężczyzn podczas tego okresu. Do stosowania art. 40 ust. 3 lit. a) ii) uwzględnia się tylko okresy, w których pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek była niezdolna do pracy w rozumieniu irlandzkiego ustawodawstwa. 94 7. PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Do celów art. 44 ust. 2 uważa się, że pracownik najemny wyraźnie wniósł o odroczenie przyznania emerytury, do której byłby uprawniony zgod- nie z irlandzkim ustawodawstwem, jeżeli, w przypadku gdy przejście na emeryturę jest warunkiem otrzymania świadczenia emerytalnego, pra- cownik nie przeszedł na emeryturę. 8. … 9. Bezrobotny powracający do Irlandii pod koniec okresu trzech miesięcy, podczas których otrzymywał świadczenia zgodnie z irlandzkim usta- wodawstwem w zastosowaniu art. 69 ust. 1 rozporządzenia, jest uprawniony do ubiegania się o zasiłek dla bezrobotnych, nie naruszając prze- pisów art. 69 ust. 2, jeżeli spełnia warunki określone w wyżej wymienionym ustawodawstwie. 10. Okres podlegania irlandzkiemu ustawodawstwu zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. f) rozporządzenia nie może: i) być uwzględniany w świetle tego przepisu jako okres podlegania irlandzkiemu ustawodawstwu w celach tytułu III rozporządzenia; ani ii) powodować, że Irlandia staje się państwem właściwym do wypłacania świadczeń przewidzianych w art. 18, 38 lub w art. 39 ust. 1 rozpo- rządzenia. H. WŁOCHY Żadne. I. LUKSEMBURG 1. 2. 3. 4. Nie naruszając art. 94 ust. 2 rozporządzenia, okresy ubezpieczenia lub okresy równorzędne, ukończone przez pracowników najemnych lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek zgodnie z luksemburskim ustawodawstwem w zakresie ubezpieczenia na wypadek inwa- lidztwa, starości lub śmierci, bądź przed dniem 1 stycznia 1946 r. , bądź przed wcześniejszą datą ustaloną w porozumieniu dwustronnym, są uwzględniane w celu stosowania tego ustawodawstwa tylko, jeżeli osoba zainteresowana udowodni, że spełniła sześć miesięcy ubezpieczenia w ramach systemu luksemburskiego, począwszy od dnia, o którym mowa. Jeżeli chodzi o wiele porozumień dwustronnych, uwzględnia się okresy ubezpieczenia lub równorzędne liczone od najstarszej daty. Do celów przyznania ustalonej części renty lub emerytury luksemburskiej okresy ubezpieczenia ukończone z uwzględnieniem luksemburskiego ustawodawstwa przez pracowników najemnych lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, niezamieszkujące na terytorium Luk- semburga, począwszy od dnia 1 października 1972 r. , uważa się za okresy zamieszkania. Artykuł 22 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nie narusza luksemburskiego ustawodawstwa, na podstawie którego kasa chorych nie może odmówić zezwolenia na leczenie za granicą w przypadku, gdy wymagane leczenie nie może zostać zapewnione w Wielkim Księstwie Luksem- burga. Do celów uwzględnienia okresów ubezpieczenia przewidzianych w art. 171 ust. 7 kodeksu ubezpieczenia społecznego (Code des Assurances Sociales) instytucja luksemburska uznaje okresy ubezpieczenia ukończone przez osobę zainteresowaną zgodnie z ustawodawstwem każdego innego Państwa Członkowskiego, jak gdyby były one okresami ukończonymi zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem. Stosowanie tego przepisu zależy od tego, czy osoba zainteresowana spełniła ostatnie okresy ubezpieczenia zgodnie z luksemburskim ustawodawstwem. J. NIDERLANDY 1. Ubezpieczenie kosztów leczenia a) W odniesieniu do uprawnień do świadczeń rzeczowych zgodnie z niderlandzkim ustawodawstwem przez osobę uprawnioną do świadczeń rzeczowych należy rozumieć, do celów wykonania tytułu III rozdział 1, osobę ubezpieczoną lub wspólnie ubezpieczoną w ramach systemu ubezpieczenia określonego w niderlandzkiej ustawie o kasach ubezpieczeń na wypadek choroby. b) … c) Do celów art. 27-34 rozporządzenia następujące renty i emerytury uważa się za renty i emerytury płatne zgodnie z ustawodawstwem wymie- nionym w lit. b) (inwalidztwo) i c) (starość) deklaracji Królestwa Niderlandów na podstawie art. 5 rozporządzenia: — renty i emerytury przyznawane na podstawie ustawy z dnia 6 stycznia 1966 r. (Staatsblad 6) w sprawie nowych regulacji dotyczących urzędników służby cywilnej i osób pozostałych przy życiu po ich śmierci (Ustawa w sprawie rent i emerytur dla służby cywilnej) (Alge- mene burgerlijke pensioenwet), 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 95 — renty i emerytury przyznawane na podstawie ustawy z dnia 6 października 1966 r. (Staatsblad 445) w sprawie nowych zasad dotyczą- cych rent i emerytur dla wojskowych i osób pozostałych przy życiu po ich śmierci (Ustawa w sprawie rent i emerytur dla wojskowych) (Algemene militaire pensioenwet), — renty i emerytury przyznawane na podstawie ustawy z dnia 15 lutego 1967 r. (Staatsblad 138) w sprawie nowych regulacji dotyczących rent i emerytur dla pracowników NV Nederlise Spoorwegen (Koleje niderlandzkie) i osób pozostałych przy życiu po ich śmierci (Ustawa o rentach i emeryturach kolejowych) (Spoorwegpensioenwet), — renty i emerytury przyznawane na podstawie rozporządzenia w sprawie warunków zatrudnienia w kolejach niderlandzkich (Reglement Dienstvoorwaarden Nederlandse Spoorwegen) (RDV 1964 NS), lub — świadczenia z tytułu renty lub emerytury przed ukończeniem 65. roku życia w ramach systemu emerytalno-rentowego mającego na celu zapewnienie pomocy pracownikom i byłym pracownikom lub świadczenia z tytułu wcześniejszej emerytury z tytułu systemu wcześniej- szych emerytur ustanowionego przez państwo lub na podstawie układu zbiorowego pracy lub systemu, który ma zostać opracowany przez radę kasy chorych. d) Członkowie rodziny określeni w art. 19 ust. 2, którzy zamieszkują w Niderlandach, oraz pracownicy najemni lub osoby prowadzące dzia- łalność na własny rachunek i członkowie ich rodzin określeni w art. 22 ust. 1 lit. b) i art. 22 ust. 3, w związku z art. 22 ust. 1 lit. b) i art. 25 i 26, uprawnieni do świadczeń zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego nie są ubezpieczeni w ramach Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (ustawa o ubezpieczeniu powszechnym od szczególnych wydatków na opiekę medyczną) (AWBZ). 2. Zastosowanie niderlandzkiego ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń emerytalnych (Toepassing van de Nederlise Algemene Ouderdomswet) (AOW) a) Obniżki określonej w art. 13 ust. 1 AOW nie stosuje się dla tych lat kalendarzowych przed 1 stycznia 1957 r. lub ich części, w ciągu których uprawniony, który nie spełniał warunków pozwalających na uznanie tych lat za okresy ubezpieczenia, zamieszkiwał na terytorium Nider- landów między piętnastym a sześćdziesiątym piątym rokiem życia, lub w ciągu których, o ile zamieszkiwał na terytorium innego Państwa Członkowskiego, pracował jako pracownik najemny w Niderlandach dla pracodawcy ustanowionego w tym państwie. W drodze odstępstwa od przepisów art. 7 AOW osoby, które zamieszkiwały lub pracowały zgodnie z wyżej wymienionymi warunkami tylko przed dniem 1 stycznia 1957 r. , uważa się również za uprawnione do renty lub emerytury. b) Obniżki określonej w art. 13 ust. 1 AOW nie stosuje się do tych lat kalendarzowych przed dniem 2 sierpnia 1989 r. lub ich części, w ciągu których, między piętnastym a sześćdziesiątym piątym rokiem życia, osoba, która pozostaje lub pozostawała w związku małżeńskim, nie była ubezpieczona zgodnie z wyżej wymienionym ustawodawstwem, pomimo że zamieszkiwała na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż Niderlandy, jeżeli te lata kalendarzowe lub ich części pokrywają się, z jednej strony, z okresami ubezpieczenia ukończonymi przez mał- żonka tej osoby zgodnie z tym ustawodawstwem, pod warunkiem że małżeństwo tej pary trwało podczas tych okresów, oraz, z drugiej stro- ny, z latami kalendarzowymi lub ich częściami, które należy uwzględniać zgodnie z lit. a). W drodze odstępstwa od przepisów art. 7 AOW taką osobę uważa się za uprawnioną. c) Obniżki określonej w art. 13 ust. 2 AOW nie stosuje się do lat kalendarzowych przed dniem 1 stycznia 1957 r. lub ich części, w czasie któ- rych małżonek osoby uprawnionej, który nie spełnia warunków wymaganych do tego, aby lata te mogły być uznane za okresy ubezpiecze- nia, zamieszkiwał w Niderlandach między piętnastym a sześćdziesiątym piątym rokiem życia, lub podczas których, pomimo zamieszkiwania na terytorium innego Państwa Członkowskiego, małżonek pracował jako pracownik najemny w Niderlandach dla pracodawcy ustanowio- nego w Niderlandach. d) Obniżki określonej w art. 13 ust. 2 AOW nie stosuje się do tych lat kalendarzowych przed dniem 2 sierpnia 1989 r. lub ich części, w czasie których, między piętnastym a sześćdziesiątym piątym rokiem życia, małżonek osoby uprawnionej zamieszkiwał w Państwie Członkowskim innym niż Niderlandy i nie był ubezpieczony zgodnie z wyżej wymienionym ustawodawstwem, jeżeli te lata kalendarzowe lub ich części pokrywają się, z jednej strony, z okresami ubezpieczenia ukończonymi przez małżonka zgodnie z tym ustawodawstwem, pod warunkiem że związek małżeński trwał podczas tych okresów, oraz, z drugiej strony, z latami kalendarzowymi lub ich częściami, które należy uwzględ- nić zgodnie z lit. a). e) przepisy określone w lit. a), b), c) i d) stosuje się tylko wówczas, gdy zainteresowany zamieszkiwał przez sześć lat na terytorium jednego lub kilku Państw Członkowskich po ukończeniu 59. roku życia i dopóki zamieszkuje terytorium jednego z tych Państw Członkowskich. f) W drodze odstępstwa od przepisów art. 45 ust. 1 ustawy w sprawie powszechnego ubezpieczenia emerytalnego (AOW) i art. 47 ust. 1 ustawy w sprawie powszechnego ubezpieczenia dla sierot i wdów (AWW) małżonek pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, objętego systemem ubezpieczeń obowiązkowych, zamieszkujący w Państwie Członkowskim innym niż Niderlandy, jest uprawniony do dobrowolnego ubezpieczenia się zgodnie z tym ustawodawstwem, ale tylko dla okresów następujących po dniu 2 sierpnia 1989 r. , podczas których pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek jest lub była ubezpieczona z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego zgodnie z wyżej wymienionym ustawodawstwem. To uprawnienie wygasa z dniem zakończenia obowiąz- kowego ubezpieczenia pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek. 96 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Jednakże wyżej wymienione uprawnienie nie wygasa w przypadku, gdy obowiązkowe ubezpieczenie pracownika najemnego lub osoby pro- wadzącej działalność na własny rachunek kończy się w wyniku jego śmierci, i w przypadku, gdy wdowa po nim otrzymuje tylko rentę lub emeryturę, zgodnie z niderlandzkim ustawodawstwem w sprawie powszechnego ubezpieczenia wdów i sierot (AWW). W każdym przypadku uprawnienie do dobrowolnego ubezpieczenia kończy się z dniem ukończenia przez osobę dobrowolnie ubezpie- czoną 65. roku życia. Składka ubezpieczeniowa opłacana z tytułu wyżej wymienionego ubezpieczenia dobrowolnego, którą płaci małżonek pracownika najem- nego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, ubezpieczonej z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego zgodnie z niderlandz- kim ustawodawstwem w sprawie powszechnych ubezpieczeń emerytalnych (AOW) oraz niderlandzkim ustawodawstwem w sprawie powszechnych ubezpieczeń dla wdów i sierot (AWW), jest ustalona zgodnie z przepisami odnoszącymi się do ustalania wysokości składki ubezpieczenia obowiązkowego, pod warunkiem że dochody małżonka uważane są za uzyskane w Niderlandach. Dla małżonka pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, który był ubezpieczony z tytułu ubezpiecze- nia obowiązkowego dnia 2 sierpnia 1989 r. lub później, składka ubezpieczeniowa jest ustalona zgodnie z przepisami odnoszącymi się do określenia wysokości składki ubezpieczenia dobrowolnego, zgodnie z niderlandzkim ustawodawstwem w sprawie powszechnego ubezpie- czenia emerytalnego oraz zgodnie z niderlandzkim ustawodawstwem w sprawie powszechnego ubezpieczenia dla wdów i sierot. g) Uprawnienie określone w lit. f) jest udzielane tylko wówczas, gdy małżonek pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek poinformował Sociale Verzekeringsbank (Bank ubezpieczeń społecznych) o ubezpieczeniu się z tytułu ubezpieczenia dobro- wolnego nie później niż w rok po rozpoczęciu swojego okresu ubezpieczenia obowiązkowego. Dla małżonka pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, która była ubezpieczona z tytułu ubezpie- czenia obowiązkowego z dniem 2 sierpnia 1989 r. lub w okresie bezpośrednio ten dzień poprzedzającym, okres jednego roku rozpoczyna się z dniem 2 sierpnia 1989 r. Małżonek niezamieszkujący w Niderlandach, pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, objętej prze- pisami art. 14 ust. 1, art. 14a ust. 1 lub art. 17 rozporządzenia nie może skorzystać z możliwości przewidzianej w czwartym akapicie lit. f), jeżeli małżonek, zgodnie z wyłącznie niderlandzkim ustawodawstwem, jest lub był uprawniony do ubezpieczenia z tytułu ubezpieczenia dobrowolnego. h) Litery a), b), c), d) i f) nie stosuje się do okresów pokrywających się z okresami, które mogą być uwzględniane w celu ustalania wysokości uprawnień do renty lub emerytury zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego innego niż Niderlandy w zakresie ubezpieczenia emerytalnego, ani do okresów, podczas których zainteresowany otrzymywał emeryturę na podstawie tego ustawodawstwa. i) Do celów art. 46 ust. 2 rozporządzenia wyłącznie okresy ubezpieczenia ukończone po ukończeniu 15. roku życia, zgodnie z niderlandzką ustawą powszechną w sprawie ubezpieczenia emerytalnego (AOW), są uwzględniane jako okresy ubezpieczenia. 3. a) Każdy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, która przestała podlegać niderlandzkiemu ustawodaw- stwu dotyczącemu ubezpieczenia w razie wdowieństwa, jest uważana za ubezpieczoną zgodnie z tym ustawodawstwem w chwili realizacji ryzyka, do celów wykonania przepisów tytułu III rozdział 3 rozporządzenia, jeżeli ta osoba jest ubezpieczona od takiego samego ryzyka zgod- nie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego lub, w przeciwnym wypadku, jeżeli świadczenie dla osoby pozostałej przy życiu jest należne na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego. Jednakże ten ostatni warunek uważa się za spełniony w przy- padku określonym w art. 48 ust. 1. b) W przypadku gdy, na mocy lit. a), wdowa jest uprawniona do renty wdowiej, zgodnie z niderlandzkim ustawodawstwem dotyczącym powszechnego ubezpieczenia dla wdów i sierot, wysokość tej renty jest ustalana zgodnie z art. 46 ust. 2 rozporządzenia. Do celów stosowania tych przepisów okresy ubezpieczenia ukończone przed dniem 1 października 1959 r. , podczas których pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek zamieszkiwała na terytorium Niderlandów przed ukończeniem 15. roku życia, lub, podczas których, zamieszkując na terytorium innego Państwa Członkowskiego, prowadziła działalność zarobkową w Niderlan- dach, dla pracodawcy mającego swoją siedzibę w tym państwie, są również uważane za okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z wyżej wymienionym niderlandzkim ustawodawstwem. c) Nie uwzględnia się okresów, które należy rozpatrywać w świetle przepisów lit. b), które pokrywają się z okresami ubezpieczenia ukończo- nymi zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego dotyczącym rent rodzinnych. d) Do celów art. 46 ust. 2 rozporządzenia tylko okresy ubezpieczenia ukończone po ukończeniu 15. roku życia, zgodnie z powszechną ustawą w sprawie ubezpieczenia wdów i sierot (AWW), uwzględnia się jako okresy ubezpieczenia. 4. a) Każdy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, która przestała być ubezpieczona na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1966 r. odnoszącej się do ubezpieczenia na wypadek niezdolności do pracy (WAO) i/lub na podstawie ustawy z dnia 11 grud- nia 1975 r. odnoszącej się do niezdolności do pracy (AAW), jest uważana za nadal ubezpieczoną w chwili realizacji ryzyka, do celów wyko- nania przepisów tytułu III rozdział 3 rozporządzenia, jeżeli jest ubezpieczona od takiego samego ryzyka zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego lub, w przeciwnym wypadku, jeżeli świadczenie jest należne zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Człon- kowskiego dla takiego samego ryzyka. Jednakże ten ostatni warunek uważa się za spełniony w przypadku określonym w art. 48 ust. 1. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 97 b) Jeżeli, na podstawie lit. a), zainteresowany jest uprawniony do niderlandzkich świadczeń z tytułu inwalidztwa, świadczenia te są przyzna- wane zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 46 ust. 2 rozporządzenia: i) zgodnie z przepisami ustanowionymi w wyżej wymienionej ustawie z dnia 18 lutego 1966 r. (WAO), jeżeli w chwili zaistnienia nie- zdolności do pracy zainteresowany był ubezpieczony od takiego samego ryzyka zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Człon- kowskiego jako pracownik najemny w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia; ii) zgodnie z przepisami ustanowionymi w wyżej wymienionej ustawie z dnia 11 grudnia 1975 r. (AAW), jeżeli, kiedy zaistniała niezdol- ność do pracy, zainteresowany: — był ubezpieczony na wypadek takiego ryzyka zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, ale nie w charakterze pracownika najemnego w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia, lub — nie był ubezpieczony na wypadek takiego ryzyka zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, ale może dochodzić swoich praw do świadczeń zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego. Jeżeli wysokość świadczenia obliczona na podstawie przepisów zawartych w i) jest niższa niż ta wynikająca ze stosowania przepisów okre- ślonych w ii), przyznaje się świadczenie w wysokości tej ostatniej. c) W celu obliczenia wysokości świadczeń przyznawanych zgodnie z wyżej wymienioną ustawą z dnia 18 lutego 1966 r. (WAO) lub zgodnie z ustawą z dnia 11 grudnia 1975 r. (AAW) instytucje niderlandzkie uwzględniają: — okresy zatrudnienia za wynagrodzeniem i okresy równoważne ukończone w Niderlandach przed dniem 1 lipca 1967 r. , — okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z wyżej wymienioną ustawą z dnia 18 lutego 1966 r. (WAO), — okresy ubezpieczenia ukończone przez zainteresowanego po ukończeniu 15. roku życia zgodnie z wyżej wymienioną ustawą z dnia 11 grudnia 1975 r. (AAW), o ile okresy te nie pokrywają się z okresami ubezpieczenia ukończonymi zgodnie z wyżej wymienioną ustawą z dnia 18 lutego 1966 r. (WAO). d) Przy ustalaniu wysokości niderlandzkiego świadczenia z tytułu inwalidztwa na podstawie art. 40 ust. 1 rozporządzenia instytucje nider- landzkie nie uwzględniają dodatków przyznawanych zgodnie z przepisami ustawy o dodatkach. Prawo do tego dodatku i jego wysokość są ustalane wyłącznie na podstawie przepisów ustawy o dodatkach. 5. Stosowanie niderlandzkiego ustawodawstwa w sprawie zasiłków rodzinnych a) Pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek, do których zaczyna się stosować niderlandzkie ustawodaw- stwo w sprawie świadczeń rodzinnych w ciągu kwartału kalendarzowego i którzy pierwszego dnia tego kwartału podlegali analogicznemu ustawodawstwu innego Państwa Członkowskiego, uważa się za ubezpieczonych od tego pierwszego dnia zgodnie z niderlandzkim ustawo- dawstwem. b) Wysokość świadczeń rodzinnych, o które może się ubiegać pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, któ- rych uważa się, na mocy lit. a), za ubezpieczonych zgodnie z niderlandzkim ustawodawstwem w sprawie świadczeń rodzinnych, zostanie ustalona zgodnie ze szczegółowymi uzgodnieniami ustanowionymi w rozporządzeniu wykonawczym określonym w art. 98 rozporządze- nia. 6. Stosowanie niektórych przepisów przejściowych Artykuł 45 ust. 1 nie stosuje się do oceny prawa do świadczeń na podstawie przepisów przejściowych ustawodawstwa dotyczącego powszech- nego ubezpieczenia emerytalnego (art. 46), powszechnego ubezpieczenia wdów i sierot oraz ubezpieczenia powszechnego na wypadek niezdol- ności do pracy. K. AUSTRIA 1. 2. 3. Do celów stosowania tytułu III rozdział I niniejszego rozporządzenia osobę otrzymującą rentę lub emeryturę urzędnika służby cywilnej uważa się za emeryta lub rencistę. Do celów stosowania art. 46 ust. 2 rozporządzenia nie uwzględnia się podwyżek składek płaconych na dodatkowe ubezpieczenie lub dodat- kowe świadczenia w systemie górniczym, zgodnie z austriackim ustawodawstwem. W takich przypadkach podwyżki te dodaje się do kwoty obli- czonej zgodnie z przepisami art. 46 ust. 2 rozporządzenia. Do celów stosowania art. 46 ust. 2 rozporządzenia, stosując austriackie ustawodawstwo, dzień powstania prawa do renty (Stichtag) jest uwa- żany za dzień realizacji ryzyka. 98 4. PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Stosowanie przepisów rozporządzenia nie ma skutku w postaci ograniczenia uprawnień do świadczeń na podstawie austriackiego ustawodaw- stwa w odniesieniu do osób, na których sytuację pod względem zabezpieczenia społecznego miały negatywny wpływ względy polityczne lub religijne lub związane z ich pochodzeniem. L. PORTUGALIA Urzędnicy służby cywilnej, pełniący urząd lub emerytowani, oraz członkowie ich rodzin objęci specjalnym systemem opieki zdrowotnej mogą otrzy- mywać rzeczowe świadczenia w razie choroby i macierzyństwa, w przypadku nagłej potrzeby podczas pobytu na terytorium innego Państwa Człon- kowskiego lub podczas podróży do innego Państwa Członkowskiego, w celu otrzymania opieki odpowiedniej dla stanu ich zdrowia za uprzednim zezwoleniem ze strony właściwej instytucji portugalskiej, zgodnie z procedurami określonymi w art. 22 ust. 1 lit. a) i c), ust. 2 i ust. 3 zdanie drugie oraz w art. 31 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 1408/71, na takich samych warunkach jak pracownicy najemni i osoby prowadzące działalność na wła- sny rachunek, objęci powszechnym systemem zabezpieczenia społecznego. M. FINLANDIA 1. W celu określenia, czy okres między datą pojawienia się zdarzenia dającego prawo do renty lub emerytury a osiągnięciem wieku uprawniającego do renty lub emerytury (okres przyszły) powinno się uwzględnić przy ustalaniu wysokości fińskiej renty lub emerytury pracowniczej, okresy ubez- pieczenia lub zamieszkania zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego uwzględnia się dla warunku odnoszącego się do zamieszkania w Finlandii. 2. W przypadku gdy zatrudnienie lub prowadzenie działalności na własny rachunek w Finlandii zakończyło się, realizacja ryzyka następuje pod- czas zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek w innym Państwie Członkowskim oraz w przypadku, gdy, zgodnie z fiń- skim ustawodawstwem dotyczącym rent i emerytur pracowniczych, w skład renty lub emerytury nie wchodzi już okres między realizacją ryzyka a wiekiem uprawniającym do renty (okres przyszły), okresy ubezpieczenia z uwzględnieniem ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego są brane pod uwagę dla wymogu przyszłego okresu, jak gdyby były one okresami ubezpieczenia w Finlandii. 3. Jeżeli zgodnie z fińskim ustawodawstwem instytucja w Finlandii wypłaca dodatek z tytułu opóźnienia w rozpatrzeniu roszczenia o świadczenie, dla stosowania przepisów fińskiego ustawodawstwa odnoszących się do takiego dodatku wnioski skierowane do instytucji innego Państwa Człon- kowskiego są uważane za złożone w dniu, w którym ten wniosek i wszystkie niezbędne załączniki dotarły do właściwej instytucji w Finlandii. N. SZWECJA 1. 2. 3. 4. Stosując art. 18 ust. 1 w celu ustalenia prawa danej osoby do świadczeń rodzicielskich, okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z ustawodaw- stwem Państwa Członkowskiego innego niż Szwecja są uważane za okresy oparte na takich samych średnich dochodach jak okresy ubezpiecze- nia ukończone w Szwecji, do których są dodawane. Przepisy rozporządzenia w sprawie sumowania okresów ubezpieczenia lub zamieszkania nie stosuje się do przepisów przejściowych szwedz- kiego ustawodawstwa dotyczącego prawa osób zamieszkujących w Szwecji do bardziej korzystnego ustalania wysokości emerytur lub rent pod- stawowych za dany okres poprzedzający dzień złożenia wniosku. Do celów ustanowienia uprawnienia do renty inwalidzkiej lub renty rodzinnej, częściowo opartej na przyszłych przyjętych okresach ubezpie- czenia, osoby objęte, jako pracownicy najemni lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek, systemem ubezpieczenia lub zamiesz- kania innego Państwa Członkowskiego uznaje się za spełniające warunki przewidziane w szwedzkim ustawodawstwie dotyczącym ubezpieczeń i dochodów. Okres opieki nad małymi dziećmi, zgodnie z warunkami ustalonymi w szwedzkim ustawodawstwie, uważa się za okresy ubezpieczenia, do celów dodatkowych rent i emerytur nawet wówczas, gdy dziecko i osoba zainteresowana zamieszkują w innym Państwie Członkowskim, pod warun- kiem że osoba opiekująca się dzieckiem korzysta z urlopu rodzicielskiego zgodnie z przepisami ustawy o prawie do urlopu wychowawczego. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO 1. Jeżeli osoba, która zwykle zamieszkuje w Gibraltarze, lub od której, od chwili ostatniego przyjazdu na to terytorium, wymagano, jako od pra- cownika najemnego, płacenia składek zgodnie z ustawodawstwem Gibraltaru, i jeżeli osoba ta, z powodu niezdolności do pracy, obowiązków rodzicielskich lub bezrobocia, wnosi o zwolnienie z opłacania składek przez czas określony i złoży wniosek, by składki za ten okres były 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 99 zapisane na jej konto, cały okres, w ciągu którego ta osoba pracowała na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż Zjednoczone Króle- stwo, do celów tego wniosku uważa się za okres, w ciągu którego osoba ta była zatrudniona na terytorium Gibraltaru i płaciła składki jako pra- cownik najemny zgodnie z ustawodawstwem Gibraltaru. 2. W przypadku gdy, zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa, osoba może się ubiegać o prawo do emerytury, jeżeli: a) składki byłego małżonka są traktowane jak składki własne tej osoby; lub b) odpowiednie warunki dotyczące składek są spełnione przez małżonka lub byłego małżonka, i pod warunkiem że, w każdym przypadku, małżonek lub były małżonek podlega lub podlegał, jako pracownik najemny lub jako osoba pro- wadząca działalność na własny rachunek, ustawodawstwu co najmniej dwóch Państw Członkowskich, przepisy tytułu III rozdział 3 rozporzą- dzenia stosuje się, w celu ustalenia uprawnień, zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa. W takim przypadku wszelkie odniesienia w wymienionym rozdziale 3 do „okresów ubezpieczenia” są uważane za odnoszące się do okresów ubezpieczenia ukończonych przez: i) małżonka lub byłego małżonka, jeżeli z roszczeniem występuje kobieta zamężna, wdowiec lub osoba, której małżeństwo zostało rozwią- zane w sposób inny niż poprzez śmierć małżonka; lub ii) byłego małżonka, jeżeli roszczenie wnosi wdowa, nieotrzymująca świadczenia dla osoby pozostałej przy życiu bezpośrednio przed osią- gnięciem wieku emerytalnego, lub która otrzymuje wyłącznie rentę wdowią związaną z wiekiem i obliczoną na podstawie art. 46 ust. 2 roz- porządzenia. 3. a) Jeżeli zasiłek dla bezrobotnych przewidziany w ustawodawstwie Zjednoczonego Królestwa jest wypłacany na podstawie art. 71 ust. 1 lit. a) ii) lub lit. b) ii) rozporządzenia, wówczas, aby spełnić warunki nałożone przez ustawodawstwo Zjednoczonego Królestwa odnoszące się do świadczenia na rzecz dzieci i dotyczące okresu obecności w Wielkiej Brytanii lub, w danym przypadku, w Irlandii Północnej, okresy ubez- pieczenia, zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek, ukończone przez tę osobę zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, uważa się za okresy obecności w Wielkiej Brytanii lub, w danym przypadku, w Irlandii Północnej. b) Jeżeli, na podstawie tytułu II rozporządzenia, z wyłączeniem art. 13 ust. 2 lit. f), ustawodawstwo Zjednoczonego Królestwa stosuje się w odniesieniu do pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, która nie spełnia warunku nałożonego przez ustawodawstwo Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do świadczeń dla dzieci, dotyczącego: i) obecności w Wielkiej Brytanii lub, w danym przypadku, w Irlandii Północnej, osoba ta, w celu ukończenia takiego warunku, jest uwa- żana za tam obecną; ii) okresu obecności w Wielkiej Brytanii lub, w danym przypadku, w Irlandii Północnej, okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub prowadze- nia działalności na własny rachunek, ukończone przez wymienionego pracownika zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Człon- kowskiego, do celów spełnienia wymienionych warunków, uważa się za okresy obecności w Wielkiej Brytanii lub, w danym przypadku, w Irlandii Północnej. c) W odniesieniu do zasiłków rodzinnych, zgodnie z ustawodawstwem Gibraltaru, powyższe przepisy lit. a) i b) stosuje się odpowiednio. 4. 5. Płatności na rzecz wdów wypłacane na podstawie ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa, do celów rozdziału 3 rozporządzenia, uważa się za rentę rodzinną. Do celów stosowania art. 10a ust. 2 do przepisów dotyczących prawa do dodatku pielęgnacyjnego, zasiłku na opiekę nad inwalidą i zasiłku dla osoby niepełnosprawnej okres zatrudnienia, prowadzenia działalności na własny rachunek lub zamieszkania, ukończony na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż Zjednoczone Królestwo, jest uwzględniany w stopniu niezbędnym do spełnienia warunków dotyczących obecności w Zjednoczonym Królestwie, przed dniem, w którym po raz pierwszy zaistniało uprawnienie do świadczenia, o którym mowa. 6. W przypadku gdy pracownik najemny podlegający ustawodawstwu Zjednoczonego Królestwa ulega wypadkowi po opuszczeniu terytorium Pań- stwa Członkowskiego, podczas podróży, w trakcie zatrudnienia, na terytorium innego Państwa Członkowskiego, ale przed przybyciem na miejs- ce, jego prawo do świadczenia z tytułu wypadku ustala się: a) jak gdyby wypadek wydarzył się na terytorium Zjednoczonego Królestwa; 100 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 oraz b) nie uwzględniając, do celów stwierdzenia, czy był on pracownikiem najemnym zgodnie z ustawodawstwem Wielkiej Brytanii lub Irlandii Północnej, czy też pracownikiem najemnym zgodnie z ustawodawstwem Gibraltaru, jego nieobecności na tych terytoriach. 7. 8. Rozporządzenia nie stosuje się do tych przepisów ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa, które mają na celu wprowadzenie w życie jakiej- kolwiek konwencji o zabezpieczeniu społecznym zawartej między Zjednoczonym Królestwem a państwem trzecim. Do celów tytułu III rozdział 3 rozporządzenia nie uwzględnia się ani składek proporcjonalnych do zarobków, opłacanych przez osobę ubez- pieczoną zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa, ani proporcjonalnych do zarobków świadczeń emerytalnych płatnych zgodnie z tym ustawodawstwem. Wysokość świadczeń proporcjonalnych do zarobków dodaje się do wysokości świadczenia należnego zgodnie z usta- wodawstwem Zjednoczonego Królestwa, ustalonego zgodnie z wymienionym rozdziałem. Suma obu świadczeń stanowi świadczenie rzeczy- wiste należne osobie zainteresowanej. 9. … 10. Do celów stosowania rozporządzenia w sprawie nieskładkowych świadczeń ubezpieczenia społecznego oraz ubezpieczenia w razie bezrobocia (Gibraltar), każdą osobę, do której stosuje się niniejsze rozporządzenie, uważa się za zwykle zamieszkującą w Gibraltarze, jeżeli zamieszkuje ona w Państwie Członkowskim. 11. Do celów art. 10, 27, 28, 28a, 29, 30 i 31 rozporządzenia dodatek pielęgnacyjny przyznawany pracownikowi najemnemu lub osobie prowa- dzącej działalność na własny rachunek, zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa, uważa się za świadczenie z tytułu inwalidztwa. 12. Do celów art. 10 ust. 1 rozporządzenia każdego beneficjenta objętego ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa, który przebywa na teryto- rium innego Państwa Członkowskiego, podczas tego pobytu uważa się za osobę zamieszkującą na terytorium tego Państwa Członkowskiego. 13. 1 Do celów obliczania wskaźnika zarobków dla określenia prawa do świadczeń, zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa, z zastrze- żeniem pkt. 15, każdy tydzień, podczas którego pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek podlegała ustawo- dawstwu innego Państwa Członkowskiego i który rozpoczął się w ciągu odpowiedniego roku podatkowego w rozumieniu ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa, uwzględniany jest w następujący sposób: a) okresy między dniem 6 kwietnia 1975 r. a dniem 5 kwietnia 1987 r. : i) dla każdego tygodnia ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania jako pracownik najemny uważa się, że zainteresowany opłacał składki jako pracownik najemny na podstawie zarobków równych dwóm trzecim górnej granicy zarobków dla tego roku; ii) dla każdego tygodnia ubezpieczenia, prowadzenia działalności na własny rachunek lub zamieszkania jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek uważa się, że zainteresowany płacił składki drugiej klasy jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek; b) okresy po dniu 6 kwietnia 1987 r. : i) dla każdego tygodnia ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania jako pracownik najemny uważa się, że zainteresowany otrzymywał zarobki tygodniowe, od którego, jako pracownik najemny, opłacał składki odpowiadające dwóm trzecim górnej granicy zarobków za ten tydzień; ii) dla każdego tygodnia ubezpieczenia, prowadzenia działalności na własny rachunek lub zamieszkania jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek uważa się, że zainteresowany opłacał składki drugiej klasy jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek; c) dla każdego pełnego tygodnia, w ciągu którego spełnił on okres uważany za okres ubezpieczenia, zatrudnienia, prowadzenia działalności na własny rachunek lub zamieszkania, uważa się, że przyznano zainteresowanemu składki lub dochody, zależnie od przypadku, w stopniu nie- zbędnym dla usytuowania jego wskaźnika całkowitych dochodów za ten rok podatkowy na poziomie wymaganym, by ten rok podatkowy mógł być uwzględniony w rozumieniu ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa, normującego przyznawanie składek lub dochodów. 13. 2. Do celów art. 46 ust. 2 lit. b) rozporządzenia, w przypadku gdy: a) dla roku podatkowego rozpoczynającego się z dniem 6 kwietnia 1975 r. lub później pracownik najemny spełnił okresy ubezpieczenia, zatrud- nienia lub zamieszkania wyłącznie w Państwie Członkowskim innym niż Zjednoczone Królestwo i w przypadku, gdy stosowanie ust. 1 lit. a) i) lub ust. 1 lit. b) i) powoduje, że ten rok jest liczony jako rok kwalifikujący w rozumieniu ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa do celów art. 46 ust. 2 lit. a) rozporządzenia, uważa się, że pracownik był ubezpieczony przez 52 tygodnie tego roku w innym Państwie Człon- kowskim: 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 101 b) każdy rok podatkowy rozpoczynający się z dniem 6 kwietnia 1975 r. lub później nie jest uwzględniany jako rok kwalifikujący w rozumieniu ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa, do celów art. 46 ust. 2 lit. a) rozporządzenia, żaden okres ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania zakończony w tym roku nie jest uwzględniany. 13. 3. Do celów konwersji wskaźnika zarobków na okresy ubezpieczenia wskaźnik zarobków uzyskany w ciągu odpowiedniego roku podatkowego, w rozumieniu ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa, jest dzielony przez dolną granicę zarobków z tego roku. Wynik jest wyrażony w licz- bach całkowitych, cyfry po przecinku nie są uwzględniane. W ten sposób uzyskaną liczbę uważa się za odzwierciedlającą liczbę tygodni ubez- pieczenia ukończonych zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa w ciągu tego roku, pod warunkiem, że liczba ta nie przekracza liczby tygodni, podczas których w ciągu tego roku osoba zainteresowana podlegała temu ustawodawstwu. 14. Stosując art. 40 ust. 3 lit. a) ii), uwzględnia się wyłącznie okresy, podczas których pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek była niezdolna do pracy w rozumieniu ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa. 15. 1. Do celów ustalania wysokości, na podstawie art. 46 ust. 2 lit. a) rozporządzenia, teoretycznej wysokości tej części renty lub emerytury, która składa się z dodatkowego elementu zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa: a) wyrażenie „zarobki, składki lub podwyżki” w art. 47 ust. 1 lit. b) rozporządzenia oznacza nadwyżki składnika zarobków w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z tytułu zabezpieczenia społecznego z 1975 r. lub, w odpowiednim przypadku, zarządzenia o emeryturach i ren- tach z tytułu zabezpieczenia społecznego (Irlandia Północna) z 1975 r. ; b) średnia nadwyżek składnika zarobków obliczana jest zgodnie z art. 47 ust. 1 lit. b) rozporządzenia, rozumianym jak w lit. a) powyżej, dzie- ląc zsumowane nadwyżki zarejestrowane zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa przez ilość lat podatkowych, w rozumieniu ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa (łącznie z częściami lat podatkowych), ukończonych zgodnie z tym ustawodawstwem, począw- szy od dnia 6 kwietnia 1978 r. , które to lata nastąpiły podczas odpowiedniego okresu ubezpieczenia. 15. 2. Określenie „okresy ubezpieczenia lub zamieszkania” w art. 46 ust. 2 rozporządzenia oznacza, do celów określenia wysokości tej części renty lub emerytury, która składa się z dodatkowego składnika, zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa, okresy ubezpieczenia lub zamiesz- kania, które zostały ukończone, począwszy od dnia 6 kwietnia 1978 r. 16. Bezrobotny powracający do Zjednoczonego Królestwa po zakończeniu trzymiesięcznego okresu, w ciągu którego otrzymywał świadczenia zgod- nie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa na podstawie art. 69 ust. 1 rozporządzenia, nadal jest uprawniony do zasiłku dla bezrobot- nych, w drodze odstępstwa od przepisów art. 69 ust. 2, jeżeli spełnia warunki określone w wyżej wymienionym ustawodawstwie. 17. Do celów uzyskania uprawnienia do zasiłku na wypadek głębokiej niepełnosprawności każdy pracownik najemny lub osoba prowadząca dzia- łalność na własny rachunek, która podlega lub podlegała ustawodawstwu Zjednoczonego Królestwa zgodnie z tytułem II rozporządzenia, z wyłą- czeniem art. 13 ust. 2 lit. f): a) b) jest uważana za obecną lub zamieszkałą w Zjednoczonym Królestwie podczas całego okresu, w ciągu którego była zatrudniona lub praco- wała na własny rachunek i podlegała ustawodawstwu Zjednoczonego Królestwa, o ile była obecna lub zamieszkiwała w innym Państwie Członkowskim; jest uprawniona do tego, by okresy ubezpieczenia jako pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, ukoń- czone na terytorium i zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, były uznawane za okresy obecności lub zamieszkania w Zjednoczonym Królestwie. 18. Okres podlegania ustawodawstwu Zjednoczonego Królestwa zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. f) rozporządzenia nie może: i) być uwzględniony zgodnie z tymi przepisami jako okres podlegania ustawodawstwu Zjednoczonego Królestwa do celów tytułu III rozpo- rządzenia; ani też ii) powodować uznania Zjednoczonego Królestwa za Państwo właściwe w zakresie wypłacania świadczeń przewidzianych w art. 18, 38 lub art. 39 ust. 1 rozporządzenia. 19. Z zastrzeżeniem wszelkich konwencji zawartych z poszczególnymi Państwami Członkowskimi, do celów art. 13 ust. 2 lit. f) rozporządzenia i art. 10b rozporządzenia wykonawczego, ustawodawstwo Zjednoczonego Królestwa przestaje być stosowane pod koniec ostatniego z kolejnych trzech dni w odniesieniu do każdej osoby uprzednio podlegającej ustawodawstwu Zjednoczonego Królestwa jako pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek: a) w dniu, w którym miejsce zamieszkania zostaje przeniesione do innego Państwa Członkowskiego określonego w art. 13 ust. 2 lit. f); 102 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 b) w dniu zakończenia zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek, na stałe lub czasowo, podczas którego osoba ta podle- gała przepisom prawnym Zjednoczonego Królestwa; c) w ostatnim dniu każdego okresu otrzymywania świadczeń w razie choroby lub macierzyństwa (łącznie ze świadczeniami rzeczowymi, w zakresie których Zjednoczone Królestwo jest państwem właściwym) lub zasiłku dla bezrobotnych, który i) rozpoczął się przed dniem przeniesienia miejsca zamieszkania do innego Państwa Członkowskiego lub jeśli rozpoczął się później; ii) nastąpił niezwłocznie po zatrudnieniu lub prowadzeniu działalności na własny rachunek w innym Państwie Członkowskim, podczas gdy osoba ta podlegała ustawodawstwu Zjednoczonego Królestwa. 20. Fakt, że osoba została objęta ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. f) rozporządzenia, art. 10b rozpo- rządzenia wykonawczego i pkt 19 powyżej nie stanowią przeszkody dla: a) stosowania do tej osoby przez Zjednoczone Królestwo, jako państwo właściwe, przepisów tytułu III rozdział 1 i rozdział 2 sekcja 1 lub art. 40 ust. 2 rozporządzenia, odnoszących się do pracowników najemnych i osób prowadzących działalność na własny rachunek, jeżeli osoba ta zachowała status pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek do tych celów i była ostatnio ubezpieczona zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa; b) uznania tej osoby za pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek do celów tytułu III rozdział 7 i 8 roz- porządzenia lub art. 10 lub 10a rozporządzenia wykonawczego, pod warunkiem że świadczenia Zjednoczonego Królestwa na podstawie tytułu III rozdział 1 są płatne na rzecz tej osoby zgodnie z lit. a). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 103 ZAŁĄCZNIK VII (B) (2) (5) (6) (15) PRZYPADKI, W KTÓRYCH DANA OSOBA PODLEGA JENOCZEŚNIE USTAWODAWSTWOM DWÓCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (Art. 14c ust. 1 lit. b) rozporządzenia) 1. Prowadzenie działalności na własny rachunek w Belgii oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w innym Pań- stwie Członkowskim. 2. W odniesieniu do osób zamieszkałych w Danii, prowadzenie działalności na własny rachunek w Danii oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w innym Państwie Członkowskim. 3. W zakresie rolniczego systemu ubezpieczenia wypadkowego oraz systemu ubezpieczenia emerytalnego rolni- ków: prowadzenie działalności rolniczej jako rolnicy indywidualni w Niemczech oraz zatrudnienie za wynagro- dzeniem w innym Państwie Członkowskim. 4. W odniesieniu do osób zamieszkałych Hiszpanii, prowadzenie działalności na własny rachunek w Hiszpanii oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w innym Państwie Członkowskim. 5. 6. Prowadzenie działalności na własny rachunek we Francji oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w innym Pań- stwie Członkowskim, z wyjątkiem Luksemburga. Prowadzenie działalności rolniczej jako rolnicy indywidualni we Francji oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w Luksemburgu. 7. W zakresie systemu ubezpieczeń emerytalno–rentowych dla osób prowadzących działalność na własny rachu- nek: prowadzenie działalności na własny rachunek w w Grecji oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w innym Państwie Członkowskim. 8. 9. Prowadzenie działalności na własny rachunek we Włoszech oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w innym Pań- stwie Członkowskim. Prowadzenie działalności na własny rachunek w Austrii oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w innym Pań- stwie Członkowskim. 10. Prowadzenie działalności na własny rachunek w Portugalii oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w innym Pań- stwie Członkowskim. 11. W odniesieniu do osób zamieszkałych w Finlandii, prowadzenie działalności na własny rachunek w Finlandii oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w innym Państwie Członkowskim. 12. W odniesieniu do osób zamieszkałych w Szwecji, prowadzenie działalności na własny rachunek w Szwecji oraz zatrudnienie za wynagrodzeniem w innym Państwie Członkowskim. 104 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 CZĘŚĆ II Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie SPIS TREŚCI Strona TYTUŁ I: PRZEPISY OGÓLNE (art. 1-4)……………………………………………………………………………………………… 106 TYTUŁ II: WYKONYWANIE PRZEPISÓW OGÓLNYCH ROZPORZĄDZENIA (art. 5–10a)………………………………………… 107 TYTUŁ III: TYTUŁ IV: Rozdział 1: Rozdział 2: Rozdział 3: Rozdział 4: Rozdział 5: Rozdział 6: Rozdział 7: Rozdział 8: WYKONYWANIE PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE OKREŚLENIA WŁAŚCIWEGO USTAWODAW- STWA (art. 10b–14)………………………………………………………………………………………………………… WYKONYWANIE SZCZEGÓLNYCH PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA ODNOSZĄCYCH SIĘ DO RÓŻNEGO RODZAJU ŚWIADCZEŃ…………………………………………………………………………………………………… Ogólne zasady sumowania okresów (art. 15)……………………………………………………………………………… Choroba i macierzyństwo (art. 16-34)……………………………………………………………………………………… Inwalidztwo, starość i śmierć (emerytury i renty) (art. 35-59)……………………………………………………………… Wypadki przy pracy i choroby zawodowe (art. 60-77)…………………………………………………………………… Świadczenia z tytułu śmierci (art. 78, 79)………………………………………………………………………………… Zasiłki dla bezrobotnych (art. 80-84)……………………………………………………………………………………… Zasiłki rodzinne (art. 85-88)………………………………………………………………………………………………… Zasiłki dla dzieci będących na utrzymaniu emerytów i rencistów i dla sierot (art. 90-92)……………………………… 109 112 112 114 121 127 134 134 136 137 TYTUŁ V: PRZEPISY FINANSOWE (art. 93-107)……………………………………………………………………………………… 138 TYTUŁ VI: PRZEPISY RÓŻNE (art. 108-117)…………………………………………………………………………………………… 142 TYTUŁ VII: PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE (art. 118-122)…………………………………………………………………… 144 ZAŁĄCZNIKI Załącznik 1: Załącznik 2: Załącznik 3: Załącznik 4: Załącznik 5: Załącznik 6: Załącznik 7: Załącznik 8: Załącznik 9: Właściwe władze…………………………………………………………………………………………………………… Właściwe instytucje………………………………………………………………………………………………………… Instytucje miejsca zamieszkania i instytucje miejsca pobytu……………………………………………………………… Instytucje łącznikowe………………………………………………………………………………………………………… Przepisy w sprawie stosowania obowiązujących umów dwustronnych…………………………………………………… Procedura wypłaty świadczeń……………………………………………………………………………………………… Banki………………………………………………………………………………………………………………………… Przyznawanie świadczeń rodzinnych……………………………………………………………………………………… Wyliczenie średnich rocznych kosztów świadczeń rzeczowych…………………………………………………………… Załącznik10: Instytucje i organizacje wyznaczone przez właściwe władze……………………………………………………………… Załącznik 11: Systemy przewidziane w art. 35 ust. 2 rozporządzenia…………………………………………………………………… Dodatek: Art. 95……………………………………………………………………………………………………………………… 146 148 170 186 193 204 206 207 209 211 227 229 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 105 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 51 i 235, uwzględniając rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w szczególności jego art. 98, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, istnieje potrzeba ustanowienia warunków wykonania rozporządzenia (EWG) 1408/71 do podstawowych zasad i do doświadczenia zdobytego w ciągu lat obowiązywania tych przepisów; niezbędne jest w szczególności określenie właściwych władz i instytucji każdego z Państw Członkowskich, jak również określenie instytucji łącznikowych, wyznaczone do kontaktów w celu przekazywania bezpośrednio infor- macji między nimi; niezbędne jest określenie dokumentów, których przedstawienie i wypełnienie jest niezbędne dla otrzymywania świadczeń przez zainteresowanych; niezbędne jest szczegółowe określenie zasad wykonania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 dotyczą- cych określenia obowiązującego ustawodawstwa, jak również przepisów odnoszących się do różnego rodzaju świadczeń; niezbędne jest również określenie warunków zwrotu świadczeń udzielonych przez instytucję Państwa Członkow- skiego w imieniu instytucji innego Państwa Członkowskiego, jak również obowiązków Komisji Obrachunkowej; niezbędne jest również ustanowienie metod stosowania procedur przeliczania walut w ramach Europejskiego Systemu Walutowego; niezbędne jest, w celu ułatwienia komunikacji między władzami i instytucjami Państw Członkowskich, umożli- wienie przekazywania informacji w formie elektronicznej w związku ze stosowaniem przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1408/71; powinno umożliwić się wprowadzenie zmian w załącznikach 1, 4, 5, 6, 7 i 8 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 rozporządzeniem przyjętym przez Komisję na wniosek jednego lub kilku zainteresowanych Państw Członkow- skich lub ich właściwych władz i po uzyskaniu opinii Komisji Administracyjnej; głównym celem zmiany tych załączników jest włączenie do instrumentów wspólnotowych decyzji podjętych przez zainteresowane Państwa Członkowskie lub przez ich właściwe władze, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: 106 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 TYTUŁ I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia: a) „rozporządzenie” oznacza rozporządzenie (EWG) nr 1408/71; b) „rozporządzenie wykonawcze” oznacza niniejsze rozporzą- dzenie; c) definicje zawarte w art. 1 niniejszego rozporządzenia mają znaczenie, które im nadano w tym artykule. 3. Decyzje i wszelkie dokumenty wydawane przez instytucję Państwa Członkowskiego i przeznaczone dla osoby zamieszkują- cej lub przebywającej na terytorium innego Państwa Członkow- skiego mogą być jej przekazywane bezpośrednio listem poleco- nym za potwierdzeniem odbioru. Artykuł 4 (9) Załączniki 1. Właściwa władza lub właściwe władze każdego z Państw Członkowskich. Artykuł 2 2. W załączniku 2 wymienione są instytucje właściwe każdego Państwa Członkowskiego. Wzory druków — Informacje o ustawodawstwie — Przewodniki 3. W załączniku 3 wymienione są instytucje miejsca zamieszka- nia i instytucje miejsca pobytu każdego Państwa Członkowskiego. 1. Wzory świadectw, zaświadczeń, deklaracji, wniosków i innych dokumentów niezbędnych w celu stosowania rozporządzenia i rozporządzenia wykonawczego ustalane są przez Komisję Administracyjną. 4. W załączniku 4 wymienione są instytucje łącznikowe wyzna- czone na podstawie przepisów art. 3 ust. 1 rozporządzenia wyko- nawczego. Dwa Państwa Członkowskie lub ich właściwe władze mogą, za obopólną zgodą i po zaopiniowaniu przez Komisję Administra- cyjną, przyjąć wzory uproszczone do stosowania w ich wzajem- nych stosunkach. 2. Komisja Administracyjna może zbierać, z przeznaczeniem dla właściwych władz każdego Państwa Członkowskiego, informacje o krajowym ustawodawstwie, które mieszczą się w zakresie sto- sowania rozporządzenia. 3. Komisja Administracyjna przygotowuje przewodniki mające na celu zapoznanie zainteresowanych z ich prawami, jak również z formalnościami administracyjnymi, jakich należy dopełnić w celu dochodzenia tych praw. Przed sporządzeniem przewodników Komisja zasięga opinii Komitetu Doradczego. Artykuł 3 (7) Instytucje łącznikowe — Wymiana informacji między instytucjami oraz między beneficjentami i instytucjami 1. Właściwe władze mogą wyznaczyć instytucje łącznikowe uprawnione do bezpośredniego porozumiewania się. 2. Każda instytucja Państwa Członkowskiego oraz każda osoba mająca miejsce zamieszkania lub pobytu na terytorium Państwa Członkowskiego może zwracać się do instytucji innego Państwa Członkowskiego bezpośrednio lub za pośrednictwem instytucji łącznikowych. 5. W załączniku 5 wymienione są przepisy określone w art. 5, art. 53 ust. 3, art. 104, art. 105 ust. 2, art. 116 oraz art. 121 roz- porządzenia wykonawczego. 6. W załączniku 6 wymienione są procedury dotyczące wypła- cania świadczeń, wybrane przez instytucje każdego Państwa Członkowskiego zobowiązane do wypłaty, zgodnie z przepisami art. 53 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego. 7. W załączniku 7 wymienione są nazwy i siedziby banków, określonych w art. 55 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego. 8. W załączniku 8 wymienione są Państwa Członkowskie, któ- rych wzajemne stosunki określają przepisy art. 10a ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego. 9. W załączniku 9 wymienione są systemy, jakie należy uwzględ- nić przy obliczaniu średnich kosztów rocznych świadczeń rze- czowych, zgodnie z przepisami art. 94 ust. 3 lit. a) i art. 95 ust. 3 lit. a) rozporządzenia wykonawczego. 10. W załączniku 10 wymienione są instytucje lub organy wyznaczone przez właściwe władze zgodnie w szczególności z następującymi przepisami: a) rozporządzenie: art. 14c, art. 14d ust. 3 i art. 17; b) rozporządzenie wykonawcze: art. 6 ust. 1, art. 8, art. 10b, art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 1, art. 12a, art. 13 ust. 2 i 3, art. 14 ust. 1, 2 i 3, art. 38 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 80 ust. 2, art. 81, art. 82 ust. 2, art. 85 ust. 2, art. 86 ust. 2, art. 89 ust. 1, art. 91 ust. 2, art. 102 ust. 2, art. 109, art. 110, art. 113 ust. 2. 11. W załączniku 11 wymienione są zasady, określone w art. 35 ust. 2 rozporządzenia. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 107 WYKONYWANIE PRZEPISÓW OGÓLNYCH ROZPORZĄDZENIA TYTUŁ II Wykonywanie art. 6 i 7 rozporządzenia Artykuł 5 Zastąpienie rozporządzeniem wykonawczym uzgodnień dotyczących wykonywania konwencji Przepisy rozporządzenia wykonawczego zastępują uzgodnienia dotyczące wykonywania konwencji określonych w art. 6 rozporządzenia; zastępują one również, o ile nie są wymienione w załączniku 5, przepisy odnoszące się do wykonywania postanowień konwencji określonych w art. 7 ust. 2 lit. c) rozporządzenia. Wykonywanie art. 9 rozporządzenia Artykuł 6 Objęcie ubezpieczeniem dobrowolnym lub fakultatywnym kontynuowanym 1. Zainteresowany, który na mocy przepisów art. 9 i art. 15 ust. 3 rozporządzenia spełnia warunki wymagane w celu objęcia ubez- pieczeniem dobrowolnym lub fakultatywnym kontynuowanym na wypadek inwalidztwa, starości lub śmierci (emerytury lub ren- ty) w kilku systemach, zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, i jeżeli nie podlegał ubezpieczeniu obowiązko- wemu w ramach jednego z tych systemów z tytułu swojego ostat- niego zatrudnienia, może korzystać z tych przepisów w celu obję- cia fakultatywnym kontynuowanym w systemie wskazanym przez ustawodawstwo tego Państwa Członkowskiego lub, zamiast tego, w systemie przez niego wybranym. ubezpieczeniem dobrowolnym lub 2. Aby skorzystać z przepisów art. 9 ust. 2 rozporządzenia zain- teresowany przedkłada instytucji danego Państwa Członkow- skiego zaświadczenie o okresach ubezpieczenia lub okresach zamieszkania ukończonych w okresie, gdy był objęty ustawodaw- stwem innego Państwa Członkowskiego. Zaświadczenie to jest wydawane, na wniosek zainteresowanego, przez instytucję lub instytucje stosujące ustawodawstwo, zgodnie z którym spełnił te okresy. Wykonywanie art. 12 rozporządzenia Artykuł 7 (11) Ogólne zasady dotyczące stosowania przepisów o zapobieganiu kumulacji 1. Jeżeli świadczenia należne zgodnie z ustawodawstwem dwóch lub wielu Państw Członkowskich mogą podlegać wzajemnemu zmniejszeniu, zawieszeniu lub wycofaniu, kwoty, które nie zosta- łyby wypłacone w przypadku ścisłego stosowania klauzuli o zmniejszeniu, zawieszeniu lub wycofaniu, przewidzianej w usta- wodawstwie tych Państw Członkowskich dzieli się przez liczbę świadczeń podlegających zmniejszeniu, zawieszeniu lub wycofa- niu. 2. W celu wykonania art. 12 ust. 2, 3 i 4, art. 46a, art. 46b, art. 46c rozporządzenia, właściwe instytucje przekazują sobie, na ich wniosek, wszelkie odpowiednie informacje. Artykuł 8 (5) Zasady stosowane w przypadku kumulacji praw do świadczeń z tytułu choroby lub macierzyństwa w świetle ustawodawstwa dwóch lub kilku Państw Członkowskich 1. W przypadku gdy pracownik najemny, osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub członek ich rodziny ma prawo do świadczeń z tytułu macierzyństwa w świetle ustawo- dawstwa dwóch lub kilku Państw Członkowskich, świadczenia te są przyznawane wyłącznie zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, na którego terytorium nastąpił poród, lub, o ile poród nie nastąpił na terytorium Państwa Członkowskiego, wyłącznie zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, któremu ostatnio podlegał pracownik najemny lub osoba pracu- jąca na własny rachunek. 2. W przypadku gdy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek ma prawo do świadczeń z tytułu choroby zgodnie z ustawodawstwem Irlandii i Zjednoczonego Królestwa za ten sam okres niezdolności do pracy, świadczenia te są przyznawane wyłącznie zgodnie z ustawodawstwem tego Pań- stwa Członkowskiego, któremu zainteresowany podlegał ostat- nio. 3. W przypadkach określonych w art. 14c lit. b) rozporządzenia, jeżeli osoba zainteresowana lub członek jej rodziny ma prawo ubiegać się o świadczenia rzeczowe z tytułu choroby lub macie- rzyństwa zgodnie z ustawodawstwem tych dwóch Państw Człon- kowskich, stosuje się następujące zasady: a) b) Jeżeli przynajmniej jedno z tych ustawodawstw przewiduje, że świadczenia te mogą być przyznawane w formie zwrotu oso- bie uprawnionej, wypłaca je wyłącznie instytucja Państwa Członkowskiego, na terytorium którego były one udzielone. Jeżeli świadczenia były udzielone na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż te dwa Państwa Członkowskie, wypłaca je wyłącznie instytucja Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu podlegała zainteresowana osoba z tytułu pracy najemnej. 108 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Artykuł 8a Artykuł 10 (12) (13) Zasady stosowane w przypadku kumulacji praw do świadczeń z tytułu choroby, wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, zgodnie z ustawodawstwem greckim Państw i ustawodawstwem jednego kilku lub Członkowskich Jeżeli pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek ma prawo, w tym samym okresie, do ubiegania się o świadczenia z tytułu choroby, wypadku przy pracy lub choroby zawodowej zgodnie z ustawodawstwem greckim i zgodnie z ustawodawstwem jednego lub kilku Państw Członkowskich, świadczenia te są przyznawane wyłącznie zgodnie z ustawodawstwem, któremu zainteresowany podlegał ostatnio. Artykuł 9 (5) Zasady stosowane w przypadku kumulacji prawa do świadczenia z tytułu śmierci zgodnie z ustawodawstwem jednego lub kilku Państw Członkowskich 1. Jeżeli śmierć następuje na terytorium Państwa Członkow- skiego, utrzymuje się wyłącznie prawo do świadczenia z tytułu śmierci, nabyte zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa Człon- kowskiego, podczas gdy prawo nabyte na podstawie ustawodaw- stwa innych Państw Członkowskich wygasa. 2. W przypadku śmierci, która nastąpiła na terytorium Państwa Członkowskiego, a prawo do zasiłku w razie śmierci zostało nabyte na podstawie ustawodawstwa dwóch lub więcej Państw Członkowskich, lub w przypadku śmierci, która nastąpiła poza terytorium Państw Członkowskich, a prawo to zostało nabyte na podstawie ustawodawstwa dwóch lub więcej Państw Członkow- skich, zachowywane jest jedynie prawo nabyte na podstawie usta- wodawstwa Państwa Członkowskiego, gdzie pracownik spełnił swoje ostatnie okresy ubezpieczenia, podczas gdy prawo nabyte na podstawie ustawodawstwa innych Państw Członkowskich wygasa. 3. W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2 w przypadkach określo- nych w art. 14c lit. b) rozporządzenia uprawnienia do świadcze- nia z tytułu śmierci, nabyte zgodnie z ustawodawstwem każdego z dwóch Państw Członkowskich, określonych w załączniku VII, zostają utrzymane. Artykuł 9a Zasady stosowane w przypadku kumulacji prawa do zasiłku dla bezrobotnych Jeżeli pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek uprawnieni do zasiłku dla bezrobotnych zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, któremu podlegali w czasie ostatniego zatrudnienia lub działalności na własny rachunek zgodnie z art. 69 rozporządzenia, udaje się do jest uprawniona do zasiłku dla Grecji, gdzie bezrobotnych na podstawie okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub działalności na własny rachunek, ukończonych wcześniej w czasie, gdy była objęta greckim ustawodawstwem, prawo do świadczeń wynikające jest zawieszone na okres przewidziany w art. 69 ust. 1 lit. c) rozporządzenia. greckiego ustawodawstwa również z Zasady stosowane wobec pracowników najemnych, osób prowadzących rachunek w przypadku kumulacji praw do świadczeń lub zasiłków rodzinnych na własny działalność 1. a) Prawo do świadczeń lub zasiłków rodzinnych, należnych zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, w którym nabycie prawa do świadczeń lub zasiłków nie jest uzależnione od warunku ubezpieczenia, zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek, jest zawie- jeżeli w tym samym okresie i dla tego samego szone, członka rodziny przyznane są świadczenia tylko zgodnie z krajowym ustawodawstwem innego Państwa Członkow- skiego lub w zastosowaniu z art. 73, 74, 77 lub 78 rozpo- rządzenia, do wysokości kwoty tych świadczeń. b) Jednakże jeżeli praca lub działalność zawodowa wykony- wana jest na terytorium pierwszego Państwa Członkow- skiego: i) w przypadku świadczeń należnych zgodnie z krajowym ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego albo zgodnie z art. 73 lub 74 rozporządzenia osobie upraw- nionej do zasiłku rodzinnego lub osobie pobierającej te świadczenia prawo do świadczeń rodzinnych, należne tylko zgodnie z krajowym ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego albo zgodnie z tymi artyku- łami, jest zawieszone do wysokości kwoty świadczeń rodzinnych, przewidzianych w ustawodawstwie Pań- stwa Członkowskiego, na którego terytorium zamiesz- kuje członek rodziny. Koszt świadczeń przyznawanych przez Państwo Członkowskie, na którego terytorium zamieszkuje członek rodziny, ponosi to Państwo Człon- kowskie. ii) w przypadku świadczeń należnych tylko zgodnie z usta- wodawstwem krajowym innego Państwa Członkow- skiego albo zgodnie z art. 77 lub 78 rozporządzenia osobie uprawnionej do świadczeń lub osobie, której świadczenia są wypłacane, prawo do tych świadczeń lub zasiłków rodzinnych należnych tylko zgodnie z krajo- wym ustawodawstwem innego Państwa Członkow- skiego albo zgodnie z tymi artykułami jest zawieszone; jeżeli w tym przypadku zainteresowany jest uprawniony do świadczeń lub zasiłków rodzinnych Państwa Człon- kowskiego, na którego terytorium zamieszkują dzieci, koszty ponosi to Państwo Członkowskie, jak również, w odpowiednim przypadku, koszty świadczeń innych niż zasiłki rodzinne, o których mowa w art. 77 lub 78 rozporządzenia, ponosi właściwe Państwo Członkow- skie zgodnie z tymi artykułami. 2. W przypadku gdy pracownik najemny podlegający ustawo- dawstwu Państwa Członkowskiego jest uprawniony do zasiłków rodzinnych zgodnie z okresami ubezpieczenia lub zatrudnienia ukończonymi wcześniej zgodnie z greckim ustawodawstwem, uprawnienia te są zawieszone jeżeli, w tym samym okresie i dla 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 109 tego samego członka rodziny należne są świadczenia lub zasiłki rodzinne zgodnie z ustawodawstwem pierwszego Państwa Człon- kowskiego zgodne z art. 73 i 74 rozporządzenia do wysokości kwoty tych świadczeń. 3. W przypadku gdy świadczenia rodzinne należne są w tym samym okresie i dla tego samego członka rodziny od dwóch Państw Członkowskich zgodnie z art. 73 i/lub 74 rozporządze- nia, właściwa instytucja Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo przewiduje najwyższą kwotę świadczeń, przyznaje całość tej kwoty, obciążając zwrotem połowy tej kwoty właściwą instytucję innego Państwa Członkowskiego w granicach kwoty przewidzianej ustawodawstwem tego ostatniego Państwa Człon- kowskiego. Artykuł 10a (8) Zasady stosowane w przypadku, gdy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek Państw podlega ustawodawstwu kolejno kilku Członkowskich w tym samym okresie lub części okresu Jeżeli pracownik podlegał kolejno ustawodawstwu dwóch Państw Członkowskich w okresie między dwiema płatnościami świad- czeń lub zasiłków rodzinnych, przewidzianych przez ustawodaw- stwo jednego lub dwóch Państw Członkowskich, stosuje się nastę- pujące zasady: a) świadczenia rodzinne, do których zainteresowany jest upraw- niony zgodnie z ustawodawstwem każdego z tych państw, odpowiadają liczbie świadczeń dziennych należnych zgodnie z danym ustawodawstwem. Jeżeli ustawodawstwo nie prze- widuje świadczeń dziennych, świadczenia rodzinne przyzna- wane są proporcjonalnie do okresu, w którym zainteresowany podlegał ustawodawstwu każdego z Państw Członkowskich w odniesieniu do okresu ustalonego przez dane ustawodaw- stwo. b) jeżeli świadczenia rodzinne były wypłacane przez jedną insty- tucję przez okres, przez który powinny być udzielane przez inną instytucję, następuje rozliczenie między tymi instytu- cjami. c) do celów lit. a) i b), jeżeli okresy zatrudnienia lub prowadze- nia działalności na własny rachunek ukończone na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego wyrażane są w jed- nostkach innych niż te, które służą do ustalania wysokości świadczeń rodzinnych na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego, któremu zainteresowany równole- gle podlegał w tym samym okresie, przeliczenia dokonuje się zgodnie z przepisami art. 15 ust. 3 rozporządzenia wykonaw- czego. d) nie naruszając przepisów lit. a) w ramach stosunków między Państwami Członkowskimi, wymienionymi w załączniku 8 do rozporządzenia wykonawczego, instytucja ponosząca ciężar świadczeń lub zasiłków rodzinnych na podstawie pierwszej pracy lub prowadzenia działalności na własny rachunek w danym okresie ponosi ten koszt przez cały ten okres. WYKONYWANIE PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA DOTYCZĄCYCH OKREŚLENIA WŁAŚCIWEGO USTAWODAWSTWA TYTUŁ III Wykonywanie art. 13-17 rozporządzenia Artykuł 11 Artykuł 10b (9) Formalności zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. f) rozporządzenia ustawodawstwo Państwa Data i warunki, w których stosowane wobec osoby Członkowskiego przestaje być określonej w art. 13 ust. 2 lit. f) rozporządzenia, określone są zgodnie z tym ustawodawstwem. Instytucja wyznaczona przez właściwe którego ustawodawstwo staje się obowiązujące w stosunku do tej osoby, zwraca się do instytucji wyznaczonej przez właściwe władze pierwszego Państwa Członkowskiego w celu określenia tej daty. Członkowskiego, Państwa władze Formalności w przypadku oddelegowania pracownika najemnego zgodnie z art. 14 ust. 1 i art. 14b ust. 81 rozporządzenia w przypadku porozumień zawartych na podstawie art. 17 rozporządzenia 1. Instytucja wyznaczona przez właściwe władze Państwa Człon- kowskiego, którego ustawodawstwo pozostaje stosowane, wydaje świadectwo potwierdzające, że pracownik najemny w dalszym ciągu podlega temu ustawodawstwu do określonej daty: a) na wniosek pracownika najemnego lub jego pracodawcy w przypadkach określonych w art. 14 ust. 1 i art. 14b ust. 1 rozporządzenia; b) w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 17 rozporządzenia. 110 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 2. O zgodę przewidzianą w art. 14 ust. 1 lit. b) i w art. 14b ust. 1 rozporządzenia występuje pracodawca. Artykuł 11a art. Formalności zgodnie z art. 14a ust. 1 i art. 14b ust. 2 rozporządzenia i w przypadku porozumień zawartych na rozporządzenia w przypadku podstawie Państwa terytorium na wykonywania Członkowskiego innego niż na terytorium, na którym zainteresowany zazwyczaj wykonuje działalność na własny rachunek 17 pracy 1. Instytucja wyznaczona przez właściwe władze Państwa Człon- kowskiego, którego ustawodawstwo pozostaje stosowane, wydaje świadectwo potwierdzające, że osoba prowadząca działalność na własny rachunek w dalszym ciągu podlega temu ustawodawstwu do określonej daty: a) na wniosek osoby prowadzącej działalność na własny rachu- nek w przypadkach określonych w art. 14a ust. 1 i w art. 14b ust. 2 rozporządzenia; b) w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 17. 2. O zgodę przewidzianą w art. 14a ust. 1 i art. 14b ust. 2 roz- porządzenia występuje osoba prowadząca działalność na własny rachunek. Artykuł 12 szczególne Przepisy do ubezpieczenia pracowników najemnych w niemieckim systemie zabezpieczenia społecznego przystąpienia dotyczące z W przypadku stosowania niemieckiego ustawodawstwa, zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. a), art. 14 ust. 1 i 2 lub art. 14b ust. 1 rozporządzenia, lub zgodnie z porozumieniem zawartym zgodnie art. 17 rozporządzenia, pracownik najemny zatrudniony przez pracodawcę, którego zarejestrowana siedziba lub miejsce prowadzenia działalności nie znajduje się na terytorium Niemiec i miejsce pracy pracownika najemnego nie znajduje się na terytorium Niemiec, ustawodawstwo stosuje się tak, zainteresowany był zatrudniony w swoim miejscu zamieszkania na terytorium Niemiec. Jeżeli pracownik najemny nie zamieszkuje na terytorium Niemiec, niemieckie ustawodawstwo stosuje się tak, jakby był zatrudniony jest Allgemeine którego właściwa w miejscu, Ortskrankenkasse Bonn (Generalna Lokalna Kasa Chorych w Bonn). dla Artykuł 12a (5) Zasady stosowane wobec osób określonych w art. 14 ust. 2 lit. b), art. 14 ust. 3, art. 14a ust. 2-4 i art. 14c rozporządzenia, zwykle zatrudnionych i/lub prowadzących działalność na własny rachunek na terytorium dwóch lub kilku Państw Członkowskich Do celów stosowania art. 14 ust. 2 lit. b), art. 14 ust. 3, art. 14a ust. 2-4 i art. 14c rozporządzenia przyjmuje się następujące zasady: 1. a) Osoba wykonująca zwykle działalność na terytorium dwóch lub kilku Państw Członkowskich lub w przedsiębior- stwie mającym zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowa- dzenia działalności na terytorium jednego Państwa Człon- kowskiego i znajdującym się po obu stronach granicy wspólnej dla dwóch Państw Członkowskich lub będąca pra- cownikiem najemnym na terytorium jednego Państwa Członkowskiego i równocześnie prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium innego Państwa Członkow- skiego informuje o tej sytuacji instytucję wyznaczoną przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, na którego tery- torium zamieszkuje. b) Jeżeli osoba ta nie podlega ustawodawstwu Państwa Człon- kowskiego, którego terytorium zamieszkuje, instytucja wyznaczona przez właściwe władze tego Państwa Człon- kowskiego informuje z kolei o tej sytuacji instytucję wyzna- czoną przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu podlega ta osoba. 2. a) Jeżeli, zgodnie z przepisami art. 14 ust. 2 lit. b) i) lub art. 14a ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia, osoba zwykle zatrudniona lub prowadząca działalność na własny rachu- nek na terytorium dwóch lub więcej Państw Członkowskich i wykonująca część swojej działalności w Państwie Człon- kowskim, na którego terytorium zamieszkuje, podlega usta- wodawstwu tego Państwa Członkowskiego, instytucja wyznaczona przez właściwe władze tego Państwa Człon- kowskiego wydaje świadectwo potwierdzające, że podlega ona jego ustawodawstwu, i przekazuje kopię tego świadec- twa instytucji wyznaczonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego: i) na którego terytorium ta osoba prowadzi część swojej działalności; i/lub ii) w przypadku pracownika najemnego, na którego tery- torium ma siedzibę jego pracodawca. b) Ta ostatnia instytucja przesyła, w miarę potrzeby, do insty- tucji wyznaczonej przez właściwe władze Państwa Człon- kowskiego, którego ustawodawstwo ma zastosowanie, informacje niezbędne dla ustalenia składek, do których zobowiązany jest pracodawca lub pracodawcy i/lub ta osoba zgodnie z tym ustawodawstwem. 3. a) Jeżeli zgodnie z przepisami art. 14 ust. 3 lub art. 14a ust. 3 rozporządzenia osoba zatrudniona na terytorium Państwa Członkowskiego przez pracodawcę, którego zarejestrowana siedziba lub miejsce prowadzenia działalności znajduje się na terytorium jednego Państwa Członkowskiego i znajduje 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 111 się po obu stronach wspólnej granicy tych państw lub pro- wadząca działalność na własny rachunek w takim przedsię- biorstwie podlega ustawodawstwu Państwa Członkow- skiego, na którego terytorium to przedsiębiorstwo ma zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalno- ści, instytucja wyznaczona przez właściwe władze tego Pań- stwa Członkowskiego wydaje jej świadectwo potwierdza- jące, że osoba ta podlega jego ustawodawstwu, a kopię tego świadectwa przekazuje instytucji wyznaczonej przez wła- ściwe władze Państwa Członkowskiego: i) na którego terytorium osoba ta jest zatrudniona lub pro- wadzi działalność na własny rachunek; ii) na którego terytorium osoba ta zamieszkuje. b) Ustęp 2 lit. b) stosuje się odpowiednio. 4. a) Jeżeli zgodnie z przepisami art. 14 ust. 2 lit. b) ii) rozporzą- dzenia pracownik najemny, który nie zamieszkuje na tery- torium żadnego z Państw Członkowskich, w których jest zatrudniony, podlega ustawodawstwu Państwa Członkow- skiego, na którego terytorium pracodawca, któremu podle- ga, ma swoją zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadze- instytucja wyznaczona przez właściwe nia działalności, władze tego Państwa Członkowskiego wydaje jej świadec- two potwierdzające, że podlega ona jego ustawodawstwu, i przekazuje kopię tego świadectwa instytucji wyznaczonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego: i) na którego terytorium pracownik najemny wykonuje część swojej działalności; ii) na którego terytorium pracownik najemny zamieszkuje. b) Ustęp 2 lit. b) stosuje się odpowiednio. c) Instytucja wykonująca ustawodawstwo, które zostało okre- ślone jako właściwe dla zainteresowanego, wydaje mu świa- dectwo potwierdzające, że podlega on temu ustawodaw- stwu, i przekazuje kopię tego świadectwa do pozostałych zainteresowanych instytucji. d) W celu określenia podstawowej działalności zainteresowa- nego zgodnie z art. 14a ust. 2 zdanie trzecie rozporządze- nia, za podstawę przyjmuje się przede wszystkim miejsce, gdzie znajduje się stałe miejsce działalności zainteresowa- nego. W przypadku jego braku przyjmuje się kryteria takie jak zwyczajowy charakter lub okres wykonywania działal- ności, liczbę wykonywanych świadczeń i wynikający z nich dochód. e) Zainteresowane instytucje przekazują sobie wszelkie nie- zbędne informacje, zarówno w celu określenia podstawo- wej działalności zainteresowanego, jak i w celu określenia wysokości należnych składek zgodnie z ustawodawstwem, które zostało określone jako właściwe. 6. a) Bez uszczerbku dla przepisów ust. 5, w szczególności jego lit. b), jeżeli instytucja wyznaczona przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo byłoby właściwe zgodnie z art. 14a ust. 2 lub 3 rozporządzenia, stwierdza, że stosuje się przepisy ust. 4 wymienionego arty- kułu, informuje o tym właściwe władze pozostałych zainte- resowanych Państw Członkowskich lub instytucje wyzna- czone konieczności, te władze, w razie ustawodawstwo, właściwe dla zainteresowanego określa się w drodze wspólnego porozumienia. przez b) Informacje określone w ust. 2 lit. b) przesyłane są przez zainteresowane instytucje instytucjom wyznaczonym przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo jest określane jako właściwe. 5. a) Jeżeli zgodnie z przepisami art. 14a ust. 2 zdanie drugie roz- porządzenia osoba, zwykle prowadząca działalność na wła- sny rachunek na terytorium dwóch lub więcej Państw Członkowskich, nie wykonuje w żadnej części działalności na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym zamieszkuje, podlega ustawodawstwu Państwa Członkow- skiego, na którego terytorium wykonuje swoją główną dzia- łalność, instytucja wyznaczona przez właściwe władze Pań- stwa Członkowskiego, na którego terytorium osoba ta zamieszkuje, informuje o tym niezwłocznie instytucje wyznaczone przez właściwe władze pozostałych zaintere- sowanych Państw Członkowskich. 7. a) Jeżeli zgodnie z przepisami art. 14c lit. a) rozporządzenia osoba będąca jednocześnie pracownikiem najemnym na terytorium jednego Państwa Członkowskiego prowadzi działalność na własny rachunek na terytorium innego Pań- stwa Członkowskiego, podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium jest zatrudniona, instytucja wyznaczona przez właściwe władze tego Państwa Członkowskiego wydaje jej świadectwo potwierdzające, że osoba ta podlega ustawodawstwu tego państwa, i przeka- zuje kopię tego świadectwa instytucji wyznaczonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego: b) Właściwe władze zainteresowanych Państw Członkowskich lub instytucje wyznaczone przez te właściwe władze okre- ślają w drodze porozumienia, z uwzględnieniem przepisów lit. d) i przepisów art. 14a ust. 4 rozporządzenia, ustawo- dawstwo właściwe dla zainteresowanego, w okresie do sze- ściu miesięcy od otrzymania informacji o tej sytuacji przez jedną z zainteresowanych instytucji. i) na którego terytorium osoba ta prowadzi działalność na własny rachunek; ii) którego terytorium osoba ta zamieszkuje. 112 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 b) Ustęp 2 lit. b) stosuje się odpowiednio. 8. Jeżeli zgodnie z przepisami art. 14, art. 14c lit. b) rozporzą- dzenia osoba będąca jednocześnie pracownikiem najemnym i osobą prowadząca działalność na własny rachunek na teryto- rium różnych Państw Członkowskich podlega ustawodawstwu obu Państw Członkowskich, przepisy pkt 1, 2, 3 i 4 w odniesie- niu do zatrudnienia i pkt 1, 2, 3, 5 i 6 w odniesieniu do prowa- dzenia działalności na własny rachunek stosuje się mutatis mutan- dis. Instytucje wyznaczone przez właściwe władze obu Państw Człon- kowskich, ustawodawstwo jest określane jako właściwe, powia- damiają się o tym wzajemnie. Artykuł 13 Wykonanie prawa wyboru przez osoby zatrudnione przez placówki dyplomatyczne i konsularne 1. Prawo wyboru, określone w art. 16 ust. 2 rozporządzenia, musi zostać wykonane po raz pierwszy w ciągu trzech miesięcy od daty zatrudnienia pracownika najemnego w danej placówce dyplomatycznej lub konsularnej lub od daty zatrudnienia w służ- bie osobistej urzędników tych placówek. Wybór ten staje się sku- teczny od daty podjęcia pracy. O ile zainteresowany wykonuje ponownie swoje prawo wyboru w końcu roku kalendarzowego, wybór staje się skuteczny od pierwszego dnia następnego roku kalendarzowego. 2. Zainteresowany korzystający z prawa wyboru informuje o tym instytucję wyznaczoną przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo wybrał, informując jednocześnie swojego pracodawcę. Instytucja ta informuje, w miarę potrzeby, wszelkie pozostałe instytucje tego samego Pań- stwa Członkowskiego, zgodnie z poleceniami wydanymi przez właściwe władze tego Państwa Członkowskiego. 3. Instytucja wskazana przez właściwe władze Państwa Człon- kowskiego, którego ustawodawstwo wybrał zainteresowany, wydaje mu świadectwo stwierdzające, że podlega on ustawodaw- stwu tego państwa w okresie zatrudnienia w danej placówce dyplomatycznej lub konsularnej, lub w służbie osobistej urzędni- ków tej placówki lub urzędu. 4. W przypadku gdy osoba zainteresowana wybrała objęcie nie- mieckim ustawodawstwem, przepisy tego ustawodawstwa są sto- sowane tak, jakby osoba ta była zatrudniona w miejscu, gdzie rząd niemiecki ma swoją siedzibę. Właściwe władze wyznaczają właściwą instytucję ubezpieczenia na wypadek choroby. Artykuł 14 Wykonanie prawa wyboru przez pracowników pomocniczych Wspólnot Europejskich 1. Prawo wyboru określone w art. 16 ust. 3 rozporządzenia musi zostać wykonane w momencie zawarcia umowy o pracę. Władze uprawnione do zawarcia tej umowy informują instytucję wyzna- czoną przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo wybrał pracownik pomocniczy. Instytucja ta informuje, w razie potrzeby, wszelkie pozostałe instytucje tego Państwa Członkowskiego. 2. Instytucja wyznaczona przez właściwe władze Państwa Człon- kowskiego, którego ustawodawstwo wybrał zainteresowany, wydaje mu zaświadczenie stwierdzające, że podlega on ustawo- dawstwu tego Państwa Członkowskiego w okresie, kiedy zatrud- niony jest on jako członek personelu pomocniczego Wspólnot Europejskich. 3. Właściwe władze Państw Członkowskich wskazują, w razie potrzeby, instytucje właściwe dla personelu pomocniczego Wspólnot Europejskich. 4. Jeżeli członek personelu pomocniczego, zatrudniony na tery- torium Państwa Członkowskiego innego niż Niemcy, dokonał wyboru niemieckiego ustawodawstwa, ustawodawstwo to stosuje się tak, jakby zainteresowany był zatrudniony w miejscu, w którym ma siedzibę rząd niemiecki. Właściwe władze wyzna- czają właściwą instytucję w odniesieniu do ubezpieczenia na wypadek choroby. WYKONYWANIE SZCZEGÓLNYCH PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA W ODNIESIENIU DO RÓŻNEGO RODZAJU ŚWIADCZEŃ TYTUŁ IV ROZDZIAŁ 1 OGÓLNE ZASADY SUMOWANIA OKRESÓW Artykuł 15 (A) (5) (11) 1. W przypadkach określonych w art. 18 ust. 1, art. 38, art. 45 ust. 1-3, art. 64 i art. 67 ust. 1 i 2 rozporządzenia sumowania okresów dokonuje się zgodnie z następującymi zasadami: a) Do okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończonych w czasie podlegania ustawodawstwu Państwa Członkow- skiego, dodaje się okresy ubezpieczenia lub zamieszkania ukończone w czasie podlegania ustawodawstwu wszystkich pozostałych Państw Członkowskich, o ile jest konieczne powołanie ich w celu uzupełnienia okresów ubezpieczenia lub zamieszkania w czasie podlegania ustawodawstwu pierwszego Państwa Członkowskiego ze względu na uzyskanie, utrzyma- nie lub przywrócenie prawa do świadczeń, pod warunkiem że 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 113 te okresy nie nakładają się na siebie. W przypadku świadczeń z tytułu inwalidztwa, starości lub śmierci (emerytury i renty), które mają być wypłacane przez instytucje dwóch lub więcej Państw Członkowskich, zgodnie z przepisami art. 46 ust. 2 rozporządzenia, każda z tych instytucji dokonuje tego sumo- wania we własnym zakresie, uwzględniając wszystkie okresy ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończone przez pracow- nika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek w czasie podlegania ustawodawstwu tych wszyst- bez kich uszczerbku, w odpowiednim przypadku, dla przepisów art. 45 ust. 2 i 3 i art. 47 ust. 1 lit. a) rozporządzenia. Jednakże w przypadkach określonych w art. 14c lit. b) rozporządzenia wyżej wymienione instytucje uwzględniają również przy wypłacaniu świadczeń okresy ubezpieczenia lub zamieszka- nia ukończone z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia w cza- sie podlegania ustawodawstwu dwóch zainteresowanych Państw Członkowskich i nakładające się na siebie. Państw Członkowskich, którym podlegał, b) Jeżeli okres ubezpieczenia lub zamieszkania ukończony z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego w czasie podlegania ustawodawstwu jednego Państwa Członkowskiego nakłada się na okres ubezpieczenia ukończony z tytułu ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego w czasie podlegania ustawodawstwu innego Państwa Członkowskiego, wlicza się tylko okres ukończony z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego. c) Jeżeli okres ubezpieczenia lub zamieszkania, inny niż okres równorzędny, ukończony zgodnie z ustawodawstwem Pań- stwa Członkowskiego, zbiega się z okresem zrównanym z nim na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkow- skiego, uwzględnia się jedynie okres inny niż równorzędny. d) Każdy okres równorzędny na podstawie ustawodawstwa dwóch lub więcej Państw Członkowskich jest uwzględniany jedynie przez instytucję Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu ubezpieczony podlegał obowiązkowo ostat- nio przed wymienionym okresem; w przypadku gdy ubezpie- czony nie podlegał obowiązkowo ustawodawstwu Państwa Członkowskiego przed wymienionym okresem, okres ten jest uwzględniany przez instytucję Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu obowiązkowo po raz pierwszy pod- legał po wymienionym okresie. e) W przypadku gdy nie można ściśle określić okresu, w którym zostały ukończone niektóre okresy ubezpieczenia zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, domniemywa się, że okresy te nie pokrywają się z okresami ubezpieczenia, ukończonymi na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego, i uwzględniają jedynie o tyle, o ile mogą być użytecznie uwzględniane. f) W przypadku gdy, zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, niektóre okresy ubezpieczenia uwzględ- niane są jedynie wtedy, jeżeli zostały ukończone w określo- nym okresie, instytucja stosująca to ustawodawstwo: i) uwzględnia okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego jedy- nie wówczas, jeżeli zostały ukończone w tym okresie; lub ii) przedłuża ten okres o okresy ubezpieczenia ukończone w całości lub w części w wymienionym okresie zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, jeżeli chodzi o okresy ubezpieczenia pociągające za sobą, zgod- nie z ustawodawstwem drugiego Państwa Członkow- skiego, zawieszenie biegu okresu, w którym okresy ubez- pieczenia muszą zostać ukończone. 2. Okresy ubezpieczenia lub zamieszkania ukończone zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego, do którego nie ma zastosowania rozporządzenie, ale które uwzględniane są na pod- stawie ustawodawstwa tego Państwa Członkowskiego, które mie- ści się w zakresie stosowania rozporządzenia, uznaje się za okresy ubezpieczenia lub zamieszkania podlegające sumowaniu. 3. Jeżeli okresy ubezpieczenia, ukończone zgodnie z ustawodaw- stwem jednego Państwa Członkowskiego, są wyrażane w jednost- kach innych niż te, które są stosowane w ustawodawstwie innego Państwa Członkowskiego, przeliczenie niezbędne w celu sumo- wania okresów dokonuje się zgodnie z następującymi zasadami: a) w przypadku pracownika najemnego pracującego w systemie sześciodniowego tygodnia pracy lub w przypadku osoby pro- wadzącej działalność na własny rachunek: i) jeden dzień pracy odpowiada ośmiu godzinom i odwrot- nie; ii) sześć dni odpowiada jednemu tygodniowi i odwrotnie; iii) 26 dni odpowiada jednemu miesiącowi i odwrotnie; iv) trzy miesiące lub 13 tygodni lub 78 dni odpowiadają jed- nemu kwartałowi i odwrotnie; v) do celów przeliczania tygodni na miesiące i odwrotnie tygodnie i miesiące są przeliczane na dni; vi) w wyniku zastosowania powyższych zasad liczba okre- sów ubezpieczenia ukończonych w ciągu jednego roku kalendarzowego nie może przekroczyć trzystu dwunastu 114 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 dni lub pięćdziesięciu dwóch tygodni, lub dwunastu mie- sięcy, lub czterech kwartałów. ROZDZIAŁ 2 CHOROBA I MACIERZYŃSTWO b) w przypadku pracownika najemnego pracującego w systemie pięciodniowego tygodnia pracy: i) jeden dzień odpowiada dziewięciu godzinom pracy i odwrotnie; ii) pięć dni odpowiada jednemu tygodniowi i odwrotnie; iii) dwadzieścia dwa dni odpowiadają jednemu miesiącowi i odwrotnie; iv) trzy miesiące lub trzynaście tygodni lub sześćdziesiąt sześć dni odpowiadają jednemu kwartałowi i odwrotnie; v) przy przeliczaniu tygodni na miesiące i odwrotnie tygo- dnie i miesiące przeliczane są na dni; vi) w wyniku zastosowania powyższych zasad liczba okre- sów ubezpieczenia ukończonych w ciągu jednego roku kalendarzowego nie może przekroczyć trzystu dwunastu dni lub pięćdziesięciu dwóch tygodni, lub dwunastu mie- sięcy, lub czterech kwartałów. c) w przypadku pracownika najemnego pracującego w systemie siedmiodniowego tygodnia pracy: Wykonywanie art. 18 rozporządzenia Artykuł 16 Poświadczanie okresów ubezpieczenia 1. Aby skorzystać z przepisów art. 18 rozporządzenia, pracow- nik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachu- nek przedstawia instytucji właściwej zaświadczenie wymieniające okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z ustawodawstwem, któremu ostatnio podlegał. 2. Zaświadczenie to jest wydawane na wniosek pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachu- nek przez instytucję lub instytucje Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu ostatnio podlegał. Jeżeli pracownik nie przedstawi wyżej wymienionego zaświadczenia, właściwa insty- tucja zwraca się z wnioskiem o nie do tej lub do tych instytucji. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli należy uwzględnić okresy ubezpieczenia ukończone uprzednio zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, aby speł- nione zostały warunki wymagane przez ustawodawstwo państwa właściwego. i) jeden dzień odpowiada sześciu godzinom pracy i odwrot- nie; Wykonywanie art. 19 rozporządzenia ii) siedem dni odpowiada jednemu tygodniowi i odwrotnie; Artykuł 17 (14) iii) trzydzieści dni odpowiada jednemu miesiącowi i odwrot- nie; iv) trzy miesiące lub trzynaście tygodni lub dziewięćdziesiąt dni odpowiadają jednemu kwartałowi i odwrotnie; v) przy przeliczaniu tygodni na miesiące i odwrotnie, tygo- dnie i miesiące przeliczane są na dni; vi) w wyniku zastosowania powyższych zasad, liczba okre- sów ubezpieczenia ukończonych w ciągu jednego roku kalendarzowego nie może przekroczyć trzystu sześćdzie- sięciu dni lub pięćdziesięciu dwóch tygodni, lub dwunastu miesięcy, lub czterech kwartałów. Jeżeli okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z ustawodaw- stwem Państwa Członkowskiego wyrażane są w miesiącach, dni odpowiadające fragmentowi miesiąca zgodnie z zasadami przeli- czania wymienionymi w niniejszym ustępie są traktowane jak pełne miesiące. Świadczenia rzeczowe w przypadku zamieszkania w Państwie Członkowskim innym niż właściwe państwo 1. Aby otrzymać świadczenia rzeczowe zgodnie z art. 19 rozpo- rządzenia, pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek zarejestruje się, jak również członków swo- jej rodziny w instytucji miejsca zamieszkania, przedstawiając zaświadczenie potwierdzające prawo do świadczeń rzeczowych przysługujące jemu i członkom jego rodziny. Zaświadczenie to jest wydawane przez właściwą instytucję na podstawie informa- cji przedstawionych przez pracodawcę w odpowiednim przypad- ku. Jeżeli pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub członkowie jego rodziny nie przedstawią wyżej wymienionego zaświadczenia, instytucja miejsca zamiesz- kania zwraca się o nie do właściwej instytucji. 2. Zaświadczenie to pozostaje ważne do czasu otrzymania przez instytucję miejsca zamieszkania informacji o jego unieważnieniu. Jednakże, jeżeli wyżej wymienione zaświadczenie wydane jest przez instytucję niemiecką, francuską, włoską lub portugalską, jest ono ważne przez okres roku od daty wydania i musi być odnawiane co roku. 3. W przypadku pracowników sezonowych zaświadczenie okre- ślone w ust. 1 jest ważne przez cały przewidywany okres pracy 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 115 sezonowej, o ile w tym czasie właściwa instytucja nie poinformuje instytucji miejsca zamieszkania o jego unieważnieniu. Artykuł 18 4. Instytucja miejsca zamieszkania powiadamia instytucję wła- ściwą o każdej rejestracji dokonanej zgodnie z przepisami ust. 1. 5. Składając wniosek o udzielenie świadczeń rzeczowych, zain- teresowany przedstawia dokumenty dowodowe wymagane dla przyznania tych świadczeń przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje. 6. W przypadku hospitalizacji instytucja miejsca zamieszkania informuje właściwą instytucję w terminie trzech dni od daty otrzymania tej informacji o dacie przyjęcia do szpitala i prawdo- podobnym okresie hospitalizacji, jak również o dacie wypisania ze szpitala. Informowanie nie jest konieczne w przypadku, gdy koszty świadczenia rzeczowego są zwracane w kwocie zryczałto- wanej instytucji miejsca zamieszkania. 7. Instytucja miejsca zamieszkania informuje z wyprzedzeniem właściwą instytucję o decyzji o przyznaniu świadczeń rzeczo- wych, o ile przewidywane lub rzeczywiste koszty przekraczają wyznaczoną i okresowo uaktualnianą przez Komisję Administra- cyjną kwotę ryczałtową. Właściwa instytucja może w terminie 15 dni od daty otrzymania tej informacji zgłosić uzasadniony sprze- ciw, jeżeli jest taka potrzeba; instytucja miejsca zamieszkania przyznaje świadczenie rzeczowe, jeżeli nie otrzymała sprzeciwu, po upływie tego okresu. W przypadku gdy takie świadczenie rze- czowe musi być udzielone w trybie pilnym, instytucja miejsca zamieszkania informuje o tym niezwłocznie właściwą instytucję. Jednakże nie ma obowiązku informowania o uzasadnionym sprzeciwie, o ile koszty związane ze świadczeniem rzeczowym są zwracane w kwocie zryczałtowanej instytucji miejsca zamieszka- nia. 8. Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek lub członkowie jego rodziny mają obowiązek infor- mowania instytucji miejsca zamieszkania o każdej zmianie ich sytuacji mogącej zmienić ich prawo do świadczeń rzeczowych, w szczególności o porzuceniu lub zmianie zatrudnienia lub pro- wadzenia działalności na własny rachunek przez osobę zaintere- sowaną, jak również o zmianie miejsca zamieszkania lub pobytu zainteresowanego lub członka jego rodziny. Właściwa instytucja informuje również instytucję miejsca zamieszkania o wystąpieniu z ubezpieczenia lub ustaniu prawa do świadczeń rzeczowych pra- cownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na wła- sny rachunek. Instytucja miejsca zamieszkania może wystąpić w każdej chwili do właściwej instytucji o dostarczenie wszelkich informacji dotyczących przynależności do ubezpieczenia lub praw do świadczeń rzeczowych pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek. 9. Dwa lub więcej Państwa Członkowskie lub właściwe władze tych państw mogą uzgodnić między sobą, po zasięgnięciu opinii Komisji Administracyjnej, inne przepisy wykonawcze. Świadczenia pieniężne w przypadku zamieszkania w Państwie Członkowskim innym niż właściwe Państwo 1. Aby otrzymać świadczenia pieniężne na podstawie art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia, pracownik najemny lub osoba pro- wadząca działalność na własny rachunek zwraca się, w terminie trzech dni od rozpoczęcia niezdolności do pracy, do instytucji miejsca zamieszkania, przedstawiając oświadczenie o przerwaniu pracy lub, jeżeli ustawodawstwo stosowane przez właściwą insty- tucję lub przez instytucję miejsca zamieszkania tego wymaga, zaświadczenie o niezdolności do pracy wydane przez prowadzą- cego lekarza. 2. Jeżeli lekarze prowadzący w państwie miejsca zamieszkania nie wydają zaświadczeń o niezdolności do pracy, zainteresowany zwraca się bezpośrednio do instytucji miejsca zamieszkania, w terminie ustalonym przez ustawodawstwo stosowane przez tę instytucję. Instytucja ta poleca niezwłocznie, aby niezdolność do pracy została stwierdzona przez lekarza i aby wydano zaświadczenie, określone w ust. 1. Zaświadczenie to, wskazujące prawdopo- dobny okres niezdolności do pracy, przekazuje się niezwłocznie instytucji właściwej. 3. W przypadkach gdy ust. 2 nie stosuje się, instytucja miejsca zamieszkania przystępuje tak szybko, jak to tylko możliwe, a w każdym razie nie później niż w ciągu trzech dni od daty, kiedy zainteresowany do niej się zwrócił, do badania lekarskiego zainte- resowanego, tak jakby był on przez nią ubezpieczony. Sprawoz- danie lekarza badającego wskazujące w szczególności przewidy- wany okres niezdolności do pracy przekazywane jest przez instytucję miejsca zamieszkania do właściwej instytucji w termi- nie trzech dni od daty badania. 4. Instytucja miejsca zamieszkania przeprowadza następnie wszelkie konieczne kontrole administracyjne lub badania lekar- skie osoby zainteresowanej, tak jakby była ona w niej ubezpie- czona. Po stwierdzeniu, że zainteresowany odzyskał zdolność do pracy, informuje go o tym niezwłocznie, jak również właściwą instytucję, wskazując datę zakończenia okresu niezdolności do pracy. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 6 poinformowanie zainteresowanego jest jednoznaczne z podjęciem decyzji w imie- niu właściwej instytucji. 5. Instytucja właściwa zachowuje w każdym przypadku możli- wość polecenia przeprowadzenia kontroli zainteresowanego przez wybranego przez nią lekarza. 6. Jeżeli instytucja właściwa odmawia udzielenia świadczeń pie- niężnych z powodu niepodporządkowania się przez zaintereso- wanego formalnościom przewidzianym przez ustawodawstwo państwa zamieszkania lub jeżeli stwierdzi, że zainteresowany jest zdolny do powrotu do pracy, powiadamia go o swojej decyzji; odpis decyzji przesyła jednocześnie instytucji miejsca zamieszka- nia. 116 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 7. Jeżeli zainteresowany powraca do pracy, powiadamia on o tym instytucję właściwą, jeżeli przewiduje to stosowane przez nią ustawodawstwo. 8. Właściwa instytucja wypłaca świadczenie pieniężne według przyjętych metod, w szczególności międzynarodowym przeka- zem pocztowym, i informuje o tym instytucję miejsca zamiesz- kania i zainteresowanego. Jeżeli świadczenie pieniężne jest wypła- cane przez instytucję miejsca zamieszkania na rachunek właściwej instytucji, ta ostatnia informuje zainteresowanego o jego prawach i wskazuje instytucji miejsca zamieszkania kwotę świadczenia pie- niężnego, datę, kiedy ma być ona przekazana, i maksymalny okres, na jaki świadczenie może być przyznane, zgodnie z usta- wodawstwem właściwego Państwa. 9. Dwa lub kilka Państw Członkowskich lub właściwe władze tych państw mogą uzgodnić między sobą, po zasięgnięciu opinii Komisji Administracyjnej, inne przepisy wykonawcze. Wykonywanie art. 20 rozporządzenia Artykuł 19 Przepisy szczególne dotyczące pracowników przygranicznych i członków ich rodzin W przypadku pracowników przygranicznych i członków ich rodzin leki, opatrunki, okulary, sprzęt małych rozmiarów, analizy i badania laboratoryjne mogą być wydawane lub wykonywane wyłącznie na terytorium Państwa Członkowskiego, na którym były przepisane, zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa Członkowskiego, chyba że ustawodawstwo stosowane przez właściwą zawarta między zainteresowanymi Państwami Członkowskimi lub właściwymi władzami są korzystniejsze. instytucję umowa lub Stosowanie art. 21 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Artykuł 19a (15) Świadczenia rzeczowe w przypadku pobytu w państwie właściwym– zamieszkujący w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym zamieszkuje pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek Członkowie rodziny 1. Aby otrzymać świadczenia rzeczowe na podstawie art. 21 roz- porządzenia, członkowie rodziny przedstawiają instytucji miejsca pobytu zaświadczenie potwierdzające ich prawo do tych świad- czeń. To zaświadczenie, wydawane przez instytucję miejsca zamieszkania członków rodziny, o ile to możliwe przed opusz- czeniem terytorium Państwa Członkowskiego, które zamieszkują, wskazuje zwłaszcza, o ile to konieczne, maksymalny czas trwa- nia uprawnień do świadczeń rzeczowych, tak jak jest to przewi- dziane w ustawodawstwie tego Państwa Członkowskiego. Jeżeli członek rodziny nie przedstawi tego zaświadczenia, instytucja miejsca pobytu zwraca się do instytucji miejsca zamieszkania z wnioskiem o jej dostarczenie. 2. Przepisy art. 17 ust. 6, 7 i 9 rozporządzenia wykonawczego stosuje się odpowiednio. W tym przypadku instytucja miejsca zamieszkania członków rodziny uznawana jest za instytucję wła- ściwą. Wykonywanie art. 22 rozporządzenia Artykuł 20 Świadczenia rzeczowe w przypadku pobytu w Państwie Członkowskim innym niż właściwe Państwo – Szczególny przypadek zatrudnionych w transporcie międzynarodowym oraz członków ich rodzin pracowników najemnych 1. W celu otrzymania świadczeń rzeczowych przez pracownika najemnego zatrudnionego w transporcie międzynarodowym i przez członków jego rodziny, określonych w art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia, wykonującego pracę na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż właściwe Państwo, przedstawia on, tak szybko jak to możliwe, instytucji miejsca pobytu specjalne zaświadczenie wydane przez pracodawcę lub jego pełnomocnika w trakcie miesiąca kalendarzowego, w którym świadczenie było udzielone, lub w trakcie dwóch poprzedzających miesięcy kalen- darzowych. Zaświadczenie to wskazuje w szczególności datę, od której zainteresowany jest zatrudniony przez tego pracodawcę, jak również nazwę i siedzibę właściwej instytucji; chyba że, zgod- nie z ustawodawstwem właściwego państwa pracodawca nie musi znać właściwej instytucji, zainteresowany wskazuje pisem- nie nazwę i siedzibę tej instytucji przy składaniu wniosku do instytucji miejsca pobytu. Po przedstawieniu przez zainteresowa- nego tego zaświadczenia uznaje się go za spełniającego warunki do otrzymywania świadczeń rzeczowych. Jeżeli zainteresowany nie jest w stanie zwrócić się do instytucji miejsca pobytu przed otrzymaniem pomocy medycznej, korzysta z tej pomocy za oka- zaniem wyżej wymienionego zaświadczenia, tak jakby był ubez- pieczony przez tę instytucję. 2. Instytucja miejsca pobytu zwraca się w terminie trzech dni do właściwej instytucji, aby potwierdzić, czy zainteresowany spełnia warunki do korzystania ze świadczeń rzeczowych. Ma ona obo- wiązek udzielania tych świadczeń rzeczowych aż do otrzymania odpowiedzi od właściwej instytucji i co najwyżej w okresie 30 dni. instytucji miejsca 3. Właściwa instytucja udziela odpowiedzi pobytu w terminie dziesięciu dni od daty otrzymania zapytania od tej instytucji. Jeżeli odpowiedź ta jest pozytywna, właściwa instytucja wskazuje, jeżeli jest taka potrzeba, maksymalny okres udzielania świadczenia rzeczowego, tak jak jest to przewidziane w stosowanym przez nią ustawodawstwie, a instytucja miejsca pobytu kontynuuje udzielanie wyżej wymienionych świadczeń. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 117 4. Zamiast zaświadczenia określonego w ust. 1 pracownik najemny określony w tym ustępie może przedstawić instytucji miejsca pobytu zaświadczenie potwierdzające, że spełnia on warunki uprawniające do otrzymywania świadczeń rzeczowych. To zaświadczenie, wydawane przez właściwą instytucję, wskazuje zwłaszcza, jeżeli jest taka potrzeba, maksymalny okres prawa do świadczeń rzeczowych, tak jak jest to przewidziane w ustawo- dawstwie właściwego Państwa. W tym przypadku przepisów ust. 1, 2 i 3 nie stosuje się. 5. Przepisy art. 17 ust. 6, 7 i 9 rozporządzenia wykonawczego stosuje się odpowiednio. 6. Świadczenia rzeczowe, udzielane na podstawie domniemania ustanowionego w ust. 1, podlegają zwrotowi zgodnie z przepi- sami art. 36 ust. 1 rozporządzenia. Artykuł 21 Świadczenia rzeczowe w przypadku pobytu w Państwie Członkowskim innym niż Państwo właściwe – Pracownicy najemni inni niż wymienieni w art. 20 rozporządzenia wykonawczego lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek 1. Aby otrzymać świadczenia rzeczowe zgodnie z art. 22 ust. 1 lit. a) i) rozporządzenia, z wyjątkiem przypadku określonego w art. 20 rozporządzenia wykonawczego, pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek musi przedstawić instytucji miejsca pobytu zaświadczenie potwierdza- jące jego uprawnienia do świadczeń rzeczowych. Zaświadczenie to wydawane przez właściwą instytucję na wniosek zaintereso- wanego, o ile to możliwe przed opuszczeniem terytorium Pań- stwa Członkowskiego, które zamieszkuje, określa zwłaszcza, o ile to konieczne, maksymalny okres przyznania świadczeń rzeczo- wych, tak jak to przewiduje ustawodawstwo właściwego Państwa. Jeżeli zainteresowany nie przedstawi wyżej wymienionego zaświadczenia, instytucja miejsca pobytu zwraca się o nie do wła- ściwej instytucji. 2. Przepisy art. 17 ust. 6, 7 i 9 rozporządzenia wykonawczego stosuje się odpowiednio. Artykuł 22 ile jest to konieczne, maksymalny okres, w którym świadczenia rzeczowe mogą być jeszcze udzielane zgodnie z przepisami usta- wodawstwa właściwego Państwa. Zaświadczenie może być wydane po wyjeździe na wniosek zainteresowanego, o ile nie mogło być wystawione wcześniej z przyczyn siły wyższej. 2. Przepisy art. 17 ust. 6, 7 i 9 rozporządzenia wykonawczego stosuje się odpowiednio. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do udzielania świadczeń rzeczowych, w przypadku określonym w przepisach art. 22 ust. 1 lit. c) i) rozporządzenia. Artykuł 23 Świadczenia rzeczowe dla członków rodziny Przepisy art. 21 lub 22 rozporządzenia wykonawczego, w zależności od przypadku, stosowane są odpowiednio, jak przy przyznawaniu świadczeń rzeczowych dla członków rodziny, zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia. instytucja Jednakże w przypadkach określonych w art. 22 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia zamieszkania i ustawodawstwo państwa zamieszkania członków rodziny uważane są odpowiednio za instytucję właściwą i ustawodawstwo właściwego Państwa do celów art. 17 ust. 6, 7 i 9 i art. 21 i 22 rozporządzenia wykonawczego. miejsca Artykuł 24 Świadczenia pieniężne dla pracowników najemnych i osób prowadzących rachunek w przypadku pobytu w Państwie Członkowskim innym niż Państwo właściwe na własny działalność ii) Aby korzystać ze świadczeń pieniężnych zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia przepisy art. 18 rozporządzenia lit. a) Jednakże bez wykonawczego stosowane są odpowiednio. uszczerbku dla obowiązku przedstawienia świadectwa o niezdolności do pracy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, przebywający na terytorium Państwa Członkowskiego bez zatrudnienia lub prowadzenia tam działalności obowiązku przedstawienia oświadczenia o przerwaniu pracy, określonego w art. 18 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego. na własny rachunek nie ma działalność Świadczenia rzeczowe dla pracowników najemnych i osób prowadzących rachunek w przypadku zmiany miejsca zamieszkania lub powrotu do miejsca zamieszkania, jak również dla pracowników najemnych i osób prowadzących działalność na własny rachunek, upoważnionych do udania się na leczenie do innego Państwa Członkowskiego na własny Wykonywanie art. 23 ust. 3 rozporządzenia Artykuł 25 Zaświadczenie dotyczące członków rodziny, które należy uwzględnić przy obliczaniu świadczenia pieniężnego 1. Aby otrzymać świadczenia rzeczowe zgodnie z art. 22 ust. 1 lit. b) i) rozporządzenia, pracownik najemny lub osoba prowa- dząca działalność na własny rachunek przedstawia instytucji miejsca zamieszkania zaświadczenie, potwierdzające jego upraw- nienie do utrzymania prawa do tych świadczeń. Zaświadczenie to, wydawane przez właściwą instytucję, wskazuje zwłaszcza, o 1. Aby otrzymać świadczenia na podstawie przepisów art. 23 ust. 3 rozporządzenia, pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek przedstawia właściwej instytucji zaświadczenie dotyczące członków rodziny zamieszkujących na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż to, gdzie znaj- duje się wyżej wymieniona instytucja. 118 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 2. Zaświadczenie to jest wydawane przez instytucję miejsca zamieszkania członków rodziny. Jest ono ważne przez okres 12 miesięcy od daty wystawienia. Może ono być odnawiane, w tym przypadku okres ważności bie- gnie od daty odnowienia. Zainteresowany informuje niezwłocznie właściwą instytucję o każdym fakcie wymagającym zmiany wyżej wymienionego zaświadczenia. Zmiana ta obowiązuje od dnia zaistnienia tego faktu. 3. Zamiast zaświadczenia przewidzianego w ust. 1 instytucja właściwa może zażądać od zainteresowanego ostatnio sporzą- dzonych aktów stanu cywilnego odnoszących się do członków jego rodziny, mających miejsce zamieszkania na terytorium Pań- stwa Członkowskiego innego niż to, w którym znajduje się ta instytucja. Wykonywanie art. 25 ust. 1 rozporządzenia Artykuł 26 Świadczenia dla bezrobotnych udających się do Państwa Państwo Członkowskiego niż właściwe innego w poszukiwaniu zatrudnienia 1. Aby otrzymać świadczenia rzeczowe i pieniężne dla siebie i dla członków rodziny na podstawie art. 25 ust. 1 rozporządzenia, osoba bezrobotna zobowiązana jest przedstawić instytucji ubez- pieczeń na wypadek choroby w miejscu, do którego się udała, zaświadczenie, o które należy wystąpić przed wyjazdem do wła- ściwej instytucji ubezpieczeń na wypadek choroby. Jeżeli osoba bezrobotna nie przedstawi wyżej wymienionego zaświadczenia, instytucja w miejscu, do którego się udała, zwraca się o nie do właściwej instytucji. Wymienione zaświadczenie musi stwierdzać istnienie prawa do danych świadczeń, na warunkach określonych w art. 69 ust. 1 lit. a) rozporządzenia, wskazywać okres, przez który przysługuje to prawo, uwzględniając art. 69 ust. 1 lit. c) rozporządzenia, oraz określać ściśle wysokość świadczeń pieniężnych, które, w odpo- wiednim przypadku, należy wypłacać z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby przez wyżej wymieniony okres, w przypadku niezdolności do pracy lub hospitalizacji. 2. Instytucja właściwa ds. ubezpieczenia w razie bezrobocia w miejscu, do którego udał się bezrobotny, poświadcza na kopii zaświadczenia wymienionego w art. 83 rozporządzenia wykona- wczego, którą należy przekazać miejscowej instytucji ds. ubezpie- czenia w razie choroby, spełnienie warunków wymienionych w przepisach art. 69 ust. 1 lit. b) rozporządzenia i podaje datę, od kiedy bezrobotny korzysta ze świadczeń ubezpieczenia od bez- robocia na rachunek instytucji właściwej. To zaświadczenie jest ważne przez okres przewidziany w art. 69 ust. 1 lit. c) rozporządzenia tak długo, jak długo warunki pozo- stają spełnione. Instytucja ubezpieczenia bezrobotnych w miejs- cu, do którego udał się bezrobotny, informuje w ciągu trzech dni wyżej wymienioną instytucję ubezpieczeń na wypadek choroby, jeżeli warunki przestają być spełnione. 3. Przepisy art. 17 ust. 6, 7 i 9 rozporządzenia wykonawczego stosuje się odpowiednio. 4. Aby korzystać ze świadczeń rzeczowych, przewidzianych w ustawodawstwie właściwego Państwa, bezrobotny jest zobo- wiązany przedstawić w ciągu trzech dni instytucji ubezpieczeń na wypadek choroby w miejscu, do którego się udał, zaświadczenie o niezdolności do pracy wystawione przez lekarza prowadzącego. Wskazuje on również, do jakiej daty korzystał z zasiłku dla bez- robotnych, jak również swój adres w państwie, w którym się znaj- duje. 5. Instytucja ubezpieczeń na wypadek choroby w miejscu, do którego udał się bezrobotny, informuje w ciągu trzech dni wła- ściwą instytucję ubezpieczeń na wypadek choroby i właściwą instytucję ubezpieczeń bezrobotnych, jak również instytucję, w której bezrobotny jest zarejestrowany jako poszukujący pracy o początku i końcu okresu niezdolności do pracy. 6. W przypadkach określonych w art. 25 ust. 4 rozporządzenia instytucja ubezpieczeń na wypadek choroby w miejscu, do którego udał się bezrobotny, informuje właściwą instytucję ubez- pieczeń na wypadek choroby i właściwą instytucję ubezpieczeń na wypadek bezrobocia o tym, że uznaje za spełnione warunki uzasadniające przedłużenie okresu świadczenia pieniężnego i rze- czowego, uzasadnia swoje stanowisko i dołącza do informacji skierowanej do właściwej instytucji ubezpieczeń na wypadek cho- roby odpowiednie sprawozdanie lekarza kontrolującego stan cho- rego z podaniem prawdopodobnego okresu, podczas którego warunki wymagane zgodnie z przepisami art. 25 ust. 4 rozporzą- dzenia będą spełniane. Właściwa instytucja ubezpieczeń na wypa- dek choroby postanawia o przedłużeniu okresu udzielania świad- czeń choremu bezrobotnemu. 7. Przepisy art. 18 ust. 2, 3, 4, 5, 6, 8 i 9 rozporządzenia wyko- nawczego stosuje się odpowiednio. Wykonywanie art. 25 ust. 3 rozporządzenia Artykuł 27 Świadczenia rzeczowe dla członków rodzin bezrobotnych w przypadku zamieszkania w Państwie Członkowskim innym niż Państwo właściwe Przepisy art. 17 rozporządzenia wykonawczego stosuje się odpowiednio przy przyznawaniu świadczeń rzeczowych członkom rodzin bezrobotnych w przypadku, gdy członkowie ich rodzin zamieszkują na terytorium Państwa Członkowskiego 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 119 innego niż Państwo właściwe. Przy rejestracji członków rodzin osób bezrobotnych otrzymujących świadczenia zgodnie z przepisami art. 69 ust. 1 rozporządzenia zaświadczenie określone w art. 26 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego musi zostać przedstawione. Zaświadczenie to jest ważne przez czas, na który świadczenia, określone w art. 69 ust. 1 są przyznane rozporządzenia. otrzymanie tego zaświadczenia instytucja miejsca zamieszkania może dokonać wstępnej rejestracji emeryta lub rencisty i człon- ków jego rodziny na podstawie innych akceptowanych przez nią dokumentów. Ta rejestracja jest obowiązkowa dla tej instytucji, która jest zobowiązana do udzielania świadczeń rzeczowych dopiero wtedy, gdy ta ostatnia instytucja wydała zaświadczenie, określone w ust. 1 Wykonywanie art. 26 rozporządzenia Artykuł 28 Świadczenia rzeczowe dla ubiegających się o emerytury lub renty i dla członków ich rodzin 1. Aby skorzystać ze świadczeń rzeczowych na terytorium Pań- stwa Członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, na podstawie przepisów art. 26 ust. 1 rozporządzenia, ubiegający się o emeryturę lub rentę oraz członkowie jego rodziny obowiązani są do zarejestrowania się w instytucji miejsca zamieszkania, przedstawiając zaświadczenie stwierdzające, że są uprawnieni do wymienionych świadczeń dla siebie i dla członków swojej rodziny na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego. 2. Instytucja miejsca zamieszkania powiadamia instytucję, która wydała zaświadczenie, o każdej rejestracji dokonanej zgodnie z przepisami ust. 1. Wykonywanie art. 28 i 28a rozporządzenia Artykuł 29 Świadczenia rzeczowe dla emerytów i rencistów i dla członków ich rodzin niezamieszkujących w Państwie Członkowskim, zgodnie z którego ustawodawstwem otrzymują emeryturę lub rentę i mają prawo do świadczeń 1. Aby skorzystać ze świadczeń rzeczowych zgodnie z art. 28 ust. 1 i art. 28a rozporządzenia, na terytorium Państwa Człon- kowskiego w miejscu zamieszkania, emeryt lub rencista oraz członkowie rodziny rejestrują się w instytucji miejsca zamieszka- nia, przedstawiając zaświadczenie potwierdzające prawo do wyżej wymienionych świadczeń dla niego i jego rodziny, zgod- nie z ustawodawstwem lub jednym z ustawodawstwa, zgodnie z którym przysługuje mu emerytura lub renta. 2. To zaświadczenie jest wydawane, na wniosek emeryta lub ren- cisty, przez instytucję lub przez jedną z instytucji zobowiązanych do wypłaty emerytury lub renty lub, w odpowiednim przypadku, przez instytucję uprawnioną do podejmowania decyzji o udzie- laniu świadczeń rzeczowych, od kiedy emeryt lub rencista speł- nia warunki przyznania prawa do tych świadczeń. Jeżeli emeryt lub rencista nie przedstawi zaświadczenia, instytucja miejsca pobytu zwraca się o nią do jednej lub kilku instytucji zobowiąza- nych do wypłaty emerytury lub renty, lub, w odpowiednim przy- padku, do instytucji do tego uprawnionej. W oczekiwaniu na 3. Instytucja miejsca zamieszkania powiadamia instytucję, która wydała zaświadczenie przewidziane w ust. 2, o każdej rejestracji dokonanej zgodnie z przepisami tego ustępu. 4. Przy składaniu wniosku o udzielenie świadczeń rzeczowych należy przedłożyć instytucji miejsca zamieszkania dowód, że emeryt lub rencista jest wciąż uprawniony do emerytury lub ren- ty, w postaci pokwitowania lub odcinka przekazu ostatniej eme- rytury lub renty. 5. Emeryt lub rencista, lub członkowie jego rodziny są zobowią- zani do informowania instytucji miejsca zamieszkania o jakiejkol- wiek zmianie ich sytuacji mogącej zmienić ich uprawnienia do świadczeń rzeczowych, w szczególności o jakimkolwiek zawie- szeniu lub wstrzymaniu emerytury lub renty lub o zmianie miejsca zamieszkania. 6. Komisja Administracyjna ustala, w niezbędnym zakresie, spo- soby umożliwiające wskazanie instytucji, na którą przypada cię- żar świadczeń rzeczowych w przypadku, o którym mowa w prze- pisach art. 28 ust. 2 lit. b) rozporządzenia. Wykonywanie art. 29 rozporządzenia Artykuł 30 (14) rodziny Świadczenia zamieszkujących w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym zamieszkuje emeryt lub rencista członków rzeczowe dla 1. Aby otrzymać świadczenia rzeczowe na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym zamieszkują, zgodnie z art. 29 ust. 1 rozporządzenia, członkowie rodziny rejestrują się w instytucji miejsca zamieszkania, przedstawiając dokumenty wymagane przez nią zgodnie ze stosowanym przez tę instytucję ustawodaw- stwem w celu przyznania tych świadczeń członkom rodziny eme- ryta lub rencisty, jak również zaświadczenie potwierdzające, że emeryt lub rencista ma prawo do świadczeń rzeczowych dla niego i dla członków jego rodziny. To zaświadczenie wydawane jest przez instytucję miejsca zamieszkania emeryta lub rencisty i jest ważne do czasu otrzymania przez instytucję miejsca zamieszka- nia członków rodziny informacji o jej unieważnieniu. Jednakże w przypadku gdy to zaświadczenie jest wydane przez instytucję niemiecką, francuską, włoską lub portugalską, jest ono ważne przez okres roku od daty jej wydania i musi być przedłużane co roku. 2. Przy składaniu wniosku o udzielenie świadczeń rzeczowych członkowie rodziny przedstawiają instytucji miejsca ich zamiesz- kania zaświadczenie, określone w ust. 1, jeżeli ustawodawstwo 120 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 stosowane przez tę instytucję przewiduje, że do wniosku powi- nien być dołączony dowód posiadania prawa do emerytury lub renty. 3. Instytucja miejsca zamieszkania emeryta lub rencisty infor- muje instytucję miejsca zamieszkania członków rodziny o zawie- szeniu lub wstrzymaniu emerytury lub renty i o każdej zmianie zamieszkania emeryta lub rencisty. Instytucja miejsca zamieszka- nia członków rodziny może w każdej chwili zażądać od instytu- cji miejsca zamieszkania emeryta lub rencisty informacji dotyczą- cych uprawnień do świadczeń rzeczowych. 4. Członkowie rodziny informują instytucję miejsca zamieszka- nia o każdej zmianie ich sytuacji, która może wpłynąć na zmianę prawa do świadczeń rzeczowych, w szczególności o każdej zmia- nie miejsca zamieszkania. Wykonywanie art. 31 rozporządzenia Artykuł 31 Świadczenia rzeczowe dla emerytów lub rencistów i członków ich rodzin w przypadku ich pobytu w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym zamieszkują 1. Aby otrzymać świadczenia rzeczowe zgodnie z art. 31 rozpo- rządzenia, emeryt lub rencista przedstawia instytucji miejsca pobytu zaświadczenie potwierdzające jego uprawnienia do wyżej wymienionych świadczeń. To zaświadczenie, które wydawane jest przez instytucję miejsca zamieszkania emeryta lub rencisty, o ile to możliwe przed jego wyjazdem z terytorium Państwa Człon- kowskiego, na którym zamieszkuje, zawiera zwłaszcza, w odpo- wiednim przypadku, maksymalny okres prawa do świadczeń rze- czowych, tak jak jest to przewidziane w ustawodawstwie tego Państwa Członkowskiego. Jeżeli emeryt lub rencista nie przed- stawi wyżej wymienionego zaświadczenia, instytucja miejsca pobytu zwraca się o nie do instytucji miejsca zamieszkania. 2. Przepisy art. 17 ust. 6, 7 i 9 rozporządzenia wykonawczego stosowane są odpowiednio. W tym przypadku instytucja miejsca zamieszkania emeryta lub rencisty uważana jest za właściwą instytucję. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do udzielania świadczeń rzeczowych członkom rodziny, objętych przepisami art. 31 rozporządzenia. przewidziane w systemie ubezpieczeń na wypadek choroby lub macierzyństwa, którym podlegają robotnicy zatrudnieni w prze- myśle stalowym, są równoznaczne ze świadczeniami przewidzia- nymi w specjalnych systemach dla pracowników kopalń i przed- siębiorstw podobnych, pracownicy tej kategorii, jak również członkowie ich rodzin mogą zwracać się do najbliższej instytucji na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym przebywają lub zamieszkują, określonej w załączniku 3 rozporządzenia wykonawczego, nawet jeżeli jest ona instytucją systemu obejmu- jącego robotników przemysłu stalowego, która jest zobowiązana do udzielania tych świadczeń. 2. W przypadku gdy świadczenia przewidziane w specjalnym systemie dla pracowników kopalń i przedsiębiorstw podobnych są bardziej korzystne, pracownicy ci i członkowie ich rodzin mają możliwość zwracania się bądź do instytucji zobowiązanej do sto- sowania tego systemu, bądź do najbliższej instytucji na teryto- rium Państwa Członkowskiego, na którym przebywają lub zamieszkują, stosującej system dla robotników przemysłu stalo- wego. W tym ostatnim przypadku ta instytucja zwraca uwagę zainteresowanego na fakt, że zwracając się do instytucji zobowią- zanej do stosowania wyżej wymienionego systemu specjalnego, otrzyma korzystniejsze świadczenie, musi ona również wskazać nazwę i adres tej instytucji. Wykonywanie art. 35 ust. 2 rozporządzenia Artykuł 32a Szczególne systemy obejmujące niektóre osoby prowadzące działalność na własny rachunek Załącznik 11 wymienia system lub systemy określone w art. 35 ust. 4 rozporządzenia. Wykonywanie art. 35 ust. 4 rozporządzenia Wykonywanie art. 35 ust. 1 rozporządzenia Artykuł 32 Instytucje, do których mogą się zwracać pracownicy kopalń i przedsiębiorstw podobnych i członkowie ich rodzin w przypadku pobytu lub zamieszkania w Państwie Członkowskim innym niż właściwe Państwo 1. W przypadkach określonych w art. 35 ust. 1 rozporządzenia i o ile w państwie pobytu lub zamieszkania świadczenia Artykuł 33 Uwzględnianie okresów, w których świadczenia były udzielane przez instytucję innego Państwa Członkowskiego Do celów wykonania przepisów art. 35 ust. 4 rozporządzenia instytucja Państwa Członkowskiego, do której wystąpiono o innego udzielenie świadczenia, może wystąpić do instytucji 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 121 Państwa Członkowskiego z prośbą o informację dotyczącą okresu, przez jaki ta ostatnia instytucja udzielała już świadczenia dotyczącego tego samego przypadku choroby lub macierzyństwa. ROZDZIAŁ 3 INWALIDZTWO, STAROŚĆ I ŚMIERĆ (EMERYTURY I RENTY) Zwrot przez instytucję właściwą Państwa Członkowskiego kosztów poniesionych w trakcie pobytu w innym Państwie Członkowskim Artykuł 34 (12) 1. Jeżeli formalności przewidzianych w art. 20 ust. 1 i 4 oraz w art. 21, 23 i 31 rozporządzenia wykonawczego nie można było dopełnić w trakcie pobytu na terytorium Państwa Członkow- skiego innego niż Państwo właściwe, instytucja właściwa zwraca, na wniosek pracownika najemnego lub osoby prowadzącej dzia- łalność na własny rachunek, poniesione koszty, zgodnie ze staw- kami stosowanymi przez instytucję miejsca pobytu. 2. Instytucja miejsca pobytu udziela instytucji właściwej, na jej wniosek, niezbędnych informacji dotyczących tych stawek. Jeżeli instytucja miejsca pobytu i właściwa instytucja związane są umową przewidującą bądź rezygnację z jakichkolwiek zwrotów, bądź zwrot zryczałtowany dotyczący świadczeń udzielonych zgodnie z art. 22 ust. 1 lit. a) i) i art. 31 rozporządzenia, instytu- cja miejsca pobytu przekazuje ponadto właściwej instytucji kwotę, którą należy zwrócić zainteresowanemu zgodnie z prze- pisami ust. 1. 3. W przypadku gdy chodzi o poważne kwoty, właściwa insty- tucja może wypłacić zainteresowanemu właściwą zaliczkę, gdy zwróci się on do niej z wnioskiem o zwrot. 4. Nie naruszając ust. 1, 2 i 3, właściwa instytucja może przystą- pić do zwrotu poniesionych kosztów, według stosowanych przez nią stawek zwrotu, pod warunkiem że te stawki pozwalają na zwrot, że kwota tych kosztów nie przekracza kwoty określonej przez Komisję Administracyjną i że pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub emeryt, lub rencista wyraził zgodę na zastosowanie wobec niego tego przepisu. W żadnym przypadku kwota zwrotu nie może przekro- czyć kwoty poniesionych wydatków. Składanie i rozpatrywanie wniosków o świadczenia Artykuł 35 (11) Wnioski o przyznanie świadczeń z tytułu inwalidztwa w przypadku, gdy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek podlegała wyłącznie ustawodawstwom określonym w załączniku IV jak również w przypadkach część A rozporządzenia, określonych w art. 40 ust. 2 rozporządzenia 1. Aby skorzystać ze świadczeń zgodnie z art. 37, 38 i 39 roz- porządzenia, łącznie z przypadkami określonymi w art. 40 ust. 2, w art. 41 ust. 1 i w art. 42 ust. 2 rozporządzenia, pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek zobowiązany jest wystąpić z wnioskiem bądź do instytucji Pań- którego ustawodawstwu podlegał stwa Członkowskiego, w chwili, gdy nastąpiła niezdolność do pracy, po której wystąpiło inwalidztwo lub pogłębienie stanu inwalidztwa, bądź do instytu- cji miejsca zamieszkania, która przekazuje wniosek do pierwszej instytucji, wskazując datę złożenia tego wniosku, data ta jest uznana za datę złożenia wniosku do pierwszej instytucji. Jed- nakże jeżeli świadczenia rzeczowe zostały przyznane z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby, data wygaśnięcia okresu udzielania tych świadczeń rzeczowych musi być, w odpowiednim przypadku, uznana za datę złożenia wniosku o emeryturę. 2. W przypadku określonym w art. 41 ust. 1 lit. b) rozporządze- nia instytucja, w której pracownik najemny lub osoba prowa- dząca działalność na własny rachunek był ostatnio ubezpieczony, informuje o wysokości kwoty i dacie wypłaty należnych świad- czeń zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem insty- tucję początkowo zobowiązaną do świadczeń. Począwszy od tej daty, świadczenia należne przed pogłębieniem stanu inwalidztwa zostają zniesione lub zmniejszone do wysokości dodatku okre- ślonego w art. 41 ust. 1 rozporządzenia. 3. W przypadku określonym w art. 41 ust. 1 lit. d) rozporządze- nia nie stosuje się przepisów ust. 2. W tym przypadku instytucja, w której pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek była ostatnio ubezpieczona, zwraca się do instytucji niderlandzkiej z prośbą o podanie kwoty należnej od tej instytucji. Artykuł 36 Wnioski o świadczenia z tytułu starości, dla osób pozostałych przy życiu (z wyjątkiem świadczeń dla sierot) oraz świadczenia z tytułu inwalidztwa w przypadkach rozporządzenia nieuwzględnionych art. 35 w wykonawczego 5. Jeżeli ustawodawstwo Państwa Członkowskiego pobytu nie przewiduje stawek zwrotu, właściwa instytucja może dokonać zwrotu przewidzianego w ust. 4 bez konieczności uzyskania zgody zainteresowanego. 1. Aby skorzystać ze świadczeń zgodnie z art. 40-51 rozporzą- dzenia, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 35 rozpo- rządzenia wykonawczego, zainteresowany składa wniosek do instytucji miejsca zamieszkania, zgodnie z zasadami przewidzia- nymi w ustawodawstwie stosowanym przez tę instytucję. Jeżeli 122 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek nie była objęta tym ustawodawstwem, instytucja miejsca zamieszkania przekazuje ten wniosek do instytucji w Pań- stwie Członkowskim, którego ustawodawstwu zainteresowany podlegał ostatnio, wskazując datę złożenia wniosku. Data ta jest traktowana jako data złożenia wniosku do tej ostatniej instytucji. 2. Jeżeli ubiegający się zamieszkuje na terytorium Państwa Człon- kowskiego, którego ustawodawstwu pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek nie podlegali, może złożyć wniosek do instytucji Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu pracownik najemny lub osoba prowa- dząca działalność na własny rachunek podlegała ostatnio. 3. Jeżeli wnioskodawca zamieszkuje na terytorium państwa, które nie jest Państwem Członkowskim, wnosi on wniosek do instytucji właściwej tego Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwu pracownik ostatnio podlegał. W przypadku gdy wnioskodawca składa wniosek do instytucji Państwa Członkowskiego, którego jest obywatelem, instytucja ta przekazuje wniosek instytucji właściwej. 4. Wniosek o świadczenia złożony do instytucji Państwa Człon- kowskiego pociąga za sobą automatycznie jednoczesne ustalenie wysokości świadczeń na podstawie ustawodawstwa wszystkich zainteresowanych Państw Członkowskich, których warunki ubie- gający się spełnia, chyba że, zgodnie z art. 44 ust. 2 rozporządze- nia, ubiegający się wnosi o odroczenie ustalenia prawa do świad- czeń z tytułu starości, które nabyłby zgodnie z ustawodawstwem jednego lub więcej Państw Członkowskich. Artykuł 37 Dokumenty i informacje, które należy dołączyć do wniosku o świadczenia, określonych w art. 36 rozporządzenia wykonawczego Złożenie wniosku określonego w art. 36 rozporządzenia wyko- nawczego podlega następującym zasadom: a) wniosek, do którego należy dołączyć wymagane dokumenty dowodowe, musi być sporządzony na formularzu przewidzia- nym przez ustawodawstwo: i) Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamiesz- kuje wnioskodawca, w przypadku określonym w art. 36 ust. 1; ii) Państwa Członkowskiego, któremu pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek ostatnio podlegali, w przypadkach określonych w art. 36 ust. 2 i 3; c) wnioskodawca musi wskazać, w możliwym zakresie, instytu- cję lub instytucje właściwe ds. ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa, starości lub śmierci (emerytury i renty) każdego Państwa Członkowskiego, w którym pracownik był ubezpie- czony, lub, jeżeli chodzi o pracownika, pracodawcę lub pra- codawców, którzy go zatrudniali na terytorium Państwa Członkowskiego, przedstawiając świadectwa pracy, które mogą być w jego posiadaniu; d) wnioskodawca, który, zgodnie z przepisami art. 44 ust. 2, występuje o ustalenie wysokości świadczeń z tytułu starości, które nabyłby na podstawie ustawodawstwa jednego lub wię- cej Państw Członkowskich, musi wskazać, na podstawie którego ustawodawstwa ubiega się o te świadczenia. Artykuł 38 Zaświadczenie dotyczące członków rodziny, których należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości świadczenia 1. Aby otrzymać świadczenia zgodnie z art. 39 ust. 4 lub art. 47 ust. 3 rozporządzenia, ubiegający się przedstawia zaświadczenie dotyczące członków rodziny, z wyjątkiem dzieci, zamieszkują- cych na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż to, w którym znajduje się instytucja zobowiązana do ustalenia świad- czenia. Zaświadczenie to jest wydawane przez instytucję ubezpieczeń na wypadek choroby miejsca zamieszkania członków rodziny lub przez inną instytucję wyznaczoną przez właściwe władze Pań- stwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkują. Prze- pisy art. 25 ust. 2 akapit drugi i trzeci rozporządzenia wykonaw- czego stosuje się odpowiednio. Zamiast zaświadczenia przewidzianego w akapicie pierwszym instytucja zobowiązana do ustalenia wysokości świadczeń może zażądać od wnioskodawcy aktualnych aktów stanu cywilnego odnoszących się do członków jego rodziny, z wyjątkiem dzieci, którzy mają miejsce zamieszkania na terytorium innego Państwa Członkowskiego niż to, w którym znajduje się wymieniona insty- tucja. 2. W przypadku określonym w ust. 1, jeżeli ustawodawstwo sto- sowane przez daną instytucję wymaga zamieszkiwania członków rodziny we wspólnym gospodarstwie domowym z wniosko- dawcą, fakt, że niespełniający tego warunku członkowie rodziny znajdują się głównie na utrzymaniu wnioskodawcy, musi być stwierdzony na podstawie dokumentów wykazujących regularne przekazywanie części zarobków. Artykuł 39 (11) Rozpatrywanie wniosków o świadczenia tytułu inwalidztwa w przypadku, gdy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek podlegali wymienionym wyłącznie ustawodawstwom z b) zgodność informacji podanych przez wnioskodawcę musi wynikać z dokumentów urzędowych załączonych do wnio- sku lub potwierdzonych przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zainteresowany zamieszkuje; w załączniku IV część A rozporządzenia 1. Jeżeli pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek składa wniosek o przyznanie świadczenia z tytułu inwalidztwa i jeżeli instytucja stwierdza, że przepisy art. 37 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 123 ust. 1 rozporządzenia stosuje się, zwraca się ona, w miarę potrze- by, do instytucji, w której zainteresowany był ostatnio ubezpie- czony w celu uzyskania zaświadczenia potwierdzającego okresy ubezpieczenia, ukończone przez niego w czasie, kiedy był objęty ustawodawstwem stosowanym przez tę ostatnią instytucję. Artykuł 42 Formularze obowiązujące przy rozpatrywaniu wniosków o świadczenia 2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli niezbędne jest uwzględnienie okresów ubezpieczenia ukończonych uprzednio zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, w celu spełnienia wymagań określonych w ustawodawstwie Pań- stwa właściwego. 1. Przy rozpatrywaniu wniosku o świadczenie instytucja rozpa- trująca posługuje się formularzem zawierającym w szczególności zestawienie okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończo- nych przez pracownika najemnego lub osobę prowadzącą dzia- łalność na własny rachunek w czasie podlegania ustawodawstwu wszystkich odnośnych Państw Członkowskich. 3. W przypadku określonym w art. 39 ust. 3 rozporządzenia instytucja, która rozpatrywała dokumenty zainteresowanego, przekazuje te dokumenty instytucji, w której był on ostatnio ubezpieczony. 4. Przepisów art. 41-50 rozporządzenia wykonawczego nie sto- suje się do rozpatrywania wniosków określonych w ust. 1, 2 i 3. Artykuł 40 Określenie stopnia inwalidztwa W celu określenia stopnia inwalidztwa instytucja Państwa Członkowskiego uwzględnia dokumenty i opinie lekarskie, jak również informacje administracyjne zebrane przez instytucje innych Państw Członkowskich. Jednakże każda instytucja ma możliwość zlecenia badania lekarskiego ubiegającego się przez wybranego przez nią lekarza, z wyjątkiem przypadków, w których stosuje się przepisy art. 40 ust. 4 rozporządzenia. Rozpatrywanie wniosków o przyznanie świadczeń z tytułu inwalidztwa, starości i dla osób pozostałych przy życiu w przypadkach określonych w art. 36 rozporządzenia wykonawczego Artykuł 41 Określenie instytucji rozpatrującej 1. Wnioski o świadczenia rozpatrywane są przez instytucję, do której są skierowane lub przekazane zgodnie z przepisami art. 36 rozporządzenia wykonawczego. Instytucja ta jest określana jako „instytucja rozpatrująca”. 2. Przekazanie tych formularzy instytucji innego Państwa Człon- kowskiego zastępuje przekazanie dokumentów dowodowych. Artykuł 43 Procedura postępowania danych instytucji przy rozpatrywaniu wniosków 1. Instytucja rozpatrująca wpisuje do formularza określonego w art. 42 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego okresy ubezpie- czenia lub zamieszkania ukończone zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem i przekazuje jeden egzemplarz for- mularza instytucji właściwej ds. ubezpieczenia na wypadek inwa- lidztwa, starości lub śmierci (emerytury i renty) każdego Państwa Członkowskiego, w której pracownik najemny lub osoba prowa- dząca działalność na własny rachunek byli ubezpieczeni, załącza- jąc, w odpowiednim przypadku, świadectwa pracy przedstawione przez wnioskodawcę. 2. Jeżeli jest tylko jedna inna zainteresowana instytucja, wypeł- nia ona wymieniony formularz, wskazując: a) okresy ubezpieczenia lub zamieszkania ukończone zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem; b) wysokość świadczenia, o które wnioskodawca mógłby się ubiegać za te okresy ubezpieczenia lub zamieszkania; c) teoretyczną i rzeczywistą wysokość świadczeń obliczoną zgodnie z przepisami art. 46 ust. 2 rozporządzenia. Tak wypełniony formularz zostaje zwrócony instytucji rozpatru- jącej. Jeżeli prawo do świadczeń nabywa się przy uwzględnieniu jedy- nie okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończonych zgod- nie z ustawodawstwem stosowanym przez instytucję drugiego Państwa Członkowskiego, świadczenia odpowiadającego tym okresom może zostać niezwłocznie usta- lona, podczas gdy ustalenie wysokości określonej w lit. c) wymaga znacznie dłuższego czasu, formularz zostaje zwrócony instytucji rozpatrującej wraz z informacjami, określonymi w lit. a) i b); wskazówki określone w lit. c) są przekazywane instytucji rozpa- trującej natychmiast po ich zebraniu. jeżeli wysokość i 2. Instytucja rozpatrująca przekazuje natychmiast wszystkim zainteresowanym instytucjom, używając opracowanego w tym celu specjalnego formularza, wnioski o przyznanie świadczeń, tak aby mogły być one rozpatrywane jednocześnie i niezwłocznie przez te instytucje. 3. Jeżeli są dwie lub więcej instytucji zainteresowanych, każda z instytucji wypełnia wymieniony formularz poprzez podanie okre- sów ubezpieczenia lub zamieszkania ukończonych zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem i zwraca go instytucji rozpatrującej. 124 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 i Jeżeli prawo do świadczeń uzyskuje się przy uwzględnieniu jedy- nie okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończonych zgod- nie z ustawodawstwem stosowanym przez jedną lub więcej insty- tucji, jeżeli wysokość świadczenia odpowiadającego tym okresom może zostać ustalona niezwłocznie, podaje się ją do wiadomości instytucji rozpatrującej jednocześnie z informacją o okresach ubezpieczenia lub zamieszkania; jeżeli ustalenie wyso- kości świadczenia wymaga pewnego czasu, podaje się ją instytu- cji rozpatrującej z chwilą ustalenia. niezwłocznie instytucję właściwą w sprawach inwalidztwa tego Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek podlegali ostatnio. Ta instytucja jest uprawniona do podjęcia decyzji dotyczącej stopnia inwalidztwa ubiegającego się, jeżeli warunki przyznania prawa określone stosowanym przez nią usta- wodawstwem są spełnione; informuje o tej decyzji niezwłocznie inne zainteresowane instytucje. Po otrzymaniu wszystkich formularzy zawierających informacje o okresach ubezpieczenia lub zamieszkania oraz, w odpowiednim przypadku, o kwocie lub kwotach należnych zgodnie z ustawo- dawstwem jednego lub więcej zainteresowanych Państw Człon- kowskich instytucja rozpatrująca przekazuje jeden egzemplarz tak wypełnionego formularza każdej z zainteresowanych instytu- cji, które podają w nim wysokość teoretyczną i rzeczywistą świad- czeń obliczoną zgodnie z przepisami art. 46 ust. 2 rozporządze- nia, a następnie zwracają formularz instytucji rozpatrującej. 4. Z chwilą gdy instytucja rozpatrująca stwierdza, po otrzyma- niu informacji określonych w ust. 2 lub 3, że należy zastosować przepisy art. 40 ust. 2 lub art. 48 ust. 2 lub 3 rozporządzenia, powiadamia o tym inne zainteresowane instytucje. 5. W przypadku przewidzianym w art. 37 lit. d) rozporządzenia wykonawczego instytucje Państw Członkowskich, których usta- wodawstwu wnioskodawca podlegał, ale zwrócił się o odrocze- nie ustalenia świadczeń, wykazują jedynie w formularzu przewi- dzianym w przepisach art. 42 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego okresy ubezpieczenia lub zamieszkania ukoń- czone przez wnioskodawcę zgodnie z stosowanym przez nie ustawodawstwem. Artykuł 44 Instytucja uprawniona do podejmowania decyzji o stopniu inwalidztwa 1. Instytucja rozpatrująca jest jedyną instytucją uprawnioną do podjęcia decyzji, określonej w art. 40 ust. 4 rozporządzenia, co do stopnia inwalidztwa ubiegającego się, z zastrzeżeniem przepisów ust. 2 i 3. Podejmuje ona tę decyzję, jak tylko jest w stanie stwier- dzić, czy warunki przyznania świadczenia określone przez stoso- wane przez nią ustawodawstwo są spełnione, z uwzględnieniem, o ile jest to konieczne, przepisów art. 45 rozporządzenia. Infor- muje ona niezwłocznie o tej decyzji inne zaangażowane instytu- cje. 3. W razie konieczności należy zwrócić się na takich samych warunkach do instytucji Państwa Członkowskiego właściwej w odniesieniu do inwalidztwa, którego ustawodawstwu pracow- nik najemny lub osoba pracująca na własny rachunek podlegali po raz pierwszy. Artykuł 45 Tymczasowa lub zaliczkowa wypłata świadczeń 1. Wypłaty świadczeń tymczasowych oraz zaliczkowe wypłaty świadczeń, jeżeli instytucja rozpatrująca stwierdza, że wniosko- dawca jest uprawniony do świadczeń na mocy stosowanego przez nią ustawodawstwa i że nie zachodzi potrzeba uwzględnie- nia okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończonych zgod- nie z ustawodawstwem innych Państw Członkowskich, wypłaca ona niezwłocznie świadczenia tymczasowe. 2. Jeżeli wnioskodawca nie jest uprawniony do świadczeń na podstawie ust. 1, ale gdy, jak wynika z informacji udzielonych instytucji rozpatrującej zgodnie z art. 43 ust. 2 lub 3 rozporzą- dzenia wykonawczego, uprawnienie do świadczeń przysługuje na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego, uwzględniając jedynie okresy ubezpieczenia lub zamieszkania ukończone zgodnie z tym ustawodawstwem, instytucja stosująca to ustawodawstwo wypłaca świadczenia tymczasowe, z chwilą gdy instytucja rozpatrująca powiadomi ją o ciążącym na niej obo- wiązku. 3. Jeżeli w przypadku określonym w ust. 2 prawo do świadczeń przysługuje zgodnie z ustawodawstwem kilku Państw Członkow- skich, uwzględniając jedynie okresy ubezpieczenia lub zamiesz- kania ukończone zgodnie z ustawodawstwem każdego z tych państw, obowiązek wypłaty świadczeń tymczasowych spoczywa na instytucji, która pierwsza poinformowała instytucję rozpatru- jącą o istnieniu tego prawa; powiadomienie innych instytucji zainteresowanych jest powinnością instytucji rozpatrującej. 4. Instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń na podstawie ust. 1, 2 lub 3 powiadamia o tym niezwłocznie wnioskodawcę, zwracając wyraźnie uwagę na tymczasowy charakter tej decyzji, która nie podlega odwołaniu. 2. Jeżeli, z uwzględnieniem przepisów art. 45 rozporządzenia, warunki przyznania świadczenia inne niż te dotyczące stopnia inwalidztwa, określone przez stosowane przez nią ustawodaw- stwo, nie są spełnione, instytucja rozpatrująca informuje o tym 5. Jeżeli wnioskodawcy nie można wypłacić żadnego świadcze- nia tymczasowego na podstawie ust. 1, 2 lub 3, ale jeżeli, jak wynika z otrzymanych informacji, jest uprawniony na podstawie art. 46 ust. 2 rozporządzenia, instytucja rozpatrująca wypłaca odpowiednią zaliczkę podlegającą zwrotowi, której kwota jest 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 125 możliwie najbliższa tej, która zostanie prawdopodobnie ustalona zgodnie z art. 46 ust. 2 rozporządzenia. 6. Dwa Państwa Członkowskie lub właściwe władze tych Państw Członkowskich mogą ustalić inne zasady wypłaty tymczasowych świadczeń w przypadkach, gdy instytucje tych Państw Członkow- skich są jedynymi zaangażowanymi. O umowach zawartych w tej sprawie powiadamia się Komisję Administracyjną. z danym ustawodawstwem. Po otrzymaniu tych wszystkich decyzji instytucja rozpatrująca informuje o nich wnioskodawcę w jego języku za pomocą deklaracji podsumowującej, do której załączone są wyżej wymienione decyzje. Termin odwołania bie- gnie od daty otrzymania przez wnioskodawcę deklaracji podsu- mowującej. 2. Wysyłając wnioskodawcy rozliczenie podsumowujące wymie- nione w ust. 1, instytucja rozpatrująca przesyła jednocześnie jego kopie każdej z zainteresowanych instytucji, załączając kopie decyzji innych instytucji. Artykuł 46 (11) z należne Kwoty okresów ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego, które uwzględnia się zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego tytułu Artykuł 49 (11) Ponowne ustalanie wysokości świadczeń Przy ustalania wysokości kwoty teoretycznej oraz rzeczywistej świadczenia zgodnie z przepisami art. 46 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia stosuje się zasady przewidziane w art. 15 ust. 1 lit. b), c) i d) rozporządzenia wykonawczego. 1. Do celów wykonania art. 43 ust. 3 i 4, art. 49 ust. 2 i 3 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia przepisy art. 45 rozporządzenia wykona- wczego stosuje się mutatis mutandis. Należna kwota rzeczywista, obliczona zgodnie z art. 46 ust. 2 rozporządzenia, jest podwyższona o kwotę odpowiadającą okresom ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego, które nie zostały uwzględnione zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego. Podwyżka ta naliczona jest zgodnie z przepisami ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, któremu podlegał zainteresowany w czasie, gdy zostały ukończone okresy ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego. 2. W przypadku ponownego ustalenia wysokości uchylenia lub zawieszenia świadczenia instytucja, która podjęła tę decyzję, zawiadamia o niej niezwłocznie zainteresowanego i wszystkie instytucje, wobec których zainteresowany jest uprawniony, jeżeli jest taka potrzeba, za pośrednictwem instytucji rozpatrującej. Decyzja musi określać podstawy i termin odwołania przewi- dziane danym ustawodawstwem. Bieg terminu odwołania zaczyna się od daty otrzymania tej decyzji przez zainteresowa- nego. Porównań określonych w art. 46 ust. 3 rozporządzenia dokonuje się z uwzględnieniem wyżej wymienionej podwyżki. Artykuł 50 Środki w celu przyśpieszenia przyznania świadczeń Artykuł 47 (11) 1. a) i) Ustalanie wysokości kwot odpowiadających okresom ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego Instytucja każdego Państwa Członkowskiego ustala, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, wysokość kwoty odpowiadającej okresom ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego, które, zgodnie z art. 46a ust. 3 lit. rozporządzenia, nie podlegają klauzuli zniesienia, zmniejszenia lub zawieszenia w innym Państwie Członkowskim. c) Artykuł 48 (11) Zawiadomienie wnioskodawcy o decyzji instytucji 1. Ostateczne decyzje podjęte przez wszystkie zaangażowane instytucje przekazywane są instytucji rozpatrującej. Każda z tych decyzji określa zasady i terminy odwoływania się od niej zgodnie Jeżeli pracownik najemny lub osoba prowadząca dzia- łalność na własny rachunek, będący obywatelem Pań- stwa Członkowskiego, podlegali ustawodawstwu innego Państwa Członkowskiego, instytucja właściwa w zakre- sie przyznawania emerytur i rent tego ostatniego Pań- stwa Członkowskiego przekazuje, przy użyciu wszelkich środków, jakimi dysponuje w chwili rejestracji zaintere- sowanego, organowi wskazanemu przez właściwą wła- dzę tego Państwa Członkowskiego (państwa zatrudnie- nia), wszelkie tożsamości zainteresowanego, datę rozpoczęcia pracy oraz nazwę instytucji właściwej i nadanego przez nią numeru reje- stracyjnego. informacje dotyczące ii) Ponadto instytucja właściwa wymieniona w i) podaje do wiadomości, w razie możliwości, organowi wskaza- nemu zgodnie z przepisami określonymi w i), wszystkie inne informacje mogące ułatwić i przyspieszyć dalsze przyznawanie emerytur. iii) Informacje te są przekazywane, w sposób ustalony przez Komisję Administracyjną, organowi wskazanemu przez właściwą władzę zainteresowanego Państwa Członkow- skiego. 126 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 iv) W celu stosowania przepisów i), ii), i iii) bezpaństwow- ców i uchodźców uważa się za obywateli Państwa Człon- kowskiego, którego ustawodawstwu podlegali w pierw- szej kolejności. b) Na wniosek zainteresowanego lub instytucji, w której jest w danej chwili ubezpieczony, zainteresowane instytucje odtwarzają przebieg jego ubezpieczenia, najpóźniej od daty poprzedzającej o rok datę, kiedy osiągnie wiek uprawnia- jący do nabycia prawa do emerytury. 2. Komisja Administracyjna określa sposoby wykonania przepi- sów ust. 1. zainteresowany w zawodzie wykonywanym przed wystąpieniem inwalidztwa lub w trakcie okresu referencyjnego określonego przez instytucję zobowiązaną do wypłaty świadczenia, jak rów- nież, o ile jest taka potrzeba, opinię lekarską dotyczącą stanu zdrowia zainteresowanego. Artykuł 52 Jeżeli po zawieszeniu wypłacania świadczeń, z których korzystał zainteresowany, odzyskuje on prawo do świadczeń w okresie, kiedy Państwa Członkowskiego zainteresowane instytucje wymieniają między sobą informacje użyteczne w celu wznowienia wypłaty wymienionych świadczeń. na państwo właściwe, zamieszkuje niż terytorium innego Kontrola administracyjna i badania lekarskie Wypłata świadczeń Artykuł 51 1. Jeżeli korzystający w szczególności: a) ze świadczeń z tytułu inwalidztwa; b) ze świadczeń z tytułu starości, przyznawanych w przypadku niezdolności do pracy; c) ze świadczeń z tytułu starości przyznawanych starszym; d) ze świadczeń z tytułu starości przyznawanych w przypadku zaprzestania działalności zawodowej lub handlowej; e) ze świadczeń dla osób pozostałych przy życiu, przyznawa- nych w przypadku inwalidztwa lub niezdolności do pracy; f) ze świadczeń przyznawanych pod warunkiem, że środki uprawnionego nie przekraczają ustalonej wysokości, przebywa lub zamieszkuje na terytorium innego Państwa Człon- kowskiego niż to, w którym znajduje się instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń, to kontroli administracyjnej i lekarskiej dokonuje, na wniosek tej instytucji, instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania uprawnionego, zgodnie z warunkami przewidzia- nymi przez ustawodawstwo stosowane przez tę ostatnią instytu- cję. Jednakże instytucja zobowiązana do wypłaty świadczenia zachowuje prawo do przeprowadzenia badania beneficjenta przez wybranego przez nią lekarza. 2. W przypadku stwierdzenia, że beneficjent określony w ust. 1 jest pracownikiem najemnym lub osobą pracującą na własny rachunek lub że posiada środki przekraczające określoną wyso- kość, a jednocześnie pobiera te świadczenia, instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania wysyła sprawozdanie do instytucji zobowiązanej do wypłaty świadczenia, która wystąpiła z wnio- skiem o kontrolę. Sprawozdanie to wskazuje w szczególności rodzaj zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek wykonywanej przez zainteresowanego, wysokość zarobków lub środków, którymi on dysponował w trakcie ostat- niego kwartału, zwykłe zarobki osiągane w tym samym regionie przez pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek tej kategorii zawodowej, do której należał Artykuł 53 Sposoby wypłaty świadczeń instytucja łącznikowa 1. Jeżeli instytucja Państwa Członkowskiego, zobowiązana do wypłacania świadczeń, nie wypłaca ich bezpośrednio uprawnio- nym, którzy zamieszkują na terytorium innego Państwa Człon- kowskiego, wypłaty dokonuje, na wniosek instytucji zobowiąza- Państwa nej, Członkowskiego lub instytucja miejsca zamieszkania uprawnio- nych, na warunkach przewidzianych w art. 54-58 rozporządze- nia wykonawczego; jeżeli instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń wypłaca je bezpośrednio tym uprawnionym, powiada- mia ona o tym instytucję miejsca zamieszkania. Sposoby wypłaty stosowane przez instytucje Państw Członkowskich są określone w załączniku 6. ostatniego tego 2. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych państw mogą uzgodnić stosowanie innych procedur wypłaty świadczeń, w przypadku gdy jedynymi zainteresowanymi insty- tucjami są właściwe instytucje tych państw. O umowach, które będą zawarte w tej sprawie, powiadamia się Komisję Administra- cyjną. 3. Postanowienia umów dotyczących wypłaty świadczeń, obowiązujących w dniu poprzedzającym wejście w życie rozpo- rządzenia, są nadal stosowane, jeżeli są wymienione w załączni- ku 5. Artykuł 54 Zawiadamianie organu płatnika o zestawieniu płatności Instytucja zobowiązana do wypłacania świadczeń przekazuje łącznikowej Państwa Członkowskiego, na którego instytucji terytorium zamieszkuje uprawniony, lub instytucji miejsca zamieszkania, zwanych „organami płatnikami”, zestawienie płatności, które musi dotrzeć do tego organu najpóźniej na 20 dni przed terminem płatności świadczenia. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 127 Artykuł 55 płatnikiem beneficjentom lub ich uprawnionym przedstawicie- lom, jak również kwot niewypłaconych. Płatność należnych kwot na konto organu płatnika 1. Dziesięć dni przed datą wypłaty świadczenia instytucja zobo- wiązana do wypłaty świadczeń przekazuje w walucie Państwa Członkowskiego, na którego terytorium się znajduje, kwotę nie- zbędną do wypłaty świadczeń znajdujących się w zestawieniu określonym w art. 54 rozporządzenia wykonawczego. Płatność dokonywana jest z konta w banku krajowym lub w innym banku Państwa Członkowskiego, na którego terytorium znajduje się instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń, na konto w banku krajowym lub w innym banku Państwa Członkowskiego, na którego terytorium znajduje się organ płatnik, na rzecz tego orga- nu. Wypłata powoduje zwolnienie z wszelkich zobowiązań. Insty- tucja zobowiązana do wypłaty świadczeń informuje jednocześ- nie organ płatnik o dokonaniu płatności. 2. Bank, na którego konto dokonano wpłaty, zapisuje na rachu- nek instytucji wypłacającej świadczenia równowartość wpłaty w walucie Państwa Członkowskiego, na którego terytorium ten organ się znajduje. 3. Nazwy i siedziby banków określonych w ust. 1 wymienione są w załączniku 7. Artykuł 56 Wypłata osobom uprawnionym należnych świadczeń przez organ będący płatnikiem 1. Należne płatności znajdujące się w zestawieniu, określonym w art. 54 rozporządzenia wykonawczego, wypłacane są benefi- cjentowi przez organ będący płatnikiem w imieniu instytucji zobowiązanej do wypłaty świadczeń. Wypłaty te są dokonywane zgodnie z procedurami przewidzianymi ustawodawstwem, stoso- wanymi przez organ będący płatnikiem. 2. Tak szybko, jak tylko organ będący płatnikiem lub jakikolwiek inny organ przez niego wyznaczony podejmie wiadomość o zawieszeniu lub wstrzymaniu świadczenia, wstrzymuje wszelkie płatności. Podobnie dzieje się w przypadku przeniesienia miejsca zamieszkania beneficjenta na terytorium innego państwa. 3. Organ będący płatnikiem powiadamia instytucję zobowiązaną do wypłaty świadczeń o wszelkich powodach wstrzymania wypłat. W przypadku śmierci beneficjenta lub jego małżonka lub w przypadku ponownego zawarcia związku małżeńskiego przez wdowę lub wdowca organ będący płatnikiem informuje tę insty- tucję o jego dacie. 2. Całkowita kwota, wyrażona cyframi i słownie w walucie Pań- stwa Członkowskiego, na którego terytorium znajduje się insty- tucja zobowiązana do wypłacania świadczeń, jest poświadczona zgodnie z wypłatami dokonanymi przez instytucję wypłacającą świadczenia oraz potwierdzona podpisem przedstawiciela tego organu. 3. Organ będący płatnikiem poręcza prawidłowość potwierdzo- nych wypłat. 4. Różnicę między kwotami wpłaconymi przez instytucję zobo- wiązaną do wypłacania świadczeń, wyrażonymi w walucie Pań- stwa Członkowskiego, na którego terytorium ta instytucja się znajduje, a wartością wypłat wyrażoną w tej samej walucie, potwierdzonych przez instytucję wypłacającą świadczenia, zali- cza się na poczet kwot, które będą wypłacone później z tego samego tytułu przez instytucję zobowiązaną do wypłaty świad- czeń. Artykuł 58 Odzyskiwanie kosztów związanych z wypłacaniem świadczeń Instytucja wypłacająca świadczenia może odzyskiwać od uprawnionych koszty związane z wypłacaniem świadczeń, w szczególności opłaty pocztowe i bankowe, na warunkach przewidzianych instytucję stosowane ustawodawstwo. przez przez tę Artykuł 59 Powiadomienie o przeniesieniu miejsca zamieszkania beneficjenta Osoba uprawniona do świadczeń należnych na podstawie ustawodawstwa jednego lub kilku Państw Członkowskich, która przenosi swoje miejsce zamieszkania z jednego państwa do drugiego państwa, powiadamia o tym instytucję lub instytucje zobowiązane do wypłacania tych świadczeń oraz instytucję wypłacającą świadczenia. ROZDZIAŁ 4 WYPADKI PRZY PRACY I CHOROBY ZAWODOWE Wykonywanie art. 52 i 53 rozporządzenia Artykuł 57 Artykuł 60 Kontrola rachunków płatności określonych w art. 56 rozporządzenia wykonawczego Świadczenia rzeczowe w przypadku zamieszkania w Państwie Członkowskim innym niż Państwo właściwe 1. Rachunki płatności określone w art. 56 rozporządzenia wyko- nawczego są sprawdzane na koniec każdego okresu wypłat w celu określenia kwot rzeczywiście wypłaconych przez organ będący 1. Aby korzystać ze świadczeń rzeczowych, zgodnie z art. 52 lit. a) rozporządzenia, pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek przedstawia instytucji miejsca 128 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 zamieszkania zaświadczenie potwierdzające jego prawa do tych świadczeń rzeczowych. Zaświadczenie to, oparte na informacjach udzielonych przez pracodawcę, w odpowiednim przypadku, jest wydawane przez właściwą instytucję. Ponadto, jeżeli ustawodaw- stwo właściwego państwa tak stanowi, pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny przedstawiają instytucji miejsca zamieszkania dowód otrzymania przez właściwą instytu- cję zawiadomienia o wypadku przy pracy lub chorobie zawodo- wej. Jeżeli zainteresowany nie przedstawi tych dokumentów, instytucja miejsca zamieszkania zwraca się o nie do właściwej instytucji, w tym czasie udziela mu świadczeń rzeczowych z ubezpieczenia na wypadek choroby, o ile spełnia warunki wyma- gane do otrzymywania tych świadczeń. 2. Zaświadczenie to jest ważne aż do otrzymania przez instytu- cję miejsca zamieszkania informacji o jego unieważnieniu. Jed- nakże w przypadku, gdy to zaświadczenie wydane jest przez instytucję francuską, jest ono ważne przez okres jednego roku od daty wydania i musi być odnawiane co roku. 3. W przypadku gdy zainteresowany jest pracownikiem sezono- wym, zaświadczenie określone w ust. 1 zachowuje ważność przez cały okres pracy sezonowej, chyba że instytucja właściwa powia- domi w tym czasie instytucję miejsca zamieszkania o jego unie- ważnieniu. 4. Składając wniosek o udzielenie świadczeń rzeczowych, zain- teresowany przedstawia dokumenty dowodowe wymagane dla przyznania tych świadczeń przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje. 5. W przypadku hospitalizacji instytucja miejsca zamieszkania podaje do wiadomości instytucji właściwej, w terminie trzech dni od daty uzyskania tej informacji, datę przyjęcia do szpitala, prawdopodobny okres hospitalizacji i datę wyjścia ze szpitala. 6. Instytucja miejsca zamieszkania powiadamia właściwą insty- tucję o każdej decyzji związanej z udzieleniem świadczenia rze- czowego, którego koszty prawdopodobne i rzeczywiste przekra- czają ryczałt określony i okresowo aktualizowany przez Komisję Administracyjną. Właściwa instytucja może w ciągu 15 dni, licząc od wysłania tej informacji, zgłosić umotywowany sprzeciw, instytucja miejsca zamieszkania udziela świadczenia rzeczowego, jeżeli z końcem tego terminu nie otrzyma takiego sprzeciwu. Jeżeli takie świad- czenie musi być udzielone w wyjątkowo nagłym przypadku, instytucja miejsca zamieszkania informuje o tym niezwłocznie właściwą instytucję. 7. Zainteresowany poinformuje instytucję miejsca zamieszkania o wszelkich zmianach jego sytuacji, które mogłyby mieć wpływ na jego uprawnienia do świadczeń rzeczowych, w szczególności przerwaniu lub zmianie pracy najemnej lub pracy na własny rachunek, lub o przeniesieniu miejsca zamieszkania lub pobytu. Właściwa instytucja informuje również instytucję miejsca zamieszkania o ustaniu ubezpieczenia lub o wygaśnięciu upraw- nień do świadczeń rzeczowych zainteresowanego. Instytucja miejsca pobytu może w każdej chwili zażądać od właściwej insty- tucji wszelkich informacji związanych z ubezpieczeniem lub z uprawnieniami zainteresowanego do świadczeń rzeczowych. 8. W przypadku pracowników przygranicznych lekarstwa, ban- daże, okulary, drobny sprzęt, analizy i badania laboratoryjne mogą być wydawane lub wykonywane tylko na terytorium Pań- stwa Członkowskiego, w którym zostały zalecone, zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa Członkowskiego. 9. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych państw mogą uzgodnić między sobą, po zasięgnięciu opinii Komisji Administracyjnej, inne przepisy wykonawcze. Artykuł 61 Świadczenia pieniężne inne niż emerytury i renty w przypadku zamieszkania w Państwie Członkowskim innym niż właściwe Państwo 1. Aby korzystać ze świadczeń pieniężnych innych niż renty, zgodnie z art. 52 lit. b) rozporządzenia, pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek zwraca się, w terminie trzech dni od rozpoczęcia niezdolności do pracy, do instytucji miejsca zamieszkania, przedstawiając zawiadomienie o przerwaniu pracy lub, jeżeli ustawodawstwo stosowane przez tę instytucję tak przewiduje, zaświadczenie o niezdolności do pracy wydane przez prowadzącego lekarza. 2. Jeżeli lekarze prowadzący państwa zamieszkania nie wydają zaświadczeń o niezdolności do pracy, pracownik zwraca się bez- pośrednio do instytucji miejsca zamieszkania w terminie określo- nym przez stosowane przez nią ustawodawstwo. Instytucja ta poleca niezwłocznie, aby niezdolność do pracy została stwierdzona przez lekarza i aby wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1. Zaświadczenie to określa prawdopo- dobny okres niezdolności do pracy i przekazuje się je niezwłocz- nie instytucji właściwej. 3. W przypadku, w którym ust. 2 się nie stosuje, instytucja miejsca zamieszkania przystępuje, tak szybko, jak to tylko jest możliwe, a w każdym razie w terminie nieprzekraczającym trzech dni od daty, kiedy zwrócił się do niej zainteresowany, do badania lekarskiego wyżej wymienionego zainteresowanego tak, jakby był w niej ubezpieczony. Sprawozdanie lekarza kontrolującego, w którym podaje się w szczególności przewidywany okres nie- zdolności do pracy, jest przekazywane przez instytucję miejsca zamieszkania do właściwej instytucji w terminie trzech dni od daty kontroli. 4. Instytucja miejsca zamieszkania przeprowadza następnie wszelkie konieczne kontrole administracyjne i badania lekarskie jakby był w niej ubezpieczony. Po zainteresowanego tak, 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 129 stwierdzeniu, że zainteresowany jest zdolny do powrotu do pracy, informuje go o tym niezwłocznie, jak również właściwą instytu- cję, wskazując koniec okresu niezdolności do pracy. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 6 informacja przekazana zaintere- sowanemu jest równoznaczna z podjęciem decyzji w imieniu właściwej instytucji. 5. Instytucja właściwa zachowuje w każdym przypadku prawo zlecenia kontrolnego badania pracownika przez wybranego przez niego lekarza. 6. Jeżeli instytucja właściwa odmawia udzielenia świadczeń pie- niężnych z powodu niepodporządkowania się przez zaintereso- wanego formalnościom przewidzianym przez ustawodawstwo państwa zamieszkania lub jeżeli stwierdzi, że zainteresowany jest zdolny do powrotu do pracy, powiadamia go o swojej decyzji; odpis decyzji przesyła jednocześnie instytucji miejsca zamieszka- nia. 7. Jeżeli pracownik powraca do pracy, powiadamia o tym insty- tucję właściwą, jeżeli przewiduje to stosowane przez nią ustawo- dawstwo. 8. Właściwa instytucja wypłaca świadczenie pieniężne odpo- wiednimi środkami, w szczególności międzynarodowym przeka- zem pocztowym, i powiadamia o tym instytucję miejsca zamiesz- kania oraz zainteresowanego. świadczenia pieniężne wypłacane są przez instytucję miejsca zamieszkania w imieniu właściwej instytucji, ta ostatnia informuje zainteresowanego o jego prawach i podaje instytucji miejsca zamieszkania wysokość świadczenia pieniężnego, termin, w jakim ma być ono wypłaco- ne, i maksymalny okres, na jaki zostaje przyznane, tak jak jest to przewidziane w ustawodawstwie Państwa właściwego. Jeżeli 9. Dwa lub więcej Państwa Członkowskie lub właściwe władze tych państw mogą uzgodnić między sobą, po zasięgnięciu opinii Komisji Administracyjnej, inne przepisy wykonawcze. Wykonywanie art. 55 rozporządzenia w stanie zwrócić się do instytucji miejsca pobytu przed otrzyma- niem pomocy lekarskiej, korzysta on z tej pomocy po przedsta- wieniu wyżej wymienionego zaświadczenia tak, jakby był ubez pieczony przez tę instytucję. 2. Instytucja miejsca pobytu zwraca się, w terminie trzech dni, do właściwej instytucji, aby potwierdzić, czy zainteresowany spełnia warunki do przyznania mu świadczenia rzeczowego. Udziela ona tych świadczeń aż do otrzymania odpowiedzi od właściwej insty- tucji, ale nie dłużej niż przez okres 30 dni. 3. Właściwa instytucja przekazuje odpowiedź do instytucji miejsca pobytu w terminie dziesięciu dni od daty otrzymania zapytania od tej instytucji. Jeżeli odpowiedź jest pozytywna, wła- ściwa instytucja wskazuje, jeżeli jest taka potrzeba, maksymalny okres prawa do świadczenia rzeczowego tak, jak jest to przewi- dziane w stosowanym przez nią ustawodawstwie, a instytucja miejsca pobytu kontynuuje udzielanie wyżej wymienionych świadczeń. 4. Świadczenia rzeczowe, udzielane na podstawie domniemania ustanowionego w ust. 1, podlegają zwrotowi zgodnie z przepi- sami art. 36 ust. 1 rozporządzenia. 5. Zamiast zaświadczenia, określonego w ust. 1, pracownik najemny określony w tym ustępie może przedstawić instytucji miejsca pobytu zaświadczenie określone w ust. 6. 6. Aby korzystać ze świadczeń rzeczowych zgodnie z art. 55 ust. 1 lit. a) i) rozporządzenia, z wyjątkiem przypadków obejmu- jących domniemanie określone w ust. 1, zainteresowany przed- stawia instytucji miejsca pobytu zaświadczenie potwierdzające jego prawo do świadczeń rzeczowych. To zaświadczenie, wyda- wane przez właściwą instytucję, o ile to możliwe przed opuszcze- niem przez zainteresowanego terytorium Państwa Członkow- skiego, na którym zamieszkuje, wskazuje, o ile jest taka potrzeba, maksymalny okres prawa do świadczenia rzeczowego, tak jak jest to przewidziane w ustawodawstwie właściwego państwa. Jeżeli zainteresowany nie przedstawi wyżej wymienionego zaświadcze- nia, instytucja miejsca pobytu zwraca się o nie do właściwej insty- tucji. Artykuł 62 7. Przepisy art. 40 ust. 5, 6 i 9 rozporządzenia wykonawczego stosuje się odpowiednio. Świadczenia rzeczowe w przypadku pobytu w Państwie Członkowskim innym niż Państwo właściwe 1. Aby korzystać ze świadczeń rzeczowych, pracownik zatrud- niony w transporcie międzynarodowym, o którym mowa w art. 14 ust. 2 lit a) rozporządzenia, który podczas wykonywa- nia swojej pracy znajduje się na terytorium Państwa Członkow- skiego innego niż Państwo właściwe, przedstawia, tak szybko, jak to tylko jest możliwe, instytucji miejsca pobytu specjalne zaświad- czenie wydane przez pracodawcę lub jego pełnomocnika w ciągu bieżącego miesiąca kalendarzowego lub poprzednich dwóch mie- sięcy kalendarzowych. Zaświadczenie to podaje w szczególności datę, od kiedy zainteresowany jest zatrudniony przez wyżej wymienionego pracodawcę, jak również nazwę i siedzibę właści- wej instytucji. Po przedstawieniu tego zaświadczenia przez zainte- resowanego uważa się go za spełniającego warunki do przyzna- Jeżeli zainteresowany nie był nia świadczenia rzeczowego. Artykuł 63 działalność Świadczenia rzeczowe dla pracowników najemnych i osób rachunek prowadzących w przypadku przeniesienia miejsca zamieszkania lub powrotu do państwa zamieszkania, jak również dla pracowników najemnych i osób prowadzących działalność na własny rachunek upoważnionych do udania się do innego Państwa Członkowskiego w celu uzyskania tam leczenia na własny 1. Aby korzystać ze świadczeń rzeczowych zgodnie z art. 55 ust. 1 lit. b) i) rozporządzenia, pracownik najemny lub osoba pro- wadząca działalność na własny rachunek przedstawia instytucji 130 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 miejsca zamieszkania zaświadczenie potwierdzające, że jest ona upoważniona do kontynuowania korzystania z wyżej wymienio- nych świadczeń. To zaświadczenie, wydawane przez właściwą instytucję, wskazuje zwłaszcza, jeżeli jest taka potrzeba, maksy- malny okres, przez który świadczenia rzeczowe mogą być w dal- szym ciągu udzielane, zgodnie z przepisami ustawodawstwa Pań- stwa właściwego. Zaświadczenie może być wydane po wyjeździe i na wniosek zainteresowanego, o ile nie zostało wydane wcze- śniej z przyczyn siły wyższej. 2. Przepisy art. 60 ust. 5, 6 i 9 rozporządzenia wykonawczego stosuje się odpowiednio. 3. W przypadku przewidzianym w przepisach art. 55 ust. 1 lit. c) i) rozporządzenia przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do udzielania świadczeń rzeczowych. Artykuł 64 Świadczenia pieniężne inne niż emerytury i renty w przypadku pobytu w Państwie Członkowskim innym niż Państwo właściwe W odniesieniu do świadczeń pieniężnych innych niż emerytury i renty zgodnie z art. 55 ust. 1 lit. a) ii) rozporządzenia przepisy art. 61 rozporządzenia wykonawczego stosuje się odpowiednio. Jednakże bez uszczerbku dla obowiązku przedstawienia zaświadczenia o niezdolności do pracy pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, przebywająca na terytorium Państwa Członkowskiego, nie wykonując tam lub handlowej, nie ma obowiązku działalności zawodowej przedstawiania zawiadomienia o przerwaniu pracy, określonego w art. 61 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego. Wykonywanie art. 52-56 rozporządzenia Artykuł 65 Oświadczenia, wywiady i wymiana informacji między instytucjami w odniesieniu do wypadków przy pracy lub które nastąpiły w Państwie chorób zawodowych, Członkowskim innym niż Państwo właściwe 1. Jeżeli wypadek przy pracy wydarzył się lub chorobę zawo- dową stwierdzono po raz pierwszy na terytorium Państwa Człon- kowskiego innego niż Państwo właściwe, należy dokonać zgło- szenia wypadku przy pracy lub choroby zawodowej zgodnie z ustawodawstwem właściwego Państwa, bez uszczerbku dla wszel- kich przepisów prawnych obowiązujących na terytorium Państwa Członkowskiego, gdzie nastąpił wypadek lub gdzie została stwier- dzona po raz pierwszy choroba zawodowa, które w takim przy- padku pozostają stosowane. To zgłoszenie skierowane jest do właściwej instytucji, a jego kopia przekazywana jest do instytucji miejsca zamieszkania lub pobytu. 2. Instytucja Państwa Członkowskiego, na którego terytorium wydarzył się wypadek przy pracy lub stwierdzono po raz pierw- szy chorobę zawodową, przekazuje instytucji właściwej dwa egzemplarze zaświadczeń lekarskich, sporządzonych na tym tery- torium, oraz, na wniosek tej ostatniej instytucji, wszelkie odpo- wiednie informacje. 3. Jeżeli w razie wypadku, który wydarzył się w drodze do pracy lub z pracy, na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż właściwe Państwo, należy przeprowadzić wywiad na terytorium pierwszego Państwa Członkowskiego, może zostać wyznaczona przez właściwą instytucję osoba do przeprowadzenia dochodze- nia, która informuje o tym władze tego Państwa Członkowskiego. Władze te udzielają pomocy wyżej wymienionej osobie prowa- dzącej wywiad, w szczególności wyznaczając osobę zobowiązaną do pomocy przy analizowaniu protokołów i innych dokumentów związanych z wypadkiem. 4. Po zakończeniu leczenia szczegółowe sprawozdanie przeka- zywane jest do właściwej instytucji, do którego załącza się świa- dectwa lekarskie dotyczące trwałych skutków wypadku lub cho- roby, w szczególności aktualnego stanu ofiary, jak również procesu powracania do zdrowia lub utrwalania się obrażeń. Należne opłaty wypłacane są przez instytucję miejsca zamieszka- nia lub przez instytucję miejsca pobytu, w zależności od przypad- ku, według stawek stosowanych przez tę instytucję na rachunek właściwej instytucji. 5. Instytucja właściwa przekazuje na wniosek, do wiadomości instytucji miejsca zamieszkania lub pobytu, zależnie od przypad- ku, decyzję określającą datę wyleczenia lub utrwalenia zmian oraz, w odpowiednim przypadku, decyzję o przyznaniu renty. Artykuł 66 Spory dotyczące zawodowego charakteru wypadku lub choroby 1. O ile instytucja właściwa podważa zastosowanie ustawodaw- stwa dotyczącego wypadków przy pracy lub chorób zawodowych w przypadku określonym w przepisach art. 52 lub w przepisach art. 55 ust. 1 rozporządzenia, powiadamia o tym niezwłocznie instytucję miejsca zamieszkania lub miejsca pobytu, która udzie- lała świadczeń rzeczowych; świadczenia te uznawane są za świad- czenia należne z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby I są nadal udzielane z tego tytułu, na podstawie zaświadczeń lub świa- dectw określonych w przepisach art. 20 i 21 rozporządzenia wykonawczego. 2. Po podjęciu ostatecznej decyzji w tej sprawie właściwa insty- tucja informuje niezwłocznie instytucję miejsca zamieszkania lub instytucję miejsca pobytu, która udzielała świadczeń rzeczowych. Instytucja ta w dalszym ciągu udziela świadczeń rzeczowych z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby, o ile pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek jest do niego uprawniona w przypadku, który nie dotyczy wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. W innych przypad- kach świadczenia rzeczowe, z których zainteresowany korzystał z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby, uznawane są za świadczenia z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodo- wej. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 131 Wykonywanie art. 57 rozporządzenia Artykuł 67 (7) Tryb postępowania w przypadku narażenia na ryzyko choroby zawodowej w różnych Państwach Członkowskich 1. W przypadku określonym w art. 57 ust. 1 rozporządzenia zgłoszenie choroby zawodowej przekazywane jest bądź instytu- cji właściwej w zakresie chorób zawodowych w Państwie Człon- kowskim, zgodnie z ustawodawstwem, którego osoba cierpiąca na chorobę ostatnio wykonywała pracę mogącą spowodować daną chorobę, bądź instytucji miejsca zamieszkania, która z kolei przekazuje zgłoszenie instytucji właściwej. 2. Jeśli instytucja właściwa określona w ust. 1 stwierdza, że praca mogąca spowodować daną chorobę zawodową była wykony- wana ostatnio zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, przekazuje zgłoszenie i załączone dokumenty odpowiedniej instytucji tego Państwa Członkowskiego. 3. Jeżeli instytucja Państwa Członkowskiego stwierdza, że osoba cierpiąca na chorobę, która wykonywała ostatnio, zgodnie z jego ustawodawstwem, pracę mogącą spowodować daną chorobę zawodową, lub osoby pozostałe przy życiu nie spełniają warun- ków wymaganych przez to ustawodawstwo, uwzględniając prze- pisy art. 57 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia, wymieniona instytucja: a) przekazuje niezwłocznie instytucji Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu podlegała osoba cierpiąca na cho- robę wykonująca uprzednio pracę mogącą wywołać daną cho- robą zawodową, zgłoszenie wraz z wszelkimi dołączonymi dokumentami, w tym wyniki i orzeczenia lekarskie, jakich dokonała pierwsza instytucja, oraz kopię decyzji, określonej w lit. b); b) zawiadamia jednocześnie zainteresowanego o swojej decyzji, podając w szczególności powody uzasadniające odmowę świadczeń, podstawy i terminy odwołania oraz datę przeka- zania akt instytucji określonej w lit. a). 4. W razie konieczności należy, stosując ten sam tryb postępo- wania, zwrócić się do odpowiedniej instytucji Państwa Członkow- skiego, którego ustawodawstwu podlegała osoba cierpiąca na chorobę, wykonując po raz pierwszy pracę mogącą spowodować daną chorobę zawodową. Artykuł 68 (7) Wymiana informacji między instytucjami w przypadku odwołania od decyzji odmownej – Wypłata zaliczki w przypadku takiego odwołania 1. W przypadku wniesienia odwołania od decyzji odmownej podjętej przez instytucję Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwu podlegała osoba cierpiąca na chorobę wykonująca działalność mogącą spowodować tę chorobę zawodową, ta insty- tucja informuje instytucję, której zostało przekazane zgłoszenie, zgodnie z trybem przewidzianym w art. 67 ust. 3 rozporządze- nia, a następnie informuje ją o ostatecznie podjętej decyzji. 2. W przypadku gdy prawo do świadczeń zostało nabyte na pod- stawie ustawodawstwa stosowanego przez tę ostatnią instytucję, z uwzględnieniem przepisów art. 57 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia, instytucja ta wypłaca zaliczki, których wysokość ustala się, o ile jest taka potrzeba, po uzgodnieniu z instytucją, która podjęła decyzję, wobec której zostało złożone odwołanie. Ta ostatnia instytucja zwraca kwotę wypłaconych zaliczek, jeżeli, po rozpa- trzeniu odwołania, jest ona zobowiązana do udzielania tych świadczeń. Kwota ta jest odliczona od kwoty świadczeń należ- nych zainteresowanemu. Artykuł 69 (7) Podział kosztów świadczeń pieniężnych w przypadku pylicy sklerogennej W celu wykonania art. 57 ust. 5 rozporządzenia stosuje się nastę- pujące zasady: a) b) c) instytucja właściwa Państwa Członkowskiego, którego usta- wodawstwo stanowi podstawę przyznawania świadczeń pie- niężnych na podstawie art. 57 ust. 1 rozporządzenia, okreś- lona jako „instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń pieniężnych”, używa formularza zawierającego w szczegól- ności wyciąg i zestawienie zbiorcze okresów ubezpieczenia (ubezpieczenie emerytalne), ukończonych przez osobę cier- piącą na chorobę zawodową zgodnie z ustawodawstwem każ- dego z zainteresowanych Państw Członkowskich; instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń pieniężnych przekazuje wymieniony formularz wszystkim instytucjom ubezpieczeń emerytalnych Państw Członkowskich, w których osoba cierpiąca na chorobę zawodową była ubezpieczona; każda z tych instytucji wpisuje do formularza okresy ubezpie- czenia (ubezpieczenie emerytalne), ukończone zgodnie ze sto- sowanym przez nią ustawodawstwem, i zwraca formularz instytucji zobowiązanej do wypłaty świadczeń pieniężnych; instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń pieniężnych dokonuje rozłożenia ciężaru obsługi świadczeń między sobą i innymi zainteresowanymi instytucjami właściwymi; podział ten, wraz z uzasadnieniem, dotyczącym szczególnie wyso- kości przyznawanych świadczeń pieniężnych oraz procento- wego rozłożenia ciężaru udzielania świadczeń, podaje do wia- domości tych instytucji, w celu uzyskania ich zgody; d) na koniec każdego roku kalendarzowego instytucja zobowią- zana do wypłaty świadczeń pieniężnych przekazuje innym zainteresowanym instytucjom właściwym wykaz świadczeń wypłaconych w danym okresie, podając kwotę należną od każdej z nich, zgodnie z rozłożeniem ciężaru świadczeń 132 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 przewidzianym w lit. c); każda z tych instytucji zwraca kwotę należną instytucji zobowiązanej do wypłaty świadczeń pie- niężnych najszybciej jak to możliwe, a najpóźniej w terminie trzech miesięcy. informacji związanych z wcześniej przyznanymi świadczeniami z tytułu choroby zawodowej. Ta instytucja może zwrócić się do każdej instytucji, która była wcześniej właściwa, aby otrzymać informacje, które uznaje za niezbędne. Wykonywanie art. 58 ust. 3 rozporządzenia Artykuł 70 Zaświadczenie dotyczące członków rodziny, których należy uwzględnić przy ustalaniu wysokościświadczeń pieniężnych łącznie z rentami 1. Aby korzystać z przepisów art. 58 ust. 3 rozporządzenia, wnioskujący przedstawia zaświadczenie dotyczące członków rodziny mających miejsce zamieszkania na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż to, w którym znajduje się instytucja zobowiązana do udzielenia świadczeń pieniężnych. Zaświadczenie to jest wydawane przez instytucję ubezpieczeń na wypadek choroby w miejscu zamieszkania członków rodziny lub przez inną instytucję wyznaczoną przez właściwe władze Pań- stwa Członkowskiego, na którego terytorium oni zamieszkują. Przepisy art. 25 ust. 2 akapit drugi i trzeci rozporządzenia wyko- nawczego stosuje się odpowiednio. Zamiast zaświadczenia przewidzianego w akapicie pierwszym instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń pieniężnych może zażądać od wnioskodawcy aktualnych aktów stanu cywilnego odnoszących się do członków rodziny, mających miejsce zamieszkania na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż to, w którym znajduje się wyżej wymieniona instytucja. 2. W przypadku określonym w ust. 1, jeżeli ustawodawstwo sto- sowane przez daną instytucję wymaga zamieszkiwania członków rodziny we wspólnym gospodarstwie domowym z wniosko- dawcą, fakt, że niespełniający tego warunku członkowie rodziny znajdują się głównie na utrzymaniu wnioskodawcy, musi być stwierdzony na podstawie dokumentów wykazujących regularne przekazywanie części zarobków wnioskodawcy. Wykonywanie art. 60 rozporządzenia Artykuł 71 Pogłębienie się choroby zawodowej 2. W przypadku określonym w art. 60 ust. 1 lit. c) rozporządze- nia właściwa instytucja zobowiązana do wypłaty świadczeń pie- niężnych zawiadamia inną zainteresowaną instytucję, w celu otrzymania jej zgody, o ciążącej na niej kwocie świadczeń z tytułu pogłębienia się choroby, załączając odpowiednie dowody. Na koniec każdego roku kalendarzowego pierwsza instytucja przed- stawia drugiej instytucji stan świadczeń pieniężnych wypłaconych w ciągu tego roku, wskazując kwotę obciążającą tę ostatnią insty- tucję, która zwraca ją najszybciej jak to możliwe, nie później niż w terminie trzech miesięcy. 3. W przypadku określonym w art. 60 ust. 2 lit. b) zdanie pierw- sze rozporządzenia instytucja zobowiązana do wypłaty świad- czeń pieniężnych podaje do wiadomości zainteresowanych insty- tucji właściwych, w celu otrzymania ich zgody, zmiany wniesione do uprzedniego rozłożenia ciężaru obsługi tych świadczeń, załą- czając dokumenty uzasadniające te zmiany. 4. W przypadku określonym w art. 60 ust. 2 lit. b) zdanie drugie rozporządzenia przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio. Wykonywanie art. 61 ust. 5 i 6 rozporządzenia Artykuł 72 Ocena stopnia niezdolności w przypadku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej powstałych wcześniej lub później 1. W celu dokonania oceny stopnia niezdolności, przyznania prawa do świadczeń lub ich wysokości, w przypadkach określo- nych w art. 61 ust. 5 i 6 rozporządzenia, ubiegający się jest zobo- instytucji Państwa Członkow- wiązany dostarczyć właściwej skiego, którego ustawodawstwu podlegał w czasie, gdy zdarzył się wypadek przy pracy lub po raz pierwszy została stwierdzona cho- roba zawodowa, wszelkich informacji związanych z wypadkami przy pracy lub chorobami zawodowymi, których był ofiarą wcze- śniej lub później, kiedy podlegał ustawodawstwu jakiegokolwiek innego Państwa Członkowskiego, niezależnie od stopnia niezdol- ności spowodowanej wcześniejszymi lub późniejszymi przypad- kami. 1. W przypadkach określonych w art. 60 ust. 1 rozporządzenia wnioskujący dostarcza instytucji Państwa Członkowskiego, w której ubiega się o przyznanie prawa do świadczeń wszelkich 2. Instytucja właściwa, zgodnie ze stosowanym przez nią usta- wodawstwem dotyczącym powstawania prawa do świadczeń i ustalania ich wysokości, uwzględnia stopień niezdolności spowodowanej przez wcześniejsze lub późniejsze zdarzenia. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 133 instytucji 3. Instytucja właściwa może zwrócić się do każdej uprzednio lub później właściwej w celu uzyskania informacji uważanych przez nią za niezbędne. Wykonywanie art. 62 ust. 2 rozporządzenia Jeżeli wcześniejsza lub późniejsza niezdolność do pracy została spowodowana przez wypadek zaistniały w czasie, gdy pracow- nik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachu- nek podlegali ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, które nie różnicuje przyczyn niezdolności do pracy, instytucja właściwa do spraw wcześniejszej niezdolności do pracy lub wskazana przez nią właściwa władza zainteresowanego Państwa Członkowskiego jest zobowiązana, na wniosek instytucji właściwej innego Państwa Członkowskiego, dostarczyć informacje o stopniu wcześniejszej lub późniejszej niezdolności do pracy oraz, w razie możliwości, informacje pozwalające na stwierdzenie, czy niezdolność zaist- niała na skutek wypadku przy pracy w rozumieniu ustawodaw- stwa stosowanego przez drugie Państwo Członkowskie. W takim przypadku przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio. Artykuł 74 Uwzględnianie okresu, w którym świadczenia były udzielane przez instytucję innego Państwa Członkowskiego Do celów przepisów art. 62 ust. 2 rozporządzenia instytucja Państwa Członkowskiego wezwana do udzielania świadczeń może zwrócić się do instytucji innego Państwa Członkowskiego z prośbą o przekazanie informacji dotyczących okresu, podczas którego ta ostatnia instytucja udzielała już świadczeń z tytułu tego samego wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. Wnoszenie z wyjątkiem rent rozpatrywanie wniosków rentowych, tytułu chorób zawodowych, z i Wykonywanie art. 61 ust. 1 rozporządzenia Artykuł 73 Instytucje, do których mogą się zwrócić pracownicy kopalń i przedsiębiorstw podobnych w przypadku pobytu lub zamieszkania w Państwie Członkowskim innym niż Państwo właściwe 1. W przypadku określonym w art. 62 ust. 1 rozporządzenia i o ile w państwie pobytu lub zamieszkania świadczenia przewi- dziane w systemie ubezpieczeń od wypadków przy pracy i cho- rób zawodowych, któremu podlegają robotnicy przemysłu stalo- wego, są równoważne ze świadczeniami przewidzianymi w specjalnym systemie dla pracowników kopalń i przedsiębiorstw podobnych, pracownicy tej kategorii mogą zwracać się do naj- bliższej instytucji na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym przebywają lub zamieszkują, określonej w załączniku 3 rozporządzenia wykonawczego, nawet jeżeli jest to instytucja systemu stosowanego wobec robotników przemysłu stalowego, jest ona wtedy zobowiązana do udzielania tych świadczeń. 2. Jeżeli świadczenia przewidziane w specjalnym systemie dla pracowników kopalń i przedsiębiorstw podobnych są bardziej korzystne, pracownicy ci mogą zwrócić się bądź do instytucji zobowiązanej do stosowania tego systemu, bądź do najbliższej instytucji na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym przebywają lub zamieszkują, stosującej system dla robotników przemysłu stalowego. W tym ostatnim przypadku instytucja ta zwraca uwagę zainteresowanego na fakt, że zwracając się do instytucji zobowiązanej do stosowania wcześniej wymienionego systemu specjalnego, otrzyma bardziej korzystne świadczenia, musi ona ponadto wskazać zainteresowanemu nazwę i adres tej instytucji. określonych w art. 57 rozporządzenia Artykuł 75 1. Aby korzystać z renty lub z zasiłku dodatkowego na podsta- wie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub osoby pozostałe przy życiu po ich śmierci, mające miejsce zamieszkania na terytorium innego Państwa Członkowskiego, składają wniosek do instytucji właściwej lub do instytucji miejsca zamieszkania, która przekazuje wniosek instytucji właściwej. Rozpatrywanie wniosku podlega następującym zasadom: a) do wniosku, sporządzonego na formularzu przewidzianym przez ustawodawstwo stosowane przez instytucję właściwą, należy załączyć wymagane dokumenty dowodowe; b) zgodność informacji podanych przez wnioskodawcę powinna zostać stwierdzona na podstawie dokumentów urzędowych załączonych do formularza wniosku lub potwierdzona przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, na którego tery- torium zamieszkuje wnioskodawca. 2. Instytucja właściwa powiadamia wnioskodawcę o swojej decyzji bezpośrednio lub za pośrednictwem instytucji łączniko- wej państwa właściwego; kopię decyzji przesyła instytucji łączni- kowej Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamiesz- kuje wnioskodawca. Kontrola administracyjna i lekarska Artykuł 76 1. Kontrola administracyjna i lekarska oraz badania lekarskie przewidziane w przypadku rewizji renty przeprowadzane są, na 134 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 wniosek instytucji właściwej, przez instytucję Państwa Członkow- skiego, na którego terytorium znajduje się beneficjent, na warun- kach przewidzianych przez ustawodawstwo stosowane przez tę ostatnią instytucję. Jednakże właściwa instytucja zachowuje prawo przeprowadzenia badania beneficjenta przez wybranego przez siebie lekarza. 2. Każda osoba otrzymująca rentę dla siebie lub dla sieroty powiadamia instytucję zobowiązaną do wypłaty świadczeń o każ- dej zmianie swojej lub sieroty sytuacji, która może wpłynąć na prawo do renty. Wypłata renty Artykuł 77 Wypłata rent należnych od instytucji Państwa Członkowskiego uprawnionym, mającym miejsce zamieszkania na terytorium innego Państwa Członkowskiego, następuje zgodnie z przepisami art. 53-58 rozporządzenia wykonawczego. Artykuł 79 Poświadczenie okresów 1. Aby korzystać z przepisów art. 64 rozporządzenia, wniosko- dawca przedstawia instytucji właściwej zaświadczenie wymienia- jące okresy ubezpieczenia lub zamieszkania, ukończone przez pracownika najemnego lub osobę prowadzącą działalność na własny rachunek zgodnie z ustawodawstwem, którym ostatnio podlegał. 2. To zaświadczenie wydawane jest na wniosek wnioskodawcy przez instytucję ubezpieczeń na wypadek choroby lub instytucję właściwą w sprawach ubezpieczeń emerytalnych, w zależności od przypadku, w której pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek była ostatnio ubezpieczona. Jeżeli wnioskodawca nie przedstawi wyżej wymienionego zaświadcze- nia, właściwa instytucja zwraca się z wnioskiem o nie do jednej z instytucji wcześniej wymienionych. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli należy uwzględnić okresy ubezpieczenia lub zamieszkania ukończone uprzednio zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Człon- kowskiego, aby spełnione zostały warunki wymagane przez usta- wodawstwo Państwa właściwego. ROZDZIAŁ 5 ŚWIADCZENIA Z TYTUŁU ŚMIERCI Wykonywanie art. 67 rozporządzenia ROZDZIAŁ 6 ZASIŁKI DLA BEZROBOTNYCH Wykonywanie art. 64, 65 i 66 rozporządzenia Poświadczenie okresów ubezpieczenia lub zatrudnienia Artykuł 80 Artykuł 78 Wnoszenie wniosków o świadczenie Aby otrzymać świadczenie z tytułu śmierci na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego innego niż to, na którego terytorium zamieszkuje, wnioskodawca składa wniosek do instytucji właściwej albo do instytucji miejsca zamieszkania. Do wniosku należy załączyć dokumenty dowodowe wymagane przez ustawodawstwo stosowane przez instytucję właściwą. Zgodność informacji udzielonych przez wnioskodawcę musi być stwierdzona dokumentami urzędowymi, załączonymi do lub potwierdzona przez właściwe władze Państwa wniosku, terytorium zamieszkuje Członkowskiego, wnioskodawca. którego na 1. Aby korzystać z przepisów art. 67 ust. 1, 2 lub 4 rozporzą- dzenia, zainteresowany przedstawia instytucji właściwej zaświad- czenie wymieniające okresy ubezpieczenia lub zatrudnienia, ukończone zgodnie z ustawodawstwem, którym ostatnio podle- gał, oraz wszelkie informacje uzupełniające, wymagane przez ustawodawstwo stosowane przez tę instytucję. 2. To zaświadczenie wydawane jest, na wniosek zainteresowa- nego, bądź przez instytucję właściwą w sprawie bezrobocia Pań- stwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu ostatnio podlegał, lub przez inną instytucję wyznaczoną przez właściwe władze wyżej wymienionego Państwa Członkowskiego. Jeżeli nie przed- stawi on wyżej wymienionego zaświadczenia, właściwa instytu- cja zwraca się o nie do jednej z wyżej wymienionych instytucji. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli należy uwzględnić okresy ubezpieczenia lub zatrudnienia ukończone uprzednio zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Człon- kowskiego, aby spełnione zostały warunki wymagane przez usta- wodawstwo Państwa właściwego. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 135 Stosowanie art. 68 rozporządzenia Wykonywanie art. 69 rozporządzenia Artykuł 81 Artykuł 83 Zaświadczenie do celów ustalania wysokości świadczenia zatrudnienia na Do celu ustalenia wysokości świadczeń obciążających instytucję określoną w art. 68 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli zainteresowany nie był zatrudniony przez okres co najmniej czterech tygodni na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się ta instytucja, przedstawia zaświadczenie, wskazujące charakter Państwa ostatniego Członkowskiego przez okres co najmniej czterech tygodni, jak również dział gospodarki, w którym był zatrudniony. Jeżeli zainteresowany nie przedstawi tego zaświadczenia, wyżej wymieniona instytucja zwraca się o nie bądź do właściwej instytucji Państwa Członkowskiego, do której należał on ostatnio, bądź do innej instytucji wyznaczonej przez właściwe władze tego Państwa Członkowskiego. terytorium innego bezrobocia ostatniego tego ds. Warunki i granice zachowania prawa do świadczeń w przypadku, gdy bezrobotny udaje się do innego Państwa Członkowskiego 1. Aby zachować prawo do świadczeń, bezrobotny określony w art. 69 ust. 1 rozporządzenia przedstawia zaświadczenie insty- tucji w miejscu, do którego się udał, w którym właściwa instytu- cja zaświadcza, że w dalszym ciągu jest on uprawniony do świad- czeń na warunkach określonych w ust. 1 lit. b) wyżej wymienionego art. u. Właściwa instytucja określa w szczególności w tym zaświadczeniu: a) kwotę świadczenia, którą należy wypłacić bezrobotnemu zgodnie z ustawodawstwem państwa właściwego; b) datę, od której bezrobotny przestał być w dyspozycji urzędów zatrudnienia państwa właściwego; Artykuł 82 Zaświadczenie dotyczące członków rodziny, których należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości świadczeń c) termin przyznany zgodnie z art. 69 ust. 1 lit. b) rozporządze- nia, na zarejestrowanie się jako poszukujący pracy w Państwie Członkowskim, do którego bezrobotny się udał; 1. Aby skorzystać z przepisów art. 68 ust. 2 rozporządzenia, zainteresowany przedstawia właściwej instytucji zaświadczenie odnoszące się do członków jego rodziny zamieszkujących na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż to, w którym znajduje się wyżej wymieniona instytucja. 2. To zaświadczenie wydawane jest przez instytucję wyznaczoną przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkują członkowie rodziny. Musi ono zaświad- czać, że członkowie rodziny nie są uwzględnieni przy ustalaniu wysokości zasiłku dla bezrobotnych należnego innej osobie na podstawie ustawodawstwa wyżej wymienionego Państwa Człon- kowskiego. Zaświadczenie jest ważne przez okres 12 miesięcy od daty jego wydania. Może ono być odnawiane, w tym przypadku okres jego ważności biegnie od daty jego odnowienia. Zainteresowany infor- muje niezwłocznie właściwą instytucję o jakimkolwiek fakcie wymagającym zmiany tego zaświadczenia. Taka zmiana jest sku- teczna od daty wystąpienia tego faktu. 3. Jeżeli instytucja wydająca zaświadczenie określone w ust. 1 nie jest w stanie zaświadczyć, że członkowie rodziny nie są uwzględ- nieni przy naliczaniu zasiłków dla bezrobotnych należnych innej osobie na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkują, zainteresowany uzupełnia wyżej wymienione zaświadczenie odpowiednim oświadczeniem w momencie składania wniosku do właściwej instytucji. Przepisy ust. 2 akapit drugi stosuje się odpowiednio do tego oświadczenia. d) maksymalny okres, przez który prawo do świadczeń może być zachowane zgodnie z art. 69 ust. 1 lit. c) rozporządzenia; e) zdarzenia, które mogą wpłynąć na zmianę prawa do świad- czeń. 2. Bezrobotny, który ma zamiar udać się do innego Państwa Członkowskiego w celu poszukiwania tam pracy, występuje, przed wyjazdem, z wnioskiem o wydanie zaświadczenia określo- nego w ust. 1. Jeżeli bezrobotny nie przedstawi wyżej wymienio- nego zaświadczenia, instytucja w miejscu, do którego się udał, zwraca się o nie do właściwej instytucji. Służby zatrudnienia wła- ściwego Państwa muszą zapewnić, że bezrobotny zostaje poin- formowany o ciążących na nim obowiązkach zgodnie z art. 69 rozporządzenia i z niniejszym art. em. 3. Instytucja miejsca, do którego udał się bezrobotny, powiada- mia instytucję właściwą o dacie rejestracji bezrobotnego oraz o dacie rozpoczęcia wypłaty świadczeń oraz wypłaca świadczenia należne od Państwa właściwego w trybie przewidzianym przez ustawodawstwo tego Państwa Członkowskiego, do którego udał się bezrobotny. Instytucja miejsca, do którego udał się bezrobotny, przeprowa- dza kontrolę lub zleca przeprowadzenie kontroli tak, jakby cho- dziło o bezrobotnego uprawnionego do świadczeń na podstawie stosowanego przez nią ustawodawstwa. Informuje niezwłocznie właściwą instytucję o jakimkolwiek fakcie określonym w ust. 1 lit. e) oraz, w przypadku konieczności zawieszenia lub wstrzymania świadczenia. świadczenia, przerywa natychmiast wypłatę 136 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Właściwa instytucja wskazuje niezwłocznie, w jakim stopniu i od jakiej daty uprawnienia bezrobotnego zostają zmienione tym fak- tem. Wypłata świadczeń może być wznowiona dopiero po otrzy- maniu tych wskazówek, jeżeli tak z nich wynika. W przypadku gdy świadczenie ma być zmniejszone, instytucja w miejscu, do którego udał się bezrobotny, kontynuuje wypłatę zmniejszonych świadczeń z zastrzeżeniem wyrównania po otrzymaniu odpowie- dzi od właściwej instytucji. 4. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych państw mogą uzgodnić między sobą, po zasięgnięciu opinii Komisji Administracyjnej, inne przepisy wykonawcze. Wykonywanie art. 71 rozporządzenia Artykuł 84 Bezrobotni, będący uprzednio pracownikami najemnymi, którzy podczas ostatniego zatrudnienia zamieszkiwali w Państwie Członkowskim innym niż Państwo właściwe 1. W przypadkach określonych w art. 71 ust. 1 lit. a) ii) zdanie pierwsze rozporządzenia, instytucja miejsca zamieszkania uwa- żana jest za właściwą instytucję do celów wykonania przepisów art. 80 rozporządzenia wykonawczego. 2. Aby skorzystać z przepisów art. 71 ust. 1 lit. b) ii) rozporzą- dzenia bezrobotny, będący uprzednio pracownikiem najemnym, przedstawia instytucji miejsca zamieszkania, poza zaświadcze- niem określonym w art. 80 rozporządzenia wykonawczego, zaświadczenie wydane przez instytucję Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu ostatnio podlegał, stwierdzające, że nie jest on uprawniony do świadczeń zgodnie z przepisami art. 69 rozporządzenia. 3. Do celów wykonania przepisów art. 71 ust. 2 rozporządzenia instytucja miejsca zamieszkania zwraca się do instytucji właści- wej o wszelkie informacje dotyczące praw bezrobotnego będą- cego uprzednio pracownikiem najemnym w stosunku do tej ostatniej instytucji. ROZDZIAŁ 7 (8) ZASIŁKI RODZINNE Wykonywanie art. 72 rozporządzenia Artykuł 85 (A) Poświadczenie okresów zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek 1. Aby korzystać z przepisów art. 72 rozporządzenia, zaintere- zaświadczenie sowany instytucji właściwej przedstawia wymieniające okresy ubezpieczenia, ukończone zgodnie z usta- wodawstwem, któremu ostatnio podlegał. 2. To zaświadczenie jest wydawane, na wniosek zainteresowa- nego, przez właściwą instytucję ds. zasiłków rodzinnych w Pań- stwie Członkowskim, do której należał ostatnio, lub przez inną instytucję wyznaczoną przez właściwe władze wyżej wymienio- nego Państwa Członkowskiego. Jeżeli nie przedstawi on tego zaświadczenia, właściwa instytucja zwraca się o nie do jednej z wcześniej wymienionych instytucji, o ile instytucja ubezpieczeń na wypadek choroby nie jest w stanie przekazać kopii zaświad- czenia, określonego w art. 16 ust. 1 rozporządzenia wykonaw- czego. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli należy uwzględnić okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek ukończone uprzednio zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, aby speł- nione zostały warunki wymagane przez ustawodawstwo Państwa właściwego. Wykonywanie art. 73 i art. 75 ust. 1 i 2 rozporządzenia Artykuł 86 (8) 1. Aby skorzystać z zasiłków rodzinnych zgodnie z art. 73 roz- porządzenia, pracownik najemny występuje z wnioskiem do wła- ściwej instytucji, jeżeli jest to konieczne, za pośrednictwem pra- codawcy. 2. Pracownik najemny przedstawia, wraz z wnioskiem, zaświad- czenie odnoszące się do członków jego rodziny zamieszkujących na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż to, w którym znajduje się właściwa instytucja. To zaświadczenie wydawane jest przez władze właściwe w sprawach stanu cywilnego w państwie miejsca zamieszkania członków rodziny albo przez instytucję miejsca zamieszkania członków rodziny właściwą w sprawie ubezpieczeń na wypadek choroby lub przez inną instytucję wyznaczoną przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkują członkowie rodziny. Zaświad- czenie takie musi być odnawiane co rok. 3. Na poparcie swojego wniosku pracownik najemny dostarcza informacji pozwalających ściśle określić osobę, której świadcze- nia pieniężne mają być wypłacane w państwie zamieszkania (na- zwisko, imię, pełny adres), jeżeli ustawodawstwo Państwa właści- wego przewiduje, że świadczenia rodzinne mogą lub powinny być wypłacane osobie innej niż pracownik najemny. 4. Władze dwóch lub więcej Państw Członkowskich mogą uzgodnić między sobą szczególne warunki wypłacania świadczeń rodzinnych, w szczególności w celu ułatwienia wykonywania 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 137 art. 75 ust. 1 i 2 rozporządzenia. O takich umowach powiadamia się Komisję Administracyjną. 5. Pracownik najemny powiadamia, w razie konieczności za pośrednictwem swojego pracodawcy, instytucję właściwą: — o każdej zmianie sytuacji członków jego rodziny, która może wpłynąć na zmianę prawa do świadczeń rodzinnych, — o każdej zmianie liczby członków rodziny, w stosunku do których należą się świadczenia rodzinne, — o każdym przeniesieniu miejsca zamieszkania lub pobytu tych członków rodziny, — o wykonywaniu każdej działalności zawodowej lub handlo- wej, z tytułu której świadczenia rodzinne należą się również na podstawie ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, na którego terytorium mają miejsce zamieszkania członkowie rodziny. Artykuł 87 (8) … Wykonywanie art. 74 rozporządzenia Artykuł 88 (8) Przepisy art. 86 rozporządzenia wykonawczego stosuje się uprzednio odpowiednio pracownikami prowadzącymi lub działalność na własny rachunek, określonych w art. 74 rozporządzenia. do najemnymi bezrobotnych, będących osobami Artykuł 89 (8) … ROZDZIAŁ 8 ŚWIADCZENIA NA DZIECI UTRZYMANIU EMERYTÓW LUB RENCISTÓW ORAZ DLA SIEROT POZOSTAJĄCYCH DLA 2. Jednakże jeżeli wnioskodawca nie zamieszkuje na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się instytucja wła- ściwa, może on skierować wniosek do instytucji właściwej albo do instytucji miejsca zamieszkania, która przekazuje wniosek instytucji właściwej, podając datę jego złożenia. Data ta jest trak- towana jako data złożenia wniosku do instytucji właściwej. 3. Jeżeli instytucja właściwa określona w ust. 2 stwierdzi, że prawo nie przysługuje na podstawie stosowanego przez nią usta- wodawstwa, przekazuje niezwłocznie wniosek, wraz ze wszyst- kimi dokumentami i niezbędnymi informacjami, instytucji Pań- stwa Członkowskiego, zgodnie z ustawodawstwem, którego pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek ukończyła najdłuższy ze swoich okresów ubezpiecze- nia. W razie potrzeby można, stosując ten sam tryb postępowania, zwrócić się do instytucji Państwa Członkowskiego, zgodnie z którego ustawodawstwem pracownik ukończył najkrótszy ze swoich okresów ubezpieczenia lub zamieszkania. 4. Komisja Administracyjna określa, w razie potrzeby, dodat- kowe warunki dotyczące składania wniosków o przyznanie świadczeń. Artykuł 91 1. Wypłata świadczeń należnych na podstawie art. 77 lub art. 78 rozporządzenia następuje zgodnie z przepisami art. 53-58 roz- porządzenia wykonawczego. 2. Właściwe władze Państw Członkowskich wskazują, w razie potrzeby, instytucję właściwą do wypłaty świadczeń należnych na podstawie art. 77 lub art. 78 rozporządzenia. Artykuł 92 Każda osoba, której na podstawie art. 77 lub art. 78 rozporzą- dzenia wypłacane są świadczenia na dzieci emeryta lub rencisty lub dla sierot, powiadamia instytucję zobowiązaną do wypłaty świadczeń: — o każdej zmianie sytuacji dzieci lub sierot, i która może wpły- nąć na prawo do świadczeń, — o każdej zmianie liczby dzieci lub sierot, na które świadczenia Wykonywanie art. 77, 78 i 79 rozporządzenia są należne, Artykuł 90 — o każdym przeniesieniu miejsca zamieszkania dzieci lub sie- rot, 1. Aby uzyskać świadczenia na podstawie art. 77 lub art. 78 roz- porządzenia, wnioskodawca występuje z wnioskiem do instytucji miejsca zamieszkania, na warunkach przewidzianych przez sto- sowane przez nią ustawodawstwo. — o wykonywaniu działalności zawodowej lub handlowej, dają- cej prawa do świadczeń rodzinnych lub zasiłków rodzinnych na dzieci lub sieroty. 138 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 TYTUŁ V PRZEPISY FINANSOWE Artykuł 93 Artykuł 94 Zwrot świadczeń w razie choroby i macierzyństwa innych niż te, określone w art. 94 i 95 rozporządzenia wykonawczego Zwrot świadczeń rzeczowych z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa udzielonych członkom rodziny pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek niezamieszkujących w tym samym Państwie Członkowskim co ten pracownik 1. Rzeczywista kwota świadczeń rzeczowych udzielonych zgod- nie z art. 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia pracownikom najemnym i osobom pracującym na własny rachunek i członkom ich rodzin, zamieszkującym na terytorium tego samego Państwa Członkow- skiego, jak również świadczeń rzeczowych udzielonych zgodnie z art. 21 ust. 2, art. 22, art. 25 ust. 1, 3 i 4, art. 26, art. 29 ust. 1 lub art. 31 rozporządzenia zwracana jest przez właściwą instytu- cję instytucji, która udzieliła wyżej wymienionych świadczeń, zgodnie z rozliczeniem tej ostatniej. 1. Kwoty świadczeń rzeczowych, udzielonych na podstawie art. 19 ust. 2 rozporządzenia członkom rodziny, którzy nie zamieszkują na terytorium tego samego Państwa Członkowskiego co pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na wła- sny rachunek, zwracane są przez właściwe instytucje instytucjom, które udzieliły wyżej wymienionych świadczeń, na podstawie ryczałtu możliwie najbliższego rzeczywiście poniesionym kosz- tom, określanego na każdy rok kalendarzowy. 2. W przypadkach określonych w art. 21 ust. 2 akapit drugi, art. 22 ust. 3 akapit drugi, art. 29 ust. 1 i art. 31 rozporządzenia i do celów wykonywania ust. 1 instytucja miejsca zamieszkania członków rodziny lub emeryta, lub rencisty, w zależności od przypadku, jest uważana za właściwą instytucję. 3. Jeżeli rzeczywista kwota świadczeń określonych w ust. 1 nie wynika z rozliczenia instytucji, która ich udzieliła, kwotę do zwrotu określa się, w braku porozumienia zawartego zgodnie z ust. 6, na podstawie ustalonego ryczałtu, uwzględniając wszyst- kie odpowiednie odniesienia, oparte na posiadanych danych. Komisja Administracyjna ocenia podstawy służące do obliczenia ryczałtu i określa kwotę. 4. Do celów zwrotu nie uwzględnia się stawek wyższych od sto- sowanych do świadczeń rzeczowych należnych pracownikom najemnym lub osobom prowadzącym działalność na własny rachunek, podlegającym ustawodawstwu stosowanemu przez instytucję, która udzieliła świadczeń określonych w ust. 1. 5. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zwrotów świad- czeń pieniężnych wypłacanych zgodnie z przepisami art. 18 ust. 8 zdanie drugie rozporządzenia wykonawczego. 2. Ryczałt jest ustalany poprzez pomnożenie średniego rocznego kosztu na rodzinę przez średnią roczną liczbę uwzględnionych rodzin, i zmniejszenie wyniku o 20 %. 3. Elementy obliczeń niezbędne w celu ustalenia wymienionego ryczałtu określa się zgodnie z następującymi zasadami: a) średni koszt roczny na rodzinę uzyskuje się, w odniesieniu do każdego Państwa Członkowskiego, dzieląc wydatki roczne związane z całością świadczeń rzeczowych udzielonych przez instytucje tego Państwa Członkowskiego ogółowi członków rodzin pracowników najemnych lub osób prowadzących dzia- łalność na własny rachunek, podlegających ustawodawstwu tego państwa, w systemach zabezpieczenia społecznego, które należy uwzględnić, przez średnią roczną liczbę tych pracow- ników najemnych lub osób prowadzących działalność na wła- sny rachunek, którzy mają członków rodziny; systemy zabez- pieczenia społecznego, które należy uwzględnić, wymienione są w załączniku 9 do rozporządzenia wykonawczego; b) w stosunkach między instytucjami dwóch Państw Członkow- skich średnia roczna liczba rodzin, którą należy uwzględnić, jest równa średniej rocznej liczbie pracowników najemnych lub osób prowadzących działalność na własny rachunek, podlegających ustawodawstwu jednego z tych Państw Człon- i których członkowie rodzin są uprawnieni do kowskich, korzystania ze świadczeń rzeczowych, udzielanych przez instytucję drugiego państwa. 6. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych państw mogą uzgodnić między sobą, po uzyskaniu opinii Komisji Administracyjnej, inne sposoby ustalania kwot do zwro- tu, w szczególności w formie ryczałtu. 4. Liczba rodzin, które należy uwzględnić, zgodnie z przepisami ust. 3 lit. b), ustalana jest na podstawie średniej z wykazu ustala- nego w tym celu przez instytucję miejsca zamieszkania, na pod- stawie dokumentów potwierdzających uprawnienia zaintereso- wanych dostarczonych przez właściwą instytucję. W przypadku 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 139 sporu uwagi zaangażowanych instytucji przedstawiane są Komi- sji Obrachunkowej określonej w art. 101 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego. 5. Komisja Administracyjna ustala sposoby i warunki określania elementów obliczeń, określonych w ust. 3 i 4. 6. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych Państw Członkowskich mogą uzgodnić między sobą, po uzyskaniu opinii Komisji Administracyjnej, inne sposoby ustala- nia kwot do zwrotu. Artykuł 95 (1) Zwrot świadczeń rzeczowych z ubezpieczenia na wypadek choroby lub macierzyństwa udzielonych emerytom lub rencistom i członkom ich rodzin niezamieszkującym w Państwie Członkowskim, na podstawie którego są ustawodawstwa pobierają emeryturę lub rentę i uprawnieni do świadczeń 4. Liczba emerytów lub rencistów, których należy wziąć pod uwagę, zgodnie z przepisami ust. 3 lit. b), ustalana jest na pod- stawie wykazu sporządzonego w tym celu przez instytucję miejsca zamieszkania, na podstawie dokumentów potwierdzają- cych uprawnienia do świadczeń dostarczonych przez właściwą instytucję. W przypadku sporu uwagi zaangażowanych instytucji przedstawiane są Komisji Obrachunkowej określonej w art. 101 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego. 5. Komisja Administracyjna ustala sposoby i warunki określania elementów obliczeń, określonych w ust. 3 i 4. 6. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych Państw Członkowskich mogą uzgodnić między sobą, po uzyskaniu opinii Komisji Administracyjnej, inne sposoby ustala- nia kwot do zwrotu. Wykonywanie art. 63 ust. 2 rozporządzenia 1. Kwoty świadczeń rzeczowych, udzielonych na podstawie art. 28 ust. 1 i 28a rozporządzenia, zwracane są przez właściwe instytucje instytucjom, które udzieliły wyżej wymienionych świadczeń na podstawie ryczałtu możliwie najbliższego rzeczy- wiście poniesionym kosztom. Artykuł 96 Zwrot świadczeń rzeczowych z tytułu ubezpieczeń od wypadków przy pracy i chorób zawodowych udzielonych przez instytucję Państwa Członkowskiego na rachunek instytucji innego Państwa Członkowskiego 2. Ryczałt ustala się, mnożąc średni koszt roczny na emeryta lub rencistę przez średnią liczbę roczną emerytów lub rencistów, którą należy uwzględnić, i zmniejszając wynik o 20 %. Do celów wykonania przepisów art. 63 ust. 2 rozporządzenia przepisy art. 93 rozporządzenia stosuje się odpowiednio. 3. Składniki obliczenia, niezbędne dla ustalenia wymienionego ryczałtu, określa się zgodnie z następującymi zasadami: Wykonywanie art. 70 ust. 2 rozporządzenia a) średni koszt roczny na emeryta lub rencistę uzyskuje się, w odniesieniu do każdego Państwa Członkowskiego, dzieląc wydatki roczne związane z całością świadczeń rzeczowych udzielonych przez instytucję tego Państwa Członkowskiego ogółowi emerytów i rencistów, należnych na podstawie usta- wodawstwa tego Państwa Członkowskiego w uwzględnionych systemach zabezpieczenia społecznego, jak i należnych człon- kom ich rodzin, przez średnią roczną liczbę tych emerytów i rencistów; systemy zabezpieczenia społecznego, które należy uwzględnić w tym celu, wymienione są w załączniku 9; b) w stosunkach między instytucjami dwóch Państw Członkow- skich średnia roczna liczba emerytów i rencistów, którą należy uwzględnić, jest równa średniej rocznej liczbie emerytów i ren- cistów określonych w art. 28 ust. 2 rozporządzenia, zamiesz- kujących na terytorium jednego z tych dwóch Państw Człon- kowskich, którzy są uprawnieni do świadczeń rzeczowych, obciążających instytucję drugiego Państwa Członkowskiego. Artykuł 97 Zwrot bezrobotnym, zasiłków dla udającym się bezrobotnych wypłaconych Państwa innego do Członkowskiego w poszukiwaniu zatrudnienia 1. Kwota świadczeń wypłaconych na podstawie art. 69 rozpo- rządzenia jest zwracana przez właściwą instytucję instytucji, która wypłaciła wyżej wymienione świadczenia, w wysokości wynika- jącej z rozliczenia tej ostatniej instytucji. 2. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych państw mogą: — po uzyskaniu opinii Komisji Administracyjnej uzgodnić mię- dzy sobą inny sposób ustalania wysokości kwot do zwrotu, w szczególności kwot zryczałtowanych, lub inny tryb wypła- ty, (1) Niniejszy art. stosuje się do dnia 1 stycznia 1998 r. Jednakże w sto- sunkach z Republiką Francuską art. ten stosuje się do dnia 1 stycznia 2002 r. Patrz Dodatek. lub — zrezygnować ze zwrotów między instytucjami. 140 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Artykuł 98 (8) … 3. Komisja Administracyjna podejmuje decyzje określone w niniejszym artykule na podstawie sprawozdania Komisji Obra- chunkowej, która dostarcza jej umotywowaną opinię. Komisja Administracyjna określa procedury działania i skład Komisji Obrachunkowej. Przepisy wspólne dotyczące zwrotów Artykuł 102 (8) Artykuł 99 Koszty administracyjne Dwa lub więcej Państw Członkowskich, lub właściwe władze tych Państw Członkowskich, mogą uzgodnić między sobą, zgodnie z przepisami art. 84 ust. 2 zdanie trzecie rozporządzenia, że kwoty świadczeń, rozporządzenia wykonawczego, zostaną zwiększone o określony procent, w celu uwzględnienia kosztów administracyjnych. Procent ten może być różny w zależności od świadczeń. określonych w art. 93-98 Artykuł 100 Zaległe wierzytelności 1. Przy rozliczeniach między instytucjami Państw Członkow- skich, wnioski o zwrot świadczeń udzielonych w ciągu jednego roku kalendarzowego, poprzedzającego co najmniej o trzy lata datę przekazania tych wniosków bądź instytucji łącznikowej, bądź instytucji zobowiązanej do wypłaty świadczeń Państwa wła- ściwego, mogą nie zostać uwzględnione przez instytucję wypła- cającą. 2. Dla wniosków dotyczących zwrotów ustalonych na podstawie ryczałtu bieg terminu trzyletniego rozpoczyna się z dniem ogło- szenia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich średnich rocznych kosztów świadczeń rzeczowych, ustalonych zgodnie z art. 94 i 95 rozporządzenia wykonawczego. Artykuł 101 (8) Stan wierzytelności 1. Komisja Administracyjna ustala stan wierzytelności na koniec każdego roku kalendarzowego zgodnie z art. 36, 63 i 70 rozpo- rządzenia. 2. Komisja Administracyjna może zlecić konieczną kontrolę danych statystycznych i rachunkowych, służących ustaleniu stanu wierzytelności, przewidzianego w ust. 1, w szczególności w celu upewnienia się co do ich zgodności z zasadami sformułowanymi w niniejszym tytule. Zakres działania Komisji Obrachunkowej – Procedury zwrotów 1. Komisja Obrachunkowa: a) gromadzi niezbędne dane i dokonuje obliczeń niezbędnych dla wykonywania niniejszego tytułu; b) składa Komisji Administracyjnej okresowe sprawozdanie z wyników wykonywania rozporządzeń, w szczególności w zakresie finansów; c) kieruje do Komisji Administracyjnej wszelkie sugestie zwią- zane z wypełnianiem lit. a) i b); d) przedstawia Komisji Administracyjnej propozycje odnoszące się do uwag, które są do niej kierowane zgodnie z art. 94 ust. 4 oraz zgodnie z art. 95 ust. 4 rozporządzenia wykonaw- czego; e) składa Komisji Administracyjnej propozycje odnoszące się do wykonywania przepisów art. 101 rozporządzenia wykonaw- czego; f) wykonuje wszelkie prace, badania lub zadania dotyczące spraw przedłożonych jej przez Komisję Administracyjną. 2. Zwroty określone w art. 36, 63 i 70 rozporządzenia dokony- wane są dla wszystkich właściwych władz Państw Członkowskich na rzecz instytucji wierzycielskich innego Państwa Członkow- skiego, za pośrednictwem organów wyznaczonych przez wła- ściwe władze Państw Członkowskich. Organy, za których pośred- informują Komisję nictwem zostały zrealizowane zwroty, Administracyjną o zwróconych kwotach w terminach i zgodnie z procedurami ustanowionymi przez tę Komisję. 3. Jeżeli zwroty są ustalane na podstawie kwot rzeczywiście wypłaconych świadczeń, wynikających z rozliczenia instytucji, zwraca się je za każde półrocze kalendarzowe, w ciągu następ- nego półrocza kalendarzowego. 4. Jeżeli zwroty są określane na podstawie ryczałtów, zwrotów dokonuje się za każdy rok kalendarzowy; w tym przypadku insty- tucje właściwe wypłacają zaliczki instytucjom wierzycielskim pierwszego dnia każdego półrocza kalendarzowego, zgodnie z procedurą ustanowioną przez Komisję Administracyjną. 5. Właściwe władze dwóch lub więcej Państw Członkowskich mogą uzgodnić między sobą inne terminy dokonywania zwrotów lub inny tryb wypłacania zaliczek. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 141 Artykuł 103 Wspólne przepisy w sprawie wypłaty pieniężnych świadczeń Gromadzenie danych statystycznych i księgowych Władze właściwe Państw Członkowskich podejmują wszelkie niezbędne środki wykonywania przepisów niniejszego tytułu, w szczególności tych, które wymagają gromadzenia danych statystycznych lub księgowych. Artykuł 104 (8) Umieszczenie w załączniku 5 do umów między Państwami Członkowskimi lub właściwymi władzami tych państw, dotyczących zwrotów 1. Przepisy podobne do tych przewidzianych w art. 36 ust. 3, art. 63 ust. 3 i art. 70 ust. 3 rozporządzenia oraz w art. 93 ust. 6, w art. 94 ust. 6 i w art. 95 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego, które obowiązywały w dniu poprzedzającym wejście w życie roz- porządzenia, stosuje się, jeżeli zostaną wymienione w załączniku 5 do rozporządzenia wykonawczego. Artykuł 106 Właściwe władze każdego Państwa Członkowskiego podają do wiadomości Komisji Administracyjnej, w terminach i w trybie ustalonym przez tę Komisję, kwotę świadczeń pieniężnych wypłaconych przez instytucje podległe ich właściwości, na rzecz uprawnionych mających miejsce zamieszkania lub pobytu w każdym innym Państwie Członkowskim. Artykuł 107 (9) (11) (12) (14) Przeliczanie walut 1. Do celów przepisów wymienionych poniżej: 2. Przepisy podobne do tych, określonych w ust. 1, i które będą stosowane w stosunkach między dwoma lub więcej Państwami Członkowskimi po wejściu w życie rozporządzenia, są umiesz- czane w załączniku 5 rozporządzenia wykonawczego. To samo dotyczy przepisów, które zostaną przyjęte zgodnie z art. 97 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. a) rozporządzenie: art. 12 ust. 2, 3 i 4, art. 14d ust. 1, art. 19 ust. 1 lit. b) zdanie ostatnie, art. 22 ust. 1 ii) zdanie ostatnie, art. 25 ust. 1 lit. b) zdanie przedostatnie, art. 41 ust. 1 lit. c) i d), art. 46 ust. 4, art. 46a ust. 3, art. 50, art. 52 lit. b) zdanie ostatnie, art. 55 ust. 1 lit. ii) zdanie ostatnie, art. 70 ust. 1 pierwszy akapit, art. 71 ust. 1 lit. a) ii) i b) ii) zdanie przed- ostatnie; Koszty kontroli administracyjnej i lekarskiej b) rozporządzenie wykonawcze: art. 34 ust. 1, 4 i 5; kurs wymiany na walutę krajową kwot wyrażonych w innej walu- cie krajowej i kurs wyliczony przez Komisję oparty jest na śred- niej miesięcznej w okresie referencyjnym określonym w ust. 2, kursy wymiany tych walut przekazywane są tej Komisji zgodnie z Europejskim Systemem Walutowym. Artykuł 105 2. Okresem referencyjnym jest: 1. Koszty wynikające z przeprowadzania kontroli administracyj- nej oraz badań lekarskich, umieszczania na obserwacji, przejaz- dów lekarzy i wszelkiego rodzaju weryfikacji, niezbędnych do przyznania, udzielania lub zmiany świadczeń, zwracane są insty- tucji, która je poniosła, zgodnie ze stawkami przez nią stosowa- nymi, przez instytucję, na rachunek której wyżej wymienione czynności zostały wykonane. 2. Jednakże dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych Państw Członkowskich mogą uzgodnić inny tryb przeprowadzania zwrotów, szczególnie na podstawie ryczałtów, lub zrezygnować z wszelkich zwrotów między instytucjami. — styczeń dla kursu wymiany, stosowanego od dnia 1 kwietnia, — kwiecień dla kursu wymiany, stosowanego od dnia 1 lipca, — lipiec dla kursu wymiany, stosowanego do dnia 1 październi- ka, — październik dla kursu wymiany, stosowanego od dnia 1 stycz- nia. Umowy te wpisuje się do załącznika 5 do rozporządzenia wyko- nawczego. Umowy będące w mocy w dniu poprzedzającym wejś- cie w życie rozporządzenia stosuje się nadal, pod warunkiem że są wymienione w tym Załączniku. 3. Kursy wymiany walut, używane do celów ust. 1, są kursami przekazywanymi Komisji w tym samym czasie przez banki cen- tralne dla ustalania kursu ecu w ramach Europejskiego Systemu Walutowego. 142 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 4. Komisja Administracyjna określa, na wniosek Komisji Obra- chunkowej, datę, którą należy przyjąć przy określaniu kursu wymiany, który należy stosować w przypadkach określonych w ust. 1. not Europejskich w ciągu przedostatniego miesiąca poprzedzają- cego ten, od którego pierwszego dnia mają być stosowane. 5. Kursy wymiany, które należy stosować w przypadkach okre- ślonych w ust. 1, są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspól- 6. W przypadkach nieobjętych w ust. 1 przeliczenie dokonywane jest według oficjalnego kursu wymiany w dniu wypłaty, zarówno w przypadku wypłaty świadczeń, jak i w przypadku zwrotu. TYTUŁ VI PRZEPISY RÓŻNE Artykuł 108 Potwierdzenie statusu pracownika sezonowego od instytucji miejsca zamieszkania tej osoby lub instytucji wskazanej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, na którego terytorium osoba ta zamieszkuje. W celu udokumentowania swojego statusu pracownika sezonowego pracownik najemny określony w art. 1 lit. c) rozporządzenia przedstawia umowę o pracę, poświadczoną przez służby ds. zatrudnienia Państwa Członkowskiego, na którego terytorium przybył, aby wykonywać pracę lub wykonuje pracę. Jeżeli w tym Państwie Członkowskim nie przewiduje się umów o pracę sezonową, instytucja państwa zatrudnienia wydaje, o ile występuje taka potrzeba, w przypadku wniosku o świadczenie, informacji zaświadczenie udzielonych przez zainteresowanego, sezonowy charakter pracy, którą wykonywał lub wykonuje zainteresowany. potwierdzające, podstawie na Artykuł 109 Uzgodnienia dotyczące przekazywania składek Pracodawca niemający miejsca prowadzenia działalności w Państwie Członkowskim, na którego terytorium pracownik najemny jest zatrudniony i ten pracownik mogą uzgodnić, że ten ostatni będzie spełniał obowiązki pracodawcy w odniesieniu do opłacania składek. Pracodawca powiadamia o takim porozumieniu instytucję właściwą lub, w danym przypadku, instytucję wskazaną przez właściwą władzę wymienionego Państwa Członkowskiego. Artykuł 110 Wzajemna pomoc administracyjna w odzyskiwaniu nienależnych świadczeń Artykuł 111 Zwrot nienależnych świadczeń przez instytucje zabezpieczenia społecznego i roszczenia organów udzielających pomocy Państwa instytucja 1. W przypadku gdy w czasie ustalania lub ponownego ustale- nia świadczeń z tytułu inwalidztwa, starości lub śmierci (emery- tury i renty) do celów stosowania tytułu III rozdział 3 rozporzą- Członkowskiego wypłaciła dzenia beneficjentowi kwotę wyższą niż ta, do której był uprawniony, instytucja ta może zwrócić się do instytucji innego z Państw Członkowskich, zobowiązanych do wypłaty świadczeń na rzecz tego beneficjenta, o zatrzymanie nienależnie wypłaconej kwoty na podstawie wezwań do zapłaty wysyłanych temu beneficjen- towi. Ta ostatnia instytucja przekazuje zatrzymaną kwotę do instytucji będącej wierzycielem. Jeżeli kwota nienależnie wypła- cona nie może być zatrzymana na podstawie wezwań do zapłaty, stosuje się przepisy ust. 2. 2. W przypadku gdy instytucja Państwa Członkowskiego wypła- ciła beneficjentowi kwotę wyższą od tej, do której jest uprawnio- ny, instytucja ta może, na warunkach i w granicach przewidzia- nych stosowanym przez nią ustawodawstwem, zwrócić się do instytucji innego Państwa Członkowskiego, zobowiązanego do świadczeń na rzecz tego beneficjenta, o potrącenie nadpłaty z wypłacanych mu kwot. Ta ostatnia instytucja dokonuje potrące- nia na warunkach i w granicach przewidzianych dla takiego potrącenia ustawodawstwem przez nią stosowanym tak, jakby to ona wypłaciła nienależną kwotę, i przekazuje potrąconą kwotę instytucji będącej wierzycielem. Jeżeli instytucja Państwa Członkowskiego wypłaciła świadczenia osobie, przeciwko której zamierza wystąpić z roszczeniem z powodu pobrania nienależnych świadczeń, uzyskuje ona pomoc 3. Jeżeli osoba, do której stosuje się rozporządzenie, korzystała z pomocy na terytorium Państwa Członkowskiego przez okres, przez który miała prawo do świadczeń na podstawie ustawodaw- stwa innego Państwa Członkowskiego, to organ, który udzielał 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 143 pomocy, jeżeli dysponuje dopuszczalnym przez prawo ustawo- dawstwo roszczeniem regresowym dotyczącym świadczeń należ- nych wymienionej osobie, może wystąpić do instytucji innego Państwa Członkowskiego, zobowiązanej do udzielania świadczeń na rzecz tej osoby, o potrącenie kwoty wydatkowanej tytułem pomocy z kwot wypłacanych wyżej wymienionej osobie przez tę instytucję. Jeżeli członek rodziny osoby, do której stosuje się rozporządze- nie, korzystał z pomocy na terytorium Państwa Członkowskiego, w okresie, w którym wymienionej osobie przysługiwały świad- czenia na danego członka rodziny, na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego organ, który udzielał pomocy, jeżeli dysponuje dopuszczalnym przez prawo roszczeniem regre- sowym dotyczącym świadczeń należnych tej osobie na danego członka rodziny, może wystąpić do instytucji innego Państwa Członkowskiego, zobowiązanej do udzielania tych świadczeń na rzecz wyżej wymienionej osoby, o potrącenie kwoty wydatkowa- nej tytułem pomocy z kwot wypłacanych tej osobie. Instytucja zobowiązana do wypłaty dokonuje potrącenia w spo- sób i w granicach przewidzianych dla takiego wyrównania w sto- sowanym przez nią ustawodawstwie i przekazuje potrąconą kwotę organowi będącemu wierzycielem. Artykuł 112 dana dokonała instytucja nienależnych wypłat, Jeżeli bezpośrednio lub za pośrednictwem innej instytucji, a ich odzyskanie nie jest możliwe, kwoty te obciążają ostatecznie pierwszą instytucję, z wyjątkiem przypadku, gdy nienależnej wypłaty dokonano na skutek oszustwa. równą kwocie nienależnie udzielonych świadczeń rzeczowych. Wyżej wymienione instytucje informują o swojej wierzytelności Komisję Obrachunkową określoną w art. 101 ust. 3 rozporządze- nia wykonawczego, która sporządza ich wykaz. Artykuł 114 Tymczasowe wypłaty świadczeń w przypadku sporu dotyczącego właściwego ustawodawstwa lub dotyczącego instytucji, która powinna udzielać świadczeń na tytułu podstawie W przypadku sporu między instytucjami lub właściwymi władzami dwóch lub więcej Państw Członkowskich w kwestii ustawodawstwa właściwego II rozporządzenia lub w sprawie określenia instytucji zobowiązanej do udzielenia świadczeń zainteresowany, który mógłby ubiegać się o te świadczenia, gdyby nie było niezgodności, korzysta tymczasowo przez ustawodawstwo instytucję miejsca zamieszkania, lub jeżeli zainteresowany nie zamieszkuje na terytorium jednego z zainteresowanych Państw Członkowskich, ze świadczeń, przewidzianych ustawodawstwem stosowanym przez instytucję, do której wystąpił na początku z wnioskiem o świadczenia. przewidzianych świadczeń, stosowane przez ze Artykuł 115 Procedury badań lekarskich przeprowadzonych w Państwie Członkowskim innym niż Państwo właściwe Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania powołana, na podstawie art. 87 rozporządzenia, do przeprowadzenia badań lekarskich postępuje z procedurą ustanowioną w stosowanym przez nią ustawodawstwie. zgodnie Artykuł 113 Odzyskanie nienależnie świadczeń udzielonych rzeczowych pracownikom najemnym zatrudnionym w transporcie międzynarodowym W przypadku braku określenia takich procedur instytucja ta zwraca się do instytucji właściwej o informację w celu zapoznania się ze sposobem postępowania. 1. Jeżeli prawo do świadczeń rzeczowych nie jest uznane przez właściwą instytucję, świadczenia rzeczowe udzielone pracowni- kowi najemnemu zatrudnionemu w transporcie międzynarodo- wym przez instytucję w miejscu pobytu na podstawie domniema- nia określonego w art. 20 ust. 1 lub art. 62 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego są zwracane przez właściwą instytucję. 2. Wydatki poniesione przez instytucję miejsca pobytu na rzecz każdego pracownika transportu międzynarodowego, który uzy- skał świadczenia rzeczowe na podstawie przedstawionego zaświadczenia określonego w art. 20 ust. 1 lub art. 62 ust. 1 roz- porządzenia wykonawczego, a nie zgłosił się uprzednio do insty- tucji miejsca pobytu i nie ma prawa do świadczeń rzeczowych, zwracane są przez instytucję wskazaną jako właściwą w wymie- nionym zaświadczeniu lub przez inną instytucję wyznaczoną w tym celu przez właściwą władzę danego Państwa Członkow- skiego. Artykuł 116 Umowy odnoszące się do odzyskiwania składek 1. Umowy zawarte na podstawie art. 92 ust. 2 rozporządzenia wprowadza się do załącznika 5 do rozporządzenia wykonawcze- go. 2. Umowy zawarte w celu wykonania przepisów art. 51 rozpo- rządzenia stosuje się, o ile zostaną wymienione w załączniku 5 do rozporządzenia wykonawczego. Artykuł 117 Przetwarzanie danych 3. Właściwa instytucja lub, w przypadku określonym w ust. 2, instytucja wskazana jako właściwa lub instytucja wyznaczona w tym celu zachowuje w stosunku do beneficjenta wierzytelność 1. Jedno lub więcej Państw Członkowskich lub ich właściwe wła- dze mogą, po uzyskaniu opinii Komisji Administracyjnej, 144 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 przystosować do przetwarzania danych wzory świadectw, zaświadczeń, deklaracji, wniosków i innych dokumentów oraz operacje i metody przekazywania danych, przewidzianych w celu stosowania rozporządzenia i rozporządzenia wykonawczego. 2. Komisja Administracyjna podejmie niezbędne prace w celu upowszechnienia formularzy, określonych w ust. 1, o ile pozwoli na to rozwój przetwarzania danych w Pań- stwach Członkowskich. i ujednolicenia TYTUŁ VII PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE Artykuł 118 (6) (12) Artykuł 119 (6) (12) Przepisy przejściowe dotyczące emerytur i rent dla pracowników najemnych Przepisy przejściowe odnoszące się do emerytur lub rent dla osób prowadzących działalność na własny rachunek 1. W przypadku gdy realizacja ryzyka nastąpiła przed dniem 1 października 1972 r. lub przed datą wykonania rozporządze- nia wykonawczego na terytorium zainteresowanego Państwa Członkowskiego i gdy wniosek o emeryturę lub rentę nie został rozpatrzony przed tą datą, wniosek ten stanowi podstawę, jeżeli świadczenia muszą być przyznane z tytułu tej realizacji ryzyka, za okres poprzedzający tę ostatnią datę, dla podwójnego przyzna- nia: 1. W przypadku realizacji ryzyka przed dniem 1 lipca 1982 r. lub przed datą wykonania rozporządzenia wykonawczego na teryto- rium zainteresowanego Państwa Członkowskiego i gdy wniosek o emeryturę lub rentę nie został jeszcze rozpatrzony przed tą datą, ten wniosek stanowi podstawę, jeżeli świadczenia muszą być przyznane z tytułu tej realizacji ryzyka, za okres poprzedza- jący tę ostatnią datę, dla podwójnego przyznania:: a) za okres poprzedzający dzień 1 października 1972 r. lub poprzedzający datę wykonania rozporządzenia wykona- wczego na terytorium zainteresowanego Państwa Członkow- skiego, zgodnie z rozporządzeniem lub z obowiązującymi umowami między zainteresowanymi Państwami Członkow- skimi; a) za okres przed dniem 1 lipca 1982 r. lub przed datą wykona- nia rozporządzenia wykonawczego na terytorium zaintereso- wanego Państwa Członkowskiego zgodnie z rozporządzeniem lub z umowami między zainteresowanymi Państwami Człon- kowskimi obowiązującymi przed tą datą; b) za okres rozpoczynający się w dniu 1 października 1972 r. lub w dniu wykonania rozporządzenia wykonawczego na teryto- rium zainteresowanego Państwa Członkowskiego, zgodnie z rozporządzeniem. b) za okres rozpoczynający się od dnia 1 lipca 1982 r. lub od daty wykonania rozporządzenia wykonawczego na teryto- rium zainteresowanego Państwa Członkowskiego, zgodnie z rozporządzeniem. Jednakże jeżeli kwota obliczona zgodnie z przepisami określo- nymi w lit. a) jest wyższa od kwoty obliczonej zgodnie z przepi- sami zawartymi w lit. b), zainteresowany korzysta w dalszym ciągu ze świadczeń w kwocie obliczonej zgodnie z przepisami określonymi w lit. a). Jednakże jeżeli kwota obliczona zgodnie z przepisami określo- nymi w lit. a) jest wyższa od kwoty obliczonej zgodnie z przepi- sami, o których mowa w lit. b), zainteresowany korzysta w dal- szym ciągu ze świadczenia w kwocie obliczonej zgodnie z przepisami określonymi w lit. a). 2. Zgłoszenie wniosku o świadczenie z tytułu inwalidztwa, sta- rości lub dla pozostałych przy życiu do instytucji Państwa Człon- kowskiego, począwszy od dnia 1 października 1972 r. lub począwszy od daty wykonania rozporządzenia wykonawczego na terytorium zainteresowanego Państwa Członkowskiego lub na części terytorium tego Państwa, pociąga za sobą ponowne roz- poznanie z urzędu, zgodnie z rozporządzeniem, świadczeń, które zostały przyznane z tego samego tytułu, przed tą datą, przez instytucję lub instytucje jednego lub więcej pozostałych Państw Członkowskich; takie ponowne rozpoznanie nie może pociągać za sobą przyznania niższej kwoty świadczenia. 2. Zgłoszenie wniosku o świadczenie z tytułu inwalidztwa staro- ści lub dla pozostających przy życiu do instytucji Państwa Człon- kowskiego, począwszy od dnia 1 lipca 1982 r. lub począwszy od daty wykonania rozporządzenia wykonawczego na terytorium zainteresowanego Państwa Członkowskiego lub na części teryto- rium tego Państwa, pociąga za sobą ponowne rozpoznanie z urzędu, zgodnie z rozporządzeniem, świadczeń, które zostały przyznane z tego samego tytułu, przed tą datą, przez instytucję lub instytucje jednego lub więcej pozostałych Państw Członkow- skich; takie ponowne rozpoznanie nie może pociągać. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 145 Artykuł 119a (5) Przepisy przejściowe odnoszące się do emerytur i rent do celów stosowania art. 15 ust. 1 lit. a) ostatnia część rozporządzenia wykonawczego 1. W przypadku realizacji ryzyka przed dniem 1 stycznia 1987 r. i gdy wniosek o emeryturę lub rentę nie został jeszcze rozpa- trzony przed tą datą, ten wniosek stanowi podstawę, jeżeli świad- czenia muszą być przyznane z tytułu tej realizacji ryzyka, za okres poprzedzający tę ostatnią datę, dla podwójnego przyznania: a) za okres przed dniem 1 stycznia 1987 r. zgodnie z rozporzą- dzeniem lub z umowami między zaangażowanymi Państwami Członkowskimi; b) za okres rozpoczynający się od dnia 1 stycznia 1987 r. , zgod- nie z przepisami rozporządzenia. Jednakże jeżeli kwota obliczona zgodnie z przepisami, określo- nych w lit. a), jest wyższa od kwoty obliczonej zgodnie z przepi- sami, o których mowa w lit. b), zainteresowany korzysta w dal- szym ciągu ze świadczenia w kwocie obliczonej zgodnie z przepisami określonymi w lit. a). 2. Zgłoszenie wniosku o świadczenie z tytułu inwalidztwa, sta- rości lub dla pozostałych przy życiu do instytucji Państwa Człon- kowskiego, począwszy od dnia 1 stycznia 1987 r. , pociąga za sobą ponowne rozpoznanie z urzędu, zgodnie z rozporządze- niem, świadczeń, które zostały przyznane z tego samego tytułu, przed tą datą, przez instytucję lub instytucje jednego lub więcej pozostałych Państw Członkowskich bez uszczerbku dla przepi- sów art. 3. 3. Prawa zainteresowanych, którym przyznano renty lub emery- tury przed dniem 1 stycznia 1987 r. na terytorium zainteresowa- nego Państwa Członkowskiego, mogą zostać wyliczone ponow- nie, na ich wniosek, zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 3811/86 (2). 1987 r. ; w takim przypadku przepisy ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego dotyczące wygaśnięcia lub przedawnie- nia nie mogą być skuteczne wobec zainteresowanych. 5. Jeżeli wniosek określony w ust. 3, złożony jest po wygaśnię- ciu terminu jednego roku, począwszy od dnia 1 stycznia 1987 r. , prawa nabyte na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 3811/86, które nie wygasły ani nie uległy przedawnieniu, zostają nabyte od daty złożenia wniosku, chyba że stosowane są bardziej korzystne przepisy ustawodawstwa któregokolwiek z Państw Członkow- skich. Artykuł 120(8) … Artykuł 121 Dodatkowe umowy wykonawcze 1. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych Państw Członkowskich mogą, w razie potrzeby, zawierać umowy w celu uzupełnienia administracyjnych procedur wyko- nywania rozporządzenia. Umowy te wymienione są w załączniku 5 do rozporządzenia wykonawczego. 2. Umowy podobne do określonych w ust. 1, które obowiązują w dniu poprzedzającym dzień 1 października 1972 r. , stosuje się nadal, o ile są uwzględnione w załączniku 5 do rozporządzenia wykonawczego. Artykuł 122 Przepisy szczególne w sprawie zmiany niektórych załączników 4. Jeżeli wniosek, określony w ust. 3 jest złożony w terminie jed- nego roku począwszy od dnia 1 stycznia 1987 r. , prawa przy- znane na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 3811/86 nabywa się od dnia 1 stycznia 1987 r. lub od daty nabycia praw do eme- rytury lub renty, o ile są one przyznane po dniu 1 stycznia Załączniki 1, 4, 5, 6, 7 i 8 do rozporządzenia wykonawczego mogą być zmieniane rozporządzeniem Komisji na wniosek określonego Państwa lub określonych Państw Członkowskich lub ich właściwych władz, po zasięgnięciu opinii Komisji Administracyjnej (1) Dz. U. L 355 z 16. 12. 1986, str. 5. 146 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK 1 (A) (B) (3) (4) (9) (13) (15) WŁAŚCIWE WŁADZE (art. 1 ust. 1 rozporządzenia i art. 4 ust. 1 oraz art. 122 rozporządzenia wykonawczego) A. BELGIA: 1. Ministre de la prévoyance sociale, Bruxelles Minister van Sociale Voorzorg, Brussel (Minister Opieki Spo- łecznej, Bruksela). 2. Ministre des classes moyennes, Bruxelles Minister van Middenstand, Brussel (Minister Klasy Średniej, Bruk- sela). B. DANIA: 1. Socialministeren (Minister Spraw Socjalnych), Kopenhaga. 2. Arbejdsministeren (Minister Pracy), Kopenhaga. 3. Sundhedsministeren (Minister Zdrowia), Kopenhaga. … C. NIEMCY: Bundesminister für Arbeit und Sozialordnung (Federalny Minister Pracy i Spraw Socjalnych), Bonn. D. HISZPANIA: Ministro de Trabajo y Asuntos Sociales (Minister Pracy i Spraw Socjalnych), Madryt. E. FRANCJA: 1. Ministre des affaires sociales et de la solidarité nationale (Minister Spraw Socjalnych i Solidarności Naro- dowej), Paryż. 2. Ministre de l’agriculture (Minister Rolnictwa), Paryż. F. GRECJA: 1. Υπουργός Κοινωνιχών Υπηρεσιών, Αθήνα (Minister Spraw Socjalnych), Ateny. 2. Υπουργός Εργασίας, Αθήνα (Minister Pracy), Ateny. 3. Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Πειραιάς (Minister Marynarki Handlowej), Pireus. G. IRLANDIA: 1. Minister of Social Welfare (Minister Spraw Socjalnych), Dublin. 2. Minister of Health (Minister Zdrowia), Dublin. H. WŁOCHY: 1. Ministro del Lavoro e della Previdenza Sociale (Minister Pracy i Opieki Społecznej), Rzym. 2. Ministro della Sanità (Ministerstwo Zdrowia), Rzym. 3. Ministro di Grazia e Giustizia (Minister Sprawiedliwości), Rzym. 4. Ministro della Finanze (Minister Finansów), Rzym. I. LUKSEMBURG: 1. Ministre du travail et de la sécurité sociale (Minister Pracy i Zabezpieczenia Społecznego), Luksemburg. 2. Ministre de la famille (Minister Rodziny), Luksemburg. J. NIDERLANDY: 1. Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (Minister Spraw Socjalnych i Zatrudnienia), Haga. 2. Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur (Minister Dobrobytu, Zdrowia i Kultury), Rijswijk. K. AUSTRIA: 1. Bundesminister für Arbeit und Soziales (Federalny Minister Pracy i Spraw Społecznych), Wiedeń. 2. Bundesminister für Jugend und Familie (Federalny Minister Młodzieży i Rodziny), Wiedeń. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 147 L. PORTUGALIA: 1. Ministro do Trabalho e Segurança Social (Minister Pracy i Zabezpieczenia Społecznego), Lizbona. 2. Ministro da Saúde (Minister Zdrowia), Lizbona. 3. Secrétario Regional dos Assuntos Sociais da Região Autónoma da Madeira (Regionalny Sekretariat Spraw Socjalnych Autonomicznego Regionu Madery), Funchal. 4. Secrétario Regional dos Assuntos Sociais da Região Autónoma dos Açores (Regionalny Sekretariat Spraw Socjalnych Autonomicznego Regionu Azorów), Angra do Heroismo. M. FINLANDIA: Sosiaali- ja terveysministeriö — Social- och hälsovårdsministeriet (Ministerstwo Spraw Socjalnych i Zdrowia), Helsinki. N. SZWECJA: Regeringen (Socialdepartementet) [Rząd (Ministerstwo Zdrowia i Spraw Socjalnych)], Sztokholm. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO: 1. Secretary of State for Social Security (Sekretariat Stanu do spraw Socjalnych), Londyn; 1a. Secretary of State for Health (Sekretariat Stanu do spraw Zdrowia), Londyn. 2. Secretary of State for Scotland (Sekretariat Stanu do spraw Szkocji), Edynburg. 3. Secretary of State for Wales (Sekretariat Stanu do spraw Walii), Cardiff. 4. Department of Health and Social Services for Northern Ireland (Departament Zdrowia i Służb Socjalnych dla Irlandii Północnej), Belfast. 5. Director of the Department of Labour and Social Security (Dyrektor Departamentu Pracy i Zabezpieczenia Społecznego), Gibraltar. 6. Director of the Gibraltar Health Authority (Dyrektor Urzędu Zdrowia Gibraltaru). 148 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK 2 (A) (B) (2) (3) (7) (8) (9) (13) (14) (15) WŁAŚCIWE INSTYTUCJE (Art. 1 lit. o) rozporządzenia i art. 4 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego) 1. Choroby i macierzyństwo: a) Do celów stosowania art. 16-29 rozporządzenia wykonawczego: A. BELGIA i) na zasadach ogólnych: ii) dla marynarzy: iii) dla osób objętych systemem zamorskich ubezpieczeń społecz- nych: iv) dla byłych zatrudnionych w Kongu Belgijskim i w Ruandzie- Burundi: b) Do celów stosowania tytułu V rozporządzenia wykonawczego: 2. Inwalidztwo: a) Inwalidztwo powszechne (robotnicy, urzędnicy i robotnicy kopalń) oraz inwalidztwo osób prowadzących działalność na własny rachunek: b) Inwalidztwo szczególne robotników kopalń: c) Inwalidztwo marynarzy: d) inwalidztwo osób objętych zamorskim systemem zabezpieczenia: e) inwalidztwo byłych zatrudnionych w Kongu Belgijskim i w Ruan- dzie-Burundi: organ, w którym pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek jest ubezpieczona; Caisse de secours et de prévoyance en faveur des marins Hulp- en voorzorgskas voor zeervarenden — (Fundusz ubezpieczeń i opieki spo- łecznej marynarzy, Antwerpia); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy instytut ubez- pieczeń na wypadek choroby i inwalidztwa, Bruksela) działający w imie- niu organu ubezpieczającego lub Fundusz ubezpieczeń i opieki społecz- nej marynarzy. Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy instytut ubez- pieczeń na wypadek choroby i inwalidztwa, Bruksela) wspólnie z orga- nem ubezpieczeniowym, w którym pracownik najemny lub osoba pro- wadząca działalność na własny rachunek jest lub była ubezpieczona; Fonds national de retraite des ouvriers-mineurs, Bruxelles Nationaal pen- sioenfonds voor mijnwerkers, Brussel — (Krajowy fundusz emerytalny robotników kopalń, Bruksela); Caisse de secours et de prévoyance en faveur des marins Hulp- en voorzorgskas voor zeervarenden — (Fundusz ubezpieczeń i opieki spo- łecznej marynarzy), Antwerpia; Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). 3. Starość i śmierć (emerytury i renty rodzinne): a) system powszechny (robotnicy, urzędnicy, pracownicy kopalń i marynarze): Office national des pensions, Bruxelles Rijksdienst voor pensioenen, Brus- sel — (Krajowe biuro emerytur, Bruksela); b) system dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: c) system zamorskiego zabezpieczenia społecznego: d) system dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Rwan- dzie-Burundi: Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants, Bruxelles Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen, Brussel — (Krajowy instytut opieki społecznej dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, Bruksela); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 149 4. Wypadki przy pracy: a) przed wygaśnięciem terminu badań określonego w ustawie z dnia 10 kwietnia 1971 r. (art. 72): i) świadczenia rzeczowe: — wymiana i utrzymanie protez: Fonds des accidents du travail, Bruxelles Fonds voor arbeidsongevallen, Brussel — (Fundusze wypadków przy pracy, Bruksela); — świadczenia inne niż wyżej wymienione: ubezpieczyciel, który ubezpiecza pracodawcę; ii) świadczenia pieniężne — zasiłki: ubezpieczyciel, który ubezpiecza pracodawcę, — świadczenia dodatkowe przyznane Dekretem Królewskim z dnia 21 grudnia 1971 r. : Fonds des accidents du travail, Bruxelles Fonds voor arbeidsongevallen, Brussel — (Fundusz wypadków przy pracy, Bruksela); b) po wygaśnięciu terminu badań określonego w ustawie z dnia 10 kwietnia 1971 r. (art. 72): i) świadczenia rzeczowe: ii) świadczenia pieniężne: — renty: — dodatkowe zasiłki: c) system dla marynarzy i rybaków: d) w przypadku braku ubezpieczenia: Fonds des accidents du travail, Bruxelles Fonds voor arbeidsongevallen, Brussel — (Fundusz wypadków przy pracy, Bruksela), wyznaczony organ rentowy, Fonds des accidents du travail, Bruxelles Fonds voor arbeidsongevallen, Brussel — (Fundusz wypadków przy pracy, Bruksela); Fonds des accidents du travail, Bruxelles Fonds voor arbeidsongevallen, Brussel — (Fundusz wypadków przy pracy, Bruksela); Fonds des accidents du travail, Bruxelles Fonds voor arbeidsongevallen, Brussel — (Fundusz wypadków przy pracy, Bruksela); e) system dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Ruan- dzie-Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). 5. Choroby zawodowe: a) na zasadach ogólnych: Fonds des maladies professionelles, Bruxelles Fonds voor beroepsziekten, Brussel — (Fundusze chorób zawodowych, Bruksela); b) system dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Ruan- dzie-Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). 6. Świadczenia z tytułu śmierci: a) Ubezpieczenie na wypadek choroby i inwalidztwa: i) na zasadach ogólnych: ii) dla marynarzy: Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy instytut ubez- pieczeń na wypadek choroby i inwalidztwa, Bruksela) wspólnie z orga- nem ubezpieczeniowym, w którym pracownik najemny był ubezpie- czony; Caisse de secours et de prévoyance en faveur des marins Hulp- en voorzorgskas voor zeervarenden — (Fundusz ubezpieczeń i opieki spo- łecznej marynarzy, Antwerpia); 150 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 iii) dla osób objętych zamorskim systemem zabezpieczenia spo- łecznego: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); iv) system dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Ruandzie-Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); b) wypadki przy pracy: i) na zasadach ogólnych: ii) dla marynarzy: ubezpieczyciel; Fonds des accidents du travail, Bruxelles Fonds voor arbeidsongevallen, Brussel — (Fundusz wypadków przy pracy, Bruksela); iii) system dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Ruandzie-Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); c) choroby zawodowe: i) na zasadach ogólnych: Fonds des maladies professionelles, Bruxelles Fonds voor beroepsziekten, Brussel — (Fundusze chorób zawodowych, Bruksela); ii) system dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Ruandzie-Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). 7. Bezrobocie: i) na zasadach ogólnych: ii) dla marynarzy: 8. Zasiłki rodzinne: a) system dla pracowników najemnych: b) system dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: Office national de l’emploi, Bruxelles Rijksdienst voor arbeidsvoorziening, Brussel — (Krajowe biuro zatrudnienia, Bruksela); Pool des marins de la marine marchande Pool van de zeelieden ter koop- vaardij — (Syndykat marynarzy marynarki handlowej) Antwerpia. Office national des allocations familiales pour travailleurs salariés, Bruxelles Rijksdienst voor kinderbijslag voor werknemers, Brussel — (Kra- jowe biuro zasiłków rodzinnych dla pracowników najemnych, Bruksela); Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants, Bruxelles Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen, Brussel — (Krajowe biuro ubezpieczeń społecznych dla osób prowadzą- cych działalność na własny rachunek, Bruksela); c) system dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Ruan- dzie-Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). a) Choroba i macierzyństwo: i) choroba: — świadczenia rzeczowe: — świadczenia pieniężne: B. DANIA właściwa amtskommune (administracja lokalna). W gminie Kopenhaga: Magistraten (administracja gminna). W gminie Frederiksbørg: administra- cja gminna; komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach Kopenhaga, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna); 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 151 ii) macierzyństwo: — świadczenia rzeczowe: — świadczenia pieniężne: b) Inwalidztwo: właściwa amtskommune (administracja lokalna). W gminie Kopenhaga: Magistraten (administracja gminna). W gminie Frederiksbørg: administra- cja gminna, komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach Kopenhaga, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna); i) świadczenia przyznane zgodnie z ustawodawstwem w sprawie rent socjalnych: Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowe biuro zabezpieczenia społecznego i dobrobytu), Kopenhaga; ii) świadczenia rehabilitacyjne: komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach Kopenhaga, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna); c) Starość i śmierć (emerytury i renty rodzinne): i) emerytury i renty przyznane zgodnie z ustawodawstwem w spra- wie rent socjalnych: Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowe biuro zabezpieczenia społecznego i dobrobytu), Kopenhaga; ii) emerytury i renty przyznane zgodnie z ustawą o dodatkowych emeryturach dla pracowników najemnych („loven om Arbejdsmar- kedets Tillægspension”): Arbejdsmarkedets Tillægspension (Biuro do spraw dodatkowych emery- tur i rent dla pracowników najemnych); Hillerød; d) Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: i) świadczenia rzeczowe i renty: ii) dzienne zasiłki: e) Świadczenia z tytułu śmierci: f) Bezrobocie: Arbejdsskadestyrelsen (Krajowe biuro do spraw wypadków przy pracy i chorób zawodowych), Kopenhaga; komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach Kopenhaga, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna); komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach Kopenhaga, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna); Direktoratet for Arbejdsløshedsforsikringen (Krajowe biuro ubezpieczeń na wypadek bezrobocia), Kopenhaga; g) Świadczenia rodzinne (zasiłki rodzinne): komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach Kopenhaga, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna). C. NIEMCY Właściwość instytucji niemieckich określona jest przez przepisy niemieckiego ustawodawstwa, o ile nie stanowi się inaczej 1. Ubezpieczenie na wypadek choroby: Do celów stosowania art. 13 ust. 2 lit. e) rozporządzenia: a) w przypadku gdy zainteresowany zamieszkuje na terytorium Republiki Federalnej Niemiec: właściwa Allgemeine Ortskrankenkasse (lokalna Powszechna Kasa Cho- rych) w miejscu zamieszkania zainteresowanego; b) w przypadku gdy zainteresowany zamieszkuje na terytorium innego Państwa Członkowskiego: Allgemeine Ortskrankenkasse Bonn (lokalna Powszechna Kasa Chorych w Bonn), Bonn; c) w przypadku, gdy członek rodziny zainteresowanego był, przed powołaniem lub ponownym powołaniem do służby wojskowej lub do służby cywilnej, ubezpieczony w instytucji niemieckiej zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: instytucja ubezpieczenia na wypadek choroby, w której ten członek rodziny był ubezpieczony. 152 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 Do celów stosowania art. 25 ust. 1 rozporządzenia: instytucja ubezpieczenia na wypadek choroby, w której osoba bezrobotna była ubezpieczona w chwili, kiedy opuściła terytorium Republiki Federal- nej Niemiec; Do celów ubezpieczenia na wypadek choroby ubiegającego się o eme- ryturę lub rentę i emeryta lub rencisty oraz członków jego rodziny zgodnie z przepisami sekcji 4 i 5 rozdziału I tytułu III rozporządze- nia: i) w przypadku gdy zainteresowany jest ubezpieczony w Allgemeine Ortskrankenkasse (Lokalna Powszechna Kasa Chorych) lub jeżeli nie jest ubezpieczony w żadnej instytucji ubezpieczenia na wypa- dek choroby: Allgemeine Ortskrankenkasse Bonn (Lokalna Powszechna Kasa Chorych Bonn), Bonn; ii) we wszystkich pozostałych przypadkach: instytucja ubezpieczenia na wypadek choroby, w której wnioskodawca lub emeryt lub rencista jest ubezpieczony; 2. Ubezpieczenie emerytalno-rentowe robotników, urzędników i pracowników kopalń: Dla przystąpienia do ubezpieczenia dobrowolnego, tak samo jak dla decydowania o wnioskach o świadczenia i przyznawaniu świadczeń na podstawie przepisów rozporządzenia: a) dla osób, które były ubezpieczone lub traktowane jako takie wyłącznie na podstawie niemieckiego ustawodawstwa lub niemiec- kiego ustawodawstwa oraz ustawodawstwa jednego lub więcej Państw Członkowskich oraz pozostający przy życiu po ich śmierci, jeżeli osoba zainteresowana: — zamieszkuje na terytorium innego Państwa Członkowskiego, lub — jest obywatelem innego Państwa Członkowskiego zamiesz- kującym na terytorium trzeciego: i) w przypadku gdy ostatnia składka została wpłacona na ubez- pieczenie emerytalno-rentowe robotników: — jeżeli zainteresowany zamieszkuje w Niderlandach lub jest obywatelem niderlandzkim, zamieszkującym na teryto- rium państwa trzeciego: Landesversicherungsanstalt Westfalen (Regionalne biuro ubezpieczeń w Westfalii), Münster, — jeżeli zainteresowany zamieszkuje w Belgii lub w Hiszpa- lub jest obywatelem belgijskim lub hiszpańskim nii zamieszkującym na terytorium państwa trzeciego: Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz (Regionalne biuro ubezpieczeń Nadrenii), Düsseldorf, — jeżeli zainteresowany zamieszkuje we Włoszech lub jest obywatelem włoskim, zamieszkującym na terytorium państwa trzeciego: Landesversicherungsanstalt Schwaben (Regionalne biuro ubezpieczeń Szwabii), Augsburg, — jeżeli zainteresowany zamieszkuje we Francji lub Luksem- burgu lub jest obywatelem francuskim lub luksembur- skim, zamieszkującym na terytorium państwa trzeciego: Landesversicherungsanstalt Rheinland-Pfalz (Regionalne biuro ubezpie- czeń Nadrenii-Palatynatu), Speyer, — jeżeli zainteresowany zamieszkuje w Danii lub jest oby- watelem duńskim zamieszkującym na terytorium pań- stwa trzeciego: Landesversicherungsanstalt Schleswig-Holstein (Regionalne biuro ubez- pieczeń Szlezwiku- Holsztynu), Lubeka, — jeżeli zainteresowany zamieszkuje w Irlandii lub w Zjed- noczonym Królestwie lub jest obywatelem irlandzkim lub Zjednoczonego Królestwa zamieszkującym na terytorium państwa trzeciego: Landesversicherungsanstalt Freie und Hansestadt Hamburg (Regionalne biuro ubezpieczeń Wolnego i Hanzeatyckiego Miasta Hamburg), Ham- burg, 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 153 — jeżeli osoba zainteresowana zamieszkuje w Grecji lub jest obywatelem greckim zamieszkującym na terytorium państwa trzeciego: Landesversicherungsanstalt Württemberg (Regionalne Biuro Ubezpieczeń Wirtembergii), Stuttgart, — jeżeli osoba zainteresowana zamieszkuje w Portugalii lub jest obywatelem portugalskim zamieszkującym na tery- torium państwa trzeciego: Landesversicherungsanstalt Unterfranken (Regionalne biuro ubezpieczeń Dolnej Frankonii), Würzburg; Jednakże jeżeli ostatnia składka została wpłacona do: — Landesversicherungsanstalt für das Saarland (Regionalne biuro ubezpieczeń Saary), Saarbrücken lub do Bahnversi- cherungsanstalt (Biuro ubezpieczeń kolei), Frankfurt nad Menem: — Seekasse (Fundusz ubezpieczeń marynarzy), Hamburg, lub jeżeli składka była płacona przez ostatnie 60 mie- sięcy do Seekasse ( Rentenversicherung der Arbeiter oder der Angestellten) [Fundusz ubezpieczeń marynarzy (sys- tem ubezpieczeń rentowych dla robotników lub urzęd- ników)], Hamburg: ii) Jeżeli ostatnia składka została wpłacona do systemu ubez- pieczeń emerytalno-rentowych urzędników: — jeżeli nie były wpłacane składki do Seekasse (Fundusz ubezpieczeń marynarzy), Hamburg, lub jeżeli nie było ostatniej składki wpłaconej do Bahnversicherungsanstalt (Biuro ubezpieczeń kolei federalnych), Frankfurt nad Menem: — jeżeli składka była płacona do Seekasse ( Rentenversiche- rung der Arbeiter oder Angestellten) [Fundusz ubezpie- czeń marynarzy (system ubezpieczeń rentowych dla robotników lub urzędników)], Hamburg: instytucja, do której została wpłacona ostatnia składka, Seekasse (Fundusz ubezpieczeń marynarzy), Hamburg; Bundesversicherungsanstalt für Angestellte (Federalne biuro ubezpieczeń pracowników), Berlin, Seekasse (Fundusz ubezpieczeń marynarzy), Hamburg, — jeżeli ostatnia składka była płacona do Bahn- versicherungsanstalt (Biuro ubezpieczeń kolei), Frankfurt nad Menem: Bahnversicherungsanstalt Menem; (Biuro ubezpieczeń kolei), Frankfurt nad Bundesknappschaft (Federalny Fundusz ubezpieczeń robotników kopalń), Bochum. iii) Jeżeli ostatnia składka została wpłacona na ubezpieczenie emerytalno-rentowe pracowników kopalń lub kiedy staż wymagany dla nabycia emerytury lub renty dla pracowni- ków kopalń udzielanej z tytułu zmniejszenia zdolności do pracy w górnictwie ( Bergmannsrente) jest ukończony lub traktowany jak ukończony: b) Dla osób, które były ubezpieczone lub były traktowane jako ubez- pieczone na podstawie niemieckiego ustawodawstwa przez jedno lub więcej Państw Członkowskich, i dla osób pozostałych przy życiu po ich śmierci, jeżeli zainteresowany: — zamieszkuje na terytorium Niemiec, z wyjątkiem Saary, lub — jest obywatelem Niemiec zamieszkującym na terytorium pań- stwa trzeciego: 154 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 i) w przypadku gdy ostatnia składka na podstawie niemiec- kiego ustawodawstwa została wpłacona na ubezpieczenie emerytalno-rentowe robotników: — jeżeli ostatnia składka w czasie podlegania ustawodaw- stwu innego Państwa Członkowskiego została wpłacona do niderlandzkiej instytucji ubezpieczenia emerytalno- rentowego: — jeżeli ostatnia składka na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego została wpłacona do belgijskiej instytucji ubezpieczenia emerytalno-rentowego: lub hiszpańskiej Landesversicherungsanstalt Westfalen (Regionalne Biuro Ubezpieczeń Westfalii), Münster, Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz (Regionalne Biuro Ubezpieczeń Nadrenii), Düsseldorf, — jeżeli ostatnia składka na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego została wpłacona wło- skiej instytucji ubezpieczenia emerytalno-rentowego: Landesversicherungsanstalt Schwaben (Regionalne Biuro Ubezpieczeń Szwabii), Augsburg, — jeżeli ostatnia składka na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego została wpłacona fran- cuskiej instytucji ubezpieczenia emerytalno-rentowego: lub luksemburskiej Landesversicherungsanstalt Rheinland-Pfalz (Regionalne Biuro Ubezpie- czeń Nadrenii-Palatynatu), Speyer, — jeżeli ostatnia składka na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego została wpłacona do duńskiej instytucji ubezpieczenia emerytalno-rentowego: Landesversicherungsanstalt Schleswig-Holstein (Regionalne Biuro Ubez- pieczeń Szlezwika- Holsztynu), Lubeka, — jeżeli ostatnia składka na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego została wpłacona do instytucji ubezpieczenia emerytalno-rentowego Irlandii lub Zjednoczonego Królestwa: Landesversicherungsanstalt Freie und Hansestadt Hamburg (Regionalne Biuro Ubezpieczeń Wolnego i Hanzeatyckiego Miasta Hamburg), Ham- burg, — jeżeli ostatnia składka na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego została wpłacona do greckiej instytucji ubezpieczenia emerytalno-rentowego: Landesversicherungsanstalt Württemberg (Regionalne biuro ubezpieczeń Wirtembergii), Stuttgart, — jeżeli ostatnia składka na podstawie ustawodawstwa innego Państwa Członkowskiego została wpłacona do portugalskiej emerytalno- rentowego: ubezpieczenia instytucji Jednakże jeżeli zainteresowany zamieszkuje na terytorium Niemiec w Saarze lub jeżeli jest obywatelem niemieckim zamieszkującym na terytorium państwa trzeciego i jeżeli ostatnia składka w czasie podlegania ustawodawstwu nie- mieckiemu została wpłacona do instytucji ubezpieczenia emerytalnego Saary: Jednakże jeżeli ostatnia składka w czasie podlegania niemiec- kiemu ustawodawstwu została wpłacona do: — Seekasse (Fundusz ubezpieczeń marynarzy), Hamburg, lub jeżeli składka z tytułu zatrudnienia w marynarce niemiec- kiej lub w marynarce innego państwa była płacona w okresie ostatnich 60 miesięcy do: Landesversicherungsanstalt Unterfranken (Regionalne Biuro Ubezpieczeń Dolnej Frankonii), Würzburg; Landesversicherungsanstalt für das Saarland (Regionalne Biuro Ubezpie- czeń Saary), Saarbrücken; Seekasse (Fundusz ubezpieczeń marynarzy), Hamburg, — Bahnversicherungsanstalt Frankfurt nad Menem: (Biuro ubezpieczeń kolei), Bahnversicherungsanstalt Menem; (Biuro ubezpieczeń kolei), Frankfurt nad 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 155 ii) w przypadku gdy ostatnia składka została wpłacona na ubezpieczenie emerytalno-rentowego urzędników: — jeżeli nie była opłacana składka do Seekasse (Fundusz ubezpieczeń marynarzy), Hamburg, lub jeżeli ostatnia składka Bahn- versicherungsanstalt (Biuro ubezpieczeń kolei federal- nych), Frankfurt nad Menem: wpłacona została nie do Bundesversicherungsanstalt für Angestellte (Federalne biuro ubezpieczeń pracowników), Berlin, — jeżeli składka była płacona do Seekasse ( Rentenversiche- rung der Arbeiter oder der Angestellten) (Fundusz ubez- pieczeń marynarzy (System ubezpieczenia emerytalno- rentowego dla robotników lub urzędników)), Hamburg: Seekasse (Fundusz ubezpieczeń marynarzy), Hamburg, — jeżeli ostatnia składka została wpłacona do Bahn- versicherungsanstalt (Biuro ubezpieczeń kolei), Frankfurt nad Menem; Bahnversicherungsanstalt Menem; (Biuro ubezpieczeń kolei), Frankfurt nad Bundesknappschaft (Federalny Fundusz ubezpieczeń robotników kopalń), Bochum. iii) jeżeli ostatnia składka na podstawie niemieckiego ustawo- dawstwa została wpłacona do systemu ubezpieczenia emerytalno-rentowego pracowników kopalń lub jeżeli okres wymagany do uzyskania uprawnień do renty górni- czej, udzielanej z tytułu zmniejszenia zdolności do pracy w górnictwie (Bergmannsrente), jest lub jest uznany za ukończony: c) w przypadku zmiany państwa zamieszkania po przyznaniu świad- czeń w przypadkach, określonych w lit. a) i) i lit. b) i), odpowied- nio zmienia się właściwa instytucja. 3. Ubezpieczenia emerytalne rolników: Landwirtschaftliche Alterskasse Rheinland-Pfalz (Rolniczy fundusz eme- rytalny, Nadrenia-Palatynat), Speyer. 4. Ubezpieczenie uzupełniające pracowników hutnictwa żelaza i stali: Landesversicherungsanstalt für Saarland (Regionalne biuro ubezpieczeń Saary), Saarbrücken. 5. Ubezpieczenia wypadkowe (wypadki przy pracy i choroby zawodowe): Instytucja odpowiedzialna za ubezpieczenia wypadkowe dla danego przy- padku. 6. Zasiłki dla bezrobotnych i świadczenia rodzinne: Bundesanstalt für Arbeit (Federalne Biuro Pracy), Norymberga. 1. Wszystkie systemy z wyłączeniem systemów dla marynarzy: D. HISZPANIA a) dla wszystkich ryzyk z wyjątkiem bezrobocia: Direcciones Provinciales del Instituto Nacional de la Seguridad Social (pro- wincjonalne dyrekcje Państwowego Instytutu Ubezpieczeń Społecznych); b) w przypadku bezrobocia: Direcciones Provinciales del Instituto Nacional de Empleo (prowincjo- nalne dyrekcje Państwowego Instytutu Zatrudnienia). 2. System dla marynarzy: Instituto Social de la Marina (Społeczny Instytut Marynarki), Madryt. 3. Dla nieskładkowych emerytur lub rent inwalidzkich: Instituto Nacional de Servicios Sociales (Państwowy Instytut Służb Socjal- nych), Madryt. 156 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 1. Do celów art. 93 ust. 1, art. 94 i art. 95 rozporządzenia wyko- nawczego: A. System dla pracowników najemnych: E. FRANCJA Caisse nationale de l’assurance maladie (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby), Paryż; Caisse centrale de secours mutuels agricoles (Centralny Fundusz Rolni- czych Ubezpieczeń Wzajemnych), Paryż; Caisse autonome nationale de sécurité sociale dans les mines (Autono- miczny Krajowy Fundusz Zabezpieczenia Społecznego Górników), Paryż; Établissement national des invalides de la marine (Krajowa instytucja inwalidów marynarki), Paryż. Caisse nationale d’assurance maladie et maternité des travailleurs non sala- riés des professions non agricoles, Saint-Denis (Krajowy fundusz ubezpie- czeń na wypadek choroby i macierzyństwa dla osób pracujących na wła- sny rachunek w zawodach nierolniczych), Saint–Denis; Caisse centrale de secours mutuels agricoles (Centralny Fundusz Rolni- czych Ubezpieczeń Wzajemnych), Paryż, Caisse centrale des mutuelles agricoles (Centralny Fundusz Wzajemnej Pomocy Rolniczej), Fédération française des sociétés d’assurance (Ramex et Gamex) (Francu- ska Federacja Towarzystw Ubezpieczeniowych), Fédération nationale de la mutualité française (Krajowa Federacja Wzajem- nych Ubezpieczeń Francuskich). Caisse nationale de l’assurance maladie (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby), Paryż; Caisse de mutualité sociale agricole (Fundusz Wzajemnych Rolniczych Ubezpieczeń Społecznych); Caisse autonome nationale de sécurité sociale dans les mines (Autono- miczny Krajowy Fundusz Zabezpieczenia Społecznego Górników), Paryż; Établissement national des invalides de la marine (Krajowa instytucja inwalidów marynarki), Paryż; a) system powszechny: b) system rolniczy: c) system górniczy: d) system marynarzy: B. System dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: a) system dla osób prowadzących działalność na własny rachu- nek w zawodach nierolniczych: b) system rolniczy: 2. Do celów stosowania art. 96 rozporządzenia wykonawczego: a) system powszechny: b) system rolniczy: c) system górniczy: d) system marynarzy: 3. Pozostałe właściwe instytucje określone ustawodawstwem Francji: I. METROPOLIA A. System dla pracowników najemnych: a) system powszechny: i) choroby, macierzyństwo, śmierć (zasiłki): Caisse primaire d’assurance maladie (Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby); ii) inwalidztwo: aa) ogólnie, z wyjątkiem Paryża i Regionu Paryskiego: Caisse primaire d’assurance maladie (Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby); Paryż i Region Paryski: Caisse régionale d’assurance maladie (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby), Paryż; 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 157 bb) specjalny system przewidziany w art. L 365 — L 382 kodeksu zabezpieczenia społecznego: Caisse régionale d’assurance maladie (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby), Strasburg; iii) starość: aa) na zasadach ogólnych, z wyjątkiem Paryża i Regionu Paryskiego: Caisse régionale d’assurance maladie (branche vieillesse) (Regionalny Fun- dusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby (dział właściwy w sprawach sta- rości); Paryż i Region Paryski: Caisse nationale d’assurance vieillesse des travailleurs salariés (Krajowa Kasa Ubezpieczeń Emerytalnych dla Pracowników Najemnych), Paryż; bb) specjalny system przewidziany w art. L 365 — L 382 kodeksu zabezpieczenia społecznego: Caisse régionale d’assurance vieillesse (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń Emerytalnych), Strasburg, lub Caisse régionale d’assurance maladie (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby), Strasburg; Caisse primaire d’assurance maladie (Podstawowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby); iv) wypadki przy pracy: aa) niezdolność czasowa: bb) trwała niezdolność: — renty: — wypadki, które nastąpiły po dniu 31 grudnia 1946 r. : Caisse primaire d’assurance maladie (Podstawowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby), — wypadki, które nastąpiły przed dniem pracodawca lub ubezpieczyciel zastępczy; 1 stycznia 1947 r. : — podwyżka rent: — wypadki, które nastąpiły po dniu 31 grudnia 1946 r. : Caisse primaire d’assurance maladie (Podstawowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby), — wypadki, które nastąpiły przed dniem Caisse des dépôts et consignations (Fundusz Wkładów i Depozytów); 1 stycznia 1947 r. : v) świadczenia rodzinne: Caisse d’allocations familiales (Fundusz zasiłków rodzinnych); vi) bezrobocie: — w celu rejestracji jako osoba poszukująca pracy: lokalna agencja pracy w miejscu zamieszkania zainteresowanego, — w odniesieniu do przypadków określonych w formu- larzach E 301, E 302, E 303: Groupement des Assedic de la région parisienne (GARP), 90, rue Baudin, F 92537 Levallois–Perret; b) system rolniczy: i) choroba, macierzyństwo, śmierć (świadczenia z tytułu śmierci), zasiłki rodzinne: Caisse de mutualité sociale agricole (Fundusz Wzajemnych Ubezpieczeń Rolniczych); ii) ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa i emerytalne i świadczenia dla pozostałego przy życiu małżonka: Caisse centrale de secours mutuels agricoles (Centralny Fundusz Wzajem- nej Pomocy Rolniczej), Paryż; iii) wypadki przy pracy: aa) na zasadach ogólnych: — pracodawca lub ubezpieczyciel zastępczy, w odniesieniu do wypad- ków, które nastapiły przed dniem 1 lipca 1973 r. , — Caisse de mutualité sociale agricole (Fundusz Wzajemnych Ubezpie- czeń Rolniczych), w odniesieniu do wypadków, które nastąpiły po dniu 30 czerwca 1973 r. ; 158 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 bb) w celu podwyżki rent: iv) bezrobocie: — Caisse des dépôts et consignations (Fundusz Wkładów i Depozytów), Arceuil (94), w odniesieniu do wypadków, które nastąpiły przed dniem 1 lipca 1973 r. , — Caisse de mutualité sociale agricole (Fundusz Wzajemnych Ubezpie- czeń Rolniczych), w odniesieniu do wypadków, które nastąpiły po dniu 30 czerwca 1973 r. ; — w celu rejestracji jako osoba poszukująca pracy: Lokalna agencja pracy w miejscu zamieszkania zainteresowanego, — do przypadków określonych w formularzach E 301, E 302, E 303: Groupement des Assedic de la région parisienne (GARP), 90, rue Baudin, F–92537 Levallois-Perret; c) system górniczy: i) choroba, macierzyństwo, śmierć (zasiłki): Société de secours minière (Towarzystwo Ubezpieczeń Górniczych); ii) inwalidztwo, starość, śmierć (emerytury i renty): Caisse autonome nationale de sécurité sociale dans les mines (Autono- miczny Krajowy Fundusz Zabezpieczenia Społecznego Górników), Paryż; iii) wypadki przy pracy: aa) niezdolność czasowa: Société de secours minière (Towarzystwo Ubezpieczeń Górniczych); bb) trwała niezdolność: — renty: — wypadki, które nastąpiły po dniu 31 grudnia 1946 r. : Union régionale des sociétés de secours minières (Regionalny związek zabezpieczenia społecznego górników), — wypadki, które nastąpiły przed dniem pracodawca lub ubezpieczyciel zastępczy; 1 stycznia 1947 r. : — podwyżka rent: — wypadki, które nastąpiły po dniu 31 grudnia 1946 r. : Union régionale des sociétés de secours minières (Regionalny związek zabezpieczenia społecznego górników), — wypadki, które nastąpiły przed dniem Caisse des dépôts et consignations (Kasa Depozytowo-Konsygnacyjna); 1 stycznia 1947 r. : iv) świadczenia rodzinne: v) bezrobocie: Union régionale des sociétés de secours minières (Regionalny związek zabezpieczenia społecznego górników); — w celu rejestracji jako osoba poszukująca pracy: Lokalna agencja pracy miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej, — do przypadków zawartych w formularzach E 301, E 302, E 303: Agence nationale pour l’emploi (service spécialisé pour la sécurité sociale des travailleurs migrants) (Krajowa Agencja Pracy (wydział do spraw zabezpieczenia społecznego pracowników migrujących)), 9, rue Sextius Michel, F–75015 Paryż; d) system marynarzy: i) choroba, macierzyństwo, inwalidztwo, wypadki przy pracy, śmierć (zasiłki) i emerytury lub renty rodzinne dla lub osób, członków rodziny osoby niepełnosprawnej które ucierpiały wskutek wypadku przy pracy: Section Caisse générale de prévoyance des marins du quartier des affaires maritimes (Sekcja Powszechnego Funduszu Opieki Socjalnej Marynarzy Okręgu Spraw Morskich); 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 159 ii) starość i śmierć (emerytury i renty rodzinne): Section „Caisse de retraite des marins” du quartier des affaires maritimes (Sekcja Funduszu Emerytalnego Marynarzy Okręgu Spraw Morskich); iii) świadczenia rodzinne: iv) bezrobocie: Caisse nationale d’allocations familiales des marins du commerce (Krajowy Fundusz Zasiłków Rodzinnych Marynarzy Handlowych lub Krajowa Kasa Zasiłków Rodzinnych rybołówstwa morskiego), w zależności od przypad- ku; — w celu rejestracji jako osoba poszukująca pracy: lokalna agencja pracy w miejscu zamieszkania lub w porcie cumowania w Centralnym Biurze Pracowników Morskich), — do przypadków zawartych w formularzach E 301, E 302, E 303: Groupement des Assedic de la région parisienne (GARP), 90, rue Baudin, F–92537 Levallois-Perret. B. System dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: a) system dla osób prowadzących działalność na własny rachu- nek poza rolnictwem: i) choroba, macierzyństwo: Caisse mutuelle régionale (Regionalna Kasa Wzajemnej Pomocy); ii) starość: aa) system rzemieślniczy: bb) system dla rzemieślników i drobnego handlu: cc) system dla wolnych zawodów: — Caisse nationale de l’organisation autonome d’assurance vieillesse des travailleurs non salariés des professions artisanales (Cancava) Paryż (Krajowy Fundusz Autonomicznej Organizacji Ubezpieczeń Emerytal- nych Rzemieślników), — Caisses de base professionnelles ou interprofessionnelles (Lokalny Fun- dusz Zawodowy lub Międzyzawodowy); — Caisse nationale de l’organisation autonome d’assurance vieillesse des travailleurs non salariés des professions industrielles et commerciales (Organic) (Krajowy Fundusz Autonomicznej Organizacji Ubezpieczeń Emerytalnych Pracowników Drobnej Wytwórczości i Handlu), — Caisses de base professionnelles ou interprofessionnelles (Lokalne Fun- dusze Zawodowe lub Międzyzawodowe); Caisse nationale d’assurance vieillesse des professions libérales (CNAVPL), sections professionnelles (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń Emerytalnych Wolnych Zawodów — Sekcje zawodowe); dd) system dla prawników: Caisse nationale des barreaux français (CNBF) (Krajowy Fundusz Prawni- ków Francuskich); b) system dla rolnictwa: i) choroba, macierzyństwo, inwalidztwo: Organisme assureur habilité auprès duquel le travailleur non salarié agri- cole est affilié (organ ubezpieczeniowy uprawniony do ubezpieczeń dla prowadzących działalność na własny rachunek w rolnictwie, w którym ubezpieczona jest zainteresowana osoba); ii) ubezpieczenia emerytalne i świadczenia dla pozostałego przy życiu małżonka: Caisse de mutualité sociale agricole (Fundusz Wzajemnych Ubezpieczeń Społecznych Rolniczych); iii) wypadki nieprzemysłowe, wypadki przy pracy i cho- roby zawodowe: — Organisme agréé auprès duquel le travailleur non salarié agricole est affilié (uprawniony organ, w którym osoba prowadząca działalność na własny rachunek w rolnictwie jest ubezpieczona), — Caisse nationale des barreaux français (CNBF) (Krajowy Fundusz Praw- ników Francuskich); Bas-Rhin i Haut-Rhin: Caisse d’assurance accidents agricoles Fundusz ubezpie- czeń w razie wypadku rolników. departamentów Moselle, dla 160 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 II. DEPARTAMENTY ZAMORSKIE A. System dla pracowników najemnych (wszystkie systemy z wyjątkiem systemu górniczego, i wszystkie ryzyka z wyjątkiem zasiłków rodzinnych): i) na zasada chogólnych: Caisse générale de sécurité sociale (Powszechny Fundusz Generalnego zabezpieczenia społecznego); ii) w celu podwyżki renty z tytułu wypadków przy pracy powstałych w departamentach zamorskich przed dniem 1 stycznia 1952 r. ; Direction départementale de l’enregistrement (Dyrekcja departamentalna rejestracji). B. System dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: i) choroba, macierzyństwo: ii) starość: — system rzemieślniczy: — system dla rzemieślników i drobnego handlu:: — system dla wolnych zawodów: Caisse mutuelle régionale (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń Wzajem- nych); Caisse nationale de l’organisation autonome d’assurance vieillesse des tra- vailleurs non salariés des professions artisanales (Krajowy Fundusz Auto- nomicznej Organizacji Ubezpieczeń Emerytalnych Rzemieślników), Caisse interprofessionnelle d’assurance vieillesse des industriels et com- merçants d’Algérie et d’outre-mer (Cavicorg) (Międzyzawodowy Fundusz Ubezpieczeń Emerytalnych Pracowników Drobnej Wytwórczości i Han- dlu Algierii i Departamentów Zamorskich), Caisse nationale d’assurance vieillesse des professions libérales (CNAVPL) — Sections professionnelles (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń Emerytal- nych dla Wolnych Zawodów — Sekcje zawodowe), — system dla prawników: Caisse nationale des barreaux français (CNBF) (Krajowy Fundusz Prawni- ków Francuskich). C. Świadczenia rodzinne: Caisse d’allocations familiales (Fundusz Zasiłków Rodzinnych). D. System marynarzy: i) wszystkie ryzyka z wyjątkiem starości i świadczeń rodzin- nych: ii) starość: Section „Caisse générale de prévoyance des marins” du quartier des affai- res maritimes (Sekcja Powszechnego Funduszu Opieki Socjalnej Maryna- rzy Okręgu Spraw Morskich); Section „Caisse de retraite des marins” du quartier des affaires maritimes (Sekcja Funduszu Emerytalnego Okręgu Spraw Morskich); iii) świadczenia rodzinne: Caisse d’allocations familiales (Fundusz Zasiłków Rodzinnych). 1. Choroba i macierzyństwo: i) na zasadach ogólnych: ii) marynarze: iii) system rolniczy: F. GRECJA Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny), lub organ ubezpieczeniowy, w którym pracownik jest lub był ubezpieczony; Οίκος Ναύτου, Πειραιάς (Dom Pracowników Morza), Pireus; Οργανισμός Γεοργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ), Αθήνα (Krajowy Instytut Ubez- pieczeń Rolniczych, Ateny). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 161 2. Inwalidztwo, starość i śmierć (emerytury i renty): i) na zasadach ogólnych: ii) system marynarzy: iii) system rolniczy: 3. Wypadki przy pracy, choroby zawodowe: i) na zasadach ogólnych: ii) system marynarzy: iii) system rolniczy: 4. Świadczenia z tytułu śmierci (koszty pogrzebu): i) na zasadach ogólnych: ii) system marynarzy: iii) system rolniczy: 5. Zasiłki rodzinne: Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny), lub organ ubezpieczeniowy, w którym pracownik jest lub był ubezpieczony; Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (NAT), Πειραιάς (Fundusz Emerytalny Maryna- rzy, Pireus); Οργανισμός Γεοργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ), Αθήνα (Krajowy Instytut Ubez- pieczeń Rolniczych, Ateny). Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny), lub organ ubezpieczeniowy, w którym pracownik jest lub był ubezpieczony; Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (NAT), Πειραιάς (Fundusz Emerytalny Maryna- rzy, Pireus); Οργανισμός Γεοργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ), Αθήνα (Krajowy Instytut Ubez- pieczeń Rolniczych, Ateny). Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny), lub organ ubezpieczeniowy, w którym pracownik jest lub był ubezpieczony; Οίκος Ναύτου, Πειραιάς (Dom Pracowników Morza, Pireus); Οργανισμός Γεοργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ), Αθήνα (Krajowy Instytut Ubez- pieczeń Rolniczych, Ateny). i) system dla pracowników najemnych, łącznie z systemami przed- siębiorstw: Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), Αθήνα (Biuro do Spraw Zatrudnienia, Ateny); ii) system rolniczy: iii) dla marynarzy: 6. Bezrobocie: i) na zasadach ogólnych: Οργανισμός Γεοργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ), Αθήνα (Krajowy Instytut Ubez- pieczeń Rolniczych, Ateny); Εστία Ναυτικών (Dom Pracowników Morza, Pireus). Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), Αθήνα (Biuro do Spraw Zatrudnienia, Ateny); ii) system marynarzy: Οίκος Ναύτου, Πειραιάς (Dom Pracowników Morza, Pireus); iii) system pracowników prasowych, zarządzany przez: 1. Ταμείο Ασφαλίσεοως Εργατών Τύπου, Αθήνα (Fundusz Ubezpieczeń Pra- cowników Prasowych, Ateny); 2. Ταμείον Συντάξεως Προσωπικού Εφημερίδων Αθηνών — Θεσσαλονίκης, Αθήνα (Fundusz Emerytalny Pracowników Prasy w Atenach i Saloni- kach, Ateny). 1. Świadczenia rzeczowe: — Eastern Health Board, Dublin 8(Wschodnia Rada do spraw Zdrowia), G. IRLANDIA — Midland Health Board, Tullamore, County Offaly, (Środkowa Rada do spraw Zdrowia), — Mid- Western Health Board, Limerick, (Środkowozachodnia Rada do Spraw Zdrowia), 162 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 — North-Eastern Health Board, Ceanannus Mor, County Meath, (Północno-Wschodnia Rada do spraw Zdrowia), — North-Western Health Board, Manorhamilton, County Leitrim, (Północno-Zachodnia Rada do spraw Zdrowia), — South-Eastern Health Board, Kilkenny, (Południowo-Wschodnia Rada do Spraw Zdrowia), — Southern Health Board, Cork (Południowa Rada do spraw Zdrowia), — Western Health Board, Galway (Zachodnia Rada do spraw Zdrowia). Department of Social Welfare, Dublin (Departament Opieki Społecznej, łącznie z biurami regionalnymi, odpowiedzialnymi za zasiłki dla bezro- botnych; Department of Social Welfare, Pensions Services Office, Sligo; (Departa- ment Opieki Społecznej; Department of Social Welfare, Child Benefit Section, St Oliver Plunkett Road, Letterkenny, Co. Dogenal; (Departament Opieki Społecznej, Wydział Zasiłków Rodzinnych); 2. Świadczenia pieniężne: a) Zasiłki dla bezrobotnych: b) Starość i śmierć (emerytury i renty): c) Zasiłki rodzinne: d) Pozostałe świadczenia pieniężne: Department of Social Welfare, Dublin. (Departament Opieki Społecznej). H. WŁOCHY 1. Choroby (łącznie z gruźlicą) i macierzyństwo: A. Pracownicy najemni: a) świadczenia rzeczowe: i) na zasadach ogólnych: ii) dla niektórych kategorii urzędników służby cywilnej, osób zatrudnionych w sektorze prywatnym lub osób uznanych za takie, dla emerytów i rencistów oraz członków ich rodzin: Unità sanitaria locale (okalna jednostka medyczna, w której osoba zain- teresowana jest zarejestrowana); Ministero della sanità (Ministerstwo Zdrowia), Rzym; iii) marynarze i pracownicy lotnictwa cywilnego: Ministero della sanità (Ministerstwo Zdrowia), biuro do spraw zdrowia pracowników marynarki handlowej i lotnictwa cywilnego; b) Świadczenia pieniężne i) na zasadach ogólnych: Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy Instytut opieki spo- łecznej), biura regionalne; ii) marynarze i pracownicy lotnictwa cywilnego: Cassa marittima (Fundusz morski, w którym zainteresowana osoba jest zarejestrowana); c) zaświadczenia o okresach ubezpieczenia: i) na zasadach ogólnych: Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy Instytut opieki spo- łecznej), biura regionalne; ii) marynarze i pracownicy lotnictwa cywilnego: Cassa marittima (Fundusz morski, w którym zainteresowana osoba jest zarejestrowana). B. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek: Świadczenia rzeczowe: na zasadach ogólnych: Unità sanitaria locale (lokalna jednostka medyczna, w której osoba zain- teresowana jest zarejestrowana). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 163 2. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: A. Pracownicy najemni: a) świadczenia rzeczowe: i) na zasadach ogólnych: Unità sanitaria locale (lokalna jednostka medyczna, w której osoba zain- teresowana jest zarejestrowana), ii) marynarze i pracownicy lotnictwa cywilnego: Ministero della sanità (Ministerstwo Zdrowia), biuro do spraw zdrowia pracowników marynarki handlowej i lotnictwa cywilnego; b) protezy i sprzęt dużych rozmiarów, świadczenia medyczno- -prawne oraz badania i zaświadczenia: i) na zasadach ogólnych: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy Instytut Ubezpieczeń w razie Wypadków przy Pracy), biura regio- nalne; ii) marynarze i pracownicy lotnictwa cywilnego: Cassa marittima (Fundusz morski, w którym zainteresowana osoba jest zarejestrowana); c) Świadczenia pieniężne: i) na zasadach ogólnych: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy Instytut Ubezpieczeń w razie Wypadków przy Pracy), biura regio- nalne; ii) marynarze i pracownicy lotnictwa cywilnego: Cassa marittima (Fundusz morski, w którym zainteresowana osoba jest zarejestrowana); iii) również dla pracowników rolnych i leśnych, jeżeli jest to niezbędne: Ente nazionale di previdenza e assistenza per gli impiegati agricoli (Kra- jowe Biuro Ubezpieczeń i Opieki dla Pracowników Rolnych). B. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek (wyłącznie lekarze radiolodzy): a) świadczenia rzeczowe: Unità sanitaria locale (lokalna jednostka medyczna, w której osoba zain- teresowana jest zarejestrowana); b) protezy i sprzęt dużych rozmiarów, świadczenia lekarsko- prawne oraz badania i świadectwa: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy Instytut Ubezpieczeń w razie Wypadków przy Pracy), biura regio- nalne; c) świadczenia pieniężne: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy Instytut Ubezpieczeń w razie Wypadków przy Pracy), biura regio- nalne. 3. Inwalidztwo, starość, pozostali przy życiu (emerytury i renty): A. Pracownicy najemni: a) na zasadach ogólnych: b) pracownicy przemysłu rozrywkowego: c) personel kierowniczy w zakładach przemysłowych: d) dziennikarzy: B. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek: a) lekarze: Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy Instytut opieki spo- łecznej), biura regionalne; Ente nazionale di previdenza e assistenza per i lavoratori dello spettacolo (Krajowe Biuro Ubezpieczeń i Pomocy dla Pracowników Przemysłu Rozrywkowego), Rzym; Istituto nazionale di previdenza per i dirigenti di aziende industriali (Kra- jowe Biuro Ubezpieczeń Personelu Kierowniczego Zakładów Przemysło- wych), Rzym; Istituto nazionale di previdenza per i giornalisti italiani „G. Amendola” (G. Amendola Krajowy Instytut Ubezpieczeń Dziennikarzy Włoskich), Rzym. Ente nazionale di previdenza ed assistenza medica (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Lekarzy); 164 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 b) farmaceuci: c) weterynarze: d) położne: e) inżynierowie i architekci: f) geodeci: g) adwokaci i radcowie prawni: h) ekonomiści: i) księgowi: Ente nazionale di previdenza ed assistenza farmacisti (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Farmaceutów); Ente nazionale di previdenza ed assistenza veterinari (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Weterynarzy); Ente nazionale di previdenza ed assistenza per le ostetriche (Krajowy Fun- dusz Ubezpieczeń i Opieki Położnych); Cassa nazionale di previdenza per gli ingegneri ed architetti (Krajowy Fun- dusz Ubezpieczeń i Opieki Inżynierów i Architektów); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore dei geometri (Kra- jowy Fundusz Ubezpieczeń Geodetów); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore degli avvocati e dei procuratori (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Adwokatów i Rad- ców Prawnych); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore dei dottori comer- cialisti (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Pomocy Ekonomistów); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore dei ragionieri e periti commerciali (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Księgowych); j) konsultanci do spraw zatrudnienia: Ente nazionale di previdenza ed assistenza per i consulenti del lavoro (Kra- jowe Biuro Ubezpieczeń i Pomocy Konsultantów do spraw Zatrudnienia); k) notariusze: l) agenci celni: 4. Świadczenia z tytułu śmierci: 5. Bezrobocie (dla pracowników najemnych): a) na zasadach ogólnych: b) dziennikarze: 6. Zasiłki rodzinne (dla pracowników najemnych): a) na zasadach ogólnych: b) dziennikarze: Cassa nazionale notariato (Krajowy Fundusz Notariuszy); Fondo di previdenza a favore degli spedizionieri doganali (Fundusz Ubez- pieczeń Agentów Celnych). Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy instytut opieki spo- łecznej), biura regionalne. Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy Instytut Ubezpieczeń w razie Wypadków przy Pracy), biura regio- nalne, Cassa marittima (Fundusz morski, w którym zainteresowana osoba jest zarejestrowana). Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy Instytut opieki spo- łecznej), biura regionalne; Istituto nazionale di previdenza per i giornalisti italiani „G. Amendola” (G. Amendola Krajowy Instytut Ubezpieczeń Dziennikarzy Włoskich), Rzym. Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy instytut opieki spo- łecznej), biura regionalne; Istituto nazionale di previdenza per i giornalisti italiani „G. Amendola” (G. Amendola Krajowy Instytut Ubezpieczeń Dziennikarzy Włoskich), Rzym. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 165 I. LUKSEMBURG 1. Choroba i macierzyństwo: a) Świadczenia rzeczowe: Caisse de maladie compétente et/ou union des caisses de maladie (wła- ściwy fundusz chorobowy i/lub związek funduszów chorobowych); b) Świadczenia pieniężne: Caisse de maladie compétente (właściwy fundusz chorobowy). 2. Inwalidztwo, starość i śmierć (emerytury i renty): a) dla robotników: Établissement d’assurance contre la vieillesse et l’invalidité, Luxembourg (Przedsiębiorstwo ubezpieczeń na wypadek starości i inwalidztwa), Luk- semburg; b) dla urzędników i osób prowadzących działalność na własny rachu- nek: Caisse de pension des employés privés, Luxembourg (Fundusz Emerytalny Pracowników Sektora Prywatnego), Luksemburg; c) dla prowadzących działalność na własny rachunek w rzemiośle, handlu i drobnej wytwórczości: d) dla prowadzących działalność na własny rachunek w rolnictwie: Caisse de pension des artisans, des commerçants et des industriels, Luxem- bourg (Fundusz Emerytalny Rzemieślników, Handlu i Drobnej Wytwór- czości), Luksemburg; Caisse de pension agricole, Luxembourg (Rolniczy Fundusz Emerytalny), Luksemburg. 3. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: a) dla pracowników najemnych i prowadzących działalność na wła- sny rachunek w rolnictwie i leśnictwie: b) dla pozostałych przypadków obowiązkowych lub dobrowolnych ubezpieczeń: 4. Bezrobocie: 5. Świadczenia rodzinne: 6. Świadczenia z tytułu śmierci: Do celów stosowania art. 66 rozporządzenia: Association d’assurance contre les accidents, section agricole et forestière, Luxembourg (Towarzystwo Ubezpieczeń w razie wypadków, sekcja rolna i leśna), Luksemburg; Association d’assurance contre les accidents, section industrielle, Luxem- bourg (Towarzystwo Ubezpieczeń w razie wypadków, sekcja przemysłu), Luksemburg; Administration de l’emploi (Biuro Zatrudnienia), Luksemburg. Caisse nationale des prestations familiales (Krajowy Fundusz Zasiłków Rodzinnych), Luksemburg. Union des caisses de maladie (związek funduszy chorobowych), Luksemburg. 1. Choroba i macierzyństwo: a) świadczenia rzeczowe: b) świadczenia pieniężne: 2. Inwalidztwo: J. NIDERLANDY Ziekenfonds (Fundusz Chorobowy), w którym zainteresowany jest ubez- pieczony; Bedrijfsvereniging (Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), w którym jest ubezpieczony pracodawca ubezpieczonego. a) jeżeli zainteresowany ma prawo do świadczeń na podstawie tylko niderlandzkiego ustawodawstwa, nawet poza zakresem stosowa- nia rozporządzenia: i) dla pracowników najemnych: ii) dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: b) pozostałe przypadki: Bedrijfsvereniging (Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), w której jest ubezpieczony pracodawca ubezpieczonego; Bedrijfsvereniging (Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), w którym ubezpieczona osoba byłaby ubezpieczona, gdyby miała zatrudnionych pracowników; dla pracowników najemnych i prowadzących działalność na wła- sny rachunek: Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging (Nowe Powszechne Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), Amsterdam. 166 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 3. Starość i śmierć (emerytury i renty rodzinne): a) system powszechny: b) górnicy: 4. Bezrobocie: 5. Świadczenia rodzinne: Sociale Verzekeringsbank (Bank Ubezpieczeń Społecznych), Postbus 1100, 1180 BH Amstelveen; Algemeen Mijnwerkersfonds (Generalny Fundusz Pracowników Kopalń), Heerlen. Bedrijfsvereniging (Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), w którym jest ubezpieczony pracodawca ubezpieczonego. a) gdy osoba uprawniona do świadczeń zamieszkuje w Niderlandach: Districtskantoor van de Sociale Verzekeringsbank (lokalne biuro Banku Ubezpieczeń Społecznych) w dystrykcie, w którym zamieszkuje zaintere- sowany; b) gdy osoba uprawniona do świadczeń zamieszkuje poza Niderlan- dami, ale jej pracodawca zamieszkuje lub jest ustanowiony w Niderlandach: Districtskantoor van de Sociale Verzekeringsbank (lokalne biuro Banku Ubezpieczeń Społecznych) w dystrykcie, w którym zamieszkuje lub ma siedzibę pracodawca; c) w pozostałych przypadkach: Sociale Verzekeringsbank (Bank Ubezpieczeń Społecznych), Postbus 1100, 1180 BH Amstelveen; 6. Choroby zawodowe, do których stosuje się przepisy art. 57 ust. 5 rozporządzenia: docelów stosowania przepisów art. 57 ust. 5 rozporządzenia: a) jeżeli świadczenie przyznane jest przed dniem 1 lipca 1967 r. : Sociale Verzekeringsbank (Bank Ubezpieczeń Społecznych), Postbus 1100, 1180 BH Amstelveen; b) jeżeli świadczenie jest przyznane z mocą po dniu 30 czerwca 1967 r. : Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging (Nowe Powszechne Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), Amsterdam. instytucji Właściwość ustawodawstwa wymienionych poniżej: austriackich z austriackiego, K. AUSTRIA regulowana przepisami jest zastrzeżeniem przypadków 1. Ubezpieczenia na wypadek choroby: a) Jeżeli zainteresowana osoba zamieszkuje na terytorium innego Państwa Członkowskiego i Gebietskrankenkasse (Regionalna Kasa Ubezpieczeń Zdrowotnych) jest instytucją właściwą w sprawie ubezpieczenia, a zgodnie z ustawodawstwem austriackim nie mogą być określone kompetencje na szczeblu lokalnym, są one okreś- lane następująco: — Gebietskrankenkasse (Regionalna Kasa Ubezpieczeń Zdrowotnych) właściwa dla ostatniego zatrudnienia w Austrii, lub — Gebietskrankenkasse (Regionalna Kasa Ubezpieczeń Zdrowotnych) właściwa dla ostatniego miejsca zamieszkania w Austrii, lub — przypadku braku zatrudnienia, dla którego Gebietskrankenkasse (Regionalna Kasa Ubezpieczeń Zdrowotnych) była właściwa, lub nie było miejsca zamieszkania w Austrii, Wiener Gebietskrankenkasse (Wiedeńska Regionalna Kasa Ubezpieczeń Zdrowotnych), Wiedeń. b) do celów stosowania części III rozdziału 1 sekcji 5 rozporządzenia w związku z art. 95 rozporządzenia wykonawczego w związku ze zwrotem wydatków poniesionych z tytułu świadczeń dla osób uprawnionych na podstawie Ustawy Federalnej z dnia 9 września 1955 r. o powszechnym ubezpieczeniu społecznym (ASVG): Hauptverband der österreichischen Sozialversicherungsträger (Główne Stowarzyszenie Austriackich Instytucji Ubezpieczeń Społecznych), Wien, co należy rozumieć, że zwrot za wydatki powinien pochodzić ze składek na ubezpieczenie na wypadek choroby wniesionych przez rencistów na rzecz wspomnianego Głównego Stowarzyszenia. 2. Ubezpieczenia emerytalne: a) Określając instytucję zobowiązaną do wypłacania świadczeń, pod uwagę brane są tylko okresy ubezpieczenia zgodne z ustawodaw- stwem austriackim. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 167 b) Do celów stosowania art. 45 ust. 6 rozporządzenia, w przypadku gdy żaden okres nie był ukończony w czasie podlegania austriac- kiemu ustawodawstwu: Pensionversicherungsanstalt der Angestellten (Towarzystwo Ubezpieczeń Emerytalnych Pracowników), Wiedeń. 3. Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia a) zgłoszenie braku zatrudnienia: Regionale Geschäftsstelle des Arbeitsmarktservice (Regionalne Biuro Służb Rynku Pracy) właściwe dla miejsca zamieszkania lub pobytu osoby zainte- resowanej; b) wydawanie formularzy nr E 301, E 302 i E 303: Regionale Geschäftsstelle des Arbeitsmarktservice (Regionalne Biuro Służb Rynku Pracy) właściwe dla miejsca zatrudnienia zainteresowanej osoby. 4. Świadczenia rodzinne: a) Świadczenia rodzinne z wyjątkiem Karenzurlaubsgeld (specjalny Finanzamt (Urząd Skarbowy); dodatek macierzyński): b) Karenzurlaubsgeld (specjalny dodatek macierzyński): Regionale Geschäftsstelle des Arbeitsmarktservice (Regionalne Biuro Służb Rynku Pracy) właściwe dla miejsca zamieszkania lub pobytu osoby zainteresowanej. I. Metropolia L. PORTUGALIA 1. Choroba, macierzyństwo i świadczenia rodzinne: Centro Regional de Segurança Social (Regionalne Centrum Zabezpiecze- nia Społecznego), do którego należy osoba zainteresowana. 2. Inwalidztwo, starość, śmierć: 3. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: 4. Zasiłki dla bezrobotnych: Centro Nacional de Pensões (Krajowe Centrum Emerytur), Lizbona, i Cen- tro Regional de Segurança Social (Regionalne Centrum Zabezpieczenia Społecznego), do którego należy osoba zainteresowana. Caixa Nacional de Seguros de Doenças Profissionais (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń na wypadek Chorób Zawodowych), Lizbona. a) przyjmowanie wniosków, weryfikacja stanu zatrudnienia (np. potwierdzanie okresów zatrudnienia, klasyfikacja bezrobocia, ocena sytuacji): b) przyznawanie i wypłata zasiłków dla bezrobotnych (np. spraw- dzanie uprawnień do zasiłku, określanie kwoty i okresu wypła- ty, ocena sytuacji w odniesieniu do utrzymania, zawieszenia lub zakończenia wypłat): Centro de Emprego (Centrum Zatrudnienia) w miejscu zamieszkania zainteresowanego; Centro Regional de Segurança Social (Regionalne Centrum zabezpiecze- nia społecznego) w miejscu zamieszkania zainteresowanego. 5. Świadczenia z systemu bezskładkowych zabezpieczenia społecz- nych: Centro Regional de Segurança Social (Regionalne Centrum zabezpiecze- nia społecznego) w miejscu zamieszkania zainteresowanego. II. Autonomiczny Region Madery 1. Choroba, macierzyństwo i świadczenia rodzinne: 2. a) Inwalidztwo, starość, śmierć: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Funchal. Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Funchal; b) inwalidztwo, starość i śmierć w szczególnym systemie dla zatrudnionych w rolnictwie: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Funchal. 3. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: Caixa Nacional de Seguros de Doenças Profissionais (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń w razie Chorób Zawodowych), Lizbona. 168 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 4. Zasiłki dla bezrobotnych: a) przyjmowanie wniosków, weryfikacja stanu zatrudnienia (np. potwierdzanie okresów zatrudnienia, klasyfikacja bezrobocia, ocena sytuacji): b) przyznawanie i wypłata zasiłków dla bezrobotnych (np. spraw- dzanie uprawnień do zasiłku, określanie kwoty i okresu wypła- ty, ocena sytuacji w odniesieniu do utrzymania, zawieszenia lub zakończenia wypłat): Direcção Regional de Emprego (Regionalna Dyrekcja Zatrudnienia), Fun- chal; Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Funchal. 5. Świadczenia z systemu bezskładkowych ubezpieczeń społecznych: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Funchal. III. Autonomiczny Region Azorów 1. Choroba, macierzyństwo i świadczenia rodzinne: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Angra do Heroísmo. 2. a) inwalidztwo, starość, śmierć: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Angra do Heroísmo; b) inwalidztwo, starość i śmierć w szczególnym systemie dla zatrudnionych w rolnictwie: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Angra do Heroísmo. 3. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: Caixa Nacional de Seguros de Doenças Profissionais (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń w razie Chorób Zawodowych), Lizbona. 4. Zasiłki dla bezrobotnych: a) przyjmowanie wniosków, weryfikacja stanu zatrudnienia (np. potwierdzanie okresów zatrudnienia, klasyfikacja bezrobocia, ocena sytuacji): b) przyznawanie i wypłata zasiłków dla bezrobotnych (np. spraw- dzanie uprawnień do zasiłku, określanie kwoty i okresu wypła- ty, ocena sytuacji w odniesieniu do utrzymania, zawieszenia lub zakończenia wypłat): Centro de Emprego (Centrum Zatrudnienia) w miejscu zamieszkania zainteresowanego; Centro de Prestações Pecuniárias de Segurança Social (Centrum Świadczeń Pieniężnych Zabezpieczenia Społecznego), do którego należy ubezpie- czony. 5. Świadczenia z systemu bezskładkowego zabezpieczenia społecz- nego: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Angra do Heroísmo. M. FINLANDIA 1. Choroby i macierzyństwo: a) Świadczenia pieniężne: b) Świadczenia rzeczowe: i) zwroty na podstawie ubezpieczenia na wypadek choroby: Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki, lub fundusz pracowniczy, w którym zainteresowany jest ubezpieczony; Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki, lub fundusz pracowniczy, w którym zainteresowany jest ubezpieczony; ii) zdrowie publiczne i usługi szpitalne: lokalne jednostki udzielające świadczeń zgodnie z systemem. 2. Starość, inwalidztwo, śmierć (emerytury i renty): a) Emerytury i renty krajowe: b) Emerytury: Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki, lub Eläketurvakeskus/Pensionsskyddscentralen (Centralna Instytucja Ubezpie- czeń Emerytalnych), Helsinki. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 169 3. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: 4. Świadczenia z tytułu śmierci: 5. Bezrobocie: a) System podstawowy: instytucja ubezpieczeniowa odpowiedzialna za ubezpieczenie wypad- kowe zainteresowanej osoby. Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki, lub instytucja ubezpieczeniowa odpowiedzialna za wypłatę świadczeń z tytułu ubezpieczenia wypadkowego. Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki; lub b) Systemy związane z zarobkami: właściwy fundusz dla bezrobotnych. 6. Świadczenia rodzinne Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki. N. SZWECJA 1. Dla wszystkich bezrobotnych: ryzyk z wyjątkiem zasiłków dla a) na zasadach ogólnych: b) W stosunku do marynarzy niezamieszkujących w Szwecji: c) Do celów stosowania art. 35-59 rozporządzenia wykonawczego, w stosunku do osób niezamieszkujących w Szwecji: urząd ubezpieczeń społecznych, w którym ubezpieczona jest zaintereso- wana osoba. Göteborgs allmänna försäkringskassa, Sjöfartskontoret (Urząd Ubezpie- czeń Społecznych miasta Goeteborg, sekcja ds. marynarzy). Stockholms läns allmänna försäkringskassa, utlandsavdelningen (Urząd Ubezpieczeń Społecznych w Stockholmie, Wydział Spraw Zagranicz- nych). d) Do celów stosowania art. 60-77 rozporządzenia wykonawczego, w stosunku do osób, z wyjątkiem marynarzy zamieszkujących w Szwecji: — urząd ubezpieczeń społecznych właściwy dla miejsca wypadku przy pracy lub miejsca, w którym wystąpiła lub pojawiła się choroba zawo- dowa, lub — Stockholms läns allmänna försäkringskassa, utlandsavdelningen (Urząd Ubezpieczeń Społecznych w Stockholmie, Wydział Spraw Zagranicznych). 2. Zasiłki dla bezrobotnych: Arbetsmarknadsstyrelsen (Rada Krajowego Rynku Pracy). 1. Świadczenia rzeczowe: O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO — Wielka Brytania i Irlandia Północna: władze wypłacające świadczenia z Krajowego Systemu Zdrowia, — Gibraltar: 2. Świadczenia pieniężne: — Wielka Brytania: — Irlandia Północna: — Gibraltar: Władze Zdrowia Gibraltaru. Departament Ubezpieczeń Społecznych, Londyn, Departament Zdrowia i Usług Społecznych Północnej Irlandii, Belfast, Departament Pracy i Zabezpieczenia społecznego, Gibraltar. 170 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK 3 (A) (B) (2) (3) (7) (9) (12) (13) (14) (15) INSTYTUCJE MIEJSCA ZAMIESZKANIA i INSTYTUCJE MIEJSCA POBYTU (Art. 1 lit. p) rozporządzenia i art. 4 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego) A. BELGIA I. INSTYTUCJE MIEJSCA ZAMIESZKANIA 1. Choroba i macierzyństwo: a) Do celów stosowania art. 17, 18, 22, 25, 28, 29, 30 i 32 roz- porządzenia wykonawczego: i) na zasadach ogólnych: ubezpieczyciele; ii) dla osób objętych zamorskim systemem zabezpieczenia społecznego: iii) dla dawnych pracowników Konga Belgijskiego i Ruandy- Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); b) do celów stosowania art. 31 rozporządzenia wykonawczego: i) na zasadach ogólnych: ii) dla marynarzy: iii) dla osób objętych zamorskim systemem zabezpieczenia społecznego: iv) dla dawnych pracowników Konga Belgijskiego i Ruandy- Burundi: 2. Inwalidztwo a) inwalidztwo powszechne (robotnicy, pracownicy, robotnicy kopalń) oraz inwalidztwo osób prowadzących działalność na własny rachunek: do celów stosowania art. 105 rozporządzenia wykonawczego: b) inwalidztwo szczególne robotników kopalń: c) inwalidztwo marynarzy: d) inwalidztwo osób objętych zamorskim systemem zabezpiecze- nia społecznego: e) inwalidztwo dawnych pracowników Konga Belgijskiego i Ruandy-Burundi: ubezpieczyciele; Caisse de secours et de prévoyance en faveur des marins Hulp- en voorzorgskas voor zeevarenden — (Fundusz ubezpieczeń i opieki spo- łecznej marynarzy, Antwerpia), lub ubezpieczyciele; Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy instytut ubez- pieczeń na wypadek choroby i inwalidztwa, Bruksela), łącznie z ubezpie- czycielami; Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel (Krajowy instytut ubez- pieczeń na wypadek choroby i inwalidztwa, Bruksela); Fonds national de retraite des ouvriers-mineurs, Bruxelles Nationaal pen- sioenfonds voor mijnwerkers, Brussel — (Krajowy fundusz emerytalny robotników kopalń, Bruksela); Caisse de secours et de prévoyance en faveur des marins Hulp- en voorzorgskas voor zeevarenden — (Fundusz ubezpieczeń i opieki spo- łecznej marynarzy, Antwerpia); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 171 3. Starość i śmierć (emerytury i renty) a) inwalidztwo ogólne (robotnicy, pracownicy, robotnicy kopalń) Office national des pensions, Bruxelles Rijksdienst voor pensioenen, Brus- sel — (Krajowe biuro emerytur, Bruksela); b) system dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: c) system zamorskiego zabezpieczenia społecznego: Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants, Bruxelles Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen, Brussel — (Krajowy Instytut opieki społecznej dla Osób Prowadzących działalność na Własny Rachunek, Bruksela); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); d) system dla dawnych pracowników Konga Belgijskiego i Ruandy-Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). 4. Wypadki przy pracy (świadczenia rzeczowe): ubezpieczyciele; 5. Choroby zawodowe: 6. Świadczenia z tytułu śmierci: i) na zasadach ogólnych: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Fonds des maladies professionelles, Bruxelles Fonds voor beroepsziekten, Brussel (Fundusze chorób zawodowych, Bruksela); Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). Ubezpieczyciele, łącznie z Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor Ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel (Krajowym instytutem ubezpieczeń na wypadek choroby i inwalidztwa) Bruksela; ii) dla osób objętych zamorskim systemem zabezpieczenia spo- łecznego: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); iii) dla dawnych pracowników Konga Belgijskiego i Ruandy- Burundi: 7. Bezrobocie: a) na zasadach ogólnych: b) dla marynarzy: 8. Świadczenia rodzinne: a) pracownicy najemni: b) osoby prowadzące działalność na własny rachunek: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). Office national de l’emploi, Bruxelles Rijksdienst voor arbeidsvoorziening, Brussel — (Krajowe Biuro Pracy, Bruksela); Pool des marins de la marine marchande Pool van de zeelieden ter koop- vardij — (Syndykat marynarzy marynarki handlowej), Antwerpia. Office national des allocations familiales pour travailleurs salariés, Bruxelles Rijksdienst voor kinderbijslag voor werknemers, Brussel — (Kra- jowe biuro zasiłków rodzinnych pracowników najemnych, Bruksela); Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants, Bruxelles Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen, Brussel — (Krajowy instytut opieki społecznej dla Osób Prowadzących Działalność na Własny Rachunek, Bruksela); c) dla dawnych pracowników Konga Belgijskiego i Ruandy- Burundi Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). 172 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 II. INSTYTUCJE MIEJSCA POBYTU 1. Choroba, macierzyństwo: 2. Wypadki przy pracy: 3. Choroby zawodowe: Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy instytut ubezpieczeń na wypadek choroby i inwalidztwa, Bruksela), za pośrednic- twem organów ubezpieczających; Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy instytut ubezpieczeń na wypadek choroby i inwalidztwa, Bruksela), za pośrednic- twem ubezpieczycieli; Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). Fonds des maladies professionelles, Bruxelles Fonds voor beroepsziekten, Brussel — (Fundusze Chorób Zawodowych, Bruksela), Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). I. INSTYTUCJE MIEJSCA ZAMIESZKANIA a) Choroba i macierzyństwo: B. DANIA i) do celów stosowania 17, 22, 28, 29 i 30 rozporządzenia wyko- nawczego: właściwa amtskommune (administracja lokalna). W gminie Kopenhaga: Magistraten (administracja gminna). W gminie Frederiksborg: administra- cja gminna; ii) do celów stosowania art. 18 i 25 rozporządzenia wykonawcze- go: komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach Kopenhaga, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna); b) Inwalidztwo (renty): Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowe Biuro Ubezpieczeń Społecznych i Dobrobytu), Kopenhaga; c) starość i śmierć (emerytury i renty): i) emerytury i renty przyznane na podstawie ustawy o emerytu- rach i rentach socjalnych: Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowe Biuro Ubezpieczeń Społecznych i Dobrobytu), Kopenhaga; ii) renty przyznane na podstawie ustawodawstwa o dodatkowych emeryturach i rentach dla pracowników najemnych („loven om Arbejdsmarkedets tillægspension”): Arbejdsmarkedets Tillægspension (Biuro do spraw Dodatkowych Emery- tur i Rent dla Pracowników Najemnych); Hillerød; d) wypadki przy pracy i choroby zawodowe: i) do celów stosowania tytułu IV rozdziału 4, z wyjątkiem art. 61 rozporządzenia wykonawczego: Arbejdsskadestyrelsen (Krajowe Biuro do Spraw Wypadków przy Pracy i Chorób Zawodowych), Kopenhaga; ii) do celów stosowania art. 61 rozporządzenia wykonawczego: komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach Kopenhaga, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna); e) świadczenia z tytułu śmierci: do celów stosowania art. 78 rozporządzenia wykonawczego: Sundhedsministeriet (Ministerstwo Zdrowia), Kopenhaga. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 173 II. INSTYTUCJE MIEJSCA POBYTU a) Choroba i macierzyństwo: i) do celów stosowania art. 20, 21 i 31 rozporządzenia wykonaw- czego: właściwa amtskommune (administracja lokalna). W gminie Kopenhaga: Magistraten (administracja gminna). W gminie Frederiksborg: administra- cja gminna; ii) do celów stosowania art. 24 rozporządzenia wykonawczego: komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach Kopenhaga, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna); b) wypadki przy pracy i choroby zawodowe: i) do celów stosowania tytułu IV rozdziału 4, z wyjątkiem art. 64 rozporządzenia wykonawczego: Arbejdsskadestyrelsen (Krajowe Biuro do spraw Wypadków przy Pracy i Chorób Zawodowych), Kopenhaga; ii) do celów stosowania art. 64 rozporządzenia wykonawczego: komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach Kopenhaga, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna); c) bezrobocie: i) do celów stosowania rozdziału 6 tytułu VI, z wyłączeniem właściwy fundusz dla bezrobotnych; art. 83 rozporządzenia wykonawczego: ii) do celów stosowania art. 83 rozporządzenia wykonawczego: lokalne biuro zatrudnienia. 1. Ubezpieczenia na wypadek choroby: C. NIEMCY a) we wszystkich przypadkach, z wyjątkiem stosowania art. 19 ust. 2 rozporządzenia i art. 17 rozporządzenia wykonawcze- go: właściwy Allgemeine Ortskrankenkasse (Lokalna Powszechna Kasa Cho- rych) w miejscu zamieszkania lub miejscu pobytu zainteresowanego; dla ubezpieczonych w systemie pracowników kopalń i człon- ków ich rodzin: Bundesknappschaft (Federalna Kasa Ubezpieczeń Górniczych), Bochum; b) do celów stosowania art. 19 ust. 2 rozporządzenia i art. 17 Instytucja, w której zainteresowany był ostatnio ubezpieczony, rozporządzenia wykonawczego: W przypadku braku takiej instytucji lub gdy osoba ubezpie- czona ostatnio była ubezpieczona w Allgemeine Ortskranken- kasse, w Landwirtschaftliche Krankenkasse (Rolnicza Kasa Chorych) lub w Bundesknappschaft: właściwa instytucja miejsca zamieszkania lub w miejscu pobytu, określo- nej w lit. a). 2. Ubezpieczenie wypadkowe: we wszystkich przypadkach: 3. Ubezpieczenia emerytalno-rentowe: a) Ubezpieczenia emerytalno–rentowe robotników: i) Relacje z Belgią i Hiszpanią: ii) Relacje z Francją: Hauptverband der gewerblichen Berufsgenossenschaften (Federacja Sto- warzyszeń Zawodowych Przemysłu), St. Augustin. Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz (Regionalne biuro ubezpieczeń Nadrenii), Düsseldorf; Landesversicherungsanstalt Rheinland-Pfalz (Regionalne biuro ubezpie- czeń Nadrenii–Palatynatu), Speyer, lub, jako właściwa instytucja z załącz- nika 2, Landesversicherungsanstalt Saarland (Regionalne biuro ubezpie- czeń Saary), Saarbrücken; 174 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 iii) Relacje z Włochami: iv) Relacje z Luksemburgiem: v) Relacje z Niderlandami: vi) Relacje z Danią: vii) Relacje z Irlandią i Zjednoczonym Królestwem: viii) Relacje z Grecją: ix) Relacje z Portugalią: b) Ubezpieczenia emerytalno–rentowe urzędników: c) Ubezpieczenia emerytalno–rentowe górników: 4. Ubezpieczenia emerytalne rolników: 5. Zasiłki dla bezrobotnych i świadczenia rodzinne: Landesversicherungsanstalt Schwaben (Regionalne biuro ubezpieczeń Szwabii), Augsburg,; Landesversicherungsanstalt Rheinland-Pfalz (Regionalne biuro ubezpie- czeń Nadrenii–Palatynatu), Speyer, Landesversicherungsanstalt Westfalen (Regionalne biuro ubezpieczeń w Westfalii), Münster; Landesversicherungsanstalt Schleswig-Holstein (Regionalne Biuro Ubez- pieczeń Szlezwika-Holsztynu), Lubeka; Landesversicherungsanstalt Freie und Hansestadt Hamburg (Regionalne Biuro Ubezpieczeń Wolnego i Hanzeatyckiego Miasta Hamburg), Ham- burg; Landesversicherungsanstalt Württemberg (Regionalne biuro ubezpieczeń Wiurtenbergii), Stuttgart; Landesversicherungsanstalt Unterfranken (Regionalne biuro ubezpieczeń Dolnej Frankonii), Würzburg; Bundesversicherungsanstalt für Angestellte (Fedralne biuro ubezpieczeń pracowników), Berlin; Bundesknappschaft (Federalny Fundusz ubezpieczeń robotników kopalń), Bochum. Landwirtschaftliche Alterskasse Rheinland-Pfalz (Rolniczy Fundusz Eme- rytalny, Nadrenia-Palatynat), Speyer. Właściwe biuro zatrudnienia w miejscu zamieszkania lub miejscu pobytu zainteresowanej osoby. 1. Świadczenia rzeczowe a) wszystkie systemy z wyjątkiem systemu marynarzy: b) system marynarzy: 2. Świadczenia pieniężne: D. HISZPANIA Direcciones Provinciales del Instituto Nacional de la Salud (Prowincjo- nalne Dyrekcje Narodowy Instytut Zdrowia); Direcciones Provinciales del Instituto Social de la Marina (Prowincjonalne Dyrekcje Instytutu Spraw Socjalnych Marynarzy). a) wszystkie systemy z wyjątkiem systemu marynarzy i wszystkie ryzyka z wyjątkiem bezrobocia: Direcciones Provinciales del Instituto Nacional de la Seguridad Social (Prowincjonalne Dyrekcje Narodowego Instytutu Zdrowia); b) system marynarzy, dla wszystkich kategorii: c) bezrobocie z wyjątkiem marynarzy: Direcciones Provinciales del Instituto Social de la Marina (Prowincjonalne Dyrekcje Instytutu Spraw Socjalnych Marynarzy); Direcciones Provinciales del Instituto Nacional de Empleo (Prowincjo- nalne Dyrekcje Narodowego Instytutu Zatrudnienia). E. FRANCJA I. METROPOLIA: A. System dla pracowników najemnych: 1. Ryzyka inne niż bezrobocie i świadczenia rodzinne: a) na zasadach ogólnych: b) do celów łącznego stosowania art. 19 ust. 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 rozporządzenia w przypadku świadczeń rzeczowych w systemie górniczym w odniesieniu do ubezpieczeń na wypadek choroby, macierzyństwa, inwalidztwa i śmierci (świadczenia): caisse primaire d’assurance maladie (Podstawowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby) miejsca zamieszkania lub miejscu pobytu; société de secours minière (Towarzystwo Pomocy Górnikom) miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej; 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 175 c) do celów stosowania art. 35 rozporządzenia wykonawcze- go: i) system powszechny: aa) na zasadach ogólnych, z wyjątkiem Paryża i Regionu Paryskiego: Caisse primaire d’assurance maladie (Podstawowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby); bb) system specjalny przewidziany w art. L 365 — L 382 kodeksu zabezpieczenia społecznego: Caisse régionale d’assurance maladie (Regionalna Kasa Ubezpieczeń Zdro- wotnych), Strasburg; ii) system rolniczy: iii) system górniczy: Caisse de mutualité sociale agricole (Fundusz Wzajemnych Ubezpieczeń Rolniczych); Caisse autonome nationale de sécurité sociale dans les mines (Autono- miczny Krajowy Fundusz Zabezpieczenia Społecznego Górników), Paryż; d) do celów stosowania art. 36 rozporządzenia wykona- wczego w odniesieniu do rent inwalidzkich: i) na zasadach ogólnych, z wyjątkiem Paryża i Regionu Paryskiego: Caisse primaire d’assurance maladie (Podstawowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby), Paryż; dla Paryża i Regionu Paryskiego: Caisse régionale d’assurance maladie (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby); ii) specjalny system przewidziany w art. L 365 — L 382 kodeksu zabezpieczenia społecznego: Caisse régionale d’assurance maladie (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby), Strasburg; e) do celów stosowania art. 36 rozporządzenia wykonawczego w odniesieniu do emerytur: i) system powszechny: aa) na zasadach ogólnych, z wyjątkiem Paryża i Regionu Paryskiego: Caisse régionale d’assurance maladie (branche vieillesse) (Regionalny Fun- dusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby, Dział Emerytur), dla Paryża i Regionu Paryskiego: Caisse nationale d’assurance vieillesse des travailleurs salariés (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń Emerytalnych Pracowników Najemnych), Paryż; bb) specjalny system przewidziany w art. L 365 — L 382 kodeksu zabezpie-czenia społecznego: Caisse régionale d’assurance vieillesse (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń Emerytalnych), Strasburg; ii) system rolniczy: iii) system górniczy: f) do celów stosowania art. 75 rozporządzenia wykonawcze- go: 2. Bezrobocie: Caisse centrale de secours mutuels agricoles (Fundusz Wzajemnych Ubez- pieczeń Rolniczych), Paryż; Caisse autonome nationale de sécurité sociale dans les mines (Autono- miczny Krajowy Fundusz Zabezpieczenia Społecznego Górników), Paryż; Caisse primaire d’assurance maladie (Podstawowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby). a) do celów stosowania art. 80, 81 i 82 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Direction départementale du travail et de la main-d’œuvre (Dyrekcja departamentalna pracy i zatrudnienia) miejsca zatrudnienia, gdzie nie- zbędne jest zaświadczenie 176 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 lokalne sekcje Agence nationale pour l’emploi (Krajowej Agencji Zatrud- nienia), ratusz w miejscu zamieszkania członków rodziny; b) do celów stosowania art. 83 ust. 1 i 2 oraz art. 97 rozpo- rządzenia wykonawczego: Association pour l’emploi dans l’industrie et le commerce (Assedic) (Stowarzyszenie pracowników przemysłu i handlu) miejsca zamieszkania zainteresowanego; c) do celów stosowania art. 84 rozporządzenia wykonawcze- go: i) bezrobocie w pełnym wymiarze: ii) bezrobocie w niepełnym wymiarze: Association pour l’emploi dans l’industrie et le commerce (Assedic) (Stowarzyszenie pracowników przemysłu i handlu) miejsca zamieszkania zainteresowanego; Direction départementale du travail et de la main-d’œuvre (Dyrekcja Departamentalna pracy i zatrudnienia) miejsca zatrudnienia zaintereso- wanego; d) do celów stosowania art. 189 rozporządzenia wykonawcze- go: Direction départementale du travail et de la main-d’œuvre (Dyrekcja Departamentalna pracy i zatrudnienia). B. System dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: 1. Choroba i macierzyństwo: Caisse primaire d’assurance maladie (Podstawowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby miejsca zamieszkania lub pobytu). 2. Do celów stosowania art. 35 rozporządzenia wykonawczego w odniesieniu do systemu rolniczego: Caisse de mutualité sociale agricole (Fundusz Wzajemnych Ubezpieczeń Rolniczych) i którykolwiek uprawniony organ ubezpieczeniowy. 3. Do celów stosowania art. 36 rozporządzenia wykonawczego w odniesieniu do emerytur: a) system rzemieślniczy: b) system drobnej wytwórczości i handlu: c) system wolnych zawodów: d) system prawników: e) system rolniczy: C. System marynarzy: Caisse nationale de l’organisation autonome d’assurance vieillesse des tra- vailleurs non salariés des professions artisanales (Cancava) (Krajowy Fun- dusz Autonomicznej Organizacji Ubezpieczeń Emerytalnych Rzemieślni- ków), Caisses de base professionnelles (Lokalne Fundusze Zawodowe); Caisse nationale de l’organisation autonome d’assurance vieillesse des tra- vailleurs non salariés des professions industrielles et commerciales (Orga- nic) (Krajowy Fundusz Autonomicznej Organizacji Ubezpieczeń Emery- talnych Pracowników Drobnej Wytwórczości i Handlu); Caisses de base professionnelles ou interprofessionnelles (Lokalne Fundu- sze Zawodowe lub Międzyzawodowe); Caisse nationale d’assurance vieillesse des professions libérales (CNAVPL), sections professionnelles (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń Emerytalnych Wolnych Zawodów– Sekcje zawodowe); Caisse nationale des barreaux français (CNBF) (Krajowy Fundusz Prawni- ków Francuskich); Caisse nationale d’assurance vieillesse mutuelle agricole (Fundusz Wza- jemnych Rolniczych Ubezpieczeń Emerytalnych). a) do celów stosowania art. 27 rozporządzenia w odniesieniu do systemu marynarzy: Section „Caisse générale de prévoyance des marins” du quartier des affai- res maritimes (Sekcja Powszechnego Funduszu opieki socjalnej maryna- rzy Okręgu Spraw Morskich); b) do celów stosowania art. 35 rozporządzenia wykonawczego: Section „Caisse générale de prévoyance des marins” du quartier des affai- res maritimes (Sekcja Powszechnego Funduszu opieki socjalnej maryna- rzy Okręgu Spraw Morskich); 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 177 D. Świadczenia rodzinne: II. DEPARTAMENTY ZAMORSKIE A. System dla pracowników najemnych: Ryzyka inne niż świadczenia rodzinne ogólnie: B. System dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: a) choroba i macierzyństwo: b) emerytury i renty: — system rzemieślniczy: — system drobnej wytwórczości i handlu: Caisse d’allocations familiales (Fundusz Zasiłków Rodzinnych) miejsca zamieszkania zainteresowanego. Caisse générale de sécurité sociale (Powszechny Fundusz Zabezpieczenia Społecznego). Caisse générale de sécurité sociale (Powszechny Fundusz Zabezpieczenia Społecznego miejsca zamieszkania lub pobytu); Caisse nationale de l’organisation autonome d’assurance vieillesse des tra- vailleurs non salariés des professions artisanales (Cancava) (Krajowy Fun- dusz Autonomicznej Organizacji Ubezpieczeń Emerytalnych Rzemieślni- ków), Caisse interprofessionnelle d’assurance vieillesse des industriels et com- merçants d’Algérie et d’outre-mer (Cavicorg) (Międzyzawodowy Fundusz Ubezpieczeń Emerytalnych Pracowników Drobnej Wytwórczości i Han- dlu Algierii i departamentów zamorskich), — system wolnych zawodów: Sections professionnelles (Sekcje zawodowe), — system prawników: C. Marynarze: i) renty inwalidzkie: ii) emerytury: D. Świadczenia rodzinne: 1. Bezrobocie, zasiłki rodzinne: 2. Pozostałe świadczenia: Caisse nationale des barreaux français (Krajowy Fundusz Prawników Fran- cuskich). Section „Caisse générale de prévoyance des marins” du quartier des affai- res maritimes (Sekcja Powszechnego Funduszu Opieki Socjalnej Maryna- rzy Okręgu Spraw Morskich); Section „Caisse de retraite des marins” du quartier des affaires maritimes (Sekcja Powszechnego Funduszu Emerytalnego Marynarzy Okręgu Spraw Morskich). Caisse d’allocations familiales (Fundusz Zasiłków rodzinnych) miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej. F. GRECJA Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), Αθήνα (Biuro Zatrudnienia, Ateny). Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny). 1. Świadczenia rzeczowe: — Eastern Health Board, Dublin 8(Wschodnia Rada do spraw Zdrowia), G. IRLANDIA — Midland Health Board, Tullamore, County Offaly, (Środkowa Rada do spraw Zdrowia), — Mid-Western Health Board, Limerick, (Środkowozachodnia Rada do spraw Zdrowia), — North-Eastern Health Board, Ceanannus Mor, County Meath, (Północno-Wschodnia Rada do spraw Zdrowia), — North-Western Health Board, Manorhamilton, County Leitrim, (Północno-Zachodnia Rada do spraw Zdrowia), 178 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 2. Świadczenia pieniężne: a) Zasiłki dla bezrobotnych: b) Starość i śmierć (emerytury i renty): c) Świadczenia rodzinne: — South-Eastern Health Board, Kilkenny, (Południowo-Wschodnia Rada do spraw Zdrowia), — Southern Health Board, Cork, (Południowa Rada Zdrowia), — Western Health Board, Galway. (Zachodnia Rada Zdrowia). Department of Social Welfare, Dublin, (Departament Opieki Społecznej, łącznie z biurami regionalnymi odpowiedzialnymi za zasiłki dla bezro- botnych; Department of Social Welfare, Pensions Services Office, Sligo; (Departa- ment Opieki Społecznej, Wydział Rentowy); Department of Social Welfare, Child Benefit Section, St Oliver Plunkett Road, Letterkenny, Co. Dogenal; (Departament Opieki Społecznej, Wydział Świadczeń Rodzinnych); d) Pozostałe świadczenia pieniężne: Department of Social Welfare, Dublin. (Departament Opieki Społecznej). H. WŁOCHY 1. Choroby (łącznie z gruźlicą) i macierzyństwo: A. Pracownicy najemni: a) świadczenia rzeczowe: i) na zasadach ogólnych: Unità sanitaria locale (właściwa lokalna jednostka medyczna), ii) dla marynarzy i pracowników lotnictwa cywilnego: Ministero della sanità (Ministerstwo Zdrowia) — okręgowe biuro zdro- wia dla marynarzy i pracowników lotnictwa cywilnego; b) świadczenia pieniężne: i) na zasadach ogólnych: Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy Instytut Opieki Spo- łecznej), biura okręgowe; ii) dla marynarzy i pracowników lotnictwa: Cassa marittima (Fundusz morski właściwy dla danego obszaru). B. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek: świadczenia rzeczowe: Unità sanitaria locale (właściwa lokalna jednostka sanitarna). 2. Wypadki przy pracy, choroby zawodowe: A. Pracownicy najemni: a) świadczenia rzeczowe: i) na zasadach ogólnych: Unità sanitaria locale (właściwa lokalna jednostka medyczna); ii) dla marynarzy i pracowników lotnictwa cywilnego: Ministero della sanità (Ministerstwo Zdrowia) — okręgowe biuro zdro- wia dla marynarzy i pracowników lotnictwa cywilnego; b) protezy i większe aparaty, świadczenia medyczno-prawne oraz badania i zaświadczenia oraz świadczenia pieniężne: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy Instytut Ubezpieczeń w razie Wypadków przy Pracy), biura regio- nalne. B. Prowadzący działalność na własny rachunek (wyłącznie lekarze radiolo- dzy): a) świadczenia rzeczowe: Unità sanitaria locale (właściwa lokalna jednostka medyczna); 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 179 b) protezy i sprzęt dużych rozmiarów, świadczenia medyczno- prawne oraz badania i zaświadczenia: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy Instytut Ubezpieczeń w razie Wypadków przy Pracy), biura regio- nalne; c) świadczenia pieniężne: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy Instytut Ubezpieczeń w razie Wypadków przy Pracy), biura regio- nalne. 3. Inwalidztwo, starość, pozostający przy życiu (emerytury i ren- ty): A. Pracownicy najemni: a) na zasadach ogólnych: b) pracownicy przemysłu rozrywkowego: Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy Instytut opieki spo- łecznej), biura okręgowe; Ente nazionale di previdenza e assistenza per i lavoratori dello spettacolo (Krajowe Biuro Opieki Społecznej i Pomocy Społecznej Pracowników Sce- nicznych), Rzym; c) personel kierowniczy w zakładach przemysłowych: Istituto nazionale di previdenza per i dirigenti di aziende industriali (Kra- jowy instytut opieki społecznej pracowników kadry przemysłu), Rzym; d) dziennikarze: Istituto nazionale di previdenza per i giornalisti italiani „G. Amendola” (G. Amendola Krajowy Instytut Ubezpieczeń Dziennikarzy Włoskich), Rzym. B. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek: a) lekarze: b) farmaceuci: c) weterynarze: d) położne: e) inżynierowie i architekci: f) geodeci: g) adwokaci i radcowie prawni: h) ekonomiści: i) księgowi: Ente nazionale di previdenza ed assistenza medici (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Lekarzy); Ente nazionale di previdenza ed assistenza farmacisti (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Farmaceutów); Ente nazionale di previdenza ed assistenza veterinari (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Farmaceutów); Ente nazionale di previdenza ed assistenza per le ostetriche (Krajowy Fun- dusz Ubezpieczeń i Opieki Położnych); Cassa nazionale di previdenza per gli ingegneri ed architetti (Krajowy Fun- dusz Ubezpieczeń i Opieki Inżynierów i Architektów); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore dei geometri (Kra- jowy Fundusz Ubezpieczeń Geodetów); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore degli avvocati e dei procuratori (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Adwokatów i Rad- ców Prawnych); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore dei dottori commer- cialisti (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Pomocy Ekonomistów); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore dei ragionieri e periti commerciali (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Księgowych); j) konsultanci do spraw zatrudnienia: Ente nazionale di previdenza ed assistenza per i consulenti del lavoro (Kra- jowe Biuro Ubezpieczeń i Pomocy Konsultantów do Spraw Zatrudnienia); k) notariusze: l) agenci celni: Cassa nazionale notariato (Krajowa Kasa Notariuszy); Fondo di previdenza a favore degli spedizioneri doganali (Fundusz Ubez- pieczeń Agentów Celnych). 180 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 4. Świadczenia z tytułu śmierci: 5. Bezrobocie pracowników najemnych: a) na zasadach ogólnych: b) dziennikarze: 6. Zasiłki rodzinne dla pracowników najemnych: a) na zasadach ogólnych: b) dziennikarze: Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy Instytut opieki spo- łecznej), biura okręgowe; Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy Instytut Ubezpieczeń w razie Wypadków przy Pracy), biura regio- nalne; Cassa marittima (Fundusz morski właściwy dla danego obszaru). Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy instytut opieki spo- łecznej), biura okręgowe; Istituto nazionale di previdenza per i giornalisti italiani „G. Amendola” (G. Amendola Krajowy Instytut Ubezpieczeń Dziennikarzy Włoskich), Rzym. Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy instytut opieki spo- łecznej), biura okręgowe; Istituto nazionale di previdenza per i giornalisti italiani „G. Amendola” (G. Amendola Krajowy Instytut Ubezpieczeń Dziennikarzy Włoskich), Rzym. I. Choroba i macierzyństwo: I. LUKSEMBURG a) do celów stosowania art. 19, 22, 28 ust. 1, art. 29 ust. 1 i art. 31 rozporządzenia i art. 17, 18, 20, 21, 22, 24, 29, 30 i 31 rozpo- rządzenia wykonawczego Caisse de maladie des ouvriers et/ou union des caisses de maladie (Fun- dusz chorobowy robotników i/lub związek funduszy chorobowych); b) do celów stosowania art. 27 rozporządzenia: 2. Inwalidztwo, starość i śmierć (emerytury i renty): a) dla robotników: b) dla urzędników i wolnych zawodów: Caisse de maladie compétente, selon la législation luxembourgeoise, pour la pension partielle luxembourgeoise et/ou union des caisses de maladie (właściwy fundusz chorobowy zgodnie z luksemburskim ustawodaw- stwem dla częściowej emerytury luksemburskiej i/lub związek kas cho- rych). Établissement d’assurance contre la vieillesse et l’invalidité, Luxembourg (Instytucja Ubezpieczeń Emerytalnych i na wypadek Inwalidztwa), Luk- semburg; Caisse de pension des employés privés, Luxembourg (Fundusz Emerytur Pracowników Sektora Prywatnego), Luksemburg; c) dla osób prowadzących działalność na własny rachunek w rzemio- śle, drobnej wytwórczości i handlu: Caisse de pension des artisans, des commerçants et des industriels, Luxem- bourg (Fundusz Emerytur Rzemieślników, Handlu i Drobnej Wytwórczo- ści), Luksemburg; d) dla osób prowadzących działalność na własny rachunek w rolnic- twie: Caisse de pension agricole, Luxembourg (Fundusz Emerytur Rolniczych), Luksemburg. 3. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: a) dla pracowników najemnych i osób prowadzących działalność na własny rachunek w rolnictwie i leśnictwie: Association d’assurance contre les accidents, section agricole et forestière, Luxembourg (Towarzystwo Ubezpieczeń w razie Wypadków, Sekcja rolna i leśna), Luksemburg; b) dla pozostałych przypadków ubezpieczeń obowiązkowych i dobrowolnych: Association d’assurance contre les accidents, section industrielle, Luxem- bourg (Towarzystwo Ubezpieczeń w razie Wypadków, Sekcja Przemysłu), Luksemburg. 4. Bezrobocie: 5. Świadczenia rodzinne: Administration de l’emploi (Biuro Zatrudnienia), Luksemburg. Caisse nationale des prestations familiales (Krajowy Fundusz Zasiłków Rodzinnych), Luksemburg. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 181 1. Choroba, macierzyństwo, wypadki przy pracy, choroby zawo- J. NIDERLANDY dowe: a) świadczenia rzeczowe: i) instytucje miejsca zamieszkania: ii) instytucje w miejscu pobytu: b) świadczenia pieniężne: 2. Inwalidztwo: Jeden z funduszy chorobowych właściwych dla miejsca zamieszkania, zgodnie z wyborem zainteresowanego; Algemeen Nederlands Onderling Ziekenfonds (Powszechny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby Niderlandów), Utrecht. Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging (Nowe Powszechne Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), Amsterdam. a) o ile zainteresowany ma takie samo prawo do świadczeń na pod- stawie niderlandzkiego ustawodawstwa, nawet poza zakresem sto- sowania rozporządzenia: właściwe Bedrijfsvereniging (Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe); b) we wszystkich innych przypadkach: Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging (Nowe Powszechne Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), Amsterdam. 3. Starość i śmierć (emerytury i renty rodzinne): do celów stosowania art. 36 rozporządzenia wykonawczego: a) na zasadach ogólnych: b) relacje z Belgią: Sociale Verzekeringsbank (Bank Ubezpieczeń Społecznych), Postbus 1100, 1180 BH Amstelveen; Bureau voor Belgische Zaken de sociale verzekering betreffende, (Biuro spraw belgijskich w sprawach zabezpieczenia społecznego), Breda; c) relacje z Niemcami: Bureau voor Duitse zaken, (Biuro spraw niemieckich), Nijmegen. 4. Bezrobocie: 5. Zasiłki rodzinne: Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging (Nowe Powszechne Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), Amsterdam. do celów stosowania art. 73 i 74 rozporządzenia: Districtskantoor van de Sociale Verzekeringsbank (lokalne biuro Banku Ubezpieczeń Społecznych) w dystrykcie, w którym zamieszkuje członek rodziny. 1. Ubezpieczenia na wypadek choroby: K. AUSTRIA a) We wszystkich przypadkach, z wyjątkiem stosowania art. 27 i 29 rozporządzenia oraz art. 30 i 31 rozporządzenia wykonawczego w odniesieniu do instytucji miejsca zamieszkania uprawnionego, określonej w art. 27 rozporządzenia: Gebietskrankenkasse (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby) w zależności od miejsca zamieszkania lub pobytu osoby zainte- resowanej; b) Do celów stosowania art. 27 i 29 rozporządzenia oraz art. 30 i 31 rozporządzenia wykonawczego w odniesieniu do miejsca zamiesz- kania uprawnionego, określonego w art. 27 rozporządzenia: właściwa instytucja. 2. Ubezpieczenia emerytalno–rentowe a) Jeżeli zainteresowany podlegał austriackiemu ustawodawstwu z wyjątkiem stosowania art. 53 rozporządzenia wykonawczego: właściwa instytucja; 182 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 b) We wszystkich pozostałych przypadkach z wyjątkiem stosowania art. 53 rozporządzenia wykonawczego: Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten (Instytucja Pracowniczych Ubezpieczeń Rentowych), Wiedeń; c) Do celów stosowania art. 53 rozporządzenia wykonawczego: Hauptverband der österreichischen Sozialversicherungsträger (Federacja Austriackich Zakładów Ubezpieczenia Społecznego), Wiedeń. 3. Ubezpieczenia wypadkowe: a) Świadczenia rzeczowe: b) Świadczenia pieniężne: — Gebietskrankenkasse (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby) w zależności od miejsca zamieszkania lub pobytu osoby zainteresowanej; — lub Allgemeine Unfallversicherungsanstalt (Główna Instytucja Ubez- pieczeń od następstw nieszczęśliwych wypadków), Wiedeń, może przyznać świadczenia; i) We wszystkich przypadkach z wyjątkiem stosowania art. 53 w połączeniu z art. 77 rozporządzenia wykonawczego: Allgemeine Unfallversicherungsanstalt (Główna Instytucja Ubezpieczeń od następstw nieszczęśliwych wypadków), Wiedeń; ii) Do celów stosowania art. 53 w związku z art. 77 rozporządze- nia wykonawczego: Hauptverband der österreichischen Sozialversicherungsträger (Federacja Austriackich Zakładów Ubezpieczenia Społecznego), Wiedeń. 4. Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia: 5. Świadczenia rodzinne: Regionale Geschäftsstelle des Arbeitsmarktservice (Regionalne Biuro Rynku Pracy) właściwe dla miejsca zamieszkania lub pobytu zaintereso- wanego. a) Świadczenia rodzinne z wyłączeniem Karenzurlaubsgeld (specjalny zasiłek macierzyński): Finanzamt (Urząd Skarbowy) właściwy dla miejsca stałego zamieszkania lub pobytu beneficjenta; b) Karenzurlaubsgeld (specjalny zasiłek macierzyński): Regionale Geschäftsstelle des Arbeitsmarktservice (Lokalne Biuro Rynku Pracy) właściwe dla miejsca zamieszkania lub pobytu zainteresowanej osoby. I. Metropolia I. PORTUGALIA 1. Choroba, macierzyństwo i świadczenia rodzinne (dla świadczeń rzeczowych w razie choroby i macierzyństwa patrz również załącznik 10): Centro Regional de Segurança Social (Regionalne centrum zabezpiecze- nia społecznego) miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej. 2. Inwalidztwo, starość, śmierć: Centro Nacional de Pensoes (Krajowe Centrum Emerytur), Lizbona, oraz Centro Regional de Segurança Social (Regionalne centrum zabezpiecze- nia społecznego) miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej. 3. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: Caixa Nacional de Seguros de Doenças Profissionais (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń w razie Chorób Zawodowych), Lizbona. 4. Zasiłki dla bezrobotnych: a) przyjmowanie wniosków, weryfikacja stanu zatrudnienia (np. potwierdzanie okresów zatrudnienia, klasyfikacja bezrobocia, ocena sytuacji): Centro de Emprego (Centrum Zatrudnienia) miejsca zamieszkania zainte- resowanego; b) przyznawanie i wypłata zasiłków dla bezrobotnych (np. spraw- dzanie uprawnień do zasiłku, określanie kwoty i okresu wypła- ty, ocena sytuacji w odniesieniu do utrzymania, zawieszenia lub zakończenia wypłat): Centro Regional de Segurança Social (Regionalne centrum zabezpiecze- nia społecznego) miejsca zamieszkania zainteresowanego. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 183 5. Świadczenia z systemu nieskładkowych zabezpieczenia społecz- nego: Centro Regional de Segurança Social (Regionalne centrum zabezpiecze- nia społecznego) miejsca zamieszkania zainteresowanego. II. Autonomiczny region Madery 1. Choroba, macierzyństwo i świadczenia rodzinne (dla świadczeń rzeczowych chorobowych i macierzyńskich patrz również załącz- nik 10): Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja zabezpiecze- nia społecznego), Funchal. 2. a) Inwalidztwo, starość, śmierć: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja zabezpiecze- nia społecznego), Funchal; b) Inwalidztwo, starość, śmierć w specjalnym systemie zabezpie- czenia społecznego dla zatrudnionych w rolnictwie: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja zabezpiecze- nia społecznego), Funchal. 3. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: Caixa Nacional de Seguros de Doenças Profissionais (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń w razie Chorób Zawodowych), Lizbona. 4. Zasiłki dla bezrobotnych: a) przyjmowanie wniosków, weryfikacja stanu zatrudnienia (np. potwierdzanie okresów zatrudnienia, klasyfikacja bezrobocia, ocena sytuacji): Direcção Regional de Emprego (Regionalna Dyrekcja do Spraw Zatrud- nienia), Funchal; b) przyznawanie i wypłata zasiłków dla bezrobotnych (np. spraw- dzanie uprawnień do zasiłku, określanie kwoty i okresu wypła- ty, ocena sytuacji w odniesieniu do utrzymania, zawieszenia lub zakończenia wypłat): Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja zabezpiecze- nia społecznego), Funchal. 5. Świadczenia z systemu nieskładkowego zabezpieczenia społecz- nego: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja zabezpiecze- nia społecznego), Funchal. III. Autonomiczny region Azorów 1. Choroby, macierzyństwo i świadczenia rodzinne (dla świadczeń rzeczowych chorobowych i macierzyńskich patrz również załącz- nik 10): Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja zabezpiecze- nia społecznego), Angra do Heroísmo. 2. a) Inwalidztwo, starość, śmierć: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja zabezpiecze- nia społecznego), Angra do Heroísmo; b) Inwalidztwo, starość, śmierć w specjalnym systemie zabezpie- czenia społecznego dla zatrudnionych w rolnictwie: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja zabezpiecze- nia społecznego), Angra, do Heroísmo. 3. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: Caixa Nacional de Seguros de Doenças Profissionais (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń w razie Chorób Zawodowych), Lizbona. 4. Zasiłki dla bezrobotnych: a) przyjmowanie wniosków, weryfikacja stanu zatrudnienia (np. potwierdzanie okresów zatrudnienia, klasyfikacja bezrobocia, ocena sytuacji): Centro de Emprego (Centrum Zatrudnienia) w miejscu zamieszkania zainteresowanego; b) przyznawanie i wypłata zasiłków dla bezrobotnych (np. spraw- dzanie uprawnień do zasiłku, określanie kwoty i okresu wypła- ty, ocena sytuacji w odniesieniu do utrzymania, zawieszenia lub zakończenia wypłat): Centro de Prestaçoes Pecuniarias de Segurança Social (Centrum Świadczeń Pieniężnych z zabezpieczenia społecznego) miejsca zamieszkania zainte- resowanego. 5. Świadczenia z systemu nieskładkowych ubezpieczeń społecznych: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja zabezpiecze- nia społecznego), Angra do Heroísmo. 184 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 M. FINLANDIA 1. Choroba i macierzyństwo: a) Świadczenia pieniężne: b) Świadczenia rzeczowe: Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki; i) zwrot kosztów na podstawie ubezpieczenia na wypadek cho- roby: Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki; ii) Zdrowie publiczne i usługi szpitalne: lokalne jednostki świadczące usługi zgodnie z systemem. 2. Starość, inwalidztwo, śmierć (emerytury i renty): a) Emerytury i renty krajowe: b) Emerytury: 3. Świadczenia z tytułu śmierci Powszechne świadczenia z tytułu śmierci: 4. Bezrobocie: a) System podstawowy: b) Systemy oparte na zarobkach: i) W przypadku art. 69: ii) w pozostałych przypadkach: 5. Świadczenia rodzinne: Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki; lub Eläketurvakeskus/Pensionskyddscentralen (Centralny Instytut Zabezpie- czenia Emerytalnego), Helsinki. Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki. Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki; Kansaneläkelaitos — Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Spo- łecznych), Helsinki; właściwa fundusz ubezpieczeń w razie bezrobocia, w której zaintereso- wany jest ubezpieczony. Kansaneläkelaitos/Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Społecz- nych), Helsinki. 1. W stosunku do wszystkich ryzyk z wyłączeniem zasiłków dla urzędy ubezpieczeń społecznych miejsca zamieszkania lub pobytu; bezrobotnych: 2. W stosunku do zasiłków dla bezrobotnych: regionalne biuro zatrudnienia miejsca zamieszkania lub pobytu. N. SZWECJA 1. Świadczenia rzeczowe: O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO — Wielka Brytania i Irlandia Północna władze przyznające świadczenia z Krajowego Funduszu Zdrowia, — Gibraltar: władze do spraw zdrowia Gibraltaru. 2. Świadczenia pieniężne (z wyłączeniem zasiłków rodzinnych): — Wielka Brytania: Department of Social Security, Benefits Agency, Overseas Branch, New- castle upon Tyne, NE98 1YX, (Departament Zabezpieczenia Społecznego, Wydział Świadczeń, Sekcja Zamorska), 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 185 — Irlandia Północna: — Gibraltar: 3. Świadczenia rodzinne: Do celów stosowania art. 73 i 74 rozporządzenia: — Wielka Brytania: — Północna Irlandia: Department of Health and Social Service Northern Ireland Social Security Agency, Overseas Branch, Belfast BT1 1DX, (Departament Zdrowia i Zabezpieczenia Społecznego, Agencja Irlandii Północnej, Dział Zamor- ski), Departament Pracy i Zabezpieczenia Społecznego Gibraltaru. Department of Social Security, Benefits Agency, Child Benefit Centre , Newcastle upon Tyne, NE881AA, (Departament Zabezpieczenia Społecz- nego, Wydział Świadczeń, Centrum Świadczeń na dzieci), Department of Health and Social Service Northern Ireland Social Security Agency, Child Benefit Office, Belfast BT1 1SA, (Departament Zdrowia i Zabezpieczenia Społecznego, Agencja Irlandii Północnej, Biuro Świad- czeń na dzieci), — Gibraltar: Departament Pracy i Zabezpieczenia Społecznego Gibraltaru. 186 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK 4 (A) (B) (2) (3) (7) (9) (12) (13) (14) (15) INSTYTUCJE ŁĄCZNIKOWE (Art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 4 oraz art. 122 rozporządzenia wykonawczego) A. BELGIA 1. Choroba i macierzyństwo: a) na zasadach ogólnych: b) dla marynarzy: Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy Instytut Ubezpieczeń na Wypadek Choroby i Inwalidzkich, Bruksela); Caisse de Secours et de prévoyance en faveur des marins Hulp- en voorzorgskas voor zeevarenden — (Fundusz ubezpieczeń i opieki spo- łecznej marynarzy, Antwerpia); c) dla osób objętych systemem zamorskim zabezpieczenia społecz- nego: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); d) dla dawnych pracowników w Kongo Belgijskim i w Ruandzie- Burundi: 2. Inwalidztwo: a) inwalidztwo powszechne: b) inwalidztwo specjalne pracowników kopalń: c) system inwalidztwa dla marynarzy: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy Instytut Ubezpieczeń na Wypadek Choroby i Inwalidzkich, Bruksela); Fonds national de retraite des ouvriers-mineurs, Bruxelles Nationaal pen- sioenfonds voor mijnwerkers, Brussel — (Krajowy fundusz emerytalny robotników kopalń, Bruksela); Caisse de secours et de prévoyance en faveur des marins Hulp- en voorzorgskas voor zeevarenden — (Fundusz ubezpieczeń i opieki spo- łecznej marynarzy, Antwerpia); d) inwalidztwo osób objętych systemem zamorskim zabezpieczenia społecznego: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); e) inwalidztwo dawnych pracowników w Kongo Belgijskim i w Ruan- dzie-Burundi: Office de sécurité sociale d’outre- mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela) 3. Starość i śmierć (emerytury i renty rodzinne): a) Do celów stosowania art. 41-43 oraz 45-50 rozporządzenia wyko- nawczego: i) dla robotników, urzędników, pracowników kopalń i maryna- rzy: Office national des pensions, Bruxelles Rijksdienst voor pensioenen, Brus- sel — (Krajowe biuro emerytur, Bruksela); ii) dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants, Bruxelles Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen, Brussel — (Krajowy instytut opieki społecznej dla Osób prowadzących działalność na Własny Rachunek, Bruksela); iii) dla osób objętych systemem zamorskim zabezpieczenia spo- łecznego: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); iv) dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Ruandzie- Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 187 b) Do celów stosowania art. 45 (instytucja wypłacająca), art. 53 ust. 1, art. 110 i 111 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego: i) dla robotników, urzędników, pracowników kopalń i maryna- rzy oraz osób prowadzących działalność na własny rachunek: Office national des pensions, Bruxelles Rijksdienst voor pensioenen, Brus- sel — (Krajowe biuro emerytur, Bruksela); ii) dla osób objętych systemem zamorskim zabezpieczenia spo- łecznego: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela), iii) dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Ruandzie- Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). 4. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: a) wypadki przy pracy: Fonds des accidents du travail, Bruxelles Fonds voor arbeidsongevallen, Brussel (Fundusz Wypadków przy Pracy), Bruksela, Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); b) choroby zawodowe: Ministère de la prévoyance sociale (Minister Opieki Społecznej), Bruksela, 5. Świadczenia z tytułu śmierci: a) na zasadach ogólnych: b) dla marynarzy: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy Instytut Ubezpieczeń na Wypadek Choroby i Inwalidztwa, Bruksela); Caisse de secours et de prévoyance en faveur des marins Hulp- en voorzorgskas voor zeevarenden — (Fundusz ubezpieczeń i opieki spo- łecznej marynarzy, Antwerpia); c) dla osób objętych systemem zamorskim zabezpieczenia społecz- nego: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); d) dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Ruandzie–Bu- rundi: 6. Bezrobocie: a) ogólnie: b) dla marynarzy: 7. Zasiłki rodzinne: a) dla pracowników najemnych: b) dla osób prowadzących działalność na własny rachunek: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); Office national de l’emploi, Bruxelles Rijksdienst voor arbeidsvoorziening, Brussel — (Krajowe Biuro Zatrudnienia, Bruksela); Pool des marins de la marine marchande Pool van de zeelieden ter koop- vaardij — (Fundusz Marynarki Handlowej), Antwerpia. Office national des allocations familiales pour travailleurs salariés, Bruxelles Rijksdienst voor kinderbijslag voor werknemers, Brussel — (Kra- jowe Biuro Zasiłków Rodzinnych dla Pracowników Najemnych, Bruksela); Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants, Bruxelles Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen, Brussel — (Krajowy instytut opieki społecznej dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, Bruksela); c) dla dawnych pracowników w Kongu Belgijskim i w Ruandzie- Burundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela). 188 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 B. DANIA 1. a) Choroba, macierzyństwo i świadczenia porodowe: Sundhedsministeriet (Ministerstwo Zdrowia), Kopenhaga; b) Choroba, macierzyństwo i zasiłki porodowe pieniężne: Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowa Dyrekcja ds. Zabez- pieczenia Społecznego i Pomocy Społecznej), Kopenhaga. 2. Emerytury lub renty i świadczenia przyznane zgodnie z ustawo- dawstwem w sprawie emerytur i rent socjalnych: Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowa Dyrekcja ds. Zabez- pieczenia Społecznego i Pomocy Społecznej)), Kopenhaga. 3. Świadczenia rehabilitacyjne: Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowa Dyrekcja ds. Zabez- pieczenia Społecznego i Pomocy Społecznej)), Kopenhaga. 4. Świadczenia z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodo- wych: Arbejdsskadestyrelsen (Krajowe Biuro do Spraw Wypadków przy Pracy i Chorób Zawodoweych), Kopenhaga. 5. Świadczenia rodzinne (zasiłki rodzinne): Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowa Dyrekcja ds. Zabez- pieczenia Społecznego i Pomocy Społecznej)), Kopenhaga. 6. Świadczenia z tytułu śmierci: Sundhedsministeriet (Ministerstwo Zdrowia), Kopenhaga. 7. Emerytury i renty zgodnie z „loven om Arbejdsmarkedets Til- lagspension” (Ustawa o dodatkowych emeryturach i rentach dla pracowników najemnych): Socialministeriet (Ministerstwo Spraw Socjalnych), Kopenhaga. 8. Zasiłki dla bezrobotnych: Direktoratet for Arbejdsløshedsforsikringen (Krajowe Biuro Ubezpieczeń od Bezrobocia), Kopenhaga. 1. Ubezpieczenia na wypadek choroby: 2. Ubezpieczenia wypadkowe: 3. Ubezpieczenia emerytalno-rentowe robotników: C. NIEMCY Deutsche Verbindungsstelle Krankenversicherung — Ausland (Niemiec- kie Centrum łącznikowe Zagranicznych Ubezpieczeń na Wypadek Cho- roby), Bonn. Hauptverband der gewerblichen Berufsgenossenschaften (Federacja Sto- warzyszeń zawodowych przemysłu), St. Augustin. a) do celów stosowania art. 3 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Verband deutscher Rentenversicherungsträger (Federacja niemieckich instytucji ubezpieczeń emerytalno-rentowych), Frankfurt nad Menem; b) do celów stosowania art. 51 i art. 53 ust. 1 rozporządzenia wyko- nawczego i z tytułu instytucji wypłacającej określonej w art. 55 roz- porządzenia wykonawczego: i) relacje z Belgią i Hiszpanią: ii) relacje z Danią: iii) relacje z Francją: iv) relacje z Grecją: v) relacje z Włochami: vi) relacje z Luksemburgiem: vii) relacje z Niderlandami: Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz (Regionalne biuro ubezpieczeń Nadrenii), Düsseldorf; Landesversicherungsanstalt Schleswig- Holstein (Regionalne biuro ubez- pieczeń Szlezwika-Holsztynu), Lubeka, Landesversicherungsanstalt Rheinland- Pfalz (Regionalne biuro ubezpie- czeń Nadrenii- Palatynatu), Speyer, lub, jako właściwa instytucja z załącz- nika 2, Landesversicherungsanstalt Saarland biuro ubezpieczeń Saary), Saarbrücken; Landesversicherungsanstalt Württemberg (Regionalne biuro ubezpieczeń Wirtembergii), Stuttgart; Landesversicherungsanstalt Schwaben (Regionalne biuro ubezpieczeń Szwabii), Augsburg; Landesversicherungsanstalt Rheinland-Pfalz (Regionalne biuro ubezpie- czeń Nadrenii-Palatynatu), Speyer; Landesversicherungsanstalt Westfalen (Regionalne biuro ubezpieczeń w Westfalii), Münster; 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 189 viii) relacje z Irlandią i Zjednoczonym Królestwem: ix) relacje z Portugalią: 4. Ubezpieczenia emerytalno–rentowe urzędników: Landesversicherungsanstalt Freie und Hansestadt Hamburg (Regionalne biuro ubezpieczeń Wolnego i Hanzeatyckiego Miasta Hamburg), Ham- burg; Landesversicherungsanstalt Unterfranken (Regionalne biuro ubezpieczeń Dolnej Frankonii), Würzburg. Bundesversicherungsanstalt für Angestellte (Federalne Biuro Ubezpieczeń pracowników umysłowych), Berlin. 5. Ubezpieczenia emerytalno–rentowe pracowników kopalń: Bundesknappschaft (Federalny Fundusz ubezpieczeń robotników kopalń), Bochum. 6. Ubezpieczenia emerytalne rolników: 7. Ubezpieczenie dodatkowe pracowników hutnictwa żelaza i sta- li: 8. Zasiłki dla bezrobotnych i świadczenia rodzinne: Landwirtschaftliche Alterskasse Rheinland- Pfalz (Rolniczy Fundusz Eme- rytalny, Nadrenia-Palatynat), Speyer. Landesversicherungsanstalt Saarland, Abteilung Hüttenknappschaftliche Pensionsversicherung (Regionalne biuro ubezpieczeń Saary, Dział ubez- pieczeń emerytalnych pracowników przemysłu stalowego), Saarbrücken. Hauptstelle der Bundesanstalt für Arbeit (Siedziba Główna Federalnego Biura Pracy), Norymberga. D. HISZPANIA 1. Dla wszystkich systemów wchodzących w skład systemu zabez- pieczenia społecznego, z wyłączeniem systemu dla marynarzy i dla wszystkich ryzyk, z wyłączeniem bezrobocia: Instituto Nacional de Seguridad Social (Krajowy Instytut Zabezpieczenia Społecznego), Madryt. 2. Dla specjalnego systemu dla marynarzy i dla wszystkich ryzyk: Instituto Social de la Marina (Instytut Socjalny Marynarzy), Madryt. 3. Dla zasiłków dla bezrobotnych, z wyłączeniem marynarzy: Instituto Nacional de Empleo (Krajowy Instytut Zatrudnienia), Madryt. 4. Dla nieskładkowych emerytur i rent inwalidzkich: Instituto Nacional de Servicios Sociales (Krajowy Instytut zabezpieczenia społecznego), Madryt. E. FRANCJA 1. Ogólnie: Centre de sécurité sociale des travailleurs migrants (Centrum zabezpiecze- nia społecznego Pracowników Migrujących), Paryż. 2. Dla systemu górniczych emerytur i rent inwalidzkich i rodzin- nych (emerytury i renty): Caisse autonome nationale de sécurité sociale dans les mines (Krajowy Autonomiczny Fundusz zabezpieczenia społecznego Pracowników Kopalń), Paryż. 1. Na zasadach ogólnych: 2. Bezrobocie, zasiłki rodzinne: 3. Dla marynarzy: F. GRECJA Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytucja Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny). Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), Αθήνα (Biuro Zatrudnienia, Ateny). Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (NAT), Πειραιάς (Emerytalny Fundusz Maryna- rzy, Pireus). 1. Świadczenia rzeczowe: Department of Health (Departament Zdrowia), Dublin. G. IRLANDIA 190 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 2. Świadczenia pieniężne: a) Starość i śmierć (emerytury i renty rodzinne): Department of Social Welfare, Pensions Services Office, Sligo; (Departa- ment Opieki Społecznej, Wydział Emerytalno-Rentowy). b) Świadczenia rodzinne: Department of Social Welfare, Child Benefit Section, St Oliverlunkett Road, Letterkenny, Co. Dogenal P; (Departament Opieki Społecznej, Wydział Świadczeń na dzieci Rodzinnych). c) pozostałe świadczenia pieniężne: Department of Social Welfare (Departament Opieki Społecznej), Dublin. 1. Choroby (łącznie z gruźlicą), macierzyństwo: A. Pracownicy najemni: a) świadczenia rzeczowe: b) świadczenia pieniężne: B. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek: H. WŁOCHY Ministero della sanità (Ministerstwo Zdrowia), Rzym. Istituto nazionale della previdenza sociale, direzione generale (Krajowy Instytut opieki społecznej, dyrekcja generalna) Rzym. świadczenia rzeczowe: Ministero della sanità (Ministerstwo Zdrowia), Rzym. 2. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: A. Pracownicy najemni: a) świadczenia rzeczowe: Ministero della sanità (Ministerstwo Zdrowia), Rzym. b) protezy i sprzęt dużych rozmiarów, świadczenia medyczno- prawne oraz badania i zaświadczenia oraz świadczenia pie- niężne: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro, dire- zione generale (Krajowy Instytut Ubezpieczeń w razie wypadków przy pracy, dyrekcja generalna), Rzym. B. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek (tylko dla lekarzy radiologów): a) świadczenia rzeczowe: Ministero della sanità (Ministerstwo Zdrowia), Rzym; b) protezy i sprzęt dużych rozmiarów, świadczenia medyczno- prawne oraz badania i zaświadczenia: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro, dire- zione generale (Krajowy Instytut Ubezpieczeń w razie wypadków przy pracy, dyrekcja generalna), Rzym; c) świadczenia pieniężne: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro, dire- zione generale (Krajowy Instytut Ubezpieczeń w razie wypadków przy pracy, dyrekcja generalna), Rzym. 3. Inwalidztwo, starość, pozostali przy życiu, bezrobocie, zasiłki rodzinne: Istituto nazionale della previdenza sociale, direzione generale (Krajowy Instytut opieki społecznej, dyrekcja generalna) Rzym. I. LUKSEMBURG I. DLA PRZYZNAWANIA ŚWIADCZEŃ 1. Choroba, macierzyństwo: 2. Inwalidztwo, starość, śmierć (emerytury i renty): a) dla robotników: Union des caisses de maladie (związek funduszy chorobowych), Luksem- burg. Établissement d’assurance contre la vieillesse et l’invalidité, Luxembourg (Instytucja Ubezpieczeń na wypadek Starości i Inwalidztwa), Luksemburg; 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 191 b) dla urzędników i pracowników sektora prywatnego: Caisse de pension des employés privés, Luxembourg (Fundusz Emerytur Pracowników Sektora Prywatnego), Luksemburg; c) dla prowadzących działalność na własny rachunek w rzemiośle, drobnej wytwórczości i handlu: Caisse de pension des artisans, des commerçants et des industriels (Fun- dusz Emerytur Rzemieślników, Handlu i Drobnej Wytwórczości), Luk- semburg; d) dla prowadzących działalność na własny rachunek w rolnictwie: Caisse de pension agricole (Fundusz Emerytur Rolniczych), Luksemburg. 3. Wypadki przy pracy i choroby zawodowe: a) dla pracowników najemnych i prowadzących działalność na własny rachunek w rolnictwie lub leśnictwie: Association d’assurance contre les accidents, section agricole et forestière (Towarzystwo Ubezpieczeń w razie Wypadków), Sekcja rolna i leśna), Luksemburg; b) dla pozostałych przypadków ubezpieczeń obowiązkowych i dobrowolnych: Association d’assurance contre les accidents, section industrielle (Towa- rzystwo Ubezpieczeń w razie Wypadków) Sekcja Przemysłu), Luksem- burg; 4. Bezrobocie: 5. Świadczenia rodzinne: 6. Świadczenia z tytułu śmierci: Administration de l’emploi (Biuro Zatrudnienia), Luksemburg. Caisse nationale des prestations familiales (Krajowy Fundusz Świadczeń Rodzinnych), Luksemburg. a) do celów stosowania art. 66 rozporządzenia: Union des caisses de maladie (Związek Funduszy Chorych), Luksemburg; b) w pozostałych przypadkach: II. POZOSTAŁE PRZYPADKI: Instytucje wymienione w punkcie 1 lub 3, w zależności od tego, który dział ubezpieczeń jest odpowiedzialny za wypłatę świadczeń. Inspection générale de la sécurité sociale (Generalna Inspekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Luksemburg. 1. Choroba, macierzyństwo, inwalidztwo, wypadki przy pracy, choroby zawodowe oraz bezrobocie: J. NIDERLANDY a) świadczenia rzeczowe: b) świadczenia pieniężne: Ziekenfondsraad (Powszechny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Cho- roby Niderlandów), Amstelveen; Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging (Nowe Powszechne Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), Amsterdam. 2. Starość i śmierć (emerytury i renty rodzinne), świadczenia rodzinne: a) na zasadach ogólnych: b) relacje z Belgią: Sociale Verzekeringsbank (Bank Ubezpieczeń Społecznych), Postbus 1100, 1180 BH Amstelveen; Bureau voor Belgische Zaken de sociale verzekering betreffende (Biuro spraw belgijskich w sprawach zabezpieczenia społecznego), Breda; c) relacje z Niemcami: Bureau voor Duitse zaken (Biuro spraw niemieckich), Nijmegen. 1. Ubezpieczenia na wypadek choroby, wypadku i rentowe: Hauptverband der österreichischen Sozialversicherungsträger (Główny Związek Austriackich Instytucji Ubezpieczeniowych), Wiedeń. K. AUSTRIA 2. Ubezpieczenia na wypadek bezrobocia: a) Relacje z Niemcami: b) W pozostałych przypadkach: Landesgeschäftsstelle Salzburg des Arbeitsmarktservice (Regionalne Biuro Rynku Pracy Salzburg), Salzburg; Landesgeschäftsstelle Wien des Arbeitsmarketservice (Wiedeńskie Regio- nalne Biuro Rynku Pracy), Wiedeń. 192 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 3. Świadczenia rodzinne: a) Świadczenia rodzinne z wyłączeniem Karenzurlaubsgeld (specjalny zasiłek macierzyński): Bundesministerium für Jugend und Familie (Federalne Ministerstwo do Spraw Młodzieży i Rodziny), Wiedeń; b) Karenzurlaubsgeld (specjalny zasiłek macierzyński): i) relacje z Niemcami: ii) w pozostałych przypadkach: Landesgeschäftsstelle Salzburg des Arbeitsmarktservice (Regionalne Biuro Rynku Pracy Salzburg), Salzburg; Landesgeschäftsstelle Wien des Arbeitsmarktservice (Wiedeńskie Regio- nalne Biuro Rynku Pracy), Wiedeń. W odniesieniu do wszystkich ustawodawstw, systemów i sektorów ubezpieczenia społecznego, określonych w art. 4 rozporządzenia: Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Departament Spraw Zagranicznych i Międzynarodowych Umów Zabezpieczenia Społecznego), Lizbona. L. PORTUGALIA M. FINLANDIA 1. Ubezpieczenia na wypadek choroby i bezrobocia, renty krajowe, świadczenia rodzinne, zasiłki dla bezrobotnych, świadczenia z tytułu śmierci: Kansaneläkelaitos / Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Spo- łecznych), Helsinki. 2. Emerytury: 3. Wypadki przy pracy, choroby zawodowe: Eläketurvakeskus — Pensionsskydscentralen (Centralny Instytut Ubezpie- czeń Emerytalnych), Helsinki. Tapaturmavakuutuslaitosten Liitto — Olycksfallsförsäkringsanstalternas Förbund (Federacja Instytucji Ubezpieczeń Wypadkowych), Helsinki. 1. Dla wszystkich ryzyk z wyłączeniem bezrobocia: Riksförsäkringsverket (Krajowy Urząd Ubezpieczeń Społecznych). 2. Dla zasiłków dla bezrobotnych: Arbetsmarknadsstyrelsen (Krajowy Urząd Rynku Pracy). N. SZWECJA O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Wielka Brytania: a) składki i świadczenia rzeczowe dla pracowników oddelegowanych: b) pozostałe kwestie: Irlandia Północna: Gibraltar: Department of Social Security, Contributions Agency, Overseas Contri- butions, Newcastle upon Tyne, NE98 1YX (Departament Zabezpieczenia Społecznego, Agencja Składek, Składki Zamorskie) Department of Social Security, Benefits Agency, Overseas Branch, New- castle upon Tyne, NE98 1YX, (Departament Zabezpieczenia Społecznego, Agencja Świadczeń, Sekcja Zamorska). Department of Health and Social Services, Northern Ireland Social Secu- rity Agency, Overseas Branch, Belfast BT1 1DX, (Departament Zdrowia i Zabezpieczenia Społecznego, Agencja Irlandii Północnej, Dział Zamor- ski). Department of Social Security, Benefits Agency, Overseas Branch, New- castle upon Tyne, NE98 1YX, (Departament Zabezpieczenia Społecznego, Agencja Świadczeń, Sekcja Zamorska). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 193 ZAŁĄCZNIK 5 (A) (B) (4) (7) (9) (12) (13) (14) (15) PRZEPISY WYKONAWCZE DO UMÓW DWUSTRONNYCH POZOSTAJĄCYCH W MOCY (Art. 4 ust. 5, art. 5, art. 53 ust. 3, art. 104, art. 105 ust. 2, art. 116, art. 121 i art. 122 rozporządzenia wykonawczego) Uwagi ogólne I. II. Jeżeli przepisy określone w niniejszym Załączniku odnoszą się do postanowień umów lub przepisów rozporządzeń nr 3 i 4 lub 36/63/EWG, te odniesienia zastępuje się odniesieniami do odpowiadających im przepisów rozporządzenia lub rozporządzenia wykonawczego, chyba że postano- wienia tych umów zostały pozostawione w mocy poprzez ich włączenie do ałącznika II do rozporządzenia. Klauzula wypowiedzenia zawarta w umowie, której niektóre postanowienia są zawarte w niniejszym Załączniku, pozostaje w mocy w odniesieniu do tych postanowień. 1. BELGIA–DANIA Umowa administracyjna z dnia 23 listopada 1978 r. w sprawie wzajemnej rezygnacji ze zwrotów zgodnie z art. 36 ust. 3 (świadczenia rze- czowe w razie choroby i macierzyństwa) rozporządzenia i art. 105 ust. 2 (koszt kontroli administracyjnej i badań lekarskich) rozporządze- nia wykonawczego. 2. BELGIA–NIEMCY a) Umowa Administracyjna nr 2 z dnia 20 lipca 1965 r. w sprawie stosowania Umowy uzupełniającej nr 3 do Konwencji ogólnej z dnia 7 grudnia 1957 r. (wypłata emerytur i rent za okres poprzedzający wejście w życie umowy). b) Artykuł 9 ust. 1 Umowy z dnia 20 lipca 1965 r. w sprawie stosowania rozporządzeń nr 3 i 4 Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodar- czej dotyczących zabezpieczenia społecznego pracowników migrujących. c) Umowa z dnia 6 października 1964 r. w sprawie zwrotu świadczeń rzeczowych udzielonych emerytowanym pracownikom przygra- nicznym do celów stosowania art. 14 ust. 3 rozporządzenia nr 36/63/EWG i art. 73 ust. 4 rozporządzenia nr 4 Rady Europejskiej Wspól- noty Gospodarczej. d) Umowa z dnia 29 stycznia 1969 r. w sprawie odzyskania składek na zabezpieczenie społeczne. e) Umowa z dnia 4 grudnia 1975 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotów kwot świadczeń wypłaconych bezrobotnym. 3. BELGIA–HISZPANIA Żadne. 4. BELGIA–FRANCJA a) Umowa z dnia 22 grudnia 1951 r. w sprawie wykonania art. 23 Umowy uzupełniającej z dnia 17 stycznia 1948 r. (pracownicy kopalń i przedsiębiorstw podobnych). b) Umowa administracyjna z dnia 21 grudnia 1959 r. uzupełniająca Umowę administracyjną z dnia 22 grudnia 1951 r. zawartą na mocy art. 23 Umowy uzupełniającej z dnia 17 stycznia 1948 r. (pracownicy kopalń i przedsiębiorstw równorzędnych). c) Umowa z dnia 8 lipca 1964 r. w sprawie zwrotu świadczeń rzeczowych udzielonych emerytowanym pracownikom przygranicznym wykonująca art. 14 ust. 3 rozporządzenia nr 36/63/EWG i art. 73 ust. 4 rozporządzenia nr 4 Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodar- czej. d) Umowa z dnia 4 lipca 1984 r. odnosząca się do badań lekarskich pracowników przygranicznych, zamieszkujących w jednym państwie i zatrudnionych w drugim. e) Umowa z dnia 14 maja 1976 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich, zawarta na mocy art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. f) Umowa z dnia 3 października 1977 r. w sprawie stosowania art. 92 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (odzyskiwanie składek na zabez- pieczenie społeczne). g) Umowa z dnia 29 czerwca 1979 r. w sprawie wzajemnej rezygnacji ze zwrotów przewidzianych w art. 70 ust. 3 rozporządzenia (koszty zasiłków dla bezrobotnych). 194 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 h) Umowa administracyjna z dnia 6 marca 1979 r. w sprawie procedur wykonania Konwencji dodatkowej z dnia 12 października 1978 r. o zabezpieczeniu społecznym między Belgią a Francją w sprawie przepisów odnoszących się do osób prowadzących działalność na wła- sny rachunek. i) Wymiana listów z dnia 21 listopada 1994 r. i z dnia 8 lutego 1995 r. dotycząca procedur wzajemnego uzgadniania zobowiązań z mocy art. 93, 94, 95 i 96 rozporządzenia wykonawczego. 5. BELGIA–GRECJA Żadne. 6. BELGIA–IRLANDIA Wymiana listów z dnia 19 maja i 28 lipca 1981 r. dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 70 ust. 3 rozporządzenia (wzajemna rezygnacja ze zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych i zasiłku dla bezrobotnych zgodnie z przepisami tytułu III rozdziału 1 i 6 rozporządzenia oraz art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (wzajemna rezygnacja ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 7. BELGIA–WŁOCHY a) Artykuły 7, 8, 9, 10, 12, 13, 14, 15, 17, 18, 19, art. 24 akapit drugi i trzeci i art. 28 ust. 4 Umowy administracyjnej z dnia 20 paź- dziernika 1950 r. , zmienionego sprostowaniem 1 z dnia 10 kwietnia 1952 r. , sprostowaniem 2 z dnia 9 grudnia 1957 r. i sprostowa- niem nr 3 z dnia 21 lutego 1963 r. b) Artykuły 6, 7, 8 i 9 Umowy z dnia 21 lutego 1963 r. w zakresie, w jakim dotyczą wykonania rozporządzeń nr 3 i 4 Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w sprawie zabezpieczenia społecznego pracowników migrujących. c) Umowa z dnia 12 stycznia 1974 r. w celu wykonania art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. d) Umowa z dnia 31 października 1979 r. do celów art. 18 ust. 9 rozporządzenia wykonawczego. e) Wymiana listów z dnia 10 grudnia 1991 r. i z dnia 10 lutego 1992 r. dotycząca zrzeczenia się wzajemnych roszczeń na mocy art. 93 rozporządzenia wykonawczego. 8. BELGIA–LUKSEMBURG a) … b) … c) Umowa z dnia 28 stycznia 1961 r. w sprawie odzyskiwania składek na zabezpieczenie społeczne. d) Umowa z dnia 1 sierpnia 1975 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu przewidzianego w art. 36 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. , wydatków na świadczenia rzeczowe z ubezpieczeń na wypadek choroby i macierzyństwa, udzie- lonych członkom rodziny pracownika niezamieszkującym w tym samym państwie co pracownik. e) Umowa z dnia 16 kwietnia 1976 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich, określonych w art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. f) … 9. BELGIA–NIDERLANDY a) Artykuły 9-15 oraz art. 17 ust. 4 Umowy z dnia 7 lutego 1964 r. w sprawie zasiłków rodzinnych i porodowych. b) Umowa z dnia 21 marca 1968 r. w sprawie pobierania i odzyskiwania składek na zabezpieczenie społeczne, jak również Umowa admi- nistracyjna z dnia 25 listopada 1970 r. , podjęta w myśl wymienionej Konwencji. c) Umowa z dnia 24 grudnia 1980 r. w sprawie ubezpieczeń na wypadek choroby (koszty leczenia) ze zmianami. d) Umowa z dnia 12 sierpnia 1982 r. w sprawie ubezpieczeń na wypadek choroby, macierzyństwa i inwalidztwa. 10. BELGIA–AUSTRIA Żadne. 11. BELGIA–PORTUGALIA Żadne. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 195 12. BELGIA–FINLANDIA Nie dotyczy. 13. BELGIA– SZWECJA Nie dotyczy. 14. BELGIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Wymiana listów z dnia 4 maja i 14 czerwca 1976 r. w sprawie art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (rezygnacja ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich). b) Wymiana listów z dnia 18 stycznia i 14 marca 1977 r. w sprawie art. 36 ust. 3 rozporządzenia (umowa dotycząca zwrotu lub rezy- gnacji ze zwrotu wydatków na świadczenia rzeczowe udzielone zgodnie z tytułem III rozdział 1 rozporządzenia) zmienione wymianą listów z dnia 4 maja i dnia 23 lipca 1982 r. (umowa dotycząca zwrotu wydatków na świadczenia udzielone do celów stosowania art. 22 ust. 1 lit. a) rozporządzenia). 15. DANIA–NIEMCY a) Artykuły 8-14 Umowy z dnia 4 czerwca 1954 r. w sprawie stosowania Konwencji z dnia 14 sierpnia 1953 r. b) Umowa z dnia 27 kwietnia 1979 r. dotycząca: i) częściowej wzajemnej rezygnacji ze zwrotu określonej w art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia, jak również wzajemnej rezy- gnacji ze zwrotu, określonej w art. 70 ust. 3 rozporządzenia i w art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (częściowa rezygna- cja ze zwrotu świadczeń rzeczowych z ubezpieczenia na wypadek choroby, macierzyństwa, wypadków przy pracy i chorób zawo- dowych oraz zwrotu wydatków poniesionych z tytułu zasiłków dla bezrobotnych i kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich); ii) art. 93 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego (sposoby określania kwot do zwrotu w odniesieniu do świadczeń rzeczowych z ubez- pieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa). 16. DANIA–HISZPANIA Umowa z dnia 1 lipca 1980 r. w sprawie częściowej rezygnacji ze zwrotu, określonej w art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia, jak również wzajemnej rezygnacji ze zwrotu, określonej w art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (częściowa rezygnacja ze zwrotu wydatków na świadczenia rzeczowe w razie choroby, macierzyństwa, wypadku przy pracy lub choroby zawodowej oraz rezygnacji ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 17. DANIA–FRANCJA Umowa z dnia 29 czerwca 1979 r. o rezygnacji ze zwrotu świadczeń rzeczowych ubezpieczeń w razie choroby, macierzyństwa i wypad- ków przy pracy, z wyłączeniem świadczeń udzielonych na mocy art. 28, 28a, art. 29 ust. 1 i art. 31 rozporządzenia. Umowa z dnia 29 czerwca 1979 r. o rezygnacji ze zwrotu zasiłku dla bezrobotnych oraz Umowa z dnia 29 czerwca 1979 r. o rezygnacji ze zwrotu kosz- tów kontroli administracyjnej i badań lekarskich. 18. DANIA–GRECJA Umowa z dnia 8 maja 1986 r. w sprawie częściowej rezygnacji ze zwrotu, określonej w art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia, jak również wzajemnej rezygnacji ze zwrotu, określonej w art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (częściowa rezygnacja ze zwrotu wydatków na świadczenia rzeczowe udzielone w przypadku choroby, macierzyństwa, wypadku przy pracy lub choroby zawodowej oraz rezygnacji ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 19. DANIA–IRLANDIA Wymiana listów z dnia 22 grudnia 1980 r. i z dnia 11 lutego 1981 r. w sprawie wzajemnej rezygnacji świadczeń rzeczowych z ubezpie- czenia na wypadek choroby, macierzyństwa, wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz zasiłku dla bezrobotnych, jak również kon- troli administracyjnej i badań lekarskich (art. 36 ust. 3, art. 63 ust. 3 i art. 70 ust. 3 rozporządzenia oraz art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego). 20. DANIA–WŁOCHY Wymiana listów z dnia 12 listopada 1982 r. i z dnia 12 stycznia 1983 r. dotycząca art. 36 ust. 3 rozporządzenia (wzajemna rezygnacja ze zwrotu wydatków na świadczenia rzeczowe w przypadku choroby i macierzyństwa, udzielonych zgodnie z tytułem III rozdział 1 rozpo- rządzenia, z wyłączeniem jego art. 22 ust. 1 lit. c). 196 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 21. DANIA– LUKSEMBURG Umowa z dnia 19 czerwca 1978 r. dotycząca wzajemnej rezygnacji ze zwrotu, określonego w art. 36 ust. 3, art. 63 ust. 3 i art. 70 ust. 3 rozporządzenia, jak również art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (wydatki na świadczenia rzeczowe w przypadku choroby, macie- rzyństwa, wypadku przy pracy i choroby zawodowej, wydatki na zasiłki dla bezrobotnych oraz koszty kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 22. DANIA–NIDERLANDY a) Wymiana listów z dnia 30 marca i 25 kwietnia 1979 r. dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (częściowa wzajemna rezygnacja ze zwrotu świadczeń rzeczowych z ubezpieczenia na wypadek choroby, macierzyństwa, wypadków przy pracy i chorób zawodowych). b) Wymiana listów z dnia 30 marca i 25 kwietnia 1979 r. dotycząca art. 70 ust. 3 rozporządzenia i art. 105 ust. 2 rozporządzenia wyko- nawczego (rezygnacja ze zwrotu wydatków z tytułu art. 69 rozporządzenia oraz kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 23. DANIA–AUSTRIA Umowa z dnia 13 lutego 1995 r. dotycząca zwrotu wydatków w dziedzinie zabezpieczenia społecznego. 24. DANIA–PORTUGALIA Nie dotyczy. 25. DANIA–FINLANDIA Artykuł 23 Konwencji Nordyckiej o zabezpieczeniu społecznym z dnia 15 czerwca 1992 r. : umowa o wzajemnej rezygnacji zgodnie z art. 36 ust. 3, art. 63 ust. 3 i art. 70 ust. 3 rozporządzenia (wydatki na świadczenia rzeczowe w przypadku choroby, macierzyństwa, wypadku przy pracy i choroby zawodowej oraz zasiłków dla bezrobotnych), jak również art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (koszty kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 26. DANIA–SZWECJA Art. 23 Konwencji Nordyckiej o zabezpieczeniu społecznym z dnia 15 czerwca 1992 r. : umowa o wzajemnej rezygnacji zgodnie z art. 36 ust. 3, art. 63 ust. 3 i art. 70 ust. 3 rozporządzenia (wydatki na świadczenia rzeczowe w przypadku choroby, macierzyństwa, wypadku przy pracy i choroby zawodowej, oraz zasiłki dla bezrobotnych), jak również art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (koszty kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 27. DANIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO 1. Wymiana listów z dnia 30 marca i 19 kwietnia 1977 r. zmieniona wymianą listów z dnia 8 listopada 1989 r. i z dnia 10 stycznia 1990 r. dotycząca art. 36 ust. 3, art. 63 ust. 3 i art. 70 ust. 3 rozporządzenia oraz art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (rezygnacja ze ze zwrotu kosztów: a) świadczeń rzeczowych udzielanych zgodnie z tytułem III rozdział 1 lub 4 rozporządzenia; b) … c) kontroli administracyjnej i badań lekarskich, określonych w art. 105 rozporządzenia wykonawczego). 2. Wymiana listów z dnia 5 marca i 10 września 1984 r. dotycząca niestosowania do osób prowadzących działalność na własny rachunek umów w sprawie rezygnacji ze zwrotu zasiłków dla bezrobotnych wypłacanych zgodnie z art. 69 rozporządzenia, relacje z Gibraltarem. 28. NIEMCY–HISZPANIA Umowa z dnia 25 czerwca 1990 r. odnosząca się do zwrotu wydatków na świadczenia rzeczowe w przypadku choroby. 29. NIEMCY–FRANCJA a) Artykuły 2-4 i 22-28 Umowy administracyjnej nr 2 z dnia 31 stycznia 1952 r. w sprawie wykonania Konwencji ogólnej z dnia 10 lipca 1950 r. b) Artykuły 1 Umowy z dnia 27 czerwca 1963 r. w sprawie wykonania art. 74 ust. 5 rozporządzenia nr 4 (zwrot świadczeń rzeczowych udzielonych członkom rodziny ubezpieczonych). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 197 c) Umowa z dnia 14 października 1977 r. dotycząca rezygnacji ze zwrotu, określonej w art. 70 ust. 3 rozporządzenia (koszty zasiłków dla bezrobotnych). d) Umowa z dnia 26 maja 1981 r. dotycząca art. 36 ust. 3 rozporządzenia (wzajemna rezygnacja ze zwrotu kosztów świadczeń rzeczo- wych w przypadku choroby, przewidzianych w art. 32 rozporządzenia emerytowanym pracownikom najemnym w strefie przygranicz- nej, członkom ich rodzin i osobom pozostałym przy życiu po ich śmierci). e) Umowa z dnia 26 maja 1981 r. wykonująca art. 92 rozporządzenia (odzyskiwanie składek na zabezpieczenie społeczne). f) Umowa z dnia 26 maja 1981 r. dotycząca wykonania art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (rezygnacja ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 30. NIEMCY–GRECJA a) Artykuł 1 i art. 3-6 Umowy administracyjnej z dnia 19 października 1962 r. i drugiej Umowy administracyjnej z dnia 23 października 1972 r. dotyczącego konwencji w sprawie ubezpieczeń na wypadek bezrobocia z dnia 31 maja 1961 r. b) Umowa z dnia 11 maja 1981 r. dotycząca zwrotu zasiłków rodzinnych. c) Umowa z dnia 11 marca 1982 r. w sprawie zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych w przypadku choroby. 31. NIEMCY–IRLANDIA Umowa z dnia 20 marca 1981 r. dotycząca art. 36 ust. 3, art. 63 ust. 3 oraz art. 70 ust. 3 rozporządzenia (wzajemna rezygnacja ze zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych w przypadku choroby, macierzyństwa, wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz świadczeń dla bezrobotnych) oraz art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (wzajemna rezygnacja ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 32. NIEMCY–WŁOCHY a) Artykuł 14, art. 17 ust. 1, art. 18 i 42, art. 45 ust. 1 oraz art. 46 Umowy administracyjnej z dnia 6 grudnia 1953 r. w sprawie wykonania Konwencji z dnia 5 maja 1953 r. (wypłata emerytur i rent). b) Artykuły 1 i 2 Umowy z dnia 27 czerwca 1963 r. w sprawie wykonania art. 73 ust. 4 oraz art. 74 ust. 5 rozporządzenia nr 4 (zwrot świadczeń rzeczowych udzielonych członkom rodziny ubezpieczonych). c) Umowa z dnia 5 listopada 1968 r. o zwrocie przez właściwe instytucje niemieckie wydatków poniesionych na świadczenia rzeczowe udzielone we Włoszech przez włoskie instytucje ubezpieczeń na wypadek choroby członkom rodziny pracowników włoskich ubezpie- czonych w Republice Federalnej Niemiec. 33. NIEMCY–LUKSEMBURG a) Artykuły 1 i 2 Umowy z dnia 27 czerwca 1963 r. w sprawie wykonania art. 73 ust. 4 i art. 74 ust. 5 rozporządzenia nr 4 (zwrot świad- czeń rzeczowych udzielonych członkom rodziny ubezpieczonych). b) Umowa z dnia 9 grudnia 1969 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu, określonego w art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 36/63/EWG, wydat- ków na świadczenia rzeczowe udzielone w przypadku choroby emerytowi lub renciście, będącemu uprzednio pracownikiem przygra- nicznym lub będącemu osobą pozostałą przy życiu po śmierci pracownika przygranicznego, jak również członkom jego rodziny. c) Umowa z dnia 14 października 1975 r. dotycząca rezygnacji ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich, zawarta na mocy art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. d) Umowa z dnia 14 października 1975 r. w sprawie odzyskiwania składek na zabezpieczenie społeczne. e) Umowa z dnia 25 stycznia 1990 r. w sprawie stosowania art. 20 i art. 22 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia. 34. NIEMCY–NIDERLANDY a) Artykuł 9, art. 10 ust. 2-5, art. 17, 18, 19 i 21 Umowy administracyjnej nr 1 z dnia 18 czerwca 1954 r. w sprawie Konwencji z dnia 29 marca 1951 r. (ubezpieczenia na wypadek choroby i wypłata emerytur i rent). b) Umowa z dnia 27 maja 1964 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich w odniesieniu do ubezpieczeń inwalidzkich, emerytalnych i dla osób pozostających przy życiu (ubezpieczenia emerytalno–rentowe). c) Umowa z dnia 21 stycznia 1969 r. o odzyskiwaniu składek na zabezpieczenie społeczne. d) Umowa z dnia 3 września 1969 r. dotycząca rezygnacji ze zwrotu, określonego w art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 36/63/EWG, wydat- ków na świadczenia rzeczowe udzielone w przypadku choroby emerytowi lub renciście będącemu uprzednio pracownikiem przygra- nicznym lub będącemu osobą pozostałą przy życiu po śmierci pracownika przygranicznego, jak również członkom jego rodziny. 198 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 e) Umowa z dnia 22 lipca 1976 r. dotycząca rezygnacji ze zwrotu zasiłku dla bezrobotnych. f) Umowa z dnia 11 października 1979 r. wykonująca art. 92 rozporządzenia (minimalna kwota do odzyskania składek na zabezpieczenie społeczne). g) Umowa z dnia 1 października 1981 r. w sprawie zwrotu wydatków na świadczenia rzeczowe, określonego w art. 93, 94 i 95 rozpo- rządzenia wykonawczego. h) Umowa z dnia 15 lutego 1982 r. w sprawie wykonania art. 20 rozporządzenia wobec członków rodzin pracowników przygranicznych. 35. NIEMCY–AUSTRIA Sekcja II numer 1 i sekcja III Umowy z dnia 2 sierpnia 1979 r. w sprawie wykonania Konwencji w sprawie ubezpieczeń na wypadek bez- robocia z dnia 19 lipca 1978 r. 36. NIEMCY–PORTUGALIA Żadne. 37. NIEMCY–FINLANDIA Żadne. 38. NIEMCY–SZWECJA Żadne. 39. NIEMCY–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Artykuły 8, 9, 25-27 oraz 29-32 Umowy z dnia 10 grudnia 1964 r. w sprawie wykonania Umowy z dnia 20 kwietnia 1960 r. b) Umowa z dnia 29 kwietnia 1977 r. dotycząca rezygnacji ze zwrotu wydatków na świadczenia rzeczowe w przypadku choroby, macie- rzyństwa, wypadku przy pracy i choroby zawodowej, wydatków na zasiłki dla bezrobotnych i kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich. c) Wymiana listów z dnia 18 lipca i 28 września 1983 r. dotycząca niestosowania wobec prowadzących działalność na własny rachunek umów w sprawie rezygnacji ze zwrotu zasiłków dla bezrobotnych do celów wypłacanych zgodnie z art. 69 rozporządzenia, relacje z Gibraltarem. 40. HISZPANIA–FRANCJA Żadne. 41. HISZPANIA–GRECJA Nie dotyczy. 42. HISZPANIA–IRLANDIA Nie dotyczy. 43. HISZPANIA–WŁOCHY Żadne. 44. HISZPANIA–LUKSEMBURG Żadne. 45. HISZPANIA–NIDERLANDY Żadne. 46. HISZPANIA–AUSTRIA Żadne. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 199 47. HISZPANIA–PORTUGALIA Artykuły 42, 43 i 44 Umowy administracyjnej z dnia 22 maja 1970 r. 48. HISZPANIA–FINLANDIA Żadne. 49. HISZPANIA–SZWECJA Żadne. 50. HISZPANIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 51. FRANCJA–GRECJA Brak umowy. 52. FRANCJA–IRLANDIA Wymiana listów z dnia 30 lipca i 26 września 1980 r. dotycząca wzajemnej rezygnacji ze zwrotu zasiłków dla bezrobotnych (art. 70 ust. 3 rozporządzenia). 53. FRANCJA–WŁOCHY a) Artykuły 2-4 Umowy administracyjnej z dnia 12 kwietnia 1950 r. w sprawie wykonania Konwencji ogólnej z dnia 31 marca 1948 r. (zwiększenie rent francuskich z tytułu wypadków przy pracy). b) Wymiana listów z dnia 14 maja i 2 sierpnia 1991 r. dotycząca procedur rozliczania wzajemnych zobowiązań z tytułu art. 93 rozpo- rządzenia wykonawczego. c) Uzupełniająca wymiana listów z dnia 22 marca i 15 kwietnia 1994 r. dotycząca procedury rozliczania wzajemnych zobowiązań na mocy art. 93, 94, 95 i 96 rozporządzenia wykonawczego. 54. FRANCJA–LUKSEMBURG a) Umowa z dnia 24 lutego 1962 r. zawarta do celów stosowania art. 51 rozporządzenia nr 3 i Umowa administracyjna z tego samego dnia podjęte dla wykonania wymienionej Konwencji. b) Umowa z dnia 2 lipca 1976 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu, określonego w art. 36 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. , wydatków na świadczenia rzeczowe z ubezpieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa udzielone człon- kom rodziny pracownika, niezamieszkującym w tym samym państwie, co pracownik. c) Umowa z dnia 2 lipca 1976 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu, określonego w art. 36 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. , wydatków na świadczenia rzeczowe z ubezpieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa, udzielone byłym pracownikom przygranicznym, członkom ich rodzin lub osobom pozostałym przy życiu po ich śmierci. d) Umowa z dnia 2 lipca 1976 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich, określonych w art. 105 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. 55. FRANCJA–NIDERLANDY a) … b) Umowa z dnia 28 kwietnia 1977 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu kosztów pomocy lekarskiej udzielonej ubiegającym się o emeryturę lub rentę oraz członkom ich rodzin, jak również członkom rodziny emerytów lub rencistów w ramach rozporządzeń. c) Umowa z dnia 28 kwietnia 1977 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich na mocy art. 105 rozporządzenia wykonawczego. 56. FRANCJA–AUSTRIA Żadne. 57. FRANCJA–PORTUGALIA Żadne. 200 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 58. FRANCJA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Wymiana listów z dnia 25 marca i 28 kwietnia 1977 r. dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (umowa w sprawie zwrotu lub rezygnacji ze zwrotu świadczeń rzeczowych przewidzianych w tytule III rozdział 1 lub 4 rozporządzenia). b). … c) Wymiana listów z dnia 25 marca i 28 kwietnia 1977 r. dotycząca art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (rezygnacja ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 59. GRECJA–IRLANDIA Brak umowy. 60. GRECJA–WŁOCHY Brak umowy. 61. GRECJA–LUKSEMBURG Brak umowy. 62. GRECJA–NIDERLANDY Wymiana listów z dnia 8 września 1992 r. i z dnia 30 czerwca 1993 r. dotycząca sposobu zwrotów między instytucjami. 63. GRECJA–AUSTRIA Żadne. 64. GRECJA–PORTUGALIA Nie dotyczy. 65. GRECJA–FINLANDIA Żadne. 66. GRECJA–SZWECJA Żadne. 67. GRECJA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Brak umowy. 68. IRLANDIA–WŁOCHY Brak umowy. 69. IRLANDIA–LUKSEMBURG Wymiana listów z dnia 26 września 1975 r. i z dnia 5 sierpnia 1976 r. dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia oraz art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (rezygnacja ze zwrotu świadczeń rzeczowych udzielonych do celów stosowania tytułu III rozdział 1 lub 4 rozporządzenia, jak również kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich, określonych w art. 105 rozporządzenia wykona- wczego). 70. IRLANDIA–NIDERLANDY a) Wymiana listów z dnia 28 lipca i 10 października 1978 r. dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (częściowa wzajemna rezygnacja ze zwrotu wydatków na świadczenia rzeczowe w przypadku choroby, macierzyństwa, wypadku przy pracy i chorób zawo- dowych). b) Wymiana listów z dnia 22 kwietnia i 27 lipca 1987 r. dotycząca art. 70 ust. 3 rozporządzenia (rezygnacja ze zwrotu świadczeń udzie- lonych do celów stosowania art. 69 rozporządzenia i art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (rezygnacja ze zwrotu kosztów kon- troli administracyjnej i badań lekarskich, określonych w art. 105 rozporządzenia wykonawczego). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 201 71. IRLANDIA–AUSTRIA Żadne. 72. IRLANDIA–PORTUGALIA Nie dotyczy. 73. IRLANDIA–FINLANDIA Nie dotyczy. 74. IRLANDIA–SZWECJA Nie dotyczy. 75. IRLANDIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Wymiana listów z dnia 9 lipca 1975 r. dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (umowa w sprawie zwrotu lub rezygnacji ze zwrotu wydatków na świadczenia rzeczowe przewidziane w tytule III rozdział 1 lub 4 rozporządzenia oraz art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (rezygnacja ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 76. WŁOCHY–LUKSEMBURG Artykuł 4 ust. 5 i 6 Umowy administracyjnej z dnia 19 stycznia 1955 r. w sprawie procedur stosowania ogólnej Konwencji o zabezpiecze- niu społecznym (ubezpieczenia zdrowotne pracowników rolnych). 77. WŁOCHY–NIDERLANDY a) Artykuł 9 akapit trzeci i art. 11 akapit trzeci Umowy administracyjnej z dnia 11 lutego 1955 r. w sprawie wykonania Konwencji ogólnej z dnia 28 października 1952 r. (ubezpieczenia zdrowotne). b) Umowa z dnia 27 czerwca 1963 r. w sprawie stosowania art. 75 ust. 3 rozporządzenia nr 4 (zwrot świadczeń rzeczowych udzielonych emerytom i rencistom oraz członkom ich rodzin). 78. WŁOCHY–AUSTRIA Żadne. 79. WŁOCHY–PORTUGALIA Nie dotyczy. 80. WŁOCHY–FINLANDIA Nie dotyczy. 81. WŁOCHY–SZWECJA Żadne. 82. WŁOCHY–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Wymiana listów z dnia 1 i 16 lutego 1995 r. dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (zwrot lub rezygnacja ze zwrotu wydat- ków na świadczenia rzeczowe) oraz art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (rezygnacja ze zwrotu kosztów kontroli administracyj- nej i badań lekarskich). 83. LUKSEMBURG–NIDERLANDY a) Umowa z dnia 1 listopada 1976 r. dotycząca rezygnacji ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich, zawarta na mocy art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. b) Umowa z dnia 3 lutego 1977 r. w sprawie rezygnacji ze zwrotu świadczeń rzeczowych z ubezpieczenia na wypadek choroby i macie- rzyństwa przewidzianych na mocy art. 19 ust. 2, art. 26, 28 i art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. c) Umowa z dnia 20 grudnia 1978 r. odnosząca się do pobierania i odzyskiwania składek na zabezpieczenie społeczne. 202 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 84. LUKSEMBURG–AUSTRIA Umowa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zwrocie wydatków w dziedzinie zabezpieczenia społecznego. 85. LUKSEMBURG–PORTUGALIA Żadne. 86. LUKSEMBURG–FINLANDIA Zwroty — Umowa z dnia 24 lutego 1994 r. na mocy z art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia. 87. LUKSEMBURG–SZWECJA Żadne. 88. LUKSEMBURG–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Wymiana listów z dnia 28 listopada i 18 grudnia 1975 r. dotycząca art. 70 ust. 3 rozporządzenia (rezygnacja ze zwrotu świadczeń rze- czowych wypłacanych na mocy art. 69 rozporządzenia). b) Wymiana listów z dnia 18 grudnia 1975 r. i z dnia 20 stycznia 1976 r. dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia oraz art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (rezygnacja ze zwrotu świadczeń rzeczowych przewidzianych na mocy tytułu III roz- działu 1 lub 4 rozporządzenia, jak również kosztów kontroli administracyjnej i badań lekarskich, określonych w art. 105 rozporządze- nia wykonawczego). c) Wymiana listów z dnia 18 lipca i 27 października 1983 r. odnosząca się do niestosowania umowy wymienionej w lit. a), wobec osób prowadzących działalność na własny rachunek przemieszczających się między Luksemburgiem a Gibraltarem. 89. NIDERLANDY–AUSTRIA Umowa z dnia 17 listopada 1993 r. dotycząca zwrotu kosztów zabezpieczenia społecznego. 90. NIDERLANDY–PORTUGALIA a) Artykuły 33 i 34 Umowy administracyjnej z dnia 9 maja 1980 r. b) Umowa z dnia 11 grudnia 1987 r. dotycząca zwrotu świadczeń rzeczowych w przypadku choroby i macierzyństwa. 91. NIDERLANDY–FINLANDIA Zwroty — Umowa z dnia 26 stycznia 1994 rna mocy art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia. 92. NIDERLANDY– SZWECJA Żadne. 93. NIDERLANDY–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Artykuł 3 zdanie drugie Umowy administracyjnej z dnia 12 czerwca 1956 r. w sprawie wykonania Konwencji z dnia 11 sierpnia 1954 r. b) Wymiana listów z dnia 8 i 28 stycznia 1976 r. dotycząca art. 70 ust. 3 rozporządzenia (rezygnacja ze zwrotu świadczeń udzielonych do celów stosowania art. 69 rozporządzenia). c) Wymiana listów z dnia 18 lipca i 18 października 1983 r. dotycząca niestosowania umowy wymienionej w lit. b) do osób prowadzą- cych działalność na własny rachunek przemieszczających się między Niderlandami a Gibraltarem. d) Wymiana listów z dnia 25 kwietnia i 26 maja 1986 r. dotycząca art. 36 ust. 3 (zwrot lub rezygnacja ze zwrotu wydatków na świad- czenia rzeczowe) ze zmianami. 94. AUSTRIA–PORTUGALIA Żadne. 95. AUSTRIA–FINLANDIA Umowa z dnia 23 czerwca 1994 r. o zwrocie wydatków w dziedzinie zabezpieczenia społecznych. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 203 96. AUSTRIA–SZWECJA Umowa z dnia 22 grudnia 1993 r. o zwrocie kosztów w dziedzinie zabezpieczenia społecznego. 97. AUSTRIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO a) Artykuł 18 ust. 1 i 2 Umowy z dnia 10 listopada 1980 r. do celów stosowania Konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 22 lipca 1980 r. zmienionej umowami uzupełniającymi nr 1 z dnia 26 marca 1986 r. i nr 2 z dnia 4 czerwca 1993 r. w odniesieniu do osób niemających prawa do leczenia, określonymi w tytule III rozdziale 1 rozporządzenia. b) Artykuł 18 ust. 1 wymienionej Konwencji w odniesieniu do osób mających prawo do leczenia na mocy w tytule III rozdziale 1 rozpo- rządzenia, uznając, że dla obywateli austriackich zamieszkujących na terytorium Austrii i obywateli Zjednoczonego Królestwa zamiesz- kujących terytorium Zjednoczonego Królestwa (z wyłączeniem Gibraltaru), paszport zastępuje formularz E 111 dla wszystkich świad- czeń objętych tym formularzem. c) Umowa z dnia 30 listopada 1994 r. dotycząca zwrotu wydatków na świadczenia z zabezpieczenia społecznego. 98. PORTUGALIA–FINLANDIA Nie dotyczy. 99. PORTUGALIA–SZWECJA Żadne 100. PORTUGALIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Artykuły 3 i 4 Załącznika do Umowy administracyjnej z dnia 31 grudnia 1981 r. w celu stosowania Protokołu w sprawie leczenia z dnia 15 listopada 1978 r. 101. FINLANDIA–SZWECJA Artykuł 23 Konwencji Nordyckiej o zabezpieczeniu społecznym z dnia 15 czerwca 1992 r. : umowa w sprawie wzajemnej rezygnacji ze zwrotów na mocy art. 36 ust. 3, art. 63 ust. 3 i art. 70 ust. 3 rozporządzenia (wydatki na świadczenia rzeczowe w przypadku choroby, macie- rzyństwa, wypadku przy pracy i choroby zawodowej, oraz zasiłki dla bezrobotnych), jak również art. 105 ust. 2 rozporządzenia wykona- wczego (koszty kontroli administracyjnej i badań lekarskich). 102. FINLANDIA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 103. SZWECJA–ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 204 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK 6 (A) (B) (4) (7) (9) (13) PROCEDURA WYPŁATY ŚWIADCZEŃ (Art. 4 ust. 6, art. 53 ust. 1 i art. 122 rozporządzenia wykonawczego) Uwagi ogólne Wypłaty zaległości i inne jednorazowe wypłaty są z zasady wykonywane za pośrednictwem instytucji łącznikowych. Wypłaty bieżące i różne są wyko- nywane zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym Załączniku. A. BELGIA Wypłata bezpośrednia. B. DANIA Wypłata bezpośrednia. C. NIEMCY 1. Ubezpieczenia emerytalno-rentowe robotników (inwalidztwo, starość, śmierć): a) b) relacje z Belgią, Danią, Grecją, Hiszpanią, Francją, Irlandią, Włochami, Luksemburgiem, Portugalią i Zjednoczonym Królestwem: wypłata bez- pośrednia; relacje z Niderlandami: wypłata za pośrednictwem instytucji łącznikowych (łączne wykonanie art. 53-58 rozporządzenia wykonawczego i prze- pisów określonych w załączniku 5). 2. Ubezpieczenia emerytalno–rentowe dla urzędników i pracowników kopalń (inwalidztwo, starość, śmierć): a) b) relacje z Belgią, Danią, Grecją, Hiszpanią, Francją, Irlandią, Włochami, Luksemburgiem, Portugalią i Zjednoczonym Królestwem: wypłata bez- pośrednia; relacje z Niderlandami: wypłata za pośrednictwem instytucji łącznikowych (łączne wykonanie art. 53-58 rozporządzenia wykonawczego i prze- pisów określonych w załączniku 5). 3. Ubezpieczenia emerytalne rolników: wypłata bezpośrednia. 4. Ubezpieczenia wypadkowe: a) b) relacje z Hiszpanią, Grecją, Włochami, Niderlandami i Portugalią, wypłata za pośrednictwem instytucji łącznikowych (łączne wykonanie art. 53-58 rozporządzenia wykonawczego i przepisów określonych w załączniku 5); relacje z Belgią, Danią, Francją, Irlandią, Luksemburgiem i Zjednoczonym Królestwem: wypłata bezpośrednia, z wyjątkiem innych przepisów w niektórych przypadkach. D. HISZPANIA Wypłata bezpośrednia. E. FRANCJA 1. Wszystkie systemy, oprócz systemu dla marynarzy: wypłata bezpośrednia. 2. System dla marynarzy: wypłata wykonana przez organ płatnik w Państwie Członkowskim, w którym beneficjent zamieszkuje. F. GRECJA Wypłata bezpośrednia. G. IRLANDIA Wypłata bezpośrednia. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 205 H. WŁOCHY a) Pracownicy najemni: 1. Emerytury i renty inwalidzkie i rodzinne a) relacje z Belgią, Danią, Hiszpanią, Francją (z wyjątkiem Francuskich Funduszy Górniczych), Grecją, Irlandią, Luksemburgiem, Niderlandami, Portugalią i Zjednoczonym Królestwem: wypłata bezpośrednia; b) relacje z Republiką Federalną Niemiec i z Francuską Kasą dla Górników: wypłata za pośrednictwem instytucji łącznikowych. 2. Renty z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych: wypłata bezpośrednia; b) Osoby prowadzące działalność na własny rachunek: wypłata bezpośrednia. I. LUKSEMBURG Wypłata bezpośrednia. J. NIDERLANDY 1. Relacje z Belgią, Danią, Hiszpanią, Francją, Grecją, Irlandią, Włochami, Luksemburgiem, Portugalią i Zjednoczonym Królestwem: wypłata bezpo- średnia. 2. Relacje z Republiką Federalną Niemiec: wypłata za pośrednictwem instytucji łącznikowych (wykonanie przepisów określonych w załączniku 5). K. AUSTRIA Wypłata bezpośrednia. L. PORTUGALIA Wypłata bezpośrednia. M. FINLANDIA Wypłata bezpośrednia. N. SZWECJA Wypłata bezpośrednia. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Wypłata bezpośrednia. 206 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK 7 (A)(B) BANKI (Art. 4 ust. 7, art. 55 ust. 3 i art. 122 rozporządzenia wykonawczego) A. BELGIA: B. DANIA: Brak. Danmarks Nationalbank (Narodowy Bank Danii), København. C. REPUBLIKA FEDERALNA Deutsche Bundesbank (Federalny Bank Niemiec), Frankfurt nad Menem. NIEMIEC: D. HISZPANIA: Banco Exterior de España (Zagraniczny Bank Hiszpanii), Madrid. E. FRANCJA: Banque de France (Bank Francji), Paris. F. GRECJA: Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα (Bank Grecji), Athens. G. IRLANDIA: Central Bank of Ireland, Centralny Bank Irlandii, Dublin. H. WŁOCHY: Banca Nazionale del Lavoro (Narodowy Bank Pracy), Roma. I. LUKSEMBURG: Caisse d’épargne (Fundusz Oszczędności), Luxembourg. J. NIDERLANDY: Brak. K. AUSTRIA: Österreichische Nationalbank (Narodowy Bank Austrii), Wien. L. PORTUGALIA: Banco de Portugal (Bank Portugalii), Lisboa. M. FINLANDIA: Postipankki Oy, Helsinki / Postbanken Ab. Helsingfors (Bank Pocztowy, Helsinki). N. SZWECJA: Brak. O. ZJEDNOCZONE KRÓLE- Wielka Brytania: Bank of England, (Bank Anglii) London STWO: Północna Irlandia: Northern Bank Limited (Północny Bank), Belfast Gibraltar: Barclays Bank (Bank Barclays), Gibraltar. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 207 ZAŁĄCZNIK 8 (B) (12) (13) PRZYZNAWANIE ŚWIADCZEŃ RODZINNYCH (Art. 4 ust. 8, art. 10a lit. d) i art. 122 rozporządzenia wykonawczego) Artykuł 10a lit. d) rozporządzenia wykonawczego stosuje się do: A. Pracowników najemnych i osób prowadzących działalność na własny rachunek: a) z okresem referencyjnym wynoszącym co najmniej jeden miesiąc kalendarzowy w stosunkach między: — Belgią a Niemcami, — Belgią a Hiszpanią, — Belgią a Francją, — Belgią a Grecją, — Belgią a Irlandią, — Belgią a Luksemburgiem, — Belgią a Austrią, — Belgią a Portugalią, — Belgią a Finlandią, — Belgią a Szwecją, — Belgią a Zjednoczonym Królestwem, — Niemcami a Hiszpanią, — Niemcami a Francją, — Niemcami a Grecją, — Niemcami a Irlandią, — Niemcami a Luksemburgiem, — Niemcami a Austrią, — Niemcami a Portugalią, — Niemcami a Finlandią, — Niemcami a Szwecją, — Niemcami a Zjednoczonym Królestwem, — Hiszpanią a Austrią, — Hiszpanią a Finlandią, — Hiszpanią a Szwecją, — Francją a Luksemburgiem, — Francją a Austrią, — Francją a Finlandią, — Francją a Szwecją, — Irlandią a Austrią, — Irlandią a Szwecją, — Luksemburgiem a Austrią, — Luksemburgiem a Finlandią, — Luksemburgiem a Szwecją, — Niderlandami a Austrią, — Niderlandami a Finlandią, 208 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 — Niderlandami a Szwecją, — Austrią a Portugalią, — Austrią a Finlandią, — Austrią a Szwecją, — Austrią a Zjednoczonym Królestwem, — Portugalią a Francją, — Portugalią a Irlandią, — Portugalią a Luksemburgiem, — Portugalią a Finlandią, — Portugalią a Szwecją, — Portugalią a Zjednoczonym Królestwem, — Finlandią a Szwecją, — Finlandią a Zjednoczonym Królestwem, — Szwecją a Zjednoczonym Królestwem. b) z okresem referencyjnym wynoszącym kwartał kalendarzowy w stosunkach między: — Danią a Niemcami, — Niderlandami a Niemcami, Danią, Francją, Luksemburgiem, Portugalią. B. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek Z okresem referencyjnym wynoszącym kwartał kalendarzowy w stosunkach między — Belgią a Niderlandami. C. Pracownicy najemni Z okresem referencyjnym wynoszącym jeden miesiąc kalendarzowy w stosunkach między: — Belgią a Niderlandami. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 209 ZAŁĄCZNIK 9 (A) (B) (2) (12) (14) OBLICZENIE ŚREDNIEGO ROCZNEGO KOSZTU ŚWIADCZEŃ RZECZOWYCH. (Art. 4 ust. 9, art. 94 ust. 3 lit. a) i art. 95 ust. 3 lit. a) rozporządzenia wykonawczego) A. BELGIA Do celów ustalania wysokości rocznych średnich kosztów świadczeń rzeczowych uwzględnia się powszechny system zabezpieczenia społecznego. Jednakże do celów stosowania art. 94 i 95 rozporządzenia wykonawczego do przypadków, w których stosuje się art. 35 ust. 2 rozporządzenia, średni roczny koszt świadczeń rzeczowych wylicza się, uwzględniając system obowiązkowego ubezpieczenia na wypadek choroby dla osób prowadzących działalność na własny rachunek. B. DANIA Średni roczny koszt świadczeń rzeczowych oblicza się, uwzględniając systemy ustanowione przez ustawę o publicznej służbie zdrowia, ustawę o służ- bie szpitalnej i, w kwestiach kosztów świadczeń rehabilitacyjnych, ustawę o pomocy społecznej. C. NIEMCY W przypadku naliczania średnich rocznych kosztów świadczeń rzeczowych uwzględnia się następujące instytucje: 1. Do celów stosowania art. 94 ust. 3 lit. a) rozporządzenia wykonawczego: a) Ortskrankenkassen (lokalne kasy chorych) b) Betriebskrankenkassen (zakładowe Kasy Chorych) c) Innungskrankenkassen (Kasa Chorób Zawodowych) d) Bundesknappschaft (Federalna Kasa Ubezpieczenia Górników) e) Seekasse (Kasa Ubezpieczenia Marynarzy) f) Ersatzkassen für Arbeiter (kasy dodatkowe robotników) g) Ersatzkassen für Angestellte (kasy dodatkowe pracowników) h) Landwirtschaftliche Krankenkassen (rolnicze kasy chorych) w zależności od kasy, która wykonała świadczenia. 2. Do celów stosowania art. 95 ust. 3 lit. a) rozporządzenia wykonawczego: a) Ortskrankenkassen (lokalne kasy chorych) b) Bundesknappschaft (Federalna Kasa Ubezpieczenia Górników) w zależności od funduszu, który udzielił świadczenia. D. HISZPANIA Średni koszt świadczeń rzeczowych w ciągu roku jest obliczany z uwzględnieniem świadczeń zapewnionych w ramach Krajowej Służby Zdrowia. E. FRANCJA Do celów ustalania wysokości rocznych średnich kosztów świadczeń rzeczowych uwzględnia się powszechny system ubezpieczenia zdrowotnego. F. GRECJA Średni roczny koszt świadczeń rzeczowych oblicza się, uwzględniając ogólny system zabezpieczenia społecznego, zarządzany przez Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA) (Instytut Ubezpieczeń Społecznych). G. IRLANDIA Średni roczny koszt świadczeń rzeczowych oblicza się, uwzględniając świadczenia rzeczowe udzielone przez służby ds. zdrowa (Health Services) okre- ślone w załączniku 2, zgodnie z przepisami (ustaw o zdrowiu) 1947-1970. (Health Acts) 210 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 H. WŁOCHY Do celów ustalania wysokości rocznych średnich kosztów świadczeń rzeczowych uwzględnia się świadczenia udzielane przez Krajową Służbę Zdrowia we Włoszech. I. LUKSEMBURG Średni roczny koszt świadczeń rzeczowych wylicza się, biorąc pod uwagę wszystkie fundusze chorobowe i ich związki. J. NIDERLANDY Do celów ustalania wysokości rocznych średnich kosztów świadczeń rzeczowych uwzględnia się powszechny system zabezpieczenia społecznego. Jednakże należy zastosować obniżkę, aby uwzględnić skutki: 1. ubezpieczenia inwalidzkiego ( arbeidsongeschiktheidsverzekering, WAO); 2. ubezpieczenia od specjalnych kosztów chorobowych ( verzekering tegen bijzondere ziektekosten, AWBZ). K. AUSTRIA Średni roczny koszt świadczeń rzeczowych oblicza się, uwzględniając następujące instytucje: Gebietskrankenkassen (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby). L. PORTUGALIA Średni roczny koszt świadczeń rzeczowych oblicza się, uwzględniając świadczenia wykonane przez Służby Zdrowia. M. FINLANDIA Średni roczny koszt świadczeń rzeczowych oblicza się, uwzględniając systemy zdrowia publicznego i służb szpitalnych oraz zwroty kosztów na pod- stawie ubezpieczeń na wypadek choroby i rehabilitacyjnych, wykonanych przez Kansaneläkelaitos/ Folkpensionsanstalten (Instytucję Ubezpieczeń Spo- łecznych), Helsinki. N. SZWECJA Średni koszt świadczeń rzeczowych w ciągu roku oblicza się z uwzględnieniem świadczeń zapewnionych w ramach systemu powszechnych ubezpie- czeń społecznych. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Średni roczny koszt świadczeń rzeczowych wylicza się, uwzględniając świadczenia wykonane przez Krajową Służbę Zdrowia Zjednoczonego Króle- stwa. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 211 ZAŁĄCZNIK 10 (A) (B) (2) (3) (7) (8) (9) (12) (13) (14) (15) INSTYTUCJE I ORGANIZACJE WYZNACZONE PRZEZ WŁAŚCIWE WŁADZE (Art. 4 ust. 10 rozporządzenia wykonawczego) A. BELGIA Do celów stosowania art. 10b rozporządzenia wykonawczego: Pracownicy najemni: Instytucja ubezpieczeniowa, w której dana osoba jest ubezpieczona; Osoba prowadząca działalność na własny rachunek: Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants (Kra- jowy instytut opieki społecznej dla osób prowadzących działalność na własny rachunek), Bruksela. 1. Do celów stosowania art. 14 rozporządzenia i art. 11 ust. 1 lit. a) i ust. 2 i art. 12a, 13 i 14 rozporządzenia wykonawczego: Office national de sécurité sociale, Bruxelles Rijksdienst voor Maatschep- pelijke Zekerheid, Brussel — (Krajowe Biuro Zabezpieczenia Społecznego, Bruksela). 2. Do celów stosowania art. 14b ust. 1 rozporządzenia i art. 11 rozpo- rządzenia wykonawczego: Caisse de secours et de prévoyance en faveur des marins Hulp- en voorzorgskas voor zeevarenden — (Fundusz ubezpieczeń i opieki spo- łecznej marynarzy, Antwerpia). 3. Do celów stosowania art. 14a rozporządzenia i art. 11a ust. 1 lit. a) i art. 12a rozporządzenia wykonawczego: Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants, Bruxelles Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen, Brussel — (Krajowy instytut opieki społecznej dla osób prowadzących działalność na własny rachunek), Bruksela 3a. Do celów stosowania art. 14c rozporządzenia i art. 12a rozporządze- nia wykonawczego: Pracownicy najemni: Osoby prowadzące działalność na własny rachunek: 4. Do celów stosowania art. 17 rozporządzenia, i: — art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego: — art. 11a ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego: Office national de sécurité sociale, Bruxelles Rijksdienst voor Maatschep- pelijke Zekerheid, Brussel — (Krajowe Biuro Zabezpieczenia Społecznego, Bruksela); Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants, Bruxelles Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen, Brussel (Krajowy Instytut opieki społecznej dla osób prowadzących dzia- łalność na własny rachunek), Bruksela. Ministère de la prévoyance sociale, secrétariat général, service des relations internationales, Bruxelles Ministerie van Sociale Voorzorg, Secretariaat- General, Dienst Internationale Betrekkingen, Brussel — (Ministerstwo Opieki Społecznej, sekretariat generalny, wydział stosunków międzyna- rodowych, Bruksela); Ministère des classes moyennes — Administration des affaires sociales, Bruxelles Ministerie van Middenstand, Administratie Sociale Zaken, Brus- sel — (Ministerstwo klasy średniej — Administracja ds. społecznych, Bruksela). 5. Do celów stosowania art. 80 ust. 2, art. 81, art. 82 ust. 2, art. 85 ust. 2 i art. 88 rozporządzenia wykonawczego: a) na zasadach ogólnych: b) dla marynarzy: Office national de l’emploi, Bruxelles Rijksdienst voor Arbeidsvoorzie- ning, Brussel — (Krajowe Biuro Pracy, Bruksela); Pool des marins de la marine marchande Pool van de zeelieden ter koop- vaardij — (Fundusz Marynarki Handlowej), Antwerpia. 6. Do celów stosowania art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: a) choroba, macierzyństwo i wypadki w pracy: 212 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 i) na zasadach ogólnych: Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy Instytut Ubezpieczeń na Wypadek Choroby i Inwalidzkich, Bruksela), ii) dla osób objętych zamorskim systemem zabezpieczenia spo- łecznego: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); iii) dla dawnych pracowników Konga Belgijskiego i Ruandy–Bu- rundi: Office de sécurité sociale d’outre-mer, Bruxelles Dienst voor overzeese sociale zekerheid, Brussel — (Biuro Zamorskiego Zabezpieczenia Społecz- nego, Bruksela); b) Choroby zawodowe: c) Bezrobocie: i) na zasadach ogólnych: ii) dla marynarzy: 7. Do celów stosowania art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Fonds des maladies professionelles, Bruxelles Fonds voor beroepsziekten, Brussel — (Fundusz Chorób Zawodowych, Bruksela); Office national de l’emploi, Bruxelles Rijksdienst voor arbeidsvoorziening, Brussel — (Krajowe Biuro Pracy, Bruksela); Pool des marins de la marine marchande Pool van de zeelieden ter koop- vaardij — (Fundusz Marynarki Handlowej), Antwerpia. Institut national d’assurance maladie-invalidité, Bruxelles Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering, Brussel — (Krajowy Instytut Ubezpieczeń na Wypadek Choroby i Inwalidzkich, Bruksela). B. DANIA 1. Do celów stosowania art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 1, art. 12a, art. 13 ust. 2 i 3 i art. 14 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia wykonawczego: Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowe Biuro Zabezpieczenia Społecznego i Dobrobytu), Kopenhaga. Do celów stosowania art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Sundhedsministeriet (Ministerstwo Zdrowia), Kopenhaga. 2. Do celów stosowania art. 14 ust. 1 lit. b), art. 14a ust. 1 lit. b) i art. 14b ust. 1 i 2 rozporządzenia: Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowe Biuro Zabezpieczenia Społecznego i Dobrobytu), Kopenhaga. 3. do celów stosowania art. 17 rozporządzenia i art. 10b rozporządzenia wykonawczego: Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowe Biuro Zabezpieczenia Społecznego i Dobrobytu), Kopenhaga. 4. do celów stosowania art. 38 ust. 1, art. 70 ust. 1 i art. 82 ust. 2 roz- porządzenia wykonawczego: Komisja socjalna w gminie, w której zamieszkuje beneficjent. W gminach København, Odense, Aalborg i Århus: Magistraten (administracja gminna). 5. do celów stosowania art. 80 ust. 2, art. 81 i art. 85 ust. 2 rozporzą- dzenia wykonawczego: Direktoratet for Arbejdsløshedsforsikringen (Krajowe Biuro ds. Ubezpie- czenia w razie Bezrobocia), Kopenhaga. 6. do celów stosowania art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: a) zwroty dokonywane na podstawie art. 36 i 63 rozporządzenia: Sundhedsministeriet (Ministerstwo Zdrowia), Kopenhaga. b) zwroty dokonywane na podstawie art. 70 ust. 2 rozporządzenia: Direktoratet for Arbejdsløshedsforsikringen (Krajowe Biuro ds. Ubezpie- czenia w razie Bezrobocia), Kopenhaga. 7. do celów stosowania art. 110 rozporządzenia wykonawczego: a) świadczenia na podstawie rozdz. 1 i 5 Tytułu III rozporządzenia: Sundhedsministeriet (Ministerstwo Zdrowia), Kopenhaga. b) świadczenia pieniężne na podstawie tytułu III rozdz. 1 rozporzą- dzania i świadczenia na podstawie tytułu III, rozdz. 2, 3, 7 i 8 roz- porządzenia: Direktoratet for Social Sikring og Bistand (Krajowe Biuro Zabezpieczenia Społecznego i Dobrobytu), Kopenhaga. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 213 c) świadczenia na podstawie tytułu III rozdz. 4 rozporządzenia: Arbejdsskadestyrelsen (Krajowe Biuro do spraw Wypadków przy Pracy i Chorób Zawodowych), Kopenhaga. (d) świadczenia na podstawie tytułu III rozdz. 6 rozporządzenia: Direktoratet for Arbejdsløshedsforsikringen (Krajowe Biuro ds. Ubezpie- czenia w razie Bezrobocia), Kopenhaga. C. NIEMCY 1. Do celów stosowania art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: a) zgodnie z charakterem ostatnio wykonywanej działalności: Instytucje ubezpieczeń emerytalnych robotników i pracowników wymie- nionych w załączniku 2 w sprawozdaniu do innych Państwa Członkow- skie; b) jeżeli charakter ostatniej działalności jest niemożliwy do określe- nia: Instytucje ubezpieczeń emerytalnych robotników wymienionych w załączniku 2 w sprawozdaniu do innych Państwa Członkowskie; Bundesversicherungsanstalt für Angestellte (Federalne Biuro Ubezpieczeń Pracowniczych), Berlin. c) osoby, które są na podstawie niderlandzkiego ustawodawstwa objęte powszechnym ubezpieczeniem emerytalnym (Algemene Ouderdomswet) podczas wykonywania pracy niepodlegającej ubezpieczeniu obowiązkowemu na podstawie niemieckiego usta- wodawstwa: 2. Do celów stosowania: a) art. 14 ust. 1 lit. a), art. 14b ust. 1 rozporządzenia i w przypadku uzgodnień określonych w art. 17 rozporządzenia, łącznie z art. 11 rozporządzenia wykonawczego; b) art. 14a ust. 1 lit. a) i art. 14b ust. 2 i w przypadku uzgodnień okre- ślonych w art. 17 rozporządzenia, łącznie z art. 11a rozporządze- nia wykonawczego; c) art. 14 ust. 2 lit. b), art. 14 ust. 3, art. 14a ust. od 2 do 4 i art. 14c lit. a) i w przypadku uzgodnień określonych w art. 17 rozporzą- dzenia, łącznie z art. 12a rozporządzenia wykonawczego: i) osoby objęte ubezpieczeniem na wypadek choroby: Instytucja, w której są ubezpieczeni; ii) osoby nieobjęte ubezpieczeniem na wypadek choroby: — pracownicy najemni: Bundesversicherungsanstalt für Angestellte (Federalne Biuro Ubezpieczeń Pracowniczych), Berlin, — robotnicy: Właściwa instytucja ubezpieczeń dla robotników. 3. Do celów stosowania art. 14 ust. 1 lit. b), art. 14a ust. 1 lit. b) i art. 14b ust. 1 (łącznie z art. 14 ust. 1 lit. b); art. 14b ust. 2 (łącznie z art. 14a ust. 1 lit. b) i art. 17 rozporządzenia: Deutsche Verbindungsstelle Krankenversicherung — Ausland (Niemiec- kie Centrum Pośredniczące ds. Ubezpieczeń na wypadek Choroby — zagranica), Bonn. 4. Do celów stosowania: a) art. 13 ust. 2 i ust. 3 i art. 14 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia wyko- nawczego: Allgemeine Ortskrankenkasse Bonn (Lokalna Powszechna Kasa Chorych Bonn), Bonn; b) art. 13 ust. 4 i art. 14 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego: Allgemeine Ortskrankenkasse Bonn (Lokalna Powszechna Kasa Chorych Bonn), Bonn, z wyjątkiem, gdy należy do funduszu dodatkowego (Ersatz- kasse). 214 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 5. Do celów stosowania art. 80 ust. 2, art. 81 i art. 82 ust. 2 rozporzą- dzenia wykonawczego: Arbeitsamt (Biuro Zatrudnienia) w okręgu w Niemczech, w którym pra- cownik ostatnio przebywał lub mieszkał, lub, gdy pracownik nie miesz- kał ani nie przebywał w Niemczech, gdy tam pracował, Arbeitsamt z okręgu w Niemczech, w którym pracownik był ostatnio zatrudniony. 6. Do celów stosowania art. 85 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Arbeitsamt w okręgu, w którym pracownik był ostatnio zatrudniony. 7. Do celów stosowania art. 91 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: a) zasiłki rodzinne płatne zgodnie z art. 77 i 78 rozporządzenia: Arbeitsamt Nürnberg (Biuro Zatrudnienia), Norymberga; b) dodatki na dzieci do emerytur i rent i zgodnie z systemami ubez- pieczenia emerytalnego: Instytucje ubezpieczeń emerytalnych dla robotników, pracowników naj- emnych i górników, określone jako właściwe instytucje w ust. 2 sekcji C w załączniku 2. 8. Do celów stosowania: a) art. 36 rozporządzenia i art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykona- wczego: AOK-Bundesverband (Krajowa Federacja Lokalnych Kas Chorych), Bonn 2; b) art. 63 rozporządzenia i art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykona- wczego: Hauptverband der gewerblichen Berufsgenossenschaften (Federacja Sto- warzyszeń Zawodowych Przemysłu), St. Augustin; c) art. 75 rozporządzenia i art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykona- Bundesanstalt für Arbeit (Federalne Biuro Pracy), Norymbergia. wczego: 9. Do celów stosowania art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawcze- go: a) zwrot świadczeń rzeczowych udzielonych niesłusznie pracowni- kom na podstawie zaświadczenia określonego w art. 20 ust. 2 roz- porządzenia wykonawczego: Deutsche Verbindungsstelle Krankenversicherung — Ausland (Niemiec- kie Centrum Pośredniczące ds. Ubezpieczeń na Wypadek Choroby — zagranica), Bonn, przy użyciu funduszu kompensacyjnego, określonego w ust. 5 Sekcji C załącznika VI rozporządzenia; b) zwrot świadczeń rzeczowych, udzielonych niesłusznie pracowni- kom na podstawie zaświadczenia określonego w art. 62 ust. 2 roz- porządzenia wykonawczego: Hauptverband der gewerblichen Berufsgenossenschaften (Federacja Sto- warzyszeń Zawodowych Przemysłu), St. Augustin. 10. Do celów stosowania art. 14d ust. 3 rozporządzenia: Instytucja, do której wpłacane są składki, lub jeżeli wniosek jest złożony równocześnie z wnioskiem o zasiłek lub później, instytucja rozpatrująca wniosek. 1. Do celów stosowania art. 6 ust. 1 (z wyjątkiem specjalnej umowy z Instituto Social de la Marina (Społeczny Instytut Marynarki), art. 13 ust. 2 i 3, art. 14 rozporządzenia, art. 11 ust. 1, art. 11a, art. 12a i art. 109 rozporządzenia wykonawczego: Tesorería General de la Seguridad Social (Ogólny Fundusz Zabezpiecze- nia Społecznego). D. HISZPANIA 2. Do celów stosowania art. 102 ust. 2 (z wyjątkiem spraw odnoszących się do marynarzy i świadczeń dla bezrobotnych), art. 110 i art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Instituto Nacional de Seguridad Social (Krajowy Instytut Zabezpieczenia Społecznego), Madryt. 3. Do celów stosowania art. 38 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 85 ust. 2 i art. 86 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, z wyjątkiem spraw odnoszą- cych się do marynarzy: Direcciones Provinciales del Instituto Nacional de la Seguridad Social (Regionalne Dyrekcje Krajowego Instytutu Zabezpieczenia Społecznego). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 215 4. Do celów stosowania art. 6 ust. 1 (Umowa specjalna dla marynarzy), art. 38 ust. 1 (w odniesieniu do marynarzy), art. 70 ust. 1, art. 80 ust. 2, art. 81, art. 82 ust. 2, art. 85 ust. 2, art. 86 ust. 2 i art. 102 ust. 2 (z wyjątkiem świadczeń dla bezrobotnych) rozporządzenia wykona- wczego: Direcciones Provinciales del Instituto Social de la Marina (Regionalne Dyrekcje Społecznego Instytutu Marynarki). 5. Do celów stosowania art. 102 ust. 2 w odniesieniu do zasiłków dla bezrobotnych: Instituto Nacional de Empleo (Państwowy Instytut ds. Zatrudnienia), Madryt. 6. Do celów stosowania art. 80 ust. 2, art. 81 i art. 82 ust. 2 rozporzą- dzenia wykonawczego, w odniesieniu do zasiłków dla bezrobotnych, z wyjątkiem marynarzy: Direcciones Provinciales del Instituto Nacional de Empleo (Regionalne Dyrekcje Państwowego Instytutu ds. Zatrudnienia). E. FRANCJA 1. Do celów stosowania art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: Direction régionale de la sécurité sociale (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego). 2. Do celów stosowania art. 11 ust. 1 lit. a) i art. 12a rozporządzenia wykonawczego: a) Metropolia: i) na zasadach ogólnych: ii) system dla rolnictwa: Caisse primaire d’assurance maladie (Fundusz Podstawowych Ubezpie- czeń na Wypadek Choroby); Caisse de mutualité sociale agricole (Fundusz Wzajemnych Ubezpieczeń Rolniczych); iii) system górniczy: Société de secours minière (Towarzystwo Zabezpieczenia Górniczego); iv) system dla marynarzy: b) Departamenty zamorskie: i) na zasadach ogólnych: ii) dla marynarzy: Section „Caisse de retraite des marins” du quartier des affaires maritimes (Sekcja Funduszu Emerytalnego Marynarzy Okręgu Spraw Morskich); Caisse générale de sécurité sociale (Powszechny Fundusz Zabezpieczenia Społecznego); Section „Caisse de retraite des marins” du quartier des affaires maritimes (Sekcja Powszechnego Funduszu Opieki Socjalnej Marynarzy Okręgu Spraw Morskich). 3. Do celów stosowania art. 11a ust. 1 i art. 12a rozporządzenia wyko- Caisses mutuelles régionales (Regionalna Kasa Ubezpieczeń Wzajemnych). nawczego: 4. Do celów stosowania art. 13 ust. 2 i 3 i art. 14 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego: Caisse primaire d’assurance maladie de la région parisienne (Podstawowy Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby Regionu Paryskiego). 4a. Do celów stosowania art. 14c rozporządzenia i art. 12a ust. 7 i 8 rozporządzenia wykonawczego: a) art. 12a ust. 7 rozporządzenia wykonawczego: i) pracownik najemny we Francji i nierolnicza działalność na Caisse mutuelle régionale (Regionalna Kasa Ubezpieczeń Wzajemnych); własny rachunek w innym Państwie Członkowskim: ii) pracownik najemny we Francji i rolnicza działalność na wła- sny rachunek w innym Państwie Członkowskim: Caisse de mutualité sociale agricole (Fundusz Wzajemnych Ubezpieczeń Rolniczych); 216 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 b) art. 12a ust. 8 rozporządzenia wykonawczego: i) nierolnicza działalność na własny rachunek we Francji: Caisse mutuelle régionale (Regionalna Kasa Ubezpieczeń Wzajemnych); ii) rolnicza działalność na własny rachunek we Francji: Caisse de mutualité sociale agricole (Fundusz Wzajemnych Ubezpieczeń Rolniczych); c) w przypadku nierolniczej działalności na własny rachunek we Francji pracownika najemnego w Luksemburgu: Należy wydać formularz E 101 zainteresowanej osobie, która go składa w Regionalnej Kasie Ubezpieczeń Wzajemnych. 5. Do celów stosowania art. 17 łącznie z art. 14 ust. 1 i art. 14a ust. 1 rozporządzenia: i) systemy inne niż systemy dla rolnictwa: Direction régionale des affaires sanitaires et sociales (Regionalna Dyrekcja Zdrowia i Spraw Socjalnych); ii) systemy dla rolnictwa: 6. Do celów stosowania art. 80, 81, art. 82 ust. 2 i art. 85 ust. 2 rozpo- rządzenia wykonawczego: 7. Do celów stosowania art. 84 rozporządzenia wykonawczego: a) bezrobocie w pełnym wymiarze: b) bezrobocie w niepełnym wymiarze: Direction régionale de l’agriculture et de la forêt — (Regionalna Dyrekcja Rolnictwa i Leśnictwa) Service régional de l’inspection du Travail, de l’Emploi et de la Politique Sociale Agricole (Wydział Regionalny Kontroli, Zatrudnienia i Rolnej Polityki Społecznej), Paryż. Direction départementale du travail et de la main-d’œuvre (Departamen- talna Dyrekcja Pracy i Siły Roboczej) w miejscu, w którym wykonywane jest zatrudnienie, w odniesieniu do którego został złożony wniosek o zaświadczenie. Lokalny wydział Agence nationale pour l’emploi (Krajowe Biuro ds. Zatrudnienia); Merostwo miejsca zamieszkania członków rodziny. Association pour l’emploi dans l’industrie et le commerce (Assedic) (Stowarzyszenie dla Zatrudnienia w Przemyśle i Handlu) w miejscu zamieszkania zainteresowanej osoby; Direction départementale du travail et de la main- d’œuvre (Departamen- talna Dyrekcja Pracy i Siły Roboczej) w miejscu zatrudnienia zaintereso- wanej osoby. 8. Do celów łącznego stosowania art. 36 i 63 rozporządzenia i art. 102 rozporządzenia wykonawczego: Centre de sécurité sociale des travailleurs migrants (Centrum zabezpiecze- nia społecznego pracowników migrujących), Paryż; 9. Do celów stosowania art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Centre de sécurité sociale des travailleurs migrants (Centrum zabezpiecze- nia społecznego pracowników migrujących), Paryż. Association pour l’emploi dans l’industrie et le commerce (Assedie) (Stowarzyszenie pracowników przemysłu i handlu). 1. Do celów stosowania art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny). F. GRECJA 2. Do celów stosowania art. 14 ust. 1 i art. 14b ust. 1 rozporządzenia w związku z art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego: a) na zasadach ogólnych: b) dla marynarzy: Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny); Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (NAT), Πειραιάς (Fundusz Emerytalny Maryna- rzy, Pireus). 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 217 3. Do celów stosowania art. 14 ust. 2 lit. b) pkt i) rozporządzenia i art. 12a ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych Ateny). 4. Do celów stosowania art. 14a ust. 1 i art. 14b ust. 2 rozporządze- nia w związku z art. 11a ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawcze- go: a) na zasadach ogólnych: b) dla marynarzy: Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny); Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (NAT), Πειραιάς (Fundusz Emerytalny Maryna- rzy, Pireus). 4a. Do celów stosowania art. 14c rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i art. 12a rozporządzenia (EWG) nr 574/72: a) na zasadach ogólnych: b) dla marynarzy: Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny); Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (NAT), Πειραιάς (Fundusz Emerytalny Maryna- rzy, Pireus). 5. Do celów stosowania art. 14d ust. 3 rozporządzenia: a) na zasadach ogólnych: b) dla marynarzy: Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny); Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (NAT), Πειραιάς (Fundusz Emerytalny Maryna- rzy, Pireus). 6. Do celów stosowania art. 13 ust. 2 i 3 i art. 14 ust. 1 i 2 rozporzą- dzenia wykonawczego: Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny). 7. Do celów stosowania art. 80 ust. 2 i art. 85 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), Αθήνα (Fundusz Emerytalny Marynarzy, Pireus). 8. Do celów stosowania art. 81 rozporządzenia wykonawczego: Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny). 9. Do celów stosowania art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykonawcze- go: a) zasiłki rodzinne, bezrobocie: Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), Αθήνα (Biuro ds. Zatrudnienia i Pracy, Ateny); b) świadczenia dla marynarzy: Οίκος Ναύτου, Πειραιάς (Dom Pracowników Morza, Pireus); c) inne świadczenia: Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny). 9a. Do celów stosowania art. 110 rozporządzenia wykonawczego: a) zasiłki rodzinne, bezrobocie: b) świadczenia dla marynarzy: c) inne świadczenia: Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), Αθήνα (Biuro ds. Zatrudnienia i Pracy, Ateny); Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (NAT), Πειραιάς (Fundusz Emerytalny Maryna- rzy, Pireus); Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny). 10. Do celów stosowania art. 82 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), Αθήνα (Biuro ds. Zatrudnienia i Pracy, Ateny). 218 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 11. Do celów stosowania art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawcze- go: a) świadczenia dla marynarzy: b) inne świadczenia: Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (NAT), Πειραιάς (Fundusz Emerytalny Maryna- rzy, Pireus); Ίδρυμα Κοινωνιχών Ασφαλίσεων (IKA), Αθήνα (Instytut Ubezpieczeń Spo- łecznych, Ateny). G. IRLANDIA 1. Do celów stosowania art. 14c rozporządzenia, art. 6 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 1, art. 12a, art. 13 ust. 2 i 3, art. 14 ust. 1, 2 i 3, art. 38 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 85 ust. 2, art. 86 ust. 2 i art. 91 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Department of Social Welfare (Departament Opieki Społecznej), Dublin. 2. Do celów stosowania art. 80 ust. 2, art. 81 i art. 82 ust. 2 rozporzą- dzenia wykonawczego: Department of Social Welfare (Departament Opieki Społecznej), Dublin, wraz z regionalnymi biurami odpowiedzialnymi za świadczenia dla bez- robotnych. 3. a) do celów stosowania art. 36 i art. 63 rozporządzenia i art. 102 ust. 2 Department of Health (Departament Zdrowia), Dublin; rozporządzenia wykonawczego: b) do celów stosowania art. 70 rozporządzenia i art. 102 ust. 2 roz- Department of Social Welfare (Departament Opieki Społecznej), Dublin. porządzenia wykonawczego: 4. a) do celów stosowania art. 110 rozporządzenia wykonawczego (dla Department of Social Welfare (Departament Opieki Społecznej), Dublin; świadczeń pieniężnych): b) do celów stosowania art. 110 (dla świadczeń rzeczowych) i art. 113 Eastern Health Board, Dublin 8 (Wschodnia Rada do Spraw Zdrowia), ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Midland Health Board, Tullamore, County Offaly (Środkowa Rada do Spraw Zdrowia), Mid-Western Health Board, Limerick, spraw Zdrowia), (Środkowozachodnia Rada do North-Eastern Health Board, Ceanannus Mor, County Meath, (Północno- Wschodnia Rada do spraw Zdrowia), North-Western Health Board, Manorhamilton, County (Północno-Zachodnia Rada do spraw Zdrowia), Leitrim, South-Eastern Health Board, Kilkenny, (Południowo-Wschodnia Rada do spraw Zdrowia), Southern Health Board, Cork, (Południowa Rada Zdrowia), Western Health Board, Galway (Zachodnia Rada Zdrowia). H. WŁOCHY 1. Do celów stosowania art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: Ministerio del i Opieki Społecznej), Rzym. lavoro e della previdenza sociale (Ministerstwo Pracy 2. Do celów stosowania art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 2 i 3 i art. 14 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia wykonawczego: Istituto nazionale della previdenza sociale (Państwowy Instytut Opieki Społecznej), regionalne biura. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 219 3. Do celów stosowania art. 11a i art. 12a rozporządzenia wykona- wczego: Dla lekarzy: Dla farmaceutów: Dla weterynarzy: Dla położnych: Dla inżynierów i architektów: Dla geodetów: Dla adwokatów i radców prawnych: Dla ekonomistów: Dla księgowych: Ente nazionale di previdenza ed assistenza medici (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Lekarzy); Ente nazionale di previdenza ed assistenza farmacisti (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Farmaceutów); Ente nazionale di previdenza ed assistenza veterinari (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Weterynarzy); Ente nazionale di previdenza ed assistenza per le ostetriche (Krajowy Fun- dusz Ubezpieczeń i Opieki Położnych); Cassa nazionale di previdenza per gli ingegneri ed architetti (Krajowy Fun- dusz Ubezpieczeń i Opieki Inżynierów i Architektów); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore dei geometri (Kra- jowy Fundusz Ubezpieczeń Geodetów); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore degli avvocati e dei procuratori (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Adwokatów i Rad- ców Prawnych); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore dei dottori comer- cialisti (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Ekonomistów); Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore dei ragionieri e periti commerciali (Krajowy Fundusz Ubezpieczeń i Opieki Księgowych); Dla konsultantów ds. zatrudnienia: Ente nazionale di previdenza ed assistenza per i consulenti del lavoro (Kra- jowe Biuro Ubezpieczeń i Pomocy Konsultantów do spraw Zatrudnienia); Dla notariuszy: Dla agentów celnych: Cassa nazionale notariato (Krajowa Kasa Notariuszy); Fondo di previdenza a favore degli spedizioneri doganali (Fundusz Ubez- pieczeń Agentów Celnych). 4. Do celów stosowania art. 38 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy instytut opieki spo- łecznej), biura regionalne. 5. Do celów stosowania art. 80 ust. 2, art. 81, art. 82 ust. 2, art. 85 ust. 2, art. 88 i art. 91 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy instytut opieki spo- łecznej), biura regionalne. 6. Do celów stosowania art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykonawcze- go: a) zwroty na podstawie art. 36 rozporządzenia: Ministerio della sanità (Ministerstwo Zdrowia), Rzym; b) zwroty na podstawie art. 63 rozporządzenia: i) świadczenia rzeczowe: Ministerio della sanità (Ministerstwo Zdrowia), Rzym; ii) protezy i sprzęt dużych rozmiarów: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy instytut ubezpieczeń w razie wypadków przy pracy), Rzym; c) zwroty na podstawie art. 70 rozporządzenia: Istituto nazionale della previdenza sociale (Krajowy instytut opieki spo- łecznej), Rzym. 220 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 7. Do celów stosowania art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawcze- go: a) choroba (wraz z gruźlicą): Ministerio della sanità (Ministerstwo Zdrowia), Rzym; b) wypadki przy pracy i choroby zawodowe: i) świadczenia rzeczowe: Ministerio della sanità (Ministerstwo Zdrowia), Rzym; ii) protezy i sprzęt dużych rozmiarów: Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (Kra- jowy Instytut Ubezpieczeń w razie Wypadków przy Pracy), Rzym. I. LUKSEMBURG 1. Do celów stosowania art. 14d ust. 3 rozporządzenia: Właściwa władza dla odpowiedniego rodzaju wykonywanej działalności. 2. Do celów stosowania art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: Właściwy system dla odpowiedniego rodzaju zatrudnienia lub działalno- ści na własny rachunek, ostatnio wykonywanej w Wielkim Księstwie. 3. Do celów stosowania art. 11 ust. 1, art. 11a, art. 13 ust. 2 i 3 i art. 14 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia wykonawczego: Inspection générale de la sécurité sociale (Główny Inspektorat Zabezpie- czenia Społecznego), Luksemburg. 4. Do celów stosowania art. 10b i art. 12a rozporządzenia wykonawcze- go: Centre commun de la sécurité sociale (Wspólne Centrum ds. Zabezpie- czenia Społecznego), Luksemburg. 5. Do celów stosowania art. 80 ust. 2, art. 81 i art. 82 ust. 2 rozporzą- Administration de l’emploi (Biuro Zatrudnienia), Luksemburg. dzenia wykonawczego: 6. Do celów stosowania art. 85 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Fundusz chorobowy, do którego zainteresowana osoba ostatnio należała. 7. Do celów stosowania art. 91 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: a) Inwalidztwo, starość i śmierć (emerytury i renty): i) dla robotników: Établissement d’assurance contre la vieillesse et l’invalidité, Luxembourg (Instytucja Ubezpieczeń Emerytalnych i na wypadek Inwalidztwa), Luk- semburg; ii) dla urzędników i osób prowadzących działalność na własny rachunek: Caisse de pension des employés privés, Luxembourg (Fundusz Emerytalny Pracowników Sektora Prywatnego), Luksemburg; iii) dla prowadzących działalność na własny rachunek w rzemio- śle, handlu i drobnej wytwórczości: Caisse de pension des artisans, des commerçants et des industriels, Luxem- bourg (Fundusz Emerytalny Rzemieślników, Handlu i Drobnej Wytwór- czości), Luksemburg; iv) dla prowadzących działalność na własny rachunek w rolnic- twie: Caisse de pension agricole, Luxembourg (Fundusz Emerytalny Rolników), Luksemburg. b) Świadczenia rodzinne: Caisse nationale des prestations familiales (Krajowy Fundusz Zasiłków Rodzinnych), Luksemburg. 8. Do celów stosowania art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykonawcze- go: a) choroba i macierzyństwo: b) wypadki przy pracy: Union des caisses de maladie (Związek Funduszy Chorobowych), Luksem- burg; Association d’assurance contre les accidents, section indutrielle (Towarzy- stwo Ubezpieczeń w razie Wypadków) Sekcja Przemysłu), Luksemburg; c) bezrobocie: Administration de l’emploi (Biuro Zatrudnienia), Luksemburg. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 221 9. Do celów stosowania art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawcze- go: a) choroba i macierzyństwo: b) wypadki przy pracy: Union des caisses de maladie (Związek Funduszy Chorobowych), Luksem- burg; Association d’assurance contre les accidents, section industrielle (Towa- rzystwo Ubezpieczeń w razie Wypadków) Przemysłu), Luksemburg; Sekcja J. NIDERLANDY 1. Do celów stosowania art. 17 rozporządzenia i art. 6 ust. 1, art. 10b, art. 11 ust. 1 i 2, art. 11a ust. 1 i 2, art. 12a, art. 13 ust. 2 i 3 i art. 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego: 2. Do celów stosowania art. 14 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego, w stosunku do personelu pomocniczego Wspólnot Europejskich, nieposiadającego zamieszkania w Niderlandach (tylko dla świadczeń rzeczowych): Sociale Verzekeringsbank (Bank Ubezpieczeń Społecznych), Amstelveen. Algemeen Nederlands Onderling Ziekenfonds (Powszechny Niderlandzki Fundusz Chorobowy), Utrecht. 3. Do celów stosowania art. 82 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging (Nowe Powszechne Stowarzyszenie Zawodowe i Handlowe), Amsterdam. 4. Do celów stosowania art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykonawcze- go: a) zwroty na podstawie art. 36 i art. 63 rozporządzenia: Ziekenfondsraad (Rada Funduszy Chorobowych), Amstelveen; b) zwroty na podstawie art. 70 rozporządzenia: Algemeen Werkloosheidsfond (Powszechny Fundusz Bezrobocia), Zoetermeer. 1. … K. AUSTRIA 2. Do celów stosowania art. 14 ust. 1 lit. b) i art. 17 rozporządzenia: Bundesminister für Arbeit und Soziales (Federalne Ministerstwo Pracy i Spraw Socjalnych), Wiedeń, w zgodzie z Bundesminister für Jugend und Familie) (Federalnym Ministerstwem Młodzieży i Rodziny, Wiedeń. Do celów stosowania art. 14d ust. 3 rozporządzenia: Właściwa instytucja. 3. Do celów stosowania art. 11, art. 11a, art. 12a, art. 13 i art. 14 roz- porządzenia wykonawczego: a) kiedy zainteresowany podlega austriackiemu ustawodawstwu Właściwa instytucja ubezpieczeń na wypadek choroby; i objęty jest ubezpieczeniem na wypadek choroby: b) kiedy zainteresowany podlega austriackiemu ustawodawstwu i nie Właściwa instytucja ubezpieczeń na wypadek choroby; jest objęty ubezpieczeniem na wypadek choroby: c) we wszystkich pozostałych przypadkach: Hauptverband der österreichischen Sozialversicherungsträger (Federacja Austriackich Zakładów Ubezpieczenia Społecznego), Wiedeń. 4. Do celów stosowania art. 38 ust. 1 i art. 70 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: Gebietskrankenkasse (Regionalny Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby) właściwy dla miejsca zamieszkania członków rodziny. 5. Do celów stosownia art. 80 ust. 2, art. 81 i art. 82 ust. 2 rozporządze- nia wykonawczego: Regionale Geschäftstelle des Arbeitsmarktservice (Regionalne Biuro Rynku Pracy) właściwe dla ostatniego miejsca zamieszkania lub pobytu pracownika najemnego lub dla ostatniego miejsca zatrudnienia. 222 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 6. Do celów stosowania art. 85 ust. 2 i art. 86 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego w odniesieniu do Karenzurlaubsgeld (specjalny zasi- łek macierzyński): Regionale Geschäftstelle des Arbeitsmarktservice (Regionalne Biuro Rynku Pracy) właściwe dla ostatniego miejsca zamieszkania lub pobytu pracownika najemnego lub dla ostatniego miejsca zatrudnienia. 7. Do celów stosowania: a) art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego w odniesieniu do art. 36 i 63 rozporządzenia: Hauptverband der österreichischen Sozialversicherungsträger (Federacja Austriackich Zakładów Ubezpieczenia Społecznego), Wiedeń. b) art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego w odniesieniu do art. 70 rozporządzenia: Landgeschäftstelle Wien des Arbeitsmarktservice (Regionalne Biuro Rynku Pracy, Wiedeń). 8. Do celów stosowania art. 110 rozporządzenia wykonawczego: — właściwa instytucja, lub 9. Do celów stosowania art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: — jeżeli nie istnieje austriacka właściwa instytucja, instytucja w miejscu zamieszkania. Hauptverband der österreichischen Sozialversicherungsträger (Federacja Austriackich Zakładów Ubezpieczenia Społecznego), co oznacza, że zwrot wydatków na świadczenia pieniężne dokonywany jest ze składek emerytów lub rencistów na ubezpieczenie na wypadek choroby, otrzy- manych przez wymienioną federację. I. METROPOLIA 1. Do celów stosowania art. 17 rozporządzenia: L. PORTUGALIA Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Departament Stosunków Międzynarodowych i Umów Zabezpie- czenia Społecznego), Lizbona. 2. Do celów stosowania art. 11 ust. 1 i art. 11a rozporządzenia wyko- nawczego: Centro Regional de Segurança Social (Regionalne Centrum Zabezpiecze- nia Społecznego), do którego należy osoba zainteresowana. 3. Do celów stosowania art. 12a rozporządzenia wykonawczego: Centro Regional de Segurança Social (Regionalne Centrum Zabezpiecze- nia Społecznego) w miejscu zamieszkania pracownika lub w miejscu ubezpieczenia, tam gdzie właściwe. 4. Do celów stosowania art. 13 ust. 2 rozporządzenia wykonawcze- go: Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Departament Stosunków Międzynarodowych i Umów Zabezpie- czenia Społecznego), Lizbona. 5. Do celów stosowania art. 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonaw- czego: Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Departament Stosunków Międzynarodowych i Umów Zabezpie- czenia Społecznego), Lizbona. 6. Do celów stosowania art. 14 ust. 3 rozporządzenia wykonawcze- go: Centro Regional de Segurança Social (Regionalne Centrum Zabezpiecze- nia Społecznego), Lizbona. 7. Do celów stosowania art. 28 ust. 1, 29 ust. 2 i 5, art. 30 ust. 1 i 3 oraz art. 31 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia wykonawczego (w odniesieniu do wydawania zaświadczeń): Centro Nacional de Pensões (Krajowe Centrum Emerytur), Lizbona. 8. Do celów stosowania art. 25 ust. 2, art. 38 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 82 ust. 2 i art. 86 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Władza administracyjna w miejscu zamieszkania członków rodziny. 9. Do celów stosowania art. 17 ust. 6 i 7, art. 18 ust. 3, 4 i 6, art. 20, art. 21 ust. 1, art. 22, art. 31 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 34 ust. 1 i 2 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego (dotyczący instytucji miejsca zamieszkania lub instytucji miejsca pobytu, gdzie stosowne: Administração Regional de Sańde (Regionalna Administracja Zdrowia) miejsca zamieszkania lub pobytu zainteresowanego. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 223 10. Do celów stosowania art. 80 ust. 2, art. 81 i art. 85 ust. 2 rozpo- rządzenia wykonawczego: Centro Regional de Segurança Social (Regionalne Centrum Zabezpiecze- nia Społecznego), w którym osoba zainteresowana była ostatnio ubezpie- czona. 11. Do celów stosowania art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykona- wczego: Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Departament Stosunków Międzynarodowych i Umów Zabezpie- czenia Społecznego), Lizbona. II. AUTONOMICZNY REGION MADERY 1. Do celów stosowania art. 17 rozporządzenia: Secretário Regional dos Assuntos Sociais (Regionalny Sekretariat Zabez- pieczenia Społecznego), Funchal. 2. Do celów stosowania art. 11 ust. 1 i art. 11a rozporządzenia wykonawczego: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Funchal. 3. Do celów stosowania art. 12a rozporządzenia wykonawczego: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Funchal. 4. Do celów stosowania art. 13 ust. 2 i 3 rozporządzenia wykonaw- czego: Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Departament Stosunków Międzynarodowych i Umów Zabezpie- czenia Społecznego), Lizbona. 5. Do celów stosowania art. 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonaw- czego: Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Departament Stosunków Międzynarodowych i Umów Zabezpie- czenia Społecznego), Lizbona. 6. Do celów stosowania art. 14 ust. 3 rozporządzenia wykonawcze- go: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Funchal. 7. Do celów stosowania art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 2 i 5, art. 30 ust. 1 i 3 i art. 31 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia wykonawczego (w odniesieniu do wydawania zaświadczeń): Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Funchal. 8. Do celów stosowania art. 25 ust. 2, art. 38 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 82 ust. 2 i art. 86 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Władza administracyjna w miejscu zamieszkania członków rodziny. 9. Do celów stosowania art. 17 ust. 6 i 7, art. 18 ust. 3, 4 i 6, art. 20, art. 21 ust. 1, art. 22, art. 31 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 34 ust. 1 i 2 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego (w odniesie- niu do instytucji miejsca zamieszkania lub instytucji miejsca poby- tu, odpowiednio): Direcção Regional de Saúde Pública (Regionalna Dyrekcja Zabezpiecze- nia Społecznego), Funchal. 10. Do celów stosowania art. 80 ust. 2, art. 81, art. 85 ust. 2 rozpo- rządzenia wykonawczego: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Funchal. 11. Do celów stosowania art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykona- wczego: Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Ministerstwo Stosunków Międzynarodowych i Umów Zabezpie- czenia Społecznego), Lizbona. III. AUTONOMICZNY REGION AZORÓW 1. Do celów stosowania art. 17 rozporządzenia: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Angra do Heroísmo. 2. Do celów stosowania art. 11 ust. 1 i art. 11a rozporządzenia wykonawczego: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Angra do Heroísmo. 3. Do celów stosowania art. 12a rozporządzenia wykonawczego: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Angra do Heroísmo. 224 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 4. Do celów stosowania art. 13 ust. 2 i 3 rozporządzenia wykonaw- czego: Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Departament Stosunków Międzynarodowych i Umów Zabezpie- czenia Społecznego), Lizbona. 5. Do celów stosowania art. 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonaw- czego: Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Departament Stosunków Międzynarodowych i Umów Zabezpie- czenia Społecznego), Lizbona. 6. Do celów stosowania art. 14 ust. 3 rozporządzenia wykonawcze- go: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Angra do Heroísmo. 7. Do celów stosowania art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 2 i 5, art. 30 ust. 1 i 3 i art. 31 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia wykonawczego (w odniesieniu do wydawania zaświadczeń): Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Angra do Heroísmo. 8. Do celów stosowania art. 25 ust. 2, art. 38 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 82 ust. 2 i art. 86 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Władza administracyjna w miejscu zamieszkania członków rodziny. 9. Do celów stosowania art. 17 ust. 6 i 7, art. 18 ust. 3, 4 i 6, art. 20, art. 21 ust. 1, art. 22, art. 31 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 34 ust. 1 i 2 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego (w odniesie- niu do instytucji miejsca zamieszkania lub instytucji miejsca poby- tu, odpowiednio): Direcção Regional de Saúde (Regionalna Dyrekcja Zdrowia), Angra do Heroísmo. 10. Do celów stosowania art. 80 ust. 2, art. 81, art. 85 ust. 2 rozpo- rządzenia wykonawczego: Direcção Regional de Segurança Social (Regionalna Dyrekcja Zabezpie- czenia Społecznego), Angra do Heroísmo. 11. Do celów stosowania art. 102 ust. 2 rozporządzenia wykona- wczego: Departamento de Relações Internacionais e Convenções de Segurança Social (Departament Stosunków Międzynarodowych i Umów Zabezpie- czenia Społecznego), Lizbona. M. FINLANDIA 1. Do celów stosowania art. 14 ust. 1 lit. b), art. 14a ust. 1 lit. b) rozpo- rządzenia i art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 1, art. 12a, art. 13 ust. 2 i 3 i art. 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego: Eläketurvakeskus — Pensionsskydscentralen (Centralny Instytut Zabezpie- czenia Emerytalnego), Helsinki. 2. Do celów stosowania art. 10b rozporządzenia wykonawczego: Kansaneläkelaitos — Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Spo- łecznych), Helsinki. 3. Do celów stosowania art. 36 i 90 rozporządzenia wykonawczego: Kansaneläkelaitos — Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Spo- łecznych), Helsinki, iTyöeläkelaitokset (Instytucje ds. Rent Pracowniczych) i Eläketurvakeskus — Pensionsskydscentralen (Centralny Instytut Zabezpie- czenia Emerytalnego), Helsinki. 4. Do celów stosowania art. 37 lit. b) i art. 38 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 82 ust. 2, art. 85 ust. 2 i art. 86 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Kansaneläkelaitos — Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Spo- łecznych), Helsinki. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 225 5. Do celów stosowania art. 41 do 59 rozporządzenia wykonawczego: Kansaneläkelaitos — Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Spo- łecznych), Helsinki, i Eläketurvakeskus — Pensionsskydscentralen (Centralny Instytut Zabezpie- czenia Emerytalnego), Helsinki. 6. Do celów stosowania art. 60 do 67, art. 71, 75, 76 i 78 rozporządze- nia wykonawczego: Jako instytucja miejsca zamieszkania lub pobytu, instytucja ubezpieczeń wyznaczona przez 7. Do celów stosowania art. 80 i 81 rozporządzenia wykonawczego: 8. Do celów stosowania art. 102 i 113 rozporządzenia wykonawczego: Tapaturmavakuutuslaitosten Liitto — Olycksfallsförsäkringsanstalternas Förbund (Zrzeszenie Instyutucji Ubezpieczeń od Następstw Nieszczęśli- wych Wypadków), Helsinki. Właściwy fundusz dla bezrobotnych, gdy zasiłki dla bezrobotnych są wypłacane w ramach systemu dodatkowego Kansaneläkelaitos — Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Spo- łecznych), Helsinki, w przypadku podstawowych zasiłków dla bezrobot- nych. Kansaneläkelaitos — Folkpensionsanstalten — (Instytucja Ubezpieczeń Społecznych), Helsinki, Tapaturmavakuutuslaitosten Liitto — Olycksfallsförsäkringsanstalternas Förbund (Zrzeszenie Instyutu- cji Ubezpieczeń od nastepstw nieszczęśliwych wypadków), Helsinki, w przypadku ubezpieczeń wypadkowych. 9. Do celów stosowania art. 110 rozporządzenia wykonawczego: a) emerytury pracownicze: Eläketurvakeskus — Pensionsskydscentralen Centralny Instytut Zabezpie- czenia Emerytalnego), Helsinki, w przypadku rent pracowniczych; b) wypadki przy pracy, choroby zawodowe: Tapaturmavakuutuslaitosten Liitto — Olycksfallsförsäkringsanstalternas Förbund (Zrzeszenie Instyutucji Ubezpieczeń od Następstw Nieszczęśli- wych Wypadków), Helsinki, w przypadku ubezpieczeń wypadkowych; c) w innych przypadkach: Kansaneläkelaitos — Folkpensionsanstalten (Instytucja Ubezpieczeń Spo- łecznych), Helsinki. N. SZWECJA 1. Do celów stosowania art. 14 ust. 1, art. 14a ust. 1, art. 14b ust. 1 i 2 rozporządzenia i art. 11 ust. 1 lit. a) i art. 11a ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: Urząd ubezpieczeń społecznych, w którym zainteresowany jest ubezpie- czony. 2. Do celów stosowania art. 14 ust. 1 lit. b) i art. 14a ust. 1 lit. b) w przy- padkach, kiedy zainteresowana osoba jest oddelegowana do Szwecji: Urząd ubezpieczeń społecznych w miejscu wykonywania pracy. 3. Do celów stosowania art. 14b ust. 1 i 2 w przypadkach, gdy zaintere- sowany jest oddelegowany do Szwecji na okres dłuższy niż 12 mie- sięcy: Göteborgs allmänna försäkringskassa, sjöfartskontoret (Urząd Ubezpie- czeń Społecznych miasta Goeteborg, sekcja ds. marynarzy). 4. Do celów stosowania art. 14 ust. 2 i 3, art. 14a ust. 2 i 3 rozporzą- Urząd ubezpieczeń społecznych w miejscu stałego zamieszkania. dzenia: 5. Do celów stosowania art. 14a ust. 4 rozporządzenia i art. 11 ust. 1 lit. b), art. 11a ust. 1 lit. b) i art. 12a ust. 5, 6 i ust. 7 lit. a) rozporządzenia wykonawczego: Urząd ubezpieczeń społecznych w miejscu wykonywania pracy. 226 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 6. Do celów stosowania art. 17 rozporządzenia: a) Urząd ubezpieczeń społecznych w miejscu, w którym praca jest lub będzie wykonywana; oraz b) Riksförsäkringsverket (Krajowy Zarząd Ubezpieczeń Społecznych) dotyczący pracowników najemnych lub osób pracujacych na własny rachunek. 7. Do celów stosowania art. 102 ust. 2: a) Riksförsäkringsverket (Rada Krajowych Ubezpieczeń Społecznych); b) Arbedsmarknadsstyrelsen (Zarząd Krajowego Rynku Pracy) w sprawie zasiłków dla bezrobotnych. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO 1. Do celów stosowania art. 14c, art. 14d ust. 3 i art. 17 rozporządzenia i art. 6 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 1, art. 12a, art. 13 ust. 2 i 3, art. 14 ust. 1, 2 i 3, i art. 80 ust. 2, art. 81, art. 82 ust. 2 i art. 109 roz- porządzenia wykonawczego: Wielka Brytania: Irlandia Północna: 2. Do celów stosowania art. 36 i 63 rozporządzenia i art. 8, art. 38 ust. 1, art. 70 ust. 1, art. 91 ust. 2, art. 102 ust. 2, art. 110 i art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego: Wielka Brytania: Irlandia Pónocna: (z wyjątkiem art. 36 i 63 rozporządzenia i art. 102 ust. 2 i art. 113 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, dla których zob. sekcję doty- czącą Wielkiej Brytanii): 3. Do celów stosowania art. 85 ust. 2, art. 86 ust. 2 i art. 89 ust. 1 roz- porządzenia wykonawczego: Wielka Brytania: Irlandia Północna: Department of Social Security, Contributions Agency, Overseas Contri- butions, (Departament Zabezpieczenia Społecznego, Agencja Składek, Składki Zamorskie) Newcastle-upon-Tyne NE98 1YX. Department of Health and Social Services, Northern Ireland Social Secu- rity Agency, Overseas Branch, (Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecz- nej, Agencja Zabezpieczenia Społecznego Irlandii Północnej, Wydział zamorski), Belfast BT1 1DX. Department of Social Security, Benefits Agency, Overseas Branch, (Depar- tament Zabezpieczenia Społecznego, Agencja Świadczeń, Wydział zamor- ski) Newcastle– upon– Tyne NE98 1YX. Department of Health and Social Services, Northern Ireland Social Secu- rity Agency, Overseas Branch, (Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecz- nej, Agencja Zabezpieczenia Społecznego Irlandii Północnej, Wydział zamorski), Belfast BT1 1DX. Department of Social Security, Benefits Agency, Child Benefit Centre, (Ministerstwo Zabezpieczenia Społecznego, Wydział Zasiłków, Centrum zasiłków rodzinnych), Newcastle-upon-Tyne NE88 1AA. Department of Health and Social Service Northern Ireland Social Security Agency, Child Benefit Office, (Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, Wydział Zabezpieczenia Społecznego Irlandii Północnej, Biuro zasiłków rodzinnych) Belfast BT1 1SA. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 227 ZAŁĄCZNIK 11 (A) (B) (7) SYSTEMY OKREŚLONE W ART. 35 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA (Art. 4 ust. 11 rozporządzenia wykonawczego) A. BELGIA System rozszerzający ubezpieczenie na wypadek choroby (świadczenia rzeczowe) na osoby prowadzące dzia- łalność na własny rachunek. B. DANIA Żadne. C. NIEMCY Żadne. D. HISZPANIA Żadne. E. FRANCJA Żadne. F. GRECJA 1. Fundusz Ubezpieczeń Rzemieślników i Drobnych Przedsiębiorców (TEBE). 2. Fundusz Ubezpieczeń Handlowców. 3. Fundusz Ubezpieczeń na Wypadek Choroby Prawników: a) Fundusz opieki społecznej w Atenach; b) Fundusz opieki społecznej w Pireusie; c) Fundusz opieki społecznej w Salonikach; d) Fundusz zdrowotna prawników z prowincji (TYAE). 4. Fundusz rent i ubezpieczeń personelu medycznego. G. IRLANDIA Żadne. H. WŁOCHY Żadne. I. LUKSEMBURG Żadne. J. NIDERLANDY Żadne. K. AUSTRIA Żadne. L. PORTUGALIA Żadne. 228 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 M. FINLANDIA Żadne. N. SZWECJA Żadne. O. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO Żadne. 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 229 Dodatek (1) Artykuł 95 (14) Zwrot świadczeń rzeczowych z ubezpieczeń na wypadek choroby i macierzyństwa, udzielonych emerytom lub rencistom i członkom ich rodzin, niezamieszkującym w Państwie Członkowskim, na podstawie ustawodawstwa, którego otrzymują oni emeryturę lub rentę i są uprawnieni do świadczeń 1. Wysokość świadczenia rzeczowego udzielonego zgodnie z art. 28 ust. 1 i art. 28a rozporządzenia jest zwrócona przez właściwe instytucje instytucjom, które udzieliły wymienionych świadczeń, na podstawie ryczałtu możliwie najbliższego rzeczywistym wydatkom. 2. Ryczałt ustala się, mnożąc średni koszt roczny na emeryta lub renci- stę i członków ich rodzin i zmniejszając wynik o 20 %. Składniki obliczenia, niezbędne dla ustalenia wymienionego ryczałtu, 3. określa się zgodnie z następującymi zasadami: a) średni koszt roczny na emeryta lub rencistę uzyskuje się, w odniesie- niu do każdego Państwa Członkowskiego, dzieląc wydatki roczne związane z całością świadczeń rzeczowych udzielonych przez insty- tucję tego Państwa Członkowskiego ogółowi emerytów i rencistów, należnych na podstawie ustawodawstwa tego Państwa Członkow- skiego w uwzględnionych systemach zabezpieczenia społecznego, jak i należnych członkom ich rodzin, przez średnią roczną liczbę tych emerytów i rencistów; systemy zabezpieczenia społecznego, które należy uwzględnić w tym celu wymienione są w załączniku 9; b) w stosunkach między instytucjami dwóch Państw Członkowskich średnia roczna liczba emerytów i rencistów oraz członków ich rodzin, którą należy uwzględnić, jest równa średniej rocznej liczbie emery- tów i rencistów oraz członków ich rodzin określonych w art. 28 ust. 2 rozporządzenia, zamieszkujących terytorium jednego z tych dwóch Państw Członkowskich, którzy są uprawnieni do świadczeń rzeczo- wych, obciążających instytucję drugiego Państwa Członkowskiego. 4. Liczba emerytów lub rencistów oraz członków ich rodziny, którą należy uwzględnić, zgodnie z zasadami określonymi w ust. 3 lit. b), jest ustalona na podstawie listy stworzonej w tym celu przez instytucję miejsca zamieszkania, na podstawie dokumentów poświadczających uprawnienia osób zainteresowanych, dostarczonych przez właściwą instytucję. W przypadku sporu uwagi danej instytucji są przedłożone Komisji Obrachunkowej określonej w art. 101 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego. 5. Komisja Administracyjna ustanawia sposoby i warunki określania ele- mentów obliczeń, określonych w ust. 3 i 4. 6. Dwa lub więcej Państw Członkowskich, lub właściwe władze tych Państw Członkowskich mogą uzgodnić między sobą, po uzyskaniu opi- nii Komisji Administracyjnej, inne sposoby ustalania kwot do zwrotu. (1) Niniejszy artykuł stosuje się od dnia 1 stycznia 1998 r. Jednakże w relacjach z Republiką Francuską niniejszy art. stosuje się od dnia 1 stycznia 2002 r. 230 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 3 ZAŁĄCZNIK B WYKAZ AKTÓW ZMIENIAJĄCYCH ROZPORZĄDZENIA (EWG) NR 1408/71 i (EWG) NR 574/72 A. Akt Przystąpienia Hiszpanii i Portugalii (Dz. U. L 302 z 15. 11. 1985, str. 23) B. Akt Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji (Dz. U. C 241 z 29. 8. 1994, str. 9), przyjęty decyzją Rady 95/1/WE (Dz. U. L 1 z 1. 1. 1995, str. 1) 1. Uaktualniony rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2001/83 z dnia 2 czerwca 1983 r. (Dz. U. L 230 z 22. 8. 1983, str. 6) 2. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1660/85 z dnia 13 czerwca 1985 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania sys- temów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 160 z 20. 6. 1985, str. 1; tekst hiszpański: DO Edición especial, 1985 (05. V4) lk 142; tekst portugalski; JO Edição Especial, 1985 (05. F4) lk 142; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (04), lk 61; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (04), lk 61) 3. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1661/85 z dnia 13 czerwca 1985 r. ustanawiające techniczne dostosowanie do wspólnotowych zasad zabezpie- czenia społecznego pracowników migrujących w odniesieniu do Grenlandii. (Dz. U. L 160 z 20. 6. 1985, str. 7; tekst hiszpański: DO Edición espe- cial, 1985 (05. 04), lk 148; tekst portugalski: JO Edição Especial, 1985 (05. 04), lk 148; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (04), lk 67; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (04), lk 67) 4. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 513/86 z dnia 26 lutego 1986 r. zmieniające załączniki 1, 4, 5 i 6 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników naj- emnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. U. L 51 z 28. 2. 1986, str. 44; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (04), lk 73; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (04), lk 73) 5. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3811/86 z dnia 11 grudnia 1986 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania sys- temów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 355 z 16. 12. 1986, str. 5; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (04), lk 86; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (04), lk 86) 6. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1305/89 z dnia 11 maja 1989 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 131 z 13. 5. 1985, str. 1; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (04), lk 143; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (04), lk 143) 7. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2332/89 z dnia 18 lipca 1989 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 224 z 2. 8. 1989, str. 1; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (04), lk 154; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (04), lk 154) 8. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3427/89 z dnia 30 października 1989 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 331 z 16. 11. 1989, str. 1; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (04), lk 165; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (04), lk 165) 9. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2195/91 z dnia 25 czerwca 1991 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania sys- temów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 206 z 29. 7. 1991, str. 2; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (05), lk 46; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (05), lk 46) 05/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 231 10. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1247/92 z dnia 30 kwietnia 1992 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania sys- temów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 136 z 19. 5. 1992, str. 1; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (05), lk 124; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (05), lk 124) 11. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1248/92 z dnia 30 kwietnia 1992 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania sys- temów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 136 z 19. 5. 1992, str. 7; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (05), lk 130; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (05), lk 130) 12. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1249/92 z dnia 30 kwietnia 1992 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania sys- temów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 136 z 19. 5. 1992, str. 28; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (05), lk 151; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (05), lk 151) 13. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1945/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania sys- temów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i rozpo- rządzenie (EWG) nr 1247/92 zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 181 z 23. 7. 1993, str. 1; tekst szwedzki: EGT, Specialutgåva 1994, område 05 (06), lk 63; tekst fiński: EYVL:n erityispainos 1994, alue 05 (06), lk 63) 14. Rozporządzenie Rady (WE) nr 3095/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania syste- mów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71, rozpo- rządzenie (EWG) nr 1247/92 zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 i rozporządzenie (EWG) nr 1945/93 zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1247/92 (Dz. U. L 335 z 30. 12. 1995, str. 1) 15. Rozporządzenie Rady (WE) nr 3096/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania syste- mów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie i rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (Dz. U. L 335 z 30. 12. 1995, str. 10)