eurovoc_concepts:
EU policy
approximation of policies
cooperation policy
energy policy
single market

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 04. 10. 1996 COM(96)431 def. 96/0218 (CNS) Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende de organisatie van samenwerking rond overeengekomen communautaire energiedoelstellingen (door de Commissie ingediend) Toelichting 1. 2. 3. inleiding Energie heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van de Gemeenschap: in twee van de drie oprichtingsverdragen neemt energie een centrale plaats in. Het vitale belang van energie voor de economische en sociale welvaart en voor het veiligheidsgevoel in een moderne geïndustrialiseerde economie bleek nogmaals duidelijk bij de twee aardoliecrises, die van 1973/1974 en die van 1979/1980, die vérstrekkende structureel-economische effecten hadden, vooral op de energiesector van de Lid-Staten. Er werden maatregelen getroffen om gecoördineerd op externe crises te kunnen reageren en er werd op het gebied van energievraagstukken in communautair verband meer samengewerkt, maar het feit dat men er niet in slaagde een algemeen communautair energiebeleid van de grond te krijgen leidde ertoe dat elke Lid-Staat met eigen oplossingen kwam voor zijn energievraag-en-aanbodsituatie. Dit is nog steeds het geval in de energiesector, die dan ook achterblijft bij de vooruitgang die op het gebied van de politieke en economische integratie van de Gemeenschap is geboekt. Beleidsontwikkelingen Een aantal ontwikkelingen in de Gemeenschap en van buitenaf inwerkende krachten zoals de mondialisering van de economie dienen in het bijzonder te worden betrokken bij een evaluatie van het huidige communautaire energiebeleid. In het midden van de jaren tachtig begon de Gemeenschap door middel van de Europese akte met het creëren van een uitgestrekte interne markt, waar ook energie in thuishoort. De interne markt kan immers slechts slagen en de algemene economische doelstellingen van de Gemeenschap zijn slechts te bereiken indien een goed functionerende interne energiemarkt tot stand wordt gebracht. Meer recent gaf het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) nieuwe verantwoordelijkheden aan de Gemeenschap, waarvan het streven naar grotere economische en politieke eenheid en meer bepaald de oprichting van een Economische en Monetaire Unie (EMU) van bijzondere betekenis zijn. In het proces van economische convergentie, dat van essentieel belang is voor het tot stand brengen van de EMU, is voor energie, door het strategische karakter en de onmisbaarheid ervan voor de economische groei en welvaart, een belangrijke rol weggelegd. Het VEU erkende ook dat milieuoverwegingen, die bovenaan op de politieke agenda waren komen te staan als gevolg van de toenemende bezorgdheid van het publiek, in de economische en sociale ontwikkeling van de Gemeenschap dienden te worden geïntegreerd. Energie is van essentieel belang om te komen tot duurzame ontwikkeling en kan daarom - wil men alle lokale en mondiale milieu-uitdagingen aangaan - niet als een factor van secundaire betekenis worden behandeld. Wat betreft de bijdrage die energie kan leveren tot het algemene concurrentievermogen van de Gemeenschap, stelt het Verdrag, met name bij artikel 130 (3), de Gemeenschap in staat maatregelen voor te stellen die bijdragen tot een versterking van het concurrentievermogen van de communautaire industrie. Vooral met het oog op een goed functionerende interne energiemarkt heeft deze bepaling belangrijke consequenties voor de formulering en de tenuitvoerlegging van een communautair energiebeleidskader. 4. 5. 6. 7. Tenslotte ontwikkelt de Gemeenschap zich in een wereld die, met name na het einde van de koude oorlog, steeds meer door onderlinge verbondenheid en onderlinge afhankelijkheid wordt gekenmerkt. De Gemeenschap heeft belangrijke internationale verantwoordelijkheden op zich genomen, meer bepaald door een netwerk van bilaterale en multilaterale overeenkomsten. Toch dient zij meer aandacht te besteden aan het energiefacet van haar externe relaties, wil zij oplossingen vinden voor problemen die voortvloeien uit haar grote en groeiende externe energieafhankelijkheid en uit het feit dat veel energievraagstukken, met name in verband met het milieu, een internationale dimensie hebben. Motivering van het voorstel In deze context achtte de Commissie het nodig, en urgent, het debat over hoe een nieuw communautair energiebeleid er zou kunnen uitzien, opnieuw te lanceren. Na de publikatie van het Groenboek "Voor een energiebeleid van de Europese Unie" in het begin van 1995 kwam over dit onderwerp een intensief debat op gang met alle betrokkenen van de energiesector, andere communautaire instellingen en de Lid-Staten. Op basis van de resultaten hiervan nam de Commissie op 13 december 1995 het Witboek "Een energiebeleid voor de Europese Unie" aan, dat een mijlpaal vormt in de ontwikkeling van een energiebeleidskader op communautair niveau. Het Witboek presenteert de visie van de Commissie op de wijze waarop het energiebeleid op communautair niveau zich dient te ontwikkelen. Het Witboek beargumenteert omstandig waarom het creëren van een communautaire samenwerkingsstructuur op energiegebied noodzakelijk is voor het bereiken van de algemene communautaire doelstellingen. Het onderhavige voorstel beoogt breed georiënteerde communautaire energiedoelstellingen vast te stellen en een beleidskader te definiëren voor het organiseren van de samenwerking rond deze overeengekomen doelstellingen Dit standpunt vindt steun in de resolutie van de Raad (Energie) van 7 mei 1996 over het Witboek. Daarin wordt gesteld dat de overeengekomen gemeenschappelijke energiedoelstellingen die in de resolutie over het Groenboek werden vastgesteld, op communautair niveau ten uitvoer moeten worden gelegd, en wordt de Commissie verzocht een proces van samenwerking tussen de Gemeenschap en de Lid-Staten op gang te brengen om ervoor te zorgen dat het energiebeleid van de Gemeenschap en dat van de Lid-Staten met deze doelstellingen verenigbaar zijn. Argumenten voor een meer coherente benadering van het energiebeleid op communautair niveau werden ook naar voren gebracht in het rapport van de Commissie aan de IGC over burgerbescherming, toerisme en energie (SEC(96)496 def. ). Hierin wees de Commissie erop dat om een samenhangend geheel te verkrijgen, de bestaande instrumenten in de energiesector beter dienen te worden benut. De Commissie gaf ook aan dat zij geen nieuwe bevoegdheden vraagt, maar dat het doel volgens haar kan worden bereikt via de consolidering van de bestaande rechtsgrondslagen in de Verdragen tot één hoofdstuk of door het opnemen van een energiehoofdstuk in het Verdrag. In het verleden werden in communautaire energiebeleidsinitiatieven sectorale doelstellingen vastgesteld voor de Gemeenschap. Dergelijke doelstellingen beantwoordden vrij goed aan de preoccupaties in die tijd, met name de te grote afhankelijkheid van één brandstofbron; wel werd duidelijk dat dergelijke doelstellingen maar een beperkt nut hadden, aangezien zij snel achterhaald waren. Hoewel de toenemende samenwerking op communautair niveau op basis van een groeiende onderlinge afhankelijkheid erdoor werd gestimuleerd, kon met dergelijke doelstellingen bovendien niet adequaat worden ingespeeld op de toenemende economische 8. 9. 10. integratie van de Lid-Staten en de behoefte die in veel gevallen bestond aan een communautair antwoord op energievraagstukken die in voortdurende ontwikkeling waren. Voorgestelde maatregelen Een kernelement in dit voorstel is het opstellen van een lijst van overeengekomen communautaire energiedoelstellingen. De ervaring leert dat het niet efficiënt is om strakke sectorale energiedoelstellingen vast te stellen; het zwaartepunt moet komen te liggen op het voeren van een samenwerkingsbeleid op energiegebied. De bedoeling is niet het nationale energiebeleid van de Lid-Staten in een communautair keurslijf te dwingen, maar wel om te garanderen dat nationaal energiebeleid en nationale energiemaatregelen verenigbaar zijn met de overeengekomen communautaire energiedoelstellingen. In elke Lid-Staat blijft de energiesector een afspiegeling van het beschikbare energiepotentieel, de gemaakte beleidskeuzen en de sociaal-economische omstandigheden, en deze diversiteit kan als een troef worden beschouwd, maar zij moet wel verenigbaar zijn met de verplichtingen ten aanzien van de interne markt, de milieudoelstellingen enz. die op communautair niveau gezamenlijk worden gedefinieerd. Het ontwerp-besluit tot oprichting van een communautair energiebeleidskader bevat een lijst van op het Witboek "Een energiebeleid voor de Europese Unie" gebaseerde energiedoelstellingen. De lijst behelst ruim opgezette algemene beleidsrichtsnoeren, die onder meer betrekking hebben op het concurrentievermogen, de milieubescherming, de zekerheid van de energievoorziening, de externe energierelaties en het stimuleren van energie-efficiëntie en duurzame energiebronnen - stuk voor stuk punten die door de Lid-Staten periodiek, en meest recentelijk op 7 mei in de resolutie van de Raad (Energie) over het Witboek, werden onderschreven. Ook worden de belangrijkste communautaire instrumenten opgesomd die kunnen bijdragen tot de verwezenlijking van de energiedoelstellingen. Even leek het aantrekkelijk om kwantitatieve doelstellingen op het gebied van energie-efficiëntie en duurzame energiebronnen op te stellen, maar er bleken gegronde redenen te zijn om dit niet te doen. Wat het nastreven van energie-efficiëntie betreft: dit is een van de meest kosteneffectieve en milieuvriendelijke "energiehulpmiddelen" die ons ter beschikking staan. In de jaren zeventig en tachtig profiteerde de Gemeenschap van belangrijke energiebesparingen, vooral in de industriesector, waar door de oliecrisis veroorzaakte structurele veranderingen en stijgende brandstofprijzen de industrie ertoe aanzetten meer efficiënte produktietechnieken te ontwikkelen en toe te passen. Het is echter moeilijk een nauwkeurige beleidsindicator vast te stellen die de efficiëntieverbetering in één enkel cijfer voor de gehele Gemeenschap uitdrukt. Traditionele energie-efficiëntiebarometers en energie-intensiteitsindicatoren van kunnen aanzienlijk conjunctuurschommelingen; ook zijn, met name in de sector elektriciteitsproduktie, efficiëntieverbeteringen die voortvloeien uit wijzigingen in het overheidsbeleid (fiscale, regelgevende, stimulerende maatregelen) moeilijk te onderscheiden van verbeteringen die het resultaat zijn van technologische vooruitgang en het vernieuwen van het aandelenkapitaal. Energie-efficiëntiestijgingen verschillen ook aanzienlijk van sector tot sector. Daarom achtte men het beter om geen precieze kwantitatieve energie-efficiëntiedoelstellingen vast te stellen. Centraal in het beleid moet de vraag staan hoe regelmatige en kosteneffectieve efficiëntieverbeteringen kunnen worden bereikt; een en ander werd in de energie- efficiëntiedoelstelling vertaald. als gevolg variëren 11. Er werd in het bijzonder aandacht besteed aan de doelstelling inzake nieuwe en duurzame energiebronnen. Het is bekend dat deze innoverende energiebronnen alleen met steun van de overheid een plaats op de markt kunnen veroveren alvorens zij kunnen gaan bijdragen tot een stijging van het concurrentievermogen van de Gemeenschap, het scheppen van werkgelegenheid, een daling van de afhankelijkheid van externe energiebronnen en een verbetering van het milieu. Uit de analyse in "European Energy in 2020: A Scenario Approach" blijkt dat het gebruik van duurzame energiebronnen in de EU, vergeleken met de rest van de wereld, momenteel tamelijk laag is - het vertegenwoordigt ongeveer 5% van de primaire energieproduktie in de EU. Er is dan ook ruimte om dit aandeel uit te breiden, hoewel de uitdaging op middellange termijn erin zal bestaan het potentieel van de duurzame energiebronnen te realiseren bij zeer aantrekkelijke fossiele-brandstofprijzen. Volgens de Verklaring van Madrid over de bevordering van duurzame energiebronnen zouden deze tegen het jaar 2010 15% van de primaire energieproduktie voor hun rekening nemen, op voorwaarde dat een adequaat beleid wordt gevoerd; dit is een belangrijk referentiepunt. Het lijkt dan ook de moeite waard op basis van deze verklaring een ambitieuze, algemene communautaire doelstelling voor duurzame energie vast te stellen. 12. Om de overeengekomen energiedoelstellingen te realiseren, zal de Commissie nagaan op welke wijze de communautaire energiemaatregelen de maatregelen van de Lid-Staten hebben ondersteund en hoe zulks bijdraagt tot de verwezenlijking van de overeengekomen doelstellingen. Dit zal geschieden op basis van rapporten van de Commissie waarin wordt onderzocht in hoeverre het energiebeleid in de Lid-Staten en het communautaire energiebeleid met elkaar verenigbaar zijn. Deze rapporten zullen bij de Raad worden ingediend en als uitgangspunt dienen voor een diepgaand onderzoek op ministerieel niveau van de energie-ontwikkelingen in de Unie. Om de Commissie in deze taak bij te staan, wordt een comité van vertegenwoordigers van de Lid-Staten ingesteld. Binnen een dergelijke overlegstructuur kan aan communautaire en nationale energiemaatregelen de nodige doorzichtigheid worden verleend zodat de energiekeuzes van de Lid-Staten op elkaar kunnen worden afgestemd. 13. De totstandbrenging van een samenwerkingskader rond overeengekomen energiedoelstellingen zal de uitvoering van bepaalde communautaire energiebeleidsmaatregelen vergemakkelijken. De Commissie zal erop toezien dat de communautaire energiemaatregelen met deze overeengekomen doelstellingen verenigbaar zijn en een steun vormen voor de maatregelen van de Lid-Staten. De Lid-Staten zullen ervoor kunnen zorgen dat hun keuzes en prioriteiten ten aanzien van de eigen energiesector verenigbaar zijn met de overeengekomen communautaire doelstellingen. 14. Dit kader zal ook het draagvlak vormen voor de voortzetting van de werkzaamheden op energiegebied die momenteel de basis vormen voor de bespreking en de beoordeling van de ontwikkeling van het energiebeleid in de Lid-Staten en de Gemeenschap. De resoluties van de Raad over het Witboek en het Groenboek wijzen, wat de ontwikkeling van communautaire analysemethoden betreft, op de noodzaak van een benadering op lange termijn die steunt op samenwerking tussen de Lid-Staten, de industrie en de onderzoekcentra om de uitwisseling van informatie en ervaringen te stimuleren, kwesties van communautair belang te identificeren en goede analysepraktijken door te geven. Deze gezamenlijke benadering met het oog op een consensus over de verschillende elementen zal de ontwikkeling stimuleren van op partnerschap gebaseerde relaties tussen de Commissie, de Lid-Staten en de andere betrokkenen van de in een werkprogramma dat relevant is voor de energiesector. Zij zal resulteren energiegemeenschap als geheel. Het initiatief zal bijdragen tot de ontwikkeling van coherente energie-analyseprocedures die de fundamentele vraagstukken in verband met de drie pijlers waarop het energiebeleid rust, namelijk concurrentievermogen, milieu en continuïteit van de energievoorziening, duidelijker naar voren zullen brengen. Conclusies 15. De Commissie gelooft dat deze samenwerkingsstructuur op het gebied van energievraagstukken een waardevol instrument kan zijn bij het realiseren van de overeengekomen beleidsdoelstellingen en het garanderen van de samenhang tussen de diverse beleidsmaatregelen van de Lid-Staten en de Gemeenschap. Het samenwerkingskader zal niet alleen een basisinstrument zijn voor overleg en samenwerking tussen de Commissie en de Lid-Staten inzake energie: het zal de Commissie ook een draagvlak bieden voor de ondersteuning van de door de Lid-Staten genomen maatregelen. Een tijdige tenuitvoerlegging van het onderhavige voorstel voor de invoering van dit kader is nodig met het oog op de noodzakelijke transparantie van de communautaire energie-maatregelen die vervat liggen in het indicatieve werkprogramma bij het Witboek "Een energiebeleid voor de Europese Unie" en van de nationale maatregelen Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende de organisatie van samenwerking rond overeengekomen communautaire energiedoelstellingen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op de Verdragen, inzonderheid op artikel 130 (3) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gezien het voorstel van de Commissie1, Gezien het advies van het Europees Parlement2, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité3, Overwegende dat de Raad (Energie) op 7 mei 1996 in zijn resolutie over het Witboek "Een energiebeleid voor de Europese Unie" de Commissie heeft verzocht een proces van samenwerking tussen de Gemeenschap en de Lid-Staten op gang te brengen om ervoor te zorgen dat het communautaire en nationale energiebeleid verenigbaar zijn met overeengekomen gemeenschappelijke energiedoelstellingen; Overwegende dat dit proces in de context dient te worden geplaatst van een gezamenlijke analyse van de energiesituatie en de toekomstige trends, en zulks via samenwerking tussen de Lid-Staten op communautair niveau wat energiestudies betreft; Overwegende dat de bevordering van de interne energiemarkt een prioritaire taak is voor de Gemeenschap en de Lid-Staten en dat het voor de interne energiemarkt belangrijk is dat energietrends en -vraagstukken op communautair niveau worden geanalyseerd in samenwerking met de energiesector en door het mobiliseren van alle relevante lokale, regionale, nationale en communautaire elementen; Overwegende dat dit samenwerkingsproces, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, tot overeengekomen een maximale coherentie en convergentie met betrekking energiedoelstellingen moet verzekeren, willen de economische en milieubeleidsdoelstellingen van de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt; Overwegende dat de Gemeenschap krachtens de Verdragen over een ruime scala van bevoegdheden op energiegebied beschikt, maar dat er nog steeds geen allesomvattend energiebeleidskader bestaat; PB c. PB C. PBC. 3 Overwegende dat de OTO-kaderprogramma's die op het EG-Verdrag en het Euratom-Verdrag zijn gebaseerd, garanderen dat nieuwe, met niet-nucleaire energie en kernenergie samenhangende energietechnologieën worden ontwikkeld; Overwegende dat, onverminderd de bestaande verantwoordelijkheden van de Lid-Staten wat hun eigen energiesector betreft, het Witboek een nieuwe benadering van de samenwerking op het gebied van het energiebeleid rond overeengekomen energiebeleidsdoelstellingen voorstelt, alsmede een nieuwe aanpak van de monitoring van energietrends, in samenwerking mét de Lid-Staten, die een meerwaarde moet opleveren door het aanreiken en stimuleren van goede praktijken, het bevorderen van een op onderlinge samenwerking gebaseerde aanpak van energiestudies en -analyses en het uitwisselen van desbetreffende ervaring; Overwegende dat de Lid-Staten zich slechts resoluut voor de verwezenlijking van communautaire energiedoelstellingen kunnen inzetten wanneer er op Gemeenschapsniveau effectief wordt samengewerkt om ervoor te zorgen dat zowel het nationale als het communautaire energiebeleid tot de verwezenlijking van deze doelstellingen bijdragen; Overwegende dat de Commissie, in het kader van deze samenwerking, regelmatig adequate informatie van de Lid-Staten dient te ontvangen, zodat zij periodieke rapporten kan opstellen over de mate waarin het energiebeleid van de Lid-Staten en de communautaire maatregelen bijdragen tot het verwezenlijken van de communautaire energiedoelstellingen; Overwegende dat deze periodieke rapporten die de energie-ontwikkelingen op algemene wijze evalueren, de basis zullen vormen voor een onderzoek van de energie-ontwikkelingen in de Raad en de Commissie in staat zullen stellen passende nieuwe wetgeving voor te stellen; Overwegende dat de Gemeenschap, ten einde rekening te houden met de veranderende energiesituatie, op basis van een voorstel van de Commissie regelmatig de overeengekomen gemeenschappelijke doelstellingen dient te toetsen en indien nodig te actualiseren; Besluit: Artikel 1 tussen de Hierbij wordt een kader Gemeenschap en de Lid-Staten rond de overeengekomen communautaire energiedoelstellingen die in de bijlage zijn opgenomen en die, als grondslag van specifieke maatregelen ter ondersteuning van de maatregelen van de Lid-Staten, met name zullen bijdragen tot: ingesteld voor samenwerking op energiegebied het tot stand brengen van een zeer concurrentiegericht klimaat in de Gemeenschap; een zekerder energievoorziening; de bescherming van het milieu de bevordering van een rationeel en efficiënt gebruik van energiebronnen en nieuwe en duurzame vormen van energie; het stimuleren van internationale samenwerking en liberalisatie op energiegebied; het garanderen van de doorzichtigheid van de nationale en communautaire maatregelen op het stuk van energiebeleid; de ontwikkeling van de analyse en bewaking van de energiemarkt. Artikel 2 1. Om de in artikel 1 beschreven overeengekomen energiedoelstellingen te realiseren, zorgt de Commissie voor: 1. monitoring van de gemeenschappelijke energiedoelstellingen op de ontwikkeling van het energiebeleid in de Lid-Staten en de evolutie van de wereldwijde energiesituatie, met het oog op de eventuele aanpassing van de in de bijlage omschreven gemeenschappelijke energiedoelstellingen; van de overeengekomen effecten 2. nauwkeurig onderzoek van de communautaire en nationale maatregelen op het gebied van energie en uitwisseling van goede praktijken; 3. monitoring, evaluaties en uitwisseling van gegevens in verband met energie en alle aspecten van alle activiteiten die samenhangen met energie; 4. ontwikkeling van samenwerking en interrelaties op energiegebied; 5. bevordering van de ruime verspreiding van de resultaten van de in de punten 3 en 4 bedoelde maatregelen. 2. De Commissie onderzoekt de noodzaak van specifieke communautaire acties ter ondersteuning van de in de Lid-Staten genomen maatregelen. Artikel 3 1. 2. Commissie wordt regelmatig in kennis gesteld van de maatregelen die de Lid-Staten treffen om de gemeenschappelijke energiedoelstellingen als bedoeld in artikel 1 te bereiken en van andere maatregelen die op deze doelstellingen betrekking hebben. Op basis van de verkregen informatie stelt de Commissie als nodig is een rapport op in de vorm van een mededeling over de verenigbaarheid van het energiebeleid in de Lid-Staten en de communautaire maatregelen op energiegebied met de overeengekomen gemeenschappelijke energiedoelstellingen. Dit rapport wordt aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's toegestuurd. Artikel 4 Dit besluit treedt in werking op Artikel 5 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publikatiebtad van de Europese Gemeenschappen. Gedaan te Brussel, Voor de Raad, De voorzitter Bijlage OWREENOEKOMEN GEMEENSCHAPPELIJKE ENERGIEDQELSTELUNGEN 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. Het communautaire energiebeleid moet bijdragen tot het bereiken van de diverse energiedoelstellingen die in de Verdragen zijn vastgesteld, en met name tot marktintegratie, duurzame ontwikkeling, milieubescherming en zekerheid van voorziening. De integratie van de communautaire energiemarkt, op basis van het principe van open en concurrerende markten, is van essentieel belang voor het bereiken van flexibiliteit, efficiëntie en lange-termijnzekerheid in de energiesector. Bij de integratie dient rekening te worden gehouden met de samenstelling van het energiepakket in de Lid-Staten, zowel wat fossiele als wat niet-fossiele energiebronnen betreft; daarnaast dient de economische en sociale cohesie te worden versterkt, met name door de ontwikkeling van transeuropese netwerken. Transparante en juiste energieprijzen moeten verzekeren dat de markten voor alle brandstoffen in de Gemeenschap efficiënt functioneren en volledig concurrerend zijn. Om de Verdragsdoelstelling van duurzame ontwikkeling te realiseren moeten energie- en milieudoelstellingen worden geïntegreerd. De prijzen dienen zoveel mogelijk de totale kosten van energieproduktie en -consumptie te weerspiegelen. In economisch opzicht interessante niet-fossiele brandstoffen, zoals duurzame energie en kernenergie, waaraan de hoogste eisen inzake veiligheid worden gesteld, kunnen een belangrijke bijdrage leveren tot het bereiken van dit doel. Een meer betrouwbare energievoorziening moet worden gerealiseerd door een meer gediversifieerd en flexibeler binnenlands en buitenlands energie-aanbod, door het ontwikkelen van milieuvriendelijke inheemse energiebronnen en via energiemaatregelen waardoor snel en flexibel op noodsituaties kan worden gereageerd, met name op het gebied van de olie- en gas voorziening. Een gecoördineerde benadering van de externe energiebetrekkingen om een vrije en open handel en een veilig kader voor energie-investeringen te verzekeren. De samenwerking met niet-Lid-Staten moet worden ontwikkeld om de energiezekerheid op te voeren, milieudoelstellingen te bereiken en de ontwikkeling en verspreiding van adequate energietechnologieën in derde landen te stimuleren. Duurzame energiebronnen moeten worden bevorderd door ondersteunende maatregelen op zowel communautair als nationaal niveau, met als doel deze energiedragers tegen 2010 in de Gemeenschap een aanzienlijk aandeel in de primaire energieproduktie te garanderen. Tegen het jaar 2010 moet een aanzienlijke verbetering van de energie-efficiëntie in de Gemeenschap tot stand worden gebracht door een verbeterde coördinatie van zowel nationale als communautaire maatregelen. 10 Om bij te dragen tot de verwezenlijking van de bovenstaande doelstellingen maakt de Gemeenschap gebruik van de ruime scala aan energie-instrumenten die haar ter beschikking staat, met name onderzoek en ontwikkeling en de verspreiding van nieuwe en verbeterde energietechnologieën, harmonisering van de fiscale structuur van energieprodukten om distorsies te voorkomen, toepassing van de concurrentieregels van de Verdragen met een maximale transparantie en consistentie, standaardisatie in de energiesector, monitoring van de interne markt, instrumenten voor samenwerking en bijstand aan derde landen, ontwikkeling van kosteneffectieve instrumenten ter beperking van de negatieve neveneffecten op het milieu van de produktie, het transport en het gebruik van energie. - - 11 ISSN 0254-1513 COM(96) 431 def. DOCUMENTEN NL 12 Catalogusnummer : CB-CO-96-433-NL-C ISBN 92-78-08540-5 Bureau voor officiële publikatics der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 11


title: Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 49/96 της 4ης Οκτωβρίου 1996 για τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙ (τεχνικοί κανόνες, πρότυπα, δοκιμές και πιστοποίηση) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ

eurovoc_concepts:
European Economic Area
agreement (EU)
approximation of laws
consumer protection
cosmetic product
technological change

formats: html pdfa1b print


title: Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 54/96 της 4ης Οκτωβρίου 1996 για τροποποίηση του πρωτοκόλλου αριθ. 31 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, σχετικά με τη συνεργασία σε ειδικούς τομείς εκτός του πλαισίου των τεσσάρων ελευθεριών

eurovoc_concepts:
EFTA countries
EU programme
European Economic Area
agreement (EU)
public health


title: Décision du Comité mixte de l'EEE nº 53/96 du 4 octobre 1996 modifiant l'annexe IX (services financiers) de l'accord EEE

eurovoc_concepts:
European Economic Area
agreement (EU)
banking
clearing agreement
credit institution
financial solvency

text: L_1997021FR. 01000801. xml 23. 1. 1997    FR Journal officiel de l'Union européenne L 21/8 DÉCISION DU COMITÉ MIXTE DE L'EEE NO 53/96 du 4 octobre 1996 modifiant l'annexe IX (services financiers) de l'accord EEE LE COMITÉ MIXTE DE L'EEE, vu l'accord sur l'Espace économique européen, modifié par le protocole portant adaptation de cet accord, ci-après dénommé «l'accord», et notamment son article 98, considérant que l'annexe IX de l'accord a été modifiée par la décision du Comité mixte de l'EEE no 30/96 (1); considérant que la directive 96/10/CE du Parlement européen et du Conseil, du 21 mars 1996, modifiant la directive 89/647/CEE en ce qui concerne la reconnaissance, par les autorités compétentes, des contrats de novation et des conventions de compensation (contractual netting)  (2), doit être incorporée dans l'accord, DÉCIDE: Article premier Le tiret suivant est inséré au point 18 (directive 89/647/CEE du Conseil) de l'annexe IX de l'accord: «— 396 L 0010: directive 96/10/CE du Parlement européen et du Conseil du 21 mars 1996 (JO no L 85 du 3. 4. 1996, p. 17). » Article 2 Les textes de la directive 96/10/CE en langues islandaise et norvégienne, annexés aux versions linguistiques respectives de la présente décision, font foi. Article 3 La présente décision entre en vigueur le 1er novembre 1996, pour autant que toutes les notifications prévues à l'article 103 paragraphe 1 de l'accord aient été faites au Comité mixte de l'EEE. Article 4 La présente décision est publiée dans la section EEE et au Supplément EEE du Journal officiel des Communautés européennes. Fait à Bruxelles, le 4 octobre 1996. Par le Comité mixte de l'EEE Le président H. HAFSTEIN (1)  JO no L 186 du 25. 7. 1996, p. 83. (2)  JO no L 85 du 3. 4. 1996, p. 17


title: Decizia Comisiei din 4 octombrie 1996 de stabilire a listei de produse care se încadrează în Clasa A „Fără contribuție la foc” prevăzută de Decizia 94/611/CE de punere în aplicare a articolului 20 din Directiva 89/106/CEE a Consiliului privind produsele pentru construcțiiText cu relevanță pentru SEE.

eurovoc_concepts:
building materials
building regulations
fire protection
safety standard

formats: pdf print xhtml

text: 30 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 13/vol. 20 31996D0603 19. 10. 1996 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE L 267/23 DECIZIA COMISIEI din 4 octombrie 1996 de stabilire a listei de produse care se încadrează în Clasa A „Fără contribuție la foc” prevăzută de Decizia 94/611/CE de punere în aplicare a articolului 20 din Directiva 89/106/CEE a Consiliului privind produsele pentru construcții (Text cu relevanță pentru SEE) (96/603/CE) COMISIA COMUNITĂȚILOR EUROPENE, având în vedere Tratatul de instituire a Comunității Europene, având în vedere Directiva 89/106/CEE a Consiliului din 21 decem- brie 1988 de apropiere a actelor cu putere de lege ș(cid:13)i a actelor administrative ale statelor membre referitoare la produsele pen- tru construcții (1), astfel cum a fost modificată prin Directiva 93/68/CEE (2), având în vedere Decizia 94/611/CE a Comisiei din 9 septembrie 1994 de punere în aplicare a articolului 20 din Directiva 89/106/CEE a Consiliului privind produsele pentru construcții (3), în special articolul 1 alineatul (1), în temeiul articolului 3 alineatul întrucât, (2) din Directiva 89/106/CEE, pentru a ține seama de nivele diferite de protecție pentru lucrările de construcții, care pot să predomine la nivel național, local sau regional, fiecare cerință esențială poate conduce la stabilirea claselor în documentele interpretative ș(cid:13)i în specifica- țiile tehnice; întrucât, la punctul 4. 2. 1 din Documentul interpretativ nr. 2 „Siguranța în caz de incendiu”, conținut în comunicarea Comisiei cu privire la documentele interpretative din Directiva 89/106/CEE a Consiliului (4), se justifică necesitatea nivelelor diferite referitoare (1) (2) (3) (4) JO L 40, 11. 2. 1989, p. 12. JO L 220, 30. 8. 1993, p. 1. JO L 241, 16. 09. 1994, p. 25. JO C 62, 28. 2. 1994, p. 1. la cerința esențială, în funcție de tipul, utilizarea ș(cid:13)i amplasarea lucrării de construcție, proiectul acesteia ș(cid:13)i existența instalațiilor de rezervă; întrucât, la punctul 2. 2 din Documentul interpretativ nr. 2, se pre- zintă o listă de măsuri corelate pentru îndeplinirea cerinței esen- țiale „Siguranță in caz de incendiu” care contribuie împreună la definirea strategiei de siguranță la incendii ș(cid:13)i care se poate elabora în moduri diferite în statele membre; întrucât, la punctul 4. 2. 3. 3 din Documentul interpretativ nr. 2, se identifică una dintre măsurile predominante în statele membre care constă în limitarea apariției ș(cid:13)i propagării focului ș(cid:13)i a fumului în spațiul de origine (sau pe o anumită suprafață) prin limitarea contribuției produselor pentru construcții extinderea incendiului; la întrucât definirea claselor referitoare la cerința esențială depinde parțial de nivelul limitării menționate; întrucât nivelul limitării se poate exprima doar prin nivele diferite de performanță a produselor, în condițiile utilizării finale a produselor, în funcție de comportarea la foc; întrucât, la punctul 4. 3. 1. 1 din Documentul interpretativ nr. 2, se precizează că, pentru a face posibilă evaluarea performanței în funcție de comportarea la foc a produselor, urmează să se elabo- reze o soluție armonizată care poate utiliza încercările la scară de laborator sau industrială, corelate cu simulări relevante de incendii reale; întrucât această soluție face parte dintr-un sistem de clase care nu sunt incluse în documentul interpretativ, dar care au fost adop- tate de Decizia 94/611/CE; 13/vol. 20 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 31 întrucât, în sistemul de clase prevăzut de Decizia 94/611/CE, s-a stabilit categoria „Fără contribuție la foc” în vederea reglementării produselor care nu necesită încercări pentru determinarea comportării la foc ș(cid:13)i care se menționează la clasele A din tabe- lele 1 ș(cid:13)i 2ș(cid:13)i, în afară de acestea, în tabelul 1, sub forma unei „liste de produse ignifuge”; întrucât articolul 20 alineatul (2) din Directiva 89/106/CEE indică procedura care trebuie urmată pentru adoptarea dispozițiilor necesare pentru stabilirea claselor de cerințe, în măsura în care acestea nu sunt incluse în documentele interpretative; întrucât măsurile prevăzute de prezenta decizie sunt în conformitate cu avizul Comitetului permanent pentru construcții, inflamabilitate ș(cid:13)i conform condițiilor stabilite, de asemenea, în anexă, în clasele A („Fără contribuție la foc”) prevăzute de tabelele 1 ș(cid:13)i 2 din anexa la Decizia 94/611/CE. În sensul prezentei clasificări, nu sunt necesare încercări pentru determinarea comportării la foc a acestor materiale ș(cid:13)i produselor realizate din acestea. Articolul 2 Prezenta decizie se adresează statelor membre. ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE: Adoptată la Bruxelles, 4 octombrie 1996. Articolul 1 Materialele ș(cid:13)i produsele realizate din acestea, prezentate în anexa la prezenta decizie, se clasifică, în funcție de nivelul scăzut de Pentru Comisie Martin BANGEMANN Membru al Comisiei 32 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 13/vol. 20 ANEXĂ Materiale ce urmează să fie considerate în clasa A de comportare la foc, care nu necesită încercări, conform Deciziei 94/611/CE Observații generale Se recomandă realizarea produselor doar din unul sau mai multe dintre următoarele materiale, în cazul în care acestea urmează să se considere în clasa A, fără încercări. Produsele realizate prin lipirea unuia sau mai multora dintre următoarele materiale împreună se vor considera în clasa A, fără încercări, cu condiția ca adezivul să nu depăș(cid:13)ească 0,1 % în greutate sau volum (oricare este mai mic). Produsele sub formă de panouri (de exemplu, materialele izolatoare) cu unul sau mai multe straturi organice sau produsele ce conțin un material organic care nu este distribuit în mod omogen (cu excepția adezivului) se exclud din listă. De asemenea, produsele realizate prin depunerea unui strat anorganic pe următoarele materiale (de exemplu, produsele metalice cu strat de acoperire) se pot considera în clasa A, fără încercări. Pentru nici unul dintre materialele din tabel nu se admite un conținut mai mare de 1,0 % în greutate sau volum (oricare este mai mic) de material organic distribuit în mod omogen. Material Observații Argilă expandată Perlit expandat Vermiculită expandată Vată minerală Sticlă celulară Beton Inclusiv betonul gata preparat ș(cid:13)i produsele din beton armat prefabricat ș(cid:13)i din beton precomprimat Beton cu agregate (agregate minerale grele ș(cid:13)i uș(cid:13)oare, fără a include izolația termică integrală) Poate să conțină adaosuri (de exemplu PFA) pigmenți ș(cid:13)i alte materiale. Include elemente prefabricate. Elemente din beton aerat autoclavizat Elemente fabricate din lianți hidraulici ca cimentul ș(cid:13)i/sau calcarul, în combinație cu materiale fine (materiale silicioase, PFA, zgură de furnal) ș(cid:13)i materiale de expandare. Includ elementele prefabricate. Ciment fibros Ciment calcar Zgură de furnal/cenuș(cid:13)ă zburătoare pulverizată (PFA) Agregate minerale Fier, oțel ș(cid:13)i oțel inoxidabil Nu în formă fin divizată Cupru ș(cid:13)i aliaje de cupru Nu în formă fin divizată 13/vol. 20 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 33 Material Observații Zinc ș(cid:13)i aliaje de zinc Nu în formă fin divizată Aluminiu ș(cid:13)i aliaje de aluminiu Nu în formă fin divizată Plumb Nu în formă fin divizată Gips ș(cid:13)i tencuieli pe bază de gips Mortar cu lianți anorganici Elemente din argilă Elemente de silicat de calciu Produse din piatră naturală sau ardezie Elemente de ghips Mozaic Sticlă Produse ceramice din sticlă Produse ceramice Pot să includă aditivi (întârzietori de priză, materiale de umplere, fibre, pigmenți, var hidratat, agenți de reținere a aerului ș(cid:13)i apei ș(cid:13)i plastifianți), agregate dense (de exemplu, nisip natural sau concasat) sau agregate de cate- gorie uș(cid:13)oară (de exemplu, perlit sau vermiculit). Mortare pentru tencuieli ș(cid:13)i mortare pentru ș(cid:13)ape ce conțin unul sau mai mulți lianți anorganici, de exemplu, ciment, var, ciment pentru zidărie ș(cid:13)i gips Elemente din argilă sau alte materiale argiloase, cu sau fără nisip, combustibil sau alți aditivi. Includ cărămizi, țigle, elemente de pavaje ș(cid:13)i din argilă refractară (de exemplu, căptuș(cid:13)elile de coș(cid:13)uri). Elemente obținute din amestec de var ș(cid:13)i materiale silicioase naturale (nisip, nisip grosier sau pietriș(cid:13) silicios sau amestecuri ale acestora). Pot include ș(cid:13)i pigmenți colo- ranți. Elemente prelucrate sau neprelucrate din piatră naturală (roci magmatice, sedimentare sau metamorfice) sau ardezie. Includ blocuri ș(cid:13)i alte elemente de sulfat de calciu cu apă, ce pot să conțină fibre, materiale de umplere, agregate ș(cid:13)i alți aditivi ș(cid:13)i se pot colora cu pigmenți. Include mozaicuri din beton prefabricat ș(cid:13)i pardoseli exe- cutate pe loc. Include sticla consolidată termic, consolidată chimic, stratificată/securit ș(cid:13)i laminată. Produse ceramice din sticlă constituite dintr-o fază cristalină ș(cid:13)i una de sticlă reziduală Includ produse turnate ș(cid:13)i extrudate, cu smalț sau fără smalț


eurovoc_concepts:
EU financing
South Africa
comitology
cooperation policy
development aid

text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS Bruselas, 04. 10. 1996 COM(96) 459 final 95/0110 (SYN) PROPUESTA REEXAMINADA DE REGLAMENTO (CE) DEL CONSEJO RELATIVO A LA COOPERACIÓN AL DESARROLLO C ON S UD A F R I CA (presentada por la Comisión con arreglo a la letra d) del artículo 189 C del tratado CE) EXPOSICIÓN DE MOTIVOS (Relativa a las enmiendas adoptadas por el Parlamento Europeo [en segunda lectura, con arreglo al procedimiento de cooperación] y aceptadas o rechazadas por la Comisión) Asunto; Propuesta reexaminada de Reglamento (CE) del Consejo relativo a la cooperación al desarrollo con Sudáfrica Referçnçfo in^uçiona): Procedimiento de cooperación, segunda lectura (art0 189 C, letra "d") 95/0110 (SYN) Contexto: El 10 de mayo de 1995 la Comisión presentó al Consejo y al Parlamento una propuesta de Reglamento del Consejo1 destinada a proporcionar el fundamento jurídico de la línea presupuestaria B 7-3200 (Programa Europeo de Reconstrucción y Desarrollo para Sudáfrica: PERD). El Reglamento del Consejo propuesto, relativo a las actividades de cooperación al desarrollo en la República de Sudáfrica, basado en el Artículo 130 W del Tratado, está sujeto al procedimiento de cooperación (Artículo 189 C del Tratado). Con arreglo a dicho procedimiento de cooperación, el Parlamento dio su dictamen al efectuar la primera lectura el 10 de octubre de 19952, presentando un total de 6 enmiendas. Algunas de estas enmiendas fueron incluidas en el proyecto de Reglamento al celebrarse las posteriores conversaciones entre la Comisión y el Consejo, en el último trimestre de 1995. El pasado 18 de marzo de 1996 el Consejo adoptó una Posición Común3 y la Comisión dio su acuerdo a las nuevas disposiciones que eran fruto de las conversaciones celebradas en el Consejo, ya que consideraba que servían para definir mejor el marco jurídico del PERD en Sudáfrica. Las únicas excepciones se refieren a la comitología, la duración de la vigencia del Reglamento y la financiación del PERD4. El pasado 18 de julio el parlamento dio de nuevo su dictamen en la segunda lectura5, adoptando 4 enmiendas. Éstas se refieren a: el papel del Gobierno y la sociedad civil en el diálogo sobre políticas, y la participación de los Estados miembros en las tareas de programación; la autoridad del Jefe de la Delegación en los asuntos económicos; la comitología; y las referencias a la existencia de un plazo y a una dotación financiera. Conforme a la letra "d" del Artículo 189 C del Tratado, la Comisión presenta una propuesta reexaminada en la que se incluyen las enmiendas consideradas aceptables. 1 COM (95) 174 final, DO n° C 235 de 9. 9. 1995, p. 5. 2 DO n° C 287 de 3OJO. 1995, p. 29. 3 Doc. ii° Í2"T VOS de 18 de marzo de 1996. 4 SEC (96) 62'7 fina! de 11. 4. 1996. ' Comentario sobre las enmiendas adoptadas por el Parlamento Europeo y aceptadas o rechazas por la Comisión La Comisión no considera aceptable la mayor parte de la Enmienda 1 ni la totalidad de la Enmienda 2, pero sí encuentra aceptable parte de la Enmienda 3 y la totalidad de la Enmienda 4. Enmienda n° 1 La Comisión está de acuerdo con la renovación de la referencia al diálogo político con el Gobierno sudafricano, pues, a su juicio, dicho Gobierno es el único interlocutor posible en un diálogo fructífero sobre políticas. Por lo tanto, la Comisión acepta esta parte de la enmienda, tal como figura en el texto de la Posición Común. Por lo que respecta al papel que en el diálogo sobre políticas de cooperación podría desempeñar la Agencia Nacional de Desarrollo (un organismo cuya creación está prevista, aunque todavía está pendiente de llevarse a cabo, y que serviría de marco estructural para las ONG sudafricanas), la Comisión piensa que no debe corresponder a dicho organismo ser su interlocutor sobre políticas, y que su función, cuando exista, ha de ser la de encuadrar a las ONG y canalizar los fondos hacia los proyectos de éstas que sean coherentes con las prioridades sectoriales convenidas por el Gobierno sudafricano y la Comisión. Por consiguiente, la Comisión no encuentra aceptable esta parte de la Enmienda. Por otro lado, el Parlamento quiere eliminar la referencia a las medidas de coordinación entre la Comisión y el Consejo con relación al papel del Comité de Sudáfrica y a las tareas de programación. La referencia fue incorporada en la Posición Común y no figuraba en la propuesta inicial de la Comisión. La postura de la Comisión es sumarse a la Posición Común sobre las tareas de coordinación v programación, con el propósito de conseguir un paralelismo con los procedimientos del Convenio de Lomé. En consecuencia, no juzga aceptable esta parte de la Enmienda. Enmienda n° 2 La Comisión se opone a la inclusión de una referencia específica sobre la cantidad máxima para aprobación de gastos y operaciones por parte del Jefe de su Delegación. Puesto que la ejecución de la línea presupuestaria B 7-3200 forma parte del mandato de la Comisión, esta clase de datos no deben figurar en un reglamento. Enmienda n° 3 La Comisión conviene con el Parlamento Europeo que para la labor del PERD resulta más adecuado disponer de un Comité del tipo Il-a (según su propia propuesta inicial), por lo que debería modificarse convenientemente la Posición Común alcanzada con el Consejo (un Comité del tipo Hl-a). En cambio, es objetable la participación de un miembro de la Comisión de Desarrollo y Cooperación del PE, por no ser conforme a lo dispuesto en la Decisión del Consejo de 1987 sobre procedimientos de la comitología. El Comité propuesto está incluido en los procedimientos de organización de la ejecución del Presupuesto por parte de la Comisión. Por ello, ésta no encuentra aceptable esta parte de la Enmienda. Enmienda n° 4 La Comisión acepta la Enmienda propuesta por el Parlamento Europeo sobre la eliminación de la especificación de una fecha de expiración y de una dotación financiera, pues se trata de algo que incumbe a la autoridad presupuestaria. PROPUESTA REEXAMINADA DE REGLAMENTO (CE) DEL CONSEJO RELATIVO A LA COOPERACIÓN AL DESARROLLO CON SUDÁFRICA El Artículo 8 debe quedar redactado así: " 1. "2. La Comisión contará con la asistencia de un Comité, denominado en adelante "El Comité de Sudáfrica", compuesto por representantes de los Estados miembros y presidido por el representante de la Comisión. " El representante de la Comisión someterá al Comité una propuesta de medidas, y éste emitirá un dictamen sobre el proyecto, dentro del plazo que habrá fijado el Presidente ateniéndose a la urgencia del asunto en cuestión. El dictamen será aprobado por la mayoría prevista en el punto 2 del Artículo 148 del Tratado (para la adopción de decisiones del Consejo a propuesta de la Comisión). En las votaciones efectuadas en el seno del Comité los votos de los representantes de los Estados miembros tendrán la ponderación prevista en el Artículo citado. El Presidente no tomará parte en la votación. " "Las medidas decididas por la Comisión serán aplicables inmediatamente. Sin embargo, si no cuentan con el dictamen conforme del Comité, la Comisión habrá de comunicarlas inmediatamente al Consejo. Cuando esto ocurra, la Comisión podrá aplazar la aplicación de las medidas que haya decidido, por un período no superior a un mes a partir de la fecha de la comunicación. " "El Consejo podrá tomar por mayoría cualificada una decisión distinta, dentro del plazo señalado en el párrafo anterior. " El Artículo 10 debe quedar redactado así: "El presente Reglamento entrará en vigor al tercer día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. " "Este Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. " La aceptación de la versión del Artículo 10 que acabamos de dar implica la eliminación de la frase que pasamos a reproducir, la cual era el último Considerando del preámbulo de la Posición Común adoptada por el Consejo: "Considerando que, con arreglo a lo dispuesto en el punto 2 de la Declaración del Parlamento Europeo, del Consejo y de la Comisión de 6 de marzo de 1995, se incluirá en el presente Reglamento un importe de referencia financiera para todo el período de duración del Programa, sin que ello afecte a las competencias de la Autoridad Presupuestaria definidas por el Tratado. " ISSN 0257-9545 COM(96) 459 final DOCUMENTOS ES 11 N' de catálogo : CB-CO-96-468-ES-C ISBN 92-78-08943-5 Oficina de Publicaciones Oficiales de las Comunidades Europeas L-2985 Luxemburgo S*