title: Meddelelse til Europa-Parlamentet, Rådet og Det Europæiske Monetære Institut - Afledt ret vedrørende indførelse af euroen og visse bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen

text: KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER Bruxelles, den 16. 10. 1996 KOM(96) 499 endelig udg. 96/0249 (CNS) 96/0250 (CNS) Meddelelse til Europa-Parlamentet, Rådet og Det Europæiske Monetære Institut Afledt ret vedrørende indførelse af euroen og visse bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) om visse bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) om indførelse af euroen (forelagt af Kommissionen) Afledt ret vedrørende indførelse af euroen og visse bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen (Meddelelse til Europa-Parlamentet, Rådet og Det Europæiske Monetære Institut) Det Europæiske Råd tastlagde i december 1995 i Madrid et scenario for indførelsen af den fælles valuta og bestemte, at det tekniske forarbejde til en rådsforordning, som skal udstikke den retlige ramme for anvendelsen af euroen, skulle være afsluttet senest ved udgangen af 1996. Det er på denne baggrund, at Kommissionen hermed fremlægger to forslag til Rådets forordninger. Vedlagte forslag til forordninger er udarbejdet i overens stemmelse med principperne for denne retlige ramme, jf. punkt 9 i referencescenariet. Den retlige ramme er blevet defineret efter intensive drøftelser med repræsentanter for den private sektor, og Det Europæiske Monetære Institut har ligeledes bidraget med værdifuld støtte. De drøftelser, som Kommissionens tjenestegrene har afholdt, har alle vist, at de konkrete forberedelser til overgangen til den fælles valuta inden for såvel den private som den offentlige sektor fordrer, at den retlige ramme for euroen ligger fast i god tid inden starten på tredje fase af Den Økonomiske og Monetære Union. For nogle bestemmelsers vedkommende - navnlig bestemmelserne om kontinuitet i kontraktforhold og om afrunding - kan den retlige sikkerhed, der er nødvendig for forberedelserne, kun tilvejebringes, hvis de pågældende bestemmelser vedtages og træder i kraft længe før indledningen af tredje fase. Artikel 109 L, stk. 4, sidste punktum, der bestemmer, al der også kan vedtages "andre foranstaltninger, som er nødvendige for en hurtig indførelse af. som fælles valuta", vil først kunne benyttes som retsgrundlag i begyndelsen af 1998, når det i henhold til artikel 109 J, stk. 4, er blevet afgjort, hvilke medlemsstater der opfylder de nødvendige betingelser for indførelse af en fælles valuta. I overensstemmelse med den aftale, der blev indgået på det uformelle ØKOFIN-møde foreslår Kommissionen derfor, at de bestemmelser, for hvilke der er et hastende behov for retlig sikkerhed, baseres på traktatens artikel 235, mens de øvrige bestemmelser i den retlige ramme vedtages på grundlag af traktatens artikel 109 L, stk. 4. i september 1996, i Dublin Kommissionen foreslår, at der anmodes om politisk godkendelse af de to forslag til forordninger på Det Europæiske Råds samling i Dublin i december 1996. Denne meddelelse er ledsaget af følgende to forslag til forordninger: • Rådets forordning om indførelse af euroen (traktatens artikel 109 L, stk. 4). Formålet er at fastsætte nogle pengelovgivningsbestemmelser for medlemsstater uden dispensation. Forordningen vil træde i kraft den I. januar 1999. Den fastsætter, at de nationale valutaer erstattes af euroen. I en overgangsperiode, der senest slutter den 31. 12. 2001, defineres de deltagende medlemsstaters nationale valutaer som underopdelinger af euroen. I denne periode er euroenheden og de nationale valutaenheder juridisk ligestillet. Forslaget til forordning indeholder regler for anvendelse af de nationale valutaenheder og af euroen som selvstændig enhed. Det indeholder også regler om sedler og mønter denomineret i euro, som sættes i omløb senest den 31. 12. 2001. Ifølge traktatens artikel 109 L, stk. 4, skal Den Europæiske Centralbank høres, men denne høring kan ifølge traktatens artikel 109 F, stk. 8, erstattes af en liøring af Det Europæiske Monetære Institut. Der er ikke formelt krav om en høring af Europa- Parlamentet, men den vil i høj grad være ønskværdig. • Rådets forordning om visse bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen (traktatens artikel 235). Formålet med denne forordning er at fastsætte de bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen, som der er et hastende behov for af hensyn til den retlige sikkerhed. I dette forslag til forordning bekræftes det, at indførelsen af euroen ikke vil instrumenter. Desuden i kontraktforhold eller andre retlige påvirke kontinuiteten bekræftes det, at pr. 1. 1. 1999 bliver en ecu i form af en kurv af valutaer til en euro. Endelig indeholder forslaget til forordning bestemmelser om den grad af nøjagtighed, hvormed omregningskurserne vil blive fastsat den 1. januar 1999, og det indeholder regler for afrunding ved omregninger mellem euroen og de nationale valutaenheder. Europa-Parlamentet vil blive hørt i overensstemmelse med traktatens artikel 235. Det Europæiske Monetære Institut vil blive hørt i overensstemmelse med traktatens artikel 109 F, stk. 6. BEGRUNDELSE 1. INDLEDNING - GENERELLE BETRAGTNINGER Hovedformålene med forslagene Nu hvor ØMU-forberedelserne er nået til de praktiske spørgsmål, stiller de økonomiske beslutningstagere i stigende grad krav om, at der tilvejebringes komplet retlig sikkerhed med hensyn til euroens brug i god tid inden indledningen af ØMU's tredje fase. På sit møde i december 1995 i Madrid anerkendte Det Europæiske Råd dette behov for retlig sikkerhed og fastlagde et referencescenario for overgangen til den fælles valuta. Desuden bestemte det, at en rådsforordning, hvortil det tekniske forarbejde skal være afsluttet senest ved udgangen af 1996, vil træde i kraft den 1. januar 1999 og udstikke den retlige ramme for anvendelsen af euroen. Det Europæiske Råd bekræftede også princippet om kontinuitet i kontraktforhold, og at udskiftningen af henvisninger til ecu kurven med henvisninger til euroen vil foregå til en 1 til I-kurs. Kommissionen imødekommer behovet for retlig sikkerhed ved at foreslå bestemmelser, der kan danne den retlige ramme for anvendelsen af euroen. De pågældende bestemmelser er indeholdt i to særskilte forslag til forordninger af følgende årsag: Artikel 109 L, stk. 4, sidste punktum, bestemmer, at der også kan vedtages "andre foranstaltninger, som er nødvendige for en hurtig indførelse af. som fælles valuta". Denne artikel vil imidlertid først kunne benyttes som retsgrundlag i begyndelsen af 1998, når det i henhold til artikel 109 J, stk. 4, er blevet afgjort, hvilke medlemsstater der opfylder de nødvendige betingelser for indførelse af en fælles valuta. Derfor er de bestemmelser, for hvilke der er et hastende behov for retlig sikkerhed, og som derfor må vedtages i den nærmeste fremtid, baseret på traktatens artikel 235. De øvrige bestemmelser, som definerer de deltagende medlemsstaters pengelovgivning, er baseret til disse på forslag bestemmelser nu åbner Kommissionen mulighed for en politisk aftale om bestemmelserne, således at deres formelle vedtagelse i 1998 vil være en ren formalitet. traktatens artikel 109 L, stk. 4. Ved allerede at fremsætte Formålene med forslaget til Rådets forordning om visse bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen er følgende: - at bekræfte, at henvisninger til ecu i kontrakter og andre retlige instrumenter pr. 1. januar 1999 erstattes af henvisninger til euroen i et l til l-forhold - at bekræfte videreførelsen af kontrakter, der er denomineret i nationale valutaer eller ecu, og som rækker længere end 1. januar 1999 - at bestemme den grad af nøjagtighed, hvormed omregningskurserne vil blive uigenkaldeligt fastsat den 1. januar 1999 at fastsætte nogle afrundingsregler. Med dette forslag til forordning indføres navnet "euro" desuden i EF-lovgivningen. I henvisningerne refereres der til Det Europæiske Råds beslutning vedrørende dette navn. Der kan især peges på følgende konsekvenser af forslaget til forordning: - markederne får bekræftet og forsikres om, at kontrakter ikke vil blive påvirket af euroens indførelse - de rettigheder og forpligtelser, der følger af kontrakter denomineret i kurv-ecuen, slås fast det tekniske forberedelsesarbejde forbundet med overgangen til euroen, navnlig på det informationsteknologiske område, gøres lettere. Forslaget til forordning om indførelse af euroen tjener følgende hovedformål: - at bestemme tidsplanen for tilendebringelse af overgangen til euroen - at erstatte de nationale valutaer med euroen fra den l. januar 1999 - at fastsætte en juridisk bindende ligestilling mellem euroen og de nationale valutaenheder i den periode, hvor der endnu ikke er sat euro-sedler og euro-mønter i omløb - at sikre, at private økonomiske beslutningstagere frit vil kunne anvende euroen i denne overgangsperiode, men at de samtidig ikke skal være forpligtet til at gøre det at fastsætte regler for indførelsen og beskyttelsen af pengesedler og mønter. Dette forslag til forordning giver også de økonomiske beslutningstagere større sikkerhed for følgende: - tidsplanen for tilendebringelse af overgangen - mulighederne for anvendelse af euroen i overgangsperioden som både en selvstændig enhed og i form af nationale valutaenheder - udskiftningen af nationale sedler og mønter med sedler og mønter denomineret i euro ved udgangen af overgangsperioden. 2. BEMÆRKNINGER TIL ARTIKLERNE I RÅDETS FORORDNING \F[. \ OM VISSE BESTEMMELSER VEDRØRENDE INDFØRELSEN AF EUROEN Artikel 1 Denne artikel indeholder definitioner af forskellige udtryk, der anvendes i dette forslag til forordning. Udtrykket "retslige instrumenter" dækker alle instrumenter, som er af retlig relevans, og hvori der henvises til valutaer, valutaenheder eller beløb i valutaenheder. Det omfatter også udtrykkeligt betalingsinstrumenter, som ikke er pengesedler og mønter, herunder checks. Udtrykket "nationale valutaenheder" definerer de valutaenheder i medlemsstaterne uden dispensation, som stadig er i brug i overgangsperioden. Omregningskurserne kan først vedtages den 1. 1. 1999, jf. traktatens artikel 109 L, stk. 4, første punktum (se artikel 4). Artikel 2 Denne artikel er af deklaratorisk karakter. Den bekræfter, at henvisninger til ecuen som en i Rådets forordning (EF) traktatens artikel 109 G, og som defineret valutakurv, jf. nr. 3320/94, erstattes af henvisninger til euroen i forholdet 1:1. Denne definition anvendes utvetydigt i EF-lovgivningen. Med hensyn til brugen af ecu inden for privatretten forudsættes det, at kontrakter hvori der anvendes ecu, uden at den er klart defineret, skal antages at henvise til ecuen som defineret i EF-retten. Det kan roligt antages, at i de fleste tilfælde havde parterne i ecu-kontrakter til hensigt at henvise til den officielle ecu, selv om dette ikke altid afspejledes tydeligt i den enkelte kontrakts ordlyd. Dette princip om antagelsen ligger på linje med Kommissionens henstilling 94/284/EF om den retlige behandling af ecuen og kontrakter i ecu med henblik på indførelsen af den fælles europæiske valuta. En sådan formodning respekterer fuldt ud kontraktfriheden, idet den tillader kontraktparterne at aftale noget andet, hvorved formodningen bortfalder. I denne artikel benyttes navnet "euro" for den fælles valuta. Betragtningerne indeholder en henvisning til den beslutning om navnet, der blev truffet af Det Europæiske Råd i Madrid. I stk. 2 ophæves Rådets forordning (EF) nr. 3320/94. Som følge af traktatens bestem melser, herunder især artikel 109 G og 109 L, stk. 4, ville denne forordning under alle omstændigheder blive ugyldig ved indledningen af tredje fase. Artikel 3 Denne artikel tjener til at bekræfte kontinuiteten i retslige instrumenter, bl. a. kontrakter. Den tjener kun et deklaratorisk formål. Da ØMU hverken kan betegnes som en uforudseelig begivenhed eller som en alvorlig forstyrrelse af de bestående forhold, beret tiger indførelsen af euroen ikke, at der henvises til princippet om skuffede forventninger eller "Wegfall der Geschåftsgrundlage", "théorie de lfimprévision" eller principper med tilsvarende virkning. Princippet om kontinuitet blev allerede understreget af Det Europæiske Råd i Madrid i forbindelse med scenariet for overgangen. "Betingelserne i et retligt instrument" omfatter navnlig rentesatser i finansielle kontrakter, men også alle andre betingelser. Bestemmelsen gælder for kontrakter, der lyder på de deltagende medlemsstaters valutaer og på ecu, uanset om de er indgået efter lovgivningen i deltagende eller ikke-deltagende medlemsstater. Der henvises i artiklen til "indførelsen af euroen", et udtryk der anvendes i traktatens artikel 109 L, stk. 4; det er bredere end "erstatning". Udtrykket indebærer, at henvisninger til ecuen som angivet i artikel 2 i denne forordning, erstattes af henvisninger til euroen. Sidste punktum bekræfter, at det almindeligt anerkendte princip om kontraktfrihed bevares. Artikel 4 I denne artikel fastsættes der regler for omregningskurserne. Ifølge første punktum i artikel 109 L, stk. 4, kan selve kurserne først vedtages den 1. 1. 1999. Stk. 1 giver vished med hensyn til hvilken kategori af kurser, der skal fastsættes, og med hensyn til antallet af betydende cifre; sidstnævnte udtryk indebærer, at en kurs - regnet fra venstre og begyndende med det første tal, der ikke er nul - har seks cifre (må ikke forveksles med antallet af decimaler). Rådet forpligter sig til at fastsætte kurserne med denne grad af nøjagtighed. Valget af seks betydende cifre følger normerne i EMS. For at undgå unøjagtigheder i omregningerne omfatter den uigenkaldelige kursfastsættelse kun omregningskursen mellem euroen og de nationale valutaenheder. De bilaterale kurser mellem de nationale valutaenheder vil fremgå af disse omregningskurser. Det fastsættes omregninger. i stk. 2, at omregningskurserne ikke må afrundes, når der foretages Stk. 3 forbyder brugen af omvendte kurser, fordi dette ville indebære afrunding af kurserne og kunne medføre store unøjagtigheder som følge af multiplikatoreffekten af afrundingen, navnlig hvis det drejer sig om store valutabeløb. Stk. 4 indeholder en bindende algoritme for omregninger mellem nationale valutaenheder, idet disse bilaterale kurser ifølge definitionen af "omregningskurser" i artikel l ikke vil blive defineret direkte. Artikel 5 I denne artikel defineres en række afrundingsregler for omregninger af pengebeløb mellem euro og nationale valutaenheder samt mellem nationale valutaenheder. Pengebeløb i euro skal altid afrundes til nærmeste cent. Pengebeløb i nationale valutaenheder afrundes til nærmeste underenhed eller til nærmeste enhed af den nationale valutaenhed. National praksis respekteres. Denne fleksibilitet giver blandt andet mulighed for, at man i visse lande kan fortsætte en praksis, hvorefter pengebeløb afrundes til andre enheder end dem, der henvises til i artiklen (f. eks. hvor beløb afrundes til et multiplum af valutaenheden). Artikel 6 I denne artikel fastlægges ikrafttrædelsesdatoen. Forordningen træder i kraft dagen efter offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Artikel 2 får først virkning pr. 1. januar 1999. 3. BEMÆRKNINGER TIL ARTIKLERNE I RÅDETS FORORDNING OM INDFØRELSE AF EUROEN Artikel 1 instrumenter", I artikel 1 defineres udtrykkene "deltagende medlemsstater", "retlige "omregningskurser", "euroenhed", "nationale valutaenheder", "overgangsperiode" og "regulerede markeder". Udtrykket "deltagende medlemsstater" benyttes til at beskrive medlemsstaterne uden dispensation. Selv om antagelsen er, at alle EU-medlemsstaterne i princippet deltager i tredje fase af ØMU, om end underlagt forskellige regler, benyttes udtrykket "deltagende medlemsstater" for at lette forståelsen af forordningsudkastet. Opregningen af de deltagende medlemsstater letter anerkendelsen af "lex monetae" i tredjelande. Udtrykket "retlige instrumenter" betegner i denne sammenhæng alle instrumenter, der har retlig relevans, og som henviser til valutaer, valutaenheder eller beløb i valutaenheder. Det omfatter navnlig alle former for aftaler, hvad enten der er tale om skriftlige eller mundtlige aftaler, stiltiende aftaler eller aftaler, der kan udelades af parternes adfærd. I henhold til traktatens artikel 109 L, stk. 4, kan omregningskurserne først fastlægges pr. 1. 1. 1999. Reglerne for fastlæggelse af omregningskurserne fastsættes i Rådets forordning |. | om visse bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen. For at undgå afrun- dingsproblemer vil der kun blive fastlagt omregningskurser for 1 euro i forhold til hver enkelt af medlemsstaternes nationale valutaer. De bilaterale kurser må udledes af euro kurserne; ovennævnte rådsforordning indeholder en bindende algoritme til dette formål. Der vil ikke blive fastlagt nogen omvendte kurser for værdien af 1 enhed af de nationale valutaer i forhold til euroen. I overgangsperioden vil der være flere enheder af euroen som valuta i de deltagende medlemsstater, nemlig "euroenheden" og de "nationale valutaenheder". Udtrykket "euro enhed" benyttes til at skelne mellem decimalangivelser af euroen udtrykt i enheder af euroen selv og ikke-decimalangivelser af euroen udtrykt i enheder af den nationale valuta. Udtrykket "nationale valutaenheder" benyttes til at beskrive de deltagende medlemsstaters valutaer, der var selvstændige valutaer, indtil de blev afløst af euroen. Tidspunktet for overgangsperiodens udløb vil blive fastlagt senere. investe Definitionen af "regulerede markeder" henviser til direktiv 93/22/EØF om ringsservice i forbindelse med værdipapirer. Den omfatter markeder for regelmæssig handel med samt clearing og afregning af omsættelige værdipapirer, andele i kollektive investeringsselskaber, pengemarkedsinstrumenter, finansielle futures, fremtidige renteaftaler (FRA-kontrakter), swaps, optioner på finansielle instrumenter og betalingsinstrumenter. Artikel 2 Ved første punktum og i kombination med artikel 17 indføres euroen pr. I. januar 1999 som valuta i de deltagende medlemsstater. Henvisningen til medlemsstaterne (og ikke til i hver enkelt Den Monetære Union) tjener til at præcisere, at euroen er valutaen medlemsstat. Dette skulle medvirke til at undgå usikkerhed omkring kontinuiteten i kontraktforhold, specielt i international sammenhæng. Der skelnes mellem valutaens navn (euro) og den regningsenhed (1 euro), som alle valutabeløb skal måles i. Som aftalt på det uformelle ØKOFIN-møde i Verona i april 1996 inddeles euroen i 100 "cent". Som det præciseres i betragtningerne, er det ikke meningen, at definitionen af "cent" skal forhindre brug af varianter af dette navn i almindelig brug, når blot der ikke rejses tvivl om princippet om, at navnet på den fælles valuta og dens underenheder kun må fastlægges på EF-plan. Artikel 3 Ved at fastsætte, at euroen træder i stedet for de hidtidige nationale valutaer til omreg ningskurserne, cementerer denne artikel den "faste relation" mellem hver af de hidtidige valutaer og den nye valuta. Den sikrer derved kontinuitet i kontraktforhold og andre retlige instrumenter i overensstemmelse med nominalismeprincippet. Erstatningen af de hidtidige nationale valutaer i de deltagende medlemsstater finder sted den 1. januar 1999. Overgangsbestemmelserne om de nationale valutaenlieders status og brug påvirker ikke denne erstatning i retlig forstand. Artikel 4 Denne artikel fastsætter regningsenheden for ESCB, som hverken er angivet i traktaten eller ESCB-protokollen. Det skal bemærkes, at denne bestemmelse - fordi den først træder i kraft den 1. januar 1999 - ikke fastsætter regningsenheden for perioden fra oprettelsen af ECB til starten på tredje fase. Hvis det blev besluttet at benytte ecu-kurven, som er regningsenheden for Det Europæiske Monetære Institut, vil dette forordningsudkast sikre, at regningsenheden bliver euroen fra og med 1. 1. 1999; denne artikel vil i så fald være deklaratorisk. Artikel 5 begrænser artikel 6-9 til kun at gælde i overgangsperioden. Artikel 5 Artikel 6 Artikel 6 introducerer begrebet national valutaenhed, som defineres i artikel 1. Ved første punktum i stk. 1 indføres der midlertidigt yderligere opdelinger af den fælles valutaenhed, euroen (ud over opdelingen i artikel 2, som er permanent). Ved dette punktum gør EF- lovgiverne brug af deres beføjelse til at indføre lige så mange opdelinger af den fælles 9 valuta, de måtte ønske, i de værdier af den fælles valutaenhed, de måtte ønske, og under det navn, de måtte ønske. Dette kan indebære omregningsfaktorer, der er lavere end l. De nationale underopdelinger forbliver i kraft. Artiklen åbner mulighed for ikke blot at anvende ckn fælles valuta under dens eget navn, men også med de hidtidige nationale valutaers denomineringer og enheder, som bliver angivelser af euroen. Tredje punktum sikrer, at de bestemmelser i den nationale pengelovgivning, der er forenelige med denne forordning, fortsat er gældende i overgangsperioden. Dette gælder primært bestemmelser, der vedrører pengesedler og mønter. Stk. 2 præciserer, at det ikke har nogen betydning for retsvirkningen af et retligt instru ment, om der heri henvises til den nationale valutaenhed eller euroenheden. I kraft af denne bestemmelse har aftaler lige stor retsvirkning, hvad enten de er denomineret i euroenheden eller de nationale valutaenheder. Det samme gælder lovgivningsbestemmelser og andre retlige instrumenter. Artikel 7 Denne artikel gælder udelukkende for retlige instrumenter, der er oprettet inden 1. 1. 1999. Hvis denne bestemmelse ikke fandtes, ville det f. eks. være usikkert, om en fordring i en national valuta pr. 31. 12. 1998 den 1. 1. 1999 skulle betragtes som en eurofordring udtrykt i euroenheden selv eller en eurofordring udtrykt i den pågældende nationale valutaenhed. Ifølge denne artikel bliver en kontrakt, der indebærer en forpligtelse til at betale f. eks. 100 FRF, pr. 1. 1. 1999 til en forpligtelse til at betale det tilsvarende beløb i euro (dette følger af artikel 3), men denomineret i 100 FRF, som vil være en underenlied af euroen. Det er først efter overgangsperiodens udløb, at henvisninger til nationale valutaenheder i kraft af artikel 14 skal læses som henvisninger til euroenheden (og derved som forpligtelser, der skal opfyldes i euroenheden). instrumenter i retlige Artiklen bibeholder status quo i valutaangivelser; den forhindrer ikke parterne i en kontrakt i at aftale at ændre valutaangivelsen i at ændre valutaangivelsen i en lov. Den har heller ingen standsti 11-effekt på lovgivningen generelt. i kontrakten eller lovgiverne Artikel 8 Denne artikel afspejler en afbalancering mellem princippet om "ingen tvang" og princippet om "intet forbud", som dette er fastsat i referencescenariet, der blev fastlagt på Det Europæiske Råds møde i Madrid. Første punktum fastslår, at valutaangivelsen i et retligt instrument - hvad enten den er euroenheden eller den nationale valutaenhed - skal respekteres. Den sikrer, at den valutaenhed, der er fastsat i det relevante retlige instrument (f. eks. en kontrakt eller en lov), er den valutaenhed, der skal benyttes ved udførelsen af alle handlinger (opgørelser, fakturaer, betalinger osv. ), der skal udføres i henhold til det pågældende retlige instrument. Derved sikrer stk. 1, at de økonomiske agenter uanset 10 bestemmelserne i de efterfølgende stykker kun skal benytte den enhed - enten euroen eller den nationale valuta - som de har aftalt at benytte. Tilsvarende sikrer stk. 1, at love, der fastsætter brug af en bestemt enhed, f. eks. i forbindelse med offentliggørelse af regnskaber, anvendes med den valutaangivelse, der står angivet i dem. Stk. I forhindrer naturligvis ikke en debitor i at indfri en gæld denomineret i euroenheden - medmindre der eksplicit er aftalt betaling i andet end rede penge - ved at betale med sedler eller mønter denomineret i den nationale valutaenhed, der er lovligt betalingsmiddel i det land, hvor gælden indfries. Stk. 2 overlader det til aftaleparter at aftale brug af en anden valutaangivelse end den, der benyttes i det retlige instrument, der ligger til grund for deres kontraktforhold. Stk. 3 har til formål at øge ombytteligheden mellem euroen og de nationale valutaenheder i forbindelse med betalinger, der sker ved kreditering af en konto. Det giver debitor valgmuligheden mellem at indfri sin gæld i euroenlieden eller den nationale valutaenhed, der er fastsat i kontrakten. Bestemmelsen præciserer endvidere, at en bank, der modlager en betaling på en eurokonto, har ret til at foretage den fornødne omveksling for at kunne kreditere en konto i den pågældende nationale valutaenhed og omvendt uden beløbsmodtagerens samtykke. Bestemmelsen gælder kun for indenlandske betalinger i euroen eller den pågældende nationale valutaenhed. i to specifikke Stk. 4 giver medlemsstaterne mulighed for at træffe foranstaltninger til at øge brugen af tilfælde, selv om foranstaltningerne forpligter bestemte euroenlieden økonomiske agenter at benytte euroenheden. Første led dækker offentlig og privat gæld. Bestemmelsen gælder ikke for ikke-sikret gæld, f. eks. bankkonti, lån osv. Andet led dækker de regulerede markeder, der er defineret i artikel 1. 1 kraft af stk. 5 er listen over undtagelser fra princippet om ingen tvang endelig. Ordlyden er hentet fra stk. 12 i referencescenariet som vedtaget af Det Europæiske Råd i Madrid, hvor det hedder, at "tidsrammen (for almindelig brug al euroen i transaktioner inden for den offentlige sektor) vil blive fastsat i EF-lovgivningen, idet den enkelte medlemsstat eventuelt vil kunne udøve et vist skøn". Stk. 6 bekræfter for lovbestemmelser om netting osv. , at euroenheden og de nationale valutaenheder skal betragtes som én og samme valutaenhed. Artikel 9 Denne artikel bekræfter, at de nationale sedler og mønter bliver ved med at være lovlige betalingsmidler i overgangsperioden. Deres status som lovligt betalingsmiddel gælder for det område, hvor de var lovligt betalingsmiddel inden starten på tredje fase. Denne status ophører senest seks måneder efter overgangsperiodens udløb (se artikel 15). Artikel 10 Denne artikel afspejler bestemmelserne i traktatens artikel 105 A. Udtrykket "sætte i omløb" foregriber ikke beslutningen om, hvem der skal udstede sedlerne (ECB eller de nationale centralbanker). Eurosedlerne er i modsætning til de nationale pengesedler de eneste, der er lovlige betalingsmidler i alle deltagende medlemsstater. Artikel 11 Denne artikel omhandler reglerne for mønter. Eftersom traktaten ikke siger noget om mønternes status som lovligt betalingsmiddel, giver denne artikel dem denne status. Grænsen for mønters frigørende virkning sættes til 50 mønter uanset de enkelte mønters pålydende værdi. Artiklen behandler ikke spørgsmålet om medlemsstaternes rettigheder til at udstede mønter i numismatisk øjemed eller erindringsmønter. Artikel 12 Denne artikel fastsætter bestemmelser om beskyttelse al sedlerne og mønterne mod efterligning og forfalskning. Bestemmelsen fastsætter ikke direkte nogen standarder, men forpligter medlemsstaterne til at træffe passende sanktioner. Dette udelukker ikke, at der kan tages fælles skridt i fremtiden, enten under EU's første eller tredje søjle. Artikel 13 Denne artikel opregner de bestemmelser, der først gælder fra overgangsperiodens udløb, enten i et begrænset tidsrum eller ubegrænset. Artikel 14 Ved overgangsperiodens udløb ophører de nationale valutaenheder med at eksistere. Artikel bekræfter, at fra og med denne dato skal henvisninger til disse valutaenheder i retlige instrumenter, der foreligger ved overgangsperiodens udløb, læses som henvisninger (il fysisk euroenlieden. Dette følger af artikel 2 og 3. Artiklen "redenominering" i form af en omskrivning af retlige instrumenter, der fortsat henviser til de hidtidige nationale valutaenheder, ikke er nødvendig for, at de er gyldige. Der kan dog være andre grunde til, at det kan være ønskeligt og i nogle tilfælde endog nødvendigt med en fysisk redenominering. Henvisninger til de nationale valutaenheder i love osv. skal formelt tilpasses af de nationale lovgivere inden for et rimeligt tidsrum. tydeliggør, at en Efter overgangsperioden kan de hidtidige nationale valutaenheder ikke længere gyldigt anvendes i forbindelse med oprettelse af kontrakter osv. , fordi en henvisning til en tidligere national valutaenhed i en ny kontrakt ville være en henvisning til et udtryk, der ikke længere anerkendes i pengelovgivningen. 12 Artikel 15 Denne artikel har til formål at lette ombytningen af de gamle sedler og mønter med de nye ved overgangsperiodens udløb. De nationale sedler og mønter må fortsat være i omløb som lovligt betalingsmiddel i op til seks måneder efter overgangsperiodens udløb. Af fleksibilitetshensyn har medlemsstaterne lov til at nedsætte denne frist alt efter, hvor hurtigt ombytningen kan gennemføres på deres område. Artikel 16 tid efter Denne artikel giver medlemsstaterne beføjelse overgangsperiodens udløb de fortsat vil omveksle pengesedler og mønter i den nationale valutaenhed, de selv har udstedt. Denne periode kan variere alt efter de nationale regler og den nationale praksis. Medlemsstiiterne kan vælge at omveksle pengesedler og mønter i de nationale valutaenheder i ubegrænset tid. til at afgøre, i hvor lang 13 Forslag til Rådets forordning om visse bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen (FORELAGT AF KOMMISSIONEN) 14 Forslag til Rådets forordning [. ] om visse bestemmelser vedrørende indførelsen af euroen 96/0249 (CNS) RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR - under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, særlig artikel 235, under henvisning til forslag fra Kommissionen, under henvisning til udtalelse fra Europa-Parlamentet, under henvisning til udtalelse fra Det Europæiske Monetære Institut, og ud fra følgende betragtninger: 1) Det Europæiske Råd bekræftede på mødet i Madrid den 15. -16. december 1995, at tredje fase af Den Økonomiske og Monetære Union indledes den 1. 1. 1999 som fastsat i traktatens artikel 109 J, stk. 4; de medlemsstater, der indfører euroen som fælles valuta, er i overensstemmelse med traktatens artikel 109 K medlemsstaterne uden dispensation; 2) det er ligeledes vedtaget, at navnet på den europæiske valuta skal være "euro"; det specifikke navn "euro" anvendes i stedet for det generiske udtryk "ecu", der i traktaten benylles til at henvise til den europæiske valutaenhed; euroen som valuta i medlemsstaterne uden dispensation opdeles i et hundrede underenheder med navnet "cent"; 3) så snart medlemsstaterne uden dispensation er kendt, skal der ifølge traktatens artikel 109 L, stk. 4, tredje punktum, vedtages en rådsforordning, hvori de retlige rammer for brugen af euroen fastlægges; på datoen for indledningen af tredje fase vedtager Rådet i overensstemmelse med traktatens artikel 109 L, stk. 4, første punktum, de uigenkaldeligt fastlåste omregningskurser; 4) for at fællesmarkedet kan fungere gnidningsløst og overgangen til den fælles valuta foregå uden problemer er det påkrævet, at markedsdeltagerne i alle medlemsstater får retssikkerhed med hensyn til en række bestemmelser angående indførelsen af euroen i god tid før indledningen af tredje fase; 5) artikel 109 L, stk. 4, tredje punktum, som tillader Rådet, der træffer afgørelse med enstemmighed blandt medlemsstaterne uden dispensation, at træffe "andre foranstaltninger, som er nødvendige for en hurtig indførelse af. fælles valuta", gælder kun som retsgrundlag, når det efter artikel 109 J, stk. 4, er afgjort, hvilke medlemsstater ikr opfylder de nødvendige betingelser for indførelse af ikn fælles valuta; det er derfor nødvendigt at anvende artikel 235 som retsgrundlag for bestemmelser på de områder, hvor der er et presserende behov for retssikkerhed; 15 6) ecuen som angivet i traktatens artikel 109 G, og som defineret i Rådets forordning (EF) nr. 3320/94 ophører med at være defineret som en valutakurv pr. 1. januar 1999, og euroen bliver en selvstændig valuta; Rådets beslutning om vedtagelsen af omregnings kurserne ændrer ikke i sig selv ecuens værdi udadtil; dette betyder, at én ecu i dens egenskab af en valutakurv bliver én euro; Radels forordning (EF) ni. 3320/94 bliver derfor overflødig og bør ophæves; når der inden for privatretlen henvises til ecu i retlige instrumenter, formodes parterne at have aftalt at henvise til ecuen som angivet i traktatens artikel 109 G, og som defineret i Rådets forordning (EF) nr. 3320/94; bestemmelserne om kontinuitet bør træde i kraft hurtigst muligt, hvis de skal opfylde deres mål, nemlig at give markederne retssikkerhed; 7) det er et almindeligt anerkendt retsprincip, at kontinuiteten i retlige instrumenter ikke påvirkes af indførelsen af en ny valuta; princippet om kontraktfrihed skal respekteres; for at øge retssikkerheden og skabe større retlig klarhed bør det udtrykkelig bekræftes, at princippet om kontinuitet i retlige instrumenter, herunder især kontrakter, gælder mellem de tidligere nationale valutaer og euroen samt mellem ecuen som angivet i traktatens artikel 109 G, og som defineret i Rådets forordning (EF) nr. 3320/94 og euroen; dette indebærer især, at i tilfælde af fast forrentede instrumenter ændrer indførelsen af euroen ikke den nominelle rente, debitor skal betale; 8) det forhold, at princippet om kontinuitet udtrykkelig bekræftes, vil ligeledes bidrage til, at princippet om kontinuitet i kontrakten anerkendes i tredjelandes jurisdiktion; 9) udtrykket "aftale", der anvendes ved definitionen af retlige instrumenter, skal anses for bl. a. at omfatte skriftlige og mundtlige aftaler, stiltiende aftaler og aftaler, der kan udledes af parternes adfærd; i overensstemmelse med første 10) Rådet vedtager punktum, omregningskurserne for euroen udtrykt i hver af de nationale valutaer i medlemsstaterne uden dispensation; disse omregningskurser anvendes ved enhver omregning mellem euroen og de nationale valutaenheder eller mellem de nationale valutaenheder; ved omregning mellem nationale valutaenheder anvendes der en tast algoritme; traktatens artikel 109 L, stk. 4, 11) indførelsen af euroen forudsætter afrunding af pengebeløb; det er vigtigt at angive afrundingsreglerne på et tidligt tidspunkt, således at der bliver mulighed for en rimelig forberedelse og en jævn overgang til Den Økonomiske og Monetære Union; i omregningerne bør omregningskurserne 12) for at opnå en høj grad af nøjagtighed fastsættes med seks betydende cifre; en kurs med seks betydende cifre betyder en kurs, som - regnet fra venstre og begyndende med det første tal, der ikke er nul - har seks cifre; 13) ifølge fællesskabsretsakt inden for dets kompetenceområde - traktatens artikel 109 F, stk. 6, skal EMI høres om ethvert forslag til Rådets forordning (EF) nr. 3320/94 af 22. december 1994 om kodificering af den bestående fællesskabslovgivning vedrørende definitionen af ecuen efter ikrafttrædelsen af traktaten om Den Europæiske Union (EFT nr. L 350 af 31. 12. 1994, s. 27). 16 UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: I denne forordning forstås ved: Artikel 1 - "retlige instrumenter" lovbestemmelser, administrative retsakter, retsafgørelser, aftaler, ensidige retshandlinger, betalingsmidler bortset fra pengesedler og mønter samt andre retligt bindende instrumenter - "omregningskurser" de uigenkaldeligt fastlåste omregningskurser, der vedtages af Rådet i henhold til traktatens artikel 109 L, stk. 4, første punktum - "nationale valutaenheder" enhederne af valutaerne i medlemsstater uden dispensation, således som disse enheder er defineret i deres respektive pengelovgivning dagen før indledningen af tredje fase - "euroenhed" enheden i den fælles valuta som vedtaget af medlemsstaterne uden dispensation den 1. 1. 1999. Artikel 2 1) Pr. 1. 1. 1999 erstattes enhver henvisning i et retligt instrument til ecuen, som angivet i traktatens artikel 109 G og som defineret i Rådets forordning (EF) nr. 3320/94, af en henvisning til euroen i forholdet 1 euro:l ecu. Henvisninger i et retligt instrument til ecuen uden en sådan definition skal antages at være henvisninger til ecuen som angivet i traktatens artikel 109 G og som defineret i Rådets forordning (EF) nr. 3320/94. 2) Rådets forordning (EF) nr. 3320/94 ophæves pr. 1. 1. 1999. Artikel 3 Indførelsen af euroen ændrer ikke betingelserne i et retligt instrument, fritager ikke for opfyldelse af betingelserne i et retligt instrument og giver ikke en af parterne ret til ensidigt at ændre eller bringe et retligt instrument til ophør. Denne bestemmelse gælder med forbehold af parternes eventuelle aftaler. Artikel 4 1) Omregningskurserne vedtages som en euro udtrykt i hver af de nationale valutaer i medlemsstaterne uden dispensation. De vedtages med seks betydende cifre. 2) Omregningskurserne afrundes eller afkortes ikke, når der foretages omregninger. 17 3) Omregningskurserne anvendes til omregninger begge veje mellem euroenlieden og de nationale valutaenheder. Der anvendes ikke omvendte kurser afledt af omregningskurserne. 4) Pengebeløb, der skal omregnes fra den ene nationale valutaenhed til den anden, omregnes først til et pengebeløb udtrykt i euroenlieden, afrundet til mindst tre decimaler, og omregnes derefter til den anden nationale valutaenhed. Artikel 5 Pengebeløb, der skal betales eller gøres op, når der foretages en afrunding efter en omregning til euroenlieden i henhold til artikel 4, afrundes opad eller nedad til nærmeste cent. Pengebeløb, der omregnes til en national valutaenhed, afregnes opad eller nedad til nærmeste underenhed, eller i tilfælde af, at der ikke findes en underenhed, til nærmeste enhed, eller i henhold til national praksis til et multiplum eller en brøkdel af den nationale valutaenheds underenhed eller enhed. Hvis anvendelsen af omregningskursen giver et resultat, der ligger nøjagtig i midten, afrundes beløbet opad. Artikel 6 Denne forordning Fællesskabers Tidende. træder i kraft dagen efter offentliggørelsen i De Europæiske Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat. FORSLAG TIL RÅDETS FORORDNING OM INDFØRELSE AF EUROEN (FORELAGT AF KOMMISSIONEN) 19 Forslag til | Rådets forordning [ om indførelse af euroen 96/0250 (CNS) RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR - under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, særlig artikel 109 L, stk. 4, tredje punktum, under henvisning til forslag fra Kommissionen, under henvisning til udtalelse fra Den Europæiske Centralbank, under henvisning til udtalelse fra Europa-Parlamentet, og ud fra følgende betragtninger: 1) Denne forordning fastsætter pengelovgivningsbestemmelser for de medlemsstater, der har vedtaget at indføre euroen; der er allerede blevet fastsat bestemmelser om kontinuitet i kontraktforhold, udskiftning af henvisninger instrumenter med henvisninger til euroen og afrunding i Rådets forordning |. |; det skal om nødvendigt overvejes at træffe foranstaltninger inden for andre lovområder, f. eks. om dobbelt pris mærkning og omvekslingsgebyrer; til ecuen i retlige 2) Det Europæiske Råd besluttede på mødet i Madrid den 15. og 16. december 1995, at den europæiske valutas navn skal være "euro"; det specifikke navn "euro" skal anvendes i stedet for den generiske betegnelse "ecu", som i traktaten anvendes om den europæiske valutaenhed; euroen skal som valuta for medlemsstaterne uden dispensation opdeles i et hundrede underenheder med navnet "cent"; definitionen af navnet "cent" forhindrer ikke brug af varianter af denne betegnelse i almindelig brug i medlemsstaterne; 3) Rådet træffer efter fremgangsmåden i traktatens artikel 109 L, stk. 4, tredje punktum, de foranstaltninger, som er nødvendige for en hurtig indførelse af euroen ud over dem, der indebærer fastlæggelse af omregningskurserne; i alle tilfælde, hvor en medlemsstat i medfør af traktatens artikel 109 K, stk. 2, bliver 4) en medlemsstat uden dispensation, træffer Rådet i henhold til traktatens artikel 109 L, stk. 5, de andre foranstaltninger, som er nødvendige for indførelse af euroen som fælles valuta i den pågældende medlemsstat; 5) i henhold til traktatens artikel 109 L, stk. 4, vedtager Rådet på datoen for indledning af tredje fase de omregningskurser, til hvilke de deltagende medlemsstaters valutaer fastlåses uigenkaldeligt, og til hvilken uigenkaldeligt fastlåst kurs euroen træder i stedet for disse valutaer; 20 6) eftersom der hverken er nogen kursrisiko mellem euroenlieden og de nationale valutaenheder eller mellem de nationale valutaenheder indbyrdes, skal lovbestemmelserne fortolkes i lyset heraf; 7) udtrykket "aftale", der anvendes ved definitionen af retlige instrumenter, skal anses for bl. a. at omfatte skriftlige og mundtlige aftaler, stiltiende aftaler og aftaler, der kan udledes af parternes adfærd; 8) tor at forberede en problemfri overgang til euroen er det nødvendigt med en overgangsperiode mellem erstatningen af de deltagende medlemsstaters valutaer med euroen og i denne periode vil de nationale valutaenheder blive defineret som underopdelinger af euroen; der etableres derved retlig ækvivalens mellem euroenlieden og de nationale valutaenheder; indførelsen af europengesedler og -mønter; 9) euroen skal være regningsenheden for Den Europæiske Centralbank (ECB) og de deltagende medlemsstaters centralbanker; dette forhindrer ikke de nationale centralbanker i at føre konti i deres nationale valutaenhed i løbet af overgangsperioden, især for deres medarbejdere og den offentlige administration; 10) i løbet af overgangsperioden kan der gyldigt udfærdiges retlige instrumenter i euro enheden eller den nationale valutaenhed; medmindre andet aftales, skal de økonomiske agenter respektere valutaangivelsen i et retligt instrument ved udførelsen af alle handlinger, der skal udføres for at sikre, at til det pågældende betalingssystemerne fungerer problemfrit, er det nødvendigt med undtagelser fra denne generelle regel; for om nødvendigt at kunne redenominere fordringer til euroenlieden og ændre regningsenheden i de operationelle procedurer tor de regulerede markeder skal medlemsstaterne kunne træffe passende foranstaltninger; instrument; i henhold 11) i forbindelse med transaktioner med den offentlige sektor kan de deltagende medlemsstater tillade brug af euroenheden, men må kun pålægge brug af den ved henvisning til EF-lovgivning; 12) i henhold til traktatens artikel 105 A kan Rådet vedtage foranstaltninger med henblik på at harmonisere den pålydende værdi og de tekniske specifikationer for alle mønter; 13) pengesedler og mønter kræver en tilstrækkelig beskyttelse mod forfalskning; 14) pengesedler og mønter denomineret i de nationale valutaenheder mister deres status som lovligt betalingsmiddel senest seks måneder efter overgangsperiodens udløb; af praktiske grunde kan det være hensigtsmæssigt allerede at indføre europengesedlerne og -mønterne kort tid inden overgangsperiodens udløb; 15) fra og med overgangsperiodens udløb skal henvisninger i retlige instrumenter, der foreligger ved overgangsperiodens udløb, læses som henvisninger til euroen efter de respektive omregningskurser; en fysisk redenominering af de eksisterende retlige instru menter er derfor ikke nødvendig til dette formål; afrundingsreglerne i Rådets forordning |. | gælder også for de omvekslinger, der skal foretages ved overgangsperiodens udløb eller efter overgangsperioden; af tydelighedshensyn kan det være ønskeligt, at den fysiske redenominering sker så hurtigt som muligt; fra og med overgangsperiodens udløb kan de 21 hidtidige nationale valutaenheder ikke længere gyldigt anvendes ved oprettelsen al nye rellige instrumenter - UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Dell DEFINITIONER Artikel 1 I denne forordning forstås ved: "deltagende medlemsstater" (landene A, B. ) "retlige instrumenter" lovbestemmelser, administrative retsakter, retsafgørelser, aftaler, ensidige retshandlinger, betalingsmidler bortset Ira pengesedler og mønter saml andre retligt bindende instrumenter - "omregningskurser" de uigenkaldeligt fastlåste omregningskurser, der vedtages af Rådet i henhold til traktatens artikel 109 L, stk. 4, første punktum - "euroenhed" den valutaenhed, der er defineret i artikel 2, andet punktum - "nationale valutaenheder" enhederne af de deltagende medlemsstaters valutaer, således før i deres respektive pengelovgivning dagen som disse enheder er defineret indledningen af tredje fase "overgangsperiode" tidsrummet, der begynder den 1. 1. 1999 og slutter senest den 31. 12. 2001 "regulerede markeder" markeder for regelmæssig handel med saml clearing og afregning af et hvilket som helst af de instrumenter, der står anført i afsnit B i bilaget til direktiv 93/22/EØF om investeringsservice i forbindelse med værdipapirer, samt systemer for regelmæssig handel med samt clearing og afregning af betalingsinstrumenter. Rådets direktiv 93/22/EØF af 10. maj 1993 om investeringsservice i forbindelse med værdipapirer (EFT L 141 af 11. 6. 1993, s. 27). 22 Del II ERSTATNING AF DE DELTAGENDE MEDLEMSSTATERS VALUTAER MED EUROEN Artikel 2 Valutaen for de deltagende medlemsstater skal være euroen. Valutaenheden skal være én (1) euro. Én euro opdeles i et hundrede (100) cent. De deltagende medlemsstaters valutaer erstattes med euroen til omregningskurserne. Artikel 3 Artikel 4 Euroen skal være regningsenheden for Den Europæiske Centralbank (ECB) og de deltagende medlemsstaters centralbanker. Del 111 OVERGANGSBESTEMMELSER Artikel 6-9 finder anvendelse i overgangsperioden. Artikel 5 Artikel 6 i de nationale valutaenheder efter omregningskurserne. 1) Euroen opdeles tillige Underopdelinger heraf skal bevares. Med forbehold af bestemmelserne i denne forordning finder pengelovgivningen i de deltagende medlemsstater fortsat anvendelse. 2) Såfremt der i et retligt instrument henvises til en national valutaenhed, skal denne henvisning have samme gyldighed, som hvis der var henvist til euroenheden. 23 Artikel 7 Erstatningen af de deltagende medlemsstaters valutaer med euroen har ikke i sig selv den virkning at ændre valutaangivelsen i retlige instrumenter, der foreligger på den dato, hvor erstatningen finder sted. Artikel 8 1) Handlinger, der skal udføres i henhold til retlige instrumenter, der foreskriver brug af en national valutaenhed, skal udføres i den pågældende nationale valutaenhed. Handlinger, der skal udføres i henhold til retlige instrumenter, der foreskriver brug af euroenheden, skal udføres i denne enhed. 2) Bestemmelserne i stk. 1 gælder, medmindre andet aftales mellem aftaleparter. 3) Uanset bestemmelserne i stk. 1 kan et beløb, der enten er denomineret i euroenheden eller i den nationale valutaenhed i en given deltagende medlemsstat, og som skal betales inden for denne medlemsstat ved kreditering af kreditors konto, enten betales af debitor i euroenheden eller i den pågældende nationale valutaenhed. Beløbet kan krediteres kreditors til konto omregningskurserne. i hans kontos dénommer hig, idet en eventuel omveksling skal ske 4) Uanset bestemmelserne foranstaltninger, som kan være nødvendige for at: i stk. 1 kan hver enkelt deltagende medlemsstat træffe - redenominere fordringer denomineret i de nationale valutaenheder til euroenheden; denne bestemmelse finder anvendelse på obligationer og andre gældsinstrumenter, der kan omsættes på kapitalmarkeder give regulerede markeder mulighed for at ændre regningsenheden for deres operationelle procedurer fra en national valutaenhed til euroenheden. 5) Andre bestemmelser end bestemmelserne i stk. 4, der forpligter til brug af euro enheden, må kun vedtages af de deltagende medlemsstater i henhold til en tidsramme, der er fastsat i EF-lovgivningen. 6) Nationale lovbestemmelser, der tillader eller pålægger netting, modregning eller teknikker med tilsvarende virkning, skal gælde for pengeforpligtelser, uanset hvilken valuta de er denomineret i, hvis denomineringen er i euroenheden eller en national valutaenhed, idet en eventuel omveksling skal ske til omregningskurserne. Artikel 9 Pengesedler og mønter denomineret i en national valutaenhed skal bevare deres status som lovlige betalingsmidler inden for de territoriale grænser pr. sidste dag inden tredje fase. 24 Del IV EUROPENGESEDLER OG -MØNTER Artikel 10 Senest pr. 1. januar 2002 sætter ECB og de deltagende medlemsstaters centralbanker pengesedler denomineret i euro i omløb. Uanset bestemmelserne i artikel 15 er disse pengesedler de eneste pengesedler, der har status som lovligt betalingsmiddel i alle disse medlemsstater. Artikel 11 Senest pr. 1. januar 2002 udsteder de deltagende medlemsstater mønter denomineret i euro eller cent, som opfylder den pålydende værdi og de tekniske specifikationer, som Rådet måtte fastsætte i henhold til traktatens artikel 105 A, stk. 2, andet punktum. Uanset bestemmelserne i artikel 15 er disse mønter de eneste mønter, der har status som lovligt betalingsmiddel i alle disse medlemsstater. Ingen bortset fra i\cn udstedende myndighed og personer, der er særligt udpegede i den nationale lovgivning i den udstedende medlemsstat, har pligt til i én betaling at modtage mere end 50 mønter. Artikel 12 De deltagende medlemsstater skal fastsætte passende sanktioner mod efterligning og forfalskning af pengesedler og mønter. DelV AFSLUTTENDE BESTEMMELSER Artikel 13 Artikel 14-16 finder anvendelse fra overgangsperiodens udløb. Artikel 14 Såfremt der i retlige instrumenter, der foreligger ved overgangsperiodens udløb, henvises til de nationale valutaenheder, skal disse henvisninger læses som henvisninger til euroenheden i henhold til de respektive omregningskurser og beregnes i overensstemmelse med de afrundingsregler, der er fastsat i Rådets forordning |. |. 25 Artikel 15 Pengesedler og mønter denomineret i en national valutaenhed som omhandlet i artikel 6, stk. I, skal vedblive at være lovlige betalingsmidler inden for deres respektive territoriale grænser i højst seks måneder efter overgangsperiodens udløb; denne frist kan nedsættes ved en national lov. Artikel 16 I overensstemmelse med gældende love eller praksis i de deltagende medlemsstater skal de respektive udstedere af pengesedler og mønter vedblive at om veksle de pengesedler og mønter, de tidligere har udstedt, for euro til omregningskursen. Del VI IKRAFTTRÆDEN Artikel 17 Denne forordning træder i kraft den 1. januar 1999. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat. 26 Bilag om finansiering Disse forslag har ingen indvirkning på Det Europæiske Fællesskabs biulgei 27 Bilag om små og mellemstore virksom lieder De lo udkast (il forordning vil have en direkte indvirkning på alle borgere og alle erhvervssektorer. De vil have særlig stor betydning for banksektoren og handelen, hvor borgerne vil opleve de umiddelbare kommercielle virkninger al ændringerne. Graden af de tilpasninger til den nye situation, der vil blive krævel al virksomhederne, vil variere. De små og mellemstore virksomheder vil kunne opleve, at tilpasnings omkostningerne bliver proportionelt højere, hvis overgangen ikke forberedes i tilstrækkelig grad. Kommissionen har et nært samarbejde med disse sektorer for mere præcist at fastslå, hvor der potentielt vil kunne opstå problemer. 28 ISSN 0254-1459 KOM(96) 499 endelig udg. DOKUMENTER DA 09 10 01 Katalognummer : CB-CO-96-524-DA-C ISBN 92-78-10375-6 Kontoret for De Europæiske Fællesskabers Officielle Publikationer L-2985 Luxembourg oH


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1981/96, annettu 16 päivänä lokakuuta 1996, valkoisen sokerin vientituen enimmäismäärän vahvistamisesta asetuksessa (EY) N:o 1464/96 tarkoitetun pysyvän tarjouskilpailun osana järjestettävää 11. osittaista tarjouskilpailua varten

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar


title: Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ επί των στατιστικών για το επίπεδο και τη διάρθρωση του κόστους εργασίας

eurovoc_concepts:
labour force
pay policy
statistics
wage cost

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξ&λες, 16. 10. 1996 COM(96) 475 τελικό Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚϊ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ επί των στατιστικών για το επίπεδο και ΤΤ/ διάρθρωση τον κόστους εργασίας (υποβληθείσα από την Επιτροπή) 1. 2. 3. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Για την εκπλήρωση των καθηκόντων της στον τομέα των οικονομικών και κοινωνικών υποθέσεων, και ιδίως όσον αφορά την απασχόληση και τις συνθήκες εργασίας, η Επιτροπή πρέπει να διαθέτει στοιχεία για το κόστος εργασίας και τις αποδοχές των εργαζομένων στην Κοινότητα, τα οποία να παρέχουν έγκυρη βάση για τη διενέργεια συγκρίσεων μεταξύ των επιμέρους κρατών. Για τον λόγο αυτό, έχει πραγματοποιηθεί από το 1960 και μετά, βάσει σχετικών κανονισμών του Συμβουλίου, σειρά ειδικών κοινοτικών ερευνών για το κόστος εργασίας στη βιομηχανία1, το εμπόριο, τον τραπεζικό και τον ασφαλιστικό τομέα2. Τις έρευνες αυτές διεξήγαγε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε συνεργασία με τις εθνικές στατιστικές υπηρεσίες των κρατών μελών. Κατόπιν των αποφάσεων που ελήφθησαν στη διάσκεψη κορυφής του Έσσεν, τα κράτη μέλη κινητοποιήθηκαν για τη θέσπιση διαφόρων προγραμμάτων δράσης που αφορούν κυρίως την ευελιξία της αγοράς εργασίας, τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και την καταπολέμηση της ανεργίας. Προκειμένου να προσδιορίσουν ακριβέστερα το πλαίσιο εφαρμογής των πολιτικών αυτών και για να έχουν τα στοιχεία που απαιτούνται για την παρακολούθηση των εθνικών προγραμμάτων στον τομέα της απασχόλησης, οι υπηρεσίες της Επιτροπής πρέπει να διαθέτουν, κατά τα προσεχή έτη, στατιστικές πληροφορίες για τις διάφορες πτυχές των αποδοχο')ν και του κόστους εργασίας. Η ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και η λειτουργία της ενιαίας αγοράς αυξάνουν την ανάγκη για συγκρίσιμα στοιχεία σχετικά με το επίπεδο, τις τάσεις και τη διάρθρωση του εργοδοτικού κόστους εργασίας και των αποδοχών των εργαζομένων, ιδίως ως μέσα για την ανάλυση της ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης και της προόδου της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, καθο')ς και για τη διενέργεια αξιόπιστων συγκρίσεων μεταξύ των κρατούν μελο)ν και των περιφερειών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Επομένως, με τις στατιστικές που θα καταρτιστούν βάσει του προτεινόμενου κανονισμού, θα ληφθούν Κανονισμός αριθ. 10 (ΕΚ αριθ. 56, λ 1. 8. 1960 ο. 1199/60) Κανονισμός αριθ. 14 (ΕΚ αριθ. 55, 16. 8. 1961 α 154/61) Κανονισμός αριθ. 28 (ΕΚ αριθ. 41, 28. 5. 1962 σ. 1277/62) Κανονισμός αριθ. 151 (ΕΚ αριθ. 133, 13. 12. 1962 σ. 2841/62) Κανονισμός αριθ. 101/66/ΕΟΚ (ΕΚ αριθ. 134, 22. 7. 1966, ο. 2540/66) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1899/68 (ΕΚ αριθ. L 289, 29. 11. 1968, α 4) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2259/71 (ΕΚ αριθ. L 238, 23. 10. 1971, ο. 1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 328/75 (ΕΚ αριθ. L 37, 12. 2. 1975, α Ι) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 494/78 (ΕΚ αριθ. L 68, 10. 3. 1978, α 1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1596/81 (ΕΚ αριθ. L 159, 17. 6. 1981, σ. Ι) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3149/83 (ΕΚ αριθ. L 309, 10. 11. 1983, σ. 2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/88 (ΕΚ αριθ. L 145, 11. 6. 1988, σ. 1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3949/92 (ΕΚ αριθ. L 404, 31. 12. 1992, α 7). Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2053/69 (ΕΚ αριθ. L 263, 21. 10. 1969, σ. 8) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3192/73 (ΕΚ αριθ. L 326, 27. 11. 1973, α Ι) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 494/78 (ΕΚ αριθ. L 68, 10. 3. 1978, α Ι) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1596/81 (ΕΚ αριθ. L 159, 17. 6. 1981, α 1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3149/83 (ΕΚ αριθ. L 309, 10. 11. 1983, σ. 2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/88 (ΕΚ αριθ. L 145, 11. 6. 1988, σ. 1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3949/92 (ΕΚ αριθ. L 404, 31. 12. 1992, α 7) 1 4. 5. 6. 7. λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις δαπάνες των εργοδοτών για ημερομίσθια, μισθούς και συναφείς εισφορές, καθώς επίσης σχετικά με τις ώρες εργασίας και το συνολικό προσωπικό που απασχολήθηκε. Η συγκριτική ανάλυση του επιπέδου και της σύνθεσης του κόστους εργασίας στα κράτη μέλη προϋποθέτει τη συλλογή των σχετικών στοιχείων βάσει κοινών ορισμών και εναρμονισμένων στατιστικών μεθόδων. Οι όροι αυτοί πληρούνται από τις κοινοτικές στατιστικές για το κόστος εργασίας, οι οποίες σήμερα αποτελούν τη μοναδική, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πηγή στατιστικών για τα ημερομίσθια και τους μισθούς, η οποία παρέχει έγκυρη βάση για διενέργεια συγκρίσεων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα αποτελέσματα που δημοσιεύει η Eurostat θεωρούνται ζωτικής σημασίας από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, τους υπεύθυνους για τη λήψη αποφάσεων στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα και τους ερευνητές. Κατά τη σύνταξη του ν κανονισμού ελήφθη υπόψη το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εθνικο>ν και Περιφερειακών Λογαριασμών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (ΕΣΟΛ-95)3 αποτελεί την βάση αναφοράς για τα πρότυπα, τους ορισμούς και τις λογιστικές πρακτικές που ακολουθούνται στα κράτη μέλη, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι ανάγκες της Κοινότητας. γεγονός ότι το Η Επιτροπή χρειάζεται, για τις δραστηριότητες που αναπτύσσει σε διάφορους τομείς, ενημερωμένα (επίκαιρα) αριθμητικά στοιχεία για το κόστος των μισθών και ημερομισθίων. Η Eurostat, σε συνεργασία με. τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, κατάρτισε μεθόδους ενημέρωσης των κυριότερων αποτελεσμάτων των στατιστικών για το κόστος εργασίας. Ωστόσο, επειδή οι δαπάνες των επιχειρήσεων για ημερομίσθια, μισθούς και σχετικές εργοδοτικές εισφορές υπόκεινται σε σημαντικές μεταβολές, η ενημέρωση αυτή μπορεί να δώσει έγκυρα αποτελέσματα μόνο για τα αμέσως επόμενα της κατάρτισης των στατιστικών έτη - ως εκ τούτου, πρέπει να καταρτιστούν νέες κοινοτικές στατιστικές, ώστε να ενημερωθούν τα αποτελέσματα της έρευνας του 1992. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων που διεξήχθησαν στα πλαίσια του Συμβουλίου σχετικά με τον κανονισμό που αφορούσε την έρευνα του 1984, αποφασίστηκε να καθοριστεί το διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ των επόμενες στατιστικές καταρτίστηκαν με έτη αναφοράς το 1988 και το 1992. Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η περιοδικότητα αυτή και οι νέες στατιστικές να καταρτιστούν με έτος αναφοράς το 1996. έτη. Έτσι, οι ερευνών σε τέσσερα Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η ευθύνη για τον εν γένει σχεδιασμό των στατιστικών σχετικά με το κόστος εργασίας σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης επιμερίζεται μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών, κατά τρόπον ώστε να επιτευχθεί εναρμόνιση των εννοιών και ταξινομήσεων όσον αφορά τα συλλεγόμενα στοιχεία και να εντοπιστούν τα πληροφοριακά στοιχεία που χρειάζονται οι κυριότεροι χρήστες, δηλαδή τα κοινοτικά όργανα, οι εθνικές κυβερνήσεις, οι περιφερειακές και τοπικές αρχές, οι διεθνείς οργανισμοί, οι εργοδοτικές ενώσεις, οι εργατικές ενώσεις και τα ερευντιτικά ιδρύματα. Η συλλογή των στοιχείων j Κανονισμός αριθ /96/ΕΟΚ, ΕΕαριθ. L 1996, α 3 8. 9. αυτή καθεαυτή και η εφαρμογή των μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την εν λόγω συλλογή είναι ευθύνη των κρατών μελών. εκδρομών τίτλους Γ πρακτορείων ταξιδιωτικών (Ορυχεία και Οι στατιστικές θα καλύψουν όλες τις οικονομικές δραστηριότητες που λατομεία), Δ περιλαμβάνονται στους (Μεταποιητικές βιομηχανίες), Ε (Παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου και νερού), ΣΤ (Κατασκευές), Ζ (Χονδρικό και λιανικό εμπόριο· επισκευή αυτοκινήτων οχημάτων, μοτοσικλετών και ειδών προσωπικής και οικιακής χρήσης), Η (Ξενοδοχεία και εστιατόρια), στην ομάδα 63. 3 (Δραστηριότητες επιχειρήσεων οργανωμένων [Tour operators]· δραστηριότητες παροχής τουριστικής βοήθειας π. δ. κ. α. ) του τίτλου θ (Μεταφορές, αποθήκευση και επικοινωνίες), στα τμήματα 65 (Ενδιάμεσοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί, με εξαίρεση τις ασφαλιστικές εταιρείες και τα ταμεία συντάξεων) και 66 (Ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ταμεία, εκτός από την υποχρεωτική Ι (Ενδιάμεσοι χρηματοπιστωτικοί κοινωνική ασφάλιση) του τίτλου μηχανισμοί) και στον τίτλο Κ (Διαχείριση ακίνητης περιουσίας, εκμίσθωση και επιχειρηματικές δραστηριότητες) της Ονοματολογίας των Οικονομικών Δραστηριοτήτων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (NACE αναφ. 1), που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3Ô37/904, με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα του κανονισμού. και Δεν προβλέπεται η κάλυψη όλων των επιχειρήσεων στα πλαίσια μιας εξαντλητικής έρευνας. Αντίθετα θα χρησιμοποιηθεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα. Κατά συνέπεια, στις χώρες που διαθέτουν επαρκείς πηγές ιδίως στοιχείων που συλλέγονται από στατιστικών στοιχείων, και δημόσιες αρχές, είναι αποδεκτή η χρησιμοποίηση τέτοιων στοιχείων (ή, ενδεχομένως, η παρουσίαση τους με απλουστευμένη μορφή σε ερωτηματολόγια), με την προϋπόθεση ότι η προσέγγιση αυτή είναι συμβατή με τους ορισμούς και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται και ανταποκρίνεται σε όλες τις απαιτήσεις όσον αφορά τις μεταβλητές. Με. την ίδια προϋπόθεση επιτρέπεται στα κράτη μέλη να προβαίνουν σε εκτιμήσεις των απαιτουμένων στοιχείων με τη χρησιμοποίηση μεθόδων εξαγωγής στατιστικών στοιχείων κατά συμπερασμόν, όταν μερικά ή όλα τα χαρακτηριστικά δεν έχουν παρατηρηθεί σε όλες τις μονάδες για τις οποίες πρέπει να καταρτιστούν οι στατιστικές. 10. Η ειδική κατάσταση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων λαμβάνεται υπόψη στον κανονισμό. Τα κράτη μέλη, από την πλευρά τους, πρέπει να λάβουν υπόψη τους, κατά την επιλογή και τον συνδυασμό των πηγών και τη χρήση εκτιμήσεων, το φόρτο που συνεπάγεται η έρευνα για τις επιχειρήσεις, και ιδίως για τις μικρομεσαίες, και τις απαιτήσεις αντιπροσωπευτικότητας. 11. Η ομάδα εμπειρογνωμώνων σχετικά με τις Στατιστικές Αποόοχιόν και Κόστους Εργασίας τόνισε την ανάγκη να θεσπιστεί ένα νομικό όργανο για τις στατιστικές αυτές το ταχύτερο δυνατόν, κατά τρόπον ώστε οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, όπως και επιχειρήσεις που θα ΕΕ αριθ. L 293, 24. 10. 1990, σ. 1, όπως ο κανονισμός αυτός τροποιήθηκε από τον κανονιομό (ΕΟΚ) αριθ. 761/93 της 24 Μαρτίου 1993, ΕΕ αριθ. L 83, 03. 04. 1993, ο. 1. Η- περιληφθούν στο δείγμα, να μπορέσουν να λάβουν τά καΐάλλί&α μέτρα για την επιτυχή οργάνωση και διεξαγωγή της έρευνας. 12. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο για έγκριση το συνημμένο σχέδιο κανονισμού. ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΊΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ των στατιστικών επί εργασίας για το επίπεδο και. τη διάρθρωση τον κόστους ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη Συνθήκη για την άρθρο 213 αυτής, ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το την πρόταση που υποβλήθηκε από την Επιτροπή, Εκτιμώντας: ότι για την εκπλήρωση των καθηκόντων που της έχουν ανατεθεί, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να τηρείται ενήμερη ως προς το επίπεδο, τις τάσεις και τη διάρθρωση του εργοδοτικού κόστους εργασίας και των αποδοχών των εργαζομένων στα κράτη μέλη· ότι η ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και η λειτουργία της ενιαίας αγοράς, αυξάνουν την ανάγκη για συγκρίσιμα στοιχεία ως προς το επίπεδο, την τάση και τη διάρθρωση του εργοδοτικού κόστους εργασίας και πον αποδοχών των εργαζομένων, ειδικά ως μέσο ανάλυσης της ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης της προώθησης της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και για την διεξαγωγή έγκυρων συγκρίσεων μεταξύ των κρατών μελών και των περιφερειών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας· ότι η καλύτερη μέθοδος για να γίνει γνωστή η κατάσταση αναφορικά με το επίπεδο, τις τάσεις και τη διάρθρωση του εργοδοτικού κόστους εργασίας και των αποδοχών των εργαζομένων, είναι η παραγωγή ειδικών στατιστικών, επί του κόστους εργασίας, όπως έγινε,,για τελευταία φορά το 1993 σύμφωνα με τον Κανονισμό αριθ. 3949/92/ΕΟΚ με βάση τα λογιστικά στοιχεία του 1992 ότι λόγω των μεταβολών στην κατάσταση και τη σύνθεση των δαπανών των επιχειρήσεων για μισθούς και ημερομίσθια καθώς και για σχετικές εργοδοτικές κοινοτικές στατιστικές με βάση τα λογιστικά στοιχεία το 1996 ώστε να ενημερωθούν τα αποτελέσματα της προηγούμενης έρευνας· να καταρτιστούν χρειάζεται εισφορές, νέες ότι σύμφωνα με τον Κανονισμό αριθ. xxxx/96/EOK το ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (ΕΣΟΛ-95) αποτελεί τη βάση αναφοράς για τα πρότυπα, τους ορισμούς και τις λογιστικές προοπτικές που ακολοχιθούν τα κράτη μέλη, προκειμένου να ικανοποιηθοχιν οι ανάγκες της Κοινότητας- ότι αυτό απαιτεί την κατάρτιση πλήρων, έγκυρων και συγκρίσιμων στατιστικών πηγών σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο· ότι οι στατιστικές πληροφορίες που διατίθενται σε κάθε κράτος μέλος δεν παρέχουν έγκυρη βάση για διεξαγωγή συγκρίσεων, ιδίως λόγω των διαφορών 1 2 ΕΕ αριθ. L 404, 31. 12. 1992, σ. 1. ΕΕ αριθ. L xxxx, xx. xx. 1996, σ. χ. που υφίστανται μεταξύ νόμων, κανονισμών και διοικητικών πρακτικών στα κράτη μέλη, και ότι οι κοινοτικές στατιστικές θα πρέπει ως εκ τούτου να να αποτελέσουν αντικείιιενο καταρτιστούν και επεξεργασίας στη βάση κοινών ορισμών και εναρμονισμένων μεθοδολογιών τα αποτελέσματα ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η δημιουργία κοινών στατιστικών προτύπων που θα επιτρέψει την παραγωγή εναρμονισμένης πληροφόρησης αποτελεί ενέργεια η οποία μπορεί αποτελεσ^ιατικά vet αναληφθεί μόνο σε κοινοτικό επίπεδο· ότι τα πρότυπα αυτά θα εφαρμοστούν σε κάθε κράτος μέλος υπό την αρμοδιότητα των οργανισμών επισήμων και φορέων που είναι επιφορτισμένοι για την σύνταξη στατιστικών ότι σύμφωνα με την Απόφαση αριθ. 93/464/ΕΟΚ5, η παραγωγή κοινοτικών στατιστικών του κόστους εργασίας αποτελούν μία από τις ενέργειες προτεραιότητας του Στατιστικού Προγράμματος 1993-1997· ότι θα ήταν αποδεκτό για τις χώρες οι οποίες διαθέτουν διοικητικές πηγές ή άλλες κατάλληλες στατιστικές πηγές να τις χρησιμοποιήσουν ή ίσως να τις συνδέσουν μέσω ενός απλουστευμένοι» ερωτηματολογίου, εΐ|>όσον η μέθοδος αυτή είναι συμβατή με τους ορισμούς και τις εγκεκριμένες μ£θόδους και ανταποκρίνεται στο σύνολο των απαιτουμένων μεταβλητών ότι είναι απαραίτητη η απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για επιχειρήσεις, ιδίως μικρότερες επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανόμενης της προώθησης νέων τεχνολογιών για τη συλλογή και συγκέντρωση στοιχείων ότι θα ήταν ακόμη απαραίτητη η συλλογή, απευθείας από τις επιχειρήσεις των στοιχείων, που χρειάζονται για την συγκέντρωση των στατιστικών επί του κόστους είναι εξαντλητικές, έγκυρες και ενημερωμένες, χιορίς αυτά να αποτελεί για τα ενδιαφερόμενα μέλη, ιδίως τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, επιβάρρυνση δυσανάλογη ως προς τα αποτελέσματα που λογικά μπορούν να προσδοκούν οι χρήστες των προαναφερθεισών στατιστικών εργασίας, χρησιμοποιώντας μεθόδους οι οποίες ότι φαίνεται ενδεδειγμένο να προβλεφθούν εξαιρέσεις για ορισμένα κράτη μέλη, ώστε να ληφθούν υπόψη οι ιδιαίτερες τεχνικές δυσχέρειες που αντιμετωπίζονται από τα κράτη αυτά ως προς τη συλλογή ορισμένων τύπων πληροφοριών, με την προϋπόθεση να μην επηρεάζεται η ποιότητα των στατιστικών πληροφοριών ότι η Επιτροπή Στατιστικού Προγράμματος που θεσπίστηκε με την απόφαση του Συμβουλίου 89/382/ΕΟΚ, Euratom^ έχει εκφράσει ευνοϊκή γνώμη ως προς την πρόταση της Επιτροπής, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο J Γενικές διατάξεις Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, εντός του πλαισίου των αντιστοίχων αρμοδιότητα™ τους, θα καταρτίσουν κοινοτικές στατιστικές ως προς το 3 ΕΕ αριθ. L 219, 28. 8. 1993, σ. 1. 4 ΕΕ αριθ. L 181, 28. 6. 1989, σ. 47. επίπεδο και τη διάρθρωση του εργοδοτικού κόστους εργασίας στον τομέα των οικονομικών δραστηριοτήτων ποχι ορίζονται στο άρθρο 3. Άρθρο 2 Περίοδος αναφοράς Οι στατιστικές θα πρέπει να καταρτιστούν στη βάση της στατιστικής πληροφόρησης για το οικονομικό έτος 1996, σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις που αναφέρονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού Άρθρο 3 Πεδίο εφαρμογής Οι στατιστικές θα καλύψουν όλες τις οικονομικές δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στους τίτλους Γ (Ορυχεία και λατομεία), Δ (Μεταποιητικές βιομηχανίες), Ε (Παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου και νερού), ΣΤ (Κατασκευές), Ζ (Χονδρικό και λιανικό εμπόριο· επισκευή αυτοκινήτων οχημάτων, μοτοσικλετών και ειδών προσωπικής και οικιακής χρήσης). Η (Ξενοδοχεία και εστιατόρια), στην ομάδα 63. 3 (Δραστηριότητες ταξίδι. ωτικών πρακτορείων και επιχειρήσεων οργανωμένων εκδρομών [Tour operators]· δραστηριότητες παροχής τουριστικής βοήθειας π. δ. κ. α. ) του τίτλου Θ (Μεταφορές, αποθήκευση και επικοινωνίες), στα τμήματα 65 (Ενδιάμεσοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί, με εξαίρεση τις ασφαλιστικές εταιρείες και τα ταμεία συντάξεων) και 66 (Ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ταμεία. εκτός από την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση) του τίτλου 1 (Ενδιάμεσοι χρηματοπιστωτικοί μηχανισμοί) και στον τίτλο Κ (Διαχείριση ακίνητης περιουσίας, της Ονοματολογίας των Οικονομικών Δραστηριοτήτων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, που θα καλείται στο εξής: «NACE Αναθ. 1» που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 303?'90 με την επιφύλαξη των γενικών διατάξεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού δραστηριότητες) επιχειρηματικές εκμίσθωση και Άρθρο 4 ι Απαιτήσεις παροχής πληροφοριών Η συγκέντρωση στατιστικών επί του κόστους εργασίας θα βασίζεται σε οιεσδήποτε από τις στατιστικές που προσδιορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) 696/93 και θα παρέχονται πληροφορίες αναφερόμενες στις τοπικές μονάδες καταταγμένες κατά την κύρια δραστηριότητα τους, κατά περιφέρεια τουλάχιστον στο επίπεδο 1 της Ονοματολογίας των γεωγραφικών μονάδων στατιστικής (NUTS 1), που έχει καταρτιστεί από την Επιτροπή (Eurostat). και κατά τάξη μεγέθους ανάλογα με τον αριθμό απασχολουμένων στην επιχείρηση από την οποία εξαρτώνται οι τοπικές μονάδες. Πληροφοριακά στοιχεία θα ζητηθούν μόνο από επιχειρήσεις που απασχολούν τουλάχιστον 10 άτομα. ΕΕ αριθ. L 293, 24. 10. 1990, σ. 1, κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 761/93 της 24ης Μαρτίου 1993, ΕΕ αριθ. L 83,03. 04. 1993, σ. 1. ΕΕαριθ. L 76, 30. 3. 1993, σ. 1. ο- Άρθρο 5 Χαρακτηριστικά των ζητουμένων πληροφορκόν Τα συλλεγόμενα στοιχεία αναφέρονται: 1. 2. 3. Στο συνολικό κόστος εργασίας όπου θα περιλαμβάνονται: η άμεση αμοιβή· οι πριμοδοτήσεις και τα επιδόματα· οι πληρωμές για μη εργασθείσες ημέρες· η αποζημίαχιη λόγιο απόλυσης- ωφελήματα σε είδος· όλες οι σχετικές δαπάνες, συμπεριλαμβανομέναιν των υποχρεωτικών και καθιερωμένων εργοδοτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης κόστος επαγγελματικής κατάρτισης· λοιπές δαπάνες και κάθε είδους φόροι και επιδοτήσεις που συνδέονται άμεσα με το κόστος εργασίας· κοινωνικών ωφελημάτων· και άμεσων στο σύνολο του απασχολούμενου προσωπικού και στο χρόνο εργασίας. με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που αναφέρονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 6 Συλλογή στοίχε ίων 1. 2. 3. 4. θα διεξαχθεί έρευνα, μέσω των κατάλληλων στατιστικών υπηρεσιών των κρατών μελών, τα οποία θα εκπονήσουν τις κατάλληλες μεθόδους για τη συλλογή των πληροφοριών. Οι εργοδότες και λοιπά άτομα από τα οποία θα απαιτείται παροχή πληροφοριών, θα απαντήσουν στα ερωτήματα κατά τρόπο ειλικρινή, πλήρη και εντός των οριζομένων χρονικών ορίων. Τα κράτη μέλη θα λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για να αποφευχθεί κάθε παράβαση της υποχρέωσης παροχής των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 5. Η έρευνα δεν χρειάζεται να εκτελεστεί, αν τα κράτη μέλη διαθέτουν πληροφορίες από άλλες κατάλληλες πηγές ή αν τα κράτη μέλη είναι σε θέση να υποβάλουν εκτιμήσεις των αναγκαίων στοιχείων' χρησιμοποιώντας μεθόδους εξαγωγής στατιστικών στοιχείων κατά συμπερασμόν, όταν μερικά ή όλα τα χαρακτηριστικίχ δεν παρατηροτ'ίνται σε όλες τις μονάδες για τις οποίες πρέπει να καταρτιστούν οι στατιστικές. Οι πληροφορίες από άλλες κατάλληλες πηγές ή εκτιμήσεις των ζητουμένων στοιχείων μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνον εφόσον είναι τουλάχιστον ίσης αξίας με τις απαιτήσεις της έρευνας όσον αφορά την ακρίβεια, την ποιότητα και την ενημερότητα. Η επιβάρυνση που θα προκύψει για τις επιχειρήσεις, ιδίως τις μικρού και μεσαίου μεγέθους, καθίός και οι απαιτήσεις αντιπροσωπευτικότητας σύμφωνα με το Αρθρο 7, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από τα κράτη μέλη κατά την από μέρους τους επιλογή και συνδυασμό τατν πηγών και τη χρήση εκτιμήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 3. 5. Τα κράτη μέλη θα διαβιβάσουν στην Επιτροπή (Eurostat) μόλις τους ζητηθεί, όλες τις πληροφορίες, ιδίως εκείνες που ας>ορούν τις μεθοδολογίες, που χρειάζονται για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμοί». Άρθρο 7 Αντιπροσωπευτικότητα Η αξιοπιστία και η συγκρισιμότητα με υψηλό επίπεδο ποιότητας, θα επιτευχθούν μέσω της χρήσης μεγέθους δειγμάτων, που θα επιτρέπουν να μην υπάρχει υπέρβαση του 3% όσον αφορά το σχετικό τυπικό σφάλμα για την μεταβλητή «ωριαίο κόστος εργασίας» ανά τμήμα της NACE Αναθ. 1. Άρθρο 8 Επεξεργασία αποτελεσμάτίον Οι στατιστικές υπηρεσίες των κρατών μελών θα επεξεργαστούν τις απαντήσεις στις ερωτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 (2) ή τις πληροφορίες από άλλες πηγές, όπως αναφέρονται στο άρθρο 6 (3). ώστε να επιτύχουν συγκρίσιμα αποτελέσματα. Άρθρο 9 Διαβίβαση αποτελεσμάτων Τα αποτελέσματα θα πρέπει να διαβιβαστούν εντός περιόδου 18 μηνών από το τέλος του ημερολογιακού έτονς που αντιστοιχεί στην περίοδο αναφοράς, συμπεριλαμβανομένων χαρακτηριστεί των στοιχείων που θα εμπιστευτικά από τα κράτη μέλη, σύμφωνα με την εσωτερική νομοθεσία ή πρακτική που αφορά τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των στατιστικών στοιχείων, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (Euratom, ΕΟΚ) αριθ. 1588/90 ? επί της διαβίβασης στοιχείων που υπόκεινται στο στατιστικό απόρρητο προς την Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. έχουν Άρθρο 10 Κανόνες εφαρμογής Οι κανόνες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ιδίως: οι ορισμοί που θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν, τα επίπεδα κατανομής που θα ισχύσουν όσον αφορά τις μεταβλητές, οι κατευθυντήριες γραμμές ως προς την ακρίβεια και θέματα ποιότητας, οι ενδεδειγμένες μορφές των διαβφαζομένων μεταβλητών και τα αποτελέσματα που θα πρέπει να διαβιβαστούν θα οριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11. 7 ΕΕ αριθ. L 151, 15. 06. 1990, σ. 1 Άρθρο II Λιαδικασία Η Επιτροπή θα επικουρείται από την Επιτροπή Στατιστικοί) Προγράμματος που έχει θεσπιστεί με την Απόφαση του Συμβουλίου αριθ. 89/382/ΕΟΚ, Euratom § που θα αναφέρεται στο εξής ο>ς «η επιτροπή». Ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφ>θούν. Η επιτροπή θα εκδοσει τη γνώμη της επί του σχεδίου, εντός χρονικού ορίου που θα ορίσει ο πρόεδρος, ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η γνώμη θα εκδοθεί με την πλειοψηφία που ορίζεται στο Αρθρο 148 (2) της Συνθήκης, για την περίπτωση αποφάσεων από τις οποίες ζητείται από το Συμβούλιο να εγκρίνει πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι ψήφοι των εκπροσώπων των κρατών μελών εντός της επιτροπής θα σταθμίζονται με τον τρόπο που ορίζεται στο εν λόγιο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εγκρίνει μέτρα άμεσης εφαρμογής. Εντούτοις, αν τα μέτρα αυτά δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, θα κοινοποιηθούν τη συνέχεια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς το Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή θα αναστείλει την εφαρμογή των μέτρων που αποφάσισε για περίοδο τριών μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης. Το Συμβούλιο, ενεργώντας βάσει ενισχυμένης πλειοψηφίας, μπορεί να λάβει διαφορετική απόφαση εντός του χρονικού ορίου που αναφέρεται σε προηγούμενη παράγραφο. Άρθρο 12 Έναρξη ισχύος Ο παρόν κανονισμός θα τεθεί σε ισχύ την 20ή ημέρα μετά τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο κανονισμός θα είναι δεσμευτικός στο σύνολο του και άμεσα εφαρμοστέος σε όλα τα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος 8 ΕΕ αριθ. L 181, 28. 6. 1989, σ. 47. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Ι. Εξαιρέσεις από την περίοδο αναφοράς (άρθρο 2) Για τη Σουηδία: το οικονομικό έτος 1997 με την προϋπόθεση παροχής εκτιμήσεων για το έτος αναφοράς 1996. II. Εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής της έρευνας (άρθρο 3) 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. Για όλα τα κράτη μέλη: τμήμα 65. 11. Για τη Γερμανία: τίτλος Κ. ομάδα 63. 3 του τίτλου Θ Για την Ελλάδα: τίτλος Κ. Για τη Γαλλία: τμήμα 73 του τίτλου Κ. Για την Ιρλανδία: τίτλος Η. Για την Αυστρία: τίτλοι ΣΤ. Ζ, Η. ομάδα 63. 3 του τίτλου θ. Για την Πορτογαλία, τίτλος Κ. III. Αναλυτικότερες πληροφορίες (άρθρο 5) Τα κράτη μέλη μπορούν να παράσχουν αναλυτικότερες πληροφορίες, ιδίως κάνοντας διάκριση μεταξύ χειρονακτών και μη χειρονακτών εργαζομένων ή καλύπτοντας μονάδες με λιγότερους των 10 εργαζομένων. επηρεαστεί η ποιότητα Για να ληφθο\>ν υπόψη οι ιδιαίτερες περιστάσεις σχετικά μ. ε την αρθροιστική συγκέντρωση των αποτελεσμάτων σε εθνικό επίπεδο, με την στατιστικής προϋπόθεση ότι δεν θα πληροφόρησης, η Γερμανία μπορεί να καταρτίσει χωριστές στατιστικές για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, περιλαμβανομένων του Δυτικού Βερολίνου, ως είχαν πριν από τις 3 Οκτωβρίου 1990 και για τα νέα Lander, συμπεριλαμβανομένου του Ανατολικού Βερολίνου. Οι διατάξεις του άρθρου 7 ως προς την αντιπροσωπευτικότητα θα εφαρμοστούν χωριστά για κάθε αθροιστικό μέγεθος. της n ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΑΡΚΜ 1. ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ Σχέδιο κανονισμού στατιστικών για το επίπεδο και διάρθρωση του κόστους εργασίας. του Συμβουλίου σχετικά με την κατάρτιση 2. ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ Γραμμή Β5-6000 3. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Αρθρο 213 της συνθήκης. 4. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ 4. 1 Γενικός στόχος της δράωις Σκοπός του παρόντος κανονισμού του Συμβουλίου είναι να θέσει στη διάθεση όλων των χρηστών κοινοτικές στατιστικές για το επίπεδο και τη διάρθρωση του κόστους εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα στοιχεία αυτά έχουν ουσιαστική σημασία για τη χάραξη, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των πολιτικών που εφαρμόζονται σε περιφερειακό, εθνικό και κοινοτικό επίπεδο στον οικονομικό και τον κοινωνικό τομέα, καθώς και στον τομέα της αγοράς εργασίας. Από το 1959 και μετά πραγματοποιήθηκε, βάσει σχετικών κανονισμών του Συμβουλίου, σειρά ειδικών κοινοτικών ερευνών για το κόστος εργασίας στη βιομηχανία, το εμπόριο, τον τραπεζικό και τον ασφαλιστικό τομέα. Η διεξαγωγή της έρευνας αυτής σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένιοσης αποτελεί ένα από τα σχέδια προτεραιότητας του στατιστικού προγράμματος - πλαισίου της Κοινότητας για την περίοδο 1993* 1997 (ΕΕ αριθ. L 219 της 28. 8. 1993). 4. 2 Χρονική διάρκεια της δράωις και προβλεπόμενες ρυθμίσεις για την ανανέχυσΊ) ή την παράταοι) της Μεμονωμένη (εφάπαξ) δράση σύμφχονα με το σχέδιο κανονισμού (Ευρατόμ/ΕΟΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις στατιστικές για το επίπεδο και τη διάρθρωση του κόστους εργασίας (συλλογή και επεξεργασία στοιχείων και διαβίβαση των αποτελεσμά^ον στην Eurostat) για την περίοδο 1997-1999 \2> 5. ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ/ΕΣΟΔΩΝ 5. 1. Μη υποχρεωτικές δαπάνες 5. 2. Λιαχωριζόμενες πιστώσεις 5. 3. Είδος τ(ον εσόδων Η πώληση στατιστικών προϊόντων (βάσεις δεδομένων και εκδόσεις) καλύπτει μέρος του κόστους παραγωγής. 6. ΕΙΔΟΣ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ/ΕΣΟΔΩΝ Η συμβολή της Επιτροπής στις δαπάνες των κρατών μελών αντιπροσωπεύει μέρος μόνο της πραγματικής δαπάνης συλλογής των - της τάξης του 26% -, δεδομένου ότι η στατιστική στοιχείων δραστηριότητα της Επιτροπής διέπεται σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό από την αρχή της επικουρικότητας, με αποτέλεσμα οι δαπάνες λειτουργίας και διοίκησης να βαρύνουν σχεδόν αποκλειστικά τις εθνικές αρχές. Ωστόσο, η προβλεπόμενη δαπάνη έχει μεγάλη σημασία για την προώθηση της τυποποίησης των συλλεγόμενων δεδομένων, την επεξεργασία τους και την διαβίβαση τους στην Eurostat. εθνικών Συγχρηματοδότηση από το δημόσιο στατιστικών υπηρεσιών) και τον ιδιωτικό τομέα (έσοδα από πωλήσεις στατιστικών προϊόντων). (προϋπολογισμοί των 7. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ (ΜΕΡΟΣ Β ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ) 7. 1 Τρόπος (προσδιορισμός του κόστους ανά μονάδα) υπολογισμού συνολικού του κόστους της δράσης Το ποσό που θα ληφθεί από τον κοινοτικό προϋπολογισμό για την υλοποίηση του σχεδίου με σκοπό την επέκταση των υφισταμένων συστημάτων συλλογής στοιχείων ή τη διεξαγωγή νέων ερευνούν σχετικά με το κόστος εργασίας. 26% των δαπανών λειτουργίας για τα δύο/τρία έτη του σχεδίου: διεξαγωγή της έρευνας (1997) και διαβίβαση των στοιχείων στην Eurostat (1998/1999). Φύση τα>ν δαπανών που βαρύνουν τα κράτη μέλη: κατάρτιση των ερωτηματολογίων, συμμετοχή στις δαπάνες συλλογής, επεξεργασίας και διάδοσης των στοιχείων και άλλες δαπάνες λειτουργίας Το σύνολο της δράσης αντιπροσωπεύει, για όλα τα κράτη μέλη, μέση δαπάνη ύψους 7,2 εκατομμυρίων ECU περίπου. Συνολική συμβολή στις δαπάνες των κρατών μελών (26% του συνόλου) (1,872 εκατομμύρια ECU) Η 7. 2 Κατανομή του κόστους της δράωις (σε εκατ. ECU) Κράτος μέλος Σύνολο 1997 1,872 1,872 1998 1999 Σύνολο • Ί υ ,„' " ι ,11 m u u i ' m m s xa '. '. '. MijfuuimimffiD'inn' *&ast 1,872 1,872 7. 3 που Λειτουργικό κόστος των μελετούν, εμπειρογνωμώνων, κλπ. περιλαμβάνεται στο μέρος Β του προϋπολογισμού (σε εκατ. ECU) Συνεδριάσεις εμπειρογνωμώνων Πληροφόρηση και δημοσίευση Σύνολο 1997 1998 1999 Σύνολο 0,05 0,05 ι Ι Μ ,1 Ι ι'Ι ' ",' 0,05 0,05 ο,ι 0,05 0,05 ο,ι 0,15 0,1 0,25 7. 4 Ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα υποχρε(όσεων και των πκπ(ύσε«ϊν πληρωμών των πιστίΰσεων ανάληψης Η έρευνα θα πραγματοποιηθεί το 1997 και τα αποτελέσμ,ατα θα διαβιβαστούν στην Eurostat το 1998/99. Οι πληρωμές προτείνεται να πραγματοποιηθούν σε τρεις φάσεις: τα δύο πρώτα τμήματα ως συμμετοχή στις δαπάνες συλλογής και επεξεργασίας των στοιχείων (1997) και το τρίτο τμήμα κατά την παραλαβή των αποτελεσμάτων. Το τελευταίο τμήμα θα καταβληθεί είτε το 1998 είτε το 1999, ανάλογα με το αν η διαβίβαση των στοιχείων στην Eurostat γίνει το 1998 ή 1999. 1 1ι Ι. 1,,,"Λ, ι Ι Ή Ι,Ί "Ι MÎ-mÎJL Itlil'MII't*1 Ι'-ι I,""1 |iT'1«VilllttBtte "r '•• I;IT—>• "HÎ ι ι·ι ' ,ιι m , f : m i a t t- 1997 1998 1999 Σύνολο Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων 1,872 εκατ. ECU 1,872 εκατ. ECU Πιστώσεις πληρωμών 0,561 εκατ. ECU 30% 0,750 εκατ. ECU 0,561 εκατ. ECU 1,872 εκατ. ECU 40% 30% ( ' " " " " •' •" : >. L. I l t l !. -' Ι. ΙΜΙΙΙΙ,Ι' 8. ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ (ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥΣ) Τα ποσά που προβλέπουν οι συμβάσεις και οι συμφωνίες που θα συνάψει η Επιτροπή θα καταβληθούν μόνον κατόπιν της σύνταξης λεπτομερών εκθέσεων για την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων εργασιών ή βάσει των αποτελεσμάτων που θα επιτευχθούν. 9. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΟΣΤΟΥΣ/ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 9. 1. Ειδικοί και ποσοτικοί στόχοι, πληθυσμός στον οποίο απευθύνεται η δράση των πλαίσιο γραμμών κατευθυντήριων Σκοπός του παρόντος κανονισμού του Συμβουλίου είναι η κατάρτιση συγκρίσιμων στατιστικών για το επίπεδο και τη διάρθρωση του κόστους εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο που διατυπώθηκαν στην Λευκή Βίβλο για την ανάπτυξη, τΐ)ν ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση, καθώς και των συμπερασμάτων της συνόδου κορυφής του Έσσεν, οι στατιστικές αυτές είναι απαραίτητες για τη χάραξη, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των περιφερειακών, εθνικών και κοινοτικών πολιτικών, ιδίως ως μέσο για την ανάλυση της ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης και της προόδου της οικονομικής και τη διενέργεια κοινωνικής συνοχής, καθώς και αξιόπιστων συγκρίσεων μεταξύ των κρατών μελών και των περιφερειών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. για 9. 2. Αιτιολόγηση της δράωις η διάθεση Η ευθύνη για τη χρηματοδότηση της δράσης αυτής (βλ. σημείο 6 εναπόκειται κυρίως στα κράτη μέλη παραπάνω), τα οποία διαθέτουν κατάλληλα συγκροτημένη δομή για τη συλλογή και την επεξεργασία των στοιχείων. κοινοτικό πόρων Ωστόσο, προϋπολογισμό θεωρείται αναγκαία τόσο για τις χώρες που θα διεξαγάγουν αυτό το είδος έρευνας για πρα'πη φορά όσο και για τις υφιστάμενες έρευνες στις κοινοτικές ανάγκες. Σκοπός αυτής της οικονομικής συμβολής είναι η συγχρηματοδότηση μέρους των δαπανών που θα γίνουν για τη συλλογή και την επεξεργασία των στοιχείων. εκείνες που πρέπει να προσαρμόσουν από τον Η δράση αυτή έχει τέσσερις στόχους: - να παράσχει στα κοινοτικά όργανα τα ποσοτικά στοιχεία που τους είναι απαραίτητα για την κατάρτιση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση κάθε προγράμματος δράσης σύμφωνα με το άρθρο 3 (2) του δημοσιονομικού κανονισμού: "συμβάλλει, με τον τρόπο αυτό, στην αποτελεσματικότερη και ορθότερη χρησιμοποίηση του κοινοτικού προϋπολογισμού" - lb - να παράσχει στις εθνικές κυβερνήσεις συγκρίσιμα στατιστικά στοιχεία για όλα τα κράτη μέλη, με. σκοπό την αξιολόγηση και την παρακολούθηση της προόδου τα>ν κοινοτικών πολιτικών - - να παράσχει στους αρμόδιους για τη λήψη πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών αποφάσεων στην Κοινότητα τα στοιχεία που τους είναι απαραίτητα για τη λήψη και την αξιολόγηση των αποφάσεων τους στους αντίστοιχους τομείς: αποτελεί, συνεπώς, ουσιαστικό στοιχείο της ευρωπαϊκής αγοράς πληροφοριών - - να στην παράσχει τις πληροφορίες που χρειάζεται για τη διεξαγωγή περαιτέρω αναλύσεων και την λήψη περισσότερων πληροφοριών για την οικονομική και κοινωνική ζωή μέσα στην Κοινότητα. επιστημονική κοινότητα Τα αποτελέσματα της δράσης θα συμβάλουν στη βελτίωση των στατιστικών πληροφοριών που χρησιμοποιούνται στα πλαίσια των εργασιών που συνδέονται με την κοινωνική πολιτική, την οικονομική συνοχή και τη σύγκλιση στην εσωτερική αγορά. Τα στατιστικά στοιχεία συλλέγονται με ένα σύσττιμα που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αρχή της επικουρικότητας. Στα πλαίσια αυτά, η συλλογή των στοιχείων σε κάθε κράτος μέλος γίνεται σύμφωνα με τα εθνικά τους συστήματα. Το Κοινοτικό Στατιστικό Πρόγραμμα αποτελεί αναπόσπαστο στατιστικών των προγραμμάτων, συμβάλλοντας έτσι στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στατιστικού χώρου. εθνικών μέρος Οι προοπτικές πολλαπλασιαστικών αποτελεσμάτων είναι σχετικά μικρές. Ωστόσο, τα στοιχεία τη συλλογή των οποίων προβλέπει το σχέδιο κανονισμού έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι θα δώσουν τη δυνατότητα στους χρήστες να πραγματοποιούν διεθνείς συγκρίσεις όσον αφορά το επίπεδο και τη διάρθρωση του κόστους εργασίας. Τα ειδικά αποτελέσματα της δράσης είναι δυνατόν να επηρεαστούν αν ορισμένα κράτη μέλη - ή η Επιτροπή - δεν κατορθώσουν να αποδεσμεύσουν τους πόρους που είναι απαραίτητοι για την εξασφάλιση της επιτυχίας της 9. 3. Παρακολούθΐΐωι και αξιολόγηση της δράωις εντάσσεται στο πλαίσιο Η δράση του Κοινοτικού Στατιστικού Προγράμματος, το οποίο αποτελεί αντικείμενο διαρκούς παρακολούθησης με τη βοήθεια συνοπτικού πίνακα που καθορίζει τους στόχους και τους πόρους που είναι απαραίτητοι για κάθε σχέδιο, ανάλογα με τη σχέση στόχου/απόδοσης. Στις αρχές κάθε έτους, η Eurostat συντάσσει έκθεση σχετικά με την πρόοδο που σημείωσε το πρόγραμμα κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους. Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει τα εξής τρία μέρη: το πρώτο μέρος συνοψίζει τους κυριότερους στόχους που επιτεύχθηκαν κατά τη διάρκεια του έτους για κάθε πολιτική - το δεύτερο μέρος περιγράφει το στόχο κάθε σχεδίου και τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν - το τρίτο μέρος παρέχει στατιστικά στοιχεία για τη χρήση των ανθρώπινων, δημοσιονομικών, μηχανογραφικών και διοικητικών πόρων κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους. 10. ΛΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΛΑΠΑΝΕΣ (ΜΕΡΟΣ Α ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ III ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ) 10. 1. Επιπτώσεις στον αριθμό του προσωπικού; Τύπος προσωπικού Προσωπικό που θα διατεθεί Από το οποίο Διάρκεια Μόνιμοι Έκτακτοι Μόνιμο προσωπικό ή έκτακτοι υπάλληλοι Α Β C Αλλοι πόροι 0,5 0,5 0 Σύνολο 1 0 0 0 0 0 Χρησιμο ποιώντας επιπρό σθετους πόρους Χρησιμο ποιώντας πόρους που υπάρχουν στην υπόψη ΓΔ ή υπηρεσία 0. 5 0. 5 0 0 1 0 0 0 0 0 1997-98 18" 10. 2. Συνολικός χρηματοοικονομικός αντίκτυπος ταχν επιπρό<τΘετ«ϊν ανθρώπινων πόρων Ποσό Μέθοδος υπολογισμού ECU Μόνιμο προσωπικό 'Εκτακτοι υπάλληλοι Αλλοι πόροι Σύνολο 0 0 0 ° 10. 3 Αντίκτυπος στο λοιπό λειτουργικό κόστος Γραμμή προϋπολογισμοί» Ποσό Μέθοδος \>πολογισμού ^ _^___^__ ECU ' • Σύνολο ' 0. ^ W —— Ι • Ill Ι. Ι. ,, J,. il ν\ ΑΕΛΤΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ, ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ, ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΕΣ (MME) ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ: ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ Κ Α Ν Ο Ν Ι Σ Μ ΟΥ Σ Χ Ε Α ΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΝ ΤΟ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΕΑΟ ΚΑΙ ΤΗ ΑΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ Η ΠΡΟΤΑΣΗ: 1. Λαμβανομένης υπόψη της αρχής της επικουρικότητας, γιατί είναι αναγκαία η θέσπιση κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα αυτό και ποιοι είναι οι κυριότεροι στόχοι της; Η Επιτροπή, για την εκτέλεση των καθηκόντων της στους τομείς των οικονομικών και κοινωνικών υποθέσεων, και, ιδίως, της απασχόλησης και των συνθηκών εργασίας, χρειάζεται συγκρίσιμα πληροφοριακά στοιχεία για το επίπεδο και τη διάρθρωση του κόστους εργασίας στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ανάγκη αυτή έγινε εντονότερη λόγιο των νέων κατευθύνσεων που διατυπώθηκαν στη Λευκή Βίβλο για την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση. Τα στοιχεία για το κόστος εργασίας είναι απολύτως απαραίτητα για τον καθορισμό και την αξιολόγηση των κοινωνικών πολιτικών και μέτρων που αφορούν στην αγορά εργασίας τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο. Τα στατιστικά στοιχεία που υπάρχουν στα κράτη μέλη δεν επιτρέπουν την διενέργεια αξιόπιστων συγκρίσεων λόγω, κυρίως, των διαφορών που υπάρχουν όσον αφορά τη φύση των ερευνούν και τις υπάρχουσες πηγές στοιχείων, τα νομικά συστήματα και τις διοικητικές πρακτικές. Σύμχρωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η ευθύνη για τον εν γένει σχεδιασμό των προς κατάρτιση στατιστικών για το κόστος εργασίας σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης ανήκει από κοινού στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη. Αντικειμενικός σκοπός είναι να επιτευχθεί η συγκρισιμότητα των στοιχείων, μέσω ενός κοινού ορισμού των εννοιών και ταξινομήσεων, και να εντοπιστούν τα πληροφοριακά στοιχεία που χρειάζονται οι κυριότεροι χρήστες, δηλαδή τα κοινοτικά όργανα, οι εθνικές κυβερνήσεις, οι περιφερειακές και τοπικές αρχές, οι διεθνείς οργανισμοί, οι εργοδοτικές και εργατικές ενώσεις και οι ερευνητικοί φορείς. Αυτό πρέπει να γίνει χωρίς να επιδιωχθεί η εναρμόνιση των μεθόδων που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη για τη συλλογή των στοιχείων. Πράγματι, η συλλογή των στοιχείων αυτή καθεαυτή και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται προς τον σκοπό αυτό είναι ευθύνη των κρατών μελ(όν. Ιο Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 2. Ποιους θα επηρεάσει η πρόταση; ποιους τομείς επιχειρήσεων; Οι στατιστικές θα καλύψουν τις επιχειρήσεις που περιλαμβάνονται στους τίτλους Γ (Ορυχεία και λατομεία), Δ (Μεταποιητικές βιομηχανίες), Ε (Παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου και νερού), ΣΤ (Κατασκευές), Ζ (Χονδρικό και λιανικό εμπόριο· επισκευή αυτοκινήτων οχημάτων, μοτοσικλετών και ειδών προσωπικής και οικιακής χρήσης), Η (Ξενοδοχεία και (Δραστηριότητες εστιατόρια), στην ομάδα 63. 3 ταξιδιωτικών πρακτορείων και επιχειρήσεων οργανωμένων εκδρομών [Tour operators]· δραστηριότητες παροχής τουριστικής βοήθειας π. δ. κ. α. ) του τίτλου θ (Μεταφορές, αποθήκευση και επικοινωνίες), στα τμήματα 65 τις ασφαλιστικές εταιρείες και τα ταμεία συντάξεων) και 66 (Ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ταμεία, εκτός από την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση) του τίτλου Ι (Ενδιάμεσοι χρηματοπιστωτικοί μηχανισμοί) και στον εκμίσθωση και (Διαχείριση ακίνητης περιουσίας, επιχειρηματικές δραστηριότητες), της Ονοματολογίας των Οικονομικών Δραστηριοτήτων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (NAC3E αναφ. 1), με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που αναφέρονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί, με (Ενδιάμεσοι τίτλο Κ εξαίρεση μεγέθη ποια επιχειρήσεων μικρομεσαύυν επιχειρήσεων); (ποιο είναι το ποσοστό των Στην έρευνα δεν θα συμμετάσχουν επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 10 εργαζομένους, θα ζητηθούν πληροφοριακά στοιχεία μόνο για τις επιχειρήσεις που απασχολούν τουλάχιστον 10 άτομα Προβλέπεται να εξαχθούν αποτελέσματα για διάφορες τάξεις μεγέθους Για να μειωθεί ο φόρτος των επιχειρήσεων και των εθνικών στατιστικοί υπηρεσιών (ΕΣΥ), η έρευνα θα διεξαχθεί με δειγματοληψία. Τα σχέδια δειγματοληψίας θα καταρτιστούν από τις ΕΣΥ, οι οποίες, γενικά, χρησιμοποιούν διαφορετικούς συντελεστές δειγματοληψίας ανάλογα με το μέγεθος των στατιστικοί μονάδων που θα χρησιμοποιηθούν. Μεγάλο μέρος των ζητουμένων στα ερα)τηματολόγια πληροφοριών περιλαμβάνεται ήδη στα διοικητικά αρχεία τα>ν επιχειρήσεων, πράγμα που μ,ειώνει το φόρτο εργασίας. Ομοίως, τα αρχεία επιχειρήσεων/τοπικών μχ>νάδων περιλαμβάνουν επίσης ορισμένα από τα ζητούμενα πληροφοριακά στοιχεία. Στα κράτη μέλη τα οποία χρησιμοποιούν, σε διάφορους βαθμούς, υπάρχουσες πηγές στοιχείων, η επιβάρυνση των επιχειρήσεων θα είναι σημαντικά μικρότερη, διότι ορισμένες μεταβλητές θα ληφθούν από τις πηγές αυτές. Ο κανονισμός ορίζει ότι η έρευνα δεν χρειάζεται vet διεξαχθεί αν τα κράτη μέλη διαθέτουν πληροφορίες από άλλες ίσης αξίας από πλευράς κατάλληλες πηγές που είναι τουλάχιστον ίδια προϋπόθεση, ακρίβειας, ποιότητας και ενημερότητας. Με την επιτρέπεται στα κράτη μέλη να προβαίνουν σε. εκτιμήσεις των ζητουμένων στοιχείων με τη χρησιμοποίηση μεθόδων εξαγωγής στατιστικών στοιχείων τα χαρακτηριστικά δεν κατά συμπερασμόν, όταν μερικά ή όλα παρατηρούνται σε όλες τις οποίες πρέπει να τις μονάδες για καταρτιστούν οι στατιστικές. Ακόμη και αν όλες οι απαιτούμενες πληροφορίες πρέπει να ληφθούν από τις επιχειρήσεις, ο φόρτος εργασίας θα τηρείται μέσα σε λογικά όρια, μειώνοντας τον κατάλογο των μεταβλητών σε μια επιλογή ευκόλως υπολογίσιμων ετήσιων αθροιστικών μεγεθών. επιχειρήσεις οι γεωγραφικές περιοχές αυτές της Κοινότητας; είναι εγκατεστημένες σε συγκεκριμένες Καταρχήν, οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε όλες τις περιφέρειες και σε όλα τα κράτη μέλη. Ωστόσο, σε ορισμένες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης κυριαρχούν να καταρτιστούν λεπτομερέστεροι πίνακες σχετικά με το κόστος εργασίας σε περιφερειακό επίπεδο, ορισμένα στοιχεία ζητούνται σε επίπεδο NUTS 1. μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Για οι 3. Ποια μέτρα πρέπει να λάβουν οι επιχειρήσεις για να συμμορφωθούν με την πρόταση; Οι μονάδες που θα περιληφθούν στις έρευνες θα κληθούν να απαντήσουν με ακριβή και πλήρη στοιχεία στα ερωτηματολόγια που θα τους (και να αποσταλούν από τις επιστρέψουν τα ερωτηματολόγια μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες). εθνικές στατιστικές υπηρεσίες τους Ωστόσο, στα κράτη μέλη που χρησιμοποιούν, σε διάφορους βαθμούς, υπάρχουσες πηγές στοιχείων, η επιπλέον επιβάρυνση των επιχειρήσεων θα είναι σημαντικά μικρότερη. 4. Ποιες αναμένεται να είναι οι οικονομικές επιδράσεις της πρότασης; Η πρόταση προφανώς προϋποθέτει ορισμένες δαπάνες στη συλλογή δεδομένων, για τις εθνικές στατιστικές υπηρεσίες και για τις επιχειρήσεις που απετέλεσαν αντικείμενο δειγματοληψίας. Όμως οι εν λόγω δαπάνες αντισταθμίζονται κατά πολύ από τις θετικές επιπτώσεις: απασχόληση στην στις επενδύσεις και τη δημιουργία στην ανταγωνιστική θέση των επιχειρήσε<σν νέων επιχειρήσεων Η ύπαρξη ενημερωμένων, ακριβών και συγκρίσιμων στοιχείων για το επίπεδο και τη διάρθρωση του κόστους εργασίας είναι απαραίτητη για την εφαρμογή και την αξιολόγηση της οικονομικής και κοινιονικής πολιτικής, καθώς και της πολιτικής υπέρ των επιχειρήσεχον. Από την άποψη αυτή, τα στατιστικά στοιχεία που θα συγκεντρωθούν βάσει του προτεινόμενου κανονισμού θα καταστήσουν δυνατή την καλύτερη κατανόηση της κατάστασης που επικρατεί στον τομέα της απασχόλησης και την (χπ,οτελεσματικότερη καταπολέμηση της ανεργίας και θα έχουν θετικά αποτελέσματα για τις επενδύσεις και την ανταγαννιστικότητα. Η δυνατότητα πρόσβασης σε αξιόπιστα και ενημερωμένα στοιχεία, την οποία θα έχουν οι αρμόδιοι για τη λήψη αποφάσεων στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα, θα τους επιτρέψει να κατανοήσουν καλύτερα τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται και θα παράσχει στους εργοδότες τη δυνατότητα να καθορίσουν καλύτερα τη γενικότερη πολιτική των επιχειρήσεων. Ο σημαντικός αριθμός κοινοτικών μέτρων που αναμένεται να ωφεληθούν, κατά την εκτέλεση και την παρακολούθηση τους, (χπό την ύπαρξη ενημερωμένων στατιστικών για το κόστος εργασίας επιτρέπει την πρόβλεψη ότι τα οφέλη που θα προκύψουν θα υπερβαίνουν κατά πολύ το κόστος της δράσης αυτής. Περιλαμβάνει η πρόταση μέτρα με στόχο τη συνεκτίμηση του ειδικού χαρακτήρα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων; 10 το ποσοστό εργαζομένους. Επιπλέον, Ναι. Για να μειωθεί ο αριθμός των μονάδων που θα συμμετάσχουν στην έρευνα, δεν περιλαμβάνονται σ'αυτήν οι μονάδες που απασχολούν λιγότερους από των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που περιλαμβάνει η έρευνα είναι, γενικά, πολύ μικρότερο από εκείνο των μεγάλων επιχειρήσεων λόγο) των μεθόδων δειγματοληψίας που χρησιμοποιούνται σε εθνικό επίπεδο. Τέλος, στις αιτιολογικές σκέψεις και στο άρθρο 6, παράγραφος 4, του σχεδίου κανονισμού των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Η επιβάρυνση των επιχειρήσεων, και ιδίως των μικρομεσαίων, καθώς και οι απαιτήσεις αντιπροσωπευτικότητας θα ληφθούν υπόψη από τα κράτη μέλη κατά την επιλογή και το συνδυασμό των πηγών τους, καθώς και κατά την προβλεπόμενη από τον κανονισμό χρήση εκτιμήσεων. λαμβάνεται ρητά υπόψη η ειδική κατάσταση Διαβούλευση Η Ένωση Ευρωπαϊκών Συνομοσπονδκόν Βιομηχάνων και Εργοδοτών (UNICE) συμμετείχε, ευθύς εξ αρχής, στις συνεδριάσεις που οργάνωσε η "Στατιστικές Αποδοχοόν" καθ'όλη τη διάρκεια της ομάδα εργασίας περιόδου την (επανειλημμένα^ τονισθείσα) σημασία που έχουν για τις εργοδοτικές ενώσεις τα πληροφοριακά στοιχεία για το επίπεδο και τη όιάρθροχτη του κόστους εργασίας, οι εκπρόσωποι της οργάνωσης αυτής συνέβαλαν ενεργά στον καθορισμό της φύσης της έρευνας. πρότασης αυτής. Με σύνταξης δεδομένη της Η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Εργατικοί Ενώσεων (ETUC) υποστηρίζει επίσης το παρόν σχέδιο. Κατά την κατάρτιση του σχεδίου ζητήθηκε επίσης, ορισμένες φορές, η γνώμη των κυριότερων υπηρεσιών της Επιτροπής που χρησιμοποιούν τα σχετικά στατιστικά στοιχεία (ΓΑ II και ΓΑ V). Στη συνέχεια, οι ανάγκες των εν λόγω υπηρεσιών παρουσιάστηκαν στις συνεδριάσεις της ομάδας εργασίας, πράγμα που επέτρεψε στους εκπροσοιπους των στατιστικοί υπηρεσιών να λάβουν καλύτερα υπόψη τους τις υποδείξεις το>ν υπηρεσιών αυτών. 25 Ο εν γένει σχεδιασμός του προτεινόμενου σχεδίου ωφελήθηκε σε. μεγάλο βαθμό από την πείρα που αποκομίστηκε από τις προηγούμενες έρευνες. Σχετικά με το θέμα αυτό, στόχος της ομάδας εργασίας ήταν να αποτρέψει την επανεμφάνιση των σημαντικότερων προβλημάτων που προέκυψαν κατά το παρελθόν. Η ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΟΧ ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Πρόταση κανονισμού σχετικά με την κατάρτιση στατιστικών για το επίπεδο και τη διάρθρωση του κόστους εργασίας. ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΕΖΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΟΧ Ο προτεινόμενος κανονισμός ενδιαφέρει τις χώρες ΕΖΕΣ που είναι μέλη του ΕΟΧ, οι οποίες συμμετέσχον στις σχετικές συζητήσεις. Πράγματι, όλες οι εν λόγω χώρες πήραν μέρος στις σχετικές με το θέμα αυτό συνεδριάσεις της ομάδας εργασίας. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΑΕΛΤΙΟ Το δημοσιονομικό δελτίο που επισυνάπτεται στο παρόν έγγραφο αφορά τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 1ζ ISSN 0254-1483 COM(96) 475 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 17 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-484-GR-C ISBN 92-78-09671-7 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο η>


title: PERGUNTA ESCRITA n. 2564/96 do Deputado Robin TEVERSON ao Conselho. Aplicação em Fraça da Directiva comunitária 91/ 628 relativa ao transporte de animais

eurovoc_concepts:
EC Directive
EU law - national law
European Commission
France
application of EU law
health certificate
national implementing measure
protection of animals
transport of animals
veterinary inspection


title: QUESTION ECRITE no 2564/96 de Robin TEVERSON au Conseil. Application en France de la directive 91/628/CEE relative à la protection des animaux en cours de transport


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2714/96 van Patricia McKENNA aan de Commissie. Zuiveringsinstallatie voor afvalwater van Mutton Island (Galway, Ierland)

eurovoc_concepts:
EC Directive
Ireland
application of EU law
legal action
protected area
protection of animal life
water treatment

formats: html print


title: PREGUNTA ESCRITA n. 2714/96 del Patricia McKENNA a la Comisión. Planta de tratamiento de residuos de Mutton Island en Galway, Irlanda


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 2711/96 dell'on. Klaus REHDER alla Commissione. Energie rinnovabili

eurovoc_concepts:
EU programme
Lomé Convention
developing countries
energy supply
renewable energy
solar energy
sub-Saharan Africa
technology transfer