title: VERORDENING (EG) Nr. 2076/96 VAN DE COMMISSIE van 30 oktober 1996 tot vaststelling van het maximumbedrag van de restitutie bij uitvoer van witte suiker voor de dertiende deelinschrijving in het kader van de inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1464/96

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar


title: Ageing and pension expenditure prospects in the western world.

eurovoc_concepts:
EU Member State
Japan
United States
economic forecasting
pension scheme
social cost


title: Kommissionens Forordning (EF) nr. 2083/96 af 30. oktober 1996 om ændring af forordning (EF) nr. 2805/95 om fastsættelse af eksportrestitutioner for vin

eurovoc_concepts:
export refund
viticulture
wine

formats: html pdfa1b print


title: Financing European integration.

eurovoc_concepts:
audiovisual production
video cassette


title: 97/84/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής της 30ής Οκτωβρίου 1996 σχετικά με διαδικασία του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ (IV/34.503 - Εταιρείες οχηματαγωγών - Νομισματικές επιβαρύνσεις) (Τα κείμενα στην αγγλική, γαλλική και ολλανδική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)

eurovoc_concepts:
United Kingdom
freight rate
infringement of EU law
maritime transport
restriction on competition
sanction (EU)


title: Regulamento (CE) nº 2083/96 da Comissão de 30 de Outubro de 1996 que altera o Regulamento (CE) nº 2805/95 que fixa as restituições à exportação no sector vitivinícola


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 2076/96 DER KOMMISSION vom 30. Oktober 1996 zur Festsetzung des Höchstbetrags der Ausfuhrerstattung für Weißzucker für die im Rahmen der Dauerausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1464/96 durchgeführte 13. Teilausschreibung


title: REGOLAMENTO (CE) N. 2075/96 DELLA COMMISSIONE del 30 ottobre 1996 che modifica le restituzioni all'esportazione dello zucchero bianco e dello zucchero greggio come tali

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar


title: KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2075/96 af 30. oktober 1996 om ændring af eksportrestitutionerne for hvidt sukker og råsukker i uforarbejdet stand


title: Citoyens d'Europe : Étudier, se former, faire de la recherche dans un autre pays de l'Union européenne: Adresses utiles en Belgique.

eurovoc_concepts:
EU programme
educational exchange
scientific exchange
student mobility


title: REGLAMENTO (CE) N° 2085/96 DE LA COMISIÓN de 30 de octubre de 1996 por el que se modifican los precios representativos y los derechos adicionales de importación de determinados productos del sector del azúcar

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
raw sugar
representative price
sugar product
white sugar


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2085/96, annettu 30 päivänä lokakuuta 1996, tiettyjen sokerialan tuotteiden edustavien hintojen ja tuonnissa sovellettavien lisätullien muuttamisesta


title: COMMISSION REGULATION (EC) No 2076/96 of 30 October 1996 fixing the maximum export refund for white sugar for the 13th partial invitation to tender issued within the framework of the standing invitation to tender provided for in Regulation (EC) No 1464/96


title: Commission Regulation (EC) No 2081/96 of 30 October 1996 issuing a standing invitation to tender in order to determine refunds on exports of olive oil for the 1996/97 marketing year

eurovoc_concepts:
award of contract
export licence
export refund
marketing
marketing year
olive oil


title: Verordnung (EG) Nr. 2081/96 der Kommission vom 30. Oktober 1996 zur Eröffnung einer Dauerausschreibung für die Festsetzung der Erstattungen bei der Ausfuhr von Olivenöl für das Wirtschaftsjahr 1996/97


title: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ - ΑΛΙΕΥΤΙΚΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ - Σημερινή κατάσταση και προοπτικές

eurovoc_concepts:
common fisheries policy
fishery management
fishery resources
fishing agreement
fishing regulations

text: ύ iSr ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 3 0. i o. i 9 96 COM(96) 488 τελικό ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ AAffiYTIKEΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ Σημερινή κατάσταση και προοπτικές ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η ατόφαση αλιευτικώρ συμφωριώρ. Μετά από 20 ετη εμπειρίας, εξετάσει τηρ εξωτερική πολιτική της στορ τομέα της α λ ι έ α ς2. του Συμβουλίου της 3ης Νοεμβρίου 19761 έθεσε τις βάσεις γ ια τη σύραψη η Επιτροπή θεωρεί σκόπιμο ρα Τ Μ Η Μ ΑΙ 1. 1 Ανάπτυξη τωρ αλιευτικών συμώωνιών 1977 - 1996 γ ια η£ αλιευτικές συμφωρίες της απόφασης επισημοποιήθηκε της Κοιρότητας αυτής πρα*γματοποιήθηκε με τηρ Η πολιτική τηρ επέκταση εκ της 3ης Νοεμβρίου 1976 του Συμβουλίου, η οποία προβλέπει απόφαση μέρους τωρ κρατώρ μελώρ τωρ αλιευτικώρ ζωρώρ τους στο Βόρβω Ατλαρτικό και τη Βόρεια θ ά λ α σ σα σε 200 μίλια και η οποία άρχισε ρα ισχύει τηρ Ιη Ιαρουαρίου 1977. Η λήψη τα κοινοτικά συμφέροντα εραρτι μορομερώρ διακηρύξεων ορισμένων χωρών γ ια τηρ επέκταση τους, γεγονός που τωρ κυριαρχικών δικαιωμάτων απειλούσε με διακοπή τις παραδοσιακές της Κοιρότητας. Η απόφαση καθόριζε αφερός ότι η αλιεία από σκάφη τρίτωρ χωρώρ σε ζώρης θα αλιευτικές πρέπει ρα υπόκειται σε συμφωρίες μεταξύ και τωρ σχετικώρ χωρώρ εταίρωρ, και αφετέρου, ότι η διατήρηση τωρ υφιστάμενων αλιευτικώρ δικαιωμάτων και η απόκτηση ρεωρ δικαιωμάτων για τους αλιείς της Κοιρότητας σε ύδατα τρίτωρ χωρώρ θα πρέπει ρα καθοριστούρ στο πλαίσιο κατάλληλωρ κοιροτικώρ αλιευτικώρ συμφωριώρ. ερτός τωρ 200 μιλίωρ της κοιροτικής τους σε 200 μίλια από τις ακτές περιοχές που βρίσκορται ρα προστατευθούρ της Κοιρότητας δραστηριότητες τωρ σκαφών προκείμενου αλιευτικές του αλιευτικού Η ερ λόγω πολιτική τωρ αλιευτικώρ συμφωριώρ ήταρ αναγκαία γ ια τη διατήρηση τομέα, σημαρτικού μέρους - και ως εκ τούτου απασχόληση δραστηριότητα στις παράκτιες περιφέρειες, τομέα. Έπιπλέορ, συμβάλλει αγοράς με αλιευτικά ερός ζωτική οικονομική - μερικά στηρ Κοιρότητα και ειδικότερα οι οποίες εξαρτώρται κατά κύριο λόγο α τό TOP αλιευτικό του εφοδιασμού της κοιροτικής σημαρτικά στη διασφάλιση ο οποίος διασφαλίζει προϊόρτα. οι οποίες αρχικά περιορίζορταρ στη Βόρεια Οι αλιευτικές συμφωρίες της Κοιρότητας, θ ά λ α σ σ α, επεκτάθηκαρ η Κοιρότητα έχει συράψει 26 συμφωρίες, 15 με χώρες της Αφρικής και του Λρδικού ΐίκεαρού, 10 με έκτοτε και σε άλλα ύδατα. Ε τι του παρόρτος, ΕΕαριθ. C 105,7. 5. 1981 Η παρούσα ανακοίνωση συμπληρώνεται ατό το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής σχετικά με τις αλιευτικές συμφωνίες, το οποίο συντάχθηκε για το Σεμινάριο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Quimper στις 13/14 Μαΐου 1996. βορειοατλαρτικες χώρες, συμπερίλαμβαρομερωρ και περτε στη Βαλτική θάλασσα, και μιας με μία λατινοαμερικανική χώρα. Από τηρ εφαρμογή τους και εξής, υπήρξε μία σταθερή εξέλιξη όσον αφορά τη φύση και το φάσμα τωρ αλιευτικώρ συμφωριώρ μας. Η ερταξη της Ισπαρίας και της Πορτογαλίας το 1986, με τα δικά τους δίκτυα αλιευτικώρ συμφωριώρ, καθώς και της Σουηδίας και της Φινλανδίας αργότερα, προκάλεσαρ μία σημαρτική ώθηση στηρ αράπτυξη τωρ αλιευτικώρ συμφωριώρ της Κοιρότητας. Για τις συμφωρίες που συνετάγονται χρηματοδοτικό κόστος για τηρ Κοιρότητα, ο προϋπολογισμός για τις διεθρείς αλιευτικές συμφωρίες αυξήθηκε από 6 εκατ. ECU το 1981 σε 280 εκατ. ECU το 1996 και οι αρτίστοιχες αλιευτικές δυρατότητες αυξήθηκαρ από 13. 900 ΚΟΧ σε 132. 000 ΚΟΧ (με τηρ πρόσθεση και συμπληρωματικώρ ποσοστώσεωρ 136. 600 τόρωρ στη Γροιλανδία). Έπιπλεορ, η Επιτροπή έχει λάβει εξουσιοδότηση ρα διαπραγματευθεί νέες συμφωρίες με λατιροαμερικαρικά, αφρικανικά και άλλα κράτη3. 1. 2 Φύση τωρ σνμόωνιών Τύποι αλιευτικώρ συμφωριώρ Δερ υφίσταται ένας εριαίος «τύπος συμφωνίας». Η φύση τωρ επιμέρους συμφωριώρ είναι μάλλορ αυτή που ανακλά τους στόχους και τα οικονομικά συμφερορτα τωρ αντίστοιχων μερών. Οταν συράφθηκε η συμφωνία με τηρ Αργεντινή για τηρ προώθηση κοιροπραξιώρ και μικτών επιχειρήσεωρ, το Μάιο του 1994, θεωρήθηκε μία «δεύτερης γενιάς συμφωνία» και όλες οι συμφωρίες που συράφθηκαρ τροηγουμένως χαρακτηρίστηκαρ «κλασικές» ή «συμφωρίες πρώτης μεριάς». Η Κοιρότητα έχει συνάγει ένα φάσμα διαφορετικών τύτων συμφωριώρ με χώρες εταίρους στο πλαίσιο της εξωτερικής αλιευτικής πολιτικής της. Αυτές καλύττουν: αμοιβαίες συμφωρίες, βάσει τωρ οτοίων η Κοιρότητα προσφέρει στις χώρες εταίρους αλιευτικές δυρατότητες στα ύδατα τωρ κρατώρ μελών της έναντι ισοδύναμων δυρατοτήτωρ για τα σκάφη της Κοιρότητας στα ύδατα τους (Νορβηγία, Νήσοι Φερόες, Ισλανδία και Βαλτικές Δημοκρατίες} συμφωρίες για τηρ πρόσβαση σε πλεοράζορτα αποθέματα για τα σκάφη της Κοιρότητας, με σκοπό τηρ αλιεία σε ύδατα τρίτης χώρας (Ην. Πολιτείες4, Καναδάς5) Εξουσιοδοτήσεις για νέες συμφωνίες: Λατινική Αμερική: Χιλή, Περού, Εκουαδόρ Κολομβία, Βενεζουέλα, Ουρονγουάη. Αφρική: Υκαμπόν, Ν. Αφρική, Μοζαμβίκη, Ναμίμπια Αλλες χώρες: ΤΙολωνία, Ρωσία και ΗΠΑ. λήξη ισχύος τέλος 1993 Ο Καναδάς ôei» έχει επικυρώσει ακόμη τη συμφωνία του 1992. συμφωρίες για τηρ πρόσβαση σε αλιευτικούς πόρους για τα σκάφη της Κοιρότητας, με αντάλλαγμα χρηματοδοτικά αντισταθμίσματα (χώρες ΑΚΕ της Αφρικής και του Ινδικού Ωκεανού, και Μαρόκο σε ορισμένες περιπτώσεις} συμφωνία για τηρ πρόσβαση σε αλιευτικούς πόρους βάσει ρυθμίσεωρ αδειών και κοιροπραξιώρ, με αντάλλαγμα χρηματοδοτικά αντισταθμίσματα και τηρ πρόσβαση στηρ ayopa (Γροιλανδία)· και τέλος, τη συμφωνία με τηρ Αργεντικη, η οποία περίλαμβάρει τη σύσταση κοινοπραξιών και μικτών επιχειρήσεωρ. Κάθε ένας ατό τους τύτους αυτούς συμφωριώρ έχει τη δική του ιδιαίτερη λογική και μπορεί ρα γίνει κατανοητός κυρίως σε σχέση με τα ιστορικά αλιευτικά πρότυπα και διευθετήσεις, τηρ κατάσταση της αράπτυξης τωρ αλιευτικώρ τομεωρ τωρ χωρώρ εταίρων ή τηρ παρουσία κοινών αλιευτικώρ απόθεμα τωρ στις αλιευτικές ζώρες της Κοιρότητας και της τρίτης χώρας. έγκριση από διαπραγματεύσεις το Συμβούλιο εξουσιοδότησης για Η λατινοαμερικανικές χώρες, TOP Οκτώβριο του 1990, σηματοδότησε τηρ πρώτη σημαρτική αλλαγή στηρ πολιτική της Κοιρότητας όσορ αφορά τις αλιευτικές συμφωρίες, καθώς επιδιώχθηκε ρα ληφθούρ υπόψη οι δυνητικές εμπορικές δυρατότητες σε χώρες με αναττυγμένους ήδη τους αλιευτικούς τομείς. Η βασική καινοτομία αυτής της προσέγγισης ήταν ότι η πρόσβαση στις αλιευτικές δυρατότητες στα ύδατα τωρ λατινοαμερικανικών χωρώρ θα βασιζόταν, όχι στη χορήγηση αδειών αλιείας ατό χώρες εταίρους, αλλά στη σύσταση κοιροπραξιώρ και μικτών επιχειρήσεωρ στηρ αλιευτική /βιομηχανία μεταξύ των τλοιοκτητών της Κοινότητας και των αλιευτικώρ συμφερόρτωρ τρίτωρ χωρώρ. με 1. 3. Βασικές αογες Η διαπραγμάτευση τωρ αλιευτικώρ συμφωριώρ πραγματοποιείται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που περιλαμβάνονται στις οδηγίες διαπραγμάτευσης που αποφασίστηκαν από το Συμβούλιο. Η διατραγμάτευση τους βασίζεται κυρίως στις αρχές που περίλαμβάρορται στη Σύμβαση τωρ HE για το Δίκαιο της θάλασσας και, στην περίπτωση κρατών ΑΚΕ, σε αρχές σύμφωνες με τη Σύμβαση ΑΚΕ/ΕΕ. Λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τωρ ταράκτιων κρατών, κα0ώς και αυτών της Κοινότητας, και ιδιαίτερα η ανάγκη για συνεργασία σε διεθρες πλαίσιο. Ο βασικός στόχος που επιδιώκεται, είναι η διασφάλιση της διατήρησης και της ορθολογικής και βιώσιμης χρήσης τωρ σχετικών αλιευτικώρ πόρωρ. Οσον αφορά τηρ αλίευση τωρ αποθεμάτωρ, τα οποία υτερβαίνουν τις αταιτησεις και τις δυρατότητες αλίευσης τωρ ταράκτιων κρατών, η κατευθυντήρια αρχή για τις συμφωρίες είναι οι σχετικές διατάξεις του Αρθρου 62 της Σύμβασης τωρ Κρωμερωρ Εθρώρ για το Δίκαιο της θάλασσας (ΣΗΕΔΘ) και της Σύμβασης Λομέ ΑΚΕ/ΕΕ. Οι αλιευτικές συμφωρίες είναι εμπορικές όσορ αφορά τη φύση τους, εξαιτίας κυρίως της αρχής τηζ εξασφάλισης αλιευετικών δυρατοτήτωρ για το στόλο της Κοινότητας είτε με α ν τ ά λ λ α γ μα άλλων αλιευτικών δυνατοτήτων για χώρες εταίρους είτε με την καταβολή δεν χρηματοδοτικών υπονομεύει σε καμία περίπτωση των πόρων στα ύδατα των χωρών εταίρων μας, όπως ανακλάται επίπεδα και όρους αλιείας, τις ρυθμίσεις έλεγχου κλπ. , που προβλέπονται αυτός χαρακτήρας γ ια τη διατήρηση τη δεσμεύω] της Κοινότητας αρτισταθμισματωρ. στις συμφωνίες. ο εμπορικός Εντούτοις, στα συμφωνίες αποτελούν των κρατών ΑΚΕ, οι αλιευτικές Στην περίπτωση ένα ειδικό στοιχείο της y ενικής κοινοτικής πολιτικής προς τις χώρες αυτές. Σύμφωνα με το άρθρο να συσχετίζεται με την 130 V της Συνθήκης ΕΚ, το στοιχείο αυτό θα πρέπει προφανώς όπως καθορίζεται στη Σύμβαση ΑΚΕ/ΕΕ. Ως αναπτυξιακή της Κοινότητας, εγχώριας εκ τούτου, αν και στόχο των συμφωνιών μας δεν αποτελεί η ανάπτυξη αλιευτικής της και ότι η συμφωνία παραδοσιακής δεν περιορίζει την ανάπτυξη ή τη βιωσιμότητα αλιείας, εντούτοις η Κοινότητα πρέπει, να διασφαλίζει συμπεριλαμβανομένης εταίρους μας, στις χώρες βιομηχανίας πολιτική τους. της σε αναπτυξιακούς η οποία δεν Ομως οι συμφωνίες με τις χώρες ΑΚΕ έχουν τη στόχους. Σ' αυτή την περίπτωση, η εμπορική έννοια θα βασίζεται πρέπει από τα δύο μέρη, δηλαδή, ως μία εξισορρόπηση αυτών του λαμβάνει η Κοινότητα όσον αφορά τις αλιευτικές δυνατότητες και αυτών που δίνει στις εν λόγω τρίτες να γίνει αντιληττή ως ο καθορισμός αμοιβαίων παραχωρήσεων δική τους φιλοσοφία, χώρες. από την Κοινότητα συνίσταται κυρίως από χρηματοδοτικές Η συνολική αντιστάθμιση καταβάλλονται απόκτηση υποστηρίζονται οι υποχρεώσεις εκφόρτωσης αλιευμάτων, οι παρατηρητές ζητήθηκε ιδιαιτέρως από τις τρίτες χώρες κατά τις συνεισφορές, οι οποίες μέσω των τελών γ ια την οι οτοίες από τους πλοιοκτήτες, όπως η voιυτόλόyηση ναυτικών των χωρών ΑΚΕ, όπως αδειών, α λ λά και από αναπτυξιακής επί των σκαφών, κλπ. , και τους πλοιοκτήτες διaπρayμaτεϋσεις. ενέργειες φύσεως της καταβάλλεται των αντισταθμισμάτων έρευνες των αποθεμάτων, της εμπορικής συναλλαγής, η χώρα εταίρος είναι ατόλυτα ελεύθερη να Στο πλαίσιο συμφωνίας. τον χρηματοδοτικού αντισταθμίσματος ετιλέξει τον τελικό προορισμό στο Δημόσιο Συνήθως, η μεγάλη πλειοψηφία τομέα, Ταμείο και ένα μέρος τους διατίθεται για ειδικές ενέργειες στον εθνικό αλιευτικό σε επιστημονικές τομέα για την επιμόρφωση στον αλιευτικό και τις υπηρεσίες επιθεώρησης κλπ. Η συνεισφορά των επιστημονικών και επιμορφωτικών χώρες εταίρους ήταν πολύ προγραμμάτων θετική. Τα τρογράμματα να στις χώρες εταίρους τους σε διάφορους καταρτίσουν τομείς επιστήμονες, μεταποίησης. Μία ευπρόσδεκτη οικονομολόγους και μηχανικούς εξέλιξη σε σχέση με τη χopήyηση των κονδυλίων είναι ότι η νέα συμφωνία με το Μαρόκο προβλέπει του αλιευτικού τομέα του Μαρόκου για τα 4 έτη ισχύος της μεγάλο μέρος των πολιτών όπως για τη βιομηχανία στους σχετικούς τομείς στις περισσότερες τη δυνατότητα ή να επανακαταρτίσουν αλιείας, της τη διάθεση του 30% της συνολικής χρηματοδότησης αλιείς, παρατηρητές, για την ανάπτυξη του κλάδου συμφωνίας. έδωσαν αυτά δίνεται τώρα περισσότερη ελέγχου Επιπλέον, έμφαση στις συμφωνίες για την προώθηση του αποτελεσματικού προγραμμάτων στις παρατήρησης χώρες εταίρους μας και για την εφαρμογή στα κράτη μέλη ειδικών τρογραμμάτων επιθεώρησης των σκαφών που αλιεύουν βάσει των συμφωνιών. μέσω των υποδομών επιθεώρησης και επιθεώρησης, για τη χρηματοδότηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων ΤΜΗΜΑ Π Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΝ ΑΛΙΕΥΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ Γενικοί στοΎΟΐ Οι στόχοι του τέθηκαν για τις αλιευτικές συμφωνίες στις οδηγίες διατραγμάτευσης του εγκρίθηκαν ατό το Συμβούλιο εξασφαλίζουν ένα ζωτικό ρόλο για τις αλιευτικές συμφωνίες στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της Κοινότητας. Οι στόχοι τη συνδεόμενη με τις αυτοί σχετίζονται κυρίως με την άμεση ή έμμεση απασχόληση, αλιευτικές δραστηριότητες, το επίπεδο και τη σταθερότητα των αλιευτικών δυνατοτήτων που προβλέπονται για τον κοινοτικό στόλο, τους ιχθείς και τα προϊόντα των ιχθύων που προέρχονται από πόρους της Κοινότητας για τον εφοδιασμό της κοινοτικής ay οράς και το ρόλο των συμφωνιών στη διαρθρωτική πολιτική για το σύνολο του στόλου της Κοινότητας. 2. 1 Κοινωνικοοικονομική ττυνή Ενας ατό τους κύριους λόγους ύπαρξης αυτών των συμφωνιών συνεχίζει να είναι ο κοινωνικοοικονομικός χαρακτήρας τους. Με τη διατήρηση ή την επέκταση των αλιευτικών δυνατοτήτων για το στόλο σε ύδατα τρίτων χωρών, οι συμφωνίες προστατεύουν το επίπεδο της άμεσης απασχόλησης στα αλιευτικά σκάφη και της έμμεσης απασχόλησης στις εyκαταστάσεις μεταποίησης και τις σχετικές βιομηχανίες της Κοινότητας. Κατά συνέπεια, η συνεχιζόμενη ύπαρξη αυτών των συμφωνιών είναι ζωτικής σημασίας για τις ταράκτιες κοινότητες που εξαρτώνται από τον αλιευτικό τομέα, επειδή οι κοινότητες αυτές βρίσκονται y ενικά σε οικονομικά μειονεκτούσες περιφέρειες, όπου υπάρχουν ελάχιστες ή καθόλου εναλλακτικές δυνατότητες απασχόλησης. Εκτιμάται ότι περί τα 20. 000 άτομα από την Κοινότητα απασχολούνται άμεσα σε 1. 300 αλιευτικά σκάφη, τα οποία αλιεύουν βάσει των αλιευτικών συμφωνιών μας. Με συντηρητικούς υτολογισμούς και με βάση κοινωνικοοικονομικές περιφερειακέ'ς μελέτες, εκτιμάται ότι μία θέση εργασίας του έχει σχέση με τη θάλασσα δημιουργεί μία ετιτλέον 0έση στην ξηρά. Ως εκ τούτου, 20. 000 άτομα απασχολούνται επιπλέον στην αλιευτική βιομηχανία και στις βοηθητικές υπηρεσίες που σχετίζονται άμεσα μ' αυτές τις συμφωνίες. Το μέyεθoς αυτό μπορεί να καταδειχθεί θαυμάσια στη συμφωνία με το Μαρόκο, η οποία από μόνη της αφορά περισσότερους από 8. 000 αλιείς, οι οποίοι απασχολούνται άμεσα στα σκάφη. Η δημιουργία και/ή η διατήρηση θέσεων απασχόλησης που σχετίζονται με τις αλιευτικές συμφωνίες δεν περιορίζεται μόνο στην Κοινότητα, καθώς αυτές οι συμφωνίες δημιουργούν ετίσης δυνατότητες ατασχόλησης στους αλιευτικούς τομείς των χωρών εταίρων μας (ΑΚΕ). Οι συμφωνίες προβλέπουν την πρόσληψη τοπικών αλιέων στα αλιευτικά σκάφη μας, ο αριθμός των οποίων εξαρτάται από το μέyεθoς των σκαφών. Τοποθετούνται επίσης στα σκάφη παρατηρητές και η ανάγκη για επισκευές, προμήθειες και άλλες υπηρεσίες για τα σκάφη μας δημιουργεί περαιτέρω θέσεις εργασίας στους λιμένες των εταίρων μας. Τα ερευνητικά ινστιτούτα και οι υπηρεσίες επιθεώρησης ευνοούνται επίσης απο τη δημιουργία επιπρόσθετων θέσεων εργασίας, οι οτοίες προέρχονται άμεσα από τη λειτουργία των συμφωνιών. Στην περίπτωση που οι συμφωνίες αυτές προβλέπουν υποχρεωτική εκφόρτωση από τα κοινοτικά σκάφη στις χώρες εταίρους μας, συμβάλλουν στην απασχόληση της μεταποιητικής βιομηχανίας ιχθύων των χωρών αυτών. 2. 2 hyoQJÇ Ενας ακόμη σημαντικός στόχος των συμφωνιών της Κοινότητας είναι ο εφοδιασμός με αλιευτικά προϊόντα της κοινοτικής αγοράς ατό κοινοτικές τηγές. Η κοινοτική αγορά ιχθύων στον κόσμο με περισσότερους από 9 εκατ. ατοτελεί τη μεγαλύτερη αγορά τόνους το 1993. Κατά το έτος αυτό, η αξία των εισαγωγών ανήλθε σε 7 δισεκατομμύρια ECU και η ποσότητα σε 3,6 εκατ. τόνους. Οσον αφορά την αξία, αυτή υπερέβη την ταραγωγη στο εσωτερικό της Κοινότητας, η οποία ανήλθε σε 6 δισεκατομμύρια ECU για 6,7 εκατ. τόνους. ΣΤΟ πλαίσιο αυτό, είναι σημαντικό να χρησιμοποιηθούν και να αναπτυχθούν τα μέσα, τα οποία θα διασφαλίσουν ότι ο εφοδιασμός της αγοράς της Κοινότητας ατό κοινοτικούς πόρους διατηρεί τη σχετική σπουδαιότητα του. Οι αλιευτικές συμφωνίες, σε συνδυασμό και με τα αλιεύματα των σκαφών μας σε διεθνή ύδατα, συμβάλλουν κατά 25% περίπου στη γενική ταραγωγη της Κοινότητας. Ως εκ τούτου, αποτελούν ένα σημαντικό μέσο για τη εξασφάλιση του εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς και μειώνουν το εμπορικό έλλειμμα μας όσον αφορά τα αλιευτικά προϊόντα. θα πρέπει να επισημανθεί ότι αυτό το έλλειμμα αυξήθηκε σημαντικά τα τελευταία έτη, και κυρίως μεταξύ του 1988 και 1990, και ετί του παρόντος ισοδυναμεί με 54% ετί της αξίας για τις ανάγκες της αγοράς μας. Η τάση αυτή μπορεί να εξηyηθεί από την επέκταση της ίδιας της αγοράς, η οτοία σχετίζεται με την ένταξη της Ιστανίας και της Πορτογαλίας το 1986 και τη σημαντική αύξηση της ζήτησης αλιευτικών προϊόντων, η οποία αυξήθηκε κατά κεφαλή από 15 κιλά σε 22 κιλά κατά την περίοδο 1983-90. Οι βιομηχανίες μας μεταποίησης ιχθύων απασχολούν 110. 000 άτομα που εpyάζovτaι σε 2. 500 με 3. 000 εταιρείες. Ως εκ τούτου, το θέμα του εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς ατό κοινοτικούς πόρους είναι ακόμη σημαντικότερο προκειμένου να αποφευχθεί η υπερβολική εξάρτηση από εισαγωγές ατό τόρους τρίτων χωρών όσον αφορά τον εφοδιασμό τους με πρώτες ύλες. Η Κοινότητα, μέσω των αλιευτικών και αναπτυξιακών πολιτικών της, έχει μονομερώς θεσπίσει ειδικά προτιμησιακά καθεστώτα για τις εισαγωγές αλιευτικών προϊόντων από χώρες της ΑΚΕ, το Μαρόκο και τη Γροιλανδία. Οι παραχωρήσεις αυτές δίνουν σημαντικά πλεονεκτήματα στην αγορά σε ορισμένους από τους αλιευτικούς εταίρους μας, με την αδασμολόγητη εισαγωγή προϊόντων από τις χώρες της ΑΚΕ στην κοινοτική αγορά και με παρόμοια πλεονεκτήματα για τα περισσότερα αλιευτικά προϊόντα του Μαρόκου. Επιπλέον, στο πλαίσιο της συμφωνίας με την Αργεντινή και τη Γροιλανδία, έχουν γίνει δασμολογικές ταραχωρήσεις για τα αλιευτικά προϊόντα που ενδιαφέρουν τις εν λόγω χώρες, αλλά αυτές αποτελούν εκ φύσεως erga omnes. Εντούτοις, με τη σταδιακή κατάργηση των δασμολογικών εμποδίων για το διεθνές εμπόριο, ως συνέτεια του Γύρου της Ουρουγουάης, οι αγορές ταγκοσμίως θα καταστούν σταδιακά περισσότερο ανοιχτές και στην κοινοτική αγορά και οι ξένοι ανταγωνιστές θα μπορούν να κινούνται στην κοινοτική ay ορά με επίπεδο κόστους σε ορισμένες περιπτώσεις χαμηλότερο από αυτό των κοινοτικών ομολόγων τους. Ορισμένες από τις συμφωνίες προβλέπουν εθελοντικές ή υποχρεωτικές εκφορτώσεις των αλιευμάτων από τα σκάφη της Κοινότητας στους λιμένες των χωρών, όπου ο κοινοτικός στόλος αλιεύει. Και οι εθελοντικές και οι υποχρεωτικές εκφορτώσεις προωθούν την αυξημένη οικονομική δραστηριότητα και την απασχόληση στις χώρες αυτές. Επιπλέον, τραγματοτοιούνται εκφορτώσεις ειδών υψηλής ποιότητας, τα οποία μπορούν είτε να μεταποιηθούν και στη συνέχεια να εξαχθούν, είτε να εφοδιάσουν την τοπική ay ορά. 2. 3 Αλκυτ(κρί τρρ<Η Η κοινή δέσμευση για τη διατήρηση και την ορθολ^ική διαχείριση των αλιευτικών πόρων αποτελεί ζωτικό στοιχείο των συμφωνιών. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τη ΣΗΕΔΘ (UNCLOS), είναι η χώρα εταίρος και όχι η Κοινότητα, η οποία καθορίζει την ύπαρξη πλεοναζόντων αποθεμάτων και που κατόπιν αποφασίζει το επίπεδο των αλιευτικών δυνατοτήτων που προσφέρονται και τους αλιευτικούς όρους που επιβάλλονται στους διάφορους στόλους, συμπεριλαμβανομένου και αυτού της Κοινότητας. Η εκτίμηση της κατάστασης των αποθεμάτων ανήκει στην αρμοδιότητα των παράκτιων κρατών και καθώς οι αλιευτικές συμφωνίες μας ενθαρρύνουν ουσιαστικά τις έρευνες σχετικά με τα αποθέματα, οι διατραγματευ'σεις βασίζονται στα ερευνητικά στοιχεία, τα οποία συγκεντρώνονται συχνά βάσει προγραμμάτων που χρηματοδοτεί η Κοινότητα. Τα τελευταία έτη, κατά τα οτοία τα τοσοστά αλιευμάτων παρουσίασαν προβλήματα όσον ιχθύων σε ορισμένες συμφωνίες, η Κοιρότητα αφορά συγκεκριμένα αποθέματα αποφάσισε μονομερώς ρα μειώσει τις αλιευτικές δυνατότητες της, τροκειμένου να διατηρηθούρ αυτά τα αποθέματα. Οι αλιευτικές ζώνες εντός των οτοίων αλιεύει ο κοινοτικός στόλος σχεδιάζονται κατά τρότο ώστε να ατοκλείονται παρεμβολές στις παραδοσιακές αλιεύσεις των εν λόγω χωρώρ και σε περίπτωση που μια χώρα διαθέτει βιομηχανικό αλιευτικό στόλο, το επίπεδο τωρ αλιευτικώρ δυρατοτήτωρ που προσφέρορται στηρ Κοιρότητα λαμβάνει υπόψη του τις ανάγκες τους. Οστόσο, οι περισσότερες από τις χώρες ΑΚΕ, με τις οποίες η Κοιρότητα έχει συράψει αλιευτικές συμφωρίες, δεν διαθέτουρ σημαντικό εγχώριο βιομηχανικό στόλο. Κατά συνέτεια, οι κοινοτικοί στόλοι εκμεταλλεύονται πόρους, οι οποίοι διαφορετικά θα παρέμεναν ανεκμετάλλευτοι, ή τους οποίους θα αλίευαν συχνά παράνομα σκάφη από άλλες χώρες και στις δύο περιπτώσεις δεν θα υπήρχε όφελος για τις χώρες ΑΚΕ. Η παρουσία του στόλου της Κοινότητας, αντίθετα με την παρουσία σκαφών από μη κοινοτικές χώρες, ρυθμίζεται κατάλληλα, και στις χώρες ΑΚΕ, καθορίζεται βάσει σαφών διαδικασιών έκδοσης αδειών, οι οτοίες περιλαμβάνουν και μέτρα για τον έλεγχο των δραστηριοτήτων του στόλου μας, όπως η τοποθέτηση παρατηρητών στα σκάφη και οι επιθεωρήσεις στη θάλασσα και τους λιμένες. Τα κοινοτικά σκάφη υποχρεούνται να συμμορφώνονται με τους τεχνικούς όρους που έχουν θεσπιστεί στις συμφωνίες, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, τις επιτρεπόμενες αλιευτικές ζώνες, τα αλιευτικά εργαλεία και το μέyεθoς των ματιών των διχτύων. Η Ετιτροτή ετιδιωκει με αυξημένο ενδιαφέρον την επίτευξη του στόχου για την εφαρμογή των μέτρων τόσο στα ύδατα των χωρών εταίρων μας ΑΚΕ όσο και στα ύδατα της Κοινότητας, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα μέτρα διατήρησης καθώς και τα τεχνικά μέτρα, τα οποία εξετάστηκαν προσεκτικά στις διατραγματευσεις, τηρούνται από τα σχετικά κοινοτικά σκάφη. Για το σκοπό αυτό, προβλέπεται χρηματοδότηση βάσει των συμφωνιών, ώστε να είναι σε 0έση οι τρίτες χώρες να ενισχύουν τις υπηρεσίες επιθεώρησης και τα νέα δορυφορικά συστήματα ελέγχου, τα οποία θα επιτρέψουν την αυξημένη και περισσότερο αυστηρή επιτήρηση. Το μέσο αυτό, σε συνδυασμό και με τους παρατηρητές στα σκάφη, θα βελτιώσει σημαντικά τα συστήματα ελέγχου. Ετίσης, αναπτύχθηκαν από τα κράτη μέλη ειδικά τρογράμματα επιθεώρησης με στόχο τα σκάφη που αλιεύουν βάσει ορισμένων συμφωνιών και έχει αποκατασταθεί διοικητική συνεργασία με τις υπηρεσίες επιθεώρησης των χωρών εταίρων. 2. 4 Χρησιμοποίηση των αλιευτικών συμώωνιών Οι αλιευτικές συμφωρίες ατοτελούν αντικείμενο διατραγμάτευσης για να εξασφαλίσουν για TOP κοινοτικό στόλο τη δυνητική πρόσβαση στα ύδατα μιας σειράς χωρών. Ο βαθμός χρησιμοποίησης τους ποικίλλει από τη μία συμφωνία στην άλλη και η πτυχή αυτή μπορεί να εξετασθεί από δύο διαφορετικές ατό^εις, δηλαδή, τις αλιευτικές δυνατότητες και τα επίπεδα αλιευμάτων. Οι αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζονται σε μία δεδομένη συμφωνία εξαρτώνται από πολλούς ταράγοντες, κυρίως τις αλιευτικές πολιτικές των εταίρων μας, την κατάσταση των αλευτικών πόρων και τις δυνατότητες που δίνουν τα κράτη μέλη στους στόλους τους. Κατά την αξιολόγηση του βαθμού χρησιμοποίησης αυτών των αλιευτικών δυνατοτήτων, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα είδη-στόχοι των ενδιαφερόμενων στόλων. Ατό αυτή την άποψη, υπάρχουν δύο διαφορετικές καταστάσεις. Πρώτον, οι αλιευτικές δυνατότητες για την αλίευση τόννου και ξιφία καθορίζονται ανάλογα με τον αριθμό των αλιευτικών σκαφών στα οποία επιτρέπεται η αλίευσή τους. λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερα αποδημητικής φύσης αυτών των ειδών, οι πλοιοκτήτες ζητούν κανονικά άδειες για να μπορούν να τα αλιεύουν σε όλο το χώρο αποδημίας των ειδών. Αντίθετα, οι αλιεύσεις βενθικών ειδών βάσει των συμφωνιών στηρίζονται σε διαφορετική παράμετρο, δηλαδή, στο επίπεδο της επιτρεπόμενης ολικής χωρητικότητας των κοινοτικών σκαφών στα ύδατα των εταίρων μας σε μία δεδομένη στιγμή. θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η χρησιμοποίηση των αλιευτικών δυνατοτήτων τοικίλλει ανάλογα με τη διάρκεια ισχύος της συμφωνίας, εξαρτώμενη από πολλούς ταράγοντες, ότως το επίπεδο του κόστους απόκτησης αδειών, τα τοσοστά των αλιευμάτων, οι τιμές αγοράς των ειδών, οι κλιματικές και θαλάσσιες συνθήκες κλπ. θα πρέπει να επισημανθεί ότι τα κράτη μέλη και οι πλοιοκτήτες δεν διατρέχουν τον κίνδυνο ετιβολής τοινών σε περίπτωση μη χρησιμοποίησης όλων των αλιευτικών δυνατοτήτων που τους προσφέρονται κατά τη διάρκεια ισχύος μιας συμφωνίας, ιδιαίτερα καθώς οι πλοιοκτήτες σκαφών πληρώνουν συρήθως τέλη για τις άδειες τους αρά τρίμηνο. Η δεύτερη εκτίμηση σχετίζεται με το επίπεδο τωρ αλιευμάτων των κοινοτικών σκαφών του αλιεύουν βάσει των αλιευτικώρ συμφωριώρ. Η Επιτροπή προσπάθησε επί τολλά έτη να υτοχρεώσει τα κράτη μέλη να ανακοινώνουν τα αλιεύματα των σκαφών τους που αλιεύουν σε ύδατα χωρών, κυρίως της ΑΚΕ, με τις οτοίες η Κοινότητα έχει συνάψει συμφωνία. Το 1987, η Ετιτροτή θέσπισε έναν κανονισμό (3151/87) γι' αυτό το σκοπό. Ο κανονισμός αυτός ακυρώθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο το 1989. Μόλις το 1993 υτήρξε ένας νέος κανονισμός ελέγχου (2847/93), ο οποίος υποχρεώνει τα κράτη μέλη να ελέγχουν τις αλιευτικές δραστηριότητες των σκαφών τους που αλιεύουν κυρίως σε ύδατα χωρών εταίρων. Αυτό σημαίνει ότι τα στοιχεία για τις δραστηριότητες αυτές έγιναν διαθέσιμα σε τακτική βάση μόνο τα τελευταία έτη και η Επιτροπή θεωρεί ότι απαιτείται περαιτέρω βελτίωση όσον αφορά την ακρίβεια και την τακτικότητα αναφοράς των αλιευμάτων από τα σκάφη της Κοινότητας, τα οποία αλιεύουν βάσει τέτοιων συμφωνιών. Η κατάσταση των αλιευμάτων τόνου από το στόλο μας είναι διαφορετική από τότε που υφίσταται ένα ξεχωριστό σύστημα αναφοράς των αλιευμάτων λόγω του yεyovότoς ότι η αλίευσή τους γίνεται τόσο σε διεθνή ύδατα όσο και σε ύδατα χωρών εταίρων, καθώς ακολουθείται η αποδημητική πορεία του τόνου. Κάθε σκάφος αλιείας τόνου συμπληρώνει ένα ημερήσιο έντυπο αλιευμάτων, το οποίο υποβάλλει στη συνέχεια στο εθνικό επιστημονικό ινστιτούτο του κράτους μέλους του σχετικού σκάφους. Η Επιτροπή λαμβάνει μία ετήσια δήλωση των αλιευμάτων κάθε σκάφους. Βάσει αυτής της δήλωσης, τραγματοτοιουνται οι χρημαδοτοτικές καταβολές στις χώρες εταίρους για το μέρος των αλιευμάτων που το σκάφος αλίευσε στα ύδατα τους. 10 2. 5 Ahivmm WQUQI Οι αλιευτικές δραστηριότητες στα ύδατα τρίτων χωρών βάσει των συμφωνιών συμβάλλουν στη μείωση της αλιευτικής πίεσης επί των αποθεμάτων στα κοινοτικά ύδατα. Υπάρχουν 1000 σκάφη που αλιεύουν βάσει των συμφωνιών με το Μαρόκο και τις ΑΚΕ και άλλα 300 σκάφη, κατά μέσο όρο, αλιεύουν βάσει των συμφωνιών με τη Νορβηγία, τη Γροιλανδία κλπ. Η παρουσία επί πολλά έτη του κοινοτικού στόλου στα ύδατα των χωρών εταίρων βάσει των συμφωνιών της πρώτης γενιάς κατέδειξε στις χώρες αυτές τη δυνητική ανάπτυξη των δικών τους αλιευτικών στόλων για την εκμετάλλευση των πόρων τους. Κατ1 αυτόν τον τρόπο, υπήρξε μία μεταβίβαση τεχνογνωσίας και τείρας. Η ανάττυξη αυτή οδήγησε μερικές φορές σε μείωση των αλιευτικών δυνατοτήτων που ήταν διαθέσιμες για τον κοινοτικό στόλο σε ορισμένα ύδατα. Οι συμφωνίες δεύτερης γενιάς, οι οτοίες προβλέπουν τη δημιουργία κοινοπραξιών και μικτών επιχειρήσεων έχουν επιπτώσεις στη διαρθρωτική πολιτική της Κοινότητας για το στόλο της, καθώς μεταφέρονται οριστικά αλιευτικά σκάφη από τον κοινοτικό στόλο, στην περίπτωση των κοινοπραξιών, στους στόλους των σχετικών χωρών εταίρων. Βάσει αυτών των διευθετήσεων, οι εταίροι μας εκσυγχρονίζουν τους αλιευτικούς στόλους τους και παρατηρείται μία αντίστοιχη μείωση του κοινοτικού στόλου. Στην περίπτωση δημιουργίας μίας μικτής επιχείρισης για την αλιεία μη τλεο να φόντων αποθεμάτων τα μεταφερόμενα κοινοτικά σκάφη αντικαθιστούν υπάρχοντα σκάφη όσον αφορά την αλιεία, χωρίς να αυξάνονται ως εκ τούτου οι αλιευτικές προσπάθειες. θα πρέπει να επισημανθεί ότι γενικά, βάσει των συμφωνιών με τις χώρες ΑΚΕ, παραχωρείται πρόσβαση στα κοινοτικά σκάφη σε πόρους, οι οποίοι δεν καλύπτονται από των εγχώριων στόλων και έτσι θα έμεναν είτε το δυναμικό εκμετάλλευσης ανεκμετάλλευτοι ή θα τους εκμεταλλεύονταν ανταγωνιστικοί στόλοι ανοικτής θάλασσας, ιδίως ασιατικοί στόλοι. Βεβαίως, οι στόλοι πολλών από τα ταγκοσμίως αναττυγμένα όσον αφορά την αλιεία κράτη χαρακτηρίζονται από το φαινόμενο του υπερβάλλοντος δυναμικού, δηλαδή υπερβολικά μεγάλος αριθμός σκαφών σε σύγκριση με τους διαθέσιμους αλιευτικούς πόρους. Εχουν γίνει προσπάθειες για τη μείωση του μεyέθoυς αυτών των στόλων και η προσπάθεια αυτή αναμφίβολα θα συνεχιστεί, όχι μόνο στην Κοινότητα αλλά και ταγκοσμίως. Αυτό το υπερβάλλον αλιευτικό δυναμικό ατειλεί τη μακροπρόθεσμη βιώσιμη εκμετάλλευση των αποθεμάτων και δημιουργεί μείζονα προβλήματα για την οικονομική βιωσιμότητα των στόλων. Η μελλοντική ανάττυξη του αλιευτικού τομέα εξαρτάται από τη μείωση του μεyέθoυς των στόλων σε ένα επίπεδο αλιευτικών προσπαθειών αντίστοιχο, όσο γίνεται περισσότερο, με τη μέγιστη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων. Αυτή η τάση, σε συνδυασμό με την επέκταση των στόλων ορισμένων αναπτυσσόμενων χωρών, έχει συνέπειες στην αλιευτική πολιτική της Κοινότητας και στις αλιευτικές συμφωνίες. 11 ΤΜΗΜΑΠΙ Μυοοπτικίς Ένα νέο διεθνές νομικό πλαίσιο εμφανίζεται όσον αφορά τη διεθνή αλιεία, το οποίο αποτελείται από τη Σύμβαση των HE για το Αίκαιο της Θάλασσας, τη Συμφωνία των HE για τα αλληλοκαλυττόμενα αποθέματα και τα άκρως αποδημητικά είδη, καθώς και το μη δεσμευτικό, από νομική άποψη, Κώδικα Δεοντολογίας του FAO για υτεύθυνες αλιευτικές δραστηριότητες. Δεδομένου ότι η Κοινότητα αποτέλεσε έναν από τους βασικούς συμμετέχοντες στη διαδικασία ετεξεργασίας των ανωτέρω μέσων, θα πρέπει, ως υπεύθυνος αλιευτικός ταράγοντας, να είναι δραστήρια και εποικοδομητική και στο στάδιο της εφαρμογής. Οι αλιευτικές συμφωνίες της Κοινότητας δεν μπορεί να αγνοούν αυτές τις εξελίξεις. Το όργανο αυτό, το οποίο αποτέλεσε ένα σημαντικό μέρος της κοινής αλιευτικής πολιτικής, πρέπει να παραμείνει αποτελεσματικό, θα πρέπει να είναι ικανό να προσαρμοστεί στις νέες διεθνείς τραγματικότητες και την έννομη τάξη. Ο αλιευτικός τομέας θα συνεχίσει να βρίσκεται κάτω από τη στενή παρακολούθηση της κοινής γνώμης και οι αλιευτικές συμφωνίες δεν θα ξεφύyoυv από αυτή τη διαδικασία. Οι συμφωνίες αυτές θα πρέπει να είναι και να φαίνονται ότι είναι υτεύθυνες όσον αφορά τις αλιευτικές πρακτικές και τη ισόρροπες όσον αφορά τα συμφέροντα των δύο μερών. Εντούτοις, διάφοροι ταράγοντες θα επηρεάσουν τη μελλοντική πορεία των αλιευτικών συμφωνιών. Πρώτον, το επίπεδο των διαθέσιμων τιστώσεων του προϋπολογισμού θα αποτελέσει βασικό στοιχείο για ον καθορισμό του τρόπου εξέλιξης της πολιτικής. Η τρέχουσα κατάσταση του τρουτολογισμού δείχνει ότι οι δαπάνες που αφορούν στις υπάρχουσες συμφωνίες αφήνουν μικρά περιθώρια για τη διατραγμάτευση νέων συμφωνιών και μπορεί τράγματι να διακυβευθεί στο μέλλον η ετανα-διατραγμάτευση άλλων συμφωνιών. Αεύτερον, νέες διεθνείς στρατηγικές και κατευθύνσεις στον τομέα της διαχείρισης, με στόχο τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων, καθώς και η ανάπτυξη των εγχώριων αλιευτικών τομέων (στόλος, εyκαταστάσεις μεταποίησης και λιμάνια) ατό τους εταίρους μας, μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των διαθέσιμων αλιευτικών δυνατοτήτων του κοινοτικού στόλου. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η πολιτική που θα πρέπει να ακολουθηθεί βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα όσον αφορά τις αλιευτικές συμφωνίες οφείλει να διαφοροποιηθεί σύμφωνα με τις αντίθετες αλιευτικές καταστάσεις που χαρακτηρίζουν τις τρέχουσες συμφωνίες. Σε πρώτη φάση, αυτές οι συμφωνίες που περιλαμβάνουν αμοιβαίες ανταλλαγές ποσοστώσεων, και σε ορισμένες περιπτώσεις από κοινού διαχείριση των αποθεμάτων, αποτελούν ένα βασικό στοιχείο της εφαρμογής της ΚΑΠ. λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω καθώς και του yεyovότoς ότι η ανταλλαγή των ποσοστώσεων είναι ισόρροπη, η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτές οι συμφωνίες θα πρέπει να διατηρηθούν. 12 Σε δεύτερη φάση, όσον αφορά την τιθανή σύναψη συμφωνιών με νέες χώρες εταίρους, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι, κατά κύριο λόγο αυτές οι συμφωνίες θα πρέπει να βασίζονται στο πρότυπο των συμφωνιών δεύτερης γενιάς, οι οτοίες προβλέπουν κυρίως την προώθηση κοινοπραξιών και μικτών επιχειρήσεων και, ανάλογα με τα αμοιβαία συμφέροντα και των δύο μερών, η τροσέγγιση αυτή θα μπορούσε να εφαρμοσθεί επίσης στην ενδεχόμενη ανανέωση υφιστάμενων συμφωνιών. Η συμφωνία με την Αργεντινή έχει καταδείξει την ελκυστικότητα του προτύπου συμφωνιών δεύτερης γενιάς, κυρίως για χώρες εταίρους οι οποίες έχουν αλιευτικές βιομηχανίες, όπως στη λατινική Αμερική, το νότιο τμήμα της Αφρικής και τη Ν. Ζηλανδία. Η έμφαση αυτή που δίνεται στις νέες συμφωνίες για την προώθηση της τροσέγγισης της εταιρικής σχέσης μεταξύ της Κοινότητας και των χωρών εταίρων, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στη φάση της εκμετάλλευσης ή της αλίευσης του αλιευτικού κύκλου, αλλά τείνει να καλύψει το σύνολο του αλιευτικού τομέα, αποτελεί την αναγνώριση ότι μία βιώσιμη, μακροπρόθεσμη και αμοιβαίως επωφελής αλιευτική σχέση στηρίζεται κατά κύριο λόγο σε μία συνεχώς ευρύτερη ολοκλήρωση των αντίστοιχων αλιευτικών τομέων. Τέλος, υπάρχουν συμφωνίες που συνεταγονται δημοσιονομικές δαπάνες για την Κοινότητα (Μαρόκο, Γροιλανδία, χώρες ΑΚΕ). Η σημασία και οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των συμφωνιών αυτών για την Κοινότητα όσον αφορά την απασχόληση ή τον εφοδιασμό της ay οράς εξετάστηκαν ήδη στο τμήμα Π. Ωστόσο, η κατάσταση τρουτολογισμού του τομέα σχετικά με τις αλιευτικές συμφωνίες στο πλαίσιο της ΚΑΠ επιβάλλει νέους όρους για τη σύναψη νέων συμφωνιών, καθώς και για την ανανέωση ήδη υφισταμένων συμφωνιών. Η εν λόγω οικονομική τραγματικότητα επιβάλλει σήμερα να τεθεί εκ νέου, ενδεχομένως, το ερώτημα σχετικά με τη διατήρηση ορισμένων συμφωνιών, ώστε να συγκεντρωθούν οι οικονομικές προσπάθειες της Κοινότητας στην ανάπτυξη των συμφωνιών που κρίνονται ως οι πλέον "ελκυστικές" όσον αφορά τους κοινοτικούς πλοιοκτήτες. Ο βαθμός χρήσης των συμφωνιών, όσον αφορά την έκδοση αδειών ατό τους πλοιοκτήτες, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα ένδειξη για το εν λόγω θέμα. Ετιτρέτει επίσης να διαπιστωθεί ότι ορισμένες συμφωνίες, που συστηματικά υποχρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό, παρουσιάζουν περιορισμένο ενδιαφέρον για τους αλιείς της Κοινότητας. Κατά συνέπεια, και με βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη προοπτική, η Κοινότητα οφείλει να προβλέψει την δυνατότητα πολλών ετιλογών: α) να ετιταχυνει τη μείωση του στόλου της που ασκεί δραστηριότητα σε ύδατα εκτός Κοινότητας, Μια τέτοια δράση επιβάλλει τη χρήση μέσων για την απορρόφηση του εν λόγω στόλου, που δεν δύναται να εγκαταλειφθεί' στην τύχη του. θα χρειάζονταν, συνεπώς, πρόσθετοι οικονομικοί πόροι σε σχέση με τους ήδη πpoypaμμaτισμένους στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ενεργειών, ώστε να ευνοηθεί η μετατροπή ή η διάλυση μονάδων και να μειωθεί ο κίνδυνος επιστροφής των σκαφών στα κοινοτικά ύδατα ενώ και η ήδη υπάρχουσα πλεονασματική αλιευτική ικανότητα στα εν λόγω ύδατα πρέπει να εξαλειφθεί. 13 Εξάλλου, η εν λόγω μείωση θα επέφερε ασφαλώς αύξηση της εξάρτησης της Κοινότητας όσον αφορά την προμήθεια της σε αλιευτικά προϊόντα, η οποία ήδη ανέρχεται σε ποσοστό άνω του 54% και θα είχε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο επίπεδο απασχόλησης, ιδιαίτερα στις παράκτιες περιοχές που εξαρτώνται από την αλιεία μέσα στην Κοινότητα και είναι ήδη τολύ μειονεκτικές στον τομέα αυτό. β) να εyκaτaλείψει τις συμφωνίες που θεωρούνται λιγότερο "ελκυστικές" από απόψεως συμφερόντων ολόκληρου του τομέα. Ορισμένες συμφωνίες θα μπορούσαν εκ πρώτης όψεως να υπαχθούν στην κατηγορία αυτή και οι εξοικονομήσεις κεφαλαίων θα μπορούσαν έτσι να χρησιμοποιηθούν για άλλες συμφωνίες που παρουσιάζουν εμφανώς υψηλότερη οικονομική και κοινωνική αποδοτικότητα. Εντούτοις, κατά την εξέταση δεν μπορούν να παραλειφθούν μη υτολογίσιμες ποσοτικά παράμετροι και ιδίως η φύση των σχέσεων που έχουν καθιερωθεί μεταξύ της Κοινότητας και της σχετικής τρίτης χώρας ή τρίτων χωρών, ή ακόμη η συνεκτικότητα της πολιτικής μας αναφορικά με τη διαχείριση και τον έλεγχο των αλιευτικών δραστηριοτήτων των κοινοτικών υπερπόντιων αλιευτικών σκαφών. γ) να συγκεντρώσει τις οικονομικές προσπάθειες στις τλέον "ελκυστικές" συμφωνίες. Η εν λόγω ετιλογή, του ακολουθεί την πορεία της τροηγούμενης, συνετάγεται διατραγμάτευση της οικονομικής πτυχής των προς ανανέωση συμφωνιών ώστε να τους αποδοθεί, κατά τρόπο συστηματικό, η ορθή διάσταση σε σχέση με τα Αυτό σημαίνει ότι οι οικονομικές τραγματικά συμφέροντα του τομέα. υποχρεώσεις της Κοινότητας βάσει των μελλοντικών συμφωνιών θα περιοριστούν στην χρηματοδοτική αντιστάθμιση, αποκλείοντας έτσι τη χρηματοδότηση όλων των άλλων ενεργειών. Το αναμενόμενο, κατά συνέπεια, αποτέλεσμα αποσκοπεί επίσης στην ανακατανομή των υπαρχόντων δημοσιονομικών πόρων κατά τρόπο ώστε να συyκεvτpωθoύv αυτοί στις υπάρχουσες ή στις μελλοντικές συμφωνίες που προσφέρουν περισσότερες δυνατότητες. δ) να τροτοτοιήσει τη σημερινή κατανομή των δατανών των αλιευτικών συμφωνιών. Σήμερα, η Κοινότητα αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μερίδιο των δαπανών των αλιευτικών συμφωνιών. Η ετιλογή αυτή θα έχει ως ετακόλουθο οι τλοιοκτήτες ή/και τα κράτη μέλη να αναλάβουν μεγαλύτερο μερίδιο των τρεχουσων δατανών των συμφωνιών. Η προσαρμογή αυτή, εκτός από τις δημοσιονομικές επιπτώσεις, θα έχει επίσης ως αποτέλεσμα τη βελτίωση του βαθμού χρήσης ορισμένων αλιευτικών συμφωνιών. 14 ISSN 0254-1483 COM(96) 488 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 03 11 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-496-GR-C ISBN 92-78-09793-4 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο ζ


title: KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2076/96 af 30. oktober 1996 om fastsættelse af det maksimale restitutionsbeløb ved udførsel af hvidt sukker i forbindelse med den 13. dellicitation under den løbende licitation omhandlet i forordning (EF) nr. 1464/96


title: Glossarium : beroepsopleiding.,Glossarium : berufsbildung.,Glossarium : erhvervsuddannelse.,Glossarium : formación profesional.,Glossarium : formation professionnelle.,Glossarium : formazione professionale.,Glossarium : formação profissional.,Glossarium : vocational training.,Glossarium : Επαγγελματική Κατάρτιση.

eurovoc_concepts:
multilingual dictionary
vocational training


title: 96/650/EG: Beschikking van de Commissie van 30 oktober 1996 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften en de voorschriften inzake veterinaire certificering voor de invoer van als huisdier gehouden varkens uit de Republiek Cyprus (Voor de EER relevante tekst)

eurovoc_concepts:
Cyprus
health certificate
health control
import
swine


title: 96/650/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής της 30ής Οκτωβρίου 1996 περί των ζωοϋγειονομικών όρων και των κτηνιατρικών πιστοποιητικών για την εισαγωγή πιστοποιητικών για την εισαγωγή κατοικιδίων ζώων του χοιρείου είδους από την Δημοκρατία της Κύπρου (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2084/96 av den 30 oktober 1996 om fastställande av schablonvärden vid import för bestämning av ingångspriset för vissa frukter och grönsaker

eurovoc_concepts:
citrus fruit
fruit vegetable
grape
import price


eurovoc_concepts:
Andorra
EU law
agreement (EU)
protocol to an agreement
veterinary legislation

formats: html pdf pdfa1b print

text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 30. 10. 1996 COM(96) 537 final 96/0262 (ACC) Proposal for a COUNCIL DECISION concerning the conclusion of a Protocol on veterinary matters to supplement the Agreement in the form of an exchange of letters between the European Economic Community and the Principality of Andorra (presented by the Commission) EXPLANATORY MEMORANDUM 1. 2. 3. The Council authorized the Commission to open negotiations with the Principality of Andorra with a view to concluding a Protocol on veterinary matters to supplement the Agreement between the EEC and Andorra signed in Luxembourg on 28 June 1990. In accordance with the negotiating directives issued by the Council, a draft Protocol was initialled on 18 June 1996. The aim of this Protocol is to enable the existing traditional trade in live animals and animal products between Andorra and the European Community to be conducted in compliance with the Community's veterinary rules. s PROPOSAL FOR A DECISION OF THE COUNCIL concerning the conclusion of a Protocol on veterinary matters to supplement the Agreement in the form of an exchange of letters between the European Economic Community and the Principality of Andorra THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, Having regard to the Treaty establishing the European Community, and in particular Article 113 thereof, Having regard to the proposal from the Commission, Having regard to the opinion of the European Parliament, Whereas the Protocol on veterinary matters supplementing the Agreement in the form of an exchange of letters between the European Economic Community and the Principality of Andorra, signed on. , should be approved, HAS DECIDED AS FOLLOWS: Article 1 The Protocol on veterinary matters supplementing the Agreement in the form of an exchange of letters between the European Economic Cammunity and the Principality of Andorra is hereby approved on behalf of the Community. The text of the Protocol is attached to this Decision. Article 2 The President of the Council shall undertake the notification provided for in Article 4 of the Protocol. Article 3 This Decision shall be published in the Official Journal of the luiropcan Communities. It shall take effect on the first day of the month following its publication. Done at Brussels on. For the Council The President PROTOCOL ON VETERINARY MATTERS SUPPLEMENTARY TO THE AGREEMENT IN THE FORM OF AN EXCHANGE OF LETTERS BETWEEN THE EUROPEAN ECONOMIC COMMUNITY AND THE PRINCIPALITY OF ANDORRA THE PRINCIPALITY OF ANDORRA AND THE EUROPEAN COMMUNITY Having regard to the Agreement, in the form of an Exchange of Letters between the European Economic Community and the Principality of Andorra, signed in Luxembourg on 2S June 1990; Desiring to maintain traditional flows of trade in live animals and animal products between Andorra and the European Community; Whereas such trade should accordingly be conducted in compliance with Community veterinary rules; Whereas, to this end, the Agreement between the European Economic Community and the Principality of Andorra should be supplemented, HAVE AGREED UPON THE FOLLOWING PROVISIONS: ARTICLE ONE The Principality of Andorra undertakes to apply Community veterinary rules in respect ol the following: I- Preventive measures/notification of diseases; U- Animal health: trade and placing on the market (except third countries); W Animal health protective measures for animal health products (except third countries); IV. Public health protective measures: rules governing placing on the market (except third countries); V. Hormones, residues, BST, zoonoses, animal residues, medicated feed; VI. Imports from third countries; VII. Inspection, animal identification, mutual assistance; VIII. Animal science (including provisions in respect of third countries); IX. Animal protection; X. Institutional matters incorporation of Community veterinary law into Andorran law). (primarily concerning procedures for the ongoing ARTICLE 2 A list of the Community veterinary provisions to be applied by Andorra shall be drawn up by the Joint Committee set up under Article 17 of the Agreement between the European Economic Community and the Principality of Andorra. A veterinary sub-group shall be set up under the Joint Committee. It shall periodically examine the situation concerning Community law applicable to Andorra. If necessary, the sub-group shall make recommendations to the Joint Committee with a view to amending or updating the legislation in question. ARTICLE 3 This Protocol shall form an integral part of the Agreement. 6 ARTICLE 4 This Protocol shall be approved by the Contracting Parties in accordance with their own procedures. It shall enter into force on the first day of the second month following notification of the completion of such procedures by the Contracting Parties. ARTICLE 5 This Protocol is drawn Up in two copies in the Danish, Dutch, English, French, Finnish, German, Greek, Italian, Portuguese, Spanish, Swedish and Catalan languages, each text being equally authentic. % ISSN 0254-1475 COM(96) 537 final DOCUMENTS EN 03 11 Catalogue number : CB-CO-96-545-EN-C - ISBN 92-78-10697-6 Office for Official Publications of the European Communities L-2985 Luxembourg ^


title: 97/84/EC: Commission Decision of 30 October 1996 relating to a proceeding under Article 85 of the EC Treaty (IV/34.503 - Ferry operators - Currency surcharges) (Only the English, French and Dutch texts are authentic)


eurovoc_concepts:
EU relations
Türkiye
customs union
financial cooperation
free-trade agreement

text: KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN Brüssel, den 30. 10. 1996 KOM(96)491 endg BERICHT ÜBER DIE ENTWICKLUNG DER BEZIEHUNGEN ZUR TÜRKEI SEIT DEM INKRAFTTRETEN DER ZOLLUNION (von der Kommission vorgelegt) BERICHT ÜBER DIE ENTWICKLUNG DER BEZIEHUNGEN ZUR TÜRKEI SEIT DEM INKRAFTTRETEN DER ZOLLUNION EINLEITUNG - DIE ZUSAGE DER KOMMISSION Mit diesem Bericht erfüllt die Kommission ihre Zusage vom Herbst 1995 während der Debatte im Europäischen Parlament über die Zustimmung zur Zollunion EG-Türkei. Es handelt sich hier um den zugesagten "Jahresbericht über die Durchfiihrung der Zollunion und die wirtschaftliche und politische Situation, u. a. auch den Stand der Demokratisierung und die Lage der Menschenrechte, in der Türkei ". I. DAS FUNKTIONIEREN DER ZOLLUNION 1995 in Kraft; damit wurde der im Zusatzprotokoll im großen und ganzen zufriedenstellend und Nach der Zustimmung des Europäischen Parlaments trat die Zollunion am 31. Dezember zum Assoziationsabkommen EG-Türkei von 1964 festgelegte Zeitplan eingehalten. Seitdem funktioniert die Zollunion in Übereinstimmung mit den Beschlüssen 1/95 und 2/95 des Assoziationsrates. Die Zölle und die Abgaben gleicher Wirkung wurden ebenso abgeschafft wie die mengenmäßigen Beschränkungen (die einzige Ausnahme auf türkischer Seite bildet eine Beschränkung der Ausfuhren von Rohbaumwolle in die Gemeinschaft). Gleichzeitig wurden die von den angewandten Selbstbeschränkungsabkommen abgeschafft. Demnach werden jetzt im Handel mit gewerblichen Waren mit der Türkei keine mengenmäßigen Beschränkungen und keine Einfuhr- oder Ausfuhrzölle mehr angewandt. Das Abkommen über die Zollunion wurde im übrigen im Juli 1996 noch ergänzt durch den Abschluß eines Freihandelsabkommens für die EGKS-Erzeugnisse. Die beiden Vereinbarungen (Zollunion und EGKS) wurden von der Gemeinschaft und der Türkei gemeinsam bei der WTO notifiziert. Außerdem wird entsprechend den Zusagen beider Vertragsparteien weiter über beiderseitige Handelszugeständnisse für landwirtschaftliche Erzeugnisse verhandelt. türkischen Textilexporteuren Beide Parteien verpflichteten sich gleichermaßen, ein bestmögliches Funktionieren der Zollunion zu gewährleisten. In diesem Zusammenhang wurden die folgenden institutionellen Vereinbarungen getroffen und auch eingehalten: Einsetzung eines Gemischten Ausschusses der Zollunion und Beteiligung türkischer Sachverständiger in bestimmten Fachausschüssen. Der Ausschuß der Zollunion trat mehrmals zusammen und fand insgesamt für alle auftretenden Probleme zufriedenstellende Lösungen. Diese Probleme sind im allgemeinen darauf zurückzuführen, daß die Türkei sich zur Zeit in einer Übergangssituation befindet: Sie hat zwar den Gemeinsamen Zolltarif angenommen, hat aber im Unterschied zur den Ländern Osteuropas und den anderen Partnern im Mittelmeerraum noch keine Handelsabkommen mit der EU geschlossen und sich auch dem Allgemeinen Präferenzschema der Gemeinschaft noch nicht angeschlossen. So kommt es zu Situationen, in denen sich die EU-Importeure ein bestimmtes Erzeugnis völlig zollfrei beschaffen können, während die türkischen Unternehmen Abgaben nach dem Gemeinsamen Zolltarif entrichten müssen. Diese Probleme dürften jedoch im Zuge der schrittweisen Übernahme der Präferenzpolitik der Gemeinschaft durch die Türkei an Bedeutung verlieren. Hierfür ist eine Frist von fünf Jahren vorgesehen. Israel unterzeichnet und mit Ungarn paraphiert, und ein Abkommen mit Rumänien wird in Kürze folgen. Mit anderen mitteleuropäischen Ländern (Tschechische Republik, Slowakei, Polen und Bulgarien) werden zur Zeit ebenfalls Abkommen ausgehandelt, und mit Litauen wurden erste Kontakte aufgenommen. Inzwischen wurde ein Freihandelsabkommen mit Zu betonen ist ferner, daß die Türkei ihrer Verpflichtung nachgekommen ist, im Textilsektor eine im wesentlichen der EU-Politik entsprechende Außenhandelspolitik zu verfolgen. Die Europäische Kommission stellte anläßlich der Sitzung des Assoziationsrats am 30. Oktober 1995 allerdings kritisch fest, daß die türkische Regierung zwar die meisten der für das ordnungsgemäße Funktionieren der Zollunion erforderlichen Rechtsvorschriften erlassen hatte, daß die Regierung bzw. das Parlament der Türkei aber noch bestimmte Maßnahmen beschließen müßten, so z. B. die Einsetzung einer Wettbewerbsbehörde oder die Verabschiedung (durch das Parlament) eines neuen, an den EU-Kodex angepaßten Zollkodexes. Diese Maßnahmen hätten eigentlich vor Inkrafttreten der Zollunion beschlossen werden müssen, aber die politische Lage in der Türkei ließ dies bisher nicht zu. Obwohl diese Mängel das ordnungsgemäße Funktionieren der Zollunion nicht behindern und eher die türkischen Wirtschaftsbeteiligten benachteiligen als die europäischen, bedauert die Kommission diesen Zustand. Was die wirtschaftlichen Auswirkungen der Zollunion angeht, so liegen bisher weder der Kommission noch den türkischen Behörden ausreichende statistische Handelsdaten vor, um ein fundiertes Urteil abgeben zu können. Die ersten, unvollständigen Daten (einige Monate, einige Länder) dokumentieren jedoch seit Beginn 1996 generell einen starken Anstieg der europäischen Ausfuhren in die Türkei und einen geringeren Zuwachs bei den türkischen Ausfuhren in die EU. Einige europäische Länder, wie z. B. Italien, Frankreich, das Vereinigte Königreich und Dänemark, haben ihre Ausfuhren gegenüber den entsprechenden Vorjahreszeiträumen um mehr als 50% gesteigert. Nach Schätzungen der türkischen Behörden erreichte das türkische Handelsbilanzdefizit im ersten Halbjahr 1996 10 Mrd. USD verglichen mit 13,2 Mrd. USD für das gesamte Vorjahr. Es wäre jedoch voreilig, diese Entwicklung allein auf die Zollunion zurückzuführen. Sicher hat auch die Überhitzung der türkischen Konjunktur Anfang 1996 ein Gutteil zur Zunahme der türkischen Importe beigetragen, wie bereits 1993 bei einem ähnlichen Konjunkturzyklus. Genauso kann auch der Anstieg der türkischen Exporte zum gegenwärtigen Zeitpunkt nicht ohne weiteres der Aufhebung der für die Türkei geltenden Gemeinschaftsmaßnahmen im Textilbereich zugeschrieben werden. II. ANDERE ASPEKTE DES ABKOMMENS VOM 6. MÄRZ 1995 Das Abkommen vom 6. März 1995 über die Zollunion mit der Türkei betraf nicht nur die Handelsaspekte (Zollunion, EGKS, Landwirtschaft), sondern auch die finanzielle Zusammenarbeit und die Intensivierung des politischen Dialogs, und es sah generell in einer ganzen Reihe von Bereichen den Ausbau der Zusammenarbeit vor. Die Situation in diesen einzelnen Bereichen ist heute folgende: - Finanzielle Zusammenarbeit: Die Mittelzuweisungen der Union zugunsten der Türkei umfaßten einen Betrag von 375 Mio. ECU als Sonderhilfe aus Haushaltsmitteln im Rahmen der Zollunion und EIB-Darlehen in Höhe von maximal 750 Mio. ECU aus den Eigenmitteln der Bank. Die Gemeinschaft verpflichtete sich ferner dazu, die Türkei in die Kooperation mit den Mittelmeerländern einzubeziehen (deren Umfang und allgemeine Leitlinien später vom Europäischen Rat in Cannes beschlossen wurden) und sie sowohl bei den Haushaltsmitteln (MEDA-Mittel) als auch bei den EIB-Darlehen zu berücksichtigen. Der Entwurf der zur Durchführung der Sonderhilfe 'Zollunion' in Höhe von 375 Mio. ECU erforderlichen Verordnung wurde bisher noch nicht vom Rat genehmigt. Ende 1995 war im Rat eine politische Einigung über den Wortlaut erzielt worden, den auch das Parlament nach einigen Änderungen im Zuge der Zustimmung zur Zollunion gebilligt hatte. Nach den Vorfällen bei Imia im Januar 1996 kam jedoch die zur förmlichen Annahme des Wortlautes erforderliche Einstimmigkeit im Rat nicht zustande. Aus denselben Gründen konnte auch die EIB nicht der Aufforderung des Rates von Ende 1995 entsprechen, der Türkei Darlehen in Höhe von 750 Mio. ECU zu gewähren. Was die Beteiligung an der Zusammenarbeit mit den Mittelmeerländern angeht, so wird die Türkei in der MEDA-Verordnung, die der Rat im Juli erließ, als Begünstigter erwähnt. Die der Türkei aus den MEDA-Mitteln zustehende finanzielle Hilfe ist Gegenstand eines Richtprogramms, das gemäß der Verordnung zwischen der Kommission und der Türkei vereinbart und den Mitgliedstaaten vorgelegt wurde. Auf der Grundlage dieser Verordnung prüfte die Kommission mehrere Kooperationsprojekte, von denen einige gemäß den Verfahren der MEDA- Verordnung noch vor Ende des Jahres 1996 genehmigt werden könnten. Diese Projekte sollen insgesamt die Durchführung der Zollunion erleichtern und die kleinen und mittleren Unternehmen in der Türkei in die Lage versetzen, sich im Wettbewerb mit der europäischen Konkurrenz zu behaupten. In diesem Zusammenhang soll auch das Programm "Jean Monnet" ausgebaut werden, aus dem türkische Studenten Stipendien für Aufbaustudien an einer europäischen Universität erhalten. Des weiteren werden zur Zeit mehrere Projekte der Zusammenarbeit im sozialen Bereich, u. a. auch in Zusammenarbeit mit den türkischen NRO, geprüft. Zur Erinnerung: Die Gemeinschaft hatte der Türkei unter bestimmten Bedingungen (z. B. auch eine gesamtwirtschaftliche Hilfe zugesagt. Diese Bedingungen Feststellung von Handelsbilanzschwierigkeiten, Durchführung eines Programms mit dem IWF) wurden bis heute nicht erfüllt. - Der politische Dialog: Seit der Verwirklichung der Zollunion haben sich auf verschiedenen Ebenen Kontakte zwischen der EU und der Türkei entwickelt. Der jeweilige türkische Premierminister (Ciller in Madrid und Yilmaz in Florenz) wurde zu den Sitzungen des Europäischen Rates eingeladen. Premierminister Yilmaz stattete dem Präsidenten der Europäischen Kommission im Juni 1996 einen Besuch ab. Der Gemischte Parlamentarische Ausschuß trat im Juni 1996 in Ankara zusammen. Im Rahmen der Troika fanden zwei Treffen der politischen Direktoren statt. Zu unterstreichen ist ferner die wichtige Rolle der Türkei für die Partnerschaft Europa-Mittelmeer (Prozeß von Barcelona). In diesem Zusammenhang fanden sowohl auf Ministerebene als auch auf Verwaltungsebene zahlreiche multilaterale Treffen statt. Aufgrund der Vorfälle in der Ägäis war es jedoch seitdem unmöglich, den Assoziationsrat EG-Türkei erneut einzuberufen und die Sitzungen der für die einzelnen Bereiche der Zollunion (Handel, Binnenmarkt, Verkehr, usw. ) auf Ministerebene zuständigen Vertreter gemäß den Entschließungen des Assoziationsrats von 1995 zu organisieren. - Ausbau der Zusammenarbeit: Aufgrund unzureichender finanzieller Ressourcen (die MEDA-Verordnung wurde erst im Juli erlassen) blieb der Beschluß 1/95 über den Ausbau der Zusammenarbeit weitgehend wirkungslos. Dennoch unterbreitete die Kommission dem Rat und dem Europäischen Parlament einen Vorschlag zur Einbeziehung der Türkei in die Programme für den Jugendaustausch und die kulturelle Entwicklung (Leonardo, Sokrates und Jugend für Europa). Diese Vorschläge werden gegenwärtig im EP beraten. III. D IE wiRTSCHAFrLicHE LAGE IN DER TÜRKEI Eine positive Entwicklung ergab sich beim Wirtschaftswachstum, das nach der Rezession von 1994 im Jahr 1995 über 7% und im ersten Quartal 1996 8% erreichte. Die Inlandsnachfrage und die Ausfuhren, v. a. nach Mittel- und Osteueropa und in die Länder der ehemaligen Sowjetunion, zogen stark an und stimulierten in dieser Zeit das BIP-Wachstum. Auch die Stabilität der Überweisungen von Löhnen/Gehältern durch die türkischen Arbeitnehmer im Ausland (3 Mrd. USD) und der Anstieg der Einnahmen aus dem Fremdenverkehr wirkten sich günstig aus. Schließlich wurden auch die Devisenreserven wieder aufgestockt (mehr als 15 Mrd. USD). für die Leistungsbilanz Die größte Sorge in diesem Bereich gilt der gesamtwirtschaftlichen Stabilität und ganz besonders dem steigenden Haushaltsdefizit und den steigenden realen Zinssätzen. Auch die Prognosen gestiegenen Handelsbilanzdefizits, das im ersten Halbjahr 1996 10 Mrd. USD betragen soll, pessimistischer. Am besorgniserregendsten ist jedoch das Haushaltsdefizit, das dank eines Stand-by-Abkommens mit dem IWF (6,6% im Jahre 1995) eingedämmt worden war, aber in der Zeit vor den Wahlen im Dezember 1995 wieder außer Kontrolle geriet. Seit den letzten Wahlen wird in der Türkei kein klarer wirtschaftspolitischer Kurs mehr verfolgt. Das erklärte Ziel der ersten Koalitionsregierung, nämlich ein aufgrund sind des Defizit von 7,7% des BSP, ist völlig unerreichbar. Drastische Maßnahmen im Bereich der Fiskalpolitik, der sozialen Sicherheit und der Privatisierung wären notwendig gewesen, wurden jedoch bis heute nicht in Angriff genommen. Stattdessen treiben die ersten Entscheidungen der Regierung Erbakan/Ciller (50% ige Anhebung der Beamtenbezüge und -pensionen, Steigerung des Mindestlohns um 101%, verschiedene Maßnahmen zugunsten der Landwirte) - so opportun sie auch politisch und sozial sein mögen - das Haushaltsdefizit automatisch drastisch in die Höhe; daran können auch die von der Regierung im Juli und September angekündigten Maßnahmen nichts ändern, da sie nicht auf eine bessere Kontrolle der öffentlichen Ausgaben abzielen. Damit wird die Bedienung der Inlandsschuld durch die Zinsbelastung, die Ende 1996 bei 10% des BIP liegen kann, erst recht erschwert. Kürzlich reiste erneut eine Mission des Internationalen Währungsfonds in die Türkei. Die und noch grundlegender: Verschlechterung Ohne interne Stabilisierungsmaßnahmen könnte die türkische Regierung dazu tendieren, im Interesse einer schnellen Aulbesserung ihrer Außenhandelsbilanz die Einfuhren zu beschränken, der gesamtwirtschaftlichen Lage gefährdet auf lange Sicht den Nutzen, den sich die türkische Wirtschaft völlig zu recht von der Zollunion erhofft. Im wesentlichen ist es dieser Zollunion zu verdanken, daß die Türkei ihre Industrie schneller modernisieren und sich in der internationalen Arbeitsteilung auf eine Fertigung mit höherem Wertzuwachs spezialisieren konnte. Diese Entwicklung setzt in der Türkei nicht nur die Mobilisierung der Human- und Finanzressourcen voraus, sondern auch den Import von Technologie und Know-How v. a. durch Auslandsinvestitionen. Während diese Investitionen in der Türkei 1995 in Erwartung der Zollunion sehr stark zunahmen, ist diese Bewegung inzwischen abgeflaut. Nach Auffassung der Kommission sind daher schnelle Fortschritte bei der gesamtwirtschaftlichen Stabilisierung und der Strukturanpassung für das ordnungsgemäße Funktionieren der Zollunion und die Wahrung der Hauptinteressen der Türkei in dieser Union unerläßlich. IV. DIE POLITISCHE LAGE 1. Innenpolitik Die letzten Wahlen, die kurz nach der Zustimmung des EP zur Zollunion anberaumt wurden, zeichneten sich durch einen regulären Wahlkampf, einen ordnungsgemäßen Wahlverlauf sowie eine hohe Wahlbeteiligung aus (85% der Wahlberechtigten). Die islamistische REFAH-Partei konnte an ihren Erfolg bei den Kommunalwahlen 1993 anschließen und ihr Ergebnis noch um drei Prozentpunkte verbessern, so daß sie mit 21,5% der Stimmen stärkste Partei wurde. Die Parteien unter der Führung von Tansu Ciller (DYP) und Mesut Yilmaz (ANAP) lagen mit jeweils rund 20% der Stimmen in der Wählergunst etwa gleichauf. Die Ergebnisse der Linksparteien fielen insgesamt weil schlechter aus als von ihnen erhofft, und die pro-kurdische HADEP-Partei schließlich erreichte mit 3 % nicht den für den Einzug ins Parlament erforderlichen Stimmenanteil. Im März 1996 bildeten DYP und ANAP eine Koalition, die von der sozialistischen Partei Ecevits geduldet wurde. Obwohl diese Koalition im Parlament über ausreichende Unterstützung verfügte, zerbrach sie an den Rivalitäten zwischen den beiden Parteiführern. Nach einer einmonatigen Regierungskrise wurde eine neue Koalition gebildet, diesmal zwischen der REFAH-Partei von Necmettin Erbakan und der DYP. Mit Erbakan als Premierminister und Ciller als stellvertretender Premierministerin und Außenminister in nahm die Regierung ihre Geschäfte im Juni 1996 am. In der Regierungsvereinbarung verpflichteten sich beide Parteien zur Kontinuität in der Außenpolitik (NATO-Mitgliedschaft, Beziehungen zur EU und insbesondere Zollunion) sowie zur Intensivierung des Demokratisierungsprozesses und zur Verbesserung der Menschenrechtslage. Die Beendigung des Ausnahmezustands im Südosten des Landes ist geplant. Zu den beunruhigenden Phänomenen in der türkischen Innenpolitik gehört die bereits im Zusammenhang mit der wirtschaftlichen Lage erwähnte mangelnde gesetzgeberische Initiative der Regierung und die fast vollständige Lähmung der legislativen Tätigkeit des Parlaments. Während der Koalitionsregierung von DYP und ANAP wurden sehr wenig Gesetze verabschiedet, und seit der Bildung der neuen Koalition zwischen REFAH und DYP praktisch gar keine mehr. Dies hatte vor allem Folgen für die 1995 begonnene Demokratisierung. 2. Die Lage in der Ägäis Seit den Vorfällen zu Beginn des Jahres 1996 im Zusammenhang mit den Imia-Inseln in der Ägäis herrscht in der Region ein angespanntes Klima. Obwohl die Regierungen beider Länder sich bemühten, die Situation in den Griff zu bekommen und schlimmere Vorfälle zu vermeiden, belastet das Problem die Beziehungen zwischen Griechenland und der Türkei und auch die Beziehungen der Türkei zur EU weiterhin erheblich. Die italienische Ratspräsidentschaft EU bemühte sich im ersten Halbjahr 1996 um eine Annäherung der Standpunkte und günstige Voraussetzungen für ein konstruktives Treffen des Assoziationsrates EU-Türkei. Die irische Ratspräsidentschaft setzte diese Bemühungen fort. Auf seiner Tagung vom 15. Juli gab der Rat Allgemeine Angelegenheiten eine Grundsatzerklärung ab, in der er daran erinnerte, daß sich die Beziehungen zwischen der EU und der Türkei "darauf gründen müssen, daß beide Seiten sich dem Grundsatz der Einhaltung des Völkerrechts und internationaler Verträge, der einschlägigen internationalen Gepflogenheiten sowie der Wahrung der Souveränität und der territorialen Integrität der Mitgliedstaaten und der Türkei eindeutig verpflichtet wissen. " Der Rat rief ferner dazu auf, "alle Maßnahmen zu vermeiden, die die Spannungen steigern könnten, und sich insbesondere der Anwendung von Gewalt zu enthalten, " und betonte, "daß die durch territoriale Ansprüche verursachten Streitigkeiten wie beispielsweise der Imia-Fall dem Internationalen Gerichtshof unterbreitet werden sollten. " Die Türkei hat sich bisher zu diesen grundsätzlichen Feststellungen noch nicht geäußert. 3. Zypern Leider waren weder die politische Situation in der Türkei seit 1996 hoch die Spannungen in der Ägäis einem konstruktiven Dialog zwischen der EU und der Türkei zuträglich, der Fortschritte in Richtung auf eine globale Lösung des Zypernproblems hätte bringen können. Dennoch ist zu betonen, daß die Türkei zur Kooperation mit den jeweils zur Erörterung der Zypernfrage entsandten Vertretern (Di Roberto und Heaslip) der Ratspräsidentschaften bereit war. Die bedauerlichen gewaltsamen Zusammenstöße im August 1996 auf Zypern verschärften die Spannungen auf der Insel erheblich und sollen offensichtlich die Weltöffentlichkeit davon überzeugen, daß ein Zusammenleben der zypriotisch griechischen und zyprisch-türkischen Bevölkerung in ein und demselben föderalen Staat die Sicherheit beider Gruppen gefährden würde. Die Kommission und die Ratspräsidentschaft verurteilten diese Vorfälle unmißverständlich. Die Kommission ist ferner der Auffassung, daß diese Ereignisse weder die Bemühungen um eine globale Regelung im Sinne der UN-Entschließungen in Frage stellen noch die politische Entscheidung der Union zur Aufnahme von Beitrittsverhandlungen sechs Monate nach Abschluß der Regierungskonferenz. Die Kommission schließt sich dem Appell der Ratspräsidentschaft an die beiden Gemeinschaften an, weitere Zusammenstöße zu vermeiden und im Interesse einer Entspannung der Lage uneingeschränkt mit der UNFICYP zusammenzuarbeiten. V. DIE SITUATION DER MENSCHENRECHTE In ihrem Bericht an das Parlament von 1995 betonte die Kommission vor dem Hintergrund einer alles in allem sehr düsteren Menschenrechtslage die Bedeutung der Reformen des Jahres 1995, mit denen die Türkei einen ermutigenden Weg einschlug. Tatsächlich war in der Türkei - und zwar zum erstenmal seit langem nicht von einer Militärregierung - eine Verfassungsreform durchgeführt worden, die eine weitere Öffnung der Politik zum Ziel hatte und bessere Voraussetzungen für einen funktionierende politische Kultur schaffen sollte. Außerdem war Artikel 8 des Antiterrorgesetzes zwar beibehalten, aber doch liberaler formuliert worden, was die Beschränkung des Rechts auf freie Meinungsäußerung lockerte. Einen Monat nach dieser Änderung wurden 142 der auf Grundlage dieses Artikels verurteilten Personen freigelassen. In der Folge wurden viele Fälle neu aufgerollt. Dies führte zu 269 Freilassungen, in 1408 Fällen wurde das Strafmaß gesenkt und viermal wurden Haftstrafen in Geldstrafen umgewandelt. Auswirkungen der Reformen von 1995 Aufgrund der allgemeinen politischen Lage wurde der demokratische Reformprozeß 1996 nicht fortgesetzt. Die Verfassungsänderungen wurden nicht in die türksiche Gesetzgebung übernommen. Auch der neue Artikel 8 dient weiterhin als Grundlage für die Strafverfolgung wegen politischer Meinungsäußerungen, wie z. B. im Falle des angeklagt nach Artikel 312 des Schriftstellers Yasar Kemal Strafgesetzbuches), des Verlegers Ozean Sapan und des ehemaligen DEP-Abgeordneten Sakik. Außerdem droht einigen der zunächst freigelassenen Personen im Zuge der Revision bestimmter Verfahren auf der Basis des neuen Artikels 8 erneut eine Haftstrafe (s. der Prozeß von Mehdi Zana). (außerdem Nach Artikel 8 wird seltener Anklage erhoben als früher und die Strafen fallen auch geringer aus. Dennoch ist es kaum möglich, in dieser Form der Strafverfolgung etwas anderes zu sehen, als die Ahndung von politischen Meinungsäußerungen. Außerdem bieten noch andere Artikel des Strafgesetzbuchs (v. a. Artikel 168 und 312) weiterhin die Grundlage für diese Art der Strafverfolgung, so daß der neue, mit der Reform von Artikel 8 eingeschlagene Weg zweifelhaft erscheint. Menschenrechtsverletzungen Aufgrund der politischen Situation in der Türkei konnten auch die Maßnahmen gegen Folter, Mißhandlungen, Verschleppung und außergerichtliche Hinrichtungen nicht mit der nötigen Entschlossenheit fortgesetzt werden. Während einer öffentlichen Aussprache im türkischen Parlament am 28. Februar 1996 räumte der Justizminister der letzten Regierung, Firuz Cilingiroglu, ein, daß die Folter v. a. im Polizeigewahrsam, in dem der Festgenommene nur unzureichenden rechtlichen Schutz genießt, eine weit verbreitete Praxis sei. Die Strafverfolgung von Personen, die sich der Folter schuldig gemacht haben, erfolgt inzwischen immer systematischer. Nach Angaben des Ministers wurden 1993 252 Personen und 1994 224 Personen angeklagt. Der im September 1993 eingesetzte Hohe Rat für die Menschenrechte hatte Ende 1994 im Interesse einer Abschaffung der Folter eine Reihe von Reformen empfohlen, darunter die Verkürzung des Polizeigewahrsams auf vier Tage (bisher 15 Tage nach dem Antiterrorgesetz und 30 Tage unter dem Ausnahmezustand) und das Recht der Festgenommenen auf Beratung durch einen Rechtsanwalt. Diese Vorschläge wurden bisher trotz der öffentlichen Unterstützung durch einige Politiker nicht verwirklicht. In den schwersten und aufsehenerregendsten Fällen leitete die Regierung selbst auf hoher Ebene die Strafverfolgung der Verantwortlichen ein. Beispiele hierfür sind der Fall des während seiner Haft in einem Istanbuler Kommissariat ermordeten Journalisten Metin Goktepe, dessen Leiche nur einige hundert Meter von dem Kommissariat entfernt gefunden wurde, oder auch die erwiesene Folterung von Jugendlichen in Manisa in der linksrevolutionären DHKP/C und der (wegen mutmaßlicher Mitgliedschaft Beteiligung an bestimmten Aktionen verhaftet). Nach dem Mord an Metin Goktepe wurden 14 Polizisten, der Sicherheitschef und drei Kommissare vom Dienst suspendiert und 49 Polizeibeamte strafrechtlich verfolgt. Auch im Fall von Manisa wurden 10 Polizeibeamte vor Gericht gestellt. Ihr Verfahren wird am 6. November 1996 fortgesetzt. Die Urteile in diesen Fällen stehen noch aus. in der Türkei wurde auf der 52. Sitzung der UN- Die Menschenrechtslage Menschenrechtskommission erörtert. Die Ratspräsidentschaft brachte ihrer Ansprache die Folter ebenso zur Sprache wie die Lage im Südosten der Türkei, die außergerichtlichen Hinrichtungen und die Verschleppungen. in Die Situation in den Gefängnissen Die Hungerstreiks in den Gefängnissen von Istanbul haben die Haftbedingungen in den türkischen Gefängnissen wieder in Erinnerung gerufen. Die türkische Regierung hatte es hier nicht mit einem spontanen Häftlingsaufstand zu tun, sondern mit einer wohlgeplanten und entschlossenen Aktion revolutionärer Gruppen. 60 Tage nach Beginn der Hungerstreiks, bei dem 12 Gefangene starben, wurde eine Lösung gefunden. Im Zuge der Vermittlung, an der Persönlichkeiten aus der Zivilgesellschaft und Vertreter von NRO mitwirkten, konnte zwar eine humanitäre Lösung gefunden werden, bedauerlicherweise jedoch erst nach dem Verlust so vieler Menschenleben. Die Kommission intervenierte in einem Schreiben von Kommissionsmitglied van den Broek an Tansu Ciller zugunsten einer humanitären Lösung. Die Kommission weist außerdem darauf hin, daß die Türkei sich mit einer Untersuchung der Lage in den türkischen Gefängnissen durch den Ausschuß des Europarats zur Verhinderung der Folter einverstanden erklärte. Eine Delegation dieses Ausschusses reiste Mitte September in die Türkei. Die Kommission wird die weiteren Entwicklungen in diesem Bereich beobachten. Ausnahmezustand in den südöstlichen Provinzen In der Regierungsvereinbarung, die am 3. Juli 1996 im türkischen Parlament vorgestellt wurde, wurde die Aulhebung des Ausnahmezustands und eine Überprüfung des Systems des sog. "Dorfschutzes" angekündigt. Diese Zusagen wurden bisher noch nicht umgesetzt. Pressionen auf die Nichtregierungsorganisationen Zahlreiche türkische NRO, die im Verdacht stehen, für die Sache der Kurden zu kämpfen, sind den verschiedensten Pressionen ausgesetzt. Dies gilt namentlich für die Vereinigung für die Menschenrechte, die Stiftung für die Menschenrechte und den türkischen Ärzteverband (Turkish Medical Doctors Association, TMDA). So wurden z. B. der Präsident der Vereinigung für die Menschenrechte, Akin Birdal, zunächst verhaftet und dann kürzlich wieder freigelassen, die Verantwortlichen des Zentrums zur Rehabilitation von Folteropfern in Adana angeklagt und der Präsident der TMDA- Sektion in Diyarbakir verhaftet und verurteilt. Prozeß gegen die Mitglieder der HADEP-Partei Die Kommission wird diesen Prozeß, der in Kürze vor dem Staatssicherheitsgericht in Ankara gegen 41 überwiegend führende Mitglieder der pro-kurdischen HADEP-Partei eröffnet wird, genauestens beobachten. Zwei der Angeklagten droht die Todesstrafe nach Artikel 128 des Strafgesetzbuchs. Bei Prozeßbeginn am 25. September waren zahlreiche internationale Beobachter anwesend. Die Verhandlungen wurden auf den 23. Oktober 1996 verschoben. Die Kommission wird den Prozeß verlauf aufmerksam verfolgen. Von der Europäischen Kommission finanzierte Programme Seit mehreren Jahren unterstützt die Europäische Kommission die türkischen Nichtregierungsorganisationen und Berufs verbände, die für die Menschenrechte eintreten, aus einer eigens für die Türkei angelegten Haushaltslinie mit einer Mittelausstattung von jährlich 500. 000 ECU. 1995 erhielt die Vereinigung für die Menschenrechte (HRA) eine Beihilfe fur ein Projekt zur Sensibilisierung des Lehrpersonals für das Menschenrechtsproblem. Die Kommission unterstützt ferner die Stiftung für die Menschenrechte (HRFT), die regelmäßig Informationen über die Menschenrechtslage in der Türkei sammelt und veröffentlicht. Zahlreiche andere Organisationen erhielten ebenfalls Unterstützung für verschiedene Projekte zur Juristen der Menschenrechte: Förderung (Contemporary Jurist Association, Foundation Izmir Bar Association), Ärzten (Turkish Medical Association) und eine Vereinigung zum Schutze icrken, der Rechte der Frau (Women's Solidarity Foundation). An dieser Stelle ist asv daß die türkische Regierung wegen der Unterstützung der Vereinigung ür die Menschenrechte bei der Kommission intervenierte. Letztere setzte ihre Zusammenarbeit mit der Vereinigung jedoch fort. Generell macht die Kommission ihre Unte atzung der jeweiligen NRO allein von der Relevanz der vorgeschlagenen Projekte abL ,gig. verschiedene Vereinigungen for Legal Studies, von SCHLUSSFOLGERUNGEN 1. 2. 3. in vielen Nach den letzten Wahlen in der Türkei wurden bei der Gesetzgebung zur Stärkung der Demokratie und der Menschenrechte nur noch unzureichende Fortschritte gemacht, und auch anderen Bereichen wurden kaum weitere Rechts- und Verwaltungsvorschriften erlassen. Die Verletzungen dieser Rechte durch die Sicherheitskräfte stoßen in der Türkei zunehmend auf Kritik, wie die Diskussionen in der Presse und im türkischen Parlament zeigen. Die Kommission ist überzeugt, daß entschlossene und zügige Maßnahmen der türkischen Regierung und des türkischen Parlaments zugunsten einer Stärkung der persönlichen Freiheiten und der Grundrechte von wesentlicher Bedeutung sind, um die Sorge der türkischen Bevölkerung und der internationalen Gemeinschaft zu zerstreuen und die Bereitschaft der Türkei zur Aufnahme engerer Beziehungen zur Europäischen Union unter Beweis zu stellen. Die türkischen Behörden weisen darauf hin, daß die Türkei zur Zeit eine besonders schwierige Zeit ihrer politischen Geschichte durchlebt: Die PKK, eine terroristische Bewegung mit kriminiellen Verbindungen (Drogenhandel, Geldwäsche, Erpressung), hat bereits viele Opfer gefordert und bedroht die territoriale Integrität des Landes. Viele Mitgliedstaaten der EU gehen gegen die PKK vor (gemeinsam organisierte in Belgien, den Niederlanden, dem Vereinigten Königreich, Polizeieinsätze Deutschland, Verbot der PKK in Deutschland und Frankreich usw. ). Der Kommission ist diese Situation bekannt. Sie ist aber dennoch weiterhin der Überzeugung, daß der Kampf gegen den Terrorismus unter Wahrung der Grundwerte der Demokratie und der Menschenrechte geführt werden muß und der Anerkennung v. a. der kulturellen Rechte der türkischen Bürger kurdischer Herkunft bei gleichzeitiger Wahrung der Einheit und Integrität der Türkei nicht im Wege stehen darf. Das Jahr 1996 war gekennzeichnet durch das Inkrafttreten der Zollunion und ihr ordnungsgemäßes Funktionieren, aber auch durch die Folgen der türkischen Parlamentswahlen Ende 1995 und die Spannungen in der Ägäis und auf Zypern. Die Kommission weist nachdrücklich darauf hin, daß die Strategie vom 6. März 1995, die sowohl die Beziehungen zur Türkei als auch den Beitritt Zyperns betraf, weiterverfolgt werden muß. Die Türkei bleibt ein besonders wichtiger Partner, mit dem seit dem Inkrafttreten der Zollunion stärkere Interdependenzen bestehen. Die Türkei ist auch ein wichtiger politischer und strategischer Partner in einer Region, deren Krisenanfälligkeit sich durch die jüngsten Ereignisse wieder gezeigt hat. Eine langfristige Entschärfung der Spannungen in der Ägäis nach den Grundsätzen des Völkerrechts und eine gerechte und dauerhafte Lösung der Zypernfrage setzen voraus, daß die Europäische Union sich trotz aller derzeitigen Schwierigkeiten darum bemüht, jeden möglichen Weg des Dialogs und der Zusammenarbeit mit der Türkei offenzuhalten. 10 ISSN 0254-1467 KOM(96) 491 endg. DOKUMENTE DE 11 02 Katalognummer : CB-CO-96-509-DE-C ISBN 92-78-10122-2 Amt für amtliche Veröffentlichungen der Europäischen Gemeinschaften L-2985 Luxemburg //


title: 97/84/EG: Beschikking van de Commissie van 30 oktober 1996 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak IV/34.503 - Veerdienstmaatschappijen - Valutatoeslagen) (Slechts de teksten in de Engelse, de Franse en de Nederlandse taal zijn authentiek)