title: Rozporządzenie (WE) nr 1610/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. dotyczące stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla środków ochrony roślin

eurovoc_concepts:
European patent
market approval
plant health product

text: 03/t. 19 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 335 31996R1610 L 198/30 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 8. 8. 1996 ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1610/96 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 23 lipca 1996 r. dotyczące stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla środków ochrony roślin PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2) stanowiąc zgodnie z procedurą, określoną w art. 189b Trak- tatu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (6) (7) Sytuacja co jest ta prowadzi do braku ochrony, krzywdzące dla prac badawczych w dziedzinie ochrony roślin oraz dla konkurencyjności tego sektora. Jednym z głównych celów dodatkowego świadectwa ochronnego jest zapewnienie przemysłowi europej- skiemu takich samych warunków konkurencyjności, w jakich działa przemysł północnoamerykański i japoński. (1) (2) (3) (4) Prace badawcze w dziedzinie środków ochrony roślin ulepszania stałego do przyczyniają produkcji ilości żywności dobrej i zamawiania dużej jakości i po przystępnych cenach. trwałego się Prace badawcze w dziedzinie ochrony roślin przyczy- niają się do trwałego ulepszania produkcji roślinnej. Środki ochrony roślin, w szczególności te, które są wyni- kiem długich i kosztownych prac badawczych, będą nadal opracowywane we Wspólnocie i w Europie, jeżeli zostaną one objęte korzystnymi przepisami, zapewniają- cymi dostateczną ochronę, zachęcającą do kontynuo- wania prac badawczych. Konkurencyjność sektora ochrony roślin wymaga, ze względu na charakter tej branży, zapewnienia poziomu innowacyjnej na poziomie bezpieczeństwa działalności równoważnym temu, jest zapewniony produktom leczniczym w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1768/92 z dnia 18 czerwca 1992 r. dotyczącym stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych (4). jaki (5) W chwili obecnej okres, jaki upływa między dokona- niem zgłoszenia o patent dla nowego środka ochrony roślin a wydaniem zezwolenia na wprowadzenie wspomnianego środka ochrony roślin do obrotu powo- rzeczywistej ochrony na podstawie duje, że okres patentu jest niewystarczający dla pokrycia kosztów inwestycji poniesionych na prace badawcze oraz dla wytworzenia zasobów niezbędnych do utrzymania wysokiego poziomu prac badawczych. (1) Dz. U. C 390 z 31. 12. 1994, 13. 12. 1995, str. 15. str. 21 oraz Dz. U. C 335 z (2) Dz. U nr C 155 z 21. 6. 1995, str. 14. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lipca 1995 r. (Dz. U. C 166 z 3. 7. 1995, str. 89, wspólne stanowisko Rady z dnia 27 listo- pada 1995 r. (Dz. U. C 353 z 30. 12. 1995, str. 36) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 1996 (Dz. U. C 96 z 1. 4. 1996, str. 30). (4) Dz. U. L 182 z 2. 7. 1992, str. 1. (8) W swojej rezolucji z dnia 1 lutego 1993 r. (5) w sprawie wspólnotowego programu polityki i działań w odnie- sieniu do środowiska naturalnego i trwałego rozwoju, Rada przyjęła ogólne założenia i strategię programu przedstawionego przez Komisję, w których podkreśla się współzależność między wzrostem gospodarczym i jakością środowiska naturalnego; lepsza ochrona środo- wiska naturalnego oznacza utrzymanie gospodarczej konkurencyjności przemysłu; w związku z tym wyda- wanie dodatkowego świadectwa ochronnego może być uznane za środek sprzyjający ochronie środowiska natu- ralnego. (9) (10) które jednolite rozwiązanie, Na poziomie wspólnotowym powinno być wprowa- zapobiegałoby dzone zróżnicowanemu rozwojowi ustawodawstw krajowych, prowadzącemu do dalszych różnic, które mogłyby praw- dopodobnie utrudniać swobodny przepływ środków ochrony roślin we Wspólnocie i w ten sposób bezpo- średnio wpływać na funkcjonowanie rynku wewnętrz- nego; pozostaje to w zgodzie z zasadą pomocniczości zdefiniowaną w art. 3b Traktatu. Z tego względu niezbędne jest stworzenie dodatkowego świadectwa ochronnego wydawanego na takich samych warunkach przez każde z Państw Członkowskich na wniosek uprawnionego z patentu krajowego lub patentu europejskiego na środek ochrony roślin, dla którego wydane zostało zezwolenie na wprowadzenie go do obrotu; rozporządzenie jest w tej sytuacji najwłaściw- szym instrumentem prawnym. (5) Dz. U. C 138 z 17. 5. 1993, str. 1. 336 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 19 (11) Okres ochrony przyznanej na mocy świadectwem powi- nien zapewniać właściwą i skuteczną ochronę; w tym celu uprawniony, zarówno z patentu, jak i świadectwa, powinien mieć możliwość korzystania z całego, maksy- malnie piętnastoletniego okresu wyłączności, liczonego od chwili uzyskania pierwszego zezwolenia na wprowa- dzenie danego środka ochrony roślin do obrotu we Wspólnocie. (12) Niemniej jednak w sektorze tak złożonym i wrażliwym, jakim jest ochrona roślin, muszą być wzięte pod uwagę wszystkie wchodzące w grę interesy; w tym celu świa- dectwo nie może być wydawane na okres przekraczający pięć lat. (13) Świadectwo przyznaje takie same prawa jakie przyzna- wane są patentem podstawowym; w związku z tym jeżeli patent podstawowy obejmuje substancję biolo- gicznie czynną i różne pochodne (sole i estry), wówczas świadectwo przyznaje taką samą ochronę. jej (14) Wydanie świadectwa dla środka, w skład którego wchodzi substancja czynna, nie stoi na przeszkodzie wydaniu innych świadectw dla pochodnych (soli i estrów) tej substancji, pod warunkiem że pochodne te są przedmiotem patentów wyraźnie je obejmujących. (15) Odpowiednia równowaga powinna być zapewniona takie regulacje przy ustalaniu regulacji przejściowych; powinny umożliwić branży ochrony roślin we Wspól- nocie dorównanie, w pewnym zakresie, jej głównym konkurentom, zapewniając jednocześnie, że regulacje te nie będą stały w sprzeczności z osiągnięciem innych uzasadnionych celów dotyczących polityki rolnej i poli- tyki ochrony środowiska, prowadzonej zarówno na szczeblu krajowym, jak i na poziomie wspólnotowym. (16) (17) Jedynie działanie na poziomie wspólnotowym umożliwi jakim jest zapewnienie skuteczne osiągnięcie właściwej ochrony działalności innowacyjnej w dzie- dzinie ochrony roślin, gwarantując jednocześnie należyte funkcjonowanie rynku wewnętrznego w zakresie środków ochrony roślin. celu, Szczegółowe zasady wymienione w akapitach 12–14 oraz w art. 3 ust. 2, art. 4, 8 ust. 1 lit. c) i art. 17 ust. 2 niniejszego rozporządzenia są ważne mutatis mutandis, dla wykładni w szczególności akapitu 9 i art. 3, 4, 8 ust. 1 lit. c) i art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1768/92, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1. „środki ochrony roślin”: substancje czynne i preparaty zawierające jedną lub kilka substancji czynnych, oferowane w formie, w jakiej są dostarczane użytkownikowi z prze- znaczeniem do: a) ochrony roślin przed wszelkimi organizmami szkodli- wymi lub zapobiegania działaniu takich organizmów, w sposób w jaki takie substancje lub preparaty nie są w inny sposób poniżej określone; b) oddziaływania na procesy życiowe roślin w inny sposób niż pożywka (np. regulator wzrostu roślin); c) konserwowania produktów roślinnych, w stopniu w jakim takie substancje lub produkty nie są przedmiotem szczególnych przepisów Rady lub Komisji, w sprawie konserwantów; d) niszczenia niepożądanych roślin; e) niszczenia części roślin, kontrolowania niepożądanego wzrostu roślin lub zapobiegania mu; 2. „substancje”: pierwiastki chemiczne lub ich związki wystę- pujące w stanie naturalnym lub wytworzone, włącznie z zanieczyszczeniami powstającymi w procesie wytwarzania; 3. „substancje włącznie oddziaływaniu na: czynne”: lub mikroorganizmy, z wirusami, o ogólnym lub szczególnym substancje a) szkodliwe organizmy; lub b) rośliny, części roślin lub produkty roślinne; 4. „preparaty”: mieszaniny lub roztwory składające się z dwóch lub więcej substancji, z których przynajmniej jedna jest substancją czynną, przeznaczone do użycia jako środki ochrony roślin; 5. „rośliny”: żywe rośliny lub części świeżymi owocami i nasionami; roślin, włącznie ze 6. „produkty roślinne”: produkty w stanie nieprzetworzonym lub poddane jedynie prostej obróbce, takiej jak rozdrob- nienie, suszenie lub tłoczenie, otrzymane z roślin, ale z wyłączeniem samych roślin, jak określone w pkt 5; 03/t. 19 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 337 7. „szkodliwe organizmy”: szkodniki roślin lub produktów roślinnych, należące do królestwa zwierząt lub roślin, a także wirusy, bakterie i mykoplazmy oraz inne czynniki chorobotwórcze; 8. „produkt”: substancja czynna, zdefiniowana w pkt 3 lub kombinacja substancji czynnych środka ochrony roślin; Jednakże jeżeli 2. Uprawnionemu z więcej niż jednego patentu na ten sam produkt zostanie wydane tylko jedno świadectwo na ten produkt. rozpatrywane są więcej niż dwa wnioski dotyczące tego samego produktu, złożone przez więcej niż dwóch uprawnionych z różnych patentów, każdy z tych uprawnionych może otrzymać jedno świadectwo na ten produkt. 9. „patent podstawowy”: patent, który chroni produkt zdefi- niowany w pkt 8 jako taki, preparat, zdefiniowany w pkt 4, stosowanie produktu, i który wskazany jest przez uprawnionego do celów procedury wydania świadectwa; sposób otrzymywania produktu lub 10. „świadectwo”: dodatkowe świadectwo ochronne. Artykuł 2 Zakres Artykuł 4 Przedmiot ochrony W granicach ochrony przyznanej patentem podstawowym, ochrona przyznana świadectwem rozciąga się jedynie na produkt objęty zezwoleniami na wprowadzenie do obrotu odpowiadającego im środka ochrony roślin oraz na każde użycie tego środka jako środka ochrony roślin, jakie było dozwolone przed wygaśnięciem świadectwa. Każdy produkt chroniony patentem na terytorium Państwa Członkowskiego oraz przed wprowadzeniem do obrotu jako środek ochrony roślin, poddany procedurze administracyjnej w celu wydania zezwolenia, ustanowionej w art. 4 dyrektywy 91/414/EWG (1) lub na podstawie odpowiednich przepisów prawa krajowego, jeżeli jest środkiem ochrony roślin, w odnie- sieniu do którego wniosek o wydanie zezwolenia został złożony przed wprowadzeniem w życie przez dane Państwo Członkowskie dyrektywy 91/414/EWG, może być przed- miotem świadectwa zgodnie z warunkami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu. Artykuł 5 Skutki świadectwa Z zastrzeżeniem art. 4, świadectwo przyznaje te same prawa, jakie przyznane są patentem podstawowym oraz podlega takim samym ograniczeniom i zobowiązaniom. Artykuł 3 Warunki otrzymania świadectwa Artykuł 6 Prawo do świadectwa 1. Świadectwo wydaje się, jeżeli w Państwie Członkowskim, w którym zostaje złożony wniosek określony w art. 7 i w dniu złożenia takiego wniosku: Świadectwo wydaje się uprawnionemu z patentu podstawo- wego lub jego następcy prawnemu. a) produkt chroniony jest patentem podstawowym pozos- tającym w mocy; Artykuł 7 b) wydane zostało, zgodnie z art. 4 dyrektywy 91/414/EWG lub odpowiednimi przepisami prawa krajowego, ważne zezwolenie na wprowadzenie produktu do obrotu jako środka ochrony roślin; c) produkt nie był uprzednio przedmiotem świadectwa; d) zezwolenie, określone w lit. b), jest pierwszym zezwoleniem na dopuszczenie produktu do obrotu jako środka ochrony roślin. (1) Dz. U. L 230 z 19. 8. 1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 95/36/WE (Dz. U. L 172 z 22. 7. 1995, str. 8). Wniosek o wydanie świadectwa 1. Wniosek o wydanie świadectwa składa się w terminie sześciu miesięcy od daty, w której wydane zostało zezwolenie, określone w art. 3 ust. 1 lit. b), na wprowadzenie produktu do obrotu jako środek ochrony roślin. Bez względu na ust. 1, jeżeli zezwolenie na wprowa- 2. dzenie produktu do obrotu zostało wydane przed udzieleniem patentu podstawowego, wniosek o wydanie świadectwa składa się w terminie sześciu miesięcy od daty udzielenia patentu. 338 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 19 Artykuł 8 2. Powiadomienie o wniosku o wydanie świadectwa publi- kuje organ, określony w ust. 1. Powiadomienie zawiera co najmniej następujące informacje: Treść wniosku o wydanie świadectwa 1. Wniosek o wydanie świadectwa zawiera: a) podanie o wydanie świadectwa, wskazujące w szczegól- ności: i) nazwisko i adres wnioskodawcy; ii) nazwisko i adres przedstawiciela, jeżeli został ustano- wiony; iii) numer patentu podstawowego i tytuł wynalazku; iv) numer i datę wydania pierwszego zezwolenia na wpro- wadzenie produktu do obrotu, określonego w art. 3 ust. 1 lit. b), a jeżeli zezwolenie to nie jest pierwszym zezwoleniem na wprowadzenie produktu do obrotu we Wspólnocie, numer i datę wydania tego zezwolenia; b) kopię zezwolenia na wprowadzenie produktu do obrotu, określonego w art. 3 ust. 1 lit. b), w którym wskazany jest i datę produkt, zawierającego w szczególności numer wydania zezwolenia oraz spis cech charakterystycznych produktu, wymienionych w części A. I (pkt 1–7) lub B. I (pkt 1–7) załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG lub we właściwym prawie krajowym Państwa Członkowskiego, w którym złożony został wniosek; jako roślin, środek ochrony c) jeżeli zezwolenie, określone w lit. b), nie jest pierwszym zezwoleniem na wprowadzenie produktu do obrotu we Wspólnocie informacje dotyczące tożsamości produktu tak dopuszczonego do obrotu oraz podstawę prawną prowadzonego postępowania w sprawie wydania zezwolenia, wraz z kopią powiado- opublikowanego we zezwolenia, o wydaniu mienia lub, w przypadku braku właściwej publikacji urzędowej takiego dokument potwierdzający wydanie zezwolenia, datę jego wydania oraz tożsamość tak dopuszczonego na rynek produktu. powiadomienia, jakikolwiek inny Państwa Członkowskie mogą wymagać wniesienia opłaty 2. w chwili składania wniosku o wydanie świadectwa. a) nazwisko i adres wnioskodawcy; b) numer patentu podstawowego; c) tytuł wynalazku; d) numer i datę wydania zezwolenia na wprowadzenie produktu do obrotu, określonego w art. 3 ust. 1 lit. b), oraz produkt wskazany w tym zezwoleniu; e) numer i datę wydania pierwszego zezwolenia na wprowa- dzenie produktu do obrotu we Wspólnocie, kiedy jest to właściwe. Artykuł 10 Wydanie świadectwa lub odrzucenie wniosku Jeżeli wniosek o wydanie świadectwa oraz produkt, 1. którego wniosek dotyczy spełniają warunki ustalone w niniej- szym rozporządzeniu, organ, określony w art. 9 ust. 1 wydaje świadectwo. 2. Organ, określony w art. 9 ust. 1, odrzuca, z zastrzeże- niem ust. 3, wniosek o wydanie świadectwa, jeżeli wniosek lub produkt, którego wniosek dotyczy, nie spełnia warunków usta- nowionych w niniejszym rozporządzeniu. Jeżeli wniosek o wydanie 3. spełnia warunków ustanowionych w art. 8, organ, określony w art. 9 ust. 1, wzywa wnioskodawcę do usunięcia, w wyznaczonym terminie, nieprawidłowości lub wniesienia opłaty. świadectwa nie 4. Jeżeli w wyznaczonym terminie, na mocy ust. 3, niepra- widłowości nie zostaną usunięte lub nie zostanie wniesiona opłata, wniosek odrzuca się. 5. Państwa Członkowskie mogą postanowić, że organ, określony w art. 9 ust. 1, wydaje świadectwa bez sprawdzania, czy spełnione są warunki ustanowione w art. 3 ust. 1 lit. c) i d). Artykuł 9 Złożenie wniosku o wydanie świadectwa Artykuł 11 Publikacja 1. Wniosek o wydanie świadectwa składa się we właściwym urzędzie patentowym Państwa Członkowskiego, w którym udzielony został patent podstawowy lub w którego imieniu został on udzielony, i w którym wydane zostało zezwolenie, określone w art. 3 ust. 1 lit. b), na wprowadzenie produktu do obrotu, o ile to Państwo Członkowskie nie wyznaczy innego organu do tego celu. 1. Powiadomienie o fakcie wydania świadectwa publikuje organ, określony w art. 9 ust. 1. Powiadomienie zawiera co najmniej następujące informacje: a) nazwisko i adres uprawnionego ze świadectwa; b) numer patentu podstawowego; 03/t. 19 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 339 c) tytuł wynalazku; d) numer i datę wydania zezwolenia na wprowadzenie produktu do obrotu, określonego w art. 3 ust. 1 lit. b) oraz produkt wskazany w tym zezwoleniu; e) numer i datę pierwszego zezwolenia na wprowadzenie produktu do obrotu we Wspólnocie, kiedy jest to właściwe; Artykuł 15 Nieważność świadectwa 1. Świadectwo jest nieważne, jeżeli: a) zostało wydane wbrew przepisom art. 3; f) okres ważności świadectwa. b) patent podstawowy wygasł przed upływem prawnie ustalo- 2. Powiadomienie o fakcie odrzucenia wniosku o wydanie świadectwa publikuje organ, określony w art. 9 ust. 1. Powia- domienie zawiera co najmniej informacje wymienione w art. 9 ust. 2. Artykuł 12 Opłaty roczne Państwa Członkowskie mogą wymagać wnoszenia z tytułu świadectwa opłat rocznych. Artykuł 13 Okres ważności świadectwa 1. Świadectwo staje się skuteczne z końcem prawnie ustalo- nego okresu ważności patentu podstawowego i pozostaje w mocy przez okres równy okresowi, jaki upłynął między datą dokonania zgłoszenia o patent podstawowy i datą wydania pierwszego zezwolenia na wprowadzenie produktu do obrotu we Wspólnocie, pomniejszonemu o okres pięciu lat. 2. Bez względu na ust. 1, okres ważności świadectwa nie może przekroczyć pięciu lat od daty, od której stało się skuteczne. Do celów obliczania okresu ważności 3. świadectwa, tymczasowe pierwsze zezwolenie na wprowadzenie do obrotu należy brać pod uwagę tylko wówczas, jeżeli zaraz po nim zostanie wydane ostateczne zezwolenie dotyczące tego samego produktu. Artykuł 14 Wygaśnięcie świadectwa Świadectwo wygasa: a) z końcem okresu przewidzianego w art. 13; b) jeżeli uprawniony do świadectwa zrzeka się go; c) jeżeli nie zostanie w terminie wniesiona opłata roczna usta- nowiona zgodnie z art. 12; d) jeżeli, i tak długo jak produkt objęty świadectwem nie może być wprowadzony do obrotu na skutek cofnięcia stosow- nego zezwolenia lub zezwoleń na wprowadzenie go do obrotu zgodnie z art. 4 dyrektywy 91/414/EWG lub właści- wymi przepisami prawa krajowego. Organ, określony w art. 9 ust. 1 może zadecydować o wygaśnięciu świadectwa bądź z własnej inicjatywy, bądź na wniosek strony trzeciej. nego okresu; c) patent podstawowy został uchylony lub ograniczony w takim zakresie, że produkt, dla którego świadectwo zostało wydane, nie mógłby być dłużej chroniony roszczeniami z patentu podstawowego lub po wygaśnięciu patentu podsta- wowego istnieją podstawy uchylenia, które uzasadniałyby takie uchylenie lub ograniczenie. 2. Każda osoba może złożyć wniosek lub wnieść do organu, właściwego zgodnie z prawem krajowym do uchylenia danego patentu podstawowego, skargę o stwierdzenie nieważności świadectwa. Artykuł 16 Powiadomienie o wygaśnięciu lub nieważności Jeżeli świadectwo wygasa zgodnie z art. 14 lit. b), c) lub d) lub stwierdzona zostaje jego nieważność zgodnie z art. 15, powia- domienie o tym fakcie publikuje organ, określony w art. 9 ust. 1. Artykuł 17 Odwołania lub Od decyzji organu, określonego w art. 9 ust. 1, 1. organu, określonego w art. 15 ust. 2, podejmowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, przysługuje takie samo prawo odwołania się, jest w prawie krajowym od podobnych decyzji podejmowanych w odnie- sieniu do patentów krajowych. jakie przewidziane 2. Od decyzji o wydaniu świadectwa służy odwołanie w celu skorygowania okresu ważności świadectwa wówczas, gdy data wydania pierwszego zezwolenia na wprowadzenie produktu do obrotu we Wspólnocie, podana we wniosku o wydanie świa- dectwa, jak przewiduje to art. 8, jest nieprawidłowa. Artykuł 18 Procedura 1. W przypadku braku przepisów proceduralnych w niniej- szym rozporządzeniu, do świadectw mają zastosowanie prze- pisy proceduralne stosowane na podstawie prawa krajowego do odpowiadających im patentów podstawowych i, kiedy jest to właściwe, przepisy proceduralne stosowane do świadectw, określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 1768/92, chyba że prawo krajowe ustala szczególne przepisy proceduralne dla świadectw określonych w niniejszym rozporządzeniu. 340 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 19 Bez względu na ust. 1, wyklucza się procedurę sprzeciwu 2. odnośnie do wydawania świadectw. PRZEPISY PRZEJŚCIOWE Artykuł 19 Świadectwo może być wydane odnośnie do każdego 1. produkt, który w dniu wejścia w życie niniejszego rozporzą- dzenia chroniony jest ważnym patentem podstawowym i dla którego po dniu 1 stycznia 1985 r. wydane zostało, na mocy art. 4 dyrektywy 91/414/EWG lub właściwych przepisów krajowych, pierwsze zezwolenie na wprowadzenie go do obrotu jako środek ochrony roślin. Artykuł 20 W tych Państwach Członkowskich, w których prawo krajowe nie przewidywało, według stanu na dzień 1 stycznia 1990 r. , zdolności patentowej roślin, niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 2 stycznia 1998 r. środków ochrony W tych Państwach Członkowskich nie stosuje się przepisów art. 19. POSTANOWIENIE KOŃCOWE Artykuł 21 Wejście w życie 2. Wniosek o wydanie świadectwa na mocy ust. 1 składa się w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie sześć miesięcy po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 1996 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego K. HÄNSCH Przewodniczący W imieniu Rady M. LOWRY Przewodniczący


title: Reglamento (CE) n° 1488/96 del Consejo de 23 de julio de 1996 relativo a las medidas de acompañamiento financieras y técnicas (MEDA) de las reformas de las estructuras económicas y sociales en el marco de la colaboración euromediterránea

eurovoc_concepts:
Mediterranean third countries
economic reform
financial cooperation
financing of aid
social change
technical cooperation

formats: html pdfa1b print