title: VERSLAG VAN DE COMMISSIE INZAKE DE WERKING VAN RICHTLIJN 83/189/EEG IN DE JAREN 1992,1993 EN 1994

eurovoc_concepts:
application of EU law
exchange of information
single market
standardisation
technical regulations

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 26. 06. 1996 COM(96) 286 def. VERSLAG VAN DE COMMISSIE INZAKE DE WERKING VAN RICHTLIJN 83/189/EEG BS DE JAREN 1992, 1993 EN 1994 SAMENVATTING Dit verslag, dat betrekking heeft op de toepassing van Richtlijn 83/189/EEG in de jaren 1992, 1993 en 1994 bevat informatie voor het Europese Parlement in de zin van artikel 11, lid 2 van Richtlijn 83/189/EEG, gewijzigd in Richtlijn 88/182/EEG. Richtlijn 83/189/EEG, bedoeld ter voorkoming van belemmeringen van de werking van de interne markt is een belangrijk instrument gebleken voor de totstandkoming van de interne markt door het bevorderen van de samenwerking tussen de lidstaten en door het aangeven van gebieden waarop gemeenschappelijk beleid noodzakelijk is. Het verslag inzake de werking van dit instrument in de jaren 1992, 1993 en 1994 bestaat uit drie delen: 1. De informatieprocedure voor normen: Dit deel heeft betrekking op de informatieprocedure voor normalisatie in de zin van de artikelen 2 tot en met 7 van Richtlijn 83/189/EEG. Na een beknopte beschrijving van de procedure wordt de werking in de jaren 1992 tot en met 1994 uiteengezet. Deze uiteenzetting gaat vergezeld van een statistische analyse. Het verslag behandelt eveneens de kwaliteit van de meldingen, het gebruik van de informatie op de verschillende niveaus en het mandateren van Europese normalisatie-instituten, te weten het Comité européen de Normalisation (Europees Comité voor Normalisatie, CEN), het Comité Européen de Normalisation Electrotechnique (Europees Comité voor elektrotechnische normen, CENELEC) en het Institut Européen des Normes des Télécommunications (Europees Normalisatie-Instituut voor de Telecommunicatie, ETSI). De verbetering op korte en middellange termijn in het kader van de herziene procedure wordt eveneens geanalyseerd. 2. De meldingsprocedure voor technische voorschriften: In dit deel wordt de ontwikkeling behandeld van de procedure op het gebied van technische voorschriften op nationaal niveau in de zin van Richtlijn 83/189/EEG. De uitgewisselde informatie-stroom wordt geanalyseerd, met name de problemen die zich voor hebben gedaan bij de uitvoering van de richtlijn en de verschillende reacties van de Commissie en de Lid-Staten, evenals de verschillende wijzen waarop een vervolg wordt gegeven aan de procedure. 3. Uitwisseling van informatie ten aanzien van technische specificaties tussen de EEG en de landen van de EVA. Dit deel bevat een analyse van de uitwisseling van informatie zoals bedoeld in het Verdrag tussen de Lid-Staten van de Europese Vrijhandels Associatie en de Europese Economische Gemeenschap, waarbij een procedure voor het uitwisselen van informatie inzake technische specificaties werd vastgesteld (Besluit van de Raad 90/518/EEG). Dit verdrag was in eerste instantie bedoeld voor een periode van twee jaar. Deze periode liep op 1 november 1992 af. Het Verdrag is verlengd voor de periode tussen november 1992 en december 1993 door middel van bilaterale overeenkomsten in de vorm van uitwisseling van brieven. In 1994 is het EER-verdrag in werking getreden. In dit Verdrag zijn in Bijlage II, deel XLX de gewijzigde bepalingen van Richtlijn 83/189/EEG opgenomen. Hoewel de Zwitserse Bondsstaat niet deelneemt aan het EER-verdrag blijft dit land informatie uitwisselen met de Gemeenschap. VERSLAG VAN DE COMMISSIE INZAKE DE WERKING VAN RICHTLIJN 83/189/EEG IN DE JAREN 1992, 1993 EN 1994 Inleiding 1. Onderhavig verslag inzake de werking van Richtlijn 83/189/EEG in de jaren 1992, 1993 en 1994, bevat informatie voor het Europese Parlement in de zin van artikel 11(2) van Richtlijn 83/189/EEG, welke is gewijzigd in Richtlijn EEG/88/182. 2. Het vrije verkeer van goederen is een van de hoekstenen van de interne markt en het opheffen van technische belemmeringen van de handel is een belangrijke voor waarde voor een goede werking van de interne markt. Door middel van goede informatievoorziening kunnen belemmeringen van het vrije verkeer van goederen vlot worden opgeheven. Een goed voorbeeld van een instrument dat de Gemeenschap door middel van een goede informatieprocedure de mogelijkheid biedt belemmeringen van het vrije verkeer van goederen te voorkomen, is Richtlijn - 83/189/EEG. In deze richtlijn is een meldingsplicht opgenomen ten aanzien van technische normen of regulering. 3. Een voorstel tot wijziging van de richtlijn om het toepassingsgebied en de procedure van de richtlijn nauwkeuriger'te omschrijven, is aan het eind van 1992 aan de Raad en het Europese Parlement voorgelegd. Het werd op 23 maart 1994 unaniem aanvaard na lange en intensieve beraadslagingen (Richtlijn 94/10/EG, waarin Richtlijn 83/189/EEG voor de tweede maal werd gewijzigd). Deze richtlijn is van toepassing sinds 1 juli 1995. 4. Onderhavig verslag inzake de werking van de procedures uit deze richtlijn in de jaren 1992, 1993 en 1994, bestaat uit de volgende hoofdstukken: - de informatieprocedure voor normen (hoofdstuk 1); - de informatieprocedure op het gebied van technische specificaties (hoofdstuk H); - het Verdrag inzake uitwisseling van informatie op het gebied van technische specificaties tussen de EEG en de landen van de EVA (hoofdstuk lu). DEEL I DE INFORMATIEPROCEDURE VOOR NORMEN. Inleiding Dit deel heeft betrekking op de informatieprocedure voor normalisatie in de zin van de artikelen 2 tot en met 7 van Richtlijn 83/189/EEG. Na een beknopte beschrijving van de procedure wordt de werking in de jaren 1992 tot en met 1994 uiteengezet. Deze uiteenzetting gaat vergezeld van een statistische analyse. Het verslag behandelt eveneens de kwaliteit van de meldingen, het gebruik van de informatie op de verschillende niveaus en het mandateren van Europese normalisatie-instituten, te weten het Comité européen de Normalisation (Europees Comité voor Normalisatie, CEN), het Comité Européen de Normalisation Electrotechnique (Europees Comité voor elektrotechnische normen, CENELEC) en het Institut Européen des Normes des Télécommunications (Europees Normalisatie-Instituut voor de Telecommunica tie, ETSI). Dit hoofdstuk wordt afgesloten met een gedeelte dat betrekking heeft op de verbetering op korte en middellange termijn in het kader van de herziene proce dure. Beknopte beschrijving van de procedure In de praktijk is op 1 januari 1985 een begin gemaakt met de toepassing van de informatieprocedure voor normen. De nationale normalisatie-instituten, leden van het CEN en het CENELEC (met inbegrip van de leden van de EVA) zenden sinds deze datum de benodigde informatie aan de Centrale eenheid van het CEN/CEN- ELEC (deze eenheid ressorteert onder de centrale secretariaten van het CEN en het CENELEC). De meldingen hebben betrekking op het actualiseren van de nationale normalisatieprogramma's, te weten: nieuwe werkzaamheden (zie artikel 2 van de richtlijn); ontwerp-voorschriften voor openbaar onderzoek (zie artikel 4 van de richt lijn), vastgestelde nationale normen (zie artikel 2 van de richtlijn). De verzamelde gegevens worden periodiek doorgezonden aan alle leden van het CEN en het CENELEC die ze vervolgens verspreiden onder de belanghebbenden, die kunnen reageren. De gegevens worden eveneens bestudeerd door de bevoegde instanties van het CEN en het CENELEC (centrale secretariaten, programmacom missies enz. ) en door de diensten van de Gemeenschap. / Nadat de Commissie op 28 november 19921 een wijzigingsvoorstel indiende voor Richtlijn 83/189/EEG om de informatieprocedure doelmatiger te maken, hebben het CEN en het CENELEC vanaf begin 1993 reeds een aantal maatregelen genomen die deel uitmaken van dit voorstel. Zo zijn de meldingen sinds 1 januari 1993 beperkt tot nieuwe werkzaamheden op nationaal niveau. Er zijn passende jaarlijkse overeenkomsten gesloten tussen de Europese Commissie en het CEN en het CENELEC om de technische uitvoering van de informatieproce dure voor normen te waarborgen. 7. Aangezien het Europese Normalisatie-Instituut voor de Telecommunicatie (ETSI) bij Besluit van de Commissie van 15 juli 1992 eveneens is opgenomen in de bijlage bij Richtlijn 83/189/EEG, dient deze instelling als zodanig deel te nemen aan de informatieprocedure voor normen. ' In de praktijk is deze deelname beperkt tot het ontvangen en bestuderen van gegevens welke afkomstig zijn van de leden van het CEN en het CENELEC en welke door de centrale secretariaten van deze beide instellingen worden doorgezonden. Het ETSI kent geen nationale normalisatie instituten in de zin van de definitie uit artikel 1 van Richtlijn 83/189/EEG. De informatie met betrekking tot de uitwerking op nationaal niveau van technische specificaties op het gebied van telecommunicatie worden in principe verspreid via de informatieprocedure voor technische specificaties (wanneer sprake is van wetgeving) of via de leden van het CEN en het CENELEC (wanneer dit op basis van vrijwilligheid plaatsvindt). Ondanks het feit dat binnen het ETSI geen meldingspro cedure bestaat voor nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau, kan wor den verondersteld dat de omvang van deze activiteiten beperkt is aangezien de pro gramma's van het ETSI een groot aantal onderwerpen omvatten en voor elk van die onderwerpen de interne regel van de status quo van toepassing is. Dit deel van het verslag heeft derhalve uitsluitend betrekking op de door de leden van het CEN en het CENELEC gemelde activiteiten. Deze organisaties zijn vermeld in lijst 2 uit de bijlage van Richtlijn 83/189/EEG. De werking van de informatieprocedure in de jaren 1992,1993 en 1994 8. In 1992 is de werkwijze ten aanzien van de informatieprocedure voor normen ongewijzigd gebleven ten opzichte van de voorgaande jaren. Het betreft het verza melen en controleren van de ontvangen meldingen, de verwerking daarvan, het opslaan in een databank en de maandelijkse verspreiding van de resultaten. De PB EG C 340 van 23. 12. 1992. PB EG L 221 van 6. 8. 1992. informatieprocedure is dit jaar ook aangevuld met de registratie van nieuwe initia tieven op Europees en nationaal niveau. 9. Vanaf januari 1993 heeft het CEN de vereenvoudigde procedure ingevoerd die is omschreven in het genoemde wijzigingsvoorstel voor Richtlijn 83/189/EEG van de Commissie. De meldingen zijn beperkt tot nieuwe nationale initiatieven, in principe wanneer deze worden opgenomen in het werkprogramma. Melding op het moment waarop initiatieven worden omgezet in openbaar onderzoek en op het moment waarop zij worden vastgesteld is niet langer noodzakelijk. Ondanks een tamelijk moeizame overgangsperiode in de eerste maanden van 1993 kon het centrale secre tariaat dankzij deze vereenvoudiging de informatiestroom beter beheersen en de vorm zowel als de inhoud van bepaalde meldingen beter bestuderen. Deze vereen voudiging bood eveneens de mogelijkheid om vanaf 1993 te beschikken over volledige en reële statistieken met betrekking tot geïntroduceerde nieuwe nationale activiteiten. Het uitwisselen van ontwerp-normen voor openbaar onderzoek vindt sinds begin 1993 per geval in overleg plaats tussen de betrokken organisaties en in de geest van de in artikel 3 van Richtlijn 83/189/EEG bedoelde participatie. 10. Het CENELEC heeft zijn eigen interne procedure, de zogeheten "Vilamoura"-pro cedure versterkt door na afloop van deze procedure de in Richtlijn 83/189/EEG bedoelde procedure uit te laten voeren. De "Vilamoura"-procedure vraagt elk lid van het CENELEC om in een zo vroeg mogelijk stadium elke wens en/of intentie voor activiteiten op het gebied van normalisatie te melden. Wanneer één enkel ander lid binnen een termijn van drie maanden reageert, is dat voldoende voor het laten ingaan van een status-quo-periode. Deze kan slechts worden opgeheven door het hoogste technische orgaan van het CENELEC, te weten het Technisch Bureau. Eerst wanneer dit orgaan vaststelt dat het niet opportuun is om op Europees niveau te werken geeft het toestemming voor het uitwerken op nationaal niveau van de gemelde activiteit en wordt deze activiteit een nationaal initiatief in de zin van Richtlijn 83/189/EEG. De meldingen met betrekking tot deze laatste initiatieven worden vervolgens ieder kwartaal verspreid binnen de grotere kring van deelnemers welke is vermeld in Richtlijn 83/189/EEG. 11. De statistieken welke door het CEN en het CENELEC worden opgesteld in hun jaarverslagen geven een algemeen overzicht van de activiteiten op het gebied van normalisatie die in de jaren 1992 tot en met 1994 aan de Centrale Eenheid zijn gemeld. Van deze statistieken geven de statistieken met betrekking tot nieuwe werkzaamhe den de meest recente tendensen weer ten aanzien van normalisatie-activiteiten. Dit laatste type statistieken kan vanuit drie elkaar aanvullende invalshoeken worden bestudeerd: uitgesplitst per niveau (nationaal, Europees of internationaal) of naar ont wikkeling van activiteiten op elk niveau; uitgesplitst per land; uitgesplitst per activiteitensector en -subsector. 12. Zoals aangegeven in de voorgaande verslagen dienen de statistieken om de volgende redenen met enige voorzichtigheid te worden genterpreteerd: in de statistieken over 1992 en de jaren daarvoor is het relatief grote aantal nieuwe activiteiten dat zonder voorafgaande melding rechtstreeks werd gemeld in de fase van het openbare onderzoek niet verwerkt, hetgeen in tegenstelling was met de in het verleden door het CEN en het CENELEC gestelde regels; een nieuwe activiteit die op Europees niveau wordt geïntroduceerd kan betrekking hebben op een groter gebied dan een activiteit op nationaal niveau; het stadium waarin nieuwe normalisatiewerkzaamheden worden gemeld is niet identiek voor alle leden van CEN en CENELEC vanwege afwijkende werkwijzen. Met de wijziging van het systeem vanaf 1993 is het bovendien niet voor de hand liggend een eenvoudige vergelijking te maken van het aantal in 1993 ontvangen nationale meldingen en de aantallen van deze meldingen in de voorgaande jaren. Tendensen in activiteiten op het gebied van normalisatie 13. Deze voorbehouden in aanmerking nemend, kan op basis van de tabellen I, H, HI en IV welke als bijlage bij dit rapport zijn opgenomen, een aantal constateringen met betrekking tot de ontwikkeling van de Europese normalisatie worden gedaan. a. Het totaal aantal geïntroduceerde nieuwe werkzaamheden heeft zich in 1992 gestabiliseerd na vier jaren waarin dit aantal snel groeide. Het aantal is sinds 1993 zelfs sterk gedaald, hoofdzakelijk vanwege de aanzienlijke daling van nieuwe activiteiten op Europese schaal en, in mindere mate, van activiteiten op internationaal niveau. Onder nieuwe werkzaamheden wordt elke nieuwe activiteit verstaan op het gebied van normalisatie welke op nationaal, Europees of internationaal niveau is opgenomen in het normalisatieprogramma. 8 b. c. d. e. f. Op nationaal niveau kende het aantal nieuwe initiatieven in 1992 en 1993 hetzelfde stabiele niveau als in de voorgaande jaren, gemiddeld 2150 eenhe den. In 1994 is dit aantal gedaald tot 1630. Dit was een gevolg van het overschakelen, na de overgangsperiode in 1993, op het vereenvoudigde systeem van Richtlijn 94/10/EEG. Het aandeel van zuiver specifieke werk zaamheden in dit aantal is echter gestegen van 76% in 1992 tot circa 93% in 1994. Het aantal nieuwe initiatieven op Europees niveau is sinds 1992 sterk gedaald ten opzichte van de twee jaren daarvoor, in zowel de elektrische sector als in de niet-elektrische sector. Deze daling is in hoofdzaak te wijten aan het nieuwe beleid van de Europese normalisatie-instituten, in het kader waarvan deze instituten uitgaan van haalbare programma's, na een aantal problematische jaren ten gevolge van een explosie van het aantal nieuwe onderwerpen in het werkprogramma. Op internationaal niveau kan ook worden geconstateerd dat er in 1993 en 1994 sprake is van een negatieve tendens nadat in 1992 nog een groei werd genoteerd. Ten aanzien van de verdeling van nieuwe werkzaamheden op nationaal niveau per land van de Gemeenschap laten de tabellen nia en lub belangrijke verschillen tussen de landen zien. In 1992 was een derde deel van de nieuwe normalisatie-activiteiten in de Unie op nationaal niveau afkomstig uit Spanje en ongeveer een ander derde deel uit Frankrijk. In 1993 en 1994 is circa 20% van de meldingen afkomstig uit Duitsland en Frankrijk. Merk ook op dat er in 1993 sprake is van een aanzienlijke stijging van het aantal meldingen uit landen van de EVA, met name uit Oostenrijk. De tien belangrijkste sub-sectoren van nationale activiteiten in de jaren 1992 tot en met 1994 zijn aangegeven in de tabellen IV. In 1992 vallen omvang rijke activiteiten waar te nemen op het gebied van lucht- en ruimtevaart, constructiewerk en chemische produkten. In 1993 en 1994 trekken in hoofd zaak nationale activiteiten op het gebied van voedingsmiddelen, de kwaliteit van de watervoorziening en opnieuw het constructiewerk de aandacht. Te vens dient in 1993 op nationaal niveau een grote activiteit te worden opge merkt op het gebied van de aanleg van spoorwegen en in 1994 in de sector van de kleine mechanische uitrusting. Kwaliteit van de meldingen afkomstig van nationale normalisatie-organisaties 14. In het vorige verslag, over de jaren 1990 en 1991, werd aangegeven dat er zich in de betreffende periode problemen voordeden zowel op het gebied van de naleving van de termijn voor melding als ten aanzien van de intrinsieke kwaliteit van de meldingen. In dit verslag drong de Commissie aan op extra inspanningen op natio naal en Europees niveau om een oplossing te vinden voor deze onbevredigende situatie. Dit zou dienen plaats te vinden in de vorm van een kritische analyse van het informatiesysteem op nationaal niveau en in de vorm van het instellen van een kwaliteitszorgsysteem voor het centrale secretariaat. 15. Met ingang van het verslagjaar 1992 heeft de Commissie in de jaarcontracten met het CEN en het CENELEC twee clausules opgenomen met betrekking tot de kwali teit van de informatie. In de eerste plaats verplichtte de betreffende Europese organisatie zich tot het duidelijk omschrijven van de interne regels welke noodzakelijk waren voor het waarborgen van nauwkeurigheid, duidelijkheid en betrouwbaarheid van de meldin gen. Daarnaast diende de Europese organisatie op zijn secretariaat de nodige midde len aan te wenden door middel waarvan controle zou kunnen worden uitgeoefend op de kwaliteit van de ontvangen informatie. 16. In april 1992 heeft de werkgroep van CEN en CENELEC, te weten de JWG-ESD werkgroep (Joint Work Group - European Standards Databank) een aantal uitgangs punten vastgesteld voor het nieuwe systeem van meldingen. Bovendien heeft het centrale secretariaat van het CEN in 1993 een begin gemaakt met het opstellen van een gedetailleerde gids voor dit systeem. Het CENELEC heeft in september 1993 zijn handboek voor de "Vilamoura"-procedure geactualiseerd. 17. Ten aanzien van de kwaliteit van de ontvangen meldingen heeft het centrale secre tariaat van het CEN, ondanks de moeilijke overgangsperiode in 1993, reeds in deze periode een begin gemaakt met een systematische analyse. De resultaten daarvan zijn verschenen in het verslag van dit secretariaat over 1993. De belangrijkste conclusies die zijn bevestigd in het verslag van het CEN over 1994 zijn de volgen de: a. b. Ten aanzien van de naleving van de meldingsplicht hebben steekproeven aangetoond dat de leden aan deze verplichting voldoen. Tijdige melding door de leden lijkt een belangrijk probleem te zijn. In 1993 werd circa 28% van de nationale activiteiten (te weten 674 gevallen) eerst gemeld toen zij reeds in het stadium van het openbare onderzoek waren (641 gevallen) of zelfs in het stadium van publikatie (33 gevallen). Een analyse 10 per land heeft aangetoond dat ongeveer de helft van alle Duitse en Britse activiteiten eerst is gemeld toen zij in het stadium van het openbare onder zoek waren. Bovendien is vastgesteld dat op ongeveer 33% van de 641 meldingen die in een laat stadium werden gedaan en reeds in het stadium van het openbare onderzoek waren niet meer kon worden gereageerd aangezien zij slechts een of twee weken of zelfs enkele dagen voor de sluitingsdatum van de periode van openbaar onderzoek werden ingezonden. Dit lijkt vooral het geval te zijn bij late meldingen uit het Verenigd Koninkrijk; in het geval van de late meldingen uit Duitsland was het nog mogelijk te reageren binnen de periode van openbaar onderzoek. Een nauwkeurige analyse van 417 late meldingen in 1994 (23% van alle nationale activiteiten) laat een geheel vergelijkbare situatie zien. Zoals het CEN ook aangeeft in zijn verslag, is het feit dat meldingen eerst in een laat stadium worden gedaan en bovendien aan het einde van de periode van openbaar onderzoek geheel strijdig met de uitgangspunten van de informatieprocedure uit de richtlijn. Ondanks het feit dat een analyse ook heeft aangetoond dat in de loop van 1993 en 1994 het aantal late meldingen is gedaald, moet dit aandeel toch als te groot worden beschouwd. Op dit gebied dienen derhalve maatregelen te worden genomen. Dit probleem is overigens reeds aan de orde gesteld in het voorgaande verslag waarin dit aandeel voor de jaren 1990 en 1991 werd geschat op circa een derde. Een ander probleem wordt gevormd door de vage omschrijvingen van nieu we werkzaamheden. Het centrale secretariaat van het CEN heeft in meerdere gevallen geconstateerd dat de aangemelde titel van een nieuw project zeer vaag is of dat de toelichting bij deze titel slechts een kopie van die titel is. Het is duidelijk dat in deze gevallen een beoordeling van het toepassingsge bied van de gemelde activiteit in hoge mate wordt bemoeilijkt en dat het doel van de informatieprocedure andermaal niet kan worden gerealiseerd. Het CEN denkt dit probleem op te lossen door de invoering van de reeds genoemde gedetailleerde gids. Er is ook geconstateerd dat de slechte kwaliteit van bepaalde meldingen in een aantal gevallen wordt veroorzaakt door het volledig ontbreken of door het foutieve karakter van andere elementaire informatie, zoals de code van de sub-sector, het stadium waarin het ontwerp zich bevindt en zelfs het identificatienummer van het ontwerp. Ondanks het feit dat in 1994 op dit gebied een grotere discipline tot stand is gebracht door het Centraal Secreta riaat van het CEN lijkt dit type problemen ook dit jaar te zijn blijven be staan. il / c. d. e. 18. Het CENELEC beschikte in 1993 niet zoals het CEN over een nauwkeurige analyse. Gelet echter op de interne * Vilamoura"-procedure, waarin relatief strenge mel dingsregels zijn opgenomen, en rekening houdend met de kleinere volumes, kan worden verondersteld dat de kwaliteit van de meldingen van de leden van het CENELEC bevredigend is. Dit zou zeker het geval moeten zijn vanaf januari 1993, zo bevestigt het centrale secretariaat van het CENELEC in zijn verslag over 1994. Dit secretariaat heeft overigens in 1994 een gedetailleerde beschrijving van de pro cedure opgesteld om de kwaliteit van de gegevens te waarborgen. Gebruik van de in het kader van de procedure vergaarde informatie 19. Ten aanzien van de verspreiding op nationaal niveau van de uit de procedure af komstige informatie heeft de Commissie van het CEN of het CENELEC geen recente informatie ontvangen. Een analyse op dit gebied is mogelijk zinvol, nu het meldingssysteem sinds begin 1993 is vereenvoudigd en het gezien de kleinere volumes mogelijk moet zijn de informatie te laten verwerken door de rechtstreeks betrokken sectoren. 20. Artikel 3 van de richtlijn, te weten de verbinding met nationale activiteiten en het verzoek om opstelling van Europese normen, wordt nog steeds marginaal toegepast. Tabel V bevestigt hetgeen in vorige verslagen is geconstateerd, met name dat in het kader van de richtlijn: ondanks de verdubbeling in 1994 ten opzichte van 1993 het aantal door de normalisatie-instituten gemaakte opmerkingen bijzonder laag blijft ten op zichte van het aantal ontvangen meldingen; aanvragen om deelname aan werkzaamheden van andere leden even mini maal blijven; nagenoeg geen aanvragen zijn gedaan voor het opstellen van Europese normen, een enkele uitzondering vanuit Frankrijk in 1994 daargelaten. Uit deze statistieken kan dus opnieuw worden geconcludeerd dat er geen gebruik wordt gemaakt van de in artikel 3 omschreven mogelijkheden. 21. In de elektrotechnische sector dient niettemin rekening te worden gehouden met de toepassing van de "Vilamoura',-procedure die reeds is beschreven in bovenstaande paragraaf 10. Deze procedure voorziet voor elk nieuw initiatief dat door een lid wordt geïntroduceerd ten minste de zelfde typen participatie als artikel 3 van Richtlijn 83/189/EEG. In 1994 was het door middel van deze procedure mogelijk 17 12 en 4 initiatieven die in de loop van meerdere jaren waren gemeld over te brengen naar respectievelijk het Europese en het internationale niveau. 22. De vervolgcontrole op de toepassing van dé in artikel 7 van Richtlijn 83/189/EEG omschreven status-quo-periode is op twee niveaus uitgevoerd, te weten door het CEN/CENELEC en door de Commissie. De meldingen zijn op het centrale secretariaat van het CEN periodiek onderzocht door de technische medewerkers. In 1993 en 1994 zijn respectievelijk 30 en 60 gevallen nauwkeurig bestudeerd bij het betrokken CEN-lid. De diensten van de Commissie hebben eveneens sinds begin 1993 ontvangen mel dingen intensiever onderzocht, zowel om de status quo ten opzichte van manda teringen van Europese normalisatie-instituten te bewaken als om het belang van het overbrengen van de activiteit naar het Europese niveau te onderzoeken. In 1993 en 1994 zijn respectievelijk circa 30 en 76 gevallen gerapporteerd aan het centrale secretariaat van het CEN. Opgemerkt dient te worden dat in de meeste gevallen die door het CEN en de diensten van de Commissie worden aangegeven, de antwoorden van de melders op zijn minst dubbelzinnig zijn. Volgens deze antwoorden was de aangemelde nationale activiteit een ontwerp voor een Europese norm voor openbaar onderzoek op nationaal niveau of was er sprake van een voorstudie op nationaal niveau, bedoeld om een bijdrage te leveren aan in ontwikkeling zijnde Europese werkzaamheden. Opmerkelijk is dat er in het eerste geval geen meldingsplicht bestaat en dat melding voor het betrokken onderwerp in het kader van Richtlijn 83/189/EEG zelfs geheel uitgesloten is. Het is zeker dat de betrokken groeperingen op nationaal niveau in dit geval langs andere wegen kunnen worden geconsulteerd ten aanzien van lopende projecten op Europees niveau, bijvoorbeeld door de documenten van de technische commissies van het CEN te laten circuleren. In het tweede geval moet het mogelijk zijn vanaf het begin duidelijk aan te geven wat het beoogde doel is van de geplande activiteit. In de toekomst is een systematische vervolgcontrole van de toepassing van de regels inzake de status quo derhalve noodzakelijk, evenals een nauwkeurig onderzoek van de door de aanmeldende leden gegeven antwoorden. 23. Ter afsluiting van deze paragraaf met betrekking tot het gebruik van de verzamelde informatie kunnen de volgende punten worden genoemd: 13 a. b. Volgens het CEN zou het jaar 1993 moeten worden beschouwd als een overgangsjaar, na de invoering (die met een aantal problemen gepaard ging) van de nieuwe procedure. Deze organisatie was van mening dat op grond van de ervaringen van dit jaar nog geen duidelijke conclusies konden worden getrokken maar gaf op grond van de situatie in 1994 wel blijk van optimisme voor de toekomst. Voor de Commissie moet aan een aantal aanvullende voorwaarden worden voldaan om een doelmatiger gebruik van de ontvangen informatie te waar borgen. Dit betreft in de eerste plaats een aanzienlijke verbetering van de gemelde informatie en het nemen van andere organisatorische maatregelen zoals omschreven in de gewijzigde Richtlijn 94/1 O/EG. Deze verbetering is noodzakelijk om een doelmatig gebruik van de informatie mogelijk te maken. Informatie ten aanzien van normalisatie-activiteiten in algemene zin 24. De informatie met betrekking tot nieuwe normalisatie-activiteiten, zoals omschreven in de informatie-procedure voor normen uit Richtlijn 83/189/EEG vormt slechts een klein deel van de informatie aangaande normalisatie-activiteiten. In algemene zin doet zich het probleem voor van informatie over vastgestelde nationale normen en over alle lopende en vastgestelde normalisatie-activiteiten op Europees en internatio naal niveau. Zoals aangegeven in haar tweede Mededeling is de Commissie van mening dat het noodzakelijk is te beschikken over informatie instrumenten aangaande alle nationale normalisatie-activiteiten die onder redelijke voorwaarden toegankelijk zijn voor alle belanghebbende groeperingen. Toegankelijkheid en transparantie van normalisatie-activiteiten zouden de belang rijkste kenmerken moeten zijn van het normalisatie-systeem. Er zijn doorlopende inspanningen noodzakelijk op nationaal en Europees niveau om te voldoen aan de informatiebehoefte van alle belanghebbende partijen. Een juridisch onderzoek naar de mate waarin aan deze behoefte wordt voldaan, lijkt zinvol. 25. Op Europees niveau hebben het CEN, het CENELEC en het ETSI meerdere publi- katies uitgegeven met beschrijvingen van hun lopende activiteiten, de normen die zij hadden vastgesteld alsmede een overzicht van de gevallen waarin een activiteit werd verwezen naar het nationale niveau. Bovendien heeft het CENELEC in 1993 een databank ingericht waarin al zijn activiteiten zijn ondergebracht. Personeel van het centrale secretariaat, bepaalde leden van het CENELEC, de diensten van de COM(92)491 van 27. 11. 1992. 14 Commissie en het secretariaat van de EVA hebben momenteel rechtstreeks toegang tot deze databank. Het ligt in de bedoeling deze databank in de toekomst mogelijk open te stellen voor het "grote publiek". Het CEN is voornemens ook een nieuwe databank in het leven te roepen die in eerste instantie bedoeld is voor eigen gebruik en later toegankelijk zal zijn voor zijn rechtstreekse correspondenten. Het centrale secretariaat bestudeert dit project momenteel in samenwerking met de leden. Bij het ETSI bestaat overigens ook een databank die op dit moment toegankelijk is voor een beperkte groep. 26. Het mformatieprodukt PERINORM dat maandelijks wordt verspreid op CD-ROM en in het begin alleen melding maakte van normalisatie-activiteiten van de Britse, Franse en Duitse normalisatie-organisaties, is uitgebreid naar meerdere niveaus: normalisatie-activiteiten van andere nationale normalisatie-organisaties, van de Europese organisaties CEN en CENELEC en van de internationale organisaties ISO en CEI. Dit commerciële produkt bevat bibliografische verwijzingen van vastgestel de normen en van normen in het stadium van het openbare onderzoek. Dit produkt wordt permanent verspreid via een aantal nationale normalisatie-organi saties en een aantal particuliere ondernemingen en kent circa duizend abonnees. Ondanks het feit dat er geen gegevens bekend zijn omtrent de mate van tevredenheid van de gebruikers, kan worden verondersteld dat dit produkt daadwerkelijk voldoet aan de behoeften van de markt. De Commissie financiert het abonnement op dit produkt voor een dertigtal "Euro Information Centres" die worden beschouwd als het meest belanghebbend op dit gebied en die geografisch gezien bijzonder verspreid zijn. Op deze manier kan in zekere mate, rekening houdend met de beperkte financiële middelen van de Com missie, tegemoet worden gekomen aan de behoeften van het midden- en kleinbedrijf. Aanvullende produkten op CD-ROM met de integrale tekst van normen en ontwerp- normen zijn onlangs op de markt gekomen. Dit betreft onder andere circa 80 verza melingen van normen die zijn uitgegeven door de particuliere onderneming IHS Information Handling Systems en wordt verspreid door een aantal nationale norma lisatie-instituten. Mandatering voor programmering en normalisatie 27. In het kader van de uitvoering van artikel 6 lid 3 van de richtlijn heeft het perma nente comité in de jaren 1992 tot en met 1994 een positief advies uitgebracht inzake respectievelijk 32, 22 en 46 mandaten (zie de tabellen Vla, b en c in de bijlagen). Een deel van deze mandaten had betrekking op de uitvoering van richtlijnen van het 15 type "Nieuwe Benadering" die zijn ingevoerd in het kader van de totstandkoming van de Interne markt. Andere mandaten zijn in hoofdzaak verleend ter onder-. steuning van ander Gemeenschapsbeleid: mandaten op het gebied van informatietechnologie en een aantal mandaten op het gebied van telecommunicatie vallen binnen het kader van de uitvoering van het industriebeleid en de goede werking van de Interne markt. De mandaten met betrekking tot meetmethoden voor giftige stoffen vormen een rechtstreekse ondersteuning van milieurichtlijnen. Het mandaat voor het opstellen van programma's, dat betrekking heeft op voorzieningen en systemen voor de luchtverkeersleiding, valt binnen het kader van de uitvoering van Richtlijn 93/65/EEG van de Raad. In 1994 zijn meerdere mandaten verleend ter ondersteuning van de uitvoering van het energiebeleid. Beleid gericht op verbetering van het huidige systeem en op invoering van de herziene procedure als bedoeld in Richtlijn 94/10/EG 28. In het vorige verslag, over de jaren 1990/1991 werd het belang benadrukt van een herziening van de werking in technische zin van de informatieprocedure voor normen zoals omschreven in Richtlijn 83/189/EEG. Hiertoe heeft de Commissie op 27 november 1992 een voorstel gedaan tot wijziging van deze richtlijn, dat op 23maart 1994 door het Europese Parlement en de Raad is vastgesteld maar eerst op 1 juli 1995 op nationaal niveau volledig van toepassing is geworden. De Commissie prijst zich gelukkig dat het CEN en het CENELEC in het kader van hun bevoegdheden reeds sinds begin 1993 meerdere uitgangspunten van Richtlijn 94/10/EG hebben toegepast. Met name de "Vilamoura"-procedure van het CENELEC dient, in samenhang met de procedure uit Richtlijn 83/189/EEG, als reeds effectief te worden beschouwd. 29. Een analyse van de kwaliteit van de meldingen die in 1993 en 1994 door het CEN is gemaakt en een beoordeling van het gebruik van de informatie die in de loop van deze periode is verzameld, laten echter zien dat het noodzakelijk is op korte termijn nog een aantal uitvoeringsmaatregelen te nemen, zowel op Europees als op nationaal niveau, om de doelstellingen van de richtlijn in de niet-elektrische sector te realiseren. 30. Op Europees niveau kan beleid van de Commissie en van Europese normalisatie- organisaties worden overwogen. a. De Commissie heeft vanaf begin 1993 in het jaarcontract met het CEN en het CENELEC onder andere twee maatregelen opgenomen waardoor het PB EG L 187 van 29. 07. 1993. 16 invoeren van de herziene procedure kon worden vereenvoudigd. In de eerste plaats betrof dit de verplichting om binnen een bepaalde termijn nieuwe meldingsregels op te stellen. De tweede clausule vraagt voor het centrale secretariaat van deze organisaties om het ter beschikking stellen van de noodzakelijke middelen voor de controle van de kwaliteit van de meldingen. b. Hoewel het uitgangspunt is dat de Europese normalisatie-organisaties dienen te beslissen over de bijzonderheden van de uitvoering, is de Commissie bereid op dit gebied nauw met deze organisaties samen te werken maar ook om de invoering van andere maatregelen te vereenvoudigen. In deze zin heeft de Commissie overigens het CENELEC ondersteund bij de instelling van zijn nieuwe databank door zich als een van de eerste betalende gebrui kers aan te melden. 31. De Commissie is van mening dat naast deze eerste actie die door het CEN wordt ondernomen, te weten een nauwkeurig onderzoek van de kwaliteit van de meldin gen, ander beleid noodzakelijk is om een aanmerkelijke verhoging van deze kwali teit en tijdige melding tot stand te brengen. a. b. In de eerste plaats is het noodzakelijk een gedetailleerde gids samen te stellen welke bestemd is voor de leden van het CEN en waarin stringente en duidelijke regels voor melding zijn opgenomen. Daar naast kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het organiseren van in formatie- en opleidingsdagen voor de rechtstreeks betrokken perso nen. Het is ook noodzakelijk zorg te dragen voor instandhouding en ver sterking van de middelen die het centrale secretariaat van het CEN ten dienste staan voor het controleren van de kwaliteit van de gege vens in rechtstreekse samenwerking met de melders en met het oog op de invoering van een echt kwaliteitszorgsysteem. Frequentere verslaglegging van de actuele situatie op het gebied van kwaliteit en termijnen lijkt overigens bijzonder zinvol. 32. Nu halverwege 1995 de wijzigingsrichtlijn 94/10/EG volledig van toepassing is geworden, is de Commissie van mening dat ook op nationaal niveau de nodige maatregelen moeten worden genomen en dat beleid ontwikkeld dient te worden om de herziene procedure op een zo doelmatig mogelijke manier uit te voeren. a. Op nationaal niveau dienen in eerste instantie aan de Lid-Staten de in het kader van de omzetting van de Richtlijn 94/10/EG noodzakelijke maatregelen te nemen. Voor de normalisatie-organisaties 'm deze staten dient 17 hierdoor het juridische kader te worden geschapen waardoor zij zich kunnen conformeren aan de eisen van de nieuwe regels uit deze richtlijn en aan de regels die binnen de Europese normalisatie-instituten zijn opgesteld. De vervolgcontrole op de veranderingen in het kader van Richtlijn 94/10/EG evenals het sluiten van overeenkomsten tussen de overheden en de nationale normalisatie-organisaties kan alleen maar een gunstige uitwerking hebben op de invoering van de herziene procedure. b. De nationale organisaties zouden de noodzaak dienen te overwegen van herziening en aanpassing van hun meldingssysteem, in het bijzonder ten aanzien van kwaliteit en inzending binnen de vereiste termijnen. De in 1993 en zelfs in 1994 gemaakte analyse bevestigt eens te meer dat er op dit gebied permanent sprake is van lacunes. Ten aanzien van het gebruik van de informatie lijkt het eveneens noodzakelijk om het huidige systeem van verspreiding opnieuw te bezien en de belangstelling voor informatie aangaan de de nieuwe procedure te wekken van de belanghebbende groeperingen. Conclusies 33. Tot in 1993 is het aantal nieuwe nationale normalisatie-activiteiten stabiel gebleven op het niveau dat reeds was bereikt in de loop van de jaren daarvoor. Met de invoering in 1994 van de vereenvoudigde procedure in de zin van Richtlijn 94/10/EG is dit aantal tot circa 75% van dit niveau gedaald. Momenteel kan echter niet nauwkeurig worden aangegeven in welke mate deze daling is toe te schrijven aan deze rationalisering en in welke mate aan een daadwerkelijke afname van het aantal nationale activiteiten. Voorzichtigheid op dit gebied is derhalve geboden. Zoals reeds eerder vermeld, dienen de betrokken economische kringen te beoordelen of dit niveau aanvaardbaar is en geen bedreiging vormt voor de werking van de Interne markt. Permanente waakzaamheid blijft echter geboden, gezien het grote aantal specifieke activiteiten, het latente gevaar dat middelen bij voorrang worden ingezet op nationaal niveau in plaats van op Europees niveau en dus gezien het gevaar van aantasting van de Europese status quo. Op Europees niveau constateert de Commissie een aanzienlijke daling van het aantal nieuwe initiatieven, vooral sinds 1993. Dit is in hoofdzaak te wijten aan de aanpassing van het programmeringsbeleid van de Europese normalisatie-instituten. Het betreft onder andere het besluit om de in het verleden reeds aangegane ver plichtingen beter na te komen, om samenwerkingsverdragen met internationale normalisatie-organisaties beter na te leven en om zich te beperken tot een daadwer kelijk haalbaar werkprogramma, rekening houdend met teruglopende middelen. 18 34. Ten aanzien van de werking van de procedure is de Commissie van mening dat de ervaringen van 1993 en 1994 hebben aangetoond dat op korte termijn een aantal maatregelen moet worden genomen op Europees en nationaal niveau om de in Richtlijn 94/10/EG herziene procedures doelmatig te kunnen uitvoeren. Alle betrokken partijen dienen reeds nu hun eigen verantwoordelijkheid te nemen om de doelstellingen van Richtlijn 94/10/EG te kunnen realiseren. Deze doelstellingen evenals de herziening van de middelen om ze te bereiken zijn door al deze partijen in overleg en nauwe samenwerking vastgesteld en omschreven. 19 DEEL II de meldingsprocedure voor technische voorschriften Inleiding 35. In dit deel wordt de ontwikkeling beschreven van de procedure voor technische voorschriften in de zin van Richtlijn 83/189/EEG. De uitgewisselde informatie stroom wordt onderzocht, met name de uitvoeringsproblemen, evenals de verschil lende gevolgen van de procedure. Beknopte beschrijving van de procedure voor technische voorschriften 36. Krachtens artikel 8 lid 2 van Richtlijn 83/189/EEG zijn de Lid-Staten gehouden elk ontwerp voor technische voorschriften aan de Commissie mee te delen, tenzij er slechts sprake is van integrale overname van een internationale of Europese norm. 37. Vanaf de datum waarop de melding aan de Commissie heeft plaatsgevonden begint een status-quo-periode van drie maanden gedurende welke de Lid-Staat die de melding heeft gedaan de technische voorschriften in kwestie niet mag vaststellen. Het doel van deze status-quo-periode is andere Lid-Staten en de Commissie in staat te stellen te reageren op de melding. De inhoud van deze reacties zijn bepalend voor de volgende stappen van de procedure: a. b. c. De Lid-Staten en/of de Commissie hebben geen behoefte om te reageren. In dat geval kan de meldende Lid-Staat de ontwerp-voorschriften vaststellen zodra de stams-quo-termijn van drie maanden is verstreken; De Lid-Staten en/of de Commissie leveren commentaar op grond van artikel 8 lid 2 van de richtlijn. De Lid-Staat die de melding heeft gedaan dient in dat geval zoveel mogelijk rekening te houden met het commentaar bij de daarop volgende uitwerking van de technische voorschriften. Overeenkomstig artikel 9 lid 1 van de richtlijn kunnen de Lid-Staten en/of de Commissie een uitvoerig gemotiveerde mening kenbaar maken wanneer zij van mening zijn dat de gemelde ontwerp-voorschriften een belemmering kunnen vormen voor het vrije verkeer van goederen. In een dergelijk geval dient de betrokken Lid-Staat de vaststelling van het ontwerp met zes maan den uit te stellen, gerekend vanaf de meldingsdatum en dient deze staat de Commissie in kennis te stellen van de consequenties die zij verbindt aan deze uitvoerig gemotiveerde mening. 20 d. De Commissie kan op nog twee andere wijzen reageren op de melding: zij kan aangeven dat zij voornemens is een richtlijn voor te stellen of goed te keuren welke van toepassing is op hetzelfde gebied als het gemelde ontwerp (artikel 9 lid 2 van de richtlijn). De betrokken Lid- Staat dient in een dergelijk geval de vaststelling van de technische voorschriften met twaalf maanden uit te stellen, gerekend vanaf de meldingsdatum. zij kan vaststellen dat een voorstel voor een richtlijn met betrekking tot hetzelfde onderwerp als het gemelde ontwerp reeds aan de Raad is voorgelegd (artikel 9 lid 2bis). In dit geval schort de betrokken Lid- Staat de vaststelling van de technische voorschriften op gedurende een periode van twaalf maanden gerekend vanaf de datum waarop het - voorstel voor de richtlijn aan de Commissie is voorgelegd. 38. Artikel 9 lid 3 van de richtlijn voorziet voor onmiddellijke vaststelling onder be paalde voorwaarden van nationale ontwerp-voorschriften in een versnelde procedu re. Indien een Lid-Staat op grond van spoedeisende redenen technische voorschriften wenst vast te stellen die betrekking hebben op de volksgezondheid, de veiligheid of op de bescherming van de gezondheid van dieren en planten, kan deze Lid-Staat verzoeken deze procedure toe te passen zonder gehouden te zijn de status-quo- periode in acht te nemen. In de melding moet worden aangegeven op welke gronden de maatregelen met spoed dienen te worden genomen, waarna de Commissie zich uitspreekt over de gegrondheid van de versnelde procedure. Artikel 8 lid 3 bepaalt dat de definitieve tekst van de gemelde voorschriften op verzoek van de andere Lid-Staten of van de Commissie aan de Commissie dient te worden gezonden. 39. De Commissie heeft een bepalende functie in het verloop van de procedure. Zij is verantwoordelijk voor de verspreiding onder de Lid-Staten van aangemelde ont werp-voorschriften en van andere mededelingen die circuleren tussen de Commissie en de Lid-Staten en draagt eveneens zorg voor vertaling van deze teksten teneinde een goede uitvoering van de procedure te vereenvoudigen. 40. Het permanente comité dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Lid- Staten (zoals omschreven in artikel 5 van de richtlijn) is een adviserend orgaan dat circa zes maal per jaar bijeen komt en een belangrijke rol vervult bij het toezicht op het verloop van de procedure en bij het analyseren van politieke kwesties die worden opgeworpen door de meldingen. 21 Toepassing van de procedure A. Aantal meldingen Uitsplitsing per land 41. De statistieken die zijn opgenomen in Tabel VU uit de bijlagen laten zien dat de Commissie in 1992 362 ontwerp-voorschriften heeft ontvangen, 385 in 1993 en 389 in 1994. Het totale aantal ontvangen meldingen per jaar is betrekkelijk stabiel. Zoals te zien is in Grafiek 1 waren de meeste aangemelde ontwerp-voorschriften in 1992, 1993 en 1994 en in de jaren daarvoor afkomstig uit Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Komnkrijk. Het aantal aangemelde ontwerp-voorschriften uit Frankrijk is betrekkelijk stabiel. Het aantal aangemelde ontwerp-voorschriften uit Duitsland en het Verenigd Koninkrijk vertoont daarentegen een sterke fluctuatie. In 1994 was Duitsland verantwoordelijk voor een vierde deel van het totaal aantal ontvangen meldingen, gevolgd door het verenigd Koninkrijk met 16% en Frankrijk met 15%. In 1993 was het Verenigd Koninkrijk verantwoordelijk voor meer dan een vierde deel van het totaal aantal ontvangen meldingen, gevolgd door Duitsland met 21 % en Frankrijk met 17%. In 1992 was elk van deze landen goed voor circa 20% van het totaal aantal ontvangen meldingen. Grafiek 1 Mededelingen per Lid-Staat 1992-1994 c <D O) Ç "Ö) TJ <D T3 <D • 1992 • 1993 01994 CO 2 o û- "O JÉ c -* fi. | £ o 22 Uitsplitsing naar sectoren 42. Een uitsplitsing naar sector (Tabellen Vul t/m X van de bijlagen) laat zien dat 85% van de ontvangen meldingen in de betreffende periode van drie jaar betrekking had op dezelfde vijf sectoren: telecommunicatie, landbouw en levensmiddelen, werk tuigbouw, bouw en constructie en vervoer. In 1992 werden de grootste sectoren gevormd door telecommunicatie (24,6%), landbouw en voedingsmiddelen (21,3%), bouw en constructie (15,2%) en vervoer (10%). De vier grootste sectoren in 1993 waren telecommunicatie (34%), vervoer (13,5%), landbouw en voedingsmiddelen (13%) en werktuigbouw (9,6%). In 1994 werden de vier grootste sectoren gevormd door telecommunicatie (28%), werktuigbouw (19%), landbouw en voedingsmiddelen (16,7%) en bouw en constructie (15,2%). De meest opvallende ontwikkeling die in grafiek 2 te zien is, is de overheersende positie van de telecommunicatiesector in 1993 en 1994. In 1993 had meer dan een derde van de aangemelde ontwerp-voor schriften betrekking op telecommunicatie, waarvan het Verenigd Koninkrijk bijna 50% voor zijn rekening nam. In 1994 vormden meldingen uit de telecommunicatiesector bijna een derde van alle meldingen. Daarbij was bijna de helft van de meldingen afkomstig uit Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Mededelingen per Sector 1992-1994 Sector 23 Uitvoeringsproblemen 43. In de landbouwsector werd de procedure uit Richtlijn 83/189/EEG in 1992 en 1993 veelvuldig toegepast voor melding van nationale regelingen voor benamingen en aanduidingen van herkomst van bepaalde landbouwprodukten. De wens tot bescherming van landbouwprodukten of voedingsmiddelen die kunnen worden geïdentificeerd aan de hand van hun herkomst, heeft een aantal Lid-Staten ertoe gebracht "gecontroleerde benamingen van herkomst" in te stellen. Vanwege deze vaak uiteenlopende nationale praktijken heeft de Commissie de Raad voorgesteld een gemeenschappelijke benadering tot stand te brengen met inbegrip van een bescher mingsregeling om de voorwaarden voor gelijke concurrentiekansen van producenten te waarborgen. Verordening 2081/92 is op 14 juli 1992 door de Commissie vastge steld en houdt in dat vanaf 24 juli 1993 Lid-Staten die bescherming in de Gemeen schap willen genieten verplicht zijn aan de Commissie de benamingen van oorsprong en de aardrijkskundige aanduiding van de landbouwprodukten of de voe dingsmiddelen toe te zenden. 44. Voor technische specificaties die gericht zijn op het voldoen aan de bepalingen inzake aanduidingen van herkomst is het derhalve op grond van artikel 1 lid 3 van de bedoelde verordening, waarin wordt bepaald dat Richtlijn 83/189/EEG niet van toepassing is op benamingen van herkomst noch op aardrijkskundige aanduidingen, niet langer noodzakelijk deze specificaties te melden in het kader van Richtlijn 83/189/EEG. Hetzelfde uitgangspunt is van toepassing voor Verordening 2082/92 met betrekking tot verklaringen van specificiteit van landbouwprodukten en voedingsmiddelen (artikel 1 lid 3). Deze omstandigheid kan een gedeeltelijke verklaring vormen voor de daling van het aantal meldingen in de landbouwsector in de jaren 1993 en 1994. 45. De Commissie heeft in het kader van Richtlijn 83/189 eveneens een onderzoek ingesteld naar nationale ontwerp-voorschriften die deels waren goedgekeurd om reeds bestaande wetgeving vast te leggen maar waarvoor echter aanvullende wetge ving gaande was en deels om nieuwe bepalingen toe te voegen aan reeds bestaande. De zorg van de Lid-Staten ten aanzien van het feit dat de Commissie geen besluiten nam over wettelijke bepalingen, waardoor onder andere de in de richtlijn bedoelde status-quo-periode langer duurde dan 3 maanden heeft de Commissie in de praktijk ertoe gebracht om in de praktijk voor dit type ontwerp-voorschriften, dat hoofdza kelijk betrekking heeft op landbouwprodukten en levensmiddelen een onderscheid te maken tussen daadwerkelijke voorstellen en wetgevende delen en het onderzoek te beperken tot het eerste type. 46. Tenslotte constateert de Commissie ten aanzien van de beheersing van de procedure dat de wenselijkheid bestaat van naleving door de Lid-Staten van de in artikel 8 lid 3 24 van de richtlijn bedoelde verplichting om "op uitdrukkelijk verzoek van een Lid- Staat of van de Commissie" per omgaande de definitieve tekst van technische voorschriften in te zenden". De Commissie is zich ervan bewust dat naleving dient vergezeld te gaan van een systematische controle op de ontvangst van een definitieve tekst en een nauwkeurig onderzoek daarvan met het oog op de correcte toepassing van Richtlijn 83/189 (vaststelling van het aangemelde ontwerp zonder wijzigingen waardoor hernieuwde melding noodzakelijk zou zijn) en van het Gemeenschapsrecht in het algemeen (vaststelling van de tekst met inachtneming van de eventueel door de diensten van de Commissie tegen het betreffende ontwerp geformuleerde bezwa ren). De Commissie heeft de zorg voor het naleven van het uitgangspunt van goede informatievoorziening als bedoeld in Richtlijn 83/189 en verplicht zich in bovengenoemde zin tot het waarborgen van de uitvoering van de taken die noodzakelijk zijn voor een dergelijke controle. B) Toepassing van de versnelde procedure 47. In 1992, 1993 en 1994 dienden Lid-Staten 44 maal een verzoek in tot toepassing van de versnelde procedure. Dit betrof slechts 4% van de technische voorschriften die in de loop van die drie jaar werden aangemeld, een aantal dat vergelijkbaar is met de 5% van alle meldingen in 1990 en 1991. De Commissie was slechts in een vierde deel van de gevallen (11) van oordeel dat het verzoek gerechtvaardigd was; zeven op het gebied van landbouw en voedingsmiddelen, een op het gebied van chemische produkten, twee op het gebied van vervoer en een op het gebied van gezondheid en medische apparatuur. C) Reacties van de Commissie 48. In 1992 reageerde de Commissie op 62% van het totale aantal meldingen. In 1993 reageerde de Commissie op 55% en in 1994 op 69% van de meldingen. Deze reacties hadden de vorm van opmerkingen, uitvoerig gemotiveerde meningen of aankondigingen van een voorstel voor een richtlijn. Het is betrekkelijk gebruikerlijk dat de Commissie op meerdere wijzen reageert op een melding. 25 Grafiek 3 250 Aantal reacties per aard 1992-1994 11992 11993 11994 8. 2 LS 8. 2 EC 8. 2 EVA 9. 1 LS 9. 1 EC 9. 2 9. 2a Aard van reactie Commentaar i) Statistieken 49. In de periode 1992-1994 maakte de Commissie opmerkingen over 46% van het totaal aantal meldingen. Dit percentage vertoont een lichte stijging in vergelijking met de jaren 1990-1991, waarin de Commissie op 42% van het totaal aantal meldingen commentaar leverde. ü) Motiveringen 50. In het algemeen zijn de opmerkingen van de Commissie bedoeld als algemene evaluatie, hetzij uit politiek, hetzij uit juridisch oogpunt van de betrokken maatregel of wordt daarmee beoogd de mening van de Commissie te formuleren of de betrokken Lid-Staat te herinneren aan de verplichtingen die in een overtre- dingsprocedure of in een voorgaande melding waren aangegaan. 51. De Commissie koos ook voor deze reactie wanneer andere mogelijkheden niet meer openstonden, in het bijzonder wanneer voorstellen voor Gemeenschappelijke maatregelen gedurende meer dan een jaar voor de Raad waren geweest en derhalve leidden tot de toepassing van artikel 9, lid 2 bis, van de richtlijn. 52. Het is eveneens van belang de praktijk op te merken die in zich in de loop van de jaren 1992, 1993 en 1994 heeft ontwikkeld en waarin de Commissie langs de weg van geformuleerd commentaar bezwaar maakt tegen teksten welke reeds van kracht zijn en waarnaar de daarop gebaseerde aangemelde ontwerp-voorschriften verwij zen. De meldingsprocedure biedt de diensten van de Commissie de mogelijkheid 26 kennis te nemen van deze teksten en hun uitwerking op het gemeenschappelijk recht te beoordelen. Het is eveneens gebruikelijk geworden dat de Commissie in het door. haar geformuleerde commentaar formuleert termijnen vaststelt waarbinnen de betrokken Lid-Staten dienen te antwoorden en zodoende beschikt over een doeltref fend en snel middel om een eind te maken aan situaties die op grond van oudere wetgeving de correcte uitvoering van de in het kader van Richtlijn 83/189/EEG aangemelde ontwerp-voorschriften beperken. 53. In een deel van het commentaar dat door de diensten van de Commissie is geformu leerd, wordt geconstateerd dat sprake is van een normalisatie-activiteit binnen de Europese normalisatie-instituten, op het gebied waarop het aangemelde ontwerp betrekking heeft. De diensten van de Commissie dienen hun reactie te beperken tot commentaar aangezien dit type "Europese harmonisatie" de Lid-Staten niet kan weerhouden van het vaststellen van technische voorschriften die betrekking hebben op hetzelfde onderwerp maar onvermijdelijk een belemmering vormen voor het goede verloop van het werk van deze organisaties. Nationale regelgeving langs deze weg omzeilt daarentegen de bestaande status quo voor nationale normalisatie-pro jecten bij nationale normalisatie-organisaties. 54. Sinds oktober 1993, na het ondertekenen door de 12 Lid-Staten van de Europese Unie en door vier Lid-Staten van de Europese Vrijhandels Associatie van het Ver drag inzake de Europese Economische Ruimte, heeft de Commissie aan de Lid- Staten commentaar gericht waarin hun aandacht werd gevestigd op het van kracht worden van dit Verdrag per 1 januari 1994. In dit commentaar wordt vooral in herinnering gebracht dat het uitgangspunt van wederzijdse erkenning dat voortvloeit uit artikel 30 van het EU-Verdrag overeenkomstig de interpretatie van dit artikel door het Hof van Justitie eveneens dient te gelden ten aanzien van het verkeer van goederen tussen de Lid-Staten van de Unie en de Lid-Staten van de EVA die het Verdrag hebben ondertekend. Uit hoofde van artikel 6 van het Verdrag wordt de jurisprudentie van het Hof van Justitie met de interpretatie van artikel 30 van het EG-verdrag dat bestond ten tijde van het van kracht worden van het Verdrag uitge breid tot de bepalingen van het laatstgenoemde Verdrag met betrekking tot het vrije verkeer van goederen (artikel 11-13). 55. Het resultaat van deze opmerkingen is positief geweest. In de belangrijke sectoren zelfs opmerkelijk (zoals bijvoorbeeld de sector telecommunicatieapparatuur of constructiematerialen). Daarin worden in door Lid-Staten aangemelde ontwerp voorschriften en in basisregelingen waarbinnen een aantal aangemelde ontwerp voorschriften valt standaard clausules met wederzijdse erkenning opgenomen waarin rekening wordt gehouden met het door het EER-Verdrag ingestelde stelsel. Deze ontwikkeling is in de praktijk tamelijk snel naar voren gekomen. De meeste Lid- Staten moesten een stelsel van toepassing maken op produkten afkomstig uit Lid- 27 Staten van de EVA die het Verdrag hadden ondertekend en dat in een groot aantal gevallen reeds was opgenomen in hun regelingen ten aanzien van produkten uit de Gemeenschap of in vrij gebruik binnen de Gemeenschap. Gemotiveerde mening i) Statistieken 56. In 1992, 1993 en 1994 formuleerde de Commissie in 357 gevallen een gemotiveerde mening (dat wil zeggen ten aanzien van 31% van de ontwerpteksten voor technische voorschriften; in 1990 en 1991 bedroeg dit aantal 37%). De Commissie geeft een uitvoerig gemotiveerde mening wanneer de ontwerp-voorschriften een belemmering zouden kunnen vormen voor het vrije verkeer van goederen (artikel 9. 1 van de richtlijn). ii) Motiveringen a) Artikel 30 van het EG-Verdrag en het uitgangspunt van wederzijdse erkenning 57. Het ontbreken van bepalingen ter waarborging van het naleven van het uitgangspunt van wederzijdse erkenning is nog steeds een punt dat de Commissie in een groot aantal gevallen aan de orde heeft gesteld in de gemotiveerde mening die werd gegeven naar aanleiding van door de Lid-Staten aangemelde ontwerp-voorschriften inde jaren 1992 en 1993 (respectievelijk 59% en 53%). In het jaar 1994 vormde het niet naleven van dit uitgangspunt in 37% van de gevallen de aanleiding tot het formuleren van de gemotiveerde mening van de Commissie. Er heeft zich de laatste tijd een ontwikkeling voorgedaan in de wijze waarop aan dit punt aandacht wordt geschonken. In de jaren waarin de meldingsprocedure wordt toegepast is het uit gangspunt van wederzijdse erkenning gaandeweg goed doorgedrongen binnen de Lid-Staten. De diensten van de Commissie trachten derhalve voortaan de aandacht van de Lid-Staten te vestigen op de opportuniteit van het zorg dragen voor de aanwezigheid van de noodzakelijke bepalingen op het hoogste niveau in de hiërar chie van van toepassing zijnde regelingen. De Lid-Staten melden in het merendeel van de gevallen ontwerp-voorschriften aan voor technische specificaties voor produkten die worden gebruikt binnen het kader van meer algemene regelingen voor goedkeuring of controle van de overeenkom stigheid van deze produkten. Voorzover deze algemene reglementeringen voorzien in de acceptatie van produkten welke wettig worden geproduceerd en/of in de handel worden gebracht in de andere Lid-Staten, geldt ten aanzien van de technische specificaties die worden aangemeld in de ontwerp-fase reeds het uitgangspunt van 28 ' wederzijdse erkenning waarin de betreffende basis-regeling voorziet. Uit een oogpunt van duidelijkheid en juridische veiligheid verzoekt de Commissie eventueel de Lid-Staten om in aangemelde ontwerp-voorschriften de bepalingen met betrek king tot wederzijdse erkenning uit de basis-regeling aan te geven teneinde zorg te dragen voor een correcte informatievoorziening aan de bedrijven die in de techni sche voorschriften zoeken naar de eisen waaraan zij dienen te voldoen om toegang te verkrijgen tot de markten van de verschillende Lid-Staten. Het principe van wederzijdse erkenning geldt ook voor de certificaten waarin wordt verklaard dat de produkten beantwoorden aan de nationale regelgeving en voor de nationale instanties die gemachtigd zijn deze certificaten af te geven. 58. De Commissie is eveneens in de gelegenheid geweest zich uit te spreken tegen andere eisen die mogelijk belemmeringen konden veroorzaken van niet rechtstreeks aan de wederzijdse erkenning verbonden vormen van uitwisseling. Dit betreft met name eisen ten aanzien van opschriften, het gebruik van talen op etiketten, voor schriften ten aanzien van samenstelling of bij de fabricage van produkten gebruikte materialen, grenswaarden voor het gebruik van gevaarlijke stoffen of eisen ten aanzien van bijzonderheden in bepaalde goedkeuringsprocedures (bijvoorbeeld vestiging in de Lid-Staat waarin het produkt in de handel wordt gebracht teneinde toegang te verkrijgen tot de goedkeuringsprocedure. De Commissie verzoekt de Lid-Staten niet alleen zorg te dragen voor wederzijdse erkenning van produkten uit andere Lid-Staten, in antwoord op een zekere mate van bescherming van legitieme belangen in gevallen die gelijk zijn aan de in aangemelde ontwerp-voorschriften bedoelde, maar ook om de materiële eisen ten aanzien van deze produkten, die gelet op deze belangen als excessief kunnen worden beschouwd te verwijderen of terug te brengen tot een aanvaardbaar niveau. Het is niet voldoen de dat Lid-Staten produkten accepteren die afkomstig zijn uit andere Lid-Staten en "gelijkwaardig" zijn aan de uit de eigen Lid-Staat afkomstige produkten. Wanneer deze acceptering is gebaseerd op de constatering dat sprake is van gelijkwaardigheid ten aanzien van nationale eisen is het van belang er zorg voor te dragen dat deze eisen op zich niet buitensporig zijn. Indien deze afweging niet plaatsvindt, zouden er voor produkten die op bevredigende wijze voldoen aan de legitieme doelstellingen van de reglementering (bescherming van de gezondheid, veiligheid e. d. ) onterecht belemmeringen worden opgeworpen voor toegang tot de markt in de Lid-Staat van bestemming. b) Bepalingen van afgeleid recht 59. Een van de andere motieven om een uitvoerig gemotiveerde mening te geven is het feit dat ontwerp-voorschriften niet voldoen aan een Gemeenschappelijke richtlijn of 29 verordening inzake hetzelfde onderwerp. In de loop van de jaren 1992, 1993 en 1994 is het aantal gemotiveerde meningen dat was gebaseerd op andere bezwaren dan schending van artikel 30 van het EG-Verdrag en strijdigheid met het uitgangspunt van wederzijdse erkenning aanzienlijk toegenomen: in 1992 betrof dit 41% van het totaal aantal gemotiveerde meningen, in 1993 47% en in 1994 63% (in de jaren 1990 en 1991 vormde dit type gemotiveerde meningen slechts 12 % van het totaal). Eveneens dient geconstateerd te worden dat, terwijl in 1992 een derde deel van deze 41% werd gevormd door gevallen waarin Richtlijn 79/112/EEG inzake etikettering en aanbieding van voedingsmiddelen voor de eindgebruiker en reclame daarvoor niet werd nageleefd, het percentage voor deze richtlijn in 1993 is gedaald tot 9%. In 1993 was 41% van de gemotiveerde meningen van de Commissie gebaseerd op het niet naleven van Richtlijn 89/336/EEG inzake elektromagnetische compatibiliteit en 34% op het niet naleven van Richtlijn 72/23/EEG inzake elektrisch materiaal voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen ("laagspanningsrichtlijn"). In 1994 was 41% van de gemotiveerde meningen gebaseerd op het niet naleven van Richtlijn 89/336/EEG inzake elektromagnetische compatibiliteit. 60. Het is eveneens van belang op te merken dat de Commissie in 1993 in 8% van de gevallen een gemotiveerde mening heeft gegeven wegens het niet naleven van de overgangsperiodes van bepaalde communautaire richtlijnen (bovengenoemde Richtlijn 89/336/EEG, 89/396/EEG inzake gasapparatuur en 89/392/EEG inzake machines). De diensten van de Commissie brengen de Lid-Staten met nadruk in herinnering dat zij verplicht zijn de overgangsperiodes die door de wetgever zijn opgenomen in communautaire besluiten na te leven; zij zijn immers vastgesteld om te voorzien in een afdoende periode gedurende welke het is toegestaan produkten in de handel te brengen overeenkomstig nationale regelingen die van kracht waren voor de datum waarop de betreffende richtlijn in werking trad. De diensten van de Commissie zijn van mening dat Lid-Staten, ook wanneer zij zich binnen de gestelde termijnen van hun omzettingsplicht kwijten, zonder gegronde redenen niet meer het recht hebben hun wetgeving te wijzigen die geldt op de gebieden waarop de betreffende richtlijnen betrekking hebben. iü) Vervolgcontrole : 61. Artikel 9 lid 1 tweede alinea van de richtlijn voorziet in de verplichting voor de Lid- Staat waaraan een gemotiveerde mening is gezonden aan de Commissie verslag uit te brengen van de wijze waarop deze Lid-Staat voornemens is gevolg te geven aan deze gemotiveerde mening. De Commissie geeft commentaar op deze reactie. Op basis van dit artikel komt een dialoog tot stand tussen de Lid-Staten en de diensten van de Commissie teneinde op passende wijze gevolg te geven aan de besluiten van de Commissie waarbij de betrokken Lid-Staat formeel wordt verzocht de 30 aangemelde ontwerp-voorschriften te wijzigen of aan te passen wegens schending van het Gemeenschapsrecht. 62. Het is van belang in dit verband eveneens op te merken dat de Commissie de antwoorden van Lid-Staten systematisch controleert door middel van het in de richtlijn bedoelde comité. Op de agenda van dit comité staat de lijst met meldingen ten aanzien waarvan Lid-Staten nog niet hebben geantwoord. Deze Lid-Staten wordt verzocht op dit punt toelichting te geven (zie onderstaand punt 6. 1 "Vergaderingen van de commissie 83/189"). Voornemen tot het voorstellen van een richtlijn 63. In de periode 1992-1994 heeft de Commissie in 32 gevallen kennis gegeven van haar voornemen een richtlijn voor te stellen die betrekking zou hebben op hetzelfde onderwerp als aangemelde ontwerp-voorschriften. In 1992 gaf de Commissie in 18 gevallen kennis van haar voornemen een richtlijn voor te stellen met betrekking tot hetzelfde onderwerp als aangemelde ontwerp-voorschriften, in 1993 in 5 gevallen en in 1994 in 9 gevallen. Het merendeel van deze meldingen in 1992 had betrekking op landbouw en voedingsmiddelen (6), gezondheid en medische apparatuur (4), vervoer en verpakking (3) en chemie (3). In 1993 betrof het een melding op het gebied van landbouw en voedingsmiddelen, een op het gebied van chemie, een op het gebied van werktuigbouw, een op het gebied van vervoer en een op het gebied van telecommunicatie. In 1994 waren er twee meldingen op het gebied van landbouw en voedingsmiddelen en zes op het gebied van telecommunicatie. Voorleggen van een voorstel aan de Raad 64. In 1992 paste de Commissie in 25 gevallen artikel 9, lid 2 bis toe en in 1993 in 5 gevallen. In 1994 heeft de Commissie geen gebruik gemaakt van dit artikel. Het merendeel van deze meldingen in 1992 had betrekking op landbouw en voedings middelen (13), werktuigbouw (3) en vervoer en verpakking (3). In 1993 betrof het een melding op het gebied van landbouw en voedingsmiddelen en vier op het gebied van werktuigbouw. 65. Toepassing van artikel 9 lid 2bis houdt in dat de Lid-Staten de betreffende ontwerp voorschriften niet kunnen goedkeuren binnen een termijn van een jaar na de datum waarop het voorstel van het Communautaire besluit aan de Raad is voorgelegd. Het , doel is de toepassing op te schorten van een regeling die betrekking heeft op het zelfde toepassingsgebied als een harmonisatievoorstel op Communautair niveau. De cijfers laten echter zien dat het niet mogelijk is dat de Raad binnen deze termijn het voorstel goedkeurt. Voor 1992 zijn slechts 6 van de 25 voorstellen van de 31 Commissie door de Raad binnen de status-quo-termijn van het betreffende voorstel goedgekeurd. De overige 16 besluiten zijn goedgekeurd nadat de voorstellen gedurende meer dan een jaar bij de Raad hebben gelegen, met uitzondering van vier gevallen waarin de voorstellen in het geheel niet zijn goedgekeurd. Ten aanzien van de dossiers uit 1993 is in geen van de 5 gevallen waarin artikel 9. 2bis is toegepast het Communautaire besluit binnen de status-quo-termijn door de raad goedgekeurd. D) Reacties van de Lid-Staten 66. In 1992 is naar aanleiding van 50% van de aangemelde ontwerp-voorschriften commentaar geleverd door andere Lid-Staten, terwijl dit percentage in 1993 niet hoger lag dan 34% en in 1994 niet hoger dan 31%. In 1992 is in 18% van de gevallen een gemotiveerde mening gegeven, in 1993 in 19% en in 1994 in 16%. Het komt veelvuldig voor dat Lid-Staten commentaar leveren of hun gemotiveerde mening geven ten aanzien van een en dezelfde melding. In bijna 50% van de gevallen in 1992 en 60% in 1993 waarin naar aanleiding van meldingen door meer dan twee Lid-Staten werd gereageerd betrof het de sector landbouwprodukten en voedingsmiddelen. In 1992 had 30% en in 1993 23% betrekking op meldingen op het gebied van milieuvraagstukken. In 1994 was de sector landbouwprodukten en voedingsmiddelen met 35% eveneens de meest voorkomende sector, met 24% gevolgd door de sector huishoudelijke apparatuur. E) Behandeling van overtredingen 67. Aan het eind van 1992 heeft de Commissie een overeenkomst afgesloten met een nieuwe particuliere organisatie die belast is met het opsporen van nationale techni sche voorschriften die zijn aangenomen in strijd met Richtlijn 83/189/EEG. Met behulp van de rapporten die deze partner voor de jaren 1993 en 1994 heeft opgesteld, is het voor het eerst mogelijk een indruk te krijgen van het geheel van activiteiten van Lid-Staten op het gebied van technische voorschriften. Zo blijkt uit onderstaande grafiek 4 dat in 1993 en 1994 in totaal ongeveer 4340 nationale wetten zijn gevonden. Ongeveer 45% daarvan wordt gevormd door overgenomen Communautaire richtlijnen, 13% door technische voorschriften die in het kader van Richtlijn 83/189/EEG in de ontwerpfase zijn aangemeld, 10% door aanduidingen van herkomst of aardrijkskundige aanduidingen en ongeveer 32% door op grond Na het van kracht worden in juli 1993 van de verordeningen 2081/92 en 2082/92 inzake aanduidingen van herkomst en aardrijkskundige aanduidingen, waardoor toepassing van Richtlijn 32 van de richtlijn niet-aangemelde of buiten het toepassingsgebied van de richtlijn vallende nationale wetten. Deze laatste 32% (ongeveer 1400 teksten) zijn bestudeerd. om vast te stellen of zij aangemeld hadden dienen te worden op grond van Richtlijn 83/189/EEG. Uit dit onderzoek is gebleken dat het overgrote deel van deze teksten niet viel onder het toepassingsgebied van de richtlijn. 85 technische voorschriften (2% van het totaal aantal gevonden teksten) bleken aanleiding te geven tot het instellen van een overtredingsprocedure. In 1992 zijn 36 overtredingsprocedures gestart. 68. Nadat de Commissie op dit gebied een standpunt heeft ingenomen en dat meerdere malen heeft geformuleerd tijdens de vergaderingen van het comité (zie onderstaand punt 6. 1) en in bilateraal overleg, in de vergaderingen van de Commissie en de centrale eenheden uit de Lid-Staten die belast zijn met de uitvoering van Richtlijn 83/189 (zie onderstaand punt 6. 3) stellen de meeste Lid-Staten voor de gewraakte tekst in te trekken en/of melden zij eventueel een nieuw ontwerp aan. Een aantal Lid-Staten weigert echter de betreffende teksten op te schorten. In de periode 1992-1994 zijn in dit kader 9 zaken aanhangig gemaakt bij het Hof van Justitie. 69. Het eerste arrest van het Hof is uitgesproken op 2 augustus 1993 (Zaak C-139/92, Commissie vs. Italië). In het arrest wordt het verplichtende karakter van de artikelen 8 en 9 van Richtlijn 83/189 nauwkeurig en duidelijk aangegeven en wordt de Com missie de gelegenheid geboden voor de toekomst duidelijk aan te geven welk verband er bestaat tussen de in artikel 8 bedoelde verplichting tot het doen van voorafgaande mededelingen en de bepaling inzake de status-quo-termijn als bedoeld in artikel 9. Intussen zijn in drie arresten in vijf zaken de betreffende Lid-Staten veroordeeld wegens het niet nakomen van de verplichtingen als omschreven in de richtlijn. 83/189/EEG niet mogelijk is bij ontwerpen die vallen onder deze regelingen, is het bestuderen van deze teksten uit hoofde van de richtlijn gestaakt. 33 Grafiek 4 Overzicht van aangenomen nationale wetgeving in 1993 en 1994 • vastgestelde inbreuken 2% O gerechtvaardigde niet-Mededelingen 30% ^ ^ ^ ^ ^ ^ ^ ^ ^^ Omzetting van richtlijnen 45% O Oorsprongs benamingen 10% *Van 4340 aangenomen wetgevingen corresponderen 580 met mededelingen • Mededelingen* 13% F) Gevolgen van de procedure Vergaderingen van het comité 83/189: 70. In de vergaderingen van het comité als bedoeld in artikel 5 van Richtlijn 83/189 (bestaande uit door de Lid-Staten aangewezen vertegenwoordigers) konden de dien sten van de Commissie en de Lid-Staten punten van algemeen belang of specifieke punten voor bepaalde partijen aan de orde stellen en daarover van gedachten wisse len. In 1992, 1993 en 1994 is het comité 16 maal bijeen gekomen (6 maal in 1992, 5 in 1993 en 5 in 1994). De vergaderingen vinden in principe een maal per twee maan den plaats. Ten aanzien van technische voorschriften heeft het comité de gelegenheid gehad meerdere onderwerpen met een algemene strekking te bespreken. Het betrof hier vooral het voorstel voor wijziging van Richtlijn 83/189 (Richtlijn 94/10/EG van 23 maart 1994) dat de Commissie aan het comité heeft voorgelegd ruim voordat zij de definitieve tekst van het voorstel presenteerde. Aan dit onderwerp zijn drie vergaderingen gewijd (24 januari, 27 februari en 8 april 1992), waarin de werktekst van de Commissie artikel voor artikel in detail werd bestudeerd. 71. Tevens zijn andere algemene onderwerpen besproken: elektronisch berichtenverkeer (X 400), het probleem van de overlap van procedure 83/189 en andere meldingspro cedures (artikel 100B van het Verdrag, "aanduidingen van herkomst" en 34 "Verontreinigende stoffen" praktische oplossingen voor de afhandeling van overtre dingsprocedures wegens het niet aanmelden van ontwerpvoorschriften in het kader van Richtlijn 83/189; een lijst van meldingen naar aanleiding waarvan de Lid-Staten de Commissie met hebben geantwoord op de gemotiveerde mening. In het bijzonder dient het van kracht worden van het Verdrag inzake de Europese Economische Ruimte vermeld te worden. Dit onderwerp is in een aantal vergaderingen aan de orde geweest. Tijdens deze vergaderingen hebben de diensten van de Commissie de vertegenwoordigers van de Lid-Staten geïnfrd ten aanzien van de juridische en praktische gevolgen van het van kracht worden van dit Verdrag. 72. Het comité heeft in 1994 tevens de lijst vastgesteld van nationale overheden (anders dan de centrale regeringen) waarvan technische voorschriften vallen binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 83/189/EEG zoals gewijzigd bij Richtlijn 94/10/EG. artikel 1, lid 9, derde alinea van de richtlijn, zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/10/EG, voorziet namelijk in het opstellen van deze lijst in het kader van de werkzaamheden van het bij dit artikel ingestelde comité. 73. Daarnaast heeft het comité de gelegenheid gehad aangemelde ontwerp-voorschriften in concreto te bespreken, evenals problemen die zich bij uitvoering van deze ontwerpen voordeden. Tijdens deze besprekingen hebben de vertegenwoordigers van de Lid-Staten, daarin actief terzijde gestaan door de diensten van de Commissie, getracht onderling concrete oplossingen te vinden of aan andere delegaties toelich ting gevraagd ten aanzien van de uitvoering van bepaalde regelingen. "Pakket "-vergaderingen 74. Sinds een aantal jaren is in de praktijk de gewoonte ontstaan van "pakkef'-vergade- ringen. Door middel van deze vergaderingen konden de diensten van de Commissie rechtstreeks hun contacten onderhouden met de nationale overheden welke verant woordelijk zijn voor het opstellen van technische specificaties. Naast de uitwisseling van meningen die plaats vindt in het kader van de meldingsprocedure kan op deze manier eventueel een rechtstreekse discussie plaatsvinden tussen de vertegenwoordi gers van de betrokken nationale bestuursdepartementen en de diensten van de Com missie die belast zijn met het bestuderen van de aangemelde voorstellen voor techni sche voorschriften. Door middel van deze contacten is het tevens mogelijk het zoeken naar oplossingen overeenkomstig het Gemeenschapsrecht bij klachten en overtredingen op het gebied van het vrije verkeer van goederen die door de diensten van de Commissie onderzocht dienen te worden, op adequate wijze te coördineren. Hetzelfde geldt voor de meldingsprocedure, aangezien het vaststellen van nieuwe technische voorschriften door de Lid-Staten vaak noodzakelijk is om het afhandelen van veronderstelde of geconstateerde overtredingen van nationale regelingen te waarborgen. 35 75. In 1992, 1993 en 1994 hebben "pakket"-vergaderingen plaatsgevonden met de Duitse, Spaanse, Franse, Portugese, Zwitserse, Nederlandse en Italiaanse overheden. De sectoren voedingsmiddelen en telecommunicatieapparatuur zijn de sectoren waarin dit type discussie het meest frequent plaatsvindt. Vergaderingen met de centrale eenheden van de Lid-Staten 16. De Commissie heeft zich ingespannen om in de loop van de jaren 1992, 1993 en 1994 een dialoog tot stand te brengen met de nationale overheden die belast zijn met de uitvoering van Richtlijn 83/189/EEG. Deze ontmoetingen hebben plaatsgevonden in het kader van de vergaderingen van het comité als bedoeld in de richtlijn of in het kader van pakket-vergaderingen welke plaatsvinden in de Lid-Staten. Door middel van deze vergaderingen is het mogelijk geweest in een groot aantal gevallen overtre dingsprocedures die door de Commissie waren ingesteld wegens het nalaten van aanmelding in het kader van de richtlijn af te handelen, vanaf de eerste fase tot het sluiten van het dossier. De vergaderingen bieden eveneens de mogelijkheid de praktische problemen te behandelen die zich voor kunnen doen bij de uitvoering van de procedure. De centrale eenheden kunnen de personen ontmoeten die bij de Commissie verantwoordelijk zijn voor het beheer van richtlijn 83/189. Ad-hoc vergaderingen 11. De diensten van de Commissie blijven bepaalde dossiers volgen die mogelijk kunnen leiden tot onenigheid tussen Lid-Staten en ondernemingen, tussen Lid-Staten onder ling of tussen Lid-Staten en de diensten van de Commissie. Tijdens door de Commissie belegde ad-hoc vergaderingen konden de betrokken partijen tot overeen stemming komen ten aanzien van de geschilpunten. Een dergelijk type vergaderin gen heeft plaatsgevonden in 1992, 1993 en 1994. Onderwerpen van gesprek waren gebieden als laagspanning (stekers en contactdozen, magnetron-ovens), elektro magnetische compatibiliteit (toepassing van Europese normen ten aanzien van aspecten van richtlijn 89/336/EEG) of het milieu (verfcodes, emissie van benzine dampen). 36 Conclusie en perspectieven 78. Het overzicht over de jaren 1992, 1993 en 1994 toont ten opzichte van. de voorgaan de jaren een lichte daling van het aantal geregistreerde meldingen en bevestigt de belangrijke rol van de telecommunicatiesector, vooral in de cijfers over 1993 en 1994. Deze stijging in de telecommunicatiesector, die ten koste gaat van de voedingsmid delensector, werd reeds zichtbaar in de voorgaande jaren, met name in 1991. 79. Het is eveneens van belang op te merken dat, hoewel de inhoud zeker is veranderd ten opzichte van de voorgaande jaren (zie onderstaande paragraaf 3. 2. 1), het totaal aantal gemotiveerde meningen in 1992, 1993 en 1994 niet is gedaald (33% van de meldingen in 1992, 35% van de meldingen in 1993 en 25% in 1994, tegen 32,5% in 1991). De grootste zorg van de Commissie blijft de toepassing van het uitgangspunt van wederzijdse erkenning maar de toepassing van bepaalde Communautaire beslui ten (richtlijnen "elektromagnetische compatibiliteit", "etikettering" en "laagspanning") heeft de juridische grondslag gelegd voor een groeiend aantal gemotiveerde meningen. 80. In de komende jaren zullen zich belangrijke wijzigingen voordoen in de uitvoering van Richtlijn 83/189/EEG. De toetreding van een aantal landen van de EVA met ingang van 1 januari 1995 zal een grote verandering teweeg brengen in het totaal aantal gevallen waarin de procedure uit de richtlijn wordt toegepast. Daarnaast zal het van kracht worden per 1 juli 1995 van de richtlijn met de tweede wijziging van Richtlijn 83/189/EEG (Richtlijn 94/10/EEG van 23 maart 1994) leiden tot een sub stantiële herziening van de wijze waarop de regels en procedures van de richtlijn worden uitgevoerd. 37 DEEL III UITWISSELING VAN INFORMATIE MET BETREKKING TOT TECHNISCHE VOORSCHRIFTEN TUSSEN DE E EG EN DE LANDEN VAN DE E VA Inleiding 81. Het Verdrag tussen de EV A-landen en de EEG, waarin een procedure werd vastge legd voor het uitwisselen van informatie op het gebied van technische voorschriften, is in november 1990 van kracht geworden (Besluit van de Raad 90/518/EEG), in eerste instantie voor een periode van twee jaar. Derhalve liep het Verdrag af op 1 november 1992. Het EER-Verdrag, waarin een systeem is vastgelegd dat vergelijk baar is met het systeem uit het Verdrag, werd eerst op 1 januari 1994 van kracht. Het bij Besluit van de Raad 90/518/EEG gesloten Verdrag werd verlengd voor de periode tussen november 1992 en december 1993 door middel van bilaterale over eenkomsten in de vorm van briefuitwisselingen. Met het oog op het voorkomen van belemmeringen van de handel tussen Lid-Staten van beide associaties, koppelt het Verdrag de informatieprocedure die is gebaseerd op Richtlijn 83/189/EEG aan de vergelijkbare procedure die wordt gehanteerd tussen de EV A-landen. 82. Richtlijn 83/189/EEG is met de noodzakelijke aanpassingen opgenomen in Bijlage II Deel XIX van het EER-Verdrag, dat sinds 1 januari 1994 van toepassing is. Vanaf de datum waarop het EER-Verdrag van kracht werd is procedure voor de uitwisseling van informatie tussen de Zwitserse Bondsstaat en de Gemeenschap verder toegepast, ondanks het feit dat deze staat het Verdrag niet heeft ondertekend. De werking van de procedure 83. Alle berichten met betrekking tot de informatieprocedure tussen Lid-Staten van de EEG en EV A-landen vond in de jaren 1992 en 1993 plaats tussen de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de EV A-Raad. Vanaf 1994 wordt de procedure uitgevoerd door de Commissie en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voor het EER-Verdrag. Vanaf de datum waarop de EV A-Raad ontwerp-voorschriften ontvangt ( in het geval van meldingen afkomstig van EVA Lid-Staten) of van de Commissie (in het geval van meldingen van de EEG Lid-Staten), begint een status-quo-periode van drie maanden gedurende welke de meldende staat de tekst niet mag goedkeuren. De 38 EV A-Raad en de Gemeenschap kunnen opmerkingen maken over de in het kader van deze procedure aangemelde ontwerp-voorschriften. De Commissie formuleert de • opmerkingen van de Gemeenschap in overleg met de Lid-Staten en zendt deze aan de EV A-Raad, die ze vervolgens doorzendt naar de EV A-landen. 84. Het Verdrag voorziet niet in de uitbreiding van de status-quo-periode. De enige mogelijkheid om de procedure langer te laten duren dan de termijn voor het maken van opmerkingen, is vastgelegd in artikel 13 van het Verdrag dat voorziet in reguliere consultaties ten aanzien van de opmerkingen die zijn gemaakt door enige ondertekenaar van het Verdrag of in ad-hoc vergaderingen om specifieke gevallen te bespreken. Versnelde procedure 85. Het Verdrag tussen de EVA en de EEG inzake de uitwisseling van informatie op het gebied van technische voorschriften en het EER-Verdrag bevat eveneens een bepaling die voorziet in onmiddellijke goedkeuring van de ontwerp-voorschriften wanneer dringende redenen daartoe aanleiding geven, waaronder de volksgezond heid of de bescherming van planten en dieren. Een verschil met de infor matieprocedure uit Richtlijn 83/189/EEG is dat EVA Lid-Staten die op grond van spoedeisende redenen ontwerp-voorschriften willen vaststellen, dat kunnen doen zonder voorafgaande goedkeuring van de EVA-Raad, de Commissie of de Toezicht houdende Autoriteit van de EVA. Zij kunnen volstaan met de aankondiging van hun voornemen de tekst goed te keuren zonder de wachttijd van drie maanden, onder vermelding van de gronden voor versnelde goedkeuring. 86. De Commissie zendt de door een Lid-Staat ingediende verzoeken voor versnelde goedkeuring aan het secretariaat van de EVA, volgens de krachtens Richtlijn 83/189/EEG ingestelde procedure, vergezeld van haar beslissing om het verzoek al dan niet toe te wijzen. In 1992 hebben de EVA-landen op spoedeisende gronden in vier gevallen technische voorschriften dadelijk na melding goedgekeurd. Een van de gevallen had betrekking op voedingsmiddelen, een op werktuigbouw, een op milieu en verpakking en een op andere produkten. In 1993 hebben de EVA-landen in twee gevallen technische voor schriften op grond van spoedeisende redenden dadelijk na aanmelding goedgekeurd. Beide gevallen hadden betrekking op voedingsmiddelen. In 1994 hebben de EVA- landen in vier gevallen technische voorschriften op grond van spoedeisende redenen dadelijk na aanmelding goedgekeurd. Twee van deze gevallen hadden betrekking op werktuigbouw , een op vervoer en een op produkten voor huishoudelijk en vrijetijds gebruik. 39 Uitvoering van de procedure 87. De statistieken in tabel XI uit de bijlage laten zien dat de Commissie in 1992 131 ontwerp-voorschriften heeft ontvangen uit de EVA-landen, 110 in 1993 en 103 in 1994. Zoals te zien is in grafiek nummer 5, was het merendeel van de in 1992 ontvangen ontwerp-voorschriften afkomstig uit Zweden, dat meer dan een derde deel van de meldingen voor zijn rekening nam, terwijl Oostenrijk en Finland elk ongeveer een vierde deel van het aantal meldingen voor hun rekening namen. In 1993 waren de meldingen van de EVA-landen gelijkmatiger verdeeld. Noorwegen en Zwitserland zorgden elk voor een kwart van het aantal meldingen en de overige EVA-landen voor ongeveer 16% van het totaal aantal meldingen. Met uitzondering van IJsland dat in de drie jaar slechts een maal ontwerp-voorschriften aanmeldde. In 1994 was bijna driekwart van alle meldingen afkomstig uit Zweden en Zwitserland. Grafiek 5 Aantal EVA-mededelingen in 1992-1994 50 45 40 35 30 25 20 15 10 5 0 JB1992 I kLlM o o z 88. Een uitsplitsing naar sector (grafiek 6 en tabel XU van de bijlage) toont aan dat de telecommunicatiesector in deze periode van drie jaar de belangrijkste was. In 1992 had 29% van alle meldingen betrekking op de telecommunicatiesector. In 1993 was dit 42% en in 1994 33%. In 1992 was 66% van alle meldingen in de telecommuni catiesector afkomstig uit Zweden. In 1993 waren Noorwegen en Zwitserland geza menlijk verantwoordelijk voor meer dan twee derde van alle ontvangen meldingen in deze sector. In 1994 leverden Zweden 68% en Zwitserland 26% van alle in die sector ontvangen meldingen. De tweede en derde sector waren in ^992 de sectoren 40 ' werktuigbouw en milieutechniek, met elk 14% van alle meldingen. In 1993 werden de tweede en derde plaats ingenomen door de sectoren chemische produkten met 15% van alle meldingen en werktuigbouw met 10% van alle meldingen. In 1994 wa ren de sectoren landbouw en voedingsmiddelen met 16% en werktuigbouw met 13% de tweede en derde sectoren. Grafiek 6 Mededelingen van EVA-Staten per sector 1992-1994 Sector Opmerkingen A. Opmerkingen van de Gemeenschap op meldingen van de EVA 89. In de periode 1992-1994 maakte de Gemeenschap opmerkingen over 227 (66%) van de meldingen die werden ontvangen vanuit de EVA, hetgeen een lichte toename is ten opzichte van de cijfers over 1990 en 1991, toen de Gemeenschap opmerkingen maakte over 55% van alle meldingen vanuit de EVA. Ten aanzien van deze commentaren gold een consultatieprocedure bij de EEG Lid-Staten en het commentaar van deze laatste werd derhalve in een groot aantal gevallen opgenomen in het commentaar van de Commissie. Meldingen die in 1994 werden ontvangen uit Oostenrijk, Zweden en Finland en waarvan de uiterste termijn verstreek na 1 januari 1995, nadat deze staten waren toegetreden tot de Europese Unie, werden behandeld als meldingen afkomstig van Lid-taten. Dit had tot gevolg dat ten aanzien van deze meldingen ook een gemoti veerde mening kon worden geformuleerd door de Commissie of door andere Lid- 41 Staten. De Commissie formuleerde in het begin van 1995 in 15 gevallen een gemoti veerde mening ten aanzien van meldingen van de "nieuwe" Lid-Staten. Ten aanzien van meldingen van de "nieuwe" Lid-Staten werd ook in een geval een gemotiveerde mening geformuleerd en in 6 gevallen opmerkingen door de "oude" Lid-Staten. 90. Het commentaar dat door de Commissie wordt verzonden, heeft in hoofdzaak betrekking op problemen van compatibiliteit met het bestaande Gemeenschapsrecht (in 1992 74% van de meldingen en in 1993 76%). Het Gemeenschapsrecht had in 1992 in 30% van de gevallen en in 1993 in 23% van de gevallen betrekking op milieuvraagstukken en in 56% van de gevallen op het niet naleven van de Richtlij nen 72/23/EEG ("Inspanning'') en 89/336/EEG ("elektromagnetische compatibiliteit"). In 1994 had de reactie van de Commissie in alle gevallen betrekking op problemen ten gevolge van incompatibiliteit met het Gemeenschapsrecht. In 48% van de gevallen waren artikelen uit het EER-Verdrag inzake het vrije verkeer van goederen niet nageleefd. Deze artikelen waren ge lijkwaardig aan de artikelen 30 e. v. van het EG-crdrag. In 41% van de gevallen was sprake van het niet naleven van de bepalingen uit Richtlijn 83/189/EEG inzake elektromagnetische compatibiliteit. 91. De Gemeenschap heeft eveneens opmerkingen gemaakt ten aanzien van ontwerp voorschriften die waren aangemeld door Lid-Staten van de EVA die het Verdrag over de Europese Economische Ruimte hadden ondertekend, waarbij de aandacht van deze Staten werd gevestigd op de noodzaak om in hun technische voorschriften te voorzien in de vereiste bepalingen ten aanzien van wederzijdse erkenning ter naleving van de bepalingen van de artikelen 11 tot en met 13 van het Verdrag. De ontwikkeling naar een systeem van wederzijdse erkenning blijkt betrekkelijk lang zaam te verlopen. De betrokken EVA-staten hebben in hun technische voorschriften bepalingen moeten opnemen die niet in alle gevallen deel uitmaken van hun juridi sche traditie. 92. De Gemeenschap verwijst in zijn commentaar ook naar lopende werkzaamheden die op Gemeenschappelijk niveau of in de Europese normalisatie-instituten plaats vinden en naar internationale overeenkomsten op gebieden als milieu (Protocol van Montréal) en veiligheid op zee (OMI, SOLAS). B. Opmerkingen van de EVA op meldingen afkomstig uit de EEG 93. 9 meldingen afkomstig uit de EEG in 1992, 10 in 1993 en 6 in 1994 hebben geleid tot commentaar van de EVA. De nieuwe Lid-Staten hebben begin 1995 in 5 gevallen commentaar geformuleerd. 42 Het commentaar van de EVA bestond in de meeste gevallen uit verwijzingen naar normalisatie-werkzaamheden van Europese instellingen. Dit commentaar bevat eveneens verwijzingen naar van kracht zijnde wetgeving in bepaalde landen van de EVA en naar eventuele belemmeringen die de betreffende ontwerp-voorschriften kunnen veroorzaken ten aanzien van produkten die overeenkomstig die wetgeving worden vervaardigd. Conclusies en perspectieven 94. Het overzicht over 1992, 1993 en 1994 wordt gekenmerkt door een lichte daling van het totale aantal geregistreerde meldingen ten opzichte van 1991 en bevestigt het belang van de telecommunicatiesector, Het aantal gevallen waarin de Gemeenschap commentaar leverde op ontwerp voorschriften van Lid-Staten van de EVA is gelijk gebleven. De Commissie blijft uitgaan van het principe van controle op de naleving door EVA-landen van het Gemeenschapsrecht. 43 Tabel I - Verdeling van het aantal nieuwe normalisatie-activiteiten per jaar tussen 1987 en 1994 Leden van CEN/CENELEC uit de EU Jaar Niveau a. Nationale activi teiten a. l verbonden met Europese of interna tionale activiteiten a. 2 specifiek (*) a. 3 Totaal (a. l + a. 2) b. Europese activi teiten c. Nationale activi teiten d. Totaal (a + b + c) 1987 No 1988 No 1989 No % % 1990 No % 1991 No % 1992 No % 1993 No % 1994 No % % 187 5,2 244 6,9 225 4,2 154 2,3 241 2,4 542 5,2 109 1,7 119 23,5 2537 70,6 2724 75,8 8,0 289 1876 53,4 2120 60,3 556 15,8 2096 39,2 2321 43,4 1816 33,9 1785 26,9 1939 29,2 2457 37,0 1952 19,1 2193 21,5 5887 57,6 1744 16,5 2286 21,4 5014 47,5 2019 31,3 2128 33,0 2466 38,2 1511 29,8 1630 32,2 1985 39,8 579 16,1 838 23,8 1215 22,7 2243 33,8 2130 20,9 3252 30,8 1860 28,8 1454 28,6 3592 100 3514 100 5352 100 6639 100 10210 100 10552 100 6454 100 5069 100 Bron: meldingen aan CEN/CENELEC (*) Opgemerkt dient te worden dat deze cijfers overschat kunnen worden vanwege het feit dat een aantal leden van CEN/CENELEC een relatie met Europese of internationale activiteiten niet standaard aangeven. 44 Tabel lia - Verdeling van het aantal nieuwe normalisatie-activiteiten in 1992 Leden van CEN/CENELEC uit de EU Gebied Niveau Niet-elektrisch Elektrisch Aantal% Aantal% Totaal Aantal% (3) = (1) + (2) Niet-elektrisch gedeelte (1) X 100 (3) % a. Nationale activiteiten a. l verbonden met Europese of internatio nale projecten a. 2 specifiek1 a. 3 Totaal (a. l + a. 2) b. Europese activiteiten c. Internationale activi teiten d. Totaal (a + b + c) (1) 535 1673 2208 4042 7342 6984 Bron: meldingen aan CEN/CENELEC 7,6 (2) 7 24,0 31,6 71 78 57,9 972 10,5 2518 0,2 542 5,2 98,7 2,0 2,2 1744 2286 27,2 5014 70,6 3252 16,5 21,7 95,9 96,6 47,5 80,6 30,8 22,6 100 3568 100 10552 66,2 100 Opgemerkt dient te worden dat deze cijfers overschat kunnen worden vanwege het feit dat een aantal leden van CEN/CENELEC een relatie met Europese of internationale activiteiten niet standaard aangeven. Gegevens van de ISO. 45 Tabel lib : Verdeling van het aantal nieuwe normalisatie-activiteiten in 1993 Leden van CEN/CENELEC uit de EU Niet-elektrisch Elektrisch Gebied Niveau a. Nationale activiteiten a. l verbonden met Europese of internatio nale projecten a. 2 specifiek1 Aantal% (1) 105 1989 a. 3 Totaal (a. l + a. 2) b. Europese activiteiten 2094 2094 c. Internationale activi teiten d. Totaal (a + b + c) 10832 5271 Bron: meldingen aan CEN/CENELEC \ v Aantal% (2) 2,0 4 37,7 30 39,7 39,7 34 372 20,5 777 Totaal Aantal% (3) = (1) + (2) 0,3 109 2,6 2019 2,9 31,4 2128 2466 65,7 1860 Niet-elektrisch gedeelte (1) x 100 (3) % 1,7 96,3 31,3 98,5 33,0 38,2 98,4 84,9 28,8 58,2 100 1183 100 6454 100 81,7 Opgemerkt dient te worden dat deze cijfers overschat kunnen worden vanwege het feit dat een aantal leden van CEN/CENELEC een relatie met Europese of internationale activiteiten niet standaard aangeven. Gegevens van de ISO. 46 (2) 6 2,8 (3) = (1) + (2) 119 0,6 23,5 Tabel lic - Verdeling van het aantal nieuwe normalisatie-activiteiten in 1994 Leden van CEN/CENELEC uit de EU Gebied Niveau Niet-elektrisch Elektrisch. Aantal% Aantal% Totaal Aantal% (1) 113 1510 1623 1500 9412 a. Nationale activiteiten a. l verbonden met Europese of internatio nale projecten a. 2 specifiek1 a. 3 Totaal (a. l + a. 2) b. Europese activiteiten c. Internationale activi teiten d. Totaal (a + b + c) 37,2 1 40 7 36,9 485 23,1 513 0 1511 0,6 1630 48,2 1985 51,2 1454 4064 100 1005 100 5069 Niet-elektrisch gedeelte (1) X 100 (3) % 95,0 99,9 99,6 75,6 64,7 80,2 29,8 32,2 39,2 28,6 100 Bron: meldingen aan CEN/CENELEC Opgemerkt dient te worden dat deze cijfers overschat kunnen worden vanwege het feit dat een aantal leden van CEN/CENELEC een relatie met Europese of internationale activiteiten niet standaard aangeven. Gegevens van de ISO 47 Tabel Ilia : Verdeling per land van gemelde nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau in 1992 Gebied Niet-elektrisch Land a. DE b. FR c. UK d. IT e. ESP f. Overigen EG g. Totaal EG h. EVA-landen i. Totaal generaal (g + h) Aantal % 322 690 162 288 711 35 2208 103 2311 13,9 29,9 7,0 12,5 30,7 1,5 95,6 4,4 100 Bronnen: meldingen aan CEN/CENELEC Opmerkingen: Elektrisch Aantal % 19 7 16 36 78 12 90 21,1 7,8 17,8 40,0 86,7 13,3 100 % Totaal Aantal 341 697 178 288 747 35 2286 115 2401 14,2 29,0 7,4 12,0 31,1 1,5 95,2 4,8 100 1. 2. Een vergelijking tussen de verschillende landen dient met enige voorzichtigheid te worden gemaakt, aangezien het moment waarop een nieuwe project in de voorbereidingsfase wordt aangemeld niet is geharmoniseerd door het INFORPO systeem. Deze cijfers geven het aantal meldingen weer dat is binnengekomen bij de Centrale eenheid. Vragen ten aanzien van het exacte aantal nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau dienen te worden gericht aan de bevoegde nationale normalisatie organisatie. 48 Tabel Illb : Verdeling per land van het aantal aangemelde nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau in 1993 Gebied Niet-elektrisch Elektrisch Land a. DE b. FR c. UK d. IT e. ESP f. Overige landen EG g. Totaal EG2094 87,2 h. EVA-landen i. Totaal generaal (g + h) Aantal % 480 504 283 355 214 258 34 307 2401 20,0 21,0 11,8 14,8 8,9 10,7 83,0 12,8 100 Aantal % 16 6 5 5 2 2128 7 41 39,0 14,6 12,2 12,2 4,9 87,1 17,0 100 Totaal Aantal % 496 510 288 360 214 260 314 2442 20,3 20,9 11,8 14,7 8,8 10,6 12,9 100 Bronnen: meldingen aan CEN/CENELEC Opmerkingen: 1. Een vergelijking tussen de verschillende landen dient met enige voorzichtigheid te worden gemaakt, aangezien het moment waarop een nieuwe project in de voorbereidingsfase wordt aangemeld niet is geharmoniseerd door het ÏNFORPO systeem. 2. Deze cijfers geven het aantal meldingen weer dat is binnengekomen bij de Centrale eenheid. Vragen ten aanzien van het exacte aantal nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau dienen te worden gericht aan de bevoegde nationale normalisatie-organisatie. 49 Tabel IIIc : Verdeling per land van het aantal aangemelde nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau in 1994 Gebied Niet-elektrisch Elektrisch Land a. DE b. FR c. UK d. IT e. ESP f. Overige landen EG g. Totaal EG h. EVA-landen i. Totaal generaal (g + h) Aantal % 423 353 230 331 163 123 1623 213 1836 23,0 27,5 12,5 18,0. 8,9 6,7 88,4 11,6 100 Aantal % 6 0 0 1 0 0 7 1 8 75,0 12,5 87,5 12,5 100 Totaal Aantal % 429 353 230 332 163 123 1630 214 1844 23,3 19,1 12,5 18,0 8,8 • 6,3 88,4 11,6 100 Bronnen: meldingen aan CEN/CENELEC Opmerkingen: 1. Een vergelijking tussen de verschillende landen dient met enige voorzichtigheid te worden gemaakt, aangezien het moment waarop een nieuwe project in de voorbereidingsfase wordt aangemeld niet is geharmoniseerd door het INFORPO systeem. Deze cijfers geven het aantal meldingen weer dat is binnengekomen bij de Centrale eenheid. Vragen ten aanzien van het exacte aantal nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau dienen te worden gericht aan de bevoegde nationale normalisatie organisatie. 50 Tabel IVa - De tien belangrijkste sub-sectoren voor nieuwe nationale normalisatie-activiteiten in 1992 SUB-SECTOREN Code T02 B02 102 N09 N03 N01 109 B03 C01 M05 Totaal Bron: meldingen aan CEN/CENELEC Opmerkingen: Omschrijving Luchtvaart Constructiewerk Bevestigingselementen Kunststoffen Aardolieprodukten Papier en karton Klein mechanisch gereedschap Beton Levensmiddelen Lastechniek Aantal nieuwe activiteiten (EU + EVA). 134 99 92 90 78 70 56 51 43 42 755 1. 2. In 1992 waren de volgende sub-sectoren van de sector elektrotechniek het belangrijkst: - wikkeldraad (code W23 ): 11 nieuwe activiteiten - elektrische kabels (code W08) : 8 nieuwe activiteiten Bij gebrek aan nauwkeuriger cijfers hebben de aangegeven totalen betrekking op de EU plus de EVA-landen. 51 Tabel IVb - De tien belangrijkste sub-sectoren voor nieuwe nationale normalisatie-activiteiten in 1993 SUB-SECTOREN Code C01 T20 S09 H28 B99 B02 B03 T02 109 N05 Totaal Bron: meldingen aan CEN/CENELEC Opmerkingen: Omschrijving Levensmiddelen Railbouw (trein en tram) Waterkwaliteit en -aanvoer Jacht Bouw - diverse aspecten Constructiewerk Beton Luchtvaart Klein mechanisch gereedschap Textiel Aantal nieuwe activiteiten (EU + EVA) 90 82 77 61 59 53 51 49 48 46 616 1. 2. In 1993 waren de volgende sub-sectoren van de sector elektrotechniek het belangrijkst: - installaties voor elektrische tractie (code 03) : 6 nieuwe activiteiten - elektrische installaties in gebouwen (code W08) : 4 nieuwe activiteiten Bij gebrek aan nauwkeuriger cijfers hebben de aangegeven totalen betrekking op de EU plus de EVA-landen. 52 Tabel IVc - De tien belangrijkste sub-sectoren voor nieuwe nationale normalisatie-activiteiten in 1994 SUB-SECTOREN Code C01 109 S09 B99 102 C20 B02 T02 N03 T03 Totaal Bron: meldingen aan CEN/CENELEC Opmerking: Omschrijving Levensmiddelen Klein mechanisch gereedschap Waterkwaliteit en -aanvoer Bouw - diverse aspecten Bevestigingselementen Explosieven en vuurwerk Constructiewerk Luchtvaart Aardolieprodukten Wegvoertuigen Aantal nieuwe activiteiten (EU + EVA) 85 80 79 51 49 47 44 44 40 40 559 Bij gebrek aan nauwkeuriger cijfers hebben de aangegeven totalen betrekking op de EU plus de EVA-landen. 53 Tabel V - Toepassing van artikel 3 (verzoek om samenvoeging met nationale normalisatie-activiteiten en verzoek tot opstelling van een Europese norm Jaar 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 Verzoek om informatie 5 8 5 0 0 20 0 0 0 5 Verzoek om commentaar 14 16 74 67 52 78 83 52 34 74 Verzoek om participatie 5 10. 5 15 16 7 16 5 7 7 Verzoek om Europese norm 0 1 0 0 1 0 0 0 0 1 Bron: CEN/CENELEC Opmerkingen: 1. 2. 3. 4. Bij gebrek aan nauwkeuriger cijfers hebben de aangegeven totalen betrekking op de EU plus de EVA-landen. Een aantal verzoeken om informatie of participatie en commentaar is niet aangemeld bij het Centrale secretariaat van het CEN. Na een herinnering van CEN/CENELEC is in 1987 een aantal commentaren uit de jaren 1985/1986 meegeteld. Vanaf 1989 hebben de cijfers vooral betrekking op het CEN vanwege het feit dat binnen het CENELEC de Vilamoura-procedure werd ingevoerd. 54 Tabel Vla - Normalisatie-activiteiten waarmee de Europese normalisatie-organisaties in 1992 zijn belast 1. Mandaten in verband met de "nieuwe-aanpak"-richtlijnen - Richtlijn 89/106/EEG constructieprodukten: voorlopig mandaat aan de normalisatie organisaties CEN en CENELEC. - Richtlijn 89/336/EEG: mandaat aan het CENELEC inzake elektromagnetische compatibiliteit. - Richtlijn inzake beveiligingsapparatuur en -systemen voor gebruik in explosieve omgeving: mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een programma en mandaat aan CEN en CENELEC voor normalisatie. 2. Mandaten in verband met de richtlijnen "overheidsopdrachten" - Mandaat aan het CEN inzake overeenkomstigheidsverklaringen met de Europese regelgeving bij overheidsopdrachten. - Mandaat aan CEN en CENELEC op het gebied van elektriciteitsproduktie met betrekking tot de opstelling van Europese normen om te dienen als leidraad voor inkoop bij overheidsopdrachten en met betrekking tot de opstelling van een programma met ondersteunende normen. - Mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een normalisatieprogramma op het gebied van machines en uitrusting voor de aardolie-industrie (exploratie, produktie, raffinage en transport per pijpleiding) en de aardgas-industrie (exploratie, produktie). 3. Mandaten in verband met het communautaire beleid op het gebied van informatietechnologie en telecommunicatie - Testspecificaties voor het DECT (digitale Europese draadloze telecommunicatie) Testspecificaties voor de ISUP-protocollen (gebruikersdeel). - Testspecificaties voor ISDN beeldtelefonie (Integrated Services Digital Network). Testspecificaties - voor antennes met zeer kleine opening (VAST). Testspecificaties voor ISDN-PCI (Programme Communication Interface). Hoog-niveau ONP-huurlijnen (Open Network Provision). - Automatische kostentoerekening bij binnenkomst op het vaste openbare telefoonnet. Codeer en decodeerapparatuur voor TETRA ( Trans European Trunked Radio). Bibliotheek- en documentatietoepassingen. Definitie van een taxonomie voor databanken. Functionele normen op het gebied van de veiligheid van informatiesystemen. - Harmonisatie van stekers en contactdozen in het openbare geschakelde telefoonnet (Public Switched Telephone Network). - ONP-studie (Open Network Provision) met betrekking tot het koppelen van PSDN- netwerken (Packet Switched Data Network). - Opstellen van een werkprogramma met betrekking tot satellieten in een lage baan om de aarde. Identificatie van de oproeper op het vaste openbare telefoonnet. 55 Apparatuurspecificaties voor grondstations van satellieten. Implicaties van de veroudering van de bevolking voor het ontwerp van telefoonterminals. Het opstellen van een werkprogramma voor revalidatietechnologie. 4. Mandaten in verband met ander Communautair beleid Mandaat aan het CEN voor normalisatie met betrekking tot de analyse en het vrijkomen van nikkel. Mandaat aan het CEN met betrekking tot biotechnologie. - Mandaat aan het CEN met betrekking tot gestandaardiseerde methoden voor dosering van gevaarlijke stoffen in water. - Mandaat aan het CEN met betrekking tot een norm voor een gestandaardiseerde methode voor ijking van automatische meetapparatuur voor geheel gasvormige organische koolstof en de belangrijkste prestaties van automatische meetapparatuur. Mandaat aan het CEN met betrekking tot een Europese norm voor een gestandaardiseerde methode voor ijking van automatische meetapparatuur voor geheel stofvormige produkten in lage concentraties en de belangrijkste prestaties van automatische meetapparatuur. Mandaat aan het CEN voor het uitwerken van een testprocedure door middel waarvan onder reële omstandigheden de gelijkwaardigheid kan worden aangetoond van bemonsteringsmethoden voor fijne deeltjes (tot 1 m) in omringende lucht, overeenkomstig de richtlijnen van de Gemeenschap. 56 Tabel VIb - Normalisatie-activiteiten waarmee de Europese normalisatie-organisaties in 1993 zijn belast 1. Mandaten in verband met de "nieuwe-aanpak"-richtlijnen - Richtlijn 89/392/EEG - veiligheid van machines: mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een normalisatieprogramma met betrekking tot in het kader van de laagspanningsrichtlijn voor de machinesector gepubliceerde normen. Mandaat aan CEN/CENELEC voor normalisatie van liften. Ontwerp-richtlijn voor werkstukken vervaardigd uit edelmetalen: mandaat aan CEN/CENELEC voor het opstellen van een programma. Richtlijn 93/42/EEG inzake medische hulpmiddelen: mandaat voor normalisatie aan - CEN-CENELEC. Richtlijn 89/686/EEG met betrekking tot apparatuur voor individuele beveiliging: mandaat voor normalisatie aan CEN/CENELEC. 2 Mandaten in verband met de richtlijnen "overheidsopdrachten" Mandaat aan CEN/CENELEC voor normalisatie op het gebied van apparatuur en installaties voor het transport en de distributie van gas. Mandaat aan CEN/CENELEC en ETSI voor het opstellen van een programma en normen op het gebied van spoorweginstallaties. Mandaat aan CEN/CENELEC/ETSI voor het uitvoeren van een studie inzake de kwalificatie van ondernemingen voor openbare werken. Mandaat aan CEN/CENELEC/ETSI voor het opstellen van een normenprogramma op het gebied van computer ondersteunde acquisitie en logistieke ondersteuning. 3. Mandaten in verband met het Communautaire beleid op het gebied van informatietechnologie en telecommunicatie Mandaat aan het CEN inzake kwaliteitswaarborgen bij de ontwikkeling van testspecificaties voor open systemen. Mandaat voor het opstellen van een programma voor de karaktertechnologie. Aanvullend mandaat voor normalisatie voor elektromagnetische compatibiliteit. Mandaat voor normalisatie op het gebied van geografische informatie. Mandaat met betrekking tot de veiligheidseisen voor mobiele communicatie-appara- tuur: thermische aspecten van elektromagnetische straling. Mandaat voor het opstellen van een programma met betrekking tot de veiligheidseisen ten aanzien van a-thermische effecten van straling bij gebruik van mobiele apparatuur Telematica in het vervoer en het wegverkeer. Specificatie voor fabricageboodschappen. Open architectuur van documenten: beeldbewerking en toepassingen van document bewerking. Medische informatica. - Mandaat aan CEN/CENELEC/ETSI voor het opstellen van een programma op het gebied van uitwisseling van geautomatiseerde gegevens 57 4. Mandaten in verband met overig Communautair beleid Mandaat voor normalisatie op het gebied van de staalindustrie. Mandaat op het gebied van systemen voor het beheer van het luchtverkeer. 58 Tabel Vie: Normalisatie-activiteiten waarmee de Europese normalisatie-organisaties in 1994 zijn belast 1. Mandaten in verband met de "nieuwe-aanpak"richtlijnen Richtlijn 93/15/CE inzake explosieven voor civiel gebruik: mandaat voor normalisatie voor het CEN. Richtlijn 92/42 CE inzake rendementseisen voor verwarmingsketels: mandaat voor het CEN. Richtlijn 94/25 CE inzake pleziervaartuigen mandaat aan het CEN. Richtlijn 89/392 EEG -91/368/EEG -93/44/CE op het gebied van machines: mandaat voor normalisatie aan CEN en CENELEC. Richtlijn 73/23/EEG 93/68 EEG -89/392/EEG -91/398/EEG -93/44/EEG inzake - laag-spanning en machines: mandaat aan CEN en CENELEC voor herziening van CEN- en CENELEC-normen gericht om te komen tot grotere samenhang tussen deze normen en de laagspannings- en machinerichtlijn. Ontwerp-richtlijn op het gebied van kabelbaaninstallaties voor het personenvervoer: mandaat aan CEN/CENELEC voor het opstellen van een programma en voor normalisatie. Ontwerp-richtlijn installaties onder druk: mandaat aan CEN en CENELEC. Ontwerp-richtlijn edelmetalen: mandaat voor normalisatie aan het CEN. 2. Mandaten in verband met het Communautaire beleid op het gebied van informatietechnologie en telecommunicatie Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI op het gebied van de technologie voor geautomatiseerde systemen. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake telefoonverbindingen tussen luchtvaartuigen en de grond. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake grondstations van satellieten in een lage baan om de aarde (LEO). Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake Trans European Trunked Radio (TETRA). Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake de eisen voor verbindingen en temünalapparatuur voor het Europese ISDN-net. 59 Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake op DCS 1800-netten aangesloten terminals. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake het standaard toegangsprofiel voor digitale Europese draadloze communicatie (DECT). Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake de algemene toegang voor niet- spraakterminals tot het analoge telefoonnet. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake nieuwe typen gespecialiseerde verbindingen. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake de ONP "Local Loop "-toegang. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake "multiple B-channels" op het ISDN. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake ONP "Intelligent Networks IN". Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake specificatie van de eigenschappen van een door de openbare netten gegenereerde geharmoniseerde tonenset voor telefonie. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake testspecificaties voor DECT- toepassingen. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake sociale alarmeringssystemen. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake de interface voor de revalidatieomgeving. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake verbindingen voor communicatie interfaces. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake auditieve beschrijving van televisie uitzendingen voor slechtzienden en ouderen. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake "Digital Audio Broadcasting". Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake "Digital Vidéo Broadcasting". Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake de toegang tot het SDH-systeem. Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake het werkprogramma voor 1995 van de EWOS. (European Workshop for Open Systems). 3. Mandaten in verband met overig Communautair beleid 60 Mandaat aan het CEN inzake analysemethoden in de sector van materialen welke bestemd zijn om in aanraking te komen met levensmiddelen. Mandaat aan het CEN voor het verrichten van een studie inzake een voorstel om organominerale meststoffen op te nemen in de bijlagen van Richtlijn 76/116/EEG. Mandaat voor normalisatie aan het CEN inzake de herziening van norm EN 272 inzake tactiele gevaarsaanduidingen. Mandaat aan het CEN voor het uitvoeren van een studie en het opstellen van normalisatie inzake het uitwerken van analysemethoden voor sporenelementen in meststoffen. Mandaat voor normalisatie aan CEN en CENELEC inzake meetmethoden voor wasmachines voor huishoudelijk gebruik. Mandaat voor normalisatie aan CEN en CENELEC inzake meetmethoden voor wasdroogapparatuur voor huishoudelijk gebruik. Mandaat voor normalisatie aan CEN en CENELEC inzake meetmethoden voor vaatwasmachines voor huishoudelijk gebruik. Mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een programma met meetnormen voor bepaalde typen huishoudelijke apparaten. Mandaat aan het CEN inzake een norm voor milieubeheerssystemen. Mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van metingsnormen voor koel en diepvriesapparaten voor huishoudelijk gebruik. Richtlijn 94/62/CE: mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een programma op het gebied van verpakkingen en verpakkingsafval. Mandaat voor normalisatie aan CEN en CENELEC op het gebied van componenten en systemen voor zonnewarmte. Mandaat aan CEN en CENELEC op het gebied van geavanceerde keramische toepassingen. Mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een programma op het gebied van apparatuur en installaties voor het transport en de distributie van elektriciteit. 61 Tabel VII Meldingen per Lid-staat in de periode 1992 - 1994 1992 1993 1994 11 28 65 12 73 11 2 40 3 38 12 67 362 18 18 80 15 85 12 3 36 1 24 7 106 385 16 34 98 25 60 12 1 34 0 40 7 62 389 % 1992 % 1993 % 1994 3 7,7 18 3,3 20 3 0,6 11 0,8 10,5 3,3 18,5 4,7 4,7 20,8 3,9 16,9 3,1 0,8 9,4 0,3 6,2 1,8 27,5 4,1 8,7 25,2 6,4 15,4 3,1 0,3 8,7 0 10,3 1,8 15,9 Lid-Staat België Denemarken Duitsland Spanje Frankrijk Griekenland Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal Verenigd Koninkrijk Totaal EEG Lid-Staat België Denemarken Duitsland Spanje Frankrijk Griekenland Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal Verenigd Koninkrijk 62 Meldingen van Lid-Staten per sector 1992 Tabel VIII Sector 1992 B Bouw en Constructie Landbouw en voedingsmiddelen Chemische produkten Farmaceutische produkten Produkten voor huishoudelijk gebruik en vrije tijd Werktuigbouw Energie, mineralen, hout Milieu, verpakking Gezondheid en medische apparatuur Vervoer Telecommunicatie Overige produkten Totaal per land 1 5 0 0 0 2 0 0 0 1 1 1 11 DK 4 1 1 1 1 5 0 0 0 5 9 1 28 D E F 26 1 3 2 4 3 1 2 1 8 14. 0 65 3 3 0 0 0 1 0 0 0 0 5 0 12 4 15 •3 5 2 3 2 0 2 0 37 0 73 GR 1 4 2 2 0 1 0 0 1 0 0 0 11 IRL 0 0 0 0 0 0 0 0 1 1 0 0 2 I L 4 20 2 1 0 3 0 0 1 3 5 1 40 NL 0 21 2 1 1 1 0 4 0 1 7 0 38 0 1 0 0 0 0 0 2 0 0 0 0 3 P 2 1 0 0 0 3 0 0 1 2 3 0 12 UK 11 5 2 2 2 7 0 1 2 26 8 1 67 Totaal EEG 56 77 15 14 10 29 3 9 9 47 89 4 362 63 Meldingen van Lid-Staten per sector 1993 Tabel IX Sector 1993 B DK D E F GR I L NL P UK Totaal EEG IR L Bouw en Constructie Landbouw en voedingsmiddelen Chemische produkten Farmaceutische produkten Produkten voor huishoudelijk gebruik en vrije tijd Werktuigbouw Energie, mineralen, hout Milieu, verpakking Gezondheid en medische apparatuur Vervoer Telecommunicatie Overige produkten Totaal per land 0 3 0 0 0 2 0 1 0 2 10 0 18 0 0 2 0 0 1 0 0 0 7 8 0 18 19 7 2 2 0 11 1 1 2 9 24 2 80 1 7 2 0 0 3 0 0 0 0 2 0 15 0 2 8 5 0 12 4 0 3 13 18 0 65 4 0 1 3 0 0 0 1 1 2 0 0 12 0 0 0 0 1 2 0 0 0 0 0 0 3 2 20 4 1 0 1 0 0 0 6 2 0 36 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 11 1 0 0 3 0 4 1 0 4 0 24 1 3 0 0 0 2 0 0 0 0 1 0 7 8 2 2 9 1 2 1 0 2 14 63 2 106 35 56 22 20. 2 39 6 7 9 53 132 4 385 64 Meldingen van Lid-Staten per sector 1994 Tabel X Sector 1994 B DK D E F GR I L NL P UK Totaal EEG IR L Bouw en Constructie Landbouw en voedingsmiddelen Chemische produkten Farmaceutische produkten Produkten voor huishoudelijk gebruik en vrije tijd Werktuigbouw Energie, mineralen, hout Milieu, verpakking Gezondheid en medische apparatuur Vervoer Telecommunicatie Overige produkten Totaal per land 0 0 0 1 0 0 0 0 1 1 13 0 16 1 2 2 0 3 7 2 0 0 5 12 0 34 28 6 2 1 0 29 1 0 2 2 27 0 98 2 4 1 1 0 4 0 0 0 6 4 3 25 4 11 5 4 1 11 0 0 1 8 15 0 60 1 2 2 1 0 2 0 0 0 2 1 1 12 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 1 3 17 2 0 0 5 0 1 0 3 2 1 34 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 3 14 2 0 1 6 0 1 0 1 12 0 40 0 3 0 0 0 2 1 0 0 0 1 0 7 10 6 1 6 2 8 1 0 0 5 23 0 62 52 65 17 14 7 74 5 2 4 34 110 5 389 65 Aantal E. V. A. -meldingen Tabel XI EVA-staten Oostenrijk Finland IJsland Noorwegen Zweden Zwitserland Totaal EVA 1992 1993 1994 29 28 1 16 47 10 131 17 18 0 29 18 28 110 18 2 0 7 33 43 103 E. V. A. -meIdingen per sector 1992-1994 Tabel XII Sector 1992 1992 1993 1994 Bouw en Constructie Landbouw en voedingsmiddelen Chemische produkten Farmaceutische produkten Produkten voor huishoudelijk gebruik en vrije tijd Werktuigbouw Energie, mineralen, hout Milieu, verpakking Gezondheid en medische apparatuur Vervoer Telecommunicatie Overige produkten Totaal 9 9 11 0 3 18 1 18 3 15 38 6 131 2 4 16 3 2 11 10 6 2 8 46 0 110 8 16 10 2 4 13 1 4 0 9 34 2 103 66 ISSN 0254-1513 COM(96) 286 def. DOCUMENTEN NL 02 08 10 Catalogusnummer : CB-CO-96-292-NL-C ISBN 92-78-05592-1 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg &1-