title: Odločba Komisije z dne 24. junija 1996 o postopku potrjevanja skladnosti gradbenih proizvodov v skladu s členom 20(2) Direktive Sveta 89/106/EGS v zvezi s predelnimi stenamiBesedilo velja za EGP.

text: 13/Zv. 17 SL Uradni list Evropske unije 31996D0580 L 254/56 URADNI LIST EVROPSKIH SKUPNOSTI 413 8. 10. 1996 ODLOČBA KOMISIJE z dne 24. junija 1996 o postopku potrjevanja skladnosti gradbenih proizvodov v skladu s členom 20(2) Direktive Sveta 89/106/EGS v zvezi s predelnimi stenami (Besedilo velja za EGP) (96/580/ES) ker so ukrepi, predvideni s to odločbo, v skladu z mnenjem Stalnega odbora za gradbeništvo, SPREJELA NASLEDNJO ODLOČBO: Člen 1 I, Skladnost proizvodov in družine proizvodov, navedenih v se potrjuje po postopku, po katerem je sistem Prilogi kontrole proizvodnje, s katerim se zagotavlja skladnost proiz- tehničnimi specifikacijami, odgovoren iz- voda z ustreznimi ključno proizvajalec. Člen 2 Skladnost proizvodov, ki so navedeni v Prilogi II, se potrjuje po postopku, po katerem je poleg sistema kontrole proizvod- nje, ki jo izvaja proizvajalec, v ocenjevanje in nadzor kontrole proizvodnje ali proizvoda samega vključen tudi priglašen certi- fikacijski organ. Člen 3 Postopek potrjevanja skladnosti, določen v Prilogi III, se navede v mandatih za usklajene standarde. Člen 4 Ta odločba je naslovljena na države članice. V Bruslju, 24. junija 1996 Za Komisijo Martin BANGEMANN Član Komisije KOMISIJA EVROPSKIH SKUPNOSTI JE ob upoštevanju Pogodbe o ustanovitvi Evropske skupnosti, ob upoštevanju Direktive Sveta št. 89/106/EGS z dne 21. decembra 1988 o približevanju zakonov in drugih predpisov držav članic, ki se nanašajo na gradbene proizvode (1), spreme- njene z Direktivo Sveta št. 93/68/EGS (2), in zlasti člena 13(4) direktive, proizvoda 13(3) Direktive po „najmanj zahteven postopek, ki ker mora Komisija med dvema postopkoma za potrjevanje členu Sveta skladnosti št. 89/106/EGS izbrati je skladen z varnostnimi zahtevami“; to pomeni, da je treba odločiti, ali je za neki proizvod ali družino proizvodov obstoj sistema kontrole proizvodnje, za katerega je odgovoren proiz- vajalec, potreben in zadosten pogoj za potrditev skladnosti ali iz člena 13(4) potrebno pa je zaradi vključiti priglašen certifikacijski organ; izpolnjevanja meril ker člen 13(4) zahteva, da mora biti tako določen postopek naveden v mandatih in v tehničnih specifikacijah, ker je zato zaželena opredelitev koncepta proizvodov ali družine proizvo- dov, kakršen je uporabljen v mandatih in tehničnih specifikaci- jah; ker sta postopka iz člena 13(3), podrobno opisana v Prilogi III k Direktivi št. 89/106/EGS, je treba zato za vsak proizvod jasno opredeliti metode za izvajanje teh dveh postopkov s sklicevanjem na Prilogo III, saj ta daje nekaterim sistemom prednost; ker je postopek iz člena 13(3)(a) v skladu s sistemi, določenimi v prvi možnosti, brez stalnega nadzora, in tretji možnosti točke (ii), oddelka 2 Priloge III, in ker je postopek iz točke (b), člena 13(3) v skladu s sistemi, določenimi v točki (i), oddelku 2 Priloge III, in v prvi možnosti, s stalnim nadzorom, točke (ii), oddelka 2 Priloge III; in v drugi (1) UL L 40, 11. 2. 1989, str. 12. (2) UL L 220, 30. 8. 1993, str. 1. 414 SL Uradni list Evropske unije 13/Zv. 17 PRILOGA I PREDELNE STENE Sklopi predelnih sten, ki se uporabljajo kot zunanje stene, za katere ne veljajo zahteve glede obnašanja pri požaru, ali kot zunanje stene, za katere veljajo zahteve glede obnašanja pri požaru, vendar ne spadajo v nobeno od okoliščin, ki jih za te proizvode našteva Priloga II. PRILOGA II PREDELNE STENE Sklopi predelnih sten, ki se uporabljajo kot zunanje stene, za katere veljajo zahteve glede obnašanja pri požaru iz enega od evropskih razredov A, B ali C, pri katerih se obnašanje komponent pri požaru med proizvodnim procesom lahko spremeni (v splošnem tiste, ki so iz gorljivih surovin) ali pa se je spremenilo zaradi vključevanja nekaterih snovi, ki zavirajo gorenje, vendar samo v primerih, ko je za te komponente verjetno, da bodo pri svoji končni uporabi izpostavljene ognju. 13/Zv. 17 SL Uradni list Evropske unije 415 PRILOGA III DRUŽINA PROIZVODOV PREDELNE STENE (1/1) 1. Sistemi potrjevanja skladnosti Za spodaj navedeni (e) proizvod(-e) in predvideno uporabo mora Evropski odbor za standardizacijo/Evropski odbor za standardizacijo v elektrotehniki (CEN/Cenelec) opredeliti naslednji(-e) sistem(-e) potrjevanja skladnosti v ustreznem(-ih) usklajenem(-ih) standardu(-ih): Proizvod (-i) Predvidena uporaba Raven(-i) ali razred gle- de na obnašanje pri požaru) (1) Sistem(-i) potrjevanja skladnosti Sklopi predelnih sten Kot zunanje stene, za katere veljajo zahteve glede obnaša- nja pri požaru. A, B, C (2) A, B ali C (3) D, E ali F Kot zunanje stene, za katere ne veljajo zahteve glede obna- šanja pri požaru. __ 1 (4) 3 (5) 3 (5) (1) Za obnašanje pri požaru, glej Sklep Komisije 94/611/ES (UL L 241, 16. 9. 1994, str. 25). (2) Materiali, katerih obnašanje pri požaru se lahko med proizvodnim procesom spremeni vključitve nekaterih snovi, ki zavirajo gorenje. (3) Materiali, katerih obnašanje pri požaru se med proizvodnim procesom ne spremeni ( v splošnem tisti iz negorljivih surovin). (4) Sistem 1: Glej oddelek 2, točka (i) Priloge III k Direktivi 89/106/EGS, brez kontrolnega pregleda vzorcev. (5) Sistem 3: Glej oddelek 2, točka (ii) Priloge III k Direktivi 89/106/EGS, druga možnost. ( v splošnem tisti iz gorljivih surovin) ali pa je bilo spremenjeno zaradi Specifikacija za sistem mora omogočati izvajanje sistema tudi takrat, kadar obnašanja glede na neko lastnost ni treba opredeliti, ker v vsaj eni državi članici ni pravne zahteve za tako lastnost (glej člen 2(1) Direktive št. 89/106/EGS in, kjer je ustrezno, točko 1. 2. 3 razlagalnih dokumentov). V teh primerih se proizvajalcu ne sme naložiti preverjanje take lastnosti, če proizvajalec obnašanja proizvoda ne želi opredeliti


title: Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για την πρόβλεψη ορισμένων κανόνων εφαρμογής όσον αφορά το ειδικό καθεστώς εισαγωγών για το ελαιόλαδο καταγωγής Αλγερίας

eurovoc_concepts:
Algeria
customs duties
import levy
import policy
olive oil

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 24. 06. 1997 COM(97) 329 τελικό 97/0 J 83 (ACC) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την πρόβλεψη ορισμένων κανόνων εφαρμογής όσον αφορά το ειδικό καθεστώς εισαγωγών για το ελαιόλαδο καταγωγής Αλγερίας (υποβληθείσα από την Επιτροπή) 1. 2. 3. 4. 5. 6. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Το άρθρο 16 της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλγερίας, προβλέπει ορισμένες μειώσεις εισφορών κατά την εισαγωγή, στην Κοινότητα, όταν πρόκειται για ελαιόλαδο εκτός από αυτό το οποίο έχει υποβληθεί σε επεξεργασία ρα^ριναρίσματος. Αυτές οι μειώσεις συνίστανται σε κατ'αποκοπην αφαίρεση 0,7245 ECU/100 χλγρ, καθώς επίσης και σε αςχχίρεση 14,60 ECU/100 χλγρ, υπό την προϋπόθεση ότι η Αλγερία εφαρμόζει ισοδύναμο φόρο κατά την εξαγωγή. Στο παράρτημα Β της προαναφερομένης συμφωνίας, ορίζεται ότι αυτή η αφαίρεση από το ποσό της εισφοράς είναι δυνατόν να αυξηθεί κατά ένα ίδιες επιπρόσθετο ποσό, υπό τους ίδιους όρους και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που διευκρινίζονται στο άρθρο 16. Στο άρθρο 17 της ίδιας συμφωνίας, προβλέπεται απαλλαγή της πληρωμής του σταθερού στοιχείου της εισφοράς που εισπράττεται κατά την εισαγωγή στην Κοινότητα για το ελαιόλαδο το οποίο έχει υποβληθεί σε επεξεργασία ραφιναρίσματος, και έχει εξ ολοκλήρου παραχθεί στην Αλγερία και μεταφερθεί από την χώρα αυτή. Στο πλαίσιο πυν πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, η Κοινότητα είχε αναλάβει τη δέσμευση να τιμολογήσει τις μεταβλητές εισφορές και να τις αντικαταστήσει με σταθερούς δασμούς. Υπήρχε κίνδυνος αυτή η αντικατάσταση να καταστήσει ανεφάρμοστες τις παραχωρήσεις του επί του παρόντος ισχύοντος καθεστώτος. Εν αναμονή της έκδοσης νέων κανονισμών του Συμβουλίου, η Επιτροπή εξέδωσε έναν μεταβατικό όπως τροποποιήθηκε τελετιταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2388/96) ο οποίος προβλέπει μειώσεις των τελωνειακών δασμών. Η ισχύς αυτού του μεταβατικού καθεστώτος λήγει στις 30 Ιουνίου 1997. (κανονισμός κανονισμό 2146/95, αριθ. (ΕΚ) Είναι, επομένως, αναγκαίο, για να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας, να εκδοθεί ένας νέος κανονισμός ο οποίος θα αποσκοπεί στην υλοποίηση των παραχωρήσεων με την ενημερωμένη μορφή τους. Επιπλέον, για λογούς διοικητικής απλούστευσης, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να της επιτρέψει να επιφέρει, μέσω της διαδικασίας "επιτροπής διαχείρισης", τις τροποποιήσεις οι οποίες είναι. αναγκαίες για την προσαρμογή σε μελλοντικές αλλαγές των συμφωνιών, τις οποίες ενδέχεται να εισαγάγει το Συμβούλιο. Κανονισμός (ΕΚ) αριθ /97 του Συμβουλίου της. για την πρόβλεψη ορισμένων κανόνων εφαρμογής όσον αφορά το ειδικό καθεστο»ς εισαγωγών για το ελαιόλαδο καταγωγής Αλγερίας ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη : τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 113, την πρόταση της Επιτροπής, Εκτιμώντας : ότι τα άρθρα 16 και 17, καθώς επίσης και το παράρτημα Β της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλγερίας1, προβλέπουν ένα ειδικό καθεστώς εισαγωγών για το ελαιόλαδο το οποίο υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 1509 και 1510, το οποίο παράγεται εξ ολοκλήρου στην Αλγερία, και μεταφέρεται κατευθείαν από την χώρα (χυτή στην Κοινότητα· ότι, για το ελαιόλαδο που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 1509 10 10, 1509 10 90 και 1510 00 10, το ειδικό καθεστώς προβλέπει κατ ' αποκοπή μείωση της εφαρμοστέας εισφοράς κατά 0,7245 ECU/100 χλγρ σύμφίονα με το άρθρο 16 της συμφωνίας· ότι, υπό την προϋπόθεση ότι η Αλγερία εισπράτει φόρους κατά την εξαγωγή, το εν λόγω καθεστο')ς προβλέπει επιπλέον μείωση αυτής της εισφοράς, που αντιστοιχεί στο ποσό του ειδικού φόρου, μέχρις ύψους 14,60 ECU/100 χλγρ, στο πλαίσιο της μείωσης η οποία προβλέπεται στην παράγραφο Ι. β) του άρθρου 16 της συμφωνίας, και μείωση κατά 14,60 ECU/100 χλγρ, στο πλαίσιο του επιπρόσθετου ποσού που προβλέπεται στο παράρτημα Β της συμφωνίας· ότι η συμφωνία για τη γεο)ργία η οποία έχει συναφθεί στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης2, πρόβλεπε; ότι, από την 1η Ιουλίου 1995, οι μεταβλητές εισφορές που εφαρμόζονταν κατά τις εισαγωγές των γεωργικών προϊόντων, θα αντικατασταθούν από σταθερούς δασμούς· ότι, για την συνέχιση της ειραρμογής του ως άνω καθεστώτος, απαιτείται να θεσπιστούν νέοι κανόνες εφαρμογής, και να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1514/763 του Συμβουλίου· ότι χρειάζεται να προβλεφθεί ότι, όπίος ορίζεται στη συμφωνία, ο ειδικός φόρος κατά την εξαγωγή μετακυλίεται επί της τιμής του ελαιολάδου κατά την εισαγωγή του στην Κοινότητα- ότι, για να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του εν λόγω 1 ΕΕ αριθ. L 263 της 27. 09. 1978, α. 2 2 ΕΕ αριθ. Ε 336 της 23. 12. 1994, ο. 1 3 ΕΕ αριθ. L 169 της 28. 06. 1976, ο. 24 καθεστώτος, χρειάζεται να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα ούτως ώστε ο φόρος να εξοφλείται το αργότερο κατά την εισαγωγή του ελαιολάδου· ότι, σε περίπτωση τροποποίησης των επί του παρόντος ισχυόντων όρων του ειδικού καθεστώτος που προβλέπεται στη συμφοχνία συνεργασίας, ιδίως όσον αφορά τα ποσά, καθίός επίσης και σε περίπτωση σύναψης νέας συμφωνίας, θα ήταν αναγκαίο να προσαρμοστεί ο παρών κανονισμός ούτως ώστε να ενσωμαπόσει (χυτές τις αλλαγές· ότι χρειάζεται να προβλεφθεί ότι αυτές οι προσαρμογές θα εγκριθούν από την Επιτροπή σύμςχονα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 38 του κανονισμού αριθ. 136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 1966, περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών4, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1581 /965· ότι η Επιτροπή έχει θεσπίσει προσωρινά, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2146/956, ένα (χυτόνομο καθεστώς του οποίου η ισχύς λήγει στις 30 Ιουνίου 1997· ότι είναι, επομένως, αναγκαίο να προβλεφθεί ότι ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 1997· ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΙΙΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : Άρθρο 1 Ο παρών κανονισμός προβλέπει ορισμένους κανόνες εφαρμογής όσον αφορά το ειδικό καθεστώς εισαγωγών για το ελαιόλαδο καταγωγής Αλγερίας. Άρθρο 2 1. 2. 3. Το ύψος του εφαρμοζόμενου τελωνειακού δασμού κατά την εισαγο)γή ελαιολάδου το οποίο δεν έχει υποστεί επεξεργασία ραφιναρίσματος και υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 1509 10 10, 1509 10 90 και 1510 00 10, το οποίο παράγεται εξ ολοκλήρου στην Αλγερία και μεταφέρεται κατευθείαν από την χώρα αυτή στην Κοινότητα, μειώνεται κατά 0,7245 ECU ανά 100 χλγρ. Εφόσον η Αλγερία επιβάλλει έναν ειδικό φόρο κατά την εξαγωγή αυτού του ελαιολάδου, το οποίο έχει παραχθεί εξ ολοκλήρου στην Αλγερία και μεταορερθεί κατευθείαν από τη χώρα αυτή στην Κοινότητα, το ύψος του τελωνειακού δασμού μειώνεται, επιπλέον, κατά ένα ποσό το οποίο ισούται με το ποσό του ειδικού φόρου, μέχρι του ποσού των 14,60 ECU ανά 100 χλγρ. Η μείωση του ύψους του τελωνειακού δασμού που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, ειραρμόζεται για κάθε εισαγωγή για την οποία ο εισαγωγέας προσκομίζει, κατά την εισαγωγή του ελαιολάδου, το αποδεικτικό στοιχείο σύμφωνα με το οποίο στην τιμή εισαγωγής μετακυλίεται ο ειδικός (ρόρος εξαγωγής. 4 lîlï αριθ. Ε 172 της 30. 09. 1966, α. 3025 5 ΗΚ αριθ. L 206 της 16. 08. 1996. ο. 11 (1 ΜΕ αριθ. L 215 της 09. 09. 1995, ο. 1 Άρθρο 3 1. 2. Το ύψος του εφαρμοζόμενου τελωνειακού δασμού κατά την εισαγωγή στην Κοινότητα ελαιολάδου το οποίο έχει υποστεί επεξεργασία ραφιναρίσματος και υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1509 90 00, το οποίο παράγεται εξ ολοκλήρου στην Αλγερία και μεταφέρεται κατευθείαν από τη χώρα αυτή στην Κοινότητα, μειώνεται κατά 4,661 ECU ανά 100 χλγρ. Το ύψος του εφαρμοζόμενου τελωνειακού δασμού κατά την εισαγωγή στην Κοινότητα ελαιολάδου το οποίο έχει υποστεί επεξεργασία ραφιναρίσματος και υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1510 00 90, το οποίο παράγεται εξ ολοκλήρου στην Αλγερία και μεταφέρεται κατευθείαν από τη χώρα αυτή στην Κοινότητα, μειώνεται κατά 8,754 ECU ανά 100 χλγρ. Άρθρο 4 Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού αποφασίζονται από την Επιτροπή σύμφ(ηνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 38 του κανονισμού αριθ. 136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Άρθρο 5 Σε περίπτωση τροποποίησης των σημερινών όρων του ειδικού καθεστώτος που προβλέπεται στη συμφωνία συνεργασίας, ιδίως όσον αφορά τα ποσά, καθώς επίσης και σε περίπτωση σύναψης νέας συμφωνίας, η Επιτροπή θα απο<ρασίσει σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 18 του κανονισμού αριθ. 136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου, σχετικά με τις αναγκαίες προσαρμογές του παρόντος κανονισμού. Ακυρώνεται ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1514/76 του Συμβουλίου. Άρθρο 6 Άρθρο 7 Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την επομένη ημέρα μετά από τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευροχπαϊκών Κοινοτήτων. Ε(ραρμόζεται από την 1η Ιουλίου 1997. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 1. ΚΟΝΔΥΛΙ: 120 Τελ(ονειακός όασμός και άλλοι οασμοί ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ: 13. 559,10 εκατ. ECU 2. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ: Πρόταοη κανονισμού τοιι Συμβουλίου η οποία προβλέπει οριαμένους κανόνες ε((ΐαρμογής για το ειοικό καθεστώς τ(ον εισαγ<ργών ελαιολάδου καταγοτγής Αλγερίας 3. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ: Αρθρο 113 της Συνθήκης 4. ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ: Οριστική καθιέρωση των παραχο)ρήσεων που δόθηκαν μετά από ενημέραχτη και προσαρμογή τους στα σημερινά οεουμένα ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ (σε εκατ. ECU) ΠΕΡΙΟΔΟΣ 12 ΜΗΝΩΝ ΤΡΕΧΟΝ ΟΙΚΟΝ. ΕΤΟΣ (96) ΕΠΟΜΕΝΟ ΟΙΚΟΝ. ΕΤΟΣ (97) 5. 0. ΔΑΠΑΝΕΣ ΠΟΥ ΒΑΡΥΝΟΥΝ - ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΚ (ΕΠΙΣΤΡΟΦΈΣ/ΠΑΡΕΜΒΆΣΕΙΣ) - ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΎΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΎΣ - ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ 5. 1 ΕΣΟΔΑ - ΙΔΙΟΙ ΠΟΡΟΙ ΤΩΝ ΕΚ - (ΕΙΣΦΟΡΕΣ/ΔΑΣΜΟΙ) - ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ 5. 0. 1. ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΔΑΠΑΝΩΝ 5. 1. 1. ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΕΣΟΔΩΝ 5. 2. ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ: 1998 1999 2000 2001 6. 0 ΔΥΝΑΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 6. 1 ΔΥΝΑΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΜΕ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 6. 2 ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 6. 3 ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΓΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΎΣ ΝΑΙ/ΘΧ4 ΧΑΙ/ΟΥΪ ΝΛ4/ΟΧΙ 1\ί ΑΙ7ΠΥΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Το παρόν μέτρο θεσπίζει οριστικά το μεταβατικό καθεστώς το οποίο θέσπισε η Επιτροπή με τον κανονισμό αριθ. 2146/95, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό αριθ. 2388/96. Λεν υφίστανται επιπλέον δημοσιονομικές επιπτώσεις. ISSN 0254-1483 COM(97) 329 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 03 11 02 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-97-320-GR-C ISBN 92-78-21772-7 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο ¥


title: Komisjoni otsus, 24. juuni 1996, nõukogu direktiivi 89/106/EMÜ artikli 20 lõike 2 kohase ehitustoodete vastavustõendamismenetluse kohta ehitusklaaspaketisüsteemide ja betoonis kasutamiseks mõeldud metallankrute nõuetele vastavuse tõendamiselEMPs kohaldatav tekst

eurovoc_concepts:
construction equipment
product quality
product safety
production control
quality label

formats: html pdf print

text: 13/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 419 31996D0582 L 254/62 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA 8. 10. 1996 KOMISJONI OTSUS, 24. juuni 1996, direktiivi nõukogu ehitustoodete vastavustõendamismenetluse kohta ehitusklaaspaketisüsteemide ja betoonis kasutamiseks mõeldud metallankrute nõuetele vastavuse tõendamisel 89/106/EMÜ kohase artikli lõike 20 2 (EMPs kohaldatav tekst) (96/582/EÜ) EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, võttes arvesse nõukogu 21. detsembri 1988. aasta direktiivi 89/106/EMÜ ehitustooteid käsitlevate liikmesriikide õigus- ja haldusnormide ühtlustamise kohta, (1) mida on muudetud di- rektiiviga 93/68/EMÜ, (2) eriti selle artikli 13 lõiget 4, tatud menetlus vastab süsteemidele, mis on kindlaks määratud III lisa punkti 2 alapunktis i ning III lisa punkti 2 alapunkti ii esimeses võimaluses pideva järelevalvega; käesoleva otsusega ettenähtud meetmed on kooskõlas alalise ehituskomitee arvamusega, ning arvestades, et: ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE: komisjon peab valima kahest direktiivi 89/106/EMÜ artikli 13 lõikele 3 vastavast toote vastavustõendamismenetlusest “võima- likult lihtsa, kuid ohutusega kooskõlas oleva menetluse”; see tähendab vajadust otsustada, kas tootja vastutusel toimiv tehase tootmisohje süsteem on teatava toote või tootepere nõuetele vastavuse tõendamisel vajalik ja piisav tingimus või on artik- li 13 lõikes 4 mainitud kriteeriumidele vastavusega seotud põhjustel vaja volitatud sertifitseerimisorgani sekkumist; artikli 13 lõikega 4 nähakse ette, et niiviisi kindlaks määratud menetlus tuleb märkida mandaatidesse ja tehnospetsifikaatides- se; seetõttu on soovitatav määratleda toodete või tooteperede mõiste, nagu seda kasutatakse mandaatides ja tehnospetsifikaa- tides; artikli 13 lõikes 3 ettenähtud kahe menetluse üksikasjalik kirjeldus esitatakse direktiivi 89/106/EMÜ III lisas; seetõttu on vaja iga toote või tootepere puhul selgesti kindlaks määrata meetodid, mille abil tuleb kõnealust kahte menetlust III lisale viidates rakendada, sest III lisas eelistatakse teatavaid süsteeme; artikli 13 lõike 3 punktis a nimetatud menetlus vastab süstee- midele, mis on kindlaks määratud III lisa punkti 2 alapunkti ii esimeses võimaluses ilma pideva järelevalveta ning teises ja kolmandas võimaluses ning artikli 13 lõike 3 punktis b nime- Artikkel 1 I lisas nimetatud toodete nõuetele vastavust tõendatakse me- netlusega, mille kohaselt lisaks tootja vastutusel toimivale teha- se tootmisohje süsteemile on tootmise või toote vastavustõen- damisse ning järelevalvesse kaasatud volitatud sertifitseerimis- organ. Artikkel 2 lisas nimetatud vastavustõendamismenetlus märgitakse Eu- II roopa tehnilise tunnustuse suuniste mandaatidesse. Artikkel 3 Käesolev otsus on adresseeritud liikmesriikidele. Brüssel, 24. juuni 1996 Komisjoni nimel komisjoni liige Martin BANGEMANN (1) EÜT L 40, 11. 2. 1989, lk 12. (2) EÜT L 220, 30. 8. 1993, lk 1. 420 ET Euroopa Liidu Teataja 13/17. kd I LISA — I, II, III ja IV tüüpi ehitusklaaspakettide süsteemid, (1) mis on mõeldud kasutamiseks välisseinte ja katustena. EHITUSKLAASPAKETISÜSTEEMID (RIPPFASSAADID) BETOONIS KASUTAMISEKS MÕELDUD METALLANKRUD (MEHAANILISED KINNITUSDETAILID) — Betoonis kasutamiseks mõeldud metallankrud (suurendatud tugevusega) betoonist konstruktsioonielementide või raskete ehitiseosade nagu välisseinte välisvoodri ja ripplagede fikseerimiseks ja/või toestamiseks. (1) I tüüp: II tüüp: III tüüp: IV tüüp: paneelide omakaal kantakse mehaaniliselt üle liimitud kandekarkassile ja seega konstruktsioonile. Kasutatakse tihendus- materjali purunemise ohu vähendamiseks. paneelide omakaal kantakse mehaaniliselt üle liimitud kandekarkassile ja seega konstruktsioonile. Kõikide teiste jõudude ülekandmine sõltub täielikult konstruktsiooni tihendusmaterjalist. paneelide omakaal juhitakse konstruktsiooni tihendusmaterjali kaudu liimitud kandekarkassile ja seega konstruktsioonile. Kasutatakse tihendusmaterjali purunemise ohu vähendamiseks. kõikide jõudude, sealhulgas paneelide omakaalu ülekandmine liimitud kandekarkassile ja seega konstruktsioonile sõltub täielikult konstruktsiooni tihendusmaterjalist. 13/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 421 II LISA TOODE EHITUSKLAASPAKETISÜSTEEMID (1/1) TOOTEPERE RIPPFASSAADID Nõuetele vastavuse tõendamise süsteemid Järgmises loetelus esitatud toote (toodete) kindlaks määrama Euroopa tehnilise tunnustuse asjakohastes suunistes esitatud järgmise(d) nõuetele vastavuse tõendamise süsteemi(d): ja kavandatud kasutuse (kasutuste) puhul peab Euroopa Tehnilise Tunnustuse Organisatsioon (EOTA) Toode (tooted) Kavandatud kasutus(ed) Tase(med) või klas- s(id) Nõuetele vastavuse tõendamise süstee- m(id) II ja IV tüüpi ehitusklaaspakettide komplektid (1) I ja III tüüpi ehitusklaaspakettide komplektid (3) Välisseinte ja katustena — 1 (2) 2+ (4) (1) II tüüp: paneelide omakaal kantakse mehaaniliselt üle liimitud kandekarkassile ja seega konstruktsioonile. Kõikide teiste jõudude ülekandmine sõltub täielikult konstruktsiooni tihendusmaterjalist. IV tüüp: kõikide jõudude, sealhulgas paneelide omakaalu ülekandmine liimitud kandekarkassile ja seega konstruktsioonile sõltub täielikult konstruktsiooni tihendusmaterjalist. (2) Süsteem 1: vaata direktiivi 89/106/EMÜ III lisa punkti 2 alapunkti i ilma näidiste auditeeritud katsetamiseta. (3) I tüüp: paneelide omakaal kantakse mehaaniliselt üle liimitud kandekarkassile ja seega konstruktsioonile. Kasutatakse tihendusmaterjali purunemise ohu vähendamiseks. III tüüp: paneelide omakaal juhitakse konstruktsiooni tihendusmaterjali kaudu liimitud kandekarkassile ja seega konstruktsioonile. Kasutatakse tihendusmaterjali purunemise ohu vähendamiseks. (4) Süsteem 2+: vaata direktiivi 89/106/EMÜ III lisa punkti 2 alapunkti ii esimene võimalus, sealhulgas tehase tootmisohje sertifitseerimine volitatud asutuse poolt tehase tootmisohje pideva järelevalve, hindamise ja tunnustamise alusel. Süsteemi spetsifikaat peaks olema selline, et seda saab rakendada ka juhul, kui ühe teatava karakteristiku toimivust ei ole vaja kindlaks määrata, sest kas või ühel liikmesriigil puudub sellise karakteristikuga seotud juriidiline nõue (vaata direktiivi 89/106/EMÜ artikli 2 lõiget 1 ning vajaduse korral tõlgendusdokumentide punkti 1. 2. 3). Sellistel toote toimivust kõnealuses seoses deklareerida. tohi karakteristiku vastavustõendamist tootjalt nõuda, kui ta ei soovi juhtudel ei 422 ET Euroopa Liidu Teataja 13/17. kd BETOONIS KASUTAMISEKS MÕELDUD METALLANKRUD (1/1) TOODE TOOTEPERE MEHAANILISED KINNITUSDETAILID Nõuetele vastavuse tõendamise süsteemid Järgmises loetelus esitatud toote (toodete) kindlaks määrama Euroopa tehnilise tunnustuse asjakohastes suunistes esitatud järgmise(d) nõuetele vastavuse tõendamise süsteemi(d): ja kavandatud kasutuse (kasutuste) puhul peab Euroopa Tehnilise Tunnustuse Organisatsioon (EOTA) Toode (tooted) Kavandatud kasutus(ed) Betoonis kasutamiseks mõeldud metallankrud (suurendatud tugevu- sega) Betoonist konstruktsioonielementide või raskete ehitiseosade nagu välis- seinte välisvoodri ja ripplagede fik- seerimiseks ja/või toestamiseks (1) Süsteem 1: vaata direktiivi 89/106/EMÜ III lisa punkti 2 alapunkti i ilma näidiste auditeeritud katsetamiseta. Tase(med) või klas- s(id) Nõuetele vastavuse tõendamise süstee- m(id) 1 (1) Süsteemi spetsifikaat peaks olema selline, et seda saab rakendada ka juhul, kui ühe teatava karakteristiku toimivust ei ole vaja kindlaks määrata, sest kas või ühel liikmesriigil puudub sellise karakteristikuga seotud juriidiline nõue (vaata direktiivi 89/106/EMÜ artikli 2 lõiget 1 ning vajaduse korral tõlgendusdokumentide punkti 1. 2. 3). Sellistel toote toimivust kõnealuses seoses deklareerida. tohi karakteristiku vastavustõendamist tootjalt nõuda, kui ta ei soovi juhtudel ei


title: Ändrat förslag till Europaparlamentets och rådets direktiv om konsumentskydd i samband med prismärkning av produkter som erbjuds konsumenter

eurovoc_concepts:
consumer goods
consumer information
consumer protection
labelling
publishing of prices

formats: pdf pdfa1b print

text: EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION •fr a Bryssel den 24. 06. 1996 KOM(96) 264 slutlig 95/0148 (COD) Ändrat förslag till EUROPAPARLAMENTETS OCH RÅDETS DIREKTIV OM KONSUMENTSKYDD I SAMBAND MED PRISMÄRKNING AV PRODUKTER SOM ERBJUDS KONSUMENTER (framlagt av kommissionen i enlighet med artikel 189a. 2 i Romfördraget) Motivering I. Återblick över ärendets gång Den 12 juli 1995 antog Europeiska gemenskapernas kommission förslaget till direktiv om konsumentskydd i samband med prismärkning av produkter som erbjuds konsumenter. Vid sitt 331:e plenarsammanträde den 20-21 december 1995 avgav Ekonomiska och sociala kommittén sitt yttrande på förslag från sin rapportör Folias. Den 18 april 1996 antog Europaparlamentet en lagstiftningsresolution med parlamentets yttrande, på förslag från sin rapportör Oomen-Ruijten. I resolutionen ombeds kommissionen att ändra sitt förslag i enlighet med de ändringar som föreslås. Rådet för konsumentpolitik höll möte i Luxemburg den 23 april 1996 under italienskt ordförandeskap. Vid detta möte kom man fram till ett enhetligt politiskt samförstånd till en gemensam ståndpunkt om ovannämnda förslag till direktiv. II. Kommentarer till ändringarna Europaparlamentets 22 ändringar kan anses motsvara fyra huvudsakliga syften. I ett antal ändringar preciserade för det första parlamentet räckvidden på den av kommissionen föreslagna texten, särskilt bestämmelsernas syfte och tillämpningsområde. De preciseringar som antogs förändrade inte i grunden kommissionens förslag. Därefter tog man hänsyn till de extra kostnader som skulle kunna påtvingas den smaskaliga detaljhandeln genom att föreskriva en kontinuerlig uppföljning av kommissionen och finansiellt stöd till informationsprogram för denna handel. Emellertid, i stället för en tillfällig eller permanent befrielse för viss småskalig handel föredrog parlamentet en längre anpassningsperiod. Parlamentet önskade även understryka konsumentupplysningens betydelse när den gemensamma valutan införs genom att föreskriva dubbel prismärkning och utbildning för anställda inom handeln. Slutligen övergav parlamentet i klartext sambandet mellan skyldigheten att ange jämförpris och undantaget för varor som saluförs i mängdserier. 1. Klargörande av texten Beträffande parlamentets första avsikt delar kommissionen dess ståndpunkt. I kommissionens ändrade förslag godkändes därför ändringarna nr 1, 2, 9 (artikel 2. a och 2. b), 10, 11, 12, 13, 16, 20, 21 och 24 i syfte att klargöra och precisera dessa bestämmelser. I sju fall (ändringarna nr 2, 3, 5, 11, 16, 20 och 24) omformulerade kommissionen texten genom att införa ändringar av redaktionell eller lagstiftningsteknisk art, naturligtvis utan att ändra något i sak. Godkännandet av ändring nr 16 medförde ändringar i stycket femton och sexton i ingressen, beaktandemeningen oräknad. Vad gäller ändring nr 24 delade kommissionen dessutom upp denna ändring och tog upp den i artikel 1. 2 och artikel 3. 2. Detta innebär en skyldighet att fortfarande ange försäljningspris men inte jämförpris för den försäljning som anges i artikel 3. 2. Godkännandet av ändring nr 24 fick också till följd att artikel 7 ändrades. Ändring nr 9 ( c ) godkändes inte av kommissionen därför att den ger en alltför tvetydig definition av detaljhandeln. Ändring nr 14 avser märkningssätt. Kommissionen anser att medlemsstaterna själva bäst kan fastställa närmare tillämpningsföreskrifter med hänsyn till marknadssituationen. Ändringen godkändes därför inte. 2. Den smaskaliga detaljhandeln De nya bestämmelserna påtvingar i viss utsträckning handeln större bördor. Denna sektor, särskilt den smaskaliga detaljhandeln, är dock föremål för Europaparlamentets särskilda uppmärksamhet. Kommissionen har därför sökt en lösning som inte framstår som alltför betungande samtidigt som man tagit hänsyn till det nödvändiga informationsbehovet. I ändringarna nr 6 och 22 föreslås en lägesrapport för den smaskaliga detaljhandeln ett år efter att tidsfristen för överförande till nationell lagstiftning har gått ut. Enligt kommissionens erfarenhet är ett år inte tillräckligt lång tid för att fa en uppfattning om tillämpningen av direktivet i syfte att utarbeta en rapport. Det skulle behövas åtminstone två år. En sådan tidsfrist skulle göra det möjligt för kommissionen att mer i detalj studera direktivets ekonomiska konsekvenser för den smaskaliga detaljhandeln. Ändring nr 19 avser finansiellt stöd till viss småskalig detaljhandel. Kommissionen anser inte att finansiellt stöd till informationsprogram för den smaskaliga detaljhandeln är en realistisk lösning. För det första är den smaskaliga detaljhandelns problem alltför komplexa för en definitiv reglering på gemenskapsnivå. Det måste särskilt understrykas att stödets art beror helt och hållet på faktorer som kommissionen varken kan känna till eller påverka. I vissa medlemsstater där handeln i sin helhet redan tillämpar järnförprismärkning skulle ett sådant stöd inte vara befogat. Kriterier måste dessutom fastställas. Det är också viktigt att medlemsstaterna fullt ut kan uppskatta arten av de eventuella svårigheterna, särskilt om de har direkt samband med genomförandet av bestämmelserna. Vad gäller livsmedel måste man förvisso komma ihåg att en betydande del redan är i kraft sedan ett flertal år tillbaka. Slutligen måste man konstatera att investering i teknik för prismärkning är ekonomiskt förnuftigt eftersom det är ett redskap för marknadsföring och lagerkontroll. De utgifter detta medför är inte stora, särskilt med sikte på en anpassningsperiod för småhandeln, vilket gör det möjligt för den att amortera kostnaderna under en längre tid. Kommissionen har därför sett Europaparlamentets ändring nr 18 som en lösning för den smaskaliga handeln, nämligen en frikostig anpassningsperiod på ytterligare sex år efter den tidpunkt då de bestämmelser som antas i kraft av direktivet skall börja tillämpas. Dessutom är kommissionen beredd att tillhandahålla uppgifter om kostnader och godkände följaktligen ändring nr 5. 3. Införandet av den gemensamma valutan Parlamentet önskade ta hänsyn till konsumentinformationens betydelse när den gemensamma valutan införs. Med anledning av detta föreslog man ändringarna nr 4, 15, 17 och 23 avseende övergångsperioden när den gemensamma valutan införs, i syfte att vänja konsumenterna vid valutornas relativa värde. Samtidigt som man bekräftar att tydliga priser är en prioritering vid genomförandet av den ekonomiska och monetära unionen anser kommissionen att det är för tidigt att fastställa sådana bestämmelser redan nu, samtidigt som stödåtgärderna skall bli föremål för en övergripande presentation. 4. Avstående från sambandet med mängdserier Kommissionen godkände ändring nr 3, i vilken det fastställs att mängdserier har en särskild funktion och sambandet med dessa överges i klartext. III. Sammanfattning KOMMISSIONENS YTTRANDE ÖVER PARLAMENTETS ÄNDRINGSFÖRSLAG Ändring nr Bestämmelse Kommissionen Ny numrering 1 2 3 4 5 6 9 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Stycket -1 i ingressen, beaktandemeningen oräknad (nytt) godkänd Första stycket i ingressen, beaktandemeningen oräknad godkänd Stycket 6a i ingressen, beaktandemeningen oräknad (nytt) Stycket 12a i ingressen, beaktandemeningen oräknad (nytt) Stycket 17a i ingressen, beaktandemeningen oräknad (nytt) Nittonde stycket i ingressen, beaktandemeningen oräknad Artikel 2. a och 2. b Artikel 2. c Artikel 3. 2 Artikel 3. 2 Artikel 4. 2 Artikel 4. 3 Artikel 5 Artikel 5a (ny) Artikel 6 Artikel 6. 3a (ny) Artikel 7, första stycket Artikel 7a (ny) Artikel 9 Artikel 10. 1 Artikel 11. 1 Artikel 6. 3b (ny) Artikel la (ny) godkänd avslagen godkänd avslagen godkänd avslagen godkänd godkänd godkänd godkänd avslagen avslagen godkänd avslagen godkänd avslagen godkänd godkänd avslagen avslagen godkänd Första stycket i ingressen, beaktandemeningen oräknad Andra stycket i ingressen, beaktandemeningen oräknad Åttonde stycket i ingressen, beaktandemeningen oräknad Tjugonde stycket i ingressen, beaktandemeningen oräknad Artikel 2 Artikel 4. 3 Artikel 4. 4 utgår Artikel 4. 2 Artikel 6 Artikel 7, törsta stycket Artikel 9 Artikel 10 Artiklarna 1. 2 och 3. 2 Ovanstående tabell visar att kommissionen godkänt 14 av Europaparlamentets 22 antagna ändringsförslag. ANDRÅT FÖRSLAG TILL EUROPAPARLAMENTETS OCH RÅDETS DIREKTIV OM KONSUMENTSKYDD I SAMBAND MED PRISMÄRKNING AV PRODUKTER SOM ERBJUDS KONSUMENTER URSPRUNGLIGT FÖRSLAG ÄNDRINGSFÖRSLAG EUROPAPARLAMENTET OCH EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DETTA DIREKTIV Ingen ändring med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, särskilt artikel 129a. 2 i detta, Ingen ändring med beaktande av kommissionens förslag1, Ingen ändring med beaktande av Ekonomiska och sociala kommitténs yttrande2, Ingen ändring i enlighet med förfarandet i artikel 189b i Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, och Ingen ändring med beaktande av följande: Ingen ändring EGTnr C 260, 5. 10. 1995, s. 5 EGTnrC82, 19. 3. 1996, s. 32 1. En öppet fungerande marknad och korrekta främjar konsumentskyddet och en sund konkurrens mellan företag och deras produkter. information kan 1. Det är viktigt att ge konsumenter ett starkt skydd. Gemenskapen bidrar till detta genom särskilda åtgärder som föreskriver adekvat konsumentinformation om priset på de varor som erbjuds konsumenter. 2. Det är därför viktigt att ge konsumenter ett starkt skydd. Gemenskapen bidrar till detta genom som särskilda föreskriver exakt, klar och otvetydig konsumentinformation om priset på de varor som erbjuds konsumenter. åtgärder konsumentpolitiska 2. Gemenskapens program3 om bestämmelser innehöll utarbetandet av gemensamma principer för prismärkning. 3. Ingen ändring 3. Dessa principer har upprättats genom rådets direktiv 79/581/EEG av den 19 juni 19794, ändrat genom rådets direktiv 88/315/EEG av den 7 juni 19885 för livsmedel och genom rådets direktiv 88/314/EEG av den 7 juni 19886 för andra varor än livsmedel. 4. Skyldigheten att ange försäljningspris och jämförpris bidrar avsevärt till att förbättra i och med att konsumentinformationen konsumenterna far tillgång till uppgifter som är oumbärliga om de skall kunna göra förnuftiga val. 4. Ingen ändring 5. Ingen ändring 5. Den föreskrivna åtgärden tillät inte desto mindre ett antal undantag från det allmänna kravet på jämförprismärkning, särskilt i de fall då varor säljs i vikter eller volymer som motsvarar värdena på de mängdserier som 6. Ingen ändring EGTnr C 92,25. 4. 1975, s. 2 och EGT nr C 133, 3. 6. 1981, s. 2 EGTnrL158,26. 6. 1979,s. l9 EGT nr L 142, 9. 6. 1988, s. 23 EGT nr L 142, 9. 6. 1988, s. 19 fastställts på gemenskapsnivå. och varor 6. Detta samband mellan jämförprismärkning 7. Ingen ändring av av standardisering förpackningarna har utgjort ett hinder vid genomförandet av den föreskrivna åtgärden, vilken har konstaterats vara onödigt svår att tillämpa. Det finns sålunda skäl att överge detta föråldrade samband för att nå fram till en nödvändig förenkling, utan att det påverkar åtgärden om standardisering av förpackningar. 8. Producenter och näringsidkare som arbetar med mängdserier kan fortsätta att göra så och även vidareutveckla detta, dock under förutsättning att iämförpriser också anges. 7. Därför är det nödvändigt att se över de 9. Ingen ändring samlade svårigheter som påträffas vid genomförandet av den åtgärd som föreskrivs genom ovan nämnda direktiv och att föreslå en ny förenklad åtgärd som gör det lättare att uppnå det huvudsakliga mål som eftersträvas, nämligen att garantera adekvat konsumentinformation. 8. Angivelse av varors försäljningspris och jämförpris är ett enkelt sätt att ge konsumenterna optimala möjligheter att utvärdera och jämföra varors art och kvalitet och därmed göra det möjligt för dem att göra kloka val som grundar sig på enkla jämförelser. att 9. Följaktligen bör en allmän skyldighet bibehållas ange varors samtidigt försäljningspris och jämförpris som gäller alla varor utom varor som säljs i lös vikt, för vilka försäljningspriset inte kan fastställas förrän konsumenten gjort sin beställning. 10. Ingen ändring 11. Ingen ändring 10. Endast ett regelverk som antas på 12. Ingen ändring att gemenskapsnivå gör det möjligt säkerställa enhetlig och tydlig information för alla konsumenter på den inre marknaden. Det nya förenklade tillvägagångssättet är tillräckligt och samtidigt nödvändigt för att uppnå denna målsättning. 13. Ingen ändring 14. Ingen ändring 15. Ingen ändring 11. Tydlig prisinformation har dessutom prioriterats inom ramen för genomförandet av den ekonomiska och monetära unionen (EMU) och åtgärder bör sättas in för att förbättra den. Dessa åtgärder bör genomföras i god tid före övergången till den gemensamma valutan. 12. Det skulle i hög grad underlätta införandet av den gemensamma valutan om enkla konsumenterna referenspunkter att möjliggöra prisjämförelser. tillhandahölls för 13. Det är nödvändigt att ta hänsyn till att vissa produkter säljs i andra gångbara och de använda mängder vanligen basmängder som nämns i direktivet, varför det är lämpligt att medlemsstaterna i vissa fall att kan berättigade detta jämförpriset hänför mängdvärde, vilket är anpassat efter användningen. godkänna till sig än 16. Ingen ändring 14. Medlemsstaterna skall ha möjligheter att anpassa kravet på jämförprisrnärkning till vissa näringsidkare och till vissa former av handel och likaså att göra bedömningen att en sådan angivelse inte är nödvändig för ett antal varor när den lämplig konsumentinformation. inte ger 15. Det är även nödvändigt att bibehålla 17. Det finns även skäl att behålla till undantag möjligheten för medlemsstaterna att göra medlemsstaternas möjlighet från skyldigheten att ange jämförpriset för varor för vilka denna prismärkning skulle vara meningslös eller riskera att skapa förvirring. Det gäller i synnerhet när mängdangivelsen för prisjämförelsen eller när olika saluförs i samma förpackning. inte är väsentlig från för varor undantag ange att för vilka denna jämförpris prismärkning skulle vara betydelselös. Detta gäller särskilt när mängdangivelsen inte är av avgörande betydelse för prisjämförelsen eller produkter när olika varor saluförs i samma förpackning skyldigheten 16. Medlemsstaterna far, för att underlätta tillämpningen av de bestämmelser som föreskrivs, när det gäller varor andra än livsmedel, upprätta en lista över de varor eller varukategorier för vilka kravet på jämförprisrnärkning fortsatt skall gälla 17. Utvecklingen av distributionsformer måste tas i betraktande och lösningar måste utarbetas för att tillhandahålla bästa möjliga konsumentinformation om varors pris till en så låg marginalkostnad som möjligt. som föreskrivs 18. För att underlätta tillämpningen av de bestämmelser skall medlemsstaterna, när det gäller andra varor än livsmedel, upprätta en lista över de varor för vilka kravet på jämförprisrnärkning fortsatt skall gälla. 19. Ingen ändring Innan bestämmelserna är det därför skall böria 20. tillämpas att viktigt kommissionen i samarbete med regeringarna och de behöriga nationella organen utarbetar en exakt översikt över vilka kostnader för direktivet detaljhandeln, och medelstora företag. sett medför små särskilt totalt för 21. Ingen ändring bör Det föreskrivas 18. en anpassningsperiod som är avpassad för de berörda marknadsaktörerna för att göra det möjligt för dem att fastställa föreskrifterna för jämförprisrnärkning. i 19. Särskild uppmärksamhet bör ägnas de 22. Ingen ändring anpassningar som avser små detaljistföretag, med beaktande synnerhet av den teknologiska utvecklingen och tidtabellen för införandet av den gemensamma valutan. Kommissionen kommer för detta ändamål att lägga fram en rapport i vilken utvärderas situationen två år före den sista föreskrivna tidsgränsen för den allmänna tillämpningen av åtgärden. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE Artikel 1 Syftet med detta direktiv är att föreskriva angivelse av försäljningspris och jämfbrpris på alla varor som konsumenter erbjuds av näringsidkare, för konsumenterna att vid behov göra en prisjämförelse. underlätta för att 1. Ingen ändring 2. Detta direktiv omfattar inte auktionsförsälining och - privat försäljning - Artikel 2 I detta direktiv avses med I detta direktiv avses med a) försäljningspris: priset på en bestämd mängd av en vara. b) jämfbrpris: priset på ett kilo, en liter, en meter, en kvadratmeter, en kubikmeter av en vara eller en annan enhetlig och gångbar mängd i medlemsstaterna vanligen används vid försäljning av vissa varor, som a) försäljningspris: det slutliga priset på en bestämd mängd av en vara, dvs, inklusive mervärdeskatt, avgifter och alla övriga kostnader för tiänster som konsumenten måste betala. b) jämförpris: det slutliga priset, dvs, inklusive alla övriga avgifter och mervärdeskatt, kostnader för tiänster som konsumenten måste betala, på ett kilo, en liter, en meter, en kvadratmeter, en kubikmeter av en vara eller en annan enhetlig och gångbar mängd som i medlemsstaterna vid vanligen försäljning av vissa varor. används c) vara som säljs i lös vikt: vara som inte är färdigförpackad eller som inte mäts upp eller vägs annat än i konsumentens närvaro. c) vara som sals i lös vikt: vara som inte är färdigförpackad eller som inte mäts upp eller vägs annat än i konsumentens närvaro. 10 Artikel 3 1. Försäljningspriset och jämförpriset måste 1. Ingen ändring anges för alla varor som nämns i artikel 1 om inte annat följer av artikel 6. 2. Kravet att ange iämförpriset skall inte omfatta: - livsmedel som säljs på hotell, kaféer, restauranger, pubar, biografer och teatrar, fritidsanläggningar, utbildningsinrättningar. personalbutiker på arbetsplatser, sjukhus, personalmatsalar och liknande inrättningar. - ambulerande försäljare. - varor som säljs ombord på transportmedel. - varor som säljs i automater. 2. Då varan säljs i lös vikt måste jämförpriset anges på alla varor som nämns i artikel 1 eftersom försäljningspriset inte kan fastställas förrän konsumenten gjort sin beställning. 3. Då varan säljs i lös vikt måste endast jämförpriset anges på alla varor som nämns i artikel 1. 4. Föregående punkter skall även tillämpas på all slags reklam i vilka priser anges. Artikel 4 1. Försäljningspriset och jämförpriset måste vara entydigt samt lätt igenkännligt och tydligt läsbart. Ingen ändring 2. Försäljningspriset och iämförpriset skall ange det slutliga priset på varan på det sätt som fastställts av medlemsstaterna. 2. Utgår. 3. Jämförpriset skall hänföra sig till den angivna mängden i enlighet med nationella bestämmelser och gemenskapsbestämmelser. 2. Jämförpriset skall hänföra sig till den angivna mängden i enlighet med nationella bestämmelser och gemenskapsbestämmelser. 11 Nettomängderna måste särskilt anges. Artikel 5 skall Medlemsstaterna fastställa tillämpningsföreskrifterna för prismärkningen, särskilt när det gäller priset på en sådan gångbar och vanligen använd mängd som avses i artikel 2 b. Ingen ändring Artikel 6 en sådan märkning 1. Medlemsstaterna far medge undantag från skyldigheten att ange jämförpriset för varor för skulle vara vilka meningslös på grund av deras natur eller destination, och för varor för vilka en sådan märkning inte ger adekvat information till konsumenten eller är av sådant slag att den skapar förvirring. 1. Medlemsstaterna får medge undantag från skyldigheten att ange jämförpris på varor för vilka en sådan märkning saknar betydelse på grund av deras natur eller ändamål. 2. Medlemsstaterna får medge undantag från 2. utgår skyldigheten att ange iämförpriset för varor för vilka en angivelse av längd, vikt eller volym inte fordras av de bestämmelser som fastställts på nationell nivå eller gemenskapsnivå. Denna möilighet omfattar särskilt varor som säljs styckevis. skall gälla. Förteckningen 2. När det gäller andra varor än livsmedel skall medlemsstaterna upprätta en lista över de varor för vilka kravet på jämförprismärkning fortsatt skall upprättas på ett praktiskt sätt med en gemensam nomenklatur. Kommissionen skall tillhandahålla en ram för att säkerställa en så fullständig samstämmighet som möjligt vad gäller medlemsstaternas i förteckningar. innehållet av de bestämmelser 3. Medlemsstaterna får, för att underlätta tillämpningen som föreskrivs i artikel 61 och 6. 2. när det gäller varor andra än livsmedel, upprätta en lista över de varor eller varukategorier för vilka kravet på jämförprismärkning fortsatt skall gälla. 12 Artikel 7 bestämma Medlemsstaterna att får skyldigheten att ange jämfbrpriset på andra varor än de som säljs i lös vikt, som utbjuds till försäljning av vissa mindre detaljistföretag, tillämpas senast den 6 juni 2001. i den mån jämförprismärkning från och med den 7 juni 1997. bestämma Medlemsstaterna att får skyldigheten att ange jämfbrpris på andra varor än de som saluförs i lös vikt av viss småskalig tillämpas senast sex år efter att detaljhandel, detta direktiv offentliggjorts, i den mån jämförprismärkning från och med det datum som anges i artikel 10. 1. - troligen kommer att lägga en onödigt tung börda på sådana näringsidkare, eller - troligen kommer att lägga en onödigt tung börda på sådana näringsidkare, eller som utbjuds - förefaller opraktisk på grund av det antal varor försäljning, försäljningsytan, hur den disponeras eller de villkor som är speciella för vissa former av handel, t. ex. vissa former av kringvandrande försäljare. till som utbjuds - förefaller opraktisk på grund av det antal varor försäljning, fbrsäljningsytan, hur den disponeras eller de villkor som är speciella villkor för vissa former av handel. till Ingen ändring Artikel 8 skall Medlemsstaterna fastställa bestämmelserna för de sanktioner som skall gälla vid överträdelser av de nationella tillämpas genom detta bestämmelser som direktiv och skall vidta alla åtgärder som är nödvändiga för att säkerställa genomförandet av dessa. De sålunda föreskrivna sanktionerna måste och avrådande. avpassade effektiva, vara Artikel 9 1. I artikel 10 första stycket första meningen i rådets direktiv 79/5 81/EEG av den 19 juni 1979 och i artikel 10 första stycket första meningen i rådets direktiv 88/314/EEG av den 7 juni 1988 skall orden "ett uppskov på nio år" ersättas med "en tidsfrist som löper ut vid den 13 ändrat Rådets direktiv 79/581/EEG av den 19 juni direktiv genom 1979, 88/315/EEG av den 7 juni 1988 och direktiv 88/314/EEG av den 7 juni 1988 skall upphöra att gälla den 7 juni 1997. rådets tidpunkt som föreskrivs i artikel 10. 1 i direktiv 96/. /EG". rådets ändrat 2. Rådets direktiv 79/581/EEG av den 19 juni direktiv genom 1979, 88/315/EEG av den 7 juni 1988, rådets direktiv 88/314/EEG av den 7 juni 1988 och Europaparlamentets direktiv och 95/58/EG7 av den 29 november 1995 skall upphöra att gälla från och med den tidpunkt som föreskrivs i artikel 10. 1. rådets Artikel 10 1. Medlemsstaterna skall sätta i kraft de lagar och andra författningar som är nödvändiga för att följa detta direktiv senast den 6 juni 1997. De skall genast underrätta kommissionen om detta. De bestämmelser som antas skall börja tillämpas från och med den 7 juni 1997. 1. Medlemsstaterna skall sätta i kraft de lagar och andra författningar som är nödvändiga för att följa detta direktiv senast två år efter att det offentliggjorts. De skall genast underrätta kommissionen om detta. De bestämmelser som antas skall börja tillämpas två år efter att detta direktiv har offentliggjorts. dessa 2. Ingen ändring antar en medlemsstat 2. När bestämmelser skall de innehålla en hänvisning till detta direktiv eller åtföljas av en sådan hänvisning när de offentliggörs. Närmare föreskrifter om hur denna hänvisning skall göras skall varje medlemsstat själv utfärda. 3. Medlemsstaterna skall till kommissionen överlämna texterna till de bestämmelser i nationell lagstiftning som de antar inom det område som omfattas av detta direktiv. De skall särskilt ange de bestämmelser som antagits i kraft av artiklarna 5, 6 och 7 liksom all senare anpassning. 3. Ingen ändring 4. Medlemsstaterna de bestämmelser för sanktioner som föreskrivs i artikel 8 liksom all senare justering. skall meddela 4. Ingen ändring EGT nr L 299, 12. 12. 1995, s. 11 H Artikelll 1. Kommissionen skall till Europaparlamentet 1. Ingen ändring och rådet överlämna en första rapport om tillämpningen som föreskrivs i artikel 7 senast två år efter det datum som anges i artikel 10. 1. av de bestämmelser 2. Kommissionen skall till Europaparlamentet 2. Ingen ändring och rådet överlämna en allmän rapport om tillämpningen av detta direktiv senast fyra år efter det datum som anges i artikel 10. 1. Artikel 12 Detta direktiv riktar sig till medlemsstaterna. Ingen ändring tS ISSN 1024-4506 KOM(96) 264 slutlig DOKUMENT SV 10 Katalognummer : CB-CO-96-275-SV-C ISBN 92-78-05309-0 Byrån för Europeiska gemenskapernas officiella publikaboner L-2985 Luxemburg lk


title: ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σχετικά με τις τροπολογίες που προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με μια πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την τελική διάθεση των πολυχλωρoδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT)

eurovoc_concepts:
biodegradability
chlorine
research programme
used oil
waste disposal

text: I IIHI'OIIII TUN ! YI'UI ΙΛΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟ IIII UN •a if -ci if « A* Βρυξέλλες, 24. 06 I9<H, COM(9(>) 301 τελικό - SYN 16 ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σχετικά με τις τροπολογίες που προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με μια πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχτικά με την τελική διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλιων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT) (υποβλήθηκε α πό την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 189 Γ, στοιχείο δ) της συνθήκης ΕΚ) 1. Στις 12 Δεκεμβρίου 1988, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρότπση οδηγίας, βασισμένη στο άρθρο 100 Λ της Συνθήκης Ι Κ, για ιην ιτ. λική διάθεση των PCB και των PCT1. 2. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή γνωμοδότησε σχετικά στις 28 Φεβρουαρίου 19892. 3. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωμοδότησε σε πρώτη ανάγνωση στις 17 Μαΐου 19901 και στις 12 Δεκεμβρίου 1990Λ. 4. Στις 22 Οκτωβρίου 1991, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο τροποποιημένη πρόταση με βάση τα άρθρα 100 Α και 1Ί3 της Συνθήκης5. 5. Στις 16 Δεκεμβρίου 1994, το Συμβούλιο κατέληξε σε κατ' αρχήν συμφωνία για τον καθορισμό κοινής θέσης με βάση το άρθρο 130 Σ της Συνθήκης. Κατόπιν αυτού, ζήτησε τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με το σημείο αυτό. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικρότησε την αλλαγή της νομικής βάσης με το ψήφισμα του της 20ης Σεπτεμρίου 1995. Στις 27 Νοεμβρίου 1995, το Συμβούλιο υιοθέτησε κοινή θέση σύμφωνα με το άρθρο 189 Γ της Συνθήκης. 6. Στη συνοδό του της 22ας Μαΐου 1996, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάνθηκε σε δεύτερη ανάγνωση σχετικά με την κοινή θέση, εγκρίνοντας τρεις τροπολογίες. 7. Καμία από τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν έγινε δεκτή από την Επιτροπή. Οι θέσεις της Επιτροπής, όσον αφορά καθεμία από τις τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση, έχουν ως εξής: Τροπολογία αριθ. 5 -Με την τροπολογία αυτή στο τρίτο εδάφιο του αιτιολογικού, ζητείται να χρηματοδοτηθεί η έρευνα για άλλες μεθόδους τελικής διάθεσης των PCB και των PCT, ειδικότερα δε για τις μεθόδους που περιλαμβάνουν βακτηριδιακή βιοαποδόμηση και προεπεξεργασία με παραλαβή του χλωρίου. Η έρευνα αυτή υπερβαίνει το πεδίο των PCB και των PCT, καθώς αφορά γενικότερα τις οργανοχλωριούχες ενώσεις. Η Επιτροπή πάντως θα προσπαθήσει να συμπεριλάβει αυτό το θέμα στο 5ο πρόγραμμα-πλαίσιο έρευνας. COM (88) 559 τελικό - SYN 161 της 18ης Οκτωβρίου 1988, ΕΕ αριθ. C 319 της 12. 12. 1988 ΕΕ αριθ. C 139 της 5. 6. 1989, σ. 1 ΕΕ αριθ. C 149 της 18. 6. 1990, σ. 150 ΕΕ αριθ. C 19 της 28. 1. 1991, σ. 83 COM (91) 373 τελικό - SYN 161 της 22ας Οκτωβρίου 1991, ΕΕ αριθ. C 299 της 20. 11. 1991, σ. 9 Τροπολογία αριθ. 2 -Η τροπολογία αυτή αναφέρεται στο όγδοο εδάφιο του αιτιολογικού και απαιτεί να μειωθεί από 50 σε 20 ppm η ανώτατη οριακή τιμή για την περιεκτικότητα σε PCB/PCT των μιγμάτων που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων. συμπεριλαμβανομένων καύσιμα, ως της τροποποίηση οδηγίας 75/439 περί Κατά την άποψη της Επιτροπής, η μείωση αυτή θα πρέπει να επιδιωχθεί με των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων. Η Επιτροπή ανέλαβε την υποχρέωση, με δήλωση στα πρακτικά του Συμβουλίου, να προτείνει τροποποίηση της οδηγίας 75/439 με σκοπό να μειωθεί από 50 σε 20 ppm η ανώτατη οριακή τιμή για την περιεκτικότητα σε PCB/PCT των μιγμάτων που προορίζονται να των καύσιμα, χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων. συμπεριλαμβανομένων χρησιμοποιηθούν διαθέσεως ως Τροπολογία αριθ. 3 -Η τροπολογία αυτή αναφέρεται στο άρθρο 3 και καλεί τα κράτη μέλη να ελέγχουν την τήρηση των διατάξεων της οδηγίας και να μεριμνήσουν για την επιβολή αποτελεσματικών κυρώσεων. Ο έλεγχος της εφαρμογής της οδηγίας και η επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης, αποτελούν καθήκον κάθε κράτους μέλους. ISSN 0254-1483 COM(96) 301 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 14 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-309-GR-C ISBN 92-78-05775-4 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο


text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS Bruselas, 24. 06. 1996 COM(96) 264 final 95/0148 (COD) Propuesta modificada de DIRECTIVA DEL PARLAMENTO EUROPEO Y DEL CONSEJO RELATIVA A LA PROTECCIÓN DE LOS CONSUMIDORES EN MATERIA DE INDICACIÓN DE LOS PRECIOS DE LOS PRODUCTOS OFRECIDOS A LOS CONSUMIDORES (presentada por la Comisión con arreglo al apartado 2 del artículo 189 A del Tratado CE) Exposición de motivos I. Recordatorio del procedimiento La Comisión de las Comunidades Europeas adoptó el 12 de julio de 1995 la propuesta de directiva relativa a la protección de los consumidores en materia de indicación de los precios de los productos ofrecidos a los consumidores. El Comité Económico y Social emitió su dictamen en la sesión plenaria n° 331 de 20 y 21 de diciembre de 1995, a propuesta de su ponente, el Sr. Folias. El Parlamento Europeo aprobó el 18 de abril de 1996 una Resolución legislativa que contiene el dictamen del Parlamento Europeo a propuesta de su ponente, la Sra. Oomen- Ruijten. En esta Resolución el Parlamento pide a la Comisión que modifique su propuesta en función de las enmiendas propuestas. El Consejo "Consumidores" se celebró el 23 de abril de 1996 en Luxemburgo bajo la Presidencia italiana. En dicho Consejo se alcanzó un acuerdo político unánime de posición común sobre la propuesta de directiva arriba mencionada. II. Comentario de las modificaciones Puede considerarse que las 22 enmiendas aprobadas por el Parlamento Europeo responden a cuatro preocupaciones principales. En primer lugar, el Parlamento precisó, en una serie de enmiendas, el alcance del texto propuesto por la Comisión, en especial el objetivo y el ámbito de aplicación del dispositivo. Las precisiones adoptadas no modifican de manera sustancial la propuesta de la Comisión. A continuación, tuvo en cuenta los costes adicionales que podrían imponerse a los pequeños comercios al por menor mediante la previsión de un seguimiento permanente de la Comisión y un apoyo financiero para programas de información destinados a esta categoría. No obstante, en lugar de una exención permanente o temporal de determinados pequeños comercios, el Parlamento prefiere un periodo de adaptación más largo. Por otra parte, el Parlamento quiso asimismo subrayar la importancia de la información de los consumidores con motivo de la introducción de la moneda única mediante la previsión de una doble indicación de los precios y una formación de los empleados de los comercios. Finalmente, el Parlamento abandonó inequívocamente el vínculo entre la obligación de la indicación del precio por unidad de medida y la exención para los productos comercializados en series. 1. Clarificación del texto Por lo que respecta a la primera preocupación del Parlamento, la Comisión comparte su punto de vista. Por este motivo, ha incluido en su propuesta modificada las enmiendas 1, 2, 9 (por lo que respecta a las letras a) y b) del artículo 2), 10, 11, 12, 13, 16, 20, 21 y 24 para clarificar y precisar el dispositivo propuesto. En siete casos (enmiendas 2, 3, 5, 11, 16, 20 y 24) la Comisión ha reformulado el texto mediante la inclusión de cambios de redacción o de técnica legislativa sin por ello aportar modificaciones sobre el fondo. La aceptación de la enmienda 16 ha tenido como consecuencia una modificación de los considerandos 15 y 16. Por lo que respecta a la enmienda 24, la Comisión ha asimismo separado la enmienda y la ha retomado en el segundo apartado del artículo 1 y en el segundo apartado del artículo 3, lo que implica que los elementos de la lista del apartado 2 del artículo 3 siguen estando sometidos a la obligación de mencionar el precio de venta, pero no a la de indicar el precio por unidad de medida. La aceptación de la enmienda 24 ha tenido asimismo como consecuencia una modificación del artículo 7. La Comisión no ha aceptado la enmienda 9 (por lo que respecta a la letra c)) ya que ofrece una definición demasiado ambigua y amplia del comercio al por menor. La enmienda 14 tiene por objeto el modo de etiquetado. La Comisión considera que los Estados miembros están mejor capacitados para determinar las modalidades detalladas de aplicación en función de sus realidades comerciales; por este motivo, no se ha aceptado esta enmienda. 2. Pequeños comercios al por menor El nuevo dispositivo incrementa en cierta medida las cargas impuestas al comercio. Ahora bien, el Parlamento Europeo presta una especial atención a este sector y, en especial, al de los pequeños comercios al por menor. Por lo que respecta a la Comisión, ha buscado asimismo una solución que no parezca demasiado compleja teniendo a la vez en cuenta el objetivo de información necesaria. Las enmiendas 6 y 22 proponen un informe sobre la situación de los pequeños comercios al por menor un año después de la finalización del plazo de transposición. Según la experiencia de la Comisión, un periodo de un año no es suficiente para obtener una experiencia sobre la aplicación de la directiva que permita la redacción de un informe. Así pues, sería necesario un periodo mínimo de dos años, que permitiría a la Comisión estudiar en mayor profundidad la repercusión económica de la Directiva en los pequeños comercios al por menor. La enmienda 19 hace referencia a un apoyo financiero a determinados pequeños comercios al por menor. La Comisión no considera que una posible solución sea el apoyo financiero a programas de información destinados a los pequeños comercios al por menor. En primer lugar, el problema de los pequeños comercios al por menor es demasiado complejo para regularlo definitivamente a escala comunitaria. En concreto, hay que señalar que la naturaleza de una ayuda depende por completo de factores que la Comisión nô puede conocer y en los que no puede influir. No tendría sentido una ayuda de este tipo en algunos Estados miembros en los que todo el comercio ya aplica la indicación del precio por unidad de medida. Por otra parte, deberían establecerse criterios. Es asimismo importante que los Estados miembros puedan apreciar plenamente la naturaleza de las posibles dificultades y, en especial, si estas dificultades están directamente vinculadas a la aplicación del dispositivo. En efecto, es preciso recordar que, como mínimo para los productos alimentarios, ya está en vigor una parte importante desde hace muchos años. A continuación, es preciso observar que la inversión en las técnicas que permiten la indicación de los precios es económicamente razonable, ya que son un instrumento de comercialización y de control de existencias. Los gastos que conlleva no son muy elevados, especialmente habida cuenta del periodo de adaptación para los pequeños comercios que les permite una amortización en un largo período. Por este motivo, la Comisión prevé como solución la enmienda 18 del Parlamento Europeo relativa a los pequeños comercios: un periodo de adaptación generoso de seis años adicionales tras la fecha de aplicación de las disposiciones adoptadas en virtud de la Directiva. Además, está dispuesta a suministrar información sobre los costes y, por tanto, ha aceptado la enmienda 5. 3. Introducción de la moneda única El Parlamento quiso tener en cuenta la importancia de la información de los consumidores por lo que respecta a la introducción de la moneda única. Por este motivo, propuso las enmiendas 4, 15, 17 y 23 relativas al periodo transitorio para la introducción de la moneda única a fin de acostumbrar a los consumidores a los valores relativos de las monedas. Si bien corrobora que la transparencia de los precios es una prioridad en el marco de la realización de la Unión Económica y Monetaria, la Comisión considera que es prematuro establecer en la actualidad precisiones de este tipo habida cuenta de que debe realizarse una presentación global de las medidas de acompañamiento. 4. Abandono del vínculo con las series La Comisión'ha aceptado la enmienda 3. Señala que las series tienen una función distinta y ha abandonado inequívocamente el vínculo con las series. III. Balance N° de la enmienda 1 2 3 4 5 6 9 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 j OPINIÓN DE LA COMISIÓN EN RELACIÓN CON LAS ENMIENDAS PARLAMENTARIAS PROPUESTAS Disposiciones afectadas Comisión Nueva numeración considerando 1 (nuevo) considerando 1 aceptada aceptada considerando 1 considerando 2 considerando 6 bis (nuevo) aceptada considerando 8 considerando 12 bis (nuevo) rechazada considerando 17 bis (nuevo) aceptada considerando 20 considerando 19 rechazada letras a) y b) del artículo 2 aceptada artículo 2 letra c) del artículo 2 rechazada apartado 2 del artículo 3 aceptada apartado 3 del artículo 4 apartado 2 del artículo 3 aceptada apartado 4 del artículo 4 apartado 2 del artículo 4 aceptada suprimido apartado 3 del artículo 4 aceptada apartado 2 del artículo 4 artículo 5 artículo 5 bis (nuevo) artículo 6 apartado 3 bis del artículo 6 (nuevo) rechazada rechazada aceptada rechazada primer párrafo del artículo 7 aceptada artículo 7 bis (nuevo) artículo 9 rechazada aceptada apartado 1 del artículo 10 aceptada apartado 1 del artículo 11 rechazada apartado 3 ter del artículo 6 (nuevo) rechazada artículo 1 bis (nuevo) aceptada artículo 6 ¡ primer párrafo del artículo 7 • artículo 9 artículo 10 apartado 2 del artículo 1 y apartado 2 del artículo 3 Este cuadro indica que la Comisión ha aceptado 14 enmiendas de las 22 aprobadas por el Parlamento Europeo. • -• i i. i ,,. ir PROPUESTA MODIFICADA DE DIRECTIVA DEL PARLAMENTO EUROPEO Y DEL CONSEJO RELATIVA A LA PROTECCIÓN DE LOS CONSUMIDORES EN MATERIA DE INDICACIÓN DE LOS PRECIOS DE LOS PRODUCTOS OFRECIDOS A LOS CONSUMIDORES PROPUESTA INICIAL PROPUESTA MODIFICADA El Parlamento Europeo y el Consejo de la Sin modificaciones Unión Europea, Visto el Tratado constitutivo de Comunidad Europea y, en particular el apartado 2 de su artículo 129 A, la Sin modificaciones Vista la propuesta de la Comisión,1 Sin modificaciones Visto el dictamen del Comité Económico y Sin modificaciones Social,2 conformidad Actuando de el procedimiento previsto en el articulo 189 B del Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, con Sin modificaciones 1. Considerando que un funcionamiento transparente del mercado v una información correcta benefician a la protección del consumidor v a la competencia leal entre empresas v productos: 1 DO n° C 260 de 5. 10. 1995, p. 5 2 DO n° C 82 de 19. 3. 96, p. 32 es importante 1. Considerando que garantizar a los consumidores un nivel elevado de protección y que la Comunidad contribuya al mismo mediante acciones específicas que prevean una información adecuada de los consumidores sobre los precios de los productos que se les ofrecen; 2. Considerando que por ello es importante garantizar a los consumidores un nivel elevado de protección y que la Comunidad contribuya al mismo mediante acciones específicas que prevean una información precisa, transparente e inequívoca de los consumidores sobre los precios de los productos que se les ofrecen; 2. Considerando que los programas de la Comunidad para una política de protección y de información de los consumidores3 han previsto el establecimiento de principios comunes en materia de indicación de los precios; 3. Sin modificaciones 4. Sin modificaciones por establecidos 3. Considerando que estos principios han sido la Directiva 79/581/CEE del Consejo, de 19 de junio de 19794, modificada la Directiva 88/315/CEE del Consejo, de 7 de junio de 19885, en el caso de los productos alimenticios, y por la Directiva 88/314/CEE del Consejo, de 7 de junio de 19886, en el caso de los productos no alimenticios; por 5. Sin modificaciones 4, Considerando que la obligación de indicar el precio de venta y el precio por unidad de medida contribuye de manera notable a la mejora de la información de los consumidores permitiéndoles disponer de datos esenciales que les permitan tomar decisiones con fundamento; 3 DO n° C 92 de 25. 04. 1975, p. 2 y DO n° C 133 de 03. 06. 1981, p. 2. 4 DO n° L 158 de 26. 06. 1979, p. 19 5 DO n° L 142 de 09,06. 1988, p. 23 6 DO n° L 142 de 09. 06. 1988, p. 19 6. Sin modificaciones 7. Sin modificaciones 8. Considerando que los productores v comerciantes que trabajan con series podrán continuar v desarrollar esta actividad, a condición de que también indiquen el precio por unidad de medida: 9. Sin modificaciones 5. Considerando no obstante que el dispositivo establecido incluía un cierto número de excepciones de la obligación general de indicación del precio por unidad de medida, en concreto, en el caso en que en los cantidades o capacidades correspondientes a los valores de las gamas establecidas a nivel comunitario; comercializan productos se 6. Considerando que este vínculo entre la indicación del precio por unidad de medida de los productos y la normalización de los embalajes ha introducido rigideces en la aplicación del dispositivo establecido, que ha resultado ser demasiado difícil de aplicar y que, por tanto, es preciso abandonar este vínculo una necesaria aportar simplificación, sin que ello afecte al dispositivo relativo a la normalización de los embalajes; para por 7. Considerando, por tanto, que es preciso las dificultades todas tener en cuenta aparecidas en la aplicación del dispositivo previsto arriba un nuevo mencionadas permita dispositivo alcanzar con mayor facilidad el principal objetivo buscado, es decir, garantizar una información adecuada de los consumidores; y proponer simplificado directivas que las 10. Sin modificaciones 8. Considerando que la indicación del precio de venta de los productos y la indicación del precio por unidad de medida ofrecen de la manera más sencilla a los consumidores óptimas posibilidades para evaluar y comparar la naturaleza y la calidad de los productos y les permiten por tanto elegir con mayor claridad sobre la base de comparaciones simples; 11. Sin modificaciones 12. Sin modificaciones 13. Sin modificaciones 9, Considerando que procede por tanto mantener una obligación general de indicar a la vez el precio de venta y el precio por unidad de medida para todos los productos, a productos de comercializados a granel, ya que el precio de venta no puede fijarse antes del pedido del consumidor final; excepción los una garantizar 10. Considerando que únicamente una regulación adaptada a nivel comunitario permite información homogénea y transparente que beneficie al conjunto de los consumidores en el marco del mercado interior; que el nuevo enfoque simplificado es a la vez suficiente y necesario para lograr este objetivo; asimismo que 11. Considerando la transparencia de los precios representa una prioridad en el marco de la realización de la Unión Económica y Monetaria y que, por tanto, de manera significativa y preverse a su debido tiempo su entrada en vigor para acompañar el paso a la moneda única; debe mejorarse 12. Considerando que la introducción de la moneda única se verá en gran medida facilitada por la puesta a disposición de los consumidores de elementos de referencia simples que les permitan comparar los precios de los productos; 14. Sin modificaciones 15. Sin modificaciones 13. Considerando que conviene tener en cuenta el hecho de que determinados productos se venden de manera generalizada y habitual en cantidad diferente de los valores cuantitativos básicos, tal como se mencionan en la Directiva, y que por tanto resulta oportuno que los Estados miembros puedan, en determinados casos justificados, autorizar que el precio por unidad de medida se indique en referencia al valor de cantidad que ha sido consagrado por el uso; 14. Considerando que los Estados miembros deben disponer de posibilidades de adaptación de la obligación de indicar el precio por unidad para determinados formas de comercios o determinadas comercio, así como de apreciar si esta indicación no es necesaria para un cierto número de productos, cuando no ofrezca los ninguna consumidores; información útil a 15. Considerando que procede mantener también la posibilidad de que los Estados miembros eximan de la obligación de indicar el precio por unidad de medida a los productos para los que esta indicación de precio no sea significativa o pudiera crear confusiones: que ello es así cuando la indicación de una cantidad no constituye una la comparación de los precios o cuando se comercialicen productos diferentes con el mismo embalaje; pertinente para información que 16. Considerando los Estados miembros, con el objetivo de facilitar la aplicación del dispositivo establecido y por los productos no lo que respecta a alimenticios, poseen de facultad establecer la lista de productos o categorías de productos que siguen estando sometidos a la obligación de indicar el precio por unidad de medida; la 16. Sin modificaciones 17. Considerando que procede mantener también la posibilidad de que los Estados miembros eximan de la obligación de indicar el precio por unidad de medida a los productos para los que esta indicación de precio no sea significativa; que ello es así cuando la indicación de una cantidad no constituye una información pertinente para la comparación de los precios o cuando se comercialicen productos diferentes con el mismo embalaje; que 18. Considerando los Estados miembros, con el objetivo de facilitar la aplicación del dispositivo establecido y por lo que respecta a los productos no alimenticios, establecen la lista de productos la que obligación de indicar el precio por unidad de medida; siguen estando sometidos a 19. Sin modificaciones 17. Considerando que debe tenerse en cuenta la evolución de las formas de distribución y que deben encontrarse soluciones a fin de permitir una información óptima de los consumidores sobre los precios de los productos con un coste marginal lo más reducido posible; 20. Considerando que, en consecuencia, es esencial que la Comisión elabore, antes de la aplicación del dispositivo v en colaboración con los Gobiernos v las organizaciones nacionales pertinentes, una declaración precisa del coste total de la Directiva para el comercio al por menor, especialmente en el sector de las pequeñas v medianas empresas: 21. Sin modificaciones 18. Considerando que conviene prever un periodo de adaptación modulado según los agentes económicos afectados, con el fin de que puedan prever las modalidades de indicación del precio por unidad de medida; en realizarse 19. Considerando que debe prestarse una 22. Sin modificaciones especial atención a las adaptaciones que deberán los pequeños comercios al detalle, habida cuenta, en especial, de la evolución tecnológica y del calendario previsto para la introducción de la moneda única, y que a este efecto la informe de Comisión presentará un evaluación de la situación dos años antes del último plazo previsto para la aplicación generalizada del dispositivo, HAN ADOPTADO LA PRESENTE DIRECTIVA 10 Artículo 1 La presente Directiva tiene por objeto prever la indicación del precio de venta y del precio por unidad de medida de los productos ofrecidos por los comerciantes a los consumidores finales, a fin de facilitar la comparación de los precios cuando resulte pertinente. 1. Sin modificaciones 2. La presente Directiva no se aplicará a: - las ventas en subastas. - las ventas privadas. Artículo 2 A efectos de la presente Directiva, se A efectos de la presente Directiva, entenderá por: entenderá por: se a) precio de venta: el precio válido para una cantidad determinada del producto; a) precio de venta: el precio final válido para una cantidad determinada del producto, incluidos el los demás impuestos v los costes de todos los servicios que el consumidor está obligado a abonar: todos IVA, b) precio por unidad de medida: el precio válido para un kilogramo, un litro, un metro, un metro cuadrado, un metro cúbico del producto, u otra cantidad única cuando se utilice de manera generalizada y habitual en la los Estados miembros para comercialización de productos específicos; b) precio por unidad de medida: el precio válido final, incluidos el IVA, todos los demás impuestos v los costes de todos los servicios que el consumidor está obligado a abonar, para un kilogramo, un litro, un metro, un metro cuadrado, un metro cúbico del producto, u otra cantidad única cuando se utilice de manera generalizada y habitual en la los Estados miembros para comercialización de productos específicos; c) producto comercializado a granel: el producto que no haya sido objeto de acondicionamiento previo y/o no se mida o pese sino en presencia del consumidor final. c) producto comercializado a granel: el producto que no haya sido objeto de acondicionamiento previo y/o no se mida o pese sino en presencia del consumidor final. 11 Artículo 3 1. El precio de venta y el precio por unidad de medida deberán indicarse en todos los productos mencionados en el artículo 1, sin perjuicio de lo dispuesto en el artículo 6. 1. Sin modificaciones restaurantes, 2. La obligación de indicar el precio por unidad de medida no se aplicará a: los alimentos vendidos en hoteles, - cafeterías, comercios de bebidas, cines v teatros, centros educativos, instalaciones de recreo, economatos en el lugar de trabajo, hospitales, cantinas v establecimientos similares. - los vendedores ambulantes. - los productos vendidos en medios de transporte. , - los productos vendidos en máquinas expendedoras. 2. Para los productos comercializados a 3. Para los productos comercializados a granel enumerados en el artículo 1, sólo granel enumerados en el artículo 1, sólo deberá indicarse el precio por unidad de deberá indicarse el precio por unidad de medida. medida, va que el precio de venta no puede fijarse antes del pedido del consumidor final. 4. Los apartados anteriores también se aplicarán a toda forma de publicidad, en la medida en que en ella se indique un precio. Artículo 4 1. El precio de venta y el precio por unidad inequívocos, de medida deberán fácilmente identificables y legibles. ser 1. Sin modificaciones 2. El precio de venta v el precio por unidad de medida se referirán al precio final del producto en las condiciones definidas por los Estados miembros. 2. Suprimido 12 la cantidad declarada, de 3. El precio por unidad de medida deberá 2. El precio por unidad de medida deberá la cantidad declarada, de referirse a conformidad disposiciones las nacionales y comunitarias. Se hace especial nacionales y comunitarias. referencia a las cantidades netas de los productos. referirse a disposiciones conformidad con con las Artículo 5 de aplicación Los Estados miembros determinarán las modalidades la indicación de los precios, en especial en lo que respecta a los precios válidos para una cantidad utilizada de manera generalizada y habitual, tal como se contempla en el artículo 2 b). para Artículo 6 1. Los Estados miembros podrán eximir de la obligación de indicar el precio por unidad de medida a los productos para los cuales esta indicación no sería significativa a causa de su naturaleza o destino, v a los productos para los que esta indicación no constituya una el para consumidor o pueda suscitar confusión. información adecuada Sin modificaciones 1. Los Estados miembros podrán eximir de la obligación de indicar el precio por unidad de medida a los productos para los cuales esta indicación no sea significativa a causa de su naturaleza o destino. 2. Suprimido 2. Los Estados miembros podrán eximir de la obligación de indicar el precio por unidad de medida a los productos para los cuales la indicación de la longitud, la masa o el volumen no sea obligatoria en virtud de las disposiciones nacionales o comunitarias. Esta los facultad cubre especialmente productos comercializados por artículo o por unidad. 13 3. Para la aplicación de las disposiciones previstas en los apartados 1 V 2 anteriores, los Estados miembros podrán, por lo que respecta a los productos no alimenticios, establecer la lista de productos o categorías de productos que siguen sometidos a la obligación de indicar el precio por unidad de medida. 2. Los Estados miembros establecerán, por lo que respecta a los productos no alimenticios, la lista de productos que siguen sometidos a la obligación de indicar el precio por unidad de medida. Esta lista será elaborada de modo práctico utilizando una nomenclatura común. La Comisión elaborará un marco para garantizar una coherencia máxima del contenido de las listas en los Estados miembros. Artículo 7 Los Estados miembros podrán prever que la obligación de indicar el precio por unidad de medida de los productos que no sean los comercializados a granel que se ofrecen en determinados pequeños comercios al por menor, se aplique a más tardar el 6 de junio del año 2001. en la medida en que la obligación de indicación del precio por unidad de medida a partir del 7 de junio de 1997. Los Estados miembros podrán prever que la obligación de indicar el precio por unidad de medida de los productos que no sean los comercializados a granel que se ofrecen en determinados pequeños comercios al por menor, se aplique a más tardar seis años después de la publicación de la presente Directiva, en la medida en que la obligación de indicación del precio por unidad de medida en la fecha resultante del apartado 1 del artículo 10. - pueda constituir una carga excesiva para los comercios, - pueda constituir una carga excesiva para los comercios, o - resulte impracticable como consecuencia del número de productos ofrecidos a la venta, de la disposición del lugar de venta o de condiciones propias de determinados tipos de comercio, tales como ciertos tipos específicos de comercio ambulante. - resulte impracticable como consecuencia del número de productos ofrecidos a la venta, de la disposición del lugar de venta o de condiciones propias de determinados tipos de comercio. 14 Sin modificaciones Artículo 8 Los Estados miembros determinarán el régimen de sanciones aplicable a los incumplimientos de las disposiciones nacionales adoptadas en aplicación de la presente Directiva y adoptarán toda medida necesaria para garantizar la aplicación de éstas. Las sanciones previstas deberán ser efectivas, proporcionales y disuasorias. Artículo 9 1. En la primera línea del primer párrafo del artículo 10 de la Directiva 79/581/CEE del Consejo de 19 de junio de 1979. v en la primera linea del primer párrafo del artículo 10 de la Directiva 88/314/CEE del Consejo de 7 de junio de 1988. los términos "un plazo de nueve años" se sustituirán por los términos "un plazo que expire en la fecha resultante del apartado 1 del artículo 10 de la Directiva 96/. /CE. 2. En la fecha resultante del apartado 1 del artículo 10 quedan derogadas la Directiva 79/581/CEE del Consejo, de 19 de junio de 1979, modificada la Directiva 88/315/CEE del Consejo, de 7 de junio de 1988, la Directiva 88/314/CEE del Consejo, de 7 de junio de 1988, v la Directiva 95/58/CEE del Parlamento Europeo v del Consejo7 de 29 de noviembre de 1995. por Con efecto a partir del 7 de junio de 1997. quedan derogadas la Directiva 79/581/CEE del Consejo, de 19 de junio de 1979, modificada por la Directiva 88/315/CEE del Consejo, de 7 de junio de 1988, y la Directiva 88/314/CEE del Consejo, de 7 de junio de 1988. DO n° L 299 de 12. 12. 1995, p. 11. 15 Artículo 10 legales, necesarias 1. Los Estados miembros adoptarán las reglamentarias y disposiciones administrativas dar para cumplimiento a lo dispuesto en la presente Directiva, a más tardar, el 6 de junio de 1997. Informarán de ello inmediatamente a la Comisión. Las disposiciones adoptadas serán aplicables a partir del 7 de junio de 1997. legales, necesarias 1. Los Estados miembros adoptarán las reglamentarias y disposiciones administrativas dar para cumplimiento a lo dispuesto en la presente Directiva, a más tardar, dos años después de su publicación. ello inmediatamente la Comisión. Las disposiciones adoptadas serán aplicables dos años tras la publicación de la presente Directiva. Informarán de a 2. Sin modificaciones 3. Sin modificaciones 2. Cuando los Estados miembros adopten dichas disposiciones, éstas harán referencia a la presente Directiva o irán acompañadas de dicha referencia en su publicación oficial. Los Estados miembros establecerán las modalidades la mencionada de referencia. 3. Los Estados miembros comunicarán a la Comisión el texto de las disposiciones de Derecho interno que adopten en el ámbito la presente Directiva. regulado por Indicarán en particular las normativas adoptadas en virtud de los artículos 5, 6 y 7, así como de toda adaptación ulterior. 4. Los Estados miembros notificarán el régimen de sanciones previsto en el artículo 8, así como toda modificación ulterior. 4. Sin modificaciones Artículo 11 1. En un plazo máximo de dos años tras la fecha contemplada en el apartado 1 del la Comisión someterá al artículo 10, Parlamento Europeo y al Consejo un primer informe relativo a la aplicación de las disposiciones previstas en el artículo 7. 1. Sin modificaciones 16 2. En un plazo máximo de cuatro años tras 2. Sin modificaciones la fecha contemplada en el apartado 1 del artículo 10, la Comisión someterá al Parlamento Europeo y al Consejo un informe global relativo a la aplicación de la presente Directiva. Artículo 12 Los destinatarios de la presente Directiva Sin modificaciones serán los Estados miembros. 17 ISSN 0257-9545 COM(96) 264 final DOCUMENTOS ES 10 N° de catálogo : CB-CO-96-275-ES-C ISBN92-78-05299-X Oficina de Publicaciones Oficiales de las Comunidades Europeas L-2985 Luxemburgo té


title: Komisijas Lēmums (1996. gada 24. jūnijs) par būvizstrādājumu atbilstības apliecināšanas procedūru attiecībā uz ģeotekstilmateriāliem, ievērojot Padomes Direktīvas 89/106/EEK 20. panta 2. punktuDokuments attiecas uz EEZ.

eurovoc_concepts:
man-made fibre
producer's liability
product quality
product safety
production control
quality label

text: 416 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 31996D0581 8. 10. 1996. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS 13/17. sēj. L 254/59 KOMISIJAS LĒMUMS (1996. gada 24. jūnijs) par būvizstrādājumu atbilstības apliecināšanas procedūru attiecībā uz ģeotekstilmateriāliem, ievērojot Padomes Direktīvas 89/106/EEK 20. panta 2. punktu (Dokuments attiecas uz EEZ) (96/581/EK) EIROPAS KOPIENU KOMISIJA, ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, ņemot vērā Padomes 1988. gada 21. decembra Direktīvu 89/106/EEK par dalībvalstu normatīvo un administratīvo aktu tuvināšanu attiecībā uz būvizstrādājumiem (1), kas grozīta ar Direktīvu 93/68/EEK (2), un jo īpaši tās 13. panta 4. punktu, tā kā Komisijai ražojuma atbilstības apliecināšanai no Direktī- vas 89/106/EEK 13. panta 3. punktā paredzētajām divām procedūrām jāizraugās viena “iespējami mazāk apgrūtinoša procedūra, kas atbilst drošības prasībām”; tā kā tas nozīmē, ka attiecībā uz konkrēto ražojumu vai ražojumu grupu jāpieņem lēmums par to, vai ražošanas procesa kontroles sistēma, par kuru atbild ražotājs, ir nepieciešams un pietiekams atbilstības apliecināšanas nosacījums un vai kādu iemeslu dēļ, kas saistīti ar 13. panta 4. punktā noteikto kritēriju pilnīgu ievērošanu, jāpiesaista apstiprināta sertifikācijas iestāde; tā kā 13. panta 4. punktā paredzēts, ka šādi noteiktā procedūra jānorāda pilnvarojumos un tehniskajās tā kā tāpēc ir vēlams definēt ražojumus un ražojumu grupas tādā pašā veidā, kā pilnvarojumos un tehniskajās specifikācijās; specifikācijās; tā kā abas 13. panta 3. punktā paredzētās procedūras sīki aprakstītas Direktīvas 89/106/EEK III pielikumā; tā kā tāpēc jānorāda paņēmieni, kā katram ražojumam vai ražo- skaidri jumu grupai šīs divas procedūras jāizmanto ar atsauci uz III pielikumu, jo III pielikumā var izvēlēties noteiktas sistēmas; tā kā 13. panta 3. punkta a) apakšpunktā minētā procedūra III pielikuma 2. punkta ii) apakšpunktā izklāstītajam atbilst pirmajam variantam bez pastāvīgas uzraudzības, kā arī otrajam un trešajam variantam, bet 13. panta 3. punkta b) apakšpunktā minētā procedūra atbilst III pielikuma 2. punkta i) apakšpunktā izklāstītajam pirmajam variantam ar pastāvīgu uzraudzību, kā arī III pielikuma 2. punkta ii) apakšpunktam; tā kā šajā lēmumā noteiktie pasākumi atbilst Būvniecības pastāvīgās komitejas atzinumam, IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU. 1. pants I pielikumā minēto ražojumu un ražojumu grupu atbilstību apliecina, izmantojot procedūru, saskaņā ar kuru ražotājs pilnī- bā atbild par ražošanas procesa kontroles sistēmu, garantējot ražojuma atbilstību attiecīgajām tehniskajām specifikācijām. 2. pants II pielikumā minēto ražojumu atbilstību apliecina, izmantojot procedūru, ar ko papildus ražošanas ražotāja izmantotajai kontroles sistēmai ražošanas procesa kontroles vai paša ražo- juma novērtēšanu un uzraudzību veic pilnvarota sertifikācijas iestāde. 3. pants III pielikumā minēto atbilstību apliecināšanas procedūru norāda saskaņoto standartu pilnvarojumos. 4. pants Šis lēmums ir adresēts dalībvalstīm. Briselē, 1996. gada 24. jūnijā Komisijas vārdā – Komisijas loceklis Martin BANGEMANN (1) OV L 40, 11. 2. 1989. , 12. lpp. (2) OV L 220, 30. 8. 1993. , 1. lpp. 13/17. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 417 I PIELIKUMS ĢEOTEKSTILMATERIĀLI — Ģeosintētiskie materiāli (membrānas un tekstilmateriāli), ģeokompozīti, ģeorežģi, ģeomembrānas un ģeotīkli, kurus izmanto dažādiem būvdarbiem: — kā šķirkārtu. II PIELIKUMS ĢEOTEKSTILMATERIĀLI — Ģeosintētiskie materiāli (membrānas un tekstilmateriāli), ģeokompozīti, ģeorežģi, ģeomembrānas un ģeotīkli, kurus izmanto autoceļiem, dzelzceļiem, pamatiem un sienām, drenāžas sistēmām, erozijas novēršanai, rezervuāriem, aizsprostiem, kanāliem, tuneļiem un pazemes būvēm, šķidro atkritumu izvietošanai vai glabāšanai, cieto atkritumu glabāšanai vai atkritumu krātuvēm: — šķidrumu vai gāzu plūsmu norobežošanai, — kā aizsargslāni, — drenāžai un filtrācijai, — stiegrojumam. 418 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 13/17. sēj. III PIELIKUMS RAŽOJUMU GRUPA ĢEOTEKSTILMATERIĀLI (1/2) Atbilstības apliecināšanas sistēmas Attiecīgajos saskaņotajos standartos turpmāk uzskaitītajiem ražojumiem un tiem paredzētajiem izmantošanas veidiem CEN/Cenelec ir uzdots noteikt šādas atbilstības apliecināšanas sistēmas: Ražojums(-i) Izmantošanas veids(-i) Ģeosintētiskie materiāli (membrānas un tekstilmate- riāli), ģeotekstilmateriāli, ģeokompozīti, ģeorežģi, ģeomembrānas un ģeotīkli, kurus izmanto: — šķidrumu vai gāzu plūsmu norobežošanai, — kā aizsargslāni, — drenāžai un/vai filtrācijai, — stiegrojumam erozijas Autoceļiem, dzelzceļiem, pama- tiem un sienām, drenāžas sistē- mām, novēršanai, rezervuāriem, aizsprostiem, ka- nāliem, tuneļiem un būvju pa- šķidro konstrukcijām, zemes atkritumu izvietošanai vai uz- krāšanai, cieto atkritumu glabā- šanai vai atkritumu krātuvēm Ugunsdrošī- bas līme- nis(-ņi) vai kategori- ja(-as) (degamība) Atbilstības apliecināša- nas sistē- ma(-as) — 2+ (1) (1) Sistēma 2 +: Skat. Direktīvas 89/106/EEK III pielikuma 2. punkta i) apakšpunkta pirmo variantu, ieskaitot ražošanas procesa kontroles sistēmas sertifikāciju, kuru, pamatojoties uz pastāvīgu uzraudzību, novērtēšanu un apstiprināšanu veic pilnvarota iestāde. Sistēmai vajadzētu paredzēt tādu specifikāciju, kas ļautu to izmantot arī gadījumos, kad atbilstība noteiktām funkcionālām prasībām nav jānosaka tāpēc, ka kādas dalībvalsts noteikumos tās nav paredzētas (skatīt Direktīvas 89/106/EEK 2. panta 1. punktu un vajadzības gadījumā Izskaidrojuma dokumenta 1. 2. 3. pantu). Ja ražotājs nevēlas deklarēt ar šādiem raksturlielumiem saistītās ražojuma īpašības, tādos gadījumos tam nevar pieprasīt veikt šo raksturlielumu verifikāciju. RAŽOJUMU GRUPA ĢEOTEKSTILMATERIĀLI (2/2) Atbilstības apliecināšanas sistēmas Attiecīgajos saskaņotajos standartos turpmāk uzskaitītajiem ražojumiem un tiem paredzētajiem izmantošanas veidiem CEN/Cenelec ir uzdots noteikt šādas atbilstības apliecināšanas sistēmas: Ražojums(-i) Izmantošanas veids(-i) Ugunsdrošī- bas līme- nis(-ņi) vai kategori- ja(-as) (degamība) Atbilstības apliecināša- nas sistē- ma(-as) Ģeosintētiskie materiāli (membrānas un tekstilmate- riāli), ģeotekstili, ģeokompozīti, ģeomembrānas un ģeotīkli, kurus izmanto: — kā aizsargslāni Visiem būvdarbu veidiem — 4 (1) (1) 4. sistēma: Skat. Direktīvas 89/106/EEK III pielikuma 2. punkta ii) apakšpunkta trešo variantu. Sistēmai vajadzētu paredzēt tādu specifikāciju, kas ļautu to izmantot arī gadījumos, kad atbilstība noteiktām funkcionālām prasībām nav jānosaka tāpēc, ka kādas dalībvalsts noteikumos tās nav paredzētas (skatīt Direktīvas 89/106/EEK 2. panta 1. punktu un vajadzības gadījumā Izskaidrojuma dokumenta 1. 2. 3. pantu). Ja ražotājs nevēlas nedeklarēt ar šādiem raksturlielumiem saistītās ražojuma īpašības, tādos gadījumos tam nevar pieprasīt veikt šo raksturlielumu verifikāciju


title: 96/577/EZ: Odluka Komisije od 24. lipnja 1996. o postupku za potvrđivanje sukladnosti građevnih proizvoda na temelju članka 20. stavka 2. Direktive Vijeća 89/106/EEZ u pogledu učvršćenih protupožarnih sustava  Tekst značajan za EGP

eurovoc_concepts:
EC conformity marking
building materials
fire protection
product quality
production control

text: L_1996254HR. 01004401. xml 13/Sv. 051 HR Službeni list Europske unije 22 31996D0577 L 254/44 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE 24. 06. 1996. ODLUKA KOMISIJE od 24. lipnja 1996. o postupku za potvrđivanje sukladnosti građevnih proizvoda na temelju članka 20. stavka 2. Direktive Vijeća 89/106/EEZ u pogledu učvršćenih protupožarnih sustava (Tekst značajan za EGP) (96/577/EZ) KOMISIJA EUROPSKIH ZAJEDNICA, uzimajući u obzir Ugovor o osnivanju Europske zajednice, uzimajući u obzir Direktivu Vijeća 89/106/EEZ od 21. prosinca 1988. o usklađivanju zakona i drugih propisa država članica u odnosu na građevne proizvode (1), kako je izmijenjena Direktivom 93/68/EEZ (2), a posebno njezin članak 13. stavak 4. , budući da Komisija mora izabrati između dva postupka za potvrđivanje sukladnosti, na temelju članka 13. stavka 3. Direktive 89/106/EEZ, onaj „najmanje zahtjevan postupak koji je u skladu sa sigurnošću”; budući da to znači da je potrebno odlučiti je li postojanje nadzornog sustava tvorničke proizvodnje, za dani proizvod ili obitelj proizvoda, pod odgovornošću proizvođača potreban i dovoljan uvjet za potvrđivanje sukladnosti ili se zahtijeva intervencija ovlaštenog tijela za izdavanje potvrda zbog razloga povezanih sa zadovoljavanjem kriterija utvrđenih u članku 13. stavku 4. ; budući da se člankom 13. stavkom 4. zahtijeva da time utvrđeni postupak mora biti naznačen u nalozima i tehničkim specifikacijama; budući da je stoga poželjno definirati pojam proizvoda ili obitelji proizvoda tako kako se koristi u nalozima i tehničkim specifikacijama; budući da su dva postupka u članku 13. stavku 3. detaljno opisana u Prilogu III. Direktivi 89/106/EEZ; budući da je potrebno jasno odrediti metode uz pomoć kojih bi se ta dva postupka morala provesti pozivanjem na Prilog III. za svaki proizvod ili obitelj proizvoda jer Prilog III. daje prednost određenim sustavima; budući da postupak iz točke (a) članka 13. stavka 3. odgovara sustavima utvrđenim u prvoj mogućnosti bez neprekidnog nadzora, te drugoj i trećoj mogućnosti točke ii. odjeljka 2. Priloga III. i postupak iz točke (b) članka 13. stavka 3. odgovara sustavima utvrđenim u točki i. odjeljka 2. Priloga III. , te u prvoj mogućnosti s neprekidnim nadzorom točke ii. odjeljka 2. Priloga III. ; budući da su mjere utvrđene u ovoj Odluci u skladu s mišljenjem Stalnog odbora za graditeljstvo, DONIJELA JE OVU ODLUKU: Članak 1. Proizvodi utvrđeni u Prilogu I. dobit će potvrdu o sukladnosti postupkom kojim se, uz nadzorni sustav tvorničke proizvodnje kojim upravlja proizvođač, u ocjenu i nadzor proizvodnje ili samog proizvoda uključuje ovlašteno certifikacijsko tijelo. Članak 2. Postupak za potvrđivanje sukladnosti, kako je utvrđeno u Prilogu II. , bit će dan u nalozima za usklađene norme. Članak 3. Ova je Odluka upućena državama članicama. Sastavljeno u Bruxellesu 24. lipnja 1996. Za Komisiju Martin BANGEMANN Član Komisije (1)  SL L 40, 11. 2. 1989. , str. 12. (2)  SL L 220, 30. 8. 1993. , str. 1. PRILOG I. UREĐAJI ZA OTKRIVANJE I DOJAVU POŽARA, UČVRŠĆENA PROTUPOŽARNA OPREMA, OPREMA ZA NADZOR VATRE I DIMA TE ZA SPREČAVANJE EKSPLOZIJA — Oprema sustava za otkrivanje i dojavu požara: kombinirana oprema sustava za otkrivanje i dojavu požara, oprema sustava za otkrivanje požara, oprema sustava za dojavu požara, oprema sustava za objavljivanje požara. — Sastavni dijelovi sustava za otkrivanje i dojavu požara: detektori dima, vrućine i plamena, nadzorne i signalne naprave, naprave za prijenos i usmjeravanje alarma, izolatori protiv kratkog spoja, alarmne naprave, električni napajači, naprave za ulaz i izlaz, ručni dojavljivači. — Kompletni dimni detektori/alarmi. — Oprema sustava za suzbijanje i gašenje požara: cijevni sustavi za prvu pomoć, suhi i mokri protupožarni hidrantni sustavi, oprema sustava prskalica i raspršivača vode, oprema sustava za gašenje pjenom, oprema sustava za gašenje suhim prahom, oprema sustava za gašenje plinom (uključujući sustave za gašenje plinom CO2). — Sastavni dijelovi sustava za suzbijanje i gašenje požara: požarni hidranti, detektori/prekidači za protok vode, detektori/prekidači tlaka, priključni ventili, otvori i remenja, protupožarne pumpe i pumpni setovi, štrcala/prskalice/izljevi. — Oprema sustava za sprečavanje eksplozija. — Sastavni dijelovi sustava za sprečavanje eksplozija: detektori, naprave za obustavljanje, detektori eksplozije, proizvodi za ublaživanje eksplozije. — Instalacijska oprema za nadzor vatre i dima: oprema ventilacijskih sustava za ispuštanje dima i vrućine, oprema sustava za diferenciranje tlaka. — Sastavni dijelovi instalacijske opreme za nadzor vatre i dima: dimne zavjese, prigušivači, cjevčice, električni ventilatori, prirodni ventilatori, nadzorne ploče, nadzorne ploče za iznenadnu opasnost, električni napajači. PRILOG II. OBITELJ PROIZVODA UREĐAJI ZA OTKRIVANJE I DOJAVU POŽARA, UČVRŠĆENA PROTUPOŽARNA OPREMA, OPREMA ZA NADZOR VATRE I DIMA TE ZA SPREČAVANJE EKSPLOZIJA (1/1) Sustavi za potvrđivanje sukladnosti Za dolje navedeni(-e) proizvod(e) i njegovu (njihovu) određenu upotrebu(-e), Europski odbor za normizaciju/Europski odbor za elektrotehničku normizaciju (CEN/Cenelec) mora odrediti sljedeći(-e) sustav(e) za potvrđivanje sukladnosti u relevantnom harmoniziranom standardu(-ima): Proizvod(i) Određena upotreba(-e) Razina(-e) ili klasa(-e) (Otpornost na vatru) (1) Sustav(i) za potvrđivanje sukladnosti Instalacijska oprema Sigurnost od požara   1 (2) Otkrivanje i dojava požara Kombinirana oprema sustava za otkrivanje i dojavu požara   —   Oprema sustava za otkrivanje požara   —   Oprema sustava za dojavu požara   —   Oprema sustava za objavljivanje požara   —   Suzbijanje i gašenje požara Cijevni sustavi za prvu pomoć   —   Suhi i mokri protupožarni hidrantni sustavi   —   Oprema sustava prskalica i raspršivača vode   —   Oprema sustava za gašenje pjenom   —   Oprema sustava za gašenje suhim prahom   —   Oprema sustava za gašenje plinom (uključujući sustave za gašenje plinom CO2)   —   Sprečavanje eksplozija Oprema sustava za sprečavanje eksplozija   —   Instalacijska oprema za nadzor vatre i dima Oprema ventilacijskih sustava za ispuštanje dima i vrućine   —   Oprema sustava za diferenciranje tlaka   —   Kompletni dimni detektori/alarmi   —   Sastavni dijelovi Sigurnost od požara   1 Otkrivanje i dojava požara Detektori dima, vrućine i plamena   —   Nadzorne i signalne naprave   —   Naprave za prijenos i usmjeravanje alarma   —   Izolatori protiv kratkog spoja   —   Alarmne naprave   —   Električni napajači   —   Naprave za ulaz i izlaz   —   Ručni dojavljivači   —   Suzbijanje i gašenje požara Požarni hidranti   —   Detektori/prekidači za protok vode   —   Detektori/prekidači tlaka   —   Priključni ventili   —   Otvori i remenja   —   Protupožarne pumpe i pumpni setovi   —   Štrcala/prskalice/izljevi   —   Sprečavanje eksplozija Detektori   —   Naprave za obustavljanje   —   Detektori eksplozije   —   Proizvodi za ublaživanje eksplozije   —   Nadzor vatre i dima Dimne zavjese   —   Prigušivači   vidjeti DI2   Cjevčice   vidjeti DI2   Električni ventilatori   —   Prirodni ventilatori   —   Nadzorne ploče i nadzorne ploče za iznenadnu opasnost   —   Električni napajači   —   Specifikacija sustava mora biti takva da se on može provesti čak i tamo gdje izvedba ne treba biti utvrđena za određeno svojstvo, zato što barem jedna država članica nema pravni zahtjev za takvo svojstvo (vidjeti članak 2. stavak 1. Direktive 89/106/EEZ i, prema potrebi, klauzulu 1. 2. 3. interpretativnih dokumenata). U takvim slučajevima proizvođaču ne smije biti nametnuta provjera takvog svojstva ako on ne želi deklarirati izvedbu proizvoda u tom pogledu. (1)  Vidjeti odredbe u interpretativnom dokumentu br. 2. i/ili „Dopuni nalozima s obzirom na otpornost na vatru”. (2)  Sustav 1. : vidjeti Prilog III. odjeljka 2. točke i. Direktive 89/106/EEZ, bez revizije i testiranja uzoraka