title: 1996 m. birželio 3 d. Tarybos direktyva 96/35/EB dėl pavojingų krovinių vežimo keliais, geležinkeliais ir vidaus vandenų keliais saugos instruktorių skyrimo ir jų profesinės kvalifikacijos

text: 346 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 07/2 t. 31996L0035 L 145/10 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1996 6 19 TARYBOS DIREKTYVA 96/35/EB 1996 m. birželio 3 d. dėl pavojingų krovinių vežimo keliais, geležinkeliais ir vidaus vandenų keliais saugos instruktorių skyrimo ir jų profesinės kvalifikacijos EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, atsižvelgdama į Europos Bendrijos steigimo sutartį, ypač į jos 75 straipsnį, atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą (1), kadangi turėtų būti reikalaujama, kad įmonėse, susijusiose su pavojingų krovinių vežimu arba su juo susijusiu pakrovimu ar iškrovimu, būtų laikomasi pavojingų krovinių vežimui keliais, geležinkeliais ar vidaus vandenų keliais būdingos rizikos pre- vencijos taisyklių; kadangi dėl to turėtų būti nustatytas atitin- kamą profesinį pasirengimą turinčių pavojingų krovinių vežimo saugos instruktorių skyrimas; kadangi tokių saugos instruktorių profesinio pasirengimo tiks- las turi būti tokiam vežimui taikomų svarbiausių įstatymų ir kitų teisės aktų nuostatų žinojimas; atsižvelgdama į Ekonomikos ir socialinių reikalų komiteto nuo- monę (2), kadangi valstybės narės turi nustatyti bendrus minimalius pro- fesinio pasirengimo reikalavimus, tikrinamus laikant egzaminą; laikydamasi Sutarties 189c straipsnyje nustatytos tvarkos (3), kadangi per daugelį metų valstybėse narėse ir tarptautiniu mastu vežamų pavojingų krovinių kiekiai gerokai padidėjo tuo padidindami avarijų riziką; kadangi kai kurių avarijų, pasitaikančių vežant pavojingus kro- vinius, priežastis gali būti nepakankamas tokiam vežimui būdingos rizikos žinojimas; kadangi valstybės narės išduoti Bendrijos pavyzdžio pažymėjimus, patvirtinančius instruktorių profesinę kvalifika- ciją, kad tokių pažymėjimų turėtojai paskui visoje Bendrijoje galėtų verstis šiuo verslu; turi kadangi saugos instruktorių profesinė kvalifikacija padės gerinti jų teikiamos paslaugos kokybę naudotojų labui; kadangi tokia profesinė kvalifikacija taip pat padės sumažinti avarijų, galinčių padaryti nepataisomą žalą aplinkai sunkius sužalojimus kitiems asmenims, kurie gali liesti pavojingus krovinius, riiką, ir kadangi, baigiant kurti bendrą transporto rinką, būtina gerinti prevencijos priemones dėl tokiam vežimui būdingos rizikos; PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ: kadangi 1989 m. birželio 12 d. Tarybos direktyva 89/391/EEB dėl priemonių darbuotojų saugai ir sveikatos apsaugai darbe gerinti nustatymo (4) nenurodo priemonių, skirtų pavojingų krovinių vežimui būdingos rizikos prevencijai; 1 straipsnis Tikslas (1) OL C 185, 1991 7 17, p. 5 ir OL C 233, 11. 9. 1992, p. 5. (2) Nuomonė pateikta 1991 m. lapkričio 27 d. (OL C 40, 1992 2 17, p. 46). (3) 1992 m. gegužės 15 d. Europos Parlamento nuomonė (OL C 150, 1992 06 15, p. 332), 1995 m. spalio 6 d. Tarybos bendroji pozicija (OL C 297, 1995 11 10, p. 13) ir 1996 m. sausio 17 d. Europos Par- lamento sprendimas (OL C 32, 1996 2 05, p. 49). (4) OL L 183, 1989 6 29, p. 1. Valstybės narės, pagal šios direktyvos reikalavimus, imasi visų būtinų priemonių užtikrinti, kad ne vėliau kaip nuo 1999 m. gruodžio 31 d. įmonėse, kurių veikla susijusi su pavojingų kro- vinių vežimu keliais, geležinkeliais ar vidaus vandenų keliais arba su jų pakrovimu ar iškrovimu, būtų paskirtas vienas ar daugiau pavojingų krovinių vežimo saugos instruktorių, atsa- kingų už pagalbą, siekiant užkirsti kelią šiai veiklai būdingai rizikai žmonėms, turtui ir aplinkai. 07/2 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 347 2 straipsnis Sąvokų apibrėžimai 4 straipsnis Instruktoriaus vaidmuo ir jo skyrimas Šioje direktyvoje: a) b) c) d) „įmonė“ – tai kiekvienas pelno siekiantis ar jo nesiekiantis fizinis ar juridinis asmuo, pelno siekianti ar jo nesiekianti juridinio asmens statuso neturinti asmenų asociacija, grupė arba oficiali institucija, nepaisant to, ar ji pati yra juridinis asmuo ar pavaldi juridinio asmens statusą turinčiai institu- cijai, kurie veža, pakrauna ar iškrauna pavojingus krovi- nius; „pavojingų krovinių vežimo saugos instruktorius“ (toliau „instruktorius“) – tai bet kuris 4 straipsnyje apibrėžtoms užduotims ir funkcijoms atlikti įmonės vadovo paskirtas asmuo, turintis 5 straipsnyje nustatytą profesinio pasiren- gimo pažymėjimą; „pavojingi kroviniai“ – tai kroviniai, apibrėžti 1994 m. lap- kričio 21 d. Tarybos direktyvos 94/55/EB dėl valstybių narių teisės aktų dėl pavojingų krovinių vežimo keliais suderinimo (1) A priede; „veikla“ – tai pavojingų krovinių vežimas keliais, geležinke- liais ar vidaus vandenų keliais, išskyrus valstybės narės vidaus vandenų kelius, nesijungiančius su kitų valstybių narių vidaus vandenų keliais, bei tų prekių pakrovimas ir iškrovimas. 3 straipsnis Taikymo išimtys Valstybės narės gali nustatyti, kad ši direktyva netaikoma įmonėms: a) kurių veikla susijusi su pavojingų krovinių vežimu trans- ginkluotosioms porto pajėgoms, arba už kurias ginkluotosios pajėgos atsako; priklausančiomis priemonėmis, b) kurių veikla susijusi su kiekiais kiekviename transporto vie- nete, mažesniais už nustatytus kraštiniuose numeriuose 10010 ir 10011 Direktyvos 94/55/EB B priede arba c) kurių pagrindinė ar papildoma veikla nėra pavojingų krovi- nių vežimas arba su juo susijęs pakrovimas ar iškrovimas, bet kurios kartais valstybės mastu užsiima mažą pavojų ir taršos riziką keliančių pavojingų krovinių vežimu ar su juo susijusiu pakrovimu ar iškrovimu. (1) OL L 319, 1994 12 12, p. 7. Pagrindinė instruktoriaus užduotis? įmonės vadovo atsa- 1. komybe visomis tinkamomis priemonėmis ir visais tinkamais veiksmais, neperžengiant ribų, palengvinti taikomas taisykles ir pačiu saugiausiu būdu. Jis atlieka I priede nurodytas su įmonės veikla susijusias pareigas. įmonės atitinkamos veiklos tos veiklos atlikimą pagal 2. Instruktorius gali būti ir įmonės vadovas, kitas pareigas įmonėje turintis asmuo arba tos įmonės netiesiogiai samdomas asmuo, jeigu jis gali atlikti instruktoriaus pareigas. 3. Kiekviena atitinkama įmonė paprašyta praneša kiekvienos valstybės narės tam tikslui paskirtai kompetentingai institucijai ar įstaigai apie savo instruktoriaus tapatybę. 5 straipsnis Profesinio pasirengimo pažymėjimas 1. Instruktorius privalo turėti atitinkamai transporto rūšiai ar rūšims galiojantį Bendrijos pavyzdžio profesinio pasiren- gimo pažymėjimą (toliau – pažymėjimas). Šį pažymėjimą išduoda kiekvienos valstybės narės tam tikslui paskirta kompe- tentinga institucija ar įstaiga. 2. Kad gautų pažymėjimą, kandidatas įgyja profesinį pasi- rengimą ir išlaiko valstybės narės kompetentingos institucijos patvirtintą egzaminą. 3. Pagrindiniai profesinio rengimo tikslai? suteikti kandida- tams pakankamai žinių apie pavojingų krovinių vežimui būdingą riziką, atitinkamoms transporto rūšims taikomus įsta- tymus ir kitus teisės aktus bei I priede išvardytas pareigas. 4. Egzaminas turi apimti bent II priede išvardytas temas. 5. Pažymėjimas turi atitikti III priede nustatytą formą. 6. Pažymėjimą pripažįsta visos valstybės narės. 6 straipsnis Pažymėjimo galiojimas Pažymėjimas galioja penkerius metus. Pažymėjimo galiojimo laikotarpis automatiškai pratęsiamas dar penkeriems metams tuo atveju, jei per pastaruosius jo galiojimo metus jo turėtojas institucijos patvirtintus kvalifikacijos lankė kompetentingos kėlimo kursus arba išlaikė jos patvirtintą egzaminą. 348 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 07/2 t. 7 straipsnis 3. a) Komisija patvirtina numatytas priemones, jeigu jos ati- tinka komiteto nuomonę. Pranešimai apie avarijas Kai atitinkamai įmonei vežant, pakraunant ar iškraunant pavo- jingus krovinius turtą ar aplinką arba padaro žalą turtui ar aplinkai, instruktorius, surin- kęs visą reikalingą informaciją, įmonės vadovybei arba vietinės valdžios institucijai parengia pranešimą apie tą avariją. įvykusi avarija paveikia asmenį, Tas pranešimas nepakeičia įmonės vadovybės pranešimo, kurio valstybėse narėse gali būti reikalaujama pagal kitus tarptau- tinės, Bendrijos ar nacionalinės teisės aktus. 8 straipsnis Direktyvos derinimas Pataisos, reikalingos šiai direktyvai derinti su mokslo ir techni- kos pažanga jos taikymo srityse, priimamos 9 straipsnyje nus- tatyta tvarka. 9 straipsnis 1. Komisijai padeda pagal Direktyvos 94/55/EB 9 straipsnį įsteigtas Pavojingų krovinių vežimo komitetas, toliau vadina- mas „komitetu“, kurį sudaro valstybių narių atstovai ir kuriam pirmininkauja Komisijos atstovas. Komisijos atstovas komitetui pateikia priemonių, kurių 2. turi būti imtasi, projektą. Komitetas savo nuomonę dėl pro- jekto pareiškia per tokį laiką, kurį nustato pirmininkas, atsiž- velgdamas į klausimo skubumą. Nuomonė priimama balsų dauguma, kuri yra nustatyta Sutarties 148 straipsnio 2 dalyje tiems atvejams, kai Taryba turi priimti sprendimą remdamasi Komisijos pasiūlymu. Valstybių narių atstovų komitete balsai skaičiuojami taip, kaip paskirstyta tame straipsnyje. Pirminin- kas nebalsuoja. b) kai numatytos priemonės neatitinka komiteto nuo- monės arba nuomonė nepareiškiama, Komisija nedels- dama pateikia Tarybai pasiūlymą dėl priemonių, kurių turi būti imtasi. Taryba sprendžia kvalifikuota balsų dauguma. Jeigu nuo pateikimo dienos, kai klausimas buvo per- ji per tris mėnesius nepriima jokio duotas Tarybai, sprendimo, pasiūlytas priemones patvirtina Komisija. 10 straipsnis Ši direktyva neturi poveikio Direktyvoje 89/391/EEB ir atski- rose jos įgyvendinimo direktyvose nustatytoms darbuotojų sau- gos ir sveikatos darbe nuostatoms. 11 straipsnis 1. Valstybės narės priima įstatymus ir kitus teisės aktus, kurie, įsigalioję ne vėliau kaip iki 1999 gruodžio 31 d. , įgyven- dina šią direktyvą. Apie tai jos nedelsdamos praneša Komisijai. Valstybės narės, patvirtindamos šias priemones, daro jose nuo- rodą į šią direktyvą arba tokia nuoroda daroma jas oficialiai skelbiant. Nuorodos darymo tvarką nustato valstybės narės. 2. Valstybės narės pateikia Komisijai šios direktyvos taikymo srityje priimtų nacionalinės teisės aktų pagrindinių nuostatų tekstus. 12 straipsnis Ši direktyva skirta valstybėms narėms. Priimta Liuksemburge, 1996 m. birželio 3 d. Tarybos vardu Pirmininkas T. TREU 07/2 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 349 I PRIEDAS 4 STRAIPSNIO 1 DALYJE MINĖTO INSTRUKTORIAUS PAREIGOS Instruktorius pirmiausia atlieka šias pareigas: — prižiūri, kaip laikomasi pavojingų krovinių vežimą reglamentuojančių taisyklių, — pataria savo įmonei pavojingų krovinių vežimo klausimais, — savo įmonės vadovybei arba vietinės valdžios institucijai rengia įmonės veiklos vežant pavojingus krovinius metinę ataskaitą. Tokios metinės ataskaitos laikomos penkerius metus ir pareikalavus pateikiamos valstybės institucijoms. Instruktorius taip pat prižiūri su atitinkama įmonės veikla susijusius konkrečius veiksmus ir jų atlikimo tvarką: — kaip laikomasi vežamų pavojingų krovinių identifikavimą reglamentuojančių taisyklių, — kaip įmonė, pirkdama transporto priemones, atsižvelgia į specialius reikalavimus, kurie joms keliami dėl to, kad jomis vežami pavojingi kroviniai, — kaip tikrinama pavojingiems kroviniams vežti, pakrauti ar iškrauti naudojama įranga, — ar tinkamai mokomi įmonės darbuotojai ir tvarkoma tokio mokymo registracija, — ar tinkamai įgyvendinamos atitinkamos neatidėliotinos priemonės įvykus avarijai ar autoįvykiui, kuris gali pakenkti saugai vežant, pakraunant ar iškraunant pavojingus krovinius, — kaip tiriami ir prireikus rengiami pranešimai apie avarijas, autoįvykius ar didelius pažeidimus, užfiksuotus vežant, pakraunant ar iškraunant pavojingus krovinius, — kaip įgyvendinamos atitinkamos priemonės siekiant išvengti avarijų, autoįvykių ar didesnių pažeidimų pasikarto- jimo, — kaip atsižvelgiama į teisines nuostatas ir specialius reikalavimus, susijusius su pavojingų krovinių vežimu parenkant subrangovus ar trečiąsias šalis ir naudojantis jų paslaugomis, — kaip tikrinama, ar su pavojingų krovinių vežimu, pakrovimu ar iškrovimu susiję darbuotojai žino tikslią veiklos tvarką ir nurodymus, — kaip taikomos priemonės, kuriomis siekiama padidinti pavojingų krovinių vežimui, pakrovimui ir iškrovimui būdingos rizikos supratimą, — kaip laikomasi tikrinimo tvarkos užtikrinant, kad transporto priemonėse būtų privalomi transporto dokumentai ir saugos priemonės, ir kad šie dokumentai ir priemonės atitinka jiems keliamus reikalavimus, — kaip laikomasi tikrinimo tvarkos užtikrinant pakrovimo ir iškrovimo taisyklių laikymosi. 350 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 07/2 t. II PRIEDAS 5 STRAIPSNIO 4 DALYJE PAMINĖTOS TEMOS Žinių minimumas, kurio reikalaujama pažymėjimui gauti, turi apimti bent šias temas: I. Bendrosios prevencinės ir saugos priemonės: — žinios apie padarinių, kuriuos gali sukelti su pavojingais kroviniais susijusi avarija, tipus, — žinios apie svarbiausias avarijų priežastis. II. Naudojamą transporto rūšį reglamentuojančių nacionalinės teisės, Bendrijos standartų, tarptautinių konvencijų ir susitarimų nuostatos, kurių svarbiausios: 1) pavojingų krovinių klasifikavimas: — tirpalų ir mišinių klasifikavimo tvarka, — medžiagų aprašo struktūra, — pavojingų krovinių klasės ir jų klasifikavimo principai, — vežamų pavojingų medžiagų ir gaminių pobūdis, — jų fizinės, cheminės ir toksikologinės savybės; 2) bendrieji reikalavimai pakuotei, įskaitant cisternas, konteinerines cisternas ir kt: — pakavimo, kodifikavimo ir žymėjimo tipai, — reikalavimai pakuotei ir nurodymai dėl pakuotės išbandymo, — pakuotės būklė ir periodiški patikrinimai; 3) pavojaus ir pavojaus identifikavimo ženklai: — simboliai pavojaus identifikavimo ženkluose, — pavojaus ženklų išdėstymas ir nuėmimas, — ženklinimas pavojaus ir pavojaus identifikavimo ženklais; 4) įrašai transporto dokumentuose: — transporto dokumentuose pateikiama informacija, — siuntėjo deklaracija dėl krovinio atitikties; 5) siuntimo būdas ir vežimo apribojimai: — vežimas visiškai pakrovus, — vežimas palaidai, — vežimas dideliais biraliniais konteineriais, — vežimas konteineriais, — vežimas stacionariomis ar nuimamomis cisternomis; 6) keleivių vežimas; 7) draudimas krauti mišriai ir atsargos priemonės; 8) medžiagų atskyrimas; 9) vežamų krovinių kiekių ribojimas ir leistini kiekiai; 10) tvarkymas ir sukrovimas: — pakrovimas ir iškrovimas (užpildymo lygis), — sukrovimas ir atskyrimas; 11) valymas ir (arba) degazavimas prieš pakrovimą ir po iškrovimo; 12) transporto priemonės įgula/ekipažas: profesinis parengimas; 13) transporto priemonės dokumentai: — transporto dokumentas, — raštiškos instrukcijos, — transporto priemonės tinkamumo patvirtinimo sertifikatas, — kelių transporto priemonės vairuotojo profesinio pasirengimo pažymėjimas, — profesinio pasirengimo vežti vidaus vandenų keliais atestatas, — visų nukrypimų kopijos, — kiti dokumentai; 14) saugos nurodymai: nurodymų įgyvendinimas ir vairuotojo saugos priemonės; 15) įsipareigojimai dėl priežiūros: automobilių statymas; 16) eismo ir navigacijos taisyklės ir apribojimai; 17) eksploataciniai ir avariniai teršalų) nuotėkiai; 18) vežimo įrangai taikomi reikalavimai. 07/2 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 351 III PRIEDAS 5 STRAIPSNIO 5 DALYJE MINĖTO PAŽYMĖJIMO FORMA EB pavojingų krovinių vežimo saugos instruktoriaus profesinio pasirengimo pažymėjimas Pažymėjimo Nr. :. Pažymėjimą išdavusios valstybės narės skiriamasis ženklas:. Pavardė:. Vardas(-ai):. Gimimo data ir vieta:. Pilietybė:. Turėtojo parašas:. Galioja iki … pavojingus krovinius vežančioms įmonėms ir įmonėms, atliekančioms su vežimu susijusį pakrovimą ar iškrovimą: n automobilių keliais n geležinkeliais n vidaus vandenų keliais Išdavė:. Data:. Parašas:. Galiojimas pratęstas iki:. Pratęsė:. Data:. Parašas:


title: Directiva 96/34/CE a Consiliului din 3 iunie 1996 privind acordul-cadru referitor la concediul pentru creșterea copilului încheiat de UNICE, CEEP și CES

eurovoc_concepts:
family policy
framework agreement
gender equality
maternity benefit
parental allowance
parental leave

formats: pdf print xhtml

text: 160 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 05/vol. 3 31996L0034 19. 6. 1996 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE L 145/4 DIRECTIVA 96/34/CE A CONSILIULUI din 3 iunie 1996 privind acordul-cadru referitor la concediul pentru creș(cid:13)terea copilului încheiat de UNICE, CEEP ș(cid:13)i CES CONSILIUL UNIUNII EUROPENE, având în vedere Acordul privind politica socială, anexat la Protocolul nr. 14 privind politica socială, anexat la Tratatul de instituire a Comunității Europene ș(cid:13)i, în special, articolul 4 aline- atul (2), având în vedere propunerea Comisiei, (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) întrucât, pe baza Protocolului privind politica socială, statele membre, cu excepția Regatului Unit al Marii Britanii ș(cid:13)i Irlandei de Nord, denumite în continuare „state membre”, dorind să urmeze calea trasată de Carta socială din 1989, au încheiat între ele un Acord privind politica socială; întrucât, în conformitate cu articolul 4 alineatul (2) din Acordul privind politica socială, partenerii sociali pot soli- cita în comun ca acordurile la nivel comunitar să fie puse în aplicare printr-o decizie a Consiliului pe baza unei pro- puneri a Comisiei; întrucât punctul 16 din Carta comunitară a drepturilor sociale fundamentale ale lucrătorilor privind egalitatea de tratament între bărbați ș(cid:13)i femei prevede, inter alia, că „este, de asemenea, necesar să se ia măsuri care să ofere femeilor ș(cid:13)i bărbaților posibilitatea de a-ș(cid:13)i concilia obligațiile profesionale cu cele familiale”; întrucât Consiliul, în ciuda existenței unui consens larg, nu a fost în măsură să hotărască cu privire la propunerea de directivă referitoare la concediile pentru creș(cid:13)terea copilului ș(cid:13)i la concediile din motive familiale (1), modificată (2) la 15 noiembrie 1984; întrucât, în conformitate cu articolul 13 alineatul (2) din Acordul privind politica socială, Comisia a consultat par- tenerii sociali în legătură cu posibila orientare a acțiunii comunitare privind concilierea vieții profesionale ș(cid:13)i familiale; întrucât, considerând după astfel de consultări că este de dorit o acțiune comunitară, Comisia a consultat din nou partenerii sociali cu privire la conținutul propunerii avute în vedere, în conformitate cu articolul 3 alineatul (3) din acordul menționat; întrucât organizațiile de tip confederativ (UNICE, CEEP ș(cid:13)i CES) au informat Comisia, prin scrisoarea comună din 5 iulie 1995, despre dorința lor de a iniția procesul prevăzut la articolul 4 din acordul menționat; (8) (9) (10) (11) (12) întrucât, la 14 decembrie 1995, organizațiile interprofesio- nale menționate au încheiat un acord-cadru privind con- cediul pentru creș(cid:13)terea copilului; întrucât acestea au transmis Comisiei cererea lor comună de punere în aplicare a acestui acord-cadru printr-o decizie a Consiliului pe baza unei propuneri a Comisiei, în conformitate cu articolul 4 alineatul (2) din acordul menționat; întrucât Consiliul, în Rezoluția sa din 6 decembrie 1994 privind anumite perspective ale unei politici sociale a Uniunii Europene: contribuție la convergența economică ș(cid:13)i socială a Uniunii (3), a invitat partenerii sociali să profite de posibilitățile de a încheia convenții, deoarece aceș(cid:13)tia sunt, de regulă, mai aproape de realitatea socială ș(cid:13)i de proble- mele sociale; întrucât, la Madrid, membrii Consiliului Euro- pean din acele state care au semnat Acordul privind politica socială au salutat încheierea acestui acord-cadru; întrucât părțile semnatare au dorit să încheie un acord- cadru care prevede cerințe minime pentru concediul de creș(cid:13)tere a copilului ș(cid:13)i absența de la locul de muncă pe motive de forță majoră ș(cid:13)i care se adresează din nou statelor membre ș(cid:13)i/sau partenerilor sociali pentru definirea condi- țiilor de aplicare a concediului pentru creș(cid:13)terea copilului, pentru a se ține seama de situația, inclusiv în ceea ce pri- veș(cid:13)te politica familială, care există în fiecare stat membru, în special în privința condițiilor de acordare a concediului de creș(cid:13)tere a copilului ș(cid:13)i exercitarea dreptului la concediul de creș(cid:13)tere a copilului; întrucât instrumentul adecvat de punere în aplicare a acordului-cadru este o directivă în sensul articolului 189 din tratat; întrucât aceasta este, prin urmare, obligatorie pentru statele membre în ceea ce priveș(cid:13)te rezultatele care trebuie obținute, dar le lasă statelor membre libertatea de a alege formele ș(cid:13)i metodele; în conformitate cu principiul subsidiarității ș(cid:13)i întrucât, principiul proporționalității, astfel cum sunt enunțate la articolul 3b din tratat, obiectivele prezentei directive nu pot fi realizate în măsură suficientă de statele membre ș(cid:13)i pot fi aș(cid:13)adar realizate mai bine de Comunitate; întrucât prezenta directivă se limitează la minimumul necesar pen- tru atingerea acestor obiective ș(cid:13)i nu depăș(cid:13)eș(cid:13)te ceea ce este necesar în acest scop; (1) (2) JO C 333, 9. 12. 1983, p. 6. JO C 316, 27. 11. 1984, p. 7. (3) JO C 368, 23. 12. 1994, p. 6. 05/vol. 3 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 161 (13) (14) (15) (16) (17) (18) întrucât Comisia a elaborat propunerea de directivă ținând seama de reprezentativitatea părților semnatare, de man- datul lor, de legalitatea clauzelor acordului-cadru, precum ș(cid:13)i de respectarea dispozițiilor relevante privind întreprin- derile mici ș(cid:13)i mijlocii; întrucât, în conformitate cu Comunicarea sa din 14 decem- brie 1993 privind punerea în aplicare a Protocolului pri- vind politica socială, Comisia a informat Parlamentul Euro- pean, textul acordului-cadru însoțit de propunerea sa de directivă ș(cid:13)i de memorandumul explicativ; trimițându-i întrucât Comisia a informat, de asemenea, Comitetul Eco- nomic ș(cid:13)i Social, trimițându-i textul acordului-cadru însoțit de propunerea sa de directivă ș(cid:13)i de memorandumul explicativ; întrucât clauza 4 punctul 2 din acordul-cadru subliniază că punerea în aplicare a dispozițiilor prezentului acord-cadru nu constituie un motiv valabil pentru reducerea nivelului general de protecție a lucrătorilor în domeniul reglementat de acest acord, fără a aduce atingere dreptului statelor membre ș(cid:13)i/sau al partenerilor sociali de a elabora, având în vedere introducerea netransferabilității), diferite dispoziții legislative, de regle- mentare sau contractuale, atât timp cât se respectă cerințele minime prevăzute în prezentul acord; (inclusiv evoluția situației întrucât Carta comunitară a drepturilor sociale fundamen- tale ale lucrătorilor recunoaș(cid:13)te importanța combaterii tutu- ror formelor de discriminare, în speciale cele pe motive de sex, culoarea pielii, rasă, opinii ș(cid:13)i credințe; că (2) din Tratatul privind întrucât articolul F alineatul Uniunea Europeană prevede respectă drepturile fundamentale, garantate de Convenția pentru apărarea drepturilor omului ș(cid:13)i a libertăților fundamentale, semnată la Roma la 4 noiembrie 1950, ș(cid:13)i rezultate din tradițiile constituționale comune ale statelor membre, ca principii generale ale dreptului comunitar”; „Uniunea ADOPTĂ PREZENTA DIRECTIVĂ: Articolul 1 Punerea în aplicare a acordului-cadru Scopul prezentei directive a acordului-cadru privind concediul pentru creș(cid:13)terea copilului, încheiat la 14 decembrie 1995 între organizațiile de tip confederativ (UNICE, CEEP ș(cid:13)i CES), anexat prezentei directive. este punerea în aplicare Articolul 2 Dispoziții finale (1) Statele membre adoptă ș(cid:13)i pun în aplicare actele cu putere de lege ș(cid:13)i actele administrative necesare pentru a se conforma pre- zentei directive până la data de 3 iunie 1998 sau se asigură că, până la această dată, partenerii sociali stabilesc dispozițiile nece- sare prin acord, statele membre fiind obligate să adopte orice dis- poziție necesară care să le permită garantarea în orice moment a rezultatelor impuse de prezenta directivă. Statele membre infor- mează de îndată Comisia în acest sens. (2) Statele membre pot beneficia de o perioadă suplimentară de maximum un an, dacă este necesar, pentru a lua în considerare dificultățile speciale sau punerea în aplicare printr-o convenție colectivă. Statele membre informează imediat Comisia în asemenea împre- jurări. (3) Atunci când statele membre adoptă dispozițiile prevăzute la alineatul (1), ele conțin o trimitere la prezenta directivă sau sunt însoțite de o asemenea trimitere la data publicării lor oficiale. Sta- tele membre stabilesc modalitatea de efectuare a acestei trimiteri. (19) întrucât statele membre pot încredința partenerilor sociali, la cererea comună a acestora, punerea în aplicare a prezen- tei directive, cu condiția ca statele membre să adopte orice dispoziție necesară care să le permită garantarea în orice moment a rezultatelor impuse de prezenta directivă; (20) întrucât punerea în aplicare a acordului-cadru contribuie la atingerea obiectivelor menționate la articolul 1 din Acordul privind politica socială. Articolul 3 Prezenta directivă se adresează statelor membre. Adoptată la Luxemburg, 3 iunie 1996. Pentru Consiliu Preș(cid:13)edintele T. TREU 162 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 05/vol. 3 ANEXĂ ACORD-CADRU PRIVIND CONCEDIUL PENTRU CREȘ(cid:13) TEREA COPILULUI PREAMBUL Prezentul acord-cadru reprezintă angajamentul UNICE, CEEP ș(cid:13)i CES de a introduce cerințe minime privind concediul pentru creș(cid:13)terea copilului ș(cid:13)i absența de la locul de muncă din motive de forță majoră, ca mijloc important de conciliere a vieții profesionale ș(cid:13)i familiale ș(cid:13)i de promovare a ș(cid:13)anselor egale ș(cid:13)i a egalității de tratament între bărbați ș(cid:13)i femei. CES, UNICE ș(cid:13)i CEEP solicită Comisiei să înainteze Consiliului prezentul acord-cadru pentru luarea unei decizii care să facă aceste cerințe obligatorii în statele membre ale Comunității Europene, cu excepția Regatului Unit al Marii Britanii ș(cid:13)i Irlandei de Nord. I. CONSIDERAȚII GENERALE (1) Având în vedere Acordul privind politica socială, anexat Protocolului privind politica socială, anexat Tratatului de instituire a Comunității Europene, în special articolul 3 alineatul (4)ș(cid:13)i articolul 4 alineatul (2); (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) întrucât articolul 4 alineatul (2) din Acordul privind politica socială prevede ca acordurile încheiate la nivel comunitar să fie puse în aplicare, la cererea comună a părților semnatare, printr-o decizie a Consiliului pe baza unei propuneri din partea Comisiei; întrucât Comisia ș(cid:13)i-a anunțat intenția de a propune o măsură comunitară privind concilierea vieții profesionale ș(cid:13)i familiale; întrucât Carta comunitară a drepturilor sociale fundamentale prevede la punctul 16, privind egalitatea de tratament, că trebuie să se ia măsuri care să permită bărbaților ș(cid:13)i femeilor să îș(cid:13)i concilieze obligațiile profesionale cu cele familiale; întrucât Rezoluția Consiliului din 6 decembrie 1994 recunoaș(cid:13)te că o politică efectivă a ș(cid:13)anselor egale presupune o strategie globală integrată care să permită o mai bună organizare a programului de lucru ș(cid:13)i o mai mare flexibilitate, precum ș(cid:13)i o revenire mai uș(cid:13)oară la viața profesională ș(cid:13)i ia act de rolul important pe care îl joacă partenerii sociali în acest domeniu ș(cid:13)i în a oferi, atât bărbaților, cât ș(cid:13)i femeilor, posibilitatea de a-ș(cid:13)i concilia responsabilitățile profesionale cu obligațiile familiale; întrucât măsurile de conciliere a vieții profesionale ș(cid:13)i familiale ar trebui să încurajeze introducerea unor metode noi ș(cid:13)i flexibile de organizare a muncii ș(cid:13)i a timpului mai bine adaptate necesităților în schimbare ale societății ș(cid:13)i care ar trebui să țină seama atât de nevoile întreprinderilor, cât ș(cid:13)i de cele ale lucrătorilor; întrucât politica familială trebuie abordată în contextul schimbărilor demografice, al efectelor îmbătrânirii populației, al eliminării decalajelor dintre generații ș(cid:13)i al promovării participării femeilor la viața activă; întrucât bărbații trebuie încurajați să-ș(cid:13)i asume responsabilități egale în familie; de exemplu, trebuie încurajați, prin mijloace precum programele de conș(cid:13)tientizare, să ia concediu pentru creș(cid:13)terea copilului; întrucât prezentul acord este un acord-cadru care stabileș(cid:13)te cerințe ș(cid:13)i prevederi minime privind concediul de creș(cid:13)tere a copilului, separat de concediul de maternitate al mamei, ș(cid:13)i pentru absență de la serviciu din motive de forță majoră, ș(cid:13)i se adresează din nou statelor membre ș(cid:13)i partenerilor sociali pentru stabilirea condițiilor de acces ș(cid:13)i a modalităților de aplicare pentru a se ține seama de situația din fiecare stat membru; 05/vol. 3 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 163 (10) întrucât statele membre trebuie să prevadă menținerea prestațiilor în natură în cadrul asigurării de boală pe durata minimă a concediului pentru creș(cid:13)terea copilului; (11) întrucât, atunci când acest lucru se dovedeș(cid:13)te adecvat, având în vedere condițiile naționale ș(cid:13)i situația bugetară, statele membre trebuie să prevadă, de asemenea, menținerea drepturilor la prestațiile de asigurări sociale ca atare pe durata minimă a concediului pentru creș(cid:13)terea copilului; (12) întrucât prezentul acord ține seama de necesitatea de a îmbunătăți cerințele politicii sociale, de a spori competitivitatea economiei comunitare ș(cid:13)i de a evita impunerea unor constrângeri administrative, financiare ș(cid:13)i legale într-un mod care ar putea împiedica crearea ș(cid:13)i dezvoltarea întreprinderilor mici ș(cid:13)i mijlocii; (13) întrucât partenerii sociali se află în cea mai bună poziție pentru a găsi soluții care să corespundă atât nevoilor angajatorilor, cât ș(cid:13)i celor ale lucrătorilor ș(cid:13)i trebuie, prin urmare, să li se atribuie un rol special în punerea în aplicare a prezentului acord. PĂRȚILE SEMNATARE CONVIN CU PRIVIRE LA URMĂTOARELE DISPOZIȚII: II. CONȚINUT Clauza 1: Obiectul ș(cid:13)i domeniul de aplicare (1) Prezentul acord enunță cerințele minime menite să faciliteze concilierea responsabilităților profesionale ș(cid:13)i familiale pentru părinții care lucrează. (2) Prezentul acord se aplică tuturor lucrătorilor, bărbați ș(cid:13)i femei, care au un contract sau o relație de muncă definită în legislație, convențiile colective sau practicile în vigoare în fiecare stat membru. Clauza 2: Concediul pentru creș(cid:13)terea copilului (1) În temeiul prezentului acord, sub rezerva clauzei 2. 2, se acordă lucrătorilor, bărbați ș(cid:13)i femei, un drept individual la concediu pentru creș(cid:13)terea copilului, pe baza naș(cid:13)terii sau adopției unui copil, pentru a le da posibilitatea să îngrijească acel copil, pe o perioadă de cel puțin trei luni, până la o vârstă dată de maximum opt ani care urmează să fie stabilită de statele membre ș(cid:13)i/sau de partenerii sociali. (2) Pentru a promova ș(cid:13)ansele egale ș(cid:13)i egalitatea de tratament între bărbați ș(cid:13)i femei, părțile semnatare ale prezentului acord consideră că dreptul la concediu pentru creș(cid:13)terea copilului prevăzut la clauza 2. 1 ar trebui, în principiu, acordat pe bază netransferabilă. (3) Condițiile de acces ș(cid:13)i modalitățile de aplicare a concediului pentru creș(cid:13)terea copilului sunt definite de lege ș(cid:13)i/sau de convențiile colective din statele membre, cu respectarea cerințelor minime ale prezentului acord. Statele membre ș(cid:13)i/sau partenerii sociali pot, în special: (a) să hotărască dacă concediul pentru creș(cid:13)terea copilului este acordat integral, parțial, fragmentat sau sub formă de credit de timp; (b) să condiționeze dreptul la concediu pentru creș(cid:13)terea copilului de o perioadă de muncă ș(cid:13)i/sau de vechime care nu poate depăș(cid:13)i un an; (c) să adapteze condițiile de acces ș(cid:13)i modalitățile de aplicare a concediului pentru creș(cid:13)terea copilului la condițiile speciale ale adopției; (d) să stabilească perioadele de notificare a angajatorilor de către lucrători atunci când aceș(cid:13)tia îș(cid:13)i exercită dreptul la concediu pentru creș(cid:13)terea copilului, cu specificarea începutului ș(cid:13)i sfârș(cid:13)itului perioadei de concediu; (e) să definească condițiile în care angajatorul, după consultări în conformitate cu legislația, convențiile colective ș(cid:13)i practicile la nivel național, este autorizat să amâne acordarea concediului pentru creș(cid:13)terea copilului din motive justificate legate de funcționarea întreprinderii (de exemplu dacă este vorba de o muncă cu caracter sezonier, dacă nu se poate găsi un înlocuitor în perioada de notificare, dacă o parte însemnată a forței de muncă solicită concediul pentru creș(cid:13)terea copilului în acelaș(cid:13)i timp, dacă este vorba de o funcție specială de importanță strategică). Orice dificultate care decurge din aplicarea acestei clauze trebuie rezolvată în conformitate cu legislația, convențiile colective ș(cid:13)i practicile la nivel național; (f) să autorizeze, în plus față de litera (e), măsuri speciale pentru a îndeplini cerințele de funcționare ș(cid:13)i de organizare ale întreprinderilor mici. 164 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 05/vol. 3 (4) Pentru a se asigura că lucrătorii îș(cid:13)i pot exercita dreptul la concediul pentru creș(cid:13)terea copilului, statele membre ș(cid:13)i/sau partenerii sociali iau măsurile necesare pentru a proteja lucrătorii împotriva concedierii pe motiv de solicitare sau efectuare a concediului pentru creș(cid:13)terea copilului în conformitate cu legislația, convențiile colective ș(cid:13)i practicile la nivel național. (5) La sfârș(cid:13)itul concediului pentru creș(cid:13)terea copilului, lucrătorii au dreptul de a-ș(cid:13)i relua acelaș(cid:13)i post sau, dacă acest lucru nu este posibil, un post echivalent sau similar care să corespundă contractului sau relației lor de muncă. (6) Drepturile dobândite sau în curs de a fi dobândite de lucrător la data la care începe concediul pentru creș(cid:13)terea copilului se mențin ca atare până la sfârș(cid:13)itul acestui concediu. La sfârș(cid:13)itul concediului pentru creș(cid:13)terea copilului se aplică aceste drepturi, inclusiv orice modificare conformă cu legislația, convențiile colective sau practica la nivel național. (7) Statele membre ș(cid:13)i/sau partenerii sociali definesc regimul contractului sau al relației de muncă pe perioada concediului pentru creș(cid:13)terea copilului. (8) Toate problemele de securitate socială legate de prezentul acord trebuie să fie examinate ș(cid:13)i rezolvate de către statele membre în conformitate cu legislația națională, ținând cont de importanța continuității drepturilor la prestații de securitate socială pentru diferite riscuri, în special asistența medicală. Clauza 3: Absența de la lucru din motive de forță majoră (1) Statele membre ș(cid:13)i/sau partenerii sociali iau măsurile necesare pentru a autoriza lucrătorii să absenteze de la locul de muncă, în conformitate cu legislația, convențiile colective ș(cid:13)i/sau practicile la nivel național, pe motive de forță majoră în situații de urgență familială, în caz de boală sau de accident care fac indispensabilă prezența imediată a lucrătorului. (2) Statele membre ș(cid:13)i/sau partenerii sociali pot specifica condițiile de acces ș(cid:13)i modalitățile de aplicare pentru clauza 3. 1 ș(cid:13)i pot limita acest drept la un anumit număr de zile pe an ș(cid:13)i/sau pe caz. Clauza 4: Dispoziții finale (1) Statele membre pot aplica sau introduce dispoziții mai favorabile decât cele prevăzute în prezentul acord. (2) Punerea în aplicare a dispozițiilor prezentului acord nu constituie un motiv valabil pentru reducerea nivelului general de protecție acordat lucrătorilor în domeniul reglementat de prezentul acord. Aceasta nu aduce atingere dreptului statelor membre ș(cid:13)i/sau al partenerilor sociali de a elabora, având în vedere evoluția situației (inclusiv introducerea netransferabilității), diferite dispoziții legislative, de reglementare sau contractuale, atât timp cât se respectă cerințele minime prevăzute în prezentul acord. (3) Prezentul acord nu aduce atingere dreptului partenerilor sociali de a încheia, la nivel adecvat, inclusiv cel european, convenții de adaptare ș(cid:13)i/sau completare a dispozițiilor sale, pentru a se ține seama de condiții speciale. (4) Statele membre pun în aplicare dispozițiile legale, de reglementare ș(cid:13)i administrative necesare pentru a se conforma deciziei Consiliului în termen de cel mult doi ani de la adoptare sau se asigură că partenerii sociali (1) introduc dispozițiile necesare prin acord înainte de sfârș(cid:13)itul acestei perioade. Pentru a se conforma deciziei, statele membre pot beneficia de o perioadă suplimentară de maximum un an, dacă este necesar, pentru a lua în considerare dificultățile speciale sau punerea în aplicare printr-o convenție colectivă. (5) Prevenirea ș(cid:13)i soluționarea litigiilor ș(cid:13)i a plângerilor care rezultă din aplicarea acordului se tratează în conformitate cu legislația, convențiile colective ș(cid:13)i practicile la nivel național. (6) Fără a aduce atingere rolului pe care îl au în acest sens Comisia, tribunalele naționale ș(cid:13)i Curtea de Justiție, orice problemă legată de interpretarea prezentului acord la nivel european ar trebui, în primă instanță, să fie înaintată de Comisie părților semnatare, care vor emite un aviz. (7) Părțile semnatare revizuiesc aplicarea prezentului acord după cinci ani de la data deciziei Consiliului, dacă una dintre părțile la prezentul acord a solicitat acest lucru. (1) În sensul articolului 2 alineatul (4) din Acordul privind politica socială. 05/vol. 3 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 165 Adoptat la Bruxelles, 14 decembrie 1995. Fritz VERZETNITSCH, Preș(cid:13)edinte al CES Antonio Castellano AUYANET, Preș(cid:13)edinte al CEEP François PERIGOT, Preș(cid:13)edinte al UNICE Emilio GABAGLIO, Secretar General Roger GOURVÈS, Secretar General Zygmunt TYSZKIEWICZ, Secretar General CES Bld Emile Jacqmain 155 B-1210 Bruxelles CEEP Rue de la Charité 15 B-1040 Bruxelles UNICE Rue Joseph II 40 B-1040 Bruxelles


title: Smernica Rady 96/34/ES z 3. júna 1996 o rámcovej dohode o rodičovskej dovolenke uzavretej medzi UNICE, CEEP a ETUC

formats: html pdf print

text: 05/zv. 2 SK Úradný vestník Európskej únie 285 31996L0034 19. 6. 1996 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV L 145/4 SMERNICA RADY 96/34/ES z 3. júna 1996 o rámcovej dohode o rodičovskej dovolenke uzavretej medzi UNICE, CEEP a ETUC RADA EURÓPSKEJ ÚNIE, Komisiu o svojej snahe dať podnet na postup ustanovený článkom 4 uvedenej dohody; so zreteľom na dohodu o sociálnej politike, pripojenú k protokolu (č. 14) o sociálnej politike, pripojenému k Zmluve o založení Európskeho spoločenstva, najmä na jej článok 4 ods. 2, so zreteľom na návrh Komisie, (1) (2) (3) (4) (5) (6) keďže na základe Protokolu o sociálnej politike členské štáty s výnimkou Spojeného kráľovstva Veľkej Británie a Severného Írska (ďalej len „členské štáty“) v snahe uberať sa cestou vyznačenou v Sociálnej charte z roku 1989 uza- vreli medzi sebou dohodu o sociálnej politike; keďže sociálni partneri môžu v súlade s článkom 4 ods. 2 dohody o sociálnej politike spoločne požiadať, aby sa dohody dosiahnuté na úrovni spoločenstva vykonávali prostredníctvom rozhodnutia Rady na návrh Komisie; keďže odsek 16 Charty základných sociálnych práv pra- covníkov v spoločenstve o rovnakom zaobchádzaní s mužmi a ženami medzi iným ustanovuje, že „je potrebné tiež rozvíjať opatrenia umožňujúce mužom a ženám zosú- ladiť ich pracovné a rodinné povinnosti“; keďže Rada napriek existencii širokého konsenzu nebola schopná konať o návrhu na vypracovanie smernice o rodi- čovskej dovolenke z rodinných dôvodov (1) v znení neskorších zmien a doplnkov z 15. novembra 1984 (2); keďže sa Komisia v súlade s článkom 3 ods. 2 dohody o sociálnej politike poradila so sociálnymi partnermi o možnom smere opatrenia na úrovni spoločenstva zame- ranom na zosúladenie pracovného a rodinného života; keďže Komisia, ktorá po tejto porade dospela k názoru o potrebe opatrenia na úrovni spoločenstva, s vedením a zástupcami zamestnancov znova prerokovala podstatu predpokladaného návrhu v súlade s článkom 3 ods. 3 uve- denej dohody; (7) keďže všeobecné medziodvetvové organizácie (UNICE, CEEP a ETUC) informovali spoločným listom z 5. júla 1995 (8) (9) (10) (11) (12) keďže uvedené medziodvetvové organizácie 14. decem- bra 1995 uzavreli rámcovú dohodu o rodičovskej dovo- lenke; keďže Komisii postúpili spoločnú žiadosť o uplatňo- vanie prostredníctvom rozhodnutia, ktoré prijme Rada na návrh Komisie v súlade s článkom 4 ods. 2 uvedenej dohody; rámcovej dohody tejto keďže Rada v rezolúcii zo 6. decembra 1994 o niektorých aspektoch sociálnej politiky Európskej únie — príspevok k hospodárskej a sociálnej konvergencii v únii (3)— požia- dala sociálnych partnerov, aby využili možnosti uzatvára- nia dohôd, pretože majú spravidla bližšie k sociálnej rea- lite a k sociálnym problémom; keďže v Madride členovia Európskej rady z tých štátov, ktoré podpísali dohodu o sociálnej politike, uvítali uzavretie tejto rámcovej dohody; keďže zmluvné strany mali záujem uzavrieť rámcovú dohodu, ktorá by stanovila minimálne požiadavky na rodi- čovskú dovolenku a na pracovné voľno z dôvodu vyššej moci a ktorá by vymedzenie podmienok, za akých by sa rodičovská dovolenka poskytovala, ponechala na členské štáty a/alebo sociálnych partnerov, aby sa zohľadnila situ- ácia v každom členskom štáte vrátane situácie v oblasti rodinnej politiky, najmä pokiaľ ide o podmienky poskyto- vania rodičovskej dovolenky a využívanie práva na rodi- čovskú dovolenku; keďže vhodným nástrojom na vykonávanie tejto rámcovej dohody je smernica v zmysle článku 189 zmluvy; keďže táto je záväzná pre členské štáty z hľadiska výsledku, ktorý sa má dosiahnuť, ale ponecháva im voľbu formy a metód; keďže v súlade so zásadou subsidiarity a zásadou propor- cionality stanovenými v článku 3b zmluvy nemožno ciele tejto smernice dostatočne zabezpečiť na úrovni jednotli- vých členských štátov a možno ich lepšie dosiah- nuť na úrovni spoločenstva; keďže táto smernica sa obme- dzuje len na minimum potrebné na dosiahnutie týchto cieľov a nepresahuje rámec, ktorý je potrebný na naplne- nie tohto účelu; (1) Ú. v. ES C 333, 9. 12. 1983, s. 6. (2) Ú. v. ES C 316, 27. 11. 1984, s. 7. (3) Ú. v. ES C 368, 23. 12. 1994, s. 6. SK Úradný vestník Európskej únie 05/zv. 2 286 (13) (14) (15) (16) (17) (18) (19) keďže Komisia vypracovala svoj návrh smernice prihliada- júc na zastupiteľský status zmluvných strán, ich mandát a zákonnosť ustanovení rámcovej dohody, ako aj na súlad s príslušnými ustanoveniami týkajúcimi sa malých a stred- ných podnikov; v so súlade Komisia keďže svojím oznáme- ním zo 14. decembra 1993, týkajúcim sa vykonávania Pro- tokolu o sociálnej politike, informovala Európsky parla- ment prostredníctvom textu rámcovej dohody, ku ktorému pripojila svoj návrh smernice a dôvodové memo- randum; keďže Komisia informovala aj Hospodársky a sociálny výbor prostredníctvom textu rámcovej dohody, ku kto- rému pripojila svoj návrh smernice a dôvodové memoran- dum; keďže doložka 4 bod 2 rámcovej dohody stanovuje, že vykonávanie ustanovení tejto dohody nezakladá opodstat- nené dôvody na zníženie všeobecnej úrovne ochrany poskytovanej pracovníkom v oblasti, na ktorú sa vzťahuje táto dohoda. To sa nevzťahuje na právo členských štátov a/alebo sociálnych partnerov prijímať rôzne zákonné, s prihliadnu- regulačné tím na meniace sa okolnosti (vrátane zavedenia neprevo- diteľnosti), pokiaľ sú splnené minimálne požiadavky usta- novené touto dohodou; alebo zmluvné opatrenia keďže Charta základných sociálnych práv pracovníkov spoločenstva uznáva význam boja proti všetkým formám diskriminácie, najmä z dôvodu pohlavia, farby pleti, rasy, presvedčenia a vyznania; keďže článok F ods. 2 Zmluvy o Európskej únii ustanovuje, že „únia rešpektuje základné ľudské práva, ktoré zaručuje Európsky dohovor o ochrane ľudských práv a základných slobôd podpísaný v Ríme 4. novembra 1950 a ktoré vyplý- vajú z ústavných tradícií členských štátov, ako základných princípov práva spoločenstva“; keďže členské štáty môžu na základe spoločnej žiadosti poveriť zavedením tejto smernice sociálnych partnerov za predpokladu, že podniknú všetky potrebné opatrenia, aby mohli výsledky uložené touto smernicou kedykoľvek zabezpečiť; (20) keďže vykonávanie rámcovej smernice prispieva k dosiah- nutiu cieľov stanovených v článku 1 dohody o sociálnej politike, PRIJALA TÚTO SMERNICU: Článok 1 Vykonávanie rámcovej dohody Cieľom tejto smernice je zaviesť pripojenú rámcovú dohodu o rodičovskej dovolenke, uzavretú 14. decembra 1995 medzi všeobecnými medziodvetvovými organizáciami (UNICE, CEEP a ETUC). Článok 2 Záverečné ustanovenia 1. Členské štáty prijmú zákony, iné právne predpisy a správne opatrenia potrebné na dosiahnutie súladu s touto smernicou naj- neskôr do 3. júna 1998 alebo najneskôr do tohto termínu zabez- pečia, aby sociálni partneri zaviedli potrebné opatrenia na základe dohody, pričom členské štáty sú povinné prijať všetky potrebné opatrenia na to, aby mohli výsledky uložené touto smernicou kedykoľvek garantovať. Okamžite o tom informujú Komisiu. 2. Členské štáty môžu toto obdobie predĺžiť maximálne o jeden rok, ak je to potrebné vzhľadom na osobitné ťažkosti alebo na vykonávanie prostredníctvom kolektívnej zmluvy. O takýchto okolnostiach musia okamžite informovať Komisiu. 3. Keď členské štáty prijmú tieto opatrenia, tieto budú obsahovať odkaz na túto smernicu alebo budú doplnené o takýto odkaz pri príležitosti ich úradného uverejnenia. Spôsob, akým sa tento odkaz vykoná, určia členské štáty. Článok 3 Táto smernica je adresovaná členským štátom. V Luxemburgu 3. júna 1996 Za Radu predseda T. TREU 05/zv. 2 SK Úradný vestník Európskej únie 287 PRÍLOHA RÁMCOVÁ DOHODA O RODIČOVSKEJ DOVOLENKE PREAMBULA Pripojená rámcová dohoda predstavuje záväzok UNICE, CEEP a ETUC stanoviť minimálne požiadavky na rodičovskú dovolenku a pracovné voľno z dôvodu vyššej moci ako dôležitého prostriedku na zosúlaďovanie pracovného a rodinného života a podporu rovnakých príležitostí a rovnakého zaobchádzania s mužmi a ženami. ETUC, UNICE a CEEP žiadajú Komisiu, aby túto rámcovú dohodu predložila Rade s cieľom prijať rozhodnutie Rady, ktorým by sa tieto minimálne požiadavky stali záväzné v členských štátoch Európskeho spoločenstva s výnimkou Spojeného kráľovstva Veľkej Británie a Severného Írska. I. VŠEOBECNÉ ÚVAHY 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. So zreteľom na dohodu o sociálnej politike, pripojenú k protokolu o sociálnej politike, pripojenému k Zmluve o založení Európskeho spoločenstva, najmä na jej články 3 ods. 4 a 4 ods. 2; keďže článok 4 ods. 2 dohody o sociálnej politike stanovuje, že zmluvy uzavreté na úrovni spoločenstva sa na základe spoločnej žiadosti zmluvných strán vykonávajú prostredníctvom rozhodnutia Rady na návrh Komi- sie; keďže Komisia oznámila svoj úmysel navrhnúť opatrenie spoločenstva na zosúladenie pracovného a rodin- ného života; keďže Charta základných sociálnych práv spoločenstva v bode 16 upravujúcom rovnaké zaobchádzanie sta- novuje, že je potrebné tiež rozvíjať opatrenia, umožňujúce mužom a ženám zosúladiť ich pracovné a rodinné povinnosti; keďže v rezolúcii Rady zo 6. decembra 1994 sa uznáva, že účinná politika rovnakých príležitostí predpokladá globálnu integrovanú stratégiu, ktorá by umožnila lepšiu organizáciu pracovného času a vyššiu flexibilitu, ako aj ľahší návrat do pracovného života, a konštatuje dôležitú úlohu oboch sociálnych partnerov v tejto oblasti a pri vytváraní možností, aby muži a ženy mohli zosúladiť svoje pracovné úlohy s rodinnými povinnosťami; keďže opatrenia na zosúladenie pracovného a rodinného života by mali stimulovať zavádzanie nových pru- žných metód organizácie práce a času, ktoré lepšie zodpovedajú meniacim sa potrebám spoločnosti a ktoré by mali prihliadať na potreby podnikov aj pracovníkov; keďže rodinná politika by sa mala posudzovať v kontexte demografických zmien, účinkov starnutia obyvateľ- stva, preklenutia generačnej priepasti a podpory účasti žien na trhu práce; keďže mužov treba povzbudzovať k tomu, aby preberali rovnaký diel rodinných povinností, napríklad povzbu- dzovať ich na využívanie rodičovskej dovolenky prostredníctvom opatrení, ako sú programy na zvyšovanie ich uvedomenia; keďže táto dohoda je rámcovou dohodou, ktorá stanovuje minimálne požiadavky a ustanovenia týkajúce sa rodičovskej dovolenky, odlišnej od materskej dovolenky, ako aj pracovné voľno z dôvodu vyššej moci, pričom stanovenie podmienok na vznik nároku a podrobné pravidlá uplatňovania ponecháva na členské štáty a sociál- nych partnerov tak, aby sa prihliadlo na situáciu v jednotlivých členských štátoch; 288 SK Úradný vestník Európskej únie 05/zv. 2 10. keďže členské štáty by mali zabezpečiť zachovanie nárokov na vecné dávky z nemocenského poistenia počas minimálnej doby rodičovskej dovolenky; 11. keďže členské štáty by tam, kde je to vhodné z hľadiska vnútroštátnych podmienok a s prihliadnutím na roz- počtovú situáciu, mali uvažovať aj o zachovaní nároku na príslušné dávky sociálneho zabezpečenia počas mini- málnej doby rodičovskej dovolenky; 12. keďže táto dohoda berie do úvahy potrebu posilniť požiadavky na sociálnu politiku, zvýšiť konkurencieschop- nosť ekonomiky spoločenstva a vyhnúť sa ukladaniu správnych, finančných a právnych obmedzení spôso- bom, ktorý by brzdil vytváranie a rozvoj malých a stredných podnikov; 13. keďže sociálni partneri môžu najlepšie nájsť riešenia, ktoré zodpovedajú potrebám zamestnávateľov a pracov- níkov, musia pri vykonávaní a uplatňovaní tejto dohody mať osobitnú úlohu, SIGNATÁRSKE STRANY SA DOHODLI TAKTO: II. OBSAH Doložka 1: Účel a pôsobnosť 1. Táto dohoda stanovuje minimálne požiadavky, ktorých cieľom je uľahčiť zosúladenie rodičovských a pracov- ných povinností pracujúcich rodičov. 2. Táto dohoda sa vzťahuje na všetkých pracovníkov a pracovníčky, ktorí majú pracovnú zmluvu alebo pra- covnoprávny vzťah vymedzený zákonom, kolektívnymi zmluvami alebo existujúcou praxou v danom člen- skomštáte. Doložka 2: Rodičovská dovolenka 1. Podľa doložky 2. 2 táto dohoda poskytuje pracovníkom a pracovníčkam individuálne právo na rodičovskú dovolenku z dôvodov narodenia alebo adopcie dieťaťa, aby im bolo umožnené starať sa o toto dieťa počas obdobia najmenej troch mesiacov až do veku, ktorý určia členské štáty a/alebo sociálny partneri, najviac však do veku 8 rokov. 2. Účastníci tejto dohody zastávajú názor, že právo na rodičovskú dovolenku podľa doložky 2. 1 by sa malo v zásade poskytovať ako neprenosné, aby sa podporili rovnaké príležitosti a rovnaké zaobchádzanie s mužmi a ženami. 3. Podmienky prístupu k rodičovskej dovolenke a podrobné pravidlá jej poskytovania vymedzí zákon a/alebo kolektívna zmluva v členských štátoch, pričom sa musia rešpektovať minimálne požiadavky uvedené v tejto dohode. Členské štáty a/alebo sociálni partneri môžu najmä: a) rozhodnúť, či sa rodičovská dovolenka poskytuje v rozsahu maximálneho pracovného času alebo jeho časti, po častiach alebo v podobe systému „časového kreditu“; b) podmieniť nárok na rodičovskú dovolenku odpracovaním určitého času a/alebo určitou dĺžkou zamest- nania, ktorá nesmie presiahnuť jeden rok; c) prispôsobiť podmienky vzniku nároku na rodičovskú dovolenku a podrobné pravidlá jej poskytovania osobitným okolnostiam súvisiacim s adopciou; d) určiť časový predstih, s akým musí pracovník podať žiadosť zamestnávateľovi pri uplatňovaní svojho práva na poskytnutie rodičovskej dovolenky, v ktorej stanoví začiatok tejto dovolenky a jej skončenie; e) vymedziť okolnosti, za akých zamestnávateľ, po poradách uskutočnených v súlade s vnútroštátnym prá- vom, kolektívnymi zmluvami a praxou, môže odložiť poskytnutie rodičovskej dovolenky z opodstatne- ných dôvodov súvisiacich s prevádzkou podniku (napr. ak má práca sezónny charakter, ak v lehote od podania žiadosti nemožno nájsť náhradu, ak v rovnakom čase požiada o rodičovskú dovolenku veľký počet pracovníkov, ak konkrétna funkcia má strategický význam). Akýkoľvek problém súvisiaci s uplat- ňovaním tohto ustanovenia by sa mal riešiťv súlade s vnútroštátnymi právnymi predpismi, kolektívnymi zmluvami a praxou; f) popri bode e) navyše povoliť osobitné dohody zamerané na uspokojenie prevádzkových a organizač- ných potrieb malých podnikov. 05/zv. 2 SK Úradný vestník Európskej únie 289 4. Aby sa pracovníkom umožnil výkon ich práva na rodičovskú dovolenku, členské štáty a/alebo sociálni part- neri prijmú v súlade s vnútroštátnym právom, kolektívnymi zmluvami alebo praxou potrebné opatrenia na ochranu pracovníkov pred prepustením z dôvodu podania žiadosti alebo čerpania rodičovskej dovolenky. 5. Po skončení rodičovskej dovolenky majú pracovníci právo vykonávať tú istú prácu alebo ak to nie je možné, rovnocennú alebo podobnú prácu, ktorá je v súlade s ich pracovnou zmluvou alebo pracovnoprávnym vzťa- hom. 6. Práva, na ktoré pracovník mal alebo na ktoré sa mu tvoril nárok v čase začatia rodičovskej dovolenky, sa zachovajú v existujúcom rozsahu až do konca rodičovskej dovolenky. Po skončení rodičovskej dovolenky tieto práva platia vrátane akýchkoľvek ich zmien vyplývajúcich z vnútroštátnych právnych predpisov, kolek- tívnych zmlúv alebo praxe. 7. Členské štáty a/alebo sociálni partneri vymedzia status pracovnej zmluvy alebo pracovnoprávneho vzťahu počas rodičovskej dovolenky. 8. Všetky záležitosti súvisiace so sociálnym zabezpečením vo vzťahu k tejto dohode riešia a rozhodujú o nich členské štáty v súlade s vnútroštátnym právom, s prihliadnutím na dôležitosť zachovania nárokov na ochranu zo sociálneho zabezpečenia v rámci rozličných systémov, najmä na zdravotnú starostlivosť. Doložka 3: Pracovné voľno z dôvodu vyššej moci 1. Členské štáty a/alebo sociálni partneri prijmú v súlade s vnútroštátnymi právnymi predpismi, kolektívnymi zmluvami a/alebo praxou potrebné opatrenia na poskytnutie práva na pracovné voľno pracovníkom z dôvodu vyššej moci pri naliehavých rodinných dôvodoch v prípadoch choroby alebo úrazu, kde je bezpro- stredná prítomnosť pracovníka nevyhnutná. 2. Členské štáty a/alebo sociálni partneri môžu špecifikovať podmienky prístupu a podrobné pravidlá uplatňo- vania doložky 3. 1 a obmedziť tento nárok na určitý rozsah v priebehu roka a/alebo na jednotlivé prípady. Doložka 4: Záverečné ustanovenia 1. Členské štáty môžu uplatňovať alebo zaviesť ustanovenia, ktoré sú výhodnejšie ako ustanovenia tejto dohody. 2. Vykonávanie ustanovení tejto dohody nie je opodstatneným dôvodom na zníženie všeobecnej úrovne ochrany poskytovanej pracovníkom v oblasti, na ktorú sa vzťahuje táto dohoda. To sa nevzťahuje na práva členských štátov a/alebo sociálnych partnerov vypracovať iné zákonné, regulačné alebo zmluvné opatrenia s prihliadnutím na meniace sa okolnosti (vrátane zavedenia neprevoditeľnosti), pokiaľ sú splnené minimálne požiadavky ustanovenév tejto dohode. 3. Táto dohoda sa nevzťahuje na práva sociálnych partnerov uzatvárať dohody na vhodnej úrovni vrátane európ- skej, ktorými prispôsobia alebo doplnia ustanovenia tejto dohody tak, aby zohľadnili osobitné okolnosti. 4. Členské štáty prijmú zákony, iné predpisy a správne opatrenia potrebné na dosiahnutie súladu s rozhodnu- tím Rady do dvoch rokov od jeho prijatia alebo zabezpečia, aby do konca tohto obdobia potrebné opatrenia prijali sociálny partneri (1) cestou vzájomnej dohody. V prípade potreby môžu členské štáty vzhľadom na oso- bitné ťažkosti alebo vykonávanie prostredníctvom kolektívnej zmluvy predĺžiť dobu potrebnú na dosiahnu- tie súladu s týmto rozhodnutím najviac o jeden rok. 5. Prevencia a riešenie sporov a sťažností vyplývajúcich z uplatňovania tejto dohody sa zabezpečuje v súlade s vnútroštátnym právom, kolektívnymi zmluvami a praxou. 6. Bez toho, aby boli dotknuté úlohy Komisie, vnútroštátnych súdov a Súdneho dvora, každú vec, týkajúcu sa výkladu tejto dohody na európskej úrovni, by v prvom stupni mala Komisia postúpiť zmluvným stranám, ktoré poskytnú svoje stanovisko. 7. Signatárske strany preskúmajú uplatňovanie tejto dohody po piatich rokoch odo dňa prijatia rozhodnutia Rady, ak o to požiada jedna zo strán tejto dohody. (1) V zmysle článku 2 ods. 4 dohody o sociálnej politike. 290 SK Úradný vestník Európskej únie 05/zv. 2 V Bruseli 14. decembra 1995 Fritz VERZETNITSCH, Antonio Castellano AUYANET, Francois PERIGOT, prezident ETUC prezident CEEP B-1040 Brusel Emilio GABAGLIO, generálny tajomník Roger GOURVŽAES, Zygmunt TYSZKIEWICZ, generálny tajomník generálny tajomník ETUC BldEmileJacqmain 155 B-1210 Brusel CEEP Ruede la Charité 15 B-1040 Brusel UNICE RueJosephII 40 B-1040 Brusel


eurovoc_concepts:
agro-industry
citrus fruit
fruit product
guaranteed minimum price
production aid
sales aid

formats: html pdf pdfa1b print

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 03. 06. 1996 COM(%) 240 τελικό 96/0144 (CNS ) 96/0145 (CNS ) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για παρέκκλιση, για την περίοδο 1996/97, από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1035/77 περί προβλέψεως ειδικών μέτρων για την προώθηση της εμπορίας των μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα λεμόνια Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1543/95 σχετικά με την περίοδο εφαρμογής (υποβληθείσες <ϋτό την 1 ΐπιτροπή) ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Θέμα: -Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με παρέκκλιση, για την περίοδο εμπορίας 1996/97, από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1035/77 που προβλέπει ιδιαίτερα μέτρα τα οποία αποσκοπούν στην προώθηση της εμπορίας μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα λεμόνια -Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1543/95 όσον αφορά την περίοδο εφαρμογής Η ισχύουσα κανονιστική ρύθμιση για τη μεταποίηση των εσπεριδοειδών προβλέπει, στο πλαίσιο συμβάσεων μεταξύ παραγωγού και μεταποιητή, τη χορήγηση μιας χρηματικής αντιστάθμισης στο μεταποιητή με την επιφύλαξη ότι ο μεταποιητής καταβάλλει στον παραγωγό μία ελάχιστη τιμή. Κατά τον καθορισμό της δέσμης τιμών της περιόδου εμπορίας 1995/96, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1543/95 με τον οποίο επιτρέπεται η απευθείας καταβολή της χρηματικής αντιστάθμισης στον παραγωγό στην περίπτωση των πορτοκαλιών, των μανταρινιών και των κλεμεντινων, για να επιλυθούν τα οικονομικά προβλήματα του μεταποιητή. Δεδομένου ότι τα προβλήματα αυτά εξακολουθούν να υφίστανται, είναι σκόπιμο να παραταθεί η ισχύς των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1543/95 για την περίοδο εμπορίας 1995/96 και να επεκταθεί και στα λεμόνια. Ι ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΑΙΟΥ 96/0144 (CNS ) Πρόταση για παρέκκλιση, για την περίοδο 1996/97, από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1035/77 περί προβλέψεως ειδικών μέτρων για την προώθηση της εμπορίας των μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα λεμόνια ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43, την πρόταση της Επιτροπής1, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου2, τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής3, Εκτιμώντας: ότι, στο πλαίσιο του κοινοτικού καθεστώτος της ενισχύσεως στη μεταποίηση των λεμονιών, διαπιστώθηκε ότι ορισμένες βιομηχανίες μεταποίησης συναντούν χρηματικές δυσκολίες για να πληρώσουν την ελάχιστη τιμή στους παραγωγούς και πρέπει, συνεπώς, να ληφθεί υπόψη η κατάσταση αυτή εξουσιοδοτώντας τα κράτη μέλη, για τη νέα περίοδο 1996/97 και από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, να πληρώσουν απευθείας τη χρηματική αντιστάθμιση στους παραγωγούς, υπό ορισμένους όρους· ότι το κράτος μέλος που επιλέγει τη δυνατότητα αυτή πρέπει να αποκλείσει, για λόγους διαχείρισης και ελέγχου, τη δυνατότητα προσφυγής στις διατάξεις του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/77 του Συμβουλίου4 που αφορούν τη χορήγηση χρηματικής αντιστάθμισης, ΕΕ αριθ. C ΕΕ αριθ. C ΕΕ αριθ. C ΕΕαριθ. L 125 της 19. 5. 1977, σ. 3 ^ S ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Αοθοο 1 Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/77, το κράτος μέλος μπορεί να πληρώσει τη χρηματική αντιστάθμιση απευθείας στους παραγωγούς, για τις ποσότητες που παραδίδουν στο πλαίσιο των συμβάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού και οι οποίες έχουν συναφθεί μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση αυτή, ο μεταποιητής πρέπει να πληρώσει στον παραγωγό τιμή τουλάχιστον ίση με τη διαφορά μεταξύ της ελάχιστης τιμής που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 και της χρηματικής αντιστάθμισης που αναφέρεται στο άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού. Άρθρο 2 Σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 1, η χρηματική αντιστάθμιση καταβάλλεται στον παραγωγό, κατόπιν αιτήσεως του, μόλις οι αρμόδιες για τον έλεγχο αρχές του κράτους μέλους στο οποίο έχει πραγματοποιηθεί η μεταποίηση διαπιστώσουν ότι παραδόθηκαν τα προϊόντα τα οποία αποτέλεσαν το αντικείμενοι συμβάσεων. Άρθρο 3 Η απόφαση του Κράτους μέλους να εφαρμόσει το άρθρο 1 πρέπει να αφορά το σύνολο των παραγωγών και των μεταποιητών της επικράτειας του. Άρθρο 4 Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ιδίως σε θέματα εγγυήσεως, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 33 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 του Συμβουλίου5. ΕΕ αριθ. L 118 της 20. 5. 1972, Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1363/95 (ΕΕ αριθ. L 132 της 16. 6. 1995, σ. 8). Άρθρο 5 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εφαρμόζεται μέχρι τη λήξη της περιόδου 1996/97. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Για την Επιτροπή s Πρόταση 96/0145 (CNS ) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1543/95 σχετικά με την περίοδο εφαρμογής ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη : τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43, την πρόταση της Επιτροπής1, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου2, τη γνώμη της Οικονονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής3, Εκτιμώντας : ότι ορισμένες βιομηχανίες μεταποίησης εσπεριδοειδών εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες όσον αφορά την καταβολή της ελάχιστης τιμής στους παραγωγούς· ότι, για να επιλυθεί αυτό το πρόβλημα, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1543/954 επιτρέπει στα κράτη μέλη, για την περίοδο εμπορίας 1995/96, να καταβάλουν απευθείας, υπό ορισμένους όρους, την χρηματική αντιστάθμιση στους παραγωγούς· ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να παραταθεί, για τη νέα περίοδο εμπορίας 1996/97, η ισχύς των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1543/95, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : 1 2 3 4 ΕΕ αριθ. C ΕΕ αριθ. C ΕΕ αριθ. C ΕΕ αριθ. L 148 της 30. 06. 1995, σ. 30 Άρθρο 1 Το άρθρο 5 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1543/95 τροποποιείται ως εξής : Εφαρμόζεται για την περίοδο εμπορίας 1995/96 και 1996/97". Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα της δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Για την Επιτροπή -? ISSN 0254-1483 COM(96) 240 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 03 AQLB. καταλόγου : CB-CO-96-250-GR-C ISBN 92-78-04551-9 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο $


title: Dyrektywa Rady 96/34/WE z dnia 3 czerwca 1996 roku w sprawie porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC

text: 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 285 31996L0034 19. 6. 1996 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 145/4 DYREKTYWA RADY 96/34/WE z dnia 3 czerwca 1996 roku w sprawie porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Porozumienie w sprawie polityki społecznej załą- czone do Protokołu (nr 14) w sprawie polityki społecznej, stano- wiącego Załącznik do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Euro- pejską, w szczególności jego art. 4 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) (5) (6) Na podstawie Protokołu w sprawie polityki społecznej załączonego do Traktatu, Państwa Członkowskie, z wyjąt- kiem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (zwane dalej „Państwami Członkowskimi”) pra- gnąc wdrożyć Kartę Socjalną z 1989 r. , zawarły Porozu- mienie w sprawie polityki społecznej. Pracodawcy i pracownicy mogą zgodnie z art. 4 ust. 2 Porozumienia w sprawie polityki społecznej wspólnie wystąpić o realizację porozumienia na poziomie wspólno- towym na mocy decyzji Rady podjętej na wniosek Komi- sji. Ustęp 16 Wspólnotowej Karty Socjalnych Praw Podstawo- wych Pracowników w sprawie równego traktowania męż- czyzn i kobiet stanowi między innymi, że „zostaną wypra- cowane środki umożliwiające mężczyznom i kobietom pogodzenie obowiązków zawodowych i rodzinnych”. Pomimo istnienia szerokiego porozumienia, Rada nie mogła zająć się wnioskiem dotyczącym dyrektywy w spra- wie urlopu rodzicielskiego z przyczyn rodzinnych (1), zmienionej (2) dnia 15 listopada 1984 r. Zgodnie z art. 3 ust. 2 Porozumienia w sprawie polityki społecznej, Komisja konsultowała z partnerami społecz- nymi możliwe kierunki działań Wspólnoty w odniesieniu do pogodzenia życia zawodowego i rodzinnego. Po przeprowadzeniu tych konsultacji, Komisja uznała, że wspólnotowe działanie jest pożądane i ponownie skonsul- towała się z partnerami społecznymi co do istoty przewi- dywanego wniosku zgodnie z art. 3 ust. 3 niniejszego porozumienia. (7) Ogólne organizacje międzybranżowe (UNICE, CEEP oraz ETUC) poinformowały Komisję w swoim wspólnym piśmie z dnia 5 lipca 1995 r. o woli podjęcia postępowa- nia przewidzianego w art. 4 wspomnianego porozumienia. (8) Wymienione organizacje międzybranżowe zawarły dnia 14 grudnia 1995 r. , Porozumienie ramowe w sprawie urlopu rodzicielskiego; przedłożyły one Komisji wspólną prośbę o wdrożenie niniejszego Porozumienia ramowego decyzją Rady wydaną na wniosek Komisji zgodnie z art. 4 ust. 2 tego porozumienia. (9) (10) Rada w swojej uchwale z dnia 6 grudnia 1994 r. w spra- wie niektórych aspektów polityki społecznej Unii Europej- skiej; przyczynienia się do gospodarczej i społecznej zbież- ności w Unii (3), zaprosiła partnerów społecznych do wykorzystania możliwości zawarcia porozumień, ponie- waż z założenia są one bliższe rzeczywistości społecznej i problemom społecznym; w Madrycie członkowie Rady Europejskiej pochodzący z państw, które podpisały Poro- zumienie w sprawie polityki społecznej, przyjęli zawarcie niniejszego porozumienia ramowego. chciały Strony-sygnatariusze zawrzeć porozumienie ramowe ustalające minimalne wymogi dotyczące urlopu rodzicielskiego i czasu wolnego od pracy uzasadnionego działaniem siły wyższej i zwracając się ponownie do Państw Członkowskich i/lub partnerów społecznych o określenie warunków, w których urlop rodzicielski byłby wykorzystany, w celu uwzględnienia sytuacji, w tym rów- nież w zakresie polityki rodzinnej istniejącej dotychczas w poszczególnych Państwach Członkowskich, w szczegól- ności do warunków przyznawania urlopu rodzicielskiego i wykorzystywania prawa do urlopu rodzicielskiego. (11) Właściwym instrumentem do wykonania niniejszego porozumienia ramowego jest dyrektywa w rozumieniu art. 189 Traktatu; dlatego jest ona wiążąca dla Państw Członkowskich w odniesieniu do rezultatu jaki ma osią- gnąć, pozostawia im jednak wybór form i metod działa- nia. (12) Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności określonymi w art. 3b Traktatu, cele niniejszej dyrektywy nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez Państwa Członkowskie, dlatego mogą zostać osiągnięte przez Wspólnotę; niniejsza dyrektywa ogranicza się do minimalnego wymaganego działania i nie wykracza poza to, co jest dla tego celu niezbędne. (1) Dz. U. C 333 z 9. 12. 1983, str. 6. (2) Dz. U. C 316 z 27. 11. 1984, str. 7. (3) Dz. U. C 368 z 23. 12. 1994, str. 6. 286 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 (13) Komisja opracowała projekt wniosku dotyczącego dyrektywy, biorąc pod uwagę reprezentatywny status stron-sygnatariuszy, ich mandat i zgodność z klauzulami porozumienia ramowego oraz zgodność z odpowiednimi przepisami dotyczącymi małych i średnich przedsię- biorstw. (14) Komisja zgodnie ze swoim komunikatem z dnia 14 grud- nia 1993 r. , dotyczącym wykonania Protokołu w sprawie polityki społecznej, poinformowała Parlament Europejski, przesyłając tekst porozumienia ramowego wraz ze swoim wnioskiem w sprawie dyrektywy oraz jego uzasadnieniem. (15) Komisja poinformowała również Komitet Ekonomiczno- Społeczny, przesyłając tekst porozumienia ramowego wraz ze swoim wnioskiem w sprawie dyrektywy i jego uzasadnieniem. (16) Klauzula 4 pkt 2 porozumienia ramowego stanowi, że wprowadzenie w życie przepisów niniejszego porozumie- nia nie stanowi uzasadnionych podstaw do ograniczania ogólnego poziomu ochrony udzielonej pracownikom w zakresie niniejszego porozumienia. Nie narusza to jed- nak praw Państw Członkowskich i/lub partnerów społecz- nych do przyjęcia innych przepisów prawnych i przepisów umownych w świetle zmieniających się okoliczności (w tym wprowadzenia zasady nieprzenoszalności), dopóki wypełniane są minimalne wymagania określone w poro- zumieniu. (17) Wspólnotowa Karta Socjalnych Praw Podstawowych Pra- cowników uznaje znaczenie zwalczania każdej formy dys- kryminacji, w tym dyskryminacji ze względu na płeć, kolor skóry, rasę, poglądy i wyznanie. (18) Artykuł F ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi, że „Unia szanuje prawa podstawowe zagwarantowane w Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, podpisanej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. , oraz wynikające z tradycji konstytu- cyjnych wspólnych dla Państw Członkowskich jako zasady ogólne prawa wspólnotowego”. (19) Państwa Członkowskie mogą powierzyć pracodawcom i pracownikom, na ich wspólny wniosek, wykonanie niniejszej dyrektywy, o ile podejmą oni wszelkie niezbędne kroki, aby zapewnić w każdym momencie realizację celów niniejszej dyrektywy. (20) Wykonanie porozumienia ramowego przyczynia się do osiągnięcia celów określonych w art. 1 Porozumienia w sprawie polityki społecznej, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Wykonanie porozumienia ramowego Celem niniejszej dyrektywy załączonego Porozumienia ramowego w sprawie urlopów rodzicielskich, zawartego dnia 14 grudnia 1995 r. między ogólnymi organizacjami międzybranżowymi (UNICE, CEEP i ETUC). jest wdrożenie Artykuł 2 Przepisy końcowe 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawo- we, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 3 czerwca 1998 r. lub zapewniają, by najpóźniej do tej daty pracodawcy i pracownicy wprowadzili w drodze umowy niezbędne środki, przy czym Pań- stwa Członkowskie zobowiązane są do podjęcia wszelkich środ- ków, umożliwiających im stałą możliwość gwarantowania osią- gania celów określonych w niniejszej dyrektywie. Niezwłocznie informują o tym Komisję. 2. Państwa Członkowskie mogą skorzystać z dodatkowego jest to niezbędne dla maksymalnego rocznego terminu, jeśli uwzględnienia szczególnych trudności lub wykonania układu zbiorowego pracy. Państwa Członkowskie bezzwłocznie informują Komisję o takich okolicznościach. 3. Gdy Państwa Członkowskie przyjmują środki określone w ust. 1, włączają do nich odniesienie do niniejszej dyrektywy, bądź też odniesienie to towarzyszyć będzie ich oficjalnemu ogło- szeniu. Sposoby dokonywania takiego odniesienia określają Pań- stwa Członkowskie. Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 3 Sporządzono w Luksemburgu, dnia 3 czerwca 1996 r. W imieniu Rady T. TREU Przewodniczący 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 287 ZAŁĄCZNIK POROZUMIENIE RAMOWE W SPRAWIE URLOPU RODZICIELSKIEGO PREAMBUŁA Poniższe porozumienie ramowe stanowi przedsięwzięcie podjęte przez UNICE, CEEP i ETUC dla ustalenia minimalnych wymagań dotyczących urlopu rodzicielskiego i czasu wolnego od pracy uzasadnionego działaniem siły wyższej jako ważnego środka służącego pogodzeniu pracy i życia rodzinnego oraz wspierającego równe szanse i równe traktowanie kobiet i mężczyzn. ETUC, UNICE i CEEP zwracają się do Komisji o przedłożenie niniejszego porozumienia ramowego Radzie, w celu uzyskania decyzji Rady czyniącej niniejsze minimalne wymogi wiążącymi dla Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej, z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. I. PRZESŁANKI OGÓLNE 1. Uwzględniając Porozumienie w sprawie polityki społecznej, dołączone do Protokołu w sprawie polityki spo- łecznej, dołączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 3 ust. 4 i art. 4 ust. 2; 2. artykuł 4 ust. 2 Porozumienia w sprawie polityki społecznej przewiduje, że porozumienia zawarte na pozio- mie wspólnotowym wykonywane są na wspólną prośbę stron-sygnatariuszy, w drodze decyzji Rady, podjętej na wniosek Komisji; 3. Komisja oznajmiła swój zamiar wystąpienia z wnioskiem o podjęcie przez Wspólnotę środków w sprawie pogodzenia pracy i życia rodzinnego; 4. Wspólnotowa Karta Socjalnych Praw Podstawowych Pracowników stanowi w pkt 16 dotyczącym równego traktowania, że powinny zostać określone środki umożliwiające mężczyznom i kobietom pogodzenie ich obo- wiązków pracowniczych i rodzinnych; 5. 6. uchwała Rady z dnia 6 grudnia 1994 r. uznaje, że efektywna polityka równych szans zakłada istnienie zinte- growanej, ogólnej strategii umożliwiającej lepszą organizację czasu pracy, większą elastyczność czasu pracy i łatwiejszy powrót do życia zawodowego oraz dostrzega ważną rolę partnerów społecznych w tym zakresie oraz w proponowaniu zarówno mężczyznom, jak i kobietom możliwości pogodzenia obowiązków zawodo- wych z rodzinnymi; środki mające na celu pogodzenie pracy i życia rodzinnego powinny zachęcać do wprowadzania nowych, ela- stycznych sposobów organizacji pracy i czasu pracy, które są lepiej dopasowane do zmieniających się potrzeb społeczeństwa i które uwzględniają potrzeby zarówno przedsiębiorstw, jak i pracowników; 7. politykę rodzinną należy kształtować w kontekście zmian demograficznych, skutków starzenia się społeczeń- stwa, zapełniania luki pokoleniowej i wspierania udziału kobiet w grupie ludności czynnej zawodowo; 8. mężczyźni powinni być zachęcani do przyjmowania równej części obowiązków rodzinnych, na przykład powinni być zachęcani do korzystania z urlopu rodzicielskiego za pomocą takich środków, jak programy uświadamiające; 9. niniejsze porozumienie jest porozumieniem ramowym, ustalającym minimalne wymagania i przepisy doty- czące urlopu rodzicielskiego, różniącego się od urlopu macierzyńskiego, oraz dotyczące czasu wolnego od pracy z powodu działania siły wyższej, i odwołuje się do Państw Członkowskich i partnerów społecznych, aby stworzyli odpowiednie warunki dostępu i ustalili szczegółowe zasady stosowania, uwzględniając sytuację w poszczególnych Państwach Członkowskich; 288 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 10. Państwa Członkowskie powinny zapewnić zachowanie uprawnień do świadczeń w naturze w ramach ubez- pieczenia chorobowego w czasie minimalnego okresu urlopu rodzicielskiego; 11. Państwa Członkowskie powinny również, w zakresie stosowanym ze względu na krajowe uwarunkowania i sytuację budżetową, rozważyć zachowanie uprawnień do odpowiednich świadczeń z tytułu zabezpieczenia społecznego, przysługujących podczas minimalnego okresu urlopu rodzicielskiego; 12. niniejsze porozumienie bierze pod uwagę potrzeby polepszenia wymogów polityki społecznej, celem wzmoc- nienia konkurencyjności gospodarki Wspólnoty i uniknięcia nakładania administracyjnych, finansowych i prawnych ograniczeń, które hamowałyby rozwój małych i średnich przedsiębiorstw; 13. pracodawcy i pracownicy są najbardziej właściwymi do tego, aby znaleźć rozwiązania, które zaspokajają potrzeby zarówno pracodawców, jak i pracowników, w związku z czym trzeba im przyznać szczególną rolę w wykonaniu i zastosowaniu niniejszego porozumienia, STRONY-SYGNATARIUSZE UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE: II. TREŚĆ Klauzula 1: Cel i zakres 1. Niniejsze porozumienie ustanawia minimalne wymogi, przeznaczone do ułatwienia pogodzenia obowiąz- ków rodzicielskich i zawodowych pracujących rodziców. 2. Niniejsze porozumienie ma zastosowanie do wszystkich pracowników, kobiet i mężczyzn, związanych umową o pracę lub pozostających w innym stosunku zatrudnienia określonym przez prawo, układy zbio- rowe pracy lub praktykę, obowiązujące w każdym Państwie Członkowskim. Klauzula 2: Urlop rodzicielski 1. Niniejsze porozumienie, z zastrzeżeniem klauzuli 2. 2, przyznaje pracownikom, mężczyznom i kobietom, indywidualne prawo do urlopu rodzicielskiego z powodu urodzenia lub przysposobienia dziecka, aby umo- żliwić im opiekę nad dzieckiem, przez co najmniej trzy miesiące, do czasu osiągnięcia przez dziecko okre- ślonego wieku, maksymalnie 8 lat, zgodnie z ustaleniami Państw Członkowskich i/lub partnerów społecz- nych. 2. W celu popierania równych szans i równego traktowania kobiet i mężczyzn, strony niniejszego porozumie- nia uważają, że prawo do urlopu rodzicielskiego, przewidziane w klauzuli 2. 1, powinno być zasadniczo przy- znawane bez możliwości jego przenoszenia. 3. W zakresie, w którym przestrzegane są minimalne wymagania niniejszego porozumienia, warunki korzys- tania z urlopu rodzicielskiego i szczegółowe zasady występowania o niego są określone przez przepisy prawa i/lub układy zbiorowe pracy w Państwach Członkowskich. Państwa Członkowskie i/lub pracodawcy i pra- cownicy mogą w szczególności: a) zadecydować, czy urlop rodzicielski jest przyznawany na zasadach pełnego czy niepełnego wymiaru czasu pracy, w częściach czy w formie „systemu kredytu czasowego”; b) uzależnić przyznanie prawa do urlopu rodzicielskiego w zależności od kwalifikującego okresu zatrud- nienia, i/lub stażu pracy, przy czym okres ten nie może przekroczyć jednego roku; c) dostosować warunki udzielania i szczegółowe zasady stosowania urlopu rodzicielskiego do szczegól- nego przypadku, jakim jest przysposobienie; d) uchwalić okresy uprzedzającego powiadomienia pracodawcy przez pracownika, korzystającego z prawa do urlopu rodzicielskiego, określające początek i koniec okresu urlopu; e) określić okoliczności, w których pracodawca, po przeprowadzeniu konsultacji zgodnie z prawem krajo- wym, układami zbiorowymi pracy i praktyką, ma prawo do odroczenia udzielenia urlopu rodzicielskiego z uzasadnionych powodów związanych z działalnością przedsiębiorstwa (na przykład gdy praca ma cha- rakter sezonowy, gdy nie można znaleźć zastępstwa w okresie powiadomienia uprzedzającego, gdy znaczna część pracowników ubiega się o urlop rodzicielski w tym samym czasie, gdy pracownik pełni szczególną funkcję o strategicznym znaczeniu). Każdy problem powstały w związku ze stosowaniem niniejszego przepisu powinien zostać rozwiązany zgodnie z prawem krajowym, układami zbiorowymi pracy i praktyką; f) w uzupełnieniu do litery e), należy dopuścić szczególne rozwiązania w celu spełnienia wymogów ope- racyjnych i organizacyjnych małych przedsiębiorstw. 05/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 289 4. W celu zapewnienia możliwości korzystania przez pracowników z prawa do urlopu rodzicielskiego, Pań- stwa Członkowskie i/lub pracodawcy i pracownicy wprowadzają niezbędne przepisy i podejmują środki w celu ochrony pracowników przed zwalnianiem z powodu ubiegania się lub korzystania z urlopu rodzi- cielskiego, zgodnie z prawem krajowym, układami zbiorowymi pracy lub praktyką. 5. Po zakończeniu urlopu rodzicielskiego pracownicy maja prawo do powrotu na to samo miejsce pracy, lub jeżeli nie jest to możliwe, do pracy równorzędnej lub podobnej, zgodnej z umową o pracę lub stosunkiem zatrudnienia. 6. Uprawnienia nabyte lub nabywane przez pracownika w chwili rozpoczęcia urlopu rodzicielskiego zacho- wane są w niezmienionej formie do zakończenia urlopu rodzicielskiego. Po zakończeniu urlopu rodziciel- skiego uprawnienia te mają zastosowanie, ze wszystkimi zmianami wynikającymi z prawa krajowego, ukła- dów zbiorowych pracy lub praktyki. 7. Państwa Członkowskie i/lub pracodawcy i pracownicy określają status umowy o pracę lub stosunku zatrud- nienia na okres urlopu rodzicielskiego. 8. Wszystkie kwestie związane z zabezpieczeniem społecznym, związane z niniejszym porozumieniem, powinny być rozważane i rozstrzygane przez Państwa Członkowskie zgodnie z prawem krajowym, u- względniając ciągłość uprawnień do zabezpieczenia społecznego w różnych systemach, zwłaszcza w syste- mie opieki zdrowotnej. Klauzula 3: Czas wolny od pracy z powodu działania siły wyższej 1. Państwa Członkowskie i/lub pracodawcy i pracownicy podejmują niezbędne środki, aby zgodnie z prawem krajowym, układami zbiorowymi pracy i/lub praktyką dać pracownikom uprawnienie do czasu wolnego od pracy, z powodu działania siły wyższej, w pilnych sprawach rodzinnych, takich jak choroba lub wypadek, powodujących konieczność natychmiastowej obecności pracownika. 2. Państwa Członkowskie i/lub pracodawcy i pracownicy mogą określić warunki udzielania czasu wolnego i szczegółowe zasady stosowania klauzuli 3. 1 oraz ograniczyć to uprawnienie do określonego limitu czaso- wego w skali rocznej lub/i uzależnionego od określonych sytuacji. Klauzula 4: Przepisy końcowe 1. Państwa Członkowskie mogą stosować lub wprowadzić przepisy korzystniejsze niż te ustanowione w niniej- szym porozumieniu. 2. Wykonanie postanowień niniejszego porozumienia nie stanowi uzasadnienia dla ograniczania ogólnego poziomu ochrony, zapewnionej pracownikom w kwestiach, których dotyczy niniejsze porozumienie. Nie będzie to jednak miało wpływu na prawa Państw Członkowskich i/lub partnerów społecznych do tworzenia odmiennych przepisów prawnych, wykonawczych czy postanowień umownych, w świetle zmieniających się okoliczności (w tym wprowadzenia niezbywalności) w takim zakresie, w jakim zgodne są one z minimal- nymi wymaganiami określonymi w niniejszym porozumieniu. 3. Niniejsze porozumienie nie narusza prawa partnerów społecznych do zawierania na właściwym szczeblu, w tym również na płaszczyźnie europejskiej, porozumień dostosowujących i/lub uzupełniających przepisy niniejszego porozumienia tak, aby uwzględniły szczególne okoliczności. 4. Państwa Członkowskie wprowadzają przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne konieczne do wyko- nania decyzji Rady w terminie dwóch lat od jej przyjęcia lub zapewniają, by do końca tego okresu praco- dawcy i pracownicy (1) wprowadzili w drodze umowy niezbędne środki. Państwa Członkowskie mogą, jeżeli to niezbędne ze względu na szczególne trudności lub wykonanie układu zbiorowego, skorzystać z dodatko- wego rocznego terminu wykonania niniejszej decyzji. 5. Zapobieganie oraz rozstrzyganie sporów i skarg, wynikających ze stosowania niniejszego porozumienia, dokonywane jest zgodnie z prawem krajowym, układami zbiorowymi pracy i praktyką. 6. Nie ograniczając roli Komisji, sądów krajowych i Trybunału Sprawiedliwości, każda kwestia dotycząca wykładni niniejszego porozumienia na szczeblu europejskim powinna w pierwszej instancji być przedsta- wiona przez Komisję stronom-sygnatariuszom, które następnie wydadzą opinię. 7. Strony-sygnatariusze zbadają wyniki stosowania niniejszego porozumienia po upływie pięciu lat od decyzji Rady, jeżeli zażąda tego jedna ze stron niniejszego porozumienia. (1) W rozumieniu art. 2 ust. 4 Porozumienia w sprawie polityki społecznej. 290 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 05/t. 2 Sporządzono w Brukseli, dnia 14 grudnia 1995 r. Fritz VERZETNITSCH Antonio Castellano AUYANET Francois PERIGOT Przewodniczący ETUC Przewodniczący CEEP Przewodniczący UNICE Emilio GABAGLIO Sekretarz Generalny Roger GOURVŽAES Sekretarz Generalny Zygmunt TYSZKIEWICZ Sekretarz Generalny ETUC Bld Emile Jacqmain 155 B-1210 Brussels CEEP Rue de la Charite 15 B-1040 Brussels UNICE Rue Joseph II 40 B-1040 Brussels