text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 03. 04. 1996 COM(96) 149 def. MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD BETREFFENDE HET EURO-MEDITERRAAN PARTNERSCHAP IN DE ENERGIESECTOR MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD BETREFFENDE HET EURO-MEDITERRAAN PARTNERSCHAP IN DE ENERGIESECTOR 1. ALGEMEEN KADER 1. De Euro-mediterrane Conferentie van Barcelona van 27 en 28 november 1995 was het startpunt van een nieuw partnerschap, gebaseerd op de totstandbrenging van een ruimte van vrede en stabiliteit en een economische zone op basis van vrijhandel en de ontwikkeling van economische en financiële samenwerking. De politieke, economische en sociale beginselen die ten grondslag zullen liggen aan de betrekkingen tussen de Europese Unie en haar partners uit het Middellandse-Zeegebied1 vloeien voort uit de op de Conferentie goedgekeurde Verklaring van Barcelona. In dit algemene kader werden voor het economisch en financieel partnerschap de volgende doelstellingen vastgesteld: versnelling van het proces van duurzame sociaal-economische ontwikkeling, verbetering van de levensomstandigheden van de bevolking, stimulering van de werkgelegenheid en verkleining van de ontwikkelingskloof in het Middellandse- Zeegebied; bevordering van regionale samenwerking en integratie. 2. De structurerende rol van de energiesector werd erkend. Er werd dan ook besloten de samenwerking te intensiveren, de dialoog op het gebied van het energiebeleid uit te diepen en de totstandkoming van adequate randvoorwaarden voor investeringen en activiteiten van energiebedrijven te bevorderen. De toepassing van dit algemene kader moet voor alle partijen van wederzijds belang zijn. De samenwerking op energiegebied moet dan ook in dit kader passen, ook al is zij op zichzelf al van wederzijds belang aangezien zij, door bij te dragen tot de continuïteit van de energievoorziening van de Gemeenschap en te voorzien in de behoeften aan economische en sociale ontwikkeling van de mediterrane partners, de belangen nastreeft van de regio in haar geheel; zij bevordert inderdaad investeringen in het beheer van energieverbruik en -produktie en draagt bij tot duurzame ontwikkeling, want energie is van doorslaggevende invloed op de fundamentele parameters van de economische en sociale samenhang, namelijk economische activiteit, milieu en levensstandaard. Het wederzijds belang op energiegebied treedt echter buiten het strikt regionale kader van het Middellandse-Zeegebied; deze regio vormt immers een belangrijk doorvoergebied van energieprodukten en speelt dus ook een belangrijke rol in de continuïteit van de Algerije, Egypte, Cyprus, Israël, Jordanië, Libanon, Malta, Marokko, Palestijnse Autoriteit, Syrië, Tunesië. Turkije. A^ 3. 4. 5. 2. 6. energievoorziening van de Gemeenschap. Politieke, economische en sociale stabiliteit van de regio is dan ook noodzakelijk om deze doorvoer veilig te stellen. Deze strategische functie heeft tot gevolg dat er zich op energiegebied geen mediterrane samenwerking kan ontwikkelen zonder dat rekening wordt gehouden met de belangen van regio's buiten deze zone alsmede met de samenwerking met regio's die daarvan de gevolgen kunnen ondervinden of in ieder geval ermee te maken hebben. Het gaat hierbij enerzijds om de Golfstaten en anderzijds om de landen rond de Zwarte Zee en de Kaspische Zee. Aangezien de Gemeenschap een beleid van nauwe samenwerking met de landen en organisaties uit deze regio's voert, zal zij moeten zorgen dat deze samenwerking zich evenwichtig ontwikkelt en alle betrokken partijen uitvoerig informeren. Tegelijk met de Conferentie van Barcelona had er een Euro-mediterraan civiel forum plaats. Deze manifestatie heeft eens te meer de aandacht gevestigd op de nauwe banden die bestaan tussen met energie verband houdende kwesties en de economische en sociale ontwikkeling van deze landen. De betrokkenheid van de civiele samenleving bij het Euro- Mediterraan partnerschap kwam eveneens tot uiting in de in Madrid op 22-23 februari 1996 georganiseerde conferentie van de internationale federatie van vakbonden van werknemers in de chemische industrie, de energiesector, het mijnwezen en diverse industrietakken (ICEM), met andere woorden de vakbonden uit de Euro-Mediterrane regio, over "het belang van energie voor de sociale ontwikkeling". De ontwikkeling van een samenhangend beleid inzake samenwerking op energiegebied met de mediterrane landen moet eveneens sporen met de ontwikkeling van een energiebeleid van de Gemeenschap als uiteengezet in het Witboek van de Commissie2, dat gebaseerd is op de verwezenlijking van gemeenschappelijke doelstellingen en het gebruik van alle instrumenten van de Gemeenschap: het energiebeleid van de Gemeenschap, dat steunt op de integratie van de energiemarkten en de vervoerinfrastructuur voor energieprodukten, moet de consument een betere continuïteit van de bevoorrading bieden door uitbreiding van de samenwerking met de uitvoerende landen en tegelijk de energiebedrijven van de Gemeenschap en hun technologie-overdracht naar de landen van de regio; strategie van investeringen ondersteunen bij bij de tenuitvoerlegging van het energiebeleid moet gebruik worden gemaakt van alle communautaire instrumenten, met name economische* samenwerking, onderzoek- en ontwikkelingsbeleid en financiële instrumenten van algemene of regionale aard. ANALYSE VAN DE ENERGIESITUATIE De energiesituatie van de regio wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van belangrijke energievoorraden (olie en aardgas) die, afgezien van de voorraden in de Noordzee, het Mededeling van de Commissie over een energiebeleid voor de Europese Unie van 14 december 1995, COM (95) 682 dichtst bij de markt van de Gemeenschap liggen, en een potentiële stijging van het energieverbruik dat zowel op economisch als op milieugebied een uitdaging vormt3. (i) Het energiepotentieel van de regio De energievoorraden van de regio behoren tot de grootste ter wereld maar konden nog niet optimaal worden geëxploiteerd, hoofdzakelijk wegens de economische en politieke situatie van de producerende landen in de regio; met de Euro-mediterrane samenwerking op energiegebied wil men nu de voorwaarden scheppen om deze tendens om te buigen. De voorraden aan ruwe aardolie werden in 1993 op 6. 030 miljoen ton geraamd; van de Euro-mediterrane partners bezitten Algerije, Egypte, Syrië en Tunesië olievoorraden; Libië alleen bezit 50% van de voorraden. De aangetoonde voorraden aan aardgas zijn van dezelfde orde van grootte. 5. 650 miljard m3 (5. 085 miljoen toe). Deze voorraden liggen in dezelfde gebieden als de olievoorraden: Algerije is de grootste aardgasproducent met 64% van de voorraden, gevolgd door Libië, Egypte, Syrië en Tunesië. Volgens sommige deskundigen zouden meer dan 3. 300 miljoen ton aardolie en condensaten en 3. 400 miljard m3 aardgas nog niet zijn ontdekt: er zou dus een belangrijke inspanning kunnen worden geleverd op het gebied van de olie- en gasexploratie. Met de bestaande infrastructuur kan jaarlijks 162 miljoen ton olie en 37 miljard m3 aardgas worden geëxporteerd. Een groot deel van het Algerijnse aardgas wordt naar de Gemeenschap uitgevoerd in de vorm van LNG. De grootste afzetmarkt voor deze energieprodukten is de Gemeenschap, die 92 miljoen ton olie en olieprodukten en 35 miljard m3 aardgas afneemt: De producerende landen uit het Middellandse-Zeegebied voorzien in ongeveer een kwart van de oliebehoeften van de Gemeenschap; door de ontwikkeling van oliepijpleidingen zullen zij ook een belangrijk doorvoergebied worden. Wat aardgas betreft, importeert de Gemeenschap 10% van haar behoeften uit de mediterrane landen, hoofdzakelijk uit Algerije. Dit land levert eveneens bijna alle LNG dat door de Gemeenschap wordt ingevoerd. Ondanks de ontwikkeling van de vervoerinfrastructuur voor gas in de Gemeenschap, zal de afhankelijkheid van gas uit derde landen in de Gemeenschap nog toenemen met de ontwikkeling van het verbruik; daarom moet de mediterrane produktie, dank zij de ontwikkeling van interne koppelingen, kunnen zorgen voor een betere continuïteit van de bevoorrading van de Gemeenschap. De grote ongelijkheid tussen de mediterrane partners inzake energiebronnen zou moeten leiden tot een ontwikkeling van de onderlinge koppelingen voor het vervoer van gas, olie en elektriciteit. Gedeeltelijk overgenomen uit het werkdocument van de diensten van de Commissie "European Energy to 2020: A Scenario Approach" van december 1995, SEC(95) 2285 3 9. Op de Conferentie van Kaïro in september 1995 werd de behoefte aan investeringen in infrastructuur voor de produktie, het vervoer en de distributie van energie voor de volgende 25 jaar op 192. 300 miljoen ecu geraamd. Dit is 12% van het BBP van de mediterrane partners voor dezelfde periode. De aanwezigheid van fossiele energiebronnen in deze regio mag ons echter niet uit het oog doen verliezen dat er ook een potentieel aan duurzame energiebronnen bestaat. In de landen in het zuiden en het oosten van het Middellandse-Zeegebied is het aandeel van duurzame energiebronnen in de primaire energiebalans 9,5%. Het grootste potentieel bezitten zonne- en windenergie. Ook biomassa heeft een groot potentieel, al is dit moeilijk in te schatten. (ii) Vooruitzichten voor een stijging van de vraag 10 De samenlevingen van de mediterrane partners zijn gekenmerkt door het vooruitzicht van een aanzienlijke bevolkingsaanwas, die wel van land tot land verschilt: naar verwacht zal in 2020 de bevolking van de huidige 200 miljoen tot 340 miljoen zijn gestegen. Deze bevolking is hoofdzakelijk geconcentreerd in de stedelijke gebieden, hetgeen ernstige milieuproblemen veroorzaakt: afval, luchtverontreiniging, gebrek aan drinkwater, enz. Om een dergelijke groei op te vangen, zouden de betrokken landen gedurende 15 jaar jaarlijks 2,4 miljoen arbeidsplaatsen moeten scheppen terwijl dit momenteel slechts 1,7 miljoen is, zonder dat hierbij al rekening is gehouden met de intrede van steeds meer vrouwelijke arbeidskrachten op de arbeidsmarkt. Deze demografische situatie is op zichzelf al van grote invloed op het vooruitzicht van een stijging van het verbruik en bijgevolg ook van de milieurisico's. 11. (a) Bij de meeste mediterrane partners ligt het energieverbruik per persoon zeer laag (0,9 toe tegen 3,0 in de Lid-Staten van de Gemeenschap in het noorden van het Middellandse-Zeegebied). In het perspectief van de economische ontwikkeling waaraan het Euro-mediterraan partnerschap wil bijdragen, is het onwaarschijnlijk dat een dergelijk niveau gehandhaafd blijft. Op basis van de huidige tendensen kan de energievraag, met name in het vervoer en de elektriciteitsproduktie, stijgen van 155 miljoen toe in 1992 tot ongeveer 458 miljoen toe in 2020. Deze stijging kan leiden tot een sterke groei van de olieproduktie ter financiering van de economische ontwikkeling. De vraag naar elektriciteit kan in dezelfde periode met 5% per jaar stijgen (in de Gemeenschap slechts met 1%) tot 920 TWu in 2020 tegen 194 TWu nu; toch zou, gelet op de bevolkingsaanwas, het verbruik per hoofd betrekkelijk laag (2. 650 kWu) blijven ten opzichte van de huidige situatie in de Gemeenschap (6. 000 kWu). 12. (b) Een toename van het verbruik van energieprodukten geeft onmiddellijk reden tot bezorgdheid ten aanzien van de milieurisico's, die in het Middellandse-Zeegebied nog versterkt worden door de verontreinigingsrisico's van een bijna gesloten zee, is voor alle landen die aan dit welke bovendien nog gemeenschappelijke partnerschap deelnemen. Bij een "gewone gang van zaken"-scenario zou de C02-uitstoot binnen de Gemeenschap stijgen van 3. 150 miljoen ton in 1990 tot 3. 721 miljoen in 2020, dat wil zeggen ongeveer 18% meer in het jaar 20204. Bij de mediterrane partners kan de uitstoot zelfs verdrievoudigen, van 287 miljoen ton in 1990 tot 929 miljoen in 2020. Gelet op de rol van de Middellandse Zee als doorvoergebied voor energieprodukten, in het bijzonder per tanker, en de ontwikkeling van grootsteden en industriezones aan haar kusten, bestaat er extra gevaar voor milieuverontreiniging door het vervoer en het gebruik van energie. Bij de doorvaart van olieschepen door de Middellandse Zee wordt jaarlijks 650. 000 ton olie geloosd. Voorts zijn de rivieren sterk verontreinigd en zijn de belangrijkste Middellandse-Zeedelta's erg kwetsbaar geworden. De mediterrane partners kennen het grootste watertekort ter wereld: 60% van hun vernieuwbare waterreserves zijn overgeëxploiteerd zullen op middellange termijn uitgeput raken. Naast drastische milieumaatregelen ter bescherming van het drinkwater, is het gebruik van energie voor de noodzakelijke ontzilting van zeewater de enige oplossing. Om te voldoen aan de stijgende vraag naar energie mag niet alleen een beroep worden gedaan op fossiele energiebronnen. In de mediterrane landen kunnen duurzame energiebronnen een bijdrage leveren tot de oplossing van dit probleem, en meer in het algemeen van milieuproblemen die door energieproduktie en -verbruik worden veroorzaakt. 3. ACTIEPROGRAMMA 13. Vanwege het strategisch belang van de energiesector en de structurerende functie van de samenwerking op dit gebied, werd als aanloop tot de Conferentie van Barcelona een reeks voorbereidende instellingen, het initiatieven genomen waarbij de communautaire bedrijfsleven en de mediterrane partners werden betrokken: Op de Energieraad van 1 juni 1995 verzocht het voorzitterschap de Commissie te zorgen voor een passende financiering ter verwezenlijking van de aangegeven doelstellingen in het kader van de financiële middelen die door de Europese Gemeenschap worden uitgetrokken voor het kaderprogramma inzake het partnerschap met de landen in het zuiden en het oosten van het Middellandse- Zeegebied. Op de bijeenkomst van Athene op 6 en 7 juli 1995 tussen de Europese Commissie en de mediterrane partners werd besloten een Euro-mediterraan actieplan voor de energiesector op te stellen en een forum op te richten dat belast wordt met het toezicht op de uitvoering van dit plan. De C02-uitstoot valt onder het in december 1993 geratificeerde verdrag inzake klimaatverandering. Momenteel wordt een internationaal protocol opgesteld om de uitstoot ook na het jaar 2000 nog verder terug te dringen. De Gemeenschap van haar kant heeft een strategie ontwikkeld om de uitstoot in het jaar 2000 te stabiliseren op het niveau van 1990. Op hun vergadering van 19 oktober 1995 met het Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen, deden de vertegenwoordigers van de staten in het zuiden en het oosten van het Middellandse-Zeegebied de aanbeveling dat de energiesector een specifiek onderdeel van de Euro-mediterrane samenwerking zou vormen. Op hun vergadering van 20 november 1995 in Madrid verklaarden de energieministers van Spanje, Frankrijk en Italië, de vertegenwoordigers van de mediterrane partners, van bepaalde Lid-Staten en van de Europese Unie en de Europese Commissie dat om energieprojecten te bevorderen, passende instrumenten moeten worden ingevoerd. De opneming van een specifiek hoofdstuk over energie in het MEDA-programma zou aantonen welk belang Europa hecht aan de energiesector in het Middellandse-Zeegebied. 14. In dit verband konden dank zij het SYNERGY-programma de laatste drie jaar modelactiviteiten voor samenwerking worden opgezet; sommige daarvan liggen ten grondslag aan de oriëntaties van het Euro-mediterrane partnerschap op energiegebied: Het actieplan "Energie en stadsmilieu in het Middellandse-Zeegebied", ontstaan op de Conferentie van Athene in november 1993, heeft geleid tot samenwerking met steden tot energiebesparing en milieubescherming. in het zuiden van het Middellandse-Zeegebied met betrekking Het Palestijns Energiecentrum, op 28 december 1993 opgericht bij besluit van voorzitter Arafat, krijgt financiële steun en technische bijstand in het kader van het SYNERGY-programma. Het Palestijns Energiecentrum verleent hulp aan de Palestijnse Autoriteit op energie- en milieugebied, in het bijzonder met betrekking tot de opstelling van een wetgevingskader, planning, coördinatie en opvolging van projecten. Aan de Conferentie van Tunis in maart 1995 werd deelgenomen door vertegenwoordigers van de mediterrane landen die niet tot de Europese Unie behoren. De conferentie had tot doel de energiesituatie van de regio te evalueren en thema's en prioriteiten voor regionale samenwerking voor te stellen. De Conferentie van Kaïro, die in september 1995 werd georganiseerd in samenwerking met de Wereldbank en het Mediterraan Waarnemingscentrum voor Energie, heeft de problematiek van de financiering van energieprojecten in de regio aangesneden en voorstellen geformuleerd voor een betere aanwending van spaargelden voor dit doel. 15. Ook in het kader van het JOULE-THERMIE-programma zijn activiteiten gestart die tot doel hebben de industriële samenwerking met de mediterrane partners te versterken, in de meeste gevallen met de steun van een plaatselijk(e) bedrijf of instelling: op de conferenties van Madrid (1995) en Athene (1996) over duurzame energie in de regio, die door het TIHIRMlB-programma waren gefinancierd, konden aanbevelingen worden geformuleerd over de snellere verspreiding van duurzame energie. 3. 1. Samenwerkingsgebieden 16. Met de doelstellingen van het economisch partnerschap als omschreven in de Verklaring van Barcelona wordt beoogd een bijdrage te leveren tot: de economische overgang (totstandbrenging van een vrijhandelszone, stimulering van de particuliere sector en Europese particuliere investeringen, modernisering van de economische infrastructuur); beter sociaal-economisch de evenwicht een welzijnsvoorzieningen, bevordering van een harmonische en geïntegreerde plattelandsontwikkeling, milieubescherming); verbetering (door van regionale en grensoverschrijdende samenwerking. 17. Wil men deze drie doelstellingen verwezenlijken, dan moet de samenwerking inzake energie op de volgende gebieden wordt ontwikkeld'. (i) Op het gebied van het energiebeleid, vooral met het oog op: de totstandbrenging van een regionaal bezinningskader ten einde een samenhangend energiebeleid te ontwikkelen. Daartoe moeten er vaker ontmoetingen worden georganiseerd tussen instellingen en deskundigen van de Europese Unie en de mediterrane partners, in een meer gestructureerd kader; de ontwikkeling van instrumenten voor energieprogrammering op basis van de grote complementariteit tussen beide kustgebieden van de Middellandse Zee met betrekking tot markten en voorzieningsnetten; de uitbreiding van de handel in energieprodukten; er moet een passend wetgevingskader worden opgesteld om regionale en transregionale handel te stimuleren en te bevorderen; de beveiliging van particuliere investeringen op het gebied van energiebronnen en netwerken door de totstandbrenging van een gunstig klimaat voor het opheffen van de belemmeringen voor investeringen, ten einde particuliere investeringen aan te zwengelen en de bestaande industrie en infrastructuur te moderniseren en te herstructureren; de gezamenlijke strijd tegen het broeikaseffect en klimaatverandering door middel van een stabilisering van de emissies op regionaal niveau. 18. (ii) Op het gebied van en netwerken met name om de energienetwerken tussen de verschillende gebieden rond de Middellandse Zee te ontwikkelen en aan elkaar te koppelen. infrastructuur De activiteiten die de Gemeenschap thans ontplooit met betrekking tot de grote vervoerinfrastructuur voor gas en elektriciteit moeten, via de aanduiding van projecten van gemeenschappelijk belang, uit economisch oogpunt ook leiden tot een beveiliging van de investeringen bij de mediterrane partners. Niet alleen hangt de 7 aanvoer van gas af van de beschikbaarheid van vervoernetwerken in deze landen, ook de doeltreffendheid van de mediterrane elektriciteitsnetten hangt samen met een goede onderlinge koppeling en op termijn met de vorming van een netwerk rond de Middellandse Zee waardoor een goed gebruik van de produktiecapaciteit mogelijk wordt. 19. Van zodra koppelingsprojecten door de Gemeenschap van gemeenschappelijk belang worden geacht, kan voor deze projecten financiële steun van de Gemeenschap worden verkregen in het kader van de verordening betreffende de financiële bijstand op het gebied van transeuropese netwerken, hoofdzakelijk in de vorm van medefinanciering van de uitvoerbaarheidsstudies voor energieprojecten. 5 De Commissie zal de Raad voorstellen, op basis van het verwachte besluit van het Parlement en de Raad over de communautaire richtsnoeren inzake de transeuropese energienetwerken, deze projecten door de twaalf partners die aan de Conferentie van Barcelona hebben deelgenomen, in het kader van de partnerschapsovereenkomsten, als zijnde van gemeenschappelijk belang te laten erkennen. In het algemeen is het belangrijk dat de Euro-mediterrane activiteiten worden gecoördineerd met de reeds bestaande bijstandsinstrumenten voor de landen van Centraal- Azië in het kader van TAGS De Gemeenschap heeft een reeks projecten met betrekking energienetwerken aangeduid, die van gemeenschappelijk belang worden geacht6. tot transeuropese 20. Een aantal van de projecten van gemeenschappelijk belang die tot nog toe zijn aangeduid, hebben betrekking op het Middellandse-Zeegebied en hebben tot doel onderlinge koppelingen van gas- of elektriciteitsnetten tussen de Europese Unie en de mediterrane partners tot stand te brengen of uit te breiden, namelijk: elektriciteitsnetten: Spanje-Marokko, Griekenland-Turkije; gasnetten: Algerije-Spanje-Portugal-Frankrijk, Al gerij e-Tunesië-Italië. Afhankelijk van de ontwikkeling van de energievraag in de Unie en bij de mediterrane partners en van het tempo van de ontwikkeling en de lokalisatie van de produktie van aardgas en elektriciteit, kunnen nog andere projecten die betrekking hebben op het Middellandse-Zeegebied in de loop van de volgende jaren tot ontwikkeling komen7: elektriciteitsnetten: Italië-Tunesië, Marokko-Algerije-Tunesië, Turkije-Syrië gasnetten: uitbreiding van de huidige gaspijpleidingen, aanvoerpijpleiding uit de Libische gasvelden, Verordening van de Raad (EG) nr. 2236/95 van 18. 9. 1995 (PB nr. L 228 van 23. 9. 1995) Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 29. 6. 1995 en advies van het Europees Parlement in tweede lezing van 26. 10. 95 over het voorstel voor een beschikking van het EP en van de Raad tot opstelling van een geheel van richtsnoeren voor transeuropese netwerken in de energiesector, COM(93) 685 Iran en Libië ontvangen geen financiële steun van de Gemeenschap en komen niet in aanmerking voor deelname aan het MEDA-programma. 8 doorvoerpijpleiding uit Centraal-Azië/Iran via Turkije. 21. Voorts hebben de mediterrane landen ook verschillende projecten op stapel staan waarmee de gas- en elektriciteitsbevoorrading kan worden uitgebreid: elektriciteitsnetten:Marokko-Algerije-Tunesië-Libië,Libië-Egypte,Egypte-Jordanië, Jordanië-Syrië-Turkije, Egypte-Israël-Palestijnse Autoriteit-Jordanië; gasnetten: Marokko, Algerije, Egypte-buurlanden. De netwerken tussen de Lid-Staten en de partnerlanden moeten voldoen aan de bestaande communautaire normen inzake milieu-effectrapportage. Voor projecten die beperkt zijn tot de partnerlanden wordt een soortgelijke aanpak aanbevolen. 22. (iii) Op het gebied van de industriële en OTO-samenwerking met name om OTO en investeringen via partnerschapsactiviteiten te bevorderen op de gebieden duurzame energie en energie-efficiëntie, waterzuivering en -beheer, exploratie, produktie, raffinage en distributie van aardolie, en produktie, vervoer en distributie van elektriciteit. Een van de belangrijkste aspecten van de samenwerking tussen beide regio's is de behoefte aan financiële middelen voor de ontwikkeling van de elektriciteitscapaciteit, in het bijzonder voor technologie-overdracht, en met name voor de winning van steenkool onder bevredigende milieu- omstandigheden, alsmede voor de versterking van de produktie- en vervoeri nfrastructuur. en De ontwikkeling van de OTO-samenwerking op energiegebied is een van de belangrijke technische thema's van de wetenschappelijke samenwerking met de mediterrane landen en wordt aandachtig onderzocht door het toezichtcomité dat is opgericht om het beleid inzake het mediterrane partnerschap op onderzoekgebied te versterken. De Onderzoekraad van 25 maart 1996 heeft gewezen op het belang van dit beleid en in dit verband op de rol van het toezichtcomité. Maatregelen met betrekking tot onderzoek op energiegebied kunnen worden genomen in het kader van bestaande programma's zoals JOULE-THERMIE (niet-nucleaire energie) en INCO (samenwerking met ontwikkelingslanden). Vooral in het kader van het THERMIE-programma kunnen, op initiatief van organisaties of bedrijven uit de Lid-Staten of geassocieerde landen, maatregelen worden genomen om de verspreiding van technologie te bevorderen. Door samenwerking op het gebied van de normalisatie moeten investeringen in koppelingsactiviteiten en, zoals ook binnen de Gemeenschap, in duurzame energie worden vergemakkelijkt. Sedert 1990 heeft het Europees (CEN) met de steun van de Europese Comité voor Normalisatie Gemeenschap een eenheid opgericht die de dubbele opdracht heeft gekregen aan derde landen alle gewenste informatie over de Europese normalisatie te verstrekken en steun op normalisatiegebied te verlenen aan landen die daarom vragen. Tunesië, Malta en Israël hebben al van de diensten van deze gebruik gemaakt. Naast eenheid de normalisatiewerkzaamheden op het gebied van energie-efficiëntie en duurzame energie in het kader van de tenuitvoerlegging van het Witboek inzake het energiebeleid, zal de Commissie ook de mogelijkheden onderzoeken om de activiteiten van deze eenheid tot deze twee gebieden uit te breiden. stimuleren van het 3. 2 Beveiliging van investeringen 23. 24. Gelet op de micro- en macro-economische beperkingen waaraan ondernemingen en landen in het zuiden en het oosten van het Middellandse-Zeegebied onderhevig zijn, moet voor de dekking van de financieringsbehoeften steeds meer een beroep worden gedaan op particuliere investeringen. Dit veronderstelt enerzijds dat er voldoende rendabele projecten zijn om - internationale of lokale - particuliere investeringen aan te trekken en anderzijds dat er een algemeen kader bestaat dat voldoende bescherming tegen risico's biedt. Investeringen in verband met energie hebben vaak een strategisch karakter en zijn bepalend voor de economische en sociale ontwikkeling, vooral wanneer zij in lokale behoeften moeten voorzien. Er moet dan ook een gunstig klimaat voor investeringsbevordering worden geschapen door het voortzetten of op gang brengen van hervormingen van de energiesector in de mediterrane partnerlanden. Dergelijke hervormingen moeten gericht zijn op het versterken van de marktwerking en moeten op termijn mogelijkheden openen om te genereren. De meeste van deze landen ondervinden echter investeringscapaciteit moeilijkheden om op deze ontwikkelingen in te haken en er zijn grote onderlinge verschillen. Er zijn dan ook specifieke maatregelen nodig, waarbij een beroep moet worden gedaan op verschillende instrumenten, die niet noodzakelijk dezelfde zijn als in andere delen van de wereld worden toegepast. 25. Men is over het algemeen van mening dat de belangrijkste hinderpalen voor de financiering van energieprojecten in de regio de volgende zijn: afwezigheid van een voldoende uitgewerkt institutioneel kader; het politieke risico; wisselkoersrisico's; moeilijkheden om plaatselijke spaargelden aan te wenden; de complexe opzet van de projecten. 26. Het is erg moeilijk om de huidige betrekkingen inzake technische samenwerking, uitwisseling van know-how en voorzieningsovereenkomsten tussen de voornaamste ondernemingen van de mediterrane partners te laten uitgroeien tot echte samenwerking en gemeenschappelijke investeringen. Er moeten dus zowel contractuele als regelgevende uniforme voorwaarden komen om investeringen van buitenlandse bedrijven te bevorderen: de mediterrane partners dienen niet alleen hun markten open te stellen, zij moeten ook een zo homogeen mogelijke regelgeving invoeren om te voorkomen dat ondernemingen zich voor ieder land telkens aan andere regelgevingskaders moeten aanpassen. (i) Het Europees energiehandvest 10 27. inzake het Europees De associatie van de mediterrane Energiehandvest wordt in het werkprogramma van de Conferentie van Barcelona genoemd als een van de middelen om een gunstig klimaat te scheppen voor investeringen en activiteiten van energieproducerende bedrijven. landen bij het Verdrag Het verdrag inzake het handvest heeft tot doel de toegang tot hulpbronnen, handel en investeringen op energiegebied te bevorderen. Het draagt bij tot de continuïteit van de exploitatie en de bevoorrading en besteedt bijzondere aandacht aan milieubescherming, met name door het protocol betreffende energie-efficiëntie. Voor de particuliere investeerders biedt het verdrag een stabiel en niet- discriminerend juridisch kader waarmee de hinderpalen voor investeringen kunnen worden opgeheven, onderhandelingen worden vergemakkelijkt en nieuwe perspectieven worden geopend. Dat de verdragsluitende landen hun verplichtingen ten aanzien van buitenlandse investeerders nakomen wordt gewaarborgd door de onvoorwaardelijke aanvaarding van internationale arbitrage bij geschillen. Hierdoor kunnen energiesectoren concurrerender worden, zodat investeringen worden aangetrokken. 28. Het handvest zou dus voldoende elementen moeten bieden om eventuele risico's op het gebied van investeringen het hoofd te bieden. Toch is de Commissie van mening dat bepaalde voorzorgen moeten worden genomen alvorens aan mediterrane partners die nog geen lid zijn8 wordt voorgesteld tot het verdrag toe te treden: het verdrag inzake het handvest is opgesteld met het oog op een paneuropese context, aangepast aan de situatie van de overgangseconomieën van de Oosteuropese landen en de doorvoerfunctie die de meeste landen van Midden- en Oost-Europa vervullen voor het vervoer van gas en olie naar de verbruikende landen. De meeste mediterrane partners bevinden zich nog niet in de situatie van onderlinge afhankelijkheid op energiegebied die in Europa bestaat; bij de onderhandelingen over het verdrag inzake het handvest was de doorvoer van energieprodukten een belangrijk aspect dat met omzichtigheid werd behandeld en een van de fundamentele elementen van het verdrag vormde. In de mediterrane regio is de doorvoerfunctie echter beperkt gezien de geringe ontwikkeling van de netten; het verdrag was bedoeld als antwoord op het ontbreken van een kader voor samenwerking en regelgeving inzake de handel in energie en de vestiging van energiebedrijven; in de Euro-mediterrane regio wordt deze leemte gevuld door de associatie-overeenkomsten die de Gemeenschap nu bezig is te sluiten; overigens zijn sommige mediterrane partners lid van aan de wereldhandelsorganisatie WTO9. Als dusdanig zou hun aansluiting bij het verdrag inzake het handvest niet veel aan het bestaande juridische kader veranderen. De volgende mediterrane partners hebben het Verdrag inzake het handvest ondertekend: Cyprus. Malta en Turkije. Algerije, Marokko en Tunesië zijn uitgenodigd om alle werkzaamheden van de Conferentie als waarnemer bij te wonen. Cyprus, Israël. Malta, Marokko, Tunesië en Turkije 29. Toch lijkt het minder efficiënt om steeds nieuwe samenwerkingsverbanden te creëren, te meer daar bepaalde mediterrane partners al lid van het verdrag inzake het handvest zijn. Een uitbreiding van de conferentie van het handvest zou echter ook niet zonder gevolgen zijn voor de doeltreffendheid van deze organisatie, die in 1996 operationeel is geworden. Daarom moet de Gemeenschap veeleer een progressieve benadering voorstaan waarbij gebruik wordt gemaakt van de flexibiliteit van het verdrag, in die zin dat een land achtereenvolgens de status van waarnemer, geassocieerd lid en tenslotte volwaardig lid kan krijgen. Dank zij de status van waarnemer kunnen bijvoorbeeld de olie- en gasuitvoerende landen volledig ingelicht worden over de inhoud van de overeenkomsten op voor deze landen belangrijke gebieden waarover tussen de verdragsluitende staten wordt onderhandeld. De ondertekenaars van het handvest die het verdrag niet hebben ondertekend kunnen, mits betaling van een bijdrage, als waarnemer zonder stemrecht actief aan de vergaderingen van de conferentie en de hulporganen deelnemen. Met de status van geassocieerd lid kunnen landen en internationale organisaties deelnemen en bepaalde beschikkingen van het verdrag ten uitvoer leggen door met de conferentie van het handvest over zowel de omvang als de intensiteit van deze deelname te onderhandelen. Zoals ook voor de status van waarnemer geldt, zijn in het verdrag geen expliciete bepalingen opgenomen waardoor geassocieerde landen a priori verplicht zijn het handvest inhoud van de associatie-overeenkomst moet tijdens de onderhandelingen worden omschreven en met algemene stemmen door de Conferentie worden goedgekeurd. te ondertekenen. De Toetreding tot het verdrag daarentegen houdt voorafgaande ondertekening van het handvest in. De toetredingsvoorwaarden moeten eenparig worden goedgekeurd. 30. De Gemeenschap zou dus het overleg met de mediterrane partners moeten ondersteunen met het oog op hun eventuele deelneming aan de werkzaamheden van de conferentie van het handvest wanneer zij nog geen lid daarvan zijn. Deze stap moet met alle belanghebbende partijen worden voorbereid, in de eerste plaats met de leden van de conferentie van het handvest. Op grond van de ervaring die is opgedaan met de toepassing van het handvest en het bijbehorende verdrag, alsmede door een analyse van de in het handvest gehanteerde kenmerken en middelen om het beoogde doel te verwezenlijken, kunnen de landen van het Middellandsc-Zeebekken er in de toekomst toe besluiten om, afhankelijk van hun respectieve belangen, geassocieerd of volwaardig lid te worden. De houding van de mediterrane partners ten aanzien van hun eventuele toetreding tot het handvest hangt in de eerste plaats of van hun keuze; die kunnen zij pas maken wanneer zij de mogelijke positieve effecten van het handvest voor hen kennen. De Commissie zal samen met het secretariaat van het handvest een informatiebijeenkomst voor de mediterrane partners en het bedrijfsleven organiseren. (ii) Analyse van mogelijke opties om investeringen te vergemakkelijken 12 31 Het ligt voor de hand dat de totstandbrenging van een stabiel wetgevingskader ter bevordering van de marktwerking een prioritaire doelstelling moet zijn om de ontwikkeling van de investeringen te stimuleren. De economische en politieke situatie van bepaalde partnerlanden biedt echter geen uitzicht op snelle en aanzienlijke vooruitgang dienaangaande. De Commissie zal een studie laten uitvoeren van de bestaande of te ontwikkelen mogelijkheden om investeringen in de mediterrane partnerlanden te vergemakkelijken. Deze studie moet ook een onderzoek omvatten van de risico's en onzekerheden waardoor deze investeringen momenteel beperkt blijven, de beschikbare financieringstechnieken en de eventuele mogelijkheden om de aan investeringen verbonden risico's beter te dekken. Zo moeten de middelen worden aangegeven waarmee, gelet op de doelstellingen van de Euro-mediterrane samenwerking, het voor energie geëigende investeringstype het best kan worden beveiligd. 3. 3 Organisatie van de samenwerking 32. De Euro-mediterrane samenwerking moet zich ontwikkelen door de oprichting van een betrouwbare en efficiënte organisatie die rekening kan houden met de wederzijdse belangen. De nodige grondslagen moet worden gelegd voor de uitwisseling van ervaringen en know-how, alsmede voor de dialoog tussen de Gemeenschap en de mediterrane partners over kwesties die met name betrekking hebben op energiebeleid en energiestrategie, energietarieven, opleiding, financiering van projecten, het institutionele kader, beheer van actieplannen en milieubescherming. Een goede organisatie berust op twee instrumenten waarmee de samenwerking verder kan worden ingevuld: het Euro-mediterraan Forum voor Energie en de financiële middelen. (i) Euro-mediterraan Forum voor Energie 33. Op de vergadering van Athene op 6 en 7 juli hebben de deelnemers het principe aanvaard van de oprichting van een forum voor Euro-mediterrane samenwerking op energiegebied. Dit forum zou zich belasten met de verwezenlijking van twee hoofddoelstellingen: het structureren van de samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de mediterrane partners door contactnetwerken te bevorderen en informatie-uitwisseling en dialoog met de industrie te stimuleren, waarbij terdege rekening moet worden gehouden met de verhouding energie-milieu in het perspectief van duurzame ontwikkeling; tussen de overheidsdiensten de ontwikkeling van de nodige transparantiemechanismen voor de voorgenomen projecten. 34 De oprichting van een dergelijk forum wordt gerechtvaardigd door het feit dat het door de Conferentie van Barcelona ingestelde kader geen specifieke structuur biedt om problemen in verband met energie te behandelen (kennisoverdracht, informatie-uitwisseling, beter gebruik van olie, gas en steenkool, ontwikkeling van energienetwerken, verbetering van de energie-efficiëntie, bevordering van het gebruik van duurzame energie en milieubescherming). Zonder afbreuk te doen aan het algemene samenwerkingskader dat 13 door de Conferentie van Barcelona of door bilaterale overeenkomsten tot stand is gebracht, moeten de bevoegde overheidsdiensten onder de verantwoordelijkheid van de ministeriële conferentie elkaar kunnen ontmoeten en gemeenschappelijke strategieën uitstippelen of gemeenschappelijke projecten voor samenwerking kunnen opzetten. (a) Samenstelling en werking van het forum 35. Het forum is een politiek kader voor dialoog met de voor de energiesector bevoegde instanties op ministerieel en/of administratief niveau van de verschillende partners bij de Euro-mediterrane samenwerking. De doeltreffendheid van het forum hangt rechtstreeks af van de samenstelling ervan door vertegenwoordigers van de deelnemende staten, die land belast zullen worden met de tenuitvoerlegging van de vervolgens samenwerking en met de onderlinge bevordering van de projecten van gemeenschappelijk belang. in hun Het forum moet werken binnen het kader van de door de Euro-mediterrane ministerconferentie gegeven richtsnoeren. De door de Conferentie van Barcelona ingestelde ministerconferentie die toezicht moet houden op de Euro-mediterrane samenwerking moet zorgen voor de aansluiting van de werkzaamheden van het forum met de andere in het Euro-mediterraan kader opgerichte samenwerkingsinstanties. Zo moet bij de financiële toewijzingen rekening worden gehouden met de middelen die zijn toegewezen aan het liuro-mediterraan toezichtcomité voor OIO. 36. 37. is zij van mening dat De Commissie is bereid alle mogelijke hulp te bieden om dit forum effectief te laten werken. Wel in een partnerschap alle deelnemers hun verantwoordelijkheid moeten opnemen en daarom wil de Commissie samen met haar partners bepalen op welke wijze zij onder aanvaardbare voorwaarden aan het forum gaan deelnemen. Aangezien er bij samenwerking op energiegebied een beroep moet worden gedaan op gesprekspartners buiten het forum zoals financiële organisaties, bedrijven of vakbonden, zal het forum in zijn huishoudelijk reglement deze externe gesprekspartners de gelegenheid moeten bieden hun stem te laten horen. De Commissie van haar kant ondersteunt ieder initiatief om de medewerking van het bedrijfsleven en de vakbonden van de kuststaten aan beide zijden van de Middellandse-Zee aan de werkzaamheden van het forum te vergemakkelijken. (h) Taken van het forum 38. De eerste taak van het forum bestaat erin alle deelnemers een permanent kader voor dialoog en informatie-uitwisseling te bieden. In dit opzicht kan het een belangrijke rol spelen bij de totstandbrenging van meer wederzijds begrip. Het forum moet echter ook de regionale samenwerking bij de ontwikkeling van projecten aanzwengelen door de invoering van een label "van Euro-mediterraan belang" voor projecten die aan deze samenwerking bijdragen. Dit label kan door het forum worden toegekend op basis van nog nader te bepalen criteria. Op deze wijze zou bij de selectie voorrang worden gegeven aan projecten die door ten minste twee samenwerkende landen worden ingediend. Projecten waarvoor een dergelijk label is toegekend zouden dan, met 14 inachtneming van de financiële en selectieregels, gemakkelijker toegang krijgen tot financiële steun van de Gemeenschap. Tenslotte dient het forum een vijfjarig actieplan op te stellen en te publiceren. Dit actieplan moet worden goedgekeurd door alle leden van het forum. Iedere twee jaar moet het forum een document opstellen en publiceren waarin de tenuitvoerlegging van het actieplan in de vorige twee jaren wordt geëvalueerd. (ii) Financiële middelen 39. De Euro-mediterrane samenwerking in de energiesector moet passen in het kader van de bestaande financiering. Om beter gebruik te maken van de bestaande beperkte reserves, dient de Gemeenschap echter wel een flexibele strategie voor politieke en economische samenwerking te ontwikkelen ten einde de belangen van de Gemeenschap te verenigen met die van de partners uit het Middellandse-Zeebekken. Het is dan ook absoluut noodzakelijk dat er passende financiële mechanismen worden gevonden om de beoogde doelstellingen op energiegebied te verwezenlijken en zo bij te dragen tot de verwezenlijking van de algemene doelstellingen ervan. in het partnerschap (a) Financiële en technische begeleidende maatregelen (MEDA) 40. Terbeschikkingstelling van financiële middelen definitiefase van het Euro-mediterraan partnerschap: is herhaaldelijk voorgesteld in de op de Energieraad van 1 juni 1995 verzocht het voorzitterschap de Commissie te zorgen voor een passende financiering ter verwezenlijking van de aangegeven doelstellingen in het kader van de financiële middelen die door de Europese inzake het Gemeenschap worden uitgetrokken voor het kaderprogramma partnerschap met de landen in het zuiden en het oosten van het Middellandse- Zeegebied. in Madrid verklaarden de Op hun vergadering van 20 november 1995 energieministers van Spanje, Frankrijk en Italië, de vertegenwoordigers van de mediterrane partners, van bepaalde Lid-Staten en van de Europese Unie en de Europese Commissie dat om de energieprojecten te bevorderen, passende instrumenten moeten worden ingevoerd. De opneming van een specifiek hoofdstuk over energie in het MEDA-programma zou aantonen welk belang Europa hecht aan de energiesector in het Middellandse-Zeegebied. MEDA heeft tot doel de inspanningen van de mediterrane partners te ondersteunen om verbetering te brengen in hun economische en sociale structuren en de eventuele gevolgen van de economische ontwikkeling op sociaal en milieugebied te verlichten. 41 De Commissie zal dus, met inachtneming van de doelstellingen en procedures van het MEDA-programma, energieprojecten vergemakkelijken; in overleg met de mediterrane partners zullen de eigen doelstellingen van de samenwerking op dit gebied worden vastgesteld en de selectiecriteria van de en de behandeling coördinatie van de 15 projecten worden bepaald. Bij de opstelling van de richtsnoeren zal de Commissie rekening houden met de rol van het forum, zonder te raken aan de eigen procedures van de MEDA- verordening. De rechtvaardiging van een dergelijke benadering binnen MEDA zal dus afhangen van het aangetoonde belang van deze landen voor de energievoorziening van de Europese Unie en de uitdagingen op energiegebied die uit de demografische problemen voortvloeien. 42. Zonder af te doen aan het bilaterale karakter van een groot deel van MEDA, kan met een dergelijke geïntegreerde aanpak de noodzakelijke synergie tussen de verschillende bilaterale onderdelen van de samenwerking tot stand worden gebracht. Op deze wijze kan MEDA bijdragen tot de ontwikkeling van activiteiten op energiegebied waarmee niet allen de doelstellingen van het energiebeleid (als beschreven onder punt 3. 1) maar ook andere doelstellingen van meer algemene aard kunnen worden verwezenlijkt: milieubescherming, politieke stabiliteit, sociale integratie, vrede en welvaart. (b) Het vierde OTO-kaderprogramma 43. De deelnemers aan de Conferentie van Barcelona wilden onderzoek en ontwikkeling toenemende ongelijkheid van de bevorderen en daarmee het probleem van de wetenschappelijke prestaties aanpakken, met inachtneming van het beginsel van wederzijds voordeel. Met het oog hierop zal de samenwerking vooral betrekking hebben op: de versterking van de eigen onderzoekcapaciteiten van de kuststaten van de Middellandse Zee en bijdragen tot de opleiding van wetenschappelijk en technisch personeel door een grotere deelneming aan gezamenlijke onderzoekprojecten; de deelneming van gekwalificeerde onderzoekinstellingen en instellingen voor hoger onderwijs uit Europese en mediterrane landen aan gezamenlijke onderzoekprojecten; de oprichting van wetenschappelijke netwerken rond duidelijk omschreven thema's. 44. In dit verband moet worden vermeld dat een groot aantal specifieke programma's onder het vierde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling - met name de programma's betreffende milieu en technologie, gezondheid en samenleving, duurzame Informatietechnologie en het programma energie, stadsplanning, het programma Communicatietechnologie - open staan voor deelneming van wetenschappelijke en technische onderzoekinstellingen uit de mediterrane partnerlanden, per afzonderlijk project en zonder financiële bijdrage van de betrokken specifieke programma's. 45. De twaalf mediterrane partners kunnen deelnemen aan de specifieke programma's betreffende energie en INCO, onder de door deze programma's gestelde voorwaarden: onderzoekinstellingen uit deze landen kunnen zich aansluiten bij projecten die zijn ingediend door Europese ondernemingen in het kader van het JOULE-programma, zonder financiële bijdrage van dit programma. Dit programma is dus een instrument voor de uitvoering van projecten van Euro-mediterraan belang, zoals bij voorbeeld het INTERSUMED-project waarbij energiebedrijven uit het gehele Middellandse- Zeegebied samenwerken aan de integratie van duurzame energiebronnen in het elektriciteitssysteem (gezamenlijk project van JOULE en INCO); 16 activiteiten op het gebied van de verspreiding van resultaten, stimulering van het MKB en gecoördineerde werkzaamheden kunnen, op basis van het THERMIE- programma, projecten begeleiden betreffende nieuwe energietechnologieën om de industriële levensvatbaarheid daarvan in het stadium van de technologische uitvoerbaarheid aan te lonen (met uitsluiting van iedere commerciële overweging). Dergelijke activiteiten kunnen in deze landen worden uitgevoerd zonder dat deze het recht hebben eraan deel te nemen; gezamenlijke projecten voor wetenschappelijk en technologisch onderzoek en begeleidende maatregelen die het gebruik van duurzame energie ontwikkelen, vooral ten aanzien van het duurzaam beheer van natuurlijke hulpbronnen, kunnen uit het INCO-DC-programma worden gefinancierd. 10 In het kader van dit programma wordt 3 miljoen ecu uitgetrokken voor de sector ni et-nucleaire energie, waarvan 1,66 miljoen ecu voor demonstratie-activiteiten en 1,34 miljoen ecu voor de financiering van derde landen onder het JOULE-programma; onderzoek naar de energie- en technologische vooruitzichten van het Middellandse- Zeegebied, in het bijzonder een analyse van de economische, financiële en milieu effecten van energiekeuzen, kan ook in het kader van deze programma's worden verricht. (c) Het SYNFJïGY-pmgramma 46. Dank zij het SYNERGY-programma moeten de verschillende samenwerkingsactiviteiten in een samenhangend kader worden geplaatst; door deze landen bijstand te verlenen bij de omschrijving van een algemeen energiebeleid moet het programma een stimulans zijn bij de voorbereidende fasen van de omschrijving van projecten die vervolgens voor financiering bij het MEDA-programma worden ingediend én de partnerlanden stimuleren bij het opzetten van activiteiten. Het SYNERGY-programma kan ook een bijdrage leveren aan de werking van het forum in aanvulling op de steun die overigens door MEDA wordt verleend. De verdeling van de kosten over beide programma's moet nog worden bepaald. 47. SYNERGY heeft reeds enkele activiteiten op het gebied van opleiding, programmering en bijstand in samenwerking met de mediterrane partners gefinancierd en beschikt in 1996 over 9 miljoen ecu, waarvan een derde moet dienen om de activiteiten met de mediterrane partners te financieren. Als de Raad het SYNERGY-programma vaststelt, kan de samenv/erking met deze landen worden voortgezet in een meerjarig kader waarbij alle Lid-Staten bij de activiteiten worden betrokken. 4. CONCLUSIES 48. Op basis van de op de Conferentie van Barcelona aangegeven oogmerken voor samenwerking op energiegebied is de Commissie voornemens initiatieven te ontplooien ten aanzien van: Onderdeel van het INCO-programma voor ontwikkelingslanden 17 de samenstelling van een Euro-mediterraan Forum voor Energie waarmee een gemeenschappelijk beheer van de samenwerking op energiegebied kan worden gevoerd door de instelling van een kader voor ontmoeting en informatie-uitwisseling tussen de leden van het partnerschap; het starten van overleg met de mediterrane partnerlanden over hun eventuele deelneming aan de werkzaamheden van de Conferentie van het Europees Energiehandvest, voor zover zij nog geen lid daarvan zijn; de uitvoering van een studie van de bestaande ofte ontwikkelen mogelijkheden om investeringen te vergemakkelijken. Over een jaar brengt de Commissie verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad, eventueel vergezeld van passende voorstellen; de tenuitvoerlegging van samenwerking met de betrokken landen in het kader van de partnerschapsovereenkomsten over de uitvoering van projecten van gemeenschappelijk belang op het gebied van de transeuropese netwerken en rekening houdend met de strijd tegen klimaatverandering; de vergemakkelijking, met inachtneming van de MED A-doel stellingen en - procedures, van de coördinatie en de behandeling van projecten op energiegebied. ISSN 0254-1513 COM(96) 149 def. DOCUMENTEN NL 12 U Catalogusnummer : CB-C0-96-165-NL-C ISBN 92-78-02593-3 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg


eurovoc_concepts:
EU aid
Greece
Yugoslavia
fresh fruit
fresh vegetable

formats: html pdf pdfa1b print

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 03. 04. 1996 COM(9ó) 142 def. 96/0100 (CNS) VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD over de kosten van de bij Verordening (EEG) nr. 3438/92 van de Raad vastgestelde steunmaatregelen voor het vervoer van bepaalde soorten groenten en fruit in 1994 Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3438/92 tot vaststelling van bijzondere maatregelen voor het vervoer van bepaalde soorten verse groenten en fruit van oosprong uit Griekenland, wat de geldigheidsduur van die maatregelen betreft (door de Commissie ingediend) Toelichting 1. 2. Bij Verordening (EEG) nr. 3438/92 van de Raad, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 456/95, is voor 1992, 1993 en 1994 een bijzondere tijdelijke compensatie vastgesteld voor het vervoer van bepaalde soorten groenten en fruit uit Griekenland naar de andere Lid-Staten van de Unie, met uitzondering van Italië, Spanje en Portugal. Deze steun wordt toegekend omdat voor het vervoer van deze produkten moet worden omgereden rond het voormalige Joegoslavië. In artikel 2, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 3438/92 van de Raad is bepaald dat de Commissie aan de Raad verslag uitbrengt over de kosten die verbonden zijn aan de steun voor het vervoer van bepaalde soorten groenten en fruit. Voor 1991 (waarop Verordening (EEG) nr. 525/92 van de Raad van toepassing was) en 1992 is dit gebeurd -in document COM(94)89 def. , voor 1993 in document COM(94)534 def. Het verslag dat nu wordt ingediend, betreft de kosten van deze maatregelen voor 1994. In totaal bedroegen de kosten ten laste van het EOGFL ongeveer 9 miljoen ECU. Aangezien op bepaalde delen van het grondgebied van het voormalige Joegoslavië de vervoerssituatie van voor de oorlog nog niet is hersteld, wordt bovendien aan de Raad voorgesteld deze maatregel te verlengen voor de eerste zes maanden van 1996. Aangezien deze uitzonderingsmaatregel voor het vervoer van bepaalde soorten verse groenten en fruit tot de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap behoort, moeten de maatregelen op communautair niveau worden genomen. St Verslag van de Commissie aan de Raad over de kosten van de bij Verordening (EEG) nr. 3438/92 van de Raad vastgestelde steunmaatregelen voor het verveer van bepaalde soorten groenten en fruit in 1994 Op grond van artikel 2, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 3438/92 van de Raad1, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 456/952, moet de Commissie bij de Raad een verslag indienen over de kosten van de steunmaatregelen voor het vervoer van bepaalde soorten groenten en fruit. Een eerste verslag, over de jaren 1991 en 1992, is ingediend op 22 maart 1994 (document COM(94)89 def. ). Een tweede verslag, over 1993, is ingediend op 29 november 1994 (document ^!OM(94)534 def. ). Hieronder worden de kosten van deze maatregelen voor 1994 besproken. 1. fljstQrjsçfr overzicht De oorlog in Joegoslavië, die in 1991 is uitgebroken, heeft het vervoer van bepaalde Griekse landbouwprodukten naar andere Lid-Staten van de Gemeenschap bemoeilijkt vooral het vervoer van groenten en fruit, produkten die sterk aan bederf onderhevig zijn. Wegens deze uitzonderlijke situatie, die sedert de invoering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid niet eerder was voorgekomen, heeft de Raad besloten om voor de ia Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad3 (laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1363/95*), gelet op hun bederfelijkheid, de extra kosten te compenseren die verbonden zijn aan het gedwongen omrijden rond ex-Joegoslavië. Regelingen Bij Verordening nr. 3438/92 van de Raad is een bijzondere tijdelijke compensatie vastgesteld voor 1992, 1993, 1994 en 1995. Deze compensatie wordt toegekend voor zendingen die per spoorwagon, vrachtwagen of schip worden vervoerd naar andere Lid-Staten, met uitzondering van Italië, Spanje en Portugal. Daarna heeft de Commissie een aantal uitvoeringsverordeningen vastgesteld Een daarvan, Verordening (EG) nr. 1402/945, is van toepassing op zendingen in 1994. In 1994 bedroeg de steun 4 ECU per 100 kg nettogewicht PB nr. L 350 van 1. 12. 1992, blz. 1. PB nr. L 47 van 2. 3. 1995, blz. 1. PÉ nr. L 118 van 20. 5. 1972, blz. 1. PB nr. L132 van 16. 6. 1995, blz. 8. PB nr. L 154 van 21. 6. 1994, blz. 4. De bevoegde Griekse autoriteiten moeten onderzoeken of de steunaanvragen correct en ontvankelijk zijn en moeten de betalingen verrichten. Zij moeten de betrokken transacties ook controleren. De maatregelen worden gefinancierd uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling "Garantie". De Griekse autoriteiten moeten de Commissie meedelen voor welke hoeveelheden de steun voor het vervoer is betaald. Kosten van de steun De onderstaande cijfers zijn berekend op basis van de op 19 januari 1996 door Griekenland verschafte inlichtingen over de zendingen in 1994 waarvoor vervoersteun is toegekend. De aan de Commissie meegedeelde gegevens zijn uitgesplitst naar produkt, vervoermiddelen en Lid-Staat van bestemming. In 1994 is steun verleend voor 217 209 136 kg groenten en fruit, d. i. 6 % minder dan in 1993. De kosten van de maatregel bedroegen bijgevolg 8 688 365 ECU. 4. Analyse In tabel 1 zijn de verzonden hoeveelheden uitgesplitst naar produkt. Druiven zijn het belangrijkste produkt waarvoor deze maatregelen zijn toegepast (37 % van de betrokken hoeveelheden). Daarop volgen perziken en nectarines (16 %) en komkommers (12 %). Duitsland is verreweg de belangrijkste Lid-Staat van bestemming (71*% van de hoeveelheden), gevolgd door Nederland (16 %) en het Verenigd Koninkrijk (10 %) (zie tabel 2). De produkten zijn voor 96 % per vrachtwagen, voor slechts 3 % per spoorwagon en voor 1 % per schip vervoerd. Tabel 1 Zendingen groenten en fruit uit Griekenland waarvoor in 1994 steun voor het vervoer is toegekend Produkt Hoeveelheid (kg) Percentage (%) Uitgaven (ECU) Druiven Perziken Abrikozen Asperges Kiwi's Sinaasappelen Mandarijnen Kersen Pruimen Mirabellen Aubergines Paprika's Meloenen Citroenen Komkommers Watermeloenen Diverse produkten 79 289 033 34 095 422 10 651 480 18 395 840 10 164 459 7 289 249 3 318 227 7 717 640 63 650 26 336 13 440 1 041 173 46 966 2 198 25 800 430 19 257 407 36 186 37 16 5 8 5 3 2 4 0 0 0 0 0 0 12 9 0 Totaal 217 209 136 100 3 171 561 1 363 817 426 059 735 834 406 578 291 570 132 729 308 706 2 546 1 053 538 41 647 1 879 88 1 032 017 770 296 1 447 8 688 365 Tabel 2 Uit Griekenland verzonden groenten en fruit waarvoor in 1994 steun voor het vervoer is toegekend (per Lid-Staat van bestemming) Lid-Staat van bestemming Hoeveelheid (kg) • Percentage (%) D NL UK F DK B 148 450 371 39 719 204 24 902 615 2 104 384 365 062 1 667 440 70,5 16,4 10,0 1,5 1,4 0,3 _ Voorstel voor een VERORDENING (EG) Nr /96 VAN DE RAAD 9 6 /m no ( rN S) houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3438/92 tot vaststelling van bijzondere maatregelen voor het vervoer van bepaalde soorten verse groenten en fruit van oorsprong uit Griekenland, wat de geldigheidsduur van die maatregelen betreft DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, Gezien het voorstel van de Commissie1, Gezien het advies van het Europees Parlement2, Overwegende dat bij Verordening (EEG) nr. 3438/923 bijzondere maatregelen zijn ingesteld voor het vervoer van bepaalde soorten groenten en fruit van oorsprong uit Griekenland naar andere Lid-Staten, met uitzondering van Italië, Spanje en Portugal voor de periode van 1992 tot en met 1995; Overwegende dat het> in Verband met het voortduren van de slechte vervoeromstandigheden in bepaalde delen van het voormalige Joegoslavië, ondanks de beëindiging van de vijandelijkheden in de regio, dienstig is de geldigheidsduur van deze maatregelen, waarbij tijdelijk steun wordt verleend aan marktdeelnemers voor wie het afsluiten van de doorgang door dit gebied nadelige gevolgen heeft, met zes maanden te verlengen, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : PB nr. C. PB nr. PB nr. L 350 van 1. 12. 1992, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 456/95 (PB nr. L 47 van 2. 3. 1995, blz. 1. ). Artikel 1 Verordening (EEG) nr. 3438/92 wordt als volgt gewijzigd : 1. In artikel 2 worden de leden 1 en 2 vervangen door : "1. De bijzondere tijdelijke compensatie wordt van 1 januari 1992 tot en met 30 juni 1996 verleend voor de afzet van groenten en fruit als bedoeld in artikel 1. 2. De bijzondere tijdelijke compensatie wordt op een zodanig peil vastgesteld dat zij tegemoet komt in de extra vervoerkosten als gevolg van de slechte vervoeromstandigheden in bepaalde delen van het voormalige Joegoslavië. Zij kan forfaitair worden vastgesteld. ". 2. In artikel 3 wordt het eerste streepje geschrapt. ArtiteU Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1996. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. Gedaan te Brussel,. Voor de Raad ¥ FINANCIEEL MEMORANDUM DATUM: 13. 2. 1996 BEGROTINGSPOST: 1509 KREDIETEN: B96=57 min ECU 2. TITEL VAN DE MAATREGEL: Voorstel voor een verordening van de Raad houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3438/92 tot vaststelling van bijzondere maatregelen voor het vervoer van bepaalde soorten verse groenten en fruit van oorsprong uit Griekenland, wat de geldigheidsduur van die maatregelen betreft. 3. RECHTSGRONDSLAG: Artikel 43 van het Verdrag DOEL VAN DE MAATREGEL: De geldigheidsduur van de speciale compensatie voor de kosten van vervoer uit Griekenland verlengen tot en met 30 juni 1996. 5. FINANCIËLE CONSEQUENTIES: 5. 0. UITGAVEN TEN LASTE VAN - DE BEGROTING EG (RESTITUTIES/INTERVENTIES) - NAT. BEGROTINGEN - ANDERE 5. 1. ONTVANGSTEN - EIGEN MIDDELEN EG (HEFFINGEN/DOUANERECHTEN) - OP NATIONAAL VLAK PERIODE VAN 12 MAANDEN Mio ECU LOPEND BEGRO TINGSJAAR (96) Mio ECU VOLGEND BEGROTINGS JAAR (97) Mio ECU 4,9 4,3 0,6 1998 Mio ECU 1999 Mid ECU 2000 Mio ECU 2001 Mio ECU 5. 0. 1. 5. 1. 1. 5. 2. RAMING VAN DE UITGAVEN RAMING VAN DE ONTVANGSTEN BEREKENINGSMETHODE: Geraamde uitvoer 6 maanden : 100 000 t 100 000 t x 48,3 ecu/t x 1,006 = 4,9 miljoen ecu, waarvan Begroting 1996 = 4,3 miljoen ecu Begroting 1997 = 0,6 miljoen ecu 6 0. (>. I. 6. 2. 6. 3. FINANCIERING MOGELIJK UIT KREDIETEN DIE IN HET BETROKKEN HOOFDSTUK VAN DE LOPENDE BEGROTING ZIJN OPGEVOERD? FINANCIERING MOGELIJK DOOR OVERSCHRIJVING VAN EEN HOOFDSTUK NAAR EEN ANDER HOOFDSTUK VAN DE LOPENDE BEGROTING? AANVULLENDE BEGROTING NODIG? MOETEN OP DE VOLGENDE BEGROTING KREDIETEN WORDEN OPGEVOERD? JA JA NEEN JA OPMERKINGEN: ISSN 0254-1513 COM(96) 142 def. DOCUMENTEN NL 03 Catalogusnummer : CB-CO-96-147-NL-C ISBN 92-78-02219-5 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg *>


title: Komisijas Regula (EK) Nr. 617/96 (1996. gada 3. aprīlis) par dažu preču klasifikāciju kombinētajā nomenklatūrā

eurovoc_concepts:
Combined Nomenclature
automatic game
common customs tariff
customs regulations
musical instrument
tariff nomenclature

formats: html pdf print

text: 166 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 02/7. sēj. 31996R0617 5. 4. 1996. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS L 88/1 KOMISIJAS REGULA (EK) Nr. 617/96 (1996. gada 3. aprīlis) par dažu preču klasifikāciju kombinētajā nomenklatūrā EIROPAS KOPIENU KOMISIJA, ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, dalībvalstu muitas dienesti un kas neatbilst šajā regulā noteikta- jām tiesībām, personas, kuru rīcībā ir šāda informācija, var turpi- nāt atsaukties trīs mēnešus, pamatojoties uz 12. panta 6. punktu Padomes 1992. gada 12. oktobra Regulā (EEK) Nr. 2913/92, ar ko izveidots Kopienas Muitas kodekss (3); jūlija Regulu (EEK) ņemot vērā Padomes 1987. gada 23. Nr. 2658/87 par tarifu un statistikas nomenklatūru un kopējo muitas tarifu (1), kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Komisijas Regulu (EK) Nr. 586/96 (2), un jo īpaši tās 9. pantu, tā kā šajā regulā paredzētie pasākumi saskan ar Muitas kodeksa komitejas Tarifu un statistikas nomenklatūras nodaļas atzinumu, tā kā, lai nodrošinātu minētās regulas pielikumā pievienotās kom- binētās nomenklatūras vienādu piemērošanu, ir jāparedz pasā- kumi attiecībā uz šīs regulas pielikumā minēto preču klasifikāci- ju; IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. 1. pants tā kā Regulā (EEK) Nr. 2658/87 ir paredzēti kombinētās nomen- klatūras interpretācijas vispārīgie noteikumi un šie noteikumi ir piemērojami arī jebkurai citai nomenklatūrai, kas pilnīgi vai daļēji uz to pamatojas vai kas tai pievieno papildu apakšiedaļas, un kas ir ieviesta ar īpašiem Kopienas noteikumiem, lai piemērotu tari- fus un citus pasākumus, kuri attiecas uz preču tirdzniecību; tā kā atbilstīgi minētajiem vispārīgiem noteikumiem preces, kas raksturotas šīs regulas pielikuma tabulas 1. ailē, jāklasificē saskaņā ar attiecīgiem KN kodiem, kas norādīti 2. ailē, pamatojumu snie- dzot 3. ailē; tā kā ir atzīts, ka uz juridiski saistošu informāciju par tarifiem, ko attiecībā uz preču klasifikāciju kombinētajā nomenklatūrā sniedz Preces, kas raksturotas pielikuma tabulas 1. ailē, kombinētajā nomenklatūrā klasificē ar attiecīgiem KN kodiem, kas norādīti minētās tabulas 2. ailē. 2. pants saistošu informāciju par tarifiem, ko sniedz Uz juridiski dalībvalstu muitas dienesti, bet kas neatbilst šajā regulā noteiktajām tiesībām, var turpināt atsaukties trīs mēnešus, pamatojoties uz 12. panta 6. punktu Regulā (EEK) Nr. 2913/92. 3. pants Šī regula stājas spēkā 21. dienā pēc tās publicēšanas Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. (1) OV L 256, 7. 9. 1987. , 1. lpp. (2) OV L 84, 3. 4. 1996. , 18. lpp. (3) OV L 302, 19. 10. 1992. , 1. lpp. 02/7. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 167 Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Briselē, 1996. gada 3. aprīlī Komisijas vārdā — Komisijas loceklis Mario MONTI 168 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 02/7. sēj. PIELIKUMS KLASIFIKĀCIJA KN KODS 2 9503 50 00 Preču apraksts 1 Pārnēsājama elektroniska klaviatūra, kas darbojas uz baterijām, paredzēta bērniem, no krāsainas plastmasas, ar 32 maziem taustiņiem un kontroles mehānismu orķestra instrumentiem, rit- miem, demonstrācijas režīmam, skaļumam un klaviatūras ieslēg- šanai. Pamatojums 3 Klasifikācija noteikta, ievērojot kombinētās nomenklatūras inter- pretācijas 1. un 6. vispārīgo noteikumu, 92. nodaļas 1. c piezīmi un KN kodu 9503 un 9503 50 00 aprakstu. Šis priekšmets nav mūzikas instruments 92. nodaļas nozīmē tā atšķirīgā darinājuma un mazā izmēra dēļ


title: Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) tiettyjen kalakantojen ja kalakantaryhmien osalta vuodeksi 1996 vahvistettavista suurimmista sallituista saaliista ja niiden pyyntiä koskevista tietyistä edellytyksistä annetun asetuksen (EY) N:o 3074/95 muuttamisesta

eurovoc_concepts:
authorised catch
catch by species
fishery management
fishing area

text: EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO Bryssel, 03. 04. 1996 KOM(96) 147 lopull. Ehdotus NEUVOSTON ASETUKSEKSI (EY) tiettyjen kalakantojen ja kalakantaryhmien osalta vuodeksi 1996 vahvistettavista suurimmista sallituista saaliista ja niiden pyyntiä koskevista tietyistä edellytyksistä annetun asetuksen (EY) N:o 3074/95 muuttamisesta (komission esittämä) PERUSTELUT Tämän ehdotuksen tavoitteena on sisällyttää kolme uutta toimenpidettä tiettyjen kalakantojen ja kalakantaryhmien osalta vuodeksi 1996 vahvistettavista suurimmista sallituista saaliista ja niiden pyyntiä koskevista tietyistä edellytyksistä annettuun asetukseen (EY) N:o 3074/95. Nämä ovat: Uusi TAC norjalaiselle kevätaikaan kutevalle sillille: tämä edellyttää myös Pohjanmeren sillin TACin viitealueen muuttamista; Itämeren turskan väliaikainen pyyntikielto Itämeren kansainvälisen kalastuskomission suositusten täytäntöönpanemiseksi; ja verkkojen silmäkoon osalta väliaikainen muutos niissä edellytyksissä, joissa Skagerrakissa ja Kattegatissa voidaan kalastaa kilohailin TACia. 1. Norjalainen kevätaikaan kuteva silli Vuodesta 1994 lähtien norjalaisen kevätaikaan kutevan sillin kanta on laajentanut maantieteellistä levinneisyysaluettaan, joka vuoden 1970 kannan romahduksen jälkeen rajoittui Norjan kansalliseen lainkäyttövaltaan kuuluville vesille. Kantaa esiintyy nykyään joidenkin Koillis-Atlantiin rajautuvien valtioiden vesillä, yhteisön kalastusvyöhyke mukaan lukien, pääasiassa Shetlandinsaarten 62. pohjoisen leveysasteen pohjoispuolella sijaitsevilla vesillä samoin kuin kansainvälisillä vesillä. Kantaa esiintyy nykyään koH alueella. Koillis-Atlantin kalastuskomission (NEAFC) pyynnöstä kalastuksen neuvoa-antavan säätelykomitean (ACFM) suorittamassa arvioinnissa ehdotetaan, että tämän kannan luonne huomioon ottaen ja huolimatta edelleen vallitsevasta epävarmuudesta siitä, saavuttaako kanta koko perinteisen levinneisyysalueensa ja milloin tämä tapahtuu, tätä kantaa on hoidettava harkitsevasti rajoittamalla kokonaissaalis korkeintaan 1 000 000 tonniin. Yhteisö on pyrkinyt luomaan tarvittavat säilyttämistoimenpiteet koko kannalle NEAFC:n yhteydessä. NHAFC:n katsotaan olevan asianmukainen alueellinen kalastusjärjestö säätelemään kantaa. Tähän mennessä nämä pyrkimykset eivät ole johtaneet tulokseen. Tämän kysymyksen osalta tilanne on myös kiristynyt sen vuoksi, että muut asianomaiset rannikkovaltiot ovat tuloksetta yrittäneet päästä keskenään sopimukseen. Tämän vuoksi nämä valtiot ryhtyivät jakamaan itselleen itsenäisiä kiintiöitä, jotka yhdessä ylittävät ACFM:n suositteleman kokonaissaalismäärän. Sillä välin kun pyrkimykset yhteistyöhön tämän kannan säilyttämiseksi jatkuvat sekä suoraan kaikkien asianomaisten valtioiden toimesta ja NEAFC-tasolla, yhteisön tehtävänä on estää yhteisön alusten säännöstelemätön tämän kannan kalastus. Tämän vuoksi on tarpeen vahvistaa vuodelle 1996 oikeudellinen kehys, jonka perusteella kalastusta voidaan kehittää järjestelmällisesti. Tämän oikeudellisen kehyksen on sisällettävä varo-TAC, joka vallitsevissa olosuhteissa ja ottaen huomioon ne kaikki asianomaiset merialueet, joilla yhteisöllä on joko yksinomaiset tai yhtäläiset kalastusoikeudet, on perusteltua vahvistaa 15 prosentiksi ehdotetusta kokonaissaalista. Tätä TACia on sovellettava kansainvälisillä vesillä ja yhteisön vesillä ICES alueilla I ja II. Yhtenäisyyden vuoksi Pohjanmeren sillin TACin viitealueeseen ei saa kuulua alueen II osia. 2. Pyyntikielto Itämeren turskalle kesällä Itämeren kansainvälinen kalastuskomissio (IBSFC) suositteli 21. istunnossaan turskan pyyntikieltoa 10 päivästä kesäkuuta 20 päivään elokuuta 1996. Ottaen huomioon tämän toimenpiteet väliaikaisen luonteen ja sen liittymisen Itämeren turskan vuoden 1996 TACiin ehdotetaan, että kielto on pantava täytäntöön TAC-sääntelyn avulla neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1866/86 Itämerellä sovellettavista teknisistä toimenpiteistä sijasta. 3. Verkkojen silmäkoko kilohailin kalastuksessa Skagerrakissa ja Kattegatissa Kilohailin kalastusta ICES-aluella III a (Skagerrak ja Kattegat) harjoitetaan sekakalastuksena (sillikalojen sekakalastus) 32 mm silmäkoolla tietyin erityisedellytyksin saaliin lajittaisen koostumuksen osalta. Vuoden 1994 liittymisasiakirjan määräysten mukaisesti Ruotsille on tämän kalastuksen osalta myönnetty poikkeus, joka sallii 16 mm silmäkoon käytön 30 päivään kesäkuuta 1996 saakka. Viime aikoina kilohailin kanta on parantunut niin paljon, että kilohailia alkaa olla eniten saaliissa. Näissä olosuhteissa 16 mm silmäkoko vaikuttaisi kilohailin saalismahdoUisuuksien parempaan hyödyntämiseen samalla kuin vaikutus yhdessä eläviin lajeihin supistettaisiin mahdollisimman pieneksi. Tämä silmäkoko olisi otettava käyttöön pysyvästi. Komissio aikoo tehdä näin teknisten toimenpiteiden laajamittaisen uudistuksen yhteydessä. Tällä välin TAC- sääntelyn tälle kannalle vuodeksi 1996 tarjoaminen kalastusmahdollisuuksien tehokkaammaksi hyödyntämiseksi ja ruotsalaisten alusten kalastusedellytyksien jatkuvuuden varmistamiseksi on otettava käyttöön väliaikainen poikkeus, joka sallii 16 mm silmäkoon käytön. Tässä ehdotuksessa huomioidaan nämä seikat muuttamalla neuvoston asetusta (EY) N:o 3074/95. Ehdotus: Neuvoston asetus (EY) annettu tiettyjen kalakantojen ja kalakantaryhmien osalta vuodeksi 1996 vahvistettavista suurimmista sallituista saaliista ja niiden pyyntiä koskevista tietyistä edellytyksistä annetun asetuksen (EY) N:o 3074/95 muuttamisesta EUROOPAN YHTEISÖJEN NEUVOSTO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ottaa huomioon yhteisön kalastus- ja vesiviljelyjärjestelmän perustamisesta 20 päivänä joulukuuta 1992 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 3760/92(,) ja erityisesti sen 8 artiklan 4 kohdan, ottaa huomioon komission ehdotuksen, sekä katsoo, että asetuksen (ETY) N:o 3760/92 8 artiklan 4 kohdan mukaan neuvoston tehtävänä on vahvistaa kalastusta tai kalastusryhmää koskeva sallitut kokonaispyyntimäärät (TACit), asetuksessa (RY) N:o 3()74/95(2) vahvistetaan tiettyjen kalakantojen ja kalaryhmien osalta TACit vuodeksi 19% ja tietyt pyyntiä koskevat edellytykset, vuodesta 1994 lähtien sillikanta (Atlanto-Scandian) on koko ajan laajentanut levinneisyysaluettaan, ja silliä esiintyy sekä joidenkin Koillis-Atlantiin rajautuvien valtioiden kansalliseen lainkäyttövaltaan kuuluvilla alueilla, yhteisön kalastusvyöhyke mukaan lukien, että avomerialueilla, (!) (2) EYVL N:o L 389, 31. 12. 1992, s. 1 EYVL N:o L 330, 30. 12. 1995, s. 1 3 saatavilla olevien tieteellisten tietojen perusteella tätä kalakantaa voidaan hoitaa harkitsevasti varmistamalla kutevan kannan biomassan säilyttäminen yli 2,5 miljoonassa tonnissa, odotettaessa kaikkien asianomaisten valtioiden yhteistyönä tekemää sopimusta tätä kantaa koskevista tarkoituksenmukaista säilyttämis- ja hoitotoimenpiteistä on tarpeen vahvistaa itsenäisenä toimenpiteenä oikeudellinen kehys, joka varmistaa sen, että yhteisön kalastusalukset hyödyntävät tätä kantaa järkiperäisesti ja vastuullisesti sekä yhteisön kalastusvyöhykkeellä että sen ulkopuolella; tämän oikeudellisen kehyksen on koostuttava tieteellisen tiedon kanssa yhdenmukaisesta varo-TACista, joka vallitsevissa olosuhteissa on perusteltua vahvistaa 150 000 tonniin, Skagerrakin ja Kattegatin kilohailikantojen myönteisen kehityksen vuoksi unionille vuodeksi 1996 myönnettyjen kalastusmahdollisuuksien kannattava hyödyntäminen vaatii 16 millimetrin silmäkoon käyttöä, Itämeren kansainvälinen kalastuskomissio on suositellut turskan kalastukseen tiettyjä kausiluontoisia rajoituksia Itämerellä vuodeksi 1996, ja neuvoston asetus (EY) N:o 3074/95 on tämän vuoksi muutettava vastaavasti, ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: / artikla Muutetaan neuvoston asetus (EY) N:o 3074/95 seuraavasti: 1 ) Lisätään seuraava artikla 8 artiklan jälkeen: "8 a artikla Turskan kalastus kielletään Itämerellä, Belteissä ja Juutinraumassa 10 päivästä kesäkuuta 20 päivään elokuuta. " 2) Korvataan asetuksen (EY) N:o 3074/95 liitteessä otsikko "Laji: Silli ja silakka, Clupea harengus, Alue II a (1), IV a, b" otsikolla "Laji: Silli ja silakka Clupea harengus, Alue IV a, b" 3) Korvataan asetuksen (EY) N:o 3074/95 liitteen vastaavat kohdat tämän asetuksen liitteellä I. 4) Lisätään tämän asetuksen liite II asetuksen (EY) N:o 3074/95 liitteeseen. 2 artikla Tämä asetus tulee voimaan seuraavana päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä. Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa. Tehty Brysselissä Neuvoston puolesta Puheenjohtaja f Laji: Kilohaili Alue: lila LIITE I ( 1 ) Mukaan lukien kalkkien lajien sivusaaliit. Jotka on saatu kilohailia pyydettäessä )a jotka on purettu aluksesta iapelemattomina sen estflmflttfl, mitfl tflmfln asetuksen 5 artiklan 2 kohdassa seka 20 päivänä lokakuuta 1986 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 3094/86 (EYVL N:o L 288. 11. 10. 1986, s. 1) S artiklan 1 ja 2 kohdassa säädetään. Tätä kiintiötä voidaan pyytflfl 16 mm silmäkoolla. ( 2) Tätä kiintiötä ei voida pyytää Skagerraklssa Norjan kuningaskunnan perusviivoista 4 meri peninkulman vyöhykkeen sisäpuolella. ( 3) Tflta kiintiötä ei voida pyytflfl Skagerraklssa Norjan kuningaskunnan perusviivoista 4 meri peninkulman vyöhykkeen sisäpuolella. (*) Varo-TAC Sprattus sprattus België / Belgique Danmark Deutschland 28810 (1)(2) 60 (1)(3) Ellada Espana France Ireland Italia Luxembourg Nederland Osterreich Portugal Suomi/Finland Sverige United Kingdom EC TAC 10900 (1)(2) 39770 (1) 43000 ( 1 )0 ( Laji: Silli ja silakka Clupea harengus Alue: 1,11 LIITE II (1 ) Tflmfln kannan kalastus ei ole sallittu yhteisön vesMfl. Kaikkien jäsenvaltioiden pyydettflvissfl. Jäsenvaltioiden on Ilmoitettava komissiolle ( 2) Joka tiistai edeKAvaUfl viikolla aluksista puretut määrät Belgiö / Belgique Danmark Deutschland Ellada Espana France Ireland Italia Luxembourg Nederland Osterreich Portugal Suomi/Finland Sverige United Kingdom EC TAC (1) (1) (1) (1) 150. 000 (2) 150. 000 150. 000 > ISSN 1024-4492 KOM(96) 147 lopullinen ASIAKIRJAT FI 03 Luettelonumero : CB-CO-96-151-FI-C ISBN 92-78-02452-X Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto L-2985 Luxemburg Î


title: Vorschlag für eine VERORDNUNG (EG) DES RATES zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 3074/95 zur Festlegung der zulässigen Gesamtfangmengen und entsprechender Fangbedingungen für bestimmte Fischbestände oder- bestandsgruppen (1996)

text: » -ft. *" "a ff *r KOMMISSION DER EUROPAISCHEN GEMEINSCHAFTEN Brüssel, den 03. 04. 1996 KÜM(96) 147 endg. Vorschlag lür eine VERORDNUNG (EG) DES RATES zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 3074/95 zur Festlegung der zulässigen Gesamtfangmengen und entsprechender Fangbedingungen für bestimmte Fischbestände oder -bestandsgruppen (1996) (von der Kommission vorgelegt) BEGRÜNDUNG Dieser Vorschlag zielt darauf ab, in die Verordnung (HG) Nr. 3074/95 des Rates zur Festlegung der zulässigen (iesamtfangmengen (TAC) und entsprechender Fangbedingungen fiii bestimmte Fischbcstäiulc oder (1996) drei neue Maßnahmen aufzunehmen. Ils handelt sich um: -bestandsgruppen eine neue TAC für den im Frühjahr laichenden norwegischen Hering; dies erfordert auch eine Änderung des Referenzgebiets für die TAC des Nordseeherings; ein vorübergehendes Kabeljaufangverbot in der Ostsee, um den Empfehlungen der Internationalen Kommission für die Fischerei in der Ostsee nachzukommen, und eine vorübergehende Änderung der Maschengröße für den Sprottenfang im Skagerrak und im Kattegat. 1. Im Frühjahr laichender norwegischer Hering Seit 1994 hat sich die geographische Verbreitung des im Frühjahr laichenden norwegischen 1 lerings,dcr seit dem Zusammenschrumpfen des Bestands in den siebziger Jahren auf die Gewässer unter norwegischer Gerichtsbarkeit begrenzt war, ausgeweitet. Der Bestand ist in den Gewässern einer Reihe von Anrainerstaaten des Nordoslatlantik, nunmehr einschließlich der Gemeinschaftsgewässer,und hauptsächlich in den Gewässern der Shetlandinseln nördlich 62° nördlicher Breite, sowie in internationalen Gewässern anzutreffen; er ist zu einem gebietsübergreifenden Bestand geworden. Nach den Berechnungen, die der Beratende Ausschuß für Fischereimanagement (ACFM) auf Ersuchen der Kommission fur die Fischerei im Nordostatlantik (NEAFC) durchgeführt hat, wird angesichts der Art dieses Bestands und trotz der verbleibenden Unsicherheit darüber, ob und wann der Bestand tatsächlich sein traditionelles Verbreitungsgebiet erreichen wird, empfohlen, diesen Bestand künftig schonend zu bewirtschaften und die Gesamtfangmenge auf 1 Mio. Tonnen zu begrenzen. Die Gemeinschaft war bemüht, die notwendigen Erhaltungsmaßnahmen für den gesamten Bestand im Rahmen der NEAFC festzulegen, die ihres Erachtens die geeignete regionale Fischereiorganisation ist, um die Befischung dieses Bestands zu regeln. Bislang haben diese Bemühungen zu keinem Erfolg geführt. Die zunehmenden Spannungen in dieser Frage sind auch darauf zurückzuführen, daß es den anderen betroffenen Küstenstaaten nicht gelungen ist, untereinander Einigung zu erzielen, und daß sich diese Staaten aus diesem Grunde autonome Quoten zugewiesen haben, die zusammengenommen die vom ACFM empfohlenen gesamtzulässige Fangmenge überschreiten. Wenngleich die Bemühungen um Zusammenarbeit bei der Erhaltung dieses Bestands sowohl unmittelbar seitens der betroffenen Küstenstaaten wie auf der E. bene der NEAFC fortgesetzt werden, ist es Aufgabe der Gemeinschaft, eine unregulierte Befischung dieses Bestands durch Gemeinschaftsschiffe zu verhindern. Daher muß für 1996 ein Rechtsrahmen für eine ordnungsgemäße Befischung des Bestands geschaffen werden. Dieser Rechtsrahmen sollte eine vorsorgliche TAC umfassen, die unter den gegebenen Umständen und unter Berücksichtigung aller betreffenden Meeresbereiche, in denen die Gemeinschaft entweder ausschließliche oder gleiche Fischereirechte genießt, legitimerweise auf 15% der empfohlenen Gesamtlange festgesetzt werden kann. Diese FAC sollte sowohl in den internationalen und wie in den Gemeinschaftsgewässern der 1( FS-Bereiche I und II gelten. Dementsprechend sollte daher der Bereich für die 'FAC für Nordseehering sämtliche Feile des Bereichs II ausschließen. 2. Sommerliches Fangverbot für Ostseekabeliau Auf ihrer 21. Tagung hat die Internationale Kommission für die Fischerei in der Ostsee (IBSFC) ein Verbot für den Kabeljaufang vom 10. Juli bis 20. August 1996 empfohlen. Angesichts der zeitlichen Begrenzung dieser Maßnahme und ihrem Zusammenhang mit der T/\( ' für ( )stscekabeljau für 1996 sollte das Verbot im Rahmen einer TA( '-Regelung und nicht im Rahmen der Verordnung Nr. 1866/86 des Rates über die technischen Maßnahmen für die Ostsee vorgesehen werden. 3. Maschengröße für den Sprottenfang im Skagerrak und im Kattegat Der Sprottenfang im IŒS-Bcreich Ilia (Skagerrak und Kattegat) wird unter bestimmten Bedingungen hinsichtlich der Zusammensetzung nach Arten als gemischte Fischerei (gemischte Heringsfischerei) mit Netzen mit einer Maschengröße von 32 mm getätigt. Entsprechend den Bestimmungen in der Akte über den Beitritt von 1994 wurde Schweden eine Ausnahmegenehmigung zugestanden, die ihm erlaubt, bis 30. Juni 1996 Netze mit 16 mm großen Maschen in dieser Fischerei zu verwenden. In jüngster Zeit hat sich der Sprottenbestand jedoch so erholt, daß Sprotten den Hauptanteil des Fangs ausmachen. Die Verwendung von Netzen mit 16 mm Maschengröße würde unter diesen Bedingungen zu einer besseren Nutzung der Fangmöglichkeiten für Sprotten beitragen und dabei gleichzeitig die Auswirkungen auf vergesellschaftete Arten gering halten; aus diesem Grunde sollte sie auf Dauer zulässig sein. Die Kommission beabsichtigt, dies im Rahmen einer Revision der technischen Maßnahmen zu beschließen. Zwischenzeitlich sollte im Hinblick auf eine bessere Nutzung der Fangmöglichkeiten im Rahmen der TAC-Regelung für diesen Bestand im Hinblick auf die Kontinuität der Fischereibedingungen schwedischer Schiffe eine vorübergehende Abweichung zugelassen und die Verwendung von Netzen mit einer Maschengröße von 16 mm erlaubt werden. Jahre 1996 und im Dieser Vorschlag zielt darauf ab, diese Fragen durch Änderung der Verordnung (EG) Nr. 3074/95 des Rates zu regeln. Vorschlag Verordnung des Rates (EG) Nr /96 vom 1996 zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 3074/95 zur Festlegung der zulässigen Gesamtfangmengcn und entsprechender Fangbedingungen für bestimmte Fischbestände oder -bestandsgruppen (1996) DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION - gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 3760/92 des Rates vom 20. Dezember 1992 zur Einführung einer gemeinschaftlichen Regelung für die Fischerei und die Aquakultur1, insbesondere auf Artikel 8 Absatz 4, auf Vorschlag der Kommission, in Erwägung nachstehender Gründe: Gemäß Artikel 8 Absatz 4 der Verordnung (EWG) Nr. 3760/92 legt der Rat die gesamtzulässigen Fangmengen (TAC) für jede Fischerei oder Fischereigruppe fest. Mit der Verordnung (EG) Nr. 3074/95" wurden die zulässigen Gesamtfangmengcn und entsprechende Fangbedingungen für bestimmte Fischbestände oder -bestandsgruppen (1996) festgelegt. Seit 1994 hat sich das Verbreitungsgebiet des skandinavischen Atlantik-FIerings ständig erweitert. Er kommt nunmehr sowohl in Gebieten unter der nationalen Gerichtsbarkeit einer Reihe von Anrainerstaaten des Nordostatlantik, einschließlich in den Gemeinschaftsgewässern, wie in den Gebieten auf Floher See vor. ABI. Nr. L 389 vom 31. 12. 1992. S. 1. ABI. Nr. L 330 vom 30. 12. 1995, S. 1. J Nach den wissenschaftlichen Erkenntnissen sollte dieser Bestand schonend bewirtschaftet werden, um zu gewährleisten, daß die Laichbestände auf einem Niveau von über 2,5 Mio. t gehalten werden. Bis im Rahmen der Zusammenarbeit zwischen den betroffenen Mitgliedsstaaten ein Abkommen über geeignete Erhaltungs- und Bewirtschaftungsmaßnahmen für diesen Bestand geschlossen wird, muß im Wege einer autonomen Maßnahme ein Rechtsrahmen geschaffen werden, der eine rationelle und verantwortliche Bewirtschaftung des Bestands durch die Schiffe der Gemeinschaft innerhalb der (iemeinschaflsgewässer und jenseits dieser Gewässer gewährleistet. Dieser Rechtsrahmen sollte eine vorsorgliche I AC entsprechend der im wissenschaftlichen Gutachten empfohlenen I lohe vorsehen, die angesichts der derzeitigen I ,agc auf 150 000 t festgesetzt werden kann. Unter Berücksichtigung der positiven Entwicklung des Sprottenbestands im Skagerrak und im Kattegat würde eine rentable Nutzung der der Union für 1996 zugewiesenen Fangmöglichkeiten eine Maschenöffnung von 16 mm für den Fang erfordern. Die Internationale Kommission für die Fischerei in der Ostsee empfahl für 1996 eine gewisse saisonale Beschränkung des Kabeljau fangs. Die Verordnung (EG) Nr. 3074/95 ist daher entsprechend zu ändern - MAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die Verordnung (EG) Nr. 3074/95 wird wie folgt geändert: 1. Nach Artikel 8 wird folgender Artikel eingefügt: "Artikel 8a Der Fang von Kabeljau in der Ostsee, den Beltcn und im Öresund ist vom 10. Juni bis 20. August 1996 einschließlich verboten. " 2. Im Anhang der Verordnung (EG) Nr. 3074/95 wird die Überschrift "Art: Hering, Clupea harengus, Bereich: IIa (1), IVa, b" durch "Art: Hering, Clupea harengus, Bereich: IVa, b" ersetzt. 3. Anhang I dieser Verordnung ersetzt die entsprechenden Feile des Anhangs der Verordnung (EG) Nr. 3074/95. 4. Anhang II dieser Verordnung wird in den Anhang der Verordnung (EG) Nr. 3074/95 eingefügt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Geschehen zu Brüssel am Im Namen des Rates Der Präsident Art: Sprotte Sprattus sprattus Bereich: lila Anhang I (1) Enthält alle Beifange anderer Arten, die in der Sprottennscherei anfallen und die unsortiert angelandet werden, ungeachtet Artikel 5 Absatz 2 dieser Verordnung und Artikel 5 Absätze I und 2 der Verordnung (tiWG) Nr 3094/86 dos Rates vom 7 Oktolmr 19ftfi (AIM Ni I WH vom II 10 19B6. S 1) Diese Quote ilaif mit Nol/on nul otnei Masc. honioKo von ICmm gebucht werde (2) Diese Uuoli; dait im Skagerrak nicht innerhalb einer A Meilen Zone, gorechnol von den Hasislinion des Königsreichs Norwegen, gelisclil werden (3) Diese Quote; darf im Skagerrak nicht innerhalb einer 12 Meilen Zone, gerechnet von den Basislinien des Königsreichs Norwegen, gefischt werden (*) Vorsorglich vorgesehene TAC België / Belgique Danmark Deutschland Ellada F. spana France Ireland Italia Luxembourg Nederland Osterreich Portugal Suomi/Finland Sverige United Kingdom EG TAC 28810 (1)(2) 60 (1)(3) 10900 (1)(2) 39770 (1) 43000 (1)0 i Art: Hering Clupea harengus Bereich: I, II Anhang II (1) (2) Die Befischung dieses Bestands ist in Gemeinsdiaftsgewässem nicht erlaubt Verfügbar für alle Mitgliedstaaten Die Mitgliedstaaten unterrichten die Kommission jeden Donnerstag über ihre Anlandungen in der vorangegangenen Woche België / Belgique Danmark Deutschland Ellada Espafia France Ireland Italia Luxembourg Nederland Osterreich Portugal Suomi/Finland Sverige United Kingdom EG TAC (1) (1) (1) (1) 150 000 (2) 150 000 150. 000 ISSN 0256-2383 KOM(96) 147 endg. DOKUMENTE DE 63 Katalognummer : CB-CO-96-151-DE-C ISBN 92-78-02445-7 Amt für amtliche Veröffentlichungen der Europäischen Gemeinschaften L-2985 Luxemburg


title: 1996 m. balandžio 3 d. Komisijos reglamentas (EB) Nr. 617/96 dėl tam tikrų prekių klasifikavimo Kombinuotojoje nomenklatūroje

text: 166 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 31996R0617 1996 4 5 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 02/7 t. L 88/1 KOMISIJOS REGLAMENTAS (EB) Nr. 617/96 1996 m. balandžio 3 d. dėl tam tikrų prekių klasifikavimo Kombinuotojoje nomenklatūroje EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA, atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, Kombinuotojoje nomenklatūroje ir kuri neatitinka šiame regla- mente nustatytų teisių, turėtojas pagal 1992 m. spalio 12 d. Tary- bos reglamento (EEB) Nr. 2913/92, nustatančio Bendrijos muitinės kodeksą (3), 12 straipsnio 6 dalies nuostatas ir toliau gali ja remtis trijų mėnesių laikotarpiu; atsižvelgdama į 1987 m. liepos 23 d. Tarybos reglamentą (EEB) Nr. 2658/87 dėl tarifų ir statistinės prekių nomenklatūros bei dėl Bendrojo muitų tarifo (1) su paskutiniais pakeitimais, padarytais Komisijos reglamentu (EB) Nr. 586/96 (2), ypač į jo 9 straipsnį, kadangi šiame reglamente numatytos priemonės atitinka Muitinės kodekso komiteto Tarifų ir statistinės nomenklatūros skyriaus nuomonę, kadangi, siekiant užtikrinti, kad būtų vienodai taikoma minėto reglamento priede išdėstyta Kombinuotoji nomenklatūra, būtina patvirtinti priemones, susijusias su šio reglamento priede nuro- dytų prekių klasifikavimu; PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ: 1 straipsnis kadangi Reglamente (EEB) Nr. 2658/87 nustatytos Kombinuoto- sios nomenklatūros aiškinimo bendrosios taisyklės taip pat taiko- mos bet kuriai kitai nomenklatūrai, kuri visiškai ar iš dalies paremta Kombinuotąja nomenklatūra arba kuria nustatomas papildomas Kombinuotosios nomenklatūros padalijimas, ir kuri, siekiant taikyti tarifus ir kitas su prekyba susijusias priemones, yra įdiegta specialiomis Bendrijos nuostatomis; kadangi pagal minėtas bendrąsias taisykles prekės, apibūdintos šio reglamento priedo lentelės 1 skiltyje, turi būti klasifikuojamos pagal tam tikrus 2 skiltyje nurodytus KN kodus remiantis 3 skil- tyje išdėstytais paaiškinimais; kadangi pripažįstama, kad informacijos apie privalomus tarifus, kurią valstybių narių muitinės suteikė dėl prekių klasifikavimo Prekės, apibūdintos šio dokumento priedo lentelės 1 skiltyje, pagal Kombinuotojoje atitinkamus KN kodus, nurodytus minėtos lentelės 2 skiltyje. nomenklatūroje klasifikuojamos 2 straipsnis Informacija apie privalomus tarifus, kurią suteikė valstybių narių muitinės ir kuri neatitinka šiame reglamente nustatytų teisių, pagal Reglamento (EEB) Nr. 2913/92 12 straipsnio 6 dalies nuostatas ir toliau galima remtis trijų mėnesių laikotarpiu. 3 straipsnis Šis reglamentas įsigalioja dvidešimt pirmą dieną po jo paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. (1) OL L 256, 1987 9 7, p. 1. (2) OL L 84, 1996 4 3, p. 18. (3) OL L 302, 1992 10 19, p. 1. 02/7 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 167 Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse. Priimta Briuselyje, 1996 m. balandžio 3 d. Komisijos vardu Mario MONTI Komisijos narys 168 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 02/7 t. PrekiŲ apraŠymas 1 Elektros elementais maitinamas portatyvus vaikiškas elektroninis klavišinis instrumentas iš spalvoto plastiko, turintis 32 sumažin- tus klavišus ir orkestro instrumentų, ritmo, parodomojo režimo, garso ir maitinimo valdymo įtaisus. PRIEDAS Klasifikacija KN kodas 2 9503 50 00 Paaiškinimai 3 Klasifikavimas nustatomas pagal Kombinuotosios nomenklatūros aiškinimo 1 ir 6 bendrųjų taisyklių nuostatas, 92 skirsnio 1 pasta- bos c punktą bei KN kodų 9503 ir 9503 50 00 formuluotes. Dėl savo konstrukcijos ir nedidelio dydžio šis dirbinys nelaikyti- nas muzikos instrumentu, klasifikuojamu 92 skirsnyje