title: Förslag till rådets förordning (EG) om ändring av förordning (EG) nr 3090/95 om fastställande för 1996 af vissa åtgärder för bevarande och förvaltning av fiskeresurser i regleringsområdet enligt konventionen om framtida multilateralt samarbete om fisket i Nordatlantens västra del

eurovoc_concepts: North-West Atlantic Fisheries Organisation

text: EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION it' vc "it -k Bryssel den 25. 04. 1996 KOM(%) 179 slutlig Förslag till RÅDETS FÖRORDNING (EG) om ändring av förordning (EG) nr. 3090/95 om fastställande för 1996 av vissa åtgärder för bevarande och förvaltning av fiskeresurser i regleringsområdet enligt konventionen om framtida multilateralt samarbete om fisket i Nordatlantens västra del (framlagt av kommissionen) MOTIVERING Den 22 december 1995 införde rådet vissa åtgärder för beväring och förvaltning, vilka tillämpas i NAFO regleringsområde under 1996 (1). Dessa åtgärder innefattar ocksä fördelningen av den andel liten hälleflundra, inom NAFO-området 3LMNO, som är tillgänglig för gemenskapen och som skall delas mellan medlemsstaterna. Syftet med det nuvarande förslaget är att, för medlemsstaterna och befälhavarna på gemenskapsfartyg, ersätta dagens system som föreskriver rapportering var fyrtioåttonde timme vid fiske av liten hälleflundra med ett system med veckorapporter. Nu när fördelningen mellan medlemsstaterna av gemenskapens kvot av liten hälleflundra har etablerats, visar det sig vara lämpligt att få den befintliga 48-timmarsregeln, som är fördelaktig i de fall kvoterna inte är etablerade, i fas med de NAFO-regler som tillämpas idag och som kräver att de avtalsslutande parterna varje vecka rapporterar sina fångster av liten hälleflundra, d. v. s. "varje tisdag för den vecka som slutade kl. 24. 00 föregående söndag. Bestämmelser måste emellertid fastställas så att veckorapporterna kommer kommissionen till hända så långt i förväg, t. ex. varje tisdag senast kl. 12. 00, att de kan överlämnas till sekretariatschefen för NAFO i tid. Genom detta förslag ges dessutom tillfälle att korrigera fel som uppkommit i rådets förordning (EG) nr. 3090/95 angående de bifångstregler som tillämpas i samband med förbudet mot riktat fiske av respektive torsk, rödtunga och lödda i NAFO-område 3NO Detta förslag behandlar dessa frågor genom att ändra rådets förordning (EG) nr. 3090/95. (!) Rådets förordning (EG) nr 3090/95, 30. 12. 1995, EGT nr L 330, s. 108. ^ Förslag RÅDETS FÖRORDNING (EG) nr /96 av den 1996 om ändring av förordning (EG) nr. 3090/95 om fastställande för 1996 av vissa åtgärder för bevarande och förvaltning av fiskeresurser i regleringsområdet enligt konventionen om framtida multilateralt samarbete om fisket i Nordatlantens västra del EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 3760/92 av den 20 december 1992 om ett gemenskapssystem för fiske och vattenbruk (1), särskilt artikel 8. 4 i denna, med beaktande av kommissionens förslag, och med beaktande av följande: I förordning (EG) nr 3090/95 regleringsområdet för 1996. (2) fastställs bl. a. fiskekvoter för medlemsstaterna i Till följd av fördelningen av den andel liten hälleflundra som är tillgänglig för gemenskapen och som skall delas mellan medlemsstaterna, visar det sig nu vara lämpligt att ersätta dagens system som föreskriver timme med ett system med veckorapporter, i enlighet med de åtgärder för bevarande och genomförande som tillämpas inom regleringsområdet. rapportering var fyrtioåttonde Hänvisning måste finnas till de regler för bifångster som tillämpas i samband med förbudet för riktat fiske av respektive torsk, rödtunga och lödda i NAFO område 3NO. Förordning (EG) nr 3090/95 skall därför ändras. (1) (2) EGTnr L 389, 31. 12. 1992, s. 1. EGT nr L 330, 30. 12. 1995, s. 108. 2- HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Förordning ^EG) nr. 3090/95 ändras på följande sätt: 1. Artikel 5 sista stycket skall ändras på följade sätt: "Medlemsstaterna skall till kommissionen varje tisdag före kl. 12. 00 redovisa de mängder liten hälleflundra som fångats av deras fartyg under den vecka som slutade kl. 24. 00 föregående söndag". 2. Artikel 7. 4 skall ändras på följade sätt: "4. Befälhavarna på gemenskapsfartyg som fiskar liten hälleflundra skall meddela de behöriga myndigheterna i den medlemsstat vars flagg fartyget för eller där fartyget är registrerat 48 timmar innan fisket påbörjas, om möjligt med angivande av en fångstprognos, och skall varje måndag för den vecka som slutade kl. 24. 00 föregående söndag redovisa de mängder liten hälleflundra som har fångats". 3. Bilaga I skall ersättas med bilagan till denna förordning. Artikel 2 Denna förordning träder i kraft dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 1996 På rådets vägnar Ordförande 3 BILAGA 1 Fiskbestånd Art Torsk Geografiskt område Nordatlantens västra del Zon NAFO 2J3KL Torsk Nordatlantens västra del NAFO 3NO (1) Medlemsstat Kvot för 1996 (ton) Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstaternas förfogande Summa EU Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstaternas förfogande Summa EU 0 0 Inget riktat fiske efter denna art är tillåtet, utan att det påverkar tillämpningen av bestämmelserna i artikel 6. 3; arten kan förekomma endast som bifångst. Fiskbestånd Art Torsk Geografiskt område Nordatlantens västra del Zon NAFO 3M Kungsfisk Nordatlantens västra del NAFO 3M Medlemsstat Kvot för 1996 (ton) Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstaternas förfogande 221 1 022 2 155 1 574 513 Summa EU 5 485 Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstaternas förfogande Summa EU 4 030 Fiskbestånd Art Kungsfisk Geografiskt område Nordatlantens västra del Zon NAFO 3LN Lerskädda Nordatlantens västra del NAFO 3M (,) Medlemsstat Kvot för 1996 (ton) Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstatemas förfogande Summa EU Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstatemas förfogande Summa EU 374 374 0 Inget riktat fiske efter denna art är tillåtet, utan att detta påverkar tillämpningen av bestämmelserna i artikel 6. 3; ^rten kan förekomma endast som bifångst. 6 Fiskbestånd Art Geografiskt område Zon Lerskädda Nordatlantens västra del NAFO 3LNO ( i) Sandskädda Nordatlantens västra del NAFO 3LNO (o Medlemsstat Kvot för 1996 (ton) Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstatemas förfogande Summa EU Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstatemas förfogande Summa EU 0 0 (I) Inget riktat fiske efter denna art är tillåtet, utan att det påverkar tillämpningen av bestämmelserna i artikel 6. 3; arten kan förekomma endast som bifångst. T Art Rödtunga Fiskbestånd Geografiskt område Nordatlantens västra del Zon NAFO 3NO (1) Lödda Nordatlantens västra del NAFO 3NO (1) Medlemsstat Kvot för 1996 (ton) Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstatemas förfogande Summa EU Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstatemas förfogande Summa EU 0 0 Inget riktat fiske efter denna art är tillåtet, utan att det påverkar tillämpningen av bestämmelserna i artikel 6. 3; ~ien kan förekomma endast som bifångst. t Fiskbestånd Art Geografiskt område Zon Bläckfisk Nordatlantens västra del NAFO:s delzoner 3+4 Liten hälleflundra Nordatlantens västra del NAFO 3LMNO Medlemsstat Kvot för 1996 (ton) Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstatemas förfogande Summa EU Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstatemas förfogande p. m. 3 122 7 616 332 Summa EU 11 070 -S Fiskbestånd Art Geografiskt område Zon Räka Nordatlantens västra del NAFO 3LNO (i) Medlemsstat Kvot för 1996 (ton) Belgien Danmark Finland Frankrike Förenade kungariket Grekland Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Tyskland Österrike Till medlemsstatemas förfogande Summa EU 0 (1) Inget riktat fiske efter denna art är tillåtet, utan att det påverkar tillämpningen av bestämmelserna i artikel 6. 3; arten kan förekomma endast som bifångst. y^ ISSN 1024-4506 KOM(96) 179 slutlig DOKUMENT SV 03 11 Katalognummer : CB-CO-96-188-SV-C ISBN 92-78-03082-1 Byrån för Europeiska gemenskapernas officiella publikationer L-2985 Luxemburg


title: Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3090/95 για τον καθορισμό για το 1996 ορισμένων μέτρων διατήρησης και διαχείρισης για τους αλιευτικούς πόρους στην περιοχή διακανονισμού που καθορίζεται στην σύμβαση για την μελλοντική πολυμερής συνεργασία στην αλιεία του βορειο- δυτικού Ατλαντικού

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Α- •μ, ***** Βρυξέλλες, 25. 04. 1996 COMÎ96) 179 τελικό Πρόταοη ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ŒKÏ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αρι0. 3090/95 για τον καθορισμό για το 1996 ορισμένων μέτρων διατήρησης και διαχείρισης για τους αλιευτικούς πόρους στην περιοχή διακανονισμού που καθορίζεται στην σύμβαση για την μελλοντική πολυμερής συνεργασία στην αλΐ€ΐα του βορειο-δυτικού Ατλαντικού (υποβληθείσα από την Επιτροπή) ΕΠΕΞΗΓΗΜΑΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ που εφαρμόζονται και Στις 22 Δεκεμβρίου 1995, το Συμβούλιο θέσπισε ορισμένα μέτρα διατήρησης ( 1 ). διαχείρισης Στα της Γροιλανδίας στην περιοχή του NAFO 3LMNO που διατίθεται στα κράτη μέλη της Κοινότητας. στην περιοχή διακανονισμού του NAFO το 1996 περιλαμβάνονται του χαλιμπατ η κατανομή επίσης μέτρα αυτά Ο στόχος της παρούσας πρότασης είναι να μεταβάλει για τα κράτη μέλη και γ ια αναφοράς τους πλοιάρχους σχετικά με την αλιεία του χαλιμπατ σύστημα αναφοράς. των κοινοτικών σκαφών το υφιστάμενο 48ωρο σύστημα της Γροιλανδίας σε εβδομαδιαίο μεταξύ των κρατών μελών, φαίνεται σκόπιμο να ευθυγραμμιστεί της Τώρα που έχει καθοριστεί η κατανομή της κοινοτικής ποσόστωσης του χαλιμπατ Γροιλανδίας το υφιστάμενο 48ωρο σύστημα, το οποίο παρουσίαζε πλεονεκτήματα στην περίπτωση μη κατανεμηθεισών ποσοστώσεων, με το εφαρμοζόμενο σήμερα σύστημα του NAFO το μέρη να υποβάλλουν αναφορά σχετικά με τα οποίο απαιτεί από τα συμβαλλόμενα "κάθε σε εβδομαδιαία βάση, δηλαδή του χαλιμπατ αλιεύματα Κυριακής". Τρίτη γ ια την εβδομάδα Εντούτοις, να από την Επιτροπή αρκετά πριν, δηλάδη κάθε Τρίτη μέχρι το μεσημέρι λαμβάνονται γραμματέα έτσι ώστε να μπορούν να διαβιβαστούν στον εκτελεστικό το αργότερο, του NAFO εγκαίρως. της Γροιλανδίας που λτ^γει στις 24:00 της προηΎούμενης μέριμνα ώστε οι εβδομαδιαίες να υπάρξει αναφορές πρέπει η παρούσα πρόταση προσφέρει Επιπροσθέτως, των που παρουσιάστηκαν στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 3090/95 σφαλμάτων σχετικά με τους κανόνες παρεμπιμπτόντων αλιευμάτων που εφαρμόζονται σε σχέση με την απαγόρεύση της άμεσης αλιείας γάδου, καλκανιού και καπελά νου αντίστοιχα στην περιοχή του NAFO 3NO. τη δυνατότητα διόρθωσης Η παρούσα πρόταση τροποποίηση του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 3090/95. έχει ως σκοπό την επίλυση των θεμάτων αυτών με την (Ι) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 3090/95 της 30. 12. 1995, ΕΕ αριθ. L 330, σ. 108 yi Ιίρόχαση t i ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ TOY ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (ΕΚ) αρι0 /96 της 1996 σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αρι0. 3090/95 για τον καθορισμό για το 1996 ορισμένων μέτρων διατήρησης και διαχείρισης για τους αλιευτικούς πόρους στην περιοχή διακανονισμού που καθορίζεται στην σύμβαση για την μελλοντική πολυμερής συνεργασία στην αλιεία του βορειο-δυτικού Ατλαντικού ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 'Εχοντας υπόψη : τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αρι0. 3760/92 της 20ης Δεκεμβρίου 1992, για την θέσπιση κοινοτικού συστήματος αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 4, την πρόταση της Επιτροπής, Εκτιμώντας : ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αρι0. 3090/95 ποσοστώσεις γ ια τα κράτη μέλη στην περιοχή διακανονισμού για το 1996, (2), κα0ορί£ει μεταξύ άλλων, τις αλιευτικές την κατανομή του μεριδίου του χαλιμπατ το οποίο ότι μετά διατίθεται στα κράτη μέλη της Κοινότητας, φαίνεται τώρα σκόπιμο να μεταβληθεί το υφιστάμενο 48ωρο σύστημα αναφοράς αναφοράς, σύμφωνα με τα μέτρα διατήρησης και εφαρμογής που εφαρμόζονται στην περιοχή διακανονισμού, της Γροιλανδίας, σε εβδομαδιαίο σύστημα ότι πρέπει να υπάρξει αναφορά στους κανόνες παρεμπιπτόντων (φαρμόζονται και καπελά νου αντίστοιχα σε σχέση με την απαγόρευση στην περιοχή NAFO 3ΝΟ, αλιευμάτων που της άμεσης αλιείας γάδου, καλκανιού ότι πρέπει ως εκ τούτου να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αρι0. 3090/95 (1> (2) ΕΕ αριθ. L 389, 31. 12. 1992, σ. 1 ΕΕ αριθ. L 330, 30. 12. 1995, σ. 108 2- ΕΠΕΔΩΣΕ TON ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜρ : * Άρθρο 1 Ο κανονισμός (ΕΚ) αρι0. 3090/95 τροποποιείται ως εξής : 1. Το άρθρο 5, τελευταία παράγραφος, αντικαθίσταται ως εξής : "Τα κράτη μέλη αναφέρουν στην Επιτροπή, κάθε Ύοίτη πριν από TIC 12:00 για την εβδομάδα που λήγει one 24:00 τηα ποοηγούμενηο Κυοιακήρ* τις που αλιεύθηκαν από τα σκάφη τους". ποσότητες χαλιμπατ της Γροιλανδίας 2. Το άρθρο 1 παράγραφος 4 αντικαθίσταται ως εξής : "4. χαλιμπατ του οποίου φέρει κοινοτικών σκαφών που αλιεύουν της Οι πλοίαρχοι ειδοποιούν τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, τη Γροιλανδίας, σημαία είναι το σκάφος νηολογημένο το σκάφος τους, 48 ώρες πριν από την έναρξη της εν δυνατόν, μιας λόγω αλιείας, συμπεριλαμβανομένης, αναφορά εκτίμησης του προβλεπόμενου αλιεύματος, OTIC 24:00 TVC κάθε Αευτεοα, που λνγει πpovγoύμεv'nc Κυριακτίο. τις ποσότητες χαλιμπατ Γροιλανδίας της που αλιεύθηκαν". τους ή στο οποίο για την εβδοαάδα και υποβάλλουν είναι εάν 3. Το παράρτημα κανονισμού Ι αντικαθίσταται από το παράρτημα του παρόντος Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ήμερα από στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τη δημοσίευση του Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και Βρυξέλλες, 1996 Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος ^ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I Απόθεμα Γεωγραφική περιοχή Κράτος μέλος Ζώνη Ποσόστωση 1996 (τόνους) Είδος Γάδος Βορειοδυτικό ς ΑΧαντικός NAFO 2J3KL Γάδος Βορειοδυτικό ς ΑτΧαντικός NAFO 3ΝΟ (1) Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβούρνο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ηνωμένο ΒασίΧβιο Αυστρία ΦινΧανδία Σουηδία Αιαθέσιμο γ ια τα κράτη μεΧη ΣύνοΧο ΕΚ 0 Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γ α λ λ ία Ιρλανδία Ιταλία Αουξβμβούρ^ο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ηνωμένο ΒασίΧβιο Αυτρία Φινλανδία Σουηδία Αιαθέσιμο γ ια τα κράτη μέΧη ΣύνοΧο ΕΚ 0 (Ι) Αεν θα υπάρξει κατεύθυνα μένη αΧιεία αυτού του είδους, το οποίο θα αΧιευθεί μόνο έμμεσα και με την επιφύΧαξη των κανόνων που απορρέουν από το άρθρο 6 παράγραφος 3. Απόθεμα. * Είδος Γάδος Γεωγραφική περιοχή Βοριιοδυτικό ς Ατλαντικός Ζώνη NAFO 3Μ Σεβαστός Βοραοδυτικο'ς Ατλαντικός NAFO 3Μ Κράτος μέλος ΙΙοσόστωση 1996 (τόνους) 513 1,574 221 2,155 1,022 5,485 Βέλγιο Δανία Γβρμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Αυστρία Φινλανδία Σουηδία Ηνωμένο ΒασίΧβιο Αιαθέσιμο γ ια τα κράτη μέΧη ΣύνοΧο ΕΚ Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία ΑουξεμβούρΎο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ηνωμένο ΒασίΧειο Αυστρία ΦινΧανδία Σουηδία Αιαθέσιμο γ ια τα κράτη μέΧη ΣύνοΧο ΕΚ 4,030 5^ Απόθεμα * Είδος Σεβαστός Γεωγραφική περιοχή Βορειοδυτικό ς Ατλαντικό'ς Ζώνη NAFO 3LN Ζαγκέτα Καναδά Bopeioôi»TiKOÇ Ατλαντικός NAFO 3Μ (1) Κράτος μέλος ΙΙοσόστωση 1996 (τόνους) 374 Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ηνωμένο Βασίλβιο Αυστρία Φινλανδία Σοι>τ7δία Αιαθέσιμο γ ια τα κράτη μέΧη ΣύνοΧο ΕΚ 374 Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ηνωμένο ΒασίΧειο Αυστρία ΦινΧανδία Σουηδία Αιαθέσιμο γ ια τα κράτη μέΧη ΣύνοΧο ΕΚ 0 Αεν θα υπάρξει άμεση αΧιεία αυτού του είδους, το οποίο θα αΧιευθεί μόνο έμμεσα και με την επιφύΧαξη των κανόνων που απορρέουν από το άρθρο 6 παράγραφος 3. ζ Απόθεμα * Είδος Γεωγραφική περιοχή Ζώνη Ζαγκέτα Καναδά Βορειοδυτικό ς Ατλαντικός NAFO 3LNO (1) ΙΙλίυρονηκττϊς με κίτρινη ουρά Βορειοδυτικός Ατλαντικός NAFO 3LNO (1) Κράτος μέλος Ποσόοτωοτι, 1996 (τόκους) Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ηνωμένο Βασίλειο Αυστρία Φινλανδία Σουηδία Αιαθέσιμο για τα κράτη μέλη ΣύνοΧο ΕΚ 0 Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ηνωμένο Βασίλειο Αυστρία Φινλανδία Σουτ7δία Αιαθέσιμο γ ια τα κράτη μέΧη ΣύνοΧο ΕΚ ο Ι (1) Δεν θα υπάρξει άμεση αλιεία αυτού' του είδους, το οποίο θα αΧιευθεί μόνο έμμεσα και με την επιφυΧαξη των κανόνων που απορρέουν από το άρθρο 6 παράγραφος 3. * Απόθεμα Γεωγραφική περιοχή Είδος Γλώσσα η γλυπτοκέ </>αλτ7 Βορειοδυτικός Ατλαντικός Ζώνη NAFO 3ΝΟ ( |> Καπελά ν Βορειοδυτικό ς Ατλαντικός NAFO 3ΝΟ (1) 4 Κράτος μέλος ΙΙοσόστωση 1996 (τόνους) Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβού pyo Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ηνωμένο Βασίλειο Αυστρία Φινλανδία Σουηδία Αιαθέσιμο για τα κράτη μέΧη ΣύνοΧο ΕΚ Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλι'α Ηνωμένο Βασίλειο Αυστρία Φινλανδία Σουτ7δία Αιαθέσιμο για τα κράτη μεΧη 0 Δεν θα υπάρξει κατεύθυνα μένη αλιεία αυτού τον (ίδους, το οποίο θα αΧιευθεί μόνο έμμεσα και με την επιφυΧαξη των κανόνων που απορρέουν από το άρθρο 6 παράγραφος 3. ΣύνοΧο ΕΚ 0 9 Απόθεμα * Είδος Γεωγραφική περιοχή Ζώνη Καλαμαρά κια Βορι ιοδυτικό ς Ατλαντικός Υποδιαι-ρέ σεις NAFO 3 +4 Ιππόγλωσσα της Γροιλανδίας Βορειοδυτικός Ατλαντικός NAFO 3LMNO Κράτος μέλος Ποσόστωση 1996 (τόνους) Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ηνωμένο Βασίλειο Αυστρία Φινλανδία Σουτίδία Αιαθέσιμο γ ια τα κράτη μέΧη ΣύνοΧο ΕΚ Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ηνωμένο Βασίλειο Αυστρία Φινλανδία Σουτ/δία Αιαθέσιμο για τα κράτη μέΧη p. m. 332 7 616 3 122 ΣύνοΧο ΕΚ 11 070. 3 Είδος Γαρίδα Από^εμοί Γεωγραφική περιοχή Βορειοδυτικό ς Ατλαντικός Ζώνη NAFO 3LNO(1> ι Κράτος μέλος ΙΙοσόστωση 1996 (τόνους) Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γ α λ λ ία Ιρλανδία Ιταλία Αουξεμβούργο Κάτω Χώρες ΗορτογαΧια Ηνωμένο Βασίλειο Αυστρία Φινλανδία Σουτίδία Αιαθέσιμο γ ια τα κράτη μέΧη ΣύνοΧο ΕΚ 0 (1) Δεν 0α υπάρξει κατευθυνόμενη αλιεία αυτού του είδους, το οποίο θα αΧιευθεί μόνο έμμεσα και με την επιφυΧαξη των κανόνων που απορρέουν από το άρθρο 6 παράγραφος 3. ^Λκ ISSN 0254-1483 COM(96) 179 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 03 11 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-188-GR-C ISBN 92-78-03075-9 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο J"


eurovoc_concepts:
EU policy
approximation of laws
impact study
report
summertime

formats: html pdf pdfa1b print

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN * 6* Brussel, 25 04 19% COM(%) 106 del 96/0082 (COD) VOORSTEL VOOR DE ACHTSTE RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD INZAKE DE BEPALINGEN OP HET GEBIED VAN DE ZOMERTIJD (door de Commissie ingediend) VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD OVER DE TOEPASSING VAN DE ZOMERTIJD IN DE EUROPESE UNIE VOORSTEL VOOR DE ACHTSTE RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD INZAKE DE BEPALINGEN OP HET GEBIED VAN DE ZOMERTIJD X VOORSTEL VOOR DE ACHTSTE RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD INZAKE DE BEPALINGEN OP HET GEBIED VAN DE ZOMERTIJD TOELICHTING De meeste Lid-Staten hebben de zomertijd in de loop van de jaren zeventig ingevoerd; andere hadden deze maatregel al eerder genomen. De communautaire wetgeving (eerste richtlijn van de Raad van 1980') is in 1981 in werking getreden en had uitsluitend ten doel om geleidelijk aan de data waarop de zomertijd zou beginnen en eindigen, te harmoniseren. De communautaire wetgeving met betrekking tot de harmonisering van de zomertijd is een gevolg van de noodzaak om de belemmeringen af te schaffen voor het vrije verkeer van goederen en diensten die als gevolg van de verschillende nationale bepalingen inzake de zomertijd zouden kunnen ontstaan. Deze doelstelling werd slechts gedeeltelijk bereikt omdat alleen de begindatum in alle Lid-Staten werd geharmoniseerd. In de opeenvolgende richtlijnen werden immers twee data vastgesteld waarop de zomertijd zou eindigen: enerzijds de laatste zondag van september in de Lid-Staten op het Europese vasteland en anderzijds de vierde zondag van oktober in Ierland en het Verenigd Koninkrijk. Een volledige harmonisatie van de zomertijd werd tenslotte ingevoerd toen de zevende Richtlijn 94/21/EG van 30 mei 19942 werd goedgekeurd waarin bepaald werd dat vanaf 1996 en tot 1997 de zomertijd zonder uitzondering in alle Lid-Staten op de laatste zondag van maart zal beginnen en op de laatste zondag van september zal eindigen. Overeenkomstig de belofte die zij gedaan heeft ten overstaan van het Europees Parlement en de Raad bij de goedkeuring van de zevende richtlijn heeft de Commissie verschillende initiatieven gelanceerd om de betrokken kwestie nader te onderzoeken. Enerzijds werd er in 1995 een omvangrijke studie gemaakt naar de gevolgen van de toepassing van de zomertijd en de tweemaal per jaar plaats hebbende lijdverschuiving voor het energieverbruik, de landbouw, de volksgezondheid, de arbeidsomstandigheden en de milieubescherming, de verkeersveiligheid en de toeristen- en vrijetijdsindustrie. Anderzijds is er overleg gepleegd met de organisaties die de sectoren vertegenwoordigen welke bij de zomertijd betrokken zijn alsmede met de groeperingen die zich voor en tegen de zomertijd hebben uitgesproken. De conclusies van de studie alsmede het door de activiteitensectoren geleverde commentaar zijn opgenomen in een verslag van de Commissie dat bij het Europees Parlement en de Raad werd ingediend. Uit dit verslag blijkt dat de geraadpleegde sectoren het er unaniem over eens zijn dat het noodzakelijk is om naar een volledige harmonisatie te streven en de toepassing van het voor de zomertijd voorgestelde tijdschema te continueren zoals dit met de zevende richtlijn voor de jaren 1996 en 1997 is vastgesteld. levensstijl, de Uit contacten met de deskundigen in de Lid-Staten is gebleken dat geen enkele Lid-Staat in de huidige omstandigheden van plan was om de toepassing van de zomertijd af te schaffen. 1 PB L205 van 7. 8. 1980, blz. 17 2 PB L 164 van 30. 6. 1994, b!z. 1 Bovendien hebben na verloop van tijd vrijwel alle niet tot de Unie behorende Europese landen de zomertijd ingevoerd en blijven zij deze toepassen volgens het in de Europese Unie geldende tijdschema. Onder deze omstandigheden stelt de Commissie voor om de werkzaamheden met het oog op de harmonisatie voort te zetten en bijgevolg de data en uien vast Ie stellen waarop de zomertijd na 1997 in de gehele Unie zal beginnen en zal eindigen. Voorts wordt voorgesteld om dit tijdschema voor een duur van vier jaar vast te leggen zodat de betrokken sectoren, met name op het gebied van het vervoer en de communicatie, hun programmering voor een voldoende lange periode kunnen vaststellen. Daar het in beginsel om een actie gaat die erop gericht is om de dienstverlening op het gebied van het vervoer en de communicaties te vergemakkelijken, is er hier sprake van een gemeenschappelijke bevoegdheid. In Richtlijn 94/21/EG van 30 mei 1994 is voor de jaren 1996 en 1997 een harmonisatie voorzien als in het project werd voorgesteld. Alle Lid-Staten zijn daarbij betrokken. Tijdens een op 16 oktober 1995 gehouden vergadering met vertegenwoordigers van de Lid-Staten hebben deze zich uitgesproken voor een voortzetting van deze communautaire harmonisatiemaatregel. Krachtens artikel 4 van de huidige zevende richtlijn moet de Raad vóór 1 januari 1997 de regeling vaststellen die met ingang van 1998 van toepassing zal zijn. De voorgestelde richtlijn is gebaseerd op artikel 100A van het Verdrag zoals dit trouwens ook al het geval was bij de vierde, vijfde, zesde en zevende richtlijn. Er dient dus een medebeslissingsprocedure te worden doorlopen als bedoeld in artikel 189B van het Verdrag. 3 ACHTSTE RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD INZAKE DE BEPALINGEN OP HET GEBIED VAN DE ZOMERTIJD HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100A, Gezien het voorstel van de Commissie1, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité2, Volgens de procedure van artikel 189B van het Verdrag3, Overwegende dat bij de zevende Richtlijn 94/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de bepalingen op het gebied van de zomertijd4 een gemeenschappelijke datum en een gemeenschappelijk uur voor het begin van de zomertijd in de gehele Gemeenschap in de jaren 1995, 1996 en 1997 zijn ingevoerd; dat in de zevende richtlijn voor het einde van de zomertijd in 1995 twee verschillende data zijn gehandhaafd, namelijk enerzijds voor de andere Lid-Staten dan Ierland en het Verenigd Koninkrijk en anderzijds voor Ierland en Verenigd Koninkrijk, doch dat voor het einde van de zomertijd in de jaren 1996 en 1997 twee verschillende data, te weten een datum voor de Lid-Staten met uitzondering van Ierland en het Verenigd Koninkrijk en een datum voor deze twee laatste Lid-Staten, zijn ingevoerd; Overwegende dat, aangezien de Lid-Staten bepalingen met betrekking tot de zomertijd toepassen, het voor de werking van de interne markt van belang is om voor het begin en het einde van de zomertijd een gemeenschappelijke datum en een gemeenschappelijk uur vast te blijven stellen die in de gehele communautaire ruimte van toepassing zijn; Overwegende dat, rekening houdende met het subsidiariteitsbeginsel, een optreden van de Gemeenschap nodig lijkt om tot een volledige harmonisatie van het tijdschema te komen ten einde vervoer en communicatie te vergemakkelijken; Overwegende dat de Lid-Staten eind oktober het meest geschikte tijdstip vinden voor het beëindigen van de zomertijd en dat een datum in deze periode daarom moet worden gehandhaafd; Overwegende dat in artikel 4 van de zevende richtlijn is bepaald dat het Europees Parlement en de Raad vóór 1 januari 1997 de regeling vaststellen die met ingang van 1998 van toepassing zal zijn; Overwegende dat het om geografische redenen dienstig is de gemeenschappelijke belangen inzake de zomertijd niet voor de overzeese gebieden van de Lid-Staten te laten gelden; Overwegende dat het met het oog op de opstelling van dienstregelingen, programma's en dergelijke, met name in de sectoren vervoer en communicatie, passend is het tijdschema voor de zomertijd voor een voldoende lange periode op te stellen en dat bijgevolg regelingen moeten worden vastgesteld voor de jaren 1998, 1999, 2000 en 2001, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: PBL 164 van 30. 6. 1994, blz. 1 Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder "zomertijd" verstaan de periode van het jaar waarin de klok ten opzichte van de lijd gedurende de rest van het jaar zestig minuten vooruit wordt gezet. Artikel 1 Artikel 2 In elke Lid-Staat begint de zomertijd in 1998, 1999, 2000 en 2001 om 1 uur 's morgens wereldtijd op de laatste zondag van maart, te weten: - in 1998: op 29 maart, - in 1999: op 28 maart, - in 2000: op 26 maart, - in 2001: op 25 maart. Artikel 3 In elke Lid-Staat eindigt de zomertijd in 1998, 1999, 2000 en 2001 om 1 uur 's morgens wereldtijd op de laatste zondag van oktober, te weten: - in 1998: op 25 oktober, - in 1999: op 31 oktober, - in 2000: op 29 oktober, - in 2001: op 28 oktober. Artikel 4 Vóór l januari 2000 wordt op een vóór 1 januari 2001 in te dienen voorstel van de Commissie de regeling vastgesteld die met ingang van 2002 van toepassing is. Artikel 5 Deze richtlijn is niet van toepassing op de overzeese gebieden van de Lid-Staten. Artikel 6 De Lid-Staten doen de nodige wettelijke, bestuursrechtelijke en administratieve bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Ze stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Artikel 7 Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement Voor de Raad VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD OVER DE TOEPASSING VAN DE ZOMERTUD IN DE EUROPESE UNIE G Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de toepassing van de zomertijd in de Europese Unie Inleiding Bij de goedkeuring van de zevende richtlijn 94/21/EG van 30 mei 1994 inzake de bepalingen op het gebied van de zomertijd1 heeft de Commissie ten overstaan van het Europees Parlement en de Raad beloofd de kwestie van de zomertijd in samenwerking met de vertegenwoordigers van de betrokken groeperingen en de nationale deskundigen uit de Lid-Staten grondig te onderzoeken en daarover een verslag uit te brengen aan het Europees Parlement en de Raad. In het huidige verslag wordt geprobeerd het probleem te evalueren en met name na te gaan welke economische en niet-economische gevolgen de overgang van de zomertijd naar de wintertijd en vice versa heelt alsmede wat de ervaringen zijn met de toepassing van de zomertijd als zodanig. Het verslag zou eveneens als basis moeten dienen voor een debat dat gehouden zal worden bij het bestuderen van het voorstel voor de achtste richtlijn dat overeenkomstig artikel 4 van de zevende richtlijn vóór 1 januari 1997 door de Commissie zou moeten worden aangenomen. liet verslag is met name gebaseerd op de conclusies van een uitgebreid onderzoek2 dat de Commissie in de loop van het eerste hall jaar van 1995 heeft verricht, waarbij een evaluatie is gemaakt van de gevolgen van de zomertijd, met name op de volgende gebieden: het energieverbruik, de volksgezondheid, de arbeidsomstandigheden en de levensstijl van de burgers, de landbouw, de milieubescherming, de verkeersveiligheid en de toeristen- en vrijetijdsindustrie. Bovendien bevat dit rapport een aantal waarnemingen van de betrokken sectoren en de groeperingen die zich na schriftelijk te zijn geraadpleegd voor en tegen de zomertijd hebben uitgesproken en verzocht zijn om deel te nemen aan een op 25 september 1995 in Brussel gehouden hoorzitting. I. Historisch overzicht van de toepassing van de zomertijd De zomertijd wordt reeds een twintigtal jaren in de Europese Unie en in vrijwel alle derde landen van Europa toegepast. In dit verband dient erop te worden gewezen dat de zomertijd als zodanig aanvankelijk in tic meeste Lid Staten bij een nationaal genomen besluit werd ingevoerd. Zo hebben het Verenigd Koninklijk en Ierland dit systeem reeds in 1916 ingevoerd, waarbij zij in 1966 gevolgd weiden door Italië en in 1976 door Frankrijk. Duitsland en Denemarken voerden als één van de laatste het systeem in 1980 in. Aan het eind van de jaren zeventig liepen de data waarop de zomertijd begon en eindigde evenwel van land tot land uiteen, waardoor vervoer en communicatie flink verstoord werden. Toen de situatie met name in de periode 1976-1980 verslechterde heeft de Raad de Commissie opgedragen maatregelen voor te stellen om de data en uren waarop de zomertijd zou beginnen en eindigen te harmoniseren. De eerste richtlijn waarin gemeenschappelijke data voor het begin en het einde van de zomertijd voor 1981 en 1,982 werden vastgesteld werd op 22 juli 1980 door de Raad goedgekeurd3. In de tweede richtlijn van de Raad van 10 juni 19824 werden evenwel een gemeenschappelijke datum voor het begin (laatste zondag van maart) en twee data voor het einde van de zomertijd vastgesteld: één op de laatste zondag van september voor de Lid-Staten van het continent, en de andere eind oktober voor het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Deze bepalingen werden inde verschillende daarna komende richtlijnen tot in 1995 gehandhaafd. Tenslotte werd in de zevende richtlijn, die voor de 1 PB EG L 164 van 30. 6. 1994, blz. 1 2 ADAS, Consultant, Guildford, Verenigd Koninkrijk, 1995 3 PB FC, I. 205 van 7. 8 1980, blz. 17 4 PB EG L 173 van 19. 6. 1982, blz. 16 eerste keer gezamenlijk door het Europese Parlement en de Raad krachtens de medebeslissingsprocedure werd goedgekeurd, opnieuw een volledige harmonisatie van het tijdschema van de zomertijd ingevoerd voor de jaren 1996 en 1997. In de zevende richtlijn is immers bepaald dat zonder uitzondering in alle Lid-Staten van de Unie dezelfde datum wordt gehandhaafd voor het begin van de zomertijd, namelijk de laatste zondag van maart, terwijl de zomertijd dan ook op dezelfde datum zal eindigen, namelijk de laatste zondag in oktober. II. De toepassing van de zomertijd in de luirojicse Unie 1. Algemeen Er dient een onderscheid te worden gemaakt tussen het systeem van de zomertijd en dat van de tijdzones. Op het ogenblik liggen de landen van de Europese Unie in drie verschillende tijdzones: de Westeuropese tijd (wereldtijd of WT), de Middeneuropese tijd (WT + 1 uur) en de Oosteuropese tijd (WT + 2 uur). De normaal in de verschillende Lid-Staten geldende tijd komt evenwel niet noodzakelijkerwijze overeen met de tijdzone waarvan zij geografisch gezien deel uitmaken. In dit verband dient erop te worden gewezen dat alleen de Lid-Staten afzonderlijk bevoegd zijn voor de vaststelling van de normaal geldende tijd. Tenslotte dient te worden opgemerkt dat de volledige harmonisatie van het tijdschema van de zomertijd die op grond van het bepaalde in de zevende richtlijn is ingevoerd, met ingang van 1996 een feit zal zijn. Daar er dus nog geen ervaringen mee zijn opgedaan kan nog niet worden gezegd wat de gevolgen van het nieuwe systeem zijn en kunnen deze gevolgen ook nog niet worden geëvalueerd. 2. De toepassing van de zomertijd alsmede de economische en niet-economische gevolgen ervan De in het eerste halfjaar van 1995 gelanceerde studie had ten doel een standpunt te bepalen aan de hand van de studies die reeds op nationaal, Europees of internationaal vlak waren verricht door particuliere of openbare instellingen en waarvan de wetenschappelijke waarde was vastgesteld. Bovendien had de consultant aan wie was opgedragen om deze te realiseren tot taak om de verzamelde gegevens op hun waarde en betrouwbaarheid te testen en eventueel de gegevens bij te werken die voor elk van de betrokken gebieden beschikbaar zijn. Dus om de voor- en nadelen van de zomertijdregeling als zodanig en van de tweemaal per jaar plaatsvindende tijdverschuiving (overgang van de zomertijd naar de wintertijd en vice versa) te doen uitkomen, en met name de economische en niet-economische gevolgen van de regeling, heeft men er zich in de studie niettemin toe beijverd om verschillende werkhypotheses onder ogen te zien, rekening houdend met de bestaande situatie in de landen van de Unie en met het feit dat gevraagd was om eventuele nadelen van de thans geldende regeling op te sporen en oplossingen voor te stellen waardoor deze nadelen zouden kunnen worden ondervangen. Het gaat daarbij om de volgende drie keuzemogelijkheden: - Keuzemogelijkheid 1: - Keuzemogelijkheid 2: - Keuzemogelijkheid 3: de status quo, d. w. z. handhaving van de zomertijdregeling zoals deze tot op heden in alle landen van de Unie wordt toegepast; status quo voor alle landen op het continent, doch invoering door Ierland en het Verenigd Koninkrijk van WT + 1 (wereldtijd + 1 ), afschaffing van de zomertijdregeling in alle landen van de Unie en invoering van WT + 1 (wereldtijd + 1) door Ierland en het Verenigd Koninkrijk. % Bijgevolg zijn in het onderhavige verslag voor elk betrokken gebied de voornaamste conclusies vermeld die men uit de studie heeft getrokken, terwijl in bepaalde gevallen tevens het bijzondere standpunt van de verschillende geraadpleegde sectoren en organisaties is opgenomen. 2. 1. Energieverbruik De voornaamste reden waarom de zomertijdregeling aan het eind van de jaren zeventig werd ingevoerd, was dat men een vermindering van het energieverbruik probeerde te bereiken, en met name het elektriciteitsverbruik voor verlichting 's avonds probeerde terug te dringen. De studie toont aan dat het energieverbruik wordt beïnvloed door de zomertijd doordat de vraag naar verlichting en verwarming varieert, en met name 's morgens vroeg in de maanden april en mei. De lichte stijging van het energieverbruik die 's morgens wordt geconstateerd op het moment dat op de zomertijd wordt overgeschakeld, schijnt meer dan gecompenseerd te worden door een duidelijke daling van het energieverbruik 's avonds. Verder kan als gevolg van de capaciteit van de gebouwen om warmte op te slaan de omvang van de stijging minimaal blijven. Het is interessant te zien dat het huishoudelijk verbruik een belangrijker effect heeft op de vraag naar energie, en dan met name voor verlichting, dan het verbruik in de sectoren industrie, handel en openbare diensten. Dit kan worden verklaard door het feit dat kantoren, winkels of opslagplaatsen in het algemeen continu worden verlicht, soms tot zeer laat op de dag, en in bepaalde gevallen zelfs gedurende de gehele nacht, ongeacht de toegepaste tijdregeling. Verder wordt er in de huishoudelijke sector gedurende het weekend duidelijk bespaard op energie vanwege een gewijzigde levensstijl: men staat later op en is actief buitenshuis. De groeperingen die zich tegen de zomertijd hebben uitgesproken komen met het argument dat deze regeling zo weinig energiebesparingen oplevert. De besparingen op het gebied van de verlichting die volgens de berekeningen van de ACHE5 op 27 à 36 kwh per jaar per huishouden zouden liggen, zouden ongedaan worden gemaakt en zelfs worden overtroffen door een hoger energiegebruik in de sector verwarming, een toename van het gebruik van de auto in de avonduren, het gebruik van airconditioning en een nog steeds omvangrijk gebruik van gloeilampen voor verlichting. De Belgische verenigingen tégen de zomertijd geven soortgelijke argumenten zonder evenwei cijfers te verstrekken. Van de geraadpleegde sectoren uit de industrie heeft er geen enkele hierover informatie verstrekt. Uitgaande van de eerder genoemde veronderstellingen komt men in de studie in tegenstelling tot de door de ACHE gemaakte ramingen tot de conclusie dat de dagelijkse vermindering van de vraag naar energie in de avonduren door de huishoudens gedurende de zomertijd in het kader van keuzemogelijkheid 1, de vraag van de kant van diegenen die 's morgens vroeg opstaan meer dan compenseert. Daarentegen wordt de vraag in de sectoren van de industrie, de handel en de overheid praktisch niet beïnvloed, omdat de winst die gerealiseerd wordt doordat het 's avonds langer licht blijft verloren gaat als gevolg van donkerder ochtenden in de lente, wanneer net naar de zomertijd is overgeschakeld en in de herfst gedurende de laatste periode van de zomertijd. Gezien deze compenserende invloeden kunnen we besluiten dat toepassing van de zomertijd uit het oogpunt van het totale energieverbruik een bepaalde winst oplevert. Deze winst zou verloren gaan indien keuzemogelijkheid 3 wordt aangehouden. Tenslotte zou om dezelfde redenen het kiezen van mogelijkheid 2 een extra vermindering van het energieverbruik in deze beide landen met zich meebrengen. Association française contre l'heure d'été (Franse vereniging tegen de toepassing van de zomertijd) 3 2. 2. Volksgezondheid Het voornaamste argument op het gebied van de volksgezondheid, dat het vaakst tegen de zomertijdregeling wordt ingebracht, heeft betrekking op een verstoring van het biologisch ritme bij met name de overgang van winter- naar zomertijd en vice versa, waardoor er bij sommigen slaapproblemen kunnen ontstaan en eventueel veranderingen in het humeur. Het blijkt dat de overgang naar de zomertijd in de lente in het algemeen met meer problemen gepaard gaat dan de verschuiving van de tijd in de herfst. In de meeste studies komt men tot de conclusie dat de negatieve effecten die met de verschuiving van de tijd gepaard gaan van voorbijgaande aard zijn en maximaal drie weken duren. Anderzijds schijnt het dat de problemen die men bij de omschakeling van de ene op de andere tijd ondervindt aan andere oorzaken zijn te wijten die niet noodzakelijkerwijs met de zomertijd verband behoeven te houden. Zo zouden de problemen om in te slapen verklaard kunnen worden doordat het 's avonds ineens snel lichter wordt en niet zozeer door wijzigingen in het biologisch ritme. Tenslotte schijnen de deskundigen het erover eens te zijn dat de zomertijdregeling geen belangrijke gevolgen voor de gezondheid heeft. Deskundigen wijzen er trouwens op dat avonden waarop het langer licht blijft de mensen stimuleren om lichamelijk en sportief bezig te zijn hetgeen een gunstige invloed heeft op de gezondheid van de burgers, ongeacht de leeftijdsgroep waartoe men behoort. In dit verband wijzen zowel de Belgische als Franse groeperingen tegen de zomertijd erop dat vooral kinderen, ouderen en zieken problemen ondervinden. Met name zou men bij het overschakelen op de zomertijd het uur waarop men naar bed gaat verschuiven, waardoor de slaapperiode wordt verkort en de intellectuele capaciteiten zouden afnemen en, gedurende de zomertijd, problemen met inslapen hebben vanwege het feit dat de warmte 's avonds langer blijft hangen. ACHE wijst zelfs op een extra gebruik van medicijnen op het moment dat de tijd verschuift die in geen enkele bestaande medische studie alleen aan de tijdverschuiving kan worden toegeschreven, zodat ervan moet worden uitgegaan dat nog andere parameters een rol spelen bij het ontstaan van dit verschijnsel. Bijgevolg kan worden geconcludeerd dat, aangezien alle gesignaleerde negatieve effecten na twee of drie weken beperkt, van voorbijgaande aard en omkeerbaar zijn, de zomertijdregeling als zodanig alsmede de tijdverschuiving die daarmee gepaard gaat, geen ernstige gevolgen van blijvende aard voor de gezondheid opleveren. 2. 3. Arbeidsomstandigheden Wat de arbeidsomstandigheden betreft heeft men zich in de studie ertoe beijverd om de gevolgen van de zomertijdregeling met name in de sectoren van de bouw, de handel, de communicatie en het vervoer nader te onderzoeken. In deze sectoren heeft men met werknemers te maken bij wie de arbeidsdag al naargelang van het geval uit vaste of variabele uurroosters bestaat en bij wie de activiteiten zich in het ene geval binnen en in het andere geval buitenshuis afspelen. Het aantal situaties dat aan bod komt is derhalve groot genoeg om een voldoende representatitiveit te garanderen. Een compilatie van de bestaande litteratuur alsmede onderzoek van de vragenlijsten die aan de verschillende ministeries in de Lid-Staten en een aantal beroepsverenigingen en -federaties werden toegezonden, hebben een nader onderzoek van het standpunt van de hier besproken sectoren mogelijk gemaakt. De bouwsector wordt met name beïnvloed door het ogenblik waarop de zon op- en ondergaat omdat de meeste activiteiten in het daglicht en bij een bepaalde omgevingstemperatuur moeten plaatsvinden. De meerderheid van de sector schijnt evenwel niet gekant te zijn tegen een handhaving van de zomertijdregeling voor zover de werktijden kunnen worden aangepast om te kunnen profiteren van het feit dat het extra lang licht blijft en om het ongemak te kunnen compenseren van de donkerder ochtenden, met name in de eerste weken van de lente wanneer op de zomertijd is omgeschakeld, alsmede om het ongemak van de grote hitte in het begin van de middag in het hartje van de zomer te kunnen compenseren. Men moet evenwel een differentiatie aanbrengen tussen de op het continent heersende mening ten gunste van de status quo (keuzemogelijkheid 1), terwijl in het Verenigd A o Koninkrijk de betrokken sector grotendeels niet gekant zou zijn tegen handhaving van de zomeruurregeling en de invoering van uur WT + 1 (keuzemogelijkheid 2). De groeperingen die zich tegen de zomertijd verzetten wijzen hier op de ongemakken vanwege het feit dat sommige landen op het continent twee uur op hun zonnetijd vooruit zijn, waardoor de pauzes zijn verschoven en het werk moet worden hervat wanneer de zon op zijn hoogst staat, d. w. z. op de warmste uren van de dag. Wat de sectoren van de handel en de communicatie betreft, kan in het algemeen worden gezegd dat deze geen problemen ondervinden en zich niet nadrukkelijk voor of tegen de zomertijdregeling als zodanig uitspreken. Daarentegen wordt er in alle sectoren, met name in de vervoersector, sterk op aangedrongen dat het tijdschema waarop de zomertijd begint en eindigt wordt geharmoniseerd, met name om het opstellen van dienstregelingen voor spoorwegvervoer te vergemakkelijken (Europese reizigers-treindiensl-eonlerentie) en zogenaamde "slots" voor het landen (1ATA'' en ACE7). Daarentegen zouden de en opstijgen van vliegtuigen vertegenwoordigers van de betrokken sectoren wat de tijdverschuiving betreft over het algemeen een gunstig standpunt innemen ten opzichte van een eventuele uniformisatie van de tijd, en wel met het oog op een vergemakkelijking van de communicaties en het reizen binnen de Unie. Zo zouden de organisaties die de luchtvaartmaatschappijen vertegenwoordigen (IATA en ACE) en die welke de spoorwegmaatschappijen vertegenwoordigen, zoals de onderneming European Passengers Services die Londen, Parijs en Brussel met elkaar verbindt via EUROSTAR wijzen op de problemen waar reizigers van uit het Verenigd Koninkrijk mee hebben te maken die bij voorbeeld indien zij willen deelnemen aan een vergadering die 's morgens vroeg op het continent plaatsvindt, al de avond tevoren moeten vertrekken, waardoor zij op extra kosten worden gejaagd, terwijl zij dezelfde reis in omgekeerde richting gemakkelijk op één en dezelfde dag kunnen maken. te verkrijgen Door de andere activiteitensectoren is geen melding gemaakt van belangrijke problemen bij de toepassing van de zomertijd, met uitzondering van de landbouwsector (zie 2. 5 Landbouw). Wat de drie in de studie voorgestelde keuzemogelijkheden betreft lijkt het dus dat de vertegenwoordigers uit de bouwsector van de landen op het continent het eens zijn over een handhaving van de status quo, namelijk keuzemogelijkheid I. Met de huidige zomertijdregeling kan er immers doordat het langer licht blijft langer worden gewerkt of kunnen er buitenactiviteiten worden verricht na het werk. Alleen de donkerder morgens zijn in de weken die volgen op de omschakeling naar de zomertijd in de lente, enigszins problematisch. De vertegenwoordigers van de betrokken ten opzichte van sector keuzemogelijkheid 2, zelfs indien door de nieuwe praktijken meer flexibiliteit wordt geboden. Tenslotte zouden de organisaties van de sectoren handel, bankwezen en communicatie liever geen tijdsverschil willen zien, zelfs al spreken zij geen voorkeur uit voor of tegen een echte zomertijdregeling. Deze organisaties zouden derhalve vanwege de voordelen die een gevolg zouden zijn van een harmonisatie van de tijd in de landen van de Unie de voorkeur geven aan de keuzemogelijkheden 2 of 3. in het Verenigd Koninkrijk hebben meer gemengde gevoelens 2. 4. Levensstijl en vrijetijdsbesteding Ten aanzien van de verschillende levensstijlen en de vrijetijdsbesteding kunnen er belangrijke sociaal-culturele verschillen worden waargenomen en dat zowel binnen de bevolking van eenzelfde Lid-Staat als tussen de ene Lid-Staat en de andere. Deze levensstijlen en deze activiteiten ontwikkelen zich gedeeltelijk onder invloed van de klimaatsverschillen en de schommelingen die zich in de loop van het jaar voordoen ten aanzien van het moment waarop de zon opkomt en weer ondergaat. Vergeleken met de bevolking in de in het zuiden gelegen landen hebben de inwoners van Noord-Europa tijdens weekdagen in de winter minder mogelijkheden tot recreatie buitenshuis, doch 6 IATA: International Air Transport Association (Internationale vereniging voor de burgerluchtvaart) 7 Association des Compagnies aériennes de la Communauté européenne (Vereniging van luchtvaartmaatschappijen uit de Europese Gemeenschap) " 11 meer in de zomer. Daarentegen besteedt de bevolking in de landen in het zuiden als gevolg van het feit dat de temperatuur overdag in de zomer hoger is, meer tijd aan vrijetijdsbesteding na zonsondergang wanneer het koeler is geworden. Bijgevolg heeft de verschuiving gedurende de zomertijd van één uur "dag" van de ochtend naar de avond een rechtstreekse invloed op de mogelijkheden tot vrijetijdsbesteding. Uit opiniepeilingen blijkt dat een groot deel van de bevolking het waardeert dat het in de periode waarin de zomertijd geldt langer licht blijft. Dit is met name het geval in de landen in het zuiden waar het 's avonds eerder donker wordt dan in de in het noorden gelegen landen. Hierdoor heeft de bevolking die er de voorkeur aan geeft om voor het donker wordt naar huis terug te keren de neiging om meer uit te gaan en buitenshuis actief te zijn. Dit geldt met name voor kinderen, vrouwen en bejaarden. Uit het in het kader van de studie gevoerde onderzoek blijkt in dit verband dat sportieve of andere activiteiten buitenshuis zijn toegenomen, en dit gaat op voor alle landen van de Unie. Daarentegen hebben de groeperingen die zich tegen de zomertijd hebben uitgesproken gewezen op bepaalde negatieve effecten bij de vrijetijdsbesteding. De ACHE wijst er van haar kant op dat de regeling nadelig is voor het beoefenen van recreatie 's morgens, aan het begin van de middag, tijdens periodes met hoge temperaturen, en 's avonds indien het om activiteiten gaat waarvoor strikte openingstijden gelden en tenslotte 's nachts bij bepaalde evenementen als een vuurwerk of de zogenaamde klank- en lichtspelen. Bovendien zouden de personen voor wie de zomertijd een verlies aan slaap met zich meebrengt benadeeld worden door de noodzaak om deze in het weekend in te halen in plaats van 's morgens de deur uit te gaan. Het gaat hier evenwel meer om een mening dan om een welbepaalde studie. Andere groeperingen, zoals de Belgische Vereniging tegen de Zomertijd (Nederlandstalige en Franstalige afdeling) wijzen erop dat in de zomer de landbouwers gebruik maken van het feit dat het langer licht blijft om heel laat 's avonds door te gaan met het binnenhalen van de oogst. Daardoor worden hun mogelijkheden tot vrijetijdsbesteding beperkt en niet ruimer zoals bij de rest van de bevolking, omdat zij het extra uur gebruiken om te werken. De studie besluit met de mededeling dat wat de landen op het continent betreft een handhaving van de status quo (keuzemogelijkheid 1) meer voordelen zou opleveren dan keuzemogelijkheid 3 (afschaffing van de regeling), omdat in het laatste geval een kwart van de periode waarin het 's avonds van maart tot vrijetijdsbesteding overdag geringer zouden worden. Daarentegen zou voor het Verenigd Koninkrijk en Ierland keuzemogelijkheid 2 inhouden dat het gedurende het gehele jaar iedere dag een uur langer licht blijft. Keuzemogelijkheid 3 zou voor deze beide landen goede mogelijkheden scheppen voor vrijetijdsbesteding, doch uitsluitend gedurende vijf maanden, d. w. z. van november tot en met maart. is verloren zou gaan en dus de mogelijkheden tot oktober licht 2. 5. Landbouw De landbouw is een activiteit die verrichtingen met zich meebrengt die zowel aan bepaalde seizoenen als aan bepaalde uren van de dag gebonden zijn. Zo is de zonnetijd vanwege de invloed die deze uitoefent op de temperatuur en de vochtigheid van de lucht en de grond, een rol van doorslaggevende betekenis bij het behandelen en het oogsten van de gewassen. De tijd speelt eveneens een belangrijke rol bij het fokken van dieren en de melkproduktie, terwijl andere activiteiten op elk moment van de dag kunnen worden uitgeoefend. De landbouw in Europa heeft evenwel in de laatste 30 jaar belangrijke wijzigingen ondergaan. Met name kon door mechanisatie het aantal arbeidsplaatsen worden verminderd terwijl door de toepassing van intensieve exploitatiemethoden de rentabiliteit bij de landbouw en de zuivelproduktie kon worden opgevoerd. Een betere arbeidsverdeling en de produktiviteitsverhoging die daarvan het gevolg was hebben de wijze van organiseren en de voor het verrichten van de werkzaamheden noodzakelijke duur gewijzigd. Niettemin wijzen wij wat de teelt zelf betreft erop dat het werk voornamelijk gedaan moet worden tussen juli en oktober, d. w. z gedurende de periode waarin de zomertijd geldt. Het gaat daarbij om het oogsten van de gewassen in de zomer en het zaaien in het begin van de herfst. Elke wijziging in de tijd die een verlenging ol een verkorting van de arbeidsdag inhoudt heeft derhalve een wijziging van de arbeidsgewoonten van hen die in de landbouw werkzaam zijn tot gevolg. Tijdens de hearing heeft de vertegenwoordiger van het COPA (Comité van de Landbouworganisaties van de Europese Gemeenschap) erop gewezen dat er een bepaalde bezorgdheid bestaat ten aanzien van de invloed van de zomertijd op onder meer een eventuele schade aan de gewassen indien de werkzaamheden niet op het juiste uur van de dag worden verricht en van mogelijke gevolgen voor het vee dat immers op geregelde tijden moet worden gevoederd en gemolken. In de studie komt men tot de conclusie dat de toepassing van de zomertijd het merendeel van de activiteiten in de landbouw niet negatief beïnvloedt. De meeste werkzaamheden waarbij het zonneuur bepalend is voor de goede afloop, vinden plaats in de zomer, d. w. z. in het seizoen waarin de helderheid het grootst is, waarbij men moet weten dat dit in de zuidelijke landen 's morgens en in de noordelijke landen 's avonds het geval is. Het is evenwel heel moeilijk om de invloed te beoordelen van de zomertijd als zodanig op de arbeidsomstandigheden en de vrijetijdsbesteding van de landbouwbevolking. De werkzaamheden in de landbouw, en met name die in de oogsttijd, zijn afhankelijk van de mate waarin de oogst gerijpt is en de meteorologische omstandigheden. Dit betekent dat landbouwers tijdens de oogstperiode moeten kunnen werken op elk moment van de dag, ook 's avonds laat en in het weekend, ongeacht de geldende tijdregeling. indien de zomertijdregeling zou worden afgeschaft In de studie komt men tot de slotsom dat weinig activiteiten in de landbouw op het continent zouden worden getroffen in keuzemogelijkheid 3 wordt geopperd. In dat geval zouden de mogelijkheden tot vrijetijdsbesteding van de agrarische bevolking, zoals die van de bevolking in andere sectoren zoals de bouw, in zoverre minder worden dat het 's avonds een uur minder licht is. Daarom zouden de landen van het continent de voorkeur hebben voor keuzemogelijkheid I. In het Verenigd Koninkrijk en Ierland zouden zich 's morgens vroeg bepaalde ongemakken kunnen voordoen wanneer van keuzemogelijkheid 3 gebruik wordt gemaakt. Bovendien zou keuzemogelijkheid 2 wat de tijd betreft bepaalde aanpassingen noodzakelijk maken in het geval van werkzaamheden die op een regelmatig uur moeten worden verwezenlijkt. De negatieve gevolgen die evenwel door de ene of de andere keuzemogelijkheid worden veroorzaakt zouden weinig om het lijf hebben en gecompenseerd worden door bepaalde voordelen. zoals 2. 6. Milieubescherming Zelfs indien de zomertijd geen rechtstreekse invloed heeft op het milieu dient hier toch aandacht te worden besteed aan de vraag in hoeverre er sprake is van een indirecte invloed. In de studie heeft men zich vooral beijverd om na te gaan wat de eventuele invloed is van de zomertijd op enerzijds de vorming van ozon en anderzijds de emissies van auto's. De vorming van ozon wordt bepaald door verschillende factoren waaronder de meteorologische omstandigheden en de bevolkingsdichtheid in het betrokken geografische gebied, waardoor dit een landelijk of een stedelijk karakter heeft. Bovendien hangt de ozonconcentratie op een gegeven plaats en ogenblik onder andere af van het horizontale dan wel verticale transport van de ozon en van de schommelingen in de intensiteit van de straling van de zon, alsmede van de mate waarin de ozonlaag wordt afgebroken. Daardoor verschilt de concentratie met name al naar gelang van de plaats en het uur. Zo kunnen resultaten die voor een stad als Parijs zijn verkregen niet worden geëxtrapoleerd naar andere gebieden in Frankrijk of Europa. Gezien het ingewikkelde chemische karakter van het verschijnsel komt de studie tot de conclusie dat er nog te veel vragen onbeantwoord blijven en dat de ozonlaag niet wordt aangetast door de invoering of de afschaffing van een bijzondere tijdregeling, doch dat men dit veeleer kan voorkomen door de emissies van primaire vervuilende stoffen aan de bron te beperken. I l Wat de effecten van het autogebruik op het milieu gedurende de periode van de zomertijd betreft moeten er twee elementen in aanmerking worden genomen: de katalysatoren en de toename van het wegverkeer als gevolg van het feit dat men zich meer gaat verplaatsen in het kader van de vrijetijdsbesteding. Wat de eerste factor betreft speelt de temperatuur van de omgevingslucht op het moment waarop de motor wordt gestart een belangrijke rol, omdat deze de tijd beïnvloedt die nodig is om de motor en de katalysator optimaal te doen functioneren. Zo duurt het tijdens de zomertijd vanwege het feit dat de temperatuur 's morgens lager ligt doordat de tijd vooruit is gezet, langer voordat een katalysator de vereiste temperatuur bereikt met het bovenstaande gevolg. Zo kan, indien alle verplaatsingen die 's morgens vroeg plaatsvinden bij elkaar worden opgeteld, het feit dat de tijd begin april een uur vooruit wordt gezet extra emissies van vervuilende stoffen tot gevolg hebben. Dit probleem zou evenwel aanzienlijk minder moeten worden wanneer de nieuwe generatie katalysatoren op de markt komt. Tenslotte kan ervan worden uitgegaan dat doordat het lichter is in de zomertijd de vrijetijdsbesteding anders zal worden georganiseerd en men aan het eind van de middag daardoor vaker de auto zal gaan gebruiken hetgeen tot uiting kan komen in een toename van de emissies. In dat verband schijnt de door de Vrije Universiteit van Brussel gemaakte studie over "de gevolgen van de tijdverschuiving op het gebruik van energie en de vervuiling door foto-oxidantia door voertuigen in België" erop te wijzen dat er sprake is van een bepaalde toename die van jaar tot jaar aanzienlijke verschillen vertoont. In het onderhavige geval heeft men alle reden om te geloven dat de meteorologische omstandigheden een belangrijker rol spelen dan de zomertijd bij de toename van het verkeer op bepaalde uren, die in elk geval overeenkomt met bepaalde verplaatsingen waarvan de bestemming en de gevolgen geanalyseerd zijn bij de punten 2. 2. , 2. 4. en 2. 8. 2. 7. Verkeersveiligheid Met het oog op de studie is er een statistische methode uitgewerkt om de gevolgen te evalueren voor het aantal verkeersongevallen, waarbij rekening is gehouden met de drie keuzemogelijkheden waarvan in het begin van dit document werd uitgegaan. De tussen 1968 en 1971 bij de invoering van de "British Standard Time" (TU + 1) opgedane ervaringen hadden aangetoond dat het mogelijk was de verkeersveiligheid te verbeteren door de tijd aan te passen. Invoering van een zomertijd gedurende het gehele jaar betekent immers dat het 's avonds een uur langer licht is, doch 's morgens een uur langer donker. Weliswaar werd er een stijging van het aantal ongevallen in de ochtend opgetekend, doch het totale aantal ongevallen liep terug. Dit valt te verklaren door het feit dat er meer ongelukken gebeuren in het donker dan overdag. Een verschuiving van een uur daglicht van de ochtend naar de avond, in welke periode er meer ongelukken gebeuren, leidt dus tot een afname van het aantal ongevallen. Daarentegen wordt door sommigen opgemerkt dat factoren van secundair belang, zoals de aanwezigheid van ijzel op de wegen tijdens het spitsuur 's morgens en de extra hoeveelheid verkeer als gevolg van het feit dat het 's avond een uur langer licht is, de zomertijd teniet zouden kunnen doen. Uit de studie blijkt dat dat soort gevolgen geen invloed van betekenis hebben omdat uit de in Engeland opgedane ervaringen is gebleken dat het totale aantal ongelukken was teruggelopen. Met het oog op deze studie werd er een statistisch model ontwikkeld om de gevolgen van de tijdverschuiving in de verschillende landen van de Unie te simuleren aan de hand van een analyse van de resultaten die bij het Britse experiment werden opgetekend. Bij dit model heeft men de gegevens gebruikt over het aantal ongelukken in elk van de landen die inlichtingen hebben verstrekt, alsmede het resultaat van studies waarbij een beoordeling is gegeven van de verhouding tussen de aantallen ongevallen die overdag en 's nachts plaatsvonden. Zo blijkt uit de studie dat, indien mogelijkheid 3 wordt gekozen (afschaffing van de zomertijd) dit geen grote veranderingen zou meebrengen voor het aantal ongelukken in Denemarken, Noorwegen en Spanje, welke landen als enige volledige informatie hebben verstrekt over het aantal ongevallen van uur tot uur. He' in het Verenigd Koninkrijk toegepaste model wijst uit dat keuzemogelijkheid 2 zou leiden tot 0,75% minder gewonden en 1,73% 1M minder doden of ernstig gewonden. Tenslotte wijst de simulatie bij optiemogelijkheid 3 erop dat de vermindering van hel aantal ongevallen in het Verenigd Koninkrijk de helft zou bedragen van die bij keuzemogelijkheid 2. 2. 8. Vrijetijdsindustrie Om het gemis aan een specifieke studie hierover goed te maken is er een onderzoek verricht bij alle landen, waarop evenwel slechts in zeer beperkte mate is gereageerd. Wat de sportactiviteiten betreft is het duidelijk dat het feit dat het 's avonds langer licht is de mensen ertoe aanzet meer sport in de open lucht te bedrijven. Zo wijst het Franse ministerie voor lichamelijke opvoeding en sport op een toename van de sportactiviteiten na de omschakeling op de zomertijd in de lente. Deze mening wordt ook gedeeld door sommige sportorganisaties in Groot-Brittannië die van oordeel zijn dat de langere avonden het beoefenen van sport in de buitenlucht alleen maar ten goede kunnen komen. Evenzo wordt ook de beoefening van andere activiteiten buitenshuis gedurende de zomertijd gestimuleerd. Wat de activiteiten op toeristisch en cultureel gebied betreft zoals het bezoeken van kunstgalerijen en musea kan gezegd worden dat deze niet afhankelijk zijn van de tijd waarin het licht blijft, omdat deze in het algemeen gedurende het gehele jaar op vaste tijden geopend zijn. Daarentegen zou het bezoek aan sommige historische monumenten, themaparken en voor het publiek geopende tuinen die in het algemeen bij zonsondergang gesloten worden, toenemen wanneer het 's avonds een uur langer licht blijft. Daarentegen lijken theaters, bioscopen en bibliotheken in de zomermaanden minder bezoekers aan te trekken. Vanuit het oogpunt van de bevolking schijnt het dat de langere dagen oudere mensen meer aanzetten om activiteiten buitenshuis te ondernemen omdat zij de mogelijkheid hebben om vóór het vallen van de nacht naar huis terug te keren. Hetzelfde geldt ook voor jonge kinderen en tieners. De studie komt dan ook tot slotsom dat het toerisme en de activiteiten in open lucht worden bevorderd door het feit dat het 's avonds een uur langer licht blijft. De betrokken industrieën van de landen op het continent halen bepaalde voordelen uit de status quo (keuzemogelijkheid 1) die bij keuzemogelijkheid 3 (afschaffing van de zomertijd in die landen) teniet zouden worden gedaan. In Ierland en het Verenigd Koninkrijk noemt de vrijetijdsindustrie dezelfde redenen om zich met een meerderheid uit te spreken voor keuzemogelijkheid 2. 2. 9. Economische analyse Naast een analyse van de voordelen en de ongemakken van de zomertijd wordt in de studie gepoogd de economische gevolgen vast te stellen van de zomertijd op de gezamenlijke betrokken sectoren en een beeld te geven van de voordelen die de verschillende keuzemogelijkheden voor de is echter gezamenlijke noodzakelijkerwijs gebaseerd op een groot aantal hypotheses. Bijgevolg kunnen de in de studie verstrekte cijfers alleen maar als indicatie beschouwd worden. landen opleveren. Iedere schatting van de economische voordelen Op een aantal gebieden biedt de zomertijdregeling voordelen. Het gaat hierbij met name om de sectoren van de vrijetijdsbesteding, het toerisme en de daarmee verbonden industrieën, de volksgezondheid en de verkeersveiligheid. Daarentegen houden bij landbouw, energie en milieu voor- en nadelen elkaar in evenwicht of kunnen deze niet duidelijk worden aangegeven. '\S Wat de sector van de vrijetijdsbesteding betreft is in de studie het aantal extra uren daglicht berekend voor elk van de keuzemogelijkheden en is geprobeerd hel financieel voordeel te berekenen dal daarvan het gevolg zou zijn. Daaruit blijkt voor Ierland en het Verenigd Koninkrijk dat keuzemogelijkheid 2 vergeleken met keuzemogelijkheid 1 het equivalent biedt van drie extra weken vrije tijd met daglicht. Op basis van een waarde van 1 ecu per uur en per huishouden zou dit een jaarlijkse economische winst opleveren die in de studie op 6. 716 miljoen ecu geraamd wordt voor het Verenigd Koninkrijk en 332 miljoen ecu voor Ierland. Bij keuzemogelijkheid 3 zou deze lager liggen en geschat worden op 1. 655 miljoen ecu voor het Verenigd Koninkrijk en 107 miljoen ecu voor Ierland. Voor de landen op het continent zou het kiezen van mogelijkheid 3 in plaats van mogelijkheid 2 een negatief effect hebben. Zo zouden er bij voorbeeld in Parijs na 17 uur 214 uren daglicht per jaar verloren gaan, hetgeen zou neerkomen op een economisch verlies van 4. 817 miljoen ecu. Op dezelfde manier kan worden berekend dat keuzemogelijkheid 3 zou neerkomen op een verlies van 21. 033 miljoen ecu voor de 13 landen van het continent. Voor de toeristische en de vrijetijdsindustrie in Ierland en het Verenigd Koninkrijk zou keuzemogelijkheid 2 een forse winst opleveren die in het Hillman rapport geraamd werd op 1. 200 miljoen ecu per jaar, ofwel ongeveer 4% van de huidige inkomsten in die industrie. Indien daarentegen mogelijkheid 3 zou worden gekozen zou dit jaarlijks een verlies opleveren van 6. 240 miljoen ecu voor de betrokken industrie in de 13 landen van het continent. Daarenboven is een geharmoniseerde tijd gunstig voor hen die reizen. Op het ogenblik hebben de landen van Midden- en West-Europa hun tijd geharmoniseerd. Daarom zouden deze landen geen enkel extra voordeel hebben bij keuzemogelijkheid 2 of 3. De voornaamste begunstigden zouden het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn, aangezien men zich zowel bij de ene als bij de andere keuzemogelijkheid gemakkelijker zal kunnen verplaatsen en de commerciële activiteiten met de landen op het continent zouden worden gestimuleerd. Zo is in de studie een raming gemaakt van het financiële voordeel dat het gevolg zou zijn van een harmonisatie van de tijd die varieert van nul voor iemand die zich in het geheel niet verplaatst tot verschillende honderden ecu voor iemand die regelmatig binnen Europa rijst, en zelfs tientallen miljoenen ecu voor grote ondernemingen. Bovendien is in de studie berekend dat harmonisatie voor deze beide landen een financieel voordeel zou kunnen betekenen van 626 miljoen ecu per jaar en van 308 miljoen ecu per jaar voor de andere Lid-Staten, hetgeen in totaal 934 miljoen ecu oplevert voor de 15 landen van de Europese Unie. Op het gebied van de volksgezondheid is aan de hand van de studie onder meer berekend dat de extra mogelijkheden om lichamelijk en sportief bezig te zijn indien voor mogelijkheid 2 wordt gekozen, de risico's op hart- en vaatziekten in het Verenigd Koninkrijk met 5% zouden verminderen waardoor 335 miljoen ecu zou kunnen worden bespaard, terwijl indien voor mogelijkheid 3 wordt gekozen slechts een besparing van 1 % zal kunnen worden verwezenlijkt. Aan de hand van dezelfde berekeningen zou keuzemogelijkheid 3 in het geval van de 13 andere landen van de Unie betekenen dat de kosten voor de gezondheidszorg naar schatting met 1. 410 miljoen ecu zouden stijgen. Tenslotte wordt er in de studie vanuit gegaan dat wat de verkeersveiligheid betreft de kosten voor ongevallen in het Verenigd Koninkrijk met 180 miljoen ecu zouden dalen indien mogelijkheid 2 wordt gekozen en met 100 miljoen ecu indien mogelijkheid 3 wordt gekozen. Voor de andere landen van de Unie waren er slechts op beperkte schaal vergelijkbare statistische gegevens beschikbaar zodat de financiële gevolgen niet precies konden worden berekend, doch er kan van worden uitgegaan dat, indien mogelijkheid 3 zou worden gekozen, dit voor hen een stijging van de kosten in verband met ongevallen met zich mee zou brengen. Conclusie Uit de gezamenlijke resultaten die in het kader van de studie zijn verkregen alsmede uit de opmerkingen die men de Commissie heeft doen toekomen blijkt in eer zeer groot aantal gevallen dat •l L de betrokken sectoren er de voorkeur aan geven dat de zomertijdregeling in de landen van de Europese Unie en haar buren wordt gehandhaafd. Aan de hand van de studie is vastgesteld dal de tweemaal per jaar plaatsvindende verschuiving van de tijd geen grote problemen met zich meebrengt, ofschoon wel gebleken is dat bepaalde personen daarvan ongemak ondervinden. Wat continentaal Europa betreft biedt keuzemogelijkheid 1, de status quo, een bevredigende regeling. omdat in dat geval de aanzienlijke economische voordelen worden gehandhaafd die de zomertijd met zich meebrengt op het gebied van de vrijetijdsbesteding, het toerisme, de volksgezondheid en de verkeersveiligheid. Vergeleken met keuzemogelijkheid 1 zou keuzemogelijkheid 3 economisch gezien op alle gebieden nadelig zijn. Voorts blijkt uit de studie dat Ierland en het Verenigd Koninkrijk belangrijke voordelen zouden kunnen behalen indien zij zouden overschakelen op dezelfde tijd die in de 13 andere landen van de Europese Unie geldt. Deze beide landen zouden dezelfde voordelen kunnen behalen als de andere landen van het continent, met name op de eerder genoemde gebieden. Tenslotte komt men in de studie tot de slotsom dat een dergelijke harmonisatie niet alleen voor het Verenigd Koninkrijk en Ierland voordelen zou opleveren, doch ook voor alle andere landen van de Unie. Alle sectoren die werden geraadpleegd, met name tijdens de hoorzitting die door de diensten van de Commissie werd georganiseerd, zijn het unaniem eens over de noodzaak om een perfecte harmonisatie te handhaven van de data en de uren waarop de zomertijd in alle landen van de Unie eindigt. Dit aspect is met name belangrijk voor de sectoren vervoer, toerisme en communicatie. Daarom is het van belang de harmonisatie voort te zetten en de toepassing van het tijdschema van de zomertijdperiode te continueren zoals dat met de zevende richtlijn werd ingevoerd, die neerkomt om een zelfde aanvangsdatum in maart en een zelfde einddatum in oktober voor alle landen van de Unie. Tenslotte is het van belang erop te wijzen dat de opdracht van de Commissie hoofzakelijk bestaat uit het harmoniseren van het tijdschema van de zomertijd en, voor zover de Lid-Staten zich akkoord verklaren met de noodzaak om de toepassing van de regeling voort te zetten. Elk besluit immers betreffende een eventuele wijziging van de in elk van de Lid-Staten geldende uurregeling hangt uitsluitend af van het besluit dat daartoe door deze laatste is genomen. 11 ISSN 0254-1513 COM(96) 106 def. DOCUMENTEN NL 12 07 Catalogusnummer : CB-CO-96-114-NL-C ISBN92-78-01625-X Bureau voor officiële~publikaties der Europese Oemeenschappeh L-2985 Luxemburg H


text: •it it COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS Bruxelas, 25. 04. 1996 COM(%) 179 Jïnal Proposta de REGULAMENTO (CE) DO CONSELHO que altera o Regulamento (CE) n° 3090/95 que estabelece para 1996 determinadas medidas de conservação e de gestão dos recursos haliêuticos da área de regulamentação definida na Convenção sobre a futura cooperação multilateral nas pescarias do Noroeste do Atlântico (apresentada pela Comissão) EXPOSIÇÃO DOS MOTIVOS Em 22 de Dezembro de 1995, o Conselho estabeleceu determinadas medidas de conservação e de gestão aplicáveis, em 1996, na Área de Regulamentação da NAFO (1). Estas medidas prevêem igualmente a repartição entre os Estados-membros da parte de alabote da Gronelândia disponível para a Comunidade na divisão NAFO 3LMNO. O objectivo da presente proposta é alterar, para os Estados-membros e capitães dos navios comunitários, o actual sistema de comunicação de 48 em 48 horas, aplicável ao alabote da Gronelândia, que deverá passar para um sistema de comunicação semanal. Na sequência da repartição da quota comunitária de alabote da Gronelândia entre os Estados-membros, afigura-se adequado alterar a regra da comunicação de 48 em 48 horas (que se revelou útil no caso de uma quota não atribuída), a fim de a alinhar pela regra da NAFO actualmente em vigor que requer a comunicação semanal das capturas de alabote da Gronelândia pelas Partes Contratantes, isto é "cada terça-feira relativamente à semana que terminou às vinte e quatro horas do domingo anterior ". Contudo, devem ser previstas disposições para que a Comissão receba os relatórios semanais com a devida antecedência, ou seja o mais tardar até ao meio-dia de cada terça-feira, de forma a que estes sejam transmitidos ao Secretário Executivo da NAFO. Além disso, a proposta oferece a possibilidade de corrigir erros de redacção do Regulamento (CE) n° 3090/95 do Conselho no respeitante às regras relativas às capturas acessórias aplicáveis em ligação com a proibição de pesca dirigida do bacalhau, do solhão e capelim na divisão NAFO 3NO. A presente proposta pretende resolver estas questões através da alteração do Regulamento (CE) n° 3090/95. ( ,) Regulamento (CE) n° 3090/95 do Conselho, de 31. 12. 1995, JO n° L 330, p. 108. J Proposta de REGULAMENTO (CE) N° /96 DO CONSELHO de de 1996 que altera o Regulamento (CE) n° 3090/95 que estabelece para 1996 determinadas medidas de conservação e de gestão dos recursos haliêuticos da área de regulamentação definida na Convenção sobre a futura cooperação multilateral nas pescarias do Noroeste do Atlântico O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) n° 3760/92 do Conselho, de 20 de Dezembro de 1992, que institui um regime comunitário da pesca e da aquicultura(1), e, nomeadamente, o n° 4 do seu artigo 8o, Tendo em conta a proposta da Comissão, Considerando que o Regulamento (CE) n° 3090/95 (2) estabelece, inter alia, quotas de captura para os Estados-membros na Área de Regulamentação da NAFO para 1996; Considerando que, na sequência da repartição entre os Estados-membros da parte de alabote da Gronelândia disponível para a Comunidade, se afigura adequado alterar a regra da comunicação de 48 em 48 horas, actualmente em vigor, para um sistema de comunicação semanal, em conformidade com as medidas de conservação e de gestão aplicáveis na Área de Regulamentação; Considerando que deve ser feita referência às regras em matéria de capturas acessórias aplicáveis em ligação com a proibição de pesca dirigida do bacalhau, solhão e capelim na divisão NAFO 3NO; Considerando que é, em consequência, necessário alterar o Regulamemto (CE) n° 3090/95; (1) (2) JO n°L 389 de 31. 12. 1992, p. 1. JO n° L 330 de 30. 12. 1995, p. 108. z ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo Io O Regulamento (CE) n° 3090/95 é alterado do seguinte modo: 1. O último parágrafo do artigo 5o passa a ter a seguinte redacção: "Os Estados-membros notificarão a Comissão todas as terças-feiras antes do meio- dia. relativamente à semana que terminou à meia-noite do domingo anterior, das quantidades de alabote da Gronelândia capturadas pelos seus navios". 2. O n° 4 do artigo T passa a ter a seguinte redacção: "4. Os capitães dos navios comunitáros, que pesquem alabote da Gronelândia, notificarão as autoridades competentes do Estado-membro de pavilhão ou de registo do navio, quarenta e oito horas antes do início da pescaria, indicando, se possível, uma estimativa das capturas previstas, e comunicarão, todas as segundas-feiras relativamente à semana que terminou à meia-noite do domingo anterior, as quantidades de alabote da Gronelândia capturadas". 3. O Anexo I é substituído pelo anexo do presente regulamento. Artigo 2o O presente regulamento entra em vigor no dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e aplicável em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, de 1996 Pelo Conselho O Presidente > ANEXO I Unidade populacional Espécie Bacalhau Região geográfica Noroeste do Atlântico Divisão NAFO 2J3KL Bacalhau Noroeste do Atlântico NAFO 3NO (l) Estado- membro Quota 1996 (toneladas) Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE 0 0 (I) Não havexá pesca directa desta espécie, que será capturada unicamente como captura acessória, sem prejuízo do disposto no n° 3 do artigo 6o H Unidade populacional Espécie Região geográfica Bacalhau Noroeste do Atlântico Divisão NAFO 3M Cantarilho Noroeste do Atlântico NAFO 3M Estado- membro Quota 1996 (toneladas) Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE 513 1 574 221 2 155 1 022 5 485 4 030 Unidade populacional Espécie Região geográfica Divisão Cantarilho Noroeste do Atlântico NAFO 3LN Solha Noroeste do Atlântico NAFO 3M(1) Estado* membro Quota 1996 (toneladas) Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Dispom'vel para os Estados- membros Total CE 374 374 0 (I) Não haverá pesca directa desta espécie, que será capturada unicamente como captura acessória, sem prejuízo do disposto no n° 3 do artigo 6o 6 Unidade populacional Espécie Região geográfica Solha Noroeste do Atlântico Divisão NAFO 3LNO(1) Azevia Noroeste do Atlântico NAFO 3LNO(1) Estado- membro Quota 1996 (toneladas) Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE 0 0 (1) Não haverá pesca directa desta espécie, que será capturada unicamente como captura acessória, sem prejuízo do disposto no n° 3 do artigo 6o } Unidade populacional Espécie Região geográfica Solhão Noroeste do Atlântico Divisão NAFO 3NO (l) Capelim Noroeste do Atlântico NAFO 3NO (1) Estado- membro Quota 1996 (toneladas) Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE 0 0 (1) Não haverá pesca directa desta espécie, que será capturada unicamente como captura acessória, sem prejuízo do disposto no n° 3 do artigo 6o Î Unidade populacional Espécie Região geográfica Divisão Lula Noroeste do Atlântico NAFO- subáreas 3 +4 Alabote da Gronelândia Noroeste do Atlântico NAFO 3LMNO Estado» membro Quota 1996 (toneladas) Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Disponível para os Estados- membros Total CE p. m. 332 7616 3 122 11 070 Unidade populacional Espécie Camarão Região geográfica Noroeste do Atlântico Divisão NÀFO 3LNO(1) Estado- membro Quota 1996 (toneladas) Bélgica Dinamarca Alemanha Grécia Espanha França Irlanda Itália Luxemburgo Países Baixos Portugal Reino Unido Áustria Finlândia Suécia Dispom'vel para os Estados- membros Total CE 0 (1) Não haverá pesca directa desta espécie, que será capturada unicamente como captura acessória, sem prejuízo do disposto no n° 3 do artigo 6o SLGS ISSN 0257-9553 COM(96) 179 final DOCUMENTOS PT 03 11 N. * de catálogo : CB-CO-96-188-PT-C ISBN 92-78-03080-5 Serviço das Publicações Oficiais das Comunidades Europeias L-2985 Luxemburgo