title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 482/96 z dnia 19 marca 1996 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

text: 02/t. 7 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 131 31996R0482 L 70/4 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 20. 3. 1996 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 482/96 z dnia 19 marca 1996 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92, z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1), ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia Austrii, Finlan- dii i Szwecji, w szczególności jego art. 249, a także mając na uwadze, co następuje: należy wyraźnie określić przypadki, w których można odstąpić od wymogu załączania niektórych dokumentów do zgłoszenia celnego; w przypadku gdy zgłaszający odmówi uczestniczenia w pobiera- niu próbek lub wyznaczenia w zastępstwie innej osoby bądź gdy nie udzieli on wszelkiej pomocy niezbędnej organom celnym, organy te mają prawo uznać zgłoszenie za nieważne; artykuł 325–340 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (2), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1762/95 (3), ustanawiają specjalną metodę współpracy administracyjnej w celu potwierdzenia statusu wspólnotowego produktów połowów morskich złowionych przez statki Państw Członkowskich oraz towarów uzyskanych na pokładach takich statków z produktów złowionych; ze względu na szczególny sposób dokonywania połowu takich produktów, oraz w jaki są uzyskiwane towary i dostarczane do Wspólnoty, należy wprowadzić odrębną sekcję ustanawiającą warunki specyficzne odnoszące się do wymienionych produktów i towarów do części II działu 3 rozporządzenia EWG nr 2454/93 — wspólnotowy status towarów; status wspólnotowy takich produktów i towarów powinien być oceniony niezależnie od traktowania taryfowego i klasyfikacji taryfowej, oraz przynależności państwowej i rodzaju używanego środka transportu lub Państwa Członkowskiego przez które wjeż- dżają na obszar Wspólnoty; należy ściśle zdefiniować pojęcie wspólnotowego statku rybac- kiego i statku przetwórni; w celu uniknięcia sporządzania nadmiaru dokumentów, organy celne mogą dopuścić wyjątki w procedurze dotyczącej wyładunku takich produktów i towarów ze statków rybackich; (1) Dz. U. L 302 z 19. 10. 1992, str. 1. (2) Dz. U. L 253 z 11. 10. 1993, str. 1. (3) Dz. U. L 171 z 21. 7. 1995, str. 8. w celu poprawy kontroli sposobu korzystania z procedury, for- mularze T2M powinny być podpisywane przez właściwe organy, odpowiedzialne za rejestracje statków, dla których wydane są te formularze, do formularzy należy załączyć poświadczenie osób trzecich a organy celne, które wydają je powinny być informo- wane o sposobie ich wykorzystywania; ze względu na utrzymujący się problem nadużyć w ramach korzystania ze wspólnotowej procedury tranzytowej, powinny zostać wprowadzone przepisy pozwalające na określenie wiążą- cych tras i wprowadzające zakaz zmiany urzędu przeznaczenia w szczególności w odniesieniu do przepływu towarów, dla któ- rych gwarancja generalna została zawieszona; należy wzmocnić system stosowania gwarancji generalnej i wprowadzić większą elastyczność przepisów dotyczących zawieszenia tej gwarancji poprzez zmianę tych przepisów, w celu zachowania jasności, art. 360, 361 i 362 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93; należy dostosować odpowiednie przepisy art. 368 i art. 376 wyżej wspo- mnianego rozporządzenia; właściwe jest wprowadzenie większej elastyczności w dostarcza- niu dowodów zastępczych pozwalających za zakończenie wspól- notowej procedury tranzytowej w przypadku nie zwrócenia karty 5 jednolitego dokumentu administracyjnego; do celów zasad stosowania karnetu TIR obszar celny Wspólnoty stanowi jeden obszar; wzrost przypadków nadużyć w przywozie towarów w ramach procedury TIR może doprowadzić do przyjęcia przez właściwe organy środków wykluczania na podstawie art. 38 Konwencji TIR; należy zharmonizować na poziomie wspólnotowym zasady sto- sowania art. 38 Konwencji TIR; warunki gospodarcze przewidziane w kontekście procedury uszlachetniania czynnego powinny być jednolicie stosowane w całej Wspólnocie; stało się oczywiste, że urzędy celne Państw Członkowskich napo- tykają na trudności przy udzielaniu pozwoleń na odprawę cza- sową towarów, określoną w art. 684 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93; w przypadku wystąpienia wysokiej kwoty, należy żądać pisemnego oświadczenia oraz złożenia obowiązkowego zabezpieczenia w wysokości równej kwocie danego długu cel- nego; prowadzi to w dużej liczbie przypadków do niepożądanego cofania podróżnych na granicach Wspólnoty lub też do udziela- nia pozwolenia na odprawę czasową bez złożenia zabezpiecze- nia mimo wystąpienia wysokiej kwoty należności; w celu 132 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 7 właściwego rozwiązania tych trudności stosownym rozwiąza- niem w przypadku wystąpienia takich trudności jest udzielenie pozwolenia na odprawę czasową i wprowadzenie towarów, okre- ślonych w art. 684, na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego w formie ustnej; należy w tym celu dostosować odpowiednie przepisy; PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 dopuszczenie do swobodnego obrotu towarów przywożonych, uprzednio objętych procedurą odprawy czasowej, wiąże się z obciążeniem odsetkami wyrównawczymi; w celu równego trak- towania powinno się obciążać odsetkami wyrównawczymi rów- nież kiedy dług celny powstaje z innych powodów niż dopusz- czenie do swobodnego obrotu; powstanie długów celnych wynikających z objęcia towarów procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych nie powinno podlegać tej regule, a żadna korzyść finansowa w tym przypadku nie może być uzyskana; te same powody prze- ważają również w przypadkach, gdy zabezpieczenie składane jest w formie depozytu gotówkowego w kwocie równej długom cel- nym, określonym w art. 192 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92; dla osiągnięcia wyższego poziomu bezpieczeństwa prawnego należy doprowadzić do większej spójności przepisów regulujących obciążanie odsetkami wyrównawczymi; wymaga to zmiany art. 709 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 i dostosowa- nia go do przepisów art. 589; przy dokonywaniu tych zmian i przystosowań właściwe jest dokonanie poprawek redakcyjnych w art. 709; w jednolitym dokumencie administracyjnym należy przyjąć prze- pisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1172/95 z dnia 22 maja 1995 r. w sprawie danych statystycznych odnoszących się do handlu towarami między Wspólnotą i jej Państwami Członkow- skimi a państwami trzecimi (1) oraz wszystkich rozporządzeń Komisji ustanawiających przepisy dotyczące stosowania tego roz- porządzenia; należy dostosować przepisy odnoszące się do pola 33 karty kon- trolnej T5, karty T5 oraz kolumny „Towar” wykazu towarowego T5 z przepisami dotyczącymi jednolitego dokumentu administra- cyjnego; W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następu- jące zmiany: 1) W art. 218 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Wobec towarów kwalifikujących się do ryczałtowych stawek celnych określonych w sekcji II D przepisów wstęp- nych Nomenklatury Scalonej lub kiedy towary kwalifikują się do zwolnienia z należności przywozowych, dokumenty określone w ust. 1 lit. a) b) i c) nie muszą być wymagane, chyba że organy celne uważają je za konieczne do celów sto- sowania przepisów dotyczących dopuszczenie tych towarów do swobodnego obrotu. ” 2) W art. 243 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Jeżeli zgłaszający odmówi uczestnictwa przy pobieraniu próbek lub wyznaczenia do tego innej osoby bądź gdy nie udzieli organom celnym wszelkiej pomocy niezbędnej do ułatwienia operacji, stosuje się przepisy art. 241 ust. 1 zda- nie drugie oraz art. 241 ust. 2–4 zdanie drugie. ” 3) W tytule II dział 3 część II, po tytule działu „wspólnotowy status towarów” dodaje się podpozycję w brzmieniu: „Sekcja 1 Przepisy ogólne” 4) Po art. 324 dodaje się następującą podpozycję: „Sekcja 2 Przepisy szczególne dotyczące produktów połowów morskich oraz innych produktów wydobytych z morza przez statki. ” należy rozszerzyć wykaz produktów kompensacyjnych w ramach procedury uszlachetniania czynnego, w stosunku do których mogą być stosowane cła specyficzne; 5) Artykuły 325 i 326 otrzymują brzmienie: z powodów gospodarczych wydaje się właściwe rozszerzenie wykazu zawartego w załączniku 87 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93; „Artykuł 325 1. Do celów niniejszej sekcji: środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, (1) Dz. U. L 118 z 25. 5. 1995, str. 10. a) Wspólnotowy statek rybacki oznacza statek figurujący na wykazie i zarejestrowany na części terytorium Państwa Członkowskiego, która stanowi część obszaru celnego Wspólnoty i który pływa pod banderą Państwa Człon- kowskiego dokonując połowu produktów połowów mor- skich i w zależności od przypadku, przetwarzane są one na jego pokładzie. 02/t. 7 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 133 b) Wspólnotowy statek przetwórnia oznacza statek figurujący w wykazie lub zarejestrowany na części terytorium Pań- stwa Członkowskiego, która stanowi obszar celny Wspól- noty i który pływa pod banderą Państwa Członkowskiego nie dokonując połowu produktów połowów morskich, ale przetwarzane są one na jego pokładzie. d) przez środek transportu objęty jednolitym dokumentem przewozowym, sporządzonym w państwie lub na teryto- rium niestanowiącym części obszaru celnego Wspólnoty, gdzie produkty lub towary zostały wyładowane ze stat- ków określonych w lit. a)–c) 2. Formularz T2M, sporządzony zgodnie z art. 327-337, należy przedstawić w celu zatwierdzenia statusu wspólnoto- wego: Formularz T2M nie może być wykorzystywany w celu potwierdzania wspólnotowego statusu produktów i towa- rów, do których się odnosi. a) produktów połowów morskich złowionych przez wspól- notowy statek rybacki na wodach innych niż wody tery- torialne państwa lub na terytorium spoza obszaru celnego Wspólnoty, oraz 2. Organy celne odpowiedzialne za port, w którym pro- dukty i/lub towary zostają wyładowane ze statku określo- nego w ust. 1 lit. a), mogą odstąpić od stosowania ust. 1, w przypadku gdy nie ma jakichkolwiek wątpliwości odno- śnie do pochodzenia tych produktów i/lub towarów bądź w przypadku, w którym stosuje się atestację określoną w art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 (*). b) towarów uzyskanych z takich produktów na pokładzie takiego statku lub wspólnotowego statku przetwórni, przy których wytworzeniu zostały użyte inne produkty o statusie wspólnotowym, (*) Dz. U. L 261 z 20. 10. 1993, str. 1. ” 6) Artykuły 328—337 otrzymują brzmienie: które posiadają opakowania mające status wspólnotowy i mają zostać wprowadzone na obszar celny Wspólnoty w okolicznościach, określonych w art. 326. „Artykuł 328 3. Dowód posiadania wspólnotowego statusu produktów innych produktów złowionych lub połowów morskich i wydobytych w wodach innych niż wody terytorialne pań- stwa lub obszaru spoza obszaru celnego Wspólnoty przez statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego i figu- rujące w wykazie lub zarejestrowane w części terytorium Państwa Członkowskiego stanowiącej część obszaru celnego Wspólnoty lub takich produktów wydobytych lub złowio- nych na wodach terytorialnych w obrębie obszaru celnego Wspólnoty przez statki państwa trzeciego, powinno zostać przedstawione w formie dziennika pokładowego lub za pomocą jakichkolwiek innych środków ustanawiających ten status. Artykuł 326 1. Formularz T2M należy przedstawić w odniesieniu do pro- duktów i towarów określonych w art. 325 ust. 2, które są przewożone bezpośrednio na obszar celny Wspólnoty: Karnet formularzy T2M wydaje, na wniosek osoby zainteresowanej, wspólnotowy urząd celny odpowiedzialny za nadzór portu macierzystego wspólnotowego statku rybackiego, dla którego karnet ma być przeznaczony. Karnet wydaje się jedynie w przypadku, gdy osoba zainteresowana wypełniła, w języku formularza, pola 1 i 2, oraz wypełniła i podpisała oświadczenie z pola 3, na wszystkich oryginałach i kopiach formularzy wchodzących w skład karnetu. Wydając karnet, urząd celny wypełnia pole B na wszystkich oryginałach i kopiach formularzy zawartych w karnecie. Karnet jest ważny przez 2 lata, licząc od daty jego wydania podanej na stronie 2 jego okładki. Ponadto ważność wymienionych formularzy potwierdzona jest obecnością w polu A wszystkich oryginałów i kopii, pieczęci stosowanej przez organ odpowiedzialny za rejestrację wspólnotowego statku rybackiego, na który karnet jest wydany. a) przez wspólnotowy statek rybacki, który dokonał połowu i, gdzie stosowne, przetworzenia ich; lub Artykuł 329 b) przez inny wspólnotowy statek rybacki lub przez wspól- notowy statek przetwórnię, na którym dokonano prze- tworzenia produktów w następstwie ich przeładunku ze statku określonego w lit. a); lub Kapitan wspólnotowego statku rybackiego wypełnia pole 4 oraz, w przypadku gdy na pokładzie dokonuje się przetwa- rzania produktów rybołówstwa, pole 6, jak również wypeł- nia i podpisuje oświadczenie z pola 9 oryginału i kopii for- mularzy karnetu, w każdym przypadku gdy: c) przez każdy inny statek, na który zostały przeładowane te produkty oraz towary ze statków określonych w lit. a) i b), bez dokonywania jakichkolwiek późniejszych zmian, lub a) przeładowuje on produkty na jeden ze statków określo- nych w art. 326 ust. 1 lit. b), na którym dokonuje się ich przetworzenia; 134 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 7 b) przeładowuje produkty i towary na każdy inny statek, który nie będzie ich przetwarzał, ale przewozi je bezpo- średnio do portu znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty lub innego portu, z którego mają zostać następnie wysłane na to terytorium; c) bez uszczerbku dla przepisów art. 326 ust. 2 wyładowuje produkty lub towary w porcie spoza obszaru celnego Wspólnoty; d) wyładowuje produkty lub towary w porcie spoza obszaru celnego Wspólnoty, z którego następnie zostają wysłane na to terytorium. Jakiekolwiek przetwarzanie tych produktów zostaje zarejes- trowane w dzienniku pokładowym statku. Artykuł 330 Kapitan statku określonego w art. 326 ust. 1 lit. b) wypełnia pole 6 oraz wypełnia i podpisuje oświadczenie z pola 11 oryginału formularza T2M, w każdym przypadku gdy wyładowuje towary w porcie znajdującym się na obszarze celnym Wspólnoty lub w porcie spoza tego terytorium, wysłane na to terytorium, lub w każdym przypadku gdy przeładowuje towary na inny statek w tym samym celu. Przetwarzanie produktów przeładowywanych na statek musi zostać zarejestrowane w dzienniku pokładowym. Artykuł 331 W przypadku kiedy produkty lub towary określone w art. 329 lit. a) lub b) są przeładowywane po raz pierwszy, należy wypełnić pole 10 oryginału i kopii formularza T2M; w przypadku gdy ma miejsce kolejny przeładunek typu określonego w art. 330, pole 12 oryginału formularza T2M należy również wypełnić. Zgłoszenie przeładunku zostaje podpisane przez obu zainteresowanych kapitanów, a oryginał formularza T2M zostaje zwrócony kapitanowi statku, na który produkty lub towary zostają przeładowane. Każdy przeładunek musi zostać wpisany do dzienników obydwu statków. Artykuł 332 1. Jeżeli produkty i towary, do których odnosi się formularz T2M, były przewożone do państwa lub na terytorium niesta- nowiące części obszaru celnego Wspólnoty, formularz ten jest ważny jedynie w przypadku, gdy poświadczenie w polu 13 formularza zostało wypełnione i potwierdzone przez organy celne tego państwa lub terytorium. Artykuł 333 1. Jeżeli produkty lub towary, które obejmuje formularz T2M, są przewożone do państwa lub na terytorium, które nie stanowi części obszaru celnego Wspólnoty, w celu dalszej przesyłki w partiach na to terytorium, osoba zainteresowana lub jej przedstawiciel: a) wpisuje w polu »Uwagi« w polu pierwotnego formularza T2M liczbę i rodzaj opakowań, masę całkowitą i sposób użycia bądź przeznaczenie przypisane przesyłce oraz numer »Wyciągu« określonego w lit. b); b) sporządza »Wyciąg« T2M, używając w tym celu oryginal- nego formularza pochodzącego z karnetu formularzy T2M wydanego zgodnie z art. 328. W każdym »Wyciągu« i jego odpowiedniej kopii, która pozo- staje w karnecie T2M, podaje się numer pierwotnego formu- larza T2M określonego w lit. a), musi także być w nim wyraź- nie wpisane jedno z następujących słów: — Extracto, — Udskrift, — Auszug, — Aπóσπασμα, — Extract, — Extrait, — Estratto, — Uitrrreksel, — Extracto, — Ote, — Utdrag. »Wyciąg« T2M, który towarzyszy przesyłce w partiach do obszaru celnego Wspólnoty, zawiera w polach 4, 5, 6, 7 i 8 nazwę, rodzaj, kod CN i ilość produktów lub towarów sta- nowiących tę przesyłkę. Ponadto poświadczenie z pola 13 zostaje wypełnione i potwierdzone przez organy celne pań- stwa lub terytorium, w którym produkty lub towary znajdo- wały się w trakcie tranzytu. 2. Jeżeli wszystkie produkty i towary objęte pierwotnym for- mularzem T2M, określonym w ust. 1 lit. a), zostały wysłane na obszar celny Wspólnoty, to oświadczenie w polu 13 tego formularza zostaje wypełnione i potwierdzone przez organy określone w tym ustępie. Formularz jest następnie przesyłany do urzędu celnego określonego w art. 328. 2. W przypadku gdy pewne partie produktów lub towarów nie docierają do obszaru celnego Wspólnoty, wówczas nazwę, rodzaj, masę całkowitą i sposób użycia bądź przezna- czenie przypisane partiom umieszcza się w polu »Uwagi« for- mularza T2M. 3. W przypadku gdy niektóre partie produktów lub towa- rów nie są przesłane na obszar celny Wspólnoty, wówczas nazwę, rodzaj, masę całkowitą i sposób użycia bądź przezna- czenie przypisane tym partiom produktów lub towarów należy podać w polu »Uwagi« pierwotnego formularza T2M. 02/t. 7 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 135 Artykuł 334 towarów, do których się odnoszą. formularze T2M, zarówno pierwotny, Wszystkie jak i »Wyciąg«, przedstawia się w urzędzie celnym w miejscu wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty produktów i Jednakże jeżeli wprowadzenie produktów lub towarów odbywa się na podstawie procedury tranzytu zaczynającej się poza tym terytorium, formularze te, do celów tej procedury, zostają przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia. Organy tego urzędu mają prawo zażądać przetłumaczenia formularza, Mogą one ponadto, w związku z kontrolą prawidłowości danych zawartych w dokumencie T2M, zażądać przedstawienia wszelkich odnośnych dokumentów, włącznie z dokumentami pokładowymi statku w miarę potrzeby. Urząd ten wypełnia pole C każdego formularza T2M, których kopie zostają przesłane do urzędu celnego określonego w art. 328. urząd wywozu może wyznaczyć trasę dla przesyłki. Trasa zostaje zmieniona na wniosek głównego zobowiązanego tylko przez organy celne Państwa Członkowskiego, w którym przesyłka się znajduje w trakcie jej przewozu wyznaczoną trasą. Organy celne umieszczają na zgłoszeniu T1 odpowiednie dane i bezzwłocznie informują o tym organy celne urzędu wywozu. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu zwalczania wszelkich naruszeń i nieprawidłowości oraz sto- sują skuteczne sankcje. 1b. W przypadku wystąpienia siły wyższej przewoźnik może zboczyć z wyznaczonej trasy. Przesyłka i zgłoszenie T1 zostają bezzwłocznie przedstawione najbliższym orga- nom celnym Państwa Członkowskiego, w którym przesyłka się znajduje. Organy celne bezzwłocznie powiadamiają urząd wywozu o zmianie trasy i umieszczają odpowiednią infor- mację na zgłoszeniu T1. ” Artykuł 335 Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 332, 333 i 334, jeżeli produkty lub towary objęte formularzem T2M są przewożone do państwa trzeciego będącego Umawiającą się Stroną Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej dla ponownej przesyłki pełnej lub w partiach na obszar celny Wspólnoty na podstawie procedury »T2«, wówczas dane tej procedury umieszcza się w polu »Uwagi« formularza T2M. 9) W art. 356 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. W każdym przypadku, gdy organy celne uznają to za konieczne, lub w przypadku gdy mają zastosowanie przepisy art. 362, urząd przeznaczenia może zostać zmieniony na wniosek głównego zobowiązanego, tylko przez organy celne Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się przesyłka i za zgodą urzędu wywozu. Organy celne informują o tym pierwotnie określony urząd przeznaczenia i umieszczają odpowiednie dane na zgłoszeniu T1. ” lub towary objęte tym Jeżeli wszystkie produkty formularzem T2M zostały przesłane na obszar celny Wspólnoty, poświadczenie w polu 13 tego formularza zostaje wypełnione i potwierdzone przez organy celne. Wypełnione kopie tego formularza przesyła się do urzędu celnego określonego w art. 328. Przepisy art. 322 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Artykuł 336 Karnet zawierający formularze T2M przedstawia w każdym przypadku, gdy organy celne tego wymagają. się Jeżeli statek, na który został wystawiony karnet określony w art. 327, przestaje spełniać warunki ustanowione przed wykorzystaniem wszystkich formularzy, lub gdy wszystkie formularze karnetu zostały wykorzystane, lub upłynie okres jego ważności, zostaje on niezwłocznie zwrócony do urzędu celnego, który go wydał. Artykuł 337 Przepisy art. 324 stosuje się mutatis mutandis. ” 7) Skreśla się art. 338, 339 i 340. 8) W art. 348 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. W przypadku stosowania przepisów art. 362 lub w każ- dym przypadku, gdy organy celne uważają za konieczne, 10) Artykuły 360, 361 i 362 otrzymują brzmienie: „Artykuł 360 1. Na korzystanie z gwarancji generalnej zezwala się jedynie osobom, które: a) są rezydentem w Państwie Członkowskim, w którym zwolnienie jest udzielane; b) regularnie korzystały, w charakterze głównego zobowią- zanego lub nadawcy, z systemu tranzytu wspólnotowego w ciągu ostatnich sześciu miesięcy bądź w odniesieniu do których organy celne uznały, iż ich sytuacja finansowa pozwala na wypełnienie ich zobowiązań; i c) nie popełniły poważnego naruszenia przepisów celnych lub podatkowych. 2. Gwarancję generalna składa się w urzędzie składania gwa- rancji. 3. Urząd składania gwarancji ustala kwotę gwarancji, przy- jmuje zobowiązanie gwaranta i udziela pozwolenia, które umożliwia głównemu zobowiązanemu, w granicach zagwa- rantowanych kwot, realizować wszelkie wspólnotowe pro- cedury tranzytowe w dowolnym urzędzie wywozu. 136 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 7 4. Każdej osobie, która uzyskała pozwolenie, wydaje się, na warunkach ustanowionych w art. 363-366, jedno lub więk- szą liczbę poświadczeń gwarancji sporządzonych na formu- larzu zgodnym ze wzorem zawartym w załączniku 51. 5. Na każdym zgłoszeniu T1 umieszcza się odniesienie do gwarancji i numer poświadczenia gwarancji. taka potrzeba, ale przynajmniej raz do roku, wykazu towa- rów, w odniesieniu do których stosuje się przepis ust. 1. 3. Okresowo, ale przynajmniej raz w roku, Komisja decy- duje zgodnie z procedurą komitetu, czy należy w dalszym ciągu stosować środki podjęte na podstawie ust. 1. 6. Urząd składania gwarancji cofa wcześniejsze pozwolenie na korzystanie z gwarancji generalnej, jeżeli nie są już speł- niane warunki określone w ust. 1. Artykuł 362a Artykuł 361 1. Kwota gwarancji jest ustalana w wysokości co najmniej innych należnych opłat, nie mniejszej niż 30 % cła i 7000 ECU, zgodnie z procedurami ustanowionymi w ust. 2. 2. Urząd składania gwarancji dokonuje oszacowania odno- szącego się do okresu jednego tygodnia: a) zrealizowanych przewozów; b) należnych ceł i innych opłat, przyjmując za podstawę naj- wyższą obowiązującą w danych państwach stawkę, z uwzględnieniem najwyższej stawki stosowanej w jednym z odpowiednich państw. Oszacowanie to dokonywane jest na podstawie dokumentów handlowych i księgowych zainteresowanej osoby w odnie- sieniu do zrealizowanych w roku ubiegłym przewozów towarów; otrzymany wynik należy podzielić przez 52. W wypadku uczestników procedury urząd składania gwaran- cji wspólnie z zainteresowaną osobą, opierając się na dostęp- nych już danych, dokonuje oszacowania ilości, wartości i opłat w odniesieniu do towarów, które będą przewożone w danym okresie. Przyjmując najwyższe wyliczenie, urząd składania gwarancji określa wartość i przypuszczalne obcią- żenie opłatami towarów, które będą przewożone w okresie jednego tygodnia. 3. Urząd składania gwarancji dokonuje rocznej kontroli kwoty gwarancji generalnej, w szczególności na podstawie informacji z urzędu wywozu, jeśli stosowne, dostosowuje tę kwotę. Dla zewnętrznej wspólnotowej procedury tranzytowej towa- rów, do których mają zastosowanie przepisy art. 362, sto- suje się następujące środki: a) w zgłoszeniu T1 wpisuje się kod CN; b) na wszystkich kartach zgłoszenia T1 umieszcza się po przekątnej czerwony napis o wymiarach co najmniej 100 × 10 mm w jednym z poniższych brzmień: — Artículo 362 del Reglamento (CEE) no 2454/93 — Forordning (EØF) nr. 2454/93, artikel 362 — Artikel 362 der Verordnung (EWG) Nr. 2454/93 — Άρθρο 362 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 — Article 362 of Regulation (EEC) No 2454/93 — Article 362 du règlement (CEE) no 2454/93 — Articolo 362 del regolamento (CEE) n. 2454/93 — Artikel 362 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Artigo 362. o do Regulamento (CEE) n. o 2454/93 — Asetuksen (ETY) N:o 2454/93 362 artikla — Förordning (EEG) nr 2454/93 artikel 362; c) karty zwrotne zgłoszeń T1 opatrzone taką deklaracją muszą zostać odesłane do urzędu wywozu nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu, w którym prze- syłka i zgłoszenie T1 zostały przedstawione w urzędzie przeznaczenia. ” Artykuł 362 1. Bądź z inicjatywy Komisji, bądź na prośbę Państwa Człon- kowskiego, stosowanie gwarancji generalnej zostaje objęte czasowym zakazem, w przypadku gdy miałaby objąć zewnętrzną wspólnotową procedurę tranzytową dotyczącą towarów będących przedmiotem decyzji Komisji, zgodnie z procedurą komitetu, na mocy której towary te uważane są za towary o podwyższonym ryzyku wystąpienia nadużycia. 2. Komisja dokonuje publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich (Seria C), każdorazowo gdy zaistnieje 11) W art. 368 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie: „Za przedstawiający podwyższone ryzyko uważa się w szcze- towarów, w odniesieniu do których gólności w przypadku korzystania z gwarancji generalnej stosuje się przepisy art. 362. ” transport 12) W art. 376 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Zwolnienie z obowiązku złożenia gwarancji nie ma zastosowania w przypadkach, w których zgodnie z przepi- sami art. 362 korzystanie z gwarancji generalnej jest zabro- nione. ” 02/t. 7 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 137 13) Artykuł 380 otrzymuje brzmienie: 17) W art. 536 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 380 Dowód prawidłowości procedury tranzytowej w rozumieniu art. 378 ust. 1 dostarcza się zgodnie z wymogami organów celnych: a) przedkładając dokument celny lub handlowy poświad- czony przez organy celne, ustanawiający, że dane towary zostały przedstawione w urzędzie przeznaczenia, lub w przypadku gdy ma zastosowanie art. 406, dokument ten musi zawierać wystarczającą ilość danych, aby umo- żliwić identyfikację tych towarów; lub b) przedkładając dokument celny poddający procedurze cel- nej w państwie trzecim lub też jego odpis bądź fotokopię; taki odpis lub fotokopia muszą zostać odpowiednio poświadczone, że stanowią wierną kopię, przez organ, który poświadczył oryginał dokumentu lub przez organy danego państwa trzeciego, bądź też organy jednego z Państw Członkowskich. Dokument zawiera wystarczającą ilość danych, aby umożliwić identyfikację danych towa- rów. ” 14) W art. 453 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Status wspólnotowy towarów określonych w ust. 1 usta- lany jest zgodnie z przepisami art. 314—324 lub, gdzie sto- sowne, z przepisami art. 325—334, w granicach ustanowio- nych w art. 326. ” „1. Jeżeli organy celne zażądają, aby towary wspólnotowe, inne niż te określone w art. 98 ust. 1 lit. b) i ust. 3 Kodeksu, które są składowane w pomieszczeniach składu celnego, zostały ujęte w ewidencji towarowej, określonej w art. 105 Kodeksu, zgodnie z art. 106 ust. 3 Kodeksu, wówczas ich sta- tus celny musi być jednoznacznie potwierdzony odpowied- nią adnotacją. ” 18) W art. 552 ust. 1 lit. a) v) akapit pierwszy otrzymuje brzmie- nie: „operacji, w których wartość towarów oznaczonych ośmio- cyfrowym kodem CN, nie przekracza 300 000 ECU w odnie- sieniu do danego wnioskodawcy w roku kalendarzowym, niezależnie od liczby podmiotów gospodarczych dokonują- cych procesu przetwarzania. ” 19) W art. 696 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie: „Zgłoszenie ustne o objęcie procedurą stanowi wniosek o udzielenie pozwolenia, a poświadczenie spisu przez urząd celny traktowane jest jako pozwolenie. ” 20) W art. 698 wprowadza się następujące zmiany: 15) Dodaje się art. 457a: a) W ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Artykuł 457a „Rzeczy osobistego użytku i towary przywożone w celach sportowych, określone w art. 684, korzystają z pozwole- nia dotyczącego procedury odprawy czasowej bez pisem- nego lub ustnego wniosku bądź pozwolenia. ” Jeżeli organy celne Państwa Członkowskiego zdecydują o wyłączeniu jakiejś osoby z procedury TIR na mocy przepisów art. 38 Konwencji TIR, niniejszą decyzję stosuje się na całym obszarze celnym Wspólnoty. b) W ust. 2 dodaje się zdanie w brzmieniu: „W tym przypadku procedury uproszczone przewidziane w art. 696 stosuje mutatis mutandis. ” W tym celu Państwo Członkowskie podaje do wiadomości swoją decyzję, jak również termin jej stosowania Państwom Członkowskim oraz Komisji. 21) W art. 705 ust. 2 otrzymuje brzmienie: Niniejsza decyzja stosuje się do wszystkich karnetów TIR przedstawionych do przyjęcia w urzędzie celnym. ” 16) W art. 503 lit. a) otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku gdy stosuje się art. 695 i 696, zgłoszenie określone w ust. 1 lub w zależności od przypadku, spis wnosi się do urzędu celnego, który wydał pozwolenie. ” „a) »towary rolne« oznaczają towary będące przedmiotem rozporządzeń, określonych w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 565/80 (*). Za towary rolne uważa się towary będące przedmiotem rozporządzenia Rady (EWG) nr 3448/93 (**) (EWG) nr 1222/94 (***); rozporządzenia Komisji i 22) Artykuł 709 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 709 (*) Dz. U. L 62 z 7. 3. 1980, str. 5. (**) Dz. U. L 318 z 20. 12. 1993, str. 18. (***) Dz. U. L 136 z 31. 5. 1994, str. 5. ” 1. Powstanie długu celnego dotyczącego towarów uprzed- nio objętych procedurą odprawy czasowej pociąga za sobą konieczność zapłaty odsetek wyrównawczych od całkowitej kwoty zastosowanych należności przywozowych. 138 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 7 2. Ustępu 1 nie stosuje się: a) w przypadku powstania długu celnego przewidzianego w art. 201 ust. 1 lit. b) Kodeksu; b) w przypadku powstania długu celnego, jeżeli zabezpiecze- nie zostało złożone w postaci depozytu gotówkowego w wysokości równej kwocie długu celnego określonego w art. 192 ust. 1 Kodeksu; c) w przypadku powstania długu celnego poprzez dopusz- czenie do swobodnego obrotu towarów uprzednio obję- tych procedurą odprawy czasowej na mocy art. 673, art. 678, art. 682, art. 684 lub art. 684a; d) jeżeli kwota odsetek wyrównawczych naliczonych zgod- nie z ust. 3 nie przekracza 20 ECU w odniesieniu do każ- dego przypadku powstania długu celnego; e) w przypadku gdy osoba, której udzielono pozwolenie, wnioskuje o dopuszczenie do swobodnego obrotu i dostarczy dowód że szczególne okoliczności niespowo- dowane jej zaniedbaniem lub świadomym działaniem, powodują, iż dokonanie powrotnego wywozu na warun- kach, które osoba ta określiła i właściwie umotywowała, składając wniosek o udzielenie pozwolenia, jest niemoż- liwe lub nieopłacalne. Artykuł 589 ust. 3 stosuje się muta- tis mutandis. 3. a) Stosowane roczne stopy odsetek są stopami obowią- zującymi w chwili powstania długu celnego, ustano- wionymi z zastosowaniem art. 589 ust. 4 lit. a). b) Stopy procentowe stosowane są za miesiąc na okres między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano pierwszego objęcia pro- cedurą przywożonych towarów, w stosunku do któ- rych procedura została zakończona, a ostatnim dniem miesiąca, w którym powstał dług celny. Okres, który uwzględnia się przy naliczaniu odsetek wyrównaw- czych, nie może być krótszy od jednego miesiąca. c) Kwota odsetek jest wyznaczana na podstawie należ- ności celnych przywozowych, stopy procentowej określonej w lit. a) i okresu określonego w lit. b). ” 23) W załączniku 37 wprowadza się zmiany zgodnie z załączni- kiem I do niniejszego rozporządzenia. 24) W załączniku 38 wprowadza się zmiany zgodnie z załączni- kiem II do niniejszego rozporządzenia. 25) Załączniki 43 i 44 zastępuje się załącznikami III i IV do niniejszego rozporządzenia. 26) W załącznikach 63, 64 i 65 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia. 27) W załączniku 79 wprowadza się zmiany zgodnie z załączni- kiem VI do niniejszego rozporządzenia. 28) W załączniku 87 wprowadza się zmiany zgodnie z załączni- kiem VII do niniejszego rozporządzenia. 29) W załączniku 108 wprowadza się zmiany zgodnie z załącz- nikiem VIII do niniejszego rozporządzenia. 30) W następujących przepisach wyrazy „rozporządzenie (EWG) nr 1736/75” zastępuje się wyrazami „rozporządzenie (EWG) nr 1172/95”. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. zewnętrznego które w kontekście tranzytu Środki, wspólnotowego niektórych towarów ustaliły wysokość gwarancji generalnej na całkowitą kwotę 50 % ceł i innych stosowanych opłat bądź w stosunku do których zastosowanie gwarancji generalnej jest zabronione i które zostały przyjęte na podstawie zasad mających zastosowanie przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, pozostają w mocy do dnia podjęcia pierwszej decyzji na podstawie art. 362 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 zmienionego niniejszym rozporządzeniem, ale nie później niż do dnia 31 grudnia 1996 r. formularzy, Nowe wzory przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, można stosować od dnia jego wejścia w życie. Formularze, które były stosowane przed tą datą, można wykorzystywać aż do wyczerpania zapasów, ale nie później niż do dnia 31 grudnia 1996 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 19 marca 1996 r. W imieniu Komisji Mario MONTI Członek Komisji 02/t. 7 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 139 ZAŁĄCZNIK I W załączniku 37 wprowadza się następujące zmiany: W tytule II A pole 15 dodaje się przedostatni akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do formalności wywozowych »Państwo Członkowskie rzeczywistego wywozu« jest Państwem Członkowskim niebędącym państwem wywozu, z którego towary zostały uprzednio wysłane w celu wywozu, pod warunkiem że eksporter nie jest rezydentem w Państwie Członkowskim wywozu. Jeżeli towary nie zostały uprzednio wysłane z innego Państwa Członkowskiego w celu wywozu lub gdy eksporter jest rezydentem w Państwie Członkowskim wywozu, Państwo Członkowskie wywozu jest tożsame z Państwem Członkowskim rzeczywistego wywozu. ” 140 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 7 ZAŁĄCZNIK II W załączniku 38 wprowadza się następujące zmiany: Tabelę odnoszącą się do „pola 24” zastępuje się następującą tabelą: Kolumna A Kolumna B „1. Transakcje wiążące się z rzeczywistym lub zamierzonym przekazaniem prawa własności za opłatą lub w innej formie odpłatnej (z wyjątkiem transakcji rejestrowanych pod kodami) 2, 7 i 8 (1) (2) (3) 1. Ostateczna transakcja kupna/sprzedaży (2) 2. Towary dostarczone do wglądu, próbki towarów, towary z możliwością zwrotu i transakcje związane z płatnością prowizji 3. Transakcje związane z płatnościami w naturze 4. Sprzedaż podróżnym zagranicznym rzeczy do użytku osobistego 5. Leasing finansowy (3) 2. Powrotne wprowadzenie towarów już zarejestrowanych pod kodem 1 (4); zastąpienie towarów wolnych od opłat (4) 1. Powrotne wprowadzenie towarów 2. Zastąpienie dla towarów, zwróconych 3. Zastąpienie (np. na warunkach gwarancji) dla towarów, niezwróconych 3. Transakcje (niemające charakteru tymczasowego) z przeniesieniem 1. Towary dostarczone w ramach programu pomocy finansowanej w czę- prawa własności bez wynagrodzenia (pieniężnego lub innego) ści lub w całości przez Wspólnotę Europejską Inna pomoc rządowa 2. 3. Pozostałe dostawy w ramach pomocy (osoby fizyczne, organizacje poza- rządowe) Inne 4. 1. Przetwarzanie 2. Odpłatna naprawa i konserwacja 3. Nieodpłatna naprawa i konserwacja 1. Przetwarzanie 2. Odpłatna naprawa i konserwacja 3. Nieodpłatna naprawa i konserwacja 1. Najem, użyczenie, leasing operacyjny Inne formy czasowego użytkowania 2. 4. Transakcje w związku z przetwarzaniem na mocy umowy (5) lub naprawy (z wyjątkiem operacji rejestrowanych kodem 7) 5. Transakcje po przetworzeniu na mocy umowy (5) lub naprawie (6) (z wyjątkiem operacji rejestrowanych kodem 7) 6. Transakcje niezwiązane z przeniesieniem prawa własności, takie jak naj- em, użyczenie, leasing operacyjny (7) i inne rodzaje czasowego użytko- wania (8), z wyjątkiem przetwarzania na mocy umowy i napraw (dostawa i zwrot) 7. Transakcje w ramach wspólnego programu obrony lub innego między- rządowego programu produkcji (np. Airbus) 8. Dostawa materiałów budowlanych i wyposażenia związanych z ogólną umową dotyczącą budownictwa lub inżynierii cywilnej (9) 9. Inne transakcje (1) Ta pozycja obejmuje większość operacji przywozu i wywozu, tzn. transakcji, w których: — prawo własności jest przenoszone z rezydenta na nierezydenta, oraz — dokonywana jest lub będzie zapłata lub wynagrodzenie w naturze. Należy zauważyć, że odnosi się to również do towarów wysłanych między jednostkami tego samego przedsiębiorstwa lub tej samej grupy przedsiębiorstw i w odniesieniu do towarów wysłanych od/do centralnych magazynów dystrybucji, o ile nie występują płatności lub inne rekompensaty (w takim przypadku tego rodzaju transakcja powinna być ujęta pod pozycją 3). (2) W tym części zapasowe i pozostałe materiały odtworzeniowe na zasadzie odpłatności. (3) W tym z leasing finansowy: raty leasingowe są obliczane w taki sposób, aby pokryć całość lub prawie całość wartości wszystkich towarów. Ryzyka i korzyści z prawa wła- sności są przenoszone na korzystającego. Po zakończeniu umowy korzystający staje się prawnym właścicielem towarów. (4) Zwrot i zastąpienie wysłanych towarów pierwotnie zarejestrowanych w pozycji 3 do 9 kolumny A należy zapisać w odpowiednich pozycjach. (5) Procesy uszlachetniania (pod dozorem celnym lub nie) objęte pozycją 4 i 5 kolumny A należy ująć procesy uszlachetniania dokonywane na mocy umowy. Procesy uszla- chetniania dokonywane na rachunek własny są nieobjęte tymi pozycjami i powinny być umieszczone w kolumnie A pod pozycją 1. (6) Naprawy powodujące przywrócenie towarom ich pierwotnej funkcji; może to być związane z rozbudową lub udoskonaleniem. (7) Leasing operacyjny: każda umowa najmu, inna niż leasing finansowy (patrz uwaga 3). (8) Pozycja ta obejmuje towary, które są wywożone/przywożone z zamiarem następnie powrotnego wywozu lub przywozu bez jakiekolwiek zmiany prawa własności. (9) Transakcje rejestrowane w pozycji 8 kolumny A dotyczą towarów, które nie są odrębnie fakturowane, ale dla których jest wystawiana pojedyncza faktura obejmująca war- tość prac ogółem. Jeśli taki przypadek nie ma miejsca, transakcje rejestruje się w pozycji 1. ” 02/t. 7 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 141 ZAŁĄCZNIK III „ZAŁĄCZNIK 43 FORMULARZ T2M ” 02/t. 7 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 145 ZAŁĄCZNIK IV „ZAŁĄCZNIK 44 UWAGI (dołączyć do karnetu zawierającego formularze T2M) I. 1. Uwagi ogólne Celem stosowania formularzy T2M jest potwierdzenie, w chwili wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty, wspólnotowego statusu produktów połowów morskich złowionych poza wodami terytorialnym państwa lub obszaru niestanowiącego części obszaru celnego Wspólnoty oraz towarów uzyskanych z wymienionych produktów w wyniku ich przetworzenia na pokładzie tego statku, innego wspólnotowego statku rybackiego lub wspólnotowego statku przetwórni. 2. Wspólnotowy statek rybacki jest statkiem zarejestrowanym w części obszaru Państwa Członkowskiego stanowiącego część obszaru celnego Wspólnoty i pływającym pod banderą Państwa Członkowskiego, który dokonuje połowu wymienionych produktów i, w zależności od przypadku, ich przetworzenia na pokładzie. Wspólnotowy statek przetwórnia jest statkiem zarejestrowanym na tych samych warunkach, dokonującym wyłącznie przetworzenia przeładowanych produktów. 3. Niniejszy karnet składa się z dziesięciu formularzy, z których każdy zawiera jeden oryginał i jedną kopię. Kopie nie powinny być oderwane od karnetu. 4. 5. Karnet należy przedstawić na każde żądanie organów celnych. Karnet należy zwrócić organom celnym, które go wydały w przypadku gdy statek, którego dotyczy, nie spełnia już przewidzianych warunków, jeżeli jego wszystkie formularze zostały wykorzystane lub upłynął termin jego ważności. II. Uwierzytelnianie formularzy T2M 6. Formularze należy wypełniać na maszynie lub w sposób czytelny odręcznie; w tym drugim przypadku, należy je wypełniać tuszem, literami drukowanymi. Nie mogą one nosić śladów zdrapań ani dopisków. Zmiany nanoszone na formularzu muszą zostać dokonane poprzez wykreślenie błędnych danych i dopisanie, o ile zaistnieje taka potrzeba, pożądanych. Każda w ten sposób dokonana poprawka, musi zostać potwierdzona przez osobę, która podpisała zgłoszenie zawierające poprawkę. 7. Pola 1–3 formularza powinny zostać wypełnione przez osobę zainteresowaną w języku, w którym wydrukowany został formularz. Pola 4–12 należy wypełnić w jednym z języków urzędowych Wspólnoty. 8. Ważność formularzy T2M karnetu zapewnia umieszczenie w polu A oryginału i kopii potwierdzenia organu właściwego dla rejestracji wspólnotowego statku rybackiego, dla którego przeznaczony jest karnet, i na okres dwóch lat, licząc od daty umieszczonej na stronie 2 okładki karnetu III. Wykorzystanie formularzy T2M 9. Kapitan wspólnotowego statku rybackiego wypełnia pola 4, 5 i/lub 6, 7, 8 oraz wypełnia i podpisuje oświadczenie z pola 9 oryginału i kopii, w każdym przypadku: — wyładunku produktów rybołówstwa i/lub towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia wymienionych produktów na pokładzie w porcie znajdującym się na obszarze celnym Wspólnoty lub w innym porcie, z którego wypłynął w kierunku tego obszaru, — przeładunek wymienionych produktów i/lub towarów na inny wspólnotowy statek rybacki lub wspólnotowy statek przetwórnię — na pokładzie którego produkty poddane zostają przetworzeniu — lub na każdy inny statek — bez dokonywania jakiegokolwiek przetworzenia — który dokonuje ich przewozu, bądź bezpośrednio do portu znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty, bądź do innego portu, z którego wypłyną w kierunku tego obszaru. W tym przypadku kapitan ten i kapitan statku, na który przeładowuje się towar, wypełnia i podpisuje pole 10 oryginału i kopii. 10. O ile zaistnieje taka potrzeba, kapitan statku określonego powyżej, na który przeładowane zostały produkty ze wspólnotowego statku rybackiego w celu ich przetworzenia na pokładzie, wypełnia pola 6, 7 i 8 oraz wypełnia i podpisuje oświadczenie z pola 11 oryginału, przy: — wyładunku towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia dokonanego na pokładzie w porcie znajdującym się na obszarze celnym Wspólnoty lub innym porcie, z którego wypłyną w kierunku tego obszaru, 146 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 7 — przeładunku wymienionych towarów na każdy inny statek, który przewozi je bez dokonywania jakiegokolwiek przetworzenia, bądź bezpośrednio do portu znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty, bądź do innego portu, z którego wypłyną w kierunku tego obszaru. W tym przypadku, kapitan ten i kapitan statku, na który dokonywany jest przeładunek wypełnia i podpisuje pole 12 oryginału. 11. Jeżeli produkty lub towary zostały przewiezione do państwa lub obszaru niestanowiącego części obszaru celnego Wspólnoty przed wysłaniem ich na ten obszar, organy celne tego państwa lub terytorium muszą wypełnić i podpisać pole 13 formularza. W przypadku gdy niektóre partie produktów lub towarów nie zostają wysyłane na obszar celny Wspólnoty, w polu »Uwagi« formularza należy podąć nazwę, rodzaj, masę całkowita i przeznaczenie przypisane partiom tych produktów lub towarów. 12. Oryginał formularza T2M towarzyszy produktom i/lub towarom przy przeładunku i wysyłce na obszar celny Wspólnoty. IV. Stosowanie »wyciągów« z formularzy T2M Jeżeli produkty i/lub towary przewiezione zostały do państwa lub na terytorium niestanowiące części obszaru celnego Wspólnoty, w celu ich późniejszej przesyłki w partiach na ten obszar: 13. Liczba formularzy oryginałów T2M odpowiadająca liczbie wymienionych przesyłek, zostaje wyrwana z karnetu statku rybackiego, z którego pochodzą wymienione produkty i/lub towary i opatrzona wyraźnym napisem »Wyciąg« oraz odniesieniem do pierwotnego formularza T2M. Na kopiach »wyciągów« pozostałych w karnecie umieszcza się również takie potwierdzenia. 14. W przypadku każdej przesyłki partiami: — pola 4, 5 i/lub 6, 7, 8 formularza »Wyciąg« T2M należy wypełnić podając ilości produktów i/lub towarów będących przedmiotem przesyłki, — pole 13 oryginału formularza »Wyciąg« musi być wypełnione, poświadczone i podpisane przez organy celne wymienionego państwa lub terytorium, — w polu »Uwagi« pierwotnego formularza T2M należy podąć liczbę i rodzaj opakowań, masę całkowitą, miejsce przeznaczenia przesyłki oraz numer wyciągu, — formularz »Wyciąg« towarzyszy przesyłce produktów i/lub towarów. 15. Z chwilą, gdy wszystkie produkty i/lub towary będące przedmiotem pierwotnego formularza T2M zostają wysłane na obszar celny Wspólnoty, pole 13 tego formularza zostaje wypełnione, poświadczone i podpisane przez organy celne tego państwa lub terytorium. Formularz ten zostaje odesłany do urzędu celnego, który wydał karnet T2M. W przypadku gdy niektóre partie produktów lub towarów nie zostają wysłane na obszar celny Wspólnoty, liczbę, nazwę, masę całkowitą i przeznaczenie przypisane wymienionym produktom lub towarom należy podąć w polu »Uwagi« formularza. V. Zamknięcie formularzy T2M 16. Każdy pierwotny formularz T2M lub jego »Wyciąg« należy przedstawić w urzędzie wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty produktów i towarów, na które jest wystawiony. Niezależnie od tego, jeżeli wprowadzenie dokonywane jest w ramach procedury tranzytu, który rozpoczął się poza tym obszarem, formularz należy przedstawić w urzędzie celnym przeznaczenia tej procedury. ” 02/t. 7 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 147 W załącznikach 63, 64 i 65 wprowadza się następujące zmiany: ZAŁĄCZNIK V Oddzielenie drugiej i trzeciej części pola: — pola 33 karty kontrolnej T5, — pola 33 karty kontrolnej T5 bis i — kolumny „pozycja towarowa” listy towarowej T5 zostaje przesunięte o jedną dziesiątą cala (2,54 mm) w lewo. 148 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 7 W załączniku 79 pozycje 12 i 13 otrzymują brzmienie: ZAŁĄCZNIK VI Lp. „12 Kod CN i nazwa produktów kompensacyjnych Proces uszlachetnienia w wyniku, którego zostają uzyskane 0504 00 00 — Jelita, pęcherze i żołądki zwierzęce (inne niż rybie) całe lub w kawał- kach Ubój i podział zwierząt z działu I 22 ex 0511 99 — Podroby otrzymane w wyniku operacji wymienionych w kolum- nie 3 Ubój zwierząt z działu I oraz każda obróbka i przetwarzanie mięsa” 02/t. 7 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 149 W załączniku 87 wprowadza się następujące zmiany: ZAŁĄCZNIK VII Kolumna I Kolumna II Lp. Towary, które mogą być przetwarzane pod kontrolą celną Przetworzenia, których można dokonywać „15 Olej rycynowy objęty podpozycją 1515 30 90 Przetwarzanie w celu uzyskania: — Uwodornionego oleju rycynowego (zwanego »Opalwax«) z podpozycji 1516 20 10 — Kwasu 12-hydroksystearynowego (o czystości podpozycją objętego 90 %) poniżej 3823 19 10 — Kwasu 12-hydroksystearynowego (o czystości podpozycją objętego 90 %) powyżej 2918 19 90 — Gliceryny objętej podpozycją 2905 45 00” 150 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 02/t. 7 W załączniku 108 wprowadza się następujące zmiany: Tekst po „REPUBLIKA GRECKA” otrzymuje brzmienie: ZAŁĄCZNIK VIII „Strefa wolnocłowa Pireus, strefa wolnocłowa Saloniki. ”


title: Smernica Rady 96/16/ES z 19. marca 1996 o štatistických zisťovaniach o mlieku a mliečnych výrobkoch

eurovoc_concepts:
EU statistics
agricultural holding
agricultural statistics
exchange of information
milk
production statistics

formats: html pdf print

text: 492 SK Úradný vestník Európskej únie 03/zv. 18 31996L0016 28. 3. 1996 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV L 78/27 SMERNICA RADY 96/16/ES z 19. marca 1996 o štatistických zisťovaniach o mlieku a mliečnych výrobkoch RADA EURÓPSKEJ ÚNIE, so zreteľom na Zmluvu o založení Európskeho spoločenstva, a to najmä na článok 43 tejto zmluvy, keďže v záujme ľahšieho vykonávania ustanovení tejto smer- nice je vhodné pokračovať v úzkej spolupráci medzi členskými štátmi a Komisiou, a to najmä v rámci Stáleho výboru pre poľnohospodársku štatistiku, ktorý bol založený rozhodnutím 72/279/EHS (4), so zreteľom na návrh Komisie (1), so zreteľom na stanovisko Európskeho parlamentu (2), keďže smernica Rady 72/280/EHS z 31. júla 1972 o štatistic- vykonávať kých zisťovaniach, ktoré majú členské o mlieku niekoľkokrát zmenená zmien a doplnkov je v záujme priehľadnosti potrebné preformulovať ustanovenia uvedenej smernice; bola svetle nových a mliečnych a doplnená; výrobkoch (3), keďže štáty vo o spoločnej spoločenstva keďže na vykonávanie svojich povinností v zmysle zmluvy a ustanovení trhu s mliekom a mliečnymi výrobkami Komisia potrebuje spoľah- livé informácie o produkcii a využívaní mlieka, ako aj pravi- delné a spoľahlivé krátkodobé informácie o dodávkach mlieka do podnikov, ktoré upravujú alebo spracúvajú mlieko, ako aj o výrobe mliečnych výrobkov v členských štátoch; organizácii keďže štatistické zisťovania o produkcii a využívaní mlieka na poľnohospodárskych farmách by sa mali uskutočňovať podľa jednotných kritérií a veľmi podrobne a keďže vo všetkých členských štátoch by sa mali uskutočňovať mesačné zisťovania v podnikoch, ktoré spracúvajú mlieko; keďže v záujme toho, aby sa získali porovnateľné výsledky, mali by sa stanoviť spoločné kritériá na rozsah, sledované cha- rakteristiky a postup vykonávania zisťovania; keďže skúsenosti, ktoré sa nadobudli pri vykonávaní predchá- dzajúcich pravidiel, ukazujú, že by bolo vhodné ustanovenia zjednotiť, a to najmä zrušením požiadavky na poskytovanie týždenných výsledkov; PRIJALA TÚTO SMERNICU: Článok 1 Členské štáty: 1. vykonávajú zisťovania štatistických jednotiek uvedených v článku 2 za účelom získania údajov uvedených v článku 4 a o mesačných, ročných a trojročných výsledkoch infor- mujú Komisiu; 2. vykonávajú ročné zisťovania produkcie mlieka a jeho využitia na poľnohospodárskych farmách, ako sa to definuje v súlade s postupmi ustanovenými v článku 7; 3. so súhlasom Komisie môžu používať údaje z iných úrad- ných zdrojov. Článok 2 Zisťovania, na ktoré sa odvoláva článok 1 ods. 1, sa vzťahujú na: 1. podniky alebo poľnohospodárske farmy, ktoré vykupujú neodstredené mlieko, alebo v niektorých prípadoch mliečne výrobky, buď priamo od poľnohospodárskych fariem, alebo od podnikov, na ktoré sa odvoláva bod 2 so zámerom spra- covať ich na mliečne výrobky; 2. podniky, ktoré zvážajú mlieko alebo smotanu za tým účelom, aby ich čiastočne alebo úplne, bez ďalšieho spraco- vania, dodali podnikom, na ktoré sa odvoláva bod 1. Členské štáty prijmú všetky náležité opatrenia, aby sa, pokiaľ je to možné, predišlo duplicitnému vykazovaniu výsledkov. Článok 3 keďže vzhľadom na rastúci význam obsahu bielkovín v mlieč- nych výrobkoch sa musia podniknúť primerané kroky; (1) Ú. v. ES C 321, 1. 12. 1995, str. 6. (2) Ú. v. ES C 32, 5. 2. 1996. (3) Ú. v. ES L 179, 7. 8. 1972, str. 2. Smernica v poslednom paltnom znení Aktu o pri-stúpení z roku 1994. 1. Na účel tejto smernice mlieko znamená mlieko kravské, ovčie, kozie alebo byvolie. Mesačné zisťovania, ktoré ustanovuje článok 4 ods. 1. písm. a), sa vzťahujú len na kravské mlieko a výrobky vyrobené výhradne z kravského mlieka. (4) Ú. v. ES L 179, 7. 8. 1972, str. 1. 03/zv. 18 SK Úradný vestník Európskej únie 493 2. Zoznam mliečnych výrobkov, na ktoré sa zisťovania vzťa- hujú, sa prijme v súlade s postupom, ktorý ustanovuje článok 7. Tento zoznam možno rovnakým postupom zmeniť a doplniť. 3. Štandardné definície používané pri oznamovaní výsledkov za rozličné výrobky sa vypracujú v súlade s postupom ustano- veným v článku 7. Článok 4 Zisťovania uvedené v článku 1 ods. 1, musia poskytovať 1. aspoň informácie uvedené v bodoch a), b) a c) nižšie. Dotazníky sa zostavujú takým spôsobom, aby sa predišlo dupli- cite. Ide o údaje: a) mesačne: Článok 5 Bez toho, aby bol dotknutý prvý pododsek, zisťovania, na 1. ktoré sa odvoláva článok 1 ods. 1, sa vykonávajú vyčerpávajúco, ak ide o mliekárne podieľajúce sa na celkovom množstve mlieka nakúpeného v určitom členskom štáte aspoň 95 %, pričom bilancia sa odhaduje na základe reprezentatívnych výberových zisťovaní alebo z iných zdrojov. Členské štáty môžu vykonávať mesačné zisťovania, ktoré sa uvádzajú v článku 4 ods. 1. písm. a), vo forme výberových zisťovaní. V takom prípade chyba výberového zisťovania nesmie prekročiť 1 % z celkového množstva mlieka nakúpe- ného v určitom členskom štáte (na intervale spoľahlivosti 68 %). 2. Členské štáty prijmú všetky náležité opatrenia na to, aby získali komplexné a dostatočne presné výsledky. Vo forme metodologickej správy predkladajú Komisii všetky informácie, ktoré umožňujú posúdiť presnosť odovzdávaných výsledkov, a to najmä: a) použité dotazníky; i) množstvo a obsah tuku v nakúpenom mlieku a smo- tane, ako aj obsah tuku v nakúpenom kravskom mlieku; ii) množstvo vybraných výrobkov z čerstvého mlieka spra- covaných alebo na distribúciu, ako aj množstvo vybra- ných spracovaných mliečnych výrobkov; b) predbežné opatrenia zabraňujúce duplicitnému započíta- vaniu; c) metodiku, ktorá sa použila pri prenose údajov z dotazníka do štatistických tabuliek spoločenstva. b) ročne: i) množstvo využiteľného mlieka a smotany, obsah tuku a bielkovín v nich; ii) množstvo výrobkov z čerstvého mlieka, spracovaných a pripravených na distribúciu, ako aj množstvo ostat- ných spracovaných mliečnych výrobkov v členení podľa druhu; iii) využívanie surovín vo forme neodstredeného a odstre- deného mlieka a množstvo tukov, ktoré sa používajú na výrobu mliečnych výrobkov; c) trojročne: (počínajúc 31. decembrom 1997): počet štatistických jednotiek, na ktoré sa odvoláva článok 2, v členení podľa veľkostných kategórií. So zámerom do troch rokov od nadobudnutia účinnosti 2. tejto smernice analyzovať možnosť rozšírenia štatistickej infor- mácie, na ktorú sa odvoláva bod (b), o údaje týkajúce sa obsahu bielkovín v hlavných druhoch mliečnych výrobkov, členské štáty v tomto období vykonajú úvodné zisťovania za účelom dosiahnutia tohto cieľa. V súlade s postupom podľa článku 7 Komisia vypracuje pre každý z týchto troch rokov plán práce. Členské štáty každoročne predkladajú Komisii správu o reali- zácii tohto plánu, vrátane dostupných štatistických údajov a informácií, ktoré sú potrebné na jej výklad. správy, a spoľahlivosť údajov dostupnosť Metodologické a čokoľvek iné, čo súvisí s vykonávaním tejto smernice, sa jedenkrát ročne skúma v rámci príslušnej pracovnej skupiny pri Stálom výbore pre poľnohospodársku štatistiku. Prvá meto- dologická správa sa Komisii zasiela najneskôr do konca roka, v ktorom nadobudla účinnosť táto smernica. Článok 6 Tabuľky na prenos údajov sa 1. s postupom, ktorý ustanovuje článok 7. zhotovujú v súlade Tieto tabuľky možno tým istým postupom zmeniť alebo doplniť. 2. V súlade s ustanoveniami nariadenia Rady (Euratóm, EHS) č. 1588/90 z 11. júna 1990 o odovzdávaní údajov, na ktoré sa vzťahuje utajenosť štatistických údajov, členské štáty odovzdávajú Štatistickému úradu Európskych spoločenstiev (1) výsledky, na ktoré sa odvoláva odsek 3, vrátane údajov, ktoré sa podľa vnútroštátnych právnych noriem alebo pravidiel uplat- ňovaných v súvislosti s utajenosťou štatistických údajov, pova- žujú za utajené. (1) Ú. v. ES L 151, 15. 6. 1990, str. 1. 494 SK Úradný vestník Európskej únie 03/zv. 18 Po zosumarizovaní údajov členské štáty zašlú Komisii 3. v čo najkratšom termíne, no najneskôr: a) štyridsaťpäť dní po uplynutí sledovaného mesiaca mesačné výsledky, na ktoré sa odvoláva článok 4 ods. 1. písm. a); b) v júni roka, ktorý nasleduje po sledovanom roku: — ročné výsledky, na ktoré sa odvoláva článok 4 ods. 1. písm. b); Článok 8 Najneskôr 1. júla 1999 predloží Komisia Rade správu o skúse- nostiach, ktoré sa nadobudli pri vykonávaní tejto smernice. Súčasne predloží predovšetkým výsledky analýzy, na ktorú sa odvoláva v prípade potreby doplnené o návrhy konečných termínov. článok 4 ods. 2, Článok 9 — realizačnú správu, na ktorú sa odvoláva článok 4 ods. 2; c) v septembri roka, ktorý nasleduje po sledovanom roku, výsledky, na ktoré sa odvoláva článok 1 ods. 2 a článok 4 ods. 1. písm. c). 1. Platnosť od 1. januára 1997. smernice 72/280/EHS sa ruší s účinnosťou Odkazy na zrušenú smernicu 72/280/EHS sa považujú za 2. odkazy na túto smernicu. Komisia zhromaždí údaje zaslané 4. a oznámi im celkové výsledky. členskými štátmi Článok 7 Článok 10 Členské štáty príjmu zákony, iné právne predpisy a admi- 1. nistratívne opatrenia, ktoré sú potrebné na zosúladenie legisla- tívy s touto smernicou do 1. januára 1997. Bezodkladne o tom budú informovať Komisiu. V prípade, že je potrebné riadiť sa postupom, ktorý usta- 1. novuje tento článok, predseda Stáleho výboru pre poľnohospo- dársku štatistiku (odteraz len „výbor“) postúpi vec výboru, či už z vlastnej iniciatívy alebo na žiadosť určitého členského štátu. Tieto ustanovenia obsahujú odkaz na túto smernicu, ktorý sa uvedie buď v čase ich prijímania členskými štátmi, alebo pri príležitosti ich úradného uverejnenia. Spôsob, akým sa má uvádzať takýto odkaz, určia členské štáty. Zástupca Komisie predkladá výboru návrh opatrení, ktoré 2. sa majú prijať. Výbor vydá svoje stanovisko k návrhu v lehote, ktorej dĺžku určí predseda podľa naliehavosti príslušnej veci. Stanovisko sa vydáva väčšinou, ktorú ustanovuje článok 148 ods. 2 zmluvy, ak ide o rozhodnutie, ktoré musí Rada prijať na návrh Komisie. Hlasovanie zástupcov členských štátov vo výbore sa zvažuje spôsobom, ktorý určuje uvedený článok. Predseda sa na hlasovaní nezúčastňuje. Členské štáty oboznámia Komisiu so znením hlavných 2. ustanovení vnútroštátneho práva, ktoré príjmu v oblasti, ktorú upravuje táto smernica. Článok 11 Táto smernica nadobúda účinnosť na dvadsiaty deň po jej zverejnení v Úradnom vestníku Európskych spoločenstiev. 3. a) Komisia prijme navrhované opatrenia, ak sú v súlade so stanoviskom výboru. Táto smernica je adresovaná členským štátom. Článok 12 b) Ak navrhované opatrenia nie sú v súlade so stanoviskom výboru, alebo ak sa nevydá žiadne stanovisko, Komisia bezodkladne predloží Rade návrh opatrení, ktoré sa majú prijať. Rada koná na základe kvalifikovanej väčšiny. c) V prípade, že Rada do troch mesiacov odo dňa, v ktorý jej bol návrh postúpený, v tejto veci nekonala, navrho- vané opatrenia prijme Komisia. V Bruseli 19. marca 1996. Za Radu predseda W. LUCHETTI


title: Rådets forordning (EF) nr. 499/96 af 19. marts 1996 om åbning af forvaltning af fællesskabstoldkontingenter for visse fiskerivarer og for levende heste med oprindelse i Island

eurovoc_concepts:
Iceland
equidae
fishery product
import (EU)
live animal
originating product
tariff quota

text: L_1996075DA. 01000801. xml 23. 3. 1996    DA Den Europæiske Unions Tidende L 75/8 RÅDETS FORORDNING (EF) Nr. 499/96 af 19. marts 1996 om åbning af forvaltning af fællesskabstoldkontingenter for visse fiskerivarer og for levende heste med oprindelse i Island RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, særlig artikel 113, under henvisning til forslag fra Kommissionen, og ud fra følgende betragtninger: Der er indgået en overenskomst mellem Det Europæiske Økonomiske Fællesskab og Republikken Island (1); som følge af Østrigs, Finlands og Sveriges tiltrædelse bør ovennævnte overenskomst tilpasses, især under hensyntagen til de samhandelsordninger, der fandtes for fiskerivarer, mellem Østrig, Finland og Sverige på den ene side og Island på den anden side; mellem Fællesskabet og Island er der derfor indgået en tillægsprotokol til ovennævnte overenskomst, godkendt ved afgørelse 96/147/EF (2) og en aftale i form af brevveksling, godkendt ved afgørelse 95/582/EF (3); i medfør af disse akter forpligter Fællesskabet sig til, for perioden 1. januar til 31. december hvert år, og på visse betingelser, at åbne fællesskabstoldkontingenter til nultold for visse varer med oprindelse i dette land; de pågældende toldkontingenter gælder på ubestemt tid, og af effektivitets- og forenklingshensyn forekommer det derfor hensigtsmæssigt at anvende denne forordning i en flerårig periode; af forenklingshensyn bør det fastsættes, at Kommissionen efter at have indhentet udtalelse fra Toldkodeksudvalget kan fastsætte ændringer og tekniske tilpasninger af denne forordning, der bliver nødvendige som følge af ændringer af den kombinerede nomenklatur og Taric-koderne, forlængelser af de toldmæssige foranstaltninger, tilpasninger, der bliver nødvendige som følge af indgåelse af protokoller eller brevvekslinger og ændringer af denne forordning med henblik på gennemførelse af enhver anden akt som led i overenskomsten samt tilpasninger af mængder, perioder og kontingentsatser, som vedtages af Rådet; der bør navnlig skabes sikkerhed for lige og kontinuerlig adgang for alle Fællesskabets importører til de nævnte kontingenter samt anvendelse uden afbrydelse af de for disse kontingenter fastsatte satser ved enhver indførsel af de pågældende varer i samtlige medlemsstater, indtil kontingenterne er opbrugt, og så længe aftalerne med Island herom finder anvendelse; Fællesskabet skal i henhold til sine internationale forpligtelser træffe beslutning om åbningen af toldkontingenter; med henblik på at sikre en effektiv forvaltning på fællesskabsplan af disse kontingenter er der intet til hinder for, at det tillades medlemsstaterne at trække de nødvendige mængder på kontingenterne svarende til de faktisk konstaterede indførsler; denne forvaltningsmetode kræver imidlertid et snævert samarbejde mellem medlemsstaterne og Kommissionen, som især skal kunne følge kontingenternes udnyttelsesgrad og underrette medlemsstaterne herom — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 1. Fra 1. januar til 31. december hvert år suspenderes tolden ved indførsel af de i denne forordning omhandlede varer med oprindelse i Island inden for rammerne af de fællesskabstoldkontingenter, som er anført herfor. 2. Indførslerne af fiskerivarer er kun omfattet af kontingentet, såfremt prisen franko grænse, der er omhandlet i artikel 22 i Rådets forordning (EØF) nr. 3759/92 af 17. december 1992 om den fælles markedsordning for fiskerivarer og akvakulturprodukter (4), mindst svarer til den referencepris, som Fællesskabet eventuelt har fastsat for de pågældende varer eller varekategorier. 3. Protokol nr. 3 angående definition af begrebet »varer med oprindelsesstatus« og angående metoderne for administrativt samarbejde, der er knyttet til overenskomsten mellem det Europæiske Økonomiske Fællesskab og Republikken Island, som senest ændret ved afgørelse 1/94 truffet af Den Blandede Komité EF-Island (5), finder anvendelse. Artikel 2 De i artikel 1 omhandlede toldkontingenter forvaltes af Kommissionen, der kan træffe alle hensigtsmæssige administrative foranstaltninger for at sikre en effektiv forvaltning af dem. Artikel 3 Såfremt en importør i en medlemsstat indgiver en angivelse om overgang til fri omsætning med anmodning om præferencebehandling for en vare, der er omhandlet i denne forordning, og såfremt toldmyndighederne antager denne angivelse, trækker den pågældende medlemsstat ved meddelelse til Kommissionen på den relevante kontingentmængde en mængde svarende til behovet. Anmodningerne om sådanne træk med oplysning om datoen for antagelsen af de nævnte angivelser skal straks fremsendes til Kommissionen. Sådanne træk tillades af Kommissionen afhængigt af datoen for, hvornår toldmyndighederne i den pågældende medlemsstat har antaget angivelserne om overgang til fri omsætning, og forudsat at den resterende kontingentmængde giver mulighed herfor. Såfremt en medlemsstat ikke udnytter de trukne mængder, tilbagefører den snarest muligt disse til den tilsvarende kontingentmængde. Såfremt de mængder, der er anmodet om, overstiger den disponible rest af kontingentmængden, sker tildelingen i forhold til de mængder, der er anmodet om. Kommissionen underretter medlemsstaterne om de foretagne træk. Artikel 4 Hver medlemsstat sikrer importørerne af de pågældende varer lige og kontinuerlig adgang til toldkontingenterne, så længe restmængderne af kontingenterne tillader det. Artikel 5 1. De nødvendige bestemmelser for anvendelsen af denne forordning, særlig a) de tekniske ændringer og tilpasninger, der bliver nødvendige som følge af ændringer af den kombinerede nomenklatur og Taric-koderne b) de tilpasninger, der bliver nødvendige som følge af Rådets indgåelse af protokoller eller brevvekslinger mellem Fællesskabet og Island inden for rammerne af den i denne forordning omhandlede overenskomst c) forlængelser af de toldmæssige foranstaltninger i overensstemmelse med bestemmelserne i den i denne forordning omhandlede overenskomst d) de tilpasninger af mængder, perioder og kontingentsatser, der bliver nødvendige som følge af afgørelser truffet af Rådet, og e) de ændringer af denne forordning, der bliver nødvendige med henblik på gennemførelsen af enhver anden akt som led i den i denne forordning omhandlede overenskomst vedtages efter proceduren i artikel 6, stk. 2. 2. De bestemmelser, som vedtages i henhold til stk. 1, giver ikke Kommissionen ret til: — at overføre præferencemængder fra én kontingentperiode til en anden — at ændre de i aftalerne eller protokollerne fastsatte tidsplaner — at overføre mængder fra ét toldkontingent til et andet — at åbne og forvalte toldkontingenter, der følger af nye aftaler — at vedtage retsforskrifter om forvaltning af kontingenter, hvortil der kræves importlicenser. Artikel 6 1. Kommissionen bistås af Toldkodeksudvalget, der er nedsat ved artikel 247 i forordning (EØF) nr. 2913/92 (6). 2. Kommissionens repræsentant forelægger udvalget et udkast til de foranstaltninger, der skal vedtages. Udvalget afgiver en udtalelse om dette udkast inden for en frist, som formanden kan fastsætte under hensyntagen til, hvor meget det pågældende spørgsmål haster. Udtalelsen vedtages med det flertal, som er fastsat i traktatens artikel 148. stk. 2, for vedtagelse af afgørelser, som Rådet skal træffe efter forslag fra Kommissionen. Under afstemninger i udvalget tillægges de stemmer, der afgives af repræsentanterne for medlemsstaterne, den vægt, der er fastlagt i nævnte artikel. Formanden deltager ikke i afstemningen. Kommissionen vedtager foranstaltninger, der straks finder anvendelse. Hvis de ikke er i overensstemmelse med den af udvalget afgivne udtalelse, underrettes Rådet dog straks af Kommissionen om disse foranstaltninger. I så fald gælder følgende: — Kommissionen udsætter gennemførelsen af de foranstaltninger, de har truffet afgørelse om, i et tidsrum på tre måneder regnet fra datoen for denne underretning — Rådet kan med kvalificeret flertal træffe en anden afgørelse inden for det tidsrum, der er nævnt i første led. 3. Udvalget kan behandle alle spørgsmål vedrørende anvendelsen af denne forordning, som rejses af formanden enten på eget initiativ eller på anmodning af en medlemsstat. Artikel 7 Medlemsstaterne og Kommissionen sikrer i nært samarbejde, at denne forordning overholdes. Artikel 8 Denne forordning træder i kraft dagen efter offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Den anvendes fra den 1. januar 1995. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat. Udfærdiget i Bruxelles, den 19. marts 1996. På Rådets vegne W. LUCHETTI Formand (1)  EFT nr. L 301 af 31. 12. 1972, s. 2. (2)  EFT nr. L 34 af 13. 2. 1996, s. 33. (3)  EFT nr. L 327 af 30. 12. 1995, s. 17. (4)  EFT nr. L 388 af 31. 12. 1992, s. 1. Forordningen er senest ændret ved forordning (EF) nr. 3318/94 (EFT nr. L 350 af 31. 12. 1994, s. 15). (5)  EFT nr. L 204 af 6. 8. 1994, s. 62. (6)  EFT nr. L 302 af 19. 10. 1992, s. 1. Forordningen er ændret ved tiltrædelsesakten af 1994. BILAG Løbenummer KN-kode Taric-kode Varebeskrivelse Kontingentmængde (tons) Kontingentsats ( %) 09. 0791 0101 19 10 — Heste, levende 100 stk. 0 0101 19 90 — 09. 0793 0302 12 00 — Laks, fersk eller kølet 50 0 0304 10 13 — Filet af laks, fersk eller kølet 0304 20 13 — Filet af laks, frosset 09. 0794 0302 23 00 — Tunge, fersk eller kølet 250 0 0302 29 — Glashvare og andre fladfisk, ferske eller kølede 0302 69 85 — Blåhvilling, fersk eller kølet 0303 32 00 — Rødspætte, frosset 0303 79 96 — Andre saltvandsfisk, frosne 0304 10 19 — Filet af andre ferskvandsfisk, fersk eller kølet 0304 10 33 — Filet af sej (Pollachius virens), fersk, kølet eller frosset 0304 10 35 — Filet af rødfisk (sebastes-arter), fersk eller kølet ex  03041038 03041038 *10 *20 *50 *90 Filet af andre saltvandsfisk, undtagen sild og makrel, fersk eller kølet 0304 10 98 — Fiskekød af andre saltvandsfisk, fersk eller kølet 0304 20 19 — Filet af andre ferskvandsfisk, frosset 0304 90 35 — Fiskekød, frosset, af torsk af arten Gadus macrocephalus 0304 90 38 — Fiskekød, frosset, af arten Gadus morhua 0304 90 39 — Fiskekød, frosset, af arten Gadus orac og fiskekød, frosset af arten Boreogadus saida 0304 90 41 — Fiskekød, frosset, af sej 0304 90 47 — Fiskekød, frosset af kulmule (Merluccius-arter) 0304 90 59 — Fiskekød, frosset, af blåhvilling ex  03049097 03049097 *31 *39 *50 *60 *70 *80 *90 Fiskekød, frosset, af andre saltvandsfisk, undtagen makrel 09. 0795 0305 61 00 — Sild, saltet, men ikke tørret eller røget, og sild i saltlage 1 750 0 09. 0796 0306 19 30 — Jomfruhummer (Nephrops norvegicus) frosset 50 0 09. 0797 1604 12 91 — Sild, tilberedt eller konserveret, andre varer, i hermetisk lukkede emballager 2 400 0 1604 12 99 — Sild, tilberedt eller konserveret, andre varer, i andre tilfælde 09. 0798 1604 19 98 — Andre fisk, tilberedt eller konserveret, hele eller i stykker 50 0 ex  16042090 16042090 *20/80 *30/80 *35/80 *50/80 *90/80 Kød af andre fisk, tilberedt eller konserveret, undtagen sild og makrel