พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวนเขตอำนาจและวันเปิดทำการของศาลแขวงในบางจังหวัด พ.ศ. 2500
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดจำนวน เขตอำนาจ
และวันเปิดทำการของศาลแขวง
ในบางจังหวัด พ.ศ. ๒๕๐๐
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๐
เป็นปีที่ ๑๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดจำนวน เขตอำนาจ
และวันเปิดทำการของศาลแขวง
ในบางจังหวัด

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕
และมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.
๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
เขตอำนาจ และวันเปิดทำการของศาลแขวงในบางจังหวัด พ.ศ. ๒๕๐๐

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล
มีเขตอำนาจในอำเภอพระนครศรีอยุธยา และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐
เป็นต้นไป

มาตรา ๔
ในจังหวัดลพบุรี ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองลพบุรี
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๕
ในจังหวัดชลบุรี ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองชลบุรี
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๖
ในจังหวัดนครราชสีมา ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล
มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองนครราชสีมา และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐
เป็นต้นไป

มาตรา ๗ ในจังหวัดสุรินทร์
ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสุรินทร์ และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๘
ในจังหวัดอุบลราชธานี ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล
มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองอุบลราชธานี และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐
เป็นต้นไป

มาตรา ๙
ในจังหวัดอุดรธานี ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองอุดรธานี
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๑๐
ในจังหวัดขอนแก่น ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองขอนแก่น
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๑๑
ในจังหวัดเชียงใหม่ ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองเชียงใหม่
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๑๒
ในจังหวัดลำปาง ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองลำปาง
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๑๓
ในจังหวัดพิษณุโลก ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองพิษณุโลก
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๑๔
ในจังหวัดนครสวรรค์ ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองนครสวรรค์
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๑๕
ในจังหวัดราชบุรี ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองราชบุรี
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๑๖
ในจังหวัดสุพรรณบุรี ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๑๗
ในจังหวัดนครศรีธรรมราช ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล
มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ.
๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๑๘
ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล
มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ.
๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๑๙
ในจังหวัดสงขลา ให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสงขลา
และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

มาตรา ๒๐
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป. พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙
มาตรา ๓
กำหนดให้ตั้งศาลแขวงตามกฎหมายว่าด้วยพระธรรมนูญศาลยุติธรรมขึ้นในทุกจังหวัด
ในจังหวัดหนึ่งจะมีศาลแขวงกี่ศาล และมีเขตอำนาจเพียงใด
และเปิดทำการเมื่อใดให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา ในระยะแรกนี้สมควรกำหนดจำนวน
เขตอำนาจ และวันเปิดทำการของศาลแขวงในบางจังหวัด
โดยให้แต่ละศาลมีเขตอำนาจเฉพาะเขตอำเภอเมืองของจังหวัดนั้น ๆ


























ศุภกรณ/ผู้จัดทำ
๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๓

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๔/ตอนที่
๔๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๓๐ พฤษภาคม ๒๕๐๐