กฎกระทรวง ฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2527) ออกตามความในพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. 2511
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๒๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน
พ.ศ. ๒๕๑๑[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ และมาตรา ๓๒
แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๑๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑

ข้อ ๒
ผู้รับอนุญาตจัดหางานในประเทศจะเรียกหรือรับเงินค่าบริการจากลูกจ้างหรือนายจ้างหรือจากทั้งสองฝ่ายได้
เมื่อรวมแล้วต้องไม่เกินอัตราร้อยละยี่สิบห้าของจำนวนค่าจ้างรายเดือนที่ลูกจ้างจะได้รับจากนายจ้างในเดือนแรก
หรือในระยะเวลาสามสิบวันแรกที่ลูกจ้างเข้าทำงาน

ข้อ ๓
ผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศจะเรียกหรือรับเงินค่าบริการจากลูกจ้างหรือนายจ้างหรือจากทั้งสองฝ่ายได้
เมื่อรวมแล้วต้องไม่เกินจำนวนค่าจ้างรายเดือนที่ลูกจ้างจะได้รับจากนายจ้างในเดือนแรก
หรือในระยะเวลาสามสิบวันแรกที่ลูกจ้างเข้าทำงาน
โดยให้เรียกเก็บเงินค่าบริการได้เดือนละไม่เกินอัตราร้อยละยี่สิบห้าของจำนวนค่าจ้างดังกล่าว


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๗
พลเอก สิทธิ จิรโรจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้ฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปัจจุบันได้มีการจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศเพิ่มมากขึ้น
ซึ่งการจัดหางานดังกล่าวผู้ได้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศต้องเสียค่าใช้จ่ายและมีความรับผิดชอบสูง
สมควรปรับปรุงให้ผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศเรียกหรือรับค่าบริการในอัตราที่เป็นธรรม จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



























วิภา/ผู้จัดทำ
๖ มีนาคม ๒๕๕๕











[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๓๗/หน้า ๒๗/๒๒ มีนาคม ๒๕๒๗