ระเบียบคณะกรรมการส่งเสริมความเท่าเทียมระหว่างเพศว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ และจำนวนเงินในการชดเชยและเยียวยาผู้เสียหาย พ.ศ. 2559

ระเบียบคณะกรรมการส่งเสริมความเท่าเทียมระหว่างเพศ
ระเบียบคณะกรรมการส่งเสริมความเท่าเทียมระหว่างเพศ
ว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ
และจำนวนเงินในการชดเชยและเยียวยาผู้เสียหาย
พ.ศ. ๒๕๕๙
 

โดยที่พระราชบัญญัติความเท่าเทียมระหว่างเพศ
พ.ศ. ๒๕๕๘ กำหนดให้มีระเบียบว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ
และจำนวนเงินในการชดเชยและเยียวยาผู้เสียหายจากการถูกเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมระหว่างเพศตามที่คณะกรรมการส่งเสริมความเท่าเทียมระหว่างเพศกำหนด

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๐ (๗) และมาตรา ๒๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติความเท่าเทียมระหว่างเพศ พ.ศ. ๒๕๕๘
คณะกรรมการส่งเสริมความเท่าเทียมระหว่างเพศ จึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการส่งเสริมความเท่าเทียมระหว่างเพศ
ว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ และจำนวนเงินในการชดเชยและเยียวยาผู้เสียหาย พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ
๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ในระเบียบนี้
ผู้เสียหาย หมายความว่า
บุคคลซึ่งคณะกรรมการวินิจฉัยการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมระหว่างเพศได้วินิจฉัยว่าถูกเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมระหว่างเพศ
คณะกรรมการ วลพ. หมายความว่า
คณะกรรมการวินิจฉัยการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมระหว่างเพศ

ข้อ
๔ เมื่อคณะกรรมการ วลพ.
วินิจฉัยว่ามีการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมระหว่างเพศแก่ผู้เสียหาย
และผู้เสียหายมีคำขอให้มีการชดเชยและเยียวยา ให้คณะกรรมการ วลพ.
พิจารณากำหนดการชดเชยและเยียวยาที่เป็นการช่วยเหลือทางการเงิน หรือที่สามารถคำนวณเป็นเงินได้ไว้ในคำวินิจฉัย
ในการพิจารณาชดเชยและเยียวยาตามวรรคหนึ่ง
ให้คณะกรรมการ วลพ.
คำนึงถึงพฤติการณ์และความร้ายแรงของการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมระหว่างเพศ
และสภาพความเสียหายที่ผู้เสียหายได้รับ รวมถึงโอกาสที่ผู้เสียหายจะได้รับการบรรเทาความเสียหายโดยทางอื่นด้วย

ข้อ
๕ ในกรณีการชดเชยและเยียวยาผู้เสียหายโดยให้ความช่วยเหลือทางการเงินหรือสามารถคำนวณเป็นเงินได้
ให้คณะกรรมการ วลพ. พิจารณาจ่ายเงินชดเชยและเยียวยาผู้เสียหาย ดังต่อไปนี้
(๑)
ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้ในระหว่างที่ไม่สามารถประกอบการงานได้ตามปกติ
ให้จ่ายในอัตราวันละสามร้อยบาท
เป็นระยะเวลาไม่เกินหนึ่งปีนับแต่วันที่ไม่สามารถประกอบการงานได้ตามปกติ
(๒)
ค่าสูญเสียโอกาสที่เป็นค่าเสียหายในเชิงพาณิชย์ซึ่งสามารถคำนวณเป็นเงินได้แต่ไม่เกินสามหมื่นบาท
(๓)
ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องในการรักษาพยาบาล รวมทั้งค่าฟื้นฟูสมรรถภาพทางร่างกายและจิตใจ
ให้จ่ายเท่าที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินสามหมื่นบาท
(๔)
ค่าใช้จ่ายที่จำเป็นในการดำเนินคดี เช่น ค่าฤชาธรรมเนียมศาล และค่าทนายความ เป็นต้น
ให้จ่ายเท่าที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินสามหมื่นบาท
(๕)
การชดเชยและเยียวยาในรูปแบบหรือลักษณะอื่นนอกจาก (๑) (๒) (๓) และ (๔) ให้จ่ายเป็นเงินตามจำนวนที่คณะกรรมการ
วลพ. เห็นสมควร แต่ไม่เกินสามหมื่นบาท

ข้อ
๖ เมื่อคณะกรรมการ วลพ.
พิจารณาให้ความช่วยเหลือทางการเงินตามข้อ ๕ แล้ว ให้ผู้เสียหายยื่นคำขอรับการชดเชยและเยียวยาตามแบบ
ทพ. ๐๓ ภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยของคณะกรรมการ วลพ.

ข้อ
๗ การได้รับชดเชยและเยียวยาตามระเบียบนี้
ไม่เป็นการตัดสิทธิผู้เสียหายในอันที่จะฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดต่อศาลที่มีเขตอำนาจ

ข้อ
๘ ให้อธิบดีกรมกิจการสตรีและสถาบันครอบครัวรักษาการตามระเบียบนี้
และเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาดในกรณีที่มีปัญหาหรือข้อขัดแย้งเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๑๕
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
พลเรือเอก ณรงค์ พิพัฒนาศัย
รองนายกรัฐมนตรี
ประธานกรรมการส่งเสริมความเท่าเทียมระหว่างเพศ







ปริยานุช/จัดทำ
๔ เมษายน ๒๕๕๙

ชวัลพร/ตรวจ
๔ เมษายน ๒๕๕๙







[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๗๖ ง/หน้า ๕/๓๑ มีนาคม ๒๕๕๙