พระราชบัญญัติเงินคงคลัง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2495
พระราชบัญญัติ
เงินคงคลัง
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๔๙๕
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๕
เป็นปีที่ ๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติเงินคงคลัง
พ.ศ. ๒๔๙๑ ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติเงินคงคลัง
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๕

มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกบทวิเคราะห์ศัพท์คำว่า มติให้จ่ายเงินไปก่อน ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มติให้จ่ายเงินไปก่อน หมายความว่า มติของสภาผู้แทนราษฎรซึ่งได้ตราขึ้นไว้เป็นพระราชบัญญัติอนุญาตให้รัฐบาลจ่ายเงินเพื่อกิจการที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัตินั้นไปพลางก่อนจนกว่าจะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติงบประมาณหรือพระราชบัญญัติงบประมาณเพิ่มเติม

มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดข้อบังคับอนุญาตให้หัวหน้าส่วนราชการใด ๆ
หักรายจ่ายจากเงินที่จะต้องส่งเข้าบัญชีเงินคงคลังบัญชีที่ ๑
หรือส่งคลังจังหวัดหรือคลังอำเภอได้ ในกรณีดังนี้
(๑)
รายจ่ายที่หักนั้นเป็นรายจ่ายที่มีกฎหมายอนุญาตให้จ่ายได้
(๒)
รายจ่ายที่จำเป็นต้องจ่ายตามระเบียบที่ได้รับความตกลงจากกระทรวงการคลัง
เพื่อเป็นค่าสินบนรางวัล
หรือค่าใช้จ่ายในการจัดให้ได้มาซึ่งเงินอันพึงต้องชำระให้แก่รัฐบาล
(๓)
รายจ่ายที่ต้องจ่ายคืนให้แก่บุคคลใด ๆ เพราะเป็นเงินอันไม่พึงต้องชำระให้แก่รัฐบาล

มาตรา ๕ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๔) ของมาตรา ๘
แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ.๒๔๙๑
(๔) เงินที่จำเป็นต้องจ่ายคืนภายในปีงบประมาณที่นำส่งแล้ว
เพราะเป็นเงินอันไม่พึงต้องชำระให้แก่รัฐบาล

มาตรา ๖ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๐
แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๐ การสั่งจ่ายเงินจากบัญชีเงินคงคลังบัญชีที่ ๒
ให้เป็นหน้าที่ของอธิบดีกรมธนารักษ์ หรือผู้ที่อธิบดีกรมธนารักษ์มอบหมาย
และเจ้าพนักงานซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งโดยเฉพาะเพื่อการนี้
เป็นผู้ลงลายมือชื่อร่วมกันสั่งจ่าย

มาตรา ๗ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๑
แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๑
การสั่งจ่ายเงินจากคลังจังหวัดหรือคลังอำเภอให้เป็นหน้าที่ของผู้ว่าราชการจังหวัด
หรือผู้ที่ผู้ว่าราชการจังหวัดมอบหมาย และให้ปฏิบัติตามระเบียบของกระทรวงการคลัง
ถ้ามีเงินเหลือจ่ายให้ส่งเข้าบัญชีเงินคงคลังบัญชีที่ ๑
ตามวิธีการที่รัฐมนตรีกำหนด


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล
ป. พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี








สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๒
ธันวาคม ๒๕๕๑

ชุติมา/ปรับปรุง
๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๑


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๗๕/หน้า ๑๓๙๑/๒๓ ธันวาคม ๒๔๙๕