ข้อกำหนดกรมทางหลวง เรื่อง มาตรฐานและลักษณะที่พักริมทางในเขตทางหลวงพิเศษและทางหลวงสัมปทาน พ.ศ. 2560 
ข้อกำหนดกรมทางหลวง
ข้อกำหนดกรมทางหลวง
เรื่อง
มาตรฐานและลักษณะที่พักริมทางในเขตทางหลวงพิเศษและทางหลวงสัมปทาน
พ.ศ. ๒๕๖๐
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๕ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ อธิบดีกรมทางหลวงจึงกำหนดมาตรฐานและลักษณะที่พักริมทางในเขตทางหลวงพิเศษและทางหลวงสัมปทานไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ข้อกำหนดนี้เรียกว่า ข้อกำหนดกรมทางหลวง
เรื่อง มาตรฐานและลักษณะที่พักริมทางในเขตทางหลวงพิเศษและทางหลวงสัมปทาน พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ
๒[๑] ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ให้ยกเลิกบรรดาข้อกำหนด ระเบียบ
ข้อบังคับ ประกาศ คำสั่งอื่น ๆ
ในส่วนที่กำหนดไว้แล้วในข้อกำหนดฉบับนี้หรือซึ่งแย้งกับข้อกำหนดฉบับนี้
และให้ใช้ข้อกำหนดฉบับนี้แทน

หมวด ๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๔ ที่พักริมทาง (Rest Area) ในเขตทางหลวงพิเศษและทางหลวงสัมปทาน แบ่งออกเป็น ๓ ประเภทดังนี้
(๑) ศูนย์บริการทางหลวง (Service Center)
(๒) สถานที่บริการทางหลวง (Service Area)
(๓) จุดพักรถ (Rest Stop)

ข้อ ๕ ศูนย์บริการทางหลวง (Service Center) ได้แก่ ที่พักริมทางขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ ๕๐ ไร่ขึ้นไป
มีระยะห่างจากศูนย์บริการทางหลวงอื่นประมาณ ๖๐ ถึง ๑๐๐ กิโลเมตร จัดให้มีขึ้นเพื่อเป็นจุดแวะพักหลักสำหรับผู้ใช้ทาง

ข้อ
๖ สถานที่บริการทางหลวง (Service Area) ได้แก่ ที่พักริมทางขนาดกลาง มีเนื้อที่ประมาณ ๒๐ ไร่ขึ้นไป
มีระยะห่างจากศูนย์บริการทางหลวงหรือสถานที่บริการทางหลวงอื่นประมาณ ๓๐ ถึง ๖๐
กิโลเมตร จัดให้มีขึ้นเพื่อเป็นจุดแวะพักหลักสำหรับผู้ใช้ทาง

ข้อ
๗ จุดพักรถ (Rest Stop) ได้แก่ ที่พักริมทางขนาดเล็ก มีเนื้อที่ประมาณ ๕ ไร่ขึ้นไป มีระยะห่างจากศูนย์บริการทางหลวงหรือสถานที่บริการทางหลวงประมาณ
๑๐ ถึง ๓๐ กิโลเมตร จัดให้มีขึ้นเพื่อเป็นจุดแวะพักเพิ่มเติมสำหรับผู้ใช้ทาง
หรือสำหรับผู้ใช้ทางบางประเภทเป็นการเฉพาะ เช่น จุดพักสำหรับผู้ขับขี่รถบรรทุก

ข้อ ๘ กรณีมีเหตุจำเป็นดังต่อไปนี้
อาจกำหนดให้ขนาดและหรือตำแหน่งที่ตั้งของที่พักริมทางแตกต่างจากที่กำหนดไว้ในข้อ
๕ ข้อ ๖ และข้อ ๗
(๑) ปริมาณการเข้าใช้ประโยชน์ของผู้ใช้ทางบนโครงข่ายทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
(๒) องค์ประกอบของสิ่งปลูกสร้างและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ
ที่จำเป็นต้องจัดให้มีในที่พักริมทาง ความพร้อมในการจัดหาสิ่งสาธารณูปโภคที่จำเป็น
เช่น น้ำประปา ไฟฟ้า โทรศัพท์ การกำจัดขยะ ของเสียสิ่งปฏิกูล
รวมทั้งการเชื่อมต่อกับถนนอื่นที่อยู่ใกล้เคียง
(๓) สภาพภูมิประเทศ เช่น
ความลาดชันของพื้นที่ ประวัติน้ำท่วม สภาพดิน สภาพลม
(๔) ทัศนียภาพ ทำเล และสภาพแวดล้อมบริเวณโดยรอบ
(๕) ความปลอดภัยด้านการจราจร
(๖)
ความสอดคล้องกับตำแหน่งที่พักริมทางบนโครงข่ายทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานเส้นทางอื่นที่มีอยู่และตามแผนงานในอนาคต
(๗) กรณีที่พักริมทางเดิมที่เปิดให้บริการไม่เพียงพอต่อการให้บริการ
มีปัญหาความแออัดหรือมีสิ่งอำนวยความสะดวกไม่เพียงพอต่อการใช้งานที่จำเป็น
อาจขยายขนาดของพื้นที่เดิมหรือจัดให้มีที่พักริมทางในตำแหน่งอื่นเพิ่มเติมได้

หมวด ๒
ข้อกำหนดทางด้านวิศวกรรม
 

ข้อ
๙ ข้อกำหนดทั่วไปทางด้านวิศวกรรมในการออกแบบและก่อสร้างที่พักริมทาง
(๑) การก่อสร้างอาคาร พื้นที่จอดรถ และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ
ในระดับความสูงเดียวกับช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
จะต้องมีพื้นที่ส่วนกั้น (Buffer Zone)
หรือจัดให้มีสิ่งกำบัง
เพื่อป้องกันแสงหรือกิจกรรมอื่นที่อาจรบกวนหรือดึงดูดความสนใจของผู้ขับขี่ยวดยานบนทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
(๒) ช่องทางเข้าออก (Entry and Exit Ramps) จากช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
จะต้องก่อสร้างตามมาตรฐานการออกแบบทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองของกรมทางหลวง
และห้ามมิให้มีการจอดรถ
ช่องทางเข้าสู่บริเวณที่พักริมทางจะต้องมีรูปแบบและระยะทางเพียงพอสำหรับการชะลอความเร็วก่อนเข้าสู่บริเวณที่พักริมทางได้อย่างปลอดภัย
และจะต้องไม่เกิดปัญหารถจอดรถล้ำเข้าไปในบริเวณช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
รวมทั้งต้องสามารถป้องกันการเดินรถย้อนทิศทางกลับไปเข้าช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
(๓)
การออกแบบอาคารจะต้องมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ประโยชน์ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับรูปแบบและลักษณะของการให้บริการ
จำหน่ายสินค้า และสิ่งอำนวยความสะดวก รวมทั้งการบริหารจัดการที่พักริมทางเท่านั้น
โดยควรออกแบบรูปแบบสถาปัตยกรรมให้สอดคล้องกับสภาพภูมิประเทศสะท้อนเอกลักษณ์ของท้องถิ่น
มีมาตรฐานความปลอดภัย เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ประหยัดพลังงาน และไม่ใช้วัสดุที่ทำให้เกิดแสงสะท้อนรบกวนสายตาของผู้ขับขี่ยวดยานบนช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
รวมถึงผู้อยู่อาศัยโดยรอบที่พักริมทาง
(๔) ป้าย เครื่องหมาย และอุปกรณ์ เพื่อจัดการจราจรภายในบริเวณที่พักริมทาง จะต้องติดตั้งให้ถูกต้องและมีจำนวนเพียงพอตามหลักการด้านวิศวกรรม
(๕) ป้ายโฆษณาหรือกิจกรรมอื่นที่เกี่ยวข้องกับการโฆษณาในบริเวณที่พักริมทาง
จะต้องไม่ติดตั้ง
หรือดำเนินกิจกรรมในตำแหน่งที่ผู้ขับขี่บนช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานสามารถมองเห็นได้
แสงไฟจากอาคารและการโฆษณาต่าง ๆ จะต้องไม่รบกวนการขับขี่ของผู้ขับขี่บนช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
และผู้อยู่อาศัยโดยรอบที่พักริมทาง
(๖) ต้องจัดให้มีอุปกรณ์ สิ่งอำนวยความสะดวกและการบริการ
สำหรับให้ผู้พิการหรือทุพพลภาพและคนชรา สามารถเข้าถึงและใช้ประโยชน์ได้อย่างสะดวก
(๗) ระบบระบายน้ำบนผิวทางและระบบระบายน้ำทิ้งจากที่พักริมทาง ต้องมีประสิทธิภาพไม่ก่อให้เกิดการท่วมขัง
และไม่ก่อให้เกิดปัญหากับระบบระบายน้ำในเขตทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
และระบบระบายน้ำสาธารณะในบริเวณใกล้เคียง
(๘) ต้องจัดให้มีระบบการจัดการของเสียและสิ่งปฏิกูลต่าง ๆ
ในบริเวณที่พักริมทาง รวมทั้งระบบการคัดแยกและจัดเก็บขยะมูลฝอย
และการจัดระบบบำบัดน้ำเสียและสิ่งปฏิกูลก่อนระบายสู่ธรรมชาติ ตามที่กฎหมาย ระเบียบ
ข้อบังคับกำหนด และต้องสามารถใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพตลอดเวลา ทั้งนี้
ต้องไม่ก่อให้เกิดมลภาวะแก่ผู้ใช้บริการและพื้นที่โดยรอบที่พักริมทาง
(๙) การเจาะใช้น้ำบาดาลและการจัดหาพลังงาน
ให้ทำได้เฉพาะสำหรับการใช้ประโยชน์ภายในบริเวณที่พักริมทางเท่านั้น
และจะต้องดำเนินการตามที่กฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ กำหนด ทั้งนี้
จะต้องเป็นพลังงานสะอาดไม่ก่อให้เกิดมลภาวะหรือผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและต้องมีการจัดการของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกวิธี
(๑๐) การเดินสายไฟฟ้า สายโทรศัพท์ สายเคเบิล สายสัญญาณ และท่องานระบบต่าง ๆ
ภายนอกตัวอาคาร จะต้องเป็นระบบที่ติดตั้งอยู่ใต้ดินและสามารถบำรุงรักษาได้สะดวก
(๑๑)
ต้องมีการติดตั้งรั้วโดยรอบบริเวณที่พักริมทางเพื่อป้องกันการเข้าออกในบริเวณที่ไม่ได้รับอนุญาต

ข้อ
๑๐ ทางเดินรถภายในบริเวณที่พักริมทาง
(๑) ต้องปูผิวทางด้วยวัสดุที่มีคุณภาพ
ครอบคลุมพื้นที่ทางเดินรถที่ใช้งานทั้งหมด
(๒) ควบคุมความเร็วการจราจรในระดับต่ำ ไม่เกิน ๒๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง เพื่อความปลอดภัยด้านการจราจร
(๓) รองรับการเลี้ยวของรถโดยสารขนาดใหญ่และรถบรรทุก ไปทิศทางต่าง ๆ
ได้อย่างสะดวกปลอดภัย
(๔) หลีกเลี่ยงการตัดกระแสการสัญจรของคนเดินเท้า
(๕)
แบ่งแยกทางเดินรถออกจากพื้นที่บริการของสถานีบริการเชื้อเพลิงสำหรับยานพาหนะ
(๖) ควรแยกทางเดินรถสำหรับรถส่วนบุคคล
ออกจากทางเดินรถสำหรับรถโดยสารขนาดใหญ่และรถบรรทุก

ข้อ
๑๑ พื้นที่จอดรถภายในบริเวณที่พักริมทาง
(๑) ปูผิวทางด้วยวัสดุที่มีคุณภาพ ครอบคลุมพื้นที่จอดรถที่ใช้งานทั้งหมด
(๒)
รองรับการใช้งานของยานพาหนะทุกประเภทที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายให้ใช้บนทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
(๓) มีจำนวนช่องจอดรถที่เพียงพอกับความต้องการใช้งานของผู้ใช้ทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
และมีการจัดเตรียมพื้นที่ไว้สำหรับปริมาณผู้ใช้บริการที่เพิ่มขึ้นในอนาคตด้วย
(๔) แบ่งแยกพื้นที่จอดรถบรรทุก รถโดยสารขนาดใหญ่ รถยนต์ส่วนบุคคล
และรถขนถ่ายของหรือสินค้า อย่างชัดเจนไม่ให้ปะปนกัน โดยพื้นที่จอดรถยนต์ส่วนบุคคล
และรถโดยสารขนาดใหญ่ควรอยู่ใกล้กับทางเข้าหลักของอาคารหรือพื้นที่บริการ
(๕)
มีช่องทางเดินรถที่ผู้ใช้บริการสามารถขับรถวนหาที่จอดรถภายในบริเวณที่พักริมทางได้
(๖) รองรับการใช้งานของรถโดยสารขนาดใหญ่และรถบรรทุก
โดยจะต้องสามารถขับเข้าและออกจากช่องจอดรถในลักษณะการเดินรถไปข้างหน้า
โดยไม่จำเป็นต้องถอยหลัง
(๗) มีช่องจอดรถที่จัดไว้เฉพาะสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชรา
และอยู่ในตำแหน่งใกล้กับทางเข้าหลักของอาคารหรือพื้นที่บริการ
(๘) ลดการตัดกระแสการสัญจรระหว่างยานพาหนะและคนเดินเท้า
(๙) ลดความจำเป็นของการข้ามถนนภายในบริเวณที่พักริมทาง
สำหรับการเดินของผู้ใช้บริการจากพื้นที่จอดรถไปยังพื้นที่บริการและจำหน่ายสินค้า
และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ

ข้อ
๑๒ ทางเดินเท้าภายนอกอาคารบริเวณที่พักริมทาง
(๑) มีความกว้างเพียงพอกับปริมาณการใช้งานและมีการระบายน้ำที่ดี
(๒) ปูผิวทางด้วยวัสดุที่มีคุณภาพ ครอบคลุมทางเดินที่ใช้งานทั้งหมด
และสามารถป้องกันการลื่นไถลในกรณีทางเดินมีสภาพเปียกชื้น
(๓) แบ่งแยกทางเดินเท้าออกจากทางเดินรถอย่างชัดเจน
(๔) กรณีทางเดินจากพื้นที่จอดรถมายังอาคารหรือสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ
มีระยะทางไกลควรจัดให้มีสิ่งกำบังแดดและฝน

ข้อ
๑๓ ไฟฟ้าส่องสว่างภายในบริเวณที่พักริมทาง
(๑) บริเวณพื้นที่ภายนอกอาคาร ทางเดินรถ พื้นที่จอดรถ
จะต้องมีความส่องสว่างเฉลี่ยวัดในแนวระดับต่ำสุดไม่น้อยกว่า ๕๐ ลักซ์
โดยสามารถมองเห็นได้ทั่วบริเวณพื้นที่ทั้งหมด
และบริเวณใดที่มีความเสี่ยงต่อการประกอบอาชญากรรม เช่น การลักขโมย
ควรเพิ่มความส่องสว่างให้มากขึ้นด้วย
(๒) บริเวณพื้นที่ภายในอาคาร
จะต้องมีความส่องสว่างเฉลี่ยวัดในแนวระดับต่ำสุดไม่น้อยกว่า ๒๐๐ ลักซ์
โดยสามารถมองเห็นได้ทั่วบริเวณพื้นที่ทั้งหมด
(๓) สถานที่อื่น ๆ ที่มิได้ระบุไว้ ให้ใช้ความเข้มของแสงสว่างของสถานที่ที่มีลักษณะใกล้เคียงกับความเข้มที่ระบุในข้อกำหนดนี้
(๔)
ไฟฟ้าส่องสว่างจะต้องไม่เกิดแสงไปรบกวนสายตาของผู้ขับขี่บนช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
(๕)
ไฟฟ้าส่องสว่างจะต้องไม่เกิดแสงไฟส่องเข้าไปในบริเวณพื้นที่ด้านข้างภายนอกเขตทาง

ข้อ
๑๔ ห้องน้ำและห้องส้วมภายในบริเวณที่พักริมทาง
(๑) กำหนดให้อยู่ในบริเวณที่ผู้ใช้บริการสามารถเข้าถึงได้สะดวกและรวดเร็ว
โดยแยกส่วนออกจากพื้นที่ภายในอาคารที่เป็นร้านค้า และสำหรับศูนย์บริการทางหลวง (Service Center) จะต้องมีพื้นที่ให้บริการห้องน้ำและห้องส้วมมากกว่า
๑ แห่ง
(๒)
มีจำนวนห้องน้ำและห้องส้วมขั้นต่ำพอเพียงกับความต้องการของผู้ใช้งานทั่วไป รวมถึงผู้พิการและทุพพลภาพ
ผู้สูงวัย หญิงมีครรภ์ แยกเป็นห้องน้ำและห้องส้วมสำหรับชายและหญิง โดยคำนึงถึงปริมาณการใช้งานในช่วงเวลาที่มีผู้เข้าใช้บริการจำนวนมาก
ทั้งนี้ จำนวนห้องน้ำและห้องส้วมขั้นต่ำ
ไม่นับรวมถึงจำนวนห้องน้ำ และห้องส้วมที่มีการเรียกเก็บค่าใช้บริการ
และจำนวนห้องน้ำและห้องส้วมที่อยู่ภายในอาคารที่เป็นร้านค้า
(๓) มีความส่องสว่างเฉลี่ยวัดในแนวระดับต่ำสุดไม่น้อยกว่า ๒๐๐ ลักซ์
โดยสามารถมองเห็นได้ทั่วบริเวณห้องน้ำและห้องส้วม
และควรมีการออกแบบแสงสว่างที่ช่วยประหยัดพลังงานและเสริมสร้างทัศนียภาพ
(๔) ต้องถูกหลักสุขาภิบาลและมีความปลอดภัยในการใช้งาน
(๕) มีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐ ของพื้นที่ห้อง
และมีระบบระบายอากาศที่ดีเพียงพอ ไม่อับชื้น ไม่มีกลิ่นเหม็น
(๖) โถสุขภัณฑ์ทั้งหมด ต้องเป็นระบบชักโครก ชนิดเก็บกลิ่น
และชำระสิ่งปฏิกูลด้วยน้ำ และให้ใช้โถสุขภัณฑ์แบบนั่งราบ อย่างน้อยร้อยละ ๕๐
ของโถสุขภัณฑ์ทั้งหมด
(๗)
ต้องจัดให้มีถังเก็บน้ำสะอาดและมีปริมาณน้ำสำรองที่เหมาะสมต่ออัตราการใช้งาน

ข้อ ๑๕ สัดส่วนการจัดพื้นที่บริการและสิ่งอำนวยความสะดวกในบริเวณที่พักริมทาง
(๑) พื้นที่จำหน่ายสินค้าและบริการเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้ใช้ทาง
ไม่รวมพื้นที่สถานีบริการเชื้อเพลิง ต้องมีพื้นที่อยู่บนดินไม่เกินร้อยละ ๑๕
ของขนาดพื้นที่ทั้งหมดของที่พักริมทาง
(๒) พื้นที่จอดรถผู้ใช้บริการ
รวมพื้นที่บริเวณที่จัดไว้เพื่อความสะดวกในการจอดหรือเข้าออกของรถยนต์
ต้องมีพื้นที่ไม่น้อยกว่าร้อยละ ๓๐ ของขนาดพื้นที่ของที่พักริมทาง
(๓) พื้นที่สีเขียวเพื่อให้บริการผู้ใช้ทางพักผ่อน
คลายความเมื่อยล้าและสร้างทัศนียภาพที่สวยงาม รวมทั้งเสริมสร้างคุณค่าด้านสิ่งแวดล้อมให้แก่บริเวณที่พักริมทาง
จะต้องมีพื้นที่อยู่บนดินรวมกันไม่น้อยกว่าร้อยละ ๕ ของขนาดพื้นที่ของที่พักริมทาง

ข้อ
๑๖ ทางเข้าออกเชื่อมต่อที่พักริมทางกับถนนอื่น
(๑)
ห้ามสร้างทางเข้าออกเชื่อมต่อที่พักริมทางกับถนนอื่น เว้นแต่ทางเข้าออกที่กรมทางหลวงกำหนดและให้ใช้เฉพาะเป็นทางเข้าออกสำหรับเจ้าหน้าที่และผู้ปฏิบัติงานที่กรมทางหลวงอนุญาตยานพาหนะที่ใช้ขนถ่ายสิ่งของที่จำเป็น
รถพยาบาล รถดับเพลิง รถกู้ภัย
ยกเว้นกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินจำเป็นอาจเป็นอันตรายแก่ชีวิต ร่างกาย
ทรัพย์สินของประชาชน
(๒) จัดให้มีระบบรักษาความปลอดภัยระบบตรวจสอบการเข้าออก
(๓) จัดให้มีพื้นที่เฉพาะสำหรับจอดรถและการขนถ่ายสิ่งของ
รวมถึงสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นที่จำเป็น
แยกเป็นส่วนสัดและไม่ปะปนกับสิ่งอำนวยความสะดวกที่จัดมีไว้สำหรับผู้ใช้ทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน
(๔) ติดตั้งรั้วกั้นหรือสิ่งปลูกสร้างอื่น
ป้องกันมิให้ทางเข้าออกที่กรมทางหลวงกำหนด
สามารถใช้เป็นทางเดินรถเชื่อมต่อกับทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานได้

ข้อ
๑๗ กรณีกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับแบบ
ลักษณะการติดตั้งระบบ และจำนวนไว้สูงกว่าที่กำหนดไว้ในหมวด ๒ ให้ใช้หลักเกณฑ์เกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร

หมวด ๓
ข้อกำหนดเกี่ยวกับสิ่งอำนวยความสะดวกและการจำหน่ายสินค้าและบริการ
 

ข้อ
๑๘ ศูนย์บริการทางหลวง (Service Center) ต้องจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกและการบริการขั้นต่ำดังนี้
(๑) พื้นที่จอดรถ สำหรับยานพาหนะทุกประเภท โดยไม่คิดค่าบริการอย่างน้อย ๔
ชั่วโมงแรก
(๒) ห้องน้ำ ห้องส้วม และสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นต่อการใช้งาน
พร้อมใช้งานตลอดเวลา ๒๔ ชั่วโมง โดยไม่คิดค่าบริการ
(๓) ที่นั่งพักผ่อนในร่ม
(๔) ที่จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม
(๕) โทรศัพท์สาธารณะและโทรศัพท์ฉุกเฉิน
(๖) สัญญาณโทรศัพท์มือถือครอบคลุมทั่วพื้นที่
(๗) การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูงครอบคลุมทั่วพื้นที่
โดยไม่คิดค่าบริการอย่างน้อย ๑ ชั่วโมงแรก
(๘) การบริการข้อมูลจราจรและเส้นทางการเดินทาง
(๙) สถานีบริการเชื้อเพลิงสำหรับยานพาหนะ พร้อมบริการปั๊มลมและน้ำเติม
(๑๐) สถานที่และอุปกรณ์เปลี่ยนผ้าอ้อมเด็ก
รองรับการใช้งานได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง
(๑๑) สนามเด็กเล่น และพื้นที่สีเขียวเพื่อบริการและสิ่งแวดล้อม
(๑๒) ศูนย์ปฐมพยาบาล
(๑๓) หน่วยกู้ภัยฉุกเฉินและระงับอัคคีภัย

ข้อ
๑๙ สถานที่บริการทางหลวง (Service Area) ต้องจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกและการบริการขั้นต่ำดังนี้
(๑) พื้นที่จอดรถ สำหรับยานพาหนะทุกประเภท โดยไม่คิดค่าบริการอย่างน้อย ๔
ชั่วโมงแรก
(๒) ห้องน้ำ ห้องส้วม และสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นต่อการใช้งาน
พร้อมใช้งานตลอดเวลา ๒๔ ชั่วโมง โดยไม่คิดค่าบริการ
(๓) ที่นั่งพักผ่อนในร่ม
(๔) ที่จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม
(๕) โทรศัพท์สาธารณะและโทรศัพท์ฉุกเฉิน
(๖) สัญญาณโทรศัพท์มือถือครอบคลุมทั่วพื้นที่
(๗) การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูงครอบคลุมทั่วพื้นที่
โดยไม่คิดค่าบริการ อย่างน้อย ๑ ชั่วโมงแรก
(๘) การบริการข้อมูลจราจรและเส้นทางการเดินทาง
(๙) สถานีบริการเชื้อเพลิงสำหรับยานพาหนะ พร้อมบริการปั๊มลมและน้ำเติม
(๑๐) สถานที่และอุปกรณ์เปลี่ยนผ้าอ้อมเด็ก
รองรับการใช้งานได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง
(๑๑) สนามเด็กเล่น และพื้นที่สีเขียวเพื่อบริการและสิ่งแวดล้อม

ข้อ
๒๐ จุดพักรถ (Rest Stop) ต้องจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกและการบริการขั้นต่ำดังนี้
(๑) พื้นที่จอดรถ สำหรับยานพาหนะทุกประเภท โดยไม่คิดค่าบริการอย่างน้อย ๔
ชั่วโมงแรก
(๒) ห้องนํ้า ห้องส้วม และสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นต่อการใช้งาน พร้อมใช้งานตลอดเวลา
๒๔ ชั่วโมง โดยไม่คิดค่าบริการ
(๓) ที่นั่งพักผ่อนในร่ม
(๔) ที่จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม
(๕) โทรศัพท์สาธารณะและโทรศัพท์ฉุกเฉิน
(๖) สัญญาณโทรศัพท์มือถือครอบคลุมทั่วพื้นที่
(๗) การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูงครอบคลุมทั่วพื้นที่ โดยไม่คิดค่าบริการอย่างน้อย
๑ ชั่วโมงแรก
(๘) การบริการข้อมูลจราจรและเส้นทางการเดินทาง
(๙) พื้นที่สีเขียวเพื่อบริการและสิ่งแวดล้อม

ข้อ
๒๑ สิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ
ในบริเวณที่พักริมทาง ต้องจัดให้มีขึ้นเพื่อรองรับการหยุดแวะพัก
หรือจูงใจให้มีการหยุดแวะพักเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยล้าจากการขับขี่
สำหรับผู้ใช้ทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานเท่านั้น

ข้อ ๒๒ ที่พักริมทางต้องเป็นสถานที่ปลอดบุหรี่
ทั้งส่วนที่เป็นอาคารหรือสิ่งปลูกสร้าง รวมถึงทางเดินของผู้ใช้บริการ ทางเดินรถ
พื้นที่จอดรถ โดยอาจจัดให้มีพื้นที่สูบบุหรี่เป็นการเฉพาะได้ในบริเวณที่เหมาะสมและไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น
ทั้งนี้
พื้นที่สูบบุหรี่จะต้องแยกพื้นที่เป็นสัดส่วน ตั้งอยู่ภายนอกอาคาร
และมีระบบระบายอากาศที่ดี

ข้อ
๒๓ ที่พักริมทางต้องจัดให้มีระบบเฝ้าระวังและรักษาความปลอดภัยครอบคลุมบริเวณที่เปิดให้บริการทั้งหมด
เช่น ระบบกล้องวงจรปิด (CCTV System) เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เป็นต้น

ข้อ
๒๔ การจำหน่ายสินค้าและให้บริการในที่พักริมทางให้ดำเนินการได้เฉพาะสินค้าและบริการเพื่ออำนวยความสะดวกและปลอดภัยแก่ผู้ใช้ทางเท่านั้น
เช่น
(๑) การจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม
(๒) การจำหน่ายสินค้าและผลิตภัณฑ์ชุมชน
(๓) การให้บริการซ่อมรถฉุกเฉินและอะไหล่
(๔) การให้บริการเชื้อเพลิงสำหรับยานพาหนะ
(๕) การให้บริการด้านการสื่อสารและไปรษณีย์
(๖) การให้บริการด้านการท่องเที่ยว
(๗) การให้บริการธุรกรรมทางการเงิน
(๘) การให้บริการด้านการรักษาฉุกเฉินและโรคทั่วไป
(๙) การให้บริการด้านการบำบัดเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยล้าจากการเดินทาง
(๑๐) การให้บริการห้องน้ำ ห้องส้วม และห้องอาบน้ำ
(๑๑) การให้บริการรับเลี้ยงเด็กและดูแลสัตว์เลี้ยง
(๑๒) การให้บริการห้องประชุมและศูนย์บริการธุรกิจ
(๑๓) การให้บริการห้องพักเพื่อพักผ่อนจากการเดินทาง
โดยจะต้องมีที่จอดรถเพิ่มเติมไม่น้อยกว่าจำนวนห้องพัก

ข้อ
๒๕ ห้ามมิให้มีการจำหน่ายสินค้า
การให้บริการ และการจัดกิจกรรม ดังต่อไปนี้
(๑) การจำหน่ายสินค้าและให้บริการที่ผิดกฎหมาย
(๒) การจำหน่ายจ่ายแจกเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์และของมึนเมาทุกชนิด
(๓)
การจำหน่ายสินค้าและให้บริการที่เกี่ยวกับการพนันและยาเสพติดที่ผิดกฎหมาย
(๔) กิจกรรมที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาขน
(๕) กิจกรรมที่อาจเป็นอันตรายต่อผู้ใช้ทาง


ประกาศ ณ วันที่ ๗
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๐
ธานินทร์ สมบูรณ์
อธิบดีกรมทางหลวง







ปริยานุช/จัดทำ
๒๐ กุมภาพันธ์
๒๕๖๐

วริญา/ตรวจ
๒๘ กุมภาพันธ์
๒๕๖๐


























[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๔๖ ง/หน้า ๘๕/๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐