ระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็นตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลายและวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย พ.ศ. 2542 มาตรา 21 พ.ศ. 2542
ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทาง
และค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาล
ขอให้มาให้ความเห็นตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลาย
และวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย
พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๒๑
พ.ศ. ๒๕๔๒[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรให้มีระเบียบว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทาง
และค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาพิพากษาคดี

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๑
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลายและวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย พ.ศ. ๒๕๔๒ กระทรวงยุติธรรมโดยความเห็นชอบของกระทรวงการคลัง
จึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็นตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลายและวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย
พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๒๑ พ.ศ. ๒๕๔๒

ข้อ ๒
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันเปิดทำการศาลล้มละลายกลางเป็นต้นไป

ข้อ ๓
ให้ศาลเป็นผู้มีอำนาจอนุมัติในการเบิกจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาพิพากษาคดีตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลายและวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย
พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๒๑
เมื่อผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญได้ปฏิบัติหน้าที่เสร็จสิ้นในแต่ละครั้ง
ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในข้อ ๔ และข้อ ๕

ข้อ ๔
ค่าป่วยการที่จ่ายให้แก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญให้คิดเป็นรายชั่วโมงในอัตราตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนด
แต่ต้องไม่ต่ำกว่าชั่วโมงละ ๕๐๐ บาท และไม่เกินชั่วโมงละ ๑,๐๐๐ บาท
แต่ค่าป่วยการที่ศาลสั่งจ่ายให้แก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญสำหรับการปฏิบัติหน้าที่ครั้งหนึ่งต้องมีจำนวนไม่น้อยกว่า
๕๐๐ บาท
ในการกำหนดค่าป่วยการให้แก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญ
ให้ศาลพิจารณาถึงคุณวุฒิและความเชี่ยวชาญของผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญ
ตลอดจนพฤติการณ์อื่นใดที่ศาลเห็นสมควรนำมาประกอบการพิจารณา

ข้อ ๕
ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลล้มละลายขอให้มาให้ความเห็นมีสิทธิได้รับค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักดังนี้
๕.๑ ผู้ที่เป็นข้าราชการหรือลูกจ้างของทางราชการ
ให้ใช้สิทธิเบิกจ่ายได้ตามพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ. ๒๕๒๖
และที่แก้ไขเพิ่มเติม
๕.๒ ผู้ที่เป็นบุคคลภายนอก
ให้มีสิทธิในการเบิกจ่ายได้ตามพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.
๒๕๒๖ และที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยเทียบตำแหน่งผู้ทรงคุณวุฒิ
หรือผู้เชี่ยวชาญเทียบเท่าตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ ๙

ข้อ ๖
ให้ปลัดกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๒๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
สุทัศน์
เงินหมื่น
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
















วรวิมล/ผู้จัดทำ
๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๓

อัศวิน/ผู้ตรวจ
๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๖/ตอนพิเศษ ๔๕ง/หน้า ๓/๖ สิงหาคม ๒๕๔๒