พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดจันทบุรี ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ ศาลจังหวัดภูเก็ต ศาลจังหวัดลำปาง ศาลจังหวัดสระบุรี และศาลจังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ. 2540
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของ
แผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดจันทบุรี
ศาลจังหวัดบุรีรัมย์
ศาลจังหวัดภูเก็ต
ศาลจังหวัดลำปาง ศาลจังหวัดสระบุรี
และศาลจังหวัดสุพรรณบุรี
พ.ศ. ๒๕๔๐
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์
พ.ศ. ๒๕๔๐
เป็นปีที่ ๕๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดจันทบุรี
ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ ศาลจังหวัดภูเก็ต ศาลจังหวัดลำปาง ศาลจังหวัดสระบุรี
และศาลจังหวัดสุพรรณบุรีขึ้น
และกำหนดเขตอำนาจของสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนดังกล่าว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๕)
พุทธศักราช ๒๕๓๘ และมาตรา ๓๓ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว
พ.ศ. ๒๕๓๔ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดจันทบุรี
ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ ศาลจังหวัดภูเก็ต ศาลจังหวัดลำปาง ศาลจังหวัดสระบุรี
และศาลจังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ. ๒๕๔๐

มาตรา
๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดจันทบุรีขึ้นในจังหวัดจันทบุรี
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดจันทบุรี โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดจันทบุรี และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๒
เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นต้นไป

มาตรา
๔
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดบุรีรัมย์ขึ้นในจังหวัดบุรีรัมย์
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดบุรีรัมย์ โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดบุรีรัมย์ และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๒
เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นต้นไป

มาตรา
๕
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดภูเก็ตขึ้นในจังหวัดภูเก็ต
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดภูเก็ต โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดภูเก็ต และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๒
เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นต้นไป

มาตรา
๖
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดลำปางขึ้นในจังหวัดลำปาง
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดลำปาง โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดลำปาง และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๒ เมษายน
พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นต้นไป

มาตรา
๗ ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดสระบุรีขึ้นในจังหวัดสระบุรี
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดสระบุรี โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดสระบุรี และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๒
เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นต้นไป

มาตรา
๘
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดสุพรรณบุรีขึ้นในจังหวัดสุพรรณบุรี
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดสุพรรณบุรี โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดสุพรรณบุรี และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๒
เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นต้นไป

มาตรา
๙
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่ได้มีการเปิดทำการแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดจันทบุรี
ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ ศาลจังหวัดภูเก็ต ศาลจังหวัดลำปาง ศาลจังหวัดสระบุรี
และศาลจังหวัดสุพรรณบุรี
สมควรจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดจันทบุรี
ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ ศาลจังหวัดภูเก็ต ศาลจังหวัดลำปาง ศาลจังหวัดสระบุรี
และศาลจังหวัดสุพรรณบุรีขึ้นด้วย และโดยที่มาตรา ๓๓ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว
พ.ศ. ๒๕๓๔ บัญญัติว่า การจัดตั้งสถานพินิจและการกำหนดเขตอำนาจของสถานพินิจกระทำโดยพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
























ปริญสินีย์/พิมพ์
๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๓

นฤดล/ผู้ตรวจ
๒ ธันวาคม ๒๕๕๓


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๔ ก/หน้า ๖/๗ มีนาคม ๒๕๔๐