พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลตะลุบัน จังหวัดปัตตานี พุทธศักราช 2483

พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งเทศบาลตำบลตะลุบัน
จังหวัดปัตตานี
พุทธศักราช ๒๔๘๓
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔
สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ.
พิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่
๘ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓
เป็นปีที่ ๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เห็นสมควรยกฐานะตำบลตะลุบัน
อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี เป็นเทศบาลตำบล

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๘๑ จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลตะลุบัน
จังหวัดปัตตานี
พุทธศักราช ๒๔๘๓

มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓ ให้ยกฐานะตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี
จังหวัดปัตตานี ตามเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ ขึ้นเป็นเทศบาลตำบล มีนามว่า เทศบาลตำบลตะลุบัน
จังหวัดปัตตานี

มาตรา
๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลตำบลตะลุบัน
จังหวัดปัตตานี ไว้ดังนี้คือ
ด้านเหนือ
ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลตะบิ้ง อำเภอสายบุรี
ตัดกับเส้นเขตตำบลปะเสยะวอ อำเภอสายบุรี เลียบเส้นเขตตำบลปะเสยะวอ
ด้านใต้ตามลำแม่น้ำสายบุรีไปทางทิศตะวันออกจดหลักเขตที่ ๒
ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลตะลุบัน กับเส้นเขตตำบลปะเสยะวอที่ปากน้ำสายบุรี
ด้านตะวันออก
จากหลักเขตที่ ๒ เลียบตามริมทะเลไปทางทิศใต้ จดหลักเขตที่ ๓
ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลตะลุบัน กับเส้นเขตตำบลไม้แก่น อำเภอสายบุรี
ด้านใต้
จากหลักเขตที่ ๓ เลียบเส้นเขตตำบลไม้แก่น ด้านเหนือไปทางทิศตะวันตก จดหลักเขตที่ ๔
ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลละหาร อำเภอสายบุรี ตัดกับเส้นเขตตำบลไม้แก่น
จากหลักเขตที่
๔ ตัดขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ขนานกับแม่น้ำกอตอ (ห่างจากแม่น้ำประมาณ
๑ เส้น) ไปจดหลักเขตที่ ๕ ที่ต้นสำโรง
ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเส้นเขตตำบลละหารกับตำบลไม้แก่น
จากหลักเขตที่
๕ เลียบเส้นเขตตำบลละหารด้านเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จดหลักเขตที่ ๖
ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลละหารกับตำบลตะลุบัน
จากหลักเขตที่
๖ ตัดไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จดหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลละหารกับตำบลตะลุบัน
จากหลักเขตที่ ๗
เลียบเส้นเขตตำบลละหารด้านเหนือไปทางทิศตะวันตกจดหลักเขตที่ ๘ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลละหารตัดกับเส้นเขตตำบลตะบิ้ง
(กลางแม่น้ำ)
ด้านตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๘
เลียบเส้นเขตตำบลตะบิ้งด้านตะวันออกไปทางทิศเหนือตามลำแม่น้ำสายบุรีไปบรรจบหลักเขตที่
๑
ตามเส้นแนวเขตดังกำหนดไว้ในมาตรานี้
ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามควร

มาตรา
๕ ที่ดินหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างของผู้ใดเหลื่อมล้ำเข้ามาในเส้นเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา
๔ แม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใด ให้ถือว่าที่ดินซึ่งติดต่อเป็นผืนเดียวกันนั้น
หรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างนั้น ๆ อยู่ในเขตเทศบาลเต็มทุกส่วน

มาตรา
๖
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
สุภาพร/พิมพ์
๒๘ สิงหาคม ๒๕๔๖

พชร/นิลวรรณ
แก้ไข
๙ กันยายน ๒๕๔๖

ศรินัรตน์/ปรับปรุง
๒๓ เมษายน ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๗ สิงหาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๗/-/หน้า ๕๕๔/๑๕ ตุลาคม ๒๔๘๓