กฎกระทรวง ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2538) ออกตามความในพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. 2528
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๓๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน
พ.ศ. ๒๕๒๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๔๙ ทวิ
แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๓๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
นายจ้างซึ่งประสงค์จะขออนุญาตส่งลูกจ้างซึ่งทำงานในกิจการตามวัตถุประสงค์ของนายจ้างไปฝึกงานในต่างประเทศไม่เกินสี่สิบห้าวันโดยลูกจ้างได้รับเงินหรือประโยชน์ที่พึงจะได้รับในต่างประเทศต่ำกว่าอัตราและหลักเกณฑ์ที่อธิบดีกำหนดตามมาตรา
๔๙ ทวิ (๒) หรือส่งลูกจ้างดังกล่าวไปฝึกงานในต่างประเทศเกินสี่สิบห้าวันตามมาตรา
๔๙ ทวิ (๓) ให้ยื่นคำขอตามแบบ จง. ๔๔ ท้ายกฎกระทรวงนี้
พร้อมด้วยหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าว

ข้อ ๒ การยื่นคำขอตามข้อ
๑
นายจ้างซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานครให้ยื่นคำขอต่ออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย
ณ กรมการจัดหางาน
สำหรับนายจ้างซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่ในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร ให้ยื่นคำขอ
ณ สำนักงานจัดหางานจังหวัด

ข้อ ๓
ในกรณีที่นายทะเบียนจัดหางานจังหวัดได้รับคำขอพร้อมหลักฐานตามข้อ ๑
ให้ทำความเห็นเสนออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายภายในเจ็ดวันนับแต่วันได้รับคำขอ

ข้อ ๔
ให้อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายพิจารณาออกหนังสืออนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้แก่ผู้ขออนุญาตทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ
การอนุญาตตามวรรคหนึ่ง
ผู้อนุญาตจะกำหนดเงื่อนไขให้ผู้ขออนุญาตปฏิบัติไว้ในหนังสืออนุญาตด้วยก็ได้
หนังสืออนุญาตส่งลูกจ้างไปฝึกงานในต่างประเทศ ให้ใช้ตามแบบ
จง. ๔๔ ก.ท้ายกฎกระทรวงนี้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๘
พิศาล มูลศาสตรสาทร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
[เอกสารแนบท้าย]

๑. แบบ จง. ๔๔
คำขออนุญาตส่งลูกจ้างไปทำงานในต่างประเทศ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)





























วิภา/ผู้จัดทำ
๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕



หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๙ ทวิ
แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๓๗
บัญญัติให้การขออนุญาตและการอนุญาตส่งลูกจ้างซึ่งทำงานในกิจการตามวัตถุประสงค์ของนายจ้างไปฝึกงานในต่างประเทศในกรณีที่การส่งไปฝึกงานไม่เกินสี่สิบห้าวันโดยลูกจ้างได้รับเงินหรือประโยชน์ที่จะพึงได้รับในต่างประเทศต่ำกว่าอัตราและหลักเกณฑ์ที่อธิบดีกำหนดและในกรณีที่การส่งลูกจ้างดังกล่าวไปฝึกงานเกินสี่สิบห้าวันต้องเป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวงสมควรกำหนดหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขสำหรับการขออนุญาตและการอนุญาตดังกล่าว
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


























วิภา/ผู้จัดทำ
๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕







[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๓๙/หน้า ๑๒/๒๒ กันยายน ๒๕๓๘