ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่อง กำหนดอัตราค่าบริการและค่าใช้จ่ายที่เรียกเก็บจากคนหางาน (ฉบับที่ 4)
ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
เรื่อง
กำหนดอัตราค่าบริการและค่าใช้จ่ายที่เรียกเก็บจากคนหางาน (ฉบับที่ ๔)[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๖ และมาตรา ๔๗ แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน
พ.ศ. ๒๕๒๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๗ จึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่อง กำหนดอัตราค่าบริการและค่าใช้จ่ายที่เรียกเก็บจากคนหางาน
(ฉบับที่ ๓) ลงวันที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๓๗

ข้อ ๒
ผู้รับอนุญาตจัดหางานในประเทศ จะเรียกหรือรับค่าบริการจากคนหางานได้ไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของค่าจ้างรายเดือนที่คนหางานจะได้รับจากนายจ้างในเดือนแรก
หรือในระยะเวลาสามสิบวันแรกที่คนหางานเข้าทำงาน

ข้อ ๓
ผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศ จะเรียกหรือรับค่าบริการจากคนหางานได้ไม่เกินจำนวนค่าจ้างรายเดือนที่คนหางานจะได้รับจากนายจ้างในเดือนแรก
หรือในระยะเวลาสามสิบวันแรกที่คนหางานเข้าทำงานสำหรับสัญญาจ้างที่ระยะเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปี
ในกรณีสัญญาจ้างมีระยะเวลาน้อยกว่าหนึ่งปีให้ลดค่าบริการลงตามส่วน
นอกจากค่าบริการตามวรรคหนึ่ง ผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศ
จะเรียกหรือรับค่าใช้จ่ายในการจัดส่งคนหางานไปทำงานในต่างประเทศได้เท่าที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินหนึ่งหมื่นห้าพันบาท

ข้อ ๔
กำหนดอัตราค่าใช้จ่ายตามความในข้อ ๓ วรรคสอง มิให้ใช้บังคับแก่การจัดหางานเพื่อไปทำงานในไต้หวัน
ผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศ
จะเรียกหรือรับค่าใช้จ่ายในการจัดส่งคนหางานไปทำงานในไต้หวันได้เท่าที่จ่ายจริง
แต่เมื่อรวมกับค่าบริการที่เรียกหรือรับจากคนหางานตามข้อ ๓ วรรคหนึ่งแล้ว
จะต้องไม่เกินห้าหมื่นหกพันบาททั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ประกาศ ณ วันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๘
สมพงษ์ อมรวิวัฒน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม

























วิภา/ผู้จัดทำ
๘ มีนาคม ๒๕๕๕











[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๒/ตอนพิเศษ ๒๘ ง/หน้า ๑๗/๑๗ กรกฎาคม ๒๕๓๘