ประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา เรื่อง ให้ธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัยที่เรียกเก็บเงินประกันเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงิน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2559
ประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา
ประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา
เรื่อง ให้ธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัยที่เรียกเก็บเงินประกัน
เป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงิน
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๕ เบญจ และมาตรา ๓๕ อัฏฐ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑ ประกอบกับมาตรา
๓ มาตรา ๔ และมาตรา ๕
แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการกำหนดธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงินและลักษณะของหลักฐานการรับเงิน
พ.ศ. ๒๕๔๒ คณะกรรมการว่าด้วยสัญญาออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ให้ยกเลิกความในบทนิยามคำว่า ที่อยู่อาศัย ของข้อ ๑ แห่งประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา
เรื่อง ให้ธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัยที่เรียกเก็บเงินประกันเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงิน
พ.ศ. ๒๕๔๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ที่อยู่อาศัย หมายความว่า
สถานที่ที่จัดขึ้นสำหรับการให้เช่าเพื่อเป็นที่พักอาศัย เช่น บ้าน อาคาร อาคารชุด
อพาร์ตเม้นท์ หรือสถานที่พักอาศัยที่เรียกชื่ออย่างอื่น แต่ทั้งนี้ ไม่รวมถึงสถานที่พักที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม
และหอพักตามกฎหมายว่าด้วยหอพัก

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๔
แห่งประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา เรื่อง ให้ธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัยที่เรียกเก็บเงินประกันเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงิน
พ.ศ. ๒๕๔๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔ หลักฐานการรับเงินที่ผู้ประกอบธุรกิจออกให้แก่ผู้เช่าตามข้อ
๓ ต้องมีข้อความเป็นภาษาไทยที่สามารถเห็นและอ่านได้ชัดเจน มีขนาดของตัวอักษรไม่เล็กกว่าสองมิลลิเมตร
โดยมีจำนวนไม่เกินสิบเอ็ดตัวอักษรในหนึ่งนิ้ว
และต้องใช้ข้อความที่มีสาระสำคัญและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑)
ชื่อและที่อยู่ของผู้ประกอบธุรกิจ และของผู้มีอำนาจออกหลักฐานการรับเงิน
(๒)
ชื่อและที่อยู่ของผู้เช่า
(๓)
ชื่อและสถานที่ตั้งของที่อยู่อาศัย
(๔) กำหนดระยะเวลาเช่าที่อยู่อาศัย
โดยระบุวันเริ่มต้นการเช่า และวันสิ้นสุดการเช่า (ถ้ามี)
(๕)
วัน เดือน ปี ที่รับเงินประกัน
(๖) จำนวนเงินประกัน และข้อความว่า
ผู้เช่ามีสิทธิได้รับคืนเงินประกันทันที เมื่อสิ้นสุดระยะเวลาเช่าที่อยู่อาศัยหรือเมื่อสัญญาเช่าที่อยู่อาศัยเลิกกัน
เว้นแต่กรณีที่ผู้ประกอบธุรกิจประสงค์จะตรวจสอบความเสียหายที่ผู้เช่าต้องรับผิดชอบ
หากผู้เช่ามิได้ทำความเสียหาย ให้ผู้เช่ามีสิทธิได้รับคืนเงินประกันภายในเจ็ดวัน
โดยให้ผู้ประกอบธุรกิจรับภาระค่าใช้จ่ายในการนำส่งคืนเงินประกันนั้นตามวิธีการที่ผู้เช่าแจ้งให้ทราบ
(๗)
ลายมือชื่อของผู้ประกอบธุรกิจ หรือผู้มีอำนาจออกหลักฐานการรับเงิน

บทเฉพาะกาล
 

ข้อ ๓ ประกาศนี้ไม่ใช้บังคับกับหลักฐานการรับเงินที่ผู้ประกอบธุรกิจออกให้แก่ผู้เช่าก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ

ประกาศฉบับนี้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๙ เป็นต้นไป


ประกาศ ณ วันที่ ๓
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙
สำเรียง เมฆเกรียงไกร
ประธานกรรมการว่าด้วยสัญญา
ปุณิกา/ปริยานุช/จัดทำ
๑๐ มีนาคม ๒๕๕๙

นุสรา/ตรวจ
๑๙ เมษายน ๒๕๕๙

































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๕๙ ง/หน้า ๓๒/๘ มีนาคม ๒๕๕๙