พระราชกฤษฎีกา ระเบียบพนักงานเทศบาล พุทธศักราช 2482
พระราชกฤษฎีกา
ระเบียบพนักงานเทศบาล
พุทธศักราช ๒๔๘๒
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔
สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ.
เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่
๓ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๒
เป็นปีที่ ๖
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เห็นสมควรวางระเบียบพนักงานเทศบาล
เพื่อให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๘๑

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล
พุทธศักราช ๒๔๘๑ จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีการะเบียบพนักงานเทศบาล
พุทธศักราช ๒๔๘๒

มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓ ให้มีคณะกรรมการพนักงานเทศบาลคณะหนึ่งเรียกโดยย่อว่า
ก.ท. ประกอบด้วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเป็นประธาน
ปลัดกระทรวงมหาดไทยเป็นรองประธาน และอธิบดีกรมต่าง ๆ ในกระทรวงมหาดไทยเป็นกรรมการ
และให้มีเลขานุการ ก.ท. หนึ่งนาย

มาตรา
๔
นอกจากหน้าที่ดังระบุไว้ในบทมาตราต่าง ๆ แห่งพระราชกฤษฎีกานี้ ให้ ก.ท.
มีหน้าที่กำหนดหลักสูตรวิธีการสอบสวนพิจารณา
วิธีการอบรมพนักงานเทศบาลและวิธีจัดการศึกษาของนักเรียนฝ่ายเทศบาลที่ส่งไปเล่าเรียนในต่างประเทศอีกด้วย

มาตรา
๕ ให้มี
(๑) อนุกรรมการสามัญประจำจังหวัด เรียกโดยย่อว่า อ.ก.ท. จังหวัด และออกนามจังหวัดนั้น
(๒) อนุกรรมการสามัญประจำเทศบาล เรียกโดยย่อว่า อ.ก.ท. เทศบาลและออกนามเทศบาลนั้น

มาตรา
๖ อ.ก.ท. จังหวัดประกอบด้วยข้าหลวงประจำจังหวัดเป็นประธาน
และกรมการจังหวัดเป็นอนุกรรมการโดยตำแหน่ง ให้ อ.ก.ท. นี้เลือกตั้งเลขานุการหนึ่งนาย
อ.ก.ท. นี้มีหน้าที่ช่วย ก.ท.
ปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา
๗ อ.ก.ท. เทศบาลประกอบด้วยนายกเทศมนตรีเป็นประธาน
เทศมนตรีและหัวหน้าส่วนการงานต่าง ๆ ในเทศบาลนั้นเป็นอนุกรรมการโดยตำแหน่ง ให้ อ.ก.ท. นี้เลือกตั้งเลขานุการหนึ่งนาย
อ.ก.ท. นี้มีหน้าที่ช่วย ก.ท.
และ อ.ก.ท. จังหวัดปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ในเทศบาลนั้น

มาตรา
๘ ก.ท. มีอำนาจตั้งอนุกรรมการสามัญหรือวิสามัญเพื่อทำการใด ๆ ได้

มาตรา
๙ การประชุมของ ก.ท.
หรือ อ.ก.ท. ต่าง ๆ นั้นต้องมีกรรมการหรืออนุกรรมการมาประชุมไม่น้อยกว่าครึ่งจำนวน
จึงเป็นองค์ประชุมได้

มาตรา
๑๐
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยประธาน ก.ท. มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้
และให้มีอำนาจกำหนดค่าธรรมเนียมการสมัครสอบแข่งขันและออกข้อบังคับ
เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้

ลักษณะ ๑
ข้อความทั่วไป
 

มาตรา
๑๑ พนักงานเทศบาลมี ๒ ประเภท คือ
(๑) เทศมนตรี
(๒) พนักงานประจำ

มาตรา
๑๒ พนักงานประจำมี ๒ ชนิด คือ
(๑) พนักงานสามัญ
(๒) พนักงานวิสามัญ

มาตรา
๑๓
พนักงานเทศบาลจะได้รับค่าป่วยการหรือเงินเดือนตามอัตราที่ปรากฏในบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา
๑๔ ให้เป็นหน้าที่ของเทศบาลที่จะขอทำความตกลงกับ
อ.ก.ท. จังหวัดในกรณีเทศบาลตำบล
หรือ ก.ท. ในกรณีเทศบาลเมืองหรือนคร
กำหนดตำแหน่งและอัตราเงินเดือนพนักงานประจำเป็นรายปี
ตามรูปส่วนการบริหารและตามระเบียบที่ ก.ท. จะได้กำหนด
ตำแหน่งและอัตราเงินเดือนที่ได้ตกลงกับ
อ.ก.ท. จังหวัดหรือ ก.ท. แล้วนั้น ให้รีบประกาศไว้ ณ สำนักงานเทศบาล

มาตรา
๑๕
พนักงานประจำผู้ไปรับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร
เมื่อออกจากราชการทหารโดยไม่มีความเสียหายแล้ว
ประสงค์จะเข้าทำการงานในชั้นและอันดับที่ได้รับอยู่ในขณะไปรับราชการทหาร
ให้เทศบาลเจ้าสังกัดเดิมรับบรรจุทีเดียว

ลักษณะ ๒
พนักงานสามัญ
 

หมวด ๑
ชั้น ตำแหน่ง
การบรรจุ การเลื่อนชั้น การเลื่อนอันดับ
และการแต่งตั้ง
 

มาตรา
๑๖ ชั้นพนักงานสามัญมีดังนี้
(๑) ชั้นเบญจ
(๒) ชั้นจัตวา
(๓) ชั้นตรี
(๔) ชั้นโท
(๕) ชั้นเอก
(๖) ชั้นพิเศษ
ในชั้นหนึ่ง
ๆ ให้แบ่งเป็นอันดับตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา
๑๗ ตำแหน่งพนักงานสามัญมีดังนี้
(๑) เสมียน
(๒) ประจำแผนก
(๓) หัวหน้าแผนก
(๔) หัวหน้ากอง
(๕) หัวหน้ากองพิเศษ
ตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น
ให้ อ.ก.ท. จังหวัดในกรณีเทศบาลตำบล
หรือ ก.ท. ในกรณีเทศบาลเมืองหรือนครกำหนดเทียบกับตำแหน่งที่กล่าวมาข้างต้น

มาตรา
๑๘
การปรับพนักงานชั้นใดเข้าในตำแหน่งใดนั้น ให้เทศบาลตกลงกับ อ.ก.ท. จังหวัด หรือ ก.ท. กำหนดเป็นรายตำแหน่งไปในขณะมีการปรับปรุงตำแหน่งและอัตราเงินเดือนตามความในมาตรา
๑๔ และในการนี้ หากมีตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น ก็ให้ อ.ก.ท. จังหวัด หรือ ก.ท. แล้วแต่กรณี กำหนดเทียบตามความในมาตรา ๑๗ วรรคสองเสียในคราวเดียวกันด้วย

มาตรา
๑๙
การบรรจุบุคคลเข้าเป็นพนักงานสามัญให้นายกเทศมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากนายกเทศมนตรีบรรจุตามเกณฑ์ดังต่อไปนี้
(๑) พนักงานสามัญชั้นเบญจ
บรรจุจากบุคคลที่สอบแข่งขันสำเร็จในวิชาพนักงานสามัญชั้นเบญจ
(๒) พนักงานสามัญชั้นจัตวา
บรรจุจากบุคคลที่สอบแข่งขันสำเร็จในวิชาพนักงานสามัญชั้นจัตวา
(๓) พนักงานสามัญชั้นตรี
บรรจุจากบุคคลที่สอบแข่งขันสำเร็จในวิชาพนักงานสามัญชั้นตรี

มาตรา
๒๐ ผู้ได้รับประกาศนียบัตรวิชาชีพจากสำนักศึกษาที่
ก.ท.รับรองแล้ว
คณะเทศมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายอาจคัดเลือกหรือสอบคัดเลือกบรรจุเข้าเป็นพนักงานสามัญที่ใช้วิชาชีพนั้น
ๆ ชั้นใด ๆ ที่ไม่สูงกว่าพนักงานสามัญชั้นตรีตามหลักเกณฑ์และวิธีการในข้อบังคับ ก.ท.
ในกรณีที่ไม่มีผู้ได้รับประกาศนียบัตรวิชาชีพที่จะบรรจุได้ตามวรรคก่อน
คณะเทศมนตรีหรือผู้ได้รับมอบหมายอาจสอบคัดเลือกจากบุคคลที่ได้รับหนังสือรับรองจากสำนักใด
ๆ ที่ ก.ท. รับรองแล้ว
แสดงว่าเป็นผู้มีคุณวุฒิและความสามารถในวิชาชีพนั้น ๆ ก็ได้
ตำแหน่งใดเป็นตำแหน่งใช้วิชาชีพ
และจะต้องใช้วิชาชีพอย่างใดนั้น ให้ ก.ท. ออกเป็นข้อบังคับ

มาตรา
๒๑
พนักงานสามัญชั้นเบญจเลื่อนขึ้นเป็นชั้นจัตวาได้
ก็โดยการสอบแข่งขันในวิชาพนักงานสามัญชั้นจัตวา

มาตรา
๒๒
พนักงานสามัญชั้นจัตวาเลื่อนขึ้นเป็นชั้นตรีได้ก็โดยการสอบแข่งขันในวิชาพนักงานสามัญชั้นตรี

มาตรา
๒๓
การเลื่อนพนักงานสามัญชั้นตรีขึ้นเป็นชั้นโทให้คณะเทศมนตรีพิจารณาคัดเลือกจากผู้ที่เป็นพนักงานสามัญชั้นตรีมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปีหรือไม่น้อยกว่าหนึ่งปี
ถ้าได้รับปริญญาหรือประกาศนียบัตรที่เทียบได้ไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี
ในการพิจารณาคัดเลือกนี้
ให้พิจารณาถึงคุณวุฒิและความสามารถประกอบกัน แล้วรายงานไปยัง อ.ก.ท. จังหวัด โดยปกติอัตราหนึ่งมีจำนวนไม่เกินกว่าสามคน
เมื่อ อ.ก.ท. จังหวัดได้สอบสวนและพิจารณาเห็นว่าผู้ใดสมควรให้เลื่อนชั้นได้
ให้รายงานขออนุมัติ ก.ท.

มาตรา
๒๔
การเลื่อนพนักงานสามัญชั้นโทขึ้นเป็นชั้นเอกให้คณะเทศมนตรีพิจารณาคัดเลือกจากผู้ที่เป็นพนักงานสามัญชั้นโทมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปี
หรือไม่น้อยกว่าสองปี
ถ้าได้รับปริญญาหรือประกาศนียบัตรที่เทียบได้ไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี
และให้นำความในมาตรา ๒๓ วรรคสองมาใช้บังคับ

มาตรา
๒๕
การเลื่อนพนักงานสามัญชั้นเอกขึ้นเป็นชั้นพิเศษ
ให้คณะเทศมนตรีเสนอนามพนักงานสามัญชั้นเอกที่มีความดีความชอบและความสามารถไปยัง อ.ก.ท. จังหวัดและให้ อ.ก.ท. จังหวัดเสนอความเห็นไปยัง ก.ท. เพื่อสอบสวนพิจารณา

มาตรา
๒๖
ในกรณีจำเป็นที่ไม่อาจทำการคัดเลือกตามความในมาตรา ๒๓,
๒๔ และ ๒๕ ให้เทศบาลขอทำความตกลงไปยัง ก.ท. เพื่อพิจารณาบรรจุจากบุคคลซึ่งมีคุณวุฒิและความสามารถตามระเบียบและวิธีการที่
ก.ท. ได้กำหนด

มาตรา
๒๗
การบรรจุผู้ที่สอบแข่งขันสำเร็จวิชาพนักงานสามัญหรือผู้ที่ได้เลื่อนชั้น
ให้ได้รับเงินเดือนในอันดับต่ำของชั้นที่บรรจุหรือชั้นที่ได้เลื่อนขึ้น แต่ถ้าพนักงานสามัญผู้ใดได้รับเงินเดือนอยู่แล้วสูงกว่าอันดับต่ำ
ก็ให้ได้รับเงินเดือนในอันดับที่เท่ากับเงินเดือนที่ตนได้รับอยู่ในชั้นเดิม
การบรรจุผู้ที่สอบแข่งขันสำเร็จวิชาพนักงานสามัญชั้นจัตวาในตำแหน่งที่โดยลักษณะปริมาณและคุณภาพของงานควรได้ผู้มีคุณวุฒิเพื่อเข้าบรรจุในอันดับ
๗ หรือ ๑๑ ทีเดียวก็ให้บรรจุผู้ที่สอบแข่งขันในอันดับนั้น ๆ โดยเฉพาะได้

มาตรา
๒๘ การเลื่อนอันดับภายในชั้นหนึ่ง ๆ
ให้นายกเทศมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากนายกเทศมนตรีพิจารณาเลื่อนผู้ที่อยู่ในอันดับที่ถัดลงไปตามลำดับ
โดยคำนึงถึงความอุตสาหะ ความสามารถ และการปฏิบัติตามวินัยพนักงานประจำ

มาตรา
๒๙ ถ้าตำแหน่งใดว่างลง
จะแต่งตั้งพนักงานสามัญให้ดำรงตำแหน่งทันท่วงทีไม่ได้
ให้นายกเทศมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากนายกเทศมนตรี
ตั้งพนักงานสามัญผู้ที่เห็นสมควรให้รักษาการในตำแหน่งที่ว่างนั้นชั่วคราวได้
แต่ถ้าจะกระทำดังกล่าวในวรรคต้นจะเป็นการเสียหายแก่การงานของเทศบาลแล้ว
เทศบาลอาจรับบุคคลให้เข้าทำงานในตำแหน่งที่ว่างนั้นไม่เกิน ๖
เดือนเป็นการชั่วคราวได้
การรับบุคคลให้เข้าทำงานตามความในวรรคสอง
ให้นำมาตรา ๔๙ และ ๕๐ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

มาตรา
๓๐
การโอนพนักงานสามัญของเทศบาลหนึ่งไปเป็นพนักงานสามัญของอีกเทศบาลหนึ่งในชั้นและอันดับซึ่งไม่สูงกว่าเดิม
อาจทำได้โดยทำความตกลงกับเทศบาลเจ้าสังกัดและภายในเงื่อนไขดังต่อไปนี้
(๑) การโอนพนักงานสามัญชั้นโทขึ้นไป ให้ อ.ก.ท. เทศบาลซึ่งจะรับโอนรายงานผ่าน
อ.ก.ท. จังหวัดไปยัง
ก.ท. เพื่อพิจารณาอนุมัติ
(๒) การโอนพนักงานสามัญชั้นตรีให้ อ.ก.ท. เทศบาลซึ่งจะรับโอนรายงานไปยัง
อ.ก.ท. จังหวัดเพื่อพิจารณาอนุมัติ
(๓) การโอนพนักงานสามัญชั้นจัตวาลงไป
จะทำได้แต่ในระหว่างเทศบาลในจังหวัดเดียวกัน และให้ อ.ก.ท. เทศบาลซึ่งจะรับโอนพิจารณาอนุมัติ
ในการพิจารณาอนุมัติการโอนพนักงานสามัญชั้นเอกลงไปต้องพิจารณาว่างานในตำแหน่งเดิมกับตำแหน่งที่จะโอนไปรับใหม่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน
หรือตำแหน่งที่จะโอนไปรับใหม่นั้นต้องใช้วิชาที่พนักงานสามัญผู้นั้นได้รับปริญญาหรือประกาศนียบัตร

มาตรา
๓๑ ข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นจัตวาและชั้นตรีผู้ใดประสงค์จะลาออกจากราชการเพื่อไปทำงานทางเทศบาลและเจ้ากระทรวงได้อนุมัติแล้ว
อ.ก.ท. เทศบาลอาจรับบรรจุให้เป็นพนักงานสามัญได้ตามเกณฑ์ดังต่อไปนี้
(๑) ข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นจัตวา
ให้บรรจุเป็นพนักงานสามัญไม่สูงกว่าชั้นจัตวา
(๒) ข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นตรี
ให้บรรจุเป็นพนักงานสามัญไม่สูงกว่าชั้นตรี
ถ้าข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นโทขึ้นไป
ประสงค์จะลาออกจากราชการเพื่อไปทำงานทางเทศบาล และเจ้ากระทรวงได้อนุมัติแล้ว
ให้เทศบาลขอทำความตกลงไปยัง ก.ท. ตามความในมาตรา
๒๖

มาตรา
๓๒ ข้าราชการที่ได้ออกจากราชการไปโดยไม่มีความผิดหรือมลทินความผิด
ประสงค์จะเข้าทำงานทางเทศบาล ก็ให้ อ.ก.ท.
เทศบาลพิจารณารับบรรจุได้ตามหลักเกณฑ์และวิธีการในข้อบังคับ ก.ท.

มาตรา
๓๓ การบรรจุพนักงานสามัญตามมาตรา ๓๑
จะให้ได้รับเงินเดือนสูงกว่าเงินเดือนที่ผู้นั้นได้รับอยู่เดิมเกินกว่า ๒
อันดับไม่ได้

มาตรา
๓๔
การย้ายพนักงานสามัญชั้นเดียวกันในเทศบาลเดียวกัน ให้อยู่ในอำนาจของ อ.ก.ท. เทศบาล

มาตรา
๓๕
พนักงานสามัญผู้ใดออกจากงานเทศบาลไปโดยมิได้มีความผิดหรือมลทินความผิด
ถ้าสมัครเข้าทำงานเทศบาลในชั้นและอันดับซึ่งไม่สูงกว่าเดิม และเทศบาลต้องการจะรับเข้าทำงาน
ให้ผู้มีอำนาจและหน้าที่ดังระบุไว้ในมาตรา ๓๐ พิจารณาและสอบสวนตามวิธีการที่ ก.ท.
กำหนด
เมื่อเห็นว่าเหมาะสมกับงานที่จะรับเข้าบรรจุและอนุมัติแล้วก็ให้บรรจุได้
ผู้ออกจากงานเทศบาลโดยถูกยุบตำแหน่งย่อมได้รับบรรจุตามความในมาตรานี้ก่อนผู้ออกจากงานโดยเหตุอื่น

มาตรา
๓๖
การแต่งตั้งพนักงานสามัญให้ดำรงตำแหน่งของเทศบาล
ให้นายกเทศมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากนายกเทศมนตรีเป็นผู้แต่งตั้ง

หมวด ๒
การสอบแข่งขัน
การสอบคัดเลือก และการคัดเลือก
 

มาตรา ๓๗ ผู้สมัครสอบแข่งขัน สอบคัดเลือก หรือรับการคัดเลือก
ต้องเป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติตามมาตรา ๓๘ และพื้นความรู้ตามมาตรา ๓๙

มาตรา
๓๘ ผู้สมัครสอบแข่งขัน สอบคัดเลือก
หรือรับการคัดเลือก ต้องมีคุณสมบัติดังนี้
(๑) มีสัญชาติไทย
(๒) มีอายุไม่ต่ำกว่า ๑๘ ปีบริบูรณ์
(๓) เป็นผู้เลื่อมใสในการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญด้วยความบริสุทธิ์ใจ
(๔) ไม่เป็นผู้ทุพพลภาพ
ไร้ความสามารถหรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ หรือเป็นโรคดังระบุไว้ในข้อบังคับ ก.ท.
(๕) ไม่เป็นผู้บกพร่องในศีลธรรมอันดี
(๖) ไม่เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว
(๗) ไม่เป็นผู้อยู่ในระหว่างพักหน้าที่ราชการหรืองานเทศบาล
(๘) ไม่เป็นผู้เคยถูกไล่ออกจากราชการหรืองานเทศบาล
(๙) ไม่เป็นผู้ต้องถูกปลดหรือให้ออกจากราชการหรืองานเทศบาลโดยมีความผิดหรือมลทิน
(๑๐) ไม่เป็นผู้ต้องจำคุกโดยคำพิพากษาให้จำคุกเว้นแต่ความผิดฐานลหุโทษ
หรือความผิดอันได้กระทำโดยฐานประมาท
(๑๑) ไม่เป็นสมาชิกแห่งสภาเทศบาลใด ๆ อยู่ในขณะนั้น
แต่ผู้ขาดคุณสมบัติตามอนุมาตรา
(๕) (๖) (๘) (๙) และ (๑๐) ก.ท. อาจพิจารณาสอบสวน
ถ้าเห็นว่าผู้นั้นกลับประพฤติตนเป็นคนดีแล้ว จะยกเว้นให้เป็นรายบุคคลก็ได้ แต่มติ
ก.ท. ในกรณีเช่นนี้จะต้องเป็นเอกฉันท์

มาตรา
๓๙ ผู้สมัครสอบแข่งขันจะต้องมีพื้นความรู้ดังนี้
(๑) วิชาพนักงานสามัญชั้นเบญจ
ผู้ได้รับประกาศนียบัตรชั้นประถมบริบูรณ์หรือเทียบวิทยฐานะเท่ากัน
(๒) วิชาพนักงานสามัญชั้นจัตวา
(ก) ผู้ได้รับประกาศนียบัตรชั้นมัธยมบริบูรณ์
หรือเทียบวิทยฐานะเท่ามัธยมบริบูรณ์ แต่ถ้าในจังหวัดใดมีการศึกษายังไม่ถึงชั้นมัธยมบริบูรณ์
ก็ให้ อ.ก.ท. จังหวัดมีอำนาจกำหนดพื้นความรู้ไม่ต่ำกว่าชั้นการศึกษาสูงสุดที่มีในจังหวัดนั้น
หรือ
(ข) ผู้มีความรู้ต่ำกว่ากำหนด
แต่ได้เข้าฝึกหัดเป็นเสมียนหรือทำการเสมียนของเทศบาลอยู่แล้วในวันใช้พระราชกฤษฎีการะเบียบพนักงานเทศบาล
พุทธศักราช ๒๔๗๙ ซึ่งหัวหน้าการงานรับรองพื้นความรู้ว่าสมควรเข้าสอบแข่งขันได้
หรือ
(ค) พนักงานสามัญชั้นเบญจซึ่งทำงานมาแล้วไม่น้อยกว่า
๒ ปี หรือ
(ง) ผู้ที่เป็นหรือเคยเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นจัตวา
(๓) วิชาพนักงานสามัญชั้นตรี
(ก) ผู้ที่ได้ปริญญาหรือประกาศนียบัตรที่เทียบได้ไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี
หรือ
(ข) พนักงานสามัญชั้นจัตวาอันดับ ๑๑ ขึ้นไป
หรือข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นจัตวาอันดับ ๗ ขึ้นไป หรือ
(ค) พนักงานสามัญชั้นจัตวาอันดับ ๗ ขึ้นไป
หรือข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นจัตวาอันดับ ๓ ก. ขึ้นไป
ซึ่งทำงานเทศบาลหรือรับราชการมาแล้วมีกำหนดไม่ต่ำกว่า ๔ ปี หรือ
(ง) ผู้ที่เป็นหรือเคยเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นตรี

มาตรา
๔๐ ให้ อ.ก.ท. จังหวัดจัดการสอบแข่งขันวิชาพนักงานสามัญชั้นเบญจชั้นจัตวา
และชั้นตรีตามหลักสูตรและวิธีการที่ ก.ท. กำหนดโดยคำนึงถึงลักษณะและคุณภาพของงาน เพื่อประโยชน์ในการนี้ ให้ อ.ก.ท. จังหวัดมีอำนาจจัดตั้งกรรมการเพื่อดำเนินการสอบแข่งขันได้
และอาจจัดแบ่งการสอบออกเป็นประเภทต่าง ๆ ของตำแหน่งงานตามที่เห็นสมควร

มาตรา
๔๑
ผู้ที่สอบได้คะแนนสูงมีสิทธิจะได้รับบรรจุเข้าทำงานก่อนผู้ได้คะแนนต่ำลงมาตามลำดับ

มาตรา
๔๒ การสอบแข่งขันตามปกติให้มีปีละหนึ่งครั้ง
แต่เมื่อใดมีการสอบแข่งขันใหม่ บัญชีสอบแข่งขันคราวก่อนเป็นอันยกเลิก

หมวด ๓
การออกจากงาน
 

มาตรา
๔๓ พนักงานสามัญออกจากงานเมื่อ
(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) ให้ออก
(๔) ปลด
(๕) ไล่ออก

มาตรา
๔๔
พนักงานสามัญผู้ใดจะลาออกจากงานก็ได้ เมื่อ อ.ก.ท. เทศบาลอนุมัติ

มาตรา
๔๕
พนักงานสามัญจะต้องถูกสั่งให้ออกจากงานในกรณีและเงื่อนไขดังต่อไปนี้
(ก) พนักงานสามัญผู้ใดต้องหาว่ากระทำผิดวินัยที่จะต้องไล่ออกหรือปลด
เมื่อผู้มีอำนาจหน้าที่ตามมาตรา ๖๖ และ ๖๗ ได้สอบสวนและพิจารณาแล้ว
ไม่ได้ความเป็นสัตย์ว่า กระทำความผิดที่จะต้องถูกไล่ออกหรือปลด
แต่แสดงว่ามีมลทินมัวหมอง
ถ้าเทศบาลเห็นว่าการที่จะให้เข้าทำงานอีกจะเป็นการเสียหาย และ ก.ท. ในกรณีพนักงานสามัญชั้นโทขึ้นไป หรือ อ.ก.ท. จังหวัดในกรณีพนักงานสามัญชั้นตรีลงไป
ได้สอบสวนเห็นสมควรให้ออกจากงานแล้ว ให้เทศบาลสั่งออกจากงาน
(ข) เมื่อพนักงานสามัญผู้ใดหย่อนความสามารถหรือไม่แสดงให้เพียงพอว่าเป็นผู้สนับสนุนการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญด้วยความบริสุทธิ์ใจ
และ ก.ท. ในกรณีพนักงานสามัญชั้นโทขึ้นไป
หรือ อ.ก.ท. จังหวัดในกรณีพนักงานสามัญชั้นตรีลงไป
ได้สอบสวนเห็นสมควรให้ออกจากงานแล้ว ให้เทศบาลสั่งออกจากงาน
(ค) พนักงานสามัญผู้ใด มีอายุครบ ๕๕ ปีบริบูรณ์แล้ว
ให้เทศบาลสั่งออกจากงานได้
แต่ถ้าเทศบาลมีความประสงค์จะให้ผู้นั้นคงทำงานของเทศบาลต่อไป ก็ให้ขออนุมัติไปยัง
ก.ท.
การขออนุมัติดังว่านี้
ขอได้คราวละไม่เกินหนึ่งปี เมื่ออายุครบหกสิบปีบริบูรณ์แล้ว ให้สั่งออกจากงาน
(ง) ขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๓๘ (๑)
หรือ (๔) หรือ (๑๐)
(จ) ยุบตำแหน่ง

มาตรา ๔๖
การปลดและการไล่ออกจากงาน ให้เป็นไปตามที่บัญญัติไว้ในลักษณะ ๔

ลักษณะ ๓
พนักงานวิสามัญ
 

มาตรา ๔๗ ลักษณะและตำแหน่งของงานที่เทศบาลอาจบรรจุบุคคลให้ทำการงานของเทศบาลเป็นพนักงานวิสามัญ
ให้เป็นไปตามข้อบังคับ ก.ท.

มาตรา
๔๘
เทศบาลอาจทำสัญญาจ้างผู้ชำนาญการเป็นพนักงานวิสามัญเพื่อให้ทำงานใด ๆ ก็ได้
โดยอนุมัติ ก.ท.

มาตรา
๔๙
การบรรจุบุคคลเข้าเป็นพนักงานวิสามัญ ให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ตามมาตรา ๕๐
พิจารณาสอบสวนบรรจุจากบุคคลซึ่งมีคุณสมบัติและพื้นความรู้ดังต่อไปนี้
(๑) มีคุณสมบัติตามมาตรา ๓๘ แต่คุณสมบัติตามอนุมาตรา (๑) จะยกเว้นเสียก็ได้ เมื่อได้รับอนุมัติจาก ก.ท.
(๒) มีพื้นความรู้ดังนี้ คือ
ก
ผู้ที่จะเข้าเป็นพนักงานวิสามัญ เพื่อแต่งตั้งในตำแหน่งที่ไม่เกี่ยวกับการหนังสือ
เช่น ภารโรง คนใช้ เป็นต้น จะต้องมีพื้นความรู้ภาษาไทยอ่านออกเขียนได้
ข
ผู้ที่จะเข้าเป็นพนักงานวิสามัญ เพื่อแต่งตั้งในตำแหน่งที่เกี่ยวกับการหนังสือ
ให้มีพื้นความรู้ตามเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
(๑) จบประถมบริบูรณ์หรือเทียบวิทยฐานะเท่ากันอาจบรรจุได้ในอัตราเงินเดือนไม่เกินเดือนละ
๒๐บาท
(๒) ไม่ต่ำกว่าชั้นมัธยมปีที่ ๓
หรือเทียบวิทยฐานะเท่ากัน อาจบรรจุได้ในอัตราเงินเดือนไม่เกินเดือนละ ๕๐ บาท
(๓) ไม่ต่ำกว่าชั้นมัธยมบริบูรณ์หรือเทียบวิทยฐานะเท่ากัน
อาจบรรจุได้ในอัตราเงินเดือนไม่เกินเดือนละ ๗๕ บาท
คุณสมบัติและพื้นความรู้ของพนักงานวิสามัญ
ซึ่งจะแต่งตั้งในตำแหน่งตำรวจ ครู หรือสารวัตรศึกษา
ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น
ค. ผู้ที่จะเข้าเป็นพนักงานวิสามัญ
เพื่อแต่งตั้งในตำแหน่งที่มีหน้าที่ต้องใช้คุณวุฒิพิเศษ
ให้เทศบาลบรรจุตามข้อบังคับ ก.ท. กำหนดพื้นความรู้สำหรับตำแหน่งเช่นนี้

มาตรา
๕๐ ผู้มีอำนาจหน้าที่พิจารณาสอบสวนเพื่อการบรรจุบุคคลเข้าเป็นพนักงานวิสามัญ
คือ
(๑) อ.ก.ท.
เทศบาลในกรณีที่มีอัตราเงินเดือนไม่เกินเดือนละ ๓๐ บาท
(๒) อ.ก.ท.
จังหวัดในกรณีที่มีอัตราเงินเดือนเกินกว่าเดือนละ ๓๐ บาท แต่ไม่เกิน
๗๕ บาท
(๓) ก.ท. ในกรณีที่มีอัตราเงินเดือนเกินกว่า
๗๕ บาท ขึ้นไป

มาตรา
๕๑
การแต่งตั้งพนักงานวิสามัญให้ดำรงตำแหน่งของเทศบาล
ให้นายกเทศมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากนายกเทศมนตรีเป็นผู้แต่งตั้ง

มาตรา
๕๒ พนักงานวิสามัญออกจากงานในกรณี
(๑) ตาย
(๒) ลาออกและนายกเทศมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากนายกเทศมนตรีได้อนุญาตแล้ว
(๓) นายกเทศมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากนายกเทศมนตรีให้ออกในเมื่อ
อ.ก.ท. เทศบาลพิจารณาสอบสวนเห็นว่ามีมลทินมัวหมอง
โดยต้องหาว่ากระทำผิดวินัย หรือหย่อนความสามารถ หรือไม่แสดงให้เพียงพอว่าเป็นผู้สนับสนุนการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญด้วยความบริสุทธิ์ใจ
(๔) นายกเทศมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากนายกเทศมนตรีปลด
ในเมื่อกระทำผิดวินัยยังไม่ร้ายแรงถึงกับจะต้องถูกไล่ออกจากงานและ อ.ก.ท. จังหวัดได้พิจารณาอนุมัติแล้ว
(๕) นายกเทศมนตรีหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากนายกเทศมนตรีไล่ออก
ในเมื่อกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง และ อ.ก.ท. จังหวัดได้พิจารณาอนุมัติแล้ว

มาตรา
๕๓
การออกจากงานของพนักงานวิสามัญซึ่งมีสัญญาจ้างให้เป็นไปตามหนังสือสัญญาจ้าง

ลักษณะ ๔
วินัยพนักงานประจำ
 

หมวด ๑
ข้อความทั่วไป
 

มาตรา ๕๔
พนักงานประจำต้องสนับสนุนการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญด้วยความบริสุทธิ์ใจ
และต้องพยายามชี้แจงต่อบุคคลในบังคับบัญชาและในอำนาจของตนให้เข้าใจและนิยมต่อการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญ

มาตรา ๕๕ พนักงานประจำต้องเชื่อฟังผู้บังคับบัญชา
ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาต้องปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา
ซึ่งสั่งในหน้าที่การงานโดยชอบด้วยกฎหมาย ห้ามมิให้ขัดขืนหลีกเลี่ยง
ถ้าไม่เห็นพ้องด้วยคำสั่งนั้น จะเสนอความเห็นทัดทานเป็นลายลักษณ์อักษรก็ได้
แต่ต้องเสนอโดยมิชักช้า และเมื่อได้ทัดทานดังกล่าวมานั้นแล้ว ผู้บังคับบัญชามิได้สั่งถอนหรือแก้คำสั่งที่สั่งไป
ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาต้องปฏิบัติตาม
แต่ให้ผู้บังคับบัญชารีบรายงานผู้บังคับบัญชาเหนือตนอีกชั้นหนึ่ง
ในการปฏิบัติหน้าที่
ห้ามมิให้กระทำการข้ามผู้บังคับบัญชาเหนือตน
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นพิเศษชั่วครั้งคราว

มาตรา
๕๖ พนักงานประจำต้องตั้งใจปฏิบัติหน้าที่ด้วยความระมัดระวังมิให้เสียหายแก่การงานของเทศบาล

มาตรา
๕๗
พนักงานประจำต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต
ห้ามมิให้รายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชา
ห้ามมิให้อาศัยอำนาจหน้าที่โดยทางตรงหรือทางอ้อมเพื่อหาผลประโยชน์ให้แก่ตนเองหรือแก่ผู้อื่น

มาตรา
๕๘
พนักงานประจำต้องอุทิศเวลาของตนให้แก่เทศบาล
ห้ามมิให้เป็นตัวกระทำการในห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทใดๆ
นอกจากทางเทศบาลจะสั่งให้เป็น และห้ามมิให้กระทำการหาผลประโยชน์อย่างใด ๆ
อันอาจเป็นทางให้เสียความเที่ยงธรรมในหน้าที่ของตน

มาตรา
๕๙ พนักงานประจำต้องรักษาชื่อเสียงมิให้ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่ว
ห้ามมิให้ประพฤติตนเป็นคนเสเพล
เสพสุราจนไม่สามารถครองสติได้ ติดยาเสพติดให้โทษ มีหนี้สินล้นพ้นตัว
กระทำผิดอาญาหรือการอื่นใดอันอาจเสียเกียรติศักดิ์ของตำแหน่งหน้าที่

มาตรา
๖๐ พนักงานประจำต้องสุภาพเรียบร้อยต่อผู้บังคับบัญชาและต่อประชาชน
ห้ามมิให้ดูหมิ่นเหยียดหยามบุคคลใด
ๆ

มาตรา
๖๑
พนักงานประจำต้องถือตามและกระทำตามรัฐนิยม

มาตรา
๖๒
พนักงานประจำต้องรักษาความสามัคคีระหว่างพนักงานประจำและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

มาตรา
๖๓
พนักงานประจำต้องอุตสาหะและอำนวยความสะดวกแก่การงาน

มาตรา
๖๔
พนักงานประจำต้องรักษาความลับของเทศบาล

หมวด ๒
โทษผิดวินัย
 

มาตรา
๖๕ โทษผิดวินัยมี ๕ สถาน คือ
(๑) ไล่ออก
(๒) ปลด
(๓) ตัดเงินเดือน
(๔) ตำหนิโทษ
(๕) ภาคทัณฑ์

มาตรา
๖๖ การไล่ออกนั้น
จะกระทำได้เมื่อพนักงานสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
และเมื่อผู้มีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้ได้สอบสวนและพิจารณาแล้วเห็นสมควรให้ไล่ออกจากงาน
(ก) อ.ก.ท.
เทศบาล ในกรณีพนักงานสามัญชั้นจัตวาลงไป
(ข) อ.ก.ท.
จังหวัด ในกรณีพนักงานสามัญชั้นตรี
(ค) ก.ท. ในกรณีพนักงานสามัญชั้นโทขึ้นไป

มาตรา
๖๗ การปลดนั้น จะกระทำได้เมื่อพนักงานสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยยังไม่ร้ายแรงถึงกับจะต้องถูกไล่ออกจากงาน
และเมื่อผู้มีอำนาจหน้าที่ดังกล่าวมาในมาตรา ๖๖
ได้สอบสวนและพิจารณาแล้วเห็นสมควรให้ปลดออกจากงาน

มาตรา
๖๘
เมื่อพนักงานประจำผู้ใดถูกฟ้องคดีอาญาหรือมีกรณีที่ต้องสอบสวนเพื่อไล่ออกหรือปลด
ถ้าเทศบาลเจ้าสังกัดเห็นว่าจะคงให้อยู่ในหน้าที่ระหว่างพิจารณาหรือสอบสวนจะเป็นการเสียหายแก่การงานของเทศบาล
ให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้อนุญาตให้เทศบาลสั่งพักงานได้
(ก) ประธาน อ.ก.ท. เทศบาล ในกรณีพนักงานสามัญชั้นตรีลงไป
(ข) ประธาน อ.ก.ท. จังหวัด ในกรณีพนักงานสามัญชั้นโทขึ้นไป
การให้พักงานนั้น
ให้พักตลอดเวลาที่พิจารณาหรือสอบสวน เมื่อพิจารณาหรือสอบสวนแล้ว
ถ้าปรากฏว่าผู้ที่ถูกสั่งให้พักมิได้กระทำความผิดและไม่มีมลทิน
ต้องให้ผู้นั้นกลับคืนเข้ารับตำแหน่งเดิม ถ้าปรากฏว่าถึงแม้การพิจารณาหรือสอบสวนจะไม่ได้ความเป็นสัตย์ว่าผู้ที่ถูกสั่งให้พักได้กระทำความผิดแต่ก็มีมลทินอยู่
ให้คณะเทศมนตรีใช้ความพินิจ ถ้าเห็นว่าจะให้กลับเข้าทำงานอีกอาจเสียหายแก่การงาน
ก็ให้ดำเนินการตามความในมาตรา ๔๕ (ก) เพื่อให้ผู้นั้นออกจากงาน
หรือถ้าเห็นว่าผู้นั้นยังอาจเป็นประโยชน์แก่เทศบาล จะให้ผู้นั้นกลับเข้าทำงานในตำแหน่งไม่สูงกว่าตำแหน่งเดิมก็ได้
การจ่ายเงินเดือนในระหว่างพัก
ให้เป็นไปตามกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในกฎหมายว่าด้วยการเทศบาล

มาตรา
๖๙
การตัดเงินเดือนจะทำได้เมื่อพนักงานประจำกระทำผิดวินัยยังไม่ร้ายแรงถึงกับจะต้องถูกไล่ออกหรือปลด
ในกรณีเช่นนี้
ให้ผู้บังคับบัญชาที่มีอำนาจลงโทษสั่งลงโทษได้แล้วจึงรายงานไปยังผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปตามลำดับ
ผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปมีอำนาจที่จะสั่งให้ เพิ่ม ลด หรือยกโทษได้ภายใน ๓๐
วันนับแต่วันรับรายงาน เมื่อได้จัดการสถานใด ให้รีบรายงานต่อไปตามลำดับจนถึงนายกเทศมนตรี
ในระหว่างที่รายงานตามลำดับนี้
ให้ปฏิบัติตามคำสั่งผู้บังคับบัญชาเดิมจนกว่านายกเทศมนตรีจะสั่งเป็นอย่างอื่น
ผู้บังคับบัญชาจะลงโทษตัดเงินเดือนแก่ผู้กระทำผิดวินัยได้ครั้งหนึ่งไม่เกินกำหนดในตารางต่อไปนี้

ผู้บังคับบัญชา
ผู้กระทำผิดวินัย
ตัดเงินเดือน
จำนวนเดือน
ส่วนเงินที่ตัด
นายกเทศมนตรี
๑. หัวหน้ากอง
๒. หัวหน้าแผนก
๓. ประจำแผนก
๔. เสมียน
๒
๔
๖
๘
๒๐ %
๑๕ %
๑๐ %
๕ %
หัวหน้ากองพิเศษ
๑. หัวหน้ากอง
๒. หัวหน้าแผนก
๓. ประจำแผนก
๔. เสมียน
๑
๒
๔
๖
๒๐ %
๑๕ %
๑๐ %
๕ %
หัวหน้ากอง
๑. หัวหน้าแผนก
๒. ประจำแผนก
๓. เสมียน
๑
๒
๔
๑๕ %
๑๐ %
๕ %
หัวหน้าแผนก
๑. ประจำแผนก
๒. เสมียน
๑
๒
๑๐ %
๕ %
หัวหน้าส่วนการงานที่ต่ำกว่าหัวหน้าแผนก
๑. เสมียน
๑
๕ %

มาตรา
๗๐
การตำหนิโทษจะทำได้เมื่อพนักงานประจำผู้ใดกระทำผิดวินัยซึ่งความผิดนั้นยังไม่ร้ายแรงถึงกับจะต้องไล่ออกหรือปลดและมีเหตุที่ผู้บังคับบัญชาเห็นว่าควรปราณีโดยไม่ตัดเงินเดือน
ในกรณีเช่นนี้ให้ผู้บังคับบัญชาแสดงความผิดของผู้นั้นให้ปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษร
และถ้าจะให้ทำทัณฑ์บนไว้ด้วยก็ได้
การตำหนิโทษให้มีกำหนดโทษไว้ไม่เกินสามปีนับแต่วันสั่งลงโทษ
แต่เมื่อผู้บังคับบัญชาเห็นว่าพนักงานประจำผู้นั้นกลับปฏิบัติการงานดี ก็ให้สั่งลบล้างการตำหนิโทษนั้นก่อนครบกำหนดได้
การตำหนิโทษดังกล่าวข้างต้นให้ปฏิบัติตามวิธีการดังกล่าวมาในมาตรา
๖๙

มาตรา
๗๑ ในกรณีดังกล่าวมาในมาตราก่อน
ถ้าผู้บังคับบัญชาเห็นว่ายังไม่ควรลงโทษถึงตำหนิโทษ และเห็นว่าควรลงโทษแต่เพียงภาคทัณฑ์
ก็ให้มีอำนาจลงโทษภาคทัณฑ์ได้โดยแสดงความผิดของผู้นั้นให้ปรากฏ
แต่การลงภาคทัณฑ์นี้ ถ้าสั่งลงโทษผู้ใดแล้ว
ภายในระยะหนึ่งปีนับแต่วันสั่งลงโทษภาคทัณฑ์นั้น
ผู้นั้นประพฤติผิดวินัยอีกให้ลงโทษสถานอื่นถัดขึ้นไป
การสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ดังกล่าวมาข้างต้นนี้
ให้ปฏิบัติตามวิธีการที่กล่าวในมาตรา ๖๙

มาตรา
๗๒
การลงโทษพนักงานประจำซึ่งเป็นตำรวจจะใช้ระเบียบการลงโทษตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกานี้
หรือจะลงทัณฑ์ตามกฎหมายว่าด้วยวินัยตำรวจแต่อย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้
ตามควรแก่กรณีและพฤติการณ์

หมวด ๓
การรักษาวินัย
 

มาตรา ๗๓ ให้ผู้บังคับบัญชามีหน้าที่ดูแลระมัดระวังพนักงานเทศบาลในบังคับบัญชาของตนให้ปฏิบัติตามวินัยพนักงานเทศบาล
ถ้าผู้บังคับบัญชารู้ว่าผู้อยู่ใต้บังคับบัญชากระทำผิดวินัยผู้บังคับบัญชาต้องพิจารณาว่าความผิดของพนักงานเทศบาลผู้นั้นอยู่ในอำนาจของตนที่จะลงโทษได้หรือไม่
ถ้าอยู่ในอำนาจของตนที่จะลงโทษก็ให้สั่งลงโทษ
แล้วรายงานไปยังผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปตามวิธีการที่กล่าวมาในหมวด ๒
ถ้าเห็นว่าความผิดนั้นควรจะต้องลงโทษมากไปกว่าที่ตนจะมีอำนาจลงโทษได้
ก็ให้รายงานต่อผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไป เพื่อให้ลงโทษตามสมควร
ผู้บังคับบัญชาใดไม่จัดการลงโทษผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาที่กระทำผิดวินัยหรือจัดการลงโทษไม่เป็นการสุจริต
ให้ถือว่าผู้บังคับบัญชานั้นทำผิดวินัย

มาตรา
๗๔
พนักงานเทศบาลผู้ใดถูกผู้บังคับบัญชาสั่งลงโทษฐานผิดวินัย
พนักงานเทศบาลผู้นั้นต้องปฏิบัติตามทันที ถ้าเห็นว่าตนไม่ได้รับความเป็นธรรมในคำสั่ง
ก็มีสิทธิภายใน ๑๕
วันนับแต่วันได้ทราบคำสั่งลงโทษที่จะอุทธรณ์คำสั่งนั้นขึ้นไปตามลำดับ
กล่าวคือผู้บังคับบัญชาในเทศบาล อ.ก.ท.
จังหวัด และ ก.ท.
ผู้พิจารณาอุทธรณ์ต้องพิจารณาอุทธรณ์ภายในกำหนด
๓๐ วันนับแต่วันได้รับอุทธรณ์ และมีอำนาจที่จะสั่งยืน หรือลด หรือยกโทษได้
แต่ในระหว่างที่ผู้พิจารณาอุทธรณ์ยังมิได้มีคำสั่งเป็นอย่างอื่น
ให้ดำเนินการลงโทษนั้นไปก่อน

ลักษณะ ๕
บทเฉพาะกาล
 

มาตรา ๗๕ พนักงานวิสามัญผู้ใดได้ทำงานเป็นพนักงานสุขาภิบาลมาก่อนวันใช้พระราชกฤษฎีการะเบียบพนักงานเทศบาล
พุทธศักราช ๒๔๗๙ และทำการหรือเคยทำการในตำแหน่งหน้าที่พนักงานสามัญซึ่งหัวหน้าการงานรับรองว่ามีคุณวุฒิความสามารถที่จะรับบรรจุเป็นพนักงานสามัญได้
และเมื่อมีอัตราเงินเดือนพนักงานสามัญชั้นจัตวาว่างลง
และเทศบาลเจ้าสังกัดเห็นสมควรจะบรรจุในชั้นเท่าอันดับเงินเดือนเท่าที่ได้รับอยู่
ก็ให้สั่งได้ เมื่อได้รับอนุมัติจาก ก.ท. แล้ว

มาตรา
๗๖ พนักงานสามัญซึ่งดำรงตำแหน่งต่าง ๆ
ของเทศบาลอยู่ในวันใช้พระราชกฤษฎีกานี้ และซึ่งเทียบชั้นเป็นเสมียนพนักงานตรี
พนักงานโทและพนักงานเอก ให้ปรับเข้าชั้นตามพระราชกฤษฎีกานี้ คือ
(๑) ผู้ได้รับเงินเดือนต่ำกว่า ๒๐ บาท
ให้ปรับเข้าเป็นพนักงานสามัญชั้นเบญจ
(๒) ผู้ได้รับเงินเดือนตั้งแต่ ๒๐ บาท ถึง ๗๕ บาท
ให้ปรับเข้าเป็นพนักงานสามัญชั้นจัตวา
(๓) ผู้ได้รับเงินเดือนตั้งแต่ ๘๐ บาทถึง ๑๓๐ บาท
ให้ปรับเข้าเป็นพนักงานสามัญชั้นตรี
(๔) ผู้ได้รับเงินเดือนตั้งแต่ ๑๔๐ บาทถึง ๓๒๐ บาท
ให้ปรับเข้าเป็นพนักงานสามัญชั้นโท
(๕) ผู้ได้รับเงินเดือนตั้งแต่ ๓๕๐ บาทถึง ๕๕๐ บาท
ให้ปรับเข้าเป็นพนักงานสามัญชั้นเอก
(๖) ผู้ได้รับเงินเดือนตั้งแต่ ๖๐๐ บาทขึ้นไป
ให้ปรับเข้าเป็นพนักงานสามัญชั้นพิเศษ
(๗) ผู้ที่เป็นพนักงานพิเศษตามความในพระราชกฤษฎีการะเบียบพนักงานเทศบาล
พุทธศักราช ๒๔๗๙ ให้ปรับเข้าเป็นพนักงานวิสามัญ

มาตรา
๗๗
พนักงานสามัญผู้ใดซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในวันใช้พระราชกฤษฎีกานี้
หากถูกปรับชั้นให้ต่ำกว่าชั้นเดิมของตนตามพระราชกฤษฎีการะเบียบพนักงานเทศบาล
พุทธศักราช ๒๔๗๙ ให้ อ.ก.ท. จังหวัดออกหนังสือสำคัญตามแบบของ
ก.ท. ให้ผู้นั้นยึดถือไว้เป็นหลักฐานว่าได้เคยเป็นพนักงานประจำชั้นนั้น
ๆ มาแล้ว
ใบสำคัญดังกล่าวมาในวรรคก่อนอาจนำไปแสดงเพื่อเทียบชั้นในการบรรจุตำแหน่งสามัญในเทศบาลใด
ๆ ก็ได้ และถ้าเทศบาลใดต้องการจะรับบรรจุก็ให้บรรจุได้ในอันดับหนึ่งของชั้นนั้น ๆ
ตามที่ปรากฏในใบสำคัญ

มาตรา
๗๘ พระราชกฤษฎีกานี้ไม่กระทบกระเทือนถึงการสอบแข่งขันตามความในพระราชกฤษฎีการะเบียบพนักงาน
พุทธศักราช ๒๔๗๙ ที่ดำเนินอยู่
แต่เมื่อบรรจุผู้สอบแข่งขันได้ในตำแหน่งที่ว่างครบจำนวนแล้ว
บัญชีสอบแข่งขันนั้นเป็นอันยกเลิก

มาตรา
๗๙ พนักงานประจำผู้ใดทำผิดวินัยพนักงานเทศบาลก่อนวันใช้พระราชกฤษฎีกานี้
ให้ผู้บังคับบัญชามีอำนาจลงโทษผู้นั้นตามพระราชกฤษฎีการะเบียบพนักงานเทศบาล
พุทธศักราช ๒๔๗๙
แต่ถ้าเป็นโทษสถานไล่ออกต้องให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ตามความในบทพระราชกฤษฎีกานี้พิจารณาสอบสวนแล้ว
จึงให้ไล่ออกได้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
อัตราค่าป่วยการสำหรับนายกเทศมนตรีและเทศมนตรี

ให้นายกเทศมนตรีและเทศมนตรีได้รับค่าป่วยการตามอัตราในตารางต่อไปนี้
แต่เทศบาลที่มีรายได้ประจำปีไม่ถึง ๑๐,๐๐๐ บาท
ค่าป่วยการของนายกเทศมนตรีและเทศมนตรีรวมกันต้องไม่เกินร้อยละ ๑๕ แห่งรายได้ประจำปี
แต่ทั้งนี้ไม่ให้ต่ำกว่าวันละ ๗๕ สตางค์สำหรับนายกเทศมนตรีและ ๕๐
สตางค์สำหรับเทศมนตรี

เทศบาลซึ่งมีรายได้ประจำ
ค่าป่วยการไม่เกินวันละ
นายกเทศมนตรี
เทศมนตรี
๑,๐๐๐,๐๐๑ บาทขึ้นไป
๕๐๐,๐๐๑  ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท
 ๒๕๐,๐๐๑  ๕๐๐,๐๐๐ บาท
 ๑๐๐,๐๐๑  ๒๕๐,๐๐๐ บาท
 ๗๕,๐๐๑  ๑๐๐,๐๐๐ บาท
 ๕๐,๐๐๑ 
  ๗๕,๐๐๐ บาท
 ๒๕,๐๐๑ 
  ๕๐,๐๐๐ บาท
 ๑๐,๐๐๑ 
  ๒๕,๐๐๐ บาท
 ๕,๐๐๑
   ๑๐,๐๐๐ บาท
๕,๐๐๐ บาทลงไป
๒๐
๑๒
๑๐
๘
๖
๕
๔
๓
๒
๑
๑๒
๘
๖
๕
๔
๓
๒.๕๐
๒
๑.๕๐
๐.๗๕

การจ่ายค่าป่วยการนายกเทศมนตรีอาจเหมาจ่ายเป็นรายเดือน
ส่วนเทศมนตรีอื่น ๆ ให้จ่ายเฉพาะวันทำงาน
อัตราเงินเดือนพนักงานประจำ

ชั้นพนักงานสามัญ
อันดับ
อัตราเงินเดือน
ชั้นเบญจ






ชั้นจัตวา




















ชั้นตรี






๑
๒
๓
๔
๕
๖
๗
๑
๒
๓
๔
๕
๖
๗
๘
๙
๑๐
๑๑
๑๒
๑๓
๑๔
๑๕
๑๖
๑๗
๑๘
๑๙
๒๐
๒๑
๑
๒
๓
๔
๕
๖
๗
๘
๑๐
๑๒
๑๔
๑๖
๑๘
๒๐
๒๐
๒๒
๒๔
๒๖
๒๘
๓๐
๓๔
๓๘
๔๒
๔๖
๕๐
๕๕
๖๐
๖๕
๗๐
๗๕
๘๐
๙๐
๑๐๐
๑๑๐
๑๒๐
๘๐
๙๐
๑๐๐
๑๑๐
๑๒๐
๑๓๐
๑๔๐
ชั้นพนักงานสามัญ
อันดับ
อัตราเงินเดือน


ชั้นโท













ชั้นเอก





ชั้นพิเศษ
๘
๙
๑
๒
๓
๔
๕
๖
๗
๘
๙
๑๐
๑๑
๑๒
๑๓
๑๔
๑
๒
๓
๔
๕
๖
๑
๒
๓
๔
๕
๖
๗
๘
๙

๑๕๐
๑๖๐
๑๔๐
๑๕๐
๑๖๐
๑๗๐
๑๘๐
๑๙๐
๒๐๐
๒๒๐
๒๔๐
๒๖๐
๒๘๐
๓๐๐
๓๒๐
๓๕๐
๓๕๐
๔๐๐
๔๕๐
๕๐๐
๕๕๐
๖๐๐
๖๐๐
๖๕๐
๗๐๐
๗๕๐
๘๐๐
๘๕๐
๙๐๐
๙๕๐
๑๐๐๐
พรพิมล/พิมพ์
๑๑
กันยายน ๒๕๔๖

พรพิมล/แก้ไข
๑๙
กันยายน ๒๕๔๖

ศรินรัตน์/ปรับปรุง
๒๐
เมษายน ๒๕๖๓

ปาจรีย์/ตรวจ
๘
ตุลาคม ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๖/-/หน้า ๑๐๓๖/๗ ตุลาคม ๒๔๘๒