ระเบียบกรมการประกันภัยว่าด้วยการใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2549


ระเบียบกรมการประกันภัย
ระเบียบกรมการประกันภัย
ว่าด้วยการใช้มาตรการบังคับทางปกครอง
โดยการยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สิน
ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
พ.ศ. ๒๕๓๕
พ.ศ.
๒๕๔๙
 

โดยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ.
๒๕๓๕ มาตรา ๒๖ กำหนดให้ในกรณีที่เจ้าของรถหรือบริษัทไม่จ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่
ผู้ประสบภัยหรือจ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่ ผู้ประสบภัยไม่ครบจำนวน ตามมาตรา ๒๓
(๑) หรือมาตรา ๒๓ (๕) แล้วแต่กรณี เมื่อสำนักงานกองทุนทดแทนผู้ประสบภัยได้จ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่
ผู้ประสบภัยไปตามมาตรา ๒๕ แล้ว ให้นายทะเบียนมีคำสั่งเรียกเงินตามจำนวนที่ได้จ่ายไปนั้นคืนจากเจ้าของรถหรือบริษัท
แล้วแต่กรณี และเจ้าของรถหรือบริษัทจะต้องจ่ายเงินเพิ่มในอัตราร้อยละ ๒๐ ของจำนวนค่าเสียหายเบื้องต้นที่จ่ายจากกองทุนส่งเข้าสมทบกองทุนอีกต่างหาก
และหากเจ้าของรถหรือบริษัทเพิกเฉยไม่ชำระค่าเสียหายเบื้องต้นพร้อมเงินเพิ่มคืนกองทุน
ตามคำสั่งนายทะเบียนให้ถูกต้องครบถ้วนภายใน ๗ วัน นับแต่วันที่ได้รับคำสั่งของนายทะเบียน
และโดยที่คำสั่งของนายทะเบียนดังกล่าวเป็นคำสั่งทางปกครองกำหนดให้ชำระเงิน
อธิบดีกรมการประกันภัยมีอำนาจใช้มาตรการบังคับทางปกครอง โดยการยึดหรืออายัดทรัพย์สินของเจ้าของรถหรือบริษัทนั้น
และขายทอดตลาด เพื่อชำระเงินให้ครบถ้วนได้ตามมาตรา ๕๗ แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง
พ.ศ. ๒๕๓๙

ดังนั้น เพื่อให้การใช้มาตรการบังคับทางปกครอง
โดยการยึดหรืออายัดทรัพย์สินของเจ้าของรถหรือบริษัทและขายทอดตลาดดังกล่าว เป็นไปด้วยความเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพ
อธิบดีกรมการประกันภัย จึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมการประกันภัย
ว่าด้วยการใช้มาตรการบังคับทางปกครอง โดยการยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สิน ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
พ.ศ. ๒๕๓๕ พ.ศ. ๒๕๔๙

ข้อ ๒[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้อธิบดีกรมการประกันภัยรักษาการตามระเบียบนี้
และให้มีอำนาจออกคำสั่ง หรือประกาศเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามระเบียบนี้
ในกรณีมีปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้หรือที่มิได้กำหนดไว้ในระเบียบนี้
ให้เสนอเรื่องให้อธิบดีเพื่อวินิจฉัยชี้ขาด และคำวินิจฉัยของอธิบดีให้เป็นที่สุด

ข้อ ๔ ในระเบียบนี้ ถ้าข้อความมิได้แสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น
(๑) อธิบดี
หมายความว่า อธิบดีกรมการประกันภัยหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมการประกันภัยมอบหมาย
(๒) นายทะเบียน
หมายความว่า อธิบดีกรมการประกันภัยหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมการประกันภัยมอบหมายให้เป็นนายทะเบียน
โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตามกฎหมาย ว่าด้วยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
(๓) เจ้าพนักงาน
หมายความว่า เจ้าหน้าที่ในสังกัดกรมการประกันภัย
หรือบุคคลซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำการยึด อายัด หรือขายทอดตลาดทรัพย์สิน
ตามระเบียบนี้
(๔) กองทุน
หมายความว่า กองทุนทดแทนผู้ประสบภัย
(๕) สำนักงาน
หมายความว่า สำนักงานประกันภัยจังหวัด สำนักงานกลุ่มคุ้มครองผู้เอาประกันภัยเขต สำนักนายทะเบียนคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
หรือหน่วยงานอื่นที่ปฏิบัติหน้าที่อย่างเดียวกัน แล้วแต่กรณี
(๖) ผู้ประสบภัย
หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับอันตรายต่อชีวิต ร่างกาย หรืออนามัย เนื่องจากรถที่ใช้หรืออยู่ในทาง
หรือเนื่องจากสิ่งที่บรรทุกหรือติดตั้งในรถนั้น และให้หมายความรวมถึง ทายาทโดยธรรมของผู้ประสบภัยซึ่งถึงแก่ความตายด้วย
ทั้งนี้ ตามกฎหมาย ว่าด้วยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
(๗) ผู้ต้องชดใช้เงิน
หมายความว่า เจ้าของรถหรือบริษัทผู้รับประกันภัยรถ
ซึ่งอยู่ใต้บังคับของคำสั่งทางปกครองให้ชำระเงินคืนกองทุน ตามกฎหมาย
ว่าด้วยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
(๘) ยึด
หมายความว่า การกระทำใดๆ ต่อทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน
เพื่อให้ทรัพย์สินนั้นได้เข้ามาอยู่ในความควบคุมดูแลหรือครอบครองของเจ้าพนักงาน
(๙) อายัด
หมายความว่า การสั่งให้ผู้ต้องชดใช้เงินหรือบุคคลภายนอกมิให้จำหน่าย จ่ายโอน หรือกระทำนิติกรรมใดๆ
เกี่ยวกับทรัพย์สินหรือสิทธิเรียกร้องที่ได้สั่งอายัดไว้ รวมตลอดถึงการสั่งให้บุคคลภายนอกมิให้นำส่งทรัพย์สินหรือชำระหนี้แก่ผู้ต้องชดใช้เงิน
แต่ให้ส่งมอบหรือชำระหนี้ต่อกองทุน
(๑๐) การขายทอดตลาด
หมายความว่า การนำเอาทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินออกขาย โดยวิธีให้สู้ราคากันโดยเปิดเผย
(๑๑) คณะกรรมการ
หมายความว่า คณะกรรมการจัดการขายทอดตลาดทรัพย์สิน และให้หมายความรวมถึง ผู้ทอดตลาดด้วย

หมวด
๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๕ อธิบดีเป็นผู้มีอำนาจสั่งให้ยึดหรืออายัดหรือขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน

ข้อ ๖ หนังสือเตือนให้ผู้ต้องชดใช้เงินชำระเงินคืนกองทุน
คำสั่งให้ยึดทรัพย์สิน ประกาศยึดทรัพย์สิน คำสั่งให้อายัดทรัพย์สิน คำสั่งให้ขายทอดตลาดทรัพย์สิน
และประกาศขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ใช้ตามแบบที่อธิบดีกำหนด

ข้อ ๗ การส่งหนังสือ คำสั่ง หรือประกาศตามระเบียบนี้
ให้ปฏิบัติตามหมวด ๔ ว่าด้วยการแจ้ง แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.
๒๕๓๙

ข้อ ๘ ในกรณีนายทะเบียนมีคำสั่งให้ผู้ต้องชดใช้เงินชำระเงินคืนกองทุน
ถ้าถึงกำหนดแล้วไม่มีการชำระโดยถูกต้อง ครบถ้วน ให้นายทะเบียนมีหนังสือเตือนให้ผู้ต้องชดใช้เงินชำระเงินคืนกองทุนภายในระยะเวลาที่กำหนด
แต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน โดยให้ระบุด้วยว่าถ้าไม่มีการปฏิบัติตามคำเตือน
อธิบดีมีอำนาจใช้มาตรการบังคับทางปกครอง
โดยการยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน
เพื่อชำระเงินให้ครบถ้วนได้

ข้อ ๙ การใช้มาตรการบังคับทางปกครองตามข้อ ๘ ให้มีระยะเวลาสิบปี
นับแต่วันที่นายทะเบียนมีคำสั่งให้ผู้ต้องชดใช้เงินชำระเงินคืนกองทุน
ในกรณีที่เห็นสมควร อธิบดีอาจมีคำสั่งให้ย่นเวลาการใช้มาตรการบังคับทางปกครอง
ให้น้อยกว่าระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งก็ได้

หมวด
๒
การยึดทรัพย์สิน
 

ส่วนที่
๑
วิธีการยึดทรัพย์สิน
 

ข้อ ๑๐ เมื่อถึงกำหนดเวลาที่อาจใช้มาตรการบังคับทางปกครอง
โดยการยึดทรัพย์สินได้ตามมาตรา ๕๗ แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.
๒๕๓๙ ให้สำนักงานที่ได้จ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่ ผู้ประสบภัยดำเนินการสืบหาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินโดยไม่ชักช้าและประเมินราคาทรัพย์สินนั้นตามข้อ
๓๖ ถึงข้อ ๔๐ ในการนี้ อาจประสานงานกับสำนักงานในเขตพื้นที่ที่ทรัพย์สินตั้งอยู่
เพื่อช่วยดำเนินการให้ด้วยก็ได้
การสืบหาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน
ให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้
(๑) ประสานงานกับกรมที่ดิน
เพื่อตรวจสอบหลักทรัพย์ประเภทอสังหาริมทรัพย์ที่ปรากฏชื่อของผู้ต้องชดใช้เงิน ครอบครัวของผู้ต้องชดใช้เงิน
และผู้ที่เกี่ยวข้องกับผู้ต้องชดใช้เงินเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์หรือมีสิทธิเรียกร้องซึ่งอาจยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดเพื่อชำระหนี้ได้
โดยให้ตรวจสอบตามภูมิลำเนาเดิมที่เคยอยู่อาศัย สถานที่ที่เคยย้ายไปดำรงตำแหน่งหรือทำงาน
และภูมิลำเนาปัจจุบันด้วย
(๒) ตรวจสอบทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ของผู้ต้องชดใช้เงิน
เช่น รถยนต์ รถจักรยานยนต์ เรือ หุ้น หรือหลักประกันการขอใช้ไฟฟ้า น้ำประปา โทรศัพท์
โดยประสานงานกับส่วนราชการ
หรือหน่วยงานที่จัดทำทะเบียนหรือมีบัญชีควบคุมสังหาริมทรัพย์ดังกล่าว
(๓) สืบหาทรัพย์สินอื่นของผู้ต้องชดใช้เงินในสำนักงาน
บ้านและที่อยู่อาศัยของผู้ต้องชดใช้เงิน หรือจากครอบครัว
หรือผู้ที่เกี่ยวข้องซึ่งอาจมีทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินไว้ในความครอบครอง
(๔) ขอความร่วมมือจากธนาคารหรือสถาบันการเงิน
เพื่อตรวจสอบหลักทรัพย์หรือบัญชีเงินฝากในธนาคารหรือสถาบันการเงินนั้นๆ
(๕) ดำเนินการอื่นใด
เพื่อให้การสืบหาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและสัมฤทธิ์ผล
ให้สำนักงานตามวรรคหนึ่ง รายงานผลการสืบหาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินให้อธิบดีทราบทุกระยะสามเดือน

ข้อ ๑๑ ให้สำนักงานตามข้อ ๑๐ รายงานการสืบหาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินและเสนอร่างคำสั่งแต่งตั้งเจ้าพนักงานไปทำการยึดทรัพย์สิน
ร่างคำสั่งให้ยึดทรัพย์สิน ร่างประกาศยึดทรัพย์สิน หรือร่างคำสั่งให้อายัดทรัพย์สิน
แล้วแต่กรณี เพื่อให้อธิบดีลงนาม
ร่างคำสั่งแต่งตั้งเจ้าพนักงานตามวรรคหนึ่ง ให้เสนอแต่งตั้งจากเจ้าหน้าที่สำนักงานที่ได้จ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่
ผู้ประสบภัยและมีทรัพย์สินตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ และถ้าทรัพย์สินตั้งอยู่นอกเขตพื้นที่ของสำนักงานดังกล่าว
ให้เสนอแต่งตั้งจากเจ้าหน้าที่สำนักงานที่ทรัพย์สินตั้งอยู่ในเขตพื้นที่
ในกรณีที่เห็นสมควร อธิบดีจะแต่งตั้งบุคคลใดเป็นเจ้าพนักงานก็ได้

ข้อ ๑๒ เมื่ออธิบดีลงนามในคำสั่งแต่งตั้งเจ้าพนักงาน
คำสั่งให้ยึดทรัพย์สิน ประกาศยึดทรัพย์สิน หรือคำสั่งให้อายัดทรัพย์สินแล้ว ให้ส่งเรื่องคืนไปให้สำนักงานตามข้อ
๑๐ เพื่อดำเนินการต่อไป

ข้อ ๑๓ ถ้าในคำสั่งให้ยึดทรัพย์สินได้ระบุเฉพาะเจาะจงให้ยึดทรัพย์สินสิ่งใด
ให้เจ้าพนักงานยึดแต่เฉพาะทรัพย์สินสิ่งนั้น

ข้อ ๑๔ ก่อนไปทำการยึดทรัพย์สิน ให้เจ้าพนักงานพิจารณาตรวจสอบให้แน่ชัดว่า
จะต้องยึดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินหรือไม่ และจำนวนราคาทรัพย์สินที่จะยึดได้ตามกฎหมายมีประมาณเท่าใด
พร้อมทั้งนำประกาศยึดทรัพย์สินไปด้วย เพื่อปิดไว้ ณ สถานที่ที่ยึดทรัพย์สิน

ข้อ ๑๕ ให้เจ้าพนักงานไปทำการยึดทรัพย์สินโดยเร็วและให้นำคำสั่งให้ยึดทรัพย์สินกับเครื่องมือและอุปกรณ์สำหรับการยึดทรัพย์สิน
เช่น ครั่งและตราตีครั่งไปด้วย ทั้งนี้ จะมีพนักงานเจ้าหน้าที่อื่นร่วมไปช่วยเหลือด้วยก็ได้

ข้อ ๑๖ ให้เจ้าพนักงานและพนักงานเจ้าหน้าที่ตามข้อ
๑๕ ดำเนินการยึดทรัพย์สินด้วยความสุภาพและระมัดระวังไม่ให้เกิดความเสียหายเกินกว่าที่จำเป็น
ถ้ามีผู้ใดขัดขวางในการยึดทรัพย์สิน ให้เจ้าพนักงานชี้แจงหรือว่ากล่าวแต่โดยดีก่อน
ถ้าผู้นั้นยังขัดขวางอยู่อีก ก็ให้เจ้าพนักงานขอความช่วยเหลือจากเจ้าพนักงานตำรวจ
เพื่อดำเนินการยึดทรัพย์สินจนได้

ข้อ ๑๗ เจ้าพนักงานจะต้องดำเนินการยึดทรัพย์สินในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกในวันทำการงานปกติ
เว้นแต่ในกรณีมีเหตุฉุกเฉินหรือจำเป็นอย่างยิ่งจะทำการยึดทรัพย์สินในวันหยุดราชการก็ได้
โดยได้รับอนุญาตจากอธิบดี

ข้อ ๑๘ ก่อนทำการยึดทรัพย์สิน ให้เจ้าพนักงานแสดงคำสั่งให้ยึดทรัพย์สินต่อผู้ต้องชดใช้เงิน
หรือบุคคลที่ระบุไว้ในคำสั่งให้ยึดทรัพย์สิน ถ้าไม่ปรากฏตัวบุคคลดังกล่าว ให้แสดงต่อบุคคลที่อยู่ในสถานที่นั้น

ข้อ ๑๙ เพื่อให้พบและทำการยึดทรัพย์สิน ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจเท่าที่จำเป็นที่จะค้นสถานที่ใดๆ
อันเป็นของผู้ต้องชดใช้เงินหรือได้ครอบครองอยู่ เช่น บ้าน ที่อยู่อาศัย คลังสินค้า
โรงงานหรือร้านค้าขาย เป็นต้น ที่จะยึดและตรวจสมุดบัญชี เอกสาร หรือแผ่นกระดาษ และที่จะกระทำการใดๆ
ตามสมควร เพื่อเปิดสถานที่ดังกล่าว รวมทั้งตู้นิรภัย ตู้ หรือที่เก็บของอื่นๆ แล้วรายงานให้อธิบดีทราบ

ข้อ ๒๐ ให้เจ้าพนักงานยึดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินแต่เพียงพอกับจำนวนเงินที่ต้องชำระ
ตามคำสั่งให้ยึดทรัพย์สิน พร้อมทั้งค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายในการยึดหรืออายัดทรัพย์สินและขายทอดตลาด
แต่ถ้าผู้ต้องชดใช้เงินมีแต่ทรัพย์สินซึ่งมีราคามากกว่าจำนวนหนี้และไม่อาจแบ่งยึดโดยมิให้ทรัพย์สินนั้นเสื่อมราคา
เช่น ทำให้เปลี่ยนสภาพและราคาตกต่ำ ทั้งทรัพย์สินอื่นที่จะยึดให้เพียงพอกับจำนวนหนี้ก็ไม่ปรากฏด้วยแล้ว
ให้ยึดทรัพย์สินที่ว่านั้นมาขายทอดตลาดทั้งหมด

ข้อ ๒๑ เจ้าพนักงานย่อมไม่ยึดทรัพย์สินที่พนักงานเจ้าหน้าที่อื่นได้ยึดหรืออายัดไว้ก่อนแล้ว
หรือทรัพย์สินที่มีกฎหมายบัญญัติให้ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี

ข้อ ๒๒ เมื่อปรากฏว่าทรัพย์สินนั้นไม่อาจยึดได้ตามกฎหมาย
ให้เจ้าพนักงานงดการยึดไว้ก่อนแล้วรีบรายงานให้อธิบดีทราบ
เพื่อพิจารณาสั่งการต่อไป
เมื่อยึดทรัพย์สินใดมาแล้ว ปรากฏในภายหลังว่า
ทรัพย์สินที่ยึดนั้นเป็นของบุคคลอื่น ให้เจ้าพนักงานรายงานให้อธิบดีทราบ
เพื่อพิจารณาดำเนินการเพิกถอนการยึดทรัพย์สินนั้นต่อไป

ข้อ ๒๓ การยึดที่ดิน ให้เจ้าพนักงานดำเนินการให้ได้เอกสารสิทธิในที่ดินหรือสำเนา
ซึ่งเจ้าพนักงานที่ดินรับรองเพื่อตรวจสอบจำลองแผนที่หลังโฉนดที่ดินว่าเป็นที่ดินแปลงเดียวกันหรือไม่
หากเชื่อได้ว่าเป็นที่ดินแปลงเดียวกันแล้ว ให้บันทึกในรายการยึด
โดยบรรยายให้เห็นสภาพ ทำเลที่ตั้งและสิ่งอ้างอิงของที่ดินนั้น

ข้อ ๒๔ ถ้าที่ดินที่ยึดนั้นมีสิ่งปลูกสร้างหรือไม้ล้มลุกหรือธัญชาติอันจะเก็บเกี่ยวรวงผลได้คราวหนึ่ง
หรือหลายคราวต่อปีเป็นของผู้อื่นปลูกอยู่ ให้เจ้าพนักงานบันทึกถ้อยคำของเจ้าของสิ่งนั้นๆ
ให้ปรากฏว่ามีสิทธิในที่ดินอย่างไร เช่น สิทธิเก็บกิน สิทธิเหนือพื้นดิน หรือสิทธิตามสัญญาเช่า
เป็นต้น
ภายใต้บังคับพระราชบัญญัติ
ว่าด้วยการยึดทรัพย์สินของกสิกร พุทธศักราช ๒๔๗๕ การยึดที่ไร่นาซึ่งมีไม้ล้มลุกหรือธัญชาติอันจะเก็บเกี่ยวได้ตามฤดูกาลจะยึดแต่ที่ดินไม่ยึดไม้ล้มลุกและธัญชาติหรือจะยึดทั้งที่ดินและไม้ล้มลุกหรือธัญชาติด้วยก็ได้

ข้อ ๒๕ การยึดที่ดินซึ่งมีไม้ยืนต้น ให้เจ้าพนักงานจดชนิดและประมาณจำนวนต้นไม้ไว้ด้วย

ข้อ ๒๖ ถ้าทรัพย์สินที่ยึดมีดอกผลธรรมดาที่ผู้ต้องชดใช้เงินจะต้องเป็นผู้เก็บเกี่ยวหรือบุคคลอื่นเป็นผู้เก็บเกี่ยวในนามของผู้ต้องชดใช้เงิน
เมื่อมีผู้ร้องขอให้เจ้าพนักงานเก็บเกี่ยวและเจ้าพนักงานเห็นสมควรจัดการให้ เจ้าพนักงานต้องแจ้งเป็นหนังสือให้ผู้ต้องชดใช้เงินทราบในขณะทำการยึดแล้ว
จึงให้ทำการเก็บดอกผลนั้นเมื่อถึงกำหนด

ข้อ ๒๗ การยึดเรือน โรง หรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น
ให้เจ้าพนักงานบันทึกในรายการยึด โดยบรรยายให้เห็นสภาพของสิ่งนั้นๆ เช่น พื้น ฝาผนัง
ประตู หน้าต่าง เสา เครื่องบนและหลังคาใช้วัสดุชนิดใด มีกี่ชั้น กี่ห้อง ขนาดกว้างยาวสูงเท่าใด
เก่าหรือใหม่เพียงใด เลขทะเบียนเท่าไร ถ้าเป็นสถานที่ให้เช่า ค่าเช่าเท่าใด เป็นต้น

ข้อ ๒๘ การยึดย่อมครอบคลุมไปถึงดอกผลแห่งทรัพย์สินนั้นด้วย
เว้นแต่จะมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น

ข้อ ๒๙ ให้เจ้าพนักงานแสดงให้เห็นโดยชัดแจ้งตามวิธีที่เห็นสมควรว่า
ได้มีการยึดทรัพย์สินแล้ว เช่น
(๑) การยึดสิ่งของ ให้เจ้าพนักงานปิดหรือผูกแผ่นเลขหมายบนสิ่งของที่ยึดให้ตรงตามบัญชีทรัพย์สิน
ถ้าสามารถจะเก็บรวมเข้าหีบหรือตู้ได้ ก็ให้รวมไว้แล้วปิดหีบหรือตู้ประทับตราครั่งอีกชั้นหนึ่ง
(๒) การยึดที่ดิน ห้องชุด เรือน โรง หรือสิ่งปลูกสร้างอื่นๆ
ให้ปิดประกาศหรือทำเครื่องหมายไว้
(๓) การยึดสัตว์ สัตว์พาหนะ หรือปศุสัตว์ จะใช้สีทาที่เขาหรือที่ตัว
หรือจะใช้แผ่นเลขหมายผูกคอ หรือจะต้อนเข้าคอกแล้วผูกเชือกประทับตราครั่งที่ประตูคอกก็ได้
แล้วแต่จะเห็นสมควร แต่อย่าให้เป็นการขัดข้องต่อการเลี้ยง การรักษาสัตว์

ข้อ ๓๐ เมื่อได้ยึดเรือกำปั่น เรือมีระวางตั้งแต่หกตันขึ้นไป
เรือกลไฟ เรือยนต์มีระวางตั้งแต่ห้าตันขึ้นไป แพ หรือสัตว์พาหนะ ให้เจ้าพนักงานแจ้งการยึดทรัพย์สินนั้นไปยังกรมการขนส่งทางน้ำและพาณิชย์นาวีหรือนายทะเบียนแห่งท้องที่ด้วย
แล้วแต่กรณี
กรณียึดทรัพย์สินอื่นที่มีทะเบียน เช่น รถยนต์ เครื่องจักร
ให้เจ้าพนักงานแจ้งการยึดไปยังนายทะเบียนแห่งทรัพย์สินนั้นด้วย

ข้อ ๓๑ ในการยึดทรัพย์สิน ให้เจ้าพนักงานจัดทำบันทึกรายงานการดำเนินการโดยสังเขป
หากมีพฤติการณ์หรือเหตุการณ์ที่สมควรบันทึกไว้เป็นหลักฐาน ก็ให้บันทึกไว้ แล้วอ่านบันทึกนั้นให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง
เช่น ผู้ต้องชดใช้เงิน ผู้มีส่วนได้เสีย บุคคลที่อยู่ ณ ที่ยึดฟัง แล้วให้ลงลายมือชื่อไว้เป็นหลักฐานด้วย
ถ้าผู้ใดไม่ยอมลงลายมือชื่อ ให้บันทึกว่าอ่านให้ฟังแล้วไม่ยอมลงลายมือชื่อ พร้อมกับลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานและพยานรับรองไว้

ข้อ ๓๒ ห้ามยึดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน ดังต่อไปนี้
(๑) เครื่องนุ่งห่มหลับนอนหรือเครื่องใช้ในครัวเรือนหรือเครื่องใช้สอยส่วนตัว
โดยประมาณราคารวมกันตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๒๘๕ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ในกรณีอธิบดีเห็นสมควรจะกำหนดทรัพย์สินดังกล่าวที่มีราคาเกินกว่าที่กำหนดไว้
ตามมาตรา ๒๘๕ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ให้เป็นทรัพย์สินที่ห้ามยึดตามระเบียบนี้ก็ได้
ทั้งนี้ โดยคำนึงถึงความจำเป็นตามฐานะของผู้ต้องชดใช้เงิน
(๒) เครื่องมือหรือเครื่องใช้ที่จำเป็นในการเลี้ยงชีพหรือประกอบวิชาชีพ
โดยประมาณรวมกันราคาไม่เกินกว่าที่กำหนดไว้ ตามมาตรา ๒๘๕ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
แต่ถ้าผู้ต้องชดใช้เงินมีคำขอ โดยทำเป็นคำร้องต่ออธิบดีขออนุญาตใช้เครื่องมือหรือเครื่องใช้อันจำเป็น
เพื่อดำเนินการเลี้ยงชีพหรือประกอบวิชาชีพอันมีราคาเกินกว่าจำนวนราคาดังกล่าวแล้ว ให้อธิบดีมีอำนาจใช้ดุลพินิจที่จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตภายในบังคับแห่งเงื่อนไขตามที่เห็นสมควร
(๓) วัตถุ เครื่องใช้และอุปกรณ์ที่จำเป็นต้องใช้ทำหน้าที่แทน
หรือช่วยอวัยวะของผู้ต้องชดใช้เงิน
(๔) ทรัพย์สินอย่างใดที่โอนกันไม่ได้ตามกฎหมายหรือตามกฎหมายย่อมไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี
ทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินอันมีลักษณะเป็นของส่วนตัวโดยแท้
เช่น หนังสือสำหรับวงศ์ตระกูล โดยเฉพาะจดหมายหรือสมุดบัญชีต่างๆ นั้น ถ้าจำเป็นอาจยึดมาตรวจดู
เพื่อประโยชน์แห่งการยึดทรัพย์สินได้ แต่ห้ามมิให้เอาออกขายทอดตลาด
(๕) ทรัพย์สินของกสิกร ตามมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติ
ว่าด้วยการยึดทรัพย์สินของกสิกร พุทธศักราช ๒๔๗๕ ได้แก่ พืชพันธุ์ที่ใช้ในปีต่อไปตามสมควร
พืชผลที่เก็บไว้สำหรับเลี้ยงตัวและครอบครัว ตามฐานานุรูปสำหรับหนึ่งปี สัตว์และเครื่องมือประกอบอาชีพที่มีไว้พอแก่การดำเนินอาชีพต่อไป

ข้อ ๓๓ ให้เจ้าพนักงานจัดทำบัญชีทรัพย์สินที่ยึดโดยแสดงรายละเอียด
เช่น ชื่อ ประเภท จำนวน ขนาด น้ำหนัก สภาพ และราคาประเมินแห่งทรัพย์สิน เป็นต้น ตามลำดับหมายเลขไว้

ข้อ ๓๔ การจดบัญชีทรัพย์สิน ถ้าเป็นทรัพย์สินหลายสิ่งราคาเล็กน้อย
จะมัดรวมหรือกองรวมกันแล้วจดเป็นเลขหมายเดียวกันก็ได้

ข้อ ๓๕ เมื่อกระทำการยึดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินแล้ว
ให้แจ้งรายการยึดและราคาประเมินให้ผู้ต้องชดใช้เงินทราบ และถ้าทรัพย์สินที่ยึดมีผู้ถือกรรมสิทธิ์รวม
ให้แจ้งการยึดให้ผู้ถือกรรมสิทธิ์รวมทราบด้วย
หากไม่สามารถจะกระทำตามความในวรรคหนึ่งได้ ให้ปิดประกาศแจ้งการยึดไว้
ณ สถานที่ที่ยึด หรือประกาศแจ้งการยึดทางหนังสือพิมพ์รายวันไม่เกินเจ็ดวัน
ถ้าทรัพย์สินที่ยึดเป็นที่ดินและห้องชุด ให้เจ้าพนักงานแจ้งการยึดนั้นให้เจ้าพนักงานที่ดินแห่งท้องที่ที่ที่ดินตั้งอยู่ทราบ
เพื่อบันทึกการยึดไว้ในทะเบียน
เมื่อดำเนินการดังกล่าวแล้วเสร็จ ให้เจ้าพนักงานรายงานการยึดทรัพย์สิน
พร้อมบัญชีทรัพย์สินที่ยึดต่ออธิบดี

ส่วนที่
๒
วิธีการประเมินราคาทรัพย์สิน
 

ข้อ ๓๖ การประเมินราคาที่ดิน ให้พิจารณาตามหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้ ประกอบกัน คือ
(๑) ราคาซื้อขายกันในท้องตลาด โดยคำนึงถึงสภาพแห่งที่ดินนั้นว่าเป็นที่ดินประเภทใด
เช่น ที่อยู่อาศัย ที่โรงงาน ที่ให้บริการหรือค้าขาย ที่สวน ที่นา ที่ไร่ เป็นต้น และที่นั้นอยู่ในทำเลอย่างใด
เช่น อยู่ในทำเลค้าขาย ที่ชุมนุมชน อยู่ติดถนนหรือแม่น้ำลำคลองหรือไม่ รถยนต์เข้าถึงหรือไม่
หากเป็นที่ให้เช่า มีผลประโยชน์หรือรายได้มากน้อยเพียงใด
(๒) ราคาที่ดินบริเวณใกล้เคียง ซึ่งเจ้าพนักงานเคยขายทอดตลาดไปแล้ว
(๓) ราคาซื้อขาย หรือจำนอง หรือขายฝากครั้งสุดท้ายของที่ดินที่ยึด
และของที่ดินข้างเคียง
(๔) ราคาประเมินทุนทรัพย์เพื่อเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรม
ตามประมวลกฎหมายที่ดิน

ข้อ ๓๗ การประเมินราคาทรัพย์สินอื่นนอกจากที่ดิน ให้ประเมินตามราคาซื้อขายในท้องตลาด
ตามสภาพความเก่าใหม่ของทรัพย์สินนั้นๆ

ข้อ ๓๘ การประเมินราคาทรัพย์สินอื่นที่ติดจำนองหรือจำนำ
ให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ ๓๖ และข้อ ๓๗ แต่ให้หมายเหตุไว้ด้วยว่าจำนองหรือจำนำเมื่อใด
ต้นเงินเท่าใด เพื่อประกอบดุลพินิจในการขายทอดตลาด

ข้อ ๓๙ หากอธิบดีเห็นว่า ราคาทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานประเมินไม่เหมาะสมหรือผู้มีส่วนได้เสียในการยึดทรัพย์สินร้องขอโดยมีเหตุผลอันสมควร
อธิบดีมีอำนาจแก้ไขราคาประเมินได้เอง หรือมีคำสั่งให้เจ้าพนักงานทำการประเมินราคาใหม่
หรืออาจขอให้หน่วยงานที่มีหน้าที่ในการประเมินราคาทรัพย์สินหรือผู้เชี่ยวชาญในการประเมินราคาทรัพย์สินช่วยประเมินราคาให้
กรณีประเมินราคาตามคำร้องขอของผู้มีส่วนได้เสียในการยึดทรัพย์สิน
ให้ผู้ร้องขอเป็นผู้เสียค่าใช้จ่าย เมื่อได้มีการแก้ไขราคาประเมินแล้ว ให้เจ้าพนักงานแจ้งราคาประเมินที่ได้แก้ไขใหม่ให้ผู้มีส่วนได้เสียทราบ

ข้อ ๔๐ การประเมินราคาทรัพย์สินบางประเภท หากมีความจำเป็นต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญ
ผู้ชำนาญพิเศษ หรือผู้มีความรู้เชี่ยวชาญตรวจสอบและประเมินราคา ให้อธิบดีสั่งให้ดำเนินการได้

ส่วนที่
๓
การคัดค้านการยึดทรัพย์สิน
 

ข้อ ๔๑ ถ้าบุคคลใดจะยื่นคำร้องคัดค้านการยึดทรัพย์สินโดยกล่าวอ้างว่า
ผู้ต้องชดใช้เงินไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานได้ยึดไว้ก่อนเอาทรัพย์สินดังกล่าวออกขายทอดตลาด
บุคคลนั้นอาจยื่นคำร้องขอต่ออธิบดีเพื่อให้มีคำสั่งปล่อยทรัพย์สินเช่นว่านั้น เมื่อเจ้าพนักงานได้รับคำร้องขอเช่นว่านั้น
ให้งดการขายทอดตลาดหรือจำหน่ายทรัพย์สินนั้นไว้ในระหว่างรอคำวินิจฉัยชี้ขาดของอธิบดี
เว้นแต่
(๑) หากมีพยานหลักฐานเบื้องต้นแสดงว่า คำร้องขอนั้นไม่มีมูลและยื่นเข้ามา
เพื่อประวิงเวลาให้เนิ่นช้า อธิบดีมีอำนาจสั่งให้ผู้ร้องขอวางเงินต่ออธิบดีในเวลาที่กำหนดตามจำนวนเงินที่เห็นสมควร
เพื่อประกันความเสียหายใดๆ ที่อาจได้รับเนื่องจากเหตุที่เนิ่นช้าในการขายทอดตลาดอันเกิดแต่การยื่นคำร้องขอนั้น
ถ้าผู้ร้องขอไม่ปฏิบัติตามคำสั่งเช่นว่านั้น ให้อธิบดียกคำร้องขอนั้นเสีย และมีคำสั่งให้ดำเนินการต่อไป
(๒) ถ้าทรัพย์สินที่พิพาทนั้นเป็นสังหาริมทรัพย์และมีพยานหลักฐานเบื้องต้นแสดงว่า
คำร้องขอนั้นไม่มีเหตุผลอันควรฟัง หรือถ้าปรากฏว่าทรัพย์สินที่ยึดนั้นเป็นสังหาริมทรัพย์ที่เก็บไว้นานไม่ได้
อธิบดีมีอำนาจสั่งให้คณะกรรมการทำการขายทอดตลาดทรัพย์สินหรือจำหน่ายทรัพย์สินนั้นโดยไม่ชักช้า

ส่วนที่
๔
การเก็บรักษาทรัพย์สินที่ยึด
 

ข้อ ๔๒ ทรัพย์สินที่ได้ยึดไว้แล้ว ให้นำมาเก็บรักษาไว้ที่สำนักงาน
แต่ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์หรือสิ่งของอื่นซึ่งลำบากต่อการขนย้าย ให้มอบให้แก่บุคคลที่สมควรเป็นผู้ดูแลรักษาไว้
การมอบทรัพย์สินที่ได้ยึดไว้ให้แก่บุคคลอื่นดูแลรักษาให้ปฏิบัติ
ดังต่อไปนี้
(๑) ถ้าผู้ต้องชดใช้เงินยอมรับรักษาทรัพย์สินที่ยึด
และเจ้าพนักงานเห็นสมควร จะมอบทรัพย์สินนั้นให้ผู้ต้องชดใช้เงินเป็นผู้ดูแลรักษาก็ได้
(๒) ถ้าผู้ต้องชดใช้เงินไม่รับรักษาทรัพย์สินที่ยึด
และเจ้าพนักงานเห็นสมควร จะมอบทรัพย์สินนั้นไว้ในความดูแลรักษาของบุคคลอื่นซึ่งครอบครองทรัพย์สินนั้นอยู่ก็ได้
(๓) ถ้าไม่สามารถปฏิบัติตาม (๑) และ (๒) ได้ อธิบดีจะเช่าสถานที่เก็บรักษาทรัพย์สินที่ยึดและจ้างคนดูแลรักษาทรัพย์สินนั้นไว้ก็ได้

ข้อ ๔๓ ให้เจ้าพนักงานจดไว้ในรายการยึดทรัพย์สินโดยชัดแจ้งว่า
ได้จัดการเก็บรักษาทรัพย์สินนั้นอย่างไร และต้องเสียค่าใช้จ่ายในการยึดทรัพย์สิน ค่าเช่าสถานที่เก็บรักษาทรัพย์สิน
ค่าจ้างคนดูแลรักษาทรัพย์สินเท่าใด

ข้อ ๔๔ ให้ผู้รับดูแลรักษาทรัพย์สินโดยมีค่าตอบแทนหรือไม่มีค่าตอบแทนก็ดี
หรือผู้ให้เช่าสถานที่เก็บรักษาทรัพย์สินก็ดี หรือผู้รับจ้างดูแลรักษาทรัพย์สินก็ดี
ทำหนังสือสัญญากับอธิบดี

ข้อ ๔๕ ในกรณีที่ผู้ใดทำให้เสียหาย ทำลาย ซ่อนเร้น
เอาไปเสีย ทำให้สูญหาย ทำให้เสื่อมค่าหรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์สินที่ยึด ให้อธิบดีร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนเพื่อดำเนินคดีกับผู้กระทำผิดทุกเรื่อง

หมวด
๓
การอายัดทรัพย์สิน
 

ส่วนที่
๑
วิธีการอายัดทรัพย์สิน
 

ข้อ ๔๖ เมื่อเห็นสมควรใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการอายัดทรัพย์สิน
ตามมาตรา ๕๗ แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ ในกรณีอธิบดีมีคำสั่งให้อายัดทรัพย์สินแล้ว
ให้เจ้าพนักงานไปทำการอายัดทรัพย์สินโดยเร็ว

ข้อ ๔๗ ภายใต้บังคับข้อ ๔๖ ในกรณีที่ยังไม่มีคำสั่งให้อายัดทรัพย์สิน
ให้สำนักงานตามข้อ ๑๑ หรือเจ้าพนักงานตามข้อ ๑๒ แล้วแต่กรณี รายงานการสืบหาทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน
และขออนุญาตอายัดทรัพย์สิน พร้อมทั้งเสนอร่างคำสั่งให้อายัดทรัพย์สินเพื่อให้อธิบดีลงนาม
เมื่ออธิบดีอนุญาตและลงนามในคำสั่งให้อายัดทรัพย์สินแล้ว
ให้ส่งเรื่องคืนไปให้สำนักงานหรือเจ้าพนักงานดังกล่าว แล้วแต่กรณี เพื่อดำเนินการต่อไป

ข้อ ๔๘ เจ้าพนักงานอาจอายัดสังหาริมทรัพย์อันมีรูปร่างและอสังหาริมทรัพย์
รวมทั้งสิทธิทั้งปวงอันมีอยู่ในทรัพย์เหล่านั้น หรือเงินที่บุคคลภายนอกจะต้องส่งมอบหรือโอนหรือชำระให้แก่ผู้ต้องชดใช้เงินในการอายัดดังกล่าว
ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะยึดบรรดาเอกสารทั้งปวงที่ให้สิทธิหรือรับรองสิทธิให้แก่
ผู้ต้องชดใช้เงินในอันที่จะได้รับการส่งมอบหรือรับการโอนทรัพย์สินหรือสิทธิ หรือได้รับการชำระเงินเช่นว่านั้น
ให้นำความในหมวด ๒ การยึดทรัพย์สิน ส่วนที่ ๑ วิธีการยึดทรัพย์สิน
มาปฏิบัติกับวิธีการอายัดทรัพย์สินโดยอนุโลม

ข้อ ๔๙ เจ้าพนักงานย่อมไม่อายัดทรัพย์สินที่พนักงานเจ้าหน้าที่อื่นได้ยึดหรืออายัดไว้ก่อนแล้ว
หรือทรัพย์สินที่มีกฎหมายบัญญัติให้ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี
เมื่ออายัดทรัพย์สินใดแล้ว ปรากฏในภายหลังว่า ทรัพย์สินที่อายัดนั้นเป็นของบุคคลอื่น
หรือไม่มีความจำเป็นต้องอายัดทรัพย์สินนั้นต่อไปแล้ว ให้เจ้าพนักงานรายงานให้อธิบดีทราบ
เพื่อพิจารณาดำเนินการเพิกถอนการอายัดทรัพย์สินนั้นต่อไป

ข้อ ๕๐ ห้ามอายัดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน ดังต่อไปนี้
(๑) เบี้ยเลี้ยงชีพซึ่งกฎหมายกำหนดไว้และเงินรายได้เป็นคราวๆ
อันบุคคลภายนอกได้ยกให้ เพื่อเลี้ยงชีพเป็นจำนวนรวมกันไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาท
หรือตามจำนวนที่อธิบดีเห็นสมควร
(๒) เงินเดือน ค่าจ้าง บำนาญ บำเหน็จ เบี้ยหวัด
หรือรายได้อื่นในลักษณะเดียวกันของข้าราชการ เจ้าหน้าที่ หรือลูกจ้างในหน่วยราชการ
และเงินสงเคราะห์ บำนาญ หรือบำเหน็จที่หน่วยราชการได้จ่ายให้แก่ คู่สมรสหรือญาติที่ยังมีชีวิตของบุคคลเหล่านั้น
(๓) เงินเดือน ค่าจ้าง บำนาญ ค่าชดใช้ เงินสงเคราะห์
หรือรายได้อื่นในลักษณะเดียวกันของพนักงาน ลูกจ้าง หรือคนงาน นอกจากที่กล่าวไว้ใน
(๒) ที่นายจ้างจ่ายให้แก่บุคคลเหล่านั้น หรือคู่สมรสหรือญาติที่ยังมีชีวิตของบุคคลเหล่านั้น
เป็นจำนวนรวมกันไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาท หรือตามจำนวนที่อธิบดีเห็นสมควร
(๔) เงินฌาปนกิจสงเคราะห์ที่ผู้ต้องชดใช้เงินได้รับอันเนื่องมาแต่ความตายของบุคคลอื่น
เป็นจำนวนตามที่จำเป็นในการดำเนินการฌาปนกิจศพตามฐานะของผู้ตายที่อธิบดีเห็นสมควร
ในการกำหนดจำนวนเงินตาม (๑) และ (๓) ให้อธิบดีกำหนดให้ไม่น้อยกว่าอัตราเงินเดือนขั้นต่ำสุดของข้าราชการพลเรือนในขณะนั้น
และไม่เกินอัตราเงินเดือนขั้นสูงสุดของข้าราชการพลเรือนในขณะนั้น ทั้งนี้ โดยคำนึงถึงฐานะทางครอบครัวของผู้ต้องชดใช้เงิน
และจำนวนบุพการีและผู้สืบสันดาน ซึ่งอยู่ในความอุปการะของผู้ต้องชดใช้เงินด้วย

ส่วนที่
๒
การคัดค้านการอายัดทรัพย์สิน
 

ข้อ ๕๑ ถ้าบุคคลใดซึ่งอยู่ใต้บังคับของคำสั่งให้อายัดทรัพย์สินปฏิเสธหรือโต้แย้งหนี้ที่เรียกร้องเอาแก่ตน
ให้เจ้าพนักงานทำการไต่สวนตรวจสอบ หากปรากฏว่าหนี้ที่เรียกร้องนั้นมีอยู่จริง ให้เจ้าพนักงานมีหนังสือเตือนให้บุคคลนั้นปฏิบัติตามคำสั่งให้อายัดทรัพย์สินภายในระยะเวลาที่กำหนดอีกครั้ง
ถ้าบุคคลดังกล่าวไม่ปฏิบัติตามคำเตือน ให้เจ้าพนักงานรายงานให้อธิบดีทราบเพื่อพิจารณาดำเนินการฟ้องคดีกับบุคคลดังกล่าวให้รับผิดเสมือนหนึ่งบุคคลนั้นเป็นผู้ต้องชดใช้เงิน
รวมทั้งค่าแห่งความเสียหายใดๆ ที่เกิดขึ้น เพราะการไม่ปฏิบัติตามคำสั่งให้อายัดทรัพย์สินด้วย
ถ้าไม่มีการคัดค้านการอายัดทรัพย์สิน แต่บุคคลผู้ซึ่งอยู่ใต้บังคับของคำสั่งให้อายัดทรัพย์สินไม่ปฏิบัติตามคำสั่งดังกล่าว
ให้เจ้าพนักงานดำเนินการเช่นเดียวกับที่กล่าวในวรรคหนึ่ง

ส่วนที่
๓
การจัดการทรัพย์สินที่อายัด
 

ข้อ ๕๒ ทรัพย์สินที่อายัดให้จัดการ ดังต่อไปนี้
(๑) ถ้าเป็นพันธบัตรหรือหลักทรัพย์ที่เป็นประกันซึ่งผู้ต้องชดใช้เงินได้ออกให้แก่
ผู้ถือหรือออกในนามของผู้ต้องชดใช้เงิน เจ้าพนักงานอาจร้องขอต่ออธิบดีมิให้มีคำสั่งอนุญาตให้จำหน่ายสิ่งเหล่านั้นตามรายการขานราคาในวันที่ขายก็ได้
หากสิ่งเหล่านั้นมีรายการขานราคากำหนดไว้ ณ สถานแลกเปลี่ยนหรือถูกยกคำขอเสีย ก็ให้ขายพันธบัตรหรือหลักทรัพย์ที่เป็นประกันนั้นโดยวิธีการขายทอดตลาด
(๒) ถ้าเป็นตราสารเปลี่ยนมือ เช่น ตั๋วเงิน เจ้าพนักงานอาจร้องขอให้อธิบดีมีคำสั่งอนุญาตจำหน่ายตามราคาที่ปรากฏในตราสารหรือราคาต่ำกว่านั้นตามที่อธิบดีเห็นสมควร
ถ้าอธิบดียกคำขอเสียก็ให้ขายตราสารเปลี่ยนมือนั้นโดยวิธีการขายทอดตลาด
(๓) ถ้าสิ่งของที่จะต้องส่งมอบตามสิทธิเรียกร้องที่ถูกอายัดนั้นได้ส่งมอบให้แก่
เจ้าพนักงานแล้วก็ให้นำออกขายโดยวิธีการขายทอดตลาด
(๔) ถ้าการจำหน่ายสิทธิเรียกร้องที่ถูกอายัดนั้นกระทำได้โดยยาก
เนื่องจากการชำระหนี้นั้นต้องอาศัยการชำระหนี้ตอบแทน หรืออาจต้องด้วยเหตุผลอื่นอันจะทำให้การชำระหนี้นั้นเนิ่นช้าออกไปอีกและอาจเกิดความเสียหายขึ้นได้
เมื่อบุคคลผู้มีส่วนได้เสียหรือเจ้าพนักงานร้องขอโดยมีเหตุผลอันสมควร
อธิบดีอาจมีคำสั่งให้จำหน่ายสิทธิเรียกร้องนั้นโดยวิธีการอื่นก็ได้

หมวด
๔
การขายทอดตลาดทรัพย์สิน
 

ส่วนที่
๑
คณะกรรมการจัดการขายทอดตลาดทรัพย์สิน
 

ข้อ ๕๓ ในการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้อธิบดีแต่งตั้งคณะกรรมการจัดการขายทอดตลาดขึ้นคณะหนึ่ง
โดยแต่งตั้งจากเจ้าหน้าที่สำนักงานตำแหน่งไม่ต่ำกว่าระดับ ๓ หรือเทียบเท่า จำนวนไม่น้อยกว่าสามคน
และให้กรรมการคนใดคนหนึ่งตำแหน่งไม่ต่ำกว่าระดับ ๕ หรือเทียบเท่า เป็นประธานกรรมการในกรณีจำเป็นจะแต่งตั้งบุคคลอื่นที่เห็นสมควรเข้าร่วมเป็นกรรมการด้วยก็ได้

ส่วนที่
๒
วิธีการขายทอดตลาดทรัพย์สิน
 

ข้อ ๕๔ ให้สำนักงานตามข้อ ๑๑ รายงานและขออนุญาตขายทรัพย์สินที่ได้ยึดหรืออายัดไว้
โดยวิธีการขายทอดตลาด พร้อมทั้งเสนอร่างคำสั่งให้ขายทอดตลาดทรัพย์สิน โดยแนบเอกสารที่เกี่ยวข้อง
เช่น สำเนาคำสั่งแต่งตั้งเจ้าพนักงานไปทำการยึดหรืออายัดทรัพย์สิน สำเนาคำสั่งให้ยึดหรืออายัดทรัพย์สิน
สำเนาประกาศยึดทรัพย์สิน บัญชีทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัด และเอกสารอื่นใดที่เกี่ยวกับการขายทอดตลาดทรัพย์สิน
เป็นต้น รวมทั้งความเห็นว่าควรขายทอดตลาดทรัพย์สินไว้ในรายงานเสนอให้อธิบดีอนุญาตและลงนามในคำสั่งให้ขายทอดตลาดทรัพย์สินภายในสามสิบวัน
นับแต่วันที่ได้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินเสร็จสิ้น

ข้อ ๕๕ เมื่ออธิบดีลงนามในคำสั่งให้ขายทอดตลาดทรัพย์สินแล้ว
ให้เจ้าพนักงานจัดทำประกาศเรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สิน โดยแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับทรัพย์สินที่จะขาย
เช่น ชื่อเจ้าของทรัพย์สิน วัน เวลา และสถานที่ที่จะขาย ชื่อ ประเภท ลักษณะ จำนวน ขนาด
น้ำหนัก และภาระติดพันเกี่ยวกับทรัพย์สินนั้นๆ เป็นต้น ถ้าเป็นที่ดิน ให้แจ้งเนื้อที่อาณาเขตกว้างยาว
ชื่อเจ้าของที่ดินข้างเคียง สถานที่ตั้ง พร้อมทั้งแผนที่โดยสังเขป เสนอประธานกรรมการเพื่อลงนาม

ข้อ ๕๖ เมื่อประธานกรรมการลงนามในประกาศ เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สินแล้ว
ให้เจ้าพนักงานจัดส่งสำเนาประกาศนั้นให้แก่ ผู้ต้องชดใช้เงินและผู้มีส่วนได้เสีย ทั้งปิดประกาศไว้โดยเปิดเผย
ณ สถานที่ที่จะขายทอดตลาด สถานที่ที่ทรัพย์สินนั้นตั้งอยู่ ที่ชุมนุมชน และสถานที่ราชการที่เห็นสมควร
ก่อนกำหนดวันขายทอดตลาดไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน
ถ้าประธานกรรมการเห็นสมควรจะลงประกาศโฆษณาการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้น
ในหนังสือพิมพ์รายวันหรือทางวิทยุกระจายเสียงหรือทางโทรทัศน์หรือทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ก่อนกำหนดวันขายทอดตลาดไม่น้อยกว่าเจ็ดวันก็ได้

ข้อ ๕๗ การกำหนดวันขายทอดตลาดในประกาศ เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สิน
ให้กำหนดระยะเวลา ดังต่อไปนี้
(๑) ที่ดิน ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้าง หรืออสังหาริมทรัพย์อื่น
กำหนดวันขายไม่น้อยกว่าสามสิบวัน แต่ไม่เกินเก้าสิบวัน นับแต่วันที่ที่ลงในประกาศ เรื่อง
ขายทอดตลาดทรัพย์สิน
(๒) โรงเรือน สิ่งปลูกสร้างต่างๆ หรือสังหาริมทรัพย์อื่น
กำหนดวันขายไม่น้อยกว่ายี่สิบวัน แต่ไม่เกินสามสิบวัน นับแต่วันที่ที่ลงในประกาศ เรื่อง
ขายทอดตลาดทรัพย์สิน
(๓) ในกรณีจำเป็นเร่งด่วน คณะกรรมการอาจขายทอดตลาดทรัพย์สินได้
เมื่อพ้นระยะเวลาอย่างน้อยห้าวัน นับแต่วันที่ยึดหรืออายัดทรัพย์สินเสร็จสิ้น
ในกรณีของสดหรือของเสียง่าย ให้นำออกขายทอดตลาดได้ทันทีหรือดำเนินการ
โดยวิธีการอื่นตามที่เห็นสมควร
(๔) เมื่อประกาศขายทอดตลาดทรัพย์สินไปแล้ว กรณีมีความจำเป็น
คณะกรรมการอาจเลื่อนหรืองดการขายทอดตลาดนั้นก็ได้

ข้อ ๕๘ การขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการปฏิบัติ
ดังต่อไปนี้
(๑) การขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ติดจำนอง ให้มีหนังสือแจ้งให้ผู้รับจำนองทราบถึงวัน
เวลาและสถานที่ที่จะทำการขายทอดตลาด พร้อมทั้งให้สอบถามผู้รับจำนองถึงรายละเอียดของภาระจำนอง
เช่น ต้นเงิน ดอกเบี้ยที่ค้างชำระ ตลอดจนวิธีการขายทอดตลาดว่า ประสงค์จะให้ขายโดยติดจำนอง
หรือปลอดจำนอง ถ้าผู้รับจำนองไม่มีหนังสือตอบรับแจ้งให้ทราบภายในสิบห้าวัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งดังกล่าว
ก็ให้ขายทรัพย์สินนั้นโดยติดจำนอง ในกรณีที่ได้รับแจ้งจากผู้รับจำนองว่าประสงค์ให้ขายทรัพย์สินนั้นโดยปลอดจำนอง
คณะกรรมการอาจขายทรัพย์สินนั้นโดยติดจำนองก็ได้ ถ้าได้รับอนุญาตจากอธิบดี
การขายทรัพย์สินโดยติดจำนอง ให้แสดงรายชื่อผู้รับจำนอง
พร้อมทั้งต้นเงินและดอกเบี้ยที่ค้างชำระจนถึงวันขาย และข้อความว่าผู้ใดซื้อทรัพย์สินนั้นต้องรับภาระจำนองติดไปด้วย
ไว้ในประกาศ เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สิน โดยชัดเจน
การขายทรัพย์สินโดยปลอดจำนอง การกำหนดราคาขายให้พิจารณาถึงต้นเงินและดอกเบี้ยที่ค้างชำระจนถึงวันขาย
รวมทั้งค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายในการยึดหรืออายัดทรัพย์สิน ค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดทรัพย์สิน
และเงินที่ผู้ต้องชดใช้เงินต้องชำระ ถ้าคาดหมายว่าเงินที่ได้จากการขายทอดตลาดไม่อาจปลดเปลื้องหนี้ได้
หรือหากขายทอดตลาดแล้วเจ้าหนี้จำนองจะได้รับเงินจากการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นไปทั้งหมด
ก็ให้งดการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นๆ และรายงานให้อธิบดีทราบ
เพื่อพิจารณาสั่งการเป็นรายๆ ไป
การขอรับชำระหนี้ของผู้รับจำนอง ให้ถือเอาหนังสือตอบรับของผู้รับจำนองตามวรรคหนึ่ง
เป็นคำขอรับชำระหนี้จำนอง ก่อนจ่ายเงินชำระหนี้จำนองพร้อมดอกเบี้ย ต้องตรวจสอบให้แน่ชัดเสียก่อนว่า
หนี้จำนองและดอกเบี้ยเป็นหนี้บุริมสิทธิที่จะได้รับชำระหนี้ก่อนเจ้าหนี้สามัญหรือไม่
และผู้รับจำนองได้ปลดหนี้จำนองให้แล้ว พร้อมทั้งให้ขอใบรับยึดถือไว้เป็นหลักฐานในการชำระหนี้จำนองพร้อมดอกเบี้ยด้วย
จึงจะจ่ายเงินให้แก่ผู้รับจำนองได้
(๒) การขายทอดตลาดตู้นิรภัย กำปั่นเหล็ก ตู้ หีบ
หรือที่เก็บของอื่นๆ ให้คณะกรรมการจัดการเปิดเสียก่อน จึงจะขายได้
(๓) การขายทอดตลาดทรัพย์สินประเภทซึ่งผู้ยึดถือหรือครอบครองจะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามกฎหมายเสียก่อน
เช่น อาวุธปืน เป็นต้น ให้ผู้ซื้อวางมัดจำไว้ไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๕ ของราคาซื้อ และให้ผู้ซื้อจัดการนำใบอนุญาตมาแสดงภายในสามสิบวัน
พร้อมทั้งชำระเงินที่ค้างให้ครบถ้วน ถ้าพ้นกำหนดแล้ว ผู้ซื้อไม่สามารถนำใบอนุญาตมาแสดงได้
ก็ให้ริบเงินมัดจำนั้น และให้ขายทอดตลาดใหม่ได้
(๔) การขายทอดตลาดทรัพย์สินที่จะต้องมีใบอนุญาตกำกับ
เช่น สุราจำนวนตั้งแต่ ๑๐ ลิตรขึ้นไป ให้คณะกรรมการขอความร่วมมือไปยังเจ้าพนักงานสรรพสามิตจัดการออกใบอนุญาตขนสุราให้แก่ผู้ซื้อด้วย
(๕) การขายทอดตลาดทรัพย์สินหลายสิ่ง ให้ปฏิบัติ
ดังต่อไปนี้
(ก) ให้แยกขายทีละสิ่งต่อเนื่องกัน แต่คณะกรรมการมีอำนาจ
๑) จัดสังหาริมทรัพย์ซึ่งมีราคาเล็กน้อยรวมขายเป็นกองๆ
ได้
๒) จัดสังหาริมทรัพย์หรืออสังหาริมทรัพย์สองสิ่งหรือกว่านั้นขึ้นไป
รวมขายไปด้วยกันได้ ถ้าเป็นที่คาดหมายว่าเงินรายได้จากการขายจะเพิ่มขึ้นเพราะเหตุนั้น
(ข) ในการขายอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่และทรัพย์สินนั้นอาจแบ่งแยกออกเป็นส่วนๆ
ได้ คณะกรรมการมีอำนาจขายทรัพย์สินนั้นเป็นส่วนๆ ได้ ถ้าเป็นที่คาดหมายว่าเงินรายได้จากการขายจะเพิ่มขึ้นเพราะเหตุนั้น
(ค) การขายทรัพย์สินหลายสิ่งด้วยกัน คณะกรรมการมีอำนาจกำหนดลำดับที่จะขายทรัพย์สินนั้นได้
(ง) บุคคลผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาด
อาจร้องขอให้คณะกรรมการรวม หรือแยก หรือให้ขายทรัพย์สินนั้นตามลำดับที่กำหนดไว้
หรือจะร้องคัดค้านการขายของคณะกรรมการตาม (ก) ถึง (ค) ก็ได้ ในกรณีที่คณะกรรมการไม่ยอมปฏิบัติตามคำร้องขอหรือคำคัดค้านเช่นว่านั้น
ผู้มีส่วนได้เสียจะยื่นคำขอต่ออธิบดี โดยทำเป็นคำร้องภายในเจ็ดวัน นับแต่วันปฏิเสธ
เพื่อขอให้มีคำวินิจฉัยชี้ขาดในเรื่องนั้นก็ได้

ข้อ ๕๙ วิธีการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการดำเนินการ
ดังต่อไปนี้
(๑) ก่อนเริ่มขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ปักธงหรือเครื่องหมายการขายทอดตลาดและอ่านประกาศ
เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สิน ณ สถานที่ที่ขายโดยเปิดเผย
(๒) คณะกรรมการจะใช้ผู้หนึ่งผู้ใดเข้าสู้ราคาในการขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ตนเป็นผู้จัดการขายไม่ได้
(๓) เมื่อคณะกรรมการเห็นว่า ทรัพย์สินที่ทำการขายทอดตลาดมีมูลค่าสูงมากหรือมีผู้ใดจะสู้ราคา
โดยไม่สุจริตหรือไม่สามารถจะชำระราคาได้ ให้คณะกรรมการจัดให้มีการวางหลักประกันที่เชื่อถือได้ตามที่เห็นสมควร
(๔) การขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ผู้ทอดตลาดแสดงความตกลงขายด้วยวิธีเคาะไม้
หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาด ถ้ายังไม่ได้แสดงเช่นนั้น
ผู้สู้ราคาจะถอนคำสู้ราคาก็ได้
(๕) ให้ผู้ทอดตลาดร้องขานจำนวนเงินที่มีผู้สู้ราคาครั้งที่หนึ่งและกล่าว
คำว่า หนึ่ง ๓-๔ หน
ถ้าไม่มีผู้สู้ราคาสูงขึ้น ให้เปลี่ยนร้องขานจำนวนเงินนั้นเป็นครั้งที่สองและกล่าว
คำว่า สอง อีก ๓-๔ หน
เมื่อไม่มีผู้สู้ราคาสูงกว่านั้นและผู้มีส่วนได้เสียในการขายทอดตลาดไม่คัดค้านราคา
และคณะกรรมการเห็นว่า ได้ราคาพอสมควรแล้ว ก็ให้ผู้ทอดตลาดกล่าว คำว่า สาม
พร้อมกับเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาด แต่ถ้าก่อนเคาะไม้หรือแสดงกิริยาดังกล่าวมีผู้สู้ราคาสูงขึ้นไปอีก
ก็ให้ร้องขานราคานั้นตั้งต้นใหม่ตามลำดับ
กรณีผู้มีส่วนได้เสียในการขายทอดตลาดคนใดคนหนึ่งคัดค้านราคา
ให้คณะกรรมการเลื่อนการขายออกไปนัดหนึ่ง และในนัดต่อไป หากราคาที่มีผู้เสนอไม่ต่ำกว่าราคาที่เสนอไว้ในครั้งก่อน
และคณะกรรมการเห็นว่าเป็นราคาที่สมควรขาย ก็ให้ดำเนินการขายทอดตลาดและเคาะไม้ขายให้แก่ผู้เสนอราคาสูงสุดดังกล่าว
(๖) ถ้าผู้สู้ราคาถอนคำสู้ราคาของตนเสียก่อนที่ผู้ทอดตลาดจะเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาด
ให้ผู้ทอดตลาดตั้งต้นร้องขานราคาใหม่
(๗) ในการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการบันทึกเหตุการณ์ในการขายทอดตลาดไว้ทุกครั้ง
โดยให้มีข้อความอย่างน้อย ดังต่อไปนี้
(ก) จำนวนบุคคลซึ่งมาฟังการขายและสู้ราคา
(ข) ในการสู้ราคาทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์
ให้บันทึกชนิดของทรัพย์สิน ชื่อและราคาของผู้ให้ราคาสูงสุด รวมทั้งชื่อและราคาของผู้ให้ราคาตามลำดับรองลงมาด้วย
กรณีการสู้ราคาทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ ให้บันทึกชนิดของทรัพย์สิน
ชื่อและราคาของผู้ให้ราคาสูงสุดเท่านั้น
(ค) คณะกรรมการขายได้หรือไม่ เพราะเหตุใด
(ง) คณะกรรมการและผู้ทอดตลาดต้องลงนามและวัน เดือน
ปีกำกับไว้ด้วย

ข้อ ๖๐ เงินที่ได้จากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ปฏิบัติ
ดังต่อไปนี้
(๑) เมื่อผู้ทอดตลาดตกลงขายโดยวิธีเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาดแล้ว
ผู้ซื้อจะต้องชำระเงินทันที เว้นแต่ทรัพย์สินมีราคาตั้งแต่ ๑๐,๐๐๐
บาทขึ้นไป คณะกรรมการอาจผ่อนผันให้ผู้ซื้อวางมัดจำ ไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๕ ของราคาซื้อ
และให้ทำสัญญาใช้เงินที่ค้างชำระภายในเวลาไม่เกินสิบห้าวัน นับแต่วันที่ซื้อนั้นก็ได้
(๒) ถ้าผู้ซื้อวางมัดจำไว้แล้วไม่ชำระเงินส่วนที่เหลือภายในกำหนดตามสัญญา
ให้ริบเงินมัดจำที่ผู้ซื้อวางไว้ และถือว่าเงินมัดจำนั้นเป็นเงินส่วนหนึ่งจากการขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน
ย่อมนำไปชำระค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายในการยึด อายัด หรือขายทอดตลาดทรัพย์สิน และเงินที่ผู้ต้องชดใช้เงินต้องชำระ
โดยให้คณะกรรมการเอาทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาดใหม่ได้
(๓) กรณีผู้ซื้อทรัพย์สินจากการขายทอดตลาดเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์รวมหรือเป็นผู้มีส่วนได้เสีย
หรือเป็นเจ้าหนี้บุริมสิทธิเหนือทรัพย์สินที่ขายทอดตลาด การชำระราคานั้นจะขอหักส่วนได้ของตนออกจากราคาซื้อก็ได้

ข้อ ๖๑ เมื่อการขายทอดตลาดบริบูรณ์ โดยผู้ทอดตลาดตกลงขายโดยวิธีเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาดแล้ว
ถ้าผู้ซื้อไม่ชำระเงินหรือไม่วางเงินมัดจำตามสัญญา ให้คณะกรรมการเอาทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาดซ้ำอีกและแจ้งให้ผู้ซื้อเดิมทราบกำหนดวัน
เวลาขายด้วย เมื่อขายได้เงินเท่าใด โดยหักค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายแล้ว ยังไม่คุ้มราคาที่ขายทอดตลาดได้ในครั้งก่อน
ให้เรียกร้องให้ผู้ซื้อเดิมชำระเงินส่วนที่ยังขาดนั้น

ข้อ ๖๒ ในกรณีที่คณะกรรมการเห็นว่า ราคาซื้อที่มีผู้สู้ราคาสูงสุดนั้นยังไม่เพียงพอ
อาจถอนทรัพย์สินนั้นจากการขายทอดตลาดได้แล้วดำเนินการประกาศขายใหม่
โดยไม่ต้องขออนุญาตอธิบดีในการขายทอดตลาดอีก

ข้อ ๖๓ ให้ประธานกรรมการเป็นผู้กำหนดสถานที่ดำเนินการขายทอดตลาดทรัพย์สิน

ข้อ ๖๔ เมื่อคณะกรรมการดำเนินการขายทอดตลาดทรัพย์สินแล้ว
ให้คณะกรรมการรายงานผลการขายทอดตลาดนั้นให้อธิบดีทราบทุกครั้งภายในเจ็ดวันทำการ นับแต่วันที่มีการขายทอดตลาด
ในกรณีที่ขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัดไม่ได้
ก็ให้รายงานอธิบดีทราบ เพื่อพิจารณาสั่งการต่อไป

ส่วนที่
๓
การคัดค้านการขายทอดตลาดทรัพย์สิน
 

ข้อ ๖๕ ถ้าคณะกรรมการได้ดำเนินการขายทอดตลาดทรัพย์สินโดยไม่ถูกต้องตามระเบียบ
เช่น มิได้ส่งประกาศขายทอดตลาดทรัพย์สินให้แก่ผู้ต้องชดใช้เงินหรือผู้มีส่วนได้เสีย
เป็นต้น ผู้ต้องชดใช้เงิน
หรือผู้มีส่วนได้เสียซึ่งต้องเสียหายจากการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้น อาจยื่นคำร้องต่ออธิบดีขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นได้
แต่ต้องไม่ช้ากว่าสิบห้าวัน นับแต่ทราบการขายทอดตลาดทรัพย์สินโดยไม่ถูกต้องนั้น

ส่วนที่
๔
การโอนและการส่งมอบทรัพย์สิน
 

ข้อ ๖๖ เมื่อผู้ซื้อชำระเงินครบถ้วนตามสัญญาแล้ว ให้โอนและส่งมอบทรัพย์สิน
ดังต่อไปนี้
(๑) ทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ ให้คณะกรรมการส่งมอบทรัพย์สินนั้นให้ผู้ซื้อไปได้
(๒) ทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์ที่ต้องจดทะเบียนตามกฎหมาย
เช่น เรือกำปั่น เรือมีระวางตั้งแต่หกตันขึ้นไป เรือกลไฟ เรือยนต์มีระวางตั้งแต่ห้าตันขึ้นไป
แพ สัตว์พาหนะ หรือสังหาริมทรัพย์ประเภทที่ต้องแก้ทะเบียนชื่อผู้เป็นเจ้าของ เช่น อาวุธปืน
รถยนต์ เป็นต้น ให้คณะกรรมการแจ้งแก่พนักงานเจ้าหน้าที่นั้นๆ จัดการโอนหรือแก้ทะเบียนชื่อผู้เป็นเจ้าของให้ต่อไป

หมวด
๕
การอุทธรณ์คำสั่งทางปกครอง
 

ข้อ ๖๗ การอุทธรณ์คำสั่งหรือประกาศให้ยึดทรัพย์สิน
คำสั่งให้อายัดทรัพย์สิน คำสั่งหรือประกาศให้ขายทอดตลาดทรัพย์สิน หรือคำสั่งทางปกครองอื่น
ให้ปฏิบัติตามส่วนที่ ๕ การอุทธรณ์คำสั่งทางปกครอง แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง
พ.ศ. ๒๕๓๙

หมวด
๖
การถอนการบังคับทางปกครอง
 

ข้อ ๖๘ ให้เจ้าพนักงานถอนการบังคับทางปกครองในกรณี
ดังต่อไปนี้
(๑) เมื่อผู้ต้องชดใช้เงินได้วางเงินต่อเจ้าพนักงานเป็นจำนวนพอชำระหนี้ที่ต้องชำระค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายในการยึด
อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สิน รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่นๆ
(๒) อธิบดีมีคำสั่งให้ถอนการบังคับทางปกครอง

ข้อ ๖๙ ภายใต้บังคับข้อ ๖๘ เมื่อได้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินแล้ว
ถ้าได้ถอนการบังคับทางปกครองทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ให้เจ้าพนักงานดำเนินการถอนการยึด
หรืออายัดทรัพย์สินนั้นทั้งหมด หรือแต่บางส่วน แล้วแต่กรณี และคืนทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้ถูกยึดหรือถูกอายัดไป
เว้นแต่อธิบดีจะสั่งเป็นอย่างอื่น และให้แจ้งการถอนการยึดหรืออายัดแก่ผู้ต้องชดใช้เงินและผู้ถูกอายัดทรัพย์สินนั้นให้ทราบด้วย
แล้วรายงานให้อธิบดีทราบ

ข้อ ๗๐ ให้เจ้าพนักงานเรียกเก็บค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานในอัตราเดียวกับที่กำหนดไว้ในตาราง
๕ ค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดี ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง และเมื่อผู้ต้องชดใช้เงินชำระครบถ้วนแล้ว
จึงถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สินนั้น

หมวด
๗
การรับและจ่ายเงิน
 

ข้อ ๗๑ การรับเงิน การนำส่งเงิน การเก็บรักษาเงินและการเบิกจ่ายเงินจากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน
ให้ปฏิบัติตามระเบียบกระทรวงพาณิชย์เกี่ยวกับการเบิกจ่าย การเก็บรักษา การจัดการกองทุนและค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานของกองทุนทดแทนผู้ประสบภัย

ข้อ ๗๒ เงินที่ได้จากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้หักเป็นเงินที่ผู้ต้องชดใช้เงินต้องชำระค่าธรรมเนียม
และค่าใช้จ่ายในการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สิน รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่นๆ กรณีที่มีเงินเหลือจากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน
ให้คณะกรรมการมอบเงินที่เหลือนั้นให้แก่ผู้มีสิทธิได้รับ


ประกาศ
ณ วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๙
พจนีย์
ธนวรานิช
อธิบดีกรมการประกันภัย








นันทนา/ผู้จัดทำ
๑๓ กันยายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๙๐ ง/หน้า ๙/๗ กันยายน ๒๕๔๙