กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการลงทัณฑ์แก่เด็กและเยาวชนและการอนุญาตให้เด็กและเยาวชนออกนอกสถานพินิจเป็นครั้งคราว พ.ศ. 2546

กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการลงทัณฑ์แก่เด็กและเยาวชน
และการอนุญาตให้เด็กและเยาวชนออกนอกสถานพินิจเป็นครั้งคราว
พ.ศ. ๒๕๔๖[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗ และมาตรา ๓๘ (๓) และ (๕) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว
พ.ศ. ๒๕๓๔
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕
มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
การลงทัณฑ์แก่เด็กและเยาวชนจะกระทำได้ต่อเมื่อได้ทำการสอบสวนข้อเท็จจริงแล้ว ปรากฏว่า
(๑)
เด็กหรือเยาวชนยอมรับว่าตนละเมิดกฎหมาย
ประพฤติชั่ว หรือกระทำผิดวินัย หรือ
(๒)
มีหลักฐานชัดแจ้งว่าเด็กหรือเยาวชนละเมิดกฎหมาย ประพฤติชั่ว หรือกระทำผิดวินัยจริง

ข้อ
๒
ในการพิจารณาลงทัณฑ์แก่เด็กและเยาวชน ให้ผู้อำนวยการสถานพินิจคำนึงถึง
(๑)
สวัสดิภาพและอนาคตของเด็กและเยาวชนยิ่งกว่าการลงทัณฑ์
(๒)
ประโยชน์ในการบำบัดแก้ไขและฟื้นฟูเด็กและเยาวชน และ
(๓)
บุคลิกลักษณะ สุขภาพ และภาวะแห่งจิตของเด็กและเยาวชนซึ่งแตกต่างกัน
ทั้งนี้
โดยลงทัณฑ์ให้เหมาะสมกับเด็กหรือเยาวชนและพฤติการณ์เฉพาะเรื่อง
แม้ว่าเด็กหรือเยาวชนนั้นจะได้ละเมิดกฎหมาย ประพฤติชั่ว หรือกระทำผิดวินัยร่วมกัน

ข้อ
๓
ในกรณีที่ผู้อำนวยการสถานพินิจได้พิจารณาหลักเกณฑ์ในข้อ ๒ แล้ว
เห็นว่าเด็กหรือเยาวชนคนใดยังไม่สมควรได้รับการลงทัณฑ์
จะสั่งให้ภาคทัณฑ์ไว้ก่อนก็ได้
การภาคทัณฑ์นั้นพึงกระทำเมื่อ
(๑)
เด็กหรือเยาวชนได้ละเมิดกฎหมาย ประพฤติชั่ว หรือกระทำผิดวินัยไม่ร้ายแรง เช่น
ใช้กิริยาวาจาไม่สุภาพ ไม่ดูแลรักษาความสะอาดของร่างกายหรือเครื่องนุ่งห่ม
ประพฤติตนไม่เรียบร้อย ไม่สนใจการเรียน หรือฝ่าฝืนระเบียบห้องเรียนหรือหอนอน และ
(๒)
เด็กหรือเยาวชนได้สำนึกในความผิดที่ได้กระทำไปแล้ว

ข้อ
๔
ในกรณีที่เด็กหรือเยาวชนละเมิดกฎหมาย ประพฤติชั่ว หรือกระทำผิดวินัยร้ายแรง
เช่น จงใจทำร้ายผู้อื่น ลักทรัพย์หรือทำลายทรัพย์สินของทางราชการหรือของผู้อื่น
ลักลอบนำเข้าในสถานควบคุมซึ่งสิ่งของต้องห้าม สิ่งเสพติด หรือของมึนเมา
บังคับการมีเพศสัมพันธ์กับเด็กหรือเยาวชนอื่น
ก่อความไม่สงบในสถานควบคุม หรือพยายามหลบหนีจากสถานควบคุม เมื่อผลการสอบสวนปรากฏว่าเด็กหรือเยาวชนนั้นกระทำผิดจริง
ผู้อำนวยการสถานพินิจอาจลงทัณฑ์แก่เด็กหรือเยาวชนนั้นอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้
(๑)
สั่งให้เด็กหรือเยาวชนทำงานหนักวันหนึ่งไม่เกินสองชั่วโมง ทั้งนี้
ไม่เกินสามวันและต้องมิใช่เป็นการทำงานหนักในลักษณะที่เกินกว่าสภาพแห่งร่างกายและสุขภาพของเด็กหรือเยาวชนนั้น
(๒)
ตัดประโยชน์และความสะดวกที่สถานพินิจอำนวยให้เด็กและเยาวชนบางประการโดยไม่ขัดกับสิทธิประโยชน์ขั้นพื้นฐานที่เด็กหรือเยาวชนนั้นต้องได้รับการบริการจากรัฐ ทั้งนี้
ต้องกำหนดประโยชน์ที่ตัดและระยะเวลาให้ชัดเจน แต่ต้องไม่เกินสองสัปดาห์

ข้อ
๕ ก่อนที่จะลงทัณฑ์
ให้ผู้อำนวยการสถานพินิจแจ้งให้เด็กหรือเยาวชนนั้นทราบถึงเหตุผลที่ทำให้ถูกลงทัณฑ์

ข้อ
๖
ผู้อำนวยการสถานพินิจมีอำนาจอนุญาตให้เด็กหรือเยาวชนที่อยู่ในความควบคุมออกนอกสถานพินิจเป็นครั้งคราวได้ตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้
(๑) การอนุญาตให้ออกนอกสถานพินิจ เพื่อลาเยี่ยมบ้าน
เพื่อการศึกษาดูงาน เพื่อร่วมกิจกรรมบำบัดแก้ไขและฟื้นฟู
หรือเพื่อเหตุจำเป็นอย่างอื่นเพื่อประโยชน์ของเด็กหรือเยาวชนครั้งหนึ่งจะต้องไม่เกินสิบสี่วัน
เว้นแต่เป็นการอนุญาตให้เด็กหรือเยาวชนไปฝึกปฏิบัติงานภายนอกสถานพินิจ
ให้กำหนดเวลาตามความจำเป็น แต่ครั้งหนึ่งจะต้องไม่เกินห้าสิบวัน
และต้องได้รับความเห็นชอบจากอธิบดีกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
(๒)
การอนุญาตให้ออกนอกสถานพินิจ
ให้กระทำได้ภายหลังที่เด็กหรือเยาวชนได้อยู่ในความควบคุมของสถานพินิจมาแล้วเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสามเดือน
และต้องไม่เป็นอุปสรรคต่อการที่แพทย์ จิตแพทย์ หรือนักจิตวิทยา
จะตรวจพินิจหรือรักษาพยาบาลเด็กหรือเยาวชนนั้น
(๓)
ในเดือนใดที่เด็กหรือเยาวชนละเมิดกฎหมาย ประพฤติชั่ว หรือกระทำผิดวินัยร้ายแรง
ห้ามมิให้อนุญาตให้เด็กหรือเยาวชนนั้นออกนอกสถานพินิจในเดือนนั้น
ความใน (๑) (๒) และ (๓) มิให้ใช้บังคับในกรณีที่เด็กหรือเยาวชนเจ็บป่วยจำเป็นต้องได้รับการรักษาพยาบาลในสถานพยาบาลอื่น

ข้อ
๗
วันที่อนุญาตให้เด็กหรือเยาวชนออกนอกสถานพินิจตามข้อ ๖
ให้นับเป็นวันควบคุมในสถานพินิจ


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๖
พงศ์เทพ เทพกาญจนา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่มาตรา ๓๘ (๓) และ (๕)
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว
พ.ศ. ๒๕๓๔
กำหนดให้การลงทัณฑ์แก่เด็กและเยาวชนซึ่งอยู่ในความควบคุมของสถานพินิจ
ที่ละเมิดกฎหมาย ประพฤติชั่ว หรือกระทำผิดวินัย
และการอนุญาตให้เด็กและเยาวชนออกนอกสถานพินิจเป็นครั้งคราว เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

























ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๓

นฤดล/ผู้ตรวจ
๒ ธันวาคม ๒๕๕๓


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๕๙ ก/หน้า ๖/๒๗ มิถุนายน ๒๕๔๖