กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2496) ออกตามความในพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒
(พ.ศ. ๒๔๙๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติเทศบาล
พ.ศ. ๒๔๙๖[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๗ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.
๒๔๙๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้นายกเทศมนตรีและเทศมนตรีแห่งเทศบาลทุกเทศบาลที่ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งขึ้นครบหนึ่งปีแล้ว
ซึ่งเป็นเหตุให้กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ในท้องที่นั้น ๆ พ้นจากตำแหน่งและหน้าที่ตามความในมาตรา
๔ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ มีอำนาจหน้าที่อย่างเดียวกับอำนาจหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้าน
บรรดาที่บัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยการปกครองท้องที่ ตามความในมาตรา ๔๑
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ เท่าที่กำหนดไว้ ดังต่อไปนี้
(๑) อำนาจหน้าที่ตามมาตรา ๒๗
แห่งพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช ๒๔๕๗ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่
(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๖ ข้อ ๑ ข้อ ๒ ข้อ ๓ ข้อ ๕ ข้อ ๖ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๑ ข้อ
๑๒ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ และข้อ ๑๕
(๒) อำนาจหน้าที่ตามมาตรา ๓๕ ข้อ ๑ มาตรา ๓๘ และมาตรา ๔๐
แห่งพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช ๒๔๕๗


ให้ไว้ ณ วันที่ ๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๙๖
พลโท บ. เทพหัสดิน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องด้วยได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ แล้ว มาตรา ๔๑
ของพระราชบัญญัตินี้ให้อำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยที่จะออกกฎกระทรวง
กำหนดขอบเขตของอำนาจหน้าที่ให้นายกเทศมนตรีและเทศมนตรีปฏิบัติหน้าที่อย่างเดียวกับอำนาจหน้าที่ของกำนัน
ผู้ใหญ่บ้าน ตามกฎหมายลักษณะปกครองท้องที่
เพื่อประโยชน์ในการรักษาความสงบเรียบร้อยของประชาชนภายในเขตเทศบาล




ปิติวรรณ/ปรับปรุง
๒๓ เมษายน ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๕ สิงหาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๐/ตอนที่ ๖๖/หน้า ๑๓๔๖/๒๐ ตุลาคม ๒๔๙๖