ข้อกำหนดกรมตำรวจ เรื่อง กำหนดชื่อและประเภทของวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทและประเภทของรถที่ใช้เจ้าพนักงานมีอำนาจตรวจสอบผู้ขับขี่

ข้อกำหนดกรมตำรวจ
ข้อกำหนดกรมตำรวจ
เรื่อง
กำหนดชื่อและประเภทของวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท
และประเภทของรถที่ใช้เจ้าพนักงานมีอำนาจตรวจสอบผู้ขับขี่
---------


อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 43 ทวิ วรรคหนึ่งและวรรคสอง แห่ง
พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา
8 แห่งพระราชบัญญัติ
จราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2535
อธิบดีกรมตำรวจกำหนดชื่อและประเภทของ
วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท
ซึ่งห้ามมิให้ผู้ขับขี่เสพหรือรับเข้าร่างกายและประเภท
ของรถที่ให้เจ้าพนักงานจราจร พนักงานสอบสวน
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ มีอำนาจจัด
ให้มีการตรวจสอบผู้ขับขี่ว่าได้เสพหรือรับเข้าร่างกายซึ่งวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท
หรือไม่ ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ 1 ห้ามมิให้ผู้ขับขี่เสพหรือรับเข้าร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ
ซึ่งวัตถุที่
ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท ดังต่อไปนี้

(1) แอมเฟตามีน (amphetamine) ซึ่งมีชื่อทางเคมีว่า (+)- 2 -
amino-1-phenylpropane

(2) เมทแอมเฟตามีน (methamphetamine) ซึ่งมีชื่อทางเคมีว่า
(+)-
2 - methylamion - 1 -phenylpropane

ข้อ 2 ให้เจ้าพนักงานจราจร พนักงานสอบสวน หรือพนักงานเจ้าหน้าที่
มีอำนาจจัดให้มีการตรวจสอบผู้ขับขี่รถดังต่อไปนี้
ว่าได้เสพหรือรับเข้าร่างกายซึ่งวัตถุ
ที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทตามข้อ 1 หรือไม่

(1) รถยนต์สาธารณะและรถยนต์บริการตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

(2) รถตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ประกาศ ณ วันที่ 13 กรกฎาคม 2537

พลตำรวจเอก ประทิน สันติประภพ

อธิบดีกรมตำรวจ