ระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็น ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ. 2539 มาตรา 31 และมาตรา 32 พ.ศ. 2540 




ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พัก
แก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็น
ตามพระราชบัญญัติ
จัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณา
คดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ
พ.ศ. ๒๕๓๙
มาตรา ๓๑ และมาตรา ๓๒
พ.ศ. ๒๕๔๐[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรให้มีระเบียบว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาพิพากษาคดี

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๑ และมาตรา ๓๒
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ
พ.ศ. ๒๕๓๙ กระทรวงยุติธรรมจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทาง
และค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็น
ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ
พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๓๑ และมาตรา ๓๒ พ.ศ. ๒๕๔๐

ข้อ
๒
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันเปิดทำการศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางเป็นต้นไป

ข้อ
๓
ให้ศาลเป็นผู้มีอำนาจอนุมัติในการเบิกจ่ายค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทาง
และค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาพิพากษาคดีตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ
พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๓๑ และมาตรา ๓๒
เมื่อผู้เชี่ยวชาญหรือผู้ทรงคุณวุฒิได้ปฏิบัติหน้าที่เสร็จสิ้นในแต่ละครั้ง ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในข้อ ๔
และข้อ ๕

ข้อ
๔
ค่าป่วยการที่จ่ายให้แก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญให้คิดเป็นรายชั่วโมงในอัตราตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนด
แต่ต้องไม่ต่ำกว่าชั่วโมงละ ๕๐๐ บาท และไม่เกินชั่วโมงละ ๑,๐๐๐ บาท
แต่ค่าป่วยการที่ศาลสั่งจ่ายแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญสำหรับการปฏิบัติหน้าที่ครั้งหนึ่งต้องมีจำนวนไม่น้อยกว่า
๕๐๐ บาท
ในการกำหนดค่าป่วยการให้แก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญให้ศาลพิจารณาถึงคุณวุฒิและความเชี่ยวชาญของผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญ
ตลอดจนพฤติการณ์อื่นใดที่ศาลเห็นสมควรนำมาประกอบการพิจารณา

ข้อ
๕ ผู้ทรงคุณวุฒิ
หรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศขอให้มาให้ความเห็น
มีสิทธิได้รับค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักดังนี้
๕.๑
ผู้ที่เป็นข้าราชการหรือลูกจ้างของทางราชการ
ให้ใช้สิทธิเบิกจ่ายได้ตามพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ. ๒๕๒๖
และที่แก้ไขเพิ่มเติม
๕.๒
ผู้ที่เป็นบุคคลภายนอก
ให้มีสิทธิในการเบิกจ่ายได้ตามพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.
๒๕๒๖
และที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยเทียบตำแหน่งผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญเทียบเท่าตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ
๙

ข้อ
๖
ให้ปลัดกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๑๖
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๐
สุทัศน์ เงินหมื่น
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม













วิชชุตา/ผู้จัดทำ
๒๘ มิถุนายน ๒๕๕๔


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๕ ง/หน้า ๓๗/๑๕ มกราคม ๒๕๔๑