พระราชกฤษฎีกา ให้อำนาจปลัดกระทรวงมหาดไทยปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พุทธศักราช ๒๔๘๔ แทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2491

พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ให้อำนาจปลัดกระทรวงมหาดไทยปฏิบัติการตามพระราช
บัญญัติชื่อบุคคล
พุทธศักราช ๒๔๘๔ แทนรัฐมนตรีว่าการ
กระทรวงมหาดไทย พ.ศ. ๒๔๙๑
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะอภิรัฐมนตรี
ในหน้าที่คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร
อลงกฎ
ธานีนิวัต
มานวราชเสวี
อดุลเดชจรัส
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๔๙๑
เป็นปีที่ ๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรให้อำนาจการสั่งอนุญาตตามมาตรา
๑๖ แห่งพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พุทธศักราช ๒๔๘๔ แก่ปลัดกระทรวงมหาดไทย

พระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๘๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) และมาตรา ๖
แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๖
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักรไทย
(ฉบับที่ ๔) พุทธศักราช ๒๔๘๗ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้อำนาจปลัดกระทรวงมหาดไทยปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติชื่อบุคคล
พุทธศักราช ๒๔๘๔ แทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. ๒๔๙๑

มาตรา
๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓
ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยมีอำนาจสั่งอนุญาตตามความในมาตรา ๑๖
แห่งพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พุทธศักราช ๒๔๘๔ ในนามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

มาตรา
๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป. พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี






















ดลธี/พิมพ์
๖ มกราคม ๒๕๕๔



[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๕/ตอนที่ ๖๔/หน้า ๖๕๑/๒ พฤศจิกายน ๒๔๙๑