พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔

พระราชกฤษฎีกา
เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลวารินชำราบ
จังหวัดอุบลราชธานี
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๔
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๔
เป็นปีที่ ๔๖
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลวารินชำราบ
จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการและการทะนุบำรุงท้องถิ่น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๒ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลวารินชำราบ
จังหวัดอุบลราชธานี (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔

มาตรา
๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓
ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลวารินชำราบ
จังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. ๒๕๐๙ เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้
หลักเขตที่
๑ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำมูล ฝั่งใต้ ที่จุดซึ่งริมแม่น้ำมูล ฝั่งใต้
ตัดกับเส้นตั้งฉากกับแนวศูนย์กลางทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ กรุงเทพฯ -
อุบลราชธานี
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากแนวศูนย์กลางถนนศรีสะเกษตัดกับแนวศูนย์กลางทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ
กรุงเทพฯ - อุบลราชธานี
ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ตามแนวศูนย์กลางทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ กรุงเทพฯ - อุบลราชธานี ระยะ ๑๕๐ เมตร

ด้านเหนือ จากหลักเขตที่ ๑ เลียบริมแม่น้ำมูล ฝั่งใต้
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำมูล
ฝั่งใต้ ที่จุดซึ่งริมแม่น้ำมูล ฝั่งใต้
ตัดกับเส้นตั้งฉากกับแนวศูนย์กลางถนนไปบ้านบุ้งมั่ง
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากแนวศูนย์กลางถนนประชาสันติ
บรรจบกับแนวศูนย์กลางถนนไปบ้านบุ้งมั่ง ไปทางทิศตะวันออกตามแนวศูนย์กลางถนนไปบ้านบุ้งมั่ง
ระยะ ๔๐๐ เมตร
ด้านตะวันออก
จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นขนานแนวเหนือใต้ ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓
ซึ่งตั้งอยู่ริมเขตมณฑลทหารบกที่ ๖ ด้านเหนือ
จากหลักเขตที่
๓ เลียบแนวเขตมณฑลทหารบกที่ ๖ ด้านเหนือ ไปทางทิศตะวันตก จนสุดแนวเขตมณฑลทหารบกที่
๖ ด้านเหนือ และเลียบแนวเขตมณฑลทหารบกที่ ๖ ด้านตะวันตก ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่
๔ ซึ่งตั้งอยู่ตรงมุมแนวเขตมณฑลทหารบกที่ ๖ ด้านตะวันตก
บรรจบกับแนวเขตมณฑลทหารบกที่ ๖ ด้านใต้
จากหลักเขตที่
๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๕
ซึ่งตั้งอยู่บนแนวเส้นตั้งฉากกับแนวศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๔ สายโชคชัย -
อุบลราชธานี ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากแนวศูนย์กลางถนนเทศบาล
๑๒ บรรจบกับแนวศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๔ สายโชคชัย - อุบลราชธานี
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามแนวศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๔ สายโชคชัย - อุบลราชธานี ระยะ ๕๐ เมตร ไปทางทิศตะวันออก
ระยะ ๗๐ เมตร
ด้านใต้
จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๖
ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๑๗๘ สายวารินชำราบ -
หนองงูเหลือม ฟากตะวันออก ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากแนวศูนย์กลางถนนเทศบาล
๑๒ บรรจบกับริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๑๗๘ สายวารินชำราบ - หนองงูเหลือม ฟากตะวันออก
ไปทางทิศใต้ตามแนวริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๑๗๘ สายวารินชำราบ - หนองงูเหลือม ฟากตะวันออก ระยะ ๕๐ เมตร
ด้านตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๗
ซึ่งตั้งอยู่ริมทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ กรุงเทพฯ -
อุบลราชธานี ฟากใต้ ที่ กม. ๕๗๓.๒๔๐
จากหลักเขตที่
๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศเหนือจนบรรจบกับหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้
ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร

มาตรา
๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลตำรวจเอก
เภา สารสิน
รองนายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี (ฉบับที่
๒) พ.ศ. ๒๕๓๔

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากท้องที่นอกเขตเทศบาลตำบลวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
ได้เจริญขึ้นและมีชุมชนอยู่หนาแน่น สมควรขยายเขตเทศบาลตำบลวารินชำราบ
จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการและการทะนุบำรุงท้องถิ่นต่อไป จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้















พรพิมล/พิมพ์
๑๐ กันยายน ๒๕๔๖

อรรถชัย/สุมลรัตน์
แก้ไข
๑๗
กันยายน ๒๕๔๖

ปิติวรรณ/ปรับปรุง
๒๔ มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๒๓ เมษายน ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๘/ตอนที่
๒๔๕/ฉบับพิเศษ
หน้า ๑๐๗/๓๑
ธันวาคม ๒๕๓๔