กฎกระทรวง ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2517) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช 2479
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๗ (พ.ศ. ๒๕๑๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร
พุทธศักราช ๒๔๗๙
-------------------------

 อาศัยอำนาจตามมาตรา
๘ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้าง
อาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๙๒
ลงวันที่ 
๓๑
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

 ข้อ ๑
ในกฎกระทรวงนี้
 (๑) "ที่จอดรถยนต์" หมายความว่า สถานที่ที่จัดไว้ใช้เป็นที่จอดรถยนต์โดย
เฉพาะสำหรับอาคาร
 (๒) "ที่กลับรถยนต์" หมายความว่า บริเวณที่จัดไว้สำหรับกลับรถยนต์เพื่อ
สะดวกในการจอดหรือเข้าออกของรถยนต์
 (๓) "ทางเข้าออกของรถยนต์" หมายความว่า ทางที่ใช้สำหรับรถยนต์เข้าหรือออกจากที่จอดรถยนต์ถึงปากทางเข้าออกของรถยนต์
 (๔) "ปากทางเข้าออกของรถยนต์" หมายความว่า ส่วนของทางเข้าออกของ
รถยนต์ที่เชื่อมกับทางสาธารณะ
 (๕) "เชิงลาดสะพาน" หมายความว่า ส่วนของทางที่เชื่อมกับสะพานที่มีส่วน
ลาดชันเกิน ๒ ใน ๑๐๐
 (๖) "โรงมหรสพ" หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้
เป็นโรงมหรสพตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันภยันตรายอันเกิดแต่การเล่นมหรสพ
 (๗) "โรงแรม" หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็น
โรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม
 (๘) "อาคารชุด" หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้
เป็นที่พักอาศัยหลายครอบครัว โดยแต่ละครอบครัวมีห้องนอน
ครัวไฟ ห้องส้วมและห้องน้ำเป็น
อิสระและมีทางเดินและบันไดขึ้นชั้นบนหรือลิฟท์ใช้ร่วมกัน
 (๙) "ภัตตาคาร" หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้
เป็นที่ขายอาหารหรือเครื่องดื่ม
โดยมีพื้นที่สำหรับตั้งโต๊ะอาหารไว้บริการภายในอาคารหรือภาย
นอกอาคาร
 (๑๐) "ห้างสรรพสินค้า" หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคาร
ที่ใช้เป็นอาคารพาณิชย์สำหรับแสดงหรือขายสินค้าต่าง ๆ 
 (๑๑) "สำนักงาน" หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้
เป็นที่ทำการ
 (๑๒) "อาคารขนาดใหญ่" หมายความว่า อาคารที่สร้างขึ้นเพื่อใช้อาคารหรือ
ส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารเป็นที่ประกอบกิจการประเภทเดียวหรือหลายประเภท
โดยมีความสูง
จากระดับถนนตั้งแต่ ๑๕ เมตรขึ้นไป และมีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในหลังเดียวกันเกิน
๑,๐๐๐ ตาราง
เมตร
หรือมีพื้นที่รวมกันทุกชั้นหรือชั้นหนึ่งชั้นใดในหลังเดียวกันเกิน ๒,๐๐๐ ตารางเมตร
 (๑๓) "ห้องโถง" หมายความว่า ส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็นที่ชุมนุม
หรือประชุม

 ข้อ ๒
ให้กำหนดประเภทของอาคารซึ่งต้องมีที่จอดรถยนต์ ที่กลับรถยนต์ และ
ทางเข้าออกของรถยนต์ไว้ ดังต่อไปนี้
 (๑)
โรงมหรสพที่มีพื้นที่สำหรับจัดที่นั่งสำหรับคนดูตั้งแต่ ๕๐๐ ที่ขึ้นไป
 (๒) โรงแรมที่มีห้องพักตั้งแต่ ๓๐ ห้องขึ้นไป
 (๓)
อาคารชุดที่มีพื้นที่แต่ละครอบครัวตั้งแต่ ๖๐ ตารางเมตรขึ้นไป
 (๔)
ภัตตาคารที่มีพื้นที่สำหรับตั้งโต๊ะอาหารตั้งแต่ ๑๕๐
ตารางเมตรขึ้นไป
 (๕) ห้างสรรพสินค้าที่มีพื้นที่ตั้งแต่ ๓๐๐
ตารางเมตรขึ้นไป
 (๖) สำนักงานที่มีพื้นที่ตั้งแต่ ๓๐๐
ตารางเมตรขึ้นไป
 (๗) อาคารขนาดใหญ่
 (๘) ห้องโถงของโรงแรมตาม (๒) ภัตตาคารตาม (๔) หรืออาคารขนาดใหญ่
ตาม (๗)

 ข้อ ๓
จำนวนที่จอดรถยนต์ ต้องจัดให้มีตามกำหนดดังต่อไปนี้
 (๑) ในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร
เฉพาะในเขตเทศบาลนครหลวง ตาม
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๕ ลงวันที่
๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๔
 
(ก) โรมหรสพ ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑
คันต่อจำนวนที่นั่งสำหรับ
คนดู ๒๐ ที่
เศษของ ๒๐ ที่ ให้คิดเป็น ๒๐
ที่
 
โรงมหรสพที่อยู่ในท้องที่ของเขตพระนคร เขตธนบุรี เขตปทุมวัน เขตป้อม
ปราบศัตรูพ่าย และเขตสัมพันธวงศ์
ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คันต่อจำนวนที่นั่งสำหรับคน
ดู ๑๐ ที่
เศษของ ๑๐ ที่ให้คิดเป็น ๑๐ ที่
 
(ข) โรงแรม
 
โรงแรมที่มีห้องพักไม่เกิน ๑๐๐ ห้อง ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑๐
คัน 
สำหรับห้องพัก ๓๐ ห้องแรก ส่วนที่เกิน ๓๐ ห้อง
ให้คิดอัตรา ๑ คัน ต่อ ๕ ห้อง
เศษของ ๕ ห้อง 
ให้คิดเป็น ๕ ห้อง
 
โรงแรมที่มีห้องพักเกิน ๑๐๐ ห้อง
ให้มีที่จอดรถยนต์ตามอัตราที่กำหนด
ในวรรคหนึ่งสำหรับห้องพัก ๑๐๐ ห้องแรก ส่วนที่เกิน ๑๐๐ ห้อง ให้คิดอัตรา ๑ คัน
ต่อ ๑๐ ห้อง 
เศษของ ๑๐ ห้อง ให้คิดเป็น ๑๐ ห้อง
 
(ค) อาคารชุด ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คันต่อ ๑
ครอบครัว
 
(ง) ภัตตาคาร
 
ภัตตาคารที่มีพื้นที่ตั้งโต๊ะอาหารไม่เกิน ๗๕๐ ตารางเมตร ให้มีที่จอด
รถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คันต่อพื้นที่ตั้งโต๊ะอาหาร ๑๕
ตารางเมตร เศษของ ๑๕ ตารางเมตร
ให้คิด
เป็น ๑๕ ตารางเมตร
 
ภัตตาคารที่มีพื้นที่ตั้งโต๊ะอาหารเกิน ๗๕๐ ตารางเมตร ให้มีที่จอดรถยนต์
ตามอัตราที่กำหนดในวรรคหนึ่งสำหรับพื้นที่ตั้งโต๊ะอาหาร ๗๕๐
ตารางเมตรแรก ส่วนที่เกิน ๗๕๐ 
ตารางเมตรให้คิดอัตรา ๑ คันต่อ ๓๐ ตารางเมตร เศษของ ๓๐
ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๓๐ ตาราง
เมตร
 
(จ) ห้างสรรพสินค้า ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑
คันต่อพื้นที่ ๒๐ 
ตารางเมตร
เศษของ ๒๐ ตารางเมตร
ให้คิดเป็น ๒๐ ตารางเมตร
 
(ฉ) สำนักงาน ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑
คันต่อพื้นที่ ๖๐ ตาราง
เมตร เศษของ
๖๐ ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๖๐
ตารางเมตร
 
(ช) ห้องโถงของโรงแรม
ภัตตาคาร หรืออาคารขนาดใหญ่ตามข้อ ๒ (๘)
ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คันต่อพื้นที่ห้องโถง ๑๐
ตารางเมตร เศษของ ๑๐ ตารางเมตร ให้
คิดเป็น ๑๐ ตารางเมตร
 
(ซ) อาคารขนาดใหญ่
ให้มีที่จอดรถยนต์ตามจำนวนที่กำหนดของแต่ละ
ประเภทของอาคารที่ใช้เป็นที่ประกอบกิจการในอาคารขนาดใหญ่นั้นรวมกัน
หรือให้มีที่จอดรถยนต์
ไม่น้อยกว่า ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๑๒๐ ตารางเมตร เศษของ ๑๒๐
ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๑๒๐ 
ตารางเมตร
ทั้งนี้ให้ถือที่จอดรถยนต์จำนวนที่มากกว่าเป็นเกณฑ์
 
อาคารขนาดใหญ่ที่มีลักษณะเป็นตึกแถวสูงไม่เกินสี่ชั้น ต้องมีที่จอด
รถยนต์อยู่ภายนอกอาคาร
หรืออยู่ในห้องใต้ดินของอาคารไม่น้อยกว่า ๑ คันต่อ ๑ ห้อง
 (๒)
ในเขตเทศบาลทุกแห่งหรือในเขตท้องที่ที่ได้มีพระราชกฤษฎีกาให้ใช้
พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ ใช้บังคับ
 
(ก) โรงมหรสพ ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑
คันต่อจำนวนที่นั่ง
สำหรับคนดู ๔๐ ที่
เศษของ ๔๐ ที่ ให้คิดเป็น ๔๐
ที่
 
(ข) โรงแรม
 
โรงแรมที่มีห้องพักไม่เกิน ๑๐๐ ห้อง ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๕
คัน 
สำหรับห้องพัก ๓๐ ห้องแรก ส่วนที่เกิน ๓๐ ห้อง
ให้คิดอัตรา ๑ คันต่อ ๑๐ ห้อง
เศษของ ๑๐ 
ห้อง ให้คิดเป็น ๑๐ ห้อง
 
โรงแรมที่มีห้องพักเกิน ๑๐๐ ห้อง
ให้มีที่จอดรถยนต์ตามอัตราที่กำหนด
ในวรรคหนึ่งสำหรับห้องพัก ๑๐๐ ห้องแรก ส่วนที่เกิน ๑๐๐ ห้อง ให้คิดอัตรา ๑ คัน
ต่อ ๑๕ ห้อง 
เศษของ ๑๕ ห้อง ให้คิดเป็น ๑๕ ห้อง
 
(ค) อาคารชุด ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คันต่อ ๒
ครอบครัว เศษ
ของ ๒ ครอบครัว ให้คิดเป็น ๒ ครอบครัว
 
(ง) ภัตตาคาร ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑
คันต่อพื้นที่ตั้งโต๊ะอาหาร 
๔๐ ตารางเมตร
เศษของ ๔๐ ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๔๐ ตารางเมตร
 
(จ) ห้างสรรพสินค้า ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑
คันต่อพื้นที่ ๔๐ 
ตารางเมตร
เศษของ ๔๐ ตารางเมตรให้คิดเป็น ๔๐ ตารางเมตร
 
(ฉ) สำนักงาน ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑
คันต่อพื้นที่ ๑๒๐ ตาราง
เมตร เศษของ
๑๒๐ ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๑๒๐
ตารางเมตร
 
(ช) ห้องโถงของโรงแรม
ภัตตาคาร หรืออาคารขนาดใหญ่ตามข้อ ๒ (๘)
ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คันต่อพื้นที่ห้องโถง ๓๐
ตารางเมตร เศษของ ๓๐ ตารางเมตร ให้
คิดเป็น ๓๐ ตารางเมตร
 
(ซ) อาคารขนาดใหญ่ ให้มีที่จอดรถยนต์ตามจำนวนที่กำหนดของแต่ละ
ประเภทของอาคารที่ใช้เป็นที่ประกอบกิจการในอาคารขนาดใหญ่นั้นรวมกัน
หรือให้มีที่จอดรถยนต์
ไม่น้อยกว่า ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๒๔๐ ตารางเมตร เศษของ ๒๔๐
ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๒๔๐ 
ตารางเมตร ทั้งนี้ให้ถือที่จอดรถยนต์จำนวนที่มากกว่าเป็นเกณฑ์
 
อาคารขนาดใหญ่ที่มีลักษณะเป็นตึกแถวสูงไม่เกินสี่ชั้น ต้องมีที่จอด
รถยนต์อยู่ภายนอกอาคาร
หรืออยู่ในห้องใต้ดินของอาคารไม่น้อยกว่า ๑ คันต่อ ๒ ห้อง

 ข้อ ๔
อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็นที่ประกอบกิจการหลาย
ประเภท ถ้าเป็นประเภทของอาคารที่ต้องมีที่จอดรถยนต์
ที่กลับรถยนต์ และทางเข้าออกของ
รถยนต์ตามข้อ ๒
ต้องจัดให้มีจำนวนที่จอดรถยนต์ตามที่กำหนดในข้อ ๓ ของแต่ละประเภทของ
อาคารที่ใช้เป็นที่ประกอบกิจการในอาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารนั้นรวมกัน

 ข้อ ๕
ที่จอดรถยนต์ ๑ คัน
ต้องเป็นพื้นที่สี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้างไม่น้อยกว่า 
๒.๕๐ เมตร
ยาวไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
โดยต้องทำเครื่องหมายแสดงลักษณะและขอบเขต
ของที่จอดรถยนต์ไว้ให้ปรากฏ

 ข้อ ๖
ที่จอดรถยนต์ต้องจัดให้อยู่ภายในบริเวณของอาคารนั้น ถ้าอยู่ภายนอก
อาคารต้องมีทางไปสู่อาคารนั้นไม่เกิน ๒๐๐ เมตร

 ข้อ ๗
ที่กลับรถยนต์ต้องมีพื้นที่เพียงพอและอยู่ในที่เหมาะสมให้สามารถกลับ
รถยนต์เข้าสู่ทางเข้าออกของรถยนต์ได้โดยสะดวก
โดยต้องทำเครื่องหมายแสดงแนวการกลับ
ของรถยนต์ไว้ให้ปรากฏ
 ในกรณีที่จัดให้รถยนต์วิ่งได้ทางเดียวจากปากทางเข้าจนถึงปากทางออก
จะไม่
มีที่กลับรถยนต์ก็ได้

 ข้อ ๘
ทางเข้าออกของรถยนต์ต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๖ เมตร ในกรณีที่จัดให้
รถยนต์วิ่งได้ทางเดียว
ทางเข้าและทางออกต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๓.๕๐ เมตร โดยต้องทำเครื่อง
หมายแสดงทางเข้าและทางออกไว้ให้ปรากฏ
และปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องเป็นดังนี้
  (๑)
แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องไม่อยู่ในที่ที่เป็นทางร่วม
หรือทางแยก
และต้องห่างจากจุดเริ่มต้นโค้งหรือหักมุมของขอบทางร่วมหรือขอบทางแยก
สาธารณะ มีระยะไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร
สำหรับโรงมหรสพระยะดังกล่าวต้องไม่น้อยกว่า 
๕๐ เมตร
 (๒) แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องไม่อยู่บนเชิงลาดสะพาน
และต้องห่างจากจุดสุดเชิงลาดสะพานมีระยะไม่น้อยกว่า ๕๐
เมตร สำหรับโรงมหรสพระยะ
ดังกล่าวต้องไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๗
 
กมล วรรณประภา
  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

----------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ
:-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยพระราชบัญญัติควบคุม
การก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ 
๑๙๒
ลงวันที่ ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
กำหนดให้เจ้าของอาคารบางประเภทที่ใช้ในบริการ
สาธารณะเพื่อหาประโยชน์
ต้องจัดให้มีที่จอดรถยนต์สำหรับผู้ที่ใช้ประโยชน์จากอาคารนั้น และการ
กำหนดประเภทของอาคารการกำหนดจำนวนพื้นที่ที่ต้องมีและใช้เป็นที่จอดรถยนต์
ที่กลับรถยนต์
และทางเข้าออกของรถยนต์ให้กระทำโดยกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้

[รก.๒๕๑๗/๘๖/๒๒๐/๒๑ พฤษภาคม ๒๕๑๗]

 ธิดาวรรณ
/ แก้ไข
 ๑๗ ตุลาคม ๒๕๔๕
 A+B(C)