ประกาศกรมการจัดหางาน เรื่อง กำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานไทยไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ
ประกาศกรมการจัดหางาน
ประกาศกรมการจัดหางาน
เรื่อง
กำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานไทย
ไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ[๑]
 

ตามที่กรมการจัดหางานได้ประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานไทยไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลาง
พ.ศ. ๒๕๕๐
เพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการพิจารณาอนุญาตให้รับสมัครและจัดส่งคนหางานไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลาง
ตั้งแต่วันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นต้นมา นั้น

เนื่องจากอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลางในประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานไทยไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลาง
พ.ศ. ๒๕๕๐
ไม่สอดคล้องกับสภาพการจ้างแรงงานไทยในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลางในปัจจุบันประกอบกับประเทศในภูมิภาคแอฟริกาเหนือซึ่งมีอาณาเขตติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
มีลักษณะของสภาพภูมิศาสตร์ วัฒนธรรม ประเพณี
และสภาพการจ้างแรงงานต่างชาติคล้ายคลึงกับประเทศในภูมิภาคตะวันออกกลาง ดังนั้น
เพื่อให้การกำหนดค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานไทยที่จะไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือเป็นไปด้วยความเหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพการจ้างที่แท้จริงในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ
อธิบดีกรมการจัดหางานจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันที่ประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกประกาศกรมการจัดหางาน
เรื่อง กำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานไทยไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลาง
พ.ศ. ๒๕๕๐ ลงวันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๐

ข้อ ๓ ในประกาศนี้
ประเทศภูมิภาคตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ หมายความว่า ประเทศซาอุดีอาระเบีย บาห์เรน โอมาน คูเวต กาตาร์ ปาเลสไตน์
จอร์แดน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซีเรีย เลบานอน อิรัก อิหร่าน เยเมน มอริเตเนีย
อียิปต์ ตูนีเซีย โมร็อกโก แอลจีเรีย อิสราเอล และลิเบีย
ช่างฝีมือระดับสูง หรือพนักงานที่ใช้ทักษะระดับสูง หมายความว่า ผู้ที่มีคุณสมบัติมีความรู้ความสามารถเกี่ยวกับการทำงานทั้งทางทฤษฎีและปฏิบัติเป็นอย่างดี
มีความรู้ภาษาอังกฤษพื้นฐานเพื่อใช้ในการปฏิบัติงาน สามารถวิเคราะห์
ตัดสินใจแก้ปัญหา นำความรู้และทักษะมาประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยีใหม่ได้
สามารถอ่านแบบแปลนที่ซับซ้อนและรู้จักสัญลักษณ์หรือคำสั่งที่เกี่ยวข้องกับงานสามารถใช้เครื่องมือที่เกี่ยวข้องกับงานที่รับมอบหมาย
สามารถวางแผนการทำงานเพื่อป้องกันอันตรายที่เกิดจากการทำงานอย่างปลอดภัย
หรือผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ระดับ ๓ และต้องมีประสบการณ์ทำงานในหน้าที่มาแล้วไม่น้อยกว่า
๕ ปี
ช่างฝีมือระดับพื้นฐาน หรือพนักงานที่ใช้ทักษะระดับพื้นฐาน หมายความว่า
ผู้ที่มีคุณสมบัติมีความรู้ความสามารถเกี่ยวกับงานทั้งทางทฤษฎีและปฏิบัติ
สามารถอ่านแบบพื้นฐานและรู้จักสัญลักษณ์หรือคำสั่งที่เกี่ยวข้องกับงานได้
มีความรู้ความสามารถ ทักษะการใช้เครื่องมืออุปกรณ์ได้ดีและมีประสบการณ์ในการทำงาน
รู้จักวิธีการทำงานอย่างปลอดภัย
สามารถให้คำแนะนำผู้ใต้บังคับบัญชาได้หรือผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ
ระดับ ๒ และต้องมีประสบการณ์ทำงานในหน้าที่ไม่น้อยกว่า ๒ ปี
แรงงานกึ่งฝีมือ หมายความว่า
ผู้มีคุณสมบัติมีความรู้เกี่ยวกับงานทั้งทางทฤษฎีและปฏิบัติมีทักษะการใช้เครื่องมืออุปกรณ์
รู้จักวิธีการทำงานอย่างปลอดภัย สามารถทำงานตามคำแนะนำของหัวหน้างาน
หรือผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ระดับ ๑
แรงงานทั่วไป หรือพนักงานทั่วไป หมายความว่า
ผู้ที่มีคุณสมบัติมีความรู้เกี่ยวกับงานทางทฤษฎีและปฏิบัติหรืออย่างใดอย่างหนึ่ง
รู้จักและใช้เครื่องมือที่เกี่ยวข้องกับงานได้
สามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นในหน่วยงานเดียวกันให้ลุล่วงตามคำสั่งของหัวหน้างาน

ข้อ ๔ กำหนดอัตราค่าจ้างมาตรฐานขั้นต่ำและเงื่อนไขสำหรับการจ้างแรงงานไทยไปทำงานในประเทศภูมิภาคตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ
ดังนี้
(๑) กลุ่มอุตสาหกรรมก่อสร้าง
ประกอบด้วย กลุ่มอาชีพช่างก่อสร้าง กลุ่มอาชีพช่างไฟฟ้าอาคาร เช่น
ช่างก่ออิฐ ช่างทาสี ช่างคอนกรีต ช่างไม้ ช่างปูน ช่างผูกเหล็ก ช่างปูกระเบื้อง
ช่างติดตั้งและประกอบโครงสร้างเหล็ก ช่างประปา ช่างไฟฟ้าอาคาร เป็นต้น
กำหนดอัตราค่าจ้าง ดังนี้
(ก) แรงงานทั่วไป ไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๕๐๐ เหรียญสหรัฐฯ
(ข) แรงงานกึ่งฝีมือ ไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๕๒๐ เหรียญสหรัฐฯ
(ค) ช่างฝีมือระดับพื้นฐาน ไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๖๐๐ เหรียญสหรัฐฯ
(ง) ช่างฝีมือระดับสูง ไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๘๐๐ เหรียญสหรัฐฯ
(๒) กลุ่มอุตสาหกรรมน้ำมันปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ
ประกอบด้วย โรงกลั่นน้ำมัน โรงแยกก๊าซธรรมชาติ โรงงานผลิตกระแสไฟฟ้า
วางท่อน้ำมัน/ก๊าซ แท่นขุดเจาะน้ำมัน/ก๊าซธรรมชาติ เช่น ช่างตัดโลหะแผ่น ช่างกลึง
ช่างปรับเครื่องมือวัด ช่างติดตั้งเครื่องมือวัด ช่างเชื่อมโลหะแผ่น ช่างเชื่อมท่อ
ช่างเจียร ช่างติดตั้งเครื่องกล ช่างไฮโดรลิก ช่างประกอบท่อ ช่างหุ้มฉนวน
ช่างพ่นสีพ่นทราย ผู้ให้สัญญาณรถเครน เป็นต้น กำหนดอัตราค่าจ้าง ดังนี้
(ก) แรงงานกึ่งฝีมือ  ไม่ต่ำกว่าเดือนละ
๕๕๐ เหรียญสหรัฐฯ
(ข) ช่างฝีมือระดับพื้นฐาน  ไม่ต่ำกว่าเดือนละ ๗๕๐
เหรียญสหรัฐฯ
(ค) ช่างฝีมือชั้นสูง  ไม่ต่ำกว่าเดือนละ
๑,๐๐๐ เหรียญสหรัฐฯ
(๓) กลุ่มอุตสาหกรรมการผลิต อุตสาหกรรมศิลป์ อุตสาหกรรมเกษตร
อุตสาหกรรมบริการ และอื่น ๆ
ประกอบด้วย กลุ่มอาชีพช่างอุตสาหกรรมศิลป์ กลุ่มอาชีพเกษตร
และกลุ่มอาชีพภาคบริการธุรกิจโรงแรมและภัตตาคาร เช่น ช่างทอง ช่างศิลป์
ผู้ประกอบการ พนักงานบริการอาหารและเครื่องดื่ม แม่บ้านโรงแรมและภัตตาคาร
นวดและสปา บุรุษพยาบาล เสมียนธุรการ ผู้ดูแลฟาร์มพืชไร่และปศุสัตว์ เป็นต้น
กำหนดอัตราค่าจ้าง ดังนี้
(ก) แรงงานทั่วไป  ไม่ต่ำกว่าเดือนละ
๕๕๐ เหรียญสหรัฐฯ
(ข) แรงงานกึ่งฝีมือขึ้นไป  ไม่ต่ำกว่าเดือนละ
๖๐๐ เหรียญสหรัฐฯ
(๔) งานควบคุมเครื่องมือกลหนัก ได้แก่ พนักงานขับเครื่องจักรกลหนัก
เช่น รถขุด รถตัก รถลากจูง รถเกรดเดอร์ รถเครน รถแทรกเตอร์ รถลาดยาง เป็นต้น
และช่างซ่อมบำรุงเครื่องจักรกลกำหนดอัตราค่าจ้าง ดังนี้
(ก) แรงงานกึ่งฝีมือ  ไม่ต่ำกว่าเดือนละ
๕๕๐ เหรียญสหรัฐฯ
(ข) แรงงานฝีมือ  ไม่ต่ำกว่าเดือนละ
๗๕๐ เหรียญสหรัฐฯ

ข้อ ๕ อัตราค่าจ้างตามที่กำหนดเป็นอัตราค่าจ้างสำหรับการทำงานวันละ
๘ ชั่วโมง สัปดาห์ละ ๖ วัน

ข้อ ๖ นายจ้างต้องจัดสวัสดิการที่พักอาศัยให้คนหางานพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวก
ให้เป็นไปตามมาตรฐานและเหมาะสมกับสภาพแวดล้อม และจัดหาอาหารให้วันละ ๓ มื้อ
หรือจ่ายเงินสดแทนค่าอาหารเดือนละไม่ต่ำกว่า ๑๒๐ เหรียญสหรัฐ ฯ

ข้อ ๗ กรณีที่มีประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำท้องถิ่นสูงกว่าอัตราค่าจ้างที่กำหนดในประกาศนี้นายจ้างจะต้องจ่ายค่าจ้างให้กับคนงานไทยในอัตราที่ไม่ต่ำกว่าอัตราค่าจ้างที่ทางการท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๘ เงื่อนไขใดที่ประกาศนี้ไม่ได้กำหนดไว้หรือไม่สามารถใช้ประกาศนี้บังคับได้
และมีความจำเป็นเร่งด่วน
ให้อธิบดีกรมการจัดหางานพิจารณากำหนดในเรื่องดังกล่าวได้ตามความเหมาะสม


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๗
ประวิทย์
เคียงผล
อธิบดีกรมการจัดหางาน




ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๖ พฤษภาคม
๒๕๕๗

ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ
๒ มิถุนายน
๒๕๕๗


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๘๐ ง/หน้า ๓๙/๒๐ พฤษภาคม ๒๕๕๗