ประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจ้าง พ.ศ. 2551

ประกาศกระทรวงแรงงาน
ประกาศกระทรวงแรงงาน
เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการเรียกหรือรับหลักประกันการทำงาน
หรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจ้าง
พ.ศ.
๒๕๕๑
 

โดยที่มาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑
ได้บัญญัติห้ามมิให้นายจ้างเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงาน
ไม่ว่าจะเป็นเงินทรัพย์สินอื่นหรือการค้ำประกันด้วยบุคคลจากลูกจ้าง
เว้นแต่ลักษณะหรือสภาพของงานที่ทำนั้น ลูกจ้างต้องรับผิดชอบเกี่ยวกับการเงินหรือทรัพย์สินของนายจ้าง
ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่นายจ้างได้ ทั้งนี้
ลักษณะหรือสภาพของงานที่ให้เรียกหรือรับหลักประกันจากลูกจ้าง
ตลอดจนประเภทของหลักประกัน จำนวนมูลค่าของหลักประกัน และวิธีการเก็บรักษา
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ และวิธีการที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖
แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และมาตรา ๑๐
แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกระทรวงแรงงาน
เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจ้าง
พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๒[๑]
ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓
ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการเรียกหรือรับเงินประกันการทำงานหรือเงินประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจ้าง
ลงวันที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑

ข้อ ๔
ลักษณะหรือสภาพของงานที่นายจ้างจะเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจ้างได้
ได้แก่
(๑) งานสมุห์บัญชี
(๒) งานพนักงานเก็บหรือจ่ายเงิน
(๓)
งานควบคุมหรือรับผิดชอบเกี่ยวกับวัตถุมีค่าคือ เพชร พลอย เงิน ทองคำ
ทองคำขาวและไข่มุก
(๔)
งานเฝ้าหรือดูแลสถานที่หรือทรัพย์สินของนายจ้างหรือที่อยู่ในความรับผิดชอบของนายจ้าง
(๕) งานติดตามหรือเร่งรัดหนี้สิน
(๖) งานควบคุมหรือรับผิดชอบยานพาหนะ
(๗)
งานที่มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการคลังสินค้า ซื้อขาย แลกเปลี่ยน
ให้เช่าทรัพย์ให้เช่าซื้อ ให้กู้ยืม รับฝากทรัพย์ รับจำนอง รับจำนำ รับประกันภัย
รับโอนหรือรับจัดส่งเงิน หรือการธนาคาร ทั้งนี้ เฉพาะลูกจ้างซึ่งเป็นผู้ควบคุมเงินหรือทรัพย์สินเพื่อการที่ว่านั้น

ข้อ ๕
หลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานมีสามประเภท
ได้แก่
(๑) เงินสด
(๒) ทรัพย์สิน
(๓) การค้ำประกันด้วยบุคคล

ข้อ ๖
ในกรณีที่นายจ้างเรียกหรือรับหลักประกันเป็นเงินสด
จำนวนเงินที่เรียกหรือรับต้องไม่เกินหกสิบเท่าของอัตราค่าจ้างรายวันโดยเฉลี่ยที่ลูกจ้างได้รับ

ข้อ ๗
ในกรณีที่เงินประกันซึ่งนายจ้างเรียกหรือรับไว้ตามข้อ
๖ ลดลง
เนื่องจากนำไปชดใช้ค่าเสียหายให้แก่นายจ้างตามเงื่อนไขของการเรียกหรือรับเงินประกัน
หรือตามข้อตกลง หรือได้รับความยินยอมจากลูกจ้างแล้ว
นายจ้างจะเรียกหรือรับเงินประกันเพิ่มได้เท่าจำนวนเงินที่ลดลงดังกล่าว

ข้อ ๘
ให้นายจ้างนำเงินประกันฝากไว้กับธนาคารพาณิชย์หรือสถาบันการเงินอื่น
โดยจัดให้มีบัญชีเงินฝากของลูกจ้างแต่ละคน
และให้แจ้งชื่อธนาคารพาณิชย์หรือสถาบันการเงินอื่น ชื่อบัญชี และเลขที่บัญชี
ให้ลูกจ้างทราบภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่รับเงินประกัน
ค่าใช้จ่ายใดๆ
ที่เกิดขึ้นในการดำเนินการตามวรรคหนึ่งให้นายจ้างเป็นผู้ออก

ข้อ ๙
ในกรณีที่นายจ้างเรียกหรือรับหลักประกันเป็นทรัพย์สิน
ทรัพย์สินที่เรียกหรือรับเป็นหลักประกันได้ ได้แก่ทรัพย์สิน ดังต่อไปนี้
(๑) สมุดเงินฝากประจำธนาคาร
(๒) หนังสือค้ำประกันของธนาคาร
ทรัพย์สินดังกล่าวข้างต้นต้องมีมูลค่าไม่เกินหกสิบเท่าของอัตราค่าจ้างรายวันโดยเฉลี่ยที่ลูกจ้างได้รับ
โดยให้นายจ้างเป็นผู้เก็บรักษาหลักประกันไว้
ห้ามมิให้นายจ้างแก้ไขเปลี่ยนแปลง หรือกระทำการใดๆ
เพื่อให้ลูกจ้างแก้ไขเปลี่ยนแปลงกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินตาม (๑) เป็นของนายจ้าง
หรือของบุคคลอื่น

ข้อ ๑๐
ในกรณีที่นายจ้างเรียกหรือรับหลักประกัน
โดยการค้ำประกันด้วยบุคคล
วงเงินค้ำประกันที่นายจ้างเรียกให้ผู้ค้ำประกันรับผิดต้องไม่เกินหกสิบเท่าของอัตราค่าจ้างรายวัน
โดยเฉลี่ยที่ลูกจ้างได้รับ
ให้นายจ้างจัดทำหนังสือสัญญาค้ำประกันสามฉบับ
โดยให้นายจ้าง ลูกจ้าง และผู้ค้ำประกันเก็บไว้ฝ่ายละฉบับ

ข้อ ๑๑
ในกรณีที่นายจ้างเรียกหรือรับหลักประกันตามข้อ
๕ หลายประเภทรวมกันเมื่อคำนวณจำนวนมูลค่าของหลักประกันทุกประเภทรวมกันแล้วต้องไม่เกินหกสิบเท่าของอัตราค่าจ้างรายวันโดยเฉลี่ยที่ลูกจ้างได้รับ

ข้อ ๑๒
ในกรณีที่นายจ้างได้เรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจ้างเป็นทรัพย์สินหรือให้บุคคลค้ำประกัน
ซึ่งลูกจ้างทำงานที่มีลักษณะหรือสภาพของงานตามข้อ ๔ แต่มิใช่ทรัพย์สินตามข้อ ๙
หรือมีจำนวนมูลค่าของหลักประกันเกินจากที่กำหนดไว้ในประกาศนี้
อยู่ก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ ให้นายจ้างดำเนินการให้มีหลักประกัน
ไม่เกินจำนวนมูลค่าของหลักประกันตามที่กำหนดไว้ในประกาศนี้ ทั้งนี้
ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ


ประกาศ
ณ วันที่ ๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑
อุไรวรรณ
เทียนทอง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน


















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๐
กรกฎาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๑๒ ง/หน้า ๑๐/๔ กรกฎาคม ๒๕๕๑