กฎกระทรวงกำหนดการรับน้ำหนัก ความต้านทาน ความคงทนของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคารในการต้านทานแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว พ.ศ. 2550

กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดการรับน้ำหนัก
ความต้านทาน ความคงทนของอาคาร
และพื้นดินที่รองรับอาคารในการต้านทานแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว
พ.ศ.
๒๕๕๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๓)
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๘ (๓)
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๙ (พ.ศ.
๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒

ข้อ ๒
ในกฎกระทรวงนี้
บริเวณเฝ้าระวัง หมายความว่า
พื้นที่หรือบริเวณที่อาจได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหว ได้แก่ จังหวัดกระบี่
จังหวัดชุมพร จังหวัดพังงา จังหวัดภูเก็ต จังหวัดระนอง จังหวัดสงขลา
และจังหวัดสุราษฎร์ธานี
บริเวณที่ ๑ หมายความว่า
พื้นที่หรือบริเวณที่เป็นดินอ่อนมากที่อาจได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวระยะไกล
ได้แก่ กรุงเทพมหานคร จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดสมุทรปราการ
และจังหวัดสมุทรสาคร
บริเวณที่ ๒ หมายความว่า
พื้นที่หรือบริเวณที่อยู่ใกล้รอยเลื่อนที่อาจได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหว ได้แก่
จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดเชียงราย จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดตาก จังหวัดน่าน จังหวัดพะเยา
จังหวัดแพร่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำปาง และจังหวัดลำพูน

ข้อ ๓
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับในบริเวณและอาคารดังต่อไปนี้
(๑) บริเวณเฝ้าระวังและบริเวณที่ ๑
(ก) อาคารที่จำเป็นต่อความเป็นอยู่ของสาธารณชน
เช่น สถานพยาบาลที่รับผู้ป่วยไว้ค้างคืน สถานีดับเพลิง อาคารศูนย์บรรเทาสาธารณภัย
อาคารศูนย์สื่อสาร ท่าอากาศยาน โรงไฟฟ้า โรงผลิตและเก็บน้ำประปา
(ข) อาคารเก็บวัตถุอันตราย เช่น วัตถุระเบิด
วัตถุไวไฟ วัตถุมีพิษ วัตถุกัมมันตรังสี หรือวัตถุที่ระเบิดได้
(ค) อาคารสาธารณะที่มีผู้ใช้อาคารได้ตั้งแต่สามร้อยคนขึ้นไป
ได้แก่ โรงมหรสพหอประชุม หอศิลป์ พิพิธภัณฑสถาน หอสมุด ศาสนสถาน สนามกีฬา
อัฒจันทร์ ตลาดห้างสรรพสินค้า ศูนย์การค้า สถานีรถ และโรงแรม
(ง)
สถานศึกษาที่รับนักเรียนหรือนักศึกษาได้ตั้งแต่สองร้อยห้าสิบคนขึ้นไป
(จ) สถานรับเลี้ยงเด็กอ่อนที่รับเด็กอ่อนได้ตั้งแต่ห้าสิบคนขึ้นไป
(ฉ)
อาคารที่มีผู้ใช้อาคารได้ตั้งแต่ห้าพันคนขึ้นไป
(ช) อาคารที่มีความสูงตั้งแต่สิบห้าเมตรขึ้นไป
(ซ)
สะพานหรือทางยกระดับที่มีช่วงระหว่างศูนย์กลางตอม่อยาวตั้งแต่สิบเมตรขึ้นไป
(ฌ) เขื่อนเก็บกักน้ำ เขื่อนทดน้ำหรือฝายทดน้ำ
ที่ตัวเขื่อนหรือตัวฝายมีความสูงตั้งแต่สิบเมตรขึ้นไป
(๒) บริเวณที่ ๒
(ก) อาคารที่จำเป็นต่อความเป็นอยู่ของสาธารณชน
เช่น สถานพยาบาลที่รับผู้ป่วยไว้ค้างคืน สถานีดับเพลิง อาคารศูนย์บรรเทาสาธารณภัย
อาคารศูนย์สื่อสาร ท่าอากาศยาน โรงไฟฟ้า โรงผลิตและเก็บน้ำประปา
(ข) อาคารเก็บวัตถุอันตราย เช่น วัตถุระเบิด
วัตถุไวไฟ วัตถุมีพิษ วัตถุกัมมันตรังสี หรือวัตถุที่ระเบิดได้
(ค) อาคารสาธารณะ ได้แก่ โรงมหรสพ หอประชุม
หอศิลป์ พิพิธภัณฑสถานหอสมุด ศาสนสถาน สนามกีฬา อัฒจันทร์ ตลาด ห้างสรรพสินค้า
ศูนย์การค้า สถานีรถ โรงแรมสถานบริการ และอาคารจอดรถ
(ง) สถานศึกษา
(จ) สถานรับเลี้ยงเด็กอ่อน
(ฉ)
อาคารที่มีผู้ใช้อาคารได้ตั้งแต่ห้าพันคนขึ้นไป
(ช) อาคารที่มีความสูงตั้งแต่สิบห้าเมตรขึ้นไป
(ซ)
สะพานหรือทางยกระดับที่มีช่วงระหว่างศูนย์กลางตอม่อยาวตั้งแต่สิบเมตรขึ้นไป
(ฌ) เขื่อนเก็บกักน้ำ เขื่อนทดน้ำหรือฝายทดน้ำ
ที่ตัวเขื่อนหรือตัวฝายมีความสูงตั้งแต่สิบเมตรขึ้นไป

ข้อ ๔
การออกแบบโครงสร้างอาคารในข้อ ๓
ให้ผู้คำนวณออกแบบคำนึงถึงการจัดรูปแบบเรขาคณิตให้มีเสถียรภาพในการต้านทานการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว
การกำหนดรายละเอียดปลีกย่อยชิ้นส่วนโครงสร้าง
รวมทั้งบริเวณรอยต่อระหว่างปลายชิ้นส่วนโครงสร้างต่างๆ และการจัดให้โครงสร้างทั้งระบบอย่างน้อยให้มีความเหนียวเทียบเท่าความเหนียวจำกัด
(Limited Ductility) ตามมาตรฐานประกอบการออกแบบอาคารเพื่อต้านทานการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวของกรมโยธาธิการและผังเมือง
หรือมาตรฐานว่าด้วยการออกแบบอาคารต้านทานการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวที่สภาวิศวกรรับรอง
การคำนวณออกแบบโครงสร้างอาคารแต่ละชิ้นส่วน
ให้ใช้ค่าหน่วยแรงของผลจากแผ่นดินไหว หรือผลจากแรงลมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
ที่มีต่อชิ้นส่วนโครงสร้างนั้น ค่าใดค่าหนึ่งที่มากกว่า 

ข้อ ๕
การคำนวณออกแบบโครงสร้างอาคารที่มีรูปทรงไม่สม่ำเสมอ
หรือโครงสร้างอาคารอื่นๆ ที่ไม่ใช่อาคารตามที่กำหนดในข้อ ๖
และไม่อยู่ในบริเวณเฝ้าระวัง ผู้คำนวณออกแบบต้องเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมตั้งแต่ระดับสามัญวิศวกรขึ้นไป
และต้องคำนวณให้อาคารสามารถรับแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว
โดยใช้วิธีการคำนวณเชิงพลศาสตร์หรือวิธีอื่นที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานทางทฤษฎีเชิงพลศาสตร์
การคำนวณตามวรรคหนึ่งต้องเป็นไปตามมาตรฐานว่าด้วยการออกแบบอาคารต้านทานการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวที่สภาวิศวกรรับรอง
หรือที่จัดทำโดยส่วนราชการหรือนิติบุคคลซึ่งได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม
ซึ่งมีวิศวกรระดับวุฒิวิศวกร สาขาวิศวกรรมโยธาตามกฎหมายว่าด้วยวิศวกร
เป็นผู้ให้คำแนะนำปรึกษาและลงลายมือชื่อรับรองวิธีการคำนวณนั้น

ข้อ ๖
การคำนวณออกแบบโครงสร้างอาคารที่มีลักษณะเป็นตึก
บ้าน เรือน โรงหรือสิ่งก่อสร้างอย่างอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน
และไม่อยู่ในบริเวณเฝ้าระวัง
ให้ผู้คำนวณออกแบบคำนวณให้อาคารสามารถรับแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวได้
โดยคำนวณแรงเฉือนตามวิธีการ ดังต่อไปนี้
(๑)
ให้คำนวณแรงเฉือนทั้งหมดในแนวราบที่ระดับพื้นดิน ดังนี้
V =
ZIKCSW
V  คือ  แรงเฉือนทั้งหมดในแนวราบที่ระดับพื้นดิน
Z  คือ  สัมประสิทธิ์ของความเข้มของแผ่นดินไหวตามที่กำหนดในข้อ ๗
I  คือ  ตัวคูณเกี่ยวกับการใช้อาคารตามที่กำหนดในข้อ
๘
K  คือ  สัมประสิทธิ์ของโครงสร้างอาคารที่รับแรงในแนวราบตามที่กำหนด
ในข้อ ๙
C  คือ  สัมประสิทธิ์ หาค่าได้จากสูตรในข้อ ๑๑
S  คือ  สัมประสิทธิ์ของการประสานความถี่ธรรมชาติระหว่างอาคารและชั้น
ดินที่ตั้งอาคารตามที่กำหนดในข้อ
๑๒
W  คือ  น้ำหนักของตัวอาคารทั้งหมดรวมทั้งน้ำหนักของวัสดุอุปกรณ์ซึ่งยึด
ตรึงกับที่โดยไม่รวมน้ำหนักบรรทุกจรสำหรับอาคารทั่วไป
หรือ
น้ำหนักของตัวอาคารทั้งหมดรวมกับร้อยละ
๒๕ ของน้ำหนัก
บรรทุกจรสำหรับโกดังหรือคลังสินค้า
(๒)
ให้กระจายแรงเฉือนทั้งหมดในแนวราบที่ระดับพื้นดินออกเป็นแรงในแนวราบที่กระทำต่อพื้นชั้นต่างๆ
ดังต่อไปนี้
(ก) แรงในแนวราบที่กระทำต่อพื้นชั้นบนสุดของอาคาร
ให้คำนวณ ดังนี้
Ft
= 0.07 TV
ค่าของ Ft ที่ได้จากสูตรนี้ไม่ให้ใช้เกิน
๐.๒๕ V และถ้าหาก T มีค่าเท่ากับหรือต่ำกว่า
๐.๗ วินาที ให้ใช้ค่าของ Ft เท่ากับ ๐
Fx =
n
∑wi hi
i=l

(V − Ft)
wx hx
(ข) แรงในแนวราบที่กระทำต่อพื้นชั้นต่างๆ
ของอาคาร รวมทั้งชั้นบนสุดของอาคารด้วยให้คำนวณ ดังนี้




Ft  คือ
 แรงในแนวราบที่กระทำต่อพื้นชั้นบนสุดของอาคาร
Fx  คือ  แรงในแนวราบที่กระทำต่อพื้นชั้นที่ x
ของอาคาร
T  คือ
 คาบการแกว่งตามธรรมชาติของอาคาร
มีหน่วยเป็นวินาที
หาค่าได้ตามสูตรในข้อ
๑๐
V  คือ
 แรงเฉือนทั้งหมดในแนวราบที่ระดับพื้นดิน
wx,wi
 คือ น้ำหนักของพื้นอาคารชั้นที่ x
และชั้นที่ i ตามลำดับ
hx,hi
 คือ  ความสูงจากระดับพื้นดินถึงพื้นชั้นที่
x และชั้นที่ i ตามลำดับ
i =
1  สำหรับพื้นชั้นแรกที่อยู่สูงถัดจากพื้นชั้นล่างของอาคาร
n
∑wi hi
    คือ ผลรวมของผลคูณระหว่างน้ำหนักกับความสูงจากพื้นชั้นที่ ๑ ถึงชั้นที่ n
i=l

x = 1  สำหรับพื้นชั้นแรกที่อยู่สูงถัดจากพื้นชั้นล่างของอาคาร




n  คือ
 จำนวนชั้นทั้งหมดของอาคารที่อยู่เหนือระดับพื้นชั้นล่างของอาคาร
ในการคำนวณออกแบบโครงสร้างอาคารที่มีรูปทรงตามที่ระบุในวรรคหนึ่ง
ผู้คำนวณออกแบบอาจใช้วิธีอื่นได้ แต่วิธีการคำนวณออกแบบต้องเป็นไปตามมาตรฐานว่าด้วยการออกแบบอาคารต้านทานการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวที่สภาวิศวกรรับรอง
หรือที่จัดทำโดยส่วนราชการหรือนิติบุคคลซึ่งได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม
ซึ่งมีวิศวกรระดับวุฒิวิศวกร สาขาวิศวกรรมโยธา ตามกฎหมายว่าด้วยวิศวกร เป็นผู้ให้คำแนะนำปรึกษาและลงลายมือชื่อรับรองวิธีการคำนวณนั้น

ข้อ ๗
ค่าสัมประสิทธิ์ของความเข้มของแผ่นดินไหว
(Z) ของบริเวณที่ ๑ ให้ใช้เท่ากับ ๐.๑๙ หรือมากกว่า
และบริเวณที่ ๒ ให้ใช้เท่ากับ ๐.๓๘ หรือมากกว่า

ข้อ ๘
ตัวคูณเกี่ยวกับการใช้อาคาร (I)
ให้ใช้ ดังต่อไปนี้
ชนิดของอาคาร
ค่าของ
  I
(๑) อาคารที่จำเป็นต่อความเป็นอยู่ของสาธารณชน
  ตามข้อ ๓ 
(๒) อาคารที่เป็นที่ชุมนุมคนครั้งหนึ่งๆ
  ได้มากกว่าสามร้อยคน 
(๓) อาคารอื่นๆ 
๑.๕๐
๑.๒๕
๑.๐๐


ข้อ ๙
ค่าสัมประสิทธิ์ของโครงสร้างอาคารที่รับแรงในแนวราบ
(K) ให้ใช้ ดังต่อไปนี้
ระบบและชนิดโครงสร้างรับแรงในแนวราบ
ค่าของ
   K
(๑)
  โครงสร้างซึ่งได้รับการออกแบบให้กำแพงรับแรงเฉือน (Shear Wall)
  หรือ
โครงแกงแนง (Braced Frame)
  ต้านแรงทั้งหมดในแนวราบ
๑.๓๓
(๒)
  โครงสร้างซึ่งได้รับการออกแบบให้โครงต้านแรงดัดที่มีความเหนียว
(Ductile
Moment-Resisting Frame) ต้านแรงทั้งหมดในแนวราบ
๐.๖๗
(๓)
  โครงสร้างซึ่งได้รับการออกแบบให้โครงต้านแรงดัดที่มีความเหนียวร่วมกับ
กำแพงรับแรงเฉือนหรือโครงแกงแนงต้านแรงในแนวราบ
  โดยมีข้อกำหนด
ในการคำนวณออกแบบ ดังนี้
(ก)
  โครงต้านแรงดัดที่มีความเหนียวต้องสามารถต้านแรงในแนวราบได้
ไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๕ ของแรงในแนวราบทั้งหมด
(ข)
  กำแพงรับแรงเฉือนหรือโครงแกงแนงเมื่อแยกเป็นอิสระจาก
โครงต้านแรงดัดที่มีความเหนียวต้องสามารถต้านแรงในแนวราบได้ทั้งหมด
(ค)
  โครงต้านแรงดัดที่มีความเหนียวร่วมกับกำแพงรับแรงเฉือนหรือ
โครงแกงแนงต้องสามารถต้านแรงในแนวราบได้ทั้งหมด
  โดยสัดส่วน
ของแรงที่กระทำต่อโครงสร้างแต่ละระบบ
  ให้เป็นไปตามสัดส่วนความคงตัว
(Rigidity) โดยคำนึงถึงการถ่ายเทของแรงระหว่างโครงสร้างทั้งสอง
๐.๘๐
(๔)
  หอถังน้ำ รองรับด้วยเสาไม่น้อยกว่า ๔ ต้น และมีแกงแนงยึดและไม่ได้ตั้งอยู่
บนอาคาร
หมายเหตุ ผลคูณระหว่างค่า K
  กับค่า C ให้ใช้ค่าต่ำสุดเท่ากับ ๐.๑๒ และ
ค่าสูงสุดเท่ากับ ๐.๒๕
๒.๕
(๕)
  โครงต้านแรงดัดที่มีความเหนียวจำกัดและโครงอาคารระบบอื่นๆ นอกจาก
โครงอาคารตาม (๑) (๒) (๓) หรือ (๔)
๑.๐

ข้อ ๑๐
คาบการแกว่งตามธรรมชาติของอาคาร (T)
ถ้าไม่สามารถคำนวณหาคาบการแกว่งตามธรรมชาติของอาคารได้ถูกต้องโดยวิธีอื่น
ให้คำนวณตามสูตร ดังต่อไปนี้
(๑) สำหรับอาคารทั่วไปทุกชนิดให้คำนวณตามสูตร
T =

0.09hn



(๒)
สำหรับอาคารที่มีโครงต้านแรงดัดที่มีความเหนียว ให้คำนวณตามสูตร
T =
0.10 N
hn  คือ  ความสูงของพื้นอาคารชั้นสูงสุดวัดจากระดับพื้นดิน
มีหน่วยเป็นเมตร
D  คือ  ความกว้างของโครงสร้างของอาคารในทิศทางขนานกับแรง
แผ่นดินไหว
มีหน่วยเป็นเมตร
N  คือ  จำนวนชั้นของอาคารทั้งหมดที่อยู่เหนือระดับพื้นดิน

ข้อ ๑๑
ในการคำนวณแรงแผ่นดินไหวที่กระทำต่ออาคารหรือส่วนต่างๆ
ของอาคารค่าสัมประสิทธิ์ (C) ให้คำนวณตามสูตร ดังต่อไปนี้
C =
l




ถ้าคำนวณค่าสัมประสิทธิ์ได้มากกว่า ๐.๑๒
ให้ใช้เท่ากับ ๐.๑๒

ข้อ ๑๒
ค่าสัมประสิทธิ์ของการประสานความถี่ธรรมชาติระหว่างอาคารและชั้นดินที่ตั้งอาคาร
(S) มีดังต่อไปนี้
ลักษณะของชั้นดิน
ค่าของ
  S
(๑) หิน 
(๒) ดินแข็ง 
(๓) ดินอ่อน 
(๔) ดินอ่อนมาก 
๑.๐
๑.๒
๑.๕
๒.๕
หิน หมายถึง
หินทุกลักษณะไม่ว่าจะเป็นหินคล้ายหินเชล (Shale) หรือที่เป็นผลึกตามธรรมชาติ
หรือดินลักษณะแข็งซึ่งมีความลึกของชั้นดินไม่เกิน ๖๐ เมตร ที่ทับอยู่เหนือชั้นหิน
และต้องเป็นดินที่มีเสถียรภาพดี เช่น ทราย กรวด หรือดินเหนียวแข็ง
ดินแข็ง หมายถึง
ดินลักษณะแข็งซึ่งมีความลึกของชั้นดินมากกว่า ๖๐ เมตร ที่ทับอยู่เหนือชั้นหิน
และต้องเป็นดินที่มีเสถียรภาพดี เช่น ทราย กรวด หรือดินเหนียวแข็ง
ดินอ่อน หมายถึง ดินเหนียวอ่อนถึงดินเหนียวแข็งปานกลางที่หนามากกว่า
๙ เมตร อาจจะมีชั้นทรายคั่นอยู่หรือไม่ก็ได้
ดินอ่อนมาก หมายถึง
ดินเหนียวอ่อนที่มีกำลังต้านทานแรงเฉือนของดินในสภาวะไม่ระบายน้ำ (Undrained
Shear Strength) ไม่มากกว่า ๒๔ กิโลปาสกาล (๒,๔๐๐
กิโลกรัมแรงต่อตารางเมตร) และมีความหนาชั้นดินมากกว่า ๙ เมตร เช่น
สภาพดินในท้องที่กรุงเทพมหานคร จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดสมุทรปราการ
และจังหวัดสมุทรสาคร
ถ้าผลคูณระหว่างค่า C กับค่า
S มากกว่า ๐.๑๔ ให้ใช้เท่ากับ ๐.๑๔
เว้นแต่กรณีดินอ่อนมากถ้าผลคูณดังกล่าวมากกว่า ๐.๒๖ ให้ใช้เท่ากับ ๐.๒๖

ข้อ ๑๓
ในการคำนวณการเคลื่อนตัวสัมพัทธ์ด้านข้างระหว่างชั้นที่อยู่ติดกันของอาคาร
(Story Drift) ที่เกิดจากแรงในแนวราบตามที่ระบุในข้อ
๖ (๑) และ (๒) การเคลื่อนตัวดังกล่าวต้องไม่เกินร้อยละ ๐.๕ ของความสูงระหว่างชั้น

ข้อ ๑๔
อาคารที่ได้รับใบอนุญาตหรือได้รับใบรับแจ้งการก่อสร้างหรืออาคารที่มีอยู่ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้


ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐
พลเอก
สุรยุทธ์ จุลานนท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากผลการศึกษาพบว่าพื้นที่บริเวณกรุงเทพมหานครและปริมณฑลเป็นชั้นดินอ่อน
จึงส่งผลให้เกิดการขยายแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวทำให้อาคารในบริเวณดังกล่าวมีความเสี่ยงภัยจากแผ่นดินไหวในระยะไกล
ประกอบกับพื้นที่ภาคใต้บางส่วนของประเทศไทยตั้งอยู่ในบริเวณรอยเลื่อนระนองและรอยเลื่อนคลองมะรุ่ย
ซึ่งมีการสั่นสะเทือนอยู่บ่อยครั้งทำให้อาคารในบริเวณดังกล่าวมีความเสี่ยงภัยจากแผ่นดินไหว
ประกอบกับหลักเกณฑ์การรับน้ำหนักความต้านทาน ความคงทนของอาคาร
และพื้นดินที่รองรับอาคารในการต้านทานแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว ตามกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๙ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
ที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน ไม่ครอบคลุมบริเวณเสี่ยงภัยดังกล่าว
และไม่สามารถต้านทานแรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหวได้ตามมาตรฐานสากล ดังนั้น
เพื่อให้เกิดความปลอดภัย จึงสมควรขยายพื้นที่การควบคุมอาคารในบริเวณดังกล่าว
รวมทั้งปรับปรุงหลักเกณฑ์การรับน้ำหนัก ความต้านทานความคงทนของอาคาร
และพื้นดินที่รองรับอาคารในการต้านทานแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวเสียใหม่ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
























ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๔
ธันวาคม ๒๕๕๐

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๘๖ ก/หน้า ๑๗/๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๐