กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473 (ฉบับที่ 11)
กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๑๑)[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘ และมาตรา ๔๒
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑
ให้กำหนดน้ำหนักบรรทุกและจำนวนคนโดยสาร ดังนี้
(ก) รถยนตร์สาธารณะ
หรือรถยนตร์ส่วนบุคคลที่จดทะเบียนเป็นรถบรรทุกของและรถพ่วง ให้กำหนดน้ำหนักบรรทุกตามที่นายทะเบียนจะกำหนดให้โดยถือหนังสือรับรองของผู้ที่สร้างรถยนตร์นั้นเป็นหลักฐานในเบื้องต้น
(ข)
รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารให้คำนวณจำนวนคนโดยสาร โดยถือเกณฑ์ระยะที่นั่ง ๕๐
เซ็นติเมตร์ ต่อ ๑ คน ถ้าความยาวของที่นั่งถึง ๔ เมตร ก็ให้เพิ่มจำนวนคนโดยสารได้อีก
๒ คนทุกๆ ระยะที่นั่ง ๔ เมตร ในแถวเดียวกัน เด็กอายุไม่เกิน ๑๐ ปี ๒ คน
เท่ากับผู้ใหญ่ ๑ คน
(ค)
ที่นั่งในรถยนตร์ตอนผู้ขับนั่งให้ถือเกณฑ์ระยะที่นั่งสำหรับผู้ขับ ๕๐ เซนติเมตร
และสำหรับคนโดยสาร ๔๐ เซนติเมตรต่อ ๑ คน
ความใน (ค) ไม่ใช้บังคับแก่รถยนตร์ส่วนบุคคลชนิดที่นั่งได้ไม่เกิน
๗ คน รวมทั้งผู้ขับ

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕


อ
อดุลเดชจรัส
ลงนามแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย 

อัมภิญา/พิมพ์
๑๐
เมษายน ๒๕๕๑

กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๓ หน้า ๑๓๓๔ ลงวันที่ ๑๔
มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๙
[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๙/ตอนที่ ๖/หน้า ๒๖๓/๒๗ มกราคม ๒๔๘๕