กฎกระทรวง ฉบับที่ 18 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
18 (พ.ศ. 2537)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ.
2522
-----------

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 (1) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2530
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
 ข้อ 1
ให้ยกเลิกความในข้อ 2 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 10
(พ.ศ. 2535)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522
และให้ใช้ข้อความ
ต่อไปนี้แทน
 `ข้อ 2
รถยนต์รับจ้าง ต้องเป็นรถเก๋งสองตอนหรือเก๋งสองตอนที่มี
พื้นที่บรรทุกของภายในตัวรถ (เก๋งสองตอนแวน)
ที่ผลิตสำเร็จรูปจากโรงงานผู้ผลิต
ขนาดกว้างของรถไม่เกิน 2.50 เมตร ยาวไม่เกิน 6 เมตร
มีประตูไม่ต่ำกว่าสี่ประตู
ซึ่งต้องเป็นประตูที่มิได้ติดตั้งระบบควบคุมการปิดเปิดประตูรถจากศูนย์กลาง
(CENTRAL
LOCK)
กระจกกันลมต้องเป็นกระจกที่โปร่งใสสามารถมองเห็นสภาพภายในรถและ
สภาพการจราจรภายนอกรถได้ชัดเจน
และห้ามมิให้นำวัสดุอื่นใดมาติดหรือบังส่วนหนึ่ง
ส่วนใดของกระจก
เว้นแต่เป็นการติดตั้งเครื่องหมายหรือเอกสารตามที่กฎหมายกำหนด
หรือการติดวัสดุสำหรับบังหรือกรองแสงแดดที่กระจกกันลมด้านหน้าตามขนาดที่กรมการ
ขนส่งทางบกกำหนด
เครื่องยนต์ต้องมีความจุในกระบอกสูบรวมกันตั้งแต่ 1,500
ลูกบาศก์เซนติเมตรขึ้นไป'
 ข้อ 2
ให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองรถยนต์รับจ้าง (TAXI-METTER)
ที่ติดตั้งระบบควบคุมการปิดเปิดประตูจากศูนย์กลาง (CENTRAL
LOCK) และได้จด
ทะเบียนไว้ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
ถอดระบบควบคุมการปิดเปิดประตูรถ
จากศูนย์กลางออกภายในสามสิบวันนับแต่วันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ


ให้ไว้ ณ วันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2537

จรัส พั้วช่วย

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
-----------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากใน
ปัจจุบันได้มีผู้ขับขี่รถยนต์บางรายนำรถยนต์รับจ้าง (TAXI-MITER)ที่ติดฟิล์ม
กรองแสงหรือวัสดุอื่นใดเพื่อบังหรือกรองแสงแดดไว้ที่กระจกและติดตั้งระบบ
ควบคุมการปิดเปิดประตูจากศูนย์กลางใกล้ที่นั่งคนขับ (CENTRAL
LOCK)ไปใช้
เป็นเครื่องมือในการกระทำความผิดอาญา เช่น
ข่มขู่เอาทรัพย์สินหรือทำร้าย
ร่างกายผู้โดยสาร
เนื่องจากสภาพรถที่ติดฟิล์มกรองแสงทำให้บุคคลภายนอกไม่
สามารถมองเห็นภายในรถได้โดยชัดเจน
และผู้โดยสารเองไม่สามารถออกจาก
รถได้เนื่องจากประตูรถถูกควบคุมโดยผู้ขับขี่รถยนต์ ดังนั้น
สมควรกำหนดลักษณะ
ของรถยนต์รับจ้าง (TAXI-METER)เพิ่มเติม
เพื่อป้องกันมิให้มีการนำรถยนต์
รับจ้างที่มีลักษณะดังกล่าวไปใช้เป็นเครื่องมือในการกระทำความผิดอาญาดังกล่าว
ทั้งนี้ เพื่อเป็นการคุ้มครองผู้โดยสาร
และเพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบควบคุม
ของเจ้าพนักงาน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้