พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2517
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
โทรเลขและโทรศัพท์
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๑๗
----------

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๖
กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๗
เป็นปีที่ ๒๙
ในรัชกาลปัจจุบัน


 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า


 โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขกฎหมายว่าด้วยโทรเลขและโทรศัพท์


 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำ
และยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้


 มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๗


 มาตรา ๒*
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
 *[รก.๒๕๑๗/๑๕๕/๓๗พ/๑๘ กันยายน ๒๕๑๗]


 มาตรา ๓
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๓ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์
พุทธศักราช ๒๔๗๗

 มาตรา ๓ ทวิ
พระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่ว่าด้วยการตั้งทำหรือบำรุงการโทรศัพท์
มิให้ใช้บังคับแก่กิจการโทรศัพท์ของกระทรวงกลาโหมที่ใช้ในราชการทหารโดยเฉพาะ

 ในกรณีที่กระทรวงกลาโหมประสงค์จะเชื่อมโยงกิจการโทรศัพท์ของกระทรวงกลาโหมตามวรรคหนึ่งเข้ากับข่ายสายโทรศัพท์ขององค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย
ให้กระทรวงกลาโหมทำความตกลงกับองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยก่อน

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
 สัญญา
ธรรมศักดิ์

นายกรัฐมนตรี
------------------------------------------
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ทางราชการทหารมีความจำเป็นจะต้องจัดให้มีและใช้โทรศัพท์ในราชการทหาร
โดยเฉพาะขึ้นเพื่อประโยชน์ในการป้องกันราชอาณาจักร แต่พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์
พุทธศักราช ๒๔๗๗ และพระราชบัญญัติองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๗
กำหนดให้องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย
เท่านั้นเป็นผู้มีสิทธิและหน้าที่ในการจัดดำเนินการเกี่ยวกับกิจการโทรศัพท์ทั้งสิ้นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์
พุทธศักราช ๒๔๗๗เพื่อให้กระทรวงกลาโหมมีอำนาจจัดทำและใช้โทรศัพท์ดังกล่าวได้ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น

สุนันทา/แก้ไข
๑/๑๐/๔๔
A+B (C)