ประกาศมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร เรื่อง หลักเกณฑ์การวัดและประเมินผลการศึกษาในระดับปริญญาตรี

ประกาศมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
ประกาศมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
เรื่อง
หลักเกณฑ์การวัดและประเมินผลการศึกษาในระดับปริญญาตรี[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในข้อ
๑๗ แห่งข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ว่าด้วยการศึกษาระดับปริญญาตรี
พ.ศ. ๒๕๕๐ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร จึงกำหนดหลักเกณฑ์การวัดและประเมินผลการศึกษาในระดับปริญญาตรี
ดังนี้

ข้อ ๑
ให้คณะที่เปิดสอนในมหาวิทยาลัย
จัดการวัดผลและประเมินผลการศึกษาสำหรับรายวิชาที่นักศึกษาลงทะเบียนเรียนไว้ในภาคการศึกษาหนึ่ง
ๆ
การประเมินผลการศึกษาในแต่ละรายวิชา
ให้กำหนดเป็นระดับคะแนนต่างๆ ซึ่งมีค่าระดับคะแนนต่อหน่วยกิต และผลการศึกษา
ดังต่อไปนี้

ระดับคะแนน (Grade)
ค่าระดับคะแนนต่อหน่วยกิต
ผลการศึกษา
ก หรือ A
๔.๐
ดีเยี่ยม (Excellent)
ข + หรือ B+
๓.๕
ดีมาก (Very Good)
ข หรือ B
๓.๐
ดี (Good)
ค+ หรือ C+
๒.๕
ดีพอใช้ (Fairly Good)
ค หรือ C
๒.๐
พอใช้ (Fair)
ง+ หรือ D+
๑.๕
อ่อน (Poor)
ง หรือ D
๑.๐
อ่อนมาก (Very Poor)
ต หรือ F
๐
ตก (Fail)
ถ หรือ W
-
ถอนรายวิชา (Withdrawn)
ม.ส. หรือ I
-
ไม่สมบูรณ์ (Incomplete)
พ.จ. หรือ S
-
พอใจ (Satisfactory)
ม.จ. หรือ U
-
ไม่พอใจ (Unsatisfactory)
ม.น. หรือ AU
-
ไม่นับหน่วยกิต (Audit)

ข้อ ๒
การให้ระดับคะแนน ก (A), ข+ (B+), ข (B), ค+ (C+), ค (C), ง+ (D+), ง (D) และ ต (F)
จะกระทำได้ในกรณี ต่อไปนี้
(๑) ในรายวิชาที่นักศึกษาเข้าสอบและหรือมีผลงานที่ประเมินผลการศึกษาได้
(๒) เปลี่ยนจากระดับคะแนน ม.ส. (I) ที่บันทึกไว้ในระเบียนเมื่อคณะส่งระดับคะแนนให้สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน
เพื่อเปลี่ยนระดับคะแนนก่อนวันสิ้นภาคการศึกษาถัดไป

ข้อ ๓
การให้ระดับคะแนน ต (F) นอกเหนือไปจากข้อ ๒ แล้ว จะกระทำได้
ดังต่อไปนี้
(๑) ในรายวิชาที่นักศึกษามีเวลาศึกษาไม่ครบร้อยละ ๘๐ ของเวลาศึกษา
(๒) เมื่อนักศึกษาทำผิดระเบียบการสอบในแต่ละภาคการศึกษาตามข้อบังคับ
หรือระเบียบหรือประกาศมหาวิทยาลัยว่าด้วยการนั้น ๆ
และได้รับการตัดสินให้ได้ระดับคะแนน ต (F)
(๓) เปลี่ยนจากระดับคะแนน ม.ส. (I)
ที่บันทึกไว้ในระเบียนช้ากว่าที่กำหนดไว้ก่อนวันสิ้นภาคการศึกษาถัดไป
(๔) ในรายวิชาที่นักศึกษาขอถอนรายวิชาเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาการถอนรายวิชา
ตามข้อ ๑๒ (๒) (ค)
แห่งข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนครว่าด้วยการศึกษาระดับปริญญาตรี
พ.ศ. ๒๕๕๐
(๕) ในรายวิชาที่นักศึกษาขอลาพักการศึกษาเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาการลาพักการศึกษาตามข้อ
๑๕ (๕) (ค)
แห่งข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนครว่าด้วยการศึกษาระดับปริญญาตรี
พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๔
การให้ระดับคะแนน ถ (W) จะกระทำได้ในกรณี ต่อไปนี้
(๑) นักศึกษาป่วยก่อนสอบและไม่สามารถเข้าสอบในบางรายวิชาหรือทั้งหมดได้
โดยปฏิบัติการลาป่วยถูกต้อง และคณบดีพิจารณาร่วมกับอาจารย์ผู้สอนรายวิชานั้นแล้ว
เห็นว่าการศึกษาของนักศึกษาผู้นั้นขาดเนื้อหาส่วนที่สำคัญ สมควรให้ระดับคะแนน ถ (W) ในรายวิชานั้น
(๒) นักศึกษาลาพักการศึกษาในระหว่างภาคการศึกษา ตามข้อ ๑๕ (๕) (ข)
แห่งข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนครว่าด้วยการศึกษาระดับปริญญาตรี
พ.ศ. ๒๕๕๐
(๓) คณบดีอนุญาตให้เปลี่ยนระดับคะแนนจาก ม.ส. (I)
เนื่องจากป่วยหรือเหตุสุดวิสัยตามข้อ ๑๕ (๕) (ค)
แห่งข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนครว่าด้วยการศึกษาระดับปริญญาตรี
พ.ศ. ๒๕๕๐
(๔) ในรายวิชาที่นักศึกษาได้รับอนุญาตให้ลงทะเบียนเรียนโดยไม่นับหน่วยกิต (AU) และมีเวลาศึกษาไม่ครบร้อยละ ๘๐ ของเวลาศึกษา

ข้อ ๕
การให้ระดับคะแนน ม.ส. (I)
จะกระทำได้ในรายวิชาที่ผลการศึกษายังไม่สมบูรณ์โดยอาจารย์ผู้สอนจะต้องระบุสาเหตุที่ให้ระดับคะแนน
ม.ส. (I) ประกอบไว้ด้วย ดังกรณีต่อไปนี้
(๑)
นักศึกษาที่ขาดสอบปลายภาคของการศึกษาใดโดยมีกรณีเจ็บป่วยหรือมีเหตุสุดวิสัยให้อาจารย์ผู้สอนให้ระดับคะแนน
ม.ส. (I) เพื่อบันทึกไว้ในระเบียน แล้วขออนุญาตคณบดี
เพื่อจัดสอบใหม่ภายใน ๑๕ วันทำการนับจากวันสิ้นสุดการสอบ เมื่อคณบดีได้อนุญาตแล้ว
แต่นักศึกษายังไม่สามารถสอบใหม่ตามกำหนดระยะเวลาดังกล่าวได้ด้วยเหตุผลอันสมควร
การบันทึกค่าระดับคะแนนยังคงเป็น ม.ส. (I)
ในกรณีที่คณบดีไม่อนุญาตให้จัดสอบใหม่ตามความในวรรคแรก
ให้ถือว่าส่วนที่ขาดสอบปลายภาคนั้นได้คะแนนเป็นศูนย์ (๐)
และให้อาจารย์ผู้สอนรายวิชานั้น ให้ระดับคะแนนตามคะแนนระหว่างภาคการศึกษานั้นๆ
(๒)
นักศึกษาทำงานที่เป็นส่วนประกอบการศึกษายังไม่สมบูรณ์และอาจารย์ผู้สอนรายวิชานั้นเห็นสมควรให้รอผลการศึกษาไว้
โดยความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาและหัวหน้าสาขาวิชา
และสำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน ทราบเป็นลายลักษณ์อักษรพร้อมกับระดับคะแนนของนักศึกษาอื่นที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชานั้นๆ
(๓) การขอให้มีการวัดผลการศึกษาที่สมบูรณ์
นักศึกษาผู้ใดได้ระดับคะแนน
ม.ส. (I) ในรายวิชาใด จะต้องยื่นคำร้องต่ออาจารย์ผู้สอนรายวิชานั้นโดยเร็วที่สุด
ทั้งนี้จะต้องกระทำภายในกำหนด ๕ วันทำการนับแต่วันประกาศผลการศึกษา
เพื่อขอให้อาจารย์ผู้สอนกำหนดระยะเวลาสำหรับการวัดผลการศึกษาที่สมบูรณ์ในรายวิชานั้นเพื่อเปลี่ยนระดับคะแนนม.ส.
(I) ให้แล้วเสร็จภายใน ๑๕ วันทำการนับแต่วันประกาศผลการศึกษา
ยกเว้นการเปลี่ยนระดับคะแนนม.ส. (I)
ของรายวิชาที่เป็นโครงการ ให้ขออนุมัติจากคณบดีเพื่อเปลี่ยนระดับคะแนน ม.ส. (I) และให้คณะส่งระดับคะแนนถึงสำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน
ก่อนวันสิ้นภาคการศึกษาถัดไปหากพ้นกำหนดทั้ง ๒ กรณีนี้แล้ว
นักศึกษาที่ได้ระดับคะแนน ม.ส. (I)
ในรายวิชาใดจะถูกเปลี่ยนเป็นระดับคะแนน ต (F) โดยอัตโนมัติ
ก่อนวันสิ้นภาคการศึกษาถัดไป
หมายถึง ก่อนวันที่ที่มหาวิทยาลัยกำหนดไว้ให้เป็นวันสิ้นภาคการศึกษาใดๆ
ถัดไปจากภาคการศึกษาที่นักศึกษาได้ระดับคะแนน ม.ส. (I)
เป็นระยะเวลา ๑ ภาคการศึกษา
ยกเว้นภาคการศึกษาฤดูร้อนซึ่งเป็นภาคการศึกษาที่ไม่บังคับ
แต่หากนักศึกษาลงทะเบียนเรียน
ในภาคการศึกษาฤดูร้อน
จะต้องดำเนินการวัดผลการศึกษาที่สมบูรณ์ให้เสร็จสิ้นก่อนวันสิ้นภาคการศึกษาฤดูร้อน
มิฉะนั้น ระดับคะแนน ม.ส. (I) จะถูกเปลี่ยนเป็นระดับคะแนน ต (F) โดยอัตโนมัติ
นักศึกษาผู้ใดที่ได้รับระดับคะแนน
ม.ส. (I) ได้ยื่นคำร้องเพื่อขอรับปริญญาในภาคการศึกษาฤดูร้อน
จะต้องดำเนินการวัดผลการศึกษาที่สมบูรณ์ให้เสร็จสิ้นก่อนวันสิ้นภาคการศึกษาฤดูร้อน
มิฉะนั้นระดับคะแนน ม.ส. (I) จะถูกเปลี่ยนเป็นระดับคะแนน ต (F) โดยอัตโนมัติ

ข้อ ๖
การเปลี่ยนระดับคะแนน ม.ส. (I) จะกระทำได้ในกรณี ดังต่อไปนี้
(๑) นักศึกษาที่มีเวลาศึกษาครบร้อยละ ๘๐
ของเวลาศึกษาแต่ไม่ได้สอบเพราะเจ็บป่วยหรือมีเหตุสุดวิสัยหรืออาจารย์ผู้สอนในรายวิชานั้นๆ
ไม่สามารถที่จะดำเนินการให้นักศึกษาได้รับการวัดผลการศึกษาที่สมบูรณ์ได้
หรือนักศึกษามีหลักฐานการลาป่วยโดยปฏิบัติถูกต้อง
และได้รับอนุญาตจากคณบดีในกรณีเช่นนี้ การเปลี่ยนระดับคะแนน ม.ส. (I) ให้ได้ตามระดับคะแนนปกติ
(๒) เมื่ออาจารย์ผู้สอนและหัวหน้าสาขาวิชา
เห็นสมควรให้รอผลการศึกษาเพราะนักศึกษาต้องทำงานซึ่งเป็นส่วนประกอบการศึกษาในรายวิชานั้น
โดยมิใช่ความผิดของนักศึกษา ในกรณีเช่นนี้การเปลี่ยนระดับคะแนน ม.ส. (I) ให้สูงกว่าระดับคะแนน ค (C) ขึ้นไปได้
แต่ถ้าเป็นกรณีความผิดของนักศึกษาแล้ว การเปลี่ยนระดับคะแนน ม.ส. (I) ให้ได้ไม่สูงกว่าระดับคะแนน ค (C)

ข้อ ๗
การให้ระดับคะแนน พ.จ. (S) และ ม.จ. (U)
จะกระทำได้ในรายวิชาที่ผลการประเมินผลการศึกษาเป็นที่พอใจ และไม่พอใจ
ดังกรณีต่อไปนี้
(๑)
ในรายวิชาที่หลักสูตรกำหนดไว้ว่ามีการประเมินผลการศึกษาอย่างไม่เป็นระดับคะแนน ก (A), ข+ (B+), ข (B), ค+ (C+), ค (C), ง+ (D+), ง (D) หรือ ต (F)
(๒)
ในรายวิชาที่นักศึกษาลงทะเบียนเรียนนอกเหนือไปจากหลักสูตรและขอรับประเมินผลการศึกษาเป็นระดับคะแนน
พ.จ. (S) และ ม.จ. (U) ระดับคะแนน พ.จ.
(S) และ ม.จ. (U)
ไม่มีค่าระดับคะแนนต่อหน่วยกิตและหน่วยกิตที่ได้ไม่นำมาคำนวณหาค่าระดับคะแนนเฉลี่ยประจำภาคและค่าระดับคะแนนเฉลี่ยสะสม
แต่ให้นับรวมเข้าเป็นหน่วยกิตสะสมด้วย

ข้อ ๘
การให้ระดับคะแนน ม.น. (AU) จะกระทำได้ในรายวิชาใดวิชาหนึ่งที่อาจารย์ที่ปรึกษาอาจจะแนะนำให้นักศึกษาลงทะเบียนเรียนเพื่อเป็นการเสริมความรู้โดยไม่นับหน่วยกิตในรายวิชานั้นก็ได้แต่ต้องได้รับอนุญาตจากอาจารย์ผู้สอนรายวิชานั้น

ข้อ ๙
การคำนวณหาค่าระดับคะแนนเฉลี่ย
เมื่อสิ้นภาคการศึกษาหนึ่งๆ
มหาวิทยาลัยจะคำนวณหาค่าระดับคะแนนเฉลี่ยของรายวิชาที่นักศึกษาแต่ละคนได้ลงทะเบียนเรียนไว้ในภาคการศึกษานั้นๆ
เรียกว่า
ค่าระดับคะแนนเฉลี่ยประจำภาคตามผลรวมของหน่วยกิตที่นักศึกษาลงทะเบียนเรียนในแต่ละภาคการศึกษา
ซึ่งเรียกว่า หน่วยกิตประจำภาคและจะคำนวณหาค่าระดับคะแนนเฉลี่ยทุกรายวิชาของทุกภาคการศึกษา
รวมทั้งภาคการศึกษาฤดูร้อนด้วยตั้งแต่เริ่มสภาพการเป็นนักศึกษาจนถึงภาคการศึกษาปัจจุบันเรียกว่า
ค่าระดับคะแนนเฉลี่ยสะสม
ตามผลรวมของหน่วยกิตที่นักศึกษาลงทะเบียนเรียนทุกภาคการศึกษาทั้งหมด
ซึ่งเรียกว่าหน่วยกิตสะสม
ค่าระดับคะแนนเฉลี่ยมี
๒ ประเภท ซึ่งคำนวณหาได้ ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าระดับคะแนนเฉลี่ยประจำภาค
ให้คำนวณหาจากผลการศึกษาของนักศึกษาในแต่ละภาคการศึกษา
โดยเอาผลรวมของผลคูณของหน่วยกิตคำนวณกับค่าคะแนนต่อหน่วยกิต
ที่นักศึกษาได้รับในแต่ละรายวิชาเป็นตัวตั้ง
แล้วหารด้วยผลรวมของจำนวนหน่วยกิตประจำภาค ในการหารเมื่อได้ทศนิยม ๒ ตำแหน่งแล้ว
ถ้าปรากฏว่ายังมีเศษก็ให้ปัดทิ้ง
(๒) ค่าระดับคะแนนเฉลี่ยสะสม
ให้คำนวณหาจากผลการศึกษาของนักศึกษาตั้งแต่เริ่มสภาพการเป็นนักศึกษาจนถึงภาคการศึกษาปัจจุบันที่กำลังคิดคำนวณ
โดยเอาผลรวมของผลคูณของหน่วยกิตคำนวณกับค่าระดับคะแนนต่อหน่วยกิตที่นักศึกษาได้รับในแต่ละรายวิชาเป็นตัวตั้ง
แล้วหารด้วยผลรวมของจำนวนหน่วยกิตสะสม ในการหารเมื่อได้ทศนิยม ๒ ตำแหน่งแล้ว
ถ้าปรากฏว่ายังมีเศษก็ให้ปัดทิ้ง

ข้อ ๑๐
การลงทะเบียนเรียนซ้ำหรือแทน และการนับหน่วยกิตรวมตลอดหลักสูตร
(๑) นักศึกษาที่ได้ระดับคะแนน ง+ (D+) หรือ ง (D) ในรายวิชาที่ต้องใช้ประกอบการขออนุญาตประกอบวิชาชีพตามพระราชบัญญัติอื่น
ให้มีสิทธิลงทะเบียนเรียนรายวิชานั้นซ้ำอีกได้การลงทะเบียนเรียนที่กล่าวนี้
เรียกว่า การเรียนเน้น
(๒) นักศึกษาที่ได้ระดับคะแนนตั้งแต่ ค (C) ขึ้นไป
หรือได้ พ.จ. (S) ในรายวิชาใด ไม่มีสิทธิลงทะเบียนในรายวิชานั้นซ้ำอีก
เว้นแต่จะได้รับความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษา หัวหน้าสาขาวิชา หรือคณบดี
หรือเป็นไปตามเงื่อนไขในข้อ ๑๘ (๒)
แห่งข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนครว่าด้วยการศึกษาระดับปริญญาตรี
พ.ศ. ๒๕๕๐
(๓) รายวิชาใดที่นักศึกษาได้ระดับคะแนน ต (F) หรือ
ม.จ. (U) หรือ ถ (W)
หากเป็นรายวิชาบังคับในหลักสูตรแล้ว
นักศึกษาจะต้องลงทะเบียนเรียนรายวิชานั้นซ้ำอีกจนกว่าจะได้ระดับคะแนนตามที่หลักสูตรกำหนดไว้
ถ้ารายวิชาใดที่นักศึกษาได้ระดับคะแนนตามวรรคแรก
เป็นรายวิชาเลือกในหลักสูตรนักศึกษาจะลงทะเบียนเรียนรายวิชาอื่นแทนก็ได้
รายวิชาใดที่นักศึกษาได้ระดับคะแนน
ต (F) หรือ ม.จ. (U)
เมื่อมีการลงทะเบียนเรียนรายวิชาซ้ำหรือแทนกันแล้ว
ให้นับหน่วยกิตสะสมเพียงครั้งเดียวในการคำนวณหาค่าระดับคะแนนเฉลี่ยสะสม
(๔) การนับหน่วยกิตที่ได้ หรือผ่านรวมตลอดหลักสูตร ให้นับรวมเฉพาะหน่วยกิตของรายวิชาที่ได้รับคะแนนตั้งแต่
ง (D) ขึ้นไป หรือได้คะแนน พ.จ. (S)
เท่านั้น
ในกรณีที่นักศึกษาลงทะเบียนเรียนรายวิชาใดซ้ำหรือแทนกัน
ให้นับหน่วยกิตของรายวิชาที่ได้ระดับคะแนนดีที่สุดเพียงครั้งเดียว


ประกาศ ณ วันที่ ๒๐
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
ดวงสุดา เตโชติรส
อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร




มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔
วิภา/ตรวจ
๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๔

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๘๒ ง/หน้า ๕๓/๙ กรกฎาคม ๒๕๕๐