พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2537
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการพลเรือน
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๗
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ ธันวาคม
พ.ศ. ๒๕๓๗
เป็นปีที่ ๔๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

 โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการ
พลเรือน

 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำ
และยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

 มาตรา
๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการ
พลเรือน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๗

 มาตรา
๒*
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
 *[รก.๒๕๓๗/๖๔ก/๕/๓๑
ธันวาคม ๒๕๓๗]

 มาตรา
๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๓๑
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 มาตรา ๑๓๑ ภายใต้บังคับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
การให้มี อ.ก.พ. ทำหน้าที่ อ.ก.พ. กระทรวง และ อ.ก.พ.
ส่วนราชการที่มีฐานะเป็นกรม การกำหนดตำแหน่ง
การให้ได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งการบรรจุ การแต่งตั้ง การเพิ่มพูนประสิทธิภาพและเสริมสร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติราชการ
วินัยและการรักษาวินัย 

การดำเนินการทางวินัย การออกจากราชการ การอุทธรณ์
และการร้องทุกข์ของข้าราชการพลเรือนในพระองค์ ให้เป็นไปตามลักษณะ ๑ และลักษณะ ๓
เว้นแต่จะได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดไว้เป็นพิเศษ


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
  ชวน หลีกภัย

นายกรัฐมนตรี
























หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ข้าราชการพลเรือนใน
พระองค์และหน่วยงานที่ข้าราชการดังกล่าวสังกัดอยู่มีลักษณะพิเศษเกี่ยวพันกับราชการใน
พระองค์โดยใกล้ชิด สมควรกำหนดให้มี อ.ก.พ. ทำหน้าที่ อ.ก.พ.
กระทรวง และ อ.ก.พ. ส่วน
ราชการที่มีฐานะเป็นกรมที่แตกต่างจากข้าราชการพลเรือนสามัญ ทั้งนี้ เพื่อให้เหมาะสมกับ
ลักษณะพิเศษของข้าราชการดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้



 พรพิมล/แก้ไข
 ๑๖ ม.ค ๔๕
 A+B(C)