ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยการกำหนดเหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้ในการสั่งให้ข้าราชการตุลาการไปช่วยทำงานชั่วคราว พ.ศ. 2550

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการกำหนดเหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้
ในการสั่งให้ข้าราชการตุลาการไปช่วยทำงานชั่วคราว
พ.ศ. ๒๕๕๐
 

โดยที่เป็นการสมควรให้มีระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการกำหนดเหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้ในการสั่งให้ข้าราชการตุลาการไปช่วยทำงานชั่วคราว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๑ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๐ คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการกำหนดเหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้ในการสั่งให้ข้าราชการตุลาการไปช่วยทำงานชั่วคราว
พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ เหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้ในการสั่งให้ข้าราชการตุลาการไปช่วยทำงานชั่วคราว
ตามมาตรา ๒๑ วรรคสอง มีดังนี้
(๑)
การเปิดทำการศาลใหม่ที่ต้องสั่งให้ข้าราชการตุลาการไปปฏิบัติหน้าที่เป็นการชั่วคราว
(๒)
การเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลหรือการยกฐานะศาลซึ่งทำให้จำนวนข้าราชการตุลาการในศาลนั้นไม่เพียงพอต่อการปฏิบัติหน้าที่
(๓)
การไปช่วยทำงานชั่วคราวตามตำแหน่งที่คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมให้ความเห็นชอบในระหว่างนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
แต่งตั้งตามมาตรา ๑๙
(๔)
การที่ข้าราชการตุลาการต้องอยู่ปฏิบัติหน้าที่ในศาลนั้นจนกว่าจะพิจารณาพิพากษาคดีที่ตนเป็นองค์คณะแล้วเสร็จ
ทั้งนี้ ตามที่ได้มีกฎหมายบัญญัติ
(๕)
การที่ผู้พิพากษาประจำศาลต้องไปปฏิบัติหน้าที่เพื่อพิจารณาพิพากษาคดีตามประกาศคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการประเมินผู้พิพากษาประจำศาลเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลชั้นต้น
(๖)
การที่ข้าราชการตุลาการในตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นตามประกาศคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมสมควรช่วยทำงานในตำแหน่งผู้พิพากษาในศาลด้วยอีกตำแหน่งหนึ่งเพื่อพิจารณาพิพากษาคดีในศาลเดียวกันนั้น
(๗)
การที่ตำแหน่งข้าราชการตุลาการว่างลงเนื่องจากข้าราชการตุลาการในศาลพ้นจากตำแหน่งตามมาตรา
๓๒ ลาราชการมีกำหนดเกินกว่าสามเดือน ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้สูงขึ้น โยกย้ายไปดำรงตำแหน่ง
หรือไปช่วยราชการในศาลอื่น หรือเข้ารับการอบรมหลักสูตรที่คณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมกำหนด
ซึ่งต้องสั่งให้ข้าราชการตุลาการอื่นไปปฏิบัติหน้าที่เป็นการทดแทนก่อนจะมีการโยกย้ายแต่งตั้งประจำปี
หรือเสร็จสิ้นการอบรมหลักสูตร แล้วแต่กรณี
(๘)
การที่ปริมาณคดีในศาลคงค้างสูงและเพื่อให้การพิจารณาพิพากษาคดีเสร็จไปโดยเร็วจึงต้องให้ข้าราชการตุลาการในศาลอื่นไปช่วยทำงานชั่วคราวในศาลนั้น
(๙)
การที่ข้าราชการตุลาการต้องไปช่วยทำงานชั่วคราวในศาลที่มีเขตอำนาจตลอดท้องที่ที่มีสถานการณ์ฉุกเฉิน
(๑๐)
การที่ประธานศาลฎีกาเห็นว่าหากจะให้ข้าราชการตุลาการผู้ใดปฏิบัติหน้าที่ในศาลที่ดำรงตำแหน่งต่อไปแล้วจะเป็นการเสียหายแก่การบริหารราชการศาลยุติธรรม
สมควรให้ข้าราชการตุลาการผู้นั้นไปช่วยทำงานชั่วคราวในศาลอื่น
(๑๑)
การที่ผู้พิพากษาประจำสำนักงานศาลยุติธรรมไปปฏิบัติหน้าที่พิจารณาพิพากษาคดีในศาลใดศาลหนึ่ง
(๑๒)
การที่ศาลใดศาลหนึ่งมีจำนวนข้าราชการตุลาการ
ซึ่งไม่รวมผู้พิพากษาหัวหน้าศาลปฏิบัติหน้าที่ไม่เกิน ๒ อัตรา
หากมีกรณีข้าราชการตุลาการลาหรือเดินทางไปราชการจะเกิดข้อขัดข้องในการปฏิบัติราชการ
จึงต้องสั่งให้ข้าราชการตุลาการศาลอื่นในจังหวัดเดียวกันนั้น
ช่วยทำงานชั่วคราวในศาลที่ขาดอัตรากำลังดังกล่าวด้วย อีกตำแหน่งหนึ่ง

ข้อ ๔ ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามระเบียบนี้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐
วิรัช ลิ้มวิชัย
ประธานศาลฎีกา
ประธานกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม






































วิมล/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๓
นฤดล/ผู้ตรวจ
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๙๐ ก/หน้า ๑๐/๑๑ ธันวาคม ๒๕๕๐