กฎ ก.ก. ว่าด้วย โรค พ.ศ. 2554 
กฎ ก
กฎ ก.ก.
ว่าด้วย โรค
พ.ศ. ๒๕๕๔
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔ (๓) และมาตรา ๔๓ ข. (๑)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการกรุงเทพมหานครและบุคลากรกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๔
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๖๔
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ก.ก. จึงออก กฎ ก.ก. ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] กฎ ก.ก.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ โรคตามมาตรา ๔๓
ข. (๑) คือ
(๑) วัณโรคในระยะแพร่กระจายเชื้อ
(๒) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๓) โรคติดยาเสพติดให้โทษ
(๔) โรคพิษสุราเรื้อรัง
(๕)
โรคติดต่อร้ายแรงหรือโรคเรื้อรังที่ปรากฏอาการเด่นชัดหรือรุนแรงและเป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติงานในหน้าที่ตามที่
ก.ก. กำหนด


ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์
บริพัตร
ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ประธาน
ก.ก.
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้ กฎ ก.ก. ฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๓ ข. (๑)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการกรุงเทพมหานครและบุคลากรกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๔
กำหนดให้ผู้ที่จะเข้ารับราชการเป็นข้าราชการกรุงเทพมหานครต้องมีคุณสมบัติทั่วไป
และไม่มีลักษณะต้องห้าม คือ เป็นคนไร้ความสามารถ คนเสมือนไร้ความสามารถ
คนวิกลจริตหรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ หรือเป็นโรคตามที่กำหนดใน กฎ ก.ก. จึงต้องออก กฎ ก.ก. นี้

























ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๐ พฤศจิกายน
๒๕๕๔

ปณตภร/ผู้ตรวจ
๑๐ พฤศจิกายน
๒๕๕๔

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๗๙ ก/หน้า ๓/๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๔