กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการพิจารณาความเสียหายจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ. 2553

กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขในการพิจารณาความเสียหาย
จากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น
พ.ศ. ๒๕๕๓[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔ และมาตรา ๑๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติมาตรการปกป้องจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ. ๒๕๕๐
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ในการพิจารณาความเสียหายที่เกิดแก่อุตสาหกรรมภายในอันเนื่องมาจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น
ให้พิจารณาจากปัจจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง ซึ่งอย่างน้อยต้องพิจารณาจากปัจจัย
ดังต่อไปนี้
(๑)
อัตราและปริมาณของการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น
ให้พิจารณาจากหลักฐานและข้อมูลการเปลี่ยนแปลงของการนำเข้าสินค้านั้น ดังนี้
(ก)
มีปริมาณการนำเข้าของสินค้าที่เห็นได้ว่าเพิ่มขึ้นอย่างชัดแจ้ง หรือ
(ข)
มีการเปลี่ยนแปลงปริมาณการนำเข้าในสัดส่วนที่เพิ่มขึ้น
เมื่อเปรียบเทียบกับผลผลิตของสินค้าชนิดเดียวกันภายในประเทศ
(๒)
ส่วนแบ่งตลาดของสินค้านำเข้าที่เพิ่มขึ้น ให้พิจารณาจากการเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนแบ่งตลาดของสินค้านำเข้านั้นที่มีต่อตลาดสินค้าโดยรวมภายในประเทศ
(๓)
การเปลี่ยนแปลงของระดับการขาย
ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของปริมาณหรือมูลค่าการขายสินค้าชนิดเดียวกัน
(๔)
การเปลี่ยนแปลงของระดับผลผลิต ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของปริมาณการผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน
(๕)
การเปลี่ยนแปลงของระดับผลิตภาพ
ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของประสิทธิภาพในการผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน
(๖)
การเปลี่ยนแปลงของระดับกำลังการผลิตที่ใช้จริง
ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของอัตราการใช้กำลังการผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน
(๗)
การเปลี่ยนแปลงของระดับกำไรหรือขาดทุน
ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของผลกำไรหรือขาดทุนอันเนื่องมาจากการผลิตและจำหน่ายสินค้าชนิดเดียวกัน
(๘)
การเปลี่ยนแปลงของระดับการจ้างงาน
ให้พิจารณาจากปริมาณการจ้างแรงงานในการผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน

ข้อ
๒
การดำเนินการรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยตามข้อ ๑
ให้แสวงหาข้อมูลจากแหล่งข้อมูล ดังต่อไปนี้
(๑)
หน่วยงานของรัฐ
(๒)
ผู้มีส่วนได้เสีย
(๓)
แหล่งข้อมูลที่เกี่ยวข้องซึ่งเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปในวงอุตสาหกรรมนั้น

ข้อ
๓ ข้อมูลที่ใช้ประกอบการพิจารณาเกี่ยวกับปัจจัยตามข้อ
๑ ต้องเป็นข้อมูลที่เป็นปัจจุบันมากที่สุดและให้ใช้ข้อมูลย้อนหลังได้ไม่เกินห้าปี


ให้ไว้ ณ วันที่ ๙
เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๓
พรทิวา นาคาศัย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติมาตรการปกป้องจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ. ๒๕๕๐
กำหนดให้การพิจารณาความเสียหายที่เกิดแก่อุตสาหกรรมภายในอันเนื่องมาจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้นเป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้














วิชชุตา/ผู้จัดทำ
๒๘ มิถุนายน ๒๕๕๔


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๒๘ ก/หน้า ๒๒/๓๐ เมษายน ๒๕๕๓