 พระราชกฤษฎีกา ค่าตอบแทนกรรมการตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 พ.ศ. 2543
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ค่าตอบแทนกรรมการตามพระราชบัญญัติ
ระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๔๒
พ.ศ. ๒๕๔๓
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓
เป็นปีที่ ๕๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดค่าตอบแทนกรรมการตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๔๒

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๒๑ มาตรา ๒๔ วรรคเจ็ด มาตรา ๒๖ วรรคเจ็ด
และมาตรา ๓๐ วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ.
๒๕๔๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาค่าตอบแทนกรรมการตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารบุคคลส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๔๒ พ.ศ. ๒๕๔๓

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ เป็นต้นไป

มาตรา ๓
ในพระราชกฤษฎีกานี้
คณะกรรมการ หมายความว่า
คณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น
คณะกรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด คณะกรรมการกลางพนักงานเทศบาล หรือคณะกรรมการกลางพนักงานส่วนตำบล
ประธานกรรมการ หมายความว่า
ประธานกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น
ประธานกรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด
ประธานกรรมการกลางพนักงานเทศบาล หรือประธานกรรมการกลางพนักงานส่วนตำบล
กรรมการ หมายความว่า กรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น
กรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด กรรมการกลางพนักงานเทศบาล
หรือกรรมการกลางพนักงานส่วนตำบล

มาตรา ๔
ประธานกรรมการและกรรมการให้ได้รับค่าตอบแทนสำหรับการประชุมแบบเหมาจ่ายเป็นรายเดือนตามบัญชีอัตราค่าตอบแทนที่กำหนดในบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกา
ในกรณีที่เดือนใดไม่มีการประชุมหรือมีการประชุมแต่ประธานกรรมการหรือกรรมการผู้ใดไม่เคยเข้าร่วมประชุมในการประชุมทุกครั้งของเดือนนั้น
ให้งดจ่ายค่าตอบแทน

มาตรา ๕
เลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการให้ได้รับค่าตอบแทนสำหรับการประชุมลักษณะเดียวกับกรรมการตามมาตรา
๔
เลขานุการในคณะกรรมการแต่ละคณะ
ให้มีสิทธิได้รับค่าตอบแทนไม่เกินหนึ่งคน และผู้ช่วยเลขานุการในคณะกรรมการแต่ละคณะ
ให้มีสิทธิได้รับค่าตอบแทนได้ไม่เกินสองคน ทั้งนี้
ผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น
ให้แต่งตั้งจากข้าราชการในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงมหาดไทย
และผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด
ผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการกลางพนักงานเทศบาล
และผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการกลางพนักงานส่วนตำบล ให้แต่งตั้งจากข้าราชการในสังกัดกรมการปกครอง
กระทรวงมหาดไทย
ให้นำความในวรรคสองของมาตรา ๔
มาใช้บังคับกับการจ่ายค่าตอบแทนเลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการด้วยโดยอนุโลม

มาตรา ๖
ให้คณะอนุกรรมการที่คณะกรรมการแต่งตั้งได้รับค่าตอบแทนสำหรับการประชุมเป็นรายครั้งในแต่ละครั้งที่มาประชุม
ทั้งนี้ ให้นำหลักเกณฑ์ วิธีการ
และอัตราการจ่ายเบี้ยประชุมตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมกรรมการ พ.ศ.
๒๕๒๓ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

มาตรา ๗
การเบิกค่าตอบแทน
ให้เบิกจ่ายค่าตอบแทนสำหรับคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นและคณะอนุกรรมการที่คณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นแต่งตั้ง
จากสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงมหาดไทย และให้เบิกจ่ายค่าตอบแทนสำหรับคณะกรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด
คณะกรรมการกลางพนักงานเทศบาล คณะกรรมการกลางพนักงานส่วนตำบล และคณะอนุกรรมการที่คณะกรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด
คณะกรรมการกลางพนักงานเทศบาล และคณะกรรมการกลางพนักงานตำบล แต่งตั้ง
จากกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย

มาตรา ๘
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าตอบแทนคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น
คณะกรรมการกลางข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด คณะกรรมการกลางพนักงานเทศบาล
และคณะกรรมการกลางพนักงานส่วนตำบล

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องด้วยเป็นการสมควรกำหนดค่าตอบแทนให้แก่กรรมการตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๔๒ และโดยที่มาตรา ๒๑ มาตรา ๒๔ วรรคเจ็ด มาตรา ๒๖ วรรคเจ็ด และมาตรา ๓๐
วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว บัญญัติให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้




















ระพี/ปรับปรุง
๓ กันยายน ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๔ กันยายน ๒๕๕๖








[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๑๑๑ ก/หน้า ๔๑/๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๔๓