ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วยการลาออกจากราชการ พ.ศ. 2550

ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ว่าด้วยการลาออกจากราชการ
พ.ศ. ๒๕๕๐[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดหลักเกณฑ์วิธีการเกี่ยวกับการลาออกจากราชการ
การอนุญาตให้ลาออก และการยับยั้งการลาออกจากราชการของข้าราชการ
เพื่อให้เป็นไปโดยถูกต้องตามกฎหมายและเกิดความเป็นธรรมแก่ข้าราชการ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗ และมาตรา ๕๖ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ.
๒๕๔๗ ประกอบกับมาตรา ๑๘ (๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗
สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในคราวประชุมครั้งที่ ๑๐/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๓๑
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ จึงออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ว่าด้วยการลาออกจากราชการ พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ
๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป
ทั้งนี้ ให้ใช้ข้อบังคับนี้เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่ ก.พ.อ. กำหนดตามมาตรา ๑๔ (๓)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๗

ข้อ
๓ ในข้อบังคับนี้
สภามหาวิทยาลัย หมายความว่า
สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
นายกสภามหาวิทยาลัย หมายความว่า
นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
อธิการบดี หมายความว่า
อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้าราชการ หมายความว่า
ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
และให้หมายความรวมถึงพนักงานราชการ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยพนักงานราชการ
และพนักงานมหาวิทยาลัยตามระเบียบสภามหาวิทยาลัย ว่าด้วยพนักงานมหาวิทยาลัย
หนังสือขอลาออก หมายความว่า
หนังสือขอลาออกจากราชการตามแบบพิมพ์ที่แนบท้ายข้อบังคับนี้
ผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปชั้นหนึ่ง หมายความถึง
คณบดี ผู้อำนวยการสำนักหรือสถาบัน หรือหัวหน้าหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ
ในกรณีที่คณบดีหรือผู้อำนวยการตามวรรคหนึ่งลาออก
ให้ถือว่าอธิการบดีเป็นผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปชั้นหนึ่ง

ข้อ
๔ ข้าราชการผู้ใดประสงค์จะลาออกจากราชการให้ยื่นหรือส่งหนังสือขอลาออกต่อผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปชั้นหนึ่ง
มีสาระสำคัญตามแบบหนังสือขอลาออก
ในกรณีที่อธิการบดีขอลาออกจากราชการ
ให้ยื่นหรือส่งหนังสือขอลาออกต่อนายกสภามหาวิทยาลัย
ภายใต้บังคับข้อ
๙ การยื่นหรือส่งหนังสือขอลาออก
ให้ยื่นหรือส่งล่วงหน้าก่อนวันขอลาออกไม่น้อยกว่าสามสิบวัน ในกรณีมีเหตุผลความจำเป็นพิเศษ
ผู้ขอลาออกจากราชการจะขออนุญาตลาออกก่อนล่วงหน้าน้อยกว่าสามสิบวันก็ได้
โดยแสดงเหตุผลความจำเป็นพิเศษนั้นในหนังสือขอลาออก
หนังสือขอลาออกที่ยื่นหรือส่งล่วงหน้าก่อนวันขอลาออกน้อยกว่าสามสิบวัน
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้มีอำนาจอนุญาตการลาออก
หรือที่มิได้ระบุวันขอลาออก
ให้ถือวันถัดจากวันครบกำหนดสามสิบวันนับแต่วันยื่นหรือส่งหนังสือขอลาออกเป็นวันขอลาออก

ข้อ
๕ การลาออกจากราชการ
ให้อธิการบดีเป็นผู้มีอำนาจอนุญาตการลาออก เว้นแต่การอนุญาตให้ผู้ดำรงตำแหน่งระดับ
๑๐ และตำแหน่งศาสตราจารย์ลาออกจากราชการให้อธิการบดีนำเสนอสภามหาวิทยาลัยเพื่อมีมติอนุญาตให้ลาออก
ภายใต้บังคับวรรคหนึ่ง
ในกรณีที่อธิการบดีขอลาออกจากราชการ
ให้นายกสภามหาวิทยาลัยอนุญาตให้ลาออกตามมติสภามหาวิทยาลัย

ข้อ
๖ เมื่อผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปชั้นหนึ่งของผู้ขอลาออกจากราชการได้รับหนังสือขอลาออกแล้ว
ให้บันทึกวันยื่นหรือส่งหนังสือขอลาออกนั้นไว้เป็นหลักฐาน
และให้ตรวจสอบว่าหนังสือขอลาออกดังกล่าวได้ยื่นหรือส่งล่วงหน้าก่อนวันขอลาออกไม่น้อยกว่าสามสิบวันหรือไม่
พร้อมทั้งพิจารณาเสนอความเห็นต่อผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้หนังสือขอลาออกและให้ผู้บังคับบัญชาชั้นเหนือขึ้นไปแต่ละระดับ
เสนอความเห็นตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาตการลาออกตามข้อ ๕
ภายในเจ็ดวันนับแต่วันได้รับรายงาน

ข้อ
๗ เมื่อผู้มีอำนาจอนุญาตการลาออกตามข้อ
๕ ได้รับหนังสือขอลาออกแล้ว ถ้าเป็นหนังสือขอลาออก
ที่ยื่นหรือส่งล่วงหน้าก่อนวันขอลาออกไม่น้อยกว่าสามสิบวัน
หรือที่มิได้ระบุวันลาออก
ให้พิจารณาว่าจะสั่งอนุญาตให้ผู้นั้นลาออกจากราชการหรือจะสั่งยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกโดยให้ดำเนินการดังนี้
(๑)
ในกรณีที่พิจารณาเห็นว่าควรอนุญาตให้ลาออกจากราชการได้ ให้มีคำสั่งอนุญาตให้ลาออกเป็นลายลักษณ์อักษรให้เสร็จสิ้นก่อนวันขอลาออก
และแจ้งคำสั่งให้ผู้ขอลาออกทราบก่อนวันขอลาออกด้วย
(๒)
ในกรณีที่พิจารณาเห็นว่า ควรยับยั้งการอนุญาตให้ลาออก เนื่องจากจำเป็น
เพื่อประโยชน์แก่ราชการ ให้มีคำสั่งยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกเป็นลายลักษณ์อักษรให้เสร็จสิ้นก่อนวันขอลาออกแล้วแจ้งคำสั่งดังกล่าวพร้อมทั้งเหตุผลให้ผู้ขอลาออกทราบก่อนวันขอลาออกด้วย
ทั้งนี้ การยับยั้ง
การอนุญาตให้ลาออก จะยับยั้งได้ไม่เกินเก้าสิบวัน
โดยสั่งยับยั้งได้เพียงครั้งเดียว
และจะก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ขอลาออกเกินกว่าเหตุมิได้
เมื่อครบกำหนดเวลาที่ยับยั้งแล้ว
ให้การลาออกมีผลตั้งแต่วันถัดจากวันครบกำหนดเวลาที่ยับยั้ง
ในกรณีเป็นหนังสือขอลาออกที่ยื่นหรือส่งล่วงหน้าก่อนวันขอลาออกน้อยกว่าสามสิบวัน
เมื่อผู้มีอำนาจตามข้อ ๕ ได้รับหนังสือขอลาออกแล้ว
ให้มีคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนวันขอลาออกว่าจะอนุญาตให้ยื่นหรือส่งล่วงหน้าก่อนวันขอลาออกน้อยกว่าสามสิบวันตามที่ผู้ขอลาออกได้ยื่นหรือส่งไว้หรือไม่
ทั้งนี้
เพื่อจะได้ทราบว่าวันขอลาออกในกรณีดังกล่าวคือวันที่ระบุไว้ในหนังสือขอลาออก
หรือวันถัดจากวันครบกำหนดสามสิบวันนับแต่วันยื่นหรือส่งหนังสือขอลาออก
แล้วให้พิจารณาดำเนินการตาม (๑) หรือ (๒) แล้วแต่กรณี

ข้อ
๘ ในกรณีที่ผู้มีอำนาจตามข้อ ๕
มิได้มีคำสั่งอนุญาตให้ลาออกตามข้อ ๗ (๑)
และมิได้มีคำสั่งยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกก่อนวันขอลาออก ตามข้อ ๗ (๒)
ให้การลาออกนั้นมีผลตั้งแต่วันที่ขอลาออก
ในกรณีที่ผู้ขอลาออกได้ออกจากราชการไปตามวรรคหนึ่ง
หรือเนื่องจากครบกำหนดเวลายับยั้งการอนุญาตให้ลาออกแล้ว
ให้มีหนังสือแจ้งวันออกจากราชการให้ผู้ขอลาออกทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ผู้นั้นออกจากราชการ
และแจ้งให้ส่วนราชการที่เกี่ยวข้องทราบด้วย

ข้อ
๙ การยื่นหนังสือขอลาออกจากราชการ
เพื่อดำรงตำแหน่งทางการเมือง หรือเพื่อสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภา
สมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น
ให้ยื่นหรือส่งต่อผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปชั้นหนึ่งหรือนายกสภามหาวิทยาลัย แล้วแต่กรณี
อย่างช้าภายในวันที่ขอลาออก และให้ผู้ได้รับหนังสือขอลาออกส่งหนังสือขอลาออกตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจตามข้อ
๕ โดยเร็ว เมื่อผู้มีอำนาจตามข้อ ๕
ได้รับหนังสือขอลาออกแล้วให้พิจารณาอนุญาตให้ลาออกจากราชการได้ตั้งแต่วันที่ขอลาออก

ข้อ
๑๐ ให้นายกสภามหาวิทยาลัยเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบังคับนี้
และมีอำนาจตีความวินิจฉัยปัญหาอันเกิดจากการใช้ข้อบังคับนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๓๑
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
กร ทัพพะรังสี
นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
(แบบ)หนังสือขอลาออกจากราชการ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบังคับฉบับนี้ คือ
โดยที่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๗ มาตรา ๑๗
และมาตรา ๕๖ กำหนดให้สภาสถาบันอุดมศึกษาออกข้อบังคับ
ในส่วนที่เกี่ยวกับวิธีการลาออกจากราชการ การอนุญาตให้ลาออก
และการยับยั้งการลาออกเพื่อให้เป็นไปโดยถูกต้องตามกฎหมาย
และเป็นหลักประกันความเป็นธรรมแก่ข้าราชการ จึงจำเป็นต้องออกข้อบังคับนี้




















ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔
คุณากร/ผู้ตรวจ
๑๘ สิงหาคม ๒๕๕๔



















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๕๖ ง/หน้า ๒๘/๑๙ มีนาคม ๒๕๕๑