ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วยจรรยาบรรณข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2551

ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ว่าด้วยจรรยาบรรณข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๕๑[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้มีจรรยาบรรณของข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัย
เพื่อให้ข้าราชการมีความประพฤติดี สำนึกในหน้าที่และการปฏิบัติหน้าที่ราชการได้อย่างมีประสิทธิภาพประสิทธิผลยิ่งขึ้น
อันจะเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาและยกย่องของบุคคลทั่วไป

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๕ และมาตรา ๔๖ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ.
๒๕๔๗ ประกอบกับมาตรา ๑๘ (๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗
สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในคราวประชุมครั้งที่ ๓/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๒๗
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ จึงออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ว่าด้วยจรรยาบรรณข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ในข้อบังคับนี้
มหาวิทยาลัย หมายความว่า
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
สภามหาวิทยาลัย หมายความว่า
สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
นายกสภามหาวิทยาลัย หมายความว่า
นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
อธิการบดี หมายความว่า
อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้าราชการ หมายความว่า
ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

ข้อ ๔ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับกับพนักงานมหาวิทยาลัย
ตามระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วยพนักงานมหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๕๐
และพนักงานราชการ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยพนักงานราชการ พ.ศ. ๒๕๔๗
ด้วย

ข้อ ๕ ให้นายกสภามหาวิทยาลัยรักษาการตามข้อบังคับนี้
และมีอำนาจตีความวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามข้อบังคับนี้

หมวด ๑
คณะกรรมการจรรยาบรรณ
 

ข้อ ๖ ให้มีคณะกรรมการจรรยาบรรณประกอบด้วยบุคคลที่มีความเป็นอิสระ
เป็นกลาง และเป็นที่ประจักษ์ว่าเป็นผู้มีคุณธรรมและจริยธรรมซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งดังนี้
(๑)
ประธาน แต่งตั้งจากกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ
(๒)
กรรมการ
แต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมหาวิทยาลัยที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านศาสนา
ด้านการบริหารงานบุคคล ด้านสังคมศาสตร์และด้านกฎหมาย ด้านละหนึ่งคน
ให้คณะกรรมการจรรยาบรรณแต่งตั้งเลขานุการหนึ่งคน
และอาจให้มีผู้ช่วยเลขานุการได้ไม่เกินสองคน
คุณสมบัติหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกกรรมการตาม
(๒) ให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัยที่สภามหาวิทยาลัยเห็นชอบ

ข้อ ๗ ให้คณะกรรมการจรรยาบรรณมีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละสองปี
ในกรณีที่ประธานและกรรมการว่างลงก่อนกำหนด
ให้ดำเนินการแต่งตั้งแทนภายในกำหนดสามสิบวันนับแต่วันที่ตำแหน่งดังกล่าวว่างลง
และให้ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งแทนอยู่ในตำแหน่งได้เพียงเท่าวาระที่เหลืออยู่ของผู้ที่ตนแทน
ในกรณีที่คณะกรรมการจรรยาบรรณพ้นจากตำแหน่งตามวาระ
ให้คณะกรรมการชุดเดิมปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าจะได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นใหม่

ข้อ ๘ นอกจากพ้นจากตำแหน่งตามวาระแล้ว
คณะกรรมการจรรยาบรรณพ้นจากตำแหน่งเมื่อ
(๑)
ตาย
(๒)
ลาออก
(๓)
พ้นจากกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ
(๔)
สภามหาวิทยาลัยให้ออกเพราะมีความประพฤติเสื่อมเสีย หรือบกพร่องต่อหน้าที่
หรือหย่อนความสามารถ
(๕)
ถูกจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
(๖)
เป็นบุคคลล้มละลาย
(๗)
เป็นคนไร้ความสามารถหรือคนเสมือนไร้ความสามารถ

ข้อ ๙ คณะกรรมการจรรยาบรรณมีอำนาจหน้าที่ดังนี้
(๑)
สนับสนุนและส่งเสริมการปฏิบัติตามจรรยาบรรณ
(๒)
ให้คำปรึกษาและเสนอความเห็นแก่มหาวิทยาลัย หรือสภามหาวิทยาลัยเกี่ยวกับการจัดให้มีมาตรการในการส่งเสริมจรรยาบรรณและการดำเนินการทางจรรยาบรรณ
(๓)
พิจารณาความผิดและกำหนดโทษทางจรรยาบรรณแก่ผู้กระทำผิดจรรยาบรรณ
(๔)
ดำเนินการอื่นที่เกี่ยวกับเรื่องจรรยาบรรณตามที่มหาวิทยาลัยหรือสภามหาวิทยาลัยมอบหมาย

ข้อ ๑๐ การประชุมคณะกรรมการจรรยาบรรณให้นำข้อบังคับมหาวิทยาลัยว่าด้วยการประชุมสภามหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๔๗ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

หมวด ๒
จรรยาบรรณต่อตนเอง
 

ข้อ ๑๑ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อตนเองดังนี้
(๑)
มีศีลธรรมอันดี ยึดมั่นและยืนหยัดในสิ่งที่ถูกต้อง ประพฤติตนให้เหมาะสมกับการเป็นข้าราชการ
(๒)
มีทัศนคติที่ดีรักการเรียนรู้และพัฒนาตนเองให้มีคุณธรรมจริยธรรม
รวมทั้งเพิ่มพูนความรู้ความสามารถและทักษะในการทำงาน
เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ราชการมีประสิทธิภาพประสิทธิผลยิ่งขึ้น
(๓)
มีความอดทนอดกลั้น เสียสละ และรับผิดชอบงานที่ปฏิบัติ
(๔)
มีความสุภาพ อ่อนโยน สัมมาคารวะ และมีมนุษยสัมพันธ์อันดี
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๑) และ (๒) ไม่ถือว่าเป็นความผิดวินัย
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๓) และ (๔)เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง

หมวด ๓
จรรยาบรรณต่อวิชาชีพ
 

ข้อ ๑๒ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อวิชาชีพดังนี้
(๑)
รัก ศรัทธา รับผิดชอบต่อวิชาชีพและเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรวิชาชีพของตน
(๒)
ใช้วิชาชีพในการปฏิบัติหน้าที่ราชการด้วยความซื่อสัตย์
ในกรณีที่วิชาชีพใดมีจรรยาบรรณวิชาชีพกำหนดไว้
ก็ต้องปฏิบัติตามจรรยาบรรณวิชาชีพนั้นด้วย
(๓)
ร่วมมือและส่งเสริมให้มีการพัฒนามาตรฐานวิชาชีพ
การกระทำผิดจรรยาบรรณข้อนี้ไม่ถือเป็นความผิดวินัย

หมวด ๔
จรรยาบรรณต่อมหาวิทยาลัยและการปฏิบัติงาน
 

ข้อ ๑๓ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อมหาวิทยาลัย
และการปฏิบัติงาน ดังนี้
(๑)
รัก ศรัทธา และมีเจตคติที่ดีต่อมหาวิทยาลัย ไม่ทำให้มหาวิทยาลัยเสื่อมเสีย
(๒)
ดูแลรักษาและใช้ทรัพย์สินของมหาวิทยาลัยอย่างประหยัด คุ้มค่า โดยระมัดระวัง
มิให้เสียหายหรือสิ้นเปลืองเยี่ยงวิญญูชนปฏิบัติต่อทรัพย์สินของตนเอง
(๓)
อุทิศตนและเวลาให้เป็นประโยชน์แก่มหาวิทยาลัยอย่างเต็มที่
(๔)
ปฏิบัติหน้าที่ราชการอย่างเต็มกำลังความสามารถ รอบคอบ รวดเร็ว
ขยันหมั่นเพียรมุ่งสัมฤทธิ์ผลของงาน และคำนึงถึงประโยชน์ของมหาวิทยาลัยเป็นสำคัญ
(๕)
ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต รับผิดชอบ มีความโปร่งใส
สามารถตรวจสอบได้ไม่เลือกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม
(๖)
ปฏิบัติหน้าที่โดยไม่แสวงหาประโยชน์ให้แก่ตนเองหรือผู้อื่น
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๑) ไม่เป็นความผิดวินัย
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๒) (๓) (๔) และ (๕) เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๖) เป็นการกระทำผิดจรรยาบรรณอย่างร้ายแรงและเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง

หมวด ๕
จรรยาบรรณต่อผู้บังคับบัญชา
 

ข้อ ๑๔ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อผู้บังคับบัญชาดังนี้
(๑)
มีความรับผิดชอบในการปฏิบัติหน้าที่ราชการตามที่ผู้บังคับบัญชามอบหมาย
(๒)
ให้ความเคารพนับถือและเสนอแนะความคิดเห็นต่อผู้บังคับบัญชาโดยสุจริต
(๓)
รายงานข้อราชการต่อผู้บังคับบัญชาตามความเป็นจริง
และไม่ปกปิดข้อความที่ต้องแจ้งให้ผู้บังคับบัญชาทราบ
การกระทำผิดจรรยาบรรณตามข้อนี้เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง

หมวด ๖
จรรยาบรรณต่อผู้ใต้บังคับบัญชา
 

ข้อ ๑๕ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อผู้ใต้บังคับบัญชาดังนี้
(๑)
ดูแลเอาใจใส่ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งในด้านการปฏิบัติงาน ขวัญกำลังใจ
และสวัสดิการด้านต่าง ๆ อย่างเสมอภาคเท่าเทียมกัน
(๒)
รับฟังความคิดเห็นของผู้ใต้บังคับบัญชาและสอนแนะส่งเสริมท้วงติงด้วยหลักการและเหตุผลที่ถูกต้อง
(๓)
ปกครองผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยหลักการและเหตุผลที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม
การกระทำผิดจรรยาบรรณตามข้อนี้เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง

หมวด ๗
จรรยาบรรณต่อผู้ร่วมงาน
 

ข้อ ๑๖ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อผู้ร่วมงานดังนี้
(๑)
ช่วยเหลือเกื้อกูลกันในทางที่ชอบ รวมทั้งส่งเสริมให้เกิดความสามัคคี
ร่วมแรงร่วมใจกันในการปฏิบัติหน้าที่เพื่อประโยชน์ส่วนรวม
(๒)
ปฏิบัติต่อกันด้วยความสุภาพ มีน้ำใจ มีมนุษยสัมพันธ์ และให้เกียรติ
เคารพนับถือกันตามสมควร
(๓)
ละเว้นจากการนำผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนโดยมิชอบ
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๑) ไม่เป็นความผิดวินัย
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๒) เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๓) เป็นการกระทำผิดจรรยาบรรณอย่างร้ายแรงและเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง

หมวด ๗
จรรยาบรรณต่อนักเรียน
นักศึกษา ประชาชนและสังคม
 

ข้อ ๑๗ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อนักเรียน
นักศึกษา ประชาชนและสังคม ดังนี้
(๑)
รักและเมตตานักเรียน นักศึกษา
เอาใจใส่ช่วยเหลือส่งเสริมให้กำลังใจในการศึกษาเล่าเรียนโดยเสมอหน้า เท่าเทียมกัน
(๒)
อบรมสั่งสอนฝึกฝนสร้างเสริมความรู้ ทักษะและนิสัยที่ถูกต้องดีงาม
ให้แก่นักเรียนนักศึกษาอย่างเต็มความสามารถด้วยความบริสุทธิ์ใจ
(๓)
ประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดีแก่นักเรียน นักศึกษาและประชาชนทั้งทางกายวาจาและจิตใจ
(๔)
ละเว้นจากการล่วงละเมิดทางเพศหรือมีความสัมพันธ์ทางเพศกับนักเรียนนักศึกษาซึ่งมิใช่คู่สมรสของตนเอง
(๕)
ละเว้นจากการจัดการเรียนการสอนหรืออบรมนักเรียน
นักศึกษาเพื่อให้กระทำการที่รู้อยู่ว่าผิดกฎหมายหรือฝ่าฝืนศีลธรรมอันดีของประชาชนอย่างร้ายแรง
(๖)
ละเว้นจากการเรียกรับ หรือยอมจะรับทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดจากนักเรียน นักศึกษาหรือประชาชนผู้รับบริการ
เพื่อกระทำหรือไม่กระทำการตามหน้าที่
(๗)
ละเว้นจากการเปิดเผยความลับของนักเรียน
นักศึกษาที่ได้มาจากการปฏิบัติหน้าที่หรือจากความไว้วางใจ ทั้งนี้ โดยมิชอบ
ก่อให้เกิดความเสียหายแก่นักเรียน นักศึกษา
(๘)
ให้บริการประชาชนผู้รับบริการอย่างเต็มกำลังความสามารถ ด้วยความเป็นธรรม เอื้อเฟื้อ
มีน้ำใจ และใช้กิริยาวาจาสุภาพอ่อนโยน
(๙)
ช่วยเหลือเกื้อกูลชุมชนในทางสร้างสรรค์ เป็นผู้นำในการอนุรักษ์และพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม
ศาสนา ศิลปวัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม
และยึดมั่นในการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๑) (๒) (๓) และ (๙) ไม่เป็นความผิดวินัย
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๘) เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม
(๔) (๕) (๖) และ (๗)
เป็นการกระทำผิดจรรยาบรรณอย่างร้ายแรงและเป็นความผิดวินัยร้ายแรง

หมวด ๙
การดำเนินการทางจรรยาบรรณ
 

ข้อ ๑๘ ข้าราชการต้องยึดถือและปฏิบัติตามจรรยาบรรณโดยเคร่งครัดอยู่เสมอ
ผู้ใดฝ่าฝืนถือว่ากระทำผิด อาจถูกลงโทษทางจรรยาบรรณอย่างเดียวหรือหลายอย่าง ดังนี้
(๑)
การตักเตือน
(๒)
การภาคทัณฑ์
(๓)
การประณาม
(๔)
การบันทึกในทะเบียนประวัติบุคคล
(๕)
การงดขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ภายในกำหนดเวลาตามความเหมาะสม
(๖)
การห้ามขอตำแหน่งทางวิชาการภายในเวลาที่กำหนดตามความเหมาะสม
การกำหนดโทษต้องคำนึงถึงสภาพและความร้ายแรงของความผิด
และอาจกำหนดโทษอย่างเดียวหรือหลายอย่างรวมกันได้ตามความเหมาะสม ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีการลงโทษทางวินัยหรือไม่ก็ตาม

ข้อ ๑๙ เมื่อข้าราชการผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดจรรยาบรรณ
หรือความปรากฏต่อผู้บังคับบัญชาหรือต่อคณะกรรมการจรรยาบรรณว่า
ข้าราชการผู้ใดกระทำผิดจรรยาบรรณ ให้ผู้บังคับบัญชาของข้าราชการผู้นั้นหรือคณะกรรมการจรรยาบรรณ
แล้วแต่กรณี รายงานเป็นหนังสือให้อธิการบดีทราบโดยพลัน
เมื่ออธิการบดีได้รับรายงานตามวรรคหนึ่ง
หรือมีกรณีกล่าวหาต่ออธิการบดีหรือความปรากฏต่ออธิการบดีว่าข้าราชการผู้ใด
กระทำผิดจรรยาบรรณ ให้อธิการบดีแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนโดยเร็ว
ในกรณีที่อธิการบดีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดจรรยาบรรณ
ให้ผู้บังคับบัญชาตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการเป็นผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวน
การสอบสวนต้องยึดหลักการให้ผู้ถูกกล่าวหาได้ทราบข้อกล่าวหา
และได้แก้ข้อกล่าวหาอย่างเพียงพอตลอดจนคัดค้านผู้สอบสวนหรือกรรมการได้ ทั้งนี้ ให้นำข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์
การร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ พ.ศ. ๒๕๕๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๒๐ เมื่อคณะกรรมการสอบสวนเสร็จแล้ว
ให้ผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนส่งเรื่องให้คณะกรรมการจรรยาบรรณพิจารณา
โดยจะมีความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาด้วยก็ได้
เมื่อคณะกรรมการจรรยาบรรณได้พิจารณามีมติประการใด
ให้ผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนสั่งให้เป็นไปตามนั้น
และแจ้งผลให้ผู้ถูกดำเนินการทางจรรยาบรรณทราบโดยเร็ว

ข้อ ๒๑ การสั่งลงโทษทางจรรยาบรรณให้ทำเป็นคำสั่ง
โดยในคำสั่งให้ระบุว่าผู้ถูกลงโทษได้กระทำความผิดจรรยาบรรณอย่างไม่ร้ายแรง
หรือร้ายแรงตามข้อบังคับนี้ข้อใดและระบุกรณีการทำผิดกับเหตุผลในการกำหนดโทษไว้ด้วย
ทั้งนี้ ให้แจ้งสิทธิและระยะเวลาในการอุทธรณ์ไว้ในคำสั่งด้วย

ข้อ ๒๒ ในกรณีที่คณะกรรมการจรรยาบรรณมีมติว่าการกระทำผิดจรรยาบรรณของข้าราชการผู้ใดเป็นความผิดวินัย
ให้ผู้บังคับบัญชาดำเนินการทางวินัยแก่ผู้นั้นตามข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย
การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์การร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ พ.ศ.
๒๕๕๑ โดยเร็ว

หมวด ๑๐
การอุทธรณ์โทษทางจรรยาบรรณ
 

ข้อ ๒๓ ข้าราชการผู้ใดถูกลงโทษทางจรรยาบรรณมีสิทธิอุทธรณ์ต่อสภามหาวิทยาลัยได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งคำสั่ง
หลักเกณฑ์การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์
ให้นำข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย
การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์ การร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ พ.ศ.
๒๕๕๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลม


ประกาศ ณ วันที่ ๒๗
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑
กร ทัพพะรังสี
นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบังคับฉบับนี้ คือ
โดยที่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๗ มาตรา ๔๕
และมาตรา ๔๖ ประกอบกับประกาศ ก.พ.อ. เรื่อง มาตรฐานของจรรยาบรรณที่พึงมีในสถาบันอุดมศึกษา
ประกาศ ณ วันที่ ๘ พฤษภาคม ๒๕๕๐
กำหนดให้สภาสถาบันอุดมศึกษาออกข้อบังคับในส่วนที่เกี่ยวกับจรรยาบรรณที่ข้าราชการต้องยึดถือประพฤติปฏิบัติโทษและการดำเนินการลงโทษผู้กระทำผิดจรรยาบรรณ
การอุทธรณ์โทษทางจรรยาบรรณ และให้มีคณะกรรมการจรรยาบรรณ
เพื่อส่งเสริมสนับสนุนให้ข้าราชการมีจรรยาบรรณและดำเนินการทางจรรยาบรรณเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายระเบียบข้อบังคับอันจะเป็นหลักประกันความเป็นธรรมแก่ข้าราชการ
จึงจำเป็นต้องออกข้อบังคับนี้

















ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔
คุณากร/ผู้ตรวจ
๑๘ สิงหาคม ๒๕๕๔



















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๘๗ ง/หน้า ๔๖/๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๑