กฎ ก.ร. ฉบับที่ 6 (พ.ศ.2519) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.2518 ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฎชัดแจ้ง
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร.ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎ ก.ร. นี้ ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา
และส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒ ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้
เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง คือ
(๑) กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุก
หรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๒) ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินสิบห้าวัน
และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุอันสมควร
หรือเห็นว่ามีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ

ข้อ ๓ กรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งตามข้อ ๒
ผู้มีอำนาจตามมาตรา ๒๘ มาตรา ๔๓ หรือมาตรา ๕๘ แล้วแต่กรณี จะสั่งลงโทษให้ออก
ปลดออก หรือไล่ออก โดยไม่สอบสวนก็ได้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๙
ป.ส. กาญจนวัฒน์
ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.




ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๒๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๕/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๙