ข้อกำหนดคณะกรรมการอัยการ ว่าด้วยความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง พ.ศ. 2554

ข้อกำหนดคณะกรรมการอัยการ
ข้อกำหนดคณะกรรมการอัยการ
ว่าด้วยความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง
พ.ศ. ๒๕๕๔
 

โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อกำหนดคณะกรรมการอัยการ ว่าด้วยความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๙
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๕๓
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา
๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ และมาตรา ๔๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
คณะกรรมการอัยการจึงออกข้อกำหนด ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อกำหนดนี้เรียกว่า
ข้อกำหนดคณะกรรมการอัยการ ว่าด้วยความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง พ.ศ. ๒๕๕๔

ข้อ ๒[๑] ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำความผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้
ถือเป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง
(๑) ได้รับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่าจำคุก
โดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักกว่าจำคุกเพราะกระทำความผิดอาญา
เว้นแต่เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๒)
ต้องคำพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลายทุจริตตามกฎหมายว่าด้วยล้มละลาย
(๓) กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
และได้ให้ถ้อยคำรับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาหรือต่อคณะกรรมการสอบสวน
เมื่อได้สอบสวนชั้นต้นตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการแล้ว
(๔) ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินสิบห้าวัน
และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสอบสวนแล้ว เห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควร

ข้อ ๔ ให้คณะกรรมการอัยการมีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามข้อกำหนดนี้

ข้อ ๕ ให้อัยการสูงสุดรักษาการตามข้อกำหนดนี้
บรรดาระเบียบ ข้อกำหนด ข้อบังคับ ประกาศ
และคำสั่งอื่นใดซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อกำหนดนี้ ให้ใช้ข้อกำหนดนี้แทน


ประกาศ
ณ วันที่ ๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
จุลสิงห์
วสันตสิงห์
อัยการสูงสุด
ประธานคณะกรรมการอัยการ






















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๐ ธันวาคม
๒๕๕๔

ปณตภร/ผู้ตรวจ
๒๐ ธันวาคม
๒๕๕๔

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๙๑ ก/หน้า ๑๖/๑๙ ธันวาคม ๒๕๕๔