กฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2558

กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน
ที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๘
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๑๐) และ (๑๘)
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่
๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ และมาตรา ๕ (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้ยกเลิก
(๑) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๒) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๐ (พ.ศ. ๒๕๔๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๓) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๓ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
(๔) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๗ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒

ข้อ ๓ ในกฎกระทรวงนี้
รถยนต์รับจ้าง หมายความว่า
รถยนต์รับจ้างประเภทรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน (TAXI-METER)

ข้อ ๔ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับแก่รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร

ข้อ ๕ รถยนต์รับจ้างต้องเป็นเก๋งสองตอน รถเก๋งสองตอนแวน
รถเก๋งสามตอน รถเก๋งสามตอนแวน รถยนต์นั่งสองตอน
รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน รถยนต์นั่งสามตอนแวน
หรือรถลักษณะอื่นตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ ทั้งนี้ ต้องมีประตูไม่น้อยกว่าสี่ประตู ความกว้างไม่เกิน
๒.๕๐ เมตร ความยาวไม่เกิน ๖ เมตร ความสูงไม่เกิน ๒ เมตร และเครื่องยนต์ต้องมีความจุของกระบอกสูบรวมกันไม่ต่ำกว่า
๑,๕๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร
ในกรณีที่รถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์นั่งสองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวน
รถยนต์นั่งสามตอน หรือรถยนต์นั่งสามตอนแวน
เบาะนั่งต้องมีระยะห่างจากพื้นถึงส่วนบนสุดของเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตร
และมีระยะห่างจากส่วนต่ำสุดของเบาะนั่งถึงเพดานไม่น้อยกว่า ๘๕ เซนติเมตร

ข้อ ๖ รถยนต์รับจ้างต้องไม่ติดตั้งระบบป้องกันการเปิดประตูรถจากภายในและกระจกกันลมทุกด้านต้องเป็นกระจกที่โปร่งใสสามารถมองเห็นสภาพภายในรถและสภาพการจราจรภายนอกรถได้ชัดเจน
และห้ามมิให้นำวัสดุอื่นใดมาติดหรือบังส่วนหนึ่งส่วนใดของกระจก
เว้นแต่เป็นการติดเครื่องหมายหรือเอกสารตามที่กฎหมายกำหนด หรือการติดวัสดุสำหรับบังหรือกรองแสงแดดที่กระจกกันลมด้านหน้าตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด

ข้อ ๗ รถยนต์รับจ้างอาจติดตั้งอุปกรณ์กั้นระหว่างที่นั่งผู้ขับรถกับคนโดยสารภายในห้องโดยสารก็ได้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นเพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองความปลอดภัยในชีวิต
ร่างกาย หรือทรัพย์สินของผู้ขับรถหรือคนโดยสาร
ให้นายทะเบียนมีอำนาจกำหนดให้รถยนต์รับจ้างตามข้อ ๕ ประเภทใดต้องติดตั้งอุปกรณ์ตามวรรคหนึ่งได้ ทั้งนี้ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
คุณลักษณะ วิธีการติดตั้ง และแบบของอุปกรณ์ตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสอง ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่กรมการขนส่งทางบกกำหนดหรือให้ความเห็นชอบ

ข้อ ๘ รถยนต์รับจ้างต้องมีและใช้มาตรค่าโดยสาร
โดยติดตั้งไว้ด้านซ้ายของผู้ขับรถ
มาตรค่าโดยสารตามวรรคหนึ่งต้องเป็นแบบหรือชนิดที่แสดงจำนวนเงินค่าโดยสารได้ตามอัตราระยะทาง และระยะเวลาที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๔
และได้รับความเห็นชอบจากกรมการขนส่งทางบก

ข้อ ๙ รถยนต์รับจ้างอาจมีและใช้เครื่องสื่อสารตามกฎหมายว่าด้วยวิทยุคมนาคมตามแบบหรือชนิดที่ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง
กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
หรือเครื่องสื่อสารประเภทอื่นที่กรมการขนส่งทางบก ให้ความเห็นชอบก็ได้
รถยนต์รับจ้างที่มีและใช้เครื่องสื่อสารตามวรรคหนึ่ง
ต้องแสดงเครื่องหมายการใช้เครื่องสื่อสาร ณ
ที่ที่คนโดยสารเห็นได้ชัดเจน ทั้งนี้
ตามลักษณะ ขนาด และตำแหน่งตามที่นายทะเบียนประกาศกำหนด

ข้อ ๑๐ รถยนต์รับจ้างให้ใช้สี ดังต่อไปนี้
(๑) รถยนต์รับจ้างของบุคคลธรรมดา
ให้ใช้สีแดงและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถ ดังต่อไปนี้
(ก)
สีแดงให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังรถจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนานกับพื้นตลอดรอบตัวรถ
(ข) สีเหลืองให้เริ่มถัดต่อจากสีแดงตาม (ก) จนถึงด้านบนของหลังคารถ
(๒) รถยนต์รับจ้างของนิติบุคคล
ให้ใช้สีน้ำเงินและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถ ดังต่อไปนี้
(ก)
สีน้ำเงินให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังรถจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนานกับพื้นตลอดรอบตัวรถ
(ข) สีเหลืองให้เริ่มถัดต่อจากสีน้ำเงินตาม (ก)
จนถึงด้านบนของหลังคารถ
การแก้ไขทะเบียนเปลี่ยนประเภทรถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์ประเภทอื่นต้องเปลี่ยนสีของตัวถังรถและต้องไม่มีลักษณะเหมือนกับที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง

ข้อ ๑๑ รถยนต์รับจ้างต้องมีเครื่องหมายเป็นอักษรโรมันว่า
TAXI-METER อยู่ภายในกรอบสีเหลือง
ขนาดไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร × ๑๕ เซนติเมตร ติดตรึงไว้แนวนอนบนหลังคารถให้เห็นได้จากทางหน้ารถ ตัวอักษรคำว่า TAXI-METER ให้ใช้สีดำมีขนาดสูงไม่น้อยกว่า
๗ เซนติเมตร เส้นของตัวอักษรหนาไม่น้อยกว่า ๑.๒๐
เซนติเมตร
และให้มีแสงไฟพร้อมด้วยกรอบที่บังคับแสงให้เห็นเครื่องหมายนี้ได้ชัดเจนในเวลากลางคืน
และเครื่องหมายอื่น ตามลักษณะ ขนาด
และตำแหน่งตามระเบียบที่อธิบดีกรมการขนส่งทางบกกำหนด
การแก้ไขทะเบียนเปลี่ยนประเภทรถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์ประเภทอื่นต้องนำเครื่องหมายตามวรรคหนึ่งออก

ข้อ ๑๒ ในกรณีที่ผู้ขับรถยนต์รับจ้างไม่ประสงค์จะทำการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารในช่วงระยะเวลาใด
ให้แสดงเครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารไว้ที่หน้ารถด้านซ้ายของผู้ขับรถ โดยให้สามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากภายนอกรถทั้งในเวลากลางวันและกลางคืนของช่วงระยะเวลานั้น
เครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารตามวรรคหนึ่ง ต้องมีลักษณะเป็นแผ่นป้ายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีพื้นสีขาวขนาดไม่น้อยกว่า
๑๐ เซนติเมตร × ๒๒ เซนติเมตร และมีเส้นกรอบสีแดงหนาไม่น้อยกว่า ๐.๕ เซนติเมตร
ตรงกลางมีตัวอักษรสีแดงคำว่า งดรับจ้าง ขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๕ เซนติเมตรและเส้นของตัวอักษรหนาไม่น้อยกว่า ๐.๖ เซนติเมตร

ข้อ ๑๓ รถยนต์รับจ้างตามกฎกระทรวงนี้
ให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก
ในกรณีที่รถยนต์รับจ้างครบอายุการใช้งานตามวรรคหนึ่ง
ให้เจ้าของรถมีหน้าที่ส่งคืนแผ่นป้ายทะเบียนรถต่อนายทะเบียนและนำใบคู่มือจดทะเบียนรถมาแสดงต่อนายทะเบียนเพื่อบันทึกหลักฐานการระงับทะเบียนหรือเปลี่ยนประเภทรถภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ครบอายุการใช้งาน

ข้อ ๑๔ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้างและค่าบริการอื่น
ดังต่อไปนี้
(๑)
ค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้กำหนดโดยถือเกณฑ์ระยะทาง ๒ กิโลเมตรแรกไม่เกิน
๑๐๐ บาท และกิโลเมตรต่อ ๆ ไป ไม่เกินกิโลเมตรละ ๒๐ บาท
ในกรณีที่ไม่สามารถเคลื่อนที่หรือเดินรถต่อไปได้ตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละไม่เกิน
๕ บาท
(๒) ค่าบริการอื่น ให้กำหนด ดังต่อไปนี้
(ก)
กรณีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารหรือระบบสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์ของผู้รับจ้าง
กำหนดได้ไม่เกิน ๕๐ บาท
(ข)
กรณีการจ้างจากท่าอากาศยานหรือสถานที่ที่กระทรวงคมนาคมประกาศกำหนด โดยรถยนต์รับจ้างนั้นจอดรถรอคนโดยสารอยู่ในสถานที่ดังกล่าว
ณ จุดที่ได้จัดไว้เป็นการเฉพาะกำหนดได้ไม่เกิน ๑๕๐ บาท
(ค) กรณีการจ้างในเวลากลางคืนตามที่กระทรวงคมนาคมประกาศกำหนด กำหนดได้ไม่เกิน
๑๐๐ บาท
การกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าบริการอื่นตามวรรคหนึ่งให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา
การเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้เรียกเก็บตามจำนวนเงินรวมที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสาร
ส่วนในกรณีที่มีการเรียกเก็บค่าบริการอื่น
ให้เรียกเก็บเพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสารดังกล่าว

ข้อ ๑๕ ให้เจ้าของรถยนต์รับจ้างติดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าบริการอื่นตามข้อ
๑๔ ในรถ ณ ที่ที่คนโดยสารเห็นได้ชัดเจน
ทั้งนี้ ตามลักษณะ ขนาด และตำแหน่งที่นายทะเบียนประกาศกำหนด

ข้อ ๑๖ ให้รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่ ๒๖
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ให้มีอายุการใช้งาน ดังต่อไปนี้
(๑) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนตั้งแต่วันที่ ๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๖
ถึงวันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ ให้มีอายุการใช้งานสิบสองปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก
(๒) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนตั้งแต่วันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
ถึงวันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ให้มีอายุการใช้งานต่อไปได้จนถึงวันที่ ๒๕ ธันวาคม
พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๑๗ กฎกระทรวงนี้มิให้ใช้บังคับแก่รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้ก่อนวันที่
๒๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๗
เว้นแต่เจ้าของรถยนต์รับจ้างนั้นมีความประสงค์จะปฏิบัติตามข้อกำหนดในกฎกระทรวงนี้ให้ยื่นคำขอจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างตามกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๑๘ บรรดาประกาศ
ระเบียบ หรือคำสั่งที่ออกตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ให้คงใช้บังคับต่อไปเพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับกฎกระทรวงนี้
จนกว่าจะมีประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งตามกฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ


ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
อาคม เติมพิทยาไพสิฐ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องด้วยในปัจจุบันอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจและสังคมที่เปลี่ยนแปลงและไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพของผู้ประกอบอาชีพขับรถยนต์รับจ้าง
และมีการจ้างรถยนต์รับจ้างผ่านระบบสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์เพิ่มเติมจากการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสาร ประกอบกับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๑
(พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งกำหนดเกี่ยวกับรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
ได้ใช้บังคับมาเป็นเวลานานแล้ว สมควรปรับปรุงกฎกระทรวงดังกล่าว
เพื่อประโยชน์ในการใช้บังคับกฎหมายแก่การให้บริการรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน
และเพื่อปรับปรุงบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับมาตรฐานด้านความปลอดภัยสำหรับผู้โดยสารในการใช้บริการรถยนต์รับจ้างให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้







ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๓ สิงหาคม ๒๕๕๘

นุสรา/ผู้ตรวจ
๑๓ สิงหาคม
๒๕๕๘
















[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๗๐ ก/หน้า ๑๖/๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๘