ระเบียบกรมการขนส่งทางบก ว่าด้วยการรับจดทะเบียนรถยนต์รับจ้าง (รถแท็กซี่) ในเขตกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2536

ระเบียบกรมการขนส่งทางบก
ระเบียบกรมการขนส่งทางบก
ว่าด้วยการรับจดทะเบียนรถยนต์รับจ้าง
(รถแท็กซี่) ในเขตกรุงเทพมหานคร
(ฉบับที่
๓) พ.ศ. ๒๕๓๖
 

โดยที่กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ในข้อ ๒ กำหนดให้รถยนต์รับจ้างต้องเป็นรถยนต์นั่งสองตอนเท่านั้น แต่มิได้กำหนดความหมายว่ารถยนต์นั่งสองตอนนั้นมีลักษณะหรือรูปแบบใด
ประกอบกับระเบียบกรมการขนส่งทางบก ว่าด้วยการรับจดทะเบียนรถยนต์รับจ้าง (รถแท็กซี่)
ในเขตกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๓๕ ในข้อ ๔
ก็ยังมิได้กำหนดความหมายของลักษณะหรือรูปแบบของรถยนต์รับจ้างดังกล่าวเช่นเดียวกัน ฉะนั้น
เพื่อเป็นการป้องกันความสับสนและเข้าใจคลาดเคลื่อนเกี่ยวกับลักษณะหรือรูปแบบของรถยนต์รับจ้างที่จะนำมาจดทะเบียนและเสียภาษี
จึงสมควรกำหนดความหมายลักษณะหรือรูปแบบรถยนต์รับจ้างดังกล่าวให้ชัดเจน และเป็นไปตามเจตนารมณ์ของกฎกระทรวงดังกล่าว
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐ อธิบดีกรมการขนส่งทางบก วางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมการขนส่งทางบก
ว่าด้วยการรับจดทะเบียนรถยนต์รับจ้าง (รถแท็กซี่) ในเขตกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.
๒๕๓๖

ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของข้อ ๔ แห่งระเบียบกรมการขนส่งทางบก
ว่าด้วยการรับจดทะเบียนรถยนต์รับจ้าง (รถแท็กซี่) ในเขตกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๓๕
รถยนต์รับจ้างต้องเป็นรถยนต์นั่งสองตอนที่มีลักษณะเป็นเก๋งสองตอน
หรือเก๋งสองตอนแวนเท่านั้น และต้องเป็นรถยนต์นั่งโดยสภาพที่ผลิตสำเร็จรูปจากโรงงานผู้ผลิต
มิใช่เป็นรถยนต์ลักษณะอื่นที่นำมาดัดแปลงเป็นรถยนต์นั่ง

ข้อ ๓[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๖
ศรีพร
คำหมาย
อธิบดีกรมการขนส่งทางบก











































นันทนา/ผู้จัดทำ
๕ ตุลาคม ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๑๐๑ ง/หน้า ๓๑/๒๙ กันยายน ๒๕๔๙