กฎ ก.ร. ฉบับที่ 7 (พ.ศ.2519) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. 2518 ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๑๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓(๓)
และมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร. ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎ ก.ร. นี้ ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา

ข้อ ๒ การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษ
ให้ทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อของผู้อุทธรณ์และให้อุทธรณ์ได้สำหรับตนเองเท่านั้นจะอุทธรณ์แทนคนอื่นหรือมอบหมายให้คนอื่นอุทธรณ์แทนไม่ได้

ข้อ ๓ เพื่อประโยชน์ในการอุทธรณ์
ผู้จะอุทธรณ์อาจขอตรวจหรือคัดรายงานการสอบสวนของคณะกรรมการสอบสวนได้
ส่วนบันทึกถ้อยคำพยานบุคคลหรือเอกสารอื่นให้อยู่ในดุลพินิจของผู้สั่งลงโทษ
โดยให้พิจารณาถึงประโยชน์ในทางการรักษาวินัยของข้าราชการรัฐสภาสามัญ
เหตุผลและความจำเป็นเรื่องอื่น ๆ ไป

ข้อ ๔ การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษภาคทัณฑ์
ตัดเงินเดือนหรือลดขั้นเงินเดือนตามมาตรา ๕๒ ให้อุทธรณ์ต่อเลขาธิการรัฐสภาภายในสิบห้าวันนับแต่วันทราบคำสั่ง
ในกรณีที่ประธานรัฐสภาเป็นผู้สั่งลงโทษ
ให้อุทธรณ์ต่อ ก.ร.

ข้อ ๕ การอุทธรณ์ตามข้อ ๔
ให้ยื่นหนังสืออุทธรณ์พร้อมด้วยสำเนาถูกต้องหนึ่งฉบับต่อผู้บังคับบัญชาซึ่งเป็นผู้สั่งลงโทษ
ให้ผู้บังคับบัญชาตามวรรคหนึ่ง
ส่งหนังสืออุทธรณ์พร้อมด้วยสำเนาการพิจารณาโทษและคำชี้แจงของตน ถ้ามี
ต่อไปยังผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๔ ภายในเจ็ดวันนับแต่วันได้รับหนังสืออุทธรณ์

ข้อ ๖ ให้ผู้บังคับบัญชาตามข้อ
๔ พิจารณาวินิจฉัยสั่งการให้เสร็จภายในสิบห้าวัน นับแต่วันได้รับหนังสืออุทธรณ์และสำนวนการพิจารณาโทษ

ข้อ ๗ ในกรณีที่ผู้บังคับบัญชาตามข้อ
๔ พิจารณาเห็นว่าการสั่งลงโทษสมควรแก่ความผิดแล้วก็ให้สั่งยกอุทธรณ์
หรือถ้าเห็นว่าการสั่งลงโทษนั้นไม่ถูกต้องหรือไม่เหมาะสม ก็ให้สั่งเพิ่มโทษ ลดโทษ
หรือยกโทษ ตามควรแก่กรณี ตามอำนาจที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๕๘ วรรคสอง และวรรคสาม
ในกรณีที่ผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๔
สั่งยกอุทธรณ์หรือสั่งลดโทษ ผู้ถูกลงโทษจะอุทธรณ์ต่อไปมิได้แต่ถ้าสั่งเพิ่มโทษผู้ถูกลงโทษมีสิทธิอุทธรณ์ได้อีกชั้นหนึ่ง

ข้อ ๘ การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษให้ออก
ปลดออก หรือไล่ออกจากราชการต้องอุทธรณ์ต่อก.ร.ภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบคำสั่ง
จะยื่นหนังสือต่อ ก.ร.โดยตรง หรือจะยื่นหนังสืออุทธรณ์ต่อผู้บังคับบัญชาเดิมก็ได้
ในกรณีที่ยื่นต่อผู้บังคับบัญชาเดิม
ให้นำข้อ ๕ มาใช้โดยอนุโลม
ผู้อุทธรณ์จะยื่นคำแถลงเป็นหนังสือหรือขอแถลงด้วยวาจาเพื่อประกอบการพิจารณาของก.ร.ก็ได้
แต่ต้องยื่นหรือทำคำขอเป็นหนังสือก่อน ก.ร. พิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์เสร็จ

ข้อ ๙ การพิจารณาอุทธรณ์ตามข้อ
๘ ให้นำข้อ ๗ วรรคหนึ่งมาใช้โดยอนุโลม
ให้ ก.ร.พิจารณาวินิจฉัยให้เสร็จโดยเร็ว
และให้เสนอประธานรัฐสภาเพื่อสั่งการตามมติของ ก.ร.
เมื่อประธานได้สั่งการตามมติของ
ก.ร.แล้ว ให้สำนักเลขาธิการรัฐสภาแจ้งให้ผู้อุทธรณ์ทราบเป็นหนังสือโดยเร็ว
คำสั่งของประธานรัฐสภาตามมติของ
ก.ร. ให้ถือเป็นที่สุด

ข้อ ๑๐ การนับเวลาตามกฎ ก.ร. นี้
สำหรับเวลาเริ่มต้นให้นับวันถัดจากวันแรกแห่งเวลานั้นเป็นวันเริ่มนับเวลา
ส่วนเวลาสิ้นสุดนั้น ถ้าวันสุดท้ายแห่งเวลาตรงกับวันหยุดราชการให้นับวันเริ่มเปิดราชการใหม่เป็นวันสุดท้ายแห่งเวลา


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๙
ป.ส. กาญจนวัฒน์
ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.









ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๒๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๗/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๙