กฎกระทรวง ฉบับที่ 20 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
20 (พ.ศ. 2537)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ.
2522
-----------

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 (14) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2530
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
 ข้อ 1
ให้ยกเลิกความในข้อ 7 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 10
(พ.ศ. 2535)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 และให้ใช้ข้อความ
ต่อไปนี้แทน
 `ข้อ 7
ให้กำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้าง
โดยถือเกณฑ์ระยะทางสองกิโลเมตรแรกไม่เกิน 50 บาท
และกิโลเมตรต่อ ๆ ไป
ไม่เกินกิโลเมตรละ 12 บาท
และในกรณีที่รถนั้นไม่สามารถเคลื่อนที่หรือเดินรถต่อไป
ได้ตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละไม่เกิน 3 บาท

การเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้เรียกเก็บตามจำนวนเงินรวม
ที่แสดงไว้ในมาตราค่าโดยสารเว้นแต่กรณีที่เป็นการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารของ
ผู้รับจ้างให้เรียกเก็บค่าจ้างเพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารที่แสดงไว้ในมาตรา
ค่าโดยสารได้ไม่เกิน 50 บาท

ให้รัฐมนตรีประกาศอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามวรรคหนึ่ง และ
อัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารที่เพิ่มขึ้นตามวรรคสองในราชกิจจานุเบกษา'
 ข้อ 2
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 7 ทวิ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 10
(พ.ศ. 2535) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522
 `ข้อ 7 ทวิ
รถยนต์รับจ้างต้องติดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและ
อัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารที่เพิ่มขึ้นสำหรับการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารของ
ผู้รับจ้างตามที่กำหนดในข้อ 7 ในรถ ณ
ที่ที่คนโดยสารเห็นได้ชัดเจน'


 ให้ไว้
ณ วันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2537

จรัส พั้วช่วย

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
-----------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจาก
ปัจจุบันได้มีการนำเครื่องมือสื่อสารมาใช้ในรถยนต์รับจ้างเพื่ออำนวยความสะดวก
ให้แก่ทั้งผู้โดยสาร
ผู้ประกอบกิจการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารและคนขับรถยนต์
รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร แต่โดยที่กฎกระทรวง ฉบับที่ 10 (พ.ศ.
2535) ออก
ตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522
กำหนดให้เรียกเก็บค่าจ้างบรรทุก
คนโดยสารได้เฉพาะตามจำนวนเงินรวมที่แสดงไว้ในมาตราค่าโดยสารเท่านั้น
ดังนั้น
เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมแก่ผู้ประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารและคนขับรถยนต์
รับจ้างบรรทุกคนโดยสารในการให้บริการดังกล่าวตลอดจนเป็นการส่งเสริมให้มีการ
ใช้เครื่องมือสื่อสารในรถยนต์รับจ้างให้มากขึ้น
สมควรกำหนดค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ในกรณีที่มีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารของผู้รับจ้างเพิ่มจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสารได้
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้