กฎ ก.ร. ว่าด้วยโรค พ.ศ. 2547
กฎ ก
กฎ
ก.ร.
ว่าด้วยโรค
พ.ศ.
๒๕๔๗
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๓ (๓) และมาตรา ๒๔ (๕) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ก.ร. ออกกฎ ก.ร. ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑[๑] กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกกฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยโรค

ข้อ
๓
โรคตามมาตรา ๒๔ (๕) คือ
๑.
โรคเรื้อนในระยะติดต่อหรือในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
๒. วัณโรคในระยะอันตราย
๓. โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
๔.
โรคติดยาเสพติดให้โทษ
๕. โรคพิษสุราเรื้อรัง


ให้ไว้
ณ วันที่ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
อุทัย พิมพ์ใจชน
ประธานรัฐสภา
ประธาน
ก.ร.













หมายเหตุ :-
ในการประกาศใช้ กฎ ก.ร. ฉบับนี้ เนื่องจาก กฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยโรค
ที่กำหนดให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภาซึ่งหน่วยงานดังกล่าวปัจจุบันได้ถูกยกเลิกไปแล้วตามมาตรา
๖ แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ นอกจากนั้นกฎ ก.ร.
ดังกล่าวไม่ได้กำหนดเวลาในการใช้บังคับไว้เหมือนกับกฎ ก.ร. ฉบับอื่น ดังนั้น
เพื่อให้ถูกต้องสมบูรณ์ตามรูปแบบของกฎ ก.ร. และเป็นไปในแนวทางเดียวกัน
จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.ร. นี้































ศุภชัย/พิมพ์
๖
ตุลาคม ๒๕๔๗
สุนันทา/นวพร/ตรวจ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๔๗
A+B


[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนที่ ๕๖
ก/หน้า ๒๓/๒ กันยายน ๒๕๔๗