กฎกระทรวง ฉบับที่ 37 (พ.ศ. 2548) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. 2547 ว่าด้วยสินค้าที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมจะขอลดหย่อนภาษีได้ 

กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๗ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗
ว่าด้วยสินค้าที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมจะขอลดหย่อนภาษีได้[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ และ มาตรา ๑๐๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๖) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๔ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ ว่าด้วยสินค้าที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมจะขอลดหย่อนภาษีได้ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๑ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ ว่าด้วยสินค้าที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมจะขอลดหย่อนภาษีได้
(๖) เครื่องดื่ม

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๘
สมคิด จาตุศรีพิทักษ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง













หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากวัตถุดิบหรือส่วนประกอบที่ใช้ในการผลิตเครื่องดื่มที่ทำหรือบรรจุหรือได้จากเครื่องขายเครื่องดื่มได้ถูกจัดเก็บภาษีตามกฎหมายว่าด้วยภาษีสรรพสามิตมาก่อนแล้ว
และเมื่อได้นำวัตถุดิบหรือส่วนประกอบดังกล่าวมาผลิตเป็นสินค้าโดยผ่านเครื่องขายเครื่องดื่มจะต้องถูกจัดเก็บภาษีอีกครั้งหนึ่ง อันเป็นการจัดเก็บภาษีซ้ำซ้อน สมควรให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมซึ่งจำหน่ายเครื่องดื่มจากเครื่องขายเครื่องดื่มมีสิทธิขอลดหย่อนภาษีโดยนำจำนวนเงินภาษีที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมผลิตเครื่องดื่มได้เสียไว้แล้ว
สำหรับวัตถุดิบ หรือส่วนประกอบที่ใช้ในการผลิตสินค้ามาหักออกจากจำนวนเงินภาษีที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมซึ่งจำหน่ายเครื่องดื่มจากเครื่องขายเครื่องดื่มต้องเสียสำหรับสินค้าดังกล่าวได้ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วชิระ/ตรวจ
๘
มีนาคม ๒๕๔๘

[๑] รก.๒๕๔๘/๑๗ก/๔/๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘