เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2551

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
พ.ศ.
๒๕๕๑[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๑

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ ประกอบมาตรา ๒๙แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
เทศบาลตำบลบางกระสั้น
ได้รับความเห็นชอบจากสภาเทศบาลตำบลบางกระสั้นและโดยอนุมัติของผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
จึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๒
เทศบัญญัตินี้
ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางกระสั้น
นับแต่วันถัดจากวันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลตำบลบางกระสั้นแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓
บรรดาเทศบัญญัติ ข้อบัญญัติ กฎ
ข้อบังคับ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่บัญญัติไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔
ในเทศบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศมนตรีตำบลบางกระสั้น
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
การเลี้ยงสัตว์ หมายความว่า
การมีสัตว์ไว้ในการครอบครองและดูแลเอาใจใส่ บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ
การปล่อยสัตว์ หมายความว่า
การสละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม
เจ้าของสัตว์ หมายความรวมถึง
ผู้ครอบครองสัตว์ด้วย
สถานที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า
คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น ให้ปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
สัตวแพทย์ หมายความว่า
สัตวแพทย์ผู้ซึ่งปฏิบัติงานในส่วนราชการของรัฐและหมายความรวมถึงผู้ซึ่งแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่สัตวแพทย์ในส่วนราชการส่วนท้องถิ่น

ข้อ ๕
เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
ให้พื้นที่ในเขตเทศบาลตำบลบางกระสั้นเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้
(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) ลา ฬ่อ
(๔) โค
(๕) กระบือ
(๖) สุกร
(๗) แพะ
(๘) แกะ
(๙) กวาง
(๑๐) ห่าน
(๑๑) เป็ด
(๑๒) ไก่
(๑๓) สุนัข
(๑๔) แมว
(๑๕) นก
๕.๑ ให้พื้นที่ในเขตเทศบาลตำบลบางกระสั้นต่อไปนี้
เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทตามที่กำหนดในข้อ ๕ โดยเด็ดขาด ดังนี้
๕.๑.๑
พื้นที่บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่งในเขตเทศบาลตำบลบางกระสั้น
๕.๑.๒ ถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๓๐๙ สายบางปะอิน
- บางไทร
๕.๑.๓ ถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๗ สายบางปะอิน
- บางปะหัน
๕.๑.๔ ถนนชลประทานสายเลียบคลองเปรมประชากร
๕.๑.๕ ถนนสายบางกระสั้น-ราชคราม
๕.๑.๖ ถนนสายบ้านคลองพุดซา
๕.๑.๗ ถนนในหมู่บ้าน, ตำบล
๕.๒ ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติข้อ ๕.๑
ให้เจ้าของสัตว์หรือผู้ประกอบการเลี้ยงสัตว์ทำการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
ในเขตพื้นที่เทศบาลตำบลบางกระสั้นได้ แต่ไม่เกินจำนวนที่กำหนดไว้ดังนี้
(๑)
ช้าง  จำนวนไม่เกิน
 ๓
 เชือก
(๒)
ม้า  จำนวนไม่เกิน
 ๓
 ตัว
(๓)
ลา ฬ่อ  จำนวนไม่เกิน
 ๑๐  ตัว
(๔)
โค  จำนวนไม่เกิน
 ๑๐  ตัว
(๕)
กระบือ  จำนวนไม่เกิน
 ๑๐  ตัว
(๖)
สุกร  จำนวนไม่เกิน
 ๑๐  ตัว
(๗)
แพะ  จำนวนไม่เกิน
 ๑๐  ตัว
(๘)
แกะ  จำนวนไม่เกิน
 ๑๐  ตัว
(๙)
กวาง  จำนวนไม่เกิน
 ๕๐  ตัว
(๑๐)
ห่าน  จำนวนไม่เกิน
 ๒๐  ตัว
(๑๑)
เป็ด  จำนวนไม่เกิน
 ๕๐  ตัว
(๑๒)
ไก่  จำนวนไม่เกิน
 ๕๐  ตัว
(๑๓)
สุนัข  จำนวนไม่เกิน
 ๕
 ตัว
(๑๔)
แมว  จำนวนไม่เกิน
 ๕
 ตัว
(๑๕)
นก  จำนวนไม่เกิน
 ๕๐ ตัว
๕.๓ ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัตินี้ ข้อ ๕.๑
เจ้าของสัตว์หรือผู้ใดประสงค์จะทำการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์เกินกว่าจำนวนที่บัญญัติกำหนดไว้ในข้อ
๕.๒ ต้องดำเนินการตามเงื่อนไขและมาตรการต่อไปนี้
(๑) สถานที่เลี้ยง โรงเรือน
หรือพื้นที่บริเวณที่เลี้ยง หรือปล่อยสัตว์นั้น
ต้องอยู่ห่างจากบ้านเรือนที่อยู่อาศัยหลังที่ใกล้ที่สุดไม่น้อยกว่าระยะทางตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด
(๒) ต้องจัดทำแผนดำเนินงาน
ซึ่งอย่างน้อยต้องแสดงข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่บริเวณที่จะทำการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
จำนวนสัตว์ ข้อมูลแสดงการจัดการสุขาภิบาลสัตว์ การดูแลสุขภาพสัตว์
การกำจัดมูลสัตว์และซากสัตว์
การรักษาความสะอาดสถานที่โรงเรือนและบริเวณพื้นที่ที่เลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
รวมทั้งข้อมูลอื่นๆ อันจำเป็นในกระบวนการผลิตสัตว์ให้ถูกต้องและเป็นไปตามหลักวิชาการเลี้ยงสัตว์นั้น
ตลอดจนข้อมูลแสดงการกำจัดขยะและสิ่งปฏิกูลและตัวสัตว์ การกำจัดของเสียอื่นๆ
ที่อาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญตามกฎหมายได้
โดยให้เจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือสัตวแพทย์หรือสัตวบาลให้การรับรองแผนดำเนินงานนั้น
เสนอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบ
เมื่อผ่านความเห็นชอบดังกล่าวแล้ว จึงให้ดำเนินการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
(๓)
เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นเกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
เพื่อช่วยแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่อาจมีขึ้นให้บังคับเกิดผลดีต่อส่วนรวมด้วย

ข้อ ๖
นอกจากสัตว์ที่ระบุไว้ตามข้อ ๕
ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้ ภายในเขตเทศบาลตำบลบางกระสั้นโดยเด็ดขาด
(๑) งู
(๒) จระเข้
(๓) ปลาปิรันยา
(๔) สัตว์มีพิษและสัตว์ดุร้ายต่าง ๆ

ข้อ ๗
นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้ว
เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้
(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคง
แข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์
มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอมีการระบายน้ำและระบบบำบัดของเสียที่ถูกสุขลักษณะ
(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ
(๓) กำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
(๔) จัดให้มีการเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์
เพื่อป้องกันโรคติดต่อจากสัตว์มาสู่คนโดยสัตวแพทย์
(๕) ให้เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
เฉพาะภายในพื้นที่หรือบริเวณสถานที่ของตนเองตามข้อ ๕.๓ (๑)

ข้อ ๘
ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่า
สัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไป
ให้เจ้าของสัตว์แยกกักสัตว์นั้นไว้ต่างหากและแจ้งให้สัตวแพทย์ทราบ
และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของสัตวแพทย์

ข้อ ๙
เจ้าของสัตว์
จะต้องควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตราย หรือก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ ๑๐
ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่พบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนเทศบัญญัติข้อ ๕
โดยไม่ปรากฏเจ้าของ
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้ว ยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืน
ให้สัตว์นั้นตกเป็นของเทศบาลตำบลบางกระสั้น
แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินควร
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้
เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูแล้วให้เก็บรักษาไว้แทนเจ้าของสัตว์เพื่อส่งคืนให้แก่ผู้มีสิทธิรับคืนต่อไป
ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง
เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่เทศบาลตำบลบางกระสั้นตามจำนวนที่จ่ายจริง
ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้น
เป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๑๑
หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือเทศบัญญัตินี้หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้
และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์ หรือปล่อยสัตว์จะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันที
เป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายก็ได้
คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง
ให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควร แต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน เว้นแต่เป็นกรณีที่มีคำสั่งให้หยุดดำเนินการทันที

ข้อ ๑๒
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ
หรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติหน้าที่ ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตเทศบาลตำบลบางกระสั้นในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๓
ผู้ใดฝ่าฝืน
หรือไม่ปฏิบัติตามเทศบัญญัตินี้
ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๔
ให้นายกเทศมนตรีตำบลบางกระสั้นรักษาการตามเทศบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
สมทรง
ลีวัฒนะ
นายกเทศมนตรีตำบลบางกระสั้น
















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๙
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๙
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๒๒ ง/หน้า ๑๓๙/๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓