ข้อกำหนด ก.อ. ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. 2521 ว่าด้วยความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง

ข้อกำหนด ก
ข้อกำหนด ก.อ.
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ
พ.ศ. ๒๕๒๑
ว่าด้วยความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕๖ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๒๑ ก.อ.
กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการ การกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงอันเป็นความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำความผิดดังต่อไปนี้
ให้ถือว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงอันเป็นความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง คือ
(๑)
ทำความผิดต้องรับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่าจำคุก
โดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก
เว้นแต่ความผิดลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาทที่ไม่เสียหายแก่ราชการเกี่ยวกับหน้าที่ของตน
(๒)
ต้องคำพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลายทุจริตตามกฎหมายว่าด้วยล้มละลาย
(๓)
กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง และให้ถ้อยคำรับสารภาพต่อผู้บังคับบัญชา หรือต่อคณะกรรมการสอบสวน
ซึ่งผู้บังคับบัญชาแต่งตั้งตามมาตรา ๕๔
(๔)
ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวัน
และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสอบสวนแล้ว เห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควร

ข้อ ๒ เมื่อผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการตรวจสอบข้อเท็จจริง
หรือสอบสวนชั้นต้นแล้วให้รีบรายงานเสนอตามลำดับจนถึงอัยการสูงสุด
ถ้าผู้บังคับบัญชาหรืออัยการสูงสุดเห็นว่า
ข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง อันเป็นความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง
ก็ให้อัยการสูงสุดนำเสนอประธาน ก.อ. พิจารณาสั่งลงโทษโดยไม่ต้องสอบสวนก็ได้ ทั้งนี้ ต้องได้รับความเห็นชอบของ ก.อ.
ก่อน


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕
มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓
โอภาส อรุณินท์
ประธาน ก.อ.
































ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๘ มีนาคม ๒๕๕๓

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๔ ก/หน้า ๑๒๓/๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓