กฎกระทรวง ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2525) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๑๓ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ.
๒๕๒๒
-------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
 ข้อ
๑ ให้ยกเลิกข้อ ๑๑ ตรี
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่
๑๓ มีนาคม พุทธศักราช
๒๔๗๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ.
๒๕๐๔) ออกตามความในพระราช
บัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
 ข้อ
๒ ให้ยกเลิกข้อ ๑๙
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราช
บัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓
มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ. ๒๕๐๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติ
รถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
 ข้อ
๓ ให้ยกเลิกข้อ ๒๐
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราช
บัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓
มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๒ (พ.ศ. ๒๕๐๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติ
รถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
 ทั้งนี้
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๕
 พลเอก
สิทธิ จิรโรจน์
  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

----------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
ตามกฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่
๕) ลงวันที่ ๑๓
มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙
ซึ่งกำหนดให้รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคน
ต้องมีเครื่องวัดระยะทางแสดงระยะทางและค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคน
โดยสารตามอัตราที่กำหนดและติดอัตราจ้างบรรทุกคนโดยสารไว้ภายในรถ
เพื่อให้การเรียกเก็บ
ค่าโดยสารเป็นธรรมทั้งแก่คนขับและผู้โดยสารนั้น
ปรากฏว่าประชาชนไม่นิยมใช้เครื่องวัดฯ 
เพราะการจราจรในกรุงเทพมหานครมีปัญหามาก
เจ้าหน้าตำรวจก็ไม่รักษาการให้เป็นไปตาม
กฎหมาย
มีการจับกุมลงโทษคนขับซึ่งไม่ปฏิบัติตามเป็นครั้งคราวและรัฐบาลก็มิได้มีนโยบาย
ที่จะบังคับให้ใช้เครื่องวัดฯอย่างจริงจัง
จึงปรากฏว่ารถยนตร์ดังกล่าวในขณะนี้ส่วนมากไม่มี
เครื่องวัดฯ และแม้รถยนตร์ที่มีเครื่องวัดฯ
เครื่องวัดฯเหล่านั้นก็มักจะอยู่ในสภาพที่ใช้การไม่ได้ 
เมื่อเป็นเช่นนี้จึงเป็นการสมควรที่จะยกเลิกข้อกำหนดดังกล่าวเพื่อให้สอดคล้องกับความประสงค์
ของประชาชน เพื่อมิให้ต้องสิ้นเปลื้องเงินซื้อเครื่องวัดฯ
มาติดตั้งแล้วใช้ประโยชน์ไม่คุ้มค่า 
นอกจากนี้ก็มิได้มีการปรับปรุงอัตราค่าโดยสารที่กำหนดไว้ตั้งแต่
พ.ศ. ๒๕๐๔ ให้ทันกับราคา
เครื่องอุปโภคบริโภคที่สูงขึ้น ซึ่งไม่เป็นธรรมกับคนขับ
สมควรให้การกำหนดค่าโดยสาร
เป็นไปตามความตกลงของคนขับและผู้โดยสารในการนี้จำเป็นต้องยกเลิกข้อกำหนดดังกล่าว
ด้วย
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๒๕/๑๘๖/๑๕พ./๒๐ ธันวาคม ๒๕๒๕]