ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย เรื่อง การควบคุมการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2559
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย
เรื่อง
ควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย
ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา
๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยโดยได้รับความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยและนายอำเภอโพธารามจึงตราข้อบัญญัติไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศไว้โดยเปิดเผย
ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยแล้วสิบห้าวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ
ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกประกาศ คำสั่ง ระเบียบ ข้อบังคับ
เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด ๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้
สถานประกอบกิจการ หมายความว่า
สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา
๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กิจการสปาเพื่อสุขภาพ หมายความว่า
การประกอบกิจการที่ให้การดูแล และสร้างสุขภาพ โดยบริการหลักที่จัดไว้
ประกอบด้วย การนวดเพื่อสุขภาพและการใช้น้ำเพื่อสุขภาพ โดยอาจมีบริการเสริม ประกอบด้วย
เช่น การอบเพื่อสุขภาพ การออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ โภชนาบำบัดและการควบคุมอาหาร โยคะและการทำสมาธิ
การใช้สมุนไพรหรือผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ ตลอดจนการแพทย์ทางเลือกอื่น ๆ หรือไม่ก็ได้โดย
ทั้งนี้ บริการที่จัดไว้จะต้องไม่ขัดต่อกฎหมายว่าด้วยการประกอบโรคศิลปะ
และกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพทางการแพทย์และต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กระทรวงสาธารณสุขประกาศกำหนด
การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้าน หมายความว่า การประกอบกิจการที่ให้บริการส่งพนักงานไปเลี้ยงและดูแลเด็กตั้งแต่แรกเกิดถึงอายุไม่เกิน
๖ ปี ที่บ้านของผู้รับบริการ ทั้งนี้
ไม่ว่าการประกอบกิจการนั้นจะมีสถานที่รับเลี้ยงเด็กหรือสถานที่ฝึกอบรมพนักงานอยู่ด้วยหรือไม่ก็ตาม
การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุที่บ้าน หมายความว่า การประกอบกิจการที่ให้บริการส่งพนักงานไปดูแลผู้สูงอายุ
(ที่มีอายุเกิน ๖๐ ปีบริบูรณ์ขึ้นไป) ที่บ้านของผู้รับบริการ ทั้งนี้
ไม่ว่าการประกอบกิจการนั้นจะมีสถานที่รับดูแลผู้สูงอายุหรือสถานที่ฝึกอบรมพนักงานอยู่ด้วยหรือไม่ก็ตาม
ผู้ดำเนินกิจการ หมายความว่า
ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น
คนงาน หมายความว่า
ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ
มลพิษทางเสียง หมายความว่า
สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษความสั่นสะเทือน หมายความว่า
สภาวะความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางอากาศ หมายความว่า
สภาวะทางอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางน้ำ หมายความว่า
สภาวะของน้ำอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
อาคาร หมายความว่า
ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
การค้า หมายความว่า
การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรม การเกษตร
การผลิตหรือการให้บริการใด ๆ เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่า
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
พนักงานส่วนตำบลขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่ตามข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๖ ให้กิจการประเภทต่าง ๆ
ดังต่อไปนี้เป็นกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพที่ต้องมีการควบคุมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย
(๑) กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
(๑.๑) การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ
สัตว์เลื้อยคลานหรือแมลง
(๑.๒) การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอาน้ำนม
(๑.๓) การประกอบกิจการการเลี้ยงสัตว์ รวบรวมสัตว์
หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น
ทั้งนี้ จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการ
ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม
(๒) กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์ และผลิตภัณฑ์
(๒.๑) การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร
การเร่ขาย การขายในตลาด และการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒.๒) การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์
ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก
(๒.๓) การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป
(๒.๔) การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์
(๒.๕) การต้ม การตาก การเผาเปลือกหอย เปลือกปู
เปลือกกุ้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย และการขายในตลาด
(๒.๖) การประดิษฐ์เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
จากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์ หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่นๆ ของสัตว์
(๒.๗) การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุ
การสะสม หรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช
หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์
(๒.๘) การสะสมหรือการล้างครั่ง
(๓) กิจการเกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม
(๓.๑) การผลิตเนย เนยเทียม
(๓.๒) การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา
น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว หอยดอง หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๓) การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๔) การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม
การเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๕) การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก
หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย
การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๖) การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ
ไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๗) การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าหู้ เต้าฮวย
วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋
(๓.๘) การผลิตแบะแซ
(๓.๙) การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
(๓.๑๐) การประกอบกิจการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ
ขนมเปี๊ยะ
(๓.๑๑) การแกะ
การล้างสัตว์น้ำที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๑๒) การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำถั่วเหลือง
เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๑๓) การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล
(๓.๑๔) การผลิตผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว
(๓.๑๕) การผลิต การแบ่งบรรจุเอททิลแอลกอฮอล์ สุรา
เบียร์ น้ำส้มสายชู
(๓.๑๖) การคั่ว กาแฟ
(๓.๑๗) การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร
(๓.๑๘) การผลิตผงชูรส
(๓.๑๙) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค
(๓.๒๐) การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้
หรือพืชอย่างอื่น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๒๑) การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง ชาผง
หรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ
(๓.๒๒) การผลิตไอศกรีม
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๒๓) การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
ที่คล้ายคลึงกัน
(๓.๒๔) การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร
(๓.๒๕) การผลิตน้ำแข็ง ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหาร
และเพื่อการบริโภคในครัวเรือน
(๓.๒๖) การเก็บ
การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป
(๔) กิจการที่เกี่ยวกับยา
เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง
(๔.๑) การผลิต การโม่ การบด การผสม
การบรรจุยาด้วยเครื่องจักร
(๔.๒) การผลิต การบรรจุยาสีฟัน
แชมพู ผ้าเย็น กระดาษเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ
(๔.๓) การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี
(๔.๔) การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย
ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
(๔.๕) การผลิตสบู่ ผงซักฟอก ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง ๆ
(๕) กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
(๕.๑) การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช
(๕.๒) การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ
(๕.๓) การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคู หรือแป้งอื่น ๆ
ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๕.๔) การสีข้าวด้วยเครื่องจักร
(๕.๕) การผลิตยาสูบ
(๕.๖) การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร
(๕.๗) การผลิต การสะสมปุ๋ย
(๕.๘) การผลิตใยมะพร้าว
หรือวัตถุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร
(๕.๙) การตาก การสะสม หรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง
(๖) กิจการที่เกี่ยวกับโลหะ หรือแร่
(๖.๑) การผลิตโลหะเป็นภาชนะ
เครื่องมือ เครื่องจักร อุปกรณ์ หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ
(๖.๒) การหลอม การหล่อ
การถลุงแร่ หรือโลหะทุกชนิด ยกเว้นกิจการใน (๖.๑)
(๖.๓) การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การดัด
การประสาน การรีด การอัดโลหะด้วยเครื่องจักร หรือก๊าซ หรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการใน
(๖.๑)
(๖.๔) การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก
โครเมียม นิกเกิล หรือโลหะอื่นใด ยกเว้นกิจการใน (๖.๑)
(๖.๕) การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมี
หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการใน (๖.๑)
(๖.๖) การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก การคัดเลือก
หรือการล้างแร่
(๗) กิจการเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๗.๑) การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี
การพ่นสารกันสนิมยานยนต์
(๗.๒) การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่ง
ระบบปรับอากาศ หรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๗.๓) การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร
หรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่าย
และในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์ เครื่องจักร
หรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย
(๗.๔) การล้าง การอัดฉีดยานยนต์
(๗.๕) การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่
(๗.๖) การปะ การเชื่อมยาง
(๗.๗) การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
(๘) กิจการที่เกี่ยวกับไม้
(๘.๑) การผลิตไม้ขีดไฟ
(๘.๒) การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ
การขุดร่อง การทำคิ้ว หรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
(๘.๓) การประดิษฐ์ไม้ หวาย เป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร
หรือการพ่น การทาสารเคลือบเงาสี หรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย
(๘.๔) การอบไม้
(๘.๕) การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร
(๘.๖) การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องใช้
เครื่องเขียนด้วยกระดาษ
(๘.๗) การผลิตกระดาษต่าง ๆ
(๘.๘) การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน
(๙) กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
(๙.๑) กิจการสปาเพื่อสุขภาพ
เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๒) การประกอบกิจการอาบ อบ นวด
เว้นแต่เป็นการให้บริการใน (๙.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๓) การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร
เว้นแต่เป็นการให้บริการใน (๙.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๔)
การประกอบกิจการโรงแรมหรือกิจการอื่นใดในทำนองเดียวกัน
(๙.๕) การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า
ห้องแบ่งเช่า หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๙.๖) การประกอบกิจการโรงมหรสพ
(๙.๗) การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง
ดิสโกเทก คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๙.๘) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ
หรือกิจการอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน เว้นแต่เป็นการให้บริการใน
(๙.๑)
(๙.๙) การจัดให้มีการเล่นสเกต โดยมีแสงหรือเสียงประกอบ
หรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๙.๑๐) การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม
เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพเวชกรรม
(๙.๑๑) การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก
โดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ
การบริหารร่างกายหรือโดยวิธีอื่นใด เว้นแต่เป็นการให้บริการใน (๙.๑)
หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๑๒) การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม
(๙.๑๓) การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ
(๙.๑๔) การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์
การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์ หรือสิ่งแวดล้อม
(๙.๑๕) การสักผิวหนัง การเจาะหูและอวัยวะอื่น ๆ
(๙.๑๖) การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้าน
(๙.๑๗) การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุที่บ้าน
(๑๐) กิจการเกี่ยวกับสิ่งทอ
(๑๐.๑) การปั่นด้าย การกรอด้าย
การทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป
(๑๐.๒) การสะสมปอ ป่าน ฝ้าย หรือนุ่น
(๑๐.๓) การปั่นฝ้าย หรือนุ่นด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๔) การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ
ด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๕) การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕
เครื่องขึ้นไป
(๑๐.๖) การพิมพ์ผ้า หรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ
(๑๐.๗) การซัก การอบ การรีด การอัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๘) การย้อม การกัดสีผ้า หรือสิ่งทออื่น ๆ
(๑๑) กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๑) การผลิตภาชนะดินเผา หรือผลิตภัณฑ์ดินเผา
(๑๑.๒) การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร
(๑๑.๓) การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๔) การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๕) การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๖) การเลื่อย การตัด
หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ
(๑๑.๗) การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง
หรือการเผาหินปูน
(๑๑.๘) การผลิตผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้าเพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น
(๑๑.๙) การผลิตกระจก หรือผลิตภัณฑ์แก้ว
(๑๑.๑๐) การผลิตกระดาษทราย
(๑๑.๑๑) การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว
(๑๒) กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ถ่านหิน สารเคมี
(๑๒.๑) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งกรด ด่าง
สารออกซิไดช์ หรือสารตัวทำละลาย
(๑๒.๒) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ
(๑๒.๓) การผลิต การกลั่น การสะสม การขนส่งน้ำ
มันปิโตรเลียม หรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ
(๑๒.๔) การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน ถ่านโค้ก
(๑๒.๕) การพ่นสี ยกเว้นกิจกรรมใน (๗.๑)
(๑๒.๖) การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ด้วยยาง ยางเทียม
พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๗) การโม่ การบดชัน
(๑๒.๘) การผลิตสี หรือน้ำมันผสมสี
(๑๒.๙) การผลิต การล้างฟิล์มรูปถ่าย หรือฟิล์มภาพยนตร์
(๑๒.๑๐) การเคลือบ การชุบวัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์
เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุคล้ายคลึง
(๑๒.๑๑) การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๑๒) การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง
(๑๒.๑๓) การผลิตน้ำแข็งแห้ง
(๑๒.๑๔) การผลิต การสะสม การขนส่งดอกไม้เพลิง
หรือสารเคมี อันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
(๑๒.๑๕) การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคลือบเงา
(๑๒.๑๖) การผลิต การบรรจุ การสะสม
การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืช หรือพาหะนำโรค
(๑๒.๑๗) การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว
(๑๓) กิจการอื่น ๆ
(๑๓.๑) การพิมพ์หนังสือ
หรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๑๓.๒) การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์
เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ไฟฟ้า
(๑๓.๓) การผลิตเทียน เทียนไข หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๓.๔) การพิมพ์แบบพิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร
(๑๓.๕) การสะสมวัตถุ หรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้ว
หรือเหลือใช้
(๑๓.๖) การประกอบกิจการโกดังสินค้า
(๑๓.๗) การล้างขวด ภาชนะ หรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว
(๑๓.๘) การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่ไม่ใช่สิ่งทอ
(๑๓.๙) การก่อสร้าง
(๑๓.๑๐) กิจการที่เทียบเรือประมง สะพานปลา หรือแพปลา

ข้อ ๗ สถานประกอบกิจการที่ต้องควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมืองหรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลบังคับใช้
หรือสถานประกอบการที่เข้าข่ายเป็นโรงงานหรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย
แล้วแต่กรณี

หมวด ๒
สถานที่ตั้ง
ลักษณะอาคาร และการสุขาภิบาล
 

ข้อ ๘ สถานประกอบกิจการต้องตั้งห่างจากชุมชน
วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ
ตามที่กฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้
ในกรณีที่สถานประกอบกิจการไม่เข้าข่ายเป็นโรงงาน
สถานประกอบกิจการนั้นจะต้องมีสถานที่ตั้งตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด
โดยคำนึงถึงลักษณะและประเภทของการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการนั้น ๆ
ซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนหรือก่อเหตุรำคาญด้วย

ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
(๑) ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรง
เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารหรือกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
บันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉินมีลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้
ต้องไม่มีสิ่งกีดขวาง มีแสงสว่างเพียงพอ และมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน
โดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง
(๒)
ต้องมีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารหรือกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
(๓)
ต้องมีห้องน้ำห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารหรือกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
และมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ

ข้อ ๑๐ สถานประกอบกิจการที่คนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมี
วัตถุอันตราย
และสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน
ที่ล้างตาฉุกเฉินตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๑ สถานประกอบกิจการต้องมีการเก็บ
รวบรวม หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะดังนี้
(๑) มีภาชนะบรรจุ
หรือภาชนะรับรองที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอย
รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ
(๒) ในกรณีที่มีการกำจัดเองต้องได้รับความเห็นชอบจากพนักงานท้องถิ่น
และต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยว่าด้วยการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
(๓)
กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษหรือวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
หรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๒ สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

ข้อ ๑๓ สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับการประกอบอาหาร
การปรุงอาหาร
การสะสมอาหารสำหรับคนงานต้องมีการดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยว่าด้วยสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหาร

ข้อ ๑๔ สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อย
ปลอดภัยเป็นสัดส่วน และต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอ

หมวด ๓
การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
 

ข้อ ๑๕ สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๖ สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้
(๑)
มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้และเครื่องดับเพลิงตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
ทั้งนี้
จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิงอย่างน้อยหกเดือนต่อครั้ง และมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนด และยอมรับให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น
(๒) กรณีที่มีวัตถุอันตรายต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตราย
หรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตราย
หรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

หมวด ๔
การควบคุม
ของเสีย มลพิษหรือสิ่งใด ๆ
ที่เกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการ
 

ข้อ ๑๗ สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียง
หรือความสั่นสะเทือน มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย
หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

ข้อ ๑๘ ภายใต้บังคับบทบัญญัติของข้อ
๑๗ นี้ ผู้ประกอบกิจการตามประเภทที่กำหนดไว้ในข้อ ๖
ทั้งที่เป็นการค้าและไม่เป็นการค้าจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์อันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ
และมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ ต่อไปนี้
(๑)
สถานที่นั้นต้องตั้งอยู่ในทำเลที่จะมีรางระบายน้ำรับน้ำโสโครกได้อย่างเหมาะสมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
โดยต้องจัดทำรางระบายน้ำหรือบ่อรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวร เรียบ ไม่ซึม ไม่รั่ว
และระบายน้ำได้สะดวก
(๒)
การระบายน้ำต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะหรือผู้อาศัยใกล้เคียง
(๓)
จัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสียตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๔)
เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าสถานที่ใดสมควรต้องทำพื้นที่ด้วยวัตถุถาวร เพื่อป้องกันมิให้น้ำซึม
รั่วไหล หรือขังอยู่ได้ หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำโสโครก หรือทำการกำจัดน้ำโสโครก
ไขมัน ให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล หรือต้องมีเครื่องระบายน้ำ เครื่องป้องกันกลิ่น
ไอ เสียง ความสะเทือน ฝุ่นละออง เขม่า เถ้า
ควัน มูลหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้ที่อยู่ข้างเคียง ผู้ขอรับใบอนุญาตต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขภายในระยะเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด
(๕) ต้องมีแสงสว่างและการระบายอากาศเพียงพอ
และต้องจัดสถานที่มิให้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์นำโรค
(๖) ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่กิจการนั้น ๆ
(๗) ต้องจัดให้มีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
(๘) ต้องจัดให้มีส้วมที่ถูกสุขลักษณะตามกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง
พ.ศ. ๒๕๓๕ และกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ.
๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และต้องมีปริมาณที่เพียงพอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้น
(๙)
สถานที่เลี้ยงสัตว์ที่ขังและที่ปล่อยสัตว์ต้องกว้างขวางเพียงพอและต้องจัดให้ได้สุขลักษณะตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๑๐) สถานที่เกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้าต้องมีที่สำหรับตากหรือผึ่งสินค้าที่ไม่ก่อเหตุรำคาญตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๑๑) ปฏิบัติการอื่นใดภายใต้กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
และต้องถูกสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
คำสั่งของพนักงานท้องถิ่นหรือของพนักงานเจ้าหน้าที่ รวมทั้งระเบียบ ข้อบัญญัติ และประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย

หมวด ๕
ใบอนุญาต
 

ข้อ ๑๙ เมื่อพ้นกำหนด
๙๐ วันนับแต่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ห้ามมิให้บุคคลใดประกอบกิจการตามประเภทที่กำหนดไว้ในข้อ ๖ ในลักษณะที่เป็นการค้า
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในการออกใบอนุญาต
เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อบัญญัตินี้ก็ได้
ใบอนุญาตฉบับหนึ่งให้ใช้ได้สำหรับกิจการเพียงประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียว ถ้าประกอบกิจการซึ่งได้ควบคุมหลายประเภทในสถานที่แห่งเดียวกันให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมประเภทที่มีอัตราสูงเต็มราคาแต่ประเภทอื่นให้เก็บครึ่งราคา

ข้อ ๒๐ ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ
๖ ในลักษณะที่เป็นการค้า จะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้พร้อมกับเอกสาร และหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓) สำเนาใบอนุญาตอื่นตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
(๔) อื่น ๆ
ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยประกาศกำหนด

ข้อ ๒๑ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์วิธีการหรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมดและแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขอรับใบอนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสองให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง
ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๒๒ ผู้ได้รับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข
ดังต่อไปนี้
(๑) ยินยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
เข้าตรวจสถานที่ เครื่องมือเครื่องใช้ ตลอดจนวิธีการประกอบการค้านั้นได้ตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตก
เมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว
และจะต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
และคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ ข้อบัญญัติ และประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย
(๒) ไม่กระทำหรือยอมให้บุคคลใดกระทำการใด ๆ
อันเป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนในสถานประกอบกิจการ
(๓) ต้องรักษาเครื่องมือเครื่องใช้
อุปกรณ์ในการประกอบกิจการทุกชนิดให้อยู่ในสภาพที่สะอาดและปลอดภัย พร้อมใช้งานอยู่เสมอ
ถ้าวัตถุแห่งการค้านั้นจะใช้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละอองและสัตว์พาหะนำโรค
(๔)
ต้องมีการดูแลรักษาความสะอาดที่รองรับขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลไม่ให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงและสัตว์พาหะนำโรคได้
และต้องมีการกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกต้องตามสุขลักษณะ
(๕) ต้องประกอบกิจการนั้น ๆ
ภายในเขตสถานที่ที่ได้รับอนุญาตวัน เวลาที่ได้รับอนุญาต ถ้าจะเปลี่ยนแปลง แก้ไข
หรือเพิ่มเติมสถานที่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน
(๖)
ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ
ข้อบัญญัติ และประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยทุกประการ

ข้อ ๒๓ ผู้ได้รับการอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๒๔ ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต
และให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อยเท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๒๐ และข้อ ๒๑ ด้วย

ข้อ ๒๕ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราค่าธรรมเนียมที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก
หรือก่อนที่ใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่ง
ค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียม
และค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๒๖ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย

ข้อ ๒๗ ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตโดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๒๘ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ
ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุด ตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาต
ให้ดำเนินการตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาต
นำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๒) ในกรณีที่ใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๓)
ใบแทนใบอนุญาตให้ใช้ได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น

ข้อ ๒๙ เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไป
ให้ยื่นคำร้องบอกเลิกกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบแนบท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๓๐ ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการรายใดไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือกฎกระทรวงที่ออกตามความแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่เกี่ยวกับการประกอบกิจการที่ได้รับอนุญาตนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้ และถ้าผู้ได้รับคำสั่งไม่แก้ไขหรือปรับปรุงภายในเวลาที่กำหนดให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๓๑ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑) ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป
และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวง หรือประกาศกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
และการไม่ปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๓๒ คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ
ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ
หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ
ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้ทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่วันที่คำสั่งไปถึงหรือวันที่ปิดคำสั่ง
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๓๓ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ ๓๔ บรรดาใบอนุญาตประกอบการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจ
หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพที่ได้ออกก่อนวันประกาศใช้ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ได้ต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น

หมวด ๖
บทกำหนดโทษ
 

ข้อ ๓๕ ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามหรือฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕


ประกาศ
ณ วันที่ ๓๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙
ปรีชา กระต่ายทอง
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙
๒.
แบบคำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๓.
คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๔. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
แบบ อภ. ๒
๕. คำขอบอกเลิกการดำเนินกิจการ
๖.
คำขอรับใบแทนใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๗. ใบแทนใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๘.
คำขออนุญาตการต่าง ๆ เกี่ยวกับการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
ปุณิกา/อัญชลี/จัดทำ
๓ กรกฎาคม ๒๕๖๐

นุสรา/ตรวจ
๗ พฤศจิกายน
๒๕๖๐






























[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๗๒ ง/หน้า ๒๙/๒๙ มิถุนายน ๒๕๖๐