กฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน พ.ศ. 2560
กฎกระทรวง
ว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน
พ.ศ.
๒๕๖๐
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๑๐) และ
(๑๘) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ และมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้ยกเลิก
(๑)
กฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๐
(๒)
กฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๘
(๓) กฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๘

ข้อ ๓ ในกฎกระทรวงนี้
รถยนต์รับจ้าง หมายความว่า
รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนตั้งแต่วันที่
๑๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕ แต่ไม่รวมถึงรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนแบบพิเศษ

ข้อ ๔ รถยนต์รับจ้างต้องมีลักษณะและขนาด
ดังต่อไปนี้
(๑) เป็นรถใหม่สำเร็จรูปจากโรงงาน
หรือมีอายุการใช้งานไม่เกินสองปีนับแต่วันที่จดทะเบียนครั้งแรก
ซึ่งมีการใช้รถมาแล้วไม่เกินสองหมื่นกิโลเมตร และไม่เป็นรถที่ทำการซ่อมแซม หรือปรับปรุงมาจากรถที่ประสบอุบัติเหตุรุนแรงที่มีผลกระทบต่อความปลอดภัยในการใช้รถนั้น
(๒) เป็นรถเก๋งสองตอน รถเก๋งสองตอนแวน รถเก๋งสามตอน รถเก๋งสามตอนแวน
รถยนต์นั่งสองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน รถยนต์นั่งสามตอนแวน
หรือรถยนต์ลักษณะอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๓) เป็นรถที่มีประตูไม่น้อยกว่าสี่ประตู
ซึ่งมีความกว้างไม่น้อยกว่าหนึ่งเมตรเจ็ดสิบห้าเซนติเมตร แต่ไม่เกินสองเมตรห้าสิบเซนติเมตร
มีความยาวไม่น้อยกว่าสี่เมตรห้าสิบเซนติเมตร แต่ไม่เกินหกเมตร
และมีความสูงไม่เกินสองเมตร
(๔) เป็นรถที่มีเบาะนั่งซึ่งมีระยะห่างจากพื้นถึงส่วนบนสุดของเบาะนั่งไม่น้อยกว่ายี่สิบห้าเซนติเมตร
และมีระยะห่างจากส่วนต่ำสุดของเบาะนั่งถึงเพดานไม่น้อยกว่าแปดสิบห้าเซนติเมตร

ข้อ ๕ รถยนต์รับจ้างต้องมีกำลังของเครื่องยนต์หรือมอเตอร์ไฟฟ้า
ดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีเป็นรถที่ใช้เครื่องยนต์ในการขับเคลื่อน
ต้องมีกำลังของเครื่องยนต์
ไม่น้อยกว่าแปดสิบกิโลวัตต์
(๒)
ในกรณีเป็นรถที่ใช้ทั้งเครื่องยนต์และมอเตอร์ไฟฟ้าในการขับเคลื่อน
ต้องมีกำลังรวมกันไม่น้อยกว่าแปดสิบกิโลวัตต์
(๓) ในกรณีเป็นรถที่ใช้มอเตอร์ไฟฟ้าในการขับเคลื่อน
ต้องมีกำลังพิกัดของมอเตอร์ไฟฟ้าไม่น้อยกว่าสิบห้ากิโลวัตต์
และสามารถขับเคลื่อนรถให้มีความเร็วสูงสุดได้ไม่น้อยกว่าเก้าสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง
การวัดกำลังของเครื่องยนต์หรือมอเตอร์ไฟฟ้า
และการวัดความสามารถในการขับเคลื่อนรถตามวรรคหนึ่ง
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีประกาศกำหนด

ข้อ ๖ รถยนต์รับจ้างต้องไม่ติดตั้งระบบป้องกันการเปิดประตูจากภายในรถ
และกระจกกันลมหน้าและส่วนประกอบของตัวถังที่เป็นกระจกต้องเป็นกระจกที่โปร่งใสสามารถมองเห็นสภาพภายในรถและสภาพการจราจรภายนอกรถได้อย่างชัดเจน
และห้ามมิให้นำวัสดุอื่นใดมาติดหรือบังส่วนหนึ่งส่วนใดของกระจก เว้นแต่เป็นการติดเครื่องหมายหรือเอกสารตามที่กฎหมายกำหนด
หรือการติดวัสดุสำหรับบังหรือกรองแสงแดดที่กระจกกันลมหน้าหรือส่วนประกอบของตัวถังที่เป็นกระจกตามที่อธิบดีประกาศกำหนด

ข้อ ๗ รถยนต์รับจ้างต้องมีและใช้เครื่องอุปกรณ์
ดังต่อไปนี้
(๑) มาตรค่าโดยสารตามแบบหรือชนิดที่อธิบดีให้ความเห็นชอบ
ติดตั้งไว้ด้านซ้ายของผู้ขับรถ ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้ชัดเจน
โดยต้องแสดงจำนวนเงินค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามอัตราระยะทาง
และระยะเวลาที่กำหนดในข้อ ๑๒
(๒)
เครื่องสื่อสารตามกฎหมายว่าด้วยวิทยุคมนาคมตามแบบหรือชนิดที่ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง
กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
หรือเครื่องสื่อสารประเภทอื่นที่อธิบดีให้ความเห็นชอบ
(๓)
เครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถที่มีผู้ให้บริการระบบติดตามรถที่กรมการขนส่งทางบกรับรอง
คุณลักษณะ ระบบการทำงาน การติดตั้ง และการรับรองเครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถ และการรับรองผู้ให้บริการระบบติดตามรถตาม (๓)
ให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ในกรณีที่เครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถตาม (๓)
มีระบบการทำงานที่ทำให้สามารถสื่อสารระหว่างผู้ขับรถกับผู้ให้บริการระบบติดตามรถได้
ให้ถือว่าเครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถนั้นเป็นเครื่องสื่อสารตาม (๒) ด้วย

ข้อ ๘ รถยนต์รับจ้างต้องแสดงเครื่องหมาย
ดังต่อไปนี้
(๑) เครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ที่แสดงการเป็นรถยนต์รับจ้าง
(๒) เครื่องหมายแสดงการมีเครื่องสื่อสาร
(๓) เครื่องหมายแสดงสถานะการให้บริการ เช่น ว่าง - ไม่ว่าง
หรืองดรับจ้าง
(๔) เครื่องหมายอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ลักษณะ ขนาด การติดตั้ง และเงื่อนไขการใช้เครื่องหมายตามวรรคหนึ่ง
ให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงทะเบียนประเภทรถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์ประเภทอื่น
ให้เจ้าของรถนำเครื่องหมายตามวรรคหนึ่งออก

ข้อ ๙ รถยนต์รับจ้างอาจมีและใช้เครื่องอุปกรณ์สำหรับรถเพื่อความปลอดภัยในการรับจ้าง ดังต่อไปนี้
(๑) อุปกรณ์กั้นระหว่างที่นั่งผู้ขับรถกับคนโดยสารภายในห้องโดยสาร
(๒) อุปกรณ์ที่ใช้บันทึกภาพภายในหรือภายนอกรถ เช่น กล้องวิดีโอ
กล้องถ่ายรูป
(๓) อุปกรณ์อื่นอันจำเป็นเพื่อความปลอดภัยตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
เพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองความปลอดภัยในชีวิต
ร่างกาย หรือทรัพย์สินของผู้ขับรถหรือคนโดยสาร อธิบดีอาจประกาศกำหนดให้รถยนต์รับจ้างตามลักษณะรถหรือลักษณะการให้บริการต้องติดตั้งเครื่องอุปกรณ์
ตามวรรคหนึ่งก็ได้
คุณลักษณะ ระบบการทำงาน และการติดตั้งเครื่องอุปกรณ์ตามวรรคหนึ่ง
ให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด

ข้อ ๑๐ รถยนต์รับจ้างให้ใช้สีของตัวถังรถ
ดังต่อไปนี้
(๑) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร
(ก) กรณีเป็นของบุคคลธรรมดา ให้ใช้สีเขียวและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถ
๑)
สีเขียวให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังรถจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนานกับพื้นตลอดรอบตัวรถ
๒) สีเหลืองให้เริ่มถัดจากสีเขียวตาม ๑) จนถึงด้านบนของหลังคารถ
(ข) กรณีเป็นของนิติบุคคล ให้ใช้สีตามแบบที่นายทะเบียนให้ความเห็นชอบ
(๒) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
(ก) กรณีเป็นของบุคคลธรรมดา ให้ใช้สีแดงและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถ
๑)
สีแดงให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังรถจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนานกับพื้นตลอดรอบตัวรถ
๒) สีเหลืองให้เริ่มถัดจากสีแดงตาม ๑) จนถึงด้านบนของหลังคารถ
(ข) กรณีเป็นของนิติบุคคล
ให้ใช้สีน้ำเงินและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถ
๑)
สีน้ำเงินให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังรถจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนานกับพื้นตลอดรอบตัวรถ
๒) สีเหลืองให้เริ่มถัดจากสีน้ำเงินตาม ๑) จนถึงด้านบนของหลังคารถ
ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงทะเบียนประเภทรถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์ประเภทอื่น
ให้เจ้าของรถเปลี่ยนสีของตัวถังรถให้มีลักษณะแตกต่างจากที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง

ข้อ ๑๑ รถยนต์รับจ้างให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้น
จดทะเบียนครั้งแรก
ในกรณีที่รถยนต์รับจ้างครบอายุการใช้งานตามวรรคหนึ่ง
ให้เจ้าของรถนำเครื่องหมายตามข้อ ๘ ออก
และส่งคืนแผ่นป้ายทะเบียนรถต่อนายทะเบียนพร้อมนำใบคู่มือ
จดทะเบียนรถมาแสดงต่อนายทะเบียนเพื่อบันทึกหลักฐานการระงับทะเบียนหรือเปลี่ยนประเภทรถ
ทั้งนี้ ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ครบอายุการใช้งาน

ข้อ ๑๒ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้างและค่าบริการอื่น
ดังต่อไปนี้
(๑) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร
(ก) ค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ให้กำหนดโดยถือเกณฑ์ระยะทางสองกิโลเมตรแรก ไม่เกินห้าสิบบาท
และกิโลเมตรต่อ ๆ ไป กิโลเมตรละไม่เกินสิบสองบาท ในกรณีที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ หรือเดินรถต่อไปได้ตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละไม่เกินสามบาท
(ข) ค่าบริการอื่น ให้กำหนดดังต่อไปนี้
๑)
กรณีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารหรือระบบสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์กำหนดได้ไม่เกินห้าสิบบาท
๒) กรณีการจ้างจากท่าอากาศยานหรือสถานที่ที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด โดยรถยนต์รับจ้างนั้นจอดรถรอคนโดยสารอยู่ในสถานที่ดังกล่าว
ณ จุดที่ได้จัดไว้เป็นการเฉพาะกำหนดได้ไม่เกินหนึ่งร้อยบาท
๓)
กรณีการจ้างโดยมีบริการพิเศษตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด กำหนดได้ไม่เกินสองร้อยบาท
(๒) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
(ก) ค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ให้กำหนดโดยถือเกณฑ์ระยะทางสองกิโลเมตรแรก ไม่เกินหนึ่งร้อยบาท
และกิโลเมตรต่อ ๆ ไป กิโลเมตรละไม่เกินยี่สิบบาท ในกรณีที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ หรือเดินรถต่อไปได้ตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละไม่เกินห้าบาท
(ข) ค่าบริการอื่น ให้กำหนดดังต่อไปนี้
๑)
กรณีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารหรือระบบสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์กำหนดได้ไม่เกินห้าสิบบาท
๒) กรณีการจ้างจากท่าอากาศยานหรือสถานที่ที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด โดยรถยนต์รับจ้างนั้นจอดรถรอคนโดยสารอยู่ในสถานที่ดังกล่าว
ณ จุดที่ได้จัดไว้เป็นการเฉพาะกำหนดได้ไม่เกินหนึ่งร้อยห้าสิบบาท
๓) กรณีการจ้างในเวลากลางคืนตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด
กำหนดได้ไม่เกินหนึ่งร้อยบาท
๔)
กรณีการจ้างโดยมีบริการพิเศษตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด กำหนดได้ไม่เกินสองร้อยบาท
การกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าบริการอื่นตามวรรคหนึ่ง
อาจกำหนดให้แตกต่างกันตามเขตท้องที่ที่รถนั้นจดทะเบียน ท้องที่ที่ให้บริการ
ช่วงเวลาที่ให้บริการ ลักษณะรถ หรือลักษณะการให้บริการก็ได้

ข้อ ๑๓ การเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้เรียกเก็บตามจำนวนเงินรวมที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสาร
ส่วนในกรณีที่มีการเรียกเก็บค่าบริการอื่น
ให้เรียกเก็บเพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสาร
อธิบดีอาจประกาศกำหนดท้องที่ที่ให้บริการหรือช่วงเวลาที่ให้บริการที่รถยนต์รับจ้างสามารถใช้วิธีตกลงราคาหรือวิธีการอื่นนอกจากการใช้มาตรค่าโดยสารเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารก็ได้

ข้อ ๑๔ ให้เจ้าของรถยนต์รับจ้างติดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าบริการอื่นตามที่กำหนดในข้อ ๑๒ ไว้ในรถ ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้อย่างชัดเจน ทั้งนี้ ตามลักษณะ ขนาด และตำแหน่งที่อธิบดีประกาศกำหนด

ข้อ ๑๕ รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้ก่อนวันที่ ๒๖
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ให้มีอายุการใช้งาน ดังต่อไปนี้
(๑) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร
(ก) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
ให้มีอายุการใช้งานสิบสองปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก
(ข) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนระหว่างวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
ถึงวันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ให้มีอายุการใช้งานต่อไปได้จนถึงวันที่ ๒๕ ธันวาคม
พ.ศ. ๒๕๖๐
(๒) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
(ก) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
ให้มีอายุการใช้งานสิบสองปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก
(ข) รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนระหว่างวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
ถึงวันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ให้มีอายุการใช้งานต่อไปได้จนถึงวันที่ ๒๕ ธันวาคม
พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๑๖ รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
และมีขนาดตามที่กำหนดในกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๐ หรือกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๘ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามข้อ ๔ (๓) แห่งกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๑๗ รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามข้อ ๗ (๓) แห่งกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๑๘ บรรดาประกาศ
ระเบียบ
หรือคำสั่งใดที่ออกตามกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๐ และกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๘
ให้คงใช้บังคับต่อไปเพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับกฎกระทรวงนี้จนกว่าจะมีประกาศ
ระเบียบ หรือคำสั่งตามกฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
พิชิต อัคราทิตย์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงลักษณะ ขนาด กำลังของเครื่องยนต์ เครื่องอุปกรณ์
และเครื่องหมายสำหรับรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน เพื่อยกระดับมาตรฐานการให้บริการแก่ประชาชนและมาตรฐานความปลอดภัยในการโดยสารรถยนต์สาธารณะให้ทันสมัยและสอดคล้องกับสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป
โดยมีการนำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้กับรถยนต์รับจ้างเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการให้บริการ
การควบคุมดูแลมาตรฐานการให้บริการและความปลอดภัยของคนโดยสาร นอกจากนี้
เพื่อให้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร และในจังหวัดอื่นมีมาตรฐานเดียวกัน
สมควรรวมกฎเกณฑ์ที่ใช้กับรถยนต์รับจ้างดังกล่าวไว้ในกฎกระทรวงฉบับเดียวกัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๕ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๐ เมษายน ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๘๑ ก/หน้า ๙/๑๑ สิงหาคม ๒๕๖๐