พระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ 14) พ.ศ. 2503
ตราพระบรมราชโองการ
ตราพระบรมราชโองการ
พระราชบัญญัติ
รถยนตร์ (ฉบับที่ 14)
พ.ศ.
2503
----------

ในพระปรมาภิไธย

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

สังวาลย์

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

ให้ไว้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2503

เป็นปีที่ 15 ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์

พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา จึงมีพระบรม
ราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า `พระราชบัญญัติรถยนตร์
(ฉบับที่ 14) พ.ศ. 2503'

มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา 3 ให้ยกเลิกความใน (3)
(ค) ของมาตรา 4
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช 2473
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ แก้ไขเพิ่มเติม
พุทธศักราช 2478และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 `(ค) รถยนตร์รับจ้างพิเศษ
คือ
รถยนตร์สาธารณะที่จดทะเบียนและรับใบอนุญาตให้บรรทุก
คนโดยสารได้เกินเจ็ดคน'

มาตรา 4
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา 7 ทวิ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
 `มาตรา 7 ทวิ รถยนตร์รับจ้างพิเศษ
เมื่ออยู่ในเขตจังหวัดพระนครหรือจังหวัดธนบุรีและไม่มี
ผู้จ้าง
ต้องประจำอยู่ในโรงหรือจอดในที่ที่เจ้าพนักงานกำหนดไว้โดยเฉพาะสำหรับรถชนิดนี้'

มาตรา 5
ให้ยกเลิกความในมาตรา 17
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช 2473
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่
7) พุทธศักราช
2479และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 `มาตรา 17 ใบอนุญาตขับรถยนตร์มี 6 ชนิด คือ

(1)
ใบอนุญาตขับรถยนตร์ส่วนบุคคล

(2)
ใบอนุญาตขับรถยนตร์สามล้อส่วนบุคคล

(3)
ใบอนุญาตขับรถยนตร์สาธารณะ

(4) ใบอนุญาตขับรถยนตร์สามล้อสาธารณะ

(5)
ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนตร์

(6) ใบอนุญาตขับรถบดถนน

ใบอนุญาตขับรถยนตร์แต่ละชนิดใช้สับเปลี่ยนกันไม่ได้เว้นแต่ใบอนุญาตชนิด (3)
ใช้เป็นใบอนุญาต
ชนิด (1) ได้และใบอนุญาตชนิด (4) ใช้เป็นใบอนุญาตชนิด (2) ได้

ใบอนุญาตขับรถยนตร์ทุกชนิด
ให้ใช้ได้ตลอดเวลาสิบสองเดือนนับแต่วันออกใบอนุญาต เว้นแต่ใบ
อนุญาตชนิด (1) (2) และ (5) ที่เสียค่าธรรมเนียมในอัตราตลอดชีพให้ใช้ได้ตลอดชีพของผู้รับใน
อนุญาต'

มาตรา 6
ให้ยกเลิกความในวรรคสอง (1)
ของมาตรา 18 แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช 2473
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ 9) พุทธศักราช 2481และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 `(1) มีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปีบริบูรณ์'

มาตรา 7
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (14)
ทวิ (14) ตรี (14) จัตวา และ (14) เบญจ
ของมาตรา 38
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช 2473
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ
รถยนตร์ (ฉบับที่ 7)
พุทธศักราช 2479

`(14) ทวิ
กำหนดขนาดหรือกำลังของเครื่องยนตร์และเงื่อนไขในการรับจดทะเบียนหรือแก้
ทะเบียนรถยนตร์

(14) ตรี
กำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารหรือของ

(14) จัตวา
ห้ามมิให้ใช้รถยนตร์บางชนิดในเขตหนึ่งเขตใด

(14) เบญจ
ให้งดจดทะเบียนรถยนตร์บางชนิดในบางจังหวัด '

มาตรา 8 ความในวรรคสอง
(1) ของมาตรา 18
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
2473
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ไม่กระทบกระทั่งสิทธิของผู้ซึ่งมีใบอนุญาตขับรถยนตร์สาธารณะ
อยู่แล้วในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

มาตรา 9
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

จอมพล ส. ธนะรัชต์
 นายกรัฐมนตรี
----------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากจำนวนยานพาหนะภายใน
ประเทศได้มีปริมาณมากยิ่งขึ้น สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนตร์ที่ใช้อยู่ เกี่ยวกับใบอนุญาต
และอายุของผู้ขับรถยนตร์สาธารณะ การกำหนดกำลังแรงม้า
เงื่อนไขที่จดทะเบียนหรือแก้ทะเบียน
การกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกของหรือคนโดยสาร
การห้ามมิให้ใช้รถยนตร์บางชนิดในเขตหนึ่งเขตใด
และการให้งดจดทะเบียนรถยนตร์บางชนิดในบางจังหวัด เพื่อความเหมาะสมและปลอดภัยต่อสวัสดิภาพ
ของประชาชน