กฎ ก.ร. ว่าด้วยการเลื่อนเงินเดือน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2556
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ว่าด้วยการเลื่อนเงินเดือน
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๖[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ (๓) และมาตรา ๕๗
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๖๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ก.ร. จึงออกกฎ ก.ร. ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น
(ซ) และ (ฌ) ของข้อ ๘ (๑๐) แห่ง กฎ ก.ร. ว่าด้วยการเลื่อนเงินเดือน พ.ศ. ๒๕๕๕
(ซ) ลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร
เฉพาะวันลาที่มีสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างลาตามกฎหมายว่าด้วยการจ่ายเงินเดือน
(ฌ) ลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพ

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ แห่ง กฎ ก.ร.
ว่าด้วยการเลื่อนเงินเดือน พ.ศ. ๒๕๕๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๑
ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดได้รับอนุญาตให้ลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศหรือถูกสั่งให้ไปทำการใดซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ
หรือได้รับอนุญาตให้ลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพเนื่องจากได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการในหน้าที่หรือถูกประทุษร้ายเพราะเหตุกระทำการตามหน้าที่จนทำให้ตกเป็นผู้ทุพพลภาพหรือพิการ
เมื่อข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้นั้นกลับมาปฏิบัติราชการ
ให้ผู้บังคับบัญชาผู้มีอำนาจสั่งเลื่อนเงินเดือนพิจารณาสั่งให้มีการคำนวณเพื่อหาอัตราเงินเดือนที่ข้าราชการผู้นั้นจะได้รับเมื่อกลับมาปฏิบัติราชการ
ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่ ก.ร. กำหนด


ให้ไว้
ณ วันที่ ๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๖
สมศักดิ์
เกียรติสุรนนท์
ประธานรัฐสภา
ประธาน
ก.ร.
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้ กฎ ก.ร. ฉบับนี้ คือ โดยที่กฎ ก.ร.
ว่าด้วยการเลื่อนเงินเดือน พ.ศ. ๒๕๕๕ ข้อ ๘ (๑๐)
ได้กำหนดเวลาปฏิบัติราชการซึ่งจะได้รับการพิจารณาเลื่อนเงินเดือนโดยมีวันลาไม่เกินยี่สิบสามวันในแต่ละรอบการประเมินผลการปฏิบัติราชการ
และกำหนดมิให้นับการลาประเภทต่าง ๆ
รวมเป็นวันลาที่ไม่ได้รับการพิจารณาเลื่อนเงินเดือนไว้
แต่ยังไม่ครอบคลุมถึงการลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตรและการลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพซึ่งกำหนดขึ้นใหม่ตามระเบียบ
ก.ร. ว่าด้วยการลาของข้าราชการรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๕ สมควรกำหนดให้การลาทั้ง ๒
ประเภทดังกล่าว มิให้นับเป็นวันลาที่จะไม่ได้รับการพิจารณาเลื่อนเงินเดือน และข้อ
๑๑
เพิ่มกรณีข้าราชการรัฐสภาสามัญลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพเฉพาะเหตุจากการปฏิบัติราชการในหน้าที่หรือถูกประทุษร้ายเพราะเหตุกระทำการตามหน้าที่
หากการลานั้นครอบคลุมทั้งรอบการประเมินและส่งผลให้ไม่สามารถประเมินผลการปฏิบัติราชการได้
สมควรกำหนดให้ผู้บังคับบัญชาผู้มีอำนาจสั่งเลื่อนเงินเดือนพิจารณาสั่งให้มีการคำนวณเพื่อหาอัตราเงินเดือนที่ผู้นั้นจะได้รับเมื่อกลับมาปฏิบัติราชการ
จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.ร. ฉบับนี้



















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๗ มิถุนายน
๒๕๕๖

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๙ มิถุนายน
๒๕๕๖


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๕๑ ก/หน้า ๔/๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๖