พระราชกฤษฎีกากำหนดตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาชีพเฉพาะและประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ พ.ศ. 2535 (ฉบับ Update ณ วันที่ 19/03/2540)

พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาชีพเฉพาะ
และประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕[๑]
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙
กันยายน พ.ศ.๒๕๓๕
เป็นปีที่ ๔๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาชีพเฉพาะ
และประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา
๓๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.๒๕๓๕ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดตำแหน่ง ข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาชีพเฉพาะและประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นต้นไป

มาตรา ๓[๒] ตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะ ได้แก่
ตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๗ ขึ้นไป ดังต่อไปนี้
(ก)
ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพซึ่งต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้
และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัด
โดยมีองค์กรตามกฎหมายทำหน้าที่ตรวจสอบ กลั่นกรอง และรับรองการประกอบวิชาชีพ
รวมทั้งลงโทษผู้กระทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพดังกล่าว ซึ่งได้แก่
ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะ ดังต่อไปนี้
(๑) วิชาชีพเฉพาะกายภาพบำบัด
(๒) วิชาชีพเฉพาะการทันตแพทย์
(๓) วิชาชีพเฉพาะการพยาบาล
(๔) วิชาชีพเฉพาะการแพทย์
(๕) วิชาชีพเฉพาะการสัตวแพทย์
(๖) วิชาชีพเฉพาะเภสัชกรรม
(๗) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเครื่องกล
(๘) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้า
(๙) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสาร
(๑๐) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมโยธา
(๑๑) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเหมืองแร่
(๑๒) วิชาชีพเฉพาะสถาปัตยกรรม
(๑๓) วิชาชีพเฉพาะอื่นที่ ก.พ. กำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี
(ข)
ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพซึ่งต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้
และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัด
อีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ
ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะ ดังต่อไปนี้
(๑) วิชาชีพเฉพาะรังสีการแพทย์
(๒) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมชลประทาน
(๓) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมนิวเคลียร์
(๔) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมปิโตรเลียม
(๕) วิชาชีพเฉพาะอื่นที่ ก.พ. กำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี
(ค)
ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพซึ่งต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้
และเป็นงานทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีซึ่งมีลักษณะในเชิงวิจัยและพัฒนา
อีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ
ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะ ดังต่อไปนี้
(๑) วิชาชีพเฉพาะวิทยาการคอมพิวเตอร์
(๒) วิชาชีพเฉพาะอื่นที่ ก.พ. กำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี

มาตรา ๔
ตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๙ ขึ้นไป ซึ่งต้องปฏิบัติงานที่เป็นงานหลักของหน่วยงาน
โดยอาศัยพื้นฐานของความรู้ ประสบการณ์ การฝึกฝน ทฤษฎีหรือหลักวิชาอันเกี่ยวข้องกับงาน
และเป็นงานเชิงพัฒนาระบบหรือมาตรฐานของงาน งานอนุรักษ์ ตามภารกิจ
หรืองานที่ต้องปฏิบัติโดยผู้มีความรู้ ความสามารถ หรือประสบการณ์เป็นอย่างสูงเฉพาะด้าน
อันเป็นที่ยอมรับในวงการวิชาการหรือวงการด้านนั้น ๆ ซึ่งได้แก่
ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องใช้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ดังต่อไปนี้
(๑) ด้านการข่าว
(๒) ด้านการผังเมือง
(๓) ด้านการฝึกอบรม
(๔) ด้านการสืบสวนสอบสวน
(๕) ด้านกีฏวิทยา
(๖) ด้านช่างศิลปกรรม
(๗) ด้านตรวจสอบบัญชี
(๘) ด้านนิติการ
(๙) ด้านโบราณคดี
(๑๐) ด้านประเมินอากร
(๑๑) ด้านวิเคราะห์งบประมาณ
(๑๒) ด้านวิเคราะห์งานทะเบียนการค้า
(๑๓) ด้านวิเคราะห์งานบุคคล
(๑๔) ด้านวิเคราะห์นโยบายและแผน
(๑๕) ด้านวิจัยสังคมศาสตร์
(๑๖) ด้านวิชาการกษาปณ์
(๑๗) ด้านวิชาการเกษตร
(๑๘) ด้านวิชาการขนส่ง
(๑๙) ด้านวิชาการคลัง
(๒๐) ด้านวิชาการควบคุมโรค
(๒๑) ด้านวิชาการตรวจเงินแผ่นดิน
(๒๒) ด้านวิชาการตรวจสอบบัญชี
(๒๓) ด้านวิชาการตรวจสอบภาษี
(๒๔) ด้านวิชาการทัณฑวิทยา
(๒๕) ด้านวิชาการธรณีวิทยา
(๒๖) ด้านวิชาการบัญชี
(๒๗) ด้านวิชาการประกันภัย
(๒๘) ด้านวิชาการประชาสัมพันธ์
(๒๙) ด้านวิชาการประมง
(๓๐) ด้านวิชาการประมงทะเล
(๓๑) ด้านวิชาการป่าไม้
(๓๒) ด้านวิชาการผลิตภัณฑ์อาหาร
(๓๓) ด้านวิชาการพัฒนาชุมชน
(๓๔) ด้านวิชาการพาณิชย์
(๓๕) ด้านวิชาการภาษี
(๓๖) ด้านวิชาการมาตรฐาน
(๓๗) ด้านวิชาการมาตรฐานสินค้า
(๓๘) ด้านวิชาการแรงงาน
(๓๙) ด้านวิชาการโรคพืช
(๔๐) ด้านวิชาการละครและดนตรี
(๔๑) ด้านวิชาการวิทยาศาสตร์การแพทย์
(๔๒) ด้านวิชาการศึกษา
(๔๓) ด้านวิชาการเศรษฐกิจ
(๔๔) ด้านวิชาการสหกรณ์
(๔๕) ด้านวิชาการสอบ
(๔๖) ด้านวิชาการสถิติ
(๔๗) ด้านวิชาการสัตวบาล
(๔๘) ด้านวิชาการสาธารณสุข
(๔๙) ด้านวิชาการสิ่งแวดล้อม
(๕๐) ด้านวิชาการสุขศึกษา
(๕๑) ด้านวิชาการสุขาภิบาล
(๕๒) ด้านวิชาการอาหารและยา
(๕๓) ด้านวิทยาศาสตร์
(๕๔) ด้านวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์
(๕๕) ด้านวิเทศสหการ
(๕๖) ด้านวิศวกรรม
(๕๗) ด้านส่งเสริมและการสอนการพลศึกษา
(๕๘) ด้านสังคมสงเคราะห์
(๕๙) ด้านสัตววิทยา
(๖๐) ด้านสถิติเศรษฐสังคม
(๖๑) ด้านสำรวจดิน
(๖๒) ด้านอักษรศาสตร์
(๖๓) ด้านอุตุนิยมวิทยา
(๖๔) ด้านอื่นที่ ก.พ.
กำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี

มาตรา ๕
ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
อานันท์ ปันยารชุน
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๓๙ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติให้ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญมี ๓ ประเภท ได้แก่
ตำแหน่งประเภททั่วไป ตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะหรือเชี่ยวชาญเฉพาะและตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงหรือบริหารระดับกลางตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกาและโดยที่มาตรา
๔๕ แห่งพระราชกฤษฎีกาดังกล่าว
บัญญัติให้ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ดำรงตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะหรือเชี่ยวชาญเฉพาะตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา
ซึ่งออกตามมาตรา ๓๙ ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะ
หรือเชี่ยวชาญเฉพาะตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งข้าราชการพลเรือนท้ายพระราชบัญญัติดัง
กล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาชีพเฉพาะและประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๐[๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๒
วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง พ.ศ. ๒๕๓๘ และมาตรา ๕
แห่งพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ
พ.ศ. ๒๕๓๘ บัญญัติให้ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนตั้งแต่ระดับ ๗ ขึ้นไปรับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะได้
สมควรแก้ไขมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาชีพเฉพาะและประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕ ให้สอดคล้องกัน
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๐๐/หน้า ๗/๒๓ กันยายน ๒๕๓๕
[๒] มาตรา ๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาชีพเฉพาะและประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๐
[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๖ ก/หน้า ๑๐/๑๙ มีนาคม ๒๕๔๐