กฎกระทรวง ฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2490) ว่าด้วยชื่อเครื่องมือในพิกัด ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉะบับที่ ๑ (พ.ศ. ๒๔๙๐)
ว่าด้วยชื่อเครื่องมือในพิกัด
ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ (๑๓) และมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

เครื่องมือทำการประมงต่อไปนี้เป็นเครื่องมือในพิกัด
(๑) ยอขันช่อ
(๒) ช้อนขันช่อ
(๓) ช้อนสนั่น
(๔) ช้อนหางเหยี่ยว
(๕) ถุงโพงพางซึ่งใช้ประกอบกับโพงพาง
รั้วไซมานหรือกั้นซู่รั้วไซมาน
(๖) ถุงบาม
(๗) เรือผีหลอกหรือเรือกัตรา
(๘) แหยาวตั้งแต่ ๔ เมตรขึ้นไป (ยังไม่ทบเพลา)
(๙) ช้อนต่าง ๆ ปากกว้างตั้งแต่ ๓.๕ เมตรขึ้นไป
(๑๐) เบ็ดราวยาวตั้งแต่ ๔๐ เมตรขึ้นไป
(๑๑) ข่าย
(๑๒) อวนต่าง ๆ
(๑๓) เฝือก
(๑๔) เครื่องกั้น


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐
จรูญ สืบแสง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ











จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๘































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๘/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐