กฎกระทรวง ฉบับที่ 257 (พ.ศ. 2539) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.2518
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๕๗ (พ.ศ.
๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘๒ (พ.ศ.
๒๕๓๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งได้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับมาครั้งหนึ่งแล้วโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๑๔ (พ.ศ.
๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ต่อไปเป็นครั้งที่สองมีกำหนดหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙
เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙
สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ตำบลธาตุนาเวง ตำบลฮางโฮง*[๑]
ตำบลธาตุเชิงชุม ตำบลพังขว้าง ตำบลดงมะไฟ ตำบลงิ้วด่อน และตำบลห้วยยาง
อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร ซึ่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘๒ (พ.ศ. ๒๕๓๓)
ออกตามความใน พระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.๒๕๑๘
กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไป
และได้เคยมีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้วตามกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๑๔ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.๒๕๑๘
แต่เป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับ
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘๒ (พ.ศ. ๒๕๓๓) เป็นครั้งที่สอง
และเนื่องจากมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า
การขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้















ฐาปนี / แก้ไข
๑๓ สิงหาคม ๒๕๔๕
B+A(C)

สุกัญญา/แก้ไข
๓ กันยายน ๒๕๕๑

วิภา/ปรับปรุง
๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๘



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๑๓ ก/หน้า ๒๑/๒๖ เมษายน ๒๕๓๙