ข้อบังคับออกตามความในพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พุทธศักราช 2457 (ฉบับที่ 6)
ข้อบังคับ
ข้อบังคับ
ออกตามความในพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก
พุทธศักราช ๒๔๕๗ (ฉบับที่ ๖)[๑]
 

ในยามที่ประเทศไทยอยู่ในภาวะคับขันในเวลาสงครามและประกาศใช้กฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักร
ทั้งมีประกาศผู้บัญชาการทหารสูงสุด ลงวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๔๘๖
กำหนดดินแดนทั่วราชอาณาจักรเป็นเขตซึ่งกองทัพได้กระทำสงครามทั้งสิ้น การระงับปราบปรามผู้กระทำผิดอันเป็นภัยต่อความสงบสุขของบ้านเมือง
และการรักษาความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยของประเทศ จึงเป็นความจำเป็นอย่างยิ่งที่จักต้องปฏิบัติให้เหมาะสมแก่สถานการณ์เช่นนี้

ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๗
แห่งพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดออกข้อบังคับไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ การระงับปราบปรามหรือรักษาความสงบเรียบร้อยตามความในกฎอัยการศึกนั้น
นอกจากการดำเนินการเพื่อพิจารณาพิพากษาผู้เป็นปรปักษ์ต่อความสงบเรียบร้อยยังศาลตามบทกฎหมายในกรณีความผิดนั้น
ๆ แล้ว เมื่อกองบัญชาการทหารสูงสุดเห็นเป็นการสมควรที่จะระงับปราบปรามบุคคลผู้เป็นปรปักษ์ต่อความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยของประเทศในกรณีใด
โดยการควบคุมตัวผู้นั้นไว้เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยและเพื่ออบรมทางจิตใจให้เป็นคนดี
ก็ให้มีอำนาจออกประกาศกำหนดกรณีนั้น ๆ ได้

ข้อ ๒ เมื่อได้มีประกาศตามความในข้อก่อน ให้เจ้าหน้าที่ตำรวจมีอำนาจจับกุมและควบคุมบุคคลผู้มีเหตุสงสัยว่าจะเป็นผู้ก่อความไม่สงบแล้วดำเนินการสอบสวนตามคำสั่งของอธิบดีกรมตำรวจต่อไป

ข้อ ๓ ให้อธิบดีกรมตำรวจมีอำนาจวินิจฉัยตามการสอบสวนว่าจะสมควรควบคุมตัวบุคคลนั้น
ๆ เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยและเพื่ออบรมทางจิตใจให้เป็นคนดีได้ตามที่เห็นสมควร และจะกำหนดระยะเวลาการควบคุมหรือไม่กำหนดก็ได้
แต่การควบคุมเช่นนี้มิให้เกินกว่าเวลาที่ประเทศไทยทำสงคราม เมื่ออธิบดีกรมตำรวจวินิจฉัยเห็นควรควบคุม
ก็ให้ส่งตัวบุคคลนั้นให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารดำเนินการควบคุมและอบรมต่อไป

ทั้งนี้ ให้ใช้บังคับแก่กรณีที่เกิดขึ้นภายหลังวันประกาศนี้เป็นต้นไป


ข้อบังคับให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มีนาคม ๒๔๘๖
จอมพล ป. พิบูลสงคราม
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด




































สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๙
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๒๑/หน้า ๖๗๗/๖ เมษายน ๒๔๘๖