กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2550

กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๕๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๗ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ง) ใน (๑) ของข้อ ๒
แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๕
(ง) ใบอนุญาตที่มีอายุเกินหนึ่งปี ให้เก็บค่าธรรมเนียม
สำหรับระยะเวลาที่เกินหนึ่งปีเพิ่มขึ้นตามอัตราใน
(ก) (ข) หรือ (ค)

ข้อ ๒
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ง) ใน (๒) ของข้อ ๒
แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๕
(ง) การต่ออายุใบอนุญาตเกินหนึ่งปี ให้เก็บค่าธรรมเนียม
สำหรับระยะเวลาที่เกินหนึ่งปีเพิ่มขึ้นตามอัตราใน
(ก) (ข) หรือ (ค)


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
อภัย จันทนจุลกะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากการกำหนดค่าธรรมเนียมการทำงานของคนต่างด้าวในสาขาอาชีพรับจ้างทำงานโดยใช้กำลังกายเป็นหลักหรือรับจ้างทำงานในบ้านตามกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียม
การทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๕
ยังไม่ครอบคลุมกรณีใบอนุญาตและการต่ออายุใบอนุญาตที่มีอายุเกินหนึ่งปี
และโดยที่มาตรา ๔๗ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑
บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

























ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๙ มกราคม ๒๕๕๑

ภัทรวีร์/ปรับปรุง
๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๐
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๙๙ ก/หน้า ๓๐/๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๐