ระเบียบกระทรวงคมนาคมและกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับคำสั่งกักเรือและคำสั่งปล่อยเรือตามพระราชบัญญัติการกักเรือ พ.ศ. 2534 พ.ศ. 2535   รก.(2538/37ง./15ส.)
ระเบียบกระทรวงคมนาคมและกระทรวงยุติธรรม
ระเบียบกระทรวงคมนาคมและกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วย
วิธีปฏิบัติเกี่ยวกับคำสั่งกักเรือและคำสั่งปล่อยเรือ
ตามพระราชบัญญัติการกักเรือ
พ.ศ. ๒๕๓๔
พ.ศ. ๒๕๓๕[๑]
 

เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดี
เจ้าหน้าที่ซึ่งเกี่ยวข้องกับการปล่อยเรือออกจากท่า และพนักงานเจ้าหน้าที่
ตามพระราชบัญญัติการกักเรือ พ.ศ. ๒๕๓๔
เป็นไปตามเจตนารมณ์แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑
วรรคหนึ่ง มาตรา ๒๖ (๓) และมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการกักเรือ พ.ศ. ๒๕๓๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมจึงวางระเบียบปฏิบัติขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงคมนาคมและกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วย
วิธีปฏิบัติเกี่ยวกับคำสั่งกักเรือและคำสั่งปล่อยเรือ ตามพระราชบัญญัติการกักเรือ
พ.ศ. ๒๕๓๔ พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๒
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ เป็นต้นไป

ข้อ ๓
บรรดาระเบียบ ข้อบังคับ
คำสั่งหรือหนังสืออื่นใดที่ขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้ให้ใช้ระเบียบนี้แทนในข้อที่ขัดหรือแย้งกันนั้น

หมวด ๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๔
การใดที่เป็นหน้าที่ที่จะต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการกักเรือ พ.ศ. ๒๕๓๔
ให้เจ้าพนักงานบังคับคดี เจ้าหน้าที่ซึ่งเกี่ยวข้องกับการปล่อยเรือออกจากท่า
และพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติดังกล่าว
มีหน้าที่ต้องปฏิบัติการนั้นนอกเวลาราชการและในวันหยุดราชการด้วย

ข้อ ๕
เจ้าหน้าที่ซึ่งเกี่ยวข้องกับการปล่อยเรือออกจากท่า ตามพระราชบัญญัติการกักเรือ
พ.ศ. ๒๕๓๔ ได้แก่
เจ้าท่าผู้มีอำนาจอนุญาตให้เรือออกจากท่าซึ่งเรือที่ถูกสั่งกักอยู่หรือจะเข้ามาอยู่ในเขตอำนาจ
เมื่อจะต้องแจ้งคำสั่งกักเรือหรือคำสั่งปล่อยเรือ
หรือส่งสำเนาหมายกักเรือหรือสำเนาคำสั่งปล่อยเรือ
ไปยังเจ้าหน้าที่ซึ่งเกี่ยวข้องกับการปล่อยเรือออกจากท่าให้เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งหรือส่งไปยังที่ทำการของเจ้าท่าผู้มีอำนาจอนุญาตให้เรือออกจากท่า
ณ กรมเจ้าท่า หรือสำนักงานเจ้าท่าภูมิภาค แล้วแต่กรณี ทั้งนี้
ตามเขตอำนาจที่แสดงไว้ใน ภาคผนวก ๑ ท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๖
การแจ้งคำสั่งกักเรือหรือคำสั่งปล่อยเรือ
ให้ระบุสาระสำคัญในหมายกักเรือหรือคำสั่งปล่อยเรือ แล้วแต่กรณี
ให้เป็นการเพียงพอต่อการที่เจ้าท่าผู้มีอำนาจอนุญาตให้เรือออกท่าจะสามารถดำเนินการต่อไปได้
ซึ่งอย่างน้อยต้องระบุ
(๑) ชื่อเจ้าหนี้ และลูกหนี้
(๒) หมายเลขคดีของศาลที่สั่งกักเรือ
(๓) ชื่อ สัญชาติ และหมายเลขทะเบียนเรือ
(๔) สภาพแห่งสิทธิเรียกร้อง และ
(๕) ชื่อ ชื่อสกุล
และตำแหน่งของเจ้าพนักงานบังคับคดีผู้แจ้งคำสั่ง

หมวด ๒
วิธีปฏิบัติเกี่ยวกับคำสั่งกักเรือ
 

ข้อ ๗
เมื่อได้รับหมายกักเรือจากศาล
ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งคำสั่งศาลโดยระบุสาระสำคัญตามข้อ ๖ ไปให้เจ้าท่าตามข้อ
๕ ทราบโดยพลัน โดยทางโทรศัพท์ โทรเลข โทรพิมพ์หรือโทรสาร
ในกรณีที่แจ้งโดยทางโทรสาร
ให้ผู้แจ้งลงลายมือชื่อและประทับตราเจ้าพนักงานบังคับคดีในสำเนาหมายกักเรือ
แล้วส่งโทรสารสำเนาหมายที่ลงลายมือชื่อและประทับตราแล้วนั้นไปยังเจ้าท่าตามข้อ ๕
ในกรณีที่ไม่อาจแจ้งโดยวิธีการตามวรรคหนึ่งได้
ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีจัดการแจ้งโดยวิธีอื่นเท่าที่จะสามารถทำได้
เพื่อให้เจ้าท่าตามข้อ ๕ ได้ทราบคำสั่งกักเรือโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ข้อ ๘
นอกจากจะแจ้งคำสั่งศาลตามวิธีการในข้อ ๗ แล้ว ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีส่งสำเนาหมายกักเรือไปยังเจ้าท่าตามข้อ
๕ โดยเร็วที่สุด
การส่งสำเนาหมายกักเรือตามข้อนี้
เจ้าพนักงานบังคับคดีจะมอบหมายให้เจ้าหนี้หรือผู้แทนเจ้าหนี้เป็นผู้จัดการส่งแทนก็ได้

ข้อ ๙
เมื่อได้รับแจ้งคำสั่งกักเรือตามข้อ ๗
หรือเมื่อได้รับสำเนาหมายกักเรือตามข้อ ๘ แม้จะยังไม่ได้รับแจ้งตามข้อ ๗ ก็ตาม
ให้เจ้าท่าตามข้อ ๕ ระงับการอนุญาตให้เรือลำนั้นออกจากท่าไว้ก่อน
และแจ้งการไม่อนุญาตให้เรือออกจากท่าไปยังนายเรือและตัวเรือของเรือลำนั้นโดยไม่ชักช้า
การแจ้งการไม่อนุญาตให้เรือออกจากท่าตามวรรคหนึ่ง
ให้ทำเป็นหนังสือตามแบบในภาคผนวก ๒ ท้ายระเบียบนี้
ส่งให้นายเรือและตัวแทนเรือลงลายมือชื่อรับทราบการกักเรือไว้ในหนังสือ
ถ้าบุคคลดังกล่าวไม่ยอมลงลายมือชื่อรับทราบให้เจ้าท่าจดแจ้งพฤติการณ์เช่นว่านั้นไว้ในหนังสือดังกล่าว

ข้อ ๑๐
เมื่อเจ้าหนี้ประสงค์จะให้เจ้าพนักงานบังคับคดีทำการกักเรือ
ให้ยื่นคำขอและชำระค่าใช้จ่ายรวมทั้งค่าส่งหมายต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีตามที่เจ้าพนักงานบังคับคดีกำหนด
ค่าใช้จ่ายและค่าส่งหมายตามวรรคหนึ่งให้เจ้าพนักงานบังคับคดีคิดตามอัตราที่กำหนดไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งและระเบียบกรมบังคับคดีที่เกี่ยวข้องโดยอนุโลม

ข้อ ๑๑
ในกรณีที่ศาลได้ออกหมายกักเรือแล้ว
แต่เรือได้ออกจากท่าไปก่อนที่เจ้าพนักงานบังคับคดีจะได้แจ้งคำสั่งกักเรือให้เจ้าท่าตามข้อ
๕ ทราบ ถ้าเรือนั้นยังออกไปไม่พ้นราชอาณาจักร ให้ปฏิบัติดังนี้
(๑) ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีปฏิบัติตามข้อ ๗
โดยแจ้งคำสั่งศาลไปยังเจ้าท่าซึ่งเส้นทางที่เรือนั้นเดินผ่านอยู่ในเขตอำนาจ
และส่งสำเนาหมายกักเรือไปยังเจ้าท่าดังกล่าวโดยปฏิบัติตามข้อ ๘
โดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
(๒) ในกรณีเช่นนี้
ถ้าเจ้าหนี้แสดงความประสงค์จะให้ทำการกักเรือให้เจ้าท่าซึ่งได้รับแจ้งตาม (๑)
ดำเนินการตามความจำเป็นและเหมาะสม โดยขอความร่วมมือจากส่วนราชการที่เกี่ยวข้อง
เพื่อทำการหยุดเรือนั้นไว้ก่อนออกไปนอกราชอาณาจักร
และนำเรือดังกล่าวกลับมาอยู่ในเขตอำนาจของศาลที่สั่งกักเรือนั้นทั้งนี้
โดยเจ้าหนี้ต้องเสียค่าใช้จ่ายทั้งปวงที่จำเป็นต้องใช้จ่ายในการดำเนินการดังกล่าว

หมวด ๓
วิธีปฏิบัติเกี่ยวกับคำสั่งปล่อยเรือ
 

ข้อ ๑๒
เมื่อได้รับคำสั่งปล่อยเรือจากศาล
ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งคำสั่งศาลโดยระบุสาระสำคัญตามข้อ ๖ ไปให้เจ้าท่าตามข้อ
๕ ทราบโดยพลัน โดยทางโทรศัพท์ โทรเลข โทรพิมพ์หรือโทรสาร
ในกรณีที่แจ้งโดยทางโทรสาร ให้ปฏิบัติตามข้อ ๗ วรรคสอง
โดยอนุโลม
ในกรณีที่ไม่อาจแจ้งโดยวิธีการตามวรรคหนึ่งได้
ให้ปฏิบัติตาม ข้อ ๗ วรรคสามโดยอนุโลม

ข้อ ๑๓ นอกจากจะแจ้งคำสั่งศาลตามวิธีการในข้อ ๑๒ แล้ว
ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีส่งสำเนาคำสั่งศาลไปยังเจ้าท่าตามข้อ ๕ โดยเร็วที่สุด
การส่งสำเนาคำสั่งศาลตามข้อนี้
เจ้าพนักงานบังคับคดีจะมอบหมายให้ลูกหนี้หรือผู้มีส่วนได้เสียซึ่งร้องขอให้ปล่อยเรือหรือผู้แทนของบุคคลดังกล่าวเป็นผู้จัดการส่งแทนก็ได้

ข้อ ๑๔
เมื่อได้รับแจ้งคำสั่งปล่อยเรือตามข้อ ๑๒
หรือเมื่อได้รับสำเนาคำสั่งศาลตามข้อ ๑๓ แม้จะยังไม่ได้รับแจ้งตามข้อ ๑๒ ก็ตาม
ให้เจ้าท่าตามข้อ ๕ ดำเนินการในเรื่องการอนุญาตให้เรือออกจากท่าโดยไม่ชักช้า

หมวด ๔
เบ็ดเตร็ด
 

ข้อ ๑๕
ให้จัดให้มีสารบบคำสั่งกักเรือและปล่อยเรือไว้ที่กรมเจ้าท่าเพื่อประโยชน์ในการค้นหาอ้างอิงของส่วนราชการและบุคคลอื่นซึ่งมีส่วนได้เสียหรืออาจมีส่วนได้เสียเกี่ยวข้องกับการกักเรือ
การจัดทำสารบบและการลงรายการในสารบบตามวรรคหนึ่งให้อนุโลมตามสารบบความของศาลยุติธรรมเท่าที่อาจทำได้

ข้อ ๑๖
การแก้ไขเพิ่มเติมภาคผนวก ๑ และภาคผนวก ๒ ท้ายระเบียบนี้
ให้ทำเป็นคำสั่งร่วมกันของกระทรวงคมนาคมและกระทรวงยุติธรรม
และให้เป็นอำนาจหน้าที่ร่วมกันของปลัดกระทรวงดังกล่าวในอันที่จะทำคำสั่งเช่นว่านั้น


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕
 นุกูล ประจวบเหมาะ  ประภาศน์ อวยชัย
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม













[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๓๗ ง/หน้า ๑๕/๙ พฤษภาคม ๒๕๓๘