กฎกระทรวง ฉบับที่ 455 (พ.ศ. 2543)  ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. 2518
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๕๕ (พ.ศ.
๒๕๔๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้

ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗๕ (พ.ศ.
๒๕๓๗) ออกตามความในพระราบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งได้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับมาครั้งหนึ่งแล้วโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๐๙ (พ.ศ.
๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ต่อไปเป็นครั้งที่สองมีกำหนดหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๓
ชำนิ ศักดิเศรษฐ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ รักษาราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ตำบลปะเสยะวอ ตำบลบือเระ
ตำบลตะลุบัน ตำบลตะบิ้ง ตำบลมะนังดาลำ ตำบลละหาร อำเภอสายบุรี และตำบลไม้แก่น
อำเภอไม้แก่น (ซึ่งเดิมคือ กิ่งอำเภอไม้แก่น อำเภอสายบุรี) จังหวัดปัตตานี
ซึ่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗๕ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.
๒๕๑๘ กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไป
และได้เคยขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้วโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๐๙ (พ.ศ.๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
แต่เป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับ
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗๕ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ฯ
เป็นครั้งที่สองอีกหนึ่งปี และเนื่องจากมาตรา ๒๖ วรรคหก
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า
การขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



















อัมพิกา/แก้ไข
๑/๕/๒๕๔๕
B

สุกัญญา/แก้ไข
๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๖๐ ก/หน้า ๑๕/๒๒ มิถุนายน ๒๕๔๓