กฎกระทรวง ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2497) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่ง พ.ศ. 2497 ว่าด้วยการขนส่งทางบก
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่ง
พ.ศ. ๒๔๙๗
ว่าด้วยการขนส่งทางบก[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๓๗ (๙) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่ง พ.ศ. ๒๔๙๗
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑
บุคคลซึ่งทำหน้าที่ขับรถยนต์ในการขนส่งประจำทางต้องมีความรู้อย่างหนึ่งอย่างใด
ดังต่อไปนี้คือ
(๑)
สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนการขนส่ง กรมการขนส่ง
หรือสำเร็จการอบรมจากหน่วยฝึกผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง กรมการขนส่ง
หรือสำเร็จการศึกษาจากสถานศึกษาอื่นซึ่งกรมการขนส่งเทียบเท่า หรือ
(๒)
ได้รับใบอนุญาตขับรถยนต์ประเภทสาธารณ
ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์อยู่แล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงฉบับนี้ใช้บังคับ
และใบอนุญาตนั้นยังไม่สิ้นอายุ

ข้อ
๒
บุคคลซึ่งทำหน้าที่นายตรวจหรือผู้เก็บค่าโดยสารในการขนส่งประจำทางด้วยรถยนต์
ต้องมีความรู้โดยสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนการขนส่ง กรมการขนส่ง
หรือสำเร็จการอบรมจากหน่วยฝึกผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง กรมการขนส่ง

ข้อ
๓
ในระหว่างที่ยังไม่มีผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนการขนส่ง กรมการขนส่ง
หรือหน่วยฝึกผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง กรมการขนส่ง เพียงพอกับความต้องการ
บุคคลซึ่งทำหน้าที่ขับรถยนต์ในการขนส่งประจำทาง หรือนายตรวจ
หรือผู้เก็บค่าโดยสารในการขนส่งประจำทางด้วยรถยนต์ ต้องมีความรู้ในหน้าที่นั้น ๆ
แล้วแต่กรณี ถ้านายทะเบียนการขนส่งทางบกเห็นสมควรจะให้มีการทดสอบความรู้นั้นก็ได้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓
ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๙๗
จอมพลอากาศ
ฟื้น ร. ฤทธาคนี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
พลเรือโท
สุนาวินวิวัฒ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

























ดลธี/พิมพ์
๑ พฤษภาคม ๒๕๕๑
รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ
๒ พฤษภาคม ๒๕๕๑

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๘







[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๑/๑ พฤศจิกายน ๒๔๙๗