กฎกระทรวง ฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2509) ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช 2485
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๐๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง
พุทธศักราช ๒๔๘๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔
แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๗
และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๐) ออกตามความ ในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง
พุทธศักราช ๒๔๘๕

ข้อ ๒
ผู้ใดมีความจำเป็นจะต้องเดินเรือยนต์หรือเรือกลไฟในทางน้ำชลประทานประเภท ๑
ให้ยื่นคำขอรับหนังสืออนุญาตตามแบบ ผ.ย.๖ ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงาน ณ
ที่ทำการแผนกโครงการชลประทานหลวงในเขตที่เรือจะเดินหรือต่อเจ้าพนักงานซึ่งได้แต่งตั้งขึ้นเพื่อการออกหนังสืออนุญาต

ข้อ ๓
เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะอนุญาตตามคำขอใน ข้อ ๒ หรือไม่ก็ได้หรือจะอนุญาตโดยมีเงื่อนไข
เพื่อมิให้เกิดการเสียหายแก่ทางน้ำชลประทานก็ได้

ข้อ ๔
หนังสืออนุญาตให้เดินเรือยนต์หรือเรือกลไฟในทางน้ำชลประทานประเภท ๑
ให้ใช้แบบ ผ.ย.๗ ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๕
ห้ามผู้ควบคุมเรือยนต์หรือเรือกลไฟที่ได้รับในอนุญาตให้เดินรับจ้างขนส่งคนโดยสารหรือสินค้าในทางน้ำชลประทานประเภท
๒ จอดรับหรือส่งคนโดยสารหรือสินค้า ณ ที่ใด ๆ
ที่ไม่มีท่าสำหรับขึ้นลงทอดห่างจากตลิ่ง

ข้อ ๖
ห้ามผู้ควบคุมเรือยนต์หรือเรือกลไฟที่มีขนาดกว้างเกินกว่า ๑.๕๐ เมตรเดินเรือในทางน้ำชลประทานประเภท
๒ เร็วกว่าชั่วโมงละ ๘ กิโลเมตร และผู้ควบคุมเรือยนต์หรือเรือกลไฟไม่ว่าจะมีขนาดกว้างเท่าใดต้องระวังมิให้คลื่นซึ่งเกิดจากเรือนั้นก่อให้เกิดอันตรายแก่ทรัพย์สินใด
ๆ
การลากจูงเรือโดยปกติต้องลากจูงเรียงลำ
แต่ถ้าจะลากจูงเรือซ้อนลำกันหรือลากจูงแพเรือที่ถูกลากจูงแต่ละตับหรือแพที่ถูกลากจูงนั้นต้องมีความกว้างไม่เกิน
๔ เมตร และทุกกรณีความยาวของพวงนับจากท้ายเรือที่ลากจูงถึงท้ายสุดของพวกต้องไม่เกินกำหนดตามตารางท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๗
ห้ามใช้ก่อ แจว หรือสิ่งหนึ่งสิ่งใดค้ำยัน หรือดึงบานประตูน้ำ หรือ สิ่งก่อสร้างอันเกี่ยวเนื่องกับประตูน้ำ

ข้อ ๘
ผู้ควบคุมเรือที่ผ่านเข้าออกประตูน้ำจะต้องทำการผ่านทีละลำ ห้ามแซงกัน
เว้นแต่เรือที่มีขนาดกว้างไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร และห้ามลากจูงเรือลำอื่น เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงาน
ผู้ควบคุมเรือยนต์หรือเรือกลไฟในระยะ ๑๐๐ เมตร
ก่อนถึงหรือเลยบานประตูน้ำ ต้องเดินเรือให้ช้าที่สุด
และต้องระวังมิให้คลื่นซึ่งเกินจากเรือนั้นก่อให้เกิดอันตรายแก่ทรัพย์สินใด ๆ

ข้อ ๙
ผู้ควบคุมเรือหรือแพในการผ่านประตูน้ำ จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานในการจอดและการเคลื่อนที่ในเขตประตูน้ำ

ข้อ ๑๐
ในทางน้ำชลประทานประเภท ๑ และประเภท ๒ เครื่องมือและวิธีการจัดสัตว์น้ำดังต่อไปนี้จะใช้มิได้
คือ
๑๐.๑ ปักซั้ง ตั้งสุก ตั้งกะบัง ตั้งจิบ ตั้งลี่
เทียบหญ้ากล่ำใช้เฝือกหรืออวนชนิดต่าง ๆ
๑๐.๒ ใช้ยอยันช่อ
หรือเครื่องมือจับสัตว์น้ำประจำที่ชนิดอื่น ซึ่งยื่นหรือล้ำจากแนวตลิ่งเกินกว่า ๑
ใน ๔ ของความกว้างของทางน้ำส่วนนั้น
๑๐.๓ ใช้เครื่องมือจับสัตว์น้ำเคลื่อนที่ เช่น แห่ สวิง
ช้อน สุ่ม ยอ โดยรวมหมู่ หรือโดยวิธีประดา ตั้งแต่ ๒ เครื่องมือขึ้นไป

ข้อ ๑๑
ให้กำหนดเขตห้ามจับสัตว์น้ำในทางน้ำชลประทานประเภท ๑ประเภท ๒ และประเภท ๔
ไว้ ดังต่อไปนี้
๑๑.๑ ตามทางน้ำวัดจากเขื่อนระบายหรือทำนบแต่ละด้าน ๑,๐๐๐ เมตร
๑๑.๒ ตามทางน้ำวัดจากประตูน้ำ ฝาย ประตูระบาย ท่อเชื่อมหรือปูมแต่ละด้าน
๓๐๐ เมตร
๑๑.๓ ตามทางน้ำวัดจากท่อน้ำแต่ละด้าน ๑๐๐
เมตรให้กรมชลประทานปักป้ายประกาศห้ามจับสัตว์น้ำไว้แต่ละแห่ง และจะกำหนดเขตห้ามจับสัตว์น้ำตามป้ายนั้นน้อยกว่าที่กำหนดไว้ใน
๑๑.๑ ๑๑.๒ หรือ ๑๑.๓ ก็ได้

ข้อ ๑๒
อธิบดีอาจอนุญาตเป็นหนังสือให้ทำการจับสัตว์น้ำเพื่อประโยชน์ในการบำรุงพันธุ์สัตว์น้ำหรือการวิจัยทางวิชาการในเขตห้ามจัดสัตว์น้ำได้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๐๙
พจน์ สารสิน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการประทานทานหลวง (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๐๗ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อกำหนดเงื่อนไขการใช้เรือ แพ
ในทางน้ำชลประทานประเภท ๑ และประเภท ๒ วางระเบียบการขอและการอนุญาตเดินเรือยนต์
หรือเรือกลไฟ ในทางชลประทานประเภท ๑
และกำหนดเครื่องมือและวิธีที่จะใช้ในการจับสัตว์น้ำ ตลอดจนกำหนดเขตหวงห้ามจับสัตว์น้ำในทางน้ำชลประทาน
เพื่อป้องกันความเสียหายแก่การชลประทานจึงเห็นสมควรออกกฎกระทรวงขึ้น เพื่อให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติที่แก้ไขเพิ่มเติม


























[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๓/ตอนที่ ๑๐๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๐๙