พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับการช่วยเหลือบุตร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2548
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับการช่วยเหลือบุตร
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๘
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ ธันวาคม
พ.ศ. ๒๕๔๘
เป็นปีที่ ๖๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมหลักเกณฑ์การจ่ายเงินช่วยเหลือบุตร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓ (๖) แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย
พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับการช่วยเหลือบุตร
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘

มาตรา
๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ ของเดือนถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับการช่วยเหลือบุตร
พ.ศ. ๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔ ข้าราชการและลูกจ้างประจำซึ่งได้รับเงินช่วยเหลือบุตรหรือมีสิทธิได้รับเงินช่วยเหลือบุตรตามพระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับการช่วยเหลือบุตร
พ.ศ. ๒๕๒๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับการช่วยเหลือบุตร
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๒ สำหรับบุตรที่เกิดก่อนวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕ อยู่แล้วในวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับให้มีสิทธิได้รับเงินช่วยเหลือบุตรดังกล่าวครั้งเดียวเต็มจำนวนโดยให้คำนวณในอัตราเดือนละห้าสิบบาทคูณด้วยระยะเวลาที่เหลืออยู่จนถึงวันที่บุตรนั้นมีอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้
คือ โดยที่การจ่ายเงินช่วยเหลือบุตรให้แก่ข้าราชการและลูกจ้างประจำที่ยังคงมีสิทธิได้รับเงินดังกล่าวอยู่ตามพระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับการช่วยเหลือบุตร
พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นรายเดือน ๆ ละห้าสิบบาทต่อบุตรหนึ่งคนจนกว่าบุตรนั้นจะมีอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์
หรือมีอายุไม่ถึงสิบแปดปีบริบูรณ์แต่บรรลุนิติภาวะโดยการสมรสหรือตายลงก่อนอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์
ทำให้ต้องมีการตั้งงบประมาณสำหรับเงินช่วยเหลือบุตรทุกปี และส่วนราชการต้องควบคุมตรวจสอบการจ่ายเงินทุกเดือน
ดังนั้น เพื่อเป็นการลดภาระในการดำเนินการของส่วนราชการ
สมควรแก้ไขหลักเกณฑ์การจ่ายเงินช่วยเหลือบุตรโดยกำหนดให้ข้าราชการและลูกจ้างประจำดังกล่าวได้รับเงินช่วยเหลือบุตรครั้งเดียวเต็มจำนวนแทนการได้รับเป็นรายเดือน
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้












ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ
๙ มกราคม ๒๕๔๙

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๘








[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๗ ก/หน้า ๔๑/๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๘