กฎกระทรวงฉะบับที่ 1 (พ.ศ. 2490) ว่าด้วยชื่อเครื่องมือในพิกัดออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490  (ฉบับ Update ล่าสุด)
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉะบับที่ ๑ (พ.ศ. ๒๔๙๐)
ว่าด้วยชื่อเครื่องมือในพิกัด
ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ (๑๓) และมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

เครื่องมือทำการประมงต่อไปนี้เป็นเครื่องมือในพิกัด
(๑) ยอขันช่อ
(๒) ช้อนขันช่อ
(๓) ช้อนสนั่น
(๔) ช้อนหางเหยี่ยว
(๕) ถุงโพงพางซึ่งใช้ประกอบกับโพงพาง
รั้วไซมานหรือกั้นซู่รั้วไซมาน
(๖) ถุงบาม
(๗) เรือผีหลอกหรือเรือกัตรา
(๘) แหยาวตั้งแต่ ๔ เมตรขึ้นไป (ยังไม่ทบเพลา)
(๙) ช้อนต่าง ๆ ปากกว้างตั้งแต่ ๓.๕ เมตรขึ้นไป
(๑๐) เบ็ดราวยาวตั้งแต่ ๔๐ เมตรขึ้นไป
(๑๑) ข่าย
(๑๒)[๒] อวนลอย
อวนลากปลา อวนลากกุ้ง และอวนอื่น ๆ
(๑๓) เฝือก
(๑๔) เครื่องกั้น


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐
จรูญ สืบแสง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.
๒๔๙๐[๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันมีอวนสำหรับใช้จับสัตว์น้ำเฉพาะประเภทเพื่อให้การจับสัตว์น้ำไม่กระทบต่อระบบนิเวศน์ทางทะเล
ดังนั้น เพื่อให้การอนุรักษ์สัตว์น้ำมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
สมควรกำหนดประเภทอวนที่จะใช้จับสัตว์น้ำบางประเภทให้ชัดเจนตรงตามวัตถุประสงค์ในการใช้ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



















จุฑามาศ/ผู้จัดทำ
๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๘



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๘/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐
[๒]
(๑๒) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๙
(พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๕๑ ก/หน้า ๘/๑๔ ตุลาคม ๒๕๓๙