กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดมุกดาหาร พ.ศ. 2560
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดมุกดาหาร
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ให้ใช้บังคับผังเมืองรวม
ในท้องที่จังหวัดมุกดาหาร ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้
เว้นแต่พื้นที่ที่อยู่ในแนวเขตดังต่อไปนี้
ให้ใช้ประโยชน์ตามวัตถุประสงค์ของที่ดินนั้น ๆ ตามที่มีกฎหมาย กฎ ระเบียบ
ข้อบังคับ หรือประกาศที่เกี่ยวข้องกำหนดไว้
โดยไม่อยู่ในบังคับการใช้ประโยชน์ที่ดินที่กำหนดในกฎกระทรวงนี้
(๑)
เขตพระราชฐาน
(๒)
พื้นที่ที่ได้ใช้หรือสงวนไว้เพื่อประโยชน์ในราชการทหาร
(๓)
เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมาย
(๔)
ท้องที่ที่มีการประกาศใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองหรือผังเมืองรวมชุมชน
(๕)
ที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดิน
เฉพาะที่ดินที่เป็นของรัฐหรือที่รัฐจัดซื้อหรือเวนคืนจากเจ้าของที่ดินเพื่อใช้ประโยชน์ในการปฏิรูปที่ดิน

ข้อ
๒ การวางและจัดทำผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้
มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนา
และการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท
ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค
บริการสาธารณะ และสภาพแวดล้อมในบริเวณแนวเขตตามข้อ ๑
ให้สอดคล้องกับการพัฒนาระบบเศรษฐกิจและสังคมของประเทศตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

ข้อ
๓ ผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้
มีนโยบายและมาตรการเพื่อจัดระบบการใช้ประโยชน์ที่ดิน
โครงข่ายคมนาคมขนส่งและบริการสาธารณะให้มีประสิทธิภาพ
สามารถรองรับและสอดคล้องกับการขยายตัวของชุมชนในอนาคต
รวมทั้งส่งเสริมและพัฒนาเศรษฐกิจ โดยมีสาระสำคัญดังต่อไปนี้
(๑)
ส่งเสริมและพัฒนาให้จังหวัดมุกดาหารเป็นเมืองน่าอยู่
มีการจัดระบบผังเมืองที่ถูกต้องและชัดเจน
และมีระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการที่ได้มาตรฐาน
(๒)
ส่งเสริมการพัฒนาพื้นที่เพื่อรองรับการจัดตั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดมุกดาหาร
(๓)
ส่งเสริมการค้าชายแดนของจังหวัดมุกดาหารให้เป็นแหล่งการค้ากลุ่มอินโดจีน
(๔)
ส่งเสริมและสนับสนุนให้จังหวัดมุกดาหารเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์โดยส่งเสริมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติและแหล่งท่องเที่ยวทางธุรกิจ
(๕)
ส่งเสริมและสนับสนุนให้ประชาชนอนุรักษ์ขนบธรรมเนียมประเพณีและวิถีชีวิตของชนพื้นเมืองที่สำคัญ
และส่งเสริมด้านวัฒนธรรมเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้าน

ข้อ
๔ การใช้ประโยชน์ที่ดินภายในเขตผังเมืองรวม
ให้เป็นไปตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภท และรายการประกอบแผนผังท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ
๕ การใช้ประโยชน์ที่ดินตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวงนี้
ให้เป็นไปดังต่อไปนี้
(๑)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑.๑ ถึงหมายเลข ๑.๘ ที่กำหนดไว้เป็นสีชมพู
ให้เป็นที่ดินประเภทชุมชน
(๒)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๑ ถึงหมายเลข ๒.๑๗ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว
ให้เป็นที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
(๓)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๓.๑ ถึงหมายเลข ๓.๓ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อน
ให้เป็นที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
(๔)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๔.๑ ถึงหมายเลข ๔.๑๓
ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อนมีเส้นทแยงสีขาว ให้เป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ป่าไม้
(๕)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๕.๑ ถึงหมายเลข ๕.๑๑ ที่กำหนดไว้เป็นสีฟ้า
ให้เป็นที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม

ข้อ
๖ ที่ดินประเภทชุมชน ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
พาณิชยกรรมเกษตรกรรม สถาบันการศึกษา สถาบันศาสนา สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
โรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานตามประเภท ชนิด และจำพวกท้ายกฎกระทรวงนี้
(๒)
คลังนํ้ามันและสถานที่เก็บรักษาน้ำมัน ลักษณะที่สาม
ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง เพื่อการจำหน่าย
(๓)
คลังก๊าซปิโตรเลียมเหลว สถานที่บรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทโรงบรรจุ
สถานที่บรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทห้องบรรจุ และสถานที่เก็บรักษาก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทโรงเก็บตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง
(๔)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ นกกระจอกเทศ งู จระเข้
หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า เพื่อการค้า
(๕)
กำจัดมูลฝอย
การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อประกอบกิจการอุตสาหกรรม
ให้มีระยะห่างจากริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำโขง ฝั่งตะวันตก ไม่น้อยกว่า ๑,๐๐๐ เมตร
ที่ดินประเภทนี้ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า และเขตอุทยานแห่งชาติ
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการสงวนและคุ้มครองดูแลรักษาหรือบำรุงป่าไม้ สัตว์ป่า
ต้นน้ำ ลำธาร และทรัพยากรธรรมชาติอื่น ๆ
ตามมติคณะรัฐมนตรีและกฎหมายเกี่ยวกับการป่าไม้ การสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
และการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเท่านั้น

ข้อ
๗ ที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม การอยู่อาศัย
สถาบันศาสนา สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
โรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานตามประเภท ชนิด และจำพวกท้ายกฎกระทรวงนี้
(๒)
คลังน้ำมันและสถานที่เก็บรักษาน้ำมัน ลักษณะที่สาม
ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง เพื่อการจำหน่าย
(๓)
คลังก๊าซปิโตรเลียมเหลว สถานที่บรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทโรงบรรจุ
สถานที่บรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทห้องบรรจุ
และสถานที่เก็บรักษาก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทโรงเก็บตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง
(๔)
จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบอุตสาหกรรม เว้นแต่ที่ดินในบริเวณแนวขนานระยะ ๒,๐๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ และแนวขนานระยะ ๒,๐๐๐
เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒
(๕)
จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบพาณิชยกรรม เว้นแต่ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๕ หมายเลข ๒.๖
หมายเลข ๒.๗ หมายเลข ๒.๘ หมายเลข ๒.๙ หมายเลข ๒.๑๐ หมายเลข ๒.๑๑ หมายเลข ๒.๑๒
หมายเลข ๒.๑๓ และหมายเลข ๒.๑๔ ที่อยู่ในบริเวณแนวขนานระยะ ๒,๐๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ และอยู่ในบริเวณแนวขนานระยะ ๒,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒
(๖)
การอยู่อาศัยประเภทอาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่
(๗)
การอยู่อาศัยประเภทอาคารชุดหรืออาคารอยู่อาศัยรวม
การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อประกอบกิจการอุตสาหกรรม
ให้มีระยะห่างจากริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำโขง ฝั่งตะวันตก ไม่น้อยกว่า ๑,๐๐๐ เมตร
ที่ดินประเภทนี้ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า และเขตอุทยานแห่งชาติ
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการสงวนและคุ้มครองดูแลรักษาหรือบำรุงป่าไม้ สัตว์ป่า
ต้นน้ำ ลำธาร และทรัพยากรธรรมชาติอื่น ๆ ตามมติคณะรัฐมนตรีและกฎหมายเกี่ยวกับการป่าไม้
การสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
และการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเท่านั้น

ข้อ
๘ ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเฉพาะที่ดินซึ่งเป็นของรัฐ
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ
การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ
การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การอยู่อาศัย เกษตรกรรม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
(๒)
การอยู่อาศัยประเภทอาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่
(๓)
การอยู่อาศัยประเภทอาคารชุด หอพัก หรืออาคารอยู่อาศัยรวม

ข้อ
๙ ที่ดินประเภทอนุรักษ์ป่าไม้
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการสงวนและคุ้มครองดูแลรักษาหรือบำรุงป่าไม้ สัตว์ป่า
ต้นน้ำ ลำธาร และทรัพยากรธรรมชาติอื่น ๆ
ตามมติคณะรัฐมนตรีและกฎหมายเกี่ยวกับการป่าไม้ การสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
และการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม การอยู่อาศัย
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
(๒)
การอยู่อาศัยประเภทอาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่
(๓)
การอยู่อาศัยประเภทอาคารชุด หอพัก หรืออาคารอยู่อาศัยรวม

ข้อ
๑๐ ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเฉพาะที่ดินซึ่งเป็นของรัฐให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ การประมง หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การอยู่อาศัย เกษตรกรรม
การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ การประมงการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
(๒)
การอยู่อาศัยประเภทอาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่
(๓)
การอยู่อาศัยประเภทอาคารชุด หอพัก หรืออาคารอยู่อาศัยรวม

ข้อ
๑๑ ที่ดินในเขตโบราณสถาน
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินตามกฎหมายว่าด้วยโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ
และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

ข้อ
๑๒ ให้โรงงานที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการอยู่ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้มีผลใช้บังคับและยังประกอบกิจการอยู่
ขยายพื้นที่โรงงานได้เฉพาะในที่ดินแปลงเดียวกันหรือติดต่อเป็นแปลงเดียวกันกับแปลงที่ดินที่เป็นที่ตั้งของโรงงานเดิม
ซึ่งเจ้าของโรงงานเดิมเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์หรือมีสิทธิครอบครองอยู่ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้มีผลใช้บังคับ
ทั้งนี้ ไม่เกินหนึ่งเท่าของพื้นที่โรงงานที่ใช้ในการผลิตเดิม

ข้อ
๑๓ ให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ในการควบคุมการก่อสร้างอาคารหรือการประกอบกิจการในเขตผังเมืองรวมให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
[เอกสารแนบท้าย]

๑. ประเภท ชนิด
และจำพวกของโรงงานที่ห้ามประกอบกิจการท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดมุกดาหาร
พ.ศ. ๒๕๖๐
๒. แผนที่ท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดมุกดาหาร
พ.ศ. ๒๕๖๐
๓.
แผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดมุกดาหาร
พ.ศ. ๒๕๖๐


(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
รายการประกอบแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวง
ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดมุกดาหาร
พ.ศ. ๒๕๖๐
 

การใช้ประโยชน์ที่ดินให้เป็นไปตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวง
ตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๕ คือ
๑.
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑.๑ ถึงหมายเลข ๑.๘ ที่กำหนดไว้เป็นสีชมพู
ให้เป็นที่ดินประเภทชุมชน มีรายการดังต่อไปนี้
๑.๑  ด้านเหนือ
 จดเขตเทศบาลตำบลดงหลวง
ระหว่างหลักเขตที่ ๑ หลักเขตที่ ๒ กับหลักเขตที่ ๓
 ด้านตะวันออก
 จดเขตเทศบาลตำบลดงหลวง
ระหว่างหลักเขตที่ ๓ หลักเขตที่ ๔ หลักเขตที่ ๕ หลักเขตที่ ๖ กับหลักเขตที่ ๗
 ด้านใต้
 จดเขตเทศบาลตำบลดงหลวง
ระหว่างหลักเขตที่ ๗ หลักเขตที่ ๘ กับหลักเขตที่ ๙
 ด้านตะวันตก
 จดเขตเทศบาลตำบลดงหลวง
ระหว่างหลักเขตที่ ๙ หลักเขตที่ ๑๐ หลักเขตที่ ๑๑ กับหลักเขตที่ ๑
 ทั้งนี้ ยกเว้นบริเวณหมายเลข ๕.๑ หมายเลข ๕.๔
และหมายเลข ๕.๖ ที่กำหนดไว้เป็นสีฟ้า
๑.๒  ด้านเหนือ
 จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านเหนือ
ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครอง ระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดนครพนม
 ด้านตะวันออก
 จดแม่น้ำโขง ฝั่งตะวันตก
 ด้านใต้
 จดห้วยชะโนด
ฝั่งเหนือ
 ด้านตะวันตก
 จดห้วยชะโนด
ฝั่งตะวันออก เส้นขนานระยะ ๒,๑๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐ เส้นตั้งฉากระยะ ๒,๑๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐ บรรจบกับทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๕
ไปทางทิศตะวันตกตามแนวทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐ เป็นระยะ ๓,๐๐๐ เมตร เส้นตั้งฉากระยะ ๔๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐ ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐
บรรจบกับทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๕ ไปทางทิศตะวันตกตามแนวทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐ เป็นระยะ
๓,๐๐๐ เมตร เส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข มห. ๓๐๑๐ และเส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๕
๑.๓  ด้านเหนือ
 จดเส้นขนานระยะ
๑,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนน อบจ. มห. ๒๐๑๕ และเส้นขนานระยะ ๑,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนน อบจ. มห. ๓๐๑๕
 ด้านตะวันออก
 จดแม่น้ำโขง ฝั่งตะวันตก
และทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๕ ฟากตะวันตก
 ด้านใต้
 จดเขตเทศบาลเมืองมุกดาหาร
ระหว่างหลักเขตที่ ๓ กับหลักเขตที่ ๔
เส้นตรงที่ลากจากเขตเทศบาลเมืองมุกดาหาร หลักเขตที่ ๔ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
จนบรรจบกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ ที่จุดซึ่งปลายของเส้นตรงที่ต่อเป็นเส้นตรงเดียวกันกับเส้นขนานระยะ
๒,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓๘
บรรจบกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒
 ด้านตะวันตก
 จดเส้นตรงที่ต่อเป็นเส้นตรงเดียวกันกับเส้นขนานระยะ
๒,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓๘ เส้นขนานระยะ ๒,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓๘ ถนนไม่ปรากฏชื่อ ฟากใต้ เ
ส้นขนานระยะ ๑,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนน อบจ. มห. ๓๐๔๐
และเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางถนน อบจ. มห. ๒๐๑๕ ที่จุดซึ่งปลายของเส้นตรงต่อเป็นเส้นเดียวกันกับเส้นขนานระยะ
๑,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนน อบจ. มห. ๓๐๔๐
มาบรรจบกับศูนย์กลางถนน อบจ. มห. ๒๐๑๕
๑.๔  ด้านเหนือ
 จดเขตเทศบาลตำบลคำชะอี
ระหว่างหลักเขตที่ ๑ หลักเขตที่ ๒ กับหลักเขตที่ ๓
 ด้านตะวันออก
 จดเขตเทศบาลตำบลคำชะอี ระหว่างหลักเขตที่
๓ กับหลักเขตที่ ๔ เส้นขนานระยะ ๘๑๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒
เส้นขนานระยะ ๑,๑๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวง อบจ. มห. ๓๐๒๐ เส้นขนานระยะ ๑,๕๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒
และเส้นตรงที่ต่อจากเส้นขนานระยะ ๑,๕๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๒ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จนบรรจบเส้นขนานระยะ ๑,๑๗๐ เมตร
กับศูนย์กลางถนน อบจ. มห. ๓๐๒๐
 ด้านใต้
 จดเส้นขนานระยะ
๑,๑๗๐ เมตร กับศูนย์กลางถนน อบจ. มห. ๓๐๒๐ และห้วยทราย ฝั่งเหนือ
 ด้านตะวันตก
 จดเส้นขนานระยะ ๗๑๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ และเขตเทศบาลตำบลคำชะอี ระหว่างหลักเขตที่ ๕
กับหลักเขตที่ ๑
๑.๕  ด้านเหนือ
 จดเส้นตั้งฉากระยะ
๔๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๓๗๐ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ เป็นระยะ ๒,๒๐๐ เมตร
 ด้านตะวันออก
 จดเส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ และเส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓๗๐
 ด้านใต้
 จดห้วยบังอี่
ฝั่งเหนือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓๗๐ ฟากตะวันตก เส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร
กับริมฝั่งห้วยบังอี่ ฝั่งใต้ และเส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒
 ด้านตะวันตก
 จดเส้นตั้งฉากระยะ ๔๐๐
เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๓๗๐ ไปทางทิศตะวันตกตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ เป็นระยะ ๔,๖๐๐ เมตร
และเส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒
๑.๖  ด้านเหนือ
 จดเส้นตรงที่ลากจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๐๒๔ ฟากตะวันออก ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๔
บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๔ เป็นระยะ ๔๕๐ เมตร
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จนบรรจบป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่สอง
เส้นขนานระยะ ๑,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๔
 ด้านตะวันออก
 จดเส้นเส้นขนานระยะ ๑,๐๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๔
และเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอเมืองมุกดาหารกับอำเภอดอนตาล
 ด้านใต้
 จดเส้นขนานระยะ
๕๐๐ เมตร กับริมฝั่งห้วยบังอี่ ฝั่งเหนือ
 ด้านตะวันตก
 จดเขตเทศบาลตำบลดงเย็น
หลักเขตที่ ๔ เส้นขนานระยะ ๑,๖๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๔
เส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอเมืองมุกดาหารกับอำเภอนิคมคำสร้อย
และแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่สอง
๑.๗  ด้านเหนือ  จดเขตเทศบาลตำบลนิคมคำ สร้อย
ระหว่างหลักเขตที่ ๑ กับหลักเขตที่ ๒
 ด้านตะวันออก  จดเขตเทศบาลตำบลนิคมคำ สร้อย
ระหว่างหลักเขตที่ ๒ กับหลักเขตที่ ๓ และเส้นขนานระยะ ๑,๑๖๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒
 ด้านใต้
 จดเส้นตั้งฉากระยะ
๑,๑๖๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๓๗๐ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ เป็นระยะ ๕,๙๐๐ เมตร
และเส้นตั้งฉากระยะ ๑,๑๔๐ กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๑๒ ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๓๗๐ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ เป็นระยะ ๕,๙๐๐ เมตร
 ด้านตะวันตก
 จดเส้นขนานระยะ ๑,๑๔๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒
และเขตเทศบาลตำบลนิคมคำสร้อย ระหว่างหลักเขตที่ ๔ กับหลักเขตที่ ๑
๑.๘  ด้านเหนือ
 จดห้วยเชิงชาญ
ฝั่งใต้และฝั่งตะวันตก
 ด้านตะวันออก
 จดเขตเทศบาลตำบลดอนตาล
ระหว่างหลักเขตที่ ๒ กับหลักเขตที่ ๓
 ด้านใต้  จดเส้นตรงที่ลากจากเขตเทศบาลตำบลดอนตาลหลักเขตที่
๓ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓๔
ที่จุดซึ่งห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓๔ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๗๗
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓๔ เป็นระยะ ๓,๘๐๐ เมตร
ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้บรรจบกับเส้นตรงที่ไปทางทิศตะวันตกที่ต่อจากเส้นขนานระยะ ๑,๑๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๗๗
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓๔ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๒๗๗ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และทิศตะวันออกเฉียงใต้ เป็นระยะ ๒,๑๔๐ เมตร
 ด้านตะวันตก
 จดเส้นขนานระยะ ๑,๑๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๗๗ ทางหลวงชนบท มห. ๒๐๕๔ ฟากตะวันออก
และห้วยเชิงชาญ ฝั่งเหนือ
๒.
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๑ ถึงหมายเลข ๒.๑๗ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว
ให้เป็นที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม มีรายการดังต่อไปนี้
๒.๑  ด้านเหนือ
 จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านเหนือ
ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดนครพนม
 ด้านตะวันออก
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงภูพาน
 ด้านใต้
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงภูพาน
 ด้านตะวันตก
 จดแนวเขตอุทยานแห่งชาติ
ป่าดงภูพาน
๒.๒  ด้านเหนือ
 จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านเหนือ
ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดนครพนม
และแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู แปลงที่หนึ่ง
 ด้านตะวันออก
 จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านตะวันออก
ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดนครพนม
 ด้านใต้  จดเส้นขนานระยะ
๕๐๐ เมตร กับริมฝั่งห้วยชะโนด ฝั่งเหนือ
 ด้านตะวันตก
 จดเขตเทศบาลตำบลดงหลวง
ระหว่างหลักเขตที่ ๖ หลักเขตที่ ๕ หลักเขตที่ ๔ กับหลักเขตที่ ๓
๒.๓
ด้านเหนือ จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านเหนือ ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดสกลนคร
 ด้านตะวันออก  จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงภูพาน
 ด้านใต้
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงภูพาน และป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู แปลงที่สาม
 ด้านตะวันตก
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงหมู แปลงที่สาม และป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงภูพาน
๒.๔  ด้านเหนือ
 จดเขตเทศบาลตำบลดงหลวง
ระหว่างหลักเขตที่ ๑๐ หลักเขตที่ ๙ หลักเขตที่ ๘ หลักเขตที่ ๗ หลักเขตที่ ๖
กับหลักเขตที่ ๕ และเส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร กับริมฝั่งห้วยชะโด ฝั่งใต้
 ด้านตะวันออก
 จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านเหนือ ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดนครพนม
และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ ฟากตะวันตก
 ด้านใต้  จดทางหลวงชนบท
มห. ๓๐๐๘ ฟากเหนือ แนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู แนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู
แปลงที่สอง และเส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร กับริมฝั่งห้วยบางทราย ฝั่งเหนือ
 ด้านตะวันตก
 จดเส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร
กับริมฝั่งห้วยบางทรายฝั่งตะวันออก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๘๗ ฟากเหนือ และแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงภูพาน
๒.๕  ด้านเหนือ  จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู
และแนวเขตผังเมืองรวมด้านเหนือ
ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดนครพนม
 ด้านตะวันออก
 จดเส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๕
เส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐ เส้นตั้งฉากระยะ ๔๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐ ฟากเหนือ ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงชนบท มห.
๓๐๑๐ บรรจบกับทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๕ ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐ เป็นระยะ ๓,๐๐๐ เมตร เส้นตั้งฉากระยะ ๒,๑๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐ ฟากใต้
เส้นขนานระยะ ๒,๑๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๐ ฟากใต้ และเส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร กับริมฝั่งห้วยชะโนด ฝั่งตะวันตก
 ด้านใต้
 จดเส้นขนานระยะ
๑,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนน อบจ. มห. ๒๐๑๕
 ด้านตะวันตก
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๑๒ ฟากตะวันออก เส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร
กับริมฝั่งห้วยบางทราย ฝั่งใต้ แนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู แปลงที่สอง
 ทั้งนี้
ยกเว้นบริเวณหมายเลข ๒.๖ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว
๒.๖
ที่ดินตามโฉนดที่ดินเลขที่ ๒๙๑๓๑ โฉนดที่ดินเลขที่ ๕๘๙๔๔ โฉนดที่ดินเลขที่๕๘๙๔๕
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๒๖๑ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๗๔๑๖ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๒๔
โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๔๕ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๒๒ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๓๖
โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๓๙ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๓๓ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๔๐ โฉนดที่ดินเลขที่
๑๗๗๔๑ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๔๒โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๙๓๑๗ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๙๖๐
โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๘๔๕ โฉนดที่ดินเลขที่ ๕๙๑๖๖ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๒๓
โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๑๔๓๘ โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๑๔๓๙ โฉนดที่ดินเลขที่ ๓๔๖๗๔
โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๓๑ โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๘๒๔๘ โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๘๒๔๖
โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๘๒๔๗ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๓๔ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๒๖
โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๓๒ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๓๕ โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๗๘๙๙
โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๗๙๐๑ โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๗๘๙๘ โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๗๘๙๗
โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๗๘๙๖ โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๗๙๐๐ โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๗๘๙๕
โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๘๒๔๙ โฉนดที่ดินเลขที่ ๔๗๙๐๒ โฉนดที่ดินเลขที่ ๕๓๕๔๖
โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๓๘ โฉนดที่ดินเลขที่ ๕๕๒๒๖ โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๒๗
โฉนดที่ดินเลขที่ ๑๗๗๓๗ โฉนดที่ดินเลขที่ ๕๘๙๔๓ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๑๐๖
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๙๓๑๑ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๙๓๑๒ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๗๐
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๗๑ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๗๒ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๗๓
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๗๔ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๗๕ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๗๖
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๗๗ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๗๘ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๘๐
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๘๒ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๖๙ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๗๕๘๙
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๙๓๑๙ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๘๑ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๑๐๑
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๑๐๒ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๑๐๓ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๑๐๔
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๑๐๕ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๙๓๘๔ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๙๘
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๐๙๙ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๙๓๒๖ โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๙๓๑๖
และโฉนดที่ดินเลขที่ ๒๘๙๕๙ และ น.ส. ๓ ก เลขที่ ๒๔ และเลขที่ ๒๕ ตำบลคำป่าหลาย
อำเภอมุกดาหาร
๒.๗  ด้านเหนือ  จดแนวเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า
ป่าดงภูสีฐาน แนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงภูสีฐาน และอ่างเก็บน้ำห้วยมุก
 ด้านตะวันออก
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๙๒
ฟากตะวันตก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ ฟากเหนือ
เส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอคำชะอีกับอำเภอเมืองมุกดาหารและแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าดงบังอี่
แปลงที่หนึ่ง
 ด้านใต้
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงบังอี่ แปลงที่หนึ่ง
 ด้านตะวันตก
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงบังอี่ แปลงที่หนึ่ง อ่างเก็บน้ำห้วยมุกแนวเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า
ป่าดงภูสีฐาน และแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงภูสีฐาน
๒.๘  ด้านเหนือ
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงหมู และเส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร กับริมฝั่งห้วยบางทราย ฝั่งใต้
 ด้านตะวันออก
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒
ฟากตะวันตก
 ด้านใต้
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงบังอี่
แปลงที่หนึ่งและเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอเมืองมุกดาหารกับอำเภอคำชะอี
 ด้านตะวันตก
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๒ ฟากใต้ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๙๒ ฟากตะวันออก
๒.๙  ด้านเหนือ
 จดเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงสีฐาน และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงสีฐาน
 ด้านตะวันออก
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงภูสีฐาน แนวเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ป่าดงภูสีฐาน แนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงบังอี่ แปลงที่หนึ่ง เส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอคำชะอีกับอำเภอหนองสูง
เส้นตั้งฉากระยะ ๔๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๓๗๐ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ เป็นระยะ ๒,๒๐๐ เมตร
เส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ เส้นขนานระยะ ๕๐๐
เมตร กับริมฝั่งห้วยบังอี่ ฝั่งเหนือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ ฟากใต้
เส้นตั้งฉากระยะ ๔๐๐ เมตร กับศูนย์ กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๓๗๐ ไปทางทิศตะวันตกตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ เป็นระยะ ๔,๖๐๐ เมตร เส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ เส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร
กับริมฝั่งห้วยบังอี่ ฝั่งใต้ และป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่ห้า
 ด้านใต้
 จดเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดร้อยเอ็ด
 ด้านตะวันตก
 จดเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดกาฬสินธุ์
๒.๑๐  ด้านเหนือ
 จดเขตเทศบาลเมืองมุกดาหาร
ระหว่างหลักเขตที่ ๘ หลักเขตที่ ๗ หลักเขตที่ ๖ หลักเขตที่ ๕ กับหลักเขตที่ ๔
 ด้านตะวันออก
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓๔
ฟากตะวันตก ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่สอง และอุทยานแห่งชาติ
 ด้านใต้
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๐๒๔ ฟากเหนือ
 ด้านตะวันตก
 จดป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่
แปลงที่สอง อุทยานแห่งชาติ ภูผาเทิบ และอุทยานแห่งชาติ ภูสระดอกบัว
๒.๑๑  ด้านเหนือ
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงบังอี่ แปลงที่หนึ่ง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ ฟากตะวันออก
และเส้นตรงที่ลากจากเขตเทศบาลเมืองมุกดาหาร หลักเขตที่ ๑ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
จนบรรจบกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ ที่จุดซึ่งปลายของเส้นตรงที่ต่อเป็นเส้นตรงเดียวกันกับเส้นขนานระยะ
๒,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๑๒ (ตอนเลี่ยงเมือง) บรรจบกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒
 ด้านตะวันออก
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่
แปลงที่สองอุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ อุทยานแห่งชาติภูสระดอกบัว
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๔ ฟากตะวันตก และป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่
แปลงที่หนึ่ง
 ด้านใต้
จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่สอง อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ
อุทยานแห่งชาติภูสระดอกบัว
เส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอเมืองมุกดาหารกับอำเภอนิคมคำสร้อย
และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ ฟากตะวันตก
 ด้านตะวันตก  จดเส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร
กับริมฝั่งห้วยบังอี่ ฝั่งตะวันออก
๒.๑๒  ด้านเหนือ
 จดเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอหนองสูงกับอำเภอคำชะอี
แนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่หนึ่ง เส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร
กับริมฝั่งห้วยบังอี่ ฝั่งใต้ และแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่หก
 ด้านตะวันออก
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒
ฟากตะวันตก เขตเทศบาลตำบลนิคมคำสร้อย ระหว่างหลักเขตที่ ๑ กับหลักเขตที่ ๔
 ด้านใต้
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๓๗๐ ฟากเหนือ
 ด้านตะวันตก
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๓๗๐ ฟากตะวันออกแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่ห้า เส้นขนานระยะ ๕๐๐
เมตร กับริมฝั่งห้วยบังอี่ ฝั่งใต้และฝั่งเหนือ
เส้นขนานระยะ ๔๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓๗๐ เส้นตั้งฉากระยะ
๔๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๒ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๓๗๐ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ เป็นระยะ ๒,๒๐๐ เมตร และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๒ ฟากตะวันออก
๒.๑๓  ด้านเหนือ  จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๑๒ ฟากใต้ เส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอนิคมคำสร้อยกับอำเภอเมืองมุกดาหาร
และเส้นตรงที่ลากจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ ฟากตะวันออก
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๐๒๔ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๔ เป็นระยะ ๑,๒๐๐ เมตร
 ด้านตะวันออก
 จดป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่
แปลงที่สอง อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบและอุทยานแห่งชาติภูสระดอกบัว
 ด้านใต้
 จดเส้นขนานระยะ
๕๐๐ เมตร กับริมฝั่งห้วยบังอี่ ฝั่งเหนือแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่
แปลงที่สาม และอ่างเก็บน้ำห้วยขี้เหล็ก
 ด้านตะวันตก
 จดเขตเทศบาลตำบลนิคมคำ
สร้อย ระหว่างหลักเขตที่ ๓ หลักเขตที่ ๒ กับหลักเขตที่ ๑ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๑๒ ฟากตะวันออก
๒.๑๔  ด้านเหนือ
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๓๗๐ ฟากใต้ เขตเทศบาลตำบลนิคมคำสร้อย ระหว่างหลักเขตที่ ๑ กับหลักเขตที่ ๔
เส้นขนานระยะ ๑,๑๖๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ เขตเทศบาลตำบลนิคมคำสร้อย
ระหว่างหลักเขตที่ ๓ กับหลักเขตที่ ๒ และอ่างเก็บน้ำห้วยขี้เหล็ก
 ด้านตะวันออก
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่
แปลงที่สาม อุทยานแห่งชาติภูสระดอกบัว
 ด้านใต้
 จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านใต้
ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดยโสธร
 ด้านตะวันตก
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงบังอี่ แปลงที่ห้า
 ทั้งนี้
ยกเว้นบริเวณหมายเลข ๔.๑๑ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อนมีเส้นทแยงสีขาว
๒.๑๕  ด้านเหนือ
 จดเส้นขนานระยะ
๕๐๐ เมตร กับริมฝั่งห้วยบังอี่ ฝั่งใต้
 ด้านใต้
 จดแนวเขตอุทยานแห่งชาติ
ภูสระดอกบัว และแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่สาม
 ด้านตะวันตก  จดเส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร กับริมฝั่งห้วยบังอี่
ฝั่งตะวันออก
๒.๑๖  ด้านเหนือ
 จดเส้นขนานระยะ
๕๐๐ เมตร กับริมฝั่งห้วยบังอี่ ฝั่งใต้และทางหลวงชนบท มห. ๒๐๕๔ ฟากใต้
 ด้านตะวันออก
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓๔
ฟากตะวันตก ห้วยเชิงชาญ ฝั่งเหนือ ทางหลวงชนบท มห. ๒๐๕๔ ฟากตะวันตก เส้นขนานระยะ ๑,๑๐๐ เมตร
กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๗๗
และเส้นตรงที่ลากจากเขตเทศบาลตำบลดอนตาล หลักเขตที่ ๓ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓๔ ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๐๓๔ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๗๗ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๐๓๔ เป็นระยะ ๓,๘๐๐ เมตร
ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้บรรจบกับเส้นตรงที่ไปทางทิศตะวันตกที่ต่อจากเส้นขนานระยะ ๑,๑๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๗๗
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓๔ บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๒๗๗ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และทิศตะวันออกเฉียงใต้ เป็นระยะ ๒,๑๔๐ เมตร
 ด้านใต้
 จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านใต้
ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดอำนาจเจริญ
แนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่สี่และแนวเขตผังเมืองรวมด้านใต้ ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดยโสธร
 ด้านตะวันตก
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ
ป่าดงบังอี่ แปลงที่สามและอุทยานแห่งชาติภูสระดอกบัว
๒.๑๗  ด้านตะวันออก
 จดแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่
แปลงที่สามและอุทยานแห่งชาติภูสระดอกบัว
 ด้านตะวันตก
 จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านใต้
ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดยโสธร
๓. ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๓.๑ ถึงหมายเลข ๓.๓
ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อน
ให้เป็นที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
มีรายการดังต่อไปนี้
๓.๑  ด้านเหนือ  จดเส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร
กับริมฝั่งห้วยชะโนด ฝั่งใต้
 ด้านตะวันออก
 จดแม่น้ำโขง ฝั่งตะวันตก
 ด้านใต้
 จดเส้นขนานระยะ
๑,๐๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนน อบจ. มห. ๓๐๑๕
 ด้านตะวันตก
 จดทางหลวงชนบท มห. ๓๐๑๕
ฟากตะวันออก
 ทั้งนี้
ยกเว้นบริเวณหมายเลข ๕.๕ ที่กำหนดไว้เป็นสีฟ้า
๓.๒  ด้านเหนือ
 จดเขตเทศบาลเมืองมุกดาหาร
ระหว่างหลักเขตที่ ๔ กับ หลักเขตที่ ๓
 ด้านตะวันออก
 จดแม่น้ำโขง ฝั่งตะวันตก
 ด้านใต้
 จดห้วยเชิงชาญ
ฝั่งเหนือ
 ด้านตะวันตก
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๐๓๔ ฟากตะวันออก
 ทั้งนี้
ยกเว้นบริเวณหมายเลข ๕.๑๐ ที่กำหนดไว้เป็นสีฟ้า
๓.๓  ด้านเหนือ  จดเส้นตรงที่ลากจากเขตเทศบาลตำบลดอนตาล
หลักเขตที่ ๓ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จนบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓๔
ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓๔
บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๗๗ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๐๓๔ เป็นระยะ ๓,๘๐๐ เมตร
 ด้านตะวันออก
 จดแม่น้ำโขง ฝั่งตะวันตก
 ด้านใต้
 จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านใต้
ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับจังหวัดอำนาจเจริญ
 ด้านตะวันตก
 จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๐๓๔ ฟากตะวันออก
๔. ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๔.๑ ถึงหมายเลข ๔.๑๓
ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อน มีเส้นทแยงสีขาวให้เป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ป่าไม้
มีรายการดังต่อไปนี้
๔.๑
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงภูพาน และอุทยานแห่งชาติภูพาน
๔.๒
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู แปลงที่หนึ่ง
๔.๓
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู
๔.๔
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู แปลงที่สาม
๔.๕
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู แปลงที่สอง
๔.๖
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงภูสีฐาน และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ป่าดงภูสีฐาน
๔.๗
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่หนึ่ง
๔.๘
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่สอง อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ และอุทยานแห่งชาติ
ภูสระดอกบัว
๔.๙
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่ห้า
๔.๑๐
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่หก
๔.๑๑
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่เจ็ด
๔.๑๒
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่สาม
๔.๑๓
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่สี่
๕.
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๕.๑ ถึงหมายเลข ๕.๑๑ ที่กำหนดไว้เป็นสีฟ้า
ให้เป็นที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม มีรายการดังต่อไปนี้
๕.๑
อ่างเก็บน้ำโครงการห้วยชะโนด
๕.๒
เส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร ตลอดสองฝั่งห้วยชะโนด
๕.๓
แม่น้ำโขง
๕.๔
อ่างเก็บน้ำห้วยไร่
๕.๕
เส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร ตลอดสองฝั่งห้วยบางทราย
๕.๖
อ่างเก็บน้ำห้วยหินลับ
๕.๗
อ่างเก็บน้ำห้วยทา
๕.๘
เส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร ตลอดสองฝั่งห้วยมุก
๕.๙
อ่างเก็บน้ำห้วยมุก
๕.๑๐
เส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตร ตลอดสองฝั่งห้วยบังอี่
๕.๑๑
อ่างเก็บน้ำห้วยขี้เหล็ก

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่สมควรกำหนดให้ใช้บังคับผังเมืองรวมในท้องที่จังหวัดมุกดาหาร
เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนา และการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท
ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค
บริการสาธารณะและสภาพแวดล้อม ทั้งนี้
เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการผังเมือง และโดยที่มาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติว่า
การใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

















ภวรรณตรี/จัดทำ
๒๗ เมษายน ๒๕๖๐

วริญา/ตรวจ
๒๗ เมษายน ๒๕๖๐




[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๔๖ ก/หน้า ๙/๒๖ เมษายน ๒๕๖๐