พระราชบัญญัติการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2530
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๐
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ กรกฎาคม
พ.ศ. ๒๕๓๐
เป็นปีที่ ๔๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการท่าอากาศยานแห่ง
ประเทศไทย

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำ
และยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติการท่าอากาศยาน
แห่งประเทศ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๐

มาตรา
๒*
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
  *[รก.๒๕๓๐/๑๖๔/๕๓พ/๑๙
สิงหาคม ๒๕๓๐]


  มาตรา
๓ ให้ยกเลิกความในวรรคสามของมาตรา ๓๐
แห่งพระราชบัญญัติการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
  ในกรณีที่การปฏิบัติของพนักงานหรือผู้ซึ่งปฏิบัติงานร่วมกับพนักงานตาม
มาตรานี้ก่อให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของหรือผู้ครอบครองอสังหาริมทรัพย์หรือผู้ทรงสิทธิอื่น
บุคคลนั้นมีสิทธิเรียกค่าทดแทนจาก ทอท. ได้และถ้าไม่สามารถตกลงกันในจำนวนค่าทดแทน ให้มอบข้อพิพาทให้อนุญาโตตุลาการวินิจฉัย
โดยให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมาย
วิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับ


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
 พลเอก ป.
ติณสูลานนท์
 นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติ การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย
พ.ศ. ๒๕๒๒ มีบทบัญญัติให้มอบข้อพิพาทให้นุญาโตตุลาการวินิจฉัย
และให้นำกฎหมายว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์มาใช้บังคับโดยอนุโลม
แต่เนื่องจากกฎหมายดังกล่าวได้ยกเลิกบทบัญญัติว่าด้วยอนุญาโตตุลาการไปแล้ว
สมควรแก้ไขพระราชบัญญัติการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒
ให้สอดคล้องกัน จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้




สุนันทา/แก้ไข
๓/ก.ย./๔๔
A+B (C)