พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช 2479
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
การทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙
---------------

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๒๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทร โยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๒๕
มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๐
เป็นปีที่ ๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

 โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรจัดการทะเบียนเกี่ยวแก่คนต่างด้าว
เพื่อให้เป็นระเบียบขึ้น

 จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ
ยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

 มาตรา
๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙

 มาตรา
๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ภายหลัง ๙๐
วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

 มาตรา
๓ ในพระราชบัญญัตินี้
 (๑) คนต่างด้าว หมายความถึงบุคคลผู้มิได้มีสัญชาติเป็นไทยตามกฎหมาย
 (๒) ใบสำคัญประจำตัว หมายความถึงหนังสือประจำตัวคนต่างด้าว ซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ออกให้

 มาตรา
๔ คนต่างด้าวที่มีอายุตั้งแต่ ๑๒
ปีบริบูรณ์ขึ้นไปซึ่งอยู่ในราชอาณาจักรสยามก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวจากพนักงานเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นที่ตนอยู่ภายในกำหนด
๙๐ วัน
นับแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้
และให้แจ้งด้วยว่า
มีคนต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีบริบูรณ์อยู่ในปกครองของตนกี่คน หากจะพึงมี

 มาตรา
๕
คนต่างด้าวที่เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรสยามภายหลังวันใช้พระราชบัญญัตินี้
ให้ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวตามความในมาตราก่อนภายในกำหนด ๓๐ วัน 
นับแต่วันที่ได้รับอนุญาตให้เข้าเมืองได้ และให้แจ้งด้วยว่า ได้นำบุคคลอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีบริบูรณ์
เข้ามาด้วยกี่คน
หากจะพึงมี

 มาตรา
๖ คนต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีบริบูรณ์ ซึ่งอยู่ในราชอาณาจักรสยาม
ก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้
หรือซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรสยามภายหลังวันใช้พระราชบัญญัตินี้ก็ดี เมื่อมีอายุครบ
๑๒ ปีบริบูรณ์
ให้ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวโดยนัยเดียวกันภายในกำหนด ๙๐ วัน นับแต่วันมีอายุครบ
๑๒ ปีบริบูรณ์แล้ว

 มาตรา
๗ หญิงซึ่งมีสัญชาติเป็นไทย ถ้าต้องสละสัญชาติไทย เพราะสมรส
กับคนต่างด้าว
ให้ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวจากพนักงานเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นที่ตนอยู่ภายใน
กำหนด ๓๐ วัน
นับแต่วันสมรส

 มาตรา
๘
คนต่างด้าวที่ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัว จะต้องส่งรูปถ่ายของตนตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ และภายใต้บังคับแห่งมาตรา ๑๒ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบสำคัญประจำตัว โดยไม่ต้องเรียกเก็บค่าธรรมเนียม

 มาตรา
๙
พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่คนต่างด้าว
 ๑. ผู้เข้ามาในราชอาณาจักรสยามในการทูต หรือการกงสุล และครอบครัว
หรือผู้เข้ามาเป็นข้าราชการในรัฐบาลสยาม โดยมีสัญญาต่อกัน และครอบครัวของบุคคลเหล่านั้น
 ๒.
ผู้เข้ามาในราชอาณาจักรสยามเกี่ยวแก่ราชการของรัฐบาลต่างประเทศ และรัฐบาลนั้นได้แจ้งแก่รัฐบาลสยามตามระเบียบแล้ว
 ๓. ผู้รับอนุญาตให้อยู่ชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง
 แต่ถ้าคนต่างด้าวซึ่งได้รับความยกเว้นดังกล่าวแล้ว ขอรับใบสำคัญประจำตัว
เมื่อคนต่างด้าวนั้นได้ส่งรูปถ่ายของตนให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงแล้ว ก็ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบสำคัญประจำตัวให้ไป

 มาตรา
๑๐ การเกิดของคนต่างด้าวให้นำบทบัญญัติมาตรา
๑๗ (ก) มาตรา
๑๘ และมาตรา ๒๑
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๙ 
มาใช้บังคับโดยอนุโลม
และให้บิดาของทารกนั้นแสดงใบสำคัญประจำตัวของตนเพื่อให้พนักงาน
เจ้าหน้าที่จดข้อความเกี่ยวแก่ทารกนั้นในใบสำคัญประจำตัวของบิดาทารกนั้น ถ้าบิดาไม่อยู่หรือไม่ปรากฏ เป็นหน้าที่ของมารดาในทำนองเดียวกัน และให้จดข้อความลงไว้ในใบสำคัญประจำตัวของมารดา
 การย้ายที่อยู่ของคนต่างด้าว ให้นำใบสำคัญประจำตัวแสดงต่อพนักงาน
เจ้าหน้าที่เพื่อจดข้อความลงในใบสำคัญประจำตัวของผู้นั้น และให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๕ 
มาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล
พุทธศักราช ๒๔๗๙ มาใช้
บังคับโดยอนุโลม
 การตายของคนต่างด้าวให้นำบทบัญญัติมาตรา
๑๗ ("ข") แห่งพระราชบัญญัติ
การทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๙
มาใช้บังคับโดยอนุโลม และให้นำใบสำคัญประจำตัวของผู้นั้นคืนพนักงานเจ้าหน้าที่

 มาตรา
๑๑
คนต่างด้าวผู้ใดได้เปลี่ยนสัญชาติจากที่ปรากฏในใบสำคัญประจำตัว
ให้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่พร้อมทั้งนำใบสำคัญประจำตัวไปแสดงภายในกำหนด
๓๐ วัน
นับแต่วันเปลี่ยน

 มาตรา
๑๒
ในกรณีที่ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวของผู้ใดศูนย์หาย ให้
แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในกำหนด ๗ วัน นับแต่วันที่ทราบว่าศูนย์หาย
เพื่อขอรับใบสำคัญ
ประจำตัวใหม่
และให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียม ๑ บาท

 มาตรา
๑๓
คนต่างด้าวผู้จะต้องปฏิบัติตามความในพระราชบัญญัตินี้
ถ้าเป็นผู้เยาว์หรือเสมือนไร้ความสามารถหรือไร้ความสามารถให้เป็นหน้าที่ของผู้ปกครอง 
ผู้แทนโดยชอบธรรม
ผู้อนุบาลหรือผู้พิทักษ์แล้วแต่กรณีเป็นผู้กระทำแทน

 มาตรา
๑๔
ใบสำคัญประจำตัวของผู้ที่ต้องเนรเทศออกนอกราชอาณาจักร
สยามตามกฎหมายว่าด้วยการเนรเทศ
หรือของผู้ที่ต้องส่งตัวกลับตามกฎหมายว่าด้วย
คนเข้าเมืองนั้นเป็นอันเพิกถอน
และให้พนักงานเจ้าหน้าที่ยึดใบสำคัญประจำตัวของผู้นั้นเสีย

 มาตรา
๑๕
ผู้ใดละเลยไม่ปฏิบัติตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๕ มาตรา ๖
มาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัตินี้
ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท

 มาตรา
๑๖
ผู้ใดละเลยไม่ปฏิบัติตามความในมาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติ
นี้
ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อยบาท

 มาตรา
๑๗
ผู้ใดละเลยไม่ปฏิบัติตามความในมาตรา ๑๐ มาตรา ๑๑ และ
มาตรา๑๒ แห่งพระราชบัญญัตินี้
หรือกฎกระทรวงซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัตินี้
ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสิบสองบาท

 มาตรา
๑๘
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็น
ไปตามพระราชบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่
นายทะเบียนกำหนดแบบใบสำคัญประจำตัว กำหนดระยะเวลาที่ให้เปลี่ยนรูปถ่าย ใบสำคัญ 
และวางระเบียบเพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้
 กฎกระทรวงนั้น
เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
 พ.อ. พหลพลพยุหเสนา

นายกรัฐมนตรี

[รก. ๒๔๘๐/-/๗๕๖/๕ กรกฎาคม ๒๔๘๐]


  สุรินทร์
/ พิมพ์ / ๕/๐๒/๒๕๔๕
 A+B (C)