กฎกระทรวงกำหนดลักษณะต้องห้ามของคนต่างด้าวซึ่งจะขอรับใบอนุญาตทำงาน พ.ศ. 2552

กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดลักษณะต้องห้ามของคนต่างด้าวซึ่งจะขอรับใบอนุญาตทำงาน
พ.ศ. ๒๕๕๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๑
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

คนต่างด้าวซึ่งจะขอรับใบอนุญาตทำงานตามมาตรา
๙ ต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้
(๑)
เป็นบุคคลวิกลจริตหรือมีจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ
(๒)
เป็นผู้เจ็บป่วยด้วยโรคดังต่อไปนี้
(ก)
โรคเรื้อน
(ข)
วัณโรคในระยะอันตราย
(ค)
โรคเท้าช้างในระยะปรากฏอาการอันเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(ง)
โรคติดยาเสพติดให้โทษ
(จ)
โรคพิษสุราเรื้อรัง
(ฉ)
โรคซิฟิลิสในระยะที่ ๓
(๓)
เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองหรือกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว
ภายในระยะเวลาหนึ่งปีก่อนวันขอรับใบอนุญาต


ให้ไว้ ณ วันที่ ๕
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
ไพฑูรย์ แก้วทอง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๐
แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๑
บัญญัติให้คนต่างด้าวซึ่งจะขอรับใบอนุญาตทำงานตามมาตรา ๙
ต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้





















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๕ มีนาคม ๒๕๕๒

ภัทรวีร์/ปรับปรุง
๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๐







[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๕ ก/หน้า ๓/๑๗ มีนาคม ๒๕๕๒