พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมกรรมการ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2542
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
เบี้ยประชุมกรรมการ
(ฉบับที่ ๕)
พ.ศ.
๒๕๔๒
---------------
  ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
  ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
 
เป็นปีที่ ๕๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
 โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมกรรมการ
 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 
และมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตาม
งบประมาณรายจ่าย พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ 
ดังต่อไปนี้
 มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
"พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมกรรมการ
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๒"
 มาตรา
๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราช
กิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
 มาตรา
๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๘
แห่งพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุม
กรรมการ พ.ศ. ๒๕๒๓
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมกรรมการ (ฉบับที่ ๒) 
พ.ศ. ๒๕๓๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 "มาตรา
๘
กรรมการและอนุกรรมการซึ่งมิได้เป็นข้าราชการ พนักงานหรือ
ลูกจ้างของราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค
หรือราชการส่วนท้องถิ่น หรือมิได้เป็นพนักงาน
หรือลูกจ้างของรัฐวิสาหกิจให้ได้รับเบี้ยประชุมในอัตราเดียวกับเบี้ยประชุมของกรรมการและ
อนุกรรมการ ซึ่งเป็นข้าราชการ
พนักงานหรือลูกจ้างของราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค 
หรือราชการส่วนท้องถิ่น
หรือพนักงานหรือลูกจ้างของรัฐวิสาหกิจ"
 
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
 ชวน หลีกภัย
 นายกรัฐมนตรี

+-------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากมีการยกเลิกพระราช
กฤษฎีกาเบี้ยประชุมกรรมการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๑
เพื่อให้กรรมการ อนุกรรมการ 
เลขานุการ
หรือผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการหรือคณะอนุกรรมการ ซึ่งเป็นข้าราชการ 
พนักงานหรือลูกจ้างของราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค
หรือราชการส่วนท้องถิ่น หรือเป็น
พนักงานหรือลูกจ้างของรัฐวิสาหกิจ
มีสิทธิได้รับเบี้ยประชุมกรรมการเช่นเดิม ในการนี้สมควร
ปรับปรุงอัตราเบี้ยประชุมของกรรมการและอนุกรรมการซึ่งมิได้เป็นข้าราชการ
หรือพนักงานหรือ
ลูกจ้างของส่วนราชการหรือมิได้เป็นพนักงานหรือลูกจ้างของรัฐวิสาหกิจให้เหมาะสมโดยเป็นไปใน
อัตราเดียวกันกับเบี้ยประชุมของกรรมการหรืออนุกรรมการอื่น จึงจำเป็นต้องตราพระราช
กฤษฎีกานี้