กฎกระทรวง ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2524) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๗๑ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ในกฎกระทรวงนี้
ก๊าซ หมายความว่า ก๊าซปิโตรเลียมที่ใช้เป็นเชื้อเพลิง
น้ำมัน หมายความว่า น้ำมันเชื้อเพลิง
ถัง หมายความว่า ภาชนะบรรจุก๊าซสำหรับรถ
เมกาปาสกาลมาตร หมายความว่า
หน่วยวัดความดันตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมว่าด้วยการกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
หลักเกณฑ์การใช้หน่วยต่าง ๆ ของระบบหน่วยเอสไอ
และการเลือกใช้หน่วยเอสไอซึ่งทำให้ใหญ่ขึ้นหรือเล็กลงโดยทศนิยม ออกตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม

ข้อ ๒
รถที่ใช้ก๊าซอย่างเดียวเป็นเชื้อเพลิงต้องมีเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบเกี่ยวกับการใช้ก๊าซอย่างน้อยดังนี้
(๑) ถังตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมถังก๊าซปิโตรเลียมเหลวสำหรับเครื่องยนต์สันดาปภายในที่กระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกำหนด
ตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
(๒) ลิ้นบรรจุซึ่งต้องเป็นลิ้นบรรจุ ๒ จังหวะ
(๓) ลิ้นควบคุมการบรรจุเกิน
(๔) กลอุปกรณ์นิรภัยแบบระบาย
(๕) เครื่องวัดปริมาณก๊าซ
(๖)
เครื่องวัดความดันของเหลวคงที่หรือช่องกระจกตรวจระดับก๊าซ
(๗) ลิ้นจ่ายและลิ้นควบคุมการไหล
(๘) ท่อก๊าซ
(๙) ตัวกรองก๊าซ
(๑๐) ลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซ
(๑๑) เครื่องปรับความดันไอก๊าซ
(๑๒) ท่อไอก๊าซ
(๑๓) ท่อสูญญากาศ
(๑๔) เครื่องผสมอากาศกับก๊าซ
(๑๕) ท่อน้ำร้อน

ข้อ ๓
รถที่ใช้ทั้งก๊าซและน้ำมันเป็นเชื้อเพลิงต้องมีเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบเกี่ยวกับการใช้ทั้งก๊าซและน้ำมันอย่างน้อยดังนี้
(๑) เครื่องอุปกรณ์และส่วนควบตามข้อ ๒
(๒) ถังน้ำมัน
(๓) ตัวกรองน้ำมัน
(๔) ลิ้นควบคุมการปิดเปิดน้ำมัน
(๕) เครื่องสูบน้ำมัน
(๖) ท่อน้ำมัน

ข้อ ๔
เครื่องอุปกรณ์และส่วนควบตามข้อ ๒ และข้อ ๓ ต้องเป็นไปตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่กระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกำหนด
ตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
ในระหว่างที่ยังมิได้มีการกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสำหรับผลิตภัณฑ์ดังกล่าว
ให้ใช้ผลิตภัณฑ์ที่เป็นไปตามมาตรฐานอันเป็นที่ยอมรับกันว่ามีความปลอดภัยเพียงพอ
การติดตั้งเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามแผนผังท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๕
การติดตั้งถังให้เลือกกระทำอย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้
(๑) ติดตั้งภายในตัวรถ
(๒) ติดตั้งบนหลังคารถ
(๓) ติดตั้งใต้รถ
(๔) ติดตั้งในที่อื่นนอกจาก (๑) (๒) หรือ (๓)
ซึ่งเป็นที่เหมาะสมและได้รับความเห็นชอบจากนายทะเบียน

ข้อ ๖
การติดตั้งถังโดยทั่วไปต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ถังต้องอยู่ห่างจากท้ายรถไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร
ห้ามติดตั้งถังไว้ในห้องเครื่องยนต์ หรือติดตั้งไว้ส่วนหน้าสุดของรถ
หรือติดตั้งไว้ที่ด้านหน้าของแกนเพลาหน้า
(๒) ถังต้องติดตั้งในที่ที่อากาศถ่ายเทได้สะดวก
เว้นแต่กรณีการติดตั้งตามข้อ ๗
(๓)
วางถังในลักษณะที่สามารถมองเห็นแผ่นป้ายบอกรายละเอียดเกี่ยวกับถังโดยไม่ต้องรื้อถอนส่วนประกอบใด
ๆ ออก
(๔)
ยึดถังให้ติดแน่นกับตัวรถด้วยสายเคเบิ้ลหรือแถบโลหะระหว่างสายเคเบิ้ลหรือแถบโลหะกับถังต้องหุ้มหรือคั่นด้วยวัสดุที่ยืดหยุ่นได้
เช่น สักหลาด หนัง ยาง พลาสติก เพื่อป้องกันมิให้โลหะเสียดสีกันเมื่อรถสั่นสะเทือนถังต้องไม่ขยับเขยื้อน
(๕) อุปกรณ์ยึดถังต้องทนต่อแรงกระชากที่เกิดจากความเร่งหรือความหน่วงของรถ
(๖) ห้ามเชื่อมหรือต่อเติมถังติดกับสิ่งอื่นใดโดยไม่จำเป็น
(๗) ในกรณีที่มีการติดตั้งถังหลายถังในรถคันเดียวกัน
ระดับผิวหน้าที่มีเครื่องอุปกรณ์บนถังแต่ละถังไม่ว่าจะติดตั้งเรียงกันตามแนวนอนหรือแนวตั้งต้องอยู่ในระดับเดียวกันในการเติมก๊าซเข้าถังแต่ละถังต้องเป็นอิสระจากกัน
ให้มีท่อก๊าซร่วมได้เฉพาะท่อก๊าซที่ต่อจากถังไปยังเครื่องยนต์
(๘) ในกรณีที่ติดตั้งถังในกล่องบรรจุถัง
จะต้องป้องกันมิให้ก๊าซรั่วเข้าไปในส่วนบรรทุกคนในเวลาเติมก๊าซ โดยปฏิบัติดังนี้
(ก) กล่องบรรจุถังต้องทำด้วยวัสดุไม่ติดไฟ มีฝาปิดแน่น
(ข)
ที่กล่องบรรจุถังต้องมีช่องปิดด้วยวัสดุใสสามารถมองเห็นเครื่องอุปกรณ์ที่ติดตั้งบนถัง
(ค)
บริเวณที่วางกล่องบรรจุถังกับส่วนบรรทุกคนต้องแยกจากกันโดยเด็ดขาดด้วยวัสดุแข็งที่ไม่มีรูพรุนและไม่ติดไฟ
และอุดรอยต่อด้วยวัสดุกันรั่ว
(ง)
วางกล่องบรรจุถังบนที่รองรับในที่ที่เหมาะสมที่สามารถเติมก๊าซได้สะดวกและยึดกล่องบรรจุถังและที่รองรับให้ติดแน่นกับพื้นรถ
(จ) ยึดถังกับกล่องบรรจุถังโดยใช้สายรัดและสลักเกลียวโลหะ
ระหว่างถังและสายรัดมีแผ่นยางรองรับหรือใช้อุปกรณ์ที่หุ้มด้วยยางหรือวัสดุที่มีคุณภาพทัดเทียมกัน
ห้ามยึดติดกันด้วยการเชื่อม
(ฉ)
ที่โกร่งกำบังหรือฝาครอบเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบของถังหรือที่จุดต่ำสุดของกล่องบรรจุถังต้องมีท่อขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางภายในไม่น้อยกว่า
๕๐ มิลลิเมตร สำหรับระบายก๊าซที่รั่วซึมจากเครื่องอุปกรณ์หรือส่วนควบของถังออกนอกตัวรถในลักษณะที่เป็นการระบายอากาศเมื่อรถเคลื่อนที่ไปข้างหน้า
โดยส่วนของท่อที่ออกจากโกร่งกำบังหรือฝาครอบเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบของถังหรือกล่องบรรจุถังไปยังด้านนอกของตัวรถต้องเป็นท่อหุ้มและป้องกันด้วยวัสดุแข็ง

ข้อ ๗
ในกรณีที่ติดตั้งถังภายในตัวรถต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ปฏิบัติตามข้อ ๖
(๒)
ในกรณีที่มีห้องเก็บของแยกต่างหากจากส่วนบรรทุกคนให้ติดตั้งถังในห้องเก็บของหรือในกล่องบรรจุถังที่ติดตั้งไว้ในห้องเก็บของและต้องป้องกันมิให้ก๊าซรั่วเข้าไปในส่วนบรรทุกคนในเวลาเติมก๊าซ
โดยปฏิบัติดังนี้
(ก) ใช้วัสดุแข็งที่ไม่มีรูพรุนและไม่ติดไฟกั้นระหว่างห้องเก็บของกับส่วนบรรทุกคน
และอุดรอยต่อด้วยวัสดุกันรั่ว
(ข) ที่จุดต่ำสุดของห้องเก็บของ
ต้องมีท่อระบายขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางภายในไม่น้อยกว่า ๕๐ มิลลิเมตร
ต่อลงสู่ใต้ท้องรถยาวพอสมควร โดยวางท่อในลักษณะที่เป็นการระบายอากาศเมื่อรถเคลื่อนที่ออกไปข้างหน้า
และให้อยู่ห่างจากท่อไอเสียไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตร ท่อนี้ต้องติดแน่นกับพื้นรถ
และไม่มีสิ่งอื่นใดปิดหรือกั้นรูระบาย
(ค)
ในกรณีที่ติดตั้งถังในกล่องบรรจุถังที่ติดตั้งไว้ในห้องเก็บของต้องต่อท่อระบายก๊าซที่รั่วซึมตามข้อ
๖ (๘) (ฉ) ลงสู่ใต้ท้องรถในลักษณะเช่นเดียวกับท่อระบายตาม (ข)
(๓) ในกรณีที่รถไม่มีห้องเก็บของแยกต่างหากจากส่วนบรรทุกคน
ให้ติดตั้งถังในกล่องบรรจุถัง

ข้อ ๘
ในกรณีที่ติดตั้งถังบนหลังคารถต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ปฏิบัติตามข้อ ๖
(๒)
วางถังบนที่รองรับโดยยึดถังและที่รองรับให้ติดแน่นกับหลังคารถ
(๓)
วางถังในลักษณะที่สมดุลกับแนวกลางตามยาวของตัวถังรถและต้องไม่ยื่นออกนอกขอบตัวถังรถ
(๔) มีที่กันไม่ให้แสงอาทิตย์กระทบกับถังโดยตรง

ข้อ ๙
ในกรณีที่ติดตั้งถังใต้รถต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ปฏิบัติตามข้อ ๖
(๒) ถังต้องติดตั้งในลักษณะที่ส่วนล่างสุดของถังต้องอยู่สูงจากระยะต่ำสุดของรถไม่น้อยกว่า
๕ เซนติเมตร แต่ในกรณีที่ติดตั้งถังด้านหลังเพลาล้อหลัง ส่วนล่างสุดของถังต้องอยู่สูงจากระยะต่ำสุดของรถไม่น้อยกว่า
๕ เซนติเมตร และต้องอยู่สูงจากพื้นถนนไม่น้อยกว่า ๑ ใน ๖ ของระยะห่างระหว่างแกนของถังกับแกนของเพลาล้อหลัง ทั้งนี้ ต้องอยู่ห่างจากท่อไอเสียไม่น้อยกว่า
๑๐ เซนติเมตร
(๓)
เครื่องอุปกรณ์และส่วนควบของถังต้องอยู่ห่างจากตัวถังรถไม่น้อยกว่า ๔ เซนติเมตร
(๔) ติดแผ่นโลหะที่มีความหนาไม่น้อยกว่า ๑.๕ มิลลิเมตร
หน้าถัง เพื่อป้องกันเศษหินที่กระเด็นมาจากการหมุนของล้อรถ

ข้อ ๑๐ การติดตั้งถังนอกจากที่ที่ระบุไว้ในข้อ
๕ (๑) (๒) หรือ (๓) ให้นายทะเบียนพิจารณาให้ความเห็นชอบได้โดยคำนึงถึงความปลอดภัยความมั่นคงแข็งแรงและความเหมาะสม

ข้อ ๑๑
การติดตั้งอุปกรณ์ที่ใช้ในการเติมก๊าซเข้าถังต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ลิ้นบรรจุต้องติดตั้งที่ถัง
(๒) ในกรณีที่ติดตั้งถังภายในตัวรถต้องปฏิบัติดังนี้
(ก)
ต่อท่อก๊าซติดกับลิ้นบรรจุที่ถังออกไปยังข้างตัวถังรถด้านใดด้านหนึ่ง แต่ต้องไม่ยื่นออกนอกรถ
และติดตั้งลิ้นบรรจุที่ปลายท่อก๊าซ โดยให้ลิ้นบรรจุอยู่ลึกเข้าไปในตัวถังรถจากด้านนอกไม่น้อยกว่า
๔ เซนติเมตร สำหรับเติมก๊าซจากภายนอกรถ
(ข) ท่อก๊าซต้องเป็นท่อทองแดงแบบไม่มีตะเข็บ หนาไม่น้อยกว่า
๑ มิลลิเมตร ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางภายในไม่น้อยกว่า ๑๐ มิลลิเมตร
หรือท่อซึ่งสามารถบิดงอได้ ที่มีคุณภาพทัดเทียมกัน ส่วนข้อต่อต่าง ๆ
ต้องเป็นทองแดงหรือทองเหลือง
(ค) ปลายท่อก๊าซต้องอยู่ห่างจากประตูรถไม่น้อยกว่า ๔๐
เซนติเมตร และยึดติดกับแผ่นโลหะหนาไม่น้อยกว่า ๒ มิลลิเมตร
(๓) เครื่องวัดปริมาณก๊าซต้องติดตั้งที่ถังและที่หน้าปัด
เครื่องวัดปริมาณก๊าซที่หน้าปัดต้องเป็นชนิดที่ใช้ระบบไฟฟ้า

ข้อ ๑๒
การติดตั้งท่อก๊าซต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ท่อก๊าซต้องติดตั้งในลักษณะที่ส่วนล่างสุดของท่อต้องอยู่สูงจากระยะต่ำสุดของรถไม่น้อยกว่า
๕ เซนติเมตร แต่ในกรณีที่ติดตั้งถังด้านหลังเพลาล้อหลัง ส่วนล่างสุดของท่อก๊าซที่ต่อจากถังต้องอยู่สูงจากระยะต่ำสุดของรถไม่น้อยกว่า
๕ เซนติเมตร และต้องอยู่สูงจากพื้นถนนไม่น้อยกว่า ๑ ใน ๖ ของระยะห่างระหว่างแกนของถังกับแกนของเพลาล้อหลัง
(๒)
ท่อก๊าซที่มีความดันต้องเป็นท่อทองแดงแบบไม่มีตะเข็บหนาไม่น้อยกว่า ๑ มิลลิเมตร
ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางภายในไม่น้อยกว่า ๑๐ มิลลิเมตร
หรือท่อซึ่งสามารถบิดงอได้ที่มีคุณภาพทัดเทียมกัน
(๓) ท่อก๊าซที่ต่อจากถังไปยังเครื่องยนต์ต้องไม่ถูกกระทบหรือเสียดสีกับสิ่งอื่นใด
(๔) ท่อก๊าซที่อยู่นอกกล่องบรรจุถังในส่วนบรรทุกคน
ต้องเป็นชิ้นส่วนเดียวกันโดยไม่มีการเชื่อม
(๕) ท่อก๊าซที่ต่อไปตามตัวถังรถหรือขวางตัวถังรถ
ต้องเป็นท่อที่หุ้มด้วยท่อพลาสติกหรือท่อที่มีคุณภาพทัดเทียมกัน
(๖) ท่อก๊าซส่วนที่อยู่ใต้ท้องรถต้องต่อซ่อนเข้าไปในตัวถังรถหรือโครงคัสซี
(๗) ท่อก๊าซต้องอยู่ห่างจากท่อไอเสียไม่น้อยกว่า ๑๐
เซนติเมตร เว้นแต่จะมีการป้องกันความร้อนจากการแผ่รังสีไปยังท่อก๊าซนั้นแล้ว
(๘) ท่อก๊าซต้องมีตัวยึดห่างกันไม่เกินช่วงละ ๕๐ เซนติเมตร
ระหว่างตัวยึดกับท่อก๊าซต้องมีวัสดุที่ทำด้วยพลาสติกหรือวัสดุที่มีคุณภาพทัดเทียมกันรองรับ
(๙)
ท่อก๊าซที่จำเป็นต้องผ่านเข้าไปในส่วนบรรทุกคนหรือที่ที่ไม่มีการถ่ายเทอากาศ
ต้องเดินในท่อแข็งอีกชั้นหนึ่งที่สามารถป้องกันการกระจายของก๊าซเข้าไปในส่วนบรรทุกคนหรือที่ที่ไม่มีการถ่ายเทอากาศเมื่อมีก๊าซรั่ว
และต้องปิดด้วยแผ่นโลหะหนาไม่น้อยกว่า ๑.๕ มิลลิเมตร โดยยึดแน่นกับตัวถังรถ
(๑๐) ท่อก๊าซที่มีความดันต้องมีสายรัดติดกับตัวรถให้แน่น
ส่วนท่อก๊าซที่ไม่มีความดันจะใช้แถบยึดแทนก็ได้
(๑๑) ข้อต่อต่าง ๆ ต้องเป็นข้อต่อแบบเกลียว หรือใช้ปลอกหรือกล่องหุ้มแล้วบัดกรีด้วยเงินหรือทองแดง
(๑๒)
เมื่อติดตั้งท่อก๊าซภายใต้ความดันทั้งหมดแล้วต้องทดสอบโดยใช้ก๊าซไม่ติดไฟอัดที่ความดัน
๑.๐ เมกาปาสกาลมาตร

ข้อ ๑๓
การติดตั้งระบบควบคุมการปิดเปิดก๊าซต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซต้องติดตั้งที่ตัวรถ
และอยู่ในทิศทางที่ก๊าซจะไม่พุ่งเข้ารถในกรณีที่ก๊าซรั่วจากลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซไม่ว่าจะรั่วจากทางเข้าหรือทางออก
(๒)
ลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซต้องอยู่ห่างจากท่อไอเสียไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร
(๓) ลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซต้องปิดโดยอัตโนมัติเมื่อเปิดใช้น้ำมัน
เกิดการลัดวงจรไฟฟ้า การจุดระเบิด หรือเผาไหม้
(๔) ระบบไฟฟ้าที่ควบคุมการปิดเปิดก๊าซไปยังเครื่องยนต์
ต้องมีฟิวส์ป้องกันในกรณีที่เกิดการลัดวงจรในระบบไฟฟ้า
และต้องแยกออกจากระบบไฟฟ้าอื่น ๆ ในรถ

ข้อ ๑๔
การติดตั้งเครื่องปรับความดันไอก๊าซต้องปฏิบัติดังนี้
(๑)
เครื่องปรับความดันไอก๊าซต้องอยู่ห่างจากท่อไอเสียไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร
เว้นแต่จะมีการป้องกันการแผ่รังสีความร้อนจากท่อไอเสียอย่างมีประสิทธิภาพ
(๒)
เครื่องปรับความดันไอก๊าซต้องติดตั้งที่ตัวรถหรือที่เครื่องยนต์ ในกรณีที่ติดตั้งเครื่องปรับความดันไอก๊าซที่เครื่องยนต์
ท่อก๊าซที่ต่อจากถังเข้าเครื่องปรับความดันไอก๊าซ ส่วนที่อยู่ภายในห้องเครื่องยนต์ต้องเป็นท่อซึ่งสามารถบิดงอและทนความดันได้ไม่น้อยกว่า
๒.๕ เมกาปาสกาลมาตร และทนความดันแตกได้ไม่น้อยกว่า ๑๐.๐ เมกาปาสกาลมาตร
(๓) ท่อก๊าซที่ต่อจากเครื่องปรับความดันไอก๊าซไปยังเครื่องผสมอากาศกับก๊าซต้องเป็นท่อที่ทนความดันได้ไม่น้อยกว่า
๑๐๐.๐ กิโลปาสกาลมาตร และทนความดันแตกได้ไม่น้อยกว่า ๘๗๕.๐ กิโลปาสกาลมาตร
และหุ้มด้วยวัสดุที่ป้องกันการรั่วจากการเสียดสีด้วย

ข้อ ๑๕
การติดตั้งเครื่องผสมอากาศกับก๊าซต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) เครื่องผสมอากาศกับก๊าซต้องติดตั้งระหว่างเครื่องยนต์และเครื่องกรองอากาศ
(๒)
ส่วนประกอบทุกชิ้นของเครื่องผสมอากาศกับก๊าซต้องยึดให้แน่น และแข็งแรงด้วยโลหะ
เพื่อป้องกันก๊าซรั่วเมื่อมีการกระเทือนหรือกระแทก
(๓) ห้ามใช้ก๊าซจากท่อไอเสียเพื่ออุ่นไอดีที่เครื่องผสมอากาศกับก๊าซ

ข้อ ๑๖
การติดตั้งระบบควบคุมการปิดเปิดน้ำมันต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ลิ้นควบคุมการปิดเปิดน้ำมันต้องติดตั้งที่ตัวถังรถ
เว้นแต่เป็นชนิดที่ได้ออกแบบไว้สำหรับติดตั้งกับเครื่องยนต์
(๒)
ท่อน้ำมันที่เชื่อมระหว่างจุดสองจุดที่เป็นจุดรวมของระบบน้ำมันต้องเป็นโลหะหรือวัสดุสังเคราะห์ที่มีความทนทานต่อน้ำมัน
ในกรณีที่ใช้ท่อซึ่งสามารถบิดงอได้จะต้องยึดแน่นไว้โดยใช้แถบรัด
(๓)
ลิ้นควบคุมการปิดเปิดน้ำมันต้องปิดโดยอัตโนมัติเมื่อเปิดใช้ก๊าซ หรือเกิดการลัดวงจรไฟฟ้า
(๔)
ระบบไฟฟ้าที่ควบคุมการปิดเปิดน้ำมันไปยังเครื่องยนต์ต้องมีฟิวส์ป้องกันในกรณีที่เกิดการลัดวงจรไฟฟ้า
และต้องแยกออกจากระบบไฟฟ้าอื่น ๆ ในรถ

ข้อ ๑๗
การติดตั้งเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบที่ต้องมีตามกฎกระทรวงนี้ ให้ส่วนราชการรัฐวิสาหกิจ
สถาบัน สามัญวิศวกร หรือวุฒิวิศวกร ตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพวิศวกรรม
ซึ่งนายทะเบียนเห็นชอบเป็นผู้ทดสอบและตรวจสอบตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่นายทะเบียนเห็นชอบ
ออกใบรับรองให้เป็นหลักฐานได้ เมื่อได้มีการปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้แล้ว

ข้อ ๑๘
เครื่องอุปกรณ์และส่วนควบที่ต้องมีตามกฎกระทรวงนี้ ถ้าได้ติดตั้งก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ให้เจ้าของรถดำเนินการปรับปรุงแก้ไขให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้ภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ

ข้อ ๑๙[๑]
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๔
พลเรือเอก อมร ศิริกายะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนผังการติดตั้งเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบสำหรับรถที่ใช้ก๊าซอย่างเดียวเป็นเชื้อเพลิง
๒.
แผนผังการติดตั้งเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบสำหรับรถที่ใช้ทั้งก๊าซและน้ำมันเป็นเชื้อเพลิง

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากในปัจจุบันราคาน้ำมันเชื้อเพลิงได้สูงขึ้น
ทำให้มีผู้นำก๊าซปิโตรเลียมมาใช้เป็นเชื้อเพลิงกับรถเป็นจำนวนมาก สมควรกำหนดเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบสำหรับรถที่ใช้ก๊าซหรือใช้ทั้งก๊าซและน้ำมันเป็นเชื้อเพลิง
เพื่อให้เกิดความปลอดภัยแก่ผู้ใช้รถ และโดยที่พระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ.
๒๕๒๒ มาตรา ๗๑ ให้กำหนดโดยกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


















โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๕ มกราคม ๒๕๕๙








[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๒๑๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๗/๒๙ ธันวาคม ๒๕๒๔