กฎกระทรวง ฉบับที่ 189 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.2518
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๘๙ (พ.ศ.
๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๓ (พ.ศ.
๒๕๓๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ต่อไปเป็นครั้งที่สองมีกำหนดอีกหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ.
๒๕๓๗ เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๗
ชำนิ ศักดิเศรษฐ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ตำบลเหมืองง่า ตำบลอุโมงค์
ตำบลมะเขือแจ้ ตำบลในเมือง ตำบลบ้านกลาง ตำบลเวียงยอง ตำบลต้นธง และตำบลป่าสัก
อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
ซึ่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๓ (พ.ศ. ๒๕๓๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไป
และได้เคยมีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้วตามกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๕๔ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
แต่เป็นกรณีที่ยังไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับ
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวต่อไปเป็นครั้งที่สองอีกหนึ่งปี
และโดยที่มาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า
การขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้






















วิภา/ปรับปรุง
๑๕ กันยายน ๒๕๕๘



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๔๔ ก/หน้า ๑๙/๓ ตุลาคม ๒๕๓๗