โคลงทวาทศมาส ว.๒
ไม่ปรากฏผู้แต่ง
โคลงทวาทศมาส

คำอธิบาย
โคลงทวาทศมาส เป็นโคลงโบราณ นับถือเป็นตำรากันมาแต่ก่อนเรื่องหนึ่ง ด้วยกวีผู้แต่งได้ริเริ่มประพันธ์วรรณคดีโคลงดั้นทำนองนิราศพรรณนาถึง ความอาลัยรักที่ต้องจากนาง โดยการใช้ฤดูกาลต่าง ๆ ใน ๑๒ เดือน เป็นพื้นฐาน (“ทวา-ทศมาส” แปลตามศัพท์ว่า “๑๒ เดือน”) กระบวนสำนวนโวหาร โดยเฉพาะกระบวนการพรรณนาแสดงความอาลัยรักของเรื่องนี้ นับว่าสูงในทางกวีรส ซึ่งกวีในสมัยต่อมามักนิยมแต่งตามกันมาก แต่อย่างไรก็ดี โคลงทวาทศมาสนี้ ยังมีข้อถกเถียงไม่เป็นที่ยุติถึงเรื่องผู้แต่งและสมัยที่แต่ง ซึ่งมีความคิดแบ่งเป็น  ๒ ฝ่าย คือ บ้างก็ว่า พระเยาวราชเป็นผู้ทรงพระนิพนธ์ โดยมี ขุนพรหมมนตรี ขุนศรีกวีราช และขุนสารประเสริฐ เป็นผู้ช่วยแก้เกลาสำนวน บ้างก็ว่า ขุนพรหมมนตรี ขุนศรีกวีราช และขุนสารประเสริฐ เป็นผู้ช่วยกันนิพนธ์ เพื่อถวาย สมเด็จพระยุพราช ส่วนสมัยที่แต่งนั้น อาจจะเป็นสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ หรือสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
วรรณคดีเรื่องนี้ พิมพ์ครั้งแรกในงานบำเพ็ญกุศลครบศตมาห  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ เมื่อ ๑๑ เมษายน พ.ศ. ๒๔๖๘ สำหรับการพิมพ์ครั้งนี้ นับเป็นครั้งที่ห้า ได้ทำการตรวจสอบชำระต้นฉบับพิมพ์กับต้นฉบับสมุดไทย ซึ่งเก็บรักษาไว้ที่งานบริการหนังสือภาษาโบราณ  กองหอสมุดแห่งชาติ จำนวน ๙ ฉบับ คือ สมุดไทยเลขที่ ๑ ซื้อจาก ม.ล.แดง  สุประดิษฐ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๙ เลขที่ ๒ หอสมุดฯ ซื้อวันที่ ๘/๔/๑๒๖ (พ.ศ. ๒๔๕๐) เลขที่ ๓ พระวิเชียรธรรมคุณาธาร (โสตถี) วัดโมลีโลกยาราม ให้หอสมุดฯ ๒๐/๗/๑๒๖ (พ.ศ. ๒๔๕๐) เลขที่ ๔ หอสมุดฯ ซื้อ ศก. ๑๓๑ เลขที่ ๕  หลวงแกล้งกาญจนเขตร (ม.ร.ว.คอย) ถวายหอสมุดฯ พ.ศ. ๒๔๗๑ เลขที่ ๗ สมบัติเดิมของหอสมุดฯ เลขที่ ๘ นายรอดให้ พ.ศ. ๒๔๗๓ เลขที่ ๘/๑ ทายาทหลวงดรุณกิจวิทูรให้หอสมุดแห่งชาติ เมื่อ ๑๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๘ เลขที่ ๘/๒ สมบัติเดิมของหอสมุดฯ ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นสมุดไทยดำอักษรเส้นรง เว้นแต่เลขที่ ๗ เป็นสมุดไทยดำอักษรเส้นดินสอ และเลขที่ ๘ เป็นสมุดไทยขาวอักษรเส้นหมึก ส่วนเนื้อความนั้น มีสมุดไทยเพียง ๓ เล่ม ที่มีความครบสมบูรณ์ คือ สมุดไทยเลขที่ ๑, ๓ และ ๕ ส่วนเล่มอื่น ๆ โคลงบางบทจะขาดหายไปทั้งบท หรือบางโคลงจะมีคำไม่ครบถ้วน
จากการตรวจสอบนี้ พบว่าโคลงทวาทศมาสทั้งฉบับพิมพ์ และฉบับสมุดไทย แต่ละฉบับนั้นมีข้อความที่คลาดเคลื่อนและอักขรวิธีที่ลักลั่นกันอยู่มาก  จึงได้พยายามแก้ไขตรวจสอบชำระต้นฉบับใหม่ โดยยึดคำที่ตรงกันเป็นส่วนมาก ทั้งเป็นคำที่มีความหมายเข้ากับเนื้อหาในโคลงแต่ละบทและถูกต้องตาม ฉันทลักษณ์เป็นหลัก คำที่ต่างไปจากนี้ได้ทำเชิงอรรถไว้ ส่วนในด้านอักขรวิธีที่ยังลักลั่นกันอยู่นั้น ก็ได้แก้ไขให้เป็นแบบเดียวกันโดยพยายามรักษาอักขรวิธี ให้ใกล้เคียงต้นฉบับสมุดไทยมากที่สุด
โคลงทวาทศมาส
ศรีสวัสดิ์กมลาศลํ้า	เลอสรวง
พูลภิรมย์นาภี	ส่องสร้อย
ไตรรัตนจุฑาดวง	กมลาศ
บานเบิกบงกชช้อย	ช่อมาลย์ ฯ	๑
จักรีจักรกฤษณเกล้า	จักรพรรดิ
เสวยภิรมย์สงสาร	เษกสร้อง
กามาฤดีรัตน์	รมเยศ
รมยวิธีธารคล้อง	ห่วงกาม ฯ	๒
เทวาเทเวศถ้วน	เทวินทร์
เสวยสุขรมย์ย่ำยาม	ยั่วเย้า
วิไลยวิลาพินทุ์	เพาโพธ
สุขภิรมย์สมเหน้า	แน่งมาลย์ ฯ	๓
จักรพาฬภูวนาถเกล้า	กรุงกษัตร
ผายผ่านภุดาธาร	แผ่นแผ้ว
ภูวไนยวนานัต	กมุทมาศ
โอนมกุฎิเกล้าแก้ว	เกือบเศียร ฯ	๔
รังสฤษฎิรังเรขไท้	ทรงทศ
ธรรมวิมลพึงเพียร	แผ่นหล้า
เสวยสวรรค์สุโสฬศ	เลืองโลก
บลบำบวงสรวงหม้า	ใหม่ศรี ฯ	๕
ดวงเดียวยุพโยคพ้น	พรรณนา
สงวนมิ่งมาลย์จาวจี	แกล่กล้ำ
อาลึงค์บังอรสา	รสเรข
ฤๅห่อนเอองค์ก้ำ	กึ่งยาม ฯ 	๖
เรียมรักรัตนเรขน้อง	นางเดียว
เบญจฤดีดัษกาม	เกลศกลั้ว
สงวนศรีสุมาลย์เกลียว	กลมสวาดิ
เยียวรำเพยพานดั้ว	ด่วนหมอง ฯ	๗
สงวนสร้อยเสาวภาคย์เนื้อ	นวลนาง
ฤๅห่อนนาสาสอง	ห่างหั้น
ในทิพย์บรรจฐรณ์กลาง	ชนม์ชีพ
ฤๅห่างองค์แก้วกั้น	กึ่งกร ฯ	๘
บไกลอกอาสน์อ้า	อกองค์ หนึ่งเลย
ฤๅด่วนมาจำจร	จากข้าง
คิดศรีสมบูรณ์บง	กชมาศ กูเอย
รสภิรมย์แรมร้าง	เร่งตรอม ฯ	๙
เรียมคิดสังวาสรู้	รสรมย์
ดวงเสียดดวงเดียวจอม	จอดเจ้า
คิดปางพิโดรฉม	พักเตรศ
ฤๅห่อนเอองค์เคล้า	คลาศยาม ฯ	๑๐
เรียมคิดพิเศษช้อย	ชิวหา
รนฤดีดัษกาม	ก่อเกื้อ
ถวิลทิพย์สุนาสา	เสาวณิศ
เนื้อแนบนวลนุชเนื้อ	แนบใน ฯ	๑๑
คิดเคยประพาสเพี้ยง	ภุชเคนทร์
กรกระหวัดดวงได	กอดเกี้ยว
วิไลยวิลาเรนทร์	รสราค
ดึกดำฤษณ์เลื้อยเลี้ยว	กอดไกร ฯ	๑๒
คิดคลึงบัวมาศสร้อย	สระศรี
ผลิดดอกบุษบาใบ	แบ่งไว้
คิดชมมิ่งมาลี	ไลยเลิศ
แบะผกาเกลียวใต้	ต่ำเมรุ ฯ	๑๓
คิดเคยเยาวราชท้าว	พาลสอง โสดแฮ
แนบกำโบลปรางเปรน	เปรียบแก้ม
คิดสินธุภุชค์ฉลอง	บัวมาศ
ตฤบเตรียบรสยํ้าแย้ม	ย่องกาม ฯ	๑๔
คิดสร้อยสาโรชแก้ว	บัวบง กชเฮย
บัดแบ่งใบยํ่ายาม	กลีบแกล้ง
ภู่พรรณตฤบรสสรง	สระมาศ
สรงธุคนธ์ธารแสร้ง	สอดสม ฯ	๑๕
มาไลยโมลิศเนื้อ	นวลลักษณ์
นิลภมรเชยชม	บ่ม้วย
วาทาประภาพักตร์	พรายแพร่ง
เรียมผทมทิพยด้วย	ห่อนเอ ฯ	๑๖
วันกรกมลาศเกี้ยว	กรรดึก
สองชิดชงฆ์โหเห	ห่มน้ำ
วันเรียมร่วมถนำทึก	นพนิต
สุขบันทมรสกลํ้า	แกล่กาม ฯ	๑๗
แม้สรงสระเทพท้าว	ไตรตรึงษ์ ก็ดี
ยังไป่ปูนยํ่ายาม	สระแก้ว
สระสวรรค์อำมฤตย์รึง	รสเรข
สรงสระนงค์นุชแผ้ว	แผ่นไตร ฯ	๑๘
พักตราไตรเตรียบสร้อย	เสาวคนธ์
พรายนิลารัตนใน	ภู่แพร้ว
ภมูพิมลกล	กามก่ง
ทรวงบังอรฐานแก้ว	ยิ่งยง ฯ	๑๙
โอะโอ้นัยนิศน้อง	นางนงค์ แน่งเอย
จรเจตจิตต์เรียมจง	จอดเจ้า
สระบาสมบูรณ์บง	กชมาศ กูเอย
ฤๅนิรารสเหน้า	หน่อศรี ฯ	๒๐
ปางบุตรนคเรศไท้	ทศรถ
จากสีดาเดียวลี	ลาศแล้ว
ยังคืนสู่เสาวคต	ยุพราช
ฤๅอนุชน้องแคล้ว	คลาศไกล ฯ	๒๑
ศรีอนิรุทธราศร้าง	แรมสมร
ศรีอุษาเจียรไคล	คลาศแคล้ว
เทวานราจร	จำจาก
ยังพรํ่าน้าวน้องแก้ว	คอบคืน ฯ	๒๒
สมุทรโฆษเริศร้าง	แรมพิน
ทุมดีดาลฝืน	ใฝ่เต้า
ปางเจ็บชำงือถวิล	ลิวโลด
ยังพรํ่าน้าวน้องเหน้า	ร่วมเรียง ฯ	๒๓
พระศรีเสาวเลขสร้อย	สุธน
จากมโนห์ราเคียง	คิดน้อง
ยังเสด็จสู่ไพรสณฑ์	สังวาส
สังเวชนงค์นุชคล้อง	เคลื่อนองค์ ฯ	๒๔
ปราจิตต์เจียรเหน้าหน่อ	อรพินท์
พระพิราไลยปลง	ชีพแล้ว
คืนสมสุดาจิน	รสร่วม กันนา
กรรมแบ่งกรรมแก้วแก้ว	ช่วยกรรม์ ฯ	๒๕
ปางศิลปบรเมศร์ท้าว	สุธนู
จากสมเด็จนุชจันทร์	แจ่มเหน้า
เจียรับประภาตรู	เตราสวาดิ
ยังพร่ำน้าวน้องเข้า	คอบสมร ฯ	๒๖
ฤๅเออกอาสน์เนื้อ	นงค์นุช
เจ็บจำงายทรวงธร	หล่มล้ม
โอ้แก้วสุมาลย์บุษย์	วลีภาคย์ กูเอย
เอาสุพรรณแก้วก้ม	ก่ำทรวง ฯ	๒๗
ฤดูเดือนเจตรร้อน	ทรวงธร
ทุกยํ่ายามโดรดวง	ด่วนน้อง
จำระจำเราอร	อรนิต หายแม่
อินทรแลพรหมยมป้อง	ไป่คืน ฯ	๒๘
สุริยงควรเวกฟ้า	เฟ็ดโพยม
แสงรพีพรรณฝืน	ฟอดฟ้า
จรจรัสเสียดแดโสม	สรวมชีพ
เจ็บไป่ปานเจียรจ้า	จากจร ฯ	๒๙
สุดโพยมเวหาสห้อง	หาวหน
สุรสุเรนทราธร	เฟื่อยฟ้า
ปรัถพีนิราชล	เห็นหาด
ร้อนไป่ปานเรียมถ้า	จากเจียร ฯ	๓๐
เจ็ดสินธุ์สาคเรศร้อน	รนบก
แสนนทีธารเทียร	หาดแห้ง
อาดูรกระอุอก	เรียมราศ
สมรจากเจียรร้อยแล้ง	ไป่ปาน ฯ	๓๑
ปรัถพีพิโยคพื้น	ทรวงธร
ณีธราธารดาล	ปั่นด้วย
เจ็บเจียรจากอวลอร	สมรมิ่ง กูเอย
โอ้อกดินฟ้าม้วย	ไป่วาย ฯ	๓๒
ทินกรจรแจ้งแจ่ม	หาวหน
ธารนทีชลหาย	หาดแห้ง
อกเรียมนิราจล	เจ็บจาก กันนา
ร้อนยิ่งทินกรแจ้ง	จวบกัลป์ ฯ	๓๓
สหัสสุริเยศเรื้อง	รังสี
ผลาญแผ่นไตรภพสรรพ์	เษกไหม้
กำเดากำดาลตรี	ภพนาศ
ร้อนไป่ปานน้องไท้	จากจร ฯ	๓๔
ไตรยุคทั้งสี่ร้อน	รนอก
โลกประชารากร	หล่อหล้ม
ร้อนเรียมราศพันพก	แสนส่วน
ไตรกำเดาดาลต้ม	แตกทรวง ฯ	๓๕
ธรณีธรณิศแล้ง	เลอหาว แห้งแล
ใบบัดพฤกษาดวง	เหี่ยวแห้ง
ลดากระหวัดราว	รุกขมาศ
วัลย์เวี่ยไม้ไหล้แล้ง	ช่วยตรอม ฯ	๓๖
เวหาผผ่าวเพี้ยง	พันแสง ส่องแฮ
เรียมรัญจวนใจจอม	จิ่มหล้า
อาดูรคระแลงแสดง	แสนโศก
แสนสุเมรุไหม้ฟ้า	ไป่ปาน ฯ	๓๗
ทุกพรรคมฤคห้อง	บรรพต
เสียสัมฤทธิอาหาร	แหล่งเหล้น
นัยนามพุลาลส	ศัลยเสพย์
เสียภิรมย์แหล่งเต้น	ช่วยครวญ ฯ	๓๘
แสนพฤกษ์เหลืองหล่นล้วน	แลงใบ
บังสุมาลย์แมนมวล	แมกไม้
พฤกษาศิขรไซร	โซรมชีพ
โอ้หาสกาลกลไหม้	ช่วยเรียม ฯ	๓๙
ปักษีเสาวเลขล้วน	ฦๅศัพท์
สวนบ่ฦๅเลยเกรียม	ก่ำก้าง
โอ้แก้วนิราลับ	ลิวลี่ แล้วเอย
แสนพิหคไห้ช้าง	ช่วยชึง ฯ	๔๐
แสนบางบึงห้วยแห่ง	เหมุทก
พาสุกรีไตรตรึงษ์	ปั่นหว้าย
มังกรกรารก	รักเรข
ตีสกนธ์แล้วผ้าย	ผาดจร ฯ	๔๑
แสนสัตว์นาเนกถ้วน	แสนสินธุ์
ทุกข์บันดาลไฟฟอน	ช่วยเศร้า
วันเจียรสุดาพินท์	พักเตรศ
แสนสุเมรุม้วนเข้า	ดั่งลาญ ฯ	๔๒
โอ้รัตนนารีศเนื้อ	นวลลักษณ์
จากภิรมย์เดียวดาล	แผ่นขวํ้า
ตรีในสุรารักษ์	หริราช
ช่วยรันทดร้อยก้ำ	กํ่าแด ฯ	๔๓
ฤดูจรเจตรแจ้ง	เจียรจรัส
แสนสุธาปรวนแปร	แผ่นหล้า
ฤดูฤดีดัษ	ดาลเทวษ
เทวินทรสุรินทร์รักษ์หม้า	ใหม่หมอง ฯ	๔๔
รํ่ารักรสเรขสิ้น	สรรพางค์
พลมหุตเคร่าครอง	สวาดิไหม้
โอ้แก้วสมเด็จกลาง	วนิภาคย์ เรียมเอย
ควรแบ่งองค์แล้วไว้	หว่างทรวง ฯ	๔๕
หลัดหลัดมาจากข้าง	เขินเข็ญ ใหญ่แล
ทุรัศทุราดวง	แหบไห้
โอ้แก้วดรุณเพ็ญ	ภุชภาคย์
มานิรารมย์ไว้	ว่องกาม ฯ	๔๖
โหยเหนกระอุโอ้	เศียรเส โสดแล
หลัดหลัดนัยนายาม	คลุ่มคลุ้ม
มลักเห็นนิ่มนวลเน	นัยเนตร
กามกระหายโหยกลุ้ม	เกลื่อนแด ฯ	๔๗
คิดนัยนาเพทหว้าย	เวหา
คือศศิสุริยแข	แข่งแย้ม
คือองค์อนงคชา	เยาวเรศ กูนา
เหมือนเมื่อตฤบรสแก้ม	กลิ่นเกลา ฯ	๔๘
เดือนถึงถถั่นน้ำ	ตาตก
สายพรุณโชรมเชรา	ฟั่นฟ้า
ปรานีแนบกับอก	โอยแม่ กูเอย
เดือนสุดแล้วนุชหน้า	แม่ผ้ายลองใด ฯ	๔๙
ฤดูไพศาขยสร้อง	ฝนสวรรค์
คิดสุมาลย์มาไลย	แหล่งน้อง
ฤดูฤดีครรภ์	รมเยศ
เจ็บกระอุแทบท้อง	ที่ขวั้นสดือนาง ฯ	๕๐
คระหนฟ้าร้องคระ	โหยหา สวาดินา
ดลด่วนเจ็บแดกลาง	ขาดขว้ำ
แขไขข่าวไถนา	ถถั่น มานา
อกระแหงแล้งนํ้า	เนตรนอง ฯ	๕๑
แต่เรียมนิราศแก้ว	ไกลนาน
ฟ้าเฟื่องครรชิตหมอง	หม่นเศร้า
รำเพยรำพาธาร	ไหลหลั่ง
สวรรค์อนันตร้อนเร้า	ช่วยตรอม ฯ	๕๒
นิรานิราศร้าง	แรมสมร
สุริยศศิดายดอม	อยู่ได้
วเนวนาดร	ในโลก นี้นา
จำนิรารสให้	ห่างแด ฯ	๕๓
โหยเห็นเดือนแย้มยั่ว	ยงสมร
ไฉนว่าจันทร์เจียรแถง	หน่อเหน้า
เจ็บเจียรจำงายวร	วนิภาคย์
วว่องกามยงเย้า	ยั่วยรร ฯ	๕๔
ธาตรีตรีโลกแล้ง	แลจบ
จรหล่มลิดลิวกรรม์	ก่ำก้าง
นิทรานิราภพ	รมเยศ
ครหอบหิวไห้ช้าง	ชำงือ ฯ	๕๕
เดือนหกเรียมไห้รํ่า	ฤๅวาย
ยามย่อมชนบทถือ	ท่องหล้า
ธงธวัชโบกโบยปลาย	งอนง่า
คิดว่ากรกวักข้า	แล่นตาม ฯ	๕๖
ทันธงบใช่น้อง	เรียมทรุด
หิวคระหนรนกาม	พรั่นกว้า
ธวัชงอนโบกโบยสุด	ลิวลี่
กรใช่กรหน้าหน้า	ใช่น้องนาไถ ฯ	๕๗
ฤดูเดือนเชษฐฟ้า	ครรชิต
สายพรุณรองไร	เรื่อยฟ้า
ไพศาขยรํ่าแรมนิทร	นงโพธ เดียวแม่
แรมรํ่าแรมโรยหน้า	เร่งโรยแรมโรย ฯ	๕๘
วรรณาโมลิศแล้ง	แดงเดียว
อกกระอุเกรียมโกรย	กระด้าง
อัมพรอุทรเขียว	ครางคร่ำ
ฟื้นฟั่นโหยไห้ช้าง	เชี่ยวสินธุ์ ฯ	๕๙
อักขนิษฐเลื่องโลกล้ำ	โสฬศ
บัณฑุกัมพลอินทร์	อาสน์แก้ว
เมรุทองรรองทศ	ศาภาคย์
ฤๅอาจทรงทุกข์แผ้ว	ที่ตรอม ฯ	๖๐
ฤดูเดือนเมฆนํ้า	นองหาว
ขุกข่มเขียวไพรดอม	ยอดย้อม
ไฟกามรลุงจาว	ทองเทศ
เห็นลบัดเสรียวอ้อม	อาตม์เรียม ฯ	๖๑
อัญชันชรอุ่มแต้ม	ตาไพร
เพราเพริดนัยนุชเทียม	แต่งแต้ม
บัวกามจำรัสไร	รัตนเรข
ชมช่อไม้เหมือนแก้ม	โกศเกลา ฯ	๖๒
พระพรุณรายเรื่อยฟ้า	เฟ็ดโพยม
อกราษฎร์ชนบทเทา	ทั่วหล้า
เริ่มการสำเร็จโถม	ไถแล่น
เจียรอนุชน้องถ้า	ไป่ยล ฯ	๖๓
แถลงวรรสวาดิเกี้ยว	กรองบัตร
ลมปั่นหาวเหินบน	แบ่งไส้
เล็บนางแน่งเนาวรัตน์	โชรช่อ
แลแล่งเล็บแก้วไล้	ลวดทอง ฯ	๖๔
ฟ้าดินเลียมลอบกลํ้า	กลืนนุช แดฤๅ
ซงซ่อนไกลใจปอง	ขาดขวํ้า
แดนใดลอบเลงบุษป	บัวมาศ กูเฮย
เรียมบำบวงบนก้ำ	ก่ำสมร ฯ	๖๕
ร่ำรักแรมราศแก้ว	เจียรจินต์
กรมโกรธเททวารถอน	ถอดไส้
ลุกแลรลุงถวิล	หาอ่อน อวลเอย
เยียวข่าวขวัญน้องไข้	พี่ถ้าถามขวัญ ฯ	๖๖
เดือนเจ็ดจรหลํ่าฟ้า	เฟือนฟอน สวาดินา
เจียรจากนุชแดยรร	หย่อนไส้
ราตรีสงัดนอน	เสียงเน่ง แล้วแฮ
เรียมนิรารสได้	โตรดตรอม ฯ	๖๗
ราตรีตระหง่องเหงี้ย	ฟังยาม
อกกระอุทรวงทอม	ถ่อมถ้า
บอืออืดใจจาม	เสียงเน่ง นอนนา
เดือนแปดมาแล้วหม้า	แม่ผ้ายลองใด ฯ	๖๘
นับนาวรรณิศถ้า	นับเดือน แดฤๅ
วันและคืนเดือนไคล	คลาศคล้อย
อาสูรภมูเหมือน	จรหลํ่า แล้วแฮ
เรียมรำฦกน้องน้อย	ไป่สม ฯ	๖๙
อาสูรเทเวศท้าว	เทเวนทร์ มากแฮ
จักหว่าจิตต์เรียมจม	จ่อมเจ้า
รอยไทสุราเชนทร์	ทิพราช รังฤๅ
เรียมราศจึงเศร้าเศร้า	โศกศัลย์ ฯ	๗๐
พรรษาสโรชฟ้า	ไขธาร ท่อแฮ
เภริศคฤ้านเครงสวรรค์	ป่าวหล้า
สรรเพชญ์ยิ่งยลญาณ	พระสั่ง สอนแฮ
แย้มนิยมถ้วนหน้า	เริ่มเรื้องทำธรรม์ ฯ	๗๑
วันทาวรโพธิไหว้	หวังพระ พี่แม่
คุณรำฦกพระสรรพ์	พร่ำน้อง
สดับธรรมอยู่พลางคระ	ครวญแม่
นุชบนำพาพร้อง	เพื่อใด ฯ	๗๒
กรจบบทมาศไท้	ธาศรี ศากย์แฮ
หัตถ์บังคมฟูมไนย	เลือดย้อย
บวงสรวงสุมาลี	นานใฝ่ สมแฮ
เดือนใฝ่หาละห้อย	ใฝ่เห็น ฯ	๗๓
รอยนุชเป็นเนตรรื้อ	เป็นองค์ พี่แม่
จับจึ่งมาข่มเขญ	ขื่นไส้
รลวงพิไรจง	จอดแม่ เดียวแม่
เดือดแปดแปดยามไห้	รํ่าโหย ฯ	๗๔
ทิศใดดวงสวาดิน้อง	สถิรสถิต
ฟ้าฟอดบาดาลโดย	ด่านเต้า
ชฎาธารเทพรังสฤษฏิ์	ศรีสี่
เชิญท่านเล็งแลเหน้า	ข่าวข้าขอฟัง ฯ	๗๕
เพรงเรารอยพรากเนื้อ	นกไกล คู่ฤๅ
ริบราชเอาเขาขัง	คั่งไว้
มาทันปลิดสายใจ	เจียรจาก เรียมนา
มานิรารสให้	ห่างไกล ฯ	๗๖
พระใดบำราสน้อง	กรุณา หนึ่งรา
แสนหนึ่งนางถวายไป	แด่ไท้
ดวงเดียวมิ่งมาลา	เฉลิมภาคย์ กูเอย
รัตนสุคนธทิพไหว้	กราบถวาย ฯ	๗๗
เดือนดลกลนิศน้อง	นุชนิทร์ อยู่ฤๅ
ฤๅหากพันกรกลาย	แกล่ไว้
พระสุริยท่านรังฤทธิ	รอยเบียด บังฤๅ
ขอศศิผลาญให้	แห่งน้องเห็นคืน ฯ	๗๘
ขอชมพระศาสนแก้ว	เกลาสูร หนึ่งรา
ชิวหาศหอมรสกลืน	กลิ่นใกล้
ขอชมมิ่งมาธูร	เสาวณิศ
เสาวนงคเหน้าไท้	แม่เผย ฯ	๗๙
รอยกรรมหากแบ่งแก้ว	กับกรรม์ พี่ฤๅ
อาทิก่อนเรียมเชย	ซาบเนื้อ
ในนิทรบรรจฐรณ์พรร	โณภาส
รสอ่อนยังเกื้อเกื้อ	ไป่ปิ้มหายหอม ฯ	๘๐
เดือนแปดจรหลํ่าแล้ว	ลิวลิบ
อกคระหนทรวงทอม	ถ่อมถ้า
มาถึงที่นพนิพ	เดือนใหม่ แล้วแม่
อรอนงค์หน้าหน้า	ไป่เห็น ฯ	๘๑
อนงค์อรนิศเจ้า	เจียรจันทร พี่เอย
จักคลาศเดือนมาเป็น	ดั่งนี้
กระอุกระอกยรร	แดจาก ดั่งฤๅ
ความพี่อันชี้ชี้	แม่รื้อยังเห็น ฯ	๘๒
เดือนเก้าจะเคร่าน้อง	เทอญฤๅ อรเอย
กระละหลํ่าจักเป็น	แต่กี้
กระเหม่นกระเหม็ดคือ	หาวอยู่ ไส้แฮ
ใครพาศใครพานชี้	ซื่อตาย ฯ	๘๓
เดือนดลถถั่นนํ้า	ตาฝน ถั่งนา
จักเจียรเจียรนุชคลาย	คลาศคล้อย
พรรษามี่เมืองชน	บทย่อม เย็นนา
เรียมจากนุชสร้อยสร้อย	โตรดตรอม ฯ	๘๔
เจียรเจ็บอกถ้าอ่อน	เชยทิพ ทราบนา
กายนิพนธ์ผอมผิว	สรากเนื้อ
เพราะอรลิงคลิวลิบ	ลิวลี่ แล้วแฮ
เดือนถั่งตาฝนเชื้อ	แม่ผ้ายลองใด ฯ	๘๕
เดือนดลกลนิศน้อง	ดลใด อรเอย
จำจึ่งจากเรียมไกล	คลาศคล้อย
เดือนเก้าเกียจกันไฉน	ฉงนอยู่
จึ่งจากนุชน้อยน้อย	พี่ตรอม ฯ	๘๖
อัมพรมัวเมฆคล้าย	คลั่งฝน แม่ฮา
เซงซ่าชลโชรมชรอม	ฉ่ำหล้า
ธาราน่านนองชล	ชิงเชี่ยว แม่ฮา
เรียมรลุงแลถ้า	ไป่เห็น ฯ	๘๗
ครรชิตรัชนิฟ้า	เฟ็ดโพยม
วายุโอบพรุณเปน	เมฆกลุ้ม
ชีสามุ่งใจโจม	จรจ่อม เอานา
ในเมฆอันคลุ้มคลุ้ม	โอบมา ฯ	๘๘
ครไลครลั่งแล้ว	กระมัง แม่ฮา
จับบเริ่มนุชคลา	ถ่านี้
ชีสาอยู่ในบัง	วายุเมฆ โพ้นนา
เจตกมลผี้ผี้	รวบเอา ฯ	๘๙
เพื่อเจียรเหน้าแก้วก่อ	การตฤษ
นาร่วมรสนิทรเนา	แนบน้อง
เรียมราศจึ่งมามฤตย์	มาโม่ห รักเอย
กามกลหายนุชคล้อง	พี่รื้อกลใด ฯ	๙๐
พิศวงพิศวาสขวั้น	แขวนทรวง พี่นา
ถนัดเปล่าปลิวเปลืองใจ	จอดเจ้า
ทฤษฎิล่งแลดวง	ดาวดาษ
ถนัดว่าเดือนดวงเหน้า	หนุ่มสมร ฯ	๙๑
กรรณาวรรนิศเพี้ยง	แขไข แข่งฤา
ใช่ว่ากรรกับกร	ดุจนั้น
แสงจันทรหากอำไพ	เรืองรุ่ง ไซ้นา
เรียมจึ่งคิดหั้นหั้น	ประเหล ฯ	๙๒
ดวงเดือนดูด่วนแต้ม	ตราติด ต่ายนา
หน้าหน่ายแลขอเวน	เวี่ยไว้
พักตราแม่งามสนิท	หายแห่ง ใดนา
เดือนหากเห็นไจ้ไจ้	แม่เร้นเมื่อใด ฯ	๙๓
เพยียวรรโณภาสสร้อย	สนองกรรฐ์
เคยก่อนทรงธารใน	อาสน์แก้ว
ถึงมานิราจันทร์	เจียรจาก อวรนา
จรหลํ่าลับฟ้าแล้ว	ไป่คืน ฯ	๙๔
ภัทรบทดลเดียรถฟ้า	ครรชิต
ชุ่มทราบนัยนาฝืน	ฝั่งป้อง
ภรรดาพิโรธฤทธิ์	รังราค
มาเมียบนํ้าหน้าต้อง	ต่ำสินธุ์ ฯ	๙๕
คล้ายคล้ายวว่องไว้	เวียนไนย แน่งฮา
แสนกระอุเพาพินท์	คลาศคล้อย
มลักเมียงตระบัดใบ	บทเรก
เหมือนสกนธนุชน้อย	แน่งมา ฯ	๙๖
เดือนภรรบัทศารทคล้อย	คืนไกล
เชิญบิดรมารดา	พร่ำพร้อง
ถวายคิดจำหน่ายใน	บัวบาท พระนา
แลบ่เห็นน้องน้อง	เมื่อใด ฯ	๙๗
ชำงือคือเดชเห้ง	หริรงค์
รักษ์เลวงอาไลย	มืดม้วย
บำบวงสุดาวงษ์	หริราช
นานขวบเดือนสิบสร้วย	โสดหาย ฯ	๙๘
หริรักษ์หริราชแกล้ง	เกลานุช แม่ฤๅ
จักจึ่งทรวงธรหมาย	แต่เจ้า
ในนางสุรางค์สุด	สามโลก ก็ดี
เทียมธุลีบทเหน้า	ห่อนเที้ยรฤๅเทียม ฯ	๙๙
การเตนะนิ่มแต้ม	ตรูเฉลิม แผ่นนา
กรรมแบ่งเอาอกเรียม	ราศแคล้ว
การเตแม่เอาเจิม	ไปแจ่ม ใครนา
ชํ้าชํ่างือแก้วแก้ว	ถึงเข้าเดือนสิบ ฯ	๑๐๐
เดือนสิบถถั่นแท้	เททรวง พี่แม่
เดือนยาตรมาเยียวหยิบ	แม่ผ้าย
เรียมโหยรลุงลวง	ลาญสวาดิ
ละพี่เดียวให้หว้าย	โศกศัลย์ ฯ	๑๐๑
พรรษาภิเษกสร้อย	สรรเพชญ์
เคยบำรุงรสธรรม์	ที่ไท้
โอ้แก้วกับแดเดจ	เดียวจาก ไปฤๅ
ละแต่ภรรดาไห้	แหบโหย ฯ	๑๐๒
เดือนมฤคไมยมิ่งเต้น	ตามมฤค ฤๅแม่
มฤคพรํ่าชวนมฤคโชย	ผาดห้วย
จวนเดือนเมื่อกรรดึก	ชลมารค นองนา
จักจากเรียมด้วยด้วย	มฤคพาล ฯ	๑๐๓
เผยอบุญญาพาสถ้วน	เทเวนทร์
เทพบ่ควรเห็นการ	พี่สร้อย
กระอุอกอาเปรน	ปราณนาศ แล้วแฮ
แดเดือดดาลร้อนร้อย	ส่วนเสล ฯ	๑๐๔
แม้ม้วยบรเมศไท้	ทินกร ก็ดี
สิ้นสุดพระเมรุเอน	อ่อนล้ม
สามภพเปื่อยเป็นบร	นรนาศ ก็ดี
เจ็บไป่ปานน้องหล้ม	หล่อองค์ ฯ	๑๐๕
หล่มหล้มอกอ่าโอ้	อกพระ พี่เอย
เจียรจากนุชอนงค์	เมื่อนี้
นาวาวิ่งวายฉะ	ชลมารค
ถวายเลิศลำเลี้ยวลี้	ไล่สินธุ์ ฯ	๑๐๖
อกกรมเกรียมสวาดิไห้	โหยหา
นองเนตรธารากิน	บ่ม้วย
ตายดักเดือดแดมา	ไกลแม่
ใดบ่ปรานีด้วย	เท่าใย ฯ	๑๐๗
กรเกยกมุทไหว้	สรวงสิทธิ์
สบสุราสุรใน	แผ่นหล้า
ขอสมสุดานิจ	นุชนาฎ เดียวแม่
แสนสุเมรุห้องฟ้า	บ่ได้ปรานี ฯ	๑๐๘
ชงครากามิศน้อง	ยังยัง ติดแม่
ในรลุงนาภี	พรั่นกว้า
เทวาสุรารัง	บิดแบ่ง ไปฤๅ
จำราศชายหิ้วช้า	อยู่เชย ฯ	๑๐๙
พาลแขไขแข่งแย้ม	ตรูตรัส
อาสยุชดลเดือนเคย	แนบน้อง
ฤๅมานิรารัตน์	ชาเยศ
สบประชาชนซร้อง	คลํ่าสินธุ์ ฯ	๑๑๐
มาสาเสาวเลขนํ้า	นองใน
ฝั่งนทีธารถวิล	แก่แก้ว
นาเวศประภาไสว	ขับแข่ง กันนา
โอ้อนุชน้องแคล้ว	คลาศกู ฯ	๑๑๑
สรมุขไมยมาศแต้ม	ตรูตรัส
ศรีสมรรถไชยตรู	เตรียบฟ้า
พายคำจำรัสแครง	ใสส่อง
หมึกสักหลังรั้งหน้า	ฮึดฮือ ฯ	๑๑๒
ฝีพายพลไปล่นํ้า	ปลิวใบ แบ่งนา
ฉายฉากพายพลปือ	ปั่นคว้าง
ชำงือชำงายไนย	นองเนตร แล้วแฮ
นึกรำฦกครั้งสร้าง	แรกสม ฯ	๑๑๓
ไกรกรายฉายฉากนํ้า	ปึงปลิว ปรี่นา
คิดพิมานไชยชม	บ่เว้น
แลเลาหลั่งลองลิว	ลมล่อง มาฤๅ
อ่อนลำเภาพายเต้น	ตากหัว ฯ	๑๑๔
วรหงส์ไพโรจน์เพี้ยง	เรือนาง แน่งนา
กลบันจงเกลากลัว	ดุจขวํ้า
เกลียวกลมรันทวยกลาง	โอนอ่อน มานา
เรือหากรู้น้ำนํ้า	หากเห็น ฯ	๑๑๕
พิศพลยอฉากหล้ม	ทวยธวัช
บัดแมล่งชนะแพ้เป็น	ที่หั้น
กลกามชำงือถกัด	นุชนาฎ
ครึงเครื่อบางถมอชั้น	ง่าพายยอพาย ฯ	๑๑๖
ตาเรียมตระหง่องตั้ง	ตาเรือ แม่ฮา
ตาหลิ่งดูดูดาย	หน่อน้อง
ชลธารนทีเจือ	จาวหลั่ง ไหลนา
อกแผ่นดินฟ้าฟ้อง	เพื่อนาง ฯ	๑๑๗
ฟองชลฝะฝ่ายนํ้า	ตาตก
ตาฝั่งแฝงเกลียวกลาง	สวาดิไหม้
โอ้แก้วกึ่งกับอก	องค์จาก ไปแฮ
อกแผ่นดินฟ้าไห้	ถั่งฝน ฯ	๑๑๘
เจ็ดสินธุ์สบส่ำแล้ว	เจ็ดสาร ก็ดี
ยังไป่ปานชุรชล	เกลศกลั้ว
กรรโหยรลุงการ	ในเกลศ นางนา
ฉงนชำงือรสดั้ว	ด่วนมาลย์ในมาลย์ ฯ	๑๑๙
สนุกนิหล้าเหล้นพี่	ดูดาย ณะแม่
แลรลุงแดลาญ	สวาดิไหม้
เรียมครวญรํ่าอกหาย	โหยสวาดิ
เจ็บจำงายเดียวไห้	แหบหิว ฯ	๑๒๐
ฤดูเดือนเหล้นพี่	ดูหน อยู่นา
อกกระอุเปลืองปลิว	พรั่นกว้า
ฤดูฤดีดล	หายแห่ง ใดนา
เรียมราศร้อนรนถ้า	ไป่วาย ฯ	๑๒๑
เจียรเจ็บอกฟ้าฟอด	เฟ็ดโพยม
แสงส่ำอัคนีพาย	ฟาดน้ำ
พระพรุณรุ่นทาโสรม	สรวมอาสน์ ก็ดี
ไนยสุธาราล้ำ	ทุกขนั้นแสนทวี ฯ	๑๒๒
ฤดูอาสยุชน้ำ	นองหาว
ข้อนอุระตูมตี	ขาดขว้ำ
อัมพรชรอุ่มจาว	ทรวงเทวษ
แลบ่ปานนองน้ำ	น่านไหล ฯ	๑๒๓
พันฦกฦๅลั่นฟ้า	ลมฉวาง
ทุกทวีปดินแดนไตร	หมื่นไหม้
ไฟกัลปกระอุปาง	ตรีนาศ
โอ้อกเรียมร้อนได้	กว่าแสน ฯ	๑๒๔
จรลิดลิ่วหล้าจระ	ลับแข แข่งฤๅ
แขแข่งขัดหวงแหน	แม่ไว้
เลงเดือนก็สุดแล	ลิวลี่ แล้วแฮ
เดือนสว่างคือไต้ใต้	โลกนี้หายโฉม ฯ	๑๒๕
กรรดึกแขมาศผ้าย	ไตรตรัส
สวะเมฆอัมพรโพยม	ผ่องแผ้ว
อกฟ้าจำรูญจรัส	เจียรเมฆ
อกราศฤๅรู้แล้ว	ผ่าวเผา ฯ	๑๒๖
ฟ้าหล้าใสส่องเท้า	เทียมสูรย์ ส่องแฮ
อกพี่ดาลมัวเมา	มืดน้อง
พิธีอาจอาดูร	เรียมโรค
เจ็บเพราะเรียมรักร้อง	ร่ำนาง ฯ	๑๒๗
ชลธีปละปลั่งคว้าง	ทางสินธุ์
นาเวศนาวาวาง	วาดน้ำ
ตกบางขดานดิน	สดือแม่
ดลฤดูสั่งล้ำ	ไล่ชล ฯ	๑๒๘
ไล่ชลนาเวศแล้ว	เมือโรง
อ่อนรทวยนวยกล	กิ่งก้ม
เรียมพายรโงงโหง	หกอยู่
เพราะเพื่อพลพายห้ม	ห่มแรง ฯ	๑๒๙
กรรดึกเดือนตั้งแต่ง	โคมถวาย
ทุกท่วยหญิงชายแสวง	ล่องเหล้น
ขับซอปี่แคนหลาย	เพลงพาทย์
ติ้งติ่งนิ้วน้าวเต้น	ร่อนรำ ฯ	๑๓๐
โคมทองประทีปแก้ว	เรืองใน
อกพี่คือโคมคำ	คู่ได้
เพลิงผลาญกระอุใจ	วนิเจต
ทรวงรลุงลาญไหม้	ป่วนเปน ฯ	๑๓๑
ทุกข์ด้วยวณิภาคยลี้	ลับแลง
รสยํ่ายามเขินเขญ	ขอดข้อน
รำฦกสมเด็จแสดง	รสราค
เพลิงบร้อนเรียมร้อน	ยิ่งยง ฯ	๑๓๒
เสาโคมสราวสราดขึ้น	แขวนถวาย
ใจพี่แขวนขวัญจง	ไป่ม้วย
ไฟกามกำเดาดาย	ดักด่าว เดียวแม่
นุชบ่แรมร้อนด้วย	พี่เลย ฯ	๑๓๓
เดือนดลกรรดึกหล้า	ชลาชล
ชลชลานองเนย	น่านกว้าง
ท่วมมารคนทีจน	ตาฝั่ง
นึกรำฦกไห้ช้าง	ที่หั้นใครเห็น ฯ	๑๓๔
เห็นน้ำคละคลั่งคล้าย	ไนยนา แม่ฮา
คลุ้มคลั่งอาเปรนเป็น	ดั่งบ้า
บเห็นสุดามา	เมินเคียด ไส้แม่
ลุบ่มีเลยข้า	ตากตน ฯ	๑๓๕
ชลกามนุชกลํ้าเกลศ	ชลพระ พี่แม่
ไฉนฤไทยชลจน	เมื่อหั้น
ชลเหนือหลั่งลงพะ	ชลใหญ่
ชลแนบชลนั้นนั้น	ย่อมกล ฯ	๑๓๖
ถวายบุญแบ่งแกล้งกล่าว	ผลเผยอ
ถวายพระเปรียงพลางบน	บ่นน้อง
โคมทองรังรองเลอ	แขแข่ง
บุญกุศลเรียมพร้อง	พรํ่าถวาย ฯ	๑๓๗
นาเวศเวียนมารคท้อง	ทางสินธุ์
จบนทีธารผาย	ทั่วหล้า
พานโภชนาบิณ	ฑบาต
บวงสรวงนุชน้องหน้า	หนุ่มเจ้าจงสม ฯ	๑๓๘
สายโคมราวระย้า	เรียงราย
คือกังหันหันลม	รอกร้อง
สราวโคมปั่นขวัญหาย	หาแม่
เสียงรอกราคพาลต้อง	โตรดตรอม ฯ	๑๓๙
เสียงรอกราคตื่นเต้น	ในนุช
ยึดเชือกสราวโคมจอม	จวบหั้น
ระย้าไปล่ปลิวบุษป์	บนเวก
รอกเร่งร้องนุชซั้น	เร่งรน ฯ	๑๔๐
มฤคจรัลมาเต้นพี่	นึกโคม สรฤๅ
กลเมื่อกลกามกล	ตื่นต้อน
กลนุชแนบแนมโจรม	จรดราค
กลเมื่อเจ็บเรียมข้อน	ขอดแสดง ฯ	๑๔๑
รํ่ารักเดือนอ้ายถั่น	ถึงมา แม่ฮา
ฟ้าจากเจียรกินแหนง	ละห้อย
อกแล้งนอกนัยนา	เลอล่ง
แลท่งธารนํ้าน้อย	น่านหาย ฯ	๑๔๒
อกชลคลาแคล้วแผ่น	ปรัถพี
หญ้าเน่านองตรอมตาย	ต่ำเตี้ย
คือเรียมจำงายศรี	เสาวนาฎ
อกแนบเขนยขนนเหงี้ย	เงียบศัลย์ ฯ	๑๔๓
คระหนอกแห้งคระ	หิวโหย
ดลฤดูแดยรร	หย่อนไส้
ปลาแปลนไปล่วังโอย	อกหว่า
ยางยูงยงยังได้	ดุจหมาย ฯ	๑๔๔
เรียมตรอมตระโหมดหม้าย	เอกา
อกหว่าหวังหวังดาย	บ่ได้
ทุงทองท่องกินปลา	ทองใฝ่ ฝันนา
ออกอุกร้องเรียมไห้	ออกโอย ฯ	๑๔๕
กระสารังร่อนต้อน	กระสัง
ออกจากรังซวนโซย	เมื่อนี้
ฤดูเมื่อชลหวัง	แปลนหาด
ปลาเล็กน้อยสร้อยสี้	สากแขยง ฯ	๑๔๖
แขยงพิษครั้นต้องไม่	คือดุก รฤๅ
ครั้นเมื่อกลืนกลแกง	เกี่ยงก้าง
นึกสร้อยสุบงคลุก	นิราศ
พระเพื่อนยังรู้บ้าง	ที่ข้าเรียมศัลย์ ฯ	๑๔๗
ท่งนาแลเข้าเรื่อ	รวงหนา
เหลือไผ่ผอมนาวรร	นิศน้อง
ชนบทหมู่ไปมา	เหลือแหล่
ยังกระอุอกร้อง	ช่วยตรอม ฯ	๑๔๘
ฤดูดูว่าวคว้าง	กลางหาว
เห็นว่าวหว่างอกปลอม	ว่าวขึ้น
สายทรุงปั่นอกทาว	ทรวงพี่
เห็นละลักชักฟื้น	ฟั่นแด ฯ	๑๔๙
รเร่รร่ายร้อง	เรียมตรอม
อึงแอกเสียงเรียมแปร	ป่วนไส้
ขาขึ้นยะยรรดอม	เดียวสวาดิ
พรายทั่วฟ้าอกไหม้	ม่าวถวิล ฯ	๑๕๐
ลมพัดเผยอข่าวด้วย	ลมเฮย
ลมแล่นรับขวัญบิน	บ่าไส้
เรียมรักร่ำยังเลย	ลาญสวาดิ
สารสั่งว่าววานให้	แม่มา ฯ	๑๕๑
ว่าวรับข่าวแล้วว่าว	บินบน
ลมส่งสายทรุงพา	ว่าวหว้าย
เรียมฟังข่าวนุชฉงน	ไฉนอยู่
ว่าวบ่บอกสารหน้าย	แสบทรวง ฯ	๑๕๒
ฤดูดูราษฎร์เหล้น	มหรสพ
ทุกทั่วหญิงชายพวง	พวกพ้อง
สวนเสียงสำเนียงจบ	เจียรโลก
แสนสนุกนิถ้วนถ้อง	ทั่วเมือง ฯ	๑๕๓
มฤคเศียรสาโรชเรื้อง	เพ็ญพักตร์
จันทร์แจ่มจันทร์จรเมลือง	ล่งฟ้า
ตรียามพวายชัก	ชวนเพื่อน เพาแฮ
โอ้ดนัยเดียวหม้า	ใหม่ฤๅ ฯ	๑๕๔
ปางทวิชเริ่มแรกตั้ง	แขวนขดาน
ขดานดั่งดวงดือ	ดอกไม้
กรรแสกรรแสงสาร	สายโยค
โอ้อกเรียมคิดได้	เร่งถวิล ฯ	๑๕๕
เห็นพาหุเลศเหล้น	บรรพ์ถวาย
คือคู่โฉมกินริน	เฟื่องฟ้า
เสนงทองรรองพราย	เพราเพริศ
เห็นบ่เหมือนหน้าหน้า	หน่ายเดือน ฯ	๑๕๖
ชุมนุมทั้งห้าเริ่ม	ถวายขดาน
นาริศธรณีเหมือน	อ่อนไท้
ภูษาธิกทูลธาร	พระบาท
เมิลมหรสพไหม้	สวาดิแด ฯ	๑๕๗
ธรณีธรณิศแก้ว	การเต
เห็นประเหลเรียมแล	บ่ม้วย
โอ้เหมือนบ่เหมือนเน	มลมาศ กูเอย
เรียมเร่งเร้าร้อนด้วย	โศกแสน ฯ	๑๕๘
มฤคเศียรสมฤทธิสิ้น	เสร็จฉินท์
หายบ่เห็นโฉมแผน	แผ่นฟ้า
เดือนอ้ายก็เจียรจินต์	เดือนยี่ แล้วแฮ
ยังบ่เห็นโหยช้า	ชวดนาง ฯ	๑๕๙
บุษยาภิเษกสร้อง	ศรีสวัสดิ์
รัตนสุดาเดียวกลาง	กล่อมเกลี้ย
บยลยุพาพัทธ	เพาพี่ เดียวแม่
เสนาะดินฟ้าเหงี้ย	เงียบดาย ฯ	๑๖๐
ทวิชมุขทวิชาติเข้า	ถวายพร
โอมอ่านอาคมถวาย	เษกสร้อง
ถวายสังข์ชลาธร	นรนิตย์
พานทำนุกทุกซ้อง	แหล่หลาย ฯ	๑๖๑
มนตรีมนตรีศเรื้อง	เรืองยศ
ทุกหมื่นขุนมุลนาย	นอบเฝ้า
สมเด็จปิ่นเสาวคต	ยุพราช
โอ้เอนดูนุชเหน้า	แม่ผ้ายลองใด ฯ	๑๖๒
เคยดลประพาสถ้วน	การกิจ
นั่งแนบเอางานใน	บ่แล้ว
ปรากรรม์จากลิวลิศ	ลิวลี่ แล้วแฮ
เรียมราศโหยแคล้วแคล้ว	คล่าวไนย ฯ	๑๖๓
อัมพรอาเภทแจ้ง	จำฉงาย
เดือนยี่เจียรจรัลไกล	เกลศกลั้น
มูรธาภิษิตถวาย	สังคีต
ยลรบำบนหมั้น	หมื่นทวี ฯ	๑๖๔
ถนิมเมืองแมนเษกสร้อง	เกษมสุข
ลํ้าเลิศกรุงโกสีย์	หยาดหล้า
โขลนทวารตรวจตรีมุข	ไรเรข
ธารชำนันครุฑหน้า	เฉิดโฉม ฯ	๑๖๕
สุริยแสงไพโรจน์เหลื้อม	จรูญจรัส
จันทรพิมานเพียงโพยม	ก่อแก้ว
พรายพรรณจำรูญรัตน์	มุขมาศ
เรียมเยียคิดแคล้วแคล้ว	คลั่งสมร ฯ	๑๖๖
พระพลานไชยตั้งแต่ง	ตรูตา
แสนส่ำกษัตริย์ถวายกร	กราบเกล้า
เพยียเวฐเวี่ยมาลา	ลาลาศ
กรกอดคลีม้าเคล้า	คล่าวโคน ฯ	๑๖๗
เหิรหันเกวียนแก้วแกว่ง	เหิรเห็จ
วางวิ่งลับลิ่วโทน	ท่องล้ำ
รอยสุริยสุราเสด็จ	ดวงสวาดิ ไปฤๅ
จากอกเรียมคือหํ้า	หํ่าใจ ฯ	๑๖๘
รบำบรรเยศแกล้ง	ถวายโฉม
คืออัปสรสวรรค์ใน	ฟากฟ้า
มหรสพบแลโลม	ลาญสวาดิ
โอ้บ่เหนหน้าหน้า	โศกศัลย์ ฯ	๑๖๙
นารินทรนาริศเร้น	รักโฉม อยู่ฤา
จากอกองค์เรียมรัน	เร่งร้อง
หาหายบ่เหนโคม	สมรมิ่ง กูเอย
เร้นสุรางค์ไว้ห้อง	แห่งองค์ ฯ	๑๗๐
เทียนทองพิเศษตั้ง	เทียนทิพย์
รัตนสุพรรณบรรจง	ช่วงเชื้อ
บัดเห็นกระอุสิบ	แสนโศก
ด้วยกำเดาเร้าเรื้อ	รวดปาง ฯ	๑๗๑
รันทาทิพยธาตุเที้ยร	ดุษฎี
โอภาสเพ็ญภพฉวาง	ช่อช้อย
โอ้รัตนกมลลี	ลาสวาดิ ไปแฮ
เรียมรันทวยทุกข์ร้อย	ส่วนเพลิง ฯ	๑๗๒
เซ็งเซ็งซซ่านนํ้า	นัยนา
ตกพ่างบุษบันเกิง	ขาดขวั้น
เร่งแลกำเดาอา	รมภเรก
ยิ่งกว่าเพลิงเหี้ยมหั้น	หั่นแด ฯ	๑๗๓
มนตรีมนตรีศถ้วน	มนทาน ก็ดี
โอ้ป่วยแลเล็งแล	โศกซ้ำ
แก้วเก้าตระการมาลย์	มลมิ่ง กูเอย
จำอุธรทุกข์ลํ้า	เลิศสินธุ์ ฯ	๑๗๔
อัญชันชูช่อช้อย	นิลรัตน์
กลวิมลนัยนิล	แน่งน้อง
ครั้นคิดกำเดากลัด	กลางเจต
จรลิ่วธารทิพยห้อง	แห่งองค์ ฯ	๑๗๕
กณิกากณิเกศสร้อย	สาวศรี
ทรงสุมาลย์แมนลง	แต่ฟ้า
เห็นเป็นประโลมตรี	ไตรธาตุ
ยังเบี่ยงพักตราช้า	ช่วยเจ้าจอมเดียว ฯ	๑๗๖
เห็นเพลิงเพยียโรจน์ร้อน	รุมอก พี่แม่
เจ็บจำงายเครงเครียว	พรั่นกว้า
กังหันกังเหิรตก	หายสวาดิ
คือชลาไนยหน้า	ถั่งแถม ฯ	๑๗๗
เรียมครวญสวาดิไห้แหบ	หานาง
กามกระอุอกแกม	กํ่าไส้
บันทัดบันทุผาง	อกหว่า แล้วแฮ
จรวดจรดหาววานให้	แม่มา ฯ	๑๗๘
อัคนีสาโรชฟ้า	ครรชิต
เสียงบันฦๅธาดา	ดอกไม้
จรวดจรดสิสองสิทธิ์	เซ็งซ่า
เสียงจรวดฤๅอกไหม้	ม่าวทรวงเททรวง ฯ	๑๗๙
สวายเพชรตกโตรดนํ้า	ตาตก แม่ฮา
เมิลมณีมุขพวง	พู่แพร้ว
คือนัยวินิลหก	มาโนช เรียมเฮย
แลเล่าใช่มุขแก้ว	พี่ศัลย์ ฯ	๑๘๐
เพยียทิพยเมิลมุ่งเพี้ยง	เพยียนาง นิ่มเฮย
เคยบิลันธากรรณ	เกศแก้ว
โอ้แก้วใช่เพยียกลาง	สมรมิ่ง กูเอย
รักษ์เร่งร้างรักษ์แคล้ว	คล่าวไนย ฯ	๑๘๑
กังหันเหิรผ้ายปั่น	เวหา
คือรันทาดวงใจ	พี่ร้อน
มารศรีวนิดา	ดวงพราก ไปแม่
เจ็บยิ่งเพลิงกามต้อน	แตกทรวง ฯ	๑๘๒
จงกลกรรณิเกศแก้ว	กรองมาลย์
โอภาสพนมเทียนพวง	พรั่นกว้า
เพยียเพชรพี่ยลดาล	แดหว่า แล้วแฮ
รุมโรคร้อนอกข้า	ขาดขวํ้าขวัญปลิว ฯ	๑๘๓
โคมทิพยเวหาสห้อง	หาวเหน
ธงแลเทียนเรื่อยริว	ร่อนฟ้า
คือโคมจำเรียงเปน	ปางเสพย์
เสวยสุรสร้อยห้า	แห่งกาม ฯ	๑๘๔
ตรวจเตรินตรูโลกหว้าย	เสียงคัก
พรายภมรยํ่ายาม	ภู่ย้อย
ตรูไตรจำรัสพัก	ตราโลก
เรียมรำฦกน้องน้อย	เมื่อเคล้าธรจร ฯ	๑๘๕
พรรณนาทุกสิ่งสร้อย	พรรณนาง
ในบุษย์พิมลสมร	โสดน้อง
สบสิ่งทั่วสรรพางค์	ประกาศ
ในอนุชเจ้าคล้อง	พี่ตรา ฯ	๑๘๖
ในนางเรียมรํ่าสิ้น	ในนุช
ดาลกำเดาดลรา	รํ่าถ้วน
สรรพางค์วรางสุด	เจียรเจต
แม้แผ่นไตรภพม้วน	ไป่วาย ฯ	๑๘๗
เดือนสามประเวศไว้	เวียรแข
เรียมรํ่าดวงเดียวดาย	ด่อนฟ้า
ประจลกมลแด	ดาลเทวษ
อกกํ่ากรมเกรียมหม้า	ใหม่หมอง ฯ	๑๘๘
โอ้แก้ววนิภาคพ้น	วนิภา
เดือนใหม่ดลใจจอง	แจ่มแจ้ง
รัษตินทิวารัง	ยามโยค
ฤๅห่อนเสียงแส้งร้อง	รํ่าคุณ ฯ	๑๘๙
อาสูรสุดสวาดิสร้อย	เสาวคนธ์
เจียรจำงายอาดุร	โศกเศร้า
โมลีวิไลยดล	ใดดั่ง นี้นา
โรคนิรารสเร้า	โตรดตรอม ฯ	๑๙๐
ดวงทิพย์โมลิศเกล้า	นารินทร์ พี่เอย
อ้าอาตมดายดอม	อยู่ได้
อัปสรสุราชินทร	เยียวยาตร มาฤๅ
เรียมกระอุอกไหม้	แม่รื้อปรานี ฯ	๑๙๑
ดวงจาววนิภาคย์พ้น	เสาวบุษป์
ชิดช่อดวงมาลี	เสียดสร้อย
กลิ่นเกลี้ยงกำจรอุด	ดมภาคย์
เทหฤทัยเรียมคล้อย	คลาศแด ฯ	๑๙๒
เจียรจันทร์พิโยคร้าง	แรมรส
พักตรสุดาเจียรแถง	หยาดหล้า
สายสมรมิ่งมนมท	มาโนช กูเอย
เดือนใหม่มาแล้วหม้า	ไป่เมิล ฯ	๑๙๓
สุริยแสงส่งสร้อยส่อง	สุมามาลย์
คือศศิสุริยเดิร	ผาดผ้าย
ถวิลทิพยสุดาดาล	เสด็จยาตร มาแม่
ในสุธาราคล้าย	เร่งยวนใจยวน ฯ	๑๙๔
จรจิตต์ใจเจตน้อง	นางนุช ฤๅแม่
นิลกรรหายโหยครวญ	สวาดิไหม้
ในเรียมล่งในบุษป์	บัวมาศ
นึกรำฦกให้ไห้	ถึงน้องฤๅเอ ฯ	๑๙๕
เดือนเพ็ญสาโรชสร้อย	สรัทกาล
เรียมราศจักจงเท	ท่าวดิ้น
กัลยางคนิพาล	พักเตรศ
โอ้บ่เห็นหายสิ้น	แสบทรวง ฯ	๑๙๖
เดือนสามรังเริ่มแก้ว	กลศรี
สมสอดบุษบาดวง	ดอกสร้อย
วันยามโยคราตรี	ไตรเพท
โอ้เมื่อวันวางช้อย	ช่อมาลย์ ฯ	๑๙๗
เดือนสามสาโรชน้อง	นางเดียว
อกกระอุทรวงธาร	เนตรย้อย
เดือนดลใฝ่นุชเขียว	มาไป่ มาเฮย
เดือนเร่งไกลนุชคล้อย	เร่งคลา ฯ	๑๙๘
เดือนดลนับหน่อน้อง	นางนุช
นุชว่ามาฤๅมา	เร่งแคล้ว
กานดาวลีบุษป์	หายแห่ง ใดนา
เดือนเร่งมาน้องแก้ว	เร่งหาย ฯ	๑๙๙
ภุมรีซรับซราบสร้อย	สุมามาลย์
เกลือกสุคนธ์อบอาย	กลิ่นกลั้ว
เจ็บคือเยียมาการ	บดแบ่ง
เอาชีพเรียมเจียรขั้ว	ขาดแด ฯ	๒๐๐
สายัณห์ยลยั่วสร้อย	วนิดา ยิ่งแฮ
ไขศศิแสงแข	แข่งแย้ม
โหยหนทรหวนหา	วลิภาค
ธารสุคนธธารแก้ม	ตฤบตรอง ฯ	๒๐๑
ศิดางค์เวียรแว่นฟ้า	ฤๅพักตร์
ศศิมฤคหมายหมอง	ใช่แก้ว
โสภาพิมลลักษณ์	เลอเลข
ใสส่องโกมุทแล้ว	เลิศจันทร์ ฯ	๒๐๒
คิดพาลเพาโพธผ้าย	ลองใด
ถอนถอดเททรวงกรรม์	ก่องไหม้
ฤดูส่งพระไพ	สพราช มาแม่
ยังไป่เห็นนุชไห้	พี่ไห้เอกา ฯ	๒๐๓
อาจารย์รังเริ่มตั้ง	พนมรวง แม่ฮา
ถวายสุคนธมาลา	เรียบร้อย
รัถยาบ่าวสาวพวง	พาลแพละ กันนา
ตามส่งไพสพคล้อย	คลาศคลา ฯ	๒๐๔
แสนสาวสอาดเพี้ยง	พิมพ์พิศ
โอ้บ่ติดตรึงตรา	สวาดิไหม้
ดวงเดียวสุธาทิศ	ทิพมาศ กูเอย
หล้าแหล่งชมเรียมไห้	ไป่วาย ฯ	๒๐๕
ศรีสุทธิในนาถพ้น	พันแสง
ฤๅว่าอินทร์พรหมหมาย	มิ่งน้อง
จึ่งจากภิรมย์แสดง	ประดิภาค
ข้องข่ายมารแมนคล้อง	บ่วงกาม ฯ	๒๐๖
พิศเทพีโพธแก้ม	เปรมปราง
ทรวงก่ำกรมกลหนาม	เสียบไส้
พลแพนร่อนรำฉวาง	แหนแห่
เร่งรันลุงลาญไหม้	ผ่าวทรวง ฯ	๒๐๗
เจ็บจำงายแก้วพราก	พลัดแด พี่นา
ฤๅเทพไพสพลวง	แม่ผ้าย
ไตรฤทธิ์บ่เล็งแล	ไตรโลก นี้ฤๅ
จำพี่ร้อนรนหว้าย	โศกศัลย์ ฯ	๒๐๘
นพรัตน์รังเรขร้อย	บุษยมาลย์ มิ่งแฮ
รับบรรจงเจียรจันทร์	ยั่วแย้ม
โหยหวนอุทรธาร	สหเทพ
โอ้บ่เห็นแก้วแก้ม	เกศเกลา ฯ	๒๐๙
สุนทรวรภาคย์พ้น	แมนสรวง
รอยลอบลักยุพเยาว์	ยอดไท้
ไปเปนธรณีดวง	เดียวเด็จ
กลางดนูทิพย์ไว้	หว่างองค์ ฯ	๒๑๐
เสร็จส่งไพสพสิ้น	สารสุด
เพลิงฉี่ใบบัวบง	เหี่ยวแห้ง
วาววางกระลาบุษย์	พนิกาศ
โอ้อุทรทรวงแล้ง	ลั่นลิว ฯ	๒๑๑
เดือนสามเจียรจากแล้ว	แลลับ
ดวงฤทัยเรียมปลิว	ปล่งฟ้า
เหิรหาวตระดวดดับ	แขมาศ
เดือนใหม่เรียมรั้งถ้า	ใฝ่ฝัน ฯ	๒๑๒
ฤดูเดือนสี่ซั้น	มาดล แม่ฮา
ตรุษโตรดเรียมแดยัน	ด่าวดิ้น
ทินกรจำรัสบน	บังเมฆ
อกแผ่นผอมตรอมหวิ้น	หว่าแด ฯ	๒๑๓
ลองใดฝูงราษฎร์ซร้อง	ทำธรรม์
สบสกลเล็งแล	ล่งฟ้า
จบจวบจตุรพรรณ	พิศพร่าง ตานา
เรียมบ่เห็นหน้าหน้า	หนุ่มหน้าบัวสมร ฯ	๒๑๔
อาภาอาภาษเพี้ยง	เพ็ญพักตร์
อกกํ่ากรมทรวงถอน	ถอดไส้
ดวงศรีจุฬาลักษณ์	เฉลิมโลก กูเอย
เดือนใหม่มามาได้	โศกสมร ฯ	๒๑๕
ลางสาวเสาวภาคย์แพ้	สาวสวรรค์
ทรงพิภูษาภรณ์	เสียดสร้อย
กรกุมมุลิวรรณ	อภิวาท
ถวายแด่ไตรรัตน์ร้อย	ส่วนบุญ ฯ	๒๑๖
ภรรดาพิเศษสร้อย	แสนทุกข์
ด้วยกำเดาดาลพุน	หมื่นไหม้
ถึงถนอมพิมลมุข	ยุพราช เดียวแม่
ยกประนมนิ้วไหว้	คล่าวทรวง ฯ	๒๑๗
ทุกข์ทับกระอุโอ้	แสนสินธุ์ โสรจแฮ
ในพิมลแมนสรวง	หน่อน้อง
จึ่งสงฆ์ลีลาบิณฑ	บาตโภชน์ ไปแฮ
กรบังคมสุรร้อง	รํ่านางหานาง ฯ	๒๑๘
ทศนัขเกยก่ายเกล้า	เศียรศรี
ใจปั่นปลิวไปพลาง	ละลิ้ง
นัยนาคล่าวนัยนี	ธารคลํ่า ไปแฮ
โฉมเฉกสวรรค์สิงคลิ้ง	คลาศปอง ฯ	๒๑๙
ลางสาวพิเศษพ้น	อัปสร
ทรงสไบใยยอง	ย่องฟ้า
เทียนทองตระกลกร	เกยเกศ
ถวายสมเด็จแสดงหล้า	ใฝ่ผล ฯ	๒๒๐
ภรรดาตระหง่องโอ้	อาเม มิ่งเอย
อกกระอุทรวงทน	ที่ร้อน
โดรดวงอกองค์เอ	เอกาศ
แก้มมุ่ยมาลย์ไข้ข้อน	แข่งเข็ญ ฯ	๒๒๑
พระนุชเพ็ญภาคโอ้	เภาพักตร์
มาละฤๅไทยเป็น	ปั่นคว้าง
นึกในตลาลักษณ์	สุทธิโภคย์
แสนกำเดาไห้ช้าง	ช่ำงือ ฯ	๒๒๒
เจ็บเจียรมม่าวไหม้	ทรวงธร
กามกระอุอกฤๅ	รํ่าได้
สายาลำเภาสมร	หายแห่ง ใดนา
ตายดักเดียวเสียวไส้	ไป่วาย ฯ	๒๒๓
ไกลสร้อยสาโรชเนื้อ	นวลลักษณ์
อกหว่าบินบนพราย	พรั่นกว้า
โอ้แก้วเพ็ญพาลพักตร์	เพาโพธ
หายแห่งใดจำข้า	คิดทรวงลาญทรวง ฯ	๒๒๔
ดวงเดียวสายสวาดิสิ้น	สุดใจ
เรียมร่ำรักเดียวดวง	ดอกไม้
ชีสากึ่งยองใย	ฤๅห่อน เอนา
สงวนบ่ลืมตนให้	ห่างไกล ฯ	๒๒๕
เรียมรักรํ่าสิ้นสบ	สรรพางค์
ฟื้นฟั่นเททรวงไป	จากแล้ว
เพลิงราคยิ่งเพลิงปาง	เผาแฝน ดินนา
ใครอาจดับเลยแก้ว	พี่ผลาญ ฯ	๒๒๖
บลุเลยได้โตรด	ตรอมเดียว
พิศม์ผ่าวเผาแดลาญ	สวาดิข้า
ววามวังเวงเยียว	นฤชีพ
นฤชาติยังหน้าหน้า	สบสมร ฯ	๒๒๗
เผยอปัญญาพาสน์สร้าง	ศีลสุทธิ์
รังเริ่มผลบุญจร	ฝากแก้ว
สมโภชพิธีพุทธ	สมเพท พลางนา
สมเสพอย่ารู้แคล้ว	ต่อเท้านฤพาน ฯ	๒๒๘
ปีมามม่าวมล้าง	ทรวงทรุด
โทรมบ่เดลสงสาร	แสบไหม้
บ่เดลบ่เดบุษย์	บัวมาศ กูเอย
รสยํ่ายามย่อนไส้	หมื่นปี ฯ	๒๒๙
ปีมาถถั่นเที้ยร	แสนศัลย์ โศกแฮ
อังกุศอรเศียรศรี	โศกหม้าย
วันเจียรวลีจันทร์	ภูวโลก
กรรมบุเรรสผ้าย	ผาดแผลง ฯ	๒๓๐
โอ้หล้าฟ้าฟื้นฟึก	บุญบัง แบ่งฤๅ
โหนทุเรรัตนแสง	ส่องไส้
สุรางคนางนัง	นงโยค กูเอย
มาผ่าวเผาทรวงไหม้	หมื่นทวี ฯ	๒๓๑
แสงสุริยรังเรขร้อน	แรงฤทธิ์
ผลาญแผ่นปรัถพีตรี	แผ่นขว้ำ
ยังดูลย์บ่เทียมทฤษฎิ์	ทศจาก เจียรเลย
แสงพระสุริยนั้นก้ำ	กึ่งเดียว ฯ	๒๓๒
นฤวางค์นฤชีพสิ้น	แสนกัลป์ ก็ดี
ชีพนิพนธ์ยังเรียว	เรี่ยรี้
สรรพางค์ดำฤษณ์พัน	วิปวาส
ยิ่งกว่ากัลป์กลกี้	ก่อนหมาย ฯ	๒๓๓
บลุไกลเกลี้ยแกล่	กลมเกลียว
ใจพี่วังเวงวาย	หมื่นม้วย
เยียยลสุดาเดียว	ตรอมโตรด
เรียมรํ่ารักดิ้นด้วย	ดอกไม้ในนาง ฯ	๒๓๔
โอ้ปรานีนาถเนื้อ	นงลักษณ์
นั่งฤๅนอนเยียวกลาง	สวาดิข้า
เสด็จจรจำรายศักดิ์	โสภิต
รอยรูปน้ำไล้หน้า	อาบองค์ ฯ	๒๓๕
ปาณีนฤเบศร้าง	แรมเขนย ขนาดฤๅ
แล้งรสบรรจงสรรพ	สิ่งถ้วน
อยู่พู้นค่าใครเลย	ถนอมราช
คือคู่ปลายพฤกษ์ห้วน	โตรดตรอม ฯ	๒๓๖
ปีมาตระบัดร้อน	รุมอก โอยแม่
ใจจอดจนเจียรจอม	จิ่มฟ้า
มหามหรรทก	ทุกข์ท่าว ทรวงแฮ
ปีบั่งวายวายหน้า	ไป่เห็น ฯ	๒๓๗
เดือนมาถามข่าวน้อง	เดือนพราง ว่าฤๅ
เดือนสิบสองเดือนเป็น	จรคล้าย
เรียมถามทั่วบึงบาง	หิมเวศ
หิมวาศเจ้าผาผ้าย	ผะเด ฯ	๒๓๘
ทันทึงรอยเรขเรื้อง	บัวบุษย์
ดวงพิโดรทรวงเท	บ่าไส้
โกมลมิ่งโกมุท	กาเมศ เรียมเอย
มาลุดีเดียวไว้	กึ่งสมร ฯ	๒๓๙
วันมาวว่องไว้	เวียรไถง
แถงถงาดบังอัมพร	ใฝ่ฟ้า
วันเวรบ่อาไลย	วันว่า เลยแม่
วันบ่บอกวันถ้า	แม่เล้ยวันวาง ฯ	๒๔๐
วันมาคล้ายคล้ายรอบ	จนเจ็ด
ดวงพิบุษบาบาง	กลีบเกลี้ย
วันรมย์นิราเด็จ	ดวงเดช
อกแผ่นดินฟ้าเหงี้ย	ช่วยครวญ ฯ	๒๔๑
ยามมาชรออบโอ้	สนโทย แม่ฮา
เรียมรํ่าถามผะเดลดวร	ดอกไม้
ยามกาลกำสรวญโสย	โสภิต
เบญจสกลหมองไหม้	เพื่อยาม ฯ	๒๔๒
ยามไปทั้งสี่สิ้น	สนธยา
ยามทิวังพลอยตาม	ต่างเต้า
เททรวงพี่เจรจา	วันไปล่
โอ้กับอกโอ้เจ้า	จำงาย ฯ	๒๔๓
ทวาทศโดยมาสสิ้น	พรรษา โสดแฮ
ยังบ่สบายเลย	ก่ายแก้ว
เทเวนทร์สุเรนทรา	บรเมศ
ยังดำกลด้วยแคล้ว	คลาศโฉม ฯ	๒๔๔
ขอสมพิเศษสร้อย	เสาวนี แน่งนา
ปิ่นแบ่งอัมพรโพยม 	เฟื่องฟ้า
เวหาดำเนิรลี	เวหาส ไปแฮ
จงร่วมรู้รสหม้า	ใหม่คืน ฯ	๒๔๕
เขาทองเทียมเมฆหว้าย	เวหา
ดลพิมานแมนฝืน	ฝั่งแก้ว
โกสีย์สมเด็จตรา	ตรีเนตร
วานเวี่ยองค์อกแผ้ว	ผ่อนให้สองสม ฯ	๒๔๖
พระสุริยผายผาดม้า	แมนสวรรค์
รถวิมานชูชม	ช่อแก้ว
ขอเสด็จร่วมรมย์จันทร์	มูลเมฆ ไปนา
สมสู่องค์จงแล้ว	สว่างร้อนเรียมตรอม	๒๔๗
นงจาวสโรชน้อง	นิลนาง แม่เอย
ถนอมบรรทับออมชม	ทราบเนื้อ
ควรกลํ้าแกล่กลืนกลาง	อกอาตม์
ฉมกลิ่นคนธารเกื้อ	เศกศรี ฯ	๒๔๘
ฟ้าดินแดนเดียรถด้าว	สาวสินธุ์
สุริยศศิเมรุตรี	แผ่นหล้า
ตราบยังสุราชินทร์	ตระดวด นั้นนา
จิปากทั้งลิ้นล้า	เพื่อเจ้าเจียรจันทร์ ฯ	๒๔๙
ดวงเดียวสุดสวาดิเกล้า	สงสาร พี่เอย
กลิ่นกำจรหอมหรรษ์	หื่นห้า
อัปสรบ่ดลสถาน	สามโลก
เทียรไป่ปานนุชหน้า	แข่งแข ฯ	๒๕๐
สบกษัตริย์สุริยเดชล้ำ	ดินบน
พื้นแผ่นภพเปรมแปร	กราบเกล้า
เดโชชโยรณ	ฤทธิ์เดช พระนา
ถวายรัชมาลย์เท้า	ทั่วท้าวมามือ ฯ	๒๕๑
โสฬศเลื่องโลกฟ้า	ดินดาล เดชนา
ทุกทั่วไตรภพฦๅ	ล่งฟ้า
จักรพรรดิปิ่นจักรพาฬ	พันเดช
อัครราชเสวยรมย์หล้า	เรื่อยรมย์ ฯ	๒๕๒
จงนฤภัยพยาธิแล้ว	นฤศัลย์ โศกแฮ
นฤโรคโรคาคม	ไปล่เปลื้อง
จงเสวยมไหศวรรย์	สบสิ่ง
เท่าต่อเสวยสุขเบื้อง	บ่ายด้าวนฤพาน ฯ	๒๕๓
บุญญาดิเรกเจ้า	จอมกษัตริย์
ครองครอบภูดาธาร	ทั่วไท้
จงเป็นปิ่นจักรพรรดิ	จอมโลก ธรพ่อ
ร้อยราชถวายกรไหว้	หว่านมาลย์ ฯ	๒๕๔
ตราบสิ้นสุริเยศฟ้า	ดินหาย ก็ดี
ยังพระยศยังสถาน	อย่าแคล้ว
ตราบเมรุคีรีทลาย	ทบท่าว ลงแฮ
คงคอบบุญท้าวแผ้ว	แผ่นฟ้าภพไตร ฯ	๒๕๕
จบเสร็จเกลากาพย์เกลี้ยง	กลอนการ
คือมณีมาไลย	เรียบร้อย
เป็นเฉลิมกวีสาร	เสาวนิศ
รัตนมณีมาลย์สร้อย	เษกสร้อยสวมกรรณ ฯ	๒๕๖
บทใดบถ่องแท้	โดยอรรถ ก็ดี
เชิญกวีวานสรรค์	เษกสร้อง
จงเป็นมไหสวัสดิ์	ดิเรก
บทสิ่งใดขัดข้อง	อ่านซ้ำยาไฉน ฯ	๒๕๗
การกลอนนี้ตั้งอาทิ	กวี หนึ่งนา
เยาวราชสามนต์ไตร	แผ่นหล้า
ขุนพรหมมนตรีศรี	กวีราช
สารประเสริฐฦๅช้า	ช่วยแกล้งเกลากลอน ฯ	๒๕๘
อยุธยายศโยคฟ้า	ธรณี
เกษมบุรีภูธร	ปิ่นเกล้า
ทวาทศสิบสองมี	สังเวช
สังวาสเกษมสุขเท้า	ทั่วหล้าเสวยรมย์ ฯ	๒๕๙
เสวยรมย์ชมมหามไหศวรรย์	ตราบสิ้นจันทร์สุริยศรี
ม้วยปรัถพีแผ่นฟ้า	เกษมสมบูรณ์ถ้วนหน้า	ทั่วท้าวยอยศ ท่านนา ฯ	๒๖๐
--
[๑] สมุดไทยเลขที่ ๒ ว่า “เลอทรวง”

[๒] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๘, ๘/๒ ว่า “กมเลศ”

[๓] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “บานแบ่งบงกชช้อย”

[๔] สมุดไทยเลขที่ ๓ ว่า “กามาฤดีดัษ’, เลขที่ ๕ ว่า “กามาฤดีรัตย”

[๕] สมุดไทยเลขที่ ๒ ว่า “รมยวิธีทรคล้อง”, เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “รมยวิธีธารรศคล้อง”

[๖] สมุดไทยเลขที่ ๔, ๘, ๘/๒ ว่า “จักรพรรดิภูวนาถเกล้า”

[๗] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๔ ว่า “มุทมาศ” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “มุกขมาตย”

[๘] สมุดไทยเลขที่ ๔ ว่า “เกลือกเศียร”

[๙] สมุดไทยเลขที่ ๓ ว่า “เสวยสวรรยสุโสฬศ”

[๑๐] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “อาลึงควรสา รจเรข”

[๑๑] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “เรียมรักรัตนเรศไท้”

[๑๒] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “ชมชื่น”

[๑๓] สมุดไทยเลขที่ ๒ ว่า “ฤๅห่อนองค์แก้วกั้น”

[๑๔] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “บไกลอกอาตมอ้า”

[๑๕] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒ ว่า “ฤๅด่วนมาเจียรจร” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ฤๅด่วนเดจ์กามจร”

[๑๖] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๘, ๘/๒ ว่า “คิดศรีสระบัวบง”

[๑๗] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “อาทาศประภาพักตร์” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “อาภาประภาพักตร์”

[๑๘] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๔, ๘, ๘/๒ ว่า “เรียมบันทมทิพยด้วย”

[๑๙] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “สองสี่ชงฆโหเห” เลขที่ ๔, ๕ ว่า “สองสิทธิชงฆโหเห”

[๒๐] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “แม้สรงสระเทพถ้า”

[๒๑] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๔ ว่า “พักตราไตรเตรียกสร้อย”

[๒๒] สมุดไทยเลขที่ ๘/๒ ว่า “จรสีดาเดียวลี”

[๒๓] สมุดไทยเลขที่ ๔ ว่า “ฤๅอนุชน้องมาแคล้ว”

[๒๔] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๔ ว่า “ควบคืน” เลขที่ ๒, ๓ ว่า “ขวบคืน”

[๒๕] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ยังพรํ่าน้าวน้องเข้า”

[๒๖] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “ยังเสด็จไพรสณฑ์”

[๒๗] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๔, ๕ ว่า “เคลือกองค์” เลขที่ ๒ ว่า “เคลือดองค์”

[๒๘] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “แจ่มหน้า” ซึ่งจะรับสัมผัสกับบาทที่ ๔ ความว่า “ยังพรํ่า น้าวน้องข้า” ของสมุดไทยเล่มดังกล่าว

[๒๙] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๓, ๘, ๘/๒ ว่า “ฤๅเออกอาตมเนื้อ”

[๓๐] สมุดไทยเลขที่ ๓ ว่า “จรจรัสเสียดแดโทรม”

[๓๑] สมุดไทยเลขที่ ๘/๒ ว่า “สมรจากจรร้อยแล้ง”

[๓๒] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เจ็บเจียรจำจากจร”

[๓๓] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๓, ๔, ๘, ๘/๒ ว่า “ไป่หาย”

[๓๔] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๘, ๘/๒ ว่า “ธารนทีชลผาย”

[๓๕] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๓, ๔, ๘, ๘/๒ ว่า “ผลาญแผ่นไตรภพศัลย์”

[๓๖] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “ร้อนเรียมราคพันพก”

[๓๗] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ไฟกำเดาดาลต้ม”

[๓๘] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ทุกพรรณมฤคห้อง”

[๓๙] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “โอ้หาดดาลกลไหม้” เลขที่ ๔, ๘, ๘/๒ ว่า “เวหาสกาลกลไหม้”

[๔๐] สมุดไทยเลขที่ ๔ ว่า “แสนบางบึงบ่อแห้ง”

[๔๑] สมุดไทยเลขที่ ๓, ๔ ว่า “มังกรสรารก”

[๔๒] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔, ๘, ๘/๒ ว่า “เนาวลักษณ์”

[๔๓] สมุดไทยเลขที่ ๔ ว่า “ควรแบ่งองค์แก้วไว้”

[๔๔] สมุดไทยเลขที่ ๘ ว่า “ทุรัดทุราไลยดวง” เลขที่ ๘/๒ ว่า “ทุรัสทุราไกลดวง”

[๔๕] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “พุทธภาคย์”

[๔๖] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๔ ว่า “กามกัลหายโหยกลุ้ม”

[๔๗] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๘ ว่า “คิดนัยนาเภตรหว้าย” เลขที่ ๒, ๓ ว่า “คิดนัยนาเพ่งหว้าย”

[๔๘] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๕ ว่า “เยาวเยศ กูนา” เลขที่ ๒, ๓ ว่า “ยายิ่ง กูนา”

[๔๙] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “เดือนสุดมาแล้วหม้า”

[๕๐] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๔, ๘, ๘/๒ ว่า “ค้อนค่นเจบกลางแด” เลขที่ ๒, ๓ ว่า “ค้อนค่นเจบแดกลาง”

[๕๑] สมุดไทยเลขที่ ๔ ว่า “สวรรคอนรรตอันเร้า”

[๕๒] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “ไฉนว่าจันทรเจียรแถลง”

[๕๓] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๕ ว่า “วหวั่งกามยงเย้า”

[๕๔] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๘, ๘/๒ ว่า “นิทรานิรารพภ”

[๕๕] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๓, ๔ ว่า “ครหอดหิวไห้ช้าง”

[๕๖] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๕ ว่า “เดือนหกเรียมรํ่าไห้”

[๕๗] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “เทียวธวัชโบกโบยปลาย”

[๕๘] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “สายพรุณเรืองไร”

[๕๙] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เห็นลบัดเลี้ยวอ้อม”

[๖๐] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “เกษเกลา”

[๖๑] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “ไป่แล”

[๖๒] สมุดไทยเลขที่ ๕, ๘, ๘/๒ ว่า “แถลงวัลอาจเกี้ยว”

[๖๓] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “ลมปั่นหาวเหินแบ”

[๖๔] สมุดไทยเลขที่ ๔ ว่า “เปรียบแหล่งเลบแก้วไล้” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “แลเล่ห์เล็บแก้วไล้”

[๖๕] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “ชิงซ่อนไกลใจปอง”

[๖๖] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “กรมโกรธเททรวงถอน”

[๖๗] สมุดไทยเลขที่ ๓, ๔ ว่า “นับวารวรรณิศถ้า”

[๖๘] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๘, ๘/๒ ว่า “อาสูรภมูเยือน” เลขที่ ๔ ว่า “อาสูรภมูเวียน”

[๖๙] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ไขธาร ทดแฮ”

[๗๐] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เพรียกคระคฤ้านเครงสวรรค์”

[๗๑] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “ร่ำร้อง”

[๗๒] สมุดไทยเลขที่ ๕, ๘, ๘/๒ ว่า “จักแม่ เดียวแม่”

[๗๓] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๕ ว่า “สถิตสถิต”

[๗๔] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เพรงเราเคยพรากเนื้อ”

[๗๕] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “สาวอนงคเหน้าไท้ แม่เผย” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “เสาวหน่อนงคเหน้าไท้ แม่เฉลย”

[๗๖] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “อาทิกรเรียมเชย”

[๗๗] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๔, ๕ ว่า “ในบนบรรจฐรณ์พรร”

[๗๘] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “มาถึงถิ่นนพนิพ”

[๗๙] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “จรจันทร พี่เอย” เลขที่ ๕ ว่า “จรจรัล พี่เอย” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “จอมจันทร พี่เอย”

[๘๐] สมุดไทยเลขที่ ๔, ๘, ๘/๒ ว่า “จักจากเจียรนุชคลาย”

[๘๑] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒ ว่า “เชยชีพ ทราบนา”

[๘๒] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “กายพิกลผอมผิว”

[๘๓] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “จำจากจึ่งเรียมไคล”

[๘๔] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “เดือนเก้าเกียจกลไฉน”

[๘๕] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “วายุโอบพระพรุณเปน”

[๘๖] สมุดไทยเลขที่ ๓, ๔ ว่า “เจบบเริ่มนุชคลา”

[๘๗] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๔, ๕ ว่า “แนบห้อง”

[๘๘] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “วรรณาวรนิศเพี้ยง”

[๘๙] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “ใช่ว่ากรรฐกับกร” เลขที่ ๔, ๘, ๘/๒ ว่า ‘ใช่ว่ากรรณกับกร”

[๙๐] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓ ว่า “แสงจันทรหากอำไภรู”

[๙๑] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “บเหน”

[๙๒] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “ดวงเดือนฤๅด่วนแต้ม”

[๙๓] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เดือนภรรบัทคลาศคล้อย กลิ่นไกล”

[๙๔] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ชำงือคือเดชไหง้ว”

[๙๕] สมุดไทยเลขที่ ๓, ๔ ว่า “แด่เจ้า”

[๙๖] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “เผยอบุญญาฝากถ้วน”

[๙๗] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “เจียรจากนงนุชองค” เลขที่ ๕, ๘, ๘/๒ ว่า “จรจากนุชอนงค์”

[๙๘] สมุดไทยเลขที่ ๔, ๘, ๘/๒ ว่า “ถวายเลิศลํ้าเลี้ยวลี้” เลขที่ ๕ ว่า “ถวายเลิศลำแล้วลี้”

[๙๙] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ดายดัดด่วนแดมา”

[๑๐๐] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๔ ว่า “กรเกยมุทมาศไหว้”

[๑๐๑] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “เรือหากรู้กลนํ้านํ้า” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “เรือหากรู้กลน้ำ”

[๑๐๒] สมุดไทยเลขที่ ๓, ๔ ว่า “กลกามชำงือดัษ”

[๑๐๓] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “พระพรุณพรุนโสรม”

[๑๐๔] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ในสุธาราลํ้า น่านนั้นแสนทวี”

[๑๐๕] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “ไฟกรรมกระอุปาง”

[๑๐๖] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “โอ้อกเรียมเว้นได้”

[๑๐๗] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “จรลิดลิ่วลี้จระ ลับแข แข่งนา”

[๑๐๘] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๔ ว่า “อกราษฎรฤๅรู้แล้ว” เลขที่ ๓, ๕ ว่า “อกราชฤๅรู้แล้ว”

[๑๐๙] สมุดไทยเลขที่ ๓ ว่า “เรียมโรท”

[๑๑๐] สมุดไทยเลขที่ ๘ ว่า “เจบเร่าเรียมรักษน้อง” เลขที่ ๘/๒ ว่า “เจบเร่าเรียมรักษร้อง”

[๑๑๑] สมุดไทยเลขที่ ๓, ๔ ว่า “กึ่งก้ม”

[๑๑๒] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ทุกขด้วยวลิภาคลี้”

[๑๑๓] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ลับแสง”

[๑๑๔] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๓, ๔ ว่า “ในตา แม่ฮา”

[๑๑๕] สมุดไทยเลขที่ ๘/๒ ว่า “บเหนนุชนวลมา”

[๑๑๖] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ชลกามนุชกลั้นเกลศ”

[๑๑๗] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๓, ๘, ๘/๒ ว่า “ถวายเปรียงพลางบน” เลขที่ ๔ ว่า “ถวายซึ่งเปรียงพลางบน”

[๑๑๘] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “เสียงรอกราคเต้นตื่น”

[๑๑๙] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ยุดเชือกสราวโคมจอม”

[๑๒๐] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “มฤคจรดมาเต้นพี่”

[๑๒๑] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ฟ้าจากเจียรดินแหนง”

[๑๒๒] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๓, ๔ ว่า “ยางยุ่งยังหยั่งได้”

[๑๒๓] สมุดไทยเลขที่ ๓ ว่า “ทุงทองห่วงกินปลา ท่องไฝ่ ฝันนา”

[๑๒๔] สมุดไทยเลขที่ ๓ ว่า “กระสารังร่อนต้น”

[๑๒๕] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๘, ๘/๒ ว่า “ซ่าแขยง”

[๑๒๖] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๘, ๘/๒ ว่า “แขยงพืชครั้นต้องไม่”

[๑๒๗] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๔ ว่า “หนีราช”

[๑๒๘] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ท่งนาแลเข้าเลิศ รวงนา แม่ฮา”

[๑๒๙] สมุดไทยเลขที่ ๒ ว่า “ข้าขึ้นยยรรด้อม” เลขที่ ๕ ว่า “ขอยืนยยรรดอม”

[๑๓๐] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ลมสั่งสายทรุงพา”

[๑๓๑] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ฉงายอยู่”

[๑๓๒] สมุดไทยเลขที่ ๕, ๘, ๘/๒ ว่า “ขดานดั่งขดานดวงดือ”

[๑๓๓] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “เห็นบเหมือนเหมือนหน้า”

[๑๓๔] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “โอ้เหมือนบ่เหมือนเม มาลย์มาศ กูเอย”

[๑๓๕] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “เรียมแรงเร้าร้อนด้วย”

[๑๓๖] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “แผ่นหล้า”

[๑๓๗] สมุดไทยเลขที่ ๒ ว่า “ยังบเหนไห้ช้า”

[๑๓๘] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ชวนนางชมนาง”

[๑๓๙] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๕ ว่า “วิมุกขทวิชาติเข้า”

[๑๔๐] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “แหล่ถวาย”

[๑๔๑] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๔ ว่า “หมอบเฝ้า”

[๑๔๒] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๔, ๕ ว่า “โอ้เอ็นดูเหน้าเหน้า”

[๑๔๓] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “คลํ่าใน”

[๑๔๔] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๘, ๘/๒ ว่า “ยังรบำบนหมั้น”

[๑๔๕] สมุดไทยเลขที่ ๒ ว่า “สุริยไพโรจน์เหลื้อม”

[๑๔๖] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “รุกขมาศ”

[๑๔๗] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เพยียมาศเวี่ยมาลา มาลาศ”

[๑๔๘] สมุดไทยเลขที่ ๒ ว่า “คล่าวโกลน”

[๑๔๙] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “เหิรหันเกวียนแก้วแกว่น”

[๑๕๐] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “คืออัปสรสาวสวรรค์ใน”

[๑๕๑] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “โอ้บ่เหนนุชหน้า”

[๑๕๒] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ช่อเชื้อ”

[๑๕๓] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “บุษคี”

[๑๕๔] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “โศกขวํ้า”

[๑๕๕] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “จรลิ่งทางทิพห้อง”

[๑๕๖] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “คณิกาคณิเกศแก้ว” เลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “คณิกาคณิเกศสร้อย”

[๑๕๗] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๔ ว่า “ยังเบี่ยงพักตรช้าช้า ซ่อนเจ้าจอมเดียว”

[๑๕๘] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “รักษเร่งรักษแคล้วแคล้ว”

[๑๕๙] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๔ ว่า “มารศรีวลิดา”

[๑๖๐] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๕ ว่า “เจบยิ่งเพลิงกรรมต้อน”

[๑๖๑] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๕ ว่า “ตรวจแตร่นตรูโลกหว้า เสียงสัก” เลขที่ ๒ ว่า “ตรวจเตรียมตรูโลกหว้าย เสียงคัก” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ตรวจเตรินตรูโลกหว้าย เสียงศักดิ”

[๑๖๒] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ในนุชเจ้าสอดคล้อง”

[๑๖๓] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “กาลกํ่าดลกมลรา”

[๑๖๔] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “รํ่าด้วย” และจะส่งสัมผัสกับบาทที่ ๔ ว่า “แม้แผ่นไตรภพม้วย”

[๑๖๕] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๔ ว่า “รัตติงทิวังวา”

[๑๖๖] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “มาลีวิไลยดล”

[๑๖๗] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “อ้าอาจมาดายดอม”

[๑๖๘] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๕, ๘, ๘/๒ ว่า “เยียวหยาด มาฤๅ”

[๑๖๙] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๘, ๘/๒ ว่า “ดวงจาววนิภาคยสร้อย”

[๑๗๐] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “นึกกรรหายโหยครวญ”

[๑๗๑] สมุดไทยเลขที่ ๘/๒ ว่า “ในเรียมเร่งในนุช”

[๑๗๒] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “แห่งน้องฤๅเอ” เลขที่ ๕ ว่า “นาถน้องฤๅเอ”

[๑๗๓] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๔, ๕ ว่า “ท่าวล้ม” ซึ่งจะส่งสัมผัสกับบาทที่ ๔ ว่า “โอ้บ่เห็นหายส้ม” ของสมุดไทยเล่มดังกล่าว

[๑๗๔] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เดือนดลใฝ่นุชเกลียว กลมสู่ มาแม่”

[๑๗๕] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เดือนดลนับนิ่มน้อง”

[๑๗๖] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เสาวเลข”

[๑๗๗] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓ ว่า “ก่อนให้”

[๑๗๘] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “ยังไป่เห็นนุชไท้”

[๑๗๙] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๔ ว่า “รักษเยาวบ่าวสาวพวง”

[๑๘๐] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “แสนสาวใสสวาดิเพี้ยง” เลขที่ ๒, ๓ ว่า “แสนสาวสวาดิเพี้ยง” เลขที่ ๔ ว่า “แสนเสาวภาคยเพี้ยง” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “แสนสวาดิอาจเพี้ยง”

[๑๘๑] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “โอ้บ่คิดตรึงตรา”

[๑๘๒] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “เดือนสามเจียรจากแก้ว”

[๑๘๓] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๗, ๘/๑ ว่า “ตรุดโตรดเตรียมแดยรร”

[๑๘๔] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๗, ๘/๑ ว่า “ทีนี้จำรัสบน”

[๑๘๕] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๗, ๘, ๘/๑, ๘/๒ ว่า “อกแผ่นผอมดอมหวิ้น”

[๑๘๖] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “จบจวบอดุลพรรณ”

[๑๘๗] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒ ว่า “อาธาอาธาศเพี้ยง” เลขที่ ๕ ว่า “อาฒาอาฒาศเพี้ยง”

[๑๘๘] สมุดไทยเลขที่ ๓, ๘/๑ ว่า “ลางสาวเสาวภาคย์แท้”

[๑๘๙] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๘/๑ ว่า “ทรงทิพยภูษาภรณ์”

[๑๙๐] สมุดไทยเลขที่ ๗, ๘/๑ ว่า “ด้วยกำเดากาลฟุน”

[๑๙๑] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๗, ๘/๑ ว่า จงลิวลิลาบิณฑ บาตโภชน์ ไปแฮ” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “จรลิงลิลาบิณ ฑิบาตรโภชน ไปแฮ”

[๑๙๒] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๕, ๗ ว่า “ใจปั่นปลิวไฟพลาง”

[๑๙๓] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “เทียนทองตระกองกร”

[๑๙๔] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒ ว่า “อาแม่ มิ่งเอย”

[๑๙๕] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เตรดวงอกองคเอ เอกาต” เลขที่ ๗ ว่า “เดิรดวงอกองคเอ เอากาศน” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “โดรดวงอกองคเอ กาอาตม”

[๑๙๖] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๘/๑ ว่า “เจบเจียรอัคนิศไหม้”

[๑๙๗] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๘, ๘/๒ ว่า “ฉายาลำเภาสมร”

[๑๙๘] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๘/๑ ว่า “โอ้แก้วแผ่นพาลพักตร์”

[๑๙๙] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๗ ว่า “เดียวเดียวสายสวาดิสิ้น” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “ดวงเดียวสายสวาดิเพี้ยง”

[๒๐๐] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๗ ว่า “สู่สมร” เลขที่ ๕ ว่า “นิ่มสมร”

[๒๐๑] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “เผยอบุญญาพาสนสร้าง”

[๒๐๒] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “รังเร่งผลบุญจร”

[๒๐๓] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “รมยบุเรรศผ้าย”

[๒๐๔] สมุดไทยเลขที่ ๓, ๘/๑ ว่า “โหลทุเรรักษแสง” เลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “โทลทุเรรัตนแสง”

[๒๐๕] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๕, ๗ ว่า “ผลาญแหล่งปรัถพีตรี”

[๒๐๖] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “ยังกูณฑ์บเทียมทิศ”

[๒๐๗] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “เยียยลสุดสมรเดียว”

[๒๐๘] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “โอ้ปาณีนารถเนื้อ” เลขที่ ๒ ว่า “โอ้ปานนี้นาฎเนื้อ” เลขที่ ๓, ๘, ๘/๑ ว่า “โอ้ปานี้นาถเนื้อ” เลขที่ ๗ ว่า “โอ้ปานีนารถเนื้อ” เลขที่ ๘/๒ ว่า “โอ้ปานนี่ นาถเนื้อ”

[๒๐๙] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “ปานนี้นิรเบศร้าง” เลขที่ ๒, ๓, ๘ ว่า “ปานี้นฤเบศร้าง” เลขที่ ๘/๒ ว่า “ปานนี่นฤเบศร้าง”

[๒๑๐] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ถนอมนาถ”

[๒๑๑] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “รนอก โอยแม่”

[๒๑๒] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๘/๑ ว่า “ปีบังวายวงหน้า” เลขที่ ๗, ๘, ๘/๒ ว่า “ปีบังวายหวังหน้า”

[๒๑๓] สมุดไทยเลขที่ ๘/๑ ว่า “จกล้าย”

[๒๑๔] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “หิมวาศเจ้าฟ้าผ้าย”

[๒๑๕] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๘/๑ ว่า “มาลุดีเกี้ยวไว้”

[๒๑๖] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๗, ๘/๑ ว่า “วันบบอกเรียมถ้า”

[๒๑๗] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓ ว่า “ยามมาชรโอบโอ้”

[๒๑๘] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เรียมถามผะเดลดวง”

[๒๑๙] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “เททรวงพี่จรรจา”

[๒๒๐] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ทวาทศโดยมาสถ้วน”

[๒๒๑] สมุดไทยเลขทึ่ ๒, ๓ ว่า “ยังบเสบยเลย” เลขที่ ๗, ๘, ๘/๒ “ยังบเสบยเลยกาย”

[๒๒๒] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๘/๑ ว่า “ขอสมภิเศกสร้อย”

[๒๒๓] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “บินแบ่งอัมพรโพยม”

[๒๒๔] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๘, ๘/๒ ว่า “ฝากแก้ว” เลขที่ ๕ ว่า “ฝั่นแก้ว”

[๒๒๕] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓ ว่า “สว่างร้อนเตรียมตรม”

[๒๒๖] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “ด่วนกล้ำแกล่กลืนกลาง”

[๒๒๗] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “เกษศรี” เลขที่ ๕ ว่า “เศศศรี”

[๒๒๘] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๓, ๘/๑ ว่า “สายสินธุ”

[๒๒๙] สมุดไทยเลขที่ ๑ ว่า “เยียวใฝ่ฝากทังห้า” เลขที่ ๓ ว่า “จิปากทั้งสิ้นล้า” เลขที่ ๕, ๘, ๘/๒ ว่า “จิปากทั้งลิ้นหล้า”

[๒๓๐] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๘, ๘/๒ ว่า “หื่นฟ้า”

[๒๓๑] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๒, ๗ ว่า “เดโชไชโยรณ”

[๒๓๒] สมุดไทยเลขที่ ๓ ว่า “ถวายรัตมาไลยเท้า”

[๒๓๓] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๘/๑ ว่า “ทั่วหล้ามามือ”

[๒๓๔] สมุดไทยเลขที่ ๒, ๓, ๘, ๘/๒ ว่า “อัครราชเสวยศุขหล้า”

[๒๓๕] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๘, ๘/๒ ว่า “บ่ายเข้านฤพาน”

[๒๓๖] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๗, ๘/๑ ว่า “ผ่านฟ้าภพไตร”

[๒๓๗] สมุดไทยเลขที่ ๕ ว่า “จบเสร็จกล่าวกาพย์เกลี้ยง”

[๒๓๘] สมุดไทยเลขที่ ๓ ว่า “กลอนกานท์”

[๒๓๙] สมุดไทยเลขที่ ๑, ๘, ๘/๒ ว่า “คือมณีมาลยสร้อย”

[๒๔๐] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “อดิเรข”

[๒๔๑] สมุดไทยเลขที่ ๓, ๗, ๘ ว่า “อ่านซ้ำอย่าไฉน”

[๒๔๒] สมุดไทยเลขที่ ๘, ๘/๒ ว่า “กลอนกาพยอาทิตั้ง”

[๒๔๓] สมุดไทยทุกฉบับว่า “ม้วยปรัถพีฟ้าหล้า” แต่ฉบับที่พิมพ์กันมาเป็น “ม้วยปรัถพีแผ่นฟ้า” ซึ่งความจะสมบูรณ์กว่า