ATM เออเรอร์
การเห็นแก่ได้ของคนในสังคม กรณี ATM เออเรอร์ เกิดความผิดพลาด
14 มิ.ย. 2555

โดย...เดชา กิตติวิทยานันท์
การเห็นแก่ได้ของคนในสังคม กรณี ATM เออเรอร์ เกิดความผิดพลาด ทำให้ผู้ถอนเงินได้เงินไปมากกว่าจำนวนเงินที่ขอถอน ทำให้มีผู้คนแห่เข้าไปกดเงินเพื่อหวังที่จะได้เงินเกินจำนวนที่ขอถอน 
เรื่องเกิดในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ซึ่งกรณีดังกล่าวเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีของสังคมที่เห็นแก่ได้ ทนายคลายทุกข์จึงอยากฝากไปยังพวกที่เห็นแก่ได้ทั้งหลายว่า การกระทำดังกล่าวมีความผิดฐานยักยอกทรัพย์ ซึ่งมีโทษจำคุกทางอาญา 
ทนายคลายทุกข์ขอนำตัวอย่างคดีความเกี่ยวกับการยักยอกทรัพย์ที่บุคคลอื่นส่งมอบให้โดยสำคัญผิด เพื่อเป็นอุทาหรณ์สำหรับพวกที่เห็นแก่ได้ว่าอาจจะติดคุกได้นะครับ
ตัวอย่างคดีความเกี่ยวกับการยักยอกทรัพย์ที่บุคคลอื่นส่งมอบให้โดยสำคัญผิด
1.เครื่องหมายจุลภาคผิดตำแหน่งทำให้ได้รับเงินเกินกว่ายอดที่เบิก
หนังสือมอบอำนาจปรากฏว่าธนาคารมอบอำนาจให้ผู้จัดการธนาคารสาขามีอำนาจฟ้องและดำเนินคดีที่สาขามีส่วนได้เสียหรือเกี่ยวข้อง ดังนี้ผู้จัดการธนาคารสาขาย่อมมีอำนาจร้องทุกข์กล่าวหาจำเลยว่ายักยอกเงินที่พนักงานของธนาคารสาขาส่งมอบให้จำเลยโดยสำคัญผิด
โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยได้ครอบครองเงินจำนวน 9 หมื่นบาทของธนาคาร โจทก์ร่วมซึ่งอยู่ในความดูแลรักษาของผู้จัดการธนาคารโจทก์ร่วมสาขานครศรีธรรมราช โดยผู้มีชื่อได้ส่งมอบเงินดังกล่าวให้แก่จำเลยโดยสำคัญผิดแล้ว จำเลยเบียดบังเงินจำนวนดังกล่าวเป็นของตนโดยทุจริต เป็นการกล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดตลอดจนข้อเท็จจริงและรายละเอียดที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรเท่าที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) แล้วฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่สมบูรณ์หาเคลือบคลุมไม่ 
จำเลยเขียนเช็คสั่งจ่ายเงิน 1 หมื่นบาท โดยเขียนจำนวนเงินด้วยอักษรว่า “หนึ่งหมื่นบาท” แต่จำนวนเงินที่เขียนด้วยตัวเลขได้ใส่เครื่องหมายจุลภาคผิดตำแหน่ง โดยใส่ไว้หลังเลขศูนย์ตัวที่สองนับจากเลข 1 แล้วนำมาขอเบิกเงินจากธนาคาร
พนักงานธนาคารสำคัญผิดว่าจำเลยขอเบิกเงิน 1 แสนบาท จึงจ่ายเงินให้จำเลย 1 แสนบาท ถือได้ว่าเงินจำนวน 9 หมื่นบาท เป็นเงินที่ส่งมอบให้อยู่ในความครอบครองของจำเลยโดยสำคัญผิดไป แม้จะด้วยการใดก็ตาม เมื่อจำเลยเบียดบังเอาเป็นของตน การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 วรรค 2
2.ส่งมอบเงินมิได้ดูจำนวนเงินในเช็คไม่รอบคอบ
คำเบิกความของพยานคนใดจะรับฟังได้หรือไม่ ต้องแล้วแต่เหตุผลในคำพยานนั้นเอง แม้เป็นพยานคู่กันก็ไม่จำต้องรู้เห็นเหตุการณ์หรือเบิกความได้ตรงกันหมดทุกคนจึงจะรับฟังได้ พยานอาจเบิกความสนับสนุนบางตอนเท่าที่ตนรู้เห็นจริงเท่านั้นก็ได้ 
เอกสารที่พยานโจทก์เป็นผู้จัดทำตามข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นและเป็นไปตามลำดับขั้นตอนตามหน้าที่ซึ่งพยานรับผิดชอบ ทั้งจำเลยก็มิได้โต้แย้งว่าไม่ถูกต้อง หรือไม่ตรงกับความจริง จึงมีน้ำหนัก
และการเบิกความของพยานโจทก์เป็นการเบิกความประกอบเอกสาร และเอกสารก็มีรายละเอียดชัดเจนอยู่แล้ว เมื่อฟังประกอบกับพยานบุคคลจึงเชื่อได้ว่า ข้อเท็จจริงเป็นดังพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบมา 
พนักงานของโจทก์ร่วมส่งมอบเงินให้แก่จำเลยที่นำเช็คมาเบิกเงินเกินจำนวนไป เนื่องจากมิได้ดูจำนวนเงินในเช็คให้รอบคอบ ถือว่าเป็นการส่งมอบให้โดยสำคัญผิดไป เมื่อจำเลยเบียดบังเอาเป็นของตนจึงเป็นความผิดฐานยักยอก
3.พนักงานธนาคารโอนเงินผิดบัญชี 
เจ้าของบัญชีเมื่อเห็นว่ามีเงินเข้ามาในบัญชี ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเป็นความผิดพลาดในการโอนเงินของธนาคาร แต่ก็ยังไปถอนเงินเอามาใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัว เมื่อธนาคารทวงถามก็ไม่ยอมคืนให้ ทำให้ธนาคารได้รับความเสียหาย
4.การชำระหนี้ตามสัญญากู้ 
ลูกหนี้บางรายเข้าใจผิดว่ายังไม่ได้ชำระหนี้ ทั้งที่ได้ชำระหนี้ให้กับเจ้าหนี้ครบถ้วนแล้ว เมื่อทราบภายหลังจึงไปขอเงินคืนจากเจ้าหนี้ แต่เจ้าหนี้ไม่ยอมคืนเงินให้ ลูกหนี้จึงไปดำเนินคดีข้อหายักยอกทรัพย์กับเจ้าหนี้เพราะได้รับความเสียหาย
5.ทายาทของลูกหนี้สำคัญผิด
ทายาทของลูกหนี้สำคัญผิดว่าเจ้าหนี้กองมรดกยังมีหนี้ที่ผู้ตายต้องชำระให้กับเจ้าหนี้ แต่ทายาทไม่ทราบรายละเอียดเกี่ยวกับหนี้ จึงสำคัญผิดชำระหนี้ให้กับเจ้าหนี้ ทั้งที่ผู้ตายซึ่งเป็นเจ้ามรดกได้ชำระหนี้ครบถ้วนแล้ว เมื่อไปทวงถามเพิกเฉย ทายาทของผู้ตายจึงแจ้งความดำเนินคดีในข้อหายักยอกทรัพย์เพราะได้รับความเสียหาย
ตัวบทกฎหมายอ้างอิง ประมวลกฎหมายอาญา
มาตรา 352 ผู้ใดครอบครองทรัพย์ซึ่งเป็นของผู้อื่น หรือซึ่งผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วย เบียดบังเอาทรัพย์นั้นเป็นของตนหรือบุคคลที่สามโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานยักยอก ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ถ้าทรัพย์นั้นได้ตกมาอยู่ในความครอบครองของผู้กระทำความผิด เพราะผู้อื่นส่งมอบให้โดยสำคัญผิดไปด้วยประการใด หรือเป็นทรัพย์สินหายซึ่งผู้กระทำความผิดเก็บได้ ผู้กระทำต้องระวางโทษแต่เพียงกึ่งหนึ่ง