ทบทวนแผนพัฒนาอุตสาหกรรม ทางรอดประเทศไทย
โดย...ทีมข่าวอุตสาหกรรม
21 ก.ย. 2552

โดย...ทีมข่าวอุตสาหกรรม
คําสั่งจากรัฐบาลให้สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ทบทวนแผนพัฒนาอุตสาหกรรมประเทศใหม่ให้เสร็จภายใน 3 เดือน
ภายใต้กรอบต้องมีดัชนีความสุขมวลรวมมากขึ้น และต้องกล้าปฏิเสธอุตสาหกรรมสร้างมลพิษ 
ถือได้ว่าเป็นจุดยืนที่ประกาศออกมาได้ถูกที่ถูกเวลาอย่างยิ่ง 
โดยเฉพาะการระบุชัดเจนว่า ไม่สนับสนุนโครงการลงทุนผลิตเหล็กต้นน้ำ เพราะห่วงก่อปัญหามลพิษ รวมทั้งกิจการปิโตรเคมี โรงกลั่นน้ำมัน และโรงงานพลาสติกในปัจจุบันก็มองว่ามีมากเกินพอ 
ยิ่งการลงทุนในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จ.ระยอง ซึ่งรัฐอนุมัติโครงการเพิ่มเติมไปก่อนหน้านี้ 55 โครงการ มูลค่าลงทุนกว่า 2 แสนล้านบาท ควรจะเป็นชุดสุดท้ายที่ได้รับอนุมัติ เพราะพื้นที่ถูกใช้จนเต็มแล้ว
หากรัฐบาลเอาจริงกับเรื่องนี้ ไม่ใช่แค่การสร้างภาพเพื่อหวังรีดเงินใต้โต๊ะจากนายทุน เชื่อว่าปัญหาความขัดแย้งระหว่างชุมชนในพื้นที่เป้าหมายการลงทุนกับนายทุนในทุกพื้นที่และทุกโครงการน่าจะจบลงด้วยดี 
แม้ประเทศไทยจะต้องสูญเสียโอกาสที่จะได้เงินลงทุนก้อนโตก็ตาม
แต่รัฐบาลก็เห็นแล้วว่าโครงการที่ลงทุนจำนวนมหาศาลถึงจะทำให้เงินสะพัดในประเทศ สร้างการจ้างงานจำนวนมาก กลับต้องแลกด้วยคุณภาพชีวิตของประชากรไทยในฐานะเจ้าของประเทศ มองมุมไหนก็ไม่คุ้มค่า
บ้านเรายังมีช่องทางอีกมากในการสร้างโอกาสการลงทุนในธุรกิจใหม่ๆ ที่ไม่เป็นพิษเป็นภัยต่อประชากรของประเทศ 
ไม่ว่าจะเป็นภาคการท่องเที่ยว ภาคการเกษตร ซึ่งคนไทยมีโอกาสเป็นเจ้าของเองได้ ไม่ต้องเป็นลูกจ้างใคร แถมเรามีศักยภาพอย่างเต็มเปี่ยม เชี่ยวชาญในงานโดยตรง และมีทรัพยากรในประเทศเอื้ออำนวยชนิดที่ต่างชาติยังอิจฉา 
เรียกได้ว่าแข่งขันได้กับทุกประเทศทั่วโลก 
ถึงจะเงินสะพัดน้อยกว่า มั่งคั่งน้อยกว่า แต่ความมั่นคงมีมากกว่ากันเยอะ
ที่ผ่านมาเรามุ่งสู่การเป็นประเทศอุตสาห กรรมมากเกินพอดี โดยไม่คำนึงถึงความพร้อมทั้งในแง่ประชากร พื้นที่ และการจัดสรรสาธารณูปโภค จนเกิดการแย่งกินแย่งใช้น้ำ ไฟฟ้า ที่อยู่อาศัย 
ถึงเวลาที่ต้องทบทวนกันให้จริงจัง จัดทำโครงสร้างการลงทุนใหม่ เพราะประเทศไทยคงไม่สามารถเป็นศูนย์กลาง (ฮับ) ได้หมดทุกด้าน เป็นไปไม่ได้ 
ทุกวันนี้ไทยก็ยังจัดอยู่ในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนา ไม่ใช่ประเทศที่พัฒนาแล้ว การเพ้อฝันเกินตัวจึงมีแต่ทำให้เจ็บตัว
ฉะนั้น กลับมาอยู่กับความเป็นจริง คำนึงถึงศักยภาพที่เรามี โอกาสที่จะเป็นไปได้ แล้วช่วยกันส่งเสริมให้คนไทยได้เป็นเจ้าของกิจการ แทนการส่งเสริมให้คนไทยรับจ้างต่างชาติอยู่ตลอดปีตลอดชาติ
ส่วนโครงการไหนที่ปล่อยลงทุนไปแล้วก็ต้องยกประโยชน์ให้นายทุนไป แต่ต้องสร้างกระบวนการติดตามให้เข้มแข็ง และทำงานให้เข้มข้นขึ้นในการตรวจสอบ เพราะถึงจะมีข้อกำหนดแผนสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) และแผนสุขภาพ (เอชไอเอ) ประกาศบังคับใช้ แต่ปัญหามักจะเกิดขึ้นที่กระบวนการปฏิบัติเสมอ 
เฉพาะอย่างยิ่งความโปร่งใสในการปฏิบัติ 
พอเกิดสิ่งผิดปกติขึ้นแม้เพียงเล็กน้อย ความไว้เนื้อเชื่อใจกันจะถูกบั่นทอนลงทันที และนำมาซึ่งความระแวงสงสัย จากนั้นก็จบลงด้วยการก่อม็อบประท้วงอยู่ร่ำไป การกลับมาตั้งลำ ทบทวนแผนพัฒนาอุตสาหกรรมกันใหม่ จึงน่าจะเป็นทางออกที่เหมาะสมที่สุดแล้วในเวลานี้