ขอบคุณครับ...พ่อ ที่สอนผมเรื่องเงิน
โดย...สวลี ตันกุลรัตน์
5 ธ.ค. 2552

โดย...สวลี ตันกุลรัตน์
ก็รู้อยู่ว่า "วันพ่อ" ไม่ใช่วันเดียวที่จะคิดถึงพ่อ แต่วันพ่อทั้งทีจะไม่ให้นึกถึง "คำสอนของพ่อ" ได้อย่างไร เพราะที่มีที่เป็นอย่างทุกวันนี้ก็เพราะคำพ่อสอน นี่ขนาดพ่อเป็นแค่ชาวไร่ธรรมดาๆ แล้วถ้าเป็นพ่อของคนไม่ธรรมดาเขาสอนเรื่องเงินๆ ทองๆ กันอย่างไร
เก็บออม และ รู้ค่าของเงิน...กรณ์ จาติกวณิช รมว.คลัง
"คุณพ่อสอนเรื่องการรู้ค่าของเงิน วินัยในการบริหารเงินตั้งแต่เด็กๆ ยังจำวันแรกที่พ่อเอากระปุกออมสินใบแรกมาให้พร้อมกับเงินทุน 1 บาท ตั้งแต่ตอนอายุ 8-9 ขวบ และผมเริ่มนิสัยการออมเงินมาตั้งแต่ตอนนั้น
สมัยนั้น ได้เงินไปโรงเรียนวันละ 2-3 บาท ไม่เคยใช้จนหมดจะต้องเหลือมาออมทุกวัน พอครบเดือนจะเอากระปุกไปธนาคาร ไปแกะและนับกัน หน้าเคาน์เตอร์ เป็นอะไรที่ทำให้มีความภาคภูมิใจและปลูกฝังนิสัยการออมตั้งแต่เล็กๆ
นอกจากนี้จะซื้ออะไรก็ต้องมีส่วนใช้เงินออมของตัวเองก่อน แล้วพ่อจึงจะใส่เงินสมทบให้ ทำให้รู้สึกเข้าใจค่าของเงิน และผมไม่ค่อยได้อะไรมาฟรีๆ ถ้าอยากได้อะไรก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน อย่างน้อยต้องออกแรงทำอะไร ซึ่งอาจจะเป็นอะไรเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่ได้มีคุณค่าทางเศรษฐกิจ ทำให้รู้ว่าเงินไม่ได้หามาได้ง่ายๆ ฟรีๆ และพอเข้าวัยทำงานก็เข้าใจมากขึ้นเองว่า เงินไม่ได้หามาง่ายๆ
อีกเรื่องหนึ่งที่คุณพ่อจะซักซ้อม ความเข้าใจอยู่เสมอ คือ ความคุ้มค่าของเงิน เวลาซื้อของจะพูดคุยกันเสมอว่า ในสมเหตุสมผลหรือไม่ ต้องคำนวณเสมอ พ่อจะฝึกให้คิดอยู่ตลอดเวลา"
สมดุลชีวิตไม่มากไม่น้อยเกินไป...สาระ ล่ำซำ กรรมการผู้จัดการ บริษัท เมืองไทยประกันชีวิต
"ตอนเด็กๆ คุณพ่อไม่ค่อยตามใจเท่าไร เพราะฉะนั้นจะซื้ออะไรฟุ่มเฟือยไม่ได้ ตอนไปเรียนต่างประเทศพี่สาวก็ต้องซื้อรถมือสองมาใช้ แล้วผมก็ใช้รถต่อจากพี่สาวอีกที
สิ่งที่คุณพ่อสอนผม หรือแม้กระทั่งกับพนักงานก็คือ คนเราถ้าไม่มีสตางค์แล้วใช้เงินเกินตัว ก็จะสร้างความเดือดร้อนให้ตัวเองให้ครอบครัว ทำให้ไม่มีความสุข ขณะที่คนที่มีเงินแล้วเก็บอย่างเดียว ก็ไม่ใช้คนฉลาดเหมือนกัน เพราะคนเรามี 3 อย่างที่ต้องทำให้สมดุลกัน คือ งาน ความรับผิดชอบต่อครอบครัว และตัวเอง
เพราะฉะนั้นการสร้างสมดุลให้ได้มากที่สุด จะเป็นคนที่มีความสุขมากที่สุด
ถ้าคนที่คิดจะเก็บเงินไว้ให้ลูกก็คงเป็นโชคดีของลูก แต่พ่อผมบอกว่า ลูกๆ ก็ควรจะต้องขวนขวายหาและเก็บออมเองด้วย เพราะฉะนั้นพ่อจะให้ความรู้ ให้บ้านหลังหนึ่งและให้เงินจำนวนหนึ่งสำหรับตั้งตัว ที่เหลือก็เป็นเรื่องของลูกเอง"
ให้มีเกินใช้และอย่าใช้เกินมี...เจษฏ์ โทณะวณิก นักวิชาการอิสระ
"โดยรวมแล้วพ่อสอนว่า 'ให้มีเกินใช้และอย่าใช้เกินมี' และต้องเก็บออมไว้เสมอ เพราะเราไม่รู้ว่าในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น เพราะพ่อผมใช้ชีวิตในสหรัฐหลายสิบปี ทำให้เห็นสารพัดใช้บัตรเครดิต เห็นการใช้บัตรเครดิตบนบัตรเครดิต คือ จ่ายหนี้บัตรเครดิตใบแรกไม่ได้ก็ไปออกบัตรเครดิตใบใหม่มาจ่ายให้ เป็นหนี้ซ้อนหนี้ไม่จบ
แต่สิ่งที่ผมก้าวไปไกลกว่าพ่อ คือ ผมไม่ใช้บัตรเครดิตเลย แต่จะเก็บไว้ใช้เมื่อต้องไปต่างประเทศ และใช้เพื่อรักษาความสัมพันธ์อันดีกับธนาคารเท่านั้น และผมก็ใช้บัตรเครดิตเหมือนเป็นบัตรเดบิต เพราะจะชำระบัตรเครดิตโดยให้ตัดจากบัญชีเงินฝากเต็มจำนวน
นอกจากนี้ พ่อยังบอกว่า ถ้าคิดว่ามีความจำเป็นและสามารถหามาทดแทนได้ก็อาจจะไปหยิบยืม หรือกู้เงินมาได้ เพียงแต่ต้องประมาณตน แต่ต้องไม่ประมาทว่าจะหาได้มาก ขณะเดียวกันก็ต้องไม่ดูถูกตัวเองด้วยว่าจะหาได้น้อย
แต่ถ้าเป็นแค่สิ่งที่อยากได้ก็ไม่ควรกู้มาซื้อ เช่น พ่อจะซื้อรถจักรยานยนต์ที่อยากได้ด้วยเงินเก็บ ไม่ใช้เงินเงินกู้ เพราะมันเป็นแค่สิ่งที่อยากได้ไม่ใช่สิ่งจำเป็น ไม่อย่างนั้นจะติดเป็นนิสัย ซึ่งนอกจากจะเป็นการระงับความอยากแล้วยังเป็นการบริหารเงินไปด้วย"
ซีโร่ บัดเจต : บริหารรายได้ให้มีเงินเหลือ..มนรัฐ ผดุงสิทธิ์ กรรมการผู้จัดการ บลจ.วรรณ
"พ่อผมจะให้เงินเป็นรายได้เดือนตั้งแต่อยู่ชั้นมัธยมต้น แล้วให้ไปบริหารเองว่า จะใช้ในแต่ละอาทิตย์มากน้อยแค่ไหน ด้วยความเป็นเด็ก อาทิตย์แรกๆ ก็จะใช้เยอะ เงินก็เหลือน้อยอาทิตย์หลังๆ ก็ได้ใช้เงินน้อย และพอถึงปลายเดือนเงินหมดต้องมาขอเงินเพิ่มทุกที ซึ่งตอนอยู่มัธยมต้นพ่อไม่ถาม
แต่พอขึ้นมัธยมปลายอยากเรียนพิเศษ พ่อก็จะให้จัดการเงินเอง แล้วถ้ามีเงินเหลือจากเงินรายเดือนถึงจะนำไปจ่ายค่าเรียนพิเศษ ซึ่งพ่อจะจ่ายเงินสมทบให้ แต่ถ้าเงินไม่เหลือก็จะไม่สมทบให้
คุณพ่อเป็นข้าราชการตำรวจ แต่ไปหาหนังสือเศรษฐศาสตร์อย่างง่ายของมหาวิทยาลัยรามคำแหงมาให้อ่าน เพื่อมาดูว่าเราควรจะจัดงบประมาณของตัวเองอย่างไร เพื่อให้เหลือเงินพอเรียนพิเศษ
พ่อจะเรียกวิธีการจัดสรรงบประมาณว่า &amp;apos;ซีโร่ บัดเจต&amp;apos; คือ จัดงบประมาณตามสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป ไม่ใช่งบประมาณที่ตายตัว ทุกวันจะเริ่มจากศูนย์ ไม่มีของเก่าในใจ เพราะฉะนั้นบางเดือนใน 2 อาทิตย์แรกอาจจะใช้เยอะ พอ 2 อาทิตย์หลังต้องใช้น้อยลงเพื่อให้อยู่ในงบประมาณ ซึ่งได้นำวิธีการนี้มาใช้จัดพอร์ตลงทุนด้วย
นอกจากนี้ เวลาไปรับประทานข้าวนอกบ้านก็มักจะมีเด็กมาขอเงิน พ่อจะสอนว่า ถ้าเรามีเงินกินข้าวจานละ 10 บาท เราให้เด็กคนนั้นไป 1 บาท เขาต้องไปขอเงินคนถึง 10 คน กว่าที่จะได้กินข้าว 1 จาน เพราะฉะนั้นเราจะต้องกินข้าวให้หมด อย่าฟุ่มเฟือย ประหยัด เลยกลายเป็นนิสัยไม่ใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย"
เก็บเล็กผสมน้อยเป็นก้อนใหญ่...ธนวัฒน์ รุ่งธนาภิรมย์ ผู้จัดการกองทุนอาวุโส ฝ่ายจัดการกองทุนตราสารทุน บลจ.กสิกรไทย
"เคยอ่านหนังสือ (กลยุทธ์หุ้นห่านทองคำและวิถีแห่งเซียนหุ้นห่านทองคำ) ของคุณพ่อ (เทพ รุ่งธนาภิรมย์) ไหมครับ พ่อก็สอนผมเหมือนที่ท่านเขียนไว้ในหนังสือ โดยเฉพะเรื่องวินัยการออม ด้วยหลักการ 'ได้ 10 เก็บ 1' หรือการออมเงิน 10% ของรายได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่พ่อเน้นมาตั้งแต่เด็กๆ
ตอนเด็กๆ ถ้าพ่อจะให้เงิน 10 บาท พ่อก็จะให้แค่ 9 บาท และเก็บไว้ 1 บาท แล้วจะรวบรวมไปให้ตอนสิ้นปี ซึ่งมันจะเป็นเงินจำนวนมาก เป็นเงินก้อนที่ได้มาจากการออม ที่สามารถนำไปใช้อะไรได้มากกว่า ซึ่งยังเป็นการสอนเรื่องดอกเบี้ยทบต้นไปด้วย
แต่สิ่งที่ผมนำมาประยุกต์และทำไปมากกว่านั้น คือ ผมลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งยอดผ่อนต่อเดือนมากกว่า 10% ของรายได้ จากนั้นก็เก็บค่าเช่ามาเป็นรายได้เสริม ซึ่งผมก็มีเงินออมส่วนหนึ่งจากการเก็บออมตามวิธีของคุณพ่อ ไม่อย่างนั้นผมคงไม่กล้าลงทุนในอสังหาริมทรัพย์
นอกจากนี้ ผมยังนำสิ่งที่พ่อสอนเรื่องวิธีการเลือกหุ้นมาใช้ในการทำงานได้ด้วย โดยจะเลือกหุ้นที่มีคุณค่าจริงๆ หุ้นที่สามารถสร้างมูลค่าได้มาอนาคต โดยไม่ได้มองแค่ระยะสั้นๆ"