WHO แนะเฝ้าระวัง “Long COVID” ไม่มีอาการก็เป็นได้
องค์การอนามัยโลก เปิดเผยข้อมูลผู้ติดเชื้อโควิด-19 ทั่วโลก พบมีอาการหลังหายป่วยเป็น "Long COVID"  10-20% พร้อมแนะทั่วโลกรับมือ และติดตามอาการผู้โควิดต่อเนื่องแม้หายดีแล้ว
องค์การอนามัยโลก เปิดเผยข้อมูลผู้ติดเชื้อโควิด-19 ทั่วโลก พบมีอาการหลังหายป่วยเป็น "Long COVID"  10-20% พร้อมแนะทั่วโลกรับมือ และติดตามอาการผู้โควิดต่อเนื่องแม้หายดีแล้ว
4 เม.ย. 2565

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า แฟนเพจเฟซบุ๊ก  World Health Organization Thailand ได้เปิดเผยข้อมูลขององค์การอนามัยโลก หรือ WHO ถึงอาการของ ผู้ป่วยโควิด-19 บางรายจะประสบกับ “กลุ่มอาการหลังโควิด-19” ซึ่งประกอบด้วยอาการเรื้อรังจำนวนมาก หรือที่เรียกว่า “ภาวะหลังโควิด-19” (Long COVID) อาการเหล่านี้อาจเกิดขึ้นทันทีหลังจากที่ผู้ป่วยฟื้นตัวจากการติดเชื้อโควิด-19 แบบเฉียบพลัน หรืออาจเป็นอาการที่เกิดขึ้นตั้งแต่ที่เริ่มป่วยและยังคงไม่หายไป
โดยอาการเหล่านี้อาจผันผวนหรือกลับมาอีกเมื่อเวลาผ่านไป ภาวะหลังโควิด-19 สามารถเกิดขึ้นได้กับทุกคนที่ติดเชื้อโควิด-19 แม้ว่าจะมีอาการเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีอาการในช่วงแรกก็ตาม โดยในบรรดา 200 อาการที่มีการรายงาน อาการที่พบบ่อยที่สุด 3 อันดับแรก ได้แก่ หายใจไม่อิ่ม สมองล้า และอ่อนเพลีย ส่วนอาการที่พบได้ไม่บ่อย ได้แก่ เจ็บหน้าอก มีปัญหาในการพูด วิตกกังวลหรือซึมเศร้า ปวดกล้ามเนื้อ มีไข้ สูญเสียการได้กลิ่นและการรู้รสชาติ
ทั้งนี้จากข้อมูลเบื้องต้นระบุว่า ผู้ป่วยโควิด-19 ประมาณร้อยละ 10-20 จะยังคงมีอาการเรื้อรังเป็นเวลาหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน หลังจากการติดเชื้อโควิด-19 แบบเฉียบพลัน แต่หลังจากนี้ ต้องมีการศึกษาเพิ่มเติม เพื่อให้ทราบว่าผู้ป่วยกลุ่มใดที่เสี่ยงต่อการได้รับผลกระทบระยะยาวเหล่านี้ และเพื่อให้เข้าใจสาเหตุของภาวะดังกล่าวมากขึ้น
อีกทั้งองค์การอนามัยโลก ยังแนะนำว่าผู้ป่วยที่ติดเชื้อโควิด-19 ทั้งที่ได้รับการยืนยันและสงสัยว่าติด ควรได้รับการดูแลและติดตาม  หากพบว่าตนมีอาการเรื้อรัง อาการใหม่ หรืออาการที่เปลี่ยนแปลงไป และควรได้รับการดูแลในหลายมิติ ทั้งจากบุคลากรทางการแพทย์  ผู้เชี่ยวชาญด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพ เจ้าหน้าที่สังคมสงเคราะห์ เจ้าหน้าที่จิตสังคม และผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต  ซึ่งที่ผ่านมายังไม่มีการรักษาเฉพาะสำหรับอาการลองโควิด เพราะยังไม่เข้าใจสาเหตุและการก่อตัวของอาการ แต่หากในอนาคตวงการแพทย์มีความเข้าใจกลไกของโรคได้ดีขึ้น ก็จะสามารถพัฒนาวิธีการรักษาที่ตรงจุดได้