ไม่โกง (?) แต่ปากท้องแย่
เจ็บ อาย ขายหน้าก็ยอม ดีกว่าปล่อยให้ซุกอยู่ใต้พรม วิษณุ เครืองาม กล่าวถึงข่าวทุจริตที่มีเป็นจำนวนมาก ระหว่างไปปาฐกถายุทธศาสตร์ชาติ “ประเทศไทยใสสะอาด” ของ ป.ป.ช.
26 ส.ค. 2561

ทายท้าวิชามาร : ใบตองแห้ง
เจ็บ อาย ขายหน้าก็ยอม ดีกว่าปล่อยให้ซุกอยู่ใต้พรม วิษณุ เครืองาม กล่าวถึงข่าวทุจริตที่มีเป็นจำนวนมาก ระหว่างไปปาฐกถายุทธศาสตร์ชาติ “ประเทศไทยใสสะอาด” ของ ป.ป.ช.
ฟังแล้วได้แต่หัวร่อ เพราะความเป็นจริง ท่านพูดอยู่ใต้พรมผืนใหญ่ ลืมแล้วหรือ เราอยู่ในยุคอะไร ยุคเผด็จการทหาร รัฐราชการเป็นใหญ่ ประชาชนไม่มีปากเสียง สื่อไม่มีเสรีภาพ การตรวจสอบทุจริตทำได้ยาก ใครพบเห็นข้าราชการโกงให้ไปร้องทหาร หรือร้องศูนย์ดำรงธรรม ขณะที่ ป.ป.ช.ก็ยังต้องให้เวลาสอบนาฬิกา 25 เรือนอีกนาน
แต่ขนาดปิดกั้น ก็ยังมีข่าวไม่ชอบมาพากล ตั้งแต่เรื่องเล็กถึงใหญ่ อย่างไฟฟ้าขยะ กองทุนอนุรักษ์พลังงาน มาจนอบรมเลือกตั้งท้องถิ่น 186 ล้าน ที่เลขาธิการองค์การต่อต้านคอร์รัปชั่นเพิ่งออกมาแฉ
เรื่องน่าขันคือ รัฐบาลนี้ชูป้ายกวาดล้างทุจริต แต่ที่ไล่เอาผิด ก็เห็นแต่รัฐบาลที่แล้ว กับนักการเมืองท้องถิ่น ผู้มีอำนาจยุคนี้ไม่มีใครตรวจสอบได้ รถไฟจีน เรือดำน้ำจีน อาวุธจีน มี ม.44 ก็สุจริตแล้วไง โครงการใหญ่บางโครงการ แบ่ง 4 ช่วง ให้ 3-4 บริษัทยักษ์ใหญ่ สลับหน้ากันเสนอราคาต่ำกว่าราคากลางนิดเดียว แล้วก็แบ่งเค้กไปไม่ยักมีใครสงสัย
พอช่วงท้ายปลายรัฐบาล ค่อยออกกฎหมายจัดซื้อจัดจ้างอวดภาพโปร่งใส แต่ก็กลายเป็นอุปสรรค คนดี ๆ ไม่กล้าเซ็นอนุมัติ คนมีเส้นสายไม่ยักกลัว ออกข้อตกลงคุณธรรมก็โอละพ่อ ผู้สังเกตการณ์ชนตอ ถอนตัวจากโครงการซื้อดาวเทียม 7.8 พันล้าน
ที่น่าสังเกตเช่นกันคือโครงการเล็ก ๆ เบี้ยหัวแตก ก็ทุจริตง่าย โดยเฉพาะงบกระตุ้นเศรษฐกิจฐานราก ประชารัฐ ไทยนิยม ซึ่งชาวบ้านข้องใจกันทั่วไป ทั้งในแง่ความโปร่งใส ความมีประสิทธิภาพ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะในต่างจังหวัด อำนาจรวมศูนย์ปิดปากสนิท
ที่มีข่าวโผล่มาบ้างในโลกออนไลน์ ก็เช่นเพจปฏิบัติการหมาเฝ้าบ้าน แฉโครงการห้องน้ำตลาดประชารัฐ 7.9 แสนบาท ใช้การไม่ได้ วัสดุหลายรายการผิดปกติ แพงกว่าท้องตลาด
ก่อนหน้านี้เพจนี้ก็เคยแฉ จังหวัดหนึ่งจ้างทำมัสคอต ตัวละ 1 แสน ร้อยกว่าตัว จ้างทำพีอาร์ 3 ล้าน รวมงบ 20 ล้าน ก็ไม่มีใครสะดุ้งสะเทือน
เมื่อตอนที่รัฐบาลทำโครงการตำบลละ 5 ล้านบาทอัดฉีดเงินสู่ชนบท 36,275 ล้านบาท ผู้ตรวจราชการสำนักนายกฯ ก็รายงานว่า โครงการส่วนใหญ่ไม่ใช่ความสำคัญเร่งด่วน ไม่ส่งผลให้เกิดการสร้างงานสร้างอาชีพ ใช้งบไม่คุ้มค่า หลายแห่งไม่โปร่งใส เพราะให้กำนันผู้ใหญ่บ้านเสนอโครงการ แล้วอำเภอจังหวัดจัดหาผู้รับเหมาเอง
แต่รัฐบาลก็ยังโหมทำโครงการเหล่านี้ ตลาดประชารัฐ ตลาดต้องชม ทำป้ายสวย ๆ มัสคอต รูปปั้น แบบชาวบ้านยังงง จุดพักรถริมทางที่ตรังสร้างรูปปั้น 120 ล้าน กระตุ้นเศรษฐกิจอย่างไร ผู้ว่าฯ เชียงรายที่ถูกย้ายก็เคยปฏิเสธรูปปั้นช้าง ก่อนกลายเป็นฮีโร่ถ้ำหลวง
ก็ไม่ใช่ว่าโครงการเหล่านี้โกงไปหมด ไม่ได้ผลเสียหมด แต่มีใครประเมินไหม ว่างบกระตุ้นเศรษฐกิจฐานรากได้ผลเพียงไร นอกจากได้ใช้งบให้ผู้รับเหมามีงานทำ แล้วอย่าอ้างนะว่าทำเหมือน SML ยุคทักษิณ เพราะยุคนั้นให้ชุมชนบริหารเอง ไม่ใช่ให้อำเภอจัดซื้อจัดจ้าง
รัฐบาลนี้บอกว่าไม่โกง ไม่จำนำข้าว ไม่พยุงราคาพืชผล แต่ใช้เงินสะเปะสะปะ จึงแก้ปัญหาปากท้องไม่ได้ นี่ถ้าใช้เม็ดเงินเท่ากันไปพยุงราคาข้าวราคายาง ป่านนี้ชาวบ้านกระโดดกอดไปแล้ว หรือถ้าลงเลือกตั้งก็คงคะแนนล้นหลาม