Zambak
<s><poem>
U kineskoj maloj vazi
Na prozoru sobe moje
Cvjeta zambak čist i bijel
Nevinosti poput tvoje.</s>

<s>Vrh zelene stabljike mu
Mekano se perje širi,
A oko njeg lepršaju
Sanje moje k'o leptiri.</s>

<s>Mističnijem svojim krilom
Vjetrići mu pelud trune,
Pa mirisom opojnijem
Moju malu sobu pune.</s>

<s>Ja taj miris žedno gutam,
Duša mi ga strasno pije -
Ah, u perju zambakovu
Tvoja duša sanke snije!...</poem></s>

<s>Musa Ćazim Ćatić</s>

