Proljetni soneti (Ćatić)/VI
<s><poem>
Divan je život, u slobodi kada
Zagrije plamen ljubavi nas svete!...</s><s>Gle, tamo pastir; pastirica mlada
Kraj njega sjela i čarape plete.</s>

<s>Vidiš li njene bokove i grudi,
Vidiš li kakva on je jedra stasa!?</s><s>Krv im i zdravlje licem se talasa,
Bezbrižan pogled po svijetu im bludi.</s>

<s>Oko njih stado pase sred rudine
I janjci trče i majkama hrle -
A njiha dvoje ljube se i grle.</s>

<s>Katkada zvuk se tanke frule vine,
Pa od tog zvuka sav vazduh zamiri -
Oj, budimo i mi mlađani pastiri.</poem></s>

<s>Musa Ćazim Ćatić</s>

