Member States that, prior to 31 December 2016, adopted a national law governing normal insolvency proceedings whereby ordinary unsecured claims resulting from debt instruments issued by entities referred to in points (a) to (d) of the first subparagraph of Article 1(1) are split into two or more different priority rankings, or whereby the priority ranking of ordinary unsecured claims resulting from such debt instruments is changed in relation to all other ordinary unsecured claims of the same ranking, may provide that debt instruments with the lowest priority ranking among those ordinary unsecured claims have the same ranking as that of claims that meet the conditions of points (a), (b) and (c) of paragraph 2 and of paragraph 3 of this Article.
I gcás na mBallstát inar glacadh roimh an 31 Nollaig 2016 dlí náisiúnta lena rialaítear gnáthimeachtaí dócmhainneachta, ina ndéantar gnáthéilimh neamhurraithe de thairbhe ionstraimí fiachais arna n-eisiúint ag eintitis dá dtagraítear i bpointe (a) go pointe (d) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(1) a roinnt ina dhá rangú tosaíochta éagsúla nó níos mó, nó i gcás ina n-athraítear an rangú tosaíochta maidir le gnáthéilimh neamhurraithe de thairbhe ionstraimí fiachais den chineál sin i dtaca le gach gnáthéileamh neamhurraithe eile den rangú céanna, féadfaidh siad foráil a dhéanamh go bhfuil an rangú céanna ag ionstraimí fiachais ag a bhfuil an rangú tosaíochta is ísle i measc na n-éileamh neamhurraithe agus atá ag na héilimh a chomhlíonann coinníollacha phointe (a), pointe (b) agus pointe (c) de mhír 2 agus mhír 3 den Airteagal seo.’