Марья Иванавна, уйлаш а еш, цкъа сона бӀарахьожаш, цкъа наькъа бӀарахьожаш ягӀар, хӀаьта хӀанз а сакхета а, саметта да а цун ца кхийча мо а хеталора.
Марья Ивановна глядела с задумчивостию то на меня, то на дорогу и, казалось, не успела еще опомниться и прийти в себя.