14. О Боян, ширача заман новцӀолг! Илли Ӏа оаларе, новцӀолг, цу хьалхарча хана тӀемаш тӀа ахар хестадеш, хьайна дагаувттача гаьна тӀа гӀолла масса лелаш, хьаькъалца морхашка кхаччалца урагӀа ухаш, укх замалахь шинна а оагӀорахьара даьккха сий, цаӀ даь вӀашагӀа тохаш, Трояна ларрагӀа аренех чакхъювлаш, лоамашкахьа кхесташ.
14. О Боян, соловей старого времени!|Вот бы ты походы те воспел,|скача, соловей, по мысленному дереву,|летая умом по подоблачью,|свивая славу обеих половин сего времени,|рыща по тропе Трояна|через поля на горы.|