эггара тӀехьа а паччахьа цӀи ше шийх тиллачох гуччахьа дӀакхийтар, мамогга сай новкъостий-тийшаболх баьраш боабе гӀерташ а хиннавар чӀоагӀален чура чӀоагӀален чу а водаш, цар метте се вахар духьа а паччахьа цӀи ше шийх тиллачо телаш дола совгӀаташ сайна дитар духьа а.
что наконец явно передался самозванцу, разъезжал с ним из крепости в крепость, стараясь всячески губить своих товарищей-изменников, дабы занимать их места и пользоваться наградами, раздаваемыми от самозванца.