Пескаш дӀа а кхайса, шийна хьалхашка екъача моттиге дагӀача Мумуна тӀавийрзар из — пхон тӀа хий чудаьннадар цун букъа тӀа кулгаш ӀотӀа а дехка, дӀа-юха ца хьовш, воллачахь вагӀийсар из, хӀаьта лодка талгӀес тӀехьашкахьа городагахьа юхадихьар.
Он бросил весла, приник головой к Муму, которая сидела перед ним на сухой перекладинке — дно было залито водой — и остался неподвижным, скрестив могучие руки у ней на спине, между тем как лодку волной помаленьку относило назад к городу.