«Доаллаш да!» — аьлар юха духьал Савельича, тӀехь-тӀехьагӀа дукхагӀа цец а вувлаш, — ай, маца кхийнад хьа цун из ахча хьоарчаде?
«Должен! — возразил Савельич, час от часу приведенный в большее изумление, — да когда же, сударь, успел ты ему задолжать?