Цар вай гӀулакх ираз-долаш даькъала дувцаргда, вай махьар дулларгда… хӀаьта дӀахордар, тӀехьагӀа, со тешаш ва, да вай хьатӀавоалаверг хиларах, нана вайгахьа хургья, дас сона гештдергда».
Они нас благословят; мы обвенчаемся… а там, со временем, я уверен, мы умолим отца моего; матушка будет за нас; он меня простит…»