129. Дошоча лийташ чу даха, новкъостий, шоай когаш, вайна даь укх ханара эхь духьа, Эрсий лаьтта духьа, Святослава гӀорваьнна майрача виӀий Игора яь човнаш духьа чӀир лехара.
129. Вступите же, господа, в золотые стремена|за обиду сего времени,|за землю Русскую,|за раны Игоревы,|буйного Святославича!