Nacionalni Park Tores del Pajn
Nacionalni Park Tores del Pajn je nacionalni park izuzetnih geomorfoloških odlika u Patagoniji u južnom Čileu. Glavni deo nacionalnog parka predstavlja grupa planina koje su deo planinskog venca Andi. Nalazi se na prelasku Mageljanskih subpolarnih šuma u Patagonijske stepe. Nacionalni park se nalazi 116 km severno od grada Puerto Natales. Spada među najposećenije nacionalne parkove u Čileu i svake godine ga poseti preko 250 000 ljudi, od kojih 54% čine stranci.

Tores del Pajn predstavljaju 3 granitna vrha planina Pajna, visine od preko 2.500 m. Tu se nalaze i brojne doline, reke, jezera (Grey, Pehoé, Nordenskiöld i Sarmiento) i glečeri (Grey, Pingo i Tyndall).

Istorija
Najraniji znaci ljudskog života sa ovih teritorija potiču od pre 6 500 hiljada godina. Prvi opisi ovog mesta su zabeleženi u knjizi Lady Florence Dixie iz 1880. godine, i ona i njena ekipa su prvi zabeleženi turisti na ovom području. U narednim decenijama su ovo područje obišli mnogi evropski istraživači i naučnici, a Gunther Plüschow je prvi leteo avionom iznad ove teritorije.
Nacionalni park je proglašen 1959. godine pod nazivom Nacionalni park jezera Grey, a tek 1970. godine je dobio naziv kakav nosi danas. Konačne granice nacionalnog parka su utvrđene 1977. godine kada je čileanskoj vladi poklonjeno još 12 000ha teritorije koje su priključene parku, a od 1978. se park nalazi na UNESCO-voj listi Svetske baštine kao rezervat prirode.

Klima
Park se nalazi u „umerenom klimatu hladnih kiša bez suvih perioda”. Leta su hladna, ispod 16 °C tokom najhladnijeg meseca-januara, a zime blage sa najnižom temperaturom od −3 °C u julu. Temperatura vode je 4-5 °C. Najkišovitiji meseci su mart i april sa prosečnim padavinama oko 80mm, a suvlji period je od jula do oktobra.
Za ovo područje su karakteristični požari. Još 1985. godine je turista podmetnuo požar u kom je izgorelo oko 150 km² površine oko jezera Pehoé. Drugi požar je usledio 2005. godine, takođe usled nemarnosti turista i u njemu je izgorelo 155 km². Požari su plamsali i 2011. i 2012. godine je izgorelo 176 km². Istraživanjima je utvrđeno da je ovo područje sklono požarima, makar u poslednjih 12 800 godina.

Hidrologija
Hidrografska mreža ovog nacionalnog parka je veoma razvijena i sastoji se iz velikog broja reka, potoka, jezera i bara, jer se nalazi na području velikog ledenog polja južne Patagonije. 
To ledeno polje se prostire celom zapadnom stranom parka i sastoji se iz više glečera (Dickson, Grey, Zapata, i Tyndall) od kojih je najveći Grey. Ovi glečeri su veoma bitni za naučna proučavanja jer daju veoma jasnu sliku o različitim periodima klime na Zemlji. U junu 2014. godine su pronađeni fosilni uzorci stvorenja sličnog delfinu koje je živelo pre između 245 i 90 miliona godina.
U nacionalnom parku se takođe nalazi i veliki broj jezera od kojih su najposećeniji  Dickson, Grey, Pehoé, Nordenskiöld, i Sarmiento, kao i reka Paine.

Biogeografija
Poslednje značajnije istraživanje je izvršio Pisano 1974. godine. Nacionalni park Tores del Pajn je veoma bogat raznobojnom vegetacijom, zastupljeno je 274 vrsta biljaka. Zastupljeno je 7 vrsta retkih orhideja. Park se sastoji iz 4 vegetacione zone: Patagonijske stepe, Andske žbunaste vegetacije, Mageljanskih subpolarnih šuma i Andske pustinje. Što se tiče životinjskog sveta, najzastupljenija vrsta je lama, zatim lisica i puma, kao i veliki broj ptica poput orla, sove, flaminga, labuda...

Turizam
Nacionalni park godišnje zabeleži preko 250 000 posetilaca, od kojih najveći broj dolazi ovde zbog pešačenja. Staze su jasno označene i postoji više staza različite dužine. Tokom jednog dana može se obići vrh, tokom 5 dana se može prepešačiti popularna W tura, a može se obići i ceo krug u trajanju od osam, devet dana. Na prostoru parka postoje kampovi u kojima je zabranjeno kuvanje i paljenje vatre zbog učetalih požara. Biciklisti se smeju kretati samo po određenim stazama koje su obeležene, zbog narušavanja prirode. Najbolje vreme za posete parku su između septembra i aprila, tj. kasnog proleća, leta i rane jeseni jer su tada dani najduži, pored toga što su najtopliji. Ovaj nacionalni park je proglašen petim najlepšim mestom na svetu prema Nacionalnoj Geografiji.

Reference

Spoljašnje veze

 -{Nacionalni park Torres del Paine}-
 -{Video Nacionalnog parka Toress del Paine}-

Чиле
Nacionalni Park Tores del Pajn je nacionalni park izuzetnih geomorfoloških odlika u Patagoniji u južnom Čileu . Glavni deo nacionalnog parka predstavlja grupa planina koje su deo planinskog venca Andi . Nalazi se na prelasku Mageljanskih subpolarnih šuma u Patagonijske stepe . Nacionalni park se nalazikm severno od grada Puerto Natales . Spada među najposećenije nacionalne parkove u Čileu i svake godine ga poseti preko000 ljudi , od kojih čine stranci . Tores del Pajn predstavljajugranitna vrha planina Pajna , visine od preko500 m . Tu se nalaze i brojne doline , reke , jezera ( Grey , Pehoé , Nordenskiöld i Sarmiento ) i glečeri ( Grey , Pingo i Tyndall ) . Istorija Najraniji znaci ljudskog života sa ovih teritorija potiču od pre500 hiljada godina . Prvi opisi ovog mesta su zabeleženi u knjizi Lady Florence Dixie iz godine , i ona i njena ekipa su prvi zabeleženi turisti na ovom području . U narednim decenijama su ovo područje obišli mnogi evropski istraživači i naučnici , a Gunther Plüschow je prvi leteo avionom iznad ove teritorije . Nacionalni park je proglašen godine pod nazivom Nacionalni park jezera Grey , a tek godine je dobio naziv kakav nosi danas . Konačne granice nacionalnog parka su utvrđene godine kada je čileanskoj vladi poklonjeno još000ha teritorije koje su priključene parku , a od se park nalazi na UNESCO-voj listi Svetske baštine kao rezervat prirode . Klima Park se nalazi u „ umerenom klimatu hladnih kiša bez suvih perioda ” . Leta su hladna , ispod°C tokom najhladnijeg meseca-januara , a zime blage sa najnižom temperaturom od −3 °C u julu . Temperatura vode je°C . Najkišovitiji meseci su mart i april sa prosečnim padavinama okom , a suvlji period je od jula do oktobra . Za ovo područje su karakteristični požari . Još godine je turista podmetnuo požar u kom je izgorelo okokm² površine oko jezera Pehoé . Drugi požar je usledio godine , takođe usled nemarnosti turista i u njemu je izgorelokm² . Požari su plamsali i i godine je izgorelokm² . Istraživanjima je utvrđeno da je ovo područje sklono požarima , makar u poslednjih800 godina . Hidrologija Hidrografska mreža ovog nacionalnog parka je veoma razvijena i sastoji se iz velikog broja reka , potoka , jezera i bara , jer se nalazi na području velikog ledenog polja južne Patagonije . To ledeno polje se prostire celom zapadnom stranom parka i sastoji se iz više glečera ( Dickson , Grey , Zapata , i Tyndall ) od kojih je najveći Grey . Ovi glečeri su veoma bitni za naučna proučavanja jer daju veoma jasnu sliku o različitim periodima klime na Zemlji . U junu godine su pronađeni fosilni uzorci stvorenja sličnog delfinu koje je živelo pre izmeđuimiliona godina . U nacionalnom parku se takođe nalazi i veliki broj jezera od kojih su najposećeniji Dickson , Grey , Pehoé , Nordenskiöld , i Sarmiento , kao i reka Paine . Biogeografija Poslednje značajnije istraživanje je izvršio Pisano godine . Nacionalni park Tores del Pajn je veoma bogat raznobojnom vegetacijom , zastupljeno jevrsta biljaka . Zastupljeno jevrsta retkih orhideja . Park se sastoji izvegetacione zone : Patagonijske stepe , Andske žbunaste vegetacije , Mageljanskih subpolarnih šuma i Andske pustinje . Što se tiče životinjskog sveta , najzastupljenija vrsta je lama , zatim lisica i puma , kao i veliki broj ptica poput orla , sove , flaminga , labuda ... Turizam Nacionalni park godišnje zabeleži preko000 posetilaca , od kojih najveći broj dolazi ovde zbog pešačenja . Staze su jasno označene i postoji više staza različite dužine . Tokom jednog dana može se obići vrh , tokomdana se može prepešačiti popularna W tura , a može se obići i ceo krug u trajanju od osam , devet dana . Na prostoru parka postoje kampovi u kojima je zabranjeno kuvanje i paljenje vatre zbog učetalih požara . Biciklisti se smeju kretati samo po određenim stazama koje su obeležene , zbog narušavanja prirode . Najbolje vreme za posete parku su između septembra i aprila , tj. kasnog proleća , leta i rane jeseni jer su tada dani najduži , pored toga što su najtopliji . Ovaj nacionalni park je proglašen petim najlepšim mestom na svetu prema Nacionalnoj Geografiji . Reference Spoljašnje veze -{ Nacionalni park Torres del Paine }- -{ Video Nacionalnog parka Toress del Paine }- Чиле