Hipoplazija bubrega
Hipoplazija bubrega () je umanjenje mase parenhima bubreg zbog smanjenog broja režnjeva. Nastaje prestankom račvanja sabirnih cevčica.

Epidemiologija 
To je retka anomalija i većinom je obostrana, ali može biti jednostrana ili čak segmentna. Obično nema pridruženih drugih anomalija urinarnog trakta.

Etiopatogeneza 
Kod ove anomalije bubrega, koja može da bude jednostrana i obostrana, ne samo da je smanjene veličine, već je redukovan i broj njegovih piramida, papila i čašica. Parenhim je inače normalan, a diferencijacija nefrona uredna. Bubreg je histoloski normalan, ali ima smanjen broj osnovnih jedinica bubrega (nefrona), kojih normalno ima milion po bubregu.

Hipoplazija jednog bubrega ima dobru prognozu, pogotovu, ako je drugi bubreg zdrav, jer on nadoknađuje  nedovoljnu funkciju hipoplazijom smanjenog bubrega.
 
Nastanak hipoplazije bubrega u prenatalnom razvoju fetusa usko je povezan sa unutrašnjim i spoljašnjim faktorima koji tokom trudnoće utiču na žensko telo, i pojavu genetska devijacija, izazvanih seldećim etiološkim faktorima: 
 Početna nerazvijenost, koja korelira sa naslednim predispozicijama.
 Pijelonefritis, koji se razvija u maternici ili kod dece mlađe od jedne godine. 
 Sekundarni proces upala bubrega, koji ih čini vrlo ranjiva u smislu intersticijska upala u bubrežnom tkivu. 
 Fetalna venska blokada u bubrezima, koja uzrokuje nerazvijenost bubrega. 
 Oligohidramnion u trudnoći izazvan nedovoljnom količinom amnionske tečnosti. 
 Nenormalan položaj fetusa u materici. 
 Zarazne bolesti u majke tokom trudnoće (rubeola, grip, itd)

Klinička slika 
Kod jednostrane hipoplazije obično deca nemaju kliničkih simptoma, ali su skloniji infekciji, litijazi i vaskularnoj bolesti. 

Kod obostrane hipoplazije funkcija bubrega može biti nedovoljna, što se odražava na normalan rast i razvoj djeteta. Ponekad se zastoj bubrega može desiti i u periodu dojenja deteta, ali je obično manifestan između desete i dvadesete godine života.

Dijagnoza 
Definitivna potvrda dijagnoze moguća je jedino histološkim pregledom.

Terapija 
Lečenje je usmereno na saniranje komplikacija. Nakon toga bolesnici podležu redovnim kontrolama nefrologa (1 do 2 puta godišnje), uz uobičajeni način zivota i ishrane.

Izvori

Literatura 
 Rosenblum S, Pal A, Reidy K. Renal development in the fetus and premature infant. Semin Fetal Neonatal Med. 2017 Apr;22(2):58-66
 Nedima ATIĆ, Izeta SOFTIĆ, Jasminka TVICA, Anomalije urinarnog trakta u djece Pedijatrija danas 2007;3(2):149-163

Spoljašnje veze 
 -{National Kidney & Urologic Diseases Information Clearinghouse}-: -{Polycystic Kidney Disease}- 
 -{U.S. National Library of Medicine National Institutes of Health}-: Genes and Disease 

Ембриологија
Нефрологија
Урологија
Hipoplazija bubrega ( ) je umanjenje mase parenhima bubreg zbog smanjenog broja režnjeva . Nastaje prestankom račvanja sabirnih cevčica . Epidemiologija To je retka anomalija i većinom je obostrana , ali može biti jednostrana ili čak segmentna . Obično nema pridruženih drugih anomalija urinarnog trakta . Etiopatogeneza Kod ove anomalije bubrega , koja može da bude jednostrana i obostrana , ne samo da je smanjene veličine , već je redukovan i broj njegovih piramida , papila i čašica . Parenhim je inače normalan , a diferencijacija nefrona uredna . Bubreg je histoloski normalan , ali ima smanjen broj osnovnih jedinica bubrega ( nefrona ) , kojih normalno ima milion po bubregu . Hipoplazija jednog bubrega ima dobru prognozu , pogotovu , ako je drugi bubreg zdrav , jer on nadoknađuje nedovoljnu funkciju hipoplazijom smanjenog bubrega . Nastanak hipoplazije bubrega u prenatalnom razvoju fetusa usko je povezan sa unutrašnjim i spoljašnjim faktorima koji tokom trudnoće utiču na žensko telo , i pojavu genetska devijacija , izazvanih seldećim etiološkim faktorima : Početna nerazvijenost , koja korelira sa naslednim predispozicijama . Pijelonefritis , koji se razvija u maternici ili kod dece mlađe od jedne godine . Sekundarni proces upala bubrega , koji ih čini vrlo ranjiva u smislu intersticijska upala u bubrežnom tkivu . Fetalna venska blokada u bubrezima , koja uzrokuje nerazvijenost bubrega . Oligohidramnion u trudnoći izazvan nedovoljnom količinom amnionske tečnosti . Nenormalan položaj fetusa u materici . Zarazne bolesti u majke tokom trudnoće ( rubeola , grip , itd ) Klinička slika Kod jednostrane hipoplazije obično deca nemaju kliničkih simptoma , ali su skloniji infekciji , litijazi i vaskularnoj bolesti . Kod obostrane hipoplazije funkcija bubrega može biti nedovoljna , što se odražava na normalan rast i razvoj djeteta . Ponekad se zastoj bubrega može desiti i u periodu dojenja deteta , ali je obično manifestan između desete i dvadesete godine života . Dijagnoza Definitivna potvrda dijagnoze moguća je jedino histološkim pregledom . Terapija Lečenje je usmereno na saniranje komplikacija . Nakon toga bolesnici podležu redovnim kontrolama nefrologadoputa godišnje ) , uz uobičajeni način zivota i ishrane . Izvori Literatura Rosenblum S , Pal A , Reidy K . Renal development in the fetus and premature infant . Semin Fetal Neonatal Med.Apr ; 22( 2 ) :58-66 Nedima ATIĆ , Izeta SOFTIĆ , Jasminka TVICA , Anomalije urinarnog trakta u djece Pedijatrija danas3( 2 ) :149-163 Spoljašnje veze -{ National Kidney & Urologic Diseases Information Clearinghouse }- : -{ Polycystic Kidney Disease }- -{ U.S . National Library of Medicine National Institutes of Health }- : Genes and Disease Ембриологија Нефрологија Урологија