MNS antigeni sistem
MNS sistem krvnih grupa ili MN(Ss), češće pominjan kao MN sistem krvnih grupa, obuhvata takva svojstva humanih eritrocita, koja se, između ostalog, manifestuju i u tome što alternativno posjeduju samo jednu ili istovremeno obje antigene supstance označene sa M i N. Na osnovu toga, ljudsku populaciju je moguće podijeliti na pripadnike M, N i MN krvne grupe ovog sistema.

Prisustvo ili odsustvo antigena M i N kod čoveka je detektirano nakon injiciranja prepariranih eritrocita različitih osoba u krvotok kunića, čija se imunog odgovora ispoljava u produkciji specifičnih antitijela za homologe antigene tvari M i N. Paralelni kontakt testiranih crvenih krvnih zrnaca (bilo koje osobe) sa ova dva specifična antitela može imati tri alternativne varijante ishoda; aglutinacija sa anti–M, sa anti–N i sa oba, na osnovu čega se i identificiraju krvne grupe M, N i MN. Prema tome, grupno–specifična antitijela (anti–M i anti–N) ovog sistema u organizmu pokusnih kunića nastaju kao imuni odgovor na odgovarajuću (M i N) proteinsku supstancu, a opisana aglutinacijska reakcija dokazuje da se u MN eritrocitima nalaze obje antigene specifičnosti ovog sistema. MN antigeni redovno su prisutni u humanim crvenim krvnim ćelijama, dok odgovarajuća antitijela u normalnoj krvi nisu registrirana. Međutim, u slučajevima heterospecifičnih transfuzija N–davaoca i M–primaoca krvi i obrnuto, stvaraju se specifična antitijela slabe reaktivne sposobnosti, koja ne perzistiraju tako dugo da bi izazvala ozbiljnije komplikacije u eventualnim narednim transfuzijskim zahvatima. Ako se tome doda činjenica da osobe MN fenotipa uopće ne produciraju anti–M i anti–N tjelašca (budući da proteini M i N za njih nisu strani), postaje jasno zašto je trasfuzijski značaj krvnih grupa MN sistema praktično zanemarljiv. Međutim, aloimunizacija aloantigenima MNSs sistema ipak može ponekad izazvati hemolitsku bolest novorođenčeta.

 + Aglutinacija
 – Nema aglutinacije

Antigeni MNSs sistema su glikoforinske (GP) prirode – membranski proteini tipa I. Eritrocitarne membrane sadrže dvije vrste ovih supstanci: glikoforin A (GP–A, molekulske mase 31 kDa) i glikoforin B (GP–B, molekulske mase 11 kDa), a diferencijacija specifičnosti im počiva na osobenostima aminosekvence na pozicijama 1 i 5 (varijanta A), odnosno 29 (varijanta B). Glikoforin A daje aloantigenu svojstvenost M u kojoj se na poziciji 1 javlja serin, a na poziciji 5 – glicin. Antigen N na poziciji 1 ima leucin, a na poziciji 5 je glutaminska kiselina. Glikoforin B daje aloantigene S (metionin na poziciji 29) i s (treonin na poziciji 29).
 
Uloga GPA i GPB još uvijek nije razjašnjena. Izgleda da do ekspresije GPE, još jednog člana ove porodice gena, ne dolazi u normalnim fiziološkim uvjetima.Također je poznato da odsustvo GPA i/ili GPB iz eritrocita, što je dokumentovano u nekim varijantama eritrocita u homozigotnom stanju (Mk, En(a), S–s–), ne dovodi do značajnih fizioloških abnormalnosti.

Pripadnost krvnim grupama M, N i MN isključivo je genetički određena, tj. na fenotipsko ispoljavanje njihovih genetičkih determinatora spoljni činioci nemaju nikakvog uticaja. Na odgovarajućem (autosomalnom) genskom lokusu (alternativno) se javljaju dva alela (LM i LN), među kojima nema odosa dominantnosti – recesivnosti pa se prisustvo svakog od njih u individualnoj genetičkoj konstituciji fenotipski ispoljava u sintezi odgovarajuće antigene supstance, neovisno o aktivnosti druge alelne varijante (ili homospecifičnog parnjaka na drugom homologom hromosomu). Prema tome, tri moguće genotipske kombinacije ovih alela (LMLM, LMLN i LNLN) daju isto toliko fenotipskih ekspresija (M, N i MN). Mogući tipovi braka i očekivana distribucija genotipova (i fenotipova) u njihovom potomstvu (prema važećoj teoriji o prirodi nasljeđivanja krvnih grupa MN sistema), prikazani su u tabeli 3.15.

Osim M i N supstanci, pod različitim nazivima je opisan niz antigenih varijanti koje ispoljavaju njima srodna imunološka i druga specifična svojstva. Tako je u ljudskom serumu najpre registrirano jedno specifično antitijelo za koje se kasnije i dokazalo da odgovara eritrocitarnom antigenu S te da je njegovo prisustvo genetički kontrolirano sa genskog lokusa koji je blisko vezan za odgovarajuću MN poziciju. Imajući u vidu zanemarljivu učestalost rekombinacija između ova dva lokusa, njihove alelne kombinacije (MS, Ms, NS i Ns) se nasljeđuju i tretiraju kao integralne nasljedne jedinice (haplotipovi dvojakog [fenotip]skog izraza), koje se u sukcesivnim generacijama posmatranih rodoslova ponašaju kao aleli jednostavnih monogenskih svojstava.

MN i Ss aleli se nalaze na blisko vezanim lokusima hromosoma 4; preciznije, klaster MN(S) gena, približne veličine 350 kb (5,–GYPA-GYPB–GYPE-3,), lociran je na njegovom dugom kraku: 4q28-q31.

Genetička kontrola ovog sistema antigena odvija se, dakle, putem dva alelogena sa hromosoma 4 ljudske hromosomske garniture, koji kodiraju (glikoforinA i glikoforin B). U okviru ovog sistema opisano je čak 46 antigena., među kojima su najznačajniji M, N,  S, s i  U. Respektirajući tu činjenicu, u MNS sistemu se javlja šest mogućih fenotipova: MS, Ms, NS, Ns, MNS i MNs.

Distribucija krvnih grupa MN(S) sistema 
Najćešći su M+ i N+ eritrociti (75% ), a M + N +  je najčešći genotip (50% ). S antigen je relativno čest (~ 55% ), a e još frekventniji (~ 89% ). U antigen ima također visoku učestalost, a javlja se u više od 99,9% osoba. U je prvobitno bila skraćenica od "Universal", iako to nije slučaj. Kod RBCs negativnih eritrocita može se naći u starosjedilačkom stanovnišvu Afrike .

Kada je riječ o MN(S) sistemu krvnih grupa, primećena je određena razlika u distribuciji alela i haplotipova. M i N aleli su regularno distribuirani, ali je alel s rijetka varijanta u Jugoistočnoj Aziji, a gotovo ga i nema u Australiji. Alel Su je gotovo isključivo vezan za Afriku. Od četiri haplotipa, dva gotovo da i ne postoje u Australiji (MS i NS), a MS je rijedak u Novoj Gvineji i na nekim pacifičkim otocima.
{| border="1" cellpadding="7" cellspacing="0" style="margin: 10px 0 10px 25px; background: #f9f9f9; border: 1px #AAA solid; border-collapse: collapse; font-size: 85%; float: center;"
|- style="background: #E9E9E9"
|colspan ="7" |Distribucija glavnih krvnih grupa MN sistema u odabranim populacijama
|-
|style="background: bgcolor="#F5DEB3" | Populacija|style="background: bgcolor="#C2B280" | Uzorak
|style="background: bgcolor="#C2B280" | M (%)
|style="background: bgcolor="#C2B280" | N  (%)
|style="background: bgcolor="#C2B280" | M (%)
|-
|Aboridžini|372            
|3
|30
|67
|-
|Aini (Japan)
| 504           
|18
|50
|32
|-
|Aleuti|132            
|68
|29
|3
|-
|Arapi (Beduini)
|206
|37
|49
|14
|-
|Armeni| 339           
|34
|45
|21
|-
|Baski (Španija)
|91            
|23
|52
|25
|-
|Belgijanci|3.100            
|29
|50
|21
|-
|Bosna i Hercegovina|3.204          
|30
|50
|20
|-
|Danci|2.023            
|29
|50
|21
|-
|Egipćani|419            
|26
|53
|21
|-
|Eskimi|569            
|83
|16
|1
|-
|Estonci|310            
|35
|50
|15
|-
|Filipinci|382            
|26
|50
|24
|-
|Finci|1.050            
|37
|47
|16
|-
|Francuzi|400            
|33
|46
|21
|-
|Indonežani|296            
|30
|46
|24
|-
|Irci|399            
|30
|47
|23
|-
|Italijani|300            
|32
|48
|20
|-
|Japanci|1.100            
|32
|47
|21
|-
|Kinezi|     1.029       
|33
|49
|18
|-
|Mađari|624            
|33
|48
|19
|-
|Navaho (Indijanci)
|361            
|85
|14
|1
|-
|Sirijci| 306           
|31
|52
|17
|-
|Škoti|456            
|35
|48
|17
|-
|Šveđani|1.200            
|36
|47
|17
|-
|Ukrajinci|310            
|36
|44
|20
|-
|Velšani'|192            
|31
|55
|14
|}

 Medicinski značaj krvnih grupa MN(Ss) sistema 
Savremena istraživanja povezanosti MNS sistema krvnih grupa i mentalnih oboljenja ukazuju na mogućnost asociranosti lokusa na hromosomu 4 (4q28–q31.1) sa nasljednom premčivosti za bipolarni poremećaj (BD – bipolar disorder). Naime, ispostavilo se da je broj individua genotipa LNLN (N fenotip) u ispitivanoj skupini pacijenata sa bipolarnim poremećajem ličnosti signifikantno manji nego u kontroli (osobe ostalih fenotipova MN sistema krvnih grupa). Također je zabilježeno da su osobe sa rezus–antigenom D i MNS antigenom N podložniji malim boginjama.

Izvjesni problemi usljed inkopatibilnosti majka – plod rijetko su zabilježeni i prema antigenima ABO i MN'' sistema.

Reference

Vidi još 
 Krvna grupa

Крвни антигенски системи
MNS sistem krvnih grupa ili MN( Ss ) , češće pominjan kao MN sistem krvnih grupa , obuhvata takva svojstva humanih eritrocita , koja se , između ostalog , manifestuju i u tome što alternativno posjeduju samo jednu ili istovremeno obje antigene supstance označene sa M i N . Na osnovu toga , ljudsku populaciju je moguće podijeliti na pripadnike M , N i MN krvne grupe ovog sistema . Prisustvo ili odsustvo antigena M i N kod čoveka je detektirano nakon injiciranja prepariranih eritrocita različitih osoba u krvotok kunića , čija se imunog odgovora ispoljava u produkciji specifičnih antitijela za homologe antigene tvari M i N . Paralelni kontakt testiranih crvenih krvnih zrnaca ( bilo koje osobe ) sa ova dva specifična antitela može imati tri alternativne varijante ishoda ; aglutinacija sa anti–M , sa anti–N i sa oba , na osnovu čega se i identificiraju krvne grupe M , N i MN . Prema tome , grupno–specifična antitijela ( anti–M i anti–N ) ovog sistema u organizmu pokusnih kunića nastaju kao imuni odgovor na odgovarajuću ( M i N ) proteinsku supstancu , a opisana aglutinacijska reakcija dokazuje da se u MN eritrocitima nalaze obje antigene specifičnosti ovog sistema . MN antigeni redovno su prisutni u humanim crvenim krvnim ćelijama , dok odgovarajuća antitijela u normalnoj krvi nisu registrirana . Međutim , u slučajevima heterospecifičnih transfuzija N–davaoca i M–primaoca krvi i obrnuto , stvaraju se specifična antitijela slabe reaktivne sposobnosti , koja ne perzistiraju tako dugo da bi izazvala ozbiljnije komplikacije u eventualnim narednim transfuzijskim zahvatima . Ako se tome doda činjenica da osobe MN fenotipa uopće ne produciraju anti–M i anti–N tjelašca ( budući da proteini M i N za njih nisu strani ) , postaje jasno zašto je trasfuzijski značaj krvnih grupa MN sistema praktično zanemarljiv . Međutim , aloimunizacija aloantigenima MNSs sistema ipak može ponekad izazvati hemolitsku bolest novorođenčeta . + Aglutinacija – Nema aglutinacije Antigeni MNSs sistema su glikoforinske ( GP ) prirode – membranski proteini tipa I . Eritrocitarne membrane sadrže dvije vrste ovih supstanci : glikoforin A ( GP–A , molekulske masekDa ) i glikoforin B ( GP–B , molekulske masekDa ) , a diferencijacija specifičnosti im počiva na osobenostima aminosekvence na pozicijamai( varijanta A ) , odnosno( varijanta B ) . Glikoforin A daje aloantigenu svojstvenost M u kojoj se na pozicijijavlja serin , a na poziciji– glicin . Antigen N na pozicijiima leucin , a na pozicijije glutaminska kiselina . Glikoforin B daje aloantigene S ( metionin na pozicijii s ( treonin na poziciji Uloga GPA i GPB još uvijek nije razjašnjena . Izgleda da do ekspresije GPE , još jednog člana ove porodice gena , ne dolazi u normalnim fiziološkim uvjetima.Tako đer je poznato da odsustvo GPA i / ili GPB iz eritrocita , što je dokumentovano u nekim varijantama eritrocita u homozigotnom stanju ( Mk , En( a ) , S–s– ) , ne dovodi do značajnih fizioloških abnormalnosti . Pripadnost krvnim grupama M , N i MN isključivo je genetički određena , tj. na fenotipsko ispoljavanje njihovih genetičkih determinatora spoljni činioci nemaju nikakvog uticaja . Na odgovarajućem ( autosomalnom ) genskom lokusu ( alternativno ) se javljaju dva alela ( LM i LN ) , među kojima nema odosa dominantnosti – recesivnosti pa se prisustvo svakog od njih u individualnoj genetičkoj konstituciji fenotipski ispoljava u sintezi odgovarajuće antigene supstance , neovisno o aktivnosti druge alelne varijante ( ili homospecifičnog parnjaka na drugom homologom hromosomu ) . Prema tome , tri moguće genotipske kombinacije ovih alela ( LMLM , LMLN i LNLN ) daju isto toliko fenotipskih ekspresija ( M , N i MN ) . Mogući tipovi braka i očekivana distribucija genotipova ( i fenotipova ) u njihovom potomstvu ( prema važećoj teoriji o prirodi nasljeđivanja krvnih grupa MN sistema ) , prikazani su u tabeli15. Osim M i N supstanci , pod različitim nazivima je opisan niz antigenih varijanti koje ispoljavaju njima srodna imunološka i druga specifična svojstva . Tako je u ljudskom serumu najpre registrirano jedno specifično antitijelo za koje se kasnije i dokazalo da odgovara eritrocitarnom antigenu S te da je njegovo prisustvo genetički kontrolirano sa genskog lokusa koji je blisko vezan za odgovarajuću MN poziciju . Imajući u vidu zanemarljivu učestalost rekombinacija između ova dva lokusa , njihove alelne kombinacije ( MS , Ms , NS i Ns ) se nasljeđuju i tretiraju kao integralne nasljedne jedinice ( haplotipovi dvojakog [ fenotip ]skog izraza ) , koje se u sukcesivnim generacijama posmatranih rodoslova ponašaju kao aleli jednostavnih monogenskih svojstava . MN i Ss aleli se nalaze na blisko vezanim lokusima hromosoma preciznije , klaster MN( S ) gena , približne veličinekb–GYPA-GYPB–GYPE-3 , ) , lociran je na njegovom dugom kraku:28-q31 . Genetička kontrola ovog sistema antigena odvija se , dakle , putem dva alelogena sa hromosomaljudske hromosomske garniture , koji kodiraju ( glikoforinA i glikoforin B ) . U okviru ovog sistema opisano je čakantigena . , među kojima su najznačajniji M , N , S , s i U . Respektirajući tu činjenicu , u MNS sistemu se javlja šest mogućih fenotipova : MS , Ms , NS , Ns , MNS i MNs . Distribucija krvnih grupa MN( S ) sistema Najćešći su M+ i N+ eritrociti ) , a M + N + je najčešći genotip ) . S antigen je relativno čest ( ~ ) , a e još frekventniji ( ~ ) . U antigen ima također visoku učestalost , a javlja se u više od9% osoba . U je prvobitno bila skraćenica od " Universal " , iako to nije slučaj . Kod RBCs negativnih eritrocita može se naći u starosjedilačkom stanovnišvu Afrike \ . Kada je riječ o MN( S ) sistemu krvnih grupa , primećena je određena razlika u distribuciji alela i haplotipova . M i N aleli su regularno distribuirani , ali je alel s rijetka varijanta u Jugoistočnoj Aziji , a gotovo ga i nema u Australiji . Alel Su je gotovo isključivo vezan za Afriku . Od četiri haplotipa , dva gotovo da i ne postoje u Australiji ( MS i NS ) , a MS je rijedak u Novoj Gvineji i na nekim pacifičkim otocima. { | border=" 1 " cellpadding=" 7 " cellspacing=" 0 " style=" margin:x10pxx ; background : #f9f9f9 ; border:x #AAA solid ; border-collapse : collapse ; font-size : ; float : center ; " |- style=" background : #E9E9E9 " |colspan =" 7 " |Distribucija glavnih krvnih grupa MN sistema u odabranim populacijama |- |style=" background : bgcolor= " #F5DEB3 " | Populacija|style=" background : bgcolor= " # C2B280 " | Uzorak |style=" background : bgcolor= " # C2B280 " | M ( % ) |style=" background : bgcolor= " # C2B280 " | N ( % ) |style=" background : bgcolor= " # C2B280 " | M ( % ) |- |Aboridžini|372 |3 |30 |67 |- |Aini ( Japan ) | |18 |50 |32 |- |Aleuti|132 |68 |29 |3 |- |Arapi ( Beduini ) |206 |37 |49 |14 |- |Armeni| |34 |45 |21 |- |Baski ( Španija ) |91 |23 |52 |25 |- |Belgijanci|3.100 |29 |50 |21 |- |Bosna i Hercegovina|3.204 |30 |50 |20 |- |Danci|2.023 |29 |50 |21 |- |Egipćani|419 |26 |53 |21 |- |Eskimi|569 |83 |16 |1 |- |Estonci|310 |35 |50 |15 |- |Filipinci|382 |26 |50 |24 |- |Finci|1.050 |37 |47 |16 |- |Francuzi|400 |33 |46 |21 |- |Indonežani|296 |30 |46 |24 |- |Irci|399 |30 |47 |23 |- |Italijani|300 |32 |48 |20 |- |Japanci|1.100 |32 |47 |21 |- |Kinezi| 029 |33 |49 |18 |- |Mađari|624 |33 |48 |19 |- |Navaho ( Indijanci ) |361 |85 |14 |1 |- |Sirijci| |31 |52 |17 |- |Škoti|456 |35 |48 |17 |- |Šveđani|1.200 |36 |47 |17 |- |Ukrajinci|310 |36 |44 |20 |- |Velšani'|192 |31 |55 |14 | } Medicinski značaj krvnih grupa MN( Ss ) sistema Savremena istraživanja povezanosti MNS sistema krvnih grupa i mentalnih oboljenja ukazuju na mogućnost asociranosti lokusa na hromosomu( 4q28–q31.1 ) sa nasljednom premčivosti za bipolarni poremećaj ( BD – bipolar disorder ) . Naime , ispostavilo se da je broj individua genotipa LNLN ( N fenotip ) u ispitivanoj skupini pacijenata sa bipolarnim poremećajem ličnosti signifikantno manji nego u kontroli ( osobe ostalih fenotipova MN sistema krvnih grupa ) . Također je zabilježeno da su osobe sa rezus–antigenom D i MNS antigenom N podložniji malim boginjama . Izvjesni problemi usljed inkopatibilnosti majka – plod rijetko su zabilježeni i prema antigenima ABO i MN ' ' sistema . Reference Vidi još Krvna grupa Крвни антигенски системи