Մարզվան
Մարզվան նաև՝ Թեոդոսուպոլիս, Մարսովան, Մարսվան, Մերզիփուն, Մեզիֆոն, Մերզիֆուն, Մերսիվուն, Յուշեթ, Նեապոլիս, Պոնտական Փազեմոն, Փազեմոն, քաղաք (գյուղաքաղաք, ավան) Արևմտյան Հայաստանում՝ պատմական Փոքր Հայքում, Սեբաստիայի վիլայեթի Մարզվանի գավառակում։ Գտնվում էր Ալիս և Եշիլըրմակ գետերի միջև, Ամասիա քաղաքից 60 կմ հյուսիս-արևմուտք, լեռների ստորոտում, գեղատեսիլ և այգեվետ հարթավայրում։ Հանդիսանում էր գավառակի կենտրոն։ Բնակչությունը՝ ։

Աշխարհագրություն 
Բնակավայրի դիմաց տարածվում էր դաշտավայր։

Պատմություն 
Բնակավայրը պատմության մեջ հայտնի է եղել Պոնտական Փազեմոն անունով։ Հռոմեական տիրապետության դարաշրջանում զորավար Պոմպեոսը այն վերանվանեց Նեապոլիս քաղաքի։ Ըստ Ստրաբոնի քաղաքը երկար չի պահել այս անվանումը։ Հայկական միջնադարյան աղբյուրներում բնակավայրը հիշատակվում է Մարզվան անունով։

Մարզվանում է բյուզանդական հայազգի կասր Հովհաննես Չմշկիկը հաղթել բուլղարներին։ Քաղաքը վնասվել է 1822 թվականի երկրաշարժից։ 1895 թվականի կոտորածների և 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ հայ բնակիչները ցիրուցան եղան և կոտորվեցին։

Բնակչություն 
1800-1830-ական թվականներին ուներ 18000 բնակիչ, որից 8000-ը՝ հայեր, 1830-1850-ական թվականներին՝ 90000 բնակիչ, որից 9500-ը՝ հայեր։ XIX դարի վերջերին ըստ Գարեգին Սրվանձտյանի ուներ 6496 հայ, 6874 թուրք, 58 հույն, իսկ 1914 թվականին ուներ 35000 բնակիչ, որից 14000-ը՝ հայեր։

Տնտեսություն 
Բնակավայրն ուներ ավելի քան 500 պղնձաձուլարաններ, որոնց ձեռքի աշխատանքը արտահանվում էր հեռավոր վայրեր։ Հայերը զբաղվում էին արհեստներով (պղնձագործություն, մանածագործություն) և առևտրով։ Տարածված էր բամբակե գործվածքների առևտուրը։ Քաղաքն ուներ բազմաթիվ խանութներ և առատ շուկա։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Մարզվանն ուներ երեք եկեղեցիներ, որոնցից մեկը Ս. Աստվածածին հոկակապ եկեղեցին էր:Այն վերակառուցվել է 1835 թվականին և նրանում պահվում էին 50 ձեռագրեր։ XX դարի դրությամբ պահպանվել էին Մատուռ, Լույս աղբյուր և Խաչին լեռ անուններով ուխտատեղիները։

Հասարակական կառույցներ 
Հասարակական շինույթուններից նշանավոր էին Դաշխանը և քաղաքի մոտ գտնվող Խտըրլըք շենքը։

Կրթություն 
Քաղաքում գործել են Ազգային ճեմարանը, Ս. Սահակյան, Հռիփսիմյան դպրոցները, Կրթասիրաց միության մշակութային ընկերությունը։

Գրչություն  
Միջնադարում եղել է գրչության կենտրոն։

ԶԼՄ-ներ 
Լույս են տեսել «Զեփյուռ» (1889), «Արուսյակ» (1889), «Հայկունի» (1910-1912), «Բողբոջ» (1911-1914) և «Նոր այգ» (1910-1914) պարբերականները։

Անվանի մարդիկ 
Մարզվանում են ծնվել:.
 Գրաձուլի - հայ տպագրիչ
 Գրիգոր Մազվանեցի (XVII-XVIII դարեր) - հայերեն տպագիր գրքի փորագրական արվեստի հիմնադիր
 Սեդրակ Գլըճյան (1867-?) - նկարիչ, արվեստագետ
 Արամ Երեմյան (1898-1972) - բանասեր
 Զապել Մանկասարյան (1880-?) - օպերային երգչուհի

Աղբյուրներ 
 
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Թուրքիայի քաղաքներ
Ամասիայի մարզ
Մարզվան նաև ՝ Թեոդոսուպոլիս , Մարսովան , Մարսվան , Մերզիփուն , Մեզիֆոն , Մերզիֆուն , Մերսիվուն , Յուշեթ , Նեապոլիս , Պոնտական Փազեմոն , Փազեմոն , քաղաք ( գյուղաքաղաք , ավան ) Արևմտյան Հայաստանում ՝ պատմական Փոքր Հայքում , Սեբաստիայի վիլայեթի Մարզվանի գավառակում ։ Գտնվում էր Ալիս և Եշիլըրմակ գետերի միջև , Ամասիա քաղաքիցկմ հյուսիս - արևմուտք , լեռների ստորոտում , գեղատեսիլ և այգեվետ հարթավայրում ։ Հանդիսանում էր գավառակի կենտրոն ։ Բնակչությունը ՝ ։ Աշխարհագրություն Բնակավայրի դիմաց տարածվում էր դաշտավայր ։ Պատմություն Բնակավայրը պատմության մեջ հայտնի է եղել Պոնտական Փազեմոն անունով ։ Հռոմեական տիրապետության դարաշրջանում զորավար Պոմպեոսը այն վերանվանեց Նեապոլիս քաղաքի ։ Ըստ Ստրաբոնի քաղաքը երկար չի պահել այս անվանումը ։ Հայկական միջնադարյան աղբյուրներում բնակավայրը հիշատակվում է Մարզվան անունով ։ Մարզվանում է բյուզանդական հայազգի կասր Հովհաննես Չմշկիկը հաղթել բուլղարներին ։ Քաղաքը վնասվել էթվականի երկրաշարժից ։թվականի կոտորածների ևթվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ հայ բնակիչները ցիրուցան եղան և կոտորվեցին ։ Բնակչություն 1800 - 1830- ական թվականներին ուներբնակիչ , որիցը ՝ հայեր,ական թվականներին ՝ բնակիչ , որիցը ՝ հայեր ։ XIX դարի վերջերին ըստ Գարեգին Սրվանձտյանի ուներհայ , թուրք ,հույն , իսկթվականին ուներբնակիչ , որիցը ՝ հայեր ։ Տնտեսություն Բնակավայրն ուներ ավելի քանպղնձաձուլարաններ , որոնց ձեռքի աշխատանքը արտահանվում էր հեռավոր վայրեր ։ Հայերը զբաղվում էին արհեստներով ( պղնձագործություն , մանածագործություն ) և առևտրով ։ Տարածված էր բամբակե գործվածքների առևտուրը ։ Քաղաքն ուներ բազմաթիվ խանութներ և առատ շուկա ։ Պատմամշակութային կառույցներ Մարզվանն ուներ երեք եկեղեցիներ , որոնցից մեկը Ս . Աստվածածին հոկակապ եկեղեցին էր : Այն վերակառուցվել էթվականին և նրանում պահվում էինձեռագրեր ։ XX դարի դրությամբ պահպանվել էին Մատուռ , Լույս աղբյուր և Խաչին լեռ անուններով ուխտատեղիները ։ Հասարակական կառույցներ Հասարակական շինույթուններից նշանավոր էին Դաշխանը և քաղաքի մոտ գտնվող Խտըրլըք շենքը ։ Կրթություն Քաղաքում գործել են Ազգային ճեմարանը , Ս . Սահակյան , Հռիփսիմյան դպրոցները , Կրթասիրաց միության մշակութային ընկերությունը ։ Գրչություն Միջնադարում եղել է գրչության կենտրոն ։ ԶԼՄ- ներ Լույս են տեսել « Զեփյուռ » « Արուսյակ » « Հայկունի » « Բողբոջ »և « Նոր այգ » պարբերականները ։ Անվանի մարդիկ Մարզվանում են ծնվել : . Գրաձուլի - հայ տպագրիչ Գրիգոր Մազվանեցի ( XVII - XVIII դարեր ) - հայերեն տպագիր գրքի փորագրական արվեստի հիմնադիր Սեդրակ Գլըճյան? ) - նկարիչ , արվեստագետ Արամ Երեմյան - բանասեր Զապել Մանկասարյան? ) - օպերային երգչուհի Աղբյուրներ Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն Տես նաև Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Թուրքիայի քաղաքներ Ամասիայի մարզ