Դավրա
Դավրա, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքից 4-5 կմ հյուսիս, Դավրա գետի վրա, Մայրագոմ լեռնաշղթայի ստորոտում, ջրառատ ու ծառազարդ վայրում։

Անվան ստուգաբանություն 
Ըստ ավանդության գյուղը հիմնադրել է Վասպուրականի վերջին թագովոր Սենեքերիմի որդի Դավիթը՝ Դավրա կոչված վայրում, որից էլ իբր գյուղը ստացել է իր անվանումները։

Պատմություն 
Գյուղն ավերվել, իսկ բանկիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։

Բնակչություն 
Եղել է զուտ հայաբնակ գյուղ։ XX դարի սկզբին ուներ 180 տուն՝ 1000 հայ բնակչով։

Տնտեսություն 
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկարգործությունն ու ջրաղացպանությունն էր։ XIX դարի երկրորդ կեսում և XX դարի սկզբին գործում էր գորգագործական բավականին մեծ գործարան։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Դավրան ուներ Ս. Սարգիս անունով եկեղեցի, իսկ գյուղի ծայրում գտնվում էր Անապատ կամ Չարխափան Ս. Աստվածածին վանքը։ Գյուղի մոտ կային զանազան ավերակներ, ճգնարան-քարայրներ և այլ հնություններ։

Կրթություն 
Գյուղում գործում էր Դավթյան վարժարանը։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դավրա , գյուղ պատմական Փոքր Հայքում , իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում , Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքիցկմ հյուսիս , Դավրա գետի վրա , Մայրագոմ լեռնաշղթայի ստորոտում , ջրառատ ու ծառազարդ վայրում ։ Անվան ստուգաբանություն Ըստ ավանդության գյուղը հիմնադրել է Վասպուրականի վերջին թագովոր Սենեքերիմի որդի Դավիթը ՝ Դավրա կոչված վայրում , որից էլ իբր գյուղը ստացել է իր անվանումները ։ Պատմություն Գյուղն ավերվել , իսկ բանկիչները բռնությամբ տեղահանվել ենթվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ։ Բնակչություն Եղել է զուտ հայաբնակ գյուղ ։ XX դարի սկզբին ուներտուն ՝ հայ բնակչով ։ Տնտեսություն Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկարգործությունն ու ջրաղացպանությունն էր ։ XIX դարի երկրորդ կեսում և XX դարի սկզբին գործում էր գորգագործական բավականին մեծ գործարան ։ Պատմամշակութային կառույցներ Դավրան ուներ Ս . Սարգիս անունով եկեղեցի , իսկ գյուղի ծայրում գտնվում էր Անապատ կամ Չարխափան Ս . Աստվածածին վանքը ։ Գյուղի մոտ կային զանազան ավերակներ , ճգնարան - քարայրներ և այլ հնություններ ։ Կրթություն Գյուղում գործում էր Դավթյան վարժարանը ։ Աղբյուրներ « Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան » հատորով ) , թթ . , Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն Տես նաև Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր