Գոմեր (Կամախի գավառ)
Գոմեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում։ Գտնվում էր Կամախ քաղաքից 6-7 կմ հյուսիս-արևելք, մի գետակի ափին։

Անվան ստուգաբանություն 
Թուրքերը գյուղը կոչում էին Քյոմուր, որը թարգմանաբար նշանակում է ածուխ։

Ավանդապատում 
Գյուղի բնակիչները եղել են պարզամիտ մարդիկ։ Ավանդության համաձայն ինչ-որ ժամանակ նրանք աղ են ցանել, որը չի բուսնել։ Իսկ հետո մտածել են, որ միգուցե ավազակները բերքը գողացել են և դրա համար աղի ցանքին պահակներ են նշանակել հսկելու համար։

Պատմություն 
Միջին դարերում բնակավայրն ավելի մեծ է եղել։ Գրիգոր Դարանաղեցին (XVII դար) Գոմերը նկարագրում էր որպես ավան։

Հայ բնակչության մեծ մասը զոհվեց 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։

Բնակչություն 
1872-1873 թվականներին ուներ 40 տուն հայ և թուրք, 1909 թվականին` 54 տուն խառը բնակիչ։

Տնտեսություն 
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն էր։ Բնակիչները նաև գյուղի մոտակայքում գտնվող աղի լճերից պարզ եղանակով աղ էին ստանում։ Նույն կերպ էլ ածուխ էին ստանում մոտակա քարածքի հանքից։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Գոմերն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։

Կրթություն 
Ս. Աստվածածին եկեղեցուն կից գործում էր Արամյան վարժարանը, որը 1872-1873 թվականներին ուներ 50 սան։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Քեմահի շրջանի համայնքներ
Գոմեր , գյուղ Արևմտյան Հայաստանում , Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում ։ Գտնվում էր Կամախ քաղաքիցկմ հյուսիս - արևելք , մի գետակի ափին ։ Անվան ստուգաբանություն Թուրքերը գյուղը կոչում էին Քյոմուր , որը թարգմանաբար նշանակում է ածուխ ։ Ավանդապատում Գյուղի բնակիչները եղել են պարզամիտ մարդիկ ։ Ավանդության համաձայն ինչ - որ ժամանակ նրանք աղ են ցանել , որը չի բուսնել ։ Իսկ հետո մտածել են , որ միգուցե ավազակները բերքը գողացել են և դրա համար աղի ցանքին պահակներ են նշանակել հսկելու համար ։ Պատմություն Միջին դարերում բնակավայրն ավելի մեծ է եղել ։ Գրիգոր Դարանաղեցին ( XVII դար ) Գոմերը նկարագրում էր որպես ավան ։ Հայ բնակչության մեծ մասը զոհվեցթվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ։ Բնակչություն 1872 - 1873 թվականներին ուներտուն հայ և թուրք , թվականին ` տուն խառը բնակիչ ։ Տնտեսություն Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն էր ։ Բնակիչները նաև գյուղի մոտակայքում գտնվող աղի լճերից պարզ եղանակով աղ էին ստանում ։ Նույն կերպ էլ ածուխ էին ստանում մոտակա քարածքի հանքից ։ Պատմամշակութային կառույցներ Գոմերն ուներ Ս . Աստվածածին անունով եկեղեցի ։ Կրթություն Ս . Աստվածածին եկեղեցուն կից գործում էր Արամյան վարժարանը , որըթվականներին ուներսան ։ Աղբյուրներ « Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան » հատորով ) , թթ . , Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն Տես նաև Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Քեմահի շրջանի համայնքներ