Վահագնաձոր
Վահագնաձոր (նախկին անվանումը` Շահալի կայարան),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Գուգարքի տարածաշրջանում։ 2021 թվականին  ընդգրկվել է Փամբակ համայնքի կազմում։

Աշխարհագրություն 
Գյուղը տեղակայված է Փամբակ գետի ափին՝ ծովի մակերևույթից 1040 մ բարձրության վրա։ Գտնվում է մարզկենտրոն Վանաձորից մոտ 10 կմ հյուսիս-արևելք և Վանաձոր-Ալավերդի ճանապարհի 20-րդ կմ-ի վրա։ Գյուղի կենտրոնով հոսում են Փամբակ գետը, ինչպես նաև Զամառլու և Սիսի կոչվող փոքրիկ գետերը։ Փամբակ գետը համայնքը բաժանում է երկու թաղամասերի։ Գետի վրա կառուցված երեք կամուրջները թաղամասերը կապում են միմյանց հետ։ Կլիման ձմռանը մեղմ է, ամռանը՝ զով։  

Համայնքը սահմանակցում է Վահագնի, Եղեգնուտ և Փամբակ գյուղերին։

Պատմություն 
Նախկին Շահապի կայարան գյուղը բնակեցվել է 1980 թվականին։ Սակայն գյուղը ավելի հին հիմքեր ունի, որի մասին է խոսում գյուղում կառուցված երկաթգծի Զամառլու կոչվող կամուրջը։ Համայնքը նախկինում միացված է եղել Վահագնի գյուղին։ 1990 թվականից համարվել է առանձին համայնք։

Նախկինում եղել է երկաթուղային կայարանին կից ավան։ Վերանվանվել է Վահագնաձոր 1978 թվականի հունվարի 25-ին։

Պատմամշակութային հուշարձաններ 
Գյուղում գտնվում է 19-րդ դարի կամուրջ։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ձեռամբ Գուգարաց թեմի առաջնորդ Տեր Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյանի օծվել է Սուրբ Մարիամ Աստվածածին եկեղեցին, որը կառուցվել է համայնքաբնակ Արտուշ Փարեմուզյանի և նրա ընտանիքի բարերարությամբ։

Բնակչություն 
Ըստ ՀՀ 2011 թվական մարդահամարի արդյունքների` Վահագնաձորի մշտական բնակչությունը կազմել է 300, առկա բնակչությունը` 295 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.

Տնտեսություն 
Բնակչությունն զբաղվում է անասնապահությամբ և երկրագործությամբ։

Տես նաև 
 Վահագնաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Ծանոթագրություններ 

Լոռու մարզի գյուղեր
Վահագնաձոր ( նախկին անվանումը ` Շահալի կայարան ) , գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Գուգարքի տարածաշրջանում ։թվականին ընդգրկվել է Փամբակ համայնքի կազմում ։ Աշխարհագրություն Գյուղը տեղակայված է Փամբակ գետի ափին ՝ ծովի մակերևույթիցմ բարձրության վրա ։ Գտնվում է մարզկենտրոն Վանաձորից մոտկմ հյուսիս - արևելք և Վանաձոր - Ալավերդի ճանապարհիրդ կմ -ի վրա ։ Գյուղի կենտրոնով հոսում են Փամբակ գետը , ինչպես նաև Զամառլու և Սիսի կոչվող փոքրիկ գետերը ։ Փամբակ գետը համայնքը բաժանում է երկու թաղամասերի ։ Գետի վրա կառուցված երեք կամուրջները թաղամասերը կապում են միմյանց հետ ։ Կլիման ձմռանը մեղմ է , ամռանը ՝ զով ։ Համայնքը սահմանակցում է Վահագնի , Եղեգնուտ և Փամբակ գյուղերին ։ Պատմություն Նախկին Շահապի կայարան գյուղը բնակեցվել էթվականին ։ Սակայն գյուղը ավելի հին հիմքեր ունի , որի մասին է խոսում գյուղում կառուցված երկաթգծի Զամառլու կոչվող կամուրջը ։ Համայնքը նախկինում միացված է եղել Վահագնի գյուղին ։թվականից համարվել է առանձին համայնք ։ Նախկինում եղել է երկաթուղային կայարանին կից ավան ։ Վերանվանվել է Վահագնաձորթվականի հունվարիին ։ Պատմամշակութային հուշարձաններ Գյուղում գտնվում էրդ դարի կամուրջ ։թվականի հոկտեմբերիին ձեռամբ Գուգարաց թեմի առաջնորդ Տեր Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյանի օծվել է Սուրբ Մարիամ Աստվածածին եկեղեցին , որը կառուցվել է համայնքաբնակ Արտուշ Փարեմուզյանի և նրա ընտանիքի բարերարությամբ ։ Բնակչություն Ըստ ՀՀթվական մարդահամարի արդյունքների ` Վահագնաձորի մշտական բնակչությունը կազմել է առկա բնակչությունը ` մարդ , բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում ` ստորև . Տնտեսություն Բնակչությունն զբաղվում է անասնապահությամբ և երկրագործությամբ ։ Տես նաև Վահագնաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ ( Լոռու մարզ ) Ծանոթագրություններ Լոռու մարզի գյուղեր