Կանաչապատում
Կանաչապատում, բնակավայրերում տնկարկներ ստեղծելու և օգտագործելու աշխատանքների համալիր, քաղաքաշինական առումով՝ բնակավայրերի բուսապատված գոտիների համակարգ։

Կանաչապատման ճարտարապետության համար ստեղծում է բնապատկերային միջավայր՝ նպաստելով միկրոկլիմայի, սանիտարահիգիենիկ պայմանների բարելավմանը (բնակավայրում նվազեցնում է քամու արագությունը, փոշու և աերոզոլերի ներթափանցումը, ծխի և վնասակար գազերի պարունակությունը օդի մեջ, քաղաքային աղմուկը և այլն)։

Քաղաքաշինության մեջ 
Քաղաքաշինության մեջ կանաչապատումը հատակագծման, կառուցապատման, բնակավայրի բարեկարգման միջոցառումների ընդհանուր համակարգի բաղկացուցիչ մասն է։

Խորհրդային քաղաքաշինության մեջ կանաչապատումն իրագործվում է գիտականորեն հիմնավորված սկզբունքներով և նորմատիվներով։ Տարբեր բնակավայրերի կանաչապատման կարգը և նորմատիվները կախված են տեղանքի չափերից, աշխարհագրական դիրքից, կլիմայական պայմաններից (մթնոլորտային տեղումների չափից, ջերմառեժիմից, քամու ուղղությունից, արագությունից, ինսոլյացիայի բնույթից), բնապայմաններից (անտառների առկայությունից, ռելիեֆի և բնահողի կազմության առանձնահատկություններից, ջրամբարների դիրքից են), ժողովրդական տնտեսության պրոֆիլից և քաղաքի կամ ավանի հատակագծման կառուցվածքից։

Հարավում կանաչապատման գլխավոր խնդիրն է փողոցների, հրապարակների, բակերի և կառույցների պաշտպանումը գերտաքացումից, հյուսիսում՝ սառը քամիներից, ձնահյուսերից։ Արդյունաբերական խոշոր կենտրոններում կարևոր է կառուցապատված տարածքի աերացիան (օդահագեցում), որն իրագործվում է տարածքը խոշոր կանաչ զանգվածներով մասնատելու միջոցով։

Պարտեզապուրակային արվեստի կարևոր խնդիրներից է տնկարկները ներդաշնակել ռելիեֆին, բնական և արհեստական ջրավազաններին և ճարտարապետական կառույցներին։

Կանաչապատման սկզբունքներ 
Կանաչապատումն ունի 2 հիմնական սկզբունքներ՝ կանոնավոր (բնորոշ է երկրաչափական կառուցվածքը) և բնապատկերային (բաղադրիչ տարրերի ազատ, գեղարվեստական տեղադրումը)։ Տարբեր բնակավայրերի կանաչապատման կարգը և չափորոշիչները կախված են տեղանքի չափերից, աշխարհագրական դիրքից, կլիմայական (մթնոլորտային տեղումներ, ջերմային ռեժիմ, քամու ուղղություն և արագություն) ու բնական (անտառների առկայություն, ռելիեֆի և բնահողի կազմության առանձնահատկություններ, ջրամբարների դիրք) պայմաններից, տնտեսության բնույթից։ Կանաչապատման խնդիրներն են տարածքների հատակագծումը, կլիմայական ու հողային պայմաններին հարմար գեղազարդիչ բույսերի ընտրությունը, դրանց ներդաշնակումը ռելիեֆին, բնական և արհեստական ջրավազաններին, ճարտարապետական կառույցներին, հրապարակներին, փողոցներին, բակերին։

Կանաչապատումը Հայաստանում 

Հայաստանում կանաչապատումը սկզբնավորվել է դեռևս մ. թ. ա. 3-րդ հազարամյակում, հիմնականում՝ բնապատկերային եղանակով։ Արմավիրի միջակայքում հայ ավանդական ազգապետ Արամանյակը տնկել է «Սոսյաց անտառը» (մ. թ. ա. 2400 թվական), Երվանդ Դ Վերջին թագավորը՝ «Ծննդոց անտառը» (մ. թ. ա. 3-րդ դար), Խոսրով Բ թագավորը՝ Տաճար մայրի և Խոսրովակերտ անտառ-արգելոցները (4-րդ դար)։ Միջնադարում իշխանական տներն ու ավագանին ունեցել են իրենց ապարանքների պարտեզներն ու ծաղկանոցները, քաղաքներում, որպես կանոն, եղել են պտղատու այգիներ (Վանի Այգեստանը, Երևանի Դալմայի այգիները, Էջմիածնի, Աշտարակի այգիները և այլն)։ Երևանի առաջին հասարակական պարտեզը եղել է Անգլիական այգին (միակը՝ մինչև 1920 թվականը, այժմ՝ Թատերական այգի)։ Երևանի առաջին (1924) և հաջորդ բոլոր գլխավոր հատակագծերում հատուկ ուշադրություն է դարձվել կանաչապատման հարցերին։ 1930-ական թվականներին սկսվել է Քանաքեռի, Նորքի և Սարիթաղի լանջերի կանաչապատումը, որի շնորհիվ զգալիորեն բարելավվել են Երևանի կլիմայական պայմանները։ Երևանում կանաչապատման արդի սկզբունքներով ստեղծվել են մի շարք այգիներ, պարտեզներ և պուրակներ, նշանավոր են Հաղթանակ, Օղակաձև, Ծիծեռնակաբերդի զբոսայգիները, Օպերայի և բալետի թատրոնի, Շահումյանի պուրակները, Գլխավոր պողոտան, Հրազդանի կիրճի, Մալաթիայի թաղամասի հանգստի գոտիները և այլն։

Քաղաքաշինություն
Գյուղատնտեսություն
Կանաչապատում , բնակավայրերում տնկարկներ ստեղծելու և օգտագործելու աշխատանքների համալիր , քաղաքաշինական առումով ՝ բնակավայրերի բուսապատված գոտիների համակարգ ։ Կանաչապատման ճարտարապետության համար ստեղծում է բնապատկերային միջավայր ՝ նպաստելով միկրոկլիմայի , սանիտարահիգիենիկ պայմանների բարելավմանը ( բնակավայրում նվազեցնում է քամու արագությունը , փոշու և աերոզոլերի ներթափանցումը , ծխի և վնասակար գազերի պարունակությունը օդի մեջ , քաղաքային աղմուկը և այլն ) ։ Քաղաքաշինության մեջ Քաղաքաշինության մեջ կանաչապատումը հատակագծման , կառուցապատման , բնակավայրի բարեկարգման միջոցառումների ընդհանուր համակարգի բաղկացուցիչ մասն է ։ Խորհրդային քաղաքաշինության մեջ կանաչապատումն իրագործվում է գիտականորեն հիմնավորված սկզբունքներով և նորմատիվներով ։ Տարբեր բնակավայրերի կանաչապատման կարգը և նորմատիվները կախված են տեղանքի չափերից , աշխարհագրական դիրքից , կլիմայական պայմաններից ( մթնոլորտային տեղումների չափից , ջերմառեժիմից , քամու ուղղությունից , արագությունից , ինսոլյացիայի բնույթից ) , բնապայմաններից ( անտառների առկայությունից , ռելիեֆի և բնահողի կազմության առանձնահատկություններից , ջրամբարների դիրքից են ) , ժողովրդական տնտեսության պրոֆիլից և քաղաքի կամ ավանի հատակագծման կառուցվածքից ։ Հարավում կանաչապատման գլխավոր խնդիրն է փողոցների , հրապարակների , բակերի և կառույցների պաշտպանումը գերտաքացումից , հյուսիսում ՝ սառը քամիներից , ձնահյուսերից ։ Արդյունաբերական խոշոր կենտրոններում կարևոր է կառուցապատված տարածքի աերացիան ( օդահագեցում ) , որն իրագործվում է տարածքը խոշոր կանաչ զանգվածներով մասնատելու միջոցով ։ Պարտեզապուրակային արվեստի կարևոր խնդիրներից է տնկարկները ներդաշնակել ռելիեֆին , բնական և արհեստական ջրավազաններին և ճարտարապետական կառույցներին ։ Կանաչապատման սկզբունքներ Կանաչապատումն ունիհիմնական սկզբունքներ ՝ կանոնավոր ( բնորոշ է երկրաչափական կառուցվածքը ) և բնապատկերային ( բաղադրիչ տարրերի ազատ , գեղարվեստական տեղադրումը ) ։ Տարբեր բնակավայրերի կանաչապատման կարգը և չափորոշիչները կախված են տեղանքի չափերից , աշխարհագրական դիրքից , կլիմայական ( մթնոլորտային տեղումներ , ջերմային ռեժիմ , քամու ուղղություն և արագություն ) ու բնական ( անտառների առկայություն , ռելիեֆի և բնահողի կազմության առանձնահատկություններ , ջրամբարների դիրք ) պայմաններից , տնտեսության բնույթից ։ Կանաչապատման խնդիրներն են տարածքների հատակագծումը , կլիմայական ու հողային պայմաններին հարմար գեղազարդիչ բույսերի ընտրությունը , դրանց ներդաշնակումը ռելիեֆին , բնական և արհեստական ջրավազաններին , ճարտարապետական կառույցներին , հրապարակներին , փողոցներին , բակերին ։ Կանաչապատումը Հայաստանում Հայաստանում կանաչապատումը սկզբնավորվել է դեռևս մ . թ . ա.րդ հազարամյակում , հիմնականում ՝ բնապատկերային եղանակով ։ Արմավիրի միջակայքում հայ ավանդական ազգապետ Արամանյակը տնկել է « Սոսյաց անտառը » ( մ . թ . ա . թվական ) , Երվանդ Դ Վերջին թագավորը ՝ « Ծննդոց անտառը » ( մ . թ . ա.րդ դար ) , Խոսրով Բ թագավորը ՝ Տաճար մայրի և Խոսրովակերտ անտառ - արգելոցներըրդ դար ) ։ Միջնադարում իշխանական տներն ու ավագանին ունեցել են իրենց ապարանքների պարտեզներն ու ծաղկանոցները , քաղաքներում , որպես կանոն , եղել են պտղատու այգիներ ( Վանի Այգեստանը , Երևանի Դալմայի այգիները , Էջմիածնի , Աշտարակի այգիները և այլն ) ։ Երևանի առաջին հասարակական պարտեզը եղել է Անգլիական այգին ( միակը ՝ մինչևթվականը , այժմ ՝ Թատերական այգի ) ։ Երևանի առաջինև հաջորդ բոլոր գլխավոր հատակագծերում հատուկ ուշադրություն է դարձվել կանաչապատման հարցերին ։ական թվականներին սկսվել է Քանաքեռի , Նորքի և Սարիթաղի լանջերի կանաչապատումը , որի շնորհիվ զգալիորեն բարելավվել են Երևանի կլիմայական պայմանները ։ Երևանում կանաչապատման արդի սկզբունքներով ստեղծվել են մի շարք այգիներ , պարտեզներ և պուրակներ , նշանավոր են Հաղթանակ , Օղակաձև , Ծիծեռնակաբերդի զբոսայգիները , Օպերայի և բալետի թատրոնի , Շահումյանի պուրակները , Գլխավոր պողոտան , Հրազդանի կիրճի , Մալաթիայի թաղամասի հանգստի գոտիները և այլն ։ Քաղաքաշինություն Գյուղատնտեսություն