Քաջ Նազարը (հեքիաթ)
Քաջ Նազար, Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթը, գրված 1912 թվականին։

Հեքիաթում մշակված է հավերժական թեման վախկոտ մարդու մասին, որն բախտի բերմամբ իշխանության է հասնում։ Հեքիաթը գրելիս Թումանյանը ձեռքի տակ ունեցել է այս պատմության բազմաթիվ տարբերակներ՝ գերմանական, ռուսական, վրացական, թուրքական և հայկական։

Սյուժե 
Նազարը վախկոտ ու ալարկոտ մարդ է, բայց միաժամանակ անչափ պարծենկոտ։ Մի գիշեր կինը դուռը փակում է՝ Նազարին թողնելով դրսում։ Վերջինս վախեցած նստում է պատի տակ ու մնում մինչև լույսը բացվելը։ Առավոտյան, երբ ճանճերը հավաքվում են նրա շուրջը, ձեռքով խփում է ու սպանում մի քանի ճանճ։ Չկարողանալով հաշվել սատկած ճանճերին՝ որոշում է, որ հազարից պակաս չեն  լինի, գնում է գյուղի տերտերի մոտ, պատմում իր քաջագործությունը և խնդրում գրել այդ մասին, որ բոլորն իմանան։ Տերտերը կատակով մի փալասի վրա գրում է. 

Նազարն այդ փալասն անցկացնում է մի փայտի, նստում հարևանի էշին ու ճանապարհ ընկնում։

Տես նաև 
 Դերենիկ Դեմիրճյան - Քաջ Նազար
 Ավետիք Իսահակյան - Աղա Նազար

Ծանոթագրություններ 

Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներ
Քաջ Նազար , Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթը , գրվածթվականին ։ Հեքիաթում մշակված է հավերժական թեման վախկոտ մարդու մասին , որն բախտի բերմամբ իշխանության է հասնում ։ Հեքիաթը գրելիս Թումանյանը ձեռքի տակ ունեցել է այս պատմության բազմաթիվ տարբերակներ ՝ գերմանական , ռուսական , վրացական , թուրքական և հայկական ։ Սյուժե Նազարը վախկոտ ու ալարկոտ մարդ է , բայց միաժամանակ անչափ պարծենկոտ ։ Մի գիշեր կինը դուռը փակում է ՝ Նազարին թողնելով դրսում ։ Վերջինս վախեցած նստում է պատի տակ ու մնում մինչև լույսը բացվելը ։ Առավոտյան , երբ ճանճերը հավաքվում են նրա շուրջը , ձեռքով խփում է ու սպանում մի քանի ճանճ ։ Չկարողանալով հաշվել սատկած ճանճերին ՝ որոշում է , որ հազարից պակաս չեն լինի , գնում է գյուղի տերտերի մոտ , պատմում իր քաջագործությունը և խնդրում գրել այդ մասին , որ բոլորն իմանան ։ Տերտերը կատակով մի փալասի վրա գրում է . Նազարն այդ փալասն անցկացնում է մի փայտի , նստում հարևանի էշին ու ճանապարհ ընկնում ։ Տես նաև Դերենիկ Դեմիրճյան - Քաջ Նազար Ավետիք Իսահակյան - Աղա Նազար Ծանոթագրություններ Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներ