Ալաշկերտի գավառակ
Ալաշկերտ, Թոփրակկալա, Վալաշկերտ, Վաղարշակերտ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում, Ալաշկերտի հովտի կենտրոնական մասի հյուսիսային կողմում։ Ալաշկերտը եղել է Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի բաղկացուցիչ մասը։ Կենտրոնը Ալաշկերտ քաղաքն էր։

Աշխարհագրություն 
Ալաշկերտ գավառակը հյուսիսից շրջապատված է եղել Հայկական Պար լեռնաշղթայով, հարավում Ծաղկանց լեռներով։ Ունի արգավանդ հողատարածքներ և արագահոս գետեր։

Բնակչության կազմը 
Բնակչությունն հիմնականում կազմված էր հայերից և քրդերից։ Ըստ Ա. Երիցյանի տվյալների 1876 թվականին Ալաշկերտ գավառն ունեցել է 70 գյուղ, իսկ ըստ ռուսական աղբյուրների՝ 104 գյուղ։

Գյուղատնտեսություն 
Բնակչությունն հիմնականում զբաղվում էր անասնապահությամբ, երկրագործությամբ։ Հիմնականում մշակում էին հացահատիկային կուլտուրաներ, որի մեծ մասը վաճառում էին Բիթլիսի և Վանի բնակիչներին։

Հայաթափություն 
Գավառակի բնակիչները 1829 և 1878 թվականներին գաղթել են Անդրկովկաս։ Մնացած հայությունը բնաջնջվել է 1914-1915 թվականներին։

Մշակութային արժեքներ 
1903 թվականի դրությամբ Ալաշկերտի գավառակում կար Ս. Հովհաննես (Ուչքիլիսա) վանքը և 32 հայկական եկեղեցիներ։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Տես նաև 
 Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Ալաշկերտ , Թոփրակկալա , Վալաշկերտ , Վաղարշակերտ , գավառակ Արևմտյան Հայաստանում , Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում , Ալաշկերտի հովտի կենտրոնական մասի հյուսիսային կողմում ։ Ալաշկերտը եղել է Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի բաղկացուցիչ մասը ։ Կենտրոնը Ալաշկերտ քաղաքն էր ։ Աշխարհագրություն Ալաշկերտ գավառակը հյուսիսից շրջապատված է եղել Հայկական Պար լեռնաշղթայով , հարավում Ծաղկանց լեռներով ։ Ունի արգավանդ հողատարածքներ և արագահոս գետեր ։ Բնակչության կազմը Բնակչությունն հիմնականում կազմված էր հայերից և քրդերից ։ Ըստ Ա . Երիցյանի տվյալներիթվականին Ալաշկերտ գավառն ունեցել էգյուղ , իսկ ըստ ռուսական աղբյուրների ՝ գյուղ ։ Գյուղատնտեսություն Բնակչությունն հիմնականում զբաղվում էր անասնապահությամբ , երկրագործությամբ ։ Հիմնականում մշակում էին հացահատիկային կուլտուրաներ , որի մեծ մասը վաճառում էին Բիթլիսի և Վանի բնակիչներին ։ Հայաթափություն Գավառակի բնակիչներըևթվականներին գաղթել են Անդրկովկաս ։ Մնացած հայությունը բնաջնջվել էթվականներին ։ Մշակութային արժեքներ 1903 թվականի դրությամբ Ալաշկերտի գավառակում կար Ս . Հովհաննես ( Ուչքիլիսա ) վանքը ևհայկական եկեղեցիներ ։ Աղբյուրներ « Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան » հատորով ) , թթ . , Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն Տես նաև Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գավառներ