Օկոմի
Օկոմի, ավան Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Բասեն գավառում, իսկ ավելի ուշ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում: Գտնվում էր Ստորին Բասենում, Հասանկալա գյուղաքաղաքից 6 կմ հյուսիս-արևելք, Արաքսի ձախակողմյան Ուգում վտակի ափին:

Պատմություն 
Ժամանակին եղել է նշանավոր ավան Մեծ Հայքում: XI դարում ունեցել է ավելի քան 30 000 բնակիչ: 1021 թվականին Օկոմին ավերվել է Բյուզանդիայի Վասիլ կայրի ձեռքով:

Ըստ ուրարտական սեպագիր արձանագրությունների Կարս-Թորթում ճանապարհով անցնելիս այս բնակավայրով է անցել Մենուա թագավորը:

Ըստ Արիստակես Լաստիվետցու (XI դար) 1056 թվականին Օկոմին ենթարկվել է սելջուկ-թուրքերի ավերածություններին, որից հետո բնակավայրը վերածվել է անշուք գյուղի:

1829-1830 թվականներին գյուղի հայ բնակչության մի մասը գաղթել և հաստատվել է Ախալքալաքի շրջանի Կարծախ գյուղում:

Բնակչություն 
1878 թվականին ուներ 23 տուն` 161 հայ և 12 տուն` 84 թուրք, 1909 թվականին` 31 տուն հայ և 19 տուն թուրք բնակիչ:

Տնտեսություն 
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր:

Կրթություն 
1870-ական թվականներին ուներ երկսեռ ուսումնարան։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օկոմի , ավան Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Բասեն գավառում , իսկ ավելի ուշ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում , Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում : Գտնվում էր Ստորին Բասենում , Հասանկալա գյուղաքաղաքիցկմ հյուսիս - արևելք , Արաքսի ձախակողմյան Ուգում վտակի ափին : Պատմություն Ժամանակին եղել է նշանավոր ավան Մեծ Հայքում : XI դարում ունեցել է ավելի քան000 բնակիչ :թվականին Օկոմին ավերվել է Բյուզանդիայի Վասիլ կայրի ձեռքով : Ըստ ուրարտական սեպագիր արձանագրությունների Կարս - Թորթում ճանապարհով անցնելիս այս բնակավայրով է անցել Մենուա թագավորը : Ըստ Արիստակես Լաստիվետցու ( XI դար ) թվականին Օկոմին ենթարկվել է սելջուկ - թուրքերի ավերածություններին , որից հետո բնակավայրը վերածվել է անշուք գյուղի : 1829 - 1830 թվականներին գյուղի հայ բնակչության մի մասը գաղթել և հաստատվել է Ախալքալաքի շրջանի Կարծախ գյուղում : Բնակչություն 1878 թվականին ուներտուն ` հայ ևտուն ` թուրք , թվականին ` տուն հայ ևտուն թուրք բնակիչ : Տնտեսություն Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր : Կրթություն 1870-ական թվականներին ուներ երկսեռ ուսումնարան ։ Աղբյուրներ « Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան » հատորով ) , թթ . , Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն Տես նաև Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր