Գեղասար (Լոռու մարզ)
Գեղասար, գյուղ Հայաստանի Լոռու մարզի Սպիտակ համայնքում։

Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1660 մ, հեռավորությունը մարզկենտրոն Վանաձորից՝ 49 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գյուղը հիմնադրվել է 1826 թ.-ին, վերանվանվել է Գեղասար 1978 թ. հունվարի 25-ին։ 

Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ և բանջարաբուծությամբ։

Բնակչություն 
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Գեղասարի մշտական բնակչությունը կազմել է 916, առկա բնակչությունը` 859 մարդ։
Գյուղի բնակիչները Բասենից, Կարսից, Անատոլիայից եկած գաղթականներն են 1826-1827 թթ.։

Գեղասարի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.

Տնտեսություն 
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է կարտոֆիլի, հացաբույսերի, բանջարա-բոստանային կուլտուրաների և խոտաբույսերի մշակությամբ։ Բնակլիմայական անբարենպաստ պայմանների պատճառով գյուղատնտեսությունը տուժում է երաշտից և հաճախակի տեղացող կարկուտից։

Պատմամշակութային կառույցներ 

Գյուղատարածքում մարդիկ ոտք են դրել ավելի վաղ։ Այդ են վկայում գյուղատարածքում հայտնաբերված քարանձավային քարափոր տներն ու դամբարանները։ Պատմաբանների կարծիքով դրանք X - XI դարի կառույցներ են։ Պեղումների արդյունքում պարզվեց, որ այս տարածքով են ձգվել առևտրա-տնտեսական գլխավոր ճանապարհներ, այս տեղով են անցել նաև Պարսկաստանից դեպի Կովկաս ուղևորվող բեռնավորված ուղտերի քարավանները։

Գյուղում է գտնվում Ս. Սարգիս եկեղեցին (XIX դար), իսկ 2 կմ հեռու Ս. Աստվածածին սրբավայրը։

Տրանսպորտ 
Գյուղի հյուսիսային կողմից անցնում են Գյումրի-Վանաձոր խճուղին և երկաթուղու գիծը, որոնց միջոցով ապահովվում է գյուղի տրանսպորտային կապը։

Սպիտակի երկրաշարժը 
Գյուղը հիմնովին ավերվեց 1988 թ. դեկտեմբերի 7-ի երկրաշարժից, որին զոհ գնացին 140 գեղասարցիներ։ Գյուղի կենտրոնում տեղադրված է երկրաշարժի զոհվածների հիշատակը հավերժացնող հուշակոթողը՝ կառուցված գեղասարցի բարեգործ Մ. Հովհաննիսյանի ֆինանսական աջակցությամբ։

Ծանոթագրություններ 

Լոռու մարզի գյուղեր
1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գեղասար , գյուղ Հայաստանի Լոռու մարզի Սպիտակ համայնքում ։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից ՝մ , հեռավորությունը մարզկենտրոն Վանաձորից ՝կմ հյուսիս - արևմուտք ։ Գյուղը հիմնադրվել էթ.-ին , վերանվանվել է Գեղասար թ . հունվարիին ։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ , դաշտավարությամբ և բանջարաբուծությամբ ։ Բնակչություն Ըստ ՀՀ թ . մարդահամարի արդյունքների ` Գեղասարի մշտական բնակչությունը կազմել է առկա բնակչությունը ` մարդ ։ Գյուղի բնակիչները Բասենից , Կարսից , Անատոլիայից եկած գաղթականներն են թթ . ։ Գեղասարի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում ` ստորև . Տնտեսություն Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է կարտոֆիլի , հացաբույսերի , բանջարա - բոստանային կուլտուրաների և խոտաբույսերի մշակությամբ ։ Բնակլիմայական անբարենպաստ պայմանների պատճառով գյուղատնտեսությունը տուժում է երաշտից և հաճախակի տեղացող կարկուտից ։ Պատմամշակութային կառույցներ Գյուղատարածքում մարդիկ ոտք են դրել ավելի վաղ ։ Այդ են վկայում գյուղատարածքում հայտնաբերված քարանձավային քարափոր տներն ու դամբարանները ։ Պատմաբանների կարծիքով դրանք X - XI դարի կառույցներ են ։ Պեղումների արդյունքում պարզվեց , որ այս տարածքով են ձգվել առևտրա - տնտեսական գլխավոր ճանապարհներ , այս տեղով են անցել նաև Պարսկաստանից դեպի Կովկաս ուղևորվող բեռնավորված ուղտերի քարավանները ։ Գյուղում է գտնվում Ս . Սարգիս եկեղեցին ( XIX դար ) , իսկկմ հեռու Ս . Աստվածածին սրբավայրը ։ Տրանսպորտ Գյուղի հյուսիսային կողմից անցնում են Գյումրի - Վանաձոր խճուղին և երկաթուղու գիծը , որոնց միջոցով ապահովվում է գյուղի տրանսպորտային կապը ։ Սպիտակի երկրաշարժը Գյուղը հիմնովին ավերվեց թ . դեկտեմբերիի երկրաշարժից , որին զոհ գնացինգեղասարցիներ ։ Գյուղի կենտրոնում տեղադրված է երկրաշարժի զոհվածների հիշատակը հավերժացնող հուշակոթողը ՝ կառուցված գեղասարցի բարեգործ Մ . Հովհաննիսյանի ֆինանսական աջակցությամբ ։ Ծանոթագրություններ Լոռու մարզի գյուղեր 1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր