Խուբս (Քղիի գավառ)
Խուբս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Քղի քաղաքից 12 կմ արևմուտք, Խաչկոն (Խաչկոնց) լեռան հարավային. ստորոտին, սարավանդի վրա, շրջապատված Սիվրի լեռների ճյուղերով։

Անվան ստուգաբանություն 
Ըստ ավանդության արաբ զորքերը տիրել են Ս. Կարապետ վանքին և միաբաններից հաց են խնդրել՝ անընդհատ կրկնելով «խուբս», որը արաբերենից նշանակում է հաց։ Այստեղից էլ գյուղի անվանումը մնացել է Խուբս։

Աշխարհագրություն 
Գյուղն ուներ փարթամ բուսականություն, բերրի արտեր և ջրառատ էր։

Պատմություն 
Խուբսը գավառի մարդաշատ հայաբնակ գյուղերից էր։ Եղել է դիմադրողական շարժման կենտրոն։ Կոտորածներն այստեղ սկսվեցին 1914 թվականի մայիսի 25-ից, որի ժամանակ մահացավ 1642 մարդ։

Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է։ Գյուղն ամայացել է։

Բնակչություն 
1909 թվականին ուներ մոտ 1400 (200 ընտանիք) հայ բնակիչ։ 1915 թվականին փոքրիկ գյուղաքաղաք էր և ուներ 317 տուն՝ 2400 բնակչով, որոնց մեծ մասը XVIII դարում եկել էին Դերսիմից։

Տնտեսություն 
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղը նշանավոր էր իր գինիով։ Գյուղն ուներ բաղնիք, շուկա, մի քանի աղբյուրներ և ջրաղաց։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Խուբսն ուներ Ս. Կարապետ անունով եկեղեցի (հնում վանք) և Ս. Սարգիս անունով մատուռ։ Գյուղից 2 կմ հեռավորության վրա, բլրի գագաթին գտնվում էր Ս. Փրկիչ վանքը, որը ուխտատեղի էր։ Գյուղից 1-2 կմ հեռու, Սերկևիլ գյուղի մոտ, բարձր բլրի վրա գտնվում էր Ս. Փրկչի վանքը։

Կրթություն 
Գյուղն ուներ  երկսեռ վարժարան, որը դեռ գործում էր Եղեռնի նախօրեին:։ Կ. Պոլսի Միացյալ ընկերությունը 1879 թվականին հիմնել էր վարժարան։ Գյուղում կար նաև մանկապարտեզ։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Խուբս , գյուղ Արևմտյան Հայաստանում , Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում ։ Գտնվում էր Քղի քաղաքիցկմ արևմուտք , Խաչկոն ( Խաչկոնց ) լեռան հարավային . ստորոտին , սարավանդի վրա , շրջապատված Սիվրի լեռների ճյուղերով ։ Անվան ստուգաբանություն Ըստ ավանդության արաբ զորքերը տիրել են Ս . Կարապետ վանքին և միաբաններից հաց են խնդրել ՝ անընդհատ կրկնելով « խուբս » , որը արաբերենից նշանակում է հաց ։ Այստեղից էլ գյուղի անվանումը մնացել է Խուբս ։ Աշխարհագրություն Գյուղն ուներ փարթամ բուսականություն , բերրի արտեր և ջրառատ էր ։ Պատմություն Խուբսը գավառի մարդաշատ հայաբնակ գյուղերից էր ։ Եղել է դիմադրողական շարժման կենտրոն ։ Կոտորածներն այստեղ սկսվեցինթվականի մայիսիից , որի ժամանակ մահացավմարդ ։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել ենթվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է ։ Գյուղն ամայացել է ։ Բնակչություն 1909 թվականին ուներ մոտ ( 200 ընտանիք ) հայ բնակիչ ։թվականին փոքրիկ գյուղաքաղաք էր և ուներտուն ՝ բնակչով , որոնց մեծ մասը XVIII դարում եկել էին Դերսիմից ։ Տնտեսություն Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ ։ Գյուղը նշանավոր էր իր գինիով ։ Գյուղն ուներ բաղնիք , շուկա , մի քանի աղբյուրներ և ջրաղաց ։ Պատմամշակութային կառույցներ Խուբսն ուներ Ս . Կարապետ անունով եկեղեցի ( հնում վանք ) և Ս . Սարգիս անունով մատուռ ։ Գյուղիցկմ հեռավորության վրա , բլրի գագաթին գտնվում էր Ս . Փրկիչ վանքը , որը ուխտատեղի էր ։ Գյուղիցկմ հեռու , Սերկևիլ գյուղի մոտ , բարձր բլրի վրա գտնվում էր Ս . Փրկչի վանքը ։ Կրթություն Գյուղն ուներ երկսեռ վարժարան , որը դեռ գործում էր Եղեռնի նախօրեին : ։ Կ . Պոլսի Միացյալ ընկերությունըթվականին հիմնել էր վարժարան ։ Գյուղում կար նաև մանկապարտեզ ։ Աղբյուրներ « Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան » հատորով ) , թթ . , Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն Տես նաև Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր