Ծիածան
Ծիածան, անձրևից հետո երկնքում հայտնվող բազմերանգ կամարի տեսքով մթնոլորտի տեսողական երևույթ է։

Բոլոր ծիածաններն ունեն ամբողջական շրջանագծի ձև, սակայն նայողը տեսնում է այդ շրջանագծի միայն հորիզոնից վերև գտնվող կեսը։ Ամբողջությամբ ծիածանը կարելի է տեսնել երկնքից։ 
Ծիածան չի երևում այն ժամանակ, երբ Արեգակը գտնվում է հորիզոնից 42°-ից ավելի բարձրության վրա։ 
Աստվածաշնչում նշվում է, որ ծիածանը հայտնվել է համաշխարհային ջրհեղեղից հետո, որպես մարդկությանը ներելու նշան։ 
Հայերենում այս երևույթն ունեցել է նաև ծիրանի գոտի, տիրկան կամ տիրական գոտի (Տիր աստծու անունով), աստվածակամար (ըստ Անանիա Շիրակացու), Աստվածածնի գոտի անունները։

Առաջացումը 

Սովորաբար, ծիածանն առաջանում է այն ժամանակ, երբ անձրևից հետո օդում դեռևս մնացած և ճախրող ջրի մանր կաթիլները լուսավորում է բացված արևը։ Ծիածանը երևում է այնքան ժամանակ, քանի դեռ Արևի ջերմությունից օդը բավարար չափով չի տաքացել և անձրևի փոշին չի գոլորշացել։ Դա տևում է մի քանիսից մինչև մի քանի տասնյակ րոպե։

Ծիածանին նման երևույթ կարելի է դիտել նաև ջրվեժներից և շատրվաններից գոյացած շաղերում։

Ծիածանի կենտրոնը գտնվում է Արևի սկավառակով և դիտորդի աչքով անցնող ուղղի վրա։ Ծիածանը երևում է այն ժամանակ, երբ մարդը մեջքով կանգնած է դեպի արևի կողմը։ 
Ինքնաթիռից ծիածանը կարելի է տեսնել ամբողջությամբ, կենտրոնում այդ նույն ինքնաթիռի ստվերով։

Ծիածանի առաջացումը բացատրվում է անձրևի գնդաձև կաթիլներում Արեգակի ճառագայթների բեկման, անդրադարձման երևույթներով, որոնք ուղեկցվում են ալիքի տարբեր երկարության ճառագայթների դիֆրակցիայով և ինտերֆերենցիայով։ Որքան կաթիլները խոշոր են, այնքան մաքուր և հագեցած են ծիածանի գույները։

Ծիածանի լուսանկարներից կարելի է եզրակացնել, որ առաջնային ծիածանի ներսում երկինքն ավելի վառ է, քան նրա դրսի կողմինը։ Դա նրանից է, որ անձրևի կաթիլները գնդաձև են և նրանցից յուրաքանչյուրը լույսը ցրում է և ամբողջությամբ գունավորվում է երկնքում գտնվող սկավառակը, սակայն այդ սկավառակի միայն եզրային մասն է ստանում այն տեսքը, որին մենք ասում ենք ծիածան։

Գույները 

Ընդունված է համարել, որ ծիածանն ունի յոթ գույն` 

Իրականում այդ գույներն առանձնացված չեն, և մի գույնից մյուսին անցման տեղում լինում են բազմաթիվ միջանկյալ երանգներ։ 
Առաջնային ծիածանի կարմիր գույնը շրջանի դրսի կողմից է, իսկ մանուշակագույնը՝ ներսի։ Երբեմն առաջինի շուրջը որոշ հեռավորության վրա կարելի է տեսնել երկրորդային ծիածան, որի գույներն ավելի աղոտ են և դասավորված են հակառակ կարգով, մանուշակագույնը դրսի կողմից է, կարմիրը՝ ներսի։

Բառակազմություն 
Հին հունարեն ἶρις՝ (իրիս) ծիածան բառից է առաջացել իրիդիում քիմիական տարրի անունը։

Տես նաև 

 Ֆոտոմետեոր

Արտաքին հղումներ 
 Robert Greenler, Rainbows, Halos, and Glories, (1980) ISBN 0-521-38865-1
 David K. Lynch & William Livingston, «Color and Light in Nature», 2nd edition (2001) ISBN 0-521-77504-3

Մթնոլորտային երևույթներ
Ծիածան , անձրևից հետո երկնքում հայտնվող բազմերանգ կամարի տեսքով մթնոլորտի տեսողական երևույթ է ։ Բոլոր ծիածաններն ունեն ամբողջական շրջանագծի ձև , սակայն նայողը տեսնում է այդ շրջանագծի միայն հորիզոնից վերև գտնվող կեսը ։ Ամբողջությամբ ծիածանը կարելի է տեսնել երկնքից ։ Ծիածան չի երևում այն ժամանակ , երբ Արեգակը գտնվում է հորիզոնից-ից ավելի բարձրության վրա ։ Աստվածաշնչում նշվում է , որ ծիածանը հայտնվել է համաշխարհային ջրհեղեղից հետո , որպես մարդկությանը ներելու նշան ։ Հայերենում այս երևույթն ունեցել է նաև ծիրանի գոտի , տիրկան կամ տիրական գոտի ( Տիր աստծու անունով ) , աստվածակամար ( ըստ Անանիա Շիրակացու ) , Աստվածածնի գոտի անունները ։ Առաջացումը Սովորաբար , ծիածանն առաջանում է այն ժամանակ , երբ անձրևից հետո օդում դեռևս մնացած և ճախրող ջրի մանր կաթիլները լուսավորում է բացված արևը ։ Ծիածանը երևում է այնքան ժամանակ , քանի դեռ Արևի ջերմությունից օդը բավարար չափով չի տաքացել և անձրևի փոշին չի գոլորշացել ։ Դա տևում է մի քանիսից մինչև մի քանի տասնյակ րոպե ։ Ծիածանին նման երևույթ կարելի է դիտել նաև ջրվեժներից և շատրվաններից գոյացած շաղերում ։ Ծիածանի կենտրոնը գտնվում է Արևի սկավառակով և դիտորդի աչքով անցնող ուղղի վրա ։ Ծիածանը երևում է այն ժամանակ , երբ մարդը մեջքով կանգնած է դեպի արևի կողմը ։ Ինքնաթիռից ծիածանը կարելի է տեսնել ամբողջությամբ , կենտրոնում այդ նույն ինքնաթիռի ստվերով ։ Ծիածանի առաջացումը բացատրվում է անձրևի գնդաձև կաթիլներում Արեգակի ճառագայթների բեկման , անդրադարձման երևույթներով , որոնք ուղեկցվում են ալիքի տարբեր երկարության ճառագայթների դիֆրակցիայով և ինտերֆերենցիայով ։ Որքան կաթիլները խոշոր են , այնքան մաքուր և հագեցած են ծիածանի գույները ։ Ծիածանի լուսանկարներից կարելի է եզրակացնել , որ առաջնային ծիածանի ներսում երկինքն ավելի վառ է , քան նրա դրսի կողմինը ։ Դա նրանից է , որ անձրևի կաթիլները գնդաձև են և նրանցից յուրաքանչյուրը լույսը ցրում է և ամբողջությամբ գունավորվում է երկնքում գտնվող սկավառակը , սակայն այդ սկավառակի միայն եզրային մասն է ստանում այն տեսքը , որին մենք ասում ենք ծիածան ։ Գույները Ընդունված է համարել , որ ծիածանն ունի յոթ գույն ` Իրականում այդ գույներն առանձնացված չեն , և մի գույնից մյուսին անցման տեղում լինում են բազմաթիվ միջանկյալ երանգներ ։ Առաջնային ծիածանի կարմիր գույնը շրջանի դրսի կողմից է , իսկ մանուշակագույնը ՝ ներսի ։ Երբեմն առաջինի շուրջը որոշ հեռավորության վրա կարելի է տեսնել երկրորդային ծիածան , որի գույներն ավելի աղոտ են և դասավորված են հակառակ կարգով , մանուշակագույնը դրսի կողմից է , կարմիրը ՝ ներսի ։ Բառակազմություն Հին հունարեն ἶρις ՝ ( իրիս ) ծիածան բառից է առաջացել իրիդիում քիմիական տարրի անունը ։ Տես նաև Ֆոտոմետեոր Արտաքին հղումներ Robert Greenler , Rainbows , Halos , and Glories,ISBN38865-1 David K . Lynch & William Livingston , « Color and Light in Nature » ,d editionISBN77504-3 Մթնոլորտային երևույթներ