Սինգառիճ
Սինգառիճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 15 կմ հարավ-արևմուտք, գետափի վրա։

Անվանումներ 
Գյուղն ունեցել է հետևյալ անվանումները. Սանկառիջ, Սանկարիձ, Սենգարիչ, Սենկառիճ, Սենկարիջ, Սընգառիջ, Սընգարիչ, Սընկարիչ, Սընկառիջ, Սինգարիշ, Սինգարիչ, Սինկյառիչ, Սնկառիճ, Սնկառիչ, Սնկառիջ, Սնկառունջ, Սնկարիչ, Սնկոառիջ, Սնկառիջ, Սնկառունջ, Սնկարիչ, Սնկոառիջ, Սունգարիշ։

Պատմություն 
1830 թվականին, առաջին բռնագաղթի ժամանակ, Սինգառիճ գյուղի մի խումբ բնակիչներ հիմնել և հաստատվել են Ջավախքի Կուլիկամ գյուղում։ Սնկառիճի բնակչության հիմնական մասը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին, իսկ մի մասը ապաստանել են տարբեր երկրներում։

Բնակչություն 
1878 թվականին ուներ 81 թուրք և 92 հայ բնակիչ, իսկ XX դարի սկզբին հայերի թիվը կազմում էր 30 տուն՝ 240 բնակչով։

Տնտեսություն 
Բնակչությունը զբաղվել է հացահատիկի մշակությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Սինգառիճն ուներ Ս. Մինաս անունով եկեղեցի։

Կրթություն 
Գյուղում գործում էր Արշակյան վարժարանը։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սինգառիճ , գյուղ Արևմտյան Հայաստանում , Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքիցկմ հարավ - արևմուտք , գետափի վրա ։ Անվանումներ Գյուղն ունեցել է հետևյալ անվանումները . Սանկառիջ , Սանկարիձ , Սենգարիչ , Սենկառիճ , Սենկարիջ , Սընգառիջ , Սընգարիչ , Սընկարիչ , Սընկառիջ , Սինգարիշ , Սինգարիչ , Սինկյառիչ , Սնկառիճ , Սնկառիչ , Սնկառիջ , Սնկառունջ , Սնկարիչ , Սնկոառիջ , Սնկառիջ , Սնկառունջ , Սնկարիչ , Սնկոառիջ , Սունգարիշ ։ Պատմություն 1830 թվականին , առաջին բռնագաղթի ժամանակ , Սինգառիճ գյուղի մի խումբ բնակիչներ հիմնել և հաստատվել են Ջավախքի Կուլիկամ գյուղում ։ Սնկառիճի բնակչության հիմնական մասը բռնությամբ տեղահանվել ենթվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին , իսկ մի մասը ապաստանել են տարբեր երկրներում ։ Բնակչություն 1878 թվականին ուներթուրք ևհայ բնակիչ , իսկ XX դարի սկզբին հայերի թիվը կազմում էրտուն ՝ բնակչով ։ Տնտեսություն Բնակչությունը զբաղվել է հացահատիկի մշակությամբ , այգեգործությամբ և անասնապահությամբ ։ Պատմամշակութային կառույցներ Սինգառիճն ուներ Ս . Մինաս անունով եկեղեցի ։ Կրթություն Գյուղում գործում էր Արշակյան վարժարանը ։ Աղբյուրներ « Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան » հատորով ) , թթ . , Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն Տես նաև Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր