Ուլաշ
Ուլաշ, գյուղ (գյուղաքաղաք) Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ղանղալի գավառակում։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքից 32 կմ հարավ, Սեբաստիա-Մալաթիա ճանապարհի վրա, գետափին։

Գրիգոր Դրանաղցին (XVI-XVII դարեր) հիշատակել է Ուլաշո ձևով։

Բնակչություն 
1852 թվականին ուներ 200 տուն, 1915 թվականին՝ 400 տուն՝ 3350 հայ բնակչով։

Տնտեսություն 
Գյուղում գործում էր ջրաղաց։

Աղբյուրներ 
Ըստ Առաքել Դավրիժեցու (XVII դար) 1614 թվականին Ուլաշում կառուցվել է Ս. Փրկիչ եկեղեցին։ Գյուղը նաև ունեցել է Ս. Սարգիս և Աստվածածին եկեղեցիները։ Ս. Աստվածածինը նաև կոչվել է վանք։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Թուրքիայի գյուղեր
Ուլաշ , գյուղ ( գյուղաքաղաք ) Արևմտյան Հայաստանում , Սեբաստիայի վիլայեթի Ղանղալի գավառակում ։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքիցկմ հարավ , Սեբաստիա - Մալաթիա ճանապարհի վրա , գետափին ։ Գրիգոր Դրանաղցին ( XVI - XVII դարեր ) հիշատակել է Ուլաշո ձևով ։ Բնակչություն 1852 թվականին ուներտուն , թվականին ՝տուն ՝ հայ բնակչով ։ Տնտեսություն Գյուղում գործում էր ջրաղաց ։ Աղբյուրներ Ըստ Առաքել Դավրիժեցու ( XVII դար ) թվականին Ուլաշում կառուցվել է Ս . Փրկիչ եկեղեցին ։ Գյուղը նաև ունեցել է Ս . Սարգիս և Աստվածածին եկեղեցիները ։ Ս . Աստվածածինը նաև կոչվել է վանք ։ Աղբյուրներ « Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան » հատորով ) , թթ . , Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն Տես նաև Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Թուրքիայի գյուղեր