Հարեմիկ
Հարեմիկ, գյուղ, ավան Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում։ Գտնվում էր Խնուս գետի ձախ ափին, Բյուրակն բարձրավանդակի արևելյան ստորոտին, զույգ բլուրների լանջերին։

Անվան ստուգաբանություն 
Ըստ Ժողովրդական ստուգաբանության գյուղի անունը սերում է Հայկ նահապետի Հարամա որդու անունից։

Պատմություն 
Ըստ ավանդության Հարեմիկի տեղում էին ապրել Ադամն ու Եվան, իսկ գյուղից ոչ հեռու, Սելի Մորուք կոչված բլրի գագաթին հանգչում է Ադամի որդին՝ Աբելը։ Մի այլ ավանդության համաձայն գյուղից հարավ գտնվող բարձունքը Կայենի բլուրն է, որտեղ նրան կպել է որսորդ Ղամեքի նետը։

Եղել է հայաբնակ գյուղ։ Խնուսի ամենանշանավոր գյուղերից էր։

Բնակչություն 
1885 թվականին ուներ 93, 1905 թվականին՝ 112, իսկ 1914 թվականին՝ 200 տուն հայ բնակիչ։

Տնտեսություն 
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, անասնապահություն, արհեստներն ու առևտուրն էր։ Գյուղն ուներ 5 խանութ։

Օգտակար հանածոներ 
Գյուղն ուներ կավի և կավճի հանքեր։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Հարեմիկն ուներ քարակերտ եկեղեցի և ժողովարան-աղոթատեղի։

Տեսարժան վայրեր 
Գյուղի մոտ կար լճակ, խաչքարեր, մատուռներ, բնակավայրի մնացորդներ, ամբարտակներ, որոնցով գետից գյուղի կարիքների համար ջուր էին հանել։

Կրթություն 
Գյուղն ուներ 2 վարժարան, որոնցից մեկը կոչվում էր Ս. Սահակյան։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հարեմիկ , գյուղ , ավան Արևմտյան Հայաստանում , Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում ։ Գտնվում էր Խնուս գետի ձախ ափին , Բյուրակն բարձրավանդակի արևելյան ստորոտին , զույգ բլուրների լանջերին ։ Անվան ստուգաբանություն Ըստ Ժողովրդական ստուգաբանության գյուղի անունը սերում է Հայկ նահապետի Հարամա որդու անունից ։ Պատմություն Ըստ ավանդության Հարեմիկի տեղում էին ապրել Ադամն ու Եվան , իսկ գյուղից ոչ հեռու , Սելի Մորուք կոչված բլրի գագաթին հանգչում է Ադամի որդին ՝ Աբելը ։ Մի այլ ավանդության համաձայն գյուղից հարավ գտնվող բարձունքը Կայենի բլուրն է , որտեղ նրան կպել է որսորդ Ղամեքի նետը ։ Եղել է հայաբնակ գյուղ ։ Խնուսի ամենանշանավոր գյուղերից էր ։ Բնակչություն 1885 թվականին ուներթվականին ՝ իսկթվականին ՝տուն հայ բնակիչ ։ Տնտեսություն Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն , անասնապահություն , արհեստներն ու առևտուրն էր ։ Գյուղն ուներխանութ ։ Օգտակար հանածոներ Գյուղն ուներ կավի և կավճի հանքեր ։ Պատմամշակութային կառույցներ Հարեմիկն ուներ քարակերտ եկեղեցի և ժողովարան - աղոթատեղի ։ Տեսարժան վայրեր Գյուղի մոտ կար լճակ , խաչքարեր , մատուռներ , բնակավայրի մնացորդներ , ամբարտակներ , որոնցով գետից գյուղի կարիքների համար ջուր էին հանել ։ Կրթություն Գյուղն ուներվարժարան , որոնցից մեկը կոչվում էր Ս . Սահակյան ։ Աղբյուրներ « Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան » հատորով ) , թթ . , Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն Տես նաև Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր