Գիշանգղ
Գիշանգղ, եգիպտական անգղ (), ճուռակների ընտանիքի գիշատիչ թռչուն, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։

Նկարագրություն 
Փետրավորումը սպիտակ գույնի է։ Թռչելիս երևում են թևերի եզրերի երկար սև փետուրները։ Կոկորդի մոտ փետուրներն ունեն դեղնավուն երանգ։ Գլուխը վառ դեղին է, երբեմն՝ նարնջագույն։ Նույն գույնի են կտուցի հիմքը և թաթերը։ Կտուցի ծայրը սև է։ Աչքերի եղջերաթաղանթը կարմրադարչնագույն է։ Չափահաս անգղի երկարությունը 60-70 սմ է, քաշը՝ 1,5-2,2 կգ։ Թևերի բացվածքը 165 սմ է։

Բազմացում 
Բնադրվում են ժայռերի վրա, որտեղ որպես բույն են ծառայում ճեղքերն ու անցքերը, ինչպես նաև փոքր անձավները։ Գիշանգղն ածում է դարչնագույն պուտերով երկու ձու և երկու ծնողները թուխս են նստում 42 օր։ Ծնվելուց 80 օր հետո ձագերը սկսում են թռչել։

Տարածվածություն 
Հանդիպում են Եվրասիա մայրցամաքի բարեխառն գոտիներում, հիմնականում միջերկրածովյան տարածաշրջանում և Հնդկաստանում, Աֆրիկայում և Պակիստանում։

Հայաստանում հանդիպում է համարյա ամբողջ տարածքում։

Պահպանություն 
Սակավաթիվ և վտանգված տեսակ է, որն ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում և գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։

Ենթադրվում է, որ թվաքանակը կազմում է 40-60 բնադրող զույգ։ 8 առանձնյակ պահվում է Երևանի կենդանաբանական այգում, 73 առանձնյակ էլ Եվրասիական տարածաշրջանային ասոցիացիայի կենդանաբանական այգիներում։

Սպառնացող վտանգներից է գյուղատնտեսական և անտառային տնտեսություններում վնասատուների դեմ պայքարի նպատակով թունաքիմիկատների օգտագործումը, ապօրինի որսը և սպանելը, թակարդներով բռնելը և թակարդներում դրված կերով թունավորումը, ինչպես նաև կերային ռեսուրսների կրճատումը։

10 զույգը բնադրում են «Խոսրովի անտառ» և «Շիկահող» արգելոցներում, «Դիլիջան» և «Սևան» ազգային պարկերում։ Գրանցված է CITES-ի Հավելված 2-ում և Բեռնի կոնվենցիայի Հավելված 2-ում։

Գիշանգղը եգիպտական հիերոգլիֆներում

Ծանոթագրություններ 

Ճուռակներ
Անդրկովկասի կենդանական աշխարհ
Հայաստանի կենդանական աշխարհ
Աֆրիկայի կենդանական աշխարհ
Իրանի կենդանական աշխարհ
Ասիայի կենդանական աշխարհ
Հայաստանի թռչուններ
Եվրոպայի թռչուններ
Բազեանմաններ
Հունաստանի կենդանական աշխարհ
Վտանգված տեսակներ
Ողնաշարավորներ
Քորդավորներ
Աֆրիկայի թռչուններ
Կենտրոնական Ասիայի թռչուններ
Գիշանգղ , եգիպտական անգղ ( ) , ճուռակների ընտանիքի գիշատիչ թռչուն , որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում ։ Նկարագրություն Փետրավորումը սպիտակ գույնի է ։ Թռչելիս երևում են թևերի եզրերի երկար սև փետուրները ։ Կոկորդի մոտ փետուրներն ունեն դեղնավուն երանգ ։ Գլուխը վառ դեղին է , երբեմն ՝ նարնջագույն ։ Նույն գույնի են կտուցի հիմքը և թաթերը ։ Կտուցի ծայրը սև է ։ Աչքերի եղջերաթաղանթը կարմրադարչնագույն է ։ Չափահաս անգղի երկարությունըսմ է , քաշը ՝5- 2,2 կգ ։ Թևերի բացվածքըսմ է ։ Բազմացում Բնադրվում են ժայռերի վրա , որտեղ որպես բույն են ծառայում ճեղքերն ու անցքերը , ինչպես նաև փոքր անձավները ։ Գիշանգղն ածում է դարչնագույն պուտերով երկու ձու և երկու ծնողները թուխս են նստումօր ։ Ծնվելուցօր հետո ձագերը սկսում են թռչել ։ Տարածվածություն Հանդիպում են Եվրասիա մայրցամաքի բարեխառն գոտիներում , հիմնականում միջերկրածովյան տարածաշրջանում և Հնդկաստանում , Աֆրիկայում և Պակիստանում ։ Հայաստանում հանդիպում է համարյա ամբողջ տարածքում ։ Պահպանություն Սակավաթիվ և վտանգված տեսակ է , որն ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում և գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ ։ Ենթադրվում է , որ թվաքանակը կազմում էբնադրող զույգ ։առանձնյակ պահվում է Երևանի կենդանաբանական այգում ,առանձնյակ էլ Եվրասիական տարածաշրջանային ասոցիացիայի կենդանաբանական այգիներում ։ Սպառնացող վտանգներից է գյուղատնտեսական և անտառային տնտեսություններում վնասատուների դեմ պայքարի նպատակով թունաքիմիկատների օգտագործումը , ապօրինի որսը և սպանելը , թակարդներով բռնելը և թակարդներում դրված կերով թունավորումը , ինչպես նաև կերային ռեսուրսների կրճատումը ։ 10 զույգը բնադրում են « Խոսրովի անտառ » և « Շիկահող » արգելոցներում , « Դիլիջան » և « Սևան » ազգային պարկերում ։ Գրանցված է CITES - ի Հավելվածում և Բեռնի կոնվենցիայի Հավելվածում ։ Գիշանգղը եգիպտական հիերոգլիֆներում Ծանոթագրություններ Ճուռակներ Անդրկովկասի կենդանական աշխարհ Հայաստանի կենդանական աշխարհ Աֆրիկայի կենդանական աշխարհ Իրանի կենդանական աշխարհ Ասիայի կենդանական աշխարհ Հայաստանի թռչուններ Եվրոպայի թռչուններ Բազեանմաններ Հունաստանի կենդանական աշխարհ Վտանգված տեսակներ Ողնաշարավորներ Քորդավորներ Աֆրիկայի թռչուններ Կենտրոնական Ասիայի թռչուններ