Կալմարյան միություն
Կալմարյան ունիա (դան․, նորվ., շվեդ․՝ Kalmarunionen), Դանիայի, Նորվեգիայի (Իսլանդիայի հետ) և Շվեդիայի (Ֆինլանդիայի հետ) թագավորությունների միավորումը դանիացի թագավորների գերիշխանության ներքո։

Վերջնականապես ձևավորվել է 1397 թվականին, Շվեդիայի Կալմար քաղաքում։ Միությունը անհրաժեշտ էր Գերմանիայի տնտեսական և քաղաքական էքսպանսիայի դեմ պայքարելու համար։

Կալմարյան ունիայի նախաձեռնողը Մարգարիտ Դանիացի թագուհին էր։ Տնտեսապես և քաղաքականապես առավել զարգացած Դանիան ձգտում էր ամբողջությամբ իրեն ենթարկել Շվեդիան և Նորվեգիան։ Շվեդիան ապստամբեց և 1523 թվականին ընտրեց սեփական թագավոր (դուրս գալով միությունից), որով փաստորեն վերջ դրվեց Կալմարյան ունիային, իսկ Նորվեգիան, որն ավելի թույլ էր, 1537 թվականին զրկվեց թագավորության կարգավիճակից և հայտարարվեց Դանիայի պրովինցիա, որի կազմում մնաց մինչև 1814 թվականը։

Գրականություն 
 Кальмарская уния // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
 Gustafsson, Harald. "A State that Failed?" Scandinavian Journal of History (2006) 32#3 pp 205–220 online; general overview of the Union
 Helle, Knut, ed. The Cambridge History of Scandinavia, Volume 1: Prehistory to 1520 (2003)  excerpt and text search
 Imsen, Steinar. "The Union of Calmar: Northern Great Power or Northern German Outpost?" in Christopher Ocker, ed. Politics and Reformations: Communities, Polities, Nations, and Empires (BRILL, 2007) pp 471–90 online
 Kirby, David. Northern Europe in the Early Modern Period. The Baltic World 1492–1772 (1990)
 Roberts, Michael. The Early Vasas: A History of Sweden 1523–1611 (1968)

Սկանդինավիայի պատմական պետություններ
Սկանդինավիայի պատմություն
Նորվեգիայի պատմություն
Անձնական ունիաներ
Իսլանդիայի պատմություն
Կալմարյան ունիա ( դան ․ , նորվ . , շվեդ ․ ՝ Kalmarunionen ) , Դանիայի , Նորվեգիայի ( Իսլանդիայի հետ ) և Շվեդիայի ( Ֆինլանդիայի հետ ) թագավորությունների միավորումը դանիացի թագավորների գերիշխանության ներքո ։ Վերջնականապես ձևավորվել էթվականին , Շվեդիայի Կալմար քաղաքում ։ Միությունը անհրաժեշտ էր Գերմանիայի տնտեսական և քաղաքական էքսպանսիայի դեմ պայքարելու համար ։ Կալմարյան ունիայի նախաձեռնողը Մարգարիտ Դանիացի թագուհին էր ։ Տնտեսապես և քաղաքականապես առավել զարգացած Դանիան ձգտում էր ամբողջությամբ իրեն ենթարկել Շվեդիան և Նորվեգիան ։ Շվեդիան ապստամբեց ևթվականին ընտրեց սեփական թագավոր ( դուրս գալով միությունից ) , որով փաստորեն վերջ դրվեց Կալմարյան ունիային , իսկ Նորվեգիան , որն ավելի թույլ էր , թվականին զրկվեց թագավորության կարգավիճակից և հայտարարվեց Դանիայի պրովինցիա , որի կազմում մնաց մինչևթվականը ։ Գրականություն Кальмарская уния / / Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона ։ Втомахт . идоп . ) . — СПб . , 1907 . Gustafsson , Harald . "A State that Failed? " Scandinavian Journal of History32#3 pp220 online ; general overview of the Union Helle , Knut , ed . The Cambridge History of Scandinavia , Volume Prehistory to ( 2003 ) excerpt and text search Imsen , Steinar . "The Union of Calmar : Northern Great Power or Northern German Outpost? " in C hristopher Ocker , ed . Politics and Reformations : Communities , Polities , Nations , and Empires ( BRILL , pp90 online Kirby , David . Northern Europe in the Early Modern Period . The Baltic World1772 Roberts , Michael . The Early Vasas : A History of Sweden1611 Սկանդինավիայի պատմական պետություններ Սկանդինավիայի պատմություն Նորվեգիայի պատմություն Անձնական ունիաներ Իսլանդիայի պատմություն