Խորքային հոգեբանություն
Խորքային հոգեբանություն (), հասկացություն, որն ընդգրկում է ժամանակակից արտասահմանյան հոգեբանության մի շարք ուղղություններ, որոնք ուսումնասիրում են անհատի ակտիվության «խորքային սկզբունքները»՝ անգիտակցական հակումներն ու միտումները։ Խորքային հոգեբանությունն ընդգրկում է Զիգմունդ Ֆրեյդի, Յունգի, Ադլերի ուսմունքները, նեոֆրեյդիզմը, «ես»-ի հոգեբանությունը և այլն։

Ֆրեյդը առաջատար է համարել սեռական բնազդի հետ կապված էներգիան (լիբիդո) և ագրեսիայի բնազդը։ Ըստ Ադլերի գլխավորն ինքնահաստատման ձգտումն է («իշխանության կամքը»)։ Յունգն ընդլայնել է անգիտակցականի ֆունկցիաների և կառուցվածքի մասին պատկերացումը՝ առաջ քաշել ժառանգական բնույթի «կոլեկտիվ անգիտակցականի» գաղափարը։

Խորքային հոգեբանությունը սերտ կապի մեջ է հոգեբուժության հետ։ Հոգեկան հիվանդություններն այդ ուղղության ներկայացուցիչները մեկնաբանել են որպես գոյության համամարդկային դժվարությունների ու կոնֆլիկտների դրսևորումներ, որոնք առանձին անհատների մոտ սուր և բացահայտ ձևեր են ընդունել։ Այսպես, Ֆրեյդը նևրոզների, երազների, որոշ սխալների հիմքում տեսնում է անգիտակցական հոգեկան մեխանիզմները։ Նշված երևույթը նա համարել է «փոխզիջողական կազմավորում», որն արտացոլում է անգիտակցական հակումների և գիտակցական «ես»-ի դիրքորոշումների բախումները։ Խորքային հոգեբանությունն ուսումնասիրում է նաև արտամղումը, սևեռումները (ֆիքսացիա), սիմվոլացումը, ռեգրեսիան և այլն։ Այն իր ազդեցությունն է թողել պսիխոսոմատիկական բժշկության և սոցիոմետրիայի վրա։

Վերջին տասնամյակներում առաջ են եկել խորքային հոգեբանություն նոր ուղղություններ, որոնք միաժամանակ գտնվում են էկզիստենցիալիզմի, ֆենոմենոլոգիայի, նեոթոմիզմի և բիհևիորիզմի ազդեցության տակ։ Նկատվել է նաև խորքային հոգեբանություն փիլիսոփայական անթրոպոլոգիայի հետ միավորելու միտում։ Խորքային հոգեբանության ներկայացուցիչները ստեղծել են անգիտակցական ուժերի ուսումնասիրման հոգեվերլուծության (պսիխոանալիզ) և ազատ զուգորդությունների հստակ մեթոդներ, պրոյեկտիվ տեստեր, պսիխոդրամա և սոցիոդրամա։ Խորքային հոգեբանությունը զգալիորեն խորացրել է մարդու մասին պատկերացումները։ Չնայած դրան, հոգեբանական շատ փաստերի մեկնաբանություններ կրում են մեխանիստական կամ իռացիոնալիստական, իսկ սոցիալ-փիլիսոփայական տեսանկյունից՝ հոռետեսական բնույթ։

Գրականություն 
 Какабадзе B. Л., Понятие бecсознательного в глубинной психологии, в cб.։ 
 Проблемы сознания, М., 1966
 Munroe R., Schools of psychoanalytic thought, N. Y., 1956.

Խորքային հոգեբանություն
Խորքային հոգեբանություն ( ) , հասկացություն , որն ընդգրկում է ժամանակակից արտասահմանյան հոգեբանության մի շարք ուղղություններ , որոնք ուսումնասիրում են անհատի ակտիվության « խորքային սկզբունքները » ՝ անգիտակցական հակումներն ու միտումները ։ Խորքային հոգեբանությունն ընդգրկում է Զիգմունդ Ֆրեյդի , Յունգի , Ադլերի ուսմունքները , նեոֆրեյդիզմը , « ես » - ի հոգեբանությունը և այլն ։ Ֆրեյդը առաջատար է համարել սեռական բնազդի հետ կապված էներգիան ( լիբիդո ) և ագրեսիայի բնազդը ։ Ըստ Ադլերի գլխավորն ինքնահաստատման ձգտումն է ( « իշխանության կամքը » ) ։ Յունգն ընդլայնել է անգիտակցականի ֆունկցիաների և կառուցվածքի մասին պատկերացումը ՝ առաջ քաշել ժառանգական բնույթի « կոլեկտիվ անգիտակցականի » գաղափարը ։ Խորքային հոգեբանությունը սերտ կապի մեջ է հոգեբուժության հետ ։ Հոգեկան հիվանդություններն այդ ուղղության ներկայացուցիչները մեկնաբանել են որպես գոյության համամարդկային դժվարությունների ու կոնֆլիկտների դրսևորումներ , որոնք առանձին անհատների մոտ սուր և բացահայտ ձևեր են ընդունել ։ Այսպես , Ֆրեյդը նևրոզների , երազների , որոշ սխալների հիմքում տեսնում է անգիտակցական հոգեկան մեխանիզմները ։ Նշված երևույթը նա համարել է « փոխզիջողական կազմավորում » , որն արտացոլում է անգիտակցական հակումների և գիտակցական « ես » - ի դիրքորոշումների բախումները ։ Խորքային հոգեբանությունն ուսումնասիրում է նաև արտամղումը , սևեռումները ( ֆիքսացիա ) , սիմվոլացումը , ռեգրեսիան և այլն ։ Այն իր ազդեցությունն է թողել պսիխոսոմատիկական բժշկության և սոցիոմետրիայի վրա ։ Վերջին տասնամյակներում առաջ են եկել խորքային հոգեբանություն նոր ուղղություններ , որոնք միաժամանակ գտնվում են էկզիստենցիալիզմի , ֆենոմենոլոգիայի , նեոթոմիզմի և բիհևիորիզմի ազդեցության տակ ։ Նկատվել է նաև խորքային հոգեբանություն փիլիսոփայական անթրոպոլոգիայի հետ միավորելու միտում ։ Խորքային հոգեբանության ներկայացուցիչները ստեղծել են անգիտակցական ուժերի ուսումնասիրման հոգեվերլուծության ( պսիխոանալիզ ) և ազատ զուգորդությունների հստակ մեթոդներ , պրոյեկտիվ տեստեր , պսիխոդրամա և սոցիոդրամա ։ Խորքային հոգեբանությունը զգալիորեն խորացրել է մարդու մասին պատկերացումները ։ Չնայած դրան , հոգեբանական շատ փաստերի մեկնաբանություններ կրում են մեխանիստական կամ իռացիոնալիստական , իսկ սոցիալ - փիլիսոփայական տեսանկյունից ՝ հոռետեսական բնույթ ։ Գրականություն Какабадзе B . Л . , Понятие бecсознательного в глубинной психологии , в cб . ։ Проблемы сознания , М . , Munroe R . , Schools of psychoanalytic thought , N . Y . , Խորքային հոգեբանություն