Այվանոս
Աղվանիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսար քաղաքից 27 կմ հարավ-արևելք, Աշխարօվայի դաշտում, գետակի ափին։

Պատմություն 
Գյուղի հայ բնակչության մեծամասնությունը ոչնչացվեց 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։

Բնակչություն 
1872-1873 թվականներին ուներ 40 տուն հայ և 20 տուն թուրք բնակիչ, իսկ 1915 թվականի նախօրյակին՝ 1300 հայ բնակիչ։

Տնտեսություն 
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործությունն ու արհեստագործությունն էր։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Այվանոսն ուներ Ս. Գևորգ անունով հայկական եկեղեցի, որը կառուցված էր 679 թվականին։ Գյուղում և նրա շրջակայքում կան շատ հնություններ։ Գերզմանոցում հայտնաբերվել է մեկ մղոնաքար՝ Վաղենտիանոս, Վաղե, Գրատիանոս կայսրների անունների հիշատակմամբ։ Հայտնաբերվել է մեկ մարմարյա հսկայական ծակ քար, որը հավանաբար ունեցել է պաշտամունքային նշանակություն։

Կրթություն 
Գյուղն ուներ հայկական վարժարան, որտեղ սովորում էին 30 սաներ։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աղվանիս , գյուղ Արևմտյան Հայաստանում , Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում ։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսար քաղաքիցկմ հարավ - արևելք , Աշխարօվայի դաշտում , գետակի ափին ։ Պատմություն Գյուղի հայ բնակչության մեծամասնությունը ոչնչացվեցթվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ։ Բնակչություն 1872 - 1873 թվականներին ուներտուն հայ ևտուն թուրք բնակիչ , իսկթվականի նախօրյակին ՝ հայ բնակիչ ։ Տնտեսություն Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն , երկրագործությունն ու արհեստագործությունն էր ։ Պատմամշակութային կառույցներ Այվանոսն ուներ Ս . Գևորգ անունով հայկական եկեղեցի , որը կառուցված էրթվականին ։ Գյուղում և նրա շրջակայքում կան շատ հնություններ ։ Գերզմանոցում հայտնաբերվել է մեկ մղոնաքար ՝ Վաղենտիանոս , Վաղե , Գրատիանոս կայսրների անունների հիշատակմամբ ։ Հայտնաբերվել է մեկ մարմարյա հսկայական ծակ քար , որը հավանաբար ունեցել է պաշտամունքային նշանակություն ։ Կրթություն Գյուղն ուներ հայկական վարժարան , որտեղ սովորում էինսաներ ։ Աղբյուրներ « Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան » հատորով ) , թթ . , Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն Տես նաև Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր