Կվարս Ներքին
Կվարս Ներքին, գյուղ, ավան Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում է Մուշի դաշտի հյուսիսարևմտյան սահմանը եզերող Ինսակնյան (Մերգեմեր) լեռներից հյուսիս-արևմուտք՝ Քարքե լեռան փեշերին, Մուշի ս. Կարապետ վանքից 6-7 կմ արևմուտք։ Կվարս Վերին գյուղից գտնվում է 3,5 կմ հյուսիս-արևելք։

Գյուղի մասին առաջին հիշատակությունները վերաբերվում են VII դարին։ Այն Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհում եղել է Կվառս անունով մեծ ավան՝ Պալունիք գավառի կենտրոնը։

Անվանումներ 
Գյուղն ունեցել է հետևյալ անվանումները. Գիվարս, Գիվերս, Գիրվազ Ներքին, Գվարս, Գվարս Ներքին, Գուվարս, Կվարս, Կրվարս, Կիվարս, Կվառաց ավան, Կվարս Ներքին։

Պատմություն 
Ավանդության համաձայն հնդիկ իշխան Դեմետրե և Գիսանե եղբայրները իրենց թագավորից հալածվելով գալիս են Հայաստան` Վաղարշակ Ա թագավորի մոտ։ Վաղարշակը նրանց տալիս է Տարոնի իշխանությունը։ Իշխանների սպանվելուց հետո իշխանությունն անցնում է վերջիններիս 3 որդիներին, որոնք իրենց անուններով` Կվառս (Կուարս), Մեղտի և Հոռյան, շինում են երեք ավան։

Բնակչություն 
Ըստ Հոհվ. Մամիկոնյանի Կվարսը եղել է բազմամարդ ավան և ունեցել է 3012 ծուխ, 3700 հեծյալ և 150 հեծյալ զինվոր։

1880 թվականին ունեցել է 120 տուն՝ 1200 հայ բնակչով և 80 տուն քուրդ բնակիչ։ XX դարի սկզբին ուներ 100 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։ Գյուղի բնակչությունը բռնագաղթի է ենթարկվել 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։

Տնտեսություն 
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Կվարսն ուներ եկեղեցի և վարժարան։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կվարս Ներքին , գյուղ , ավան Արևմտյան Հայաստանում , Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում ։ Գտնվում է Մուշի դաշտի հյուսիսարևմտյան սահմանը եզերող Ինսակնյան ( Մերգեմեր ) լեռներից հյուսիս - արևմուտք ՝ Քարքե լեռան փեշերին , Մուշի ս . Կարապետ վանքիցկմ արևմուտք ։ Կվարս Վերին գյուղից գտնվում է5 կմ հյուսիս - արևելք ։ Գյուղի մասին առաջին հիշատակությունները վերաբերվում են VII դարին ։ Այն Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհում եղել է Կվառս անունով մեծ ավան ՝ Պալունիք գավառի կենտրոնը ։ Անվանումներ Գյուղն ունեցել է հետևյալ անվանումները . Գիվարս , Գիվերս , Գիրվազ Ներքին , Գվարս , Գվարս Ներքին , Գուվարս , Կվարս , Կրվարս , Կիվարս , Կվառաց ավան , Կվարս Ներքին ։ Պատմություն Ավանդության համաձայն հնդիկ իշխան Դեմետրե և Գիսանե եղբայրները իրենց թագավորից հալածվելով գալիս են Հայաստան ` Վաղարշակ Ա թագավորի մոտ ։ Վաղարշակը նրանց տալիս է Տարոնի իշխանությունը ։ Իշխանների սպանվելուց հետո իշխանությունն անցնում է վերջիններիսորդիներին , որոնք իրենց անուններով ` Կվառս ( Կուարս ) , Մեղտի և Հոռյան , շինում են երեք ավան ։ Բնակչություն Ըստ Հոհվ . Մամիկոնյանի Կվարսը եղել է բազմամարդ ավան և ունեցել էծուխ ,հեծյալ ևհեծյալ զինվոր ։ 1880 թվականին ունեցել էտուն ՝ հայ բնակչով ևտուն քուրդ բնակիչ ։ XX դարի սկզբին ուներտուն հայ և քուրդ բնակիչ ։ Գյուղի բնակչությունը բռնագաղթի է ենթարկվելթվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ։ Տնտեսություն Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր ։ Պատմամշակութային կառույցներ Կվարսն ուներ եկեղեցի և վարժարան ։ Աղբյուրներ « Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան » հատորով ) , թթ . , Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն Տես նաև Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր