Յան Կալնբերզին
Կալնբերզին Յան էդուարդի (, ), լատիշ խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, ԽՄԿԿ անդամ (1917), Խորհրդային Լատվիայի առաջին փաստացի առաջնորդը։

1919 թվականին օժանդակել է Լատվիայում խորհրդային օկուպացիային։ Լատվիայում խորհրդային իշխանության տապալումից հետո, բանվորական զինված ջոկատի հետ, անցել է Խորհրդային Ռուսաստան, մասնակցել քաղաքացիական (1918-1920) կռիվներին։ 1925-1928 և 1936-1939 թվականներին ընդհատակյա կուսակցական աշխատանքներ է կատարել Լատվիայում։

1940-1959 թվականներին եղել է Լատվիայի կոմունիստական կուսակցության առաջին քարտուղար։ ԽՄԿԿ XIX—XXIII համագումարներում ընտրվել է ԿԿ-ի անդամ, 1957-1961 թվականներին եղել է ԽՄԿԿ ԿԿ-ի Նախագահության անդամության թեկնածու։ 1959-1970 թվականներին՝ Լատվիական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության նախագահ և ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահի տեղակալ (1960), եղել է նաև ԽՍՀՄ I—VII գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։

Պարգևատրվել է Լենինի 7, Հոկտեմբերյան հեղափոխության և այլ շքանշաններով։

Մահացել է 1986 թվականին, 92 տարեկանում։

Ծանոթագրություններ 

Խորհրդային պետական գործիչներ
Լենինի շքանշանի ասպետներ
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ
Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ
Խորհրդային կուսակցական գործիչներ
ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Կալնբերզին Յան էդուարդի ( , ) , լատիշ խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ , ԽՄԿԿ անդամ Խորհրդային Լատվիայի առաջին փաստացի առաջնորդը ։ 1919 թվականին օժանդակել է Լատվիայում խորհրդային օկուպացիային ։ Լատվիայում խորհրդային իշխանության տապալումից հետո , բանվորական զինված ջոկատի հետ , անցել է Խորհրդային Ռուսաստան , մասնակցել քաղաքացիականկռիվներին ։ևթվականներին ընդհատակյա կուսակցական աշխատանքներ է կատարել Լատվիայում ։ 1940 - 1959 թվականներին եղել է Լատվիայի կոմունիստական կուսակցության առաջին քարտուղար ։ ԽՄԿԿ XIX — XXIII համագումարներում ընտրվել է ԿԿ-ի անդամ , թվականներին եղել է ԽՄԿԿ ԿԿ-ի Նախագահության անդամության թեկնածու ։թվականներին ՝ Լատվիական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության նախագահ և ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահի տեղակալ եղել է նաև ԽՍՀՄ I —VII գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր ։ Պարգևատրվել է Լենինի Հոկտեմբերյան հեղափոխության և այլ շքանշաններով ։ Մահացել էթվականին ,տարեկանում ։ Ծանոթագրություններ Խորհրդային պետական գործիչներ Լենինի շքանշանի ասպետներ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Հայրենական պատերազմիին աստիճանի շքանշանակիրներ Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Խորհրդային կուսակցական գործիչներ ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ