Նեյրոտրանսմիտեր
Նեյրոտրանսմիտերները քիմիական նյութեր են որոնք սինապսային խոռոչով մի նյարդաբջջից մյուսը ազդանշաններ են տեղափոխում։

Վերջիններս կուտակված են սինապսային բշտիկներում, որոնք իրենց հերթին դասավորվասծ են աքսոնի վերջավորություններում։ Նեյրոտրանսմիտերները արտազատվում և տարածվում են սինապսային խոռոչ, ապա ամրանում հետսինապսային թաղանթի յուրահատուկ ռեցեպտորներին։ Սովորաբար նեյրոտրանսմիտերները արտազատվում են գործողության պոտենցիալի սինապս հասնելու հետևանքով։ Փոքր ծավալներով, բազային արտազատում տեղի է ունենում նաև էլեկտրական խթանման բացակայության դեպքում։

Նեյրոտրանսմիտերների դասակարգում 
Նեյրոտրանսմիտերները դասակարգելու տարբեր միջոցներ կան։ Ըստ մոլեկուլային կառուցվածքի, նեյրոտրանսմիտերները կարելի է բաժանել երեք խմբի. ամինաթթուներ, պեպտիդներ, և մոնոամիններ։

Հիմնական նեյրոտրանսմիտերներն են

 Ամինաթթուներ. գլյուտամատ, ասպարտատ, D-սերին, Գամմա-ամինոկարագաթթու (ԳԱԿԹ, GABA), գլիցին
 Մոնոամիններ. դոպամին (dոֆամին),նորէպինեֆրին, (նորադրենալին, NE, NA), էպինէֆրին (ադրենալին), հիստամին, սերոտոնին (SE, 5-HT)
 Պեպտիդներ. սոմատոստատին, P նյութ, Օպիոիդային պեպտիդ (ներսածին մորֆինանման նյութեր)
 Ուրիշ. ացետիլխոլին, ադենոզին, անանդամին, ազոտի միաօքսիդ (ազոտի մոնօքսիդ), և այլն

Հիսունից ավել նոր նեյրոակտիվ պեպտիդներ են հայտնաբերվել և նորերը շարունակվում են հայտնաբերվել։ Այս պեպտիդներից շատերը արտազատվում են փոքր նեյրոտրանսմիտերների հետ կամ առանձին։ Բետտա-էնդորֆինը համեմատաբար խորը հետազոտված պեպտիդային նեյրոտրանսմիտերից մեկն է։ Վերջինս կենտրոնական նյարդային համակարգում յուրահատուկ փոխազդեցության մեջ է մտնում Օպիոիդային ընկլաիչների հետ։

Որոշ իոններ և գազեր ևս համարվում են նեյրոտրանսմիտերներ. օրինակ ցինկը, ազոտի միաօքսիդը, ծծմբաջրածինը, ածխածնի մոնոքսիդը։

Ամենից հաճախ հանդիպող նեյրոտրանսմիերը գլուտամատն է, որը գլխուղեղի սինապսների ավելի քան 90 տոկոսում հանդիսանում է որպես խթանիչ։ Մյուս մեծ զանգված կազմող նեյրոտրանսմիտերը գամմա-ամինոկարագաթթուն է՝ թերևս քանակով շատ ավելի քիչ քան քլուտամատը։ Գլխուղեղային բջիջների ավելի քան 90 տոկոսում, որոնք չեն օգտագործում գլուտամատ, ԳԱԿԹ-ն հանդիսանում է արգելակիչ։ Մնացած նեյրոտրանսմիտերները թեև օգտագործվում են շատ քիչ սինապսներում, այնուամենայնիվ կատարում են շատ կարևոր դեր։

Ազդեցություն 
Նեյրոտրանսմիտերի միակ ուղղակի ազդեցություննը ռեցեպտորի ակտիվացիան է։ Ուստի՝ նեյրոտրանսմիտերների համակարգի ազդեցության արդյունքը կախված է նեյրոնների միացումներից և ռեցեպտորների կենսաքիմիական հատկություններից։

Ահա մի քանի հիմնական նեյրոտրանսմիտերների օրինակներ.

 գլուտամատն օգտագործվում է գլխուղեղի և ողնուղեղի խթանիչ բջիջներում։ Վերջինս նաև օգտագործվում է փոփոխվող սինապսներում (ընդունակ են փոփոխել սինապսային ամրությունը)։ Գլուտամատի ավելցուկը կարող է հանգուցել խթանաթունավորման և էպիլեպտիկ նոպայի։ Գլխուղեղում փոփոխվող սինապսները համարվում են հիշողություն պահպանման միավորները։
 գամմա ամինոկարագաթթուն (ԳԱԿԹ) օգտագործվում է գլխուղեղի և ողնուղեղի հիմնական արգելակիչ սինապսներում։ Բազմաթիվ թմրեցուցիչ դեղանյութեր իրենց ազդեցությունը թողնում են ԳԱԲԹ ռեցեպտորներն ակտիվացնելու շնորհիվ։ Ողնուղեղում գլիցինը հանդիսանում է որպես արգելակիչ նեյրոտրանսմիտեր։
 Ացետիլխոլինը նյարդամկանային հանգույցների նեյրոտրանսմիտեր է, որը միացնում է մոտոր նյարդերը մկանների հետ։ Կուրարեն պարալիտիկ թույն է որը խցանում է ացետիլխոլինային սինապսները։ Ացետիլխոլին նաև առկա է գլխուղեղի այլ հատվածներում, որտեղ այն փոխազդում է այլ տեսակի ացետիլխոլինային ռեցեպտորների հետ, այդ թվում՝ մուսկարինային և նիկոտինային ռեցեպտորների։
 Դոպամինը համարվում է մոնոամին նեյրոտրանսմիտեր և գլխուղեղում ունի մի շարք նշանակալի դերեր, այդ թվում մոտորային համակարգի կարգավորման, հաճույքի, և էմոցիոնալ արթնացման մեջ։ Պարկինսոնյան հիվանդությունը կապված է գլխուղեղում դոպամինի պակասի հետ, և շիզոֆրենիան կապված է գլխուղեղում դոպամինի ավելցուկի հետ։
 Սերոտոնինը այլ մոնոամին նեյրոտրանսմիտեր է։ Վերջինս հիմնականում արտադրվում և առկա է աղիներում (շուրջ 90%), իսկ մնացած զանգվածը գտնվում է կենտրոնական նյարդային համակարգի նեյրոններում։ Սերոտոնինը կարգավորում է տարբեր ֆունկցիաներ. ախորժակ, քուն, հիշողություն, ջերմաստիճան, տրամադրություն, մկանային կծկում, ստրանոթային համակարգ, և էնդոկրինային համակարգ։ Վարկածներ կան որ սերոտոնինը դեր ունի դեպրեսիայի մեջ, քանի որ որոշ դեպրեսիայով հիվանդների մոտ ողնուղեղային հեղուկում և գլխուղեղի հյուսվածքներում սերոտոնինի մետաբոլիտների ցածր քանակ է նկատվում։

Նեյրոտրանսմիտեր
Նեյրոտրանսմիտերները քիմիական նյութեր են որոնք սինապսային խոռոչով մի նյարդաբջջից մյուսը ազդանշաններ են տեղափոխում ։ Վերջիններս կուտակված են սինապսային բշտիկներում , որոնք իրենց հերթին դասավորվասծ են աքսոնի վերջավորություններում ։ Նեյրոտրանսմիտերները արտազատվում և տարածվում են սինապսային խոռոչ , ապա ամրանում հետսինապսային թաղանթի յուրահատուկ ռեցեպտորներին ։ Սովորաբար նեյրոտրանսմիտերները արտազատվում են գործողության պոտենցիալի սինապս հասնելու հետևանքով ։ Փոքր ծավալներով , բազային արտազատում տեղի է ունենում նաև էլեկտրական խթանման բացակայության դեպքում ։ Նեյրոտրանսմիտերների դասակարգում Նեյրոտրանսմիտերները դասակարգելու տարբեր միջոցներ կան ։ Ըստ մոլեկուլային կառուցվածքի , նեյրոտրանսմիտերները կարելի է բաժանել երեք խմբի . ամինաթթուներ , պեպտիդներ , և մոնոամիններ ։ Հիմնական նեյրոտրանսմիտերներն են Ամինաթթուներ . գլյուտամատ , ասպարտատ , D - սերին , Գամմա - ամինոկարագաթթու ( ԳԱԿԹ , GABA ) , գլիցին Մոնոամիններ . դոպամին ( dոֆամին ) , նորէպինեֆրին , ( նորադրենալին , NE , NA ) , էպինէֆրին ( ադրենալին ) , հիստամին , սերոտոնին ( SE , HT ) Պեպտիդներ . սոմատոստատին , P նյութ , Օպիոիդային պեպտիդ ( ներսածին մորֆինանման նյութեր ) Ուրիշ . ացետիլխոլին , ադենոզին , անանդամին , ազոտի միաօքսիդ ( ազոտի մոնօքսիդ ) , և այլն Հիսունից ավել նոր նեյրոակտիվ պեպտիդներ են հայտնաբերվել և նորերը շարունակվում են հայտնաբերվել ։ Այս պեպտիդներից շատերը արտազատվում են փոքր նեյրոտրանսմիտերների հետ կամ առանձին ։ Բետտա - էնդորֆինը համեմատաբար խորը հետազոտված պեպտիդային նեյրոտրանսմիտերից մեկն է ։ Վերջինս կենտրոնական նյարդային համակարգում յուրահատուկ փոխազդեցության մեջ է մտնում Օպիոիդային ընկլաիչների հետ ։ Որոշ իոններ և գազեր ևս համարվում են նեյրոտրանսմիտերներ . օրինակ ցինկը , ազոտի միաօքսիդը , ծծմբաջրածինը , ածխածնի մոնոքսիդը ։ Ամենից հաճախ հանդիպող նեյրոտրանսմիերը գլուտամատն է , որը գլխուղեղի սինապսների ավելի քանտոկոսում հանդիսանում է որպես խթանիչ ։ Մյուս մեծ զանգված կազմող նեյրոտրանսմիտերը գամմա - ամինոկարագաթթուն է ՝ թերևս քանակով շատ ավելի քիչ քան քլուտամատը ։ Գլխուղեղային բջիջների ավելի քանտոկոսում , որոնք չեն օգտագործում գլուտամատ , ԳԱԿԹ-ն հանդիսանում է արգելակիչ ։ Մնացած նեյրոտրանսմիտերները թեև օգտագործվում են շատ քիչ սինապսներում , այնուամենայնիվ կատարում են շատ կարևոր դեր ։ Ազդեցություն Նեյրոտրանսմիտերի միակ ուղղակի ազդեցություննը ռեցեպտորի ակտիվացիան է ։ Ուստի ՝ նեյրոտրանսմիտերների համակարգի ազդեցության արդյունքը կախված է նեյրոնների միացումներից և ռեցեպտորների կենսաքիմիական հատկություններից ։ Ահա մի քանի հիմնական նեյրոտրանսմիտերների օրինակներ . գլուտամատն օգտագործվում է գլխուղեղի և ողնուղեղի խթանիչ բջիջներում ։ Վերջինս նաև օգտագործվում է փոփոխվող սինապսներում ( ընդունակ են փոփոխել սինապսային ամրությունը ) ։ Գլուտամատի ավելցուկը կարող է հանգուցել խթանաթունավորման և էպիլեպտիկ նոպայի ։ Գլխուղեղում փոփոխվող սինապսները համարվում են հիշողություն պահպանման միավորները ։ գամմա ամինոկարագաթթուն ( ԳԱԿԹ ) օգտագործվում է գլխուղեղի և ողնուղեղի հիմնական արգելակիչ սինապսներում ։ Բազմաթիվ թմրեցուցիչ դեղանյութեր իրենց ազդեցությունը թողնում են ԳԱԲԹ ռեցեպտորներն ակտիվացնելու շնորհիվ ։ Ողնուղեղում գլիցինը հանդիսանում է որպես արգելակիչ նեյրոտրանսմիտեր ։ Ացետիլխոլինը նյարդամկանային հանգույցների նեյրոտրանսմիտեր է , որը միացնում է մոտոր նյարդերը մկանների հետ ։ Կուրարեն պարալիտիկ թույն է որը խցանում է ացետիլխոլինային սինապսները ։ Ացետիլխոլին նաև առկա է գլխուղեղի այլ հատվածներում , որտեղ այն փոխազդում է այլ տեսակի ացետիլխոլինային ռեցեպտորների հետ , այդ թվում ՝ մուսկարինային և նիկոտինային ռեցեպտորների ։ Դոպամինը համարվում է մոնոամին նեյրոտրանսմիտեր և գլխուղեղում ունի մի շարք նշանակալի դերեր , այդ թվում մոտորային համակարգի կարգավորման , հաճույքի , և էմոցիոնալ արթնացման մեջ ։ Պարկինսոնյան հիվանդությունը կապված է գլխուղեղում դոպամինի պակասի հետ , և շիզոֆրենիան կապված է գլխուղեղում դոպամինի ավելցուկի հետ ։ Սերոտոնինը այլ մոնոամին նեյրոտրանսմիտեր է ։ Վերջինս հիմնականում արտադրվում և առկա է աղիներում ( շուրջ ) , իսկ մնացած զանգվածը գտնվում է կենտրոնական նյարդային համակարգի նեյրոններում ։ Սերոտոնինը կարգավորում է տարբեր ֆունկցիաներ . ախորժակ , քուն , հիշողություն , ջերմաստիճան , տրամադրություն , մկանային կծկում , ստրանոթային համակարգ , և էնդոկրինային համակարգ ։ Վարկածներ կան որ սերոտոնինը դեր ունի դեպրեսիայի մեջ , քանի որ որոշ դեպրեսիայով հիվանդների մոտ ողնուղեղային հեղուկում և գլխուղեղի հյուսվածքներում սերոտոնինի մետաբոլիտների ցածր քանակ է նկատվում ։ Նեյրոտրանսմիտեր