Քյոշկ (Հայոց ձորի գավառ)
Քյոշկ (նաև՝ Քոշկ, Քյոշք, ներկայում պաշտոնապես՝ , Քյոշքքյոյ, նախկինում՝ ), նախկին հայաբնակ, ներկայում քրդաբնակ գյուղ պատմական Հայաստանի Վասպուրական նահանգի Հայոց ձոր գավառի արևմուտքում, ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության Վանի նահանգի Էդրեմիտ իլչեում (Արտամետ)՝ Վանա լճից 1 կմ արևելք, Աղթամար կղզու դիմաց։ Տեղակայված է ծովի մակերևույթից 1650-1655 մ բարձրության վրա։

Պատմություն
Բնակավայրի մասին առաջին հիշատակությունը թվագրվում է 1651 թվականով։

1896 թվականին Համիդյան ջարդերի հետևանքով տուժել է նաև Քյոշկ գյուղը, որի կորուստների մասին առկա են մի շարք տեղեկություններ։ Համաձայն «Հնչակ» թերթի հրապարակման՝ ջարդերի հետևանքով Քյոքում սպանվում է 22 մարդ, իսկ 14-ը նետվում են գետը։ Այլ տեղեկությունների համաձայն՝ սպանվում է գյուղի 20 բնակիչ, 14 մարդ բռնի կրոնափոխ լինում, 30 տուն թալանվում։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Օսմանյան Թուրքիայի հայ ազգաբնակչության շրջանում անցկացված զորահավաքը բացառության կարգով շրջանցել է Քյոշկ գյուղը, քանի որ, ըստ գյուղի բնակիչ Սարգիս Կապուտիկյանի վկայության, բնակավայրը գտնվում էր հայտնի քուրդ կալվածատեր Մհե բեյի վերահսկողության ներքո։ Այնուամենայնիվ, Քյոշկի բնակչությունից որպես պատերազմական տուրք բռնագրավվում են 70 ոչխար, 30 եզ, 20 լիտր յուղ, 10 չափ բլղուր, 40 զույգ ձեռնոց, 30 զույգ չարուխ, 20 զույգ ջվալ։

Քյոշկ գյուղի բնակչության գերակշիռ մասը սպանվում է Հայոց ցեղասպանության շրջանակներում 1915 թվականի ապրիլին իրականացված կոտորածներին։ Սպանվում են նույնիսկ իսլամ ընդունած հայերը։ Մասնավորապես, սպանվում է բռնի իսլամացած գյուղապետ Հովհաննես Մելքոնյանը, Մարտիրոս Հովհաննիսյանը, Թովմաս Հարությունյանը, նրանց ընտանիքի անդամները և այլք։

Արտամետի գավառապետ Հովհաննեսը 1915 թվականի հուլիսի 10-ին  Արամ Մանուկյանին հայտնում է, որ հունիսի վերջից մինչև հուլիսի սկիզբ՝ շուրջ 15 օրվա ընթացքում 28 վիրավորից 8-ը մահացել էին։

Քյոշկի մի շարք բնակիչներ մասնակցություն են ունեցել հայ-ազատագրական կռիվներին։ Այդպիսիններից էին Արմենակ Պետրոսյանը, Պոլկոն, Հովհաննեսը, Վահանը և այլք։ Արմենակ Պետրոսյանը  եղել է խմբապետ, ով մասնակցել է Հայաստանի առաջին հանրապետության պաշտպանության համար մղված բազմաթիվ կռիվների։ Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո տեղափոխվում է Թավրիզ, որտեղից 1923 թվականի ամռանը մեկնում Միջագետք։ 35 տարեկան հասակում հանկարծամահ է եղել գնացքում Բաղդադ-Բասրա ճանապարհորդության ժամանակ։

Պատմական հուշարձաններ 
Քյոշկ գյուղի տարածքում առկա պատմական հուշարձանների մասին քիչ տեղեկություններ են հայտնի։ Գյուղում գործել է քարաշեն Սուրբ Գևորգ անվամբ եկեղեցի, որը հիշատակվում է 1651 թվականից։ 19-րդ դարի 80-ական թվականներին այն կանգուն էր։ Համիդյան ջարդերի ժամանակ՝ 1895-1896 թվականներին, եկեղեցին թալանվում է։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ այն հրկիզվում և ավերվում է։ Կարճ ժամանակ անց եկեղեցու հետքերն իսպառ անհետանում են։

Գյուղի տարածքում եղել է նաև գերեզմանատուն, որն իր նպատակին է ծառայել մինչև 1915 թվականը։ 1920-ական թվականներից այն պարբերաբար ենթարկվել է գանձախույզների և վանդալների հարձակումների, ինչի հետևանքով հիմնովին ոչնչացվել է։ Գերեզմանոցի տարածքում տապանաքարերով ու խաչքարերով կառուցվել է անասնապահական համալիր, որի պատերին առկա քարերից մի քանիսի վրա դեռևս առկա են հայատառ գրություններ և փորագրված խաչեր։

Բնակչություն 
Համաձայն 19-րդ դարի վիճակագրական տվյալների՝ Քյոշկը եղել է գավառի միջին վիճակագրական ցուցանիշից ավել սակավամարդ բնակավայրերից։ Գյուղը մինչև Հայոց ցեղասպանության հետևանքով 1915 թվականի հայաթափումը եղել է զուտ հայաբնակ։ Հայտնի է, որ ցեղասպանությունից փրկված գյուղի 15 բնակիչ 1916 թվականի օգոստոսին բնակվում էր Արտաշատի և Էջմիածնի գյուղերում։

1920-ական թվականներից սկսած գյուղում բնակություն են հաստատել քրդերը։

Ստորև ներկայացված է Քյոշկ գյուղի բնակչության վիճակագրական տվյալները.

Տնտեսություն 
Նախքան Հայոց ցեղասպանությունը Քյոշկի բնակիչները զբաղվում էին բնակարանաշինության համար նախատեսված շինանյութ։ Ձմռան ամիսներին, երբ գյուղի մոտ գտնվող եղեգնուտի ջրերը սառում են և վերածվում սառույցի, բնակիչները հավաքում էին մարդու հասակից երկար և բավականին հաստ եղեգները, որոնցից պատրաստում էին տների առաստաղների համար նախատեսված շինանյութ ու վաճառում։

Գյուղի հայ ազգաբնակչությունը զբաղվում էր նաև անասնապահությամբ, ցորենի, գարու և այլ մշակաբույսերի աճեցմամբ։ Հայտնի է, որ մինչև Հայոց ցեղասպանությունը բնակիչներն ունեին 680 խոշոր  և մանր եղջերավոր կենդանի, որից 420-ը՝ ոչխար։ Գյուղի տարեկան եկամուտը կազմում էր 950 չափ ցորեն, 540 չափ գարի և այլն։

Քրդերից կազմված գյուղի ներկա բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ։

Կրթություն 
1880 թվականից Քյոշկում սկսել է գործել դպրոց։ Հայտնի է, որ 1883 թվականի ձմռանը դպրոցն ուներ 25-30, իսկ ամռանը՝ 12-14 աշակերտ։ 1903 թվականին կրթօջախում դասավանդում էր 1 ուսուցիչ և սովորում էին 60 աշակերտներ (այդ թվում նաև Խորգոմ գյուղի աշակերտները)։

Դպրոցում դասավանդել է նաև ուսուցիչ, բանասեր, քահանա, քանդակագործ, լուսանկարիչ վանեցի Խաչիկ Գռուզյանը։

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի բնակավայրեր
Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Արտամետի շրջանի համայնքներ
Քյոշկ ( նաև ՝ Քոշկ , Քյոշք , ներկայում պաշտոնապես ՝ , Քյոշքքյոյ , նախկինում ՝ ) , նախկին հայաբնակ , ներկայում քրդաբնակ գյուղ պատմական Հայաստանի Վասպուրական նահանգի Հայոց ձոր գավառի արևմուտքում , ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության Վանի նահանգի Էդրեմիտ իլչեում ( Արտամետ ) ՝ Վանա լճիցկմ արևելք , Աղթամար կղզու դիմաց ։ Տեղակայված է ծովի մակերևույթիցմ բարձրության վրա ։ Պատմություն Բնակավայրի մասին առաջին հիշատակությունը թվագրվում էթվականով ։ 1896 թվականին Համիդյան ջարդերի հետևանքով տուժել է նաև Քյոշկ գյուղը , որի կորուստների մասին առկա են մի շարք տեղեկություններ ։ Համաձայն « Հնչակ » թերթի հրապարակման ՝ ջարդերի հետևանքով Քյոքում սպանվում էմարդ , իսկը նետվում են գետը ։ Այլ տեղեկությունների համաձայն ՝ սպանվում է գյուղիբնակիչ , մարդ բռնի կրոնափոխ լինում ,տուն թալանվում ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Օսմանյան Թուրքիայի հայ ազգաբնակչության շրջանում անցկացված զորահավաքը բացառության կարգով շրջանցել է Քյոշկ գյուղը , քանի որ , ըստ գյուղի բնակիչ Սարգիս Կապուտիկյանի վկայության , բնակավայրը գտնվում էր հայտնի քուրդ կալվածատեր Մհե բեյի վերահսկողության ներքո ։ Այնուամենայնիվ , Քյոշկի բնակչությունից որպես պատերազմական տուրք բռնագրավվում ենոչխար,եզ ,լիտր յուղ ,չափ բլղուր ,զույգ ձեռնոց ,զույգ չարուխ ,զույգ ջվալ ։ Քյոշկ գյուղի բնակչության գերակշիռ մասը սպանվում է Հայոց ցեղասպանության շրջանակներումթվականի ապրիլին իրականացված կոտորածներին ։ Սպանվում են նույնիսկ իսլամ ընդունած հայերը ։ Մասնավորապես , սպանվում է բռնի իսլամացած գյուղապետ Հովհաննես Մելքոնյանը , Մարտիրոս Հովհաննիսյանը , Թովմաս Հարությունյանը , նրանց ընտանիքի անդամները և այլք ։ Արտամետի գավառապետ Հովհաննեսըթվականի հուլիսիին Արամ Մանուկյանին հայտնում է , որ հունիսի վերջից մինչև հուլիսի սկիզբ ՝ շուրջօրվա ընթացքումվիրավորիցը մահացել էին ։ Քյոշկի մի շարք բնակիչներ մասնակցություն են ունեցել հայ - ազատագրական կռիվներին ։ Այդպիսիններից էին Արմենակ Պետրոսյանը , Պոլկոն , Հովհաննեսը , Վահանը և այլք ։ Արմենակ Պետրոսյանը եղել է խմբապետ , ով մասնակցել է Հայաստանի առաջին հանրապետության պաշտպանության համար մղված բազմաթիվ կռիվների ։ Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո տեղափոխվում է Թավրիզ , որտեղիցթվականի ամռանը մեկնում Միջագետք ։տարեկան հասակում հանկարծամահ է եղել գնացքում Բաղդադ - Բասրա ճանապարհորդության ժամանակ ։ Պատմական հուշարձաններ Քյոշկ գյուղի տարածքում առկա պատմական հուշարձանների մասին քիչ տեղեկություններ են հայտնի ։ Գյուղում գործել է քարաշեն Սուրբ Գևորգ անվամբ եկեղեցի , որը հիշատակվում էթվականից ։րդ դարիական թվականներին այն կանգուն էր ։ Համիդյան ջարդերի ժամանակ ՝ թվականներին , եկեղեցին թալանվում է ։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ այն հրկիզվում և ավերվում է ։ Կարճ ժամանակ անց եկեղեցու հետքերն իսպառ անհետանում են ։ Գյուղի տարածքում եղել է նաև գերեզմանատուն , որն իր նպատակին է ծառայել մինչևթվականը ։ական թվականներից այն պարբերաբար ենթարկվել է գանձախույզների և վանդալների հարձակումների , ինչի հետևանքով հիմնովին ոչնչացվել է ։ Գերեզմանոցի տարածքում տապանաքարերով ու խաչքարերով կառուցվել է անասնապահական համալիր , որի պատերին առկա քարերից մի քանիսի վրա դեռևս առկա են հայատառ գրություններ և փորագրված խաչեր ։ Բնակչություն Համաձայնրդ դարի վիճակագրական տվյալների ՝ Քյոշկը եղել է գավառի միջին վիճակագրական ցուցանիշից ավել սակավամարդ բնակավայրերից ։ Գյուղը մինչև Հայոց ցեղասպանության հետևանքովթվականի հայաթափումը եղել է զուտ հայաբնակ ։ Հայտնի է , որ ցեղասպանությունից փրկված գյուղիբնակիչթվականի օգոստոսին բնակվում էր Արտաշատի և Էջմիածնի գյուղերում ։ 1920-ական թվականներից սկսած գյուղում բնակություն են հաստատել քրդերը ։ Ստորև ներկայացված է Քյոշկ գյուղի բնակչության վիճակագրական տվյալները . Տնտեսություն Նախքան Հայոց ցեղասպանությունը Քյոշկի բնակիչները զբաղվում էին բնակարանաշինության համար նախատեսված շինանյութ ։ Ձմռան ամիսներին , երբ գյուղի մոտ գտնվող եղեգնուտի ջրերը սառում են և վերածվում սառույցի , բնակիչները հավաքում էին մարդու հասակից երկար և բավականին հաստ եղեգները , որոնցից պատրաստում էին տների առաստաղների համար նախատեսված շինանյութ ու վաճառում ։ Գյուղի հայ ազգաբնակչությունը զբաղվում էր նաև անասնապահությամբ , ցորենի , գարու և այլ մշակաբույսերի աճեցմամբ ։ Հայտնի է , որ մինչև Հայոց ցեղասպանությունը բնակիչներն ունեինխոշոր և մանր եղջերավոր կենդանի , որիցը ՝ ոչխար ։ Գյուղի տարեկան եկամուտը կազմում էրչափ ցորեն ,չափ գարի և այլն ։ Քրդերից կազմված գյուղի ներկա բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ ։ Կրթություն 1880 թվականից Քյոշկում սկսել է գործել դպրոց ։ Հայտնի է , որթվականի ձմռանը դպրոցն ուներ իսկ ամռանը ՝աշակերտ ։թվականին կրթօջախում դասավանդում էրուսուցիչ և սովորում էինաշակերտներ ( այդ թվում նաև Խորգոմ գյուղի աշակերտները ) ։ Դպրոցում դասավանդել է նաև ուսուցիչ , բանասեր , քահանա , քանդակագործ , լուսանկարիչ վանեցի Խաչիկ Գռուզյանը ։ Ծանոթագրություններ Արևմտյան Հայաստանի բնակավայրեր Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Արտամետի շրջանի համայնքներ