Municheko elkar hartze makurra
Municheko elkar hartze makurra () falangisten egunkaria zen Arriba egunkariak Munichen ospatu zen Europar Mugimenduaren IV. Biltzarrari eman zion isekazko edo erdeinuzko izena da. Municheko udaberria izena ere erabili izan da.

1962ko ekainaren 5etik 8ra izan zen batzar hau eta garai horretan Asturiasko meatzariak grebak egiten zeuden. Baita ere, garai horretan, Espainiak Europako Ekonomia Erkidegoa sartzeko lehenengo saiakera egin zuen. Biltzar horretan, Francoren aurkako Espainiako politikariek bertako demokrazia faltsua eta zapalketak salatu zituzten. Besteak beste hauek ziren Munichen elkartu zirenen eskaera: alderdi politikoak eta sindikatuak legeztatzea eta giza eskubideak eta eskualdeen nortasuna errespetatzea.

Parte hartzaileak 
Benetan nortzuk hartu zuten parte, ez dago erabat argi. Joaquín Satrústegi (et al.) Cuando la transición se hizo posible. El “Contubernio de Munich” liburuaren arabera , (Madril, Tecnos, 2013), 113 pertsona egon ziren batzarrean, horietako 27 bat hegoaldeko euskal herritarrak. Salvador de Madariaga aipatu izan da taldeari kohesioa eman zion pertsona bezala. Izan ere taldean Francoren erregimenaren kontra zeuden oso bestelako pertsonak elkartu ziren: errepublikazale espainiarrak, errepublikazale euskaldunak, errepublikazale katalanak, monarkiko eta liberal espainiarrak, euskal abertzaleak, abertzale katalanak, demokrazia kristauaren aldekoak... Taldean ez zegoen anarkista edo komunistarik.

Parte hartzaileen zerrenda laburragoak ere argitaratu dira.

Beste iturri baten arabera 96 pertsona elkartu ziren eta horietako 34 bat hegoaldeko euskal herritarrak.

Erbesteratuak: Agustín Alberro Pikabea; Iñaki Azpiazu (apaiz katolikoa); José María Azpiazu; Jon Bilbao; Manuel Irujo; Francisco Javier Landaburu; José Ignacio Lizaso; Gonzalo Nardiz; Alberto Onaindia, (apaiz katolikoa); Manuel Robles-Aranguiz Mendiola; Gregorio Ruiz de Ercilla; Jesús Solaun, Iñaki Unzueta eta Julio Jauregi Alonso.

Hego Euskal Herrian bizi zirenak: Iñaki Aginaga Beristain, Kepa Anabitarte (ELA), Mercedes Arribas Kortajarena, Eugenio Arzubialde, José María Busca Isusi (Zumarraga), Juan Zelaia Letamendi (Oñati), José Luis Etxegarai Pagola (ANVk proposatua), Xabier Etxeberria Arrue, Andoni Esparza Gallastegi (Elorrio), Isidro Infante Olarte, Ibon Nabaskues Ugarte (EGI), José Salegi, Juan Ugarte Guridi, Martín Zubizarreta Pildain, Javier Alonso Ezkain (Nafarroa Garaia), Santiago Alonso Ezkain (Nafarroa Garaia), Antonio Anoz (Nafarroa Garaia), G. Anzuola (Donostia); Luis Benito del Valle (Bizkaia) eta Andoni Elorza (Gipuzkoa).

Izen gehienak nahiko ezagunak dira arrazoi politikoengatik, kultura edo ekonomia arloetan egindako lanagatik. Ezagunenak, agian, Manuel Irujo eta Francisco Javier Landaburu jeltzaleak, azken hau garai hartan erbesteko Eusko Jaurlaritzako lehendakariordea. Baina taldean, jeltzaleekin batera, beste euskal alderdi edo sindikatuetako militanteak zeuden, ELA, EGI, ANV... Unión Española talde liberal-monarkiko kide bat ere egon zen, Isidro Infante Olarte.

Frankismoaren zerbitzu sekretuek 14 euskaldun identifikatu zituzten (10 erbesteratu eta 4 barrutik joandako): Agustín Alberro Pikabea; Juan Zelaia Letamendi (enpresaburua); Ignacio Azpiazu; José Etxegarai Pagola (ANV), Jon Bilbao; José María Busca Isusi; Gonzalo Nardiz; Manuel Robles-Aranguiz Mendiola; Javier Landaburu; Isidro Infante Olarte; Alberto Onaindia (apaiz katolikoa) eta Manuel Irujo.

Espainiako poliziak eta zerbitzu sekretuak euskal herritarren erdiak baino ez zituzten identifikatu eta zigorrak ezarri zitzaizkien.

Espainiatik joandakoen artean hainbat joeratako pertsonak zeuden, hala nola, José María Gil Robles (AECEko presidentea eta Demokrazia Sozial-Kristauko buruzagia, Bartzelonako Kondearen Kontseilu Pribatuko kidea ere bai, hau da, Juan Borboikoa), Fernando Álvarez de Miranda (AECE eta Demokrazia Sozial-Kristauaren idazkaria), Dionisio Ridruejo (Falangearen sortzailea eta Alderdi Sozial Klandatarraren Presidentea), Joaquín Satrustegi (1957an sortutako Espainiako Batasuneko presidentea, monarkiko liberalak, Juan de Borboiren gertukoak); Jaime Miralles (Unidad Española; Espainiako Batasuna); Alfonso Prieto (HOAC, Ekintza Katolikoko Langile Ermandadearen inguruko langile talde katolikoen buruzagia); Jesús Barros de Lis (Ezker Demokrata Kristaua); José Vidal Beneyto eta Jesús Prados (Europako Kooperazio Ekonomikoko Liga). 

Espainiar erbesteratuen taldean CFEMEko buru nagusia nabarmentzen zen, Salvador de Madariaga (Europa Batuaren aldeko Mugimendu Liberala), Rodolfo Llopis (PSOEko idazkari nagusia), Fernando Valera (Ekintza Demokratiko Errepublikarreko buruzagia), besteak beste.

Europar mugimenduaren kongresuak Munichen hartutako erabakia 

"Europar Mugimenduaren Kongresuak, Munichen 1962ko ekainaren 7an eta 8an
bilduta, iritzi dio edozein herrialdek Europan sartu nahi badu, izan atxikita edo izan
elkartze bidez, herrialde horrek erakunde demokratikoak izan beharko dituela;
horrek, Espainiaren kasuan, Gizakiaren Eskubideei buruzko Europar
Konbentzioaren eta Europako Gizarte Gutunaren arabera, hau esan nahi du:

1. Benetan ordezkaritza bidezkoak eta demokratikoak diren erakundeak
eratzea, eta erakunde horiek bermatzea gobernua herritarren onespenean
oinarritzen dela.

2. Pertsonen eskubide guztiak egiazki bermatzea; bereziki, norberaren
askatasunari eta adierazpen-askatasunari buruzkoak, gobernuaren zentsurarik
gabe.

3. Erkidego naturalen izaera berezia aitortzea.

4. Oinarri demokratikoen gainean, askatasun sindikalak baliatzea, eta langileek
beren oinarrizko eskubideen defentsa egitea; besteak beste, greba-eskubidearen
bidez.

5. Iritzi-korronteak eta alderdi politikoak antolatzeko aukera izatea, oposizioaren
eskubideak aitortuta.
Kongresuak itxaropen sendoa du aurreko oinarri horien araberako eboluzioak
aukera emango duela Espainia Europan sartzeko, haren funtsezko osagaia baita;
eta adierazgarritzat dauka Kongresuan partaide izan diren espainiar ordezkari
guztiek adierazi izana seguru daudela espainiar ordezkari gehienek nahi dutela
eboluzio hori zuhurtzia politikoaren arauen arabera egitea, egoerak aukera
ematen duen bezainbesteko azkartasunarekin, denen zintzotasunarekin eta
eboluzio-prozesuaren aurretik, prozesuan bertan nahiz prozesuaren ondoren
bortxakeria aktibo nahiz pasiboari uko egiteko konpromisoarekin.

Munich (Alemaniako Errepublika Federala), 1962ko ekainaren 8a."

Erregimen frankistaren erantzuna 
Garai hartako diktaduraren aldeko prentsa oso kritikoa izan zen Munichen egindako bilera harekin. Esate baterako ABC egunkariak honelako lerroak argitaratu zituen:

Erreferentziak

Kanpo estekak 
   LISTADO DE PARTICIPANTES ESPAÑOLES AL IV CONGRESO DEL MOVIMIENTO EUROPEO EN MÚNICH. 

(5 al 8 de Junio de 1962)

Antifrankismoa
1962
Kontzeptu gutxiesgarriak
Municheko elkar hartze makurra ( ) falangisten egunkaria zen Arriba egunkariak Munichen ospatu zen Europar Mugimenduaren IV. Biltzarrari eman zion isekazko edo erdeinuzko izena da . Municheko udaberria izena ere erabili izan da . 1962ko ekainarentika izan zen batzar hau eta garai horretan Asturiasko meatzariak grebak egiten zeuden . Baita ere , garai horretan , Espainiak Europako Ekonomia Erkidegoa sartzeko lehenengo saiakera egin zuen . Biltzar horretan , Francoren aurkako Espainiako politikariek bertako demokrazia faltsua eta zapalketak salatu zituzten . Besteak beste hauek ziren Munichen elkartu zirenen eskaera : alderdi politikoak eta sindikatuak legeztatzea eta giza eskubideak eta eskualdeen nortasuna errespetatzea . Parte hartzaileak Benetan nortzuk hartu zuten parte , ez dago erabat argi . Joaquín Satrústegi ( et al. ) Cuando la transición se hizo posible . El “ Contubernio de Munich ” liburuaren arabera , ( Madril , Tecnos,pertsona egon ziren batzarrean , horietakobat hegoaldeko euskal herritarrak . Salvador de Madariaga aipatu izan da taldeari kohesioa eman zion pertsona bezala . Izan ere taldean Francoren erregimenaren kontra zeuden oso bestelako pertsonak elkartu ziren : errepublikazale espainiarrak , errepublikazale euskaldunak , errepublikazale katalanak , monarkiko eta liberal espainiarrak , euskal abertzaleak , abertzale katalanak , demokrazia kristauaren aldekoak .. . Taldean ez zegoen anarkista edo komunistarik . Parte hartzaileen zerrenda laburragoak ere argitaratu dira . Beste iturri baten araberapertsona elkartu ziren eta horietakobat hegoaldeko euskal herritarrak . Erbesteratuak : Agustín Alberro Pikabea ; Iñaki Azpiazu ( apaiz katolikoa ) ; José María Azpiazu ; Jon Bilbao ; Manuel Irujo ; Francisco Javier Landaburu ; José Ignacio Lizaso ; Gonzalo Nardiz ; Alberto Onaindia , ( apaiz katolikoa ) ; Manuel Robles-Aranguiz Mendiola ; Gregorio Ruiz de Ercilla ; Jesús Solaun , Iñaki Unzueta eta Julio Jauregi Alonso . Hego Euskal Herrian bizi zirenak : Iñaki Aginaga Beristain , Kepa Anabitarte ( ELA ) , Mercedes Arribas Kortajarena , Eugenio Arzubialde , José María Busca Isusi ( Zumarraga ) , Juan Zelaia Letamendi ( Oñati ) , José Luis Etxegarai Pagola ( ANVk proposatua ) , Xabier Etxeberria Arrue , Andoni Esparza Gallastegi ( Elorrio ) , Isidro Infante Olarte , Ibon Nabaskues Ugarte ( EGI ) , José Salegi , Juan Ugarte Guridi , Martín Zubizarreta Pildain , Javier Alonso Ezkain ( Nafarroa Garaia ) , Santiago Alonso Ezkain ( Nafarroa Garaia ) , Antonio Anoz ( Nafarroa Garaia ) , G. Anzuola ( Donostia ) ; Luis Benito del Valle ( Bizkaia ) eta Andoni Elorza ( Gipuzkoa ) . Izen gehienak nahiko ezagunak dira arrazoi politikoengatik , kultura edo ekonomia arloetan egindako lanagatik . Ezagunenak , agian , Manuel Irujo eta Francisco Javier Landaburu jeltzaleak , azken hau garai hartan erbesteko Eusko Jaurlaritzako lehendakariordea . Baina taldean , jeltzaleekin batera , beste euskal alderdi edo sindikatuetako militanteak zeuden , ELA , EGI , ANV.. . Unión Española talde liberal-monarkiko kide bat ere egon zen , Isidro Infante Olarte . Frankismoaren zerbitzu sekretuekeuskaldun identifikatu zituztenerbesteratu etabarrutik joandako ) : Agustín Alberro Pikabea ; Juan Zelaia Letamendi ( enpresaburua ) ; Ignacio Azpiazu ; José Etxegarai Pagola ( ANV ) , Jon Bilbao ; José María Busca Isusi ; Gonzalo Nardiz ; Manuel Robles-Aranguiz Mendiola ; Javier Landaburu ; Isidro Infante Olarte ; Alberto Onaindia ( apaiz katolikoa ) eta Manuel Irujo . Espainiako poliziak eta zerbitzu sekretuak euskal herritarren erdiak baino ez zituzten identifikatu eta zigorrak ezarri zitzaizkien . Espainiatik joandakoen artean hainbat joeratako pertsonak zeuden , hala nola , José María Gil Robles ( AECEko presidentea eta Demokrazia Sozial-Kristauko buruzagia , Bartzelonako Kondearen Kontseilu Pribatuko kidea ere bai , hau da , Juan Borboikoa ) , Fernando Álvarez de Miranda ( AECE eta Demokrazia Sozial-Kristauaren idazkaria ) , Dionisio Ridruejo ( Falangearen sortzailea eta Alderdi Sozial Klandatarraren Presidentea ) , Joaquín Satrustegin sortutako Espainiako Batasuneko presidentea , monarkiko liberalak , Juan de Borboiren gertukoak ) ; Jaime Miralles ( Unidad Española ; Espainiako Batasuna ) ; Alfonso Prieto ( HOAC , Ekintza Katolikoko Langile Ermandadearen inguruko langile talde katolikoen buruzagia ) ; Jesús Barros de Lis ( Ezker Demokrata Kristaua ) ; José Vidal Beneyto eta Jesús Prados ( Europako Kooperazio Ekonomikoko Liga ) . Espainiar erbesteratuen taldean CFEMEko buru nagusia nabarmentzen zen , Salvador de Madariaga ( Europa Batuaren aldeko Mugimendu Liberala ) , Rodolfo Llopis ( PSOEko idazkari nagusia ) , Fernando Valera ( Ekintza Demokratiko Errepublikarreko buruzagia ) , besteak beste . Europar mugimenduaren kongresuak Munichen hartutako erabakia " Europar Mugimenduaren Kongresuak , Municheno ekainarenn etan bilduta , iritzi dio edozein herrialdek Europan sartu nahi badu , izan atxikita edo izan elkartze bidez , herrialde horrek erakunde demokratikoak izan beharko dituela ; horrek , Espainiaren kasuan , Gizakiaren Eskubideei buruzko Europar Konbentzioaren eta Europako Gizarte Gutunaren arabera , hau esan nahi du : 1. Benetan ordezkaritza bidezkoak eta demokratikoak diren erakundeak eratzea , eta erakunde horiek bermatzea gobernua herritarren onespenean oinarritzen dela . 2. Pertsonen eskubide guztiak egiazki bermatzea ; bereziki , norberaren askatasunari eta adierazpen-askatasunari buruzkoak , gobernuaren zentsurarik gabe . 3. Erkidego naturalen izaera berezia aitortzea . 4. Oinarri demokratikoen gainean , askatasun sindikalak baliatzea , eta langileek beren oinarrizko eskubideen defentsa egitea ; besteak beste , greba-eskubidearen bidez . 5. Iritzi-korronteak eta alderdi politikoak antolatzeko aukera izatea , oposizioaren eskubideak aitortuta . Kongresuak itxaropen sendoa du aurreko oinarri horien araberako eboluzioak aukera emango duela Espainia Europan sartzeko , haren funtsezko osagaia baita ; eta adierazgarritzat dauka Kongresuan partaide izan diren espainiar ordezkari guztiek adierazi izana seguru daudela espainiar ordezkari gehienek nahi dutela eboluzio hori zuhurtzia politikoaren arauen arabera egitea , egoerak aukera ematen duen bezainbesteko azkartasunarekin , denen zintzotasunarekin eta eboluzio-prozesuaren aurretik , prozesuan bertan nahiz prozesuaren ondoren bortxakeria aktibo nahiz pasiboari uko egiteko konpromisoarekin . Munich ( Alemaniako Errepublika Federala ) ,o ekainaren. " Erregimen frankistaren erantzuna Garai hartako diktaduraren aldeko prentsa oso kritikoa izan zen Munichen egindako bilera harekin . Esate baterako ABC egunkariak honelako lerroak argitaratu zituen : Erreferentziak Kanpo estekak LISTADO DE PARTICIPANTES ESPAÑOLES AL IV CONGRESO DEL MOVIMIENTO EUROPEO EN MÚNICH . ( 5 alde Junio de Antifrankismoa 1962 Kontzeptu gutxiesgarriak