Supino
Supino () latinari dagokionez, aditzaren forma nominaletako bat da. Izena bere zehaztasun faltagatik datorkio (supinus euskaraz alfer izan nahi du), izan ere supinoz egindako esaldi guztiak beste eratan ere esan ditzakegu, adibidez: discedo lecturus, discedo ad legendum, discedo ut legam, discedo lectum. Azkenak baino ez du supino forma erabiltzen baina denek 'irakurtzeko baztertzen naiz' esan nahi dute.

Latinez bi supino daude: I (lehenengoa, akusatiboa, -um) eta II (bigarrena, datibo edo ablatiboa, -ū).

Erromantzeek ez zuten forma hau jarauntsi baina beste hizkuntzetan ere erabiltzen dute: suedieraz, estonieraz, ingelesez (; huts egitea gizatiarra da, barkatzea jainkoitiarra). Euskaraz ez dugu erabiltzen.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Hizkuntza morfologia
Latina
Supino ( ) latinari dagokionez , aditzaren forma nominaletako bat da . Izena bere zehaztasun faltagatik datorkio ( supinus euskaraz alfer izan nahi du ) , izan ere supinoz egindako esaldi guztiak beste eratan ere esan ditzakegu , adibidez : discedo lecturus , discedo ad legendum , discedo ut legam , discedo lectum . Azkenak baino ez du supino forma erabiltzen baina denek ' irakurtzeko baztertzen naiz ' esan nahi dute . Latinez bi supino daude : I ( lehenengoa , akusatiboa , -um ) eta II ( bigarrena , datibo edo ablatiboa , -ū ) . Erromantzeek ez zuten forma hau jarauntsi baina beste hizkuntzetan ere erabiltzen dute : suedieraz , estonieraz , ingelesez ( ; huts egitea gizatiarra da , barkatzea jainkoitiarra ) . Euskaraz ez dugu erabiltzen . Erreferentziak Kanpo estekak Hizkuntza morfologia Latina