Pertsonen kontrako mina
Pertsonen kontrako mina lehorreko lehergailu mota da, leherrarazten duen pertsona hiltzea edo zauritzea helburu duena. Ez da gerra denboran bakarrik erabiltzen. Eremu jakin batean han-hemenka jarrita, lurralde hartatik igarotzeko asmoa galarazteko erabiltzen dira. Gaur egun, plastikozkoak dira, ez detektatzeko, eta 100 gramorainoko lehergaia izan dezakete.

Gatazka bukatu eta urte luzez eraginkor izaten jarrai dezaketenez, arriskutsuak dira gerra egoera bukatu delarik ere. Horregatik, mina hauen biktima ohikoenak zibilak izaten dira (% 90). Munduan zehar 110 milioi mina daudela uste da, 64 herrialdetan banatuak (afrikan gehienak). Urtero 26 000 lagun zauritu edo hiltzen dituzte.

Historia 
Bigarren Mundu Gerran erabili ziren lehenengo aldiz. Alemaniako gudarosteak  izeneko minak erabili zituen, burdin hari batetik tiratzean leherrarazten zirenak.

Koreako Gerran, hari detektagailuen sare konplexu baten bidez leherrarazten ziren minak erabili ziren sarritan, leku estrategikoen defentsan batez ere.

Vietnamgo gerran  izeneko mina txiki arinak erabili zen. Mina hauek, lehergaiaz gainera, metraila zeukaten, lehertzean 76 metroko eremuan zabaltzen zena. Lurrean ezkutatu edo zuhaitzetatik zintzilik jartzen zituzten, lurretik 60 edo 90 zentimetrora. Burdin hari detektatzaile batek leherrarazten zuen karga.

Mina motak 
Pertsonen aurkako minak hiru lehergailu motatan sailka daitezke. Lehenik, eragin eremu urrikoak daude. Lurpean ezkutatuta, norbaitek zapaltzean lehertzen dira; lehergaia ez da agian hilgarria, baina oso zauri larriak eragin diezazkioke zapaltzen duenari. Beste mina mota batzuk jauzlariak dira; hauek ere lurpean ezkutatzen dira, eta norbaitek zapalduz gero jauzi egin eta lurretik metro batera edo bitara lehertzen dira. Leherkariaz gain burdinazko metraila izan ohi dute, eta leherketa lurrazalaren gainetik gertatzen denez kalte eremu zabalagoa dute. Azkenik, artezlarien kontrako minak aipatu behar dira. Mina hauen helburua pizgailua ezeztatzen saiatzen diren artezlariak hiltzea da; leherrarazten dituzten mekanismoek artezlariek ezagutzen ez dituzten aldaerak izaten dituzte, eta segada hilgarri bihurtzen dira.

Minen aurkako hitzarmenak 
Bere ondorio krudelak direla eta, nazioarteko erakundeek minen erabilera gaitzesten dute, gerra arautzen duen nazioarteko legediak onartzen ez dituen elementuak baititu bere funtsean eta helburuetan.

1997an Pertsonen Kontrako Minen aurkako Nazioarteko Kanpainaren antolakuntzak Bakearen Nobel saria jaso zuen. Urte berean, Oslon (Norvegia), Pertsonen Aurkako Minen Debekuari buruzko Ituna idatzi zen. Dokumentu horrek, 1997ko abenduaren 3an, Ottawan (Kanada), 120 herrialde baino gehiagok izenpeturik, pertsonen aurkako minak biltzea, esportatzea, fabrikatzea eta erabiltzea debekatu zuen. Gaur egun 164 herrialdek izenpetua dute hitzarmena.

Apirilaren 4a pertsonen kontrako minei kontrako ekintza eguna izendatu du NBEk.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Minak (armak)
Sarbidea ukatzeko armak
Pertsonen kontrako mina lehorreko lehergailu mota da , leherrarazten duen pertsona hiltzea edo zauritzea helburu duena . Ez da gerra denboran bakarrik erabiltzen . Eremu jakin batean han-hemenka jarrita , lurralde hartatik igarotzeko asmoa galarazteko erabiltzen dira . Gaur egun , plastikozkoak dira , ez detektatzeko , etagramorainoko lehergaia izan dezakete . Gatazka bukatu eta urte luzez eraginkor izaten jarrai dezaketenez , arriskutsuak dira gerra egoera bukatu delarik ere . Horregatik , mina hauen biktima ohikoenak zibilak izaten dira ( % Munduan zeharmilioi mina daudela uste da,herrialdetan banatuak ( afrikan gehienak ) . Urtero000 lagun zauritu edo hiltzen dituzte . Historia Bigarren Mundu Gerran erabili ziren lehenengo aldiz . Alemaniako gudarosteak izeneko minak erabili zituen , burdin hari batetik tiratzean leherrarazten zirenak . Koreako Gerran , hari detektagailuen sare konplexu baten bidez leherrarazten ziren minak erabili ziren sarritan , leku estrategikoen defentsan batez ere . Vietnamgo gerran izeneko mina txiki arinak erabili zen . Mina hauek , lehergaiaz gainera , metraila zeukaten , lehertzeanmetroko eremuan zabaltzen zena . Lurrean ezkutatu edo zuhaitzetatik zintzilik jartzen zituzten , lurretikedozentimetrora . Burdin hari detektatzaile batek leherrarazten zuen karga . Mina motak Pertsonen aurkako minak hiru lehergailu motatan sailka daitezke . Lehenik , eragin eremu urrikoak daude . Lurpean ezkutatuta , norbaitek zapaltzean lehertzen dira ; lehergaia ez da agian hilgarria , baina oso zauri larriak eragin diezazkioke zapaltzen duenari . Beste mina mota batzuk jauzlariak dira ; hauek ere lurpean ezkutatzen dira , eta norbaitek zapalduz gero jauzi egin eta lurretik metro batera edo bitara lehertzen dira . Leherkariaz gain burdinazko metraila izan ohi dute , eta leherketa lurrazalaren gainetik gertatzen denez kalte eremu zabalagoa dute . Azkenik , artezlarien kontrako minak aipatu behar dira . Mina hauen helburua pizgailua ezeztatzen saiatzen diren artezlariak hiltzea da ; leherrarazten dituzten mekanismoek artezlariek ezagutzen ez dituzten aldaerak izaten dituzte , eta segada hilgarri bihurtzen dira . Minen aurkako hitzarmenak Bere ondorio krudelak direla eta , nazioarteko erakundeek minen erabilera gaitzesten dute , gerra arautzen duen nazioarteko legediak onartzen ez dituen elementuak baititu bere funtsean eta helburuetan . 1997an Pertsonen Kontrako Minen aurkako Nazioarteko Kanpainaren antolakuntzak Bakearen Nobel saria jaso zuen . Urte berean , Oslon ( Norvegia ) , Pertsonen Aurkako Minen Debekuari buruzko Ituna idatzi zen . Dokumentu horrek,o abenduarenn , Ottawan ( Kanada ) ,herrialde baino gehiagok izenpeturik , pertsonen aurkako minak biltzea , esportatzea , fabrikatzea eta erabiltzea debekatu zuen . Gaur egunherrialdek izenpetua dute hitzarmena . Apirilaren pertsonen kontrako minei kontrako ekintza eguna izendatu du NBEk . Erreferentziak Kanpo estekak Minak ( armak ) Sarbidea ukatzeko armak