B anfoterizina
B Anfoterizina onddo patogenoen aurkako botika da, Streptomyces nodosus bakterioak modu naturalean ekoizten duena. Bi anfoterizina mota daude: A anfoterizina, erabilera klinikoa ez duena, eta B anfoterizina, onddo-infekzioen aurka erabiltzen dena. Bere izenak molekula horren ezaugarri anfoterikoei aipamena egiten die.

Onddoen aukako antibiotikoek, bakterioen aurkakoen aldean, oztopo garrantzitsua dute: onddoak eukariotoak direnez, haien aurka erabiltzen diren antifungikoek sarritan kalte egiten diote ostalariaren zelula eukariotoei ere, eta horrek albo-ondorio kaltegarriak eragiten ditu gaixoengan. B anfoterizinak onddoen zelula mintza kaltetezen du, mintza horrek ergosterol asko baitu eta botikak ergosterolaren egitura deusestatzen du, mintza zulatuz. Ugaztunen zelula mintzek ez dute ergosterolik, kolesterola baizik: horri esker B anfoterizinak ez die hainbeste kaltetzen. Dena den, botika maila txikiagoan kolesterolera atxikitzen da ere, eta horrek azaltzen du bere toxikatosuna eta albo-ondorio kaltegarriak, giltzurrunetan batez ere.

Bere ekintza toxikoa dela-eta, B anfoterizina onddoek eragindako infekzio larriak eta sistemikoak tratatzeko besterik ez da erabiltzen. Sukarra, goragaleak eta hotzikarak eragiten ditu, eta gaixoen %80an giltzurrun-kalteak sortzen ditu.

Digestio-aparatuan gaizki xurgatzen denez, B anfoterizina ez da aho bidetik hartzen, zain barneko bidetik baizik.

Mikosi sakon, larri eta sistemikoen aurka erabili ohi da: kandidiasi inbaditzailea, aspergilosi, Cryptococcus eta Coccidioides onddoek eragindako meningitis, HIESdunek garatzen dituzten onddo-infekzioen aurka, etab.

Kanpo estekak 

Antifungikoak
Munduko Osasun Erakundearen funtsezko sendagaiak
B Anfoterizina onddo patogenoen aurkako botika da , Streptomyces nodosus bakterioak modu naturalean ekoizten duena . Bi anfoterizina mota daude : A anfoterizina , erabilera klinikoa ez duena , eta B anfoterizina , onddo-infekzioen aurka erabiltzen dena . Bere izenak molekula horren ezaugarri anfoterikoei aipamena egiten die . Onddoen aukako antibiotikoek , bakterioen aurkakoen aldean , oztopo garrantzitsua dute : onddoak eukariotoak direnez , haien aurka erabiltzen diren antifungikoek sarritan kalte egiten diote ostalariaren zelula eukariotoei ere , eta horrek albo-ondorio kaltegarriak eragiten ditu gaixoengan . B anfoterizinak onddoen zelula mintza kaltetezen du , mintza horrek ergosterol asko baitu eta botikak ergosterolaren egitura deusestatzen du , mintza zulatuz . Ugaztunen zelula mintzek ez dute ergosterolik , kolesterola baizik : horri esker B anfoterizinak ez die hainbeste kaltetzen . Dena den , botika maila txikiagoan kolesterolera atxikitzen da ere , eta horrek azaltzen du bere toxikatosuna eta albo-ondorio kaltegarriak , giltzurrunetan batez ere . Bere ekintza toxikoa dela-eta , B anfoterizina onddoek eragindako infekzio larriak eta sistemikoak tratatzeko besterik ez da erabiltzen . Sukarra , goragaleak eta hotzikarak eragiten ditu , eta gaixoen %80an giltzurrun-kalteak sortzen ditu . Digestio-aparatuan gaizki xurgatzen denez , B anfoterizina ez da aho bidetik hartzen , zain barneko bidetik baizik . Mikosi sakon , larri eta sistemikoen aurka erabili ohi da : kandidiasi inbaditzailea , aspergilosi , Cryptococcus eta Coccidioides onddoek eragindako meningitis , HIESdunek garatzen dituzten onddo-infekzioen aurka , etab . Kanpo estekak Antifungikoak Munduko Osasun Erakundearen funtsezko sendagaiak