Herritar-izen
Herritar-izena, demonimoa edo jentilizioa toki bateko biztanleak izendatzeko erabiltzen den hitza da, jatorritzat duten toki hori abiaburu harturik; adibidez, donostiar, bilbotar, gipuzkoar, paristar, herbeheretar eta alemaniar herritar-izenak dira.

Ortografia 

Herri- eta auzo-izenak euskaraz lehenengo letra larria idaztea eskatzen dute, baina herritar-izenek, ez, letra xehez idazten baitira (Araba → arabar; Errusia → errusiar; Costa Rica → costarricar; Estatu Batuak → estatubatuar).

Euskaraz, herritar-izenak herrialde-, hiri-, herri- edo auzo-izenei + -(t)ar atzizkia lotuz eraikitzen dira: Lekeitio → lekeitiar; Santutxu → santutxuar... Bizkaiko mendebaldean, ordea, -(o)ztar erabiltzen da (getxoztar, leioaztar, erandioztar, bediaztar, zaratamoztar...), baina ez Bizkaia osoan.

Kanpo-estekak 

Euskaltzaindiaren arauetan toponimiari buruzko dokumentu asko daude, toponimoekin batera, herritar-izenak nola eman adierazten da. Ikus, esaterako:

 Euskaltzaindia: 108. araua.Lapurdiko udal izendegia. (Onomastika).
 Euskaltzaindia: 122. araua. Nafarroa Behereko herri izendegia. I. (Onomastika).
 Euskaltzaindia: 128. araua. Nafarroa Behereko herri izendegia. II. (Onomastika).
 Euskaltzaindia: 133. araua. III. Nafarroa Behereko herri izendegia. (Onomastika).]
 Euskaltzaindia: 140. araua. Gipuzkoako herri izendegia. (Onomastika).
 Euskaltzaindia: 145. araua. Bizkaiko herri izendegia. (Herrien izenak + jentilizioak). herri izendegia. (Herrien izenak + herritar-izenak).
 Euskaltzaindia: 147. araua. Antzinako hirien euskarazko izenak.
 Euskaltzaindia: 150. araua. Arabako herri izendegia. (Onomastika).
 Euskaltzaindia: 155. araua. Nafarroako herri izendegia. (Onomastika).
Herritar-izena , demonimoa edo jentilizioa toki bateko biztanleak izendatzeko erabiltzen den hitza da , jatorritzat duten toki hori abiaburu harturik ; adibidez , donostiar , bilbotar , gipuzkoar , paristar , herbeheretar eta alemaniar herritar-izenak dira . Ortografia Herri- eta auzo-izenak euskaraz lehenengo letra larria idaztea eskatzen dute , baina herritar-izenek , ez , letra xehez idazten baitira ( Araba → arabar ; Errusia → errusiar ; Costa Rica → costarricar ; Estatu Batuak → estatubatuar ) . Euskaraz , herritar-izenak herrialde- , hiri- , herri- edo auzo-izenei + -( t ) ar atzizkia lotuz eraikitzen dira : Lekeitio → lekeitiar ; Santutxu → santutxuar .. . Bizkaiko mendebaldean , ordea , - ( o) ztar erabiltzen da ( getxoztar , leioaztar , erandioztar , bediaztar , zaratamoztar ... ) , baina ez Bizkaia osoan . Kanpo-estekak Euskaltzaindiaren arauetan toponimiari buruzko dokumentu asko daude , toponimoekin batera , herritar-izenak nola eman adierazten da . Ikus , esaterako : Euskaltzaindia : araua.Lapurdiko udal izendegia . ( Onomastika ) . Euskaltzaindia : araua . Nafarroa Behereko herri izendegia . I. ( Onomastika ) . Euskaltzaindia : araua . Nafarroa Behereko herri izendegia . II. ( Onomastika ) . Euskaltzaindia : araua . III. Nafarroa Behereko herri izendegia . ( Onomastika ) . ] Euskaltzaindia : araua . Gipuzkoako herri izendegia . ( Onomastika ) . Euskaltzaindia : araua . Bizkaiko herri izendegia . ( Herrien izenak + jentilizioak ) . herri izendegia . ( Herrien izenak + herritar-izenak ) . Euskaltzaindia : araua . Antzinako hirien euskarazko izenak . Euskaltzaindia : araua . Arabako herri izendegia . ( Onomastika ) . Euskaltzaindia : araua . Nafarroako herri izendegia . ( Onomastika ) .