Diru sarrera
Mikroekonomian, irabazia, irabazkina edo diru-sarrera erakunde batek epe jakin batean lortzen duen kontsumo edo aurrezki-aukera da. Normalean, dirutan adierazten da.

Etxebizitza eta gizabanakoentzat, diru-sarrerak aldi jakin batean jasotako edozein soldata, onura, interesen ordainketa, alokairua edo bestelako diru-sarrera dira (diru-sarrera gordina ere esaten zaie). Hortik abiatuta, diru-sarrera garbien kontzeptua azaltzen da,  diru-sarrera gordinei zergak eta bestelako kenkariak (adibidez, pentsioetarako nahitaezko kontribuzioak) kenduz lortzen dena. Oro har, diru-sarrera garbiak errentaren gaineko zergaren zenbatekoa kalkulatzeko oinarria dira.

Ekonomia publikoaren esparruan, kontzeptuak diru-kontsumoa ere barne hartzen du, eta hori erabiliko da guztizko sarreraren ordezko gisa.

Enpresen kasuan, diru-sarrera gordinak saldutako ondasunen prezioa dira. Era berean, diru-sarrera garbiak honako kalkulua eginez lortzen dira:

Diru-sarrera garbiak = Diru-sarrera gordinak – (saldutako ondasunen kostua + gastuak + balio-galerak + interesak + zergak).

Definizio ekonomikoak 
Ekonomian, pertsona batek edo nazio batek metatutako itzulkina da "diru-sarrera faktoriala", "ekoizpen-faktoreetatik" eratortzen dena eta errenta, lanak sortutako soldatak, kapitalaren interesa eta enpresa ekintzaileen irabaziak barne hartzen dituena.

Kontsumitzaileen teorian, diru-sarrera "aurrekontu-murrizketa” izendatzeko erabiltzen den beste termino bat da; hau da, hainbat ondasunen kopuruan eta prezioan gastatu behar den zenbatekoa. Hurrengoa da horretarako oinarrizko ekuazioa, non x eta y ondasunen kopurua diren eta Px eta Py ondasun horien prezioa:

Ekuazio honek bi gauza adierazten ditu. Alde batetik, x ondasunaren unitate bat gehiago erosteak Y ondasunaren  unitate gutxiago erostea suposatuko du. Beste alde batetik, x ondasunaren prezioa jeisten bada y ondasunaren kopuru eta prezio finkoekiko, prezioa jaistea erlatiboa dela ikusten da. Izan ere, eskari eta eskaintzaren lege orokorrak dioenez, X ondasunetik eskatutako kopurua handiagoa izango da prezioa txikiagoa den heinean. Ekuazio hau bi ondasun baino gehiagorekin erabili ahal izateko prestatua dago.

Ekuazioa periodo bat baino gehiagorako erabiltzerakoan, diru-sarrera orokorren hazkundea edo murrizketa ekar ditzake. Adibidez, gerta daiteke banako batek errentagarriagoak diren erabakiak hartuz diru-sarrera kopuru handiago bat lortzea, edo alderantziz.

Diru-sarreren hazkundea 
Per-capita errentaren zenbatekoa era orokorrean hazi da herrialde guztietan. Diru-sarrera handiagoak izatearen arrazoien artean hezkuntza-maila hobetzea, globalizazioa, egoera politiko onuragarria, askatasun ekonomikoa eta bakea daude. Beraz, garapen handiagoa duten herrialdeetan handiagoak izaten dira diru-sarrerak.

Diru-sarreretan ezberdintasunak 
Diru-sarreren ezberdintasunak diru-sarrera hauek modu desorekatu batean banatuak egoteari egiten dio erreferentzia. Desoreka hauek hainbat neurriren bitartez neur daitezke, baina, erabilienak Gini indizea eta Lorenz-en kurba dira.

Honekin erlazionaturik, hainbat ekonomialariren ustez, ezinbestekoa da diru-sarreren arteko ezberdintasunak egotea ekonomiaren funtzionamendurako; dena den, desoreka handiegi batek bidezkoa eta errentagarria ez den egoera sozioekonomiko batera eramango du ekonomia. Honakoa saihesteko, Nazio Batuen Erakundeak Garapen Jasangarrirako 10. Helburua-n lan egiten du.

Kontabilitatea 
Nazioarteko kontabilitate arauen batzordeak, honako definizioa ematen die diru-sarrerei: "Diru-sarrerak kontabilitatean emandako mozkin ekonomikoen hazkundea dira. Haien artean kapital gehikuntzak eragiten dituzten aktiboen sarrera edo hobekuntzak, pasiboen murrizketak edo kapitalaren partaideen ekarpenak daude".

John Hicks-en definizioen arabera, diru-sarrera "denboraldi batean gehienez ere gastatu daitekeen zenbatekoa da, etorkizuneko diru-sarreren kapitalaren balioa (dirutan) bere horretan jarraitzea espero bada".

Terminologiaren historia 
Hasieran, John Hicks-ek “I” hizkia erabili zuen diru-sarrerei erreferentzia egiteko. Ondoren, 1937.urtean, hainbat froga egin eta gero, Keynes-ek “Y” erabiltzea erabaki zuen. Terminologia horrek gaur egunera arte dirau.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Terminologia ekonomikoa
Irabazia
Mikroekonomian , irabazia , irabazkina edo diru-sarrera erakunde batek epe jakin batean lortzen duen kontsumo edo aurrezki-aukera da . Normalean , dirutan adierazten da . Etxebizitza eta gizabanakoentzat , diru-sarrerak aldi jakin batean jasotako edozein soldata , onura , interesen ordainketa , alokairua edo bestelako diru-sarrera dira ( diru-sarrera gordina ere esaten zaie ) . Hortik abiatuta , diru-sarrera garbien kontzeptua azaltzen da , diru-sarrera gordinei zergak eta bestelako kenkariak ( adibidez , pentsioetarako nahitaezko kontribuzioak ) kenduz lortzen dena . Oro har , diru-sarrera garbiak errentaren gaineko zergaren zenbatekoa kalkulatzeko oinarria dira . Ekonomia publikoaren esparruan , kontzeptuak diru-kontsumoa ere barne hartzen du , eta hori erabiliko da guztizko sarreraren ordezko gisa . Enpresen kasuan , diru-sarrera gordinak saldutako ondasunen prezioa dira . Era berean , diru-sarrera garbiak honako kalkulua eginez lortzen dira : Diru-sarrera garbiak = Diru-sarrera gordinak – ( saldutako ondasunen kostua + gastuak + balio-galerak + interesak + zergak ) . Definizio ekonomikoak Ekonomian , pertsona batek edo nazio batek metatutako itzulkina da " diru-sarrera faktoriala " , " ekoizpen-faktoreetatik " eratortzen dena eta errenta , lanak sortutako soldatak , kapitalaren interesa eta enpresa ekintzaileen irabaziak barne hartzen dituena . Kontsumitzaileen teorian , diru-sarrera " aurrekontu-murrizketa ” izendatzeko erabiltzen den beste termino bat da ; hau da , hainbat ondasunen kopuruan eta prezioan gastatu behar den zenbatekoa . Hurrengoa da horretarako oinarrizko ekuazioa , non x eta y ondasunen kopurua diren eta Px eta Py ondasun horien prezioa : Ekuazio honek bi gauza adierazten ditu . Alde batetik , x ondasunaren unitate bat gehiago erosteak Y ondasunaren unitate gutxiago erostea suposatuko du . Beste alde batetik , x ondasunaren prezioa jeisten bada y ondasunaren kopuru eta prezio finkoekiko , prezioa jaistea erlatiboa dela ikusten da . Izan ere , eskari eta eskaintzaren lege orokorrak dioenez , X ondasunetik eskatutako kopurua handiagoa izango da prezioa txikiagoa den heinean . Ekuazio hau bi ondasun baino gehiagorekin erabili ahal izateko prestatua dago . Ekuazioa periodo bat baino gehiagorako erabiltzerakoan , diru-sarrera orokorren hazkundea edo murrizketa ekar ditzake . Adibidez , gerta daiteke banako batek errentagarriagoak diren erabakiak hartuz diru-sarrera kopuru handiago bat lortzea , edo alderantziz . Diru-sarreren hazkundea Per-capita errentaren zenbatekoa era orokorrean hazi da herrialde guztietan . Diru-sarrera handiagoak izatearen arrazoien artean hezkuntza-maila hobetzea , globalizazioa , egoera politiko onuragarria , askatasun ekonomikoa eta bakea daude . Beraz , garapen handiagoa duten herrialdeetan handiagoak izaten dira diru-sarrerak . Diru-sarreretan ezberdintasunak Diru-sarreren ezberdintasunak diru-sarrera hauek modu desorekatu batean banatuak egoteari egiten dio erreferentzia . Desoreka hauek hainbat neurriren bitartez neur daitezke , baina , erabilienak Gini indizea eta Lorenz-en kurba dira . Honekin erlazionaturik , hainbat ekonomialariren ustez , ezinbestekoa da diru-sarreren arteko ezberdintasunak egotea ekonomiaren funtzionamendurako ; dena den , desoreka handiegi batek bidezkoa eta errentagarria ez den egoera sozioekonomiko batera eramango du ekonomia . Honakoa saihesteko , Nazio Batuen Erakundeak Garapen Jasangarrirako Helburua-n lan egiten du . Kontabilitatea Nazioarteko kontabilitate arauen batzordeak , honako definizioa ematen die diru-sarrerei : " Diru-sarrerak kontabilitatean emandako mozkin ekonomikoen hazkundea dira . Haien artean kapital gehikuntzak eragiten dituzten aktiboen sarrera edo hobekuntzak , pasiboen murrizketak edo kapitalaren partaideen ekarpenak daude " . John Hicks-en definizioen arabera , diru-sarrera " denboraldi batean gehienez ere gastatu daitekeen zenbatekoa da , etorkizuneko diru-sarreren kapitalaren balioa ( dirutan ) bere horretan jarraitzea espero bada " . Terminologiaren historia Hasieran , John Hicks-ek “ I ” hizkia erabili zuen diru-sarrerei erreferentzia egiteko . Ondoren,urtean , hainbat froga egin eta gero , Keynes-ek “ Y ” erabiltzea erabaki zuen . Terminologia horrek gaur egunera arte dirau . Erreferentziak Kanpo estekak Terminologia ekonomikoa Irabazia