Françoise Dolto
Françoise Dolto (Paris, Frantzia, 1908ko azaroaren 6a – 1988ko abuztuaren 25a) pediatra eta psikoanalista izan zen.

Haurtzaroaren psikoanalisia ikertzeagatik ospetsua izan zen, eta, Jacques Lacanekin batera, Pariseko Freudiar Eskolaren sortzailea.

Bizitza 
Françoise Marette Frantzian jaio zen eta zazpi seme-alabaren artean laugarrena izan zen. Bere anaia, Jacques Marette posta eta telekomunikazio ministroa izan zen 1962tik 1967ra bitartean. Françoise senarraren abizenaz egin zen entzutetsu: Boris Dolto (1899–1981) Frantziako kinesiterapia aitzindarietako bat izan zen.

Bi seme-alaba izan zituen, Yvan-Chrysostome Dolto (1943–2008),ingeniari eta abeslaria eta Catherine Dolto (1946) psikoanalista izan zena eta umeentzako zein gurasoentzako liburuak idatzi zituena.

Ekarpenak 
Haurtzaroaren psikoanalisian interes handia erakutsi zuen eta 1939an Psikoanalisia eta pediatria bere tesian defendatu zuen. Bere ustez, haurrak txikiak direnean, psikoanalizatu egin daitezke. Haurtzaroak berebiziko garrantzia du gizabanakoaren garapenean.

Haurrak benetako "hizkuntza" duela uste zuen, gizakia bere esentzian komunikatzailea baita. Bere gorputzarekin eta bere moduan komunikatzen du: oinez egitea edo katamarka egitean adibidez, gurasoengandik askatzeko gogoa eta autonomiarako nahia erakusten dute.

Ume-guraso erlazioa aztertu zuen, eta, bereziki, Ediporen konplexua-aren jatorria eta aitaren paperaren garrantzia lehen egunetan, nondik datorren ere bai. Aitaren bitartez, haurrak ulertzen du bera ez dela guztia amarentzat, frustrazioa eta indibidualizazioa baimentzen dizkio.

Bere analisia, hortikk aurrera, ohituretara bideratu zen.

Bere proposamen batzuk arraroak dirudite, nola jaio den galdetzen duen haurrari, haren arabera, eman behar zaion azalpena: "jaio nahi izan zenuelako" (bizi izateko zailtasuna). Hala ere, horrek banakoaren eraikuntzan hitzari ematen dion garrantzia erakusten du.

Lanak 
Egile emankorra izan zen. Haren ondarea ageri da era guztietako argitalpen ugaritan, hainbat hizkuntzatara itzuliak. Hona hemen Doltoren lan garrantzitsuenetariko batzuk:
 Psychanalyse et pédiatrie (Doltoren Medikuntzako tesiaren testu argitaratua), éd. du Seuil (1971)
 Le Cas Dominique, éd. du Seuil (1971)
 L'Évangile au risque de la psychanalyse, éd. Jean-Pierre Délarge (1977) (Françoise Dolto, Gérard Sévérin filosofo, teologo eta psikoanalistak elkarrizketatua)
 Au jeu du désir, éd. du Seuil (1981)
 Séminaire de psychanalyse d’enfants (Louis Caldaguès lankide zuela), éd. du Seuil, Paris, 1982, 
 Sexualité féminine, éd. Scarabée/A. M. Métailié (1982)
 L'image inconsciente du corps, éd du Seuil (1984)
 Séminaire de psychanalyse d’enfants (Jean-François de Sauverzac lankide zuela), Éditions du Seuil, Paris, 1985, 
 Solitude, éd. Vertiges, Paris, (1985), 
 La Cause des enfants, éd. Robert Laffont, Paris (1985), 
 Enfances, Paris (1986)
 Libido féminine, éd. Carrère, Paris (1987)
 L'Enfant du miroir (Juan David Nasio lankide zuela), Éditions Rivages, Paris, 1987, 
 La Cause des adolescents, éd. Robert Laffont (1988)
 Quand les parents se séparent (Inès de Angelino lankide zuela), Éditions du Seuil, Paris, 1988,
 L'Échec scolaire, éd. Vertiges du Nord (1989)
 Autoportrait d'une psychanalyste, éd. du Seuil, Paris (1989)
 Paroles pour adolescents ou le complexe du homard, éd. Hatier (1989)
 Lorsque l'enfant paraît, éd. du Seuil, Paris (1990)
 Les Étapes majeures de l'enfance, éd. Gallimard (1994)
 Les Chemins de l'éducation, éd. Gallimard (1994)
 La Difficulté de vivre, éd. Gallimard, Paris (1995)
 Tout est langage, éd. Gallimard, Paris (1994)
 Le sentiment de soi : aux sources de l'image et du corps, éd. Gallimard (1997)
 Le Féminin, éd. Gallimard (1998)
 La vague et l'océan : séminaire sur les pulsions de mort (1970-1971), éd. Gallimard (2003)
 Lettres de jeunesse : correspondance, 1913-1938, éd. Gallimard ; rev. et augm. (2003) 
 Une vie de correspondances : 1938-1988, éd. Gallimard (2005) 
 Une psychanalyste dans la cité. L'aventure de la Maison verte, éd. Gallimard (2009)

Kanpo estekak 

Frantziako psikologoak
Emakume psikologoak
Psikoanalistak
Pediatrak
Paristarrak
Frantsesezko idazleak
Emakume zientzialariak
Françoise Dolto ( Paris , Frantzia,o azaroaren –o abuztuaren ) pediatra eta psikoanalista izan zen . Haurtzaroaren psikoanalisia ikertzeagatik ospetsua izan zen , eta , Jacques Lacanekin batera , Pariseko Freudiar Eskolaren sortzailea . Bizitza Françoise Marette Frantzian jaio zen eta zazpi seme-alabaren artean laugarrena izan zen . Bere anaia , Jacques Marette posta eta telekomunikazio ministroa izan zenika bitartean . Françoise senarraren abizenaz egin zen entzutetsu : Boris Dolto ( 1899–1981 ) Frantziako kinesiterapia aitzindarietako bat izan zen . Bi seme-alaba izan zituen , Yvan-Chrysostome Dolto2008 ) ,ingeniari eta abeslaria eta Catherine Dolto ( 1946 ) psikoanalista izan zena eta umeentzako zein gurasoentzako liburuak idatzi zituena . Ekarpenak Haurtzaroaren psikoanalisian interes handia erakutsi zuen etan Psikoanalisia eta pediatria bere tesian defendatu zuen . Bere ustez , haurrak txikiak direnean , psikoanalizatu egin daitezke . Haurtzaroak berebiziko garrantzia du gizabanakoaren garapenean . Haurrak benetako " hizkuntza " duela uste zuen , gizakia bere esentzian komunikatzailea baita . Bere gorputzarekin eta bere moduan komunikatzen du : oinez egitea edo katamarka egitean adibidez , gurasoengandik askatzeko gogoa eta autonomiarako nahia erakusten dute . Ume-guraso erlazioa aztertu zuen , eta , bereziki , Ediporen konplexua-aren jatorria eta aitaren paperaren garrantzia lehen egunetan , nondik datorren ere bai . Aitaren bitartez , haurrak ulertzen du bera ez dela guztia amarentzat , frustrazioa eta indibidualizazioa baimentzen dizkio . Bere analisia , hortikk aurrera , ohituretara bideratu zen . Bere proposamen batzuk arraroak dirudite , nola jaio den galdetzen duen haurrari , haren arabera , eman behar zaion azalpena : " jaio nahi izan zenuelako " ( bizi izateko zailtasuna ) . Hala ere , horrek banakoaren eraikuntzan hitzari ematen dion garrantzia erakusten du . Lanak Egile emankorra izan zen . Haren ondarea ageri da era guztietako argitalpen ugaritan , hainbat hizkuntzatara itzuliak . Hona hemen Doltoren lan garrantzitsuenetariko batzuk : Psychanalyse et pédiatrie ( Doltoren Medikuntzako tesiaren testu argitaratua ) , éd . du Seuil Le Cas Dominique , éd . du Seuil L' Évangile au risque de la psychanalyse , éd . Jean-Pierre Délarge( Françoise Dolto , Gérard Sévérin filosofo , teologo eta psikoanalistak elkarrizketatua ) Au jeu du désir , éd . du Seuil Séminaire de psychanalyse d’ enfants ( Louis Caldaguès lankide zuela ) , éd . du Seuil , Paris , Sexualité féminine , éd . Scarabée/A . M. Métailié L' image inconsciente du corps , éd du Seuil Séminaire de psychanalyse d’ enfants ( Jean-François de Sauverzac lankide zuela ) , Éditions du Seuil , Paris , Solitude , éd . Vertiges , Paris , La Cause des enfants , éd . Robert Laffont , Paris Enfances , Paris Libido féminine , éd . Carrère , Paris L' Enfant du miroir ( Juan David Nasio lankide zuela ) , Éditions Rivages , Paris , La Cause des adolescents , éd . Robert Laffont Quand les parents se séparent ( Inès de Angelino lankide zuela ) , Éditions du Seuil , Paris , L' Échec scolaire , éd . Vertiges du Nord Autoportrait d' une psychanalyste , éd . du Seuil , Paris Paroles pour adolescents ou le complexe du homard , éd . Hatier Lorsque l' enfant paraît , éd . du Seuil , Paris Les Étapes majeures de l' enfance , éd . Gallimard Les Chemins de l' éducation , éd . Gallimard La Difficulté de vivre , éd . Gallimard , Paris Tout est langage , éd . Gallimard , Paris Le sentiment de soi\ : aux sources de l' image et du corps , éd . Gallimard Le Féminin , éd . Gallimard La vague et l' océan\ : séminaire sur les pulsions de mort éd . Gallimard Lettres de jeunesse\ : correspondance , éd . Gallimard ; rev . et augm . Une vie de correspondances\ : éd . Gallimard Une psychanalyste dans la cité . L' aventure de la Maison verte , éd . Gallimard Kanpo estekak Frantziako psikologoak Emakume psikologoak Psikoanalistak Pediatrak Paristarrak Frantsesezko idazleak Emakume zientzialariak