Ur bedeinkatu
Ur bedeinkatua kristau erlijio batzuetan liturgiarako erabiltzen den ura da, kleroko pertsona batek bedeinkatua. Besteak beste, bataioan eta bedeinkapenetan erabiltzen da eta.m

Beste erlijio batzuetan, ere, hinduismoan esaterako, ura kultuko elementu garrantzitsua da.

Erabilpena 

Gehienetan, ponte edo ur bedeinkatu ontzietatik hartu eta banatzen da. Katolikoen artean, eliza batera sartzean, eskuineko hatz luzea bertan bustitzen da aitaren egiteko.

Nafarroan, agoten bazterketaren garaian, elizetan ponte berezia izaten zuten eliza batzuetan. Ponte diskriminatzaile hori egon ezean, agotek ezin zuten guztien ur bedeinkatua atzamarrekin ukitu eta makila bat erabili behar izaten zuten.

Historia 
Tradizioaren arabera San Alexandro I.ak, (106tik 115ra seigarren Aita santua), ezarri omen zuen. Ur horretan kristauen etxeak purifikatzeko gatza bota behar zen (constituit cum aquam sparsionis vente benedici dans habitaculis hominum). Aita santu bera izan omen zen Eukaristian ogi legamiagabea eta ardoa urez nahastuta sartu zituena. Dena dela, gaur egun datu horiek jasotzen dituen idazkiak apokrifotzat hartzen dira eta ur bedeinkatuaren erabileraz dagoen testigantza zaharrena V. mendekoa da.

Ez da ur bedeinkatua, esaterako, Lurdako ura, ustez mirariak egiteko ahalmena duen ura besterik ez baita, bedeinkatu gabea.

Erreferentziak

Ikus, gainera 
 Isipu edo ihinztailua

Bibliografia 
  Marc-Antoine Fontelle: L'eau bénite, Histoire et spiritualité, Paris: Téqui, 2009, 168 or., .
  Amédée Gastoué: L'Eau bénite, ses origines, son histoire, son usage, Paris: Bloud, 1907, 62 or.

Kanpo estekak 
 : Enciclopedia Católica Online

Kristau kultu eta liturgia
Erlijio objektuak
Sinesmenak
Erlijio jokaera eta esperientzia
Kristau terminologia
Ura eta erlijioa
Ur bedeinkatua kristau erlijio batzuetan liturgiarako erabiltzen den ura da , kleroko pertsona batek bedeinkatua . Besteak beste , bataioan eta bedeinkapenetan erabiltzen da eta.m Beste erlijio batzuetan , ere , hinduismoan esaterako , ura kultuko elementu garrantzitsua da . Erabilpena Gehienetan , ponte edo ur bedeinkatu ontzietatik hartu eta banatzen da . Katolikoen artean , eliza batera sartzean , eskuineko hatz luzea bertan bustitzen da aitaren egiteko . Nafarroan , agoten bazterketaren garaian , elizetan ponte berezia izaten zuten eliza batzuetan . Ponte diskriminatzaile hori egon ezean , agotek ezin zuten guztien ur bedeinkatua atzamarrekin ukitu eta makila bat erabili behar izaten zuten . Historia Tradizioaren arabera San Alexandro I.ak ,ika seigarren Aita santua ) , ezarri omen zuen . Ur horretan kristauen etxeak purifikatzeko gatza bota behar zen ( constituit cum aquam sparsionis vente benedici dans habitaculis hominum ) . Aita santu bera izan omen zen Eukaristian ogi legamiagabea eta ardoa urez nahastuta sartu zituena . Dena dela , gaur egun datu horiek jasotzen dituen idazkiak apokrifotzat hartzen dira eta ur bedeinkatuaren erabileraz dagoen testigantza zaharrena V. mendekoa da . Ez da ur bedeinkatua , esaterako , Lurdako ura , ustez mirariak egiteko ahalmena duen ura besterik ez baita , bedeinkatu gabea . Erreferentziak Ikus , gainera Isipu edo ihinztailua Bibliografia Marc-Antoine Fontelle : L' eau bénite , Histoire et spiritualité , Paris : Téqui,or . ,\ . Amédée Gastoué : L' Eau bénite , ses origines , son histoire , son usage , Paris : Bloud,or . Kanpo estekak \ : Enciclopedia Católica Online Kristau kultu eta liturgia Erlijio objektuak Sinesmenak Erlijio jokaera eta esperientzia Kristau terminologia Ura eta erlijioa