Desoxirribosa
Desoxirribosa (C5H10O4) pentosa bat da, zeluletako azido desoxirribonukleikoaren (DNAren) eta beste molekula organikoen osagaia dena.

Phoebus A.T. Levene biokimikari estatubatuarrak aurkitu zuen 1929an, baina 1953 arte ez zen DNArekin lotu.

Ezaugarriak 
Desoxiazukre ezagunena da. Erribosarekin antz handia du, baina horren aldean bigarren karbonoan bi hidrogeno ditu (CH2), OH taldea izan beharrean (CHOH). Bigarren karbonoko oxigeno falta horrek ADNari malgutasun handiagoa ematen dio eta horri esker helize bikoitza eratu dezake.

Disoluzioan aske dagoenean Desoxirribopiranosa (eraztun hexagonala) nagusitzen bada ere Desoxirribofuranosa (eraztun pentagonala) egitura ere hartzen du. Kate askearen presentzia oso txikia da.

Azukre hau D-2-desoxirribosa moduan dago naturan, baina era sintetikoan bere enantiomeroa ere (L-2-desoxirribosa) lor daiteke.

Garrantzia biologikoa 
Biziarentzat ezinbesteko den azido desoxirribonukleikoaren osagaia da. Nukleotidoak osatzeko desoxirribosaren karbono anomerikoan lotura N-glukosidikoaren bidez base nitrogenatuari lotzen zaio eta bestetik seigarren karbonoan fosfoester lotura bat eratzen du. Azido nukleikoa sortzerakoan hirugarren karbonoa lotzen zaio aurreko nukleotidoko azido fosforikoari.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Pentosak
Desoxirribosa ( C5H10O4 ) pentosa bat da , zeluletako azido desoxirribonukleikoaren ( DNAren ) eta beste molekula organikoen osagaia dena . Phoebus A.T. Levene biokimikari estatubatuarrak aurkitu zuenn , bainaarte ez zen DNArekin lotu . Ezaugarriak Desoxiazukre ezagunena da . Erribosarekin antz handia du , baina horren aldean bigarren karbonoan bi hidrogeno ditu ( CH2 ) , OH taldea izan beharrean ( CHOH ) . Bigarren karbonoko oxigeno falta horrek ADNari malgutasun handiagoa ematen dio eta horri esker helize bikoitza eratu dezake . Disoluzioan aske dagoenean Desoxirribopiranosa ( eraztun hexagonala ) nagusitzen bada ere Desoxirribofuranosa ( eraztun pentagonala ) egitura ere hartzen du . Kate askearen presentzia oso txikia da . Azukre hau D-2-desoxirribosa moduan dago naturan , baina era sintetikoan bere enantiomeroa ere ( L-2-desoxirribosa ) lor daiteke . Garrantzia biologikoa Biziarentzat ezinbesteko den azido desoxirribonukleikoaren osagaia da . Nukleotidoak osatzeko desoxirribosaren karbono anomerikoan lotura N-glukosidikoaren bidez base nitrogenatuari lotzen zaio eta bestetik seigarren karbonoan fosfoester lotura bat eratzen du . Azido nukleikoa sortzerakoan hirugarren karbonoa lotzen zaio aurreko nukleotidoko azido fosforikoari . Erreferentziak Kanpo estekak Pentosak