Musika independente
Musika independentea, indie ere deitua, diskografika edo musika enpresa handien babespean sortu ez den musika da. Indie rock eta indie pop terminoak ere erabiltzen dira, musikaren estiloari buruz ere erreferentzia egiten denean.

 

Musika independentea edo indie musika (ingelesezko independent hitzatik eratorria) musika genero, azpikultura eta korronte ezberdinei deitzen zaio, hurrengo ezaugarri estilistikoak izanik:

 Interpreteak ez du loturarik musika-merkatuko zirkuituekin, soinu-emisioekin edo publizitatearekin.
 Bokazio artistiko eta ez-komertziala du.
 Artista edo talde batek jotzen duen estiloak ez ditu betetzen prentsa espezializatuak erabiltzen dituen definizio-etiketaren parametroak.
 Grabazioak editatzeaz arduratzen den diskoetxeak edo zabaltzen duten hedabideak (irratiak, argitalpenak...) izaera txikia edo amateurra dute.

 Prozesu artistiko osoa musikariek kontrolatzen dute eta marketin sailen, diskoetxeen, erakundeen edo komunikabideen jarraibide edo baldintzarik ez dago.

Blues, punk rock, reggae, grunge, indie rock, shoegazing, street punk, hardcore punk, grindcore, death metal, rap, besteak beste, musika independentetzat hartzen dira definizio honetako puntu batzuk betetzen dituztenean.

Hasteko, esango dugu musika independentea musikaria askatasunez adierazten den musika dela, musika publizitate-hedapen bati lotuta egon gabe. Era autonomoan eta diskoetxe handien esku-hartzerik gabe jaiotzen diren musikariak edo lanak dira. Musikarien bokazio artistiko hutsak eragozten du horietako gehienak publiko zabal batera iristea, baina euren lanak sortzea eta partekatzea gustatzen zaie.

Aurrekoak bere erara adierazteari egiten dio erreferentzia, bokazio artistiko baten sentimenduz.

Historia 
1980ko hamarkadan, Columbia Records edo RCA Victor bezalako AEBetako konpainia handiek («multis» edo «nagusi» izenez ere ezagunak) hainbat diskoetxe txiki, «independente» deiturikoen aurka jarri ziren. Hauek musika lasterketa (beltzean) merkatuan espezializatuta zeuden, eta horrela sailkatzen ziren orduan blues eta jazz musikaren erosleak, baina 20. hamarkada amaierako krisiak porrotean edo kasurik onenean batek xurgatutako enpresa horiek amaitu zituen. nagusia".

"Independiente" terminoa 50eko hamarkadan berriro agertu zen Ipar Amerikan, diskoen merkatua abestiek eta haien interpretatzaileek osatzen zutenean. Diskoetxe nagusiek kantautoreei ordaintzen zieten abestiak idazteko eta interpreteak kontratatu zituzten haiek interpretatzeko. Horiek guztiek beren banaketa sistema propioa zuten, eta haien abesti eta disko guztiak herrialdeko toki guztietara iristea ziurtatzen zuen. Banaketa sistema hori gabe oso zaila zen disko bat arrakastarik txikiena ere gozatzea, eta edozein zigilu txikik, bistan denez, ez zuen hori.

Garai honetan eta 1912az geroztik, ASCAP (American Society of Composers, Authors and Publishers) sortu zen, zeinaren bidez konpositoreek eta argitaletxeek euren musika-interesak babesten zituzten (Espainiako SGAEren antzera) eta komunikabideei interpretazio-eskubideak ere ematen zizkien. irratia. Elkarte honek ez zuen «gustu oneko» jotzen irratian musika beltza entzun zitekeenik, eta, beraz, zigilu independente baten bitartez hel zitekeen blues edo jazz abestiak sistematikoki zentsuratu zituen. Beraz, dendetan aurkitu ezin izateaz gain, musika “desberdina” ezin zen entzun maiztasun lizentziadun tokiko irratietan ere. Horrela sortu ziren irrati piratak, antzinako estalpeetatik edo kostaldetik zenbait kilometrotara zeuden itsasontzietatik emititzen zutenak.

1941ean irrati eta DJ-en elkarte batek ASCAPen aurkari elkarte bat jarri zuen martxan BMI (Broadcast Music Incorporated) izenekoa, ordura arte baztertuta zeuden konpositore eta argitaletxe asko ordezkatzen zituena (hillbilly, country, blues, jazz eta atzerriko). ASCAPek ahal zuen guztia egin zuen tokiko irratiek BMI abestiak igor ez zezaten, abesti asko zentsuratu zituzten, Johnnie Ray-ren "Such a Night" adibidez, ustezko sexu-intzidentziagatik, baina birusa jadanik gizartean inokulatuta zegoen. BMIk bizirik iraun zuen eta haien diru-sarrerak eta ospea azkar handitu ziren Rock'n'roll izeneko soinu berria Little Richard edo Chuck Berry bezalako artista beltzen eskutik jaio zenean.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Musika
Musika independente
Musika independentea , indie ere deitua , diskografika edo musika enpresa handien babespean sortu ez den musika da . Indie rock eta indie pop terminoak ere erabiltzen dira , musikaren estiloari buruz ere erreferentzia egiten denean . Musika independentea edo indie musika ( ingelesezko independent hitzatik eratorria ) musika genero , azpikultura eta korronte ezberdinei deitzen zaio , hurrengo ezaugarri estilistikoak izanik : Interpreteak ez du loturarik musika-merkatuko zirkuituekin , soinu-emisioekin edo publizitatearekin . Bokazio artistiko eta ez-komertziala du . Artista edo talde batek jotzen duen estiloak ez ditu betetzen prentsa espezializatuak erabiltzen dituen definizio-etiketaren parametroak . Grabazioak editatzeaz arduratzen den diskoetxeak edo zabaltzen duten hedabideak ( irratiak , argitalpenak ... ) izaera txikia edo amateurra dute . Prozesu artistiko osoa musikariek kontrolatzen dute eta marketin sailen , diskoetxeen , erakundeen edo komunikabideen jarraibide edo baldintzarik ez dago . Blues , punk rock , reggae , grunge , indie rock , shoegazing , street punk , hardcore punk , grindcore , death metal , rap , besteak beste , musika independentetzat hartzen dira definizio honetako puntu batzuk betetzen dituztenean . Hasteko , esango dugu musika independentea musikaria askatasunez adierazten den musika dela , musika publizitate-hedapen bati lotuta egon gabe . Era autonomoan eta diskoetxe handien esku-hartzerik gabe jaiotzen diren musikariak edo lanak dira . Musikarien bokazio artistiko hutsak eragozten du horietako gehienak publiko zabal batera iristea , baina euren lanak sortzea eta partekatzea gustatzen zaie . Aurrekoak bere erara adierazteari egiten dio erreferentzia , bokazio artistiko baten sentimenduz . Historia 1980ko hamarkadan , Columbia Records edo RCA Victor bezalako AEBetako konpainia handiek ( « multis » edo « nagusi » izenez ere ezagunak ) hainbat diskoetxe txiki , « independente » deiturikoen aurka jarri ziren . Hauek musika lasterketa ( beltzean ) merkatuan espezializatuta zeuden , eta horrela sailkatzen ziren orduan blues eta jazz musikaren erosleak , baina hamarkada amaierako krisiak porrotean edo kasurik onenean batek xurgatutako enpresa horiek amaitu zituen . nagusia " . " Independiente " terminoako hamarkadan berriro agertu zen Ipar Amerikan , diskoen merkatua abestiek eta haien interpretatzaileek osatzen zutenean . Diskoetxe nagusiek kantautoreei ordaintzen zieten abestiak idazteko eta interpreteak kontratatu zituzten haiek interpretatzeko . Horiek guztiek beren banaketa sistema propioa zuten , eta haien abesti eta disko guztiak herrialdeko toki guztietara iristea ziurtatzen zuen . Banaketa sistema hori gabe oso zaila zen disko bat arrakastarik txikiena ere gozatzea , eta edozein zigilu txikik , bistan denez , ez zuen hori . Garai honetan etaz geroztik , ASCAP ( American Society of Composers , Authors and Publishers ) sortu zen , zeinaren bidez konpositoreek eta argitaletxeek euren musika-interesak babesten zituzten ( Espainiako SGAEren antzera ) eta komunikabideei interpretazio-eskubideak ere ematen zizkien . irratia . Elkarte honek ez zuen « gustu oneko » jotzen irratian musika beltza entzun zitekeenik , eta , beraz , zigilu independente baten bitartez hel zitekeen blues edo jazz abestiak sistematikoki zentsuratu zituen . Beraz , dendetan aurkitu ezin izateaz gain , musika “ desberdina ” ezin zen entzun maiztasun lizentziadun tokiko irratietan ere . Horrela sortu ziren irrati piratak , antzinako estalpeetatik edo kostaldetik zenbait kilometrotara zeuden itsasontzietatik emititzen zutenak . 1941ean irrati eta DJ-en elkarte batek ASCAPen aurkari elkarte bat jarri zuen martxan BMI ( Broadcast Music Incorporated ) izenekoa , ordura arte baztertuta zeuden konpositore eta argitaletxe asko ordezkatzen zituena ( hillbilly , country , blues , jazz eta atzerriko ) . ASCAPek ahal zuen guztia egin zuen tokiko irratiek BMI abestiak igor ez zezaten , abesti asko zentsuratu zituzten , Johnnie Ray-ren " Such a Night " adibidez , ustezko sexu-intzidentziagatik , baina birusa jadanik gizartean inokulatuta zegoen . BMIk bizirik iraun zuen eta haien diru-sarrerak eta ospea azkar handitu ziren Rock' n' roll izeneko soinu berria Little Richard edo Chuck Berry bezalako artista beltzen eskutik jaio zenean . Erreferentziak Kanpo estekak Musika Musika independente