Procedure for Military Executions
Procedure for Military Executions AEBetako armadak 1944an argitaratutako eskuliburua da.

Helburua 
1944ko abenduan, Washingtonen, AEBetako armadak Procedure for Military Executions (Exekuzio militarretarako prozedura) izeneko liburuxka argitaratu zuen. Garai hartan heriotzara kondenatutako militarrak urkatu egiten zituzten AEBetan, eta armadako arduradunek exekuzioak ahalik eta azkarren eta garbien izatea nahi zuten; eskuliburuan bertan adierazten denez, gida osatzeko agindua Dwight D. Eisenhowerrek eman zuen, orduan armadako buru eta gerora NATOko lehen komandante nagusi eta AEBetako presidente izango zenak.

Baina arazorik gabeko exekuzio eragingarriak izateko kezka hura ez zen berria. Frantziar Iraultzan metodo azkarrena, eraginkorrena eta sufrimendu gutxien eragiten zuena omen zelako nagusitu zen gillotinaren erabilera; “exekuzio metodorik errukitsuena” zela esaten zuten.

Procedure for Military Executions: urkatzeko eskuliburua

Sokaren ezaugarriak 
Urkatzeak gillotinaren zipriztinak saihesteko aukera ematen zuen, baina horrek ez du esan nahi urka-bilurrak eragozpenik ez zekarrenik. Urkatzaileak prozeduraren oinarrizko ezaguerak izatea garrantzitsua zen: sokaren lodiera, erortzearen distantzia, kondenatuaren pisua... Bestela zigortuaren agonia luzatu zitekeen, eta borreroarena ere bai. Urkatzeen kasuistika zabalean, ez zen ohiz kanpokoa pisuak eta indarrak gaizki kalkulatu eta urka-bilurrak kondenatuari burua ebakitzea –horretarako gillotina bera hobea zen– edo, alderantziz, pisu nahikorik ez eta borreroa kondenatuaren hanketatik zintzilikatu behar izatea.

Pisuaren garrantzia 
Horiek guztiak saihestea zen armadak argitaratutako 26 orrialdeko eskuliburuaren helburua. Korapilo berezia nola egin xehetasun osoz azaltzen da, urkabearen egitura ondo eraikitzeko datuak ematen dira: tamainak, lodierak, distantziak... irudi argigarriz lagunduta. Baina horiek guztiak alferrikakoak ziren gorputzen erorketa taula ez bazuten aintzat hartzen. Taula horren arabera, 120 libra (55 kilogramo inguru) edo gutxiago pisatzen duten kondenatuek 8’1’’ko (ia bi metro eta erdiko) erorketa behar dute lepoa bihurrituko dutela ziurtatzeko. 220 libratik gorakoentzat (100 kilogramo inguru) nahikoa da bost oineko jauzia, metro eta erdi pasatxo. Baina taulako datuak ez ziren hutsezinak eta borrero arduratsuak erorketaren distantzia doitzeko beste faktore batzuk ere hartuko zituen aintzat; esaterako, kondenatuaren gorpuzkera edo garapen muskularra.

Exekutatzaileak 
Exekuzioak armadako borrero batek burutuko zituen. Borrero militarrik libre ez balego, borrero zibilek ordezkatu zezaketen, eta exekuzioaren tokiko ordainsaria jasoko zuten, beti ere exekuzioko 100 dolarreko saria gainditu gabe. Borrero zibilik ere ez balego komunitateko edozein kide izendatu zezaketen eskuliburuaren arabera, baldintza bakarra beteta: emozionalki egonkorra izatea.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Liburuak
Procedure for Military Executions AEBetako armadakn argitaratutako eskuliburua da . Helburua 1944ko abenduan , Washingtonen , AEBetako armadak Procedure for Military Executions ( Exekuzio militarretarako prozedura ) izeneko liburuxka argitaratu zuen . Garai hartan heriotzara kondenatutako militarrak urkatu egiten zituzten AEBetan , eta armadako arduradunek exekuzioak ahalik eta azkarren eta garbien izatea nahi zuten ; eskuliburuan bertan adierazten denez , gida osatzeko agindua Dwight D. Eisenhowerrek eman zuen , orduan armadako buru eta gerora NATOko lehen komandante nagusi eta AEBetako presidente izango zenak . Baina arazorik gabeko exekuzio eragingarriak izateko kezka hura ez zen berria . Frantziar Iraultzan metodo azkarrena , eraginkorrena eta sufrimendu gutxien eragiten zuena omen zelako nagusitu zen gillotinaren erabilera ; “ exekuzio metodorik errukitsuena ” zela esaten zuten . Procedure for Military Executions : urkatzeko eskuliburua Sokaren ezaugarriak Urkatzeak gillotinaren zipriztinak saihesteko aukera ematen zuen , baina horrek ez du esan nahi urka-bilurrak eragozpenik ez zekarrenik . Urkatzaileak prozeduraren oinarrizko ezaguerak izatea garrantzitsua zen : sokaren lodiera , erortzearen distantzia , kondenatuaren pisua .. . Bestela zigortuaren agonia luzatu zitekeen , eta borreroarena ere bai . Urkatzeen kasuistika zabalean , ez zen ohiz kanpokoa pisuak eta indarrak gaizki kalkulatu eta urka-bilurrak kondenatuari burua ebakitzea –horretarako gillotina bera hobea zen– edo , alderantziz , pisu nahikorik ez eta borreroa kondenatuaren hanketatik zintzilikatu behar izatea . Pisuaren garrantzia Horiek guztiak saihestea zen armadak argitaratutakoorrialdeko eskuliburuaren helburua . Korapilo berezia nola egin xehetasun osoz azaltzen da , urkabearen egitura ondo eraikitzeko datuak ematen dira : tamainak , lodierak , distantziak .. . irudi argigarriz lagunduta . Baina horiek guztiak alferrikakoak ziren gorputzen erorketa taula ez bazuten aintzat hartzen . Taula horren arabera,librakilogramo inguru ) edo gutxiago pisatzen duten kondenatuek1’ ’ ko ( ia bi metro eta erdiko ) erorketa behar dute lepoa bihurrituko dutela ziurtatzeko.libratik gorakoentzatkilogramo inguru ) nahikoa da bost oineko jauzia , metro eta erdi pasatxo . Baina taulako datuak ez ziren hutsezinak eta borrero arduratsuak erorketaren distantzia doitzeko beste faktore batzuk ere hartuko zituen aintzat ; esaterako , kondenatuaren gorpuzkera edo garapen muskularra . Exekutatzaileak Exekuzioak armadako borrero batek burutuko zituen . Borrero militarrik libre ez balego , borrero zibilek ordezkatu zezaketen , eta exekuzioaren tokiko ordainsaria jasoko zuten , beti ere exekuziokodolarreko saria gainditu gabe . Borrero zibilik ere ez balego komunitateko edozein kide izendatu zezaketen eskuliburuaren arabera , baldintza bakarra beteta : emozionalki egonkorra izatea . Erreferentziak Kanpo estekak Liburuak