Geografoa
Geografoa (), XVII. mendean, 1669 inguruan, Jan Vermeer margolari herbeheretarrek egindako olio-pintura da. Data hori margolanean agertzen, orman idatzita (MDCLXVIIII), baina ez da seguru data erreala denik. Gaur egun Frankfurt am Maingo Städel Museoan ikus daiteke. Kuriosidade bezala zera aipatu daitekeː Vermeerren obran bakarrik hiru daude sinatuta eta dataz adierazita, hau eta beste biː Astronomoa eta Estalgilea.

Deskribapena 
Irudiko geografoa, garaian intelektualen artean modan zegoen japoniar estilo tunika batez jantzita, ikerketa zientifikoan murgilduta dago. Bere jarrerak −mapen, gutunak, liburuak eta Lurraren globoaz inguratuta− aktibitatea adierazten du. Eskuineko eskuaz konpas bat heltzen du. Margolariak ikerlaria leihotik begira harrapatu du, pentsatzen egongo balitz bezala. Leihotik sartzen den argia eszena osoa argitzen du baina batez ere geografoaren aurpegia. Inspirazioaren sinboloa izan daiteke.

Teknika 
Margolan honek Vermeerrek optika nola kontrolatzen zuen ondo asko erakusten du. Hori, batez ere, bi elementuetan ikus daitekeː perspektibaren erabileraz eta argi-ilunen erabileraz. Esaterako, oso polita da leihotik sartzen den argiak ormetan marrazten dituen marrak.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Städel Museoaren bildumak
Erretratuak
Barrokoko margolanak
Jan Vermeerren margolanak
Geografoa ( ) , XVII. mendean,inguruan , Jan Vermeer margolari herbeheretarrek egindako olio-pintura da . Data hori margolanean agertzen , orman idatzita ( MDCLXVIIII ) , baina ez da seguru data erreala denik . Gaur egun Frankfurt am Maingo Städel Museoan ikus daiteke . Kuriosidade bezala zera aipatu daitekeː Vermeerren obran bakarrik hiru daude sinatuta eta dataz adierazita , hau eta beste biː Astronomoa eta Estalgilea . Deskribapena Irudiko geografoa , garaian intelektualen artean modan zegoen japoniar estilo tunika batez jantzita , ikerketa zientifikoan murgilduta dago . Bere jarrerak −mapen , gutunak , liburuak eta Lurraren globoaz inguratuta− aktibitatea adierazten du . Eskuineko eskuaz konpas bat heltzen du . Margolariak ikerlaria leihotik begira harrapatu du , pentsatzen egongo balitz bezala . Leihotik sartzen den argia eszena osoa argitzen du baina batez ere geografoaren aurpegia . Inspirazioaren sinboloa izan daiteke . Teknika Margolan honek Vermeerrek optika nola kontrolatzen zuen ondo asko erakusten du . Hori , batez ere , bi elementuetan ikus daitekeː perspektibaren erabileraz eta argi-ilunen erabileraz . Esaterako , oso polita da leihotik sartzen den argiak ormetan marrazten dituen marrak . Erreferentziak Kanpo estekak Städel Museoaren bildumak Erretratuak Barrokoko margolanak Jan Vermeerren margolanak