4. Sinfonia (Beethoven)
Ludwig van Beethovenen laugarren sinfonia si bemol nagusian op.60 Beethovenek idatzitako bederatzi sinfonietako bat da. 1806an idatzi zuen. Hogeitamairu minutu inguru irauten du. Franz von Oppersdorff kondeari eskeinia izan zen.

Sarrera 
Batzuen esanetan, Beethovenen sinfonien artean zenbaki bakoitia dutenak maiestatetsuak dira, bikoitia dutenak lasaiak diren bitartean. Hauxe da, hain zuzen ere, si bemol nagusiaren idatzitako laugarren sinfoniaren kasu berezia, mi bemol nagusian idatzitako Hirugarren Sinfonia biziki heroikoarekin eta do minorrean idatzitako Bosgarren Sinfoniarekin kontrastatzen duena. Robert Schumannek Beethovenen laugarren sinfonia "bi eskandinaviar erraldoiren arteko greziar dontzeila lirain bat" zela esan zuen. Hau azal daiteke, Beethovenek 1806an sinfonia hau idatzi zuenean bere bizitzako garairik lasaiena bizi baitzuen.

Historia eta eskeintza 
Franz von Oppersdorff kondea Beethovenen nagusia zen Lichnowsky printzearen senidea zen. Gorteak Lichnowskyren udako etxera bidaiatu zuenean kondeak Beethoven ezagutzeko topaketa bat antolatu zuen, honek ere bere lagunarekin opor batzuk hartu zituelarik. Von Oppersdorffek re nagusian idatzitako Bigarren Sinfonia entzun zuen eta horrenbeste gustatu zitzaion Beethoveni dirutza mordo bat eman ziola beretzat beste sinfonia bat idatz zezan. Beethoven bere bigarren sinfoniako modu alaia erabiliz lanean hasi zen. Eskeintza "Franz von Oppersdorff silesiar konde nobleari" egina izan zen.

Mugimenduak 
Honakoak dira sinfonia hau osatzen duten lau mugimenduak:

 Adagio-Allegro vivace
 Adagio
 Allegro molto e vivace-Trio. Un poco menos allegro
 Allegro ma non troppo

Mugimendu bakoitzaren deskribapen laburra 
 Lehen mugimendua
 Sonata forma du. Sarrera bezala balio duen adagio zatiak giro misteriotsu eta erreserbatu bat ematen du. Alabaina, allegro vivacea hasten denean, umorea berehala bihurtzen da aktibo eta alaiagoa. Mugimendua oso erritmikoa da, eta laburtutako errepikapenean mugimendua koda loretsu batekin amaitzen da.
 Bigarren mugimendua
 Honek ere sonata forma du. Melodia lasai eta ederrak giro liriko bat ematen dio mugimendu osoari, emozio dotore eta bikain batean harrapatzen gaituena. Melodia lehen biolinen sekzioan agertzen da, bigarren gaia klarineteen artean agertzen den bitartean. Klarinetearentzeko bi bakarkako ere badaude, mugimenduaren hasieran bat eta erdian bestea.
 Hirugarren mugimendua
 Scherzo bat da. Mugimendua umoretsua eta librea da. Ondorioz, indar handikoa.
 Laugarren mugimendua
 Sonata forma du. Tempo azkar batekin, mugimendu honek ospakizuna eta giro alaia maila altu batera daramatza. Bizitasunak eta muturreko zoriontasunak kodaraino jarraitzen dute.

Kanpo estekak 

Sinfonia 04
Beethoven 04
Ludwig van Beethovenen laugarren sinfonia si bemol nagusian op.60 Beethovenek idatzitako bederatzi sinfonietako bat da.n idatzi zuen . Hogeitamairu minutu inguru irauten du . Franz von Oppersdorff kondeari eskeinia izan zen . Sarrera Batzuen esanetan , Beethovenen sinfonien artean zenbaki bakoitia dutenak maiestatetsuak dira , bikoitia dutenak lasaiak diren bitartean . Hauxe da , hain zuzen ere , si bemol nagusiaren idatzitako laugarren sinfoniaren kasu berezia , mi bemol nagusian idatzitako Hirugarren Sinfonia biziki heroikoarekin eta do minorrean idatzitako Bosgarren Sinfoniarekin kontrastatzen duena . Robert Schumannek Beethovenen laugarren sinfonia " bi eskandinaviar erraldoiren arteko greziar dontzeila lirain bat " zela esan zuen . Hau azal daiteke , Beethovenekn sinfonia hau idatzi zuenean bere bizitzako garairik lasaiena bizi baitzuen . Historia eta eskeintza Franz von Oppersdorff kondea Beethovenen nagusia zen Lichnowsky printzearen senidea zen . Gorteak Lichnowskyren udako etxera bidaiatu zuenean kondeak Beethoven ezagutzeko topaketa bat antolatu zuen , honek ere bere lagunarekin opor batzuk hartu zituelarik . Von Oppersdorffek re nagusian idatzitako Bigarren Sinfonia entzun zuen eta horrenbeste gustatu zitzaion Beethoveni dirutza mordo bat eman ziola beretzat beste sinfonia bat idatz zezan . Beethoven bere bigarren sinfoniako modu alaia erabiliz lanean hasi zen . Eskeintza " Franz von Oppersdorff silesiar konde nobleari " egina izan zen . Mugimenduak Honakoak dira sinfonia hau osatzen duten lau mugimenduak : Adagio-Allegro vivace Adagio Allegro molto e vivace-Trio . Un poco menos allegro Allegro ma non troppo Mugimendu bakoitzaren deskribapen laburra Lehen mugimendua Sonata forma du . Sarrera bezala balio duen adagio zatiak giro misteriotsu eta erreserbatu bat ematen du . Alabaina , allegro vivacea hasten denean , umorea berehala bihurtzen da aktibo eta alaiagoa . Mugimendua oso erritmikoa da , eta laburtutako errepikapenean mugimendua koda loretsu batekin amaitzen da . Bigarren mugimendua Honek ere sonata forma du . Melodia lasai eta ederrak giro liriko bat ematen dio mugimendu osoari , emozio dotore eta bikain batean harrapatzen gaituena . Melodia lehen biolinen sekzioan agertzen da , bigarren gaia klarineteen artean agertzen den bitartean . Klarinetearentzeko bi bakarkako ere badaude , mugimenduaren hasieran bat eta erdian bestea . Hirugarren mugimendua Scherzo bat da . Mugimendua umoretsua eta librea da . Ondorioz , indar handikoa . Laugarren mugimendua Sonata forma du . Tempo azkar batekin , mugimendu honek ospakizuna eta giro alaia maila altu batera daramatza . Bizitasunak eta muturreko zoriontasunak kodaraino jarraitzen dute . Kanpo estekak Sinfonia Beethoven