John Mayall
John Mayall (Macclesfield, Cheshire, Erresuma Batua, 1933ko azaroaren 29a) blues eta pop rock abeslari, instrumentista (batez ere gitarra-jotzailea), eta konpositorea da. Alexis Kornerrekin batean, Britainia Handiko bluesaren inbasioaren aitzindari nagusienetakoa da.

1955ean bere lehenengo taldea sortu zuen, The Powerhouse Four, eta gero bere bandarik famatuena: The Bluesbreakers. Talde horretan Eric Clapton, Peter Green eta Mick Taylor gitarra-jotzaileak ibili ziren, besteak beste, eta horietako batzuek beste talde garrantzitsuak sortu zituzten gero; Fleetwood Mac, adibidez.

Disko eder askoak egin zituen The Bluesbreakers taldeak 60ko hamarkadan, Bluesbreakers izenekoa, adibidez. Disko horretako azalean, Eric Clapton ageri da Beano komikia irakurtzen.

Claptonek taldea utzi egin zuen, Cream blues-rock banda sortzeko, eta bere ordez Peter Green gitarra-jotzailea sartu zen. A hard road diskoa grabatu ondoren, Greenek ere alde egin zuen, Fleetwood Mac taldea osatzeko. Orduan, Mick Taylor agertu zen. Gitarra-jotzaile gazteak liluratu egin zuen Mayall. Elkarrekin grabatu zituzten Crusade disko ospetsua, eta 1969an, Bare Wires psikodelikoa. Gero, Taylor Rolling Stones taldera joan zen Brian Jones ordezkatzera.

1969tik aurrera, Mayallek bere izenean argitaratu zituen diskoak. Hala ere, zenbaitzutan, "and The Bluesbreakers" gehitzen zion bere izenari, berarekin jotzen zuten musikariak ere diskoen eta emanaldien izenetan ordezkaturik ager zitezen.

Banda behin betiko desagertu zen 2008an, eta egun, Mayallek beste musikari batzuekin jotzen du.

2009an Hondarribia Blues Saria jaso zuen.

Diskografia 
 1966 - Bluesbreakers with Eric Clapton.
 1967 - A hard road.
 1968 - Bluesbreakers with Paul Butterfield (Lau kantako EPa, gonbidatua: Paul Butterfield).
 1967 - Blues alone.
 1967 - Crusade.
 1968 - Bare wires.
 1968 - Blues from Laurel Canyon.
 1969 - Looking back.
 1969 - Thru the years.
 1970 - Empty rooms.
 1970 - Usa Union.
 1971 - Back to the roots (doble).
 1971 - Memories.
 1973 - Ten years are gone.
 1974 - The latest edition.
 1975 - New year new band new company.
 1975 - Notice to appear.
 1976 - Banquet in blues.
 1977 - A hard core package.
 1979 - The bottom line.
 1981 - Road Show Blues.
 1987 - Chicago line.
 1990 - A sense of place.
 1992 - Cross Country Blues.
 1993 - Wake up call.
 1995 - Spinning Coin.
 1997 - Blues for the lost days
 1999 - Padock in the Blues
 2001 - Along for the ride
 2002 - Stories
 2005 - Road dogs
 2007 - In the palace of the king
 2009 - Tough

Zuzenekoak 

 1965: John Mayall plays John Mayall
 1968: Diary of a band vol. I y II
 1969: The turning point
 1972: Jazz-blues fusion
 1973: Moving on
 1977: Lost of people
 1978: The last of the British blues
 1985: Behind the iron curtain
 1994: 1982 reunion concert
 1999: Live at the Marquee 1969
 2005: Rolling with the Blues
 2007: Live from Austin, TX

Erreferentziak 

John Mayallek disko batekin ospatuko du 70. urtebetetzea, Berria.

Hondarribia Blues Saria jaosoko du J. Mayallek, Argia.

Ingalaterrako abeslariak
Cheshire konderriko jendea
Blues abeslariak
John Mayall ( Macclesfield , Cheshire , Erresuma Batua,o azaroaren ) blues eta pop rock abeslari , instrumentista ( batez ere gitarra-jotzailea ) , eta konpositorea da . Alexis Kornerrekin batean , Britainia Handiko bluesaren inbasioaren aitzindari nagusienetakoa da . 1955ean bere lehenengo taldea sortu zuen , The Powerhouse Four , eta gero bere bandarik famatuena : The Bluesbreakers . Talde horretan Eric Clapton , Peter Green eta Mick Taylor gitarra-jotzaileak ibili ziren , besteak beste , eta horietako batzuek beste talde garrantzitsuak sortu zituzten gero ; Fleetwood Mac , adibidez . Disko eder askoak egin zituen The Bluesbreakers taldeako hamarkadan , Bluesbreakers izenekoa , adibidez . Disko horretako azalean , Eric Clapton ageri da Beano komikia irakurtzen . Claptonek taldea utzi egin zuen , Cream blues-rock banda sortzeko , eta bere ordez Peter Green gitarra-jotzailea sartu zen . A hard road diskoa grabatu ondoren , Greenek ere alde egin zuen , Fleetwood Mac taldea osatzeko . Orduan , Mick Taylor agertu zen . Gitarra-jotzaile gazteak liluratu egin zuen Mayall . Elkarrekin grabatu zituzten Crusade disko ospetsua , etan , Bare Wires psikodelikoa . Gero , Taylor Rolling Stones taldera joan zen Brian Jones ordezkatzera . 1969tik aurrera , Mayallek bere izenean argitaratu zituen diskoak . Hala ere , zenbaitzutan , " and The Bluesbreakers " gehitzen zion bere izenari , berarekin jotzen zuten musikariak ere diskoen eta emanaldien izenetan ordezkaturik ager zitezen . Banda behin betiko desagertu zenn , eta egun , Mayallek beste musikari batzuekin jotzen du . 2009an Hondarribia Blues Saria jaso zuen . Diskografia - Bluesbreakers with Eric Clapton . - A hard road . - Bluesbreakers with Paul Butterfield ( Lau kantako EPa , gonbidatua : Paul Butterfield ) . - Blues alone . - Crusade . - Bare wires . - Blues from Laurel Canyon . - Looking back . - Thru the years . - Empty rooms . - Usa Union . - Back to the roots ( doble ) . - Memories . - Ten years are gone . - The latest edition . - New year new band new company . - Notice to appear . - Banquet in blues . - A hard core package . - The bottom line . - Road Show Blues . - Chicago line . - A sense of place . - Cross Country Blues . - Wake up call . - Spinning Coin . - Blues for the lost days - Padock in the Blues - Along for the ride - Stories - Road dogs - In the palace of the king - Tough Zuzenekoak John Mayall plays John Mayall Diary of a band vol . I y II The turning point Jazz-blues fusion Moving on Lost of people The last of the British blues Behind the iron curtain reunion concert Live at the Marquee Rolling with the Blues Live from Austin , TX Erreferentziak John Mayallek disko batekin ospatuko du urtebetetzea , Berria . Hondarribia Blues Saria jaosoko du J. Mayallek , Argia . Ingalaterrako abeslariak Cheshire konderriko jendea Blues abeslariak