Oprócz wątka sakralnego , który towarzyszyć będzie autorowi przez całe życie , szczególnie bliskiego wielu tym , którzy , jak Paszkiewicz , w bardzo młodym wieku zetknęli się z tragedią obozów koncentracyjnych , upodleniem , rozpaczą , gwałtowną śmiercią lub jej przeciwieństwem - powolnym umieraniem z głodu i wycieńczenia , ujawnia się tu głęboko humanistyczny i humanitarny zarazem krzyk w obronie " ginących w nicość i samotność " , próba uratowania ich od ostatecznego unicestwienia .