My , chłopcy , zadomowili śmy się w Esfahanie niemal natychmiast i już po kilku dniach czuli śmy się tu jak u siebie , choć różnili śmy się od swoich miejscowych rówieśników nie tylko strojem , ale jaśniejszym odcieniem skóry , a blondyni – kolorem włosów , bo tutaj wszyscy mieli gęste , czarne , często kędzierzawe czupryny , i byli śmy siebie nawzajem ciekawi , i ilekroć spotykali śmy się , próbowali śmy się porozumieć , ale wszystko musiało odbywać się poza słowami , bo nie znali śmy swoich języków , było więc sporo wymachiwania rękoma i uśmiechów ,