Jak gdyby obserwowało go w tej chwili całe miasto ( ulica była zupełnie pusta ) , rotmistrz Sołomin wyjął od niechcenia gruby złoty zegarek ; jakby zauważył dopiero teraz , że właśnie jest pora posiłku , nieokreślonym , lecz wymownym gestem dał komuś do zrozumienia , że skoro już w pobliżu znalazła się restauracja , nie szkodziło by zjeść w niej śniadanie , i z obojętną , znudzoną miną światowca pchnął masywne lustrzane drzwi .