การฆ่าไก่งวงและนกกระทา ต้องทำในโรงฆ่าสัตว์ที่ได้รับอนุญาต
นายสัตวแพทย์สรวิศ ธานีโต อธิบดีกรมปศุสัตว์ กล่าวว่า กรมปศุสัตว์สนองนโยบาย โดยสั่งการให้เจ้าหน้าที่กำกับดูแล ตรวจสอบและควบคุมการผลิต ตั้งแต่ระดับฟาร์ม โรงฆ่าสัตว์ โรงแปรรูปและสถานที่จำหน่าย เพื่อสร้างความมั่นใจแก่ผู้บริโภคในด้านสุขอนามัยและความปลอดภัยอาหาร ช่วยควบคุมการแพร่กระจายของเนื้อสัตว์กรณีโรคสัตว์ระบาด มีระบบตรวจสอบย้อนกลับในทุกขั้นตอนการผลิต สามารถใช้ข้อมูลจากการตรวจสอบย้อนกลับในการเรียกคืนสินค้า หรือแจ้งเตือนภัยตามระบบแจ้งเตือนภัยและอำนวยความสะดวกในการส่งออกสินค้าไปยังประเทศคู่ค้าที่มีข้อกำหนดในเรื่องการตรวจสอบย้อนกลับสินค้านำเข้าอีกด้วย กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จึงได้ร่างกฎกระทรวง การจัดเก็บข้อมูลของสัตว์ที่เข้าสู่โรงฆ่าสัตว์และเนื้อสัตว์ที่ออกจากโรงฆ่าสัตว์ พ.ศ.2564 โดยล่าสุดได้ประกาศลงราชกิจจานุเบกษาและมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม 2564 นอกจากนี้ เพื่อให้ครอบคลุมชนิดของสัตว์ที่ต้องอยู่ในการกำกับดูแลการประกอบกิจการฆ่าสัตว์และเพื่อความปลอดภัยอาหารของผู้บริโภคยิ่งขึ้น เนื่องด้วยปัจจุบันมีผู้บริโภคไก่งวงและนกกระทาเป็นจำนวนมาก เพื่อให้มีมาตรการตรวจสอบ ควบคุมหรือป้องกันมิให้โรคระบาดที่เกิดกับสัตว์ติดต่อมาสู่คน รวมถึงตรวจสอบสารตกค้างในเนื้อสัตว์ดังกล่าว ผู้บริโภคได้บริโภคเนื้อสัตว์ที่ถูกสุขอนามัย สมควรกําหนดให้ ไก่งวงและนกกระทา เป็น “สัตว์” ตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจําหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2559 จึงได้ร่างกฎกระทรวง กำหนดชนิดของสัตว์ที่ต้องอยู่ในการกำกับดูแลการประกอบกิจการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2564 กำหนดให้ ไก่งวงและนกกระทา เป็นสัตว์ที่ต้องอยู่ในการกำกับดูแลการประกอบกิจการฆ่าสัตว์ ซึ่งแปลว่า การฆ่าไก่งวงและนกกระทาต้องทำในโรงฆ่าสัตว์ที่ได้รับอนุญาต โดยได้ประกาศลงราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2564 และมีผลบังคับใช้ 180 วันนับแต่วันที่ประกาศฯ ผู้ประกอบการโรงฆ่าสัตว์ที่ประกอบกิจการฆ่าสัตว์ สำหรับนกกระทาและไก่งวงจึงมีระยะเวลา 180 วันนับแต่วันที่ประกาศฯ ที่จะขออนุญาตให้ได้โรงฆ่าสัตว์ที่ได้รับอนุญาตก่อนเป็นโรงฆ่าสัตว์เถื่อน ซึ่งหากไม่ทำตามมีความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจําหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2559 ทั้งนี้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความสะดวกในการตรวจสอบย้อนกลับตลอดห่วงโซ่การผลิต ทำให้สามารถทราบถึงแหล่งที่มาของสินค้า และผู้ที่เกี่ยวข้องสามารถตรวจสอบย้อนกลับได้ในกรณีที่เกิดปัญหาหรือวิกฤตด้านอาหารได้ สามารถตรวจสอบและวิเคราะห์ความเสี่ยงตลอดห่วงโซ่การผลิตได้อย่างเป็นรูปธรรม และเป็นประโยชน์ทั้งต่อภาครัฐ ผู้ประกอบการและผู้บริโภค รวมถึงช่วยควบคุมให้สินค้ามีความปลอดภัยอาหารและถูกสุขอนามัย สร้างความเชื่อมั่นต่อผู้บริโภคและประเทศคู่ค้า เพิ่มมูลค่าการส่งออก สร้างรายได้ให้เกษตรกรและประเทศได้ต่อไป