อนุรักษ์ “กลองบานอ”  ศิลปะการแสดงพื้นบ้านรุ่นสู่รุ่น
ชาวบ้านยะหอ รวมกลุ่มอนุรักษ์ศิลปะการแสดงพื้นบ้าน กลองมานอ ซึ่งสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นเป็นเวลายาวนานเกือบร้อยปีไว้  โดยคณะบานอแม๊ะมอและ เป็นวงบานอวงเดียวที่นำเครื่องดนตรีชนิดอื่น เมาส์ออแกรน มาร่วมผสมผสานกับบานอ พร้อมกับยังมีการแต่งเนื้อร้องประกอบการแสดงอีกด้วย ทำให้การแสดงดูแปลกใหม่ มีความไพเราะและน่าชมเป็นอย่างมากกลองบานอ เป็นเครื่องดนตรีพื้นเมืองในวัฒนธรรมของมุสลิมแห่งแดนมลายู เป็นเอกลักษณ์ที่สะท้อนเรื่องราววิถีชีวิตและประเพณีของคนในพื้นที่ชายแดนใต้ของประเทศไทยและประเทศมาเลเชีย โดยเฉพาะในแถบรัฐกลันตันและตรังกานู ซึ่งเป็นรัฐที่ติดกับชายแดน อำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส มีประวัติความเป็นมากว่าร้อยปี ซึ่งมีเรื่องเล่าขานต่อกันว่าเริ่มมีการทำโดยโต๊ะลือบา ชื่อ นอร์ สร้างกลองขึ้นมาโดยกลึงไม้ให้กลม เจาะรูภายในให้กลวงกว้างประมาณ  2 ฟุต เอาหนังควาย หรือหนังวัวที่ฟอกเอาขนออกเรียบร้อยแล้วมาหุ้มแล้วขึงรัดให้ตึงด้วยหวาย ตกแต่งสีสันสวยงามตามแบบฉบับถิ่นมลายู เสียงกลองจะดังมีเสียงกังวานไปได้ไกลมากในอดีตกลองบานอ อยู่คู่กับการดำเนินชีวิตของคนชาวมุสลิม ท่ามกลางความเป็นอยู่ที่แสดงถึงความรักความสามัคคีในชุมชน โดยกลองบานอใช้ตีสงสัญญาณให้ชาวบ้านในละแวกใกล้เคียง หรือในชุมชนได้รับรู้ถึงงานเทศกาลต่างๆ ของแต่ละบ้าน ให้ทุกคนได้รับรู้เรื่องราวและได้เข้ามาร่วมงานสำคัญที่จะเกิดขึ้น เช่น พิธีแต่งงาน พิธีเข้าสุหนัด หรือใช้เล่นในพิธีสำคัญ พิธีมงคลอื่นๆ การต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองสำคัญๆ แต่จะไม่นิยมเล่นในงานศพ เสียงกลองบานอเสมือนเสียงปลุกชีวิตผู้คนให้ได้รู้สึกมีความสุข ได้รับข่าวดี เกิดการรวมตัวกันเพื่อแสดงความยินดีอย่างพร้อมหน้า ในอดีตนิยมเล่นกันในแถบอำเภอสุหงปาดี อำเภอตากใบ และอำภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส