بیانات در مراسم فارغ‌التحصیلی دانش‌آموختگان ارتش

در دانشگاه شهید ستاری نیروی هوائی ارتش جمهوری اسلامی ایران‌

	بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحیم‌

	تبریک عرض میکنم به دانش‌آموختگان عزیز و جوانان مؤمن که دوران تحصیل باافتخار خود را به پایان رساندند و از امروز وارد جرگه‌ی خدمت در نیروهای مسلح نظام جمهوری اسلامی و ارتش عزیز جمهوری اسلامی خواهند شد. همچنین تبریک عرض میکنم به جوانان عزیزی که سردوشی گرفتند و روند آموزش را ان‌شاءاللَّه با موفقیت طی خواهند کرد.

	حقاً و انصافاً امروز نیروهای مسلح ما و ارتش جمهوری اسلامی ایران در یک طراز بسیار مطلوبی قرار دارد. از دو جهت، شما بر ارتشهای دیگر ترجیح دارید: اول اینکه هدف شما یک هدف الهی و انسانی است، و دوم اینکه میان شما و مردم یک پیوند قلبىِ استواری برقرار است. همه‌ی جامعه‌های عالم و کشورهای عالم برای اینکه بتوانند امنیت خود را تأمین کنند، بتوانند راه عزت خود را بپیمایند و به آسایش مادی و معنوی دست پیدا کنند، احتیاج دارند به اقتدار؛ اقتداری که یک ضلع اساسی و مهم آن به وسیله‌ی نیروهای مسلح در هر جامعه‌ای و کشوری تأمین میشود. تفاوت اصلی در اینجاست که الگوی اقتدار در نظامهای مادی که امروز بر دنیا حاکم است، با الگوی اقتدار در نظام اسلامی متفاوت است. در نظامهای مادی، اقتدار، متکی به پایه‌های قدرت مادی است - به پول، به سلاح، به تبلیغات فریبکارانه، و هرجا لازم شود، مزورانه و منافقانه - اما در الگوی اسلامی و معنوی، این اقتدار در درجه‌ی اول متکی به عامل معنوی و ارزش معنوی و الهی است؛ متکی است به ایمان، متکی است به اعتماد به خدای متعال، متکی است به تلاش مخلصانه در راه آرمانهای بلند و والا. نه اینکه به سلاح بیاعتناء باشیم، نه اینکه به نظم و تجهیزات و آموزش به چشم بیاهمیتی بنگریم؛ همه‌ی اینها لازم است؛ اما روح اینها - که اینها به منزله‌ی جسم آن و کالبد آن به حساب میآیند - عبارت است از احساس تکلیف خدائی، احساس اتکال به خدای متعال. این است که یک ارتش را، یک مجموعه‌ی نیروهای مسلح را، یک ملت را آنچنان مقاوم و استوار میکند که قدرتهای مادی قادر نیستند آن را به زانو در بیاورند و نصرت نهائی و پیروزی نهائی با اوست.

	 این فقط در مقام تئوری نیست، این بیانِ خیالات آرزومندانه و بلندپروازانه نیست؛ این تجربه‌ی عملی ماست. شما جوانان عزیز میتوانید در تاریخ نزدیک کشورِ خودتان این حقایق را با دقت مطالعه کنید. پیروزی ملت ایران در مواجهه‌ی با نظام طاغوتی، یک مصداق کامل از غلبه‌ی عوامل معنوی بر عوامل مادی بود. نظام طاغوتی، نظام وابسته، نظام فاسد، در این میهن عزیز و مظلوم، متکی به ابزار گوناگون اقتدار مادی از سوی قدرتهای بین‌المللی بود؛ اما در مقابلِ ملتی بیسلاح و مجهز به ایمان و اعتماد به نفس شکست خورد.

	 تجربه‌ی دوم، تجربه‌ی ملت ایران در دوران دفاع مقدس بود. شرق و غربِ آن روز دنیا رژیم بعثىِ فاسدِ مفسد را حمایت میکردند؛ آمریکا حمایت میکرد، ناتو حمایت میکرد، شوروىِ آن روز حمایت میکرد، ارتجاع منطقه حمایت میکرد؛ پول میدادند، سلاح میدادند، اطلاعات میدادند، نیروی انسانی میدادند، برای اینکه بتوانند نظام جمهوری اسلامی و ملت ایران را به شکست بکشانند؛ اما ملت ایران در میان تحریمِ همه‌جانبه، بخصوص تحریم سلاح و تجهیزات جنگی، در غربت کامل، با اتکاء به ایمان خود، ایمان جوانان خود، شجاعت و دلیری نیروهای مسلح خود، توانست این دشمن متکی به کوه سلاح و تجهیزات را شکست دهد و هزینه‌هائی که این همه بر سر رژیم طاغوتی ریختند، باطل کند.

	 امروز هم همین است. امروز هم دنیای استکبار راه مواجهه‌ی با ایران اسلامی را هنوز پیدا نکرده است. تکیه‌ی به قدرت مادی، تجهیز دوستان و نزدیکان خود به سلاح - شما ببینید چقدر سلاح مدرن وارد این منطقه میشود، و چقدر پول ملتهای این منطقه صرف این سلاحها میشود و به جیب صاحبان صنایع نظامی آمریکا و غرب میرود - اما بی‌فایده است؛ «فسینفقونها ثمّ تکون علیهم حسرة».(۱) این پولها را خرج میکنند، اما اینها به دادشان نمیرسد و به دردشان نمیخورد.

	 ایران اسلامی با اتکاء به ایمان توانست در میدان ابزارهای مادی هم بر دیگران پیشی بگیرد. البته نیروی هوائی ارتش جمهوری اسلامی ایران و شهدای عالیقدر آن، مثل شهید ستاری و شهید بابائی و شهید خضرائی و شهید دوران و دیگران و دیگران در این راه پیشقدم بودند. اولین مؤسسه‌ی جهاد خودکفائی نیروهای مسلح در نیروی هوائی به وجود آمد؛ کادرهای پروازی یک جور، کادرهای فنی یک جور؛ ارزش آفریدند. نظام جمهوری اسلامی این خدمات را هرگز فراموش نخواهد کرد. در این میدان ارتش به‌پاخاست، سپاه به‌پاخاست، مسئولان گوناگون نیروهای مسلح به‌پاخاستند، دانشگاه‌ها کمک کردند، دانشمندان کشور همکاری کردند. امروز ملت ایران علاوه‌ی بر نیروی ایمان و معنویت و ارزشهای معنوی خود، متکی است به ابزارهای مادىِ فرآورده‌ی به دست خود و با ابتکار خود؛ این افتخار است.

	 ما میخواهیم جوانان ما احساس کنند که میتوانند به خودشان و به کمک خدای متعال متکی باشند؛ میتوانند از مستکبران و متکبران عالم مستغنی باشند؛ میتوانند نیروهای مسلحی مجهز به فرآورده‌ها و محصولات ذهن و ابتکار ایرانی به وجود بیاورند. همه چیز را با این دید نگاه کنید، درس را با این دید بخوانید، تحقیق و پژوهش را با این سمت و سو ادامه دهید، به خود متکی باشید؛ این تجربه‌ی شماست، تجربه‌ی کشور شماست، تجربه‌ی پیشکسوتان شماست در ارتش جمهوری اسلامی و در کل نیروهای مسلح. به خود که متکی بودید، نیروهای شما، استعدادهای شما مثل چشمه‌ی لایزالی از درون میجوشد و فرآورده‌های آن را تقدیم شما و تقدیم سازمان شما و تقدیم ملت شما میکند.

	 گزارشی که امیرِ فرماندهی این دانشگاه دادند، گزارش خوبی است. در بخشهای مختلف، آنچه که گزارش میکنند انجام شده است، خوب است؛ لیکن به اینها قانع نشوید. راه کمال، یک راه بیپایان است؛ هرچه پیشتر بروید، لذت کمال را بیشتر خواهید چشید. هم در کمالات معنوی اینجور است - در تقرب به خدا، در توجه به خدا، در عشق به خدا و معنویت، در پیمودن حریم ملکوت الهی - و هم در مسائل مادی اینجور است؛ هرچه بیشتر پیش بروید، احساس عزت بیشتر، احساس بهجت بیشتر، احساس اقتدار بیشتری خواهید کرد. این راه، راه شما جوانهاست. کشور مال شماست، ارتش مال شماست، آینده متعلق به شماست. خوب درس بخوانید، خوب تحقیق کنید، خوب تجربه کنید.

	 خدای متعال به شما وعده داده است که اگر دین او را و راه او را و هدفهای الهی را یاری کنید، شما را یاری خواهد کرد. یاری خدا به معنی یاری تمام نیروهای موجود در این طبیعت است؛ همه به کمک شما خواهند آمد؛ نیروهای ماوراء طبیعی هم به کمک شما خواهند آمد؛ یاری خواهید شد، پیش خواهید رفت؛ همچنان که امروز پیش رفتید.

	 بدانید امروز کشور شما با ده سال پیش بسیار تفاوت کرده است و بسیار پیش رفته است؛ با بیست سال پیش خیلی بیشتر؛ با آغاز انقلاب - سی سال پیش - بمراتب بیشتر. این ناشی از همت ملت ما، همت مردم ما، همت جوانان ما، اتکای آنها به خدای متعال و تلاش آنها در این راه مقدس است؛ این تلاش را ادامه دهید.

	 دانشگاه‌های نیروهای مسلح جزو امیدبخش‌ترین کانونها و مراکز اجتماعی و علمی ما هستند. این دانشگاه هم به نام «شهید ستاری» است؛ شهید عزیز، پرکار، فعال، پرابتکار، مؤمن و مجاهد. در دوران دفاع مقدس، قبل از اینکه به فرماندهی نیرو منصوب شود، بی نام و نشان تلاشهای ارزنده‌ی بسیاری کرد و در فرماندهی نیرو نیز خدمات بسیاری انجام داد. همچنین بقیه‌ی شهدای عزیز ما، از نیروی زمینی، از نیروی دریائی، از نیروی هوائی، از بخشهای گوناگون در نیروهای مسلح، خدمات بزرگی را انجام دادند. این دانشگاه‌ها را باید قدر بدانید. برنامه‌ها همیشه به‌روز، همیشه با نگاه به آینده، با برنامه‌ی چشم‌اندازِ واضح و روشن تنظیم شود. اساتید محترم و عزیز همه‌ی تلاش خود را بکنند. دانشجویان عزیز همه‌ی همت خود را به میدان بیاورند. فرماندهان ارشد نیروها به دانشگاه‌ها سر بزنند، با این جوانهای عزیز از نزدیک گفتگو کنند؛ برای آنها و برای این جوانها - هر دو - مفید است. ما با نگاه به شما جوانان نشاط میگیریم؛ شما هم از تجربه و درس پیشکسوتان میتوانید بهره ببرید.

	 پروردگارا! به محمد و آل محمد این جوانان عزیز را مشمول رحمت و فضل و تفضل خود بفرما. پروردگارا! نیروهای مسلح ما، سپاه پاسداران، ارتش جمهوری اسلامی ایران، نیروی انتظامی، بسیج عظیم مردمی، همه را مشمول پشتیبانی و حمایت خود بگردان.

	    والسّلام علیکم و رحمةاللَّه و برکاته‌

	۱) انفال: ۳۶