بیانات در دیدار فرماندهان، نمایندگان ولی‌فقیه و جمعى از کارکنان  ژاندارمرى، شهربانى و سازما

	بسم الله الرّحمن الرّحیم (۱)

	 خداوند به همه‌ی شما برادران عزیز و خدمتگزار و زحمت‌کش، به برکات روح پُرفتوح امام عزیزمان و با دعاى خیر آن قلب رئوف و مهربان که همیشه به شما اظهار علاقه میکرد و محبّت خدمتگزاران، در آن دل پُر از رأفت و رحمت خانه داشت و امروز هم دعاى آن بزرگوار ‌ان‌شاءالله‌ شامل حال همه‌ی ما و شما است، جزاى خیر بدهد و شما را مشمول عنایات و رحمت خود قرار دهد.

	 برادران عزیز! امام کبیر ما عصر جدیدى را آغاز کرد. ما امروز که دلهایمان، جانهایمان لبالب از حسرت فقدان آن عزیز بی‌همتاى امّت اسلامى است، بزرگ‌ترین وظیفه‌مان این است که مشخّصات این عصرى را که امام آغاز کردند و ملّت را در فضاى آن قرار دادند و به جهان آن را اعلام کردند بدانیم و این مشخّصه‌ها را حفظ کنیم. عزادارى واقعى آن‌وقتى است که ما به این فریضه عمل کنیم.

	 این عصرى که امام بزرگ و عظیم‌الشّأن ما آغاز کردند مشخّصه‌هایى دارد که عمده‌ی آن مشخّصه‌ها عبارت است از بخشیدن روح عزّت و استقلال و استغناء و اعتماد به نفْس به ملّتى که در طول سالیان متمادى سعى شده بود که اعتماد به نفْس از او گرفته بشود، استقلال او مورد دستبرد قرار بگیرد، اعتماد به نفْس او بکلّى از بین برود و دیگران بر سرنوشت او تسلّط پیدا کنند. این یکى از مشخّصه‌هاى این عصرى است که در تاریخ ما و براى ما، امام به وجود آوردند.اینجا همان مملکتى است که رئیس‌جمهور آمریکا کمک چند ده میلیونى خود به دولت آن را متوقّف کرده بود به اینکه باید فلان‌کس ‌-فلان شخصیّت که وابسته‌ی به آمریکا است- در رأس دولت قرار بگیرد. (۲) اینجا همان مملکتى است که آمریکا ‌-قدرت زورگو و گردن‌کلفت جهانى- رئیس این کشور را رعیّت خود میدانست و با او رفتار یک رعیّت را میکرد. اینجا همان مملکتى است که براى تعیین سرنوشت اقتصادى و سیاسى آن، آراء مردم، افکار مردم، خواست مردم، ایمان مردم، دلبستگی‌هاى مردم هیچ تأثیرى نداشت؛ این همان مملکت است.

	 دست قدرتمند معمار انقلاب و پدر جمهورى اسلامى، این کشور را به کشورى و این ملّت را به ملّتى تبدیل کرد که بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین تحقیرها را نسبت به همان قدرتهاى گردن‌کلفت قلدر دنیا در طول این ده سال روا داشت؛ همه‌ی دنیا هم به آن اعتراف کردند. هیچ ملّتى تا حالا رژیم مستکبر زورگوى آمریکا را مثل ملّت ما تحقیر نکرده. این همان کشور است، این همان سرزمین است، امّا ۱۸٠ درجه تفاوت کرده. این یک مشخّصه. این را باید حفظ کرد. این عزّت را باید نگه داشت. این میراث امام است. اگر ما امام را دوست داریم، اگر جاى خالى او براى ما تلخ است، این جاى خالى چه‌جورى پُر خواهد شد؟ راه او باید ادامه پیدا کند.

	 مشخّصه‌ی دیگر این است که این عصر جدیدى که امام به وجود آوردند، عصر گرایش و احترام به ارزشهاى انسانى است؛ احترام به عدالت، احترام به حرّیّت انسان، احترام به اصل انسانیّت، احترام به آراء مردم، احترام به مردم. همان شخصیّت با آن عظمت ‌-که دیگر امروز دنیا و دشمنان او هم به عظمت او اعتراف میکنند- میگفت اگر به من خدمتگزار بگویند، براى من بهتر است از اینکه به من رهبر بگویند. (۳) راست میگفت، تعارف نمیکرد، تظاهر نمیکرد. او همین اندازه براى مردم احترام قائل بود که خود را خدمتگزارى بداند براى مردم. ما دیگر در دنیا، در تاریخ، [چنین چیزى] سراغ نداریم. حرف زیاد است، تعارف زیاد است، ادّعاى حقوق بشر زیاد است، امّا صادقانه نیست، واقعى نیست. امروز ادّعاى طرف‌دارى از حقوق بشر را دولتهایى میکنند که بزرگ‌ترین اهانتها را به بشر، همانها دارند میکنند. داعیه‌ی آزادى بیان و فکر را در دنیا آن رژیم‌هایى بلند کرده‌اند که بزرگ‌ترین اختناقها و استبدادهاى عالم از آثار وجود شوم آنها است.

	 چه کسى از اختناق چندده‌ساله‌ی رژیم پهلوى در ایران حمایت میکرد؟ غیر از آمریکا و انگلیس؟ آن‌وقت آمریکا و انگلیس ادّعا میکنند که طرف‌دار حقوق بشر و آزادى بیانند! امروز در آفریقاى جنوبى، در بسیارى از کشورهاى آفریقا و آسیا، در سرزمین‌هاى اشغالىِ مقهورِ به دست غاصبان صهیونیستِ خبیث، بزرگ‌ترین اختناقها، سیاه‌ترین رژیم‌ها، به پشتیبانى چه کسى دارند حکومت میکنند؟ اسرائیل که می‌آید جنوب لبنان را بمباران میکند و مرکز عدّه‌اى کودک را ویران میکند و کودکان را تارومار میکند ‌-یعنى جنایت‌بارترین حرکتى که یک رژیمى ممکن است انجام بدهد- به پشتیبانى چه کسى این کار را میکند؟ اگر پشتیبانى آمریکا از اسرائیل نبود، اسرائیل امکان ادامه‌ی حیات نداشت. درحقیقت آمریکا است که دارد جنوب لبنان را بمباران میکند؛ همین روز جمعه ‌-پریروز- مجدّداً هواپیماهاى اسرائیلى چندین دهکده و مراکز تجمّع مردم غیرنظامىِ بی‌دفاع را به بهانه‌هاى واهى بمباران کردند؛ (۴) آن‌وقت آمریکا و انگلیس و دولتهایى از قبیل اینها، ادّعاى طرف‌دارى از حقوق بشر و احترام به آزادى انسان میکنند! خب، پیدا است دروغ است. احترام واقعى به انسان ملاک است؛ و آن به شکل کامل، جز در سایه‌ی اسلام امکان‌پذیر نیست؛ و مظهر اعلایش همین مرد بزرگى بود که دست قدرتمند او امروز همه‌ی دنیا را متوجّه او و ملّت او ‌-که ما و شما هستیم- کرده. یکى از مشخّصه‌هاى عصر جدیدى که امام به وجود آورد این است: احترام به حقوق انسانها، احترام به حقوق عمومى ملّت، احترام به نیازهاى مردم، احترام به انگیزه‌هاى مخلصانه‌ی طبقات مستضعف و فقیر جامعه، که بارها بر روى این تکیه میکردند. این را باید ما دنبال کنیم.

	 من به شما برادران و خواهرانى که از این سه سازمان امروز در اینجا جمع شده‌اید ‌-یعنى ژاندارمرى و شهربانى جمهورى اسلامى ایران و پلیس قضائى- عرض میکنم: شما در این زمینه‌ها میتوانید حقیقتاً برآورنده‌ی خواستهاى امام باشید و سعى کنید که باشید.

	 پلیس ‌-چه شهربانى و چه ژاندارمرى- باید پناهگاه مردم باشد؛ این را به یاد داشته باشید. شما باید ملجأ مردم باشید. مردم باید آنجایى که ‌-چه در شهر و چه در بیابان- پلیس را می‌بینند، احساس محبّت و احساس آرامش کنند. امروز البتّه وضعیّت نیروهاى انتظامى ما با دوران گذشته از زمین تا آسمان تفاوت کرده. امروز نیروهاى انتظامى با مردمند، در کنار مردمند، پشت سر مردمند. هرچه میتوانید باید این روحیه را در خودتان تقویت کنید که شما براى مردمید؛ فلسفه‌ی وجودى نیروهاى انتظامى این است که بتوانند براى آسایش مردم و آرامش محیط زندگى مردم، نظم را برقرار کنند و مواظب باشند مردم دچار ناراحتى نشوند.و برادران عزیز روحانى در عقیدتى ـ سیاسی‌هاى نیروهاى انتظامى نقش مهمّى را میتوانند ایفا کنند در ایجاد روح تقوا و پرهیز از زیاده‌روى در هر امرى در نیروهاى انتظامى، که بحمدا‌لله‌ مشغول هم هستند.

	 و همچنین شما برادران عزیز پلیس قضائى که مظهر دستگاه قضائى هستید در رابطه‌ی با مردم، مردم باید نشانه‌هاى عدالت در دستگاه قضائى را از همین قدم اوّل که با پلیس قضائى روبه‌رو میشوند احساس کنند. امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) ‌-طبق آنچه در ذهن بنده است از آن حضرت- فرمودند که شما به آن کسى که محکوم به مجازاتهاى سخت هم هست، نباید دشنام بدهید و او را شَتم (۵) کنید. (۶) مجازات، مجازات است. دستگاه عدالت براى مجرمین، مجازات را معیّن میکند و همان اندازه مجازات باید اِعمال بشود؛ نه کم، نه زیاد. البتّه حاکم اسلامى میتواند به مقتضاى شرایط عفو کند ‌-آن مربوط به حاکم است- [امّا] مجرى باید همان اندازه‌اى که مقرّر شده اجراى مجازات بکند، یک‌ذرّه بیشتر خلاف است.

	 همه‌ی شما برادران عزیز این را به یاد داشته باشید: نیروهاى انتظامى ‌-که با مردم دائماً سروکار دارند- میتوانند هم مظهر عطوفت و محبّت نظام باشند و هم مظهر تدبیر و مدیریّت نظام. این دو عامل را در کنار هم رعایت کنید: هم باید وجود شما و حرکت شما و تصرّفات شما نشان‌دهنده‌ی عقل مدبّرانه‌ی در نظام باشد ‌-یعنى مجرم احساس نکند که با یک دستگاه بی‌هوش‌وحواس روبه‌رو است که هر کارى هر کس دلش خواست میتواند انجام بدهد؛ نخیر، حساب و کتاب بر دستگاه حاکم است؛ دستگاه، چشمهاى تیزبین و پنجه‌هاى نیرومندى دارد، مجرم را پیدا میکند و گریبانش را میگیرد؛ این را بایستى همه احساس کنند؛ هم خود مجرم، هم آن کسانى که نسبت به آنها یک جرمى یا جنایتى انجام میگیرد- این یک طرف قضیّه است؛ آن طرف قضیّه هم باید مظهر عطوفت و ترحّم باشید، مظهر محبّت و وِداد (۷) باشید، معلوم باشد که مأمور دولتى با کسى نظر شخصى ندارد، عناد ندارد. این دو جهت را با هم رعایت کنید.

	 خوشبختانه ژاندارمرى جمهورى اسلامى به نحوى و شهربانى به نحوى دیگر و همچنین سازمان پلیس قضائى، در طول این چندساله خدمات خوبى کردند؛ بعضى در جنگ، بعضى در پشت جبهه؛ و ‌ان‌شاءالله‌ موفّق باشید. امّا بدانید در خلأ شخصیّتى مثل رهبر کبیر و فقیدمان، من و شما باید مضاعف تلاش کنیم. وقتى یک وزنه ‌-آن هم با آن ثقل و عظمت- از میان ما برداشته شد، ما باید چه‌کار کنیم تا بتوانیم مقدارى از این خلأ را پُر کنیم؟ باید نیرویمان را بیشتر خرج کنیم، تلاشمان را بیشتر مبذول کنیم. این را همواره به یاد داشته باشید. و تمام دستگاه‌هاى کشور و تمام آحاد مردم به این نکته واقف باشند که جمهورى اسلامى و ملّت ایران با ارمغانهاى ارزشمند و عطیّه‌هاى الهى که امام به آنها داده، قادر هستند بر تمام دشمنی‌ها و خصومتها در سطح جهانى فائق بیایند. از آینده بحمدا‌لله‌ نگران نیستیم؛ راه را روشن و هدف را مشخّص میدانیم و معتقدیم در این راه باید حدّاکثر تلاشمان را مبذول کنیم و از خداى متعال هم بایستى کمک بخواهیم. خداوند ‌ان‌شاءالله‌ به شما توفیق بدهد و شماها را کمک کند و در ادامه‌ی این راه مهم و الهى، به همه‌ی ما توفیق و نصرت خود را مرحمت بفرماید.

	 والسّلام علیکم و‌ رحمة‌الله و‌ برکاته