نیایش
ای آفریدگار 
دیگر به سرد مهری خاکسترم مبین
  امشب ، صفای آبم و گرمای آتشم 
 امشب ، به روی تست دو چشم نیاز من 
امشب ، به سوی تست دو دست نیایشم 
امشب ، ستاره ها همه در من چکیده اند 
 سرب مذاب ، پر شده در کاسه ی سرم 
 هر قطره ای ز خون تنم شعله می کشد 
من آتش روانم ، من آتش ترم 
امشب ، به پارسایی خود دل نهاده ام 
ای آفتاب وسوسه ، در من غروب کن 
آن رودخانه ام که تهی مانده ام ز آب 
 آه ای شب بزرگ ، تو در من رسوب کن 
زین پیش اگر به کفر گشودم زبان خویش
 زین پس برآن سرم که بشویم لب از گناه
 ای آفریدگار 
 در چاه شب ، به سوی تو امید بسته ام 
 تا بشنوی صدای مرا از درون چاه 
هر چند پیش چشم تو کوچک ترم ز مور
بر من بزرگواری پیغمبران ببخش
 جز غم ،‌ هر آنچه را که به من وام داده ای 
بستان و بیشتر کن و بر دیگران ببخش
نام تو بر نگین دلم نقش بسته است 
این خاتم وجود من ارزانی تو باد 
 دانم اگر چه پیشکشی سخت بی بهاست 
شعرم به پاس لطف تو ، قربانی تو باد
