غزل شمارهٔ ۱۳
یارا یارا ترا چه یارا 
تا دل بربائی اذکیا را 
این دلبری از تو نیست بالله 
این فتنه زدیگریست یارا 
آنکسکه نگاشته است نقشت 
بر صفحهٔ نیکوئی نگارا 
در پردهٔ حسن تست پنهان 
دل میبرد از بر آشکارا 
از خال و خطت کتاب مسطور 
داده است بدست دیده مارا
تا درنگریم و باز خوانیم 
در روی تو سورهٔ ثنا را 
هر جزو تو آیتی زقرآن 
هر شیوه ستایشی خدا را 
هر جلوهٔ تو کند ثنائی 
در پرده جناب کبریا را 
آئینهٔ حسن تو نماید 
بی صورت و بی جهت خدا را
از فیض کسی دگر برد دل 
تو بیخبری ز دل نگارا 