قطعه شمارهٔ ۱۳۹
ای ز حیای گوهر پاک تو 
غرق عرق زاده بحر عدن 
دولت طفل تو که خواهد دمد 
تا ابدش بوی لبان از دهن 
روز نخستین که ز مادر بزاد 
دایه طفل و کرم ذوالمنن 
ساختنش از اطلس گردون قماط 
داد ز پستان سعدات لبن 
روح امینش ز سر سدره گفت 
انبته الله نباتا حسن 
باد قرین تن و جانش مقیم 
ورد سحرگاه اویس قرن 
دور تو با دور فلک متصل 
عهد تو با عهد ابد مقترن 