در بزم یاد شمایم
شهر از شادی شکفته و 
گل فریادها
به هوا پرتاب می شود
 پیاپی
درها دهان و 
 پنجره ها آغوش
و آنگاه 
هلهله دستها و دستمالهاست
با گسستگی رشته مروارید نقل 
بر شیب زمین
  سلام و بوسه
  هورا و همهمه
  و شور و شعر 
شعر آزاد شعر مردمی
 شهر به رقص ایستاده
 در تبسم چراغان
اما من 
 فشرده و دلتنگم 
که عزیزانم را در کنار ندارم 
شهیدانم را 
 و تاجی بی سر 
یا سری بی تاج را 
تا نثار پایشان کنم
 هدیه آن ایام رنج و
  شادی این دم 
 در بزم یاد شمایم 
 فشرده و دلتنگ 
 با شاخه گل یخ 
با شمع سوخته و 
 با شراب خون 
  