شمارهٔ ۱۱۳
به صد بلا ز غمت گرچه مبتلا شده‌ام
هزار شکر که با درد آشنا شده‌ام
ز خار ما همه گل می‌دمد به دامن دشت
به جستجوی تو تا من برهنه‌پا شده‌ام
جدا ز گلشن کویت طبیب از حسرت
به سان بلبل تصویر بی‌نوا شده‌ام