زمزمه ۱
هر چند امیدی به وصال تو ندارم 
یک لحظه رهایی ز خیال تو ندارم 
 ای چشمه ی روشن منم آن سایه که نقشی
 در آینه ی چشم زلال تو ندارم 
می دانی و می پرسیم ای چشم سخنگوی
 جز عشق جوابی به سوال تو ندارم 
ای قمری هم نغمه درین باغ پناهی
جز سایه ی مهر پر و بال تو ندارم 
 از خویش گریزانم و سوی تو شتابان 
با این همه راهی به وصال تو ندارم 