گریز
از هم گریختیم
 وان نازنین پیاله ی دلخواه را ، دریغ
بر خاک ریختیم
جان ِ من و تو تشنه ی پیوند ِ مهر بود
 دردا که جان ِ تشنه ی خود را گداختیم
 بس دردناک بود جدایی میان ِ ما
 از هم جدا شدیم و بدین درد ساختیم
 دیدار ِ ما که آن همه شوق و امید داشت
اینک نگاه کن که سراسر ملال گشت
 وان عشق ِ نازنین که میان ِ من و تو بود
 دردا که چون جوانی ِ ما پایمال گشت !
 با آن همه نیاز که من داشتم به تو
 پرهیز ِ عاشقانه ی من ناگزیر بود
 من بارها به سوی تو باز آمدم ولی
هر بار دیر بود !
 اینک من و توایم دو تنهای بی نصیب
 هر یک جدا گرفته ره ِ سرنوشت ِ خویش
 سرگشته در کشاکش ِ طوفان ِ روزگار
 گم کرده همچو آدم و حوا بهشت ِ خویش