اسیر
کسی در انتظار او نبود 
 دلی برای او نمی تپید 
 نگاه هیچ کس به خودش دلی به روی او نمی نشست 
هراس خورده بود و مات 
درون حلقه نگاههای ناشناس بی پناه 
 هوای سرد سوز می خلید 
و پاره های جامه اش به جان او 
و دشنه ای نهفته می برید
  تکه تکه از توان او 
هنوز نارسیده کال بود 
 جوانکی هنوز خردسال بود
 به او نگاه می کنم
  به من نگاه می کند
  و هر دو آه می کشیم
چه دشمنی میان ما است؟
عدوی راستین ما
همان یگانه غول سود و زر در کمین توده هاست 
اسیر بی نوا برادری غریب مانده و گم است 
 رها و بسته هر چه هست
یکی ز خیل بی شمار مردم است 
