معراج فنا
در کوی محبت به وفایی نرسیدیم 
رفتیم ازین راه و به جایی نرسیدیم 
هر چند که در اوج طلب هستی ما سوخت
چون شعله به معراج فنایی نرسیدیم 
با آن همه آشفتگی و حسرت پرواز 
 چون گرد پریشان به هوایی نرسیدیم 
 گشتیم تهی از خود و در سیر مقامات 
 چون نای درین ره به نوایی نرسیدیم 
 بی مهری او بود که چون غنچه ی پاییز 
 هرگز به دم عقده گشایی نرسیدیم 
 ای خضر جنون ! رهبر ما شو که در این راه 
 رفتیم و سرانجام به جایی نرسیدیم 