در خیابان ...
در خیابان مردی می گرید 
پنجره های دو چشمش بسته ست 
دست ها را باید 
             به گرو بگذارد 
تا که یک پنجره را بُگشاید ... 
*
در خیابان مردی می گرید 
همه روزان ِ سپیدش جمعه ست 
او که از بیکاری
تیر سیمانی را می شمرد 
در قدم های ِ ملولش قفسی می رقصد 
با خودش می گوید :
- کاش می شد همه ی عقربکِ ساعت ها 
                                   می ایستاد 
کاش تردید ِ سلام تو نبود 
دست هایم همه بیمار پریدن هایی
                        از بغل ِ دیوارست ...
کاش دستم دو کبوتر می بود 
*
در خیابان مردی می گرید ...