امید یا خیال
از شوق این امید نهان زنده ام هنوز
امید یا خیال ؟ کدام است این ، کدام 
بس شب درین امید ، رسانیده ام به روز
بس روز از این خیال ، بدل کرده ام به شام

ایا شود که روزی از آن روزهای گرم 
 از آفتاب ، پاره سنگی جدا شود ؟
وان سنگ ، چون جزیره ی آتش گرفته ای 
سوی دیار دوزخی ما رها شود 

 ما را بدل به توده ی خاکستری کند 
خاکستری که خفته در او ، برق انتقام ؟
از شوق این امید نهان زنده ام هنوز
امید یا خیال ؟ کدام است این کدام 

ما مرده ایم ،مرده ی در خون تپیده ایم 
ما کودکان زود به پیری رسیده ایم 
ما سایه های کهنه و پوسیده ی شبیم 
ما صبح کاذبیم دروغین سپیده ایم
 ناپختگان کوره ی آشوب و آتشیم 
قربانیان حادثه های ندیده ایم 
بس شب درین خیال ، رسانیده ام به روز
 بس روز ازین ملال ، بدل کرده ام به شام 
ایا شود که روزی از آن روزهای سرد 
 دریا چو جام ژرف براید ز جای خویش؟
در موج های وحشی او غوطه ور شویم 
وز سینه برکشیم سرود فنای خویش
 آنگه چنان ز بیم فنا دست و پا زنیم 
 تا بگسلیم بند اسارت ز پای خویش

 از شوق این امید نهان زنده ام هنوز
امید یا خیال ؟ کدام است این ، کدام ؟
اینجا دوراهه ایست به سوی حیات و مرگ 
این یک به ننگ می رسد آن دیگری به نام