شمارهٔ ۳۴
ای هدهد صبا به سبا می‏‌فرستمت
بنگر که از کجا به کجا می‌‏فرستمت
یعنی ز ما به مهدی هادی پیام بر
کو روز و شب دعا و ثنا می‏‌فرستمت
هر صبح و شام قافله‏‌ای از دعای خیر
در صحبت شمال و سبا می‏‌فرستمت
در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست
می‏‌بینمت عیان و دعا می‏‌فرستمت
تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب
جان عزیز خود به فدا می‌‏فرستمت
ای دل بیا که هاتف غیبم به مژده گفت
با درد صبر کن که دوا می‌‏فرستمت
ای فیض، جان به تحفه به نزدیک او ببر
بشتاب هان به وصل و لقا می‌‏فرستمت
حیف است طایری چو تو در خاکدان غم
زینجا به آشیان بقا می‏‌فرستمت