شمارهٔ ۳۱۲
که گوید سلام من مستهام
به جانان که کرده ست در جان مقام
در او بس که گم کرده ام خویش را
نمی دانم او کیست یا من کدام
همه اوست من در میان کیستم
نمانده ست با من ز من غیر نام
اگر من به حرمت سلامش کنم
فمنه علیه یکون السلام
وگر او به رحمت خطابم کند
فمنه الیه یعود الکلام
بتان جان پا کند و ساری درآن
جمال ازل همچو باده مدام
ز جامی چه عیب ار خورد جام را
چو در مشربش عین باده ست جام