۴۱ - از ریا و کذب و نیرنگ و حسد
       

از ریا و کذب و نیرنگ و حسد
آدمی در نفرت است و می‌رَمَد
گاه ، خود را روبروی خود نشان
عیب‌های خود ، به خود می‌دِه نشان
آنچه پنهان کرده‌ای از خویشتن
عرضه‌اش کن بر بساط جان و تن
منصفانه ، خویش را کن داوری
از چه باید ارزیابت دیگری؟
کین و کبر و حرص را در خود ببین
زین خصایل ، هیچ می‌گردی حزین؟
لیکن اینها را به خوی دیگران
گر ببینی ، بر تو می‌آید گران *
نفْس ِ خود را گاه استیضاح کن
گر در او عیبی بُوَد اصلاح کن
دیدهٔ خود را مپوشان از خطاش
لااقل با خویشتن رو راست باش
          

***********
* موی بشکافی به عیب دیگران
چون به عیب خود رسی ، کوری از آن (مولوی)
             