باغ خودرو
خروس خانه همسایه می خواند 
 و باران سحرگاهان اسفند 
 فرو می ریخت از ابری شتابان
  گریزان ابرها بر آبی صبح 
چنان چون قاصدک بر کاسنی زار
  روان بودند زی کوه وبیابان 
 و من در اوج آن لحظه ی خدایی
 در آن اندیشه و آن بیشه بودم
  که در آن سوی باغ پر گل ابر 
دران ژرف کبود ایا کسی هست 
که این باغ سفق گلخانه ی اوست 
و فانوس بلورین ستاره 
بر این نیلی رواق جاودان دور 
 چراغ روشن کاشانه اوست 
و یا این باغ 
 خودروی ست و خود روست ؟
