آتش بی دود
شد تیره در هوای تو شمع وجود ما
                                      اشکی به دیدهٔ تو نیاورد دود ما
رفتی ز دست ما و نمردیم ای دریغ
                                      تا چیست بی‌وجود تو سود وجود ما
ما موج کوچکیم و درین بحر بی‌کران
                                      نادیده ماند قوس نزول و صعود ما
غیر از دلی شکسته و دستی شکسته‌تر
                                      در ما چه دیده بهر حسادت حسود ما
سودی نهفته در دل هر ذره‌ای است لیک
                                      در خوابگاه نیستی آسوده سود ما