غزل شمارهٔ ۱۸۰
ای به خوبی از همه خوبان عالم خوب‌تر
شیوه حسن و جمالت هر یک از هم خوب‌تر
آدمی، گر یوسف مصرست، مانند تو نیست
ای تو از مجموع فرزندان عالم خوب‌تر
رنگت از می حالتی دارد، که از گل خوش‌تر است
وآن عرق بر عارض پاکت ز شبنم خوب‌تر
خوب‌تر شد روی گلگونت، به دور خط سبز
آری، آری، باغ باشد سبز و خرم خوب‌تر
ملک جان، تسلیم سلطان خیالش شد، که هست
کشور ما بر چنین شاهی مسلم خوب‌تر
کاسه کاسه با سگانت می‌خورم خون جگر
زآن که می خوبست و با یاران همدم خوب‌تر
تشنه‌لب بوسد هلالی خاک آن در، زآن که هست
خاک پای پاک آن کو ز آب زمزم خوب‌تر