شمارهٔ ۹۰ - در حق فرید الدین
بر بدایع نظم تو ، ای فریدالدین 
طویله های گهر را نماند مقداری 
نه باغ طبع ترا هست جز ادب شجری 
نه شاخ لفظ ترا هست جز هنر باری 
بگرد تو نرسند اهل نظم و نثر امروز 
و گر چه جهد و تکلیف کنند بسیاری 
بشعر یار خودم خوانده ای و لیک بفضل 
ترا ندانم اندر همه جهان یاری 
چو من بفضل تو اقرار دارم از سر صدق 
ز کس نیابی در مشرق و غرب انکاری 
ترا فلک بمقام شرف رسانیدست 
فلک نکرده ازین علاقه تر کاری 
ببارگاه خداوند مشرق و مغرب 
متاع فضل ترا خاست روز بازاری 
گران بها گهری و کجا تواند بود ؟
چنین گدا را الا چنان خریداری 
جهان تو داری ، طوبی لک ، ای فرید الدین 
بزیر عدل چنان جهانداری 