قطعه شمارهٔ ۸۲
ای خسروی که دست و دل کامگار تو 
کار جهان به تیغ جهانگیر می‌کنند 
شیران رایت تو هژبران رزم را 
در مرغزار معرکه به نخجیر می‌کنند 
آیات فتح را به زبان و سنان و تیغ 
پیوسته اولیای تو تفسیر می‌کنند 
اقبال تا به دامن جاه تو چنگ زد 
حساد ناله زارتر از زیر می‌کنند 
آب از هوای لطف تو دیوانه می‌شود 
زان دست و پای آب به زنجیر می‌کنند 
مقصود مقریان قماری دعای توست 
زان ناله‌ها که در شب و شبگیر می‌کنند 
خورشید طلعتا و زرای تو وجه من 
اکنون سر ماه رفت که تدبیر می‌کنند 
در کار بنده خرد و بزرگ آنچه راستی است 
تاخیرها نموده و تقصیر می‌کنند 
انعام شاه و حکم امیرست و من غریم 
وجهی است دادنی به چه تاخیر می‌کنند؟
اکنون به لطف خویش ازیشان سوال کن 
تا خود درین قضیه چه تقریر می‌کنند 
بازار تیغ و کلک تو همواره تیز باد 
تا کار ملک راستی از تیر می‌کنند