خط آتش
در پشت میله‌های قفس، از سرِ ملال
با خطِ خوش نوشتم
                                   بیتی به حسب حال
« اول بنا نبود بسوزند عاشقان
آتش به جان شمع فتد کاین بنا نهاد»
                
چشمم میان خط
بر روی لفظ «آتش» لرزید، ایستاد
                       
دیدم: هزار شاخة گل را که بی گناه
در خط آتش‌اند.
بیدادهای مشعله‌افروز جنگ را
با خطّ خون خویش 
بر خاک می کشند! 
             
یک قطره اشک سوزان
                                          بر آتش اوفتاد