من به باغ گل سرخ
در گشودند به باغ ِ گل ِ سرخ
 و من ِ دلشده را
 به سراپرده ی رنگین ِ تماشا بردند
 من به باغ ِ گل ِ سرخ
با زبان ِ بلبل
خواند
 درسماع ِ شب ِ سروستان
دست افشاندم
 در پریخانه ی پر نقش ِ هزار آینهاش
 خویشتن را
به هزاران سیما
 دیدم
 با لب ِ آینه
 خندیدم
من به باغ ِ گل ِ سرخ
همره ِ قافله ی رنگ و نگار
 به سفر رفتم
 از خاک به گُل
رقص ِ رنگین ِ شکفتن را
 در چشمه ی نور
 مژده دادم به بهار
من به باغ ِ گل ِ سرخ
 زیر ِ آن ساقه ی تر
 عطر را زمزمه کردم تا صبح
 من به باغ ِ گل ِ سرخ
 در تمام ِ شب ِ سرد
 روشنایی را خواندم با آب
 و سحر را
 به گل و سبزه
 بشارت دادم 