تنهایی ِ ماه
در تمام طول تاریکی 
سیرسیرکها فریاد زدند :
( ماه ، ای ماه بزرگ  ... )

در تمام طول تاریکی 
شاخه ها با آن دستان دراز 
که از آنها آهی شهوتناک 
سوی بالا می رفت 
و نسیم تسلیم 
به فرامین خدایانی نشناخته و مرموز 
و هزاران نَفَس پنهان ، در زندگی ِ مخفی خاک
و در آن دایرهٔ سیار نورانی ، شبتاب 
دقدقه در سقف چوبین 
لیلی در پرده 
غوکها در مرداب 
همه با هم‌ ، همه با هم یکریز 
تا سپیده دم فریاد زدند  :
( ماه ، ای ماه بزرگ ... )

در تمام طول تاریکی 
ماه در مهتابی شعله کشید 
ماه 
دل تنهای شب خود بود 
داشت در بغض طلایی رنگش می ترکید