برگزیدهٔ دل
قسم به صبح صداقت که صادقی تو هنــوز
مرا در این یم عــالم، چو قایـقی تو هنـــوز
نبستـه ای به میان، تیــغ نـاروای ستــــــم
به رحمت  از دل و جـانم، موافقــی تو هنـوز   
جفای عشق تورا، دل زعمق جـــان بخــرد
یقین من بشد آخر؛ خود عــاشقی تو هنــوز   
بســـی قضــا ببــرد دست من به بـرق بـلا
به سیـــم بـرق بـلا هم،  چو عایقی تو هنوز   
به لکـــنتی نتوانـد دلــــم سخـــن بدمــد
به جای دل، چه غم آخر؛ که ناطقی تو هنوز
تـو روح عشق دمیـــدی به جـان بی نفسم
خوشـا! بـه عالم عرفان که خالقــی تو هنوز   
تو اندر این صف خوبـان ز سابقون شده ای
به خـــرقه و دم جــانـانـه، سابقـــی توهنوز 
زدلبــران دو عالـم، تو را گزیـــده دلــــم
چــرا که در دل الیـــار، فایقـــی تـــو هنوز 