بخش ۵۶ - به کشتی نشستن
چو سه روز بگذشت و شد راست باد
به کشتی نشستند و رفتند شاد 
به دریا و خشکی ز کشتی کشان
هر آن کس که داد از شگفتی نشان 
برفتند سیصد هزاران فزون 
بدیدند از جانور گونه گون 
چه برسان پرّنده و چارپای 
چه هم گونه دیو مردم نمای 
یکی را سه رو ، پای و چنگل هزار 
یکی بهره را سر دو و چشم چار 
یکی را دُم ماهی و چنگ شیر 
دهان از بَرِ سینه و چشم زیر 
یکی را تن اسپ و خرطوم پیل 
 رخش لعل و اندام همرنگ نیل 
یکی را سر گاو و یشک نهنگ 
 یکی را تن مردم و شاخ رنگ 
همه زین نشان گونه گون جانور 
نمودند در آب با یکدگر 
چنین تا کُهی کآن نه بس دور بود 
سَر مرز او نزد فیصور بود 