بخش ۲۷۸ - حکما
لاک: 
ساغرش را سحر از بادهٔ خورشید افروخت
ورنه در محفل گل لاله تهی جام آمد
کانت: 
فطرتش ذوق می آینه فامی آورد
از شبستان ازل کوکب جامی آورد
برگسن: 
نه مئی از ازل آورد نه جامی آورد
لاله از داغ جگر سوز دوامی آورد