قطعه شمارهٔ ۵۶
همنشین بدان مباش که نیک 
از بدان جز بدی نیاموزد 
خار آتش فروز سوختنی 
که ز گل جاه و شوکت اندوزد 
عاقبت بر کند دل از صحبت 
وز برای گل آتش افروزد 
خار کاتش بود بدوزنده 
آتش کشتنیش می‌سوزد 