افزوده ای بر جنگلی ها
گویی درخت های "سیاهکل" ، 
تا دشت و شهر ریشه دوانده ست 
که غرش سلاح و جوشش خون شهید 
هر دو فزونی می گیرد
بذری که "کوچک" و "عمو اوغلی" پاشیدند 
اکنون نهال می شود 
          اکنون نهال ها ...
بنگر که کوه و شعر 
شباشب آذین می گردد
                با قامتِ بلند بپا خاستگان ...
واخوردگان 
گفتند یاوه :
- "جانی ِ جبّار با صد هزار گزمه و خنجر مسلح است 
جز صبر و انتظار ، رهی نیست" 
امّا ،
ای همچون من به کار ، تو ای بیدار !
بر بام شب بایست ، نظر کن :
دریایی از درخت سترگ و مسلح است 
کاینک به سوی "مَکبث" می آید ...