سرود ِ زیبایی
شانه های تو 
همچو صخره های سخت و پر غرور
موج گیسوان من در این نشیب 
سینه میکشد چو آبشار نور 

شانه های تو 
چون حصار های قلعه ای عظیم
رقص رشته های گیسوان من بر آن 
همچو رقص شاخه های بید در کف نسیم

شانه های تو 
برجهای آهنین 
جلوهٔ شگرف خون و زندگی 
رنگ آن به رنگ مجمری مسین

در سکوت معبد هوس 
خفته ام کنار پیکر تو بی قرار 
جای بوسه های من به روی شانه هات 
همچو جای نیش آتشین مار 

شانه های تو 
در خروش آفتاب داغ پر شکوه 
زیر دانه های گرم و روشن عرق 
برق می زند چو قله های کوه 

شانه های تو 
قبله گاه دیدگان پر نیاز من 
شانه های تو 
مُهر سنگی ِ نماز من