آنان که خاک را
تمام دلم دوست داردت، تمام تنم خواستار توست 
 بیا و به چشم قدم گذار ،  که این همه در انتظار توست 
 چه خوب و چه خوبی ، چه نازنین ،  تو خوب ترینی ، تو بهترین 
 چه بخت بلندی ست یار او ،  کسی که شبی در کنار توست 
 نظر نه به سود و زیان کنم ، هر آنچه بگویی همان کنم 
 بگو که بمان ، یا بگو بمیر ،  ارادهٔ من اختیار توست 
 به گوشهٔ چشمی نگاه کن ،  ببین چه به پایت فکنده ام 
 مگر به نظر کیمیا شود ،  دلی که چنین خاکسار توست 
 خموشی ی شب های سرد من ،  چرا نشود پر ز شور عشق 
که لغزش آن دست های گرم ،  به سینهٔ من یادگار توست 
ز میوهٔ ممنوع حیف و حیف ،  که ماند و به غفلت تباه شد 
 وگرنه تو را می فریفتم ،  که سابقه یی در تبار توست 
چنین که ملنگم ، چنین که مست ،  که برده حواس مرا ز دست ؟
 بدین همه جلدی و چابکی ، غلط نکنم ،‌ کار کار توست 
 به دار و ندارم نگاه کن ، که هیچ به جز عاشقی نماند 
 تمام وجودم همین دل است ،  تمام دلم بی قرار توست 