شمارۀ ۷
سکوت
یعنی صعود
از پلکان واژگانی که گوش می بیند
و چشم می شنود
از زخم روز خون نمی چکد
پروانه پرده ها را کنار زد
پشت پرواز پریشان کلام
نشانی و خانه به گفتگو می نشینند
آنکه باید نمی بارد
سفره صدا نمی کند