بر سرمای درون
همه
    لرزشِ دست و دلم
                           از آن بود
که عشق
           پناهی گردد،
پروازی نه
گریزگاهی گردد.
 
آی عشق آی عشق
چهره‌ی آبی‌ات پیدا نیست.
 
□
 
و خنکای مرهمی
                    بر شعله‌ی زخمی
نه شورِ شعله
بر سرمای درون.
 
آی عشق آی عشق
چهره‌ی سُرخ‌ات پیدا نیست.
 
□
 
غبارِ تیره‌ی تسکینی
                       بر حضورِ وَهن
و دنجِ رهایی
              بر گریزِ حضور،
سیاهی
         بر آرامشِ آبی
و سبزه‌ی برگچه
                  بر ارغوان
 
آی عشق آی عشق
رنگِ آشنایت
پیدا نیست.
 
۱۳۵۱

© www.shamlou.org   سایت رسمی احمد شاملو