گل‌های بی شمیم به وجدم نمی‌کشند
امسال پاییز یکسره سهم شما بهار
ما را در این زمانه چه کاریست با بهار
از پشت شیشه‌های کدر مات مانده‌ام
کاین باغ رنگ کار خزان است یا بهار
حتی تراز حافظه گل گرفته‌اند
ای مثل من غریب در این روزها بهار
دیشب هوایی تو شدم باز این غزل
صادق‌ترین گواه دل تنگ ما بهار
گل‌های بی شمیم به وجدم نمی‌کشند
رقصی در این میانه بماند تا بهار