مشکل عقل
بی قرارت چو شدم رفتی و یارم نشدی 
شادی خاطر اندوه گزارم نشدی
تا ز دامان شبم صبح قیامت ندمید 
 با که گویم که چراغ شب تارم نشدی 
صدف خالی افتاده به ساحل بودم 
چون گهر زینت آغوش و کنارم نشدی 
بوته ی خار کویرم همه تن دست نیاز 
برق سوزان شو اگر ابر بهارم نشدی 
از جنون بایدم امروز گشایش طلبید 
که تو ای عقل به جز مشکل کارم نشدی 