ناکجا
من و شعر وجوبار 
رفتیم و رفتیم 
به آنجا رسیدیم آنجا که دیگر 
نه جای پای کس بود 
 و نه آشنا بود 
درختان به ایین دیگر 
 و مرغان به ایین دیگر 
صدایی که می آمد از دور 
 صدای خدا بود 
رها بود 
به هنگام پرواز 
 از روی باغی به باغی
کسی زیر بال پرستو و پروانه ها را 
 نمی کرد تفتیش
شقایق 
ز طوفان نمی گشت خاموش
چراغش همیشه پر از روشنا بود 
 نمی دانم آنجا کجا بود 
 نمی دانم آنجا کجا بود 
