اشک
تو کز زلال دو چشمم شبانه می‌باری
به من بگو که چرا بی‌بهانه می‌باری؟
ستاره‌ای که دمیدی از آسمان دلم
تو شبنمی که به روی جوانه می‌باری
زنغمهٔ غم و اندوه ِ هق هق‌ات ای اشک
به لحظه لحظهٔ شعرم ترانه می‌باری
به‌روی گونهٔ زردم غبار اندوه است
برای شستن آن عاشقانه می‌باری؟
تجسّم همهٔ درد ِ روح ِ من هستی
از ارغنون دلم جاودانه می‌باری
مجال گفتن شعرم نمانده امّا تو
به طبع شعر دلم دانه دانه می‌باری....