شاید
با آن که شب است و راه فریادی
 در هیچ سوی افق نمی بینم 
 با این همه از لبان صدامید 
 این زمزمه را دوباره می خوانم 
باشد که ز روزنی گذر گیرد 
شاید روزی کبوتری چاهی
این زمزمه را دوباره سر گیرد 
وانگاه به شادی هزاران لب 
 آزاد به هر کرانه پر گیرد 
 