حاصل
 قلمستان تنهاست 
 با کلاغان حریصی که بر انگشتانش
 میوه پاییزند 
با دم باد که می پوید بیهوده به دور و بر او
با تن تنبل ابر 
که چه بی حاصل می اندازد سایه بر روی سر او 
 قلمستان تنهاست 
و چه از او دور ست
  صوت غمناک خروس پنهان 
 پرپر شعله افشان پناه تپه 
رفت و آمدهای برزگر بیل به دست 
 هر چه بر حاصل اندیشه نو کاشته ام می نگرم 
 هرچه در خاطر خود می پویم 
 قلمستان تنهاست 
 باز افسوس کنان می گویم 
