قطعه شمارهٔ ۴۲
پادشاها صبوح دولت تو 
متصل با صباح محشر باد 
بنده امروز پنج روز گذشت 
که برین برهمی زنم فریاد 
نه کسی می‌رسد به فریادم 
نه یکی می‌کند ز حالم یاد 
چه دهم شرح لطفهای کچل 
آن نکو سیرت فرشته نهاد 
سر من از جفای او کل شد 
که به موییم از و نگشاد 
بستد از بنده راه خود صد بار 
یک یک راه راه بنده نداد 
کرد بیداد و داد دشنامم 
دادای پادشاه عادل داد 
بخت نیکت به منتهای امید 
برساناد و چشم بدمرساد 