باغ میرا
 پاییز محزونی
 که در خون تو می خواند
  گامی به تو نزدیک و گامی دور
 آرام همراه تو می اید 
 روزی تمام باغ را 
 تسخیر خواهد کرد 
ای روشن آرای چراغ لالگان
  در رهگذار باد 
با من نمی گویی
آن آهوان شاد و شنگ تو 
 سوی کدامین جوکنارانی گریزان اند ؟
آه 
 شب های باران تو وحشتناک 
شبهای باران تو بی ساحل 
شب های باران تو از تردید 
و از اندوه لبریز است 
 من دانم و تنهایی باغی
که رستنگاه آوای هزاران بود
وینک 
 خنیاگرش خاموش
و آرایه اش 
 خونابه ی برگان پاییز است 
