شمارهٔ ۱۴۹
مسیح وقتی ازین خسته دم دریغ مدار
ز پا در آمدم از من قدح دریغ مدار
ورم قدم بعیادت نمی نهی باری
تفقدی بزبان قلم دریغ مدار
بساز با من دم بسته و کلید نجات
از این مقید دام ندم دریغ مدار
اگر دریغ نداری نظر ز خسته دلان
ازین شکسته ی دلخسته هم دریغ مدار
بعزم کعبه ی قربت چو بسته ایم احرام
ز ما سعادت وصل حرم دریغ مدار
بشادمانی ارت دست می دهد آبی
ز تشنگان بیابان غم دریغ مدار
نوای پرده سرایان بزمگاه وجود
ز ساکنان مقام عدم دریغ مدار
اگر شفا نفرستی بخستگان فراق
ز بستگان ارادت الم دریغ مدار
چو عندلیب گلستان فقر شد خواجو
ازو شمامه ی باغ کرم دریغ مدار