گلعذار عشق
عمری به دل شـده ام رهگذار عشق
افتـــد به دیده مگر گلعذار عشق 
دیــدم بـه بـام تمــاشا شـدم  به دل
چرخی زدم چو پرستو مدار عشق 
تا جلـوه ای به دلم از رخش نشست
در باغ جلوه شـدم من هزار عشق 
تا جان گرفت مرا، آن هوای دوست
چه چه زنان بکشیــدم هوار عشق
انــدر کمنـد نگـاهش چـو دل فتــاد
راهی شدم پی آن شهسـوار عشق
 در لجّــه ی خطــر انـدر فضای دهر
دل می زنم به دلش با گدار عشق 
الیـــار! اگــر نپذیری به جـان خطـر
در  مکتبت نپــذیرد  نگــار عشق