جامه دران
 یک رودخانه تحرک ،  یک بامداد جوانی
یک آفتاب درخشش ،  یک ماه نقره فشانی
دل : با هزار کبوتر ، در جنبش و تپش و شور 
تن : با هزار تمنا ، در التهاب نهانی
یک اتفاق : که هرگز از خاطرم نگریزد 
یک اعتماد :‌ وزان پس ،  آنی که افتد و دانی
 لب : با هزار شراره ،  شب : با هزار ستاره 
 بر گیسوان من و شب ،  از بوسه مانده نشانی
عریان دو روح که بودیم ، در هم تنیده دو اندام 
چونان دو لپهٔ بادام، تفسیر این دو همانی
ای ذهن خسته ، مدد کن ،  گویی به عالم خوابم 
 از روی آینه برگیر ، گردی ، اگر بتوانی
 امشب کجای جهانم ؟  نی بر زمین و نه بر ابر 
 ای عشق گمشدهٔ من ، امشب کجای جهانی ؟
ای چتر پیچک پر گل ،  با عطر زرد و سپیدت 
 کو راه چاره که ما را ،  در سایه ات بنشانی؟
 مطرب ! به سیم جنونت ،  آهنگ جامه دران کن 
کامشب ز حسرت عشقی ،  ماییم و جامه درانی