درختی در اندیشه ی من
از خاک آسمان مه آلود
  رویید واژگونه درختی
با شاخه های نقره ای برق 
با برگ های سبز ستاره 
 با میوه ی طلایی خورشید
 از قاب تنگ پمجره ، سنگ نگاه من 
 چون مرغ ، پر کشید 
بر شاخ آن درخت کهن خورد 
برگ ستاره ها به زمین ریخت
 در گل نشست میوه ی خورشید 
در کوچه ، راه می روم اینک 
خورشید در نشیب غروب است و ، چتر ابر 
 همچون درخت بر سر من سایه افکن است 
چتری که دسته اش 
چون شاخه های صیقلی برق آسمان 
همرنگ آهن است 
چتری که گنبدش 
چون طیف هفتگانه ی خورشید ، روشن است 
این چتر و آن درخت در اندیشه ی من است 
