جغرافیا
در نور پیه سوز سفالین آسمان 
 در بستری که وصله ی صد رنگ خورده است 
تهران روسپی
 مست و برهنه ، پشت به بالین فشرده است 
 بر بسته دیدگان که مبادا سحرگهان 
خورشید سرخپوست به پیکان بدوزدش
اما ، دو ران فربه خود برگشوده است 
البرز ، در سیاهی شب می سپوزدش
