در هرچه هست و نیست
 در مرگ عاشقانه ی نیلوفران صبح 
در رقص صوفیانه ی اشباح و سایه ها 
 در گریه های سرخ شفق بر غروب زرد 
 در کوهپایه ها 
در زیر لاجورد غم انگیز آسمان 
 در چهره ی زمان 
در چشمه سار گرم و کف آلود آفتاب 
 در قطره های آب 
 در سایه های بیشه ی انبوه دوردست 
 در آبشار مست 
در آفتاب گرم و گدازان ریگزار 
 در پرده ی غبار 
 در گیسوان نرم و پریشان بادها 
 در بامدادها 
در سرزمین گمشده ای بی نشان و نام 
در مرز و بوم دور و پریوار یادها 
درنوشخند روز
 در زهرخند جام 
در خالهای سرخ و کبود ستارگان 
در موج پرنیان 
 در چهره ی سراب 
 در اشک ها که می چکد از چشم آسمان 
در خنجر شهاب 
در خط سبز موج 
در دیده ی حباب 
 در عطر زلف او 
در حلقه های مو
 در بوسه ای که می شکند بر لبان من
  در خنده ای که می شکفد بر لبان او 
در هرچه هست و نیست 
 در هر چه بود و هست 
در شعله ی شراب 
در گریه های مست 
 در هر کجا که می گذرد سایه ی حیات 
سرمست و پر نشاط
آن پیک ناشناخته می خواندم به گوش
 خاموش و پر خروش
کانجا که مرد می سترد نام سرنوشت 
و آنجا که کار می شکند پشت بندگی
رو کن به سوی عشق 
 رو کن به سوی چهره ی خندان زندگی
