در سنگر ...
تو فاتحی !
دستان تو 
سرگرم ساختن سنگر ،
مشغول کاشتن بذر دوستی است ...
*
تو فاتحی !
تو فاتحانه فردای سرخ و زرد 
اعلام می کنی آغاز تولّد خود را 
                        با هزار آفتاب 
در چین ِچهره ی اسارتِ شرق ...
*
ما 
شکوفه ی دستان بی زوال تو را 
                      آب می دهیم ...