شمارهٔ ۲۱
مهر پیغمبر و آلش چه بود تخم بهشت
حق تعالی به کرم در ازل این حرف نوشت
خرم آن مزرعه دل که در او این کارند
بی‏سعادت که چنین دهقنت از دست بهشت
من به دل کاشتم این مهر تو خود می‏دانی
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت
بهر بغض و حسد خارجیان غصه مخور
که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت‏
سر تسلیم من و خاک در اهل البیت
گر مخالف نپسندد ز حسد گو سر و خشت
راه حق راه نبی دان و علی و آلش
گشت گمراه کسی کوره دیگر ننوشت
در دم آخر اگر دامن ایشان گیری
یکسر ای فیض ز بستر ببرندت به بهشت