نقشه ی طبیعی
او ،‌ پاره ای ز پیکر عریان خاک بود
  خاک سپید نرم 
با آن دو تپه ای که در آغوش آفتاب 
 می سوخت گرم گرم 
با آن دو رودخانه ی بازو 
 جاری به سوی دره ی آزرم 
 آن دره ای که سبزه ی نمناک انتهاش
 از چشمه ای به سرخی لبخند رسته بود 
من ، در غروب دره ی تنگش گریستم 
