۶ - باور
        

چشمان خویش ، 
به ننگِ استغاثه میالای.
عصر ِ نزول معجزه بگذشت.
نیست دستی ، 
         برای نجات ،
              در غیب یا حضور ،
تا ز روی شفقت ،
                  به سوی دست تو یازد.
گر زانوان نحیفت 
                 طاقت بیاورند ،
برخواهی خاست.
ورنه ،
در انتظار لگدمال روزگار باش.
       
                             زمستان ۱۳۹۰
              