شمارهٔ ۳۳۷
سخنی کز دهن تنگ تو برمی‌آید
راز غیب است که از پرده به در می‌آید
از گلستان در و دیوار و ز آیینه قفاست
آنچه از حسن تو ما را به نظر می‌آید
آمد کار من و رشته تسبیح یکی است
که ز صد رهگذرم سنگ به سر می‌آید