فرگرد سیزدهم
                                                                                                                                          بخش یکم 
                                                                                                                                            ( الف)
                                                                                                                                                1

کدام است آن افریده نیک در میان افریدگان سپند مینو که از نیمه شب تا دمیدن خورشید ، هزاران آفیده ی اهریمن را می کشد ؟

                                                                                                                                              2

اهوره مزدا پاسخ داد :
سگ خار پشت بلند و باریک پوزه ، سگ ونگهاپره  که مردم بد زبان دوژاک می نامندش .
این است این  آفریده نیک در میان آفریدگان سپندمینو که از نیمه شب تا دمیدن خورشید ، هزاران آفریده ی اهریمن را می کشد .

                                                                                                                                               3



ای زرتشت !
هرکس سگ خار پشت بلند و باریک پوزه ، سگ ونگهاپره  که مردم بد زبان دوژاک می نامندش بکشد ، روان خویش را تا نه پشت می کشد و اگر تاوان گناه خود را در زندگانی این جهانی با پیشکش بردن نیازی نزد سروش ندهد ، راهی به چینودپل نباید .

                                                                                                                                              4


ای دادار جهان استومند ! ای اشون !

هرکس سگ خار پشت بلند و باریک پوزه ، سگ ونگهاپره  که مردم بد زبان دوژاک می نامندش بکشد پاد افره گناهش چیست ؟
اهورمزدا پاسخ داد :
هزارتازیانه با اسپهه ـ اشترا ، هزار تازیانه باسرو شو ـ چرن .



                                                                                                                                     بخش یکم 
                                                                                                                                         (ب)

                                                                                                                                          5


کدام است آن آفریده ی بد در میان آفریدگان اهریمن که ز نیمه شب تا دمیدن خورشید ، هزاران آفریده ی سپند مینو را می کشد ؟



                                                                                                                                         6


اهوره مزدا پاسخ داد :
دیوی که « زیری مینگوره » نام دارد و مردم بد زبان « زیری میاک »  می نامندش .
این است آن آفریده ی بد در میان آفریدگان اهریمن که از نیمه شب تا دمیدن خورشید ، هزاران آفریده ی سپند مینو را بکشد .



                                                                                                                                        7


ای زرتشت !
هر کس دیوی که « زیری مینگوره » نام دارد و مردم بد زبان « زیری میاک »  می نامندش ـ بکشد ، گناهانش در اندیشه و گفتار و کردار ـ بدان گونه که آیین پتت را بجای آورده باشد ـ بخشوده شود و تاوان آن داده شود .


                                                                                                                                       بخش دو م
                                                                                                                                              8


هر کس سگ گله ، سگ خانگی یا سگ ولگرد یا سگ پرورده  ای را بزند و بکشد ، روان او هنگام رفتن به جهان دیگر ، با شیونی بلند تر از شیون گوسفندی که گرگی در جنگلی بزرگ بدون شبیخون زده باشد ، پرواز کند .



                                                                                                                                              9

. . .  هیچ روانی در جهان دیگر با روان از تن جدا شده ی او دیدار نکند و در برابر زوزه و شبیخون دیوان ، به وی یاری نرساند .
سگ نگهبان چینود پل در برابر زوزه و شبیخون دیوان ، به وی یاری نرساند .


                                                                                                                                             10


هر گاه کسی سگ گله ای را چنان بزند که از کار بیفتد و یا گوش و یا چنگالش را ببرد و دزد یا گرگی به گلّه دستبرد زند و گوسفندی را برباید و سگ نتواند هیچ گونه هشداری بدهد ، او باید تاوان گوسفند ربوده را بدهد و برا زخمی که بر سگ زده است ، پاد افره گناه زخمی کردن  آگاهانه بر او رواست .

 

                                                                                                                                            11


هر گاه کسی سگ خانگی  را چنان بزند که از کار بیفتد و یا گوش و یا چنگالش را ببرد و دزد یا گرگی به خانه  دستبرد زند و کالایی  را برباید و سگ نتواند هیچ گونه هشداری بدهد ، او باید تاوان کالایی که  ربوده را بدهد و برا زخمی که بر سگ زده است ، پاد افره گناه زخمی کردن  آگاهانه بر او رواست .



                                                                                                                                             12


ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
هرگاه کسی سگ گلّه ای را چنان بزند که از هوش برود و جان بدهد ، پاد افره گناهش چیست :
اهوره مزدا پاسخ داد :
هشتصد تازیانه با اسپهه ـ اشترا  ، هشتصد تازیانه با سرو شو ـ چرن .


                                                                                                                                           13


ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
هرگاه کسی سگی خانگی را . . . ( بند 12 با شماره ی هفتصد به جای هشتصد )



                                                                                                                                           14



ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
هرگاه کسی سگی ولگرد  را . . . ( بند 12 با شماره ی ششصد به جای هشتصد )



                                                                                                                                                  15



ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
هرگاه کسی  توله سگی  را . . . ( بند 12 با شماره ی پانصد به جای هشتصد )




                                                                                                                                                   16


همین پادافره ، کیفرش کشتن سگ « جژو »  ، سگ «ویژو » ، سیاه گوش ، سگ اوروپی تیز دندان و روباه تند رو است .
همین پادافره ، کیفر کشتن هرگونه سگی جز سگ آبی است .



                                                                                                                                        بخش سوم 

                                                                                                                                              17


ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کدام است سگی که باید آن را سگ گله خواند ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
سگی است که تا یک یو جیستی گرداگرد گله می گردد و آن را از گرگ و دزداسداری می کند .



                                                                                                                                                  18




ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کدام است سگی که باید آن را سگ خانگی  خواند ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
سگی است که تا یک هاسر  گرداگرد گله می گردد و آن را از گرگ و دزد پاسداری می کند .




                                                                                                                                                19




ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کدام است سگی که باید آن را سگ ولگرد خواند ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
سگی است که هیچ یک از تواناییهای گان دیگر را نشان نمی دهد و تنها در پی تن پروری است .




                                                                                                                                    بخش چهارم 
                                                                  
                                                                                                                                            20



ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کسی که به سگ گله خوراک بد  دهد گناه او چه اندازه است ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
گناه او همچند گناه کسی است که به سرور بزرگترین خانواده خوراک بد بدهد .



                                                                                                                                            21


ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کسی که به سگ خانگی  خوراک بد دهد گناه او چه اندازه است ؟
اهورهمزدا پاسخ داد :
گناه او همچند گناه کسی است که به سرور  خانواده میان مایه خوراک بد بدهد .



                                                                                                                                            22



ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کسی که به سگ ولگرد  خوراک بد  دهد گناه او چه اندازه است ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
گناه او همچند گناه کسی است که به آتربانی اشون که به خانه اش بیاید  خوراک بد بدهد .  



                                                                                                                                               23



ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کسی که به توله سگی  خوراک بد  دهد گناه او چه اندازه است ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
گناه او همچند گناه کسی است که به نوجوانی اشون زاده و به پانزده سالگی رسیده  ، خوراک بد بدهد .  





                                                                                                                                             24



ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کسی که به  سگ گله ای خوراک بد دهد پاد افره  گناهش چیست ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
کردار او کردار پشو تنو است و پاد افره اش دویست تازیانه با اسپهه ـ اشترا ، دویست تازیانه با سرو شو ـ چرن است .



                                                                                                                                              25



 ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کسی که به  سگ خانگی  خوراک بد دهد پاد افره  گناهش چیست ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
 پاد افره گناهش نود  تازیانه با اسپهه ـ اشترا ، نود  تازیانه با سرو شو ـ چرن است .




                                                                                                                                              26



 ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کسی که به  سگی ولگرد خوراک بد دهد پاد افره  گناهش چیست ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
 پاد افره گناهش هفتاد  تازیانه با اسپهه ـ اشترا ، هفتاد تازیانه با سرو شو ـ چرن است .



                                                                                                                                              27



 ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کسی که به  توله سگی خوراک بد دهد پاد افره  گناهش چیست ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
 پاد افره گناهش پنجاه  تازیانه با اسپهه ـ اشترا ، پنجاه  تازیانه با سرو شو ـ چرن است .



                                                                                                                                                28


در میان آفریدگان سپند مینو ، این سگ است که اگر بدو خوراک ندهند و همواره سرگرم به کار پاسداری از چیزهایی باشد که بهره ای از آنها بدو نمی رسد ، زودتر از همه پیر و ناتوان می شود .
پس او را شیر و چربی و گوشت بیاور که خوراک بایسته اوست .




                                                                                                                                      بخش پنجم
                                                                                                                                             29


ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
اگر در خانه ی مزداپرستی ، سگی هار یا سگی ناگاه گیر باشد ، مزداپرستان چه باید بکنند ؟


                                                                                                                                            30



اهوره مزدا پاسخ داد :
آنان باید چنبری چوبین به استبری یک اشتی ـ از چوب سخت ـ و یا به ستبری دو اشتی ـ از چوب نرم  ـ برگردن او بگذارند و او را از دو سوی آن چنبر به جایی ببندند .



                                                                                                                                                31



. . . اگر چنین نکنند و سگ هار یا سگ ناگاه گیر ، تن گوسفندی را به دندان بگزد یا کسی را زخمی کند ، پاد افره ی گناه خونریزی آگاهانه بر آن سگ رواست .



                                                                                                                                                  32


اگر سگی ، گوسفندی را به دندان بگزد یا کسی را زخمی کند ، نخستین با باید گوش راستش را ببرند و دومین بار گوش چپش را . . . 



                                                                                                                                              33


. . . سومین بار پای راستش را و چهارمین بار پای چپش را . . . 



                                                                                                                                               34



. . .  و پنجمین بار دمش را .
بنابراین باید چنین سگی را از دو سوی چنبری که بر گردنش می گذارند ، به جایی ببندند . اگر چنین نکنند . . . 



                                                                                                                                             35




ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
اگر در خانه ی مزداپرستی سگی نابویا یا سگی هار باشد ، مزداپرستان چه باید بکنند ؟
اهوره مزدا پاسخ داد :
باید از او نگاهداری کنند و به درمانش بکوشند ؛ همان گونه که درباره ی یکی از پرهیزگاران می کنند .



                                                                                                                                             36




ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
اگر آنان به درمان آن سگ بکوشند و با ناکامی روبرو شوند چه باید بکنند ؟


                                                                                                                                             37



اهوره مزدا پاسخ داد :
آنان باید . . . (بند 30)



                                                                                                                                             38



اگر چنین نکنند و سگ نابو در گودال یا چاه یا  پرتگاه یا رودخانه یا جویی بیفتد و زخمی شود و سپس بمیرد ، آنان پشو تنو می شوند .



                                                                                                                                      بخش ششم 

                                                                                                                                             39

ای سپیتمان زرتشت !
من ـ اهوره مزدا ـ آن دارنده جامه و پای پوش بر تن پیوسته ، آن نگاهبان شب زنده دار و  تیز دندان را آفریدم  که زاده شده است تا خوراک خویش را از مردمان بگیرد و کالا و دارایی آنان را نگاهبانی کند  .
من ـ اهوره مزدا ـ  سگ را با تنی نیرومند و هوشی سرشار برای نبرد با بدکاران و نگاهبانی از کالا و دارایی تو آفریدم .



                                                                                                                                             40



هر آن کس که به بانگ او بیدار شود ، نه دزد و نه گرگ می تواند بی آگاهی او چیزی از خانه وی برباید .
گرگ با تن زخم خورده و پاره پاره از خانه ی او دور رانده و گریزان می شود .


                                                                                                                               بخش هفتم 

                                                                                                                                      41


ای دادار جهان استومند ! ای اشون ! 
کدام یک از دو گونه گرگ ـ گرگی که زاده سگی نرینه و گرگی مادینه یا گرگی زاده از گرگی نرینه وسگی مادینه ـ بیشتر تبهکاری می کند و سزاوارتر است کشته شود ؟
اهوره مزداپاسخ داد ؟
از این دو گونه ی گرگ ، آن که از سگی نرینه و گرگی مادینه است بیشتر تبهکاری می کند واز آن یک که از گرگی نرینه و سگی مادینه زاده شده ، سزاوارتر است که کشته شود .


                                                                                                                                       42


این گونه سگان زاده از سگی نرینه و گرگی مادینه ، به سگ گله ، سگ خانگی ، سگ ولگرد  ، وسگ پرورده بتازند و گله ها را تباه کنند . چنین سگانی برای گله ها خونریزتر و زیانبارتر و ویرانگرتر از همه ی دیگر سگانند . 


                                                                                                                                     43


 این گونه گرگان  زاده از سگی نرینه و گرگی مادینه ، به سگ گله ، سگ خانگی ، سگ ولگرد  ، وسگ پرورده بتازند و گله ها را تباه کنند . چنین گرگانی برای گله ها خونریزتر و زیانبارتر و ویرانگرتر از همه ی دیگر گرگانند . 


                                                                                                                          بخش هشتم 
                                                                                                                              
                                                                                                                                44


هر سگی سرشت هشت گونه از مردم را دارد : سرشت آتربان ، ارتشتار ، برزیگر ، خنیاگر آواره  ، دزد ، جانور درنده ، روسپی و کودک .

 

                                                                                                                               45


همچون آتربان ریزه خوار خوان دیگران  است .
همچون اتربان سپاسگزار است .
همچون آتربان به اسانی خورسند می شود .
همچون آتربان تنها خواستار نانپاره است .
همچون ارتشتار پیشگام است .
همچون ارتشتار به نگاهبانی از بهترین چارپایان نبرد می کند .
همچون ارتشتار نخستین کسی است که از خانه بیرون می رود .


                                                                                                                                  46



همچون برزیگر هوشیار و کم خواب است .
همچون برزیگر  نخستین کسی است که از خانه بیرون می رود .
همچون برزیگر واپسین کسی است که به خانه باز می گردد .
همچون  خنیاگر آواره آوازه خوان است .
همچون  خنیاگر آواره میهمان ناخوانده است 
همچون خنیاگر آواره نزار  است .
همچون خنیاگر آواره بینواست .


                                                                                                                                  47


همچون دزد تاریکی را دوست دارد .
همچون دزد در تاریکی پرسه می زند .
همچون دزد بی پروا خوراک می خورد .                 
همچون دزد نگاهدارنده ای سست پیمان است .
همچون جانور درنده  تاریکی را دوست دارد .
همچون جانور درنده  در تاریکی پرسه می زند .
همچون جانور درنده بی پروا خوراک می خورد .                 
همچون جانور درنده نگاهدارنده ای سست پیمان است .


                                                                                                                                 48


همچون روسپی نغمه سرایی می کند .
همچون روسپی میهمان ناخوانده است .
همچون روسپی در گذرگاهها پرسه می زند .
همچون روسپی نزار است .
همچون روسپی بینواست .
همچون کودک پر خواب است .
همچون کودک رمنده است .
همچون کودک زبان دراز است .
همچون کودک چهار دست و چا راه می رود .


                                                                                                                                      بخش نهم 

                                                                                                                                           49



اگر آن دو سگ من ـ سگ گله و سگ خانگی  ـ گذارشان به خانه ی هریک از مردم اشون من افتد ، هرگز نباید آنها را بیرون رانند ؛ زیرا هیچ خانه ی اهوره افریده ای روی زمین جز با بودن آن دو سگ من ـ سگ گله و سگ خانگی ـ ماندگار نیست .


                                                                                                                                      بخش دهم 

                                                                                                                                            50

ای دادار جهان استومند ! ای شون !
هنگامی که سگی با مغز استخوان تباه شده و تخمه ی خشکیده بمیرد ، روان او به کجا می رود؟


                                                                                                                                           51

اهوره مزدا پاسخ داد :
ای سپیتمان زرتشت !
روانش به سرچشمه ی آبها می رود و در آن جا از هر هزار سگ نرینه و ه هزار سگ مادینه دو سگ آبی ـ یک سگ آبی نرینه و یک سگ ابی مادینه ـ پدید می آید .


                                                                                                                                        52


ای سپیتمان زرتشت !
کسی که سگ آبی را بکشد ، چنان خشکسالی پدید می آورد که چراگاهها را می خشکاند و از آن پس  اسایش و باروری و ندرستی و درمان و فراوانی و افزونی و رویش و بالیدن گندم و گیاه ، از آن سرزمسن و از آن کشتزار دور می شود .


                                                                                                                                        53


ای دادار جهان استومند ! ای اشون !
کی اسایش و باروری و تندرستی و درمان و فراوانی و افزونی و رویش و بالیدن گندم و گیاه ، دیگر باره بدان سرزمین و بدان کشتزار ها باز می گردد ؟


                                                                                                                                           54-55


آسایش و باروری و تندرستی و درمان و فراوانی و افزونی و رویش و بالیدن گندم و گیاه ، هرگز بدان سرزمین و بدان کشتزار ها باز نمی گردد ؛ مگر آن که کشنده ی سگ آبی را بکشد و سه شبانروز در برابر آتش فرروزان و برسم دسته بسته ف هوم بر دست گیرند و روان پاک آن سگ را نیاز پیشکش آورند .


                                                                                                                                              
                                                                                                                                                 56 



پس آن گاه آسایش و باروری و تندرستی و درمان و فراوانی و افزونی و رویش و بالیدن گندم و گیاه ،  دیگر باره بدان سرزمین و بدان کشتزار ها باز می گردد.




 