پیمانه ای دوباره
 اینجا نه شادی است نه غم نه عزا
نه سرور
 دستارک سپیدش را
 در جویبار باد پلشتی
می شوید
 دزدان رستگاری
 پاییز های روح
سبزینه و طراوت هر باغ و بوته را
در غارت شبانه ی خود پاک می برند
کنون
 کاین محتسب
 کجال تماشا نیم دهد
میخانه ی کدام حریفی
پیمانه ای دوباره
از آن باده ی زلال
 این جمع تشنگان و خماران را
خواهد بخشید ؟
زین باده ای که محتسب شهر
در کوچه می فروشد و ارزان
غیر از خمار هیچ نخواهی دید
من تشنه کام ساغر آن باده ام
 کز جرعه ای
 ویران کند
 دوباره بسازد 
