شمارهٔ ۴۰۴
هرکس که از رخ تو نظر آب می‌دهد
خرمن به برق و خانه به سیلاب می‌دهد
در خون یک جهان دل بی‌تاب می‌رود
مشاطه‌ای که زلف ترا تاب می‌دهد
صیدی که بی‌قراری وحشت کشیده است
در چشم دام، داد شکرخواب می‌دهد