شمارهٔ ۱۱۴
ماره نشین مردم دیدار دوستیم
سختی کشیم حیف که غمخوار دوستیم
هردم خیال بازی و فکر کرشمه
دشمن تراش خاطر و آزار دوستیم
ای نوحه سنج ناله نبر روی زلب که ما
نازک دلان گریه بسیار دوستیم
ما میگزیم شهد ریا را نه زهد را
تسبیح دشمنیم نه زنار دوستیم
در عجز لذتیست تو در کار خویش باش
ما تشنه شهادت و زنهار دوستیم
ای عندلیب گلبن دستان سرا که من
منصور نغمه رسن و دار دوستیم
خلوت نشینی از من و عرفی مجو که ما
رسوائیان کوچه و بازار دوستیم