ستاره ها
ستاره ها که طلوعی دو باره را دیدند
پر از بهار شدندو به شهر باریدند
درست مثل زلال نگاهشان پر نور
برای روشنی کوچه ها درخشیدند
وجودشان همه روشن ز اعتقادی سبز
درون حنجره ها عاشقانه پیچیدند
در امتداد نفس ها دوباره گل دادند
و عشق را به تن سرد جاده بخشیدند
شکفت بر دلشان زخمی از شقاوت ظلم
ستاره ها همه در خون خویش غلطیدند