شمارهٔ ۲۸
کرده‌ای تکیه بر جهان و هنوز
غدر و مکر جهان نمی‌دانی
باز خواهد هر آنچه داد به تو
عاریت، بی‌گمان نمی‌دانی
بازمانی ز دولت جاوید
تا غم جاودان نمی‌دانی
تا توانی دلت بر آر ز جهل
خویشتن ناتوان نمی‌دانی