فاتح
 از تیغ آفتاب 
 با دست و بادبادک و طفلی به روی بام 
 میدان و ازدحام 
از زنده باد خلق به تندیس انقلاب
تندیس انقلاب ربوده است در هوا 
 نخهای بادبادک و آن طفل نامراد
 فریاد می کشد 
ای بادبادکم 
 ای باد ... و زنده باد به هر لحظه بیشتر 
 می گیرد اوج و موج ز پروازهای باد
  میدان تهی شده 
 دیگر نشانهای ز هیاهوی روز نیست 
و آن طفل نامراد هم از بام رفته است 
اما به زیر چشم حسود ستارگان 
 در پنجه های فاتح تندیس انقلاب
  دنبال بادبادک او تاب می خورد
   