غزل شمارهٔ ۲۴۸۰
خنده‌ات را چاشنی از شیر و شکّر کرده‌اند
پسته‌ات را خوش‌نمک از شور محشر کرده‌اند
کاکلت را پیچ و تاب از زلف سنبل داده‌اند
شعله‌ات را صاف از بال سمندر کرده‌اند
نامه‌پردازان که از مضمون غیرت آگهند
در حرم هم سعی در خون کبوتر کرده‌اند
از ضعیفان گوشه چشم مروت وامگیر
فربه‌انصافان شکار صید لاغر کرده‌اند
از گناه می‌کشان خواهد گذشتن کردگار
چون شفیع خویشتن ساقی کوثر کرده‌اند