گلهای نگاه
ای سلسله ی شوق تو بر پای نگاهم 
 سرشار تمنای تو مینای نگاهم 
روی تو ز یک جلوه ی آن حسن خداداد
صد رنگ گل آورده به صحرای نگاهم 
 تو لحظه ی سرشار بهاری که شکفته ست
 در باغ تماشای تو گل های نگاهم 
 بی روی تو چون ساغر بشکسته تراود 
 موج غم و حسرت ز سراپای نگاهم 
 تا چند تغافل کنی ای چشم فسون کار 
 زین راز که خفته ست به دنیای نگاهم 
سرگشته دود موج نگاهم ز پی تو 
 ای گوهر یکدانه دریای نگاهم 
 خوش می رود از شوق تو با قافله ی اشک 
 این رهسپر بادیه پیمای نگاهم 