تکدرخت
این غروب غمزده
بر من ببار
بر برگهای بی طراوت من
 اما اب عقیم بی نم باران گذشت و رفت
عابر به سوی من
 بر شاخسار من
 بر شاخسار بی بر و برگم نظر فکن
 اینجا
هر چند چشمه سارا روان نیست
بنشین
 بنشین دمی و بر من تنها نگاه کن
عابر
این هیچ التفات شتابان گذشت و رفت
ای پر کشیده جانب ناهید و ماه و مهر
جولان دهنده در دل این واژگون سپهر
هشدار بیم غرش توصان
هشدار بیم بارش و بوران است
 بر شاخسار من بنشین
 اما پرنده
 هیچش به دل نه بیم ز توفان گذشت و رفت
هان آهوی فراری این صحرا
تا دوردست می نگرم
 صیاد نیست در پی صید تو بازگرد
قدری درنگ در بر من
 قدری درنگ کن
 آهو
 چون برق و باد هراسان گذشت و رفت
شب می رسید و روز
 دلخسته از درنگ
 افسرده از بسیط بیابان گذشت و رفت
