قطعه شمارهٔ ۱۰۸
عاشثی شمعا از آن رو چون منت 
چهره‌ای زردست و چشم اشک پاش 
ورنه‌ای عاشق چرا بی علتی 
هر شبی بیماری و صاحب فراش 
عادتی داری که هر شب تا به تیغ 
سر نبرندت نیابی انتعاش 
سرکشی در عشقبازی می‌کنی 
رو که بر عاشق حرام است این معاش 