غزل شمارهٔ ۱۴۸
یارم چو قدح به دست گیرد
بازارِ بُتان شکست گیرد
هر کس که بدید چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟
در بحر فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد
در پاش فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟
خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد