شمارهٔ ۱۳۶
تو را می‏گویم ای جویای حق هی
ز جان بنده بشنو این نه از وی‏
غذای روح کن گفت پیمبر
مخوان غیر از حدیث از درس‏ها شی‏ء
شراب حبّ اهل البیت درکش
به آب زندگانی بوده‏ام پی‏
تو را شرع پیمبر رهنما بس
چه می‏جوئی ز اسرار جم و کی
به جز حرف خدا و دوستانش
هر آن حرفی که گوئی هست لاشی‏ء
مده از دست امر شرع ای فیض
اگر خواهی به جان و دل شوی حی‏