قطعه شمارهٔ ۵۴
میر مسعود پیر گشت و هنوز 
همچو اطفال کعب می‌بازد 
قدمی و دمی عجب دارد 
که بدین تیزد و بدان تازد 
هر کجا او قدم زند یادم 
ز آدمی آن طرف بپردازد 
دم او کشوری بگنداند 
قدمش عالمی بر اندازد 