ارهاب
گوشهٔ چشمم ستاره یی ست،   دیده ای آن را ؟ندیده ام 
حبهٔ انگور از آسمان ،  دست فرا برده ، چیده ام 
  حبهٔ انگور از آسمان ؟ پس تو زمین را ندیده ای 
بستر خون است و آتش است ،  این که در او آرمیده ام 
 گوشهٔ چشم مرا ببین ، خنجر بهرام سرخ ازوست 
 روی زمین از چکیده هایش،  نقشهٔ دریا کشیده ام 
گریهٔ خونبار توست ؟ نه ،  بحر گدازان دوزخ است 
من همه شب در گدازه هاش ،  همچو حبابی تپیده ام 
 دود جسد ها ز روی خاک ، تا دل افلاک می دود 
رقص کنان در فضای آن ،  سایهٔ ابلیس دیده ام 
پیش نگاهم تمام شب ،  چشم ز وحشت دریده یی ست 
از دل آوار هر سحر ،  جیغ جنون زا شنیده ام 
 دست تو انگور چیده است ،  از دل من خون چکیده است 
 گر تو بهشت آفریده ای ،  من به جهنم رسیده ام 