دیدار
چه می بینم ؟ خدایا ! باورم نیست 
تویی : همرزم من !‌ هم سنگر من 
 چه می بینم پس از یک چند دوری
که می لرزد ز شادی پیکر من 
تو را می بینم و می دانم امروز
همان هستی که بودی سال ها پیش
 درین چشم و درین چهر و درین لب 
 نشانی نیست از تردید و تشویش
تو رامی بینم و می لرزم از شوق 
 که دامان تو را ننگی نیالود 
 پرندی پرتو خورشید ، آری 
 نکو دانم که با رنگی نیالود 
تو را می دانم ای همگام دیرین 
که چون کوه گران و استواری
نه از توفان غم ها می هراسی
نه از سیل حوادث بیم داری
غروری در جبینت می درخشد 
نگاهت را فروغی از امیدست 
تو می دانی ، به هر جای و به هر حال 
شب تاریک را صبحی سپیدست 
ز شادی می تپد دل در بر من 
به چشمم برق اشکی می نشیند 
 بلی ، اشکی که چشمانم به صد رنج 
فرو می بلعدش تا کس نبیند 