غزل شمارهٔ ۲۳۰
وصلت به جان خریدن، سهل است، اگر برآید 
جان می‌دهم درین پی باشد مگر برآید 
در کار بینوایان، گر یک نظر گماری 
کار من و چو صد من، زان یک نظر برآید 
در جان هر که گیرد، از سوز عشق آتش 
با سوختن چو شمعش، اول ز سر برآید 
آتش فتاد در من، هان روشنایی از من 
از من نعوذ بالله، دودی اگر برآید 
ما خاک آستانت، دانیم و بس که ما را 
کاری اگر برآید، زین رهگذر برآید 
در صبر کوش سلمان کین کار عشق جانان 
کار دلست و هرگز کی بی جگر برآید 
نومید تا نگردی زین درگه گر امیدت 
این بار بر نیاید بار دگر برآید 