بخش ۳۷ - منهاج العارفین و معراج العاشقین
ای همه ساله پای بست غرور
در خرابات حرص مست غرور
 حرصت افگنده باز از ره حق
 اینچنین کی رسی به درگه حق‌
 راه دور است و مرکبت لنگ است
بار بسیار و عرصه پرسنگ است
بار حرص و حسد زدوش بنه
 هر چه داری بخور، بنوش‌ و بده 
 ره تو دور شد یقین بشنو
تو مجرد شو و مپای و برو
 ترک این هستی مزور کن
 دل به نور یقین منور کن
 تا بدانی مسافت راهش
 کم و بیش و دراز و کوتاهش
 دو قدم بر سر وجود نهی 
 وان دگر بر در ودود نهی 