شمارهٔ ۱۴۴
چند چو اهل آبرو در پی آبرو روم
زهر ز امتحان خورم در پی آرزو روم
شوق سر بریده را بر سردار میبرد
این سروصد سرد گر بازم و رو برو روم
دست بدست میروم همره لشگر جنون
تا بکدام دشت خون پا نهم و فرو روم