روشن دلان
گر چشم بامداد به خورشید روشن است 
ما را دل از خیال تو جاوید روشن است 
 آوارگی ست طالع ما روشنان عشق 
 وین مدعا ز گردش خورشید روشن است 
 در این شبی که روزنه ها تیرگی گرفت 
ما را هنوز دیده ی امید روشن است 
 در قلب من دریچه به خورشید ها تویی
وقتی که شب ز روزن ناهید روشن است 
 فرجام هر چراغی و شمعی ست خامشی
عشق است و بزم عشق که جاوید روشن است 