ضعف همت
من کیستم نمایشی از ضعف همتی
                                       بیچاره مانده در بر هر قهر و صولتی
گردن نهاده بر خط هر ظلم و ظالمی
                                       تسلیم گشته در بر هر جور و شدنی
سرگشته‌تر ز کودک گم‌کرده مادری
                                       برگشته‌تر ز لشکر برگشته رایتی
چون سنگی از فلاختن گیتی رها شده
                                       پیوسته می‌رویم و نداریم نیتی
هر چیز را به عرصهٔ هستی نهایتی است
                                       ضعف من است آنچه ندارد نهایتی
در راه خدمتی که نکردم به نوع خویش
                                       خواهم ز نوع خویش به هر لحظه خدمتی
خدمت به ملک و ملت ننموده‌ام ولی
                                       نازم بدین صفت که نکردم خیانتی
از سنگ هم خیانت و دزدی ندیده‌ام
                                       وان سنگ را نبوده درین راه عزتی
بس راحتا که برده‌ام از رنج همگنان
                                       وز من به همگنان نرسیدست راحتی
بس نعمتا که خورده‌ام از خوان دوستان
                                       وز خوان من نچیده یکی دوست نعمتی
ای بس حمایتا که ز هم‌صحبتان خویش
                                       دیدیم و کس نیافته از ما حمایتی
بس قصه کز شهامت خود خوانده‌ام ولی
                                       من دانم و خدا که ندارم شهامتی
مستوجب ملامت و درخورد ناسزاست
                                       آن را که نیست همت و برجسته همتی
شایستهٔ ستایش و بایستهٔ ثناست
                                       آن را که در بلا جگری هست و جراتی
مرهم گذار خسته‌دلان شو بدین مناز
                                       کز پنجهٔ تو نیست دلی را جراحتی
شایسته آنکه حاجت مردم روا کنی
                                       ور نیست مر ترا به در خلق حاجتی