درنور گلهای مهتاب گون اقاقی
 در زیر باران ابریشمین نگاهت 
 بار دگر 
 ای گل سایه رست چمنزار تنهایی من 
 چون جلگه ای سبز و شاداب گشتم 
 درتیرگی های بیگانه با روشنایی
 همراز مهتاب گشتم 
امشب به شکرانه بارش پر نثار نگاهت
  ای ابر بارانی مهربانی
من با شب و جوی و ساحل غزل می سرایم 
 زین خشک سالان و بی برگی دیرگاهان 
 تا جوشش و رویش لحظه های ازل می گرایم 
 در پرده عصمت باغ های خیالم 
 چون نور و چون عطر جاری ست 
 شعر زلال نگاهت 
 دوشیزه تر از حقیقت 
آه ای نسیم سخن های تو 
نبض هر لحظه ی زندگانی
در نور گلهای مهتاب گون اقاقی
 در سکوت این خیابان 
با من دمی گفت وگو کن 
از پاکی چشمه های بلورین کهسار 
 وز شوق پوینده ی آوان بیابان
از دولت بخت شیرین 
 دراین شب شاد قدسی
پیمان خورشید چشم تو جاوید بادا
