زن خفته
کنارِ من چسبیده به من در عظیم‌تر فاصله‌یی از من
سینه‌اش
به آرامی
از حباب‌های هوا
پُر و خالی
می‌شود.
چشم‌هایش که دوست می‌دارم ــ
زیرِ پلکانِ فروکشیده
                       نهفته است.
 
«کجایی؟
چیستی؟
چه می‌خواهی؟»
 
سینه‌اش
به آرامی
از حباب‌های هوا
پُر و خالی می‌شود.
 
۱۳۳۸

© www.shamlou.org   سایت رسمی احمد شاملو