راه باطل
 من می روم ز کوی تو و دل نمی رود 
 این زورق شکسته ز ساحل نمی رود 
 گویند دل ز عشق تو برگیرم ای دریغ 
کاری که خود ز دست من و دل نمی رود 
گر بی تو سوی کعبه رود کاروان ما 
پیداست آن که جز ره باطل نمی رود 
در جست وجوی روی تو هرگز نگاه من 
 بی کاروان اشک ز منزل نمی رود 
 خاموش نیستم که چه طوطی و آینه 
 آن روی روشنم ز مقابل نمی رود 