سفید و سیاه
ای شما ، پرندگان دور 
 سالیان سبز 
 سالیان کودکی
سالیان سبزی ضمیر و سبزی زمین 
روزگار خردسالی من و جهان 
 سالیان خاکبازی من و نسیم 
تیله بازی من و ستارگان 
تاب خوردن من و درخت با طناب و نور 
ای پرندگان جاودانه در عبور 
سالیان سبز ، سالیان کودکی
 سالیان قصه های ناشنیده ای که دایه گفت 
قصه های دیو قصه های حور 
 سالیان شیر و خط و سالیان طاق و جفت 
 سالیان گوجه های کال و تخمه های شور 
 سالیان خشم و سالیان مهر 
سالیان ابر و سالیان آفتاب 
 سالیان گل میان دفتر سفید 
پر میان صفحه ی کتاب 
 سالیان همزبانی قلم
  با مداد سوسمار اصل
 سالیان جامه های کازرونی چهار فصل
  چهره های ساده ی عروسکی 
 سالیان سبز 
 سالیان کودکی
سالیان رفتن علی کنار حوض
 طوطی رضا 
آش ، سرد شد
 سار از درخت پر کشید 
 سالیان فتح رستم و شکست اشکبوس
 جنگ موش و گربه ی عبید 
 بوی جوی مولیان رودکی
 سالیان صبح خیزی بزرگمهر 
کامرانی برادران برمکی
 سالیان سبز 
سالیان کودکی
 سالیان باغ بی درخت مدرسه 
 ترکه های تازه ی انار 
 دست های کوچک کبود 
سالیان خنده و سلام و بازی و سرود 
سالیان آن کلاس درس
 آن دژ گشاده بر طلایه ی افق 
 آن در گشوده بر سپیده ی بهشت 
 سالیان آن یگانه تخته ی سیاه 
 با گچ سفید سرنوشت 
سالیان خامی خیال 
 سالیان پاکی سرشت 
ای شمار پرندگان دور 
 سالیان بی نشان کودکی
 سالیان مهربانی خدا 
من کجا ، شما کجا ؟
من دگر نه آن کسم که پیش چشم اوستاد 
 بر جبین تخته ی سیاه ، داغ واژه ی سفید می نهاد
  حالیا ، منم که در حضور سرنوشت 
 با سر سفید ، شرمم اید از سیاهی سرشت 
می هراسم از سوال و می گریزم از نگاه 
با لب خموش ، می رسم به انتهای راه 
 آری ای پرندگان سالیان دور 
ای ستارگان آسمان صبحگاه 
بنگرید ‌ این منم 
 بر ضمیر لوحه ای سفید 
 نقش نقطه ای سیاه 
