طرح
پیراهنش چو فلس
 تابیده بود با تن آتش گرفته اش 
 او ماهی رمیده ای از موج شعله بود 
 تنها نشست و دست تکان داد وچای خواست 
 سیگار می کشید 
 سیگار می کشید و به دریای دودها 
 امواج شب گرفته گیسوی درهمش 
بی رنگ می شدند 
چشمش نمی دوید 
آن سبز سایه دار 
 او منتظر نبود 
از گفتگوی و همهمه کافه دور بود
 محو چه چیز بود تماشای لحظه ها ؟
برق نگاه آینه از کیف او دمید 
 ماتیک تند او
 گل کرد ناگهان
  در باغ دستهایش و پر ریخت بر لبش 
بعد از کمی درنگ 
همچون نوار عطر خوشش از برم گذشت 
در پرده های دود 
 تک قطره های گنگ پیانو هنوز هم 
 از سقف می چکید 
