شمارهٔ ۲۸۹
ای که از باد صبا بوی کسی می‌شنوی
بوی جان از دم عیسی‌نفسی می‌شنوی
غافلی زآنچه دلم می‌کشد از سینه تنگ
سخن مرغ اسیر و قفسی می‌شنوی
گردی از قافله کو ننماید بشتاب
تا درین بادیه بانگ جرسی می‌شنوی
یار هر ناکسی و کس نپسندد صدبار
گفتم اما تو کجا حرف کسی می‌شنوی
با رقیبان مکن ای تازه گل الفت تا چند
طعنه زآمیزش هر خاروخسی می‌شنوی
دم‌به‌دم نالم و افغان که ندانی به رهت
تاله کیست که در هر نفسی می‌شنوی
حال مشتاق چه دانی ز تمنای لبت
سخن شهدی و حرف مگسی می‌شنوی