از بهشت تا دوزخ
از آغاز آنچه کردم ، بی ثمر بود 
 همه سودم درین سودا ضرر بود 
 چه حاصل بردم از این بازی بخت 
که انجامش از آغازش بتر بود 
نه هرگز تن به راحت آشنا شد 
 نه هرگز دل ز شادی با خبر بود
  بد و خوب آنچه گفتم ، بی اثر ماند 
 شب و روز آنچه کردم بی ثمر بود 
بهار زندگی زودم خزان گشت 
که عمرم چون نسیمی تیزپر بود 
به هر در ، حلقه ای کوبید و کوچید
 مرا قسمت گدایی دربه در بود
گمان را از یقین برتر شمردم 
که چشم و گوش عقلم کور و کر بود
  به کار دیگران خندیدم از کبر
ز بس اندیشه ی بکرم به سر بود 
به شعر آویختم ، چون برگ در باد 
 ندانستم که باد آشوبگر بود 
بنای هستی ام را واژگون کرد 
که اینم گوشمالی مختصر بود 
حریفان ، خانه ها بنیاد کردند 
مرا خشت قناعت زیر سر بود 
رفیقان نعره ی مستی کشیدند 
 مرا فریاد خونین از جگر بود
 به بیدردان سپردم خوشدلی را 
 که نوش دیگرانم نیشتر بود 
 بسا شب ها که از آشفته حالی
چو سر بر آسمان کردم ، سحر بود 
 بسا ایام کز شوریده بختی
 دل غمگینم از شب تیره تر بود 
 بهشت شادخواران ، جای من نیست
  مرا از آتش دوزخ گذر بود 
 گرم برگشت ممکن بود ازین راه 
 و یا در طالعم راهی دگر بود
  بدینسانش نمی پیمودم ای مرد 
که در این راه پیمودن ، خطر بود 
برین عمر به باطل رفته ، نفرین 
 خدایا ! بس کن این بیداد ، آمین 