قطعه شمارهٔ ۴۱
صدر عالی، کمال دولت و دین 
ای به تو کشور کرم، آباد 
در سخا و مروت و احسان 
مثل تو مادر زمانه نزاد 
هر که او دست در رکاب تو زد 
پای بر فرق فرقدان بنهاد 
از بزرگان روزگار تویی 
خوب خلق و اصیل و نیک نهاد 
یک قرابه شراب نیکم بخش 
که تو را کردگار بد مد هاد 
بنده بیتی همی کند تضمین 
که از آن خوبتر ندارد یاد 
بخت نیکت به منتهای امید 
برساناد و چشم بد مرساد 