بر مزار محمدعلی جناح
بر تربتت شدیم نخست ورود خویش‏
 تا بر تو افکنیم نخستین درود خویش‏
 آری سزد نخست سرودن درود تو
 کز بهر حق سروده‏ای اول سرود خویش‏ 
ای قائدی که قاعدۀ ملک از تو ماند
 بنگر یکی به قلب و جناح جنود خویش‏
 بستی زمام ملک به حبل المتین دین‏
 وین رشته تافتی همه از تار و پود خویش
‏ اسلام بود و دولت اسلامیان نبود
 بودن بلی چه سود جدا از نمود خویش
‏ اسلام از قیام تو بود و نمود یافت
‏ کاندر نمای حق بنمودی تو بود خویش
‏ تشکیل یافت دولت پاکان به همتت‏
 همت چو خواستی ز خدای ودود خویش‏
 کردی سپاه وحدت و ایمان و انضباط 
تا غالب آمد به عدوی عنود خویش‏
 مردم به سود خویش حسود جماعتند
 تو بهر سود جامعه گشتی حسود خویش
‏ مردم به بذل مال نهادند نام جود
 تا هرکه مال دارد نازد به جود خویش‏
 غافل که صاحب کرم است آنکه چون جناح‏
 اندر نجاح خلق گذشت از وجود خویش
‏ بسیار قائد آمد و نقش عظیم زد
 کافزون کند ثمر ز قیام و قعود خویش‏
 لیکن یکی چون قائد اعظم نبرد سود
 کز بهر سود خلق فدا کرد سود خویش‏
 مسجود از آن شدی که به جز بر در خدای
‏ بر هیچ درگهی تو نبردی سجود خویش‏
 هر چند حد عالم و آدم معین است‏
 تو برتر از حدود رساندی حدود خویش‏
 خلد برین مرد خدا نام باقی است
آن‏ نکه نام نهاد از خلود خویش
‏ از ما درود بر تو که ما از پی درود
 بر تربتت شدیم نخست ورود خویش‏ 