ما فریاد می‌زدیم...
ما فریاد می‌زدیم: «چراغ! چراغ!»
و ایشان درنمی‌یافتند.
 
سیاهی‌ چشمِشان
سپیدی‌ کدری بود اسفنج‌وار
                                  شکافته
                                            لایه‌بر لایه‌بر
شباهت برده از جسمیّتِ مغزشان.
 
گناهی‌شان نبود:
از جَنَمی دیگر بودند.
 
۲۱ خردادِ ۱۳۶۷

© www.shamlou.org   سایت رسمی احمد شاملو