شمارهٔ ۲
زهی فرمانده مطلق جهان را
مشرف کرده نامت هر زبان را
فلک بر تخت شاهی نانشانده
چو تو یک خسروخسرو نشان را
اثرهای بزرگت شاد کرده
روان طغرل الب ارسلان را
چو سایه بست برفتراک چترت
سپهر پیر اقبال جوان را
بدست پایدار دولت تو
گرفته دامن آخر زمان را
با یام تو امید بزرگ است
مبارک دوده سلجوقیان را