هدیه دوست
گُلی را که دیروز، 
به دیدار من، هدیه آوردی ای دوست 
ــ دور از رخ نازنین تو ــ
                          امروز پژمرد!
همه لطف و زیبایی‌اش را 
                       ــ که حسرت به روی تو می‌خورد و 
                      هوش از سر ما به تاراج می‌بُرد؛ ــ
گرمای شب بُرد!
*
                   
صفای تو امّا، گلی پایدار است 
بهشتی همیشه بهار است.
گل مهر تو، در دل و جان 
                                         گل بی خزان، 
گُلِ تا که من زنده‌ام ماندگار است.