شبانه
مردی چنگ در آسمان افکند،
هنگامی که خونش فریاد و
دهانش بسته بود.
 
خنجی خونین
بر چهره‌ی ناباورِ آبی! ــ
 
عاشقان
چنینند.
 
□
 
کنارِ شب
خیمه برافراز،
اما چون ماه برآید
شمشیر
          از نیام
                 برآر
و در کنارت
بگذار.
 
۱۳۵۲

© www.shamlou.org   سایت رسمی احمد شاملو