زنده در گور
بهار امسال ، خاموش است 
نه شمع غنچه ای در شمعدان شاخه ها دارد
  نه آتشبازی سرخ و بنفش ارغوان ها را 
 بهار امسال ، بغضی در گلو دارد 
فروغ خنده از سیمای او دور است 
عروس آفتابش زنده در گور است 
مگر سیلاب اشکش پاک گرداند 
ز لوح سینه ی او حسرت رنگین کمان ها را
