مصر
به مصر رفتم و آثار باستان دیدم                
 به چشم آنچه شنیدم ز داستان دیدم 
بسى چنین و چنان خوانده بودم از تاریخ         
چنان فتاد نصیبم که آنچنان دیدم 
گواه قدرت شاهان آسمان درگاه                   
بسى هرم ز زمین سر به آسمان دیدم 
ز روزگار کهن در حریم الاهرام                
 نشان روز نو و دولت جوان دیدم 
گذشته در دل آینده هر چه پنهان داشت          
 به مصر، از تو چه پنهان که بر عیان دیدم 
تو کاخ دیدى و من خفتگان در دل خاک        
 تو نقش دیدى و من نعش ناتوان دیدم 
 تو تخت دیدى و من بخت واژگون از تخت     
تو صخره دیدى و من سُخرۀ زمان دیدم 
تو عکس دیدى و من گردش جهان برعکس     
توشکل ظاهر و من صورت نهان دیدم 
شدم به موزۀ مصر و ز عهد عاد و ثمود         
 هزاران وصلۀ فرعون باستان دیدم 
تو چشم دیدى و من دیدۀ حریصان باز          
هنوز در طمع عیش جاودان دیدم 
تو تاج دیدى و من تخت رفته بتاراج           
 تو عاج دیدى و من مشت استخوان دیدم 
تو سکه دیدی و من رواج سکۀ سکوت        
 تو حلقه، من به نگین نام بی نشان دیدم 
تو آزمندی فرعون و من نیاز فرعون          
 تو گنج خسرو و من رنج دهقان دیدم 
میان این همه آثار خوب و بد به مثل          
 دو چیز از بد و از خوب توأمان دیدم 
 یکى نشانۀ قدرت، یکى نشانۀ حرص           
دو بازمانده ز دیوان خسروان دیدم 
به قدرت است قوام جهان که بی قدر است      
 نه هیچ قاعدۀ قائم در این جهان دیدم 