شمارهٔ ۲۰۰
هر قدر نقاش نقش او به دقت می‌کشد
چون نظر بر رویش اندازد خجالت می‌کشد
شعله جواله یک نقطه است چون ساکن شود
سیر و دور سالکان آخر به وحدت می‌کشد
آبروی جرم اگر این است، در دیوان عفو
عاصی از ناکرده بیش از کرده خجلت می‌کشد