روا مَدار ...
غروب ِ فصلی
این کفتران عاصی ِ شهر 
به انزوای ساکت آن سوی میله های بلند ... 
*
هرگز طلوع ِ سلسله وار شبی در اینجا نیست 
و تو بسان همیشه ، همیشه دانستن 
چه خوب می دانی
که این صدای کاذب جاری درون کوچه و کومه 
در این حصار شب زده ی تار 
بشارتی ست 
بشارت ظهور جوانه ،
                جوانه های بلند 
که رنگِ اناری ِمیله ،
         با آن شتاب و بداهت 
دروغ ِ بزرگ 
         زمانه ی خود را 
       در اوج انزجار انکار می کنند ... 