شعر شمارۀ ۲۷
بازی می‌کنم
با ورق‌های سیاه‌بازی تو
در خیابانی که 
سبز می‌شود درانتهای بلوار منتهی به گورستان
تاب می‌خورم 
با جمله‌هایی که 
زود
زود
آبستن می‌شوند
از کرم‌هایی که
دروغ
دروغ
می‌ریزند
و خنجرهایی که 
پشت
پشت
می‌بارند
به دلتنگی شعرهای درونم