هیروشیما
یک باره هر چه ساختنی بود در شکست 
آنی هر آنچه زیستنی بود دود شد 
آری هر آن چه بود 
 یکباره دود شد 
 شهر و گیاه و آدم و حیوان
 در دم نبود شد 
کودک نماند و مادر
 شوهر نماند و همسر 
 آیینه ای نماند 
 گهواره ای نماند 
 نه آشیانه ای و نه بستر 
 تنها سکوت و کوهه خاکستر 
لالای مادران 
 آوای عاشقان 
عشق و امید و بوسه جوانی گل و کتاب 
 یکسر زغال شد 
شهر ترانه ها 
 یک باره لال شد 
ویرانه گشت زیست 
کوتاه گشت آه
فردا نمی رسید 
 بن بست ماند راه 
 آتش نبود و شعله و لیکن در آسمان 
 چیزی عزیز سوخته می رفت سوی ماه
