شمارهٔ ۱۱۲
هر چه با او گویم از مردم دگرگون بشنوم
باز حرفی گفته ام امروز تا چون بشنوم
واعظا درمانده رسوای عشقم دم مزن
گر توانم نکته زان لعل میگون بشنوم
تشنه غم بودم اکنون شاد گردم هر کجا
از لب غم دیدگان دشنام پر خون بشنوم
غافلم دارد جنون از حال خود بگشا نقاب
کز زبان حسن لیلی نام مجنون بشنوم