غزل شمارهٔ ۸۹
دل می‌خرد حبیب و مرا این متاع نیست 
گر طالب سرست برین سر، نزاع نیست 
کاری است عشق مشکل و حالی است بس غریب 
کس را به هیچ حال بران، اطلاع نیست 
دنیا خرند اهل مروت به هیچ وجه 
ارباب عشق را هوس این متاع نیست 
در عاشقی دلا ز ملامت مشو ملول 
کاحوال خستگاه هوا جز صراع نیست 
در سر ز استماع الست است مستیی 
ما را که احتیاج شراب و سماع نیست 
چون زلف اگر به تیغ سرم قطع می‌کنی 
ما را به مویی، از تو، سر انقطاع نیست 
هیچ آتشی به حرقت فرقت نمی‌رسد 
وان نیز دیده‌ام به سوز و وداع نیست 
سلمان امید مهر از آن ماهرو مدار 
زیرا میان این مه و مهر اجتماع نیست 