جاني پُر از زخم...
جانی پُراز زخمِ به‌چرک درنشسته ــ
چنینم.
 
اما فردای تو چه خواهد بود
گر به‌ناگاه
           هم در این شبِ بی‌تسلا
                                         پلاس برچینم؟ ــ
تداومِ بی‌علاجِ دلشوره‌یی سمج
یا طنینِ سرگردانِ لطمه‌ی صدایی تنها؟
 
هر چند صدا بر آب خواهد غلتید
و آب بر خاک می‌گذرد
که پژواکی‌ست پُراعتماد
از بشارتِ جاودانگی.
 
۳ خردادِ ۱۳۶۶

© www.shamlou.org   سایت رسمی احمد شاملو