بخش ۵۹ - فصل فی الصبر والشکر
هر که را داد ایزدش توفیق
صبر و شکرش بود همیشه رفیق
 این بکاهد بلا و محنت را 
 وان فزاید غنا و نعمت را 
صبرتلخ است ازو بود حرجت
او دهد از بلا و غم فرجت
 چون شکر ذوق شکر شیرین‌است
 نعمت افزای و قوت آیین است
 باد دایم به هر دو حال ترا 
 تا میسر شود کمال ترا 