سپیده‌دم
بانگ‌دربانگ
خروسان می‌خوانند.
 
تا دوردست‌های گمان اما
در این پهنه‌ی ماسه و شوراب
روستایی نیست.
 
روز است که دیگرباره بازمی‌گردد
یادآورِ صبح و سلام و سبزه،
و تحقیر است که هر سپیده‌دم
                                     از نو
                                          اختراع می‌شود
در تجربه‌ی گریانِ همیشه.

© www.shamlou.org   سایت رسمی احمد شاملو