مرد بی رنگ
من مرد بیرنگ
                          و درد هزاران رنگ
                                      و درد مرا رنگ می کن
                           خشم سیاه ، شرم قرمز
                           و زرد
                رنگی است که عشق به من تعارف می کند
                                          مثل خورشید از عشق ماه
                                              مثل آتش از شرم پروانه
                               و مثل شب
                                  از خشم آرمیدگان بستر شهوت
                           گونه های یتیم ، ازسیلی حقارت
                                       بی رنگ می شود .