شمارهٔ ۸۳ - در حق فخر الدین
اجل فخر دین ، ای کریم جهان 
ترا داد یزدان همه جاه هستی 
بفضل و کرم دست گیرم ، که در غم 
مرا کشت اندیشهٔ تنگ دستی 
بود هیچ آیا که ما خادمان را 
شراب سخای تو آرد بمستی ؟
بیک جذبهٔ مکرمت بخت ما را 
ببالا رساند کف تو ز پستی ؟
بدو نام نیکو طلب کن بدنیا 
که چیزی نیاید ز دنیاپرستی 