بخش ۴۵ - لا تدرکه الابصار وهو یدرک الابصار، طلب الهدایة والتوفیق بالعمل الصالح
ای به خود راه خویش کم کرده
این بود راه مرد پژمرده
 ای همه لاف ترک دنیا گو
لاف و دعویت هست‌، معنی کو؟
 چند از این شیوه‌های رنگ‌آمیز؟
 چند از این گفته‌های بادانگیز؟
 تاکی ای مست‌، لاف هوشیاری
 چند لنگی بری به رهواری
 موسیت همره و توچون خامان
 رفته و گشته همدم هامان‌!
 از خلیل خدا ابا کرده
 رفته نمرود را خدا کرده‌!
 کم آدم گرفته از تلبیس
 دوستی کرده با که‌؟ با ابلیس‌؟‌!
 تا هوا و هوس شعار تواند
 امل و حرص یار غار تواند،
 زبن حریفان به کس نپردازی
 خود به خود یک نفس نپردازی
 خویشتن پن همه مجرد کن 
 طلب دولت مؤبد کن 