پیش از غروب
 باران ، گذشته است 
 خورشید ، پای سوخته اش را 
 در آب های ساکن می شوید 
 پاییز ، برگ ها را چون شعله های سرخ 
 در زیر چکمه هایش خاموش می کند 
 در آن اتاق کوچک ، در انتهای باغ 
 ساق بلند تو 
 در پشت روشنایی آتش ، برهنه است 
