نیرنگ کشتی بستن
پازند :
ای هرمزد خدای!
اهریمن اتوان و دور رانده و زده و شکسته باد !( نیرنگ نیایشهای کوتاه دینی را گویند . « نیرنگ کشتن بستن » ، نیایش ویژه کشتی بستن و پوشاندن سُدره بر تن نوجوان زرتشتی است و آنچه در این بخش می آید ، نیایشی است که موبد برگزلر کننده آیین می خواند و نوجوان با او همخوانی می کند.)
اهریمن ، دیو ، دُروج، جادو ، دُروند ، کوی ، کرپ، ستمگر، گناهکار، اَشموغ ، دشمن و پری ، زده و شکسته باد!
شهریار بد ناتوان باد !
دشمن ستوه باد !
دشمن ناتوان باد!
ای هور مزد خدای!
من از همه گناهان پشیمانم و پتت می کنم .
من از هر گونه ادیشه بد ، گفتار بد و کردار بد که در جهان اندیشیده و گفته  کرده ام یا از من سرزده یا در ژرفای نهاد من بوده است ، پشیمانم .
من از گناهانی که در منش و گویش و کنش ، با تن یا روان خویش کرده ام  - چه جهانی و چه مینوی - اندوهگین و پشیمانم .
من از این سه : اندیشه ی بد ، گفتار بد و کردار بد ، پشیمانم و پتت می کنم .
اوستا
خشنودی اهوره مزدا و شکستن اهریمن را ، آنچه با خواسته اهوره سازگار تراست آشکر شود .
من نماز اششه می گزارم :
« اَشم وُهو . . . یثه اَهو . . . »
« اَشم وُهو. . . »
ای مزدا !
به یاری من بیا .
من مزدا پرستم .
من خستویم که مزداپرست ، زرتشتی ، دیو ستیز و اَهورایی کیشم .
من اندیشه ی نیک اندیشیده را باور دارم .
من گفتار نیک گفته را باور دارم .
من کردار نیک ورزیده را باور دارم .
من دین مزداپرستی را باور دارم که جنگ را براندازد و رزم افزار را به کنار بگذارد و خویشاوند پیوندی را فرمان دهد؛ دین پاکی که در میان همه ی دین های کنونی وآینده ،بزرگترین و بهترین و زیباترین دین است : دین َهورایی زرتشتی .
همه ی چیزهای نیک را سزاوار اهوره مزدا می دانم .
چنین است باور و خستویی به دین مزداپرستی .
«اَشم وُهو . . .»