شمارهٔ ۱۰۸
غم زمانه که هیچش گران نمی‌‏بینم
دواش غیر امام زمان نمی‏‌بینم‏
عجب بود که در ایام ما ظهور کند
چرا که طالع خویش آن چنان نمی‌‏بینم
ز دامن غم او دست بر نمی‏‌دارم
چرا که مصلحت خود در آن نمی‌‏بینم‏
بدین دو دیده حیران من هزار افسوس
که با دو آینه رویش عیان نمی‌‏بینم
نشان دوستی اهل بیت پرهیز است
در اهل دانش عصر این نشان نمی‌‏بینم
مپرس فیض ز من سرّ غیبتش که در آن
به هیچ‌جا سخن دل نشان نمی‌‏بینم
کسی که گوش کند ناله‏‌ام در این غم کو؟
خموش که اهل دلی در جهان نمی‏‌بینم