شمارهٔ ٢۵۶
ترا فضل بر دیگران بیش از آن نیست
که تو می‌دهی چیز و او می‌ستاند
چو ندهی و نستاند آن فضل بر خاست
چو اویی و بر او چه رجحان بماند
طمع چون بریدم من از مال خواجه
زنش غر که خود را کم از خواجه داند