روز حقوق بشر
آئین ما به قاعدۀ نوع پروری‏
 آزادی و برادری است و برابری
معمار کائنات چو گیتی بنا نهاد
 زد گونیا به قاعدۀ نوع پروری
بر پایه«مثلث رحمت»نهاد پی‏ 
حریت و تساوی و اصل برادری
پرگار زد«مهندس اعظم»به نقش کون‏
 کز دایره برون نرود حکم داوری
ارسال داشت از پی بیداری بشر 
پیک رسل به رسم بشیری و منذری
از آدم نخستین تا خاتم رسل‏ 
افراشتند پرچم ارشاد و رهبری
از معبد سلیمان تا مسجد الحرام‏ 
شد خانۀ خدای، علی رغم بتگری
«المومنون اخوه» فرو خواند بر بشر
 خیر رسل که ختم بدوشد پیمبری
بار دگر به خیر بشر زد صلای صلح
‏ کاصل بقاست صلح به زعم ستمگری
شد بارور نهال عدالت به آب علم‏ 
کامروز میتوانی از آن شاخ  بر خوری
برچیده شد بساط ستم از بسیط خاک‏ 
شد روز بسط معدلت و دادگستری
خورشید معرفت که ز مشرق طلوع کرد 
در غرب شد فروز پس چرخ چنبری
این خود گواه صادق صبح قیامت است‏
 کز باختر طلوع کند مهر خاوری
امروز مجمع بشریت، حق بشر 
اعلام می کند به صلای مبشری
امروز کاهل عالم یکی خانواده‏اند
 کس را اجازه نیست به تحقیر دیگری
امروز کاختلاف نژاد و عقیده نیست‏
 نه ننگ فقر هست و نه فخر توانگری
امروز«حکم قانون»حامی حق بود
 و امروز نیست حاجت عصیان و خودسری
امروز می‏نهند پی از صلح پایدار 
کافتد ز پایه کاخ زر و زور و قلدری
امروز سازمان بشر را ز مرد و زن‏ 
مهر برادری بود و لطف خواهری
در سازمان ما که مقام فضیلت است‏ 
جز دانش و هنر نبود شرط برتری
در سازمان ما که ملل متحد شدند
 بنیاد کار ماست به یاری و یاوری
این جا به جز ارادۀ مردم اراده نیست‏ 
کاصل حکومت این بود و رسم سروری
این جا نظام جامعه محکوم فرد نیست‏
 کاین جا مجاز نیست غرور و سبکسری
این جا سخن ز رنگ سیاه و سپید نیست‏
 تا تو ز سرخ روئی خود شاهد آوری
این جا ز هر دیار که هستی ترا دهند
 آزادی عقیده و فکر و سخنوری
این جا به هر کسی برسد آنچه حق اوست‏
 تا حق دیگران نبرد کس به جابری
این جا برفت و آمد کس گیر و دار نیست
‏ چونانکه آمدی بتوانی که بگذری
این جا برای مادر و کودک فراهم است
‏ هم عیش کودکانه و هم مهر مادری
این جا گواه وحدت ما عین کثرت است‏
 بر جمع ما پدیده وحدت چو بنگری
این جا نظر به سنت و آداب ملی است‏
 تا سر ز سر وحدت عالم به در بری
این جا سخن ز بندگی و بردگی خطاست‏ 
کآزاده‏ایم و زنده به آزاد پروری
امروز هیچکس ندهد تن به جور و جبر
 کامروز تو بزندگی خود مخیری
امروز نام«روز حقوق بشر»گرفت
‏ تا خود بشر رسد به حقوق مقرری
امروز را به مردم عالم درود گفت 
سرمد که شد سرآمد دوران به شاعری