انتحار
مرد روی چارپایه ایستاده مانده بود
خاطرات تلخ را به  پیش رو نشانده بود
روی یک ورق نوشته بود «زندگی نبود
آن سراب که مرا به سوی غم کشانده بود»
اشتباه کرده بود در مسیر زندگی
نقش های چاه بین راه را نخوانده بود
و همین مسیر اشتباه مرد را شبی
با ستاره اش به انتهای خط رسانده بود
خسته بوداز سیاهی نشسته بر دلش
درد مرد را به سوی چارپایه رانده بود
ـ ـ ـ
حال آخرین نگاه سست مرد سمت شهر
دار قطره قطره مرگ در رگش چکانده بود