تلخ ماندم ، تلخ ...
تلخ ماندم ، تلخ 
مثل زهری که چکیده از شبِ ظلمانی شهر 
مثل اندوه ِ تو ،
مثل گل سرخ 
که به دست طوفان 
                 پرپر شد ...
تلخ ماندم ، تلخ 
مثل عصری غمگین 
که تو را بر حاشیه اش
                         پیدا کردم 
و زمین را 
             - توپِ گردان 
پرت کردم به دل ِ ظلمت ...
*
تلخ ماندم ، تلخ 
دیو از پنجره سر بیرون کرد . 
از دهانش
بوی خون می آمد ...