Ja, vun de Höhner wull ick seggen...
As ick nahst nah de Hœkers will,
seh ick Schassür den Kopp antrecken,
un as sonn Mür so steiht he still.
Burr! burr! hen vör mi güng de Vagel,
dat heel Volk – föfteihn – meiner Seel!
Ick mak ok Für, man Dunnerhagel!
keen eenzig Hohn, keen Fedder fel.