As ik noch schell, kumt Kunrad sin ol Moder
Un weent un schriggt un klagt ęr grote Noth:
Sin Vader war sik noch int Sark umkehren,
Wenn Peter de Kemedijantendiern neem.
Se harr em Allens seggt un weent un schręgen,
Un harr em będt vun Himmmel bet to Eer,
Un Allens weer umsunst; ik much doch hinkam'
Un em mal Schimp un Schann un Scham vœrholn!