Doch is de Sünn man ünnergan
Un hier un dar de Lichten an,
So kumt he ruter lis' und sacht,
En Schattenbild vun Dod un Nacht,
Op leddern Slarren, lank un dünn,
Un lurt na alle Ecken hin;
Denn witscht he anne Hüs' hentlank
Un glupt in jeden düstern Gank,
Un makt um jeden Minsch en Bagen,
As gung en Gaudeef ut opt Jagen.