De Nacht is swart, de Storm de brus't,
Oll Herr Penkuhn, de liggt un drus't.
De Storm de brus't, swart is de Nacht,
Oll Herr Penkuhn, de slöppt so sacht.
Mit einmal bautzt dat, kloppt un sleiht,
As wenn so'n Späuk spazieren geiht,
Un in de Käk ward't ein Geschri.
Oll Herr Penkuhn, de flüggt tau Höcht
Un röppt sin Fru un röppt un seggt:
»Verstehst du mir? Verstehst du? Wie?
Un horch doch mal! Un süh mal, süh!
In uns're Küch so'n Lärm zu machen,
Et cetra p.p. un in dergleichen Sachen!«