De Minschenfründ, de tüht
Oll Hansen sin Kledaschen an
Un is nu Schulten-Vader von Swensin.
Hans krüppt in den Avkaten sin
Un is nu en studierten Mann,
»Un nu«, seggt Klähn, »paß up, Jehann,
Du möst dor ümmer stiw bi bliwen,
Dat dit din richtig Vader is,
Un doran höllst du ümmer wiß;
Hei schrew den Breiw nich, künn nich schriwen.«
Jehann verspreckt dat ok un geiht
Mit sinen nigen Vader furt,
Un unnen in de Gaststuw steiht
De Ordonnanz un kickt un lurt,
Ob sei den klauken Herrn Avkaten
Nich kann bi dat Slafitken faten.