Ik söch ęr nie, un drop ęr doch,
Ik dach an nix un harr genog,
Ik seeg man, wa se gröter war,
Wa fin un bleek, mit swarte Haar.
Wa arm – dat leet ik mi ni dröm',
Ik broch ęr nix as Strüß un Blöm'. –
Ęr Ohm de sprok tobraken Platt,
Seeg düster ut un brun un swatt,
En groten Mann, ok so vœr sik.
He stunn mitünner op den Dik,
Weer in Gedanken ganz verdeep,
Un starr in See na Böt un Schęp.