Perdauz! – de Blickensläger drinkt
– Dat heet in stan – »un sinkt un sinkt« –
De Kannegießer »wullten Satz nęhm«,
Jüs as de Anner inn Moratz keem.
Wo is Jan Reuter mit de Schech?
Speckschoster!! krig dat Nett torech!
Jan Reuter!! gau de Kluwerstaken!
Jan Reuter löppt, em knackt de Knaken –
De holten – och, dat Moor is mœr!
Dat unecht Been geit deep hendœr! –
Dar sitt he fast mit all sin Reitschop!
Gottlof, de Blickensläger steit op
Ut Noth un Dod, un Murt un Schit –
Natürlich – op de günner Sit.
Sunst harrn de Schosters al de Strümp los
Un wulln der rin op Darm un Lümp los,
Un harrn em rutkręgn, dats nu eenmal
Gewis, un schulln se em ant Been haln
Na't Öwer, wo de Ręd noch rund gung:
Ob't Water wul bet an den Grund gung?