O dulce, ac lepidum, Marine, factum,
Dignum perpetuo joco, atque risu,
Dignum versiculis, facetiisque,
Necnon et salibus, Marine, nostris.
Ille maximus Urbis imperator
Caesar Borgia, Borgia ille Caesar,
Caesar patris ocellus, et sororis,
Fratrum blanditiae, quies, voluptas,
Montis pupulus ille Vaticani,
Ille inquam dominae Urbis inquinator
Caesar Borgia, Borgia ille Caesar,
Moechus illi sororis, atque adulter,
Fratrum pernicies, lues, sepulcrum,
Montis bellua tetra Vaticani;
Quingentas modo qui voravit urbes
Imbutus scelere, et malis rapinis,
Urbes sub ducibus suis quietas,
Quascumque aut Latium ferax virorum,
Aut Campania pinguis, aut per alta
Divisi juga continent Sabini;
Hisque ingessit Ariminum, Pisaurum,
Urbinum, Populoniamque magnam,
Camertes pariter, Forumque Livii,
Cornelîque Forum, Faventiamque,
Et quantum Aemiliae est, Etruriaeque,
Quantum circuitu hinc et inde longo
Neptuni lavat aestuantis unda.
At nunc quis neget esse opus Deorum?
Dum vecors animi impotente morbo,
Quaerit plura, nec est potis misellus
Explere ingluviem periculosam;
Ecce ecce evomit; o Jovem facetum,
O pulchram Nemesim, o venusta fata.
Verum scilicet id, Marine, verum est,
Quod dici solet, en fides probat nunc,
Fortunam si avide vorare pergas,
Eamdem male concoquas, necesse est.
Ut jure evomere hunc putemus ipsum,
Qui tantum miser hausit oppidorum.
Ast id omne, quod hausit, oppidorum,
Quod quinque assiduis voravit annis,
Imbutus scelere, et malis rapinis,
Scis quot evomuit diebus? Uno.
O lucem niveam, o Jovem facetum,
O pulchram Nemesim, o venusta fata,
O dulce, ac lepidum, Marine, factum.