Den annern Dag is denn Termin,
Un unse Herr Burmeister seggt:
»Herr Ratsherr, 't kann nich anners sin,
Uns' Herr Pastur is in sin Recht.«
Un röppt den Kniper rin un fröggt,
Wer gistern Nahmiddag hett führt.
»Je«, seggt de, »Herr, hir baben wir't
Korl Schult un Möller, Schauster Smidt
Un Ackersmann Michel un Witt,
Un un'n, dor führten s' alltausamen.«
»Denn lat Hei s' all mal ruppe kamen.«
Sei kamen denn, un de Burmeister,
De seggt tau ehr: woans de Preister
Dat bi em hadd tau Anzeig' bröcht,
Dat s' all den Sünndag gistern braken;
Un de Herr Paster, de hadd recht.
»Wo Dunner! Wat sünd dit för Saken?«
Röppt Ackerbörger Jochen Smook,
»Sei, Herr Burmeister führten ok!«
»Und als der erste!« röppt de Preister.
»Das weiß ich wohl!« seggt de Burmeister,
»Ich fuhr zuerst, und d'rum bezahle
Ich heute auch zuerst mein Geld.
Seiht hir, hir liggen min fiw Daler.
So, Kinnings, nu man 'ran un tellt
Ein jeder hir man richtig gegen,
Denn hett de Sak ehr Endschaft kregen.«
Wat helpt dat all, sei möten 'ran
Un tell'n ehr Geld hen, Mann vör Mann.