De Kruskopp mak den wilden Röwerhauptmann,
Un ręd vun Mord un Dodslag as en Spaß,
Un harr en Bart, un weer mit een Wort gręsig!
De Bursche spęl en flinken Sniderjung.
He seet un neih – de Röwer keem herin –
He seet un dröm un war em gar ni wis.
De Röwer stött den Disch um, wo he seet:
Do glitsch he anne Eer un neih noch fort.
Doch as de Röwer pral un he tohöch keek –
Herrjemine! wat mak he vœrn Gesicht!
Un flog, as weer he'n Vagel, op dat Eckschapp.
De Bengels lachen, dat de Pesel drœhn.