En vidua, et tutrix iterum moestissima prolis
bis geminae superas; melioris pignora sexus
namque duo et totidem diversi parva fovebas.
An pupillarem prius eloquar auxeris ut rem?
An cultu assiduo natorum ut corda paternos
indueris mores? certe rumore secundo
utrumque et multo laudari carmine dignum.
Praeteream sed et ista, sed et connubia natae;
atque his plura sciens, nec possem singula nec fas
dicere, vel rudibus praesertim nota colonis,
limpidus Ocneis quacunque aut Mincius arvis
inter arundineas it flexo limite ripas;
quaque sinus, Benace, tuos imitatus apertos,
fluctibus et fremitu et spumantibus aestuat undis;
aut Venetas quacumque Padus perlabitur oras,
multa mole minax, multoque labore docendus,
pinguibus et cultis et aprico parcere ruri.
An quisquam summa virtutum deneget arce
insedisse tuam, generose Alberte, parentem?
Aut virtus sermo merus est et inutile nomen,
aut opere et claro penitus dignoscitur actu,
cura medio rerum immersabilis enatat aestu.
Heu, heu! quae sceleri debentur digna nefando,
talia virtutum si praemia Pica reportat?
Sed quid inepta tuos renovabit Musa dolores?
Sed duce me in lacrimas iterum cur ibis inanes?