Magh uvv oog, de soete Morgen-sterr,
Filisets ghelaet dan so vlien, sich ontsien, jae soo verr.
VVaert ghy soo soet als schoon,
o Kroon,
o Bloem
der schoonsten van het vliet;
soo soud' ik schrijven niet
als Roem.
in Uvve schoone deughd
verheughd.
Uvve naem, uvv Gaer-ghetrouvve roem
sou bij sterren staen, eevvigh vvit, eevvig versch als een bloem.
Denkt, Lely, vvat ghy doet,
gheef moet,
gheeft kracht
den sinnen, die ghy stoort,
op dat se niet vermoordt
de nacht.
och! Lely, ik verderf,
ik sterf.