Wilhelm tüsch em un będ em, un ik weck de Discher sin Vader –
De harr en anslägschen Kopp, harr reis't, weer old un vernünfti –
Sä em gau de Geschich un vertell em dat, as he sik antrock,
Będ em vun Himmel to Eer, he schull doch sin Best don, wat mœgli.