»Je, Vadder«, seggt oll Voß. – »Je, Vadder«, seggt oll Rohd.
»De Sak ...«, seggt Voß. – »De Sak ...«, seggt Rohd,
»Min Glowen is süs ok woll tämlich,
Indessen doch ...« – »Dat glöw ji nich?
Meint ji, min Pluto wir so dämlich,
As hei de Kahlen ranne bröcht,
Dat hei dat Fü'r namm in de Snut?
Hei böhrt tauirst den Achterbein tau Höcht
Un ded sick irst de Kahlen ut.«
»Ja, dat hett denn en annern Grund«,
Seggt Voß. – »Ja«, seggt oll Rohd,
»Hei makt sick irst de Sak kommod.
Ja dat, dat glöw ick von den Hund.«