›Herr Jesus!‹ schrit de Wirt. ›Herr Jesus!‹ schrit de Wirtin.
›Herr Gott doch, ne!‹ seggt hei. ›Herr Gott doch, ja!‹ seggt sei,
›Dat kümmt von de verfluchte Polezei!‹
›Fru! Leiwe Fru! Ick bidd di bloß,
Fru, holl em wiß, lat em nich los!
Dat mi dat möt in minen Hus' passieren!
Fru, holl em wiß, de Gill sall glik marschieren.
Legg di up't Snacken, up dat Bidden,
Sei möten glik de Klocken lüdden,
Fru, holl em wiß, ick hal den Magistrat!‹
Un dormit löppt hei rute up de Strat.