De Schosters seht ni oft na'n Hęben,
Steernkiken is ni Noth tum Lęben.
Wi hebbt keen Wüst' as Dubenheid,
Un dat is Holmer Ossenweid,
Un keen Kameel as Sęgenbück,
Un makt keen Reis' as hier nan Dik;
Wi brukt keen Klock as unse Mag',
Un de geit sęker Dag vœr Dag.
Wer hett wat mit de Sünn to don?
De schint, un mag se ünnergan.
Doch weer't vundag' en anner Sak,
De Schosters dachten: Wats de Klock?
Se söchden na de Sünn int Norn
Un keken na de Heider Thorn,
Un söchden rund umhęr de Sünn,
Un kunn ęr rund herum ni finn'.
Do seggt der Een: Ik löv, dar sitt he!
Wi krigt am Enn' noch en Gewitter!