»Wenn mi morgen dat Weder so paßlich bedünkt,
will ick ledden de Ossen tau Stadt;
Sei sünd grot und sünd stark, denn ick heww sei fiw Johr
up de Weid und in Fauder all hatt.
Doch ick krigs' nich verhandelt, ji sält dat man seihn«,
seggt de Bur, »gewt blot man mal acht!
Denn meindag' nich is't kamen, as ick mi't heww drömt,
un meindag' nich, as ick mi't heww dacht.«