Kriggt man des Abends mal en Fęs,
So hett man annern Dags en Blęs,
Un weer man klöker as en Voss,
So steit man Morgens as en Oss:
De Kopp so dick, de Moth so slech,
Un alle Herrlichkeit is weg!
Dats leidi: güstern gungt as smęrt –
Vundag' de ganze Welt verkehrt.