Een Trost möt ümmer bliwen,
de is bi allens bi,
de Grappen to verdriwen,
min Sœhn, den mark du di!
De helpt dörch Sump un Pütt weg,
släpt œwer Sorg un Pin
grot vörnähm Lüd un lütt weg:
Dat künn väl leger sin!