Un wer man will, un wer man mag,
de sleiht sick ok bi uns noch dörch,
de kümmt ok œwer'n legsten Dag
woll weg in oll Land Mäkelbörg;
de brukt nich in de wide Welt
un in dat Blag' irst rin tau gahn –
wenn he sin Sak man schicklich stellt,
blifft up sin Been ok hier he stahn!