input: ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1392/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
  της 20ής Οκτωβρίου 2014
  για τη θέσπιση σχεδίου απορρίψεων για ορισμένους τύπους αλιείας μικρών πελαγικών ειδών στη Μεσόγειο θάλασσα
  Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
  Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
  Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την κοινή αλιευτική πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 6 και το άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 3,
  Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
  (1)
  Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 αποσκοπεί στην προοδευτική εξάλειψη των απορρίψεων σε όλους τους τύπους αλιείας της ΕΕ μέσω της θέσπισης υποχρέωσης εκφόρτωσης για τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων.
  (2)
  Το άρθρο 15 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εγκρίνει σχέδια απορρίψεων μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, με βάση κοινές συστάσεις από τα κράτη μέλη, σε συνεννόηση με τα οικεία γνωμοδοτικά συμβούλια.
  (3)
  Οι χώρες Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Κροατία, Ιταλία, Μάλτα και Σλοβενία έχουν άμεσο συμφέρον για τη διαχείριση της αλιείας στη Μεσόγειο θάλασσα. Τα εν λόγω κράτη μέλη υπέβαλαν κοινές συστάσεις (2) προς την Επιτροπή, μετά από διαβούλευση με γνωμοδοτικό συμβούλιο για τη Μεσόγειο θάλασσα. Αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς συνέβαλαν σε επιστημονικό επίπεδο. Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, μόνο τα μέτρα στις κοινές συστάσεις που συμμορφώνονται με το άρθρο 15 παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού πρέπει να περιληφθούν στον παρόντα κανονισμό.
  (4)
  Όσον αφορά τη Μεσόγειο θάλασσα, το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 καθορίζει υποχρέωση εκφόρτωσης για όλα τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων καθώς και για τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη, όπως ορίζεται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 του Συμβουλίου (3). Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η υποχρέωση εκφόρτωσης πρέπει να εφαρμόζεται στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών, μεγάλων πελαγικών ειδών και στην αλιεία για βιομηχανικούς σκοπούς, το αργότερο από την 1η Ιανουαρίου 2015.
  (5)
  Σύμφωνα με την από κοινού σύσταση, το σχέδιο απορρίψεων πρέπει να καλύπτει τα αλιεύματα όλων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστο μέγεθος σύμφωνα με το παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 για την αλιεία μικρών πελαγικών ειδών που έχουν αλιευθεί με πελαγικές τράτες και/ή γρι γρι από 1ης Ιανουαρίου 2015 στη Μεσόγειο θάλασσα (δηλαδή την αλιεία γαύρου, σαρδέλας, σκουμπριού και σαφριδιού).
  (6)
  Για την αποφυγή του δυσανάλογου κόστους χειρισμού των ανεπιθύμητων αλιευμάτων και, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 5 στοιχείο γ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, είναι σκόπιμο να καθοριστούν de minimis εξαιρέσεις από την υποχρέωση εκφόρτωσης ως ποσοστό των ολικών ετήσιων αλιευμάτων ειδών που υπόκεινται στην υποχρέωση εκφόρτωσης στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών. Οι από κοινού συστάσεις που υποβλήθηκαν από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συνηγορούν υπέρ της εξαίρεσης de minimis, λόγω του αυξημένου κόστους που συνεπάγεται η διαχείριση των ανεπιθύμητων αλιευμάτων, τόσο επί του σκάφους (διαλογή και συσκευασία, αποθήκευση και διατήρηση) και στην ξηρά (μεταφορά και αποθήκευση, διατήρηση, εμπορία και επεξεργασία ή καταστροφή ως ειδικά απόβλητα), σε σύγκριση με το περιορισμένο και ορισμένες φορές ανύπαρκτο οικονομικό κέρδος που θα μπορούσε να συναχθεί από τα εν λόγω ανεπιθύμητα αλιεύματα. Τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη εξετάστηκαν από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ), η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι από κοινού συστάσεις περιείχαν αιτιολογημένα επιχειρήματα σχετικά με την αύξηση του κόστους για τη διαχείριση ανεπιθύμητων αλιευμάτων, υποστηριζόμενα, σε μερικές περιπτώσεις, από ποιοτική εκτίμηση των δαπανών (4). Υπό το πρίσμα των ανωτέρω και ελλείψει διαφορετικών επιστημονικών πληροφοριών, είναι σκόπιμο να θεσπιστεί η εξαίρεση de minimis σύμφωνα με το ποσοστό που προτείνεται στις από κοινού συστάσεις και σε επίπεδα που δεν υπερβαίνουν εκείνα που επιτρέπονται δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.
  (7)
  Σύμφωνα με τις από κοινού συστάσεις και λαμβάνοντας υπόψη τα χρονικά πλαίσια που καθορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015. Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού, πρέπει να ισχύει για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη,
  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
  Άρθρο 1
  Αντικείμενο
  Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής της υποχρέωσης εκφόρτωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, στη Μεσόγειο θάλασσα, σε όλα τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστο μέγεθος στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών που καθορίζονται στο παράρτημα.
  Άρθρο 2
  Ορισμοί
  Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
  α)
  ως «ελάχιστο μέγεθος» νοείται το ελάχιστο μέγεθος των θαλάσσιων οργανισμών όπως καθορίζονται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006·
  ως «Μεσόγειος θάλασσα» νοούνται τα θαλάσσια ύδατα της Μεσογείου ανατολικά της γραμμής 5°36′ δυτικά·
  β)
  ως «γεωγραφική υποπεριοχή της ΓΕΑΜ» νοείται η γεωγραφική υποπεριοχή της Γενικής Επιτροπής Αλιείας για τη Μεσόγειο (ΓΕΑΜ) όπως ορίζεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1343/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5)·
  γ)
  ως «Δυτική Μεσόγειος θάλασσα» νοούνται οι γεωγραφικές υποπεριοχές της ΓΕΑΜ 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11.1, 11.2, 12·
  δ)
  ως Βόρεια Αδριατική θάλασσα νοείται η γεωγραφική υποπεριοχή της ΓΕΑΜ 17·
  ε)
  ως «Νότια Αδριατική θάλασσα και Ιόνιο πέλαγος» νοούνται οι γεωγραφικές υποπεριοχές ΓΕΑΜ 18, 19 και 20·
  στ)
  ως «Μάλτα και Νοτίως της Σικελίας» νοούνται οι γεωγραφικές υποπεριοχές της ΓΕΑΜ 15 και 16·
  ζ)
  ως «Αιγαίο πέλαγος και νήσος Κρήτη» νοούνται οι γεωγραφικές υποπεριοχές της ΓΕΑΜ 22 και 23.
  Άρθρο 3
  Εξαίρεση de minimis
  Κατά παρέκκλιση του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, μπορούν να απορρίπτονται οι ακόλουθες ποσότητες:
  α)
  στη δυτική Μεσόγειο θάλασσα, έως και 5 % των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με μεσοπελαγική τράτα και γρι-γρι που καθορίζονται στο σημείο 1 του παραρτήματος·
  β)
  στη βόρεια Αδριατική, έως και 5 % των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με μεσοπελαγική τράτα και γρι-γρι που καθορίζονται στο σημείο 2 του παραρτήματος·
  γ)
  στη νότια Αδριατική και στο Ιόνιο πέλαγος:
  i)
  έως και 3 % των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με γρι-γρι· και
  ii)
  έως και 7 % το 2015 και το 2016 και έως 6 % το 2017 των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με μεσοπελαγική τράτα που καθορίζονται στο σημείο 3 του παραρτήματος·
  δ)
  στη νήσο Μάλτα και νοτίως της Σικελίας:
  i)
  έως και 3 % των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με γρι-γρι· και
  ii)
  έως και 7 % το 2015 και το 2016 και έως 6 % το 2017 των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με μεσοπελαγική τράτα που καθορίζονται στο σημείο 4 του παραρτήματος·
  ε)
  στο Αιγαίο πέλαγος και στη νήσο Κρήτη, έως και 3 % των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων των ειδών που υπόκεινται σε ελάχιστα μεγέθη στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών με γρι-γρι που καθορίζονται στο σημείο 5 του παραρτήματος.
  Άρθρο 4
  Έναρξη ισχύος
  Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2017.
  Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
  Βρυξέλλες, 20 Οκτωβρίου 2014.