input: ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
  της 16ης Σεπτεμβρίου 2013
  σχετικά με τισ αντισταθμίσεισ βάσει του διατάγματοσ για τα ζωικά λιπάσματα C 45/98 (ex NN 75/98) που χορήγησε το Βέλγιο (Φλάνδρα)
  [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 5818]
  (Τα κείμενα στην ολλανδική και τη γαλλική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)
  (2013/530/ΕΕ)
  Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
  Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
  Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (1),
  Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
  I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  (1)
  Μετά την παραλαβή καταγγελίας ότι η φλαμανδική κυβέρνηση χορηγούσε παράνομες ενισχύσεις σε κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων για τη χρήση λιπασμάτων και κοπριάς (εφεξής «το μέτρο»), οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κάλεσαν τις βελγικές αρχές, με επιστολή της 4ης Φεβρουαρίου 1998, να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της απόφασης της φλαμανδικής κυβέρνησης της 20ής Δεκεμβρίου 1995 για την καταβολή αποζημίωσης σε κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει της νομοθεσίας για τα λιπάσματα (εφεξής «διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά»).
  (2)
  Η Επιτροπή έλαβε τις εν λόγω πληροφορίες με επιστολή του φλαμανδού Υπουργού Περιβάλλοντος και Απασχόλησης, της 18ης Μαρτίου 1998, και με επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσωπείας του Βελγίου της 31ης Μαρτίου 1998.
  (3)
  Στις 15 Απριλίου 1998 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη εκπροσώπων των αρμόδιων βελγικών αρχών και των υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
  (4)
  Με τηλεομοιοτυπία της 10ης Ιουλίου 1998, η Επιτροπή απέστειλε στις βελγικές αρχές αίτηση συμπληρωματικών πληροφοριών, στην οποία οι βελγικές αρχές απάντησαν με επιστολή της 7ης Αυγούστου 1998 που πρωτοκολλήθηκε στις 10 Αυγούστου 1998.
  (5)
  Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπέβαλαν οι βελγικές αρχές, οι πληρωμές πραγματοποιήθηκαν το 1996. Το εν λόγω μέτρο δεν είχε κοινοποιηθεί ακόμη στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ). Για τον λόγο αυτό, η υπόθεση καταχωρίστηκε στο μητρώο των μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων με τον αριθμό NN 45/98. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι το καθεστώς ήταν σε ισχύ κατά τα έτη 1996 και 1997, η Επιτροπή κατέγραψε τη δέσμευση που ανέλαβαν οι βελγικές αρχές, με την επιστολή τους της 7ης Αυγούστου 1998, να μη καταβάλουν ενισχύσεις για το 1997, έως ότου η Επιτροπή λάβει απόφαση σχετικά με το συμβιβάσιμο της ενίσχυσης με την κοινή αγορά. Οι βελγικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι η φλαμανδική κυβέρνηση είχε την πρόθεση να ενσωματώσει το εν λόγω καθεστώς αποζημίωσης στο φλαμανδικό πρόγραμμα ενισχύσεων βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 (2).
  (6)
  Με επιστολή της 21ης Ιανουαρίου 1999, η Επιτροπή ενημέρωσε το Βέλγιο ότι αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σχετικά με την ενίσχυση.
  (7)
  Η απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στις 17 Απριλίου 1999 στην Επίσημη Εφημερίδα (3).
  (8)
  Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το εν λόγω μέτρο.
  (9)
  Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις από ενδιαφερόμενα μέρη.
  (10)
  Οι βελγικές αρχές ανακάλεσαν κοινοποιήσεις που αφορούσαν άλλες φλαμανδικές υποθέσεις σχετικά με τη λίπανση με κοπριά (C12/1999, N105/1999, N311/99).
  (11)
  Στις 6 Μαρτίου 2012, η Επιτροπή έλαβε καταγγελία από κάτοχο εκμετάλλευσης για την καταβολή αποζημίωσης για το 1996 κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά. Σε σύσκεψη μεταξύ των εκπροσώπων των βελγικών αρχών (φλαμανδικών) και των υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις 16 Απριλίου 2012, η Επιτροπή κάλεσε τις βελγικές αρχές να υποβάλουν τις απόψεις τους σχετικά με την καταγγελία.
  (12)
  Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε πρόσθετες πληροφορίες στις 9 Νοεμβρίου 2012. Οι βελγικές αρχές απάντησαν με επιστολή της 14ης Ιανουαρίου 2013.
  II. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
  1. ΤΊΤΛΟΣ
  (13)
  Αποζημίωση βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά.
  2. ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
  (14)
  Ο συνολικός προϋπολογισμός του μέτρου για το 1996 ανήλθε σε 427 511 868 BEF (βελγικά φράγκα) και κατανέμεται ως εξής:
  α)
  αποζημίωση για μειωμένη απόδοση
  -
  βοσκότοποι 250 279 282 BEF
  -
  αραβόσιτος 50 102 650 BEF
  β)
  αποζημίωση για το κόστος απόρριψης της κοπριάς 65 486 397 BEF
  γ)
  αποζημίωση για το κόστος αποθήκευσης κοπριάς 34 276 829 BEF
  δ)
  αποζημίωση για την αγορά πρόσθετων λιπασμάτων 27 366 710 BEF
  (15)
  Οι αποζημιώσεις βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά καταβλήθηκαν για το έτος 1996.
  (16)
  Σύμφωνα με το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά, η αποζημίωση καταβάλλεται σε κατόχους εκμεταλλεύσεων το σύνολο ή μέρος των οποίων βρίσκεται εντός υδάτινης περιοχής ή φυσικής περιοχής. Αυτό αφορά 7,502 επί συνόλου 40,673 επιχειρήσεων με αρόσιμες εκτάσεις ή ζωικό κεφάλαιο στη Φλάνδρα (18,5 %). Σε όρους έκτασης, επί συνόλου 649,223 εκταρίων αρόσιμων ή κτηνοτροφικών εκτάσεων, 47,948 εκτάρια (7,5 %) βρίσκονται σε υδάτινη ζώνη και 21,919 εκτάρια (3 %) βρίσκονται σε φυσική ζώνη.
  (17)
  Στόχος του καθεστώτος ενισχύσεων είναι να δοθεί η δυνατότητα στους κατόχους εκμεταλλεύσεων σε ευαίσθητες από περιβαλλοντική άποψη περιοχές να προσαρμοστούν στα αυστηρά πρότυπα χρήσης κοπριάς και να αποζημιωθούν για την οικονομική ζημία που υπέστησαν. Η ενίσχυση υπολογίζεται με βάση την απώλεια εισοδήματος, σε συνάρτηση με τη συνήθη γεωργική πρακτική εκτός αυτών των ευαίσθητων περιοχών. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η χορήγηση αποζημίωσης ήταν επίσης αναγκαία για την αποφυγή κοινωνικών εντάσεων.
  (18)
  Η ενίσχυση χορηγείται σε γεωργούς αυτών των ευαίσθητων περιοχών ως αποζημίωση για:
  α)
  τη μείωση της παραγωγής λόγω της χρήσης μικρότερων ποσοτήτων λιπασμάτων και κοπριάς,
  β)
  το επιπλέον το κόστος διάθεσης της κοπριάς,
  γ)
  το επιπλέον το κόστος αποθήκευσης κοπριάς,
  δ)
  την αγορά πρόσθετων ποσοτήτων χημικών λιπασμάτων.
  (19)
  Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπέβαλαν οι βελγικές αρχές, η καταβολή αποζημιώσεων στους κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων ως αντιστάθμιση για την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη νομοθεσία για τα λιπάσματα βασιζόταν σε τέσσερις νομοθετικές πράξεις:
  α)
  στην απόφαση της φλαμανδικής κυβέρνησης, της 20ής Δεκεμβρίου 1995, για την καταβολή αποζημίωσης σε κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων έναντι υποχρεώσεων βάσει της νομοθεσίας για τα λιπάσματα,
  β)
  στην απόφαση της φλαμανδικής κυβέρνησης, της 20ής Δεκεμβρίου 1995, για τον καθορισμό της αντιστάθμισης για τα έτη 1996 και 1997, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 9 του διατάγματος της 23ης Ιανουαρίου 1991 σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος από τη ρύπανση που προκαλούν τα λιπάσματα κοπριάς,
  γ)
  στην απόφαση της φλαμανδικής κυβέρνησης, της 19ης Μαρτίου 1996, για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τις πρόσθετες υποχρεώσεις όσον αφορά τη διάθεση της κοπριάς και την πρόβλεψη βοήθειας για τα πρόσθετα πλεονάσματα κοπριάς σε περιοχές με αυστηρότερους κανόνες για τη διασπορά της κοπριάς,
  δ)
  στην απόφαση της φλαμανδικής κυβέρνησης της 15ης Ιουλίου 1997 που τροποποιεί την απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1995 για τον καθορισμό της αντιστάθμισης για τα έτη 1996 και 1997, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 9 του διατάγματος της 23ης Ιανουαρίου 1991 σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος από τη ρύπανση που προκαλούν τα λιπάσματα κοπριάς.
  (20)
  Καμία από τις ανωτέρω νομοθετικές πράξεις δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 93 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ).
  (21)
  Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η πολιτική της Φλάνδρας για τη λίπανση με κοπριά έχει ως βάση το διάταγμα της 20ής Δεκεμβρίου 1995 που τροποποιεί το διάταγμα της 23ης Ιανουαρίου 1991 για την προστασία του περιβάλλοντος από τη ρύπανση που προκαλούν τα λιπάσματα κοπριάς. Το εν λόγω διάταγμα αποσκοπεί στη μείωση των περιβαλλοντικών προβλημάτων που προκαλούν ο εμπλουτισμός των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων καθώς και η απόπλυση φωσφορικών και νιτρικών αλάτων στο έδαφος, με τον κίνδυνο της διείσδυσης σε υπόγεια και επιφανειακά ύδατα. Σύμφωνα με την έκθεση για το περιβάλλον και τη φύση στη Φλάνδρα, η γεωργία αντιπροσωπεύει το 56 % της καθαρής επιβάρυνσης του περιβάλλοντος με άζωτο και φωσφορικά άλατα. Η απόρριψη αμμωνιακών ενώσεων από τις εγκαταστάσεις σταυλισμού και η διασπορά υγρής κοπριάς αντιπροσωπεύουν το 21 % των ρυπογόνων εκπομπών στη Φλάνδρα.
  (22)
  Το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά θέτει τους στόχους σε σχέση με την επίτευξη ή/και τη διατήρηση των απαιτουμένων προδιαγραφών ποιότητας για το έδαφος, το νερό (επιφανειακά και υπόγεια ύδατα) και τον αέρα. Προβλέπει τη βαθμιαία ενίσχυση των περιορισμών στη χρήση κοπριάς. Με τον τρόπο αυτό, παρέχεται η δυνατότητα προσαρμογών κατά τη διάρκεια μεταβατικού σταδίου. Πρέπει να οριστούν σταδιακά αυστηρότερα πρότυπα για τη χρήση λιπασμάτων, εκτός από τις ιδιαίτερα ευαίσθητες περιοχές, δηλαδή τις υδάτινες και φυσικές ζώνες, στις οποίες τέθηκαν άμεσα σε ισχύ αυστηρότεροι κανόνες.
  (23)
  Το διάταγμα προβλέπει επίσης πάγωμα της παραγωγής κοπριάς και των μονάδων ζωικού κεφαλαίου στη Φλάνδρα στα επίπεδα του 1992. Για τον σκοπό αυτό, τέθηκε σε εφαρμογή πολιτική χορήγησης τοπικών αδειών. Ταυτόχρονα, κατά την ανανέωση των αδειών, θα επιβληθούν περικοπές έως 25 % για τις μεγάλες εκμεταλλεύσεις. Στον κτηνοτροφικό τομέα, δόθηκε πίστωση χρόνου (έως το 2002), ώστε να εξευρεθούν τρόποι για να μειωθούν τα πλεονάσματα κοπριάς και ο αντίκτυπός τους.
  (24)
  Οι αυστηρότεροι περιορισμοί τέθηκαν σε ισχύ άμεσα την 1η Ιανουαρίου 1996, στις ακόλουθες ζώνες:
  α)
  περιοχές απόληψης και διατήρησης υδάτων,
  β)
  φυσικές περιοχές, προστατευόμενες περιοχές, δασικές εκτάσεις,
  γ)
  περιοχές που καλύπτονται από την οδηγία για τα πτηνά,
  δ)
  κοιλάδες και γεωργική γη οικολογικής αξίας,
  ε)
  εκτάσεις ευάλωτες στα νιτρικά άλατα,
  στ)
  εκτάσεις με φωσφορική ρύπανση.
  (25)
  Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, κατά τον χαρακτηρισμό αυτών των ευαίσθητων περιοχών ελήφθησαν υπόψη οι απαιτήσεις της οδηγίας 91/676/EOK (4) του Συμβουλίου σχετικά με την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης και της οδηγίας 79/409/EOK (5) του Συμβουλίου για τη διατήρηση των άγριων πτηνών.
  (26)
  Σύμφωνα με το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά, από την 1η Ιανουαρίου 1996 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998, εφαρμόζονταν τα ακόλουθα γενικά όρια για τη διασπορά λιπασμάτων και κοπριάς σε ολόκληρη τη Φλάνδρα, εκτός από τις υδάτινες και φυσικές ζώνες. Τα όρια αυτά εκφράζονται σε χιλιόγραμμα φωσφορικού ανυδρίτη, σε χιλιόγραμμα αζώτου από χημικά λιπάσματα και σε χιλιόγραμμα συνολικού κατ’ έτος επιτρεπόμενου αζώτου, όπως παρουσιάζεται στον κατωτέρω πίνακα.
  Ομάδα καλλιέργειας
  Φωσφορικός ανυδρίτης
  Άζωτο από χημικά λιπάσματα
  Συνολικό άζωτο
  Βοσκότοποι
  170
  250
  450
  Αραβόσιτος
  160 (1996)
  155 (1997)
  150 (1998)
  200
  325
  Καλλιέργειες με μικρή ανάγκη σε άζωτο (6)
  125
  125
  170
  Λοιπές καλλιέργειες
  150
  225
  325
  (27)
  Οι βελγικές αρχές δημοσίευσαν επίσης τα ακόλουθα όρια ως ενδεικτικά των στόχων που επιθυμούσαν να επιτευχθούν μετά το 2003.
  Ομάδα καλλιέργειας
  Φωσφορικός ανυδρίτης
  Άζωτο από χημικά λιπάσματα
  Άζωτο από ζώα, κοπριά και άλλα λιπάσματα
  Συνολικό άζωτο
  Βοσκότοποι
  125
  250
  250
  450
  Αραβόσιτος
  100
  130
  225
  275
  Καλλιέργειες με μικρή ανάγκη σε άζωτο (7)
  100
  70
  125
  125
  Λοιπές καλλιέργειες
  100
  150
  200
  275
  (28)
  Εκτός από τα ανωτέρω ποσοτικά όρια, απαγορεύεται η διασπορά κοπριάς ή άλλων οργανικών λιπασμάτων σε συνήθεις γεωργικές εκτάσεις κατά τις ακόλουθες περιόδους: από τις 21 Σεπτεμβρίου έως τις 21 Ιανουαρίου, όλες τις Κυριακές και τις επίσημες αργίες, όλα τα Σάββατα, εκτός από τα Σάββατα μεταξύ της 1ης Φεβρουαρίου και της 15ης Μαΐου, τη νύκτα (μεταξύ 10 μ.μ. και 7 π.μ.), όταν το έδαφος καλύπτεται από πλημμύρα, παγετό ή χιόνι.
  (29)
  Εφαρμόζονται αυστηρότερα πρότυπα σε υδάτινες ζώνες που προορίζονται για την παραγωγή πόσιμου νερού ή είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στην απόπλυση αζώτου. Με τον όρο «υδάτινη ζώνη» νοούνται:
  α)
  οι λεκάνες απορροής και προστατευόμενες περιοχές των τύπων II και III για τα υπόγεια ύδατα, που οριοθετούνται σύμφωνα με το υπουργικό διάταγμα της 24ης Ιανουαρίου 1984 σχετικά με τη θέσπιση μέτρων για τη διαχείριση των υπόγειων υδάτων,
  β)
  οι ευαίσθητες περιοχές για τις οποίες η φλαμανδική κυβέρνηση έχει ορίσει ότι απαιτούνται αυστηρότερα πρότυπα υπο-υδρογραφικών ταμιευτήρων υδάτων επιφανείας που προορίζονται για την παραγωγή πόσιμου νερού, και οι οποίες οριοθετούνται σύμφωνα με τον νόμο της 26ης Μαρτίου 1971 για την προστασία των επιφανειακών υδάτων από τη ρύπανση,
  γ)
  οι περιοχές με ευάλωτες στη νιτρορρύπανση εκτάσεις που υπόκεινται σε αυστηρότερα πρότυπα τα οποία καθορίζονται από τη φλαμανδική κυβέρνηση και οριοθετούνται σύμφωνα με το υπουργικό διάταγμα της 24ης Ιανουαρίου 1984 σχετικά με τον καθορισμό μέτρων για τη διαχείριση των υπόγειων υδάτων.
  (30)
  Ο κατωτέρω πίνακας παρουσιάζει τα πρότυπα που διέπουν τη χρήση κοπριάς και εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 1996 στις υδάτινες ζώνες. Οι εν λόγω κανόνες βασίζονται στα πρότυπα απόδοσης για τις κατηγορίες καλλιεργειών που περιέχονται στον κατάλογο και στις αποδεκτές από περιβαλλοντική άποψη απώλειες για τις εν λόγω ζώνες. Οι ποσότητες εκφράζονται σε χιλιόγραμμα P2O5 και χιλιόγραμμα αζώτου ανά εκτάριο ετησίως.
  Ομάδα καλλιέργειας
  Φωσφορικός ανυδρίτης
  Άζωτο από χημικά λιπάσματα
  Άζωτο από ζώα, κοπριά και άλλα λιπάσματα
  Συνολικό άζωτο
  Βοσκότοποι
  120
  200
  200
  350
  Αραβόσιτος
  100
  150
  170
  275
  Καλλιέργειες με μικρή ανάγκη σε άζωτο
  80
  70
  125
  125
  Λοιπές καλλιέργειες
  100
  150
  170
  275
  (31)
  Στις υδάτινες ζώνες απαγορεύεται η διασπορά της κοπριάς το διάστημα από 1η Σεπτεμβρίου έως και την 21η Ιανουαρίου, με εξαίρεση τις ζώνες Α και Β σε περιοχές που χρησιμοποιούνται για υδροληψία επιφανειακών υδάτων, στις οποίες η απαγόρευση παρατείνεται έως και την 15η Φεβρουαρίου.
  (32)
  Με τον όρο «φυσική ζώνη» νοούνται:
  α)
  οι κοιλάδες και γεωργικές εκτάσεις οικολογικής αξίας, όπως εμφανίζονται στους χάρτες για την ανάπτυξη της υπαίθρου οι οποίοι προβλέπονται στον νόμο της 29ης Μαρτίου 1962 για την οργάνωση εθνικής χωροταξίας και πολεοδομίας,
  β)
  οι ζώνες ειδικής προστασίας που οριοθετήθηκαν με την απόφαση της φλαμανδικής κυβέρνησης της 17ης Οκτωβρίου 1988,
  γ)
  συγκεκριμένοι βιότοποι και οι παρακείμενες ενδιάμεσες ζώνες,
  δ)
  δασικές περιοχές, φυσικές περιοχές, περιοχές φυσικής ανάπτυξης ή περιοχές οικολογικής προστασίας, όπως αναφέρονται στους χάρτες ανάπτυξης της υπαίθρου που προβλέπονται στον νόμο της 29ης Μαρτίου 1962 για την οργάνωση εθνικής χωροταξίας και πολεοδομίας, με ένα μεταβατικό μέτρο που εφαρμόστηκε έως τις 31 Δεκεμβρίου 1997.
  (33)
  Ο κατωτέρω πίνακας παραθέτει τα πρότυπα που διέπουν τη χρήση κοπριάς και εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 1996 στις φυσικές ζώνες. Οι εν λόγω κανόνες βασίζονται στα πρότυπα απόδοσης για τις κατηγορίες καλλιεργειών που περιέχονται στον κατάλογο και στις αποδεκτές από περιβαλλοντική άποψη απώλειες για τις εν λόγω ζώνες. Οι ποσότητες εκφράζονται σε χιλιόγραμμα P2O5 και χιλιόγραμμα αζώτου ανά εκτάριο ετησίως.
  Ομάδα καλλιέργειας
  Φωσφορικός ανυδρίτης
  Άζωτο από χημικά λιπάσματα
  Συνολικό άζωτο
  Βοσκότοποι
  120
  200
  400
  Αραβόσιτος
  100
  150
  275
  Καλλιέργειες με μικρή ανάγκη σε άζωτο
  80
  70
  125
  Λοιπές καλλιέργειες
  100
  150
  275
  (34)
  Στις φυσικές ζώνες, η διασπορά κοπριάς απαγορεύεται το διάστημα από την 1η Σεπτεμβρίου έως και την 21η Ιανουαρίου και στις περιοχές βοσκοτόπων που έχουν σημασία για τη διατήρηση των πτηνών, η λίπανση με κοπριά μπορεί επίσης να απαγορευθεί από την 1η Απριλίου έως τις 30 Ιουνίου. Επιπλέον, απαγορεύεται η χρήση λιπασμάτων παντός είδους σε δασώδεις εκτάσεις, φυσικές περιοχές, περιοχές φυσικής ανάπτυξης ή περιοχές οικολογικής προστασίας από την 1η Ιανουαρίου 1998, με εξαίρεση τα περιττώματα των ζώων που βόσκουν στις εκτάσεις αυτές, με ανώτατη επιτρεπόμενη πυκνότητα βόσκησης 2 μονάδων ζωικού κεφαλαίου ανά εκτάριο που μετρούνται σε όλη τη διάρκεια του έτους. Οι οικογενειακές γεωργικές εκμεταλλεύσεις μπορούν να εξαιρεθούν προσωρινά από την εν λόγω απαγόρευση.
  (35)
  Σύμφωνα με το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά, η αποζημίωση καταβάλλεται αυτομάτως μόνο όσον αφορά τα αγρωστώδη και τον αραβόσιτο. Όσον αφορά τις άλλες καλλιέργειες, θεωρείται ότι τα μειωμένα επίπεδα χρήσης λιπασμάτων δεν επιφέρουν μείωση της παραγωγής. Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, ο γεωργός μπορεί να λάβει αποζημίωση, εάν είναι σε θέση να αποδείξει ότι υπέστη ζημία.
  (36)
  Η χορήγηση αποζημίωσης για μεταβολή της απόδοσης βοσκοτόπων υπολογίζεται με βάση τη διαφορά μεταξύ του επιτρεπόμενου ορίου λιπασμάτων στις περιοχές εκτός των ευαίσθητων ζωνών και των επιτρεπόμενων ορίων στις ευαίσθητες ζώνες, με διάκριση μεταξύ περιοχών που βρίσκονται σε υδάτινες ζώνες και περιοχών που βρίσκονται σε φυσικές ζώνες. Στόχος της ενίσχυσης είναι η αντιστάθμιση της απώλειας απόδοσης και αποδοτικότητας εξαιτίας των εν λόγω μειώσεων.
  (37)
  Ως βάση υπολογισμού της ενίσχυσης λαμβάνεται το μέσο ημιακαθάριστο περιθώριο (ΗΑΠ) σε βελγικά φράγκα ανά εκτάριο για τα τρία τελευταία έτη πριν από τη χορήγηση της αποζημίωσης, σύμφωνα με τον κώδικα φορολογίας εισοδήματος. Γίνεται διάκριση μεταξύ εκτάσεων που χρησιμοποιούνται για την εκτροφή ζώων γαλακτοπαραγωγής και άλλων βοσκοτόπων. Για τον υπολογισμό των ΗΑΠ, η Φλάνδρα διαιρείται σε 13 περιοχές, σε συνάρτηση με τα γεωπονικά χαρακτηριστικά της κάθε περιοχής.
  (38)
  Όσον αφορά τους βοσκότοπους για αγελάδες γαλακτοπαραγωγής, το υψηλότερο ΗΑΠ βρίσκεται στην περιοχή Κempenland της Αμβέρσας (55 700 BEF/εκτάριο), το χαμηλότερο στην περιοχή των αμμόλοφων (33 167 BEF/εκτάριο), ενώ το μέσο περιθώριο για όλη τη Φλάνδρα ανέρχεται σε 44 160 BEF/εκτάριο. Όσον αφορά τους άλλους βοσκότοπους, το υψηλότερο ΗΑΠ σημειώνεται στην αμμώδη και αργιλώδη περιφέρεια Δυτικής Φλάνδρας (36 100 BEF/εκτάριο), το χαμηλότερο στην περιοχή των αμμόλοφων (24 633 BEF/εκτάριο), ενώ το μέσο ΗΑΠ για το σύνολο της Φλάνδρας ανέρχεται σε 31 941 BEF/εκτάριο.
  (39)
  Για τις υδάτινες ζώνες, η αντισταθμιστική αποζημίωση βασίζεται στο γεγονός ότι το ανώτατο επιτρεπόμενο επίπεδο χρήσης αζώτου ορίζεται σε 350 χλγμ./εκτάριο σε σύγκριση με 450 χλγμ./εκτάριο για τις κανονικές ζώνες. Αυτό αντιστοιχεί σε μείωση της τάξης του 22 %. Σύμφωνα με τον νόμο για τις μειωμένες αποδόσεις, οι βελγικές αρχές υπολογίζουν ότι αυτό θα επιφέρει μείωση των αποδόσεων κατά 15 %. Ωστόσο, οι επιπτώσεις στην αποδοτικότητα της εκμετάλλευσης θα είναι μεγαλύτερες. Μετά την αφαίρεση των παγίων δαπανών, οι βελγικές αρχές υπολογίζουν ότι, κατά μέσο όρο, το ΗΑΠ ανέρχεται στο 40 % της συνολικής απόδοσης. Έτσι, μια μείωση της απόδοσης κατά 15 % θα επιφέρει μείωση του ΗΑΠ κατά 37,5 % (15 % × 100/40). Η βάση για την καταβολή αποζημίωσης λόγω μειωμένης απόδοσης στην εκάστοτε περιοχή είναι επομένως ΗΑΠ 37,5 %. Ταυτόχρονα, στις υδάτινες περιοχές, οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων οφείλουν να χρησιμοποιούν μικρότερη ποσότητα χημικών λιπασμάτων κατά 50 χιλιόγραμμα ανά εκτάριο. Αυτό αντιπροσωπεύει εξοικονόμηση 800 ευρώ (50 χλγμ. N × 16 BEF/χλγμ.). Συνεπώς, το ποσό αυτό αφαιρείται από την καταβλητέα ενίσχυση.
  (40)
  Για τις φυσικές ζώνες, η αντισταθμιστική αποζημίωση βασίζεται στις ίδιες αρχές. Στις φυσικές περιοχές, το ανώτατο επιτρεπόμενο επίπεδο χρήσης αζώτου είναι 400 χλγμ./εκτάριο έναντι 450 χλγμ./εκτάριο στις κανονικές περιοχές, το οποίο αντιστοιχεί σε μείωση 11 %. Οι βελγικές αρχές υπολογίζουν ότι αυτό επιφέρει μείωση των αποδόσεων κατά 7 %. Μια μείωση της απόδοσης κατά 7 % θα επιφέρει μείωση του ΗΑΠ κατά 17,5 % (7 % × 100/40). Η βάση για την καταβολή αντιστάθμισης για μειωμένες αποδόσεις στις φυσικές ζώνες είναι συνεπώς ΗΑΠ × 17,5 %. Επιπλέον, εφαρμόζεται η ίδια μείωση της ενίσχυσης κατά 800 BEF (βλ. ανωτέρω σκέψη 39), λόγω εξοικονόμησης από τη μειωμένη χρήση λιπασμάτων.
  (41)
  Ο κατωτέρω πίνακας συνοψίζει τις υψηλότερες, τις χαμηλότερες και τις μέσες τιμές της πληρωτέας ενίσχυσης.
  Βοσκότοποι γαλακτοπαραγωγικής κτηνοτροφίας
  ΗΑΠ
  Συντελεστής ενίσχυσης, υδάτινες ζώνες
  FOR-L_2013285EL.01000801.notes.0001.xml.jpg
  Συντελεστής ενίσχυσης, φυσικές ζώνες
  FOR-L_2013285EL.01000801.notes.0002.xml.jpg
  Kempenland Αμβέρσας
  55 700
  20 088
  8 948
  Περιοχή αμμόλοφων
  33 167
  11 638
  5 004
  Μέσος όρος
  44 160
  15 760
  9 928
  Άλλοι βοσκότοποι
  ΤΑΚ
  Συντελεστής ενίσχυσης, υδάτινες ζώνες
  FOR-L_2013285EL.01000801.notes.0003.xml.jpg
  Συντελεστής ενίσχυσης, φυσικές ζώνες
  FOR-L_2013285EL.01000801.notes.0004.xml.jpg
  Αμμώδης/ αργιλώδης περιφέρεια της Δυτικής Φλάνδρας
  36 100
  12 738
  5 518
  Περιοχή αμμόλοφων
  24 633
  8 437
  3 511
  Μέσος όρος
  31 941
  11 177
  4 789
  (42)
  Οι βελγικές αρχές τονίζουν ότι αυτοί είναι οι ανώτατοι συντελεστές αποζημίωσης ανά εκτάριο. Η συνολική έκταση των βοσκοτόπων που είναι επιλέξιμοι για αντισταθμιστική αποζημίωση ανέρχεται σε 31 003 εκτάρια, εκ των οποίων τα 17 468 εκτάρια βρίσκονται στις υδάτινες ζώνες και 13 535 εκτάρια στις φυσικές ζώνες. Η ανώτατη θεωρητική αποζημίωση που θα μπορούσε να είχε καταβληθεί είναι 202 822 411 BEF στις υδάτινες ζώνες και 65 900 155 BEF στις φυσικές ζώνες. Όμως, λόγω των χαμηλότερων συντελεστών ενίσχυσης για τους βοσκότοπους μη γαλακτοπαραγωγικής κτηνοτροφίας, η πραγματική αποζημίωση που χορηγήθηκε για τις εκτάσεις βοσκοτόπων ήταν 250 275 012 BEF ετησίως, εκ των οποίων 186 505 640 BEF χορηγήθηκαν στις υδάτινες ζώνες και 63 769 372 BEF σε φυσικές ζώνες. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η διαφορά αυτή μεταξύ ανώτατων θεωρητικών συντελεστών ενίσχυσης και των συντελεστών ενισχύσεων που όντως καταβλήθηκαν οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, και ιδίως στο γεγονός ότι η αποζημίωση καταβλήθηκε μόνο για βοσκότοπους τους οποίους χρησιμοποιούσε ήδη ως λειμώνες το 1994 η ίδια γεωργική εκμετάλλευση.
  (43)
  Όσον αφορά τον αραβόσιτο, εφαρμόζεται κατ’ αποκοπή ενίσχυση ύψους 3 600 BEF/εκτάριο για την απώλεια παραγωγής, υπό την προϋπόθεση ότι εξακολουθεί να καλλιεργείται αραβόσιτος στο ίδιο αγροτεμάχιο και δεν έχει σπαρεί σε πρώην λειμώνες που έχουν οργωθεί. Αυτή η ενίσχυση βασίζεται σε εκτιμήσεις ότι η μέση παραγωγή ξηρού προϊόντος για τον αραβόσιτο είναι 14 500 χλγμ./εκτάριο και η μέση απώλεια απόδοσης λόγω της εφαρμογής αυστηρότερων κανόνων είναι 900 χλγμ./εκτάριο. Με βάση εκτιμώμενο κόστος παραγωγής ξηρού προϊόντος 4 BEF/χλγμ., συνάγεται απώλεια εισοδήματος ύψους 3 600 BEF.
  (44)
  Επιπλέον, οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων ενθαρρύνονται να σπέρνουν αγρωστώδη (χόρτο) μετά τον αραβόσιτο, μειώνοντας με τον τρόπο αυτό την απορροή νιτρικών αλάτων από το έδαφος και την απόπλυση νιτρικών ενώσεων. Για τον σκοπό αυτό χορηγήθηκε πρόσθετη ενίσχυση 3 600 BEF/εκτάριο. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η ενίσχυση καλύπτει μόνο το κόστος των σπόρων αγρωστωδών.
  (45)
  Χορηγείται ενίσχυση σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις υδάτινων και φυσικών ζωνών για να καλύπτουν το πρόσθετο κόστος από τη διάθεση της πλεονάζουσας κόπρου που προκύπτει από τα χαμηλότερα όρια διασποράς κοπριάς.
  (46)
  Η ενίσχυση χορηγείται εφόσον η εκμετάλλευση διαθέτει πρόσθετα πλεονάσματα κόπρου που έχουν συσσωρευθεί ως αποτέλεσμα των αυστηρότερων προτύπων που διέπουν τη διασπορά κοπριάς. Για τον υπολογισμό της ενίσχυσης, γίνεται διάκριση μεταξύ:
  α)
  οικογενειακών αγροκτημάτων εκτροφής ζώων και άλλων κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων οι οποίες δεν απέκτησαν πρόσθετες αρόσιμες εκτάσεις κατά το διάστημα 1993-1996· το εμβαδόν της αρόσιμης γης, σύμφωνα με το μητρώο του 1996, λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό των δυνατοτήτων διάθεσης της κοπριάς·
  β)
  των μη οικογενειακών κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων οι οποίες πράγματι απέκτησαν πρόσθετες αρόσιμες εκτάσεις μεταξύ 1993 και 1996· η έκταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό των δυνατοτήτων διάθεσης της κοπριάς βασίζεται στην έκταση της αρόσιμης γης που καταχωρήθηκε το 1994 (κατάσταση της εκμετάλλευσης το 1993).
  (47)
  Για τον υπολογισμό της ενίσχυσης χρησιμοποιείται ένας σταθμισμένος μέσος όρος με βάση τον υπολογισμό του αριθμού των ζώων κάθε είδους (βοοειδή, χοίροι, πουλερικά κ.λπ.) στη Φλάνδρα και την τυπική ανόργανη σύνθεση της κοπριάς για το κάθε είδος, όσον αφορά την περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα.
  (48)
  Σε αυτή τη βάση, υπολογίζεται ότι κάθε τόνος κοπριάς περιέχει 6,6 χιλιόγραμμα αζώτου και 4,2 χλγμ. διφωσφορικού ανυδρίτη.
  (49)
  Η ενίσχυση καταβάλλεται ανά μονάδα ανόργανης ύλης (ανά χιλιόγραμμο διφωσφορικού ανυδρίτη (P2O5) και ανά χιλιόγραμμο αζώτου (Ν)) που είναι επιλέξιμη για αποζημίωση. Η γεωγραφική θέση της εκμετάλλευσης προσδιορίζει το ποσό της πληρωμής. Το καταβαλλόμενο ποσό της ενίσχυσης είναι:
  α)
  13 BEF/μονάδα: για γεωργικές εκμεταλλεύσεις «λευκών» δήμων με αναθεωρημένη παραγωγή κατώτερη των 75 χλγμ. P2O5/εκτάριο,
  β)
  20 BEF/μονάδα: για γεωργικές εκμεταλλεύσεις «γκρίζων» δήμων με αναθεωρημένη παραγωγή από 75 έως 125 χλγμ. P2O5/εκτάριο,
  γ)
  27 BEF/μονάδα: για γεωργικές εκμεταλλεύσεις δήμων με αναθεωρημένη παραγωγή ανώτερη από 125 χλγμ. P2O5/εκτάριο.
  (50)
  Τα ποσά της ενίσχυσης είναι υψηλότερα για τους δήμους με μεγαλύτερη αναθεωρημένη παραγωγή, διότι η κοπριά πρέπει να μεταφερθεί σε μακρύτερες αποστάσεις.
  (51)
  Επιπλέον, καταβάλλεται ενίσχυση και για την αποζημίωση κατόχων εκμεταλλεύσεων που δεν είναι πλέον σε θέση να επωφελούνται από συμβατικούς διακανονισμούς με τις γειτονικές εκμεταλλεύσεις για τη διασπορά πλεονάζουσας κοπριάς σε αυτά τα αγροκτήματα. Για να είναι επιλέξιμη μια εκμετάλλευση, έπρεπε να είχε συνάψει συμφωνία για τη διάθεση της πλεονάζουσας κοπριάς το 1995 με έναν χρήστη γης σε περιοχή που εφαρμόζονται αυστηρότεροι κανόνες και να είναι εγκατεστημένη σε δήμο με αναθεωρημένη παραγωγή μεγαλύτερη των 100 χλγρ P2O5/εκτάριο. Η αποζημίωση καταβάλλεται ανά μονάδα ανόργανης ύλης, δηλαδή ανά χιλιόγραμμο P2O5 και ανά χιλιόγραμμο αζώτου που δεν διατίθεται πλέον σε αυτούς τους χρήστες. Η ανώτατη ποσότητα που μπορεί να είναι επιλέξιμη για αποζημίωση είναι η διαφορά των δυνατοτήτων διάθεσης μεταξύ των περιοχών που υπόκεινται στα συνήθη πρότυπα όσον αφορά τη διασπορά κοπριάς και των περιοχών που υπόκεινται σε αυστηρότερους κανόνες. Η γεωγραφική θέση της εκμετάλλευσης προσδιορίζει το πληρωτέο ποσό, το οποίο ανέρχεται σε:
  α)
  27 BEF/μονάδα: γεωργική εκμετάλλευση σε δήμο με αναθεωρημένη παραγωγή ανώτερη από 125 χλγμ. P2O5/εκτάριο,
  β)
  20 BEF/μονάδα για όλες τις άλλες εκμεταλλεύσεις.
  (52)
  Οι οικογενειακές κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις με πλεονάσματα κοπριάς στα αγροτεμάχια της υπο-υδρογραφικής λεκάνης του kluizen για τη συλλογή επιφανειακών υδάτων ή στις ευάλωτες στη νιτρορρύπανση εκτάσεις στις όχθες του Maas μπορούν να επωφελούνται από την υποχρέωση του αποθετηρίου ζωικών λιπασμάτων να δέχεται πρόσθετες πλεονάζουσες ποσότητες κοπριάς που απορρέουν από τα αυστηρότερα πρότυπα που διέπουν τη διασπορά κοπριάς. Σε αυτή την περίπτωση, η αποζημίωση για την τελική διάθεση και την αποθήκευση κοπριάς μειώνεται κατ’ αναλογία προς την ποσότητα ανόργανης ύλης για την οποία το αποθετήριο ζωικών λιπασμάτων έχει χορηγήσει ενίσχυση.
  (53)
  Καθώς η απαγόρευση της διασποράς κοπριάς στις υδάτινες και τις φυσικές ζώνες αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου, αντί της 21ης Σεπτεμβρίου στις άλλες περιοχές, ορισμένοι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων αντιμετώπισαν δυσκολίες, διότι σε πολλές εκμεταλλεύσεις η διασπορά της κοπριάς πραγματοποιείται μετά τη συγκομιδή και η συγκομιδή ορισμένων καλλιεργειών πραγματοποιείται μετά την ημερομηνία (ετήσιας) έναρξης της απαγόρευσης. Αυτό δεν ήταν πλέον δυνατό στις υδάτινες και τις φυσικές ζώνες. Οι βελγικές αρχές εκτιμούν ότι, κατά συνέπεια, οι εν λόγω επιχειρήσεις θα χρειαστούν πρόσθετες εγκαταστάσεις αποθήκευσης της κοπριάς για τρεις μήνες.
  (54)
  Η διαφορά των προτύπων που διέπουν τη διασπορά κοπριάς μεταξύ κανονικών περιοχών και υδάτινων και φυσικών ζωνών ισοδυναμεί περίπου με 50 χλγμ. P2O5/εκτάριο. Εφόσον ένας τόνος κοπριάς περιέχει κατά μέσο όρο 5,2 χλγμ. P2O5, τα 50 χλγμ. P2O5/εκτάριο αντιστοιχούν περίπου σε απαιτούμενη ικανότητα αποθήκευσης 10 τόνων ανά εκτάριο.
  (55)
  Βάσει της εκτίμησης ότι το κόστος κατασκευής μιας αποθήκης χωρητικότητας 500 m3 ανέρχεται σε 1 263 120 BEF, οι βελγικές αρχές εκτιμούν ότι η παροχή της αναγκαίας αποθηκευτικής ικανότητας συνεπάγεται επενδύσεις περίπου 2 500 BEF ανά τόνο αποθηκευτικής ικανότητας, για την απόσβεση της οποίας απαιτείται διάστημα 20 ετών και, ως εκ τούτου, ισοδυναμεί με 125 BEF ανά τόνο ετησίως. Πρέπει, συνεπώς, να καταβάλλεται ετήσια αντισταθμιστική αποζημίωση ύψους 1 250 BEF/εκτάριο στους κατόχους εκμεταλλεύσεων που παράγουν ζωική κοπριά σε αρόσιμες εκτάσεις στις οποίες εφαρμόζονται αυστηρότεροι κανόνες για τη χρήση και τη διασπορά κοπριάς.
  (56)
  Οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων που έλαβαν την εν λόγω αποζημίωση το 1996 για την αποθήκευση κοπριάς σύμφωνα με το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά μπορούν να λάβουν επιδοτήσεις επιτοκίου ή ασφαλίστρων κατά το ίδιο έτος για την κατασκευή εγκαταστάσεων αποθήκευσης κοπριάς σύμφωνα με το φλαμανδικό γεωργικό ταμείο επενδύσεων (VLF).
  (57)
  Εφόσον οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων σε υδάτινες ζώνες δεν μπορούν να καλύψουν πλήρως την επιτρεπόμενη ποσότητα αζώτου ανά εκτάριο με τη χρήση ζωικής κοπριάς, οι βελγικές αρχές αναμένουν ότι οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων των εν λόγω περιοχών θα προσπαθήσουν να διατηρήσουν τα επίπεδα παραγωγής τους με τη χρήση πρόσθετων χημικών λιπασμάτων, ιδίως για «άλλες καλλιέργειες» και για τον αραβόσιτο.
  (58)
  Τεκμαίρεται ότι οι εν λόγω εκμεταλλεύσεις θα χρησιμοποιούν επιπλέον 60 χλγμ. αζώτου ανά εκτάριο, με κόστος 16 BEF/χλγμ. Συνεπώς, η καταβλητέα ενίσχυση ανέρχεται σε 960 BEF (60 × 16), που στρογγυλοποιείται σε κατ’ αποκοπή ποσό 1 000 BEF ανά εκτάριο.
  (59)
  Οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων που διέθεταν το 1994 αρόσιμη γη σε υδάτινες και φυσικές ζώνες μπορούν να υποβάλουν αίτηση στο αποθετήριο ζωικών λιπασμάτων, που είναι ο υπεύθυνος φορέας διαχείρισης του καθεστώτος αυτού, για τη χορήγηση αποζημίωσης στις εν λόγω περιοχές. Οφείλουν να δηλώνουν σε χάρτες και σχέδια την αρόσιμη έκτασή τους για κάθε αγροτεμάχιο, με την αναφορά των σχεδιαζόμενων καλλιεργειών για το 1994 και το έτος υποβολής της αίτησης. Εάν η αρόσιμη γη βρίσκεται σε διαφορετικές περιοχές ή ζώνες, η αποζημίωση υπολογίζεται με βάση τα αυστηρότερα πρότυπα χρήσης και διασποράς της κοπριάς. Το αποθετήριο ζωικών λιπασμάτων εξετάζει αιτήσεις και ενημερώνει τους ενδιαφερομένους σχετικά με την αποζημίωση που θα καταβληθεί, χρησιμοποιώντας όλα τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του. Δεν χορηγούνται αποζημιώσεις ποσού κατώτερου των 1 000 BEF. Οι αιτούντες έχουν το δικαίωμα προσφυγής στο φλαμανδικό Υπουργείο Περιβάλλοντος, το οποίο οφείλει να εκδώσει απόφαση εντός έξι μηνών, ειδάλλως η προσφυγή θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή.
  (60)
  Το αποθετήριο ζωικών λιπασμάτων, αξιωματικοί της αστυνομίας και υπάλληλοι της επιθεώρησης περιβάλλοντος της υπηρεσίας περιβάλλοντος, φύσης, διαχείρισης του εδάφους και των υδάτων και υπάλληλοι άλλων φορέων εξουσιοδοτούνται να διενεργούν ελέγχους κατά πόσο οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά. Εάν διαπιστωθούν παραβάσεις, οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων ενδέχεται να υποχρεωθούν να επιστρέψουν την ενίσχυση. Απαγορεύεται η χορήγηση ενίσχυσης βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά για εκτάσεις που υπάγονται σε καθεστώς παύσης της καλλιέργειας.
  III. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
  (61)
  Τα μέτρα που περιγράφονται ανωτέρω συνιστούν επομένως κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Η αντιστάθμιση προέρχεται από κρατικούς πόρους και καταβάλλεται σε ορισμένες κατηγορίες κατόχων εκμεταλλεύσεων, δηλ. σε όσους είναι εγκατεστημένοι σε υδάτινες ή φυσικές ζώνες. Η εν λόγω στήριξη νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών, διότι βελτιώνει την ανταγωνιστική θέση αυτών που λαμβάνουν αποζημίωση έναντι εκείνων που δεν λαμβάνουν ενίσχυση σε άλλες περιοχές του Βελγίου ή σε άλλα κράτη μέλη. Επιπλέον, εφόσον τα προϊόντα που παράγονται από τους εν λόγω γεωργούς αποτελούν αντικείμενο εμπορικών συναλλαγών εντός της ΕΕ, είναι πιθανό να επηρεάζουν τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών.
  (62)
  Στις γραπτές παρατηρήσεις τους, οι βελγικές αρχές τόνισαν με έμφαση τους περιβαλλοντικούς στόχους του καθεστώτος ενισχύσεων και παρέπεμψαν, συναφώς, στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1992 σχετικά με μεθόδους γεωργικής παραγωγής που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και με τη διατήρηση του φυσικού χώρου (εφεξής κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92) (8) και των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος (9). Το σημείο 2.1 των κατευθυντήριων γραμμών για τις περιβαλλοντικές ενισχύσεις αναφέρει ότι, όσον αφορά τη γεωργία, οι κατευθυντήριες γραμμές δεν εφαρμόζονται στον τομέα που καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να εξεταστεί καταρχήν αν τα επίμαχα μέτρα εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92.
  (63)
  Οι βελγικές αρχές διευκρινίζουν ότι η χορήγηση αποζημίωσης σε κατόχους εκμεταλλεύσεων ως μέρος του μέτρου σε φυσικές και υδάτινες ζώνες πρέπει να θεωρηθεί ως εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92.
  (64)
  Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 θεσπίζει κοινοτικό καθεστώς ενισχύσεων με σκοπό να προωθηθεί, μεταξύ άλλων, η εθελοντική χρήση μεθόδων γεωργικής παραγωγής που μειώνουν τη ρύπανση από γεωργικές δραστηριότητες, με βάση την ανάληψη δεσμεύσεων από κατόχους εκμεταλλεύσεων (άρθρο 2 παράγραφος 1). Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης και το ποσό της ενίσχυσης που πρέπει να καταβληθεί, με βάση τη δέσμευση που αναλαμβάνει ο δικαιούχος και την απώλεια εσόδων, καθώς και την ανάγκη παροχής κινήτρων (άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β)). Επιπλέον, υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζει η Επιτροπή, μπορεί επίσης να συμμετέχει και η Ένωση σε ορισμένες πριμοδοτήσεις που χορηγούν τα κράτη μέλη για την αντιστάθμιση της απώλειας εισοδήματος εξαιτίας της υποχρεωτικής εφαρμογής των αναφερόμενων στο άρθρο 2 περιορισμών, στο πλαίσιο της εφαρμογής μέτρων στα κράτη μέλη βάσει κοινοτικών διατάξεων (άρθρο 4 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92).
  (65)
  Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να θεσπίζουν καθεστώτα χρηματοδοτούμενα σε εθνικό επίπεδο για τη λήψη πρόσθετων μέτρων τα οποία υπόκεινται σε όρους χορήγησης της ενίσχυσης διαφορετικούς από τις προϋποθέσεις του κανονισμού ή η αξία των οποίων υπερβαίνει τα ανώτατα όρια που ορίζει ο κανονισμός. Τα εν λόγω καθεστώτα πρέπει να είναι σύμφωνα με τους στόχους του κανονισμού και τους κανόνες κρατικών ενισχύσεων.
  (66)
  Το υπό εξέταση καθεστώς δεν αποσκοπεί στη χορήγηση αποζημίωσης για ζημίες που σχετίζονται με την εκπλήρωση των προαιρετικών δεσμεύσεων τις οποίες αναλαμβάνουν οι κάτοχοι γεωργικών εκμεταλλεύσεων, ούτε συνεπάγεται συγχρηματοδότηση της Ένωσης για αποζημιώσεις στο πλαίσιο των μέτρων που εφαρμόζει το Βέλγιο με την επιφύλαξη των όρων που καθορίζει η Επιτροπή. Αντίθετα, το καθεστώς αφορά την (αποκλειστικά) εθνική χρηματοδότηση για την καταβολή αποζημιώσεων για ζημίες που οφείλονται στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εθνική νομοθεσία για τα λιπάσματα.
  (67)
  Ως εκ τούτου, η ενίσχυση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού και πρέπει να εξεταστεί βάσει των ισχυόντων κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις.
  IV. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ - ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
  (68)
  Είναι απαραίτητο να εξεταστεί κατά πόσο το μέτρο μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής του 1994 για τις κρατικές ενισχύσεις υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος (10) («κατευθυντήριες γραμμές»), οι οποίες ίσχυαν κατά τον χρόνο λήψης των μέτρων (11).
  (69)
  Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαίο να επισημανθεί ότι τα μέτρα ενίσχυσης για την αποζημίωση λόγω της μειωμένης απόδοσης των βοσκοτόπων ή των καλλιεργειών αραβόσιτου, οι ενισχύσεις για τη διάθεση των πλεονασμάτων κοπριάς και η αποζημίωση για πρόσθετα έξοδα για τη χρήση χημικών λιπασμάτων συνιστούν λειτουργικές ενισχύσεις. Απαντώντας σε ερώτηση των υπηρεσιών της Επιτροπής, οι βελγικές αρχές εξήγησαν ότι το κόστος αποθήκευσης κοπριάς, αν και είναι συγκρίσιμο με το κόστος της επένδυσης για την κατασκευή πρόσθετων χώρων αποθήκευσης κοπριάς, στην πράξη δεν συνδέεται άμεσα με πραγματικές επενδύσεις. Με βάση αυτές τις εξηγήσεις, η Επιτροπή θεωρεί ότι το μέτρο αυτό πρέπει επίσης να θεωρηθεί λειτουργική ενίσχυση.
  (70)
  Σε γενικές γραμμές, η Επιτροπή θεωρεί ότι η καταβολή λειτουργικών ενισχύσεων στον γεωργικό τομέα είναι απίθανο να συνιστά σταθερή συμβολή στην ανάπτυξη του τομέα και ενδέχεται να προκαλεί στρέβλωση των όρων του ανταγωνισμού σε βάρος κατόχων εκμεταλλεύσεων οι οποίοι δεν λαμβάνουν παρόμοιες ενισχύσεις. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή υιοθετεί αυστηρή προσέγγιση για την αξιολόγηση των ενισχύσεων αυτών.
  (71)
  Η καταβολή λειτουργικών ενισχύσεων για μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος εξετάζεται στο σημείο 3.4 των κατευθυντήριων γραμμών, που αναφέρει:
  «Σύμφωνα με την πολιτική που εφαρμόζεται από καιρό, η Επιτροπή δεν εγκρίνει κατά κανόνα λειτουργικές ενισχύσεις που ανακουφίζουν τις επιχειρήσεις από δαπάνες απορρέουσες από τη ρύπανση ή την όχληση που προκαλούν. Ωστόσο, η Επιτροπή μπορεί να προβεί σε εξαίρεση από την αρχή αυτή σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Αυτό συνέβη ήδη στους τομείς της διαχείρισης των αποβλήτων και της απαλλαγής από περιβαλλοντικούς φόρους. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει τις περιπτώσεις αυτές βάσει των χαρακτηριστικών τους, εφαρμόζοντας τα κριτήρια που έχει θεσπίσει στους δύο προαναφερθέντες τομείς. Με βάση αυτά, οι ενισχύσεις πρέπει να αντισταθμίζουν μόνο το πρόσθετο κόστος παραγωγής σε σχέση με το κλασικό κόστος, να είναι προσωρινές και να μειούνται προοδευτικά, έτσι ώστε να αποτελούν κίνητρο για τη μείωση της ρύπανσης ή την ταχύτερη εισαγωγή αποτελεσματικότερων τρόπων αξιοποίησης των πόρων. Επιπλέον, οι ενισχύσεις δεν πρέπει να συγκρούονται με άλλες διατάξεις της συνθήκης ΕΚ και ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν την ελεύθερη διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών.
  Στον τομέα της διαχείρισης των αποβλήτων, η κρατική χρηματοδότηση των πρόσθετων δαπανών της επιλεκτικής συλλογής, ανάκτησης και επεξεργασίας των δημοτικών αποβλήτων υπέρ των επιχειρήσεων και των καταναλωτών μπορεί να συνεπάγεται κρατικές ενισχύσεις οι οποίες μπορούν να εγκριθούν υπό τον όρο ότι οι επιχειρήσεις επιβαρύνονται με το ποσό που αναλογεί στη χρήση του συστήματος από αυτές, ή στην ποσότητα των αποβλήτων που παράγουν. Οι ενισχύσεις για τη συλλογή, ανάκτηση και επεξεργασία βιομηχανικών και γεωργικών αποβλήτων θα εξετάζονται κατά περίπτωση.
  Η προσωρινή απαλλαγή από νέους περιβαλλοντικούς φόρους θα εγκρίνεται όταν χρειάζεται για να αντισταθμισθούν απώλειες στην ανταγωνιστικότητα, ιδίως σε διεθνές επίπεδο. Άλλος συντελεστής που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι το τι πρέπει να πράξουν οι επιχειρήσεις σε αντάλλαγμα για να μειωθεί η ρύπανση. Η διάταξη αυτή ισχύει και για απαλλαγές από φόρους επιβαλλόμενους από την κοινοτική νομοθεσία, βάσει της οποίας τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να αποφασίσουν ως προς την εφαρμογή των απαλλαγών ή ως προς το ύψος τους.»
  (72)
  Αναφορικά με τις ενισχύσεις για την αποθήκευση και διάθεση της πλεονάζουσας κοπριάς, η Επιτροπή θεωρεί ότι η πλεονάζουσα κοπριά μπορεί να θεωρηθεί ως είδος γεωργικών αποβλήτων. Σύμφωνα με τις προαναφερόμενες κατευθυντήριες γραμμές, οι ενισχύσεις για τη διάθεση των εν λόγω αποβλήτων πρέπει να εξετάζονται κατά περίπτωση και βάσει των κριτηρίων του σημείου 3.4.
  (73)
  Η Επιτροπή επισημαίνει ότι το παρόν μέτρο ήταν προσωρινό, από την άποψη ότι εφαρμόστηκε μόνο για τα έτη 1996 και 1997. Επιπλέον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι βελγικές αρχές δεν κοινοποίησαν τη συνέχιση της καταβολής άμεσων ενισχύσεων για την αποθήκευση ή τη διάθεση κοπριάς, αν και οι ρυθμίσεις για τη συλλογή κοπριάς σε ορισμένες γεωργικές εκμεταλλεύσεις από το αποθετήριο ζωικών λιπασμάτων παραμένουν αμετάβλητες.
  (74)
  Η Επιτροπή πρέπει να λάβει ακόμη υπόψη το γεγονός ότι τα μέτρα ενίσχυσης δεν έχουν φθίνοντα χαρακτήρα, εφόσον το επίπεδο της χορηγηθείσας ενίσχυσης ήταν το ίδιο και για τα δύο έτη (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 38-40 και 49-51).
  (75)
  Επιπλέον, από τα στοιχεία που υπέβαλαν οι βελγικές αρχές συνάγεται ότι το μέτρο αποσκοπεί στην αποζημίωση του συνολικού κόστους αποθήκευσης και διάθεσης της πλεονάζουσας κόπρου που απορρέει από τους επιβληθέντες περιορισμούς στις ευαίσθητες ζώνες. Συνεπώς, οι αγρότες θα απαλλάσσονταν από τις επιβαρύνσεις για τη διάθεση των αποβλήτων. Επίσης, κατά τα φαινόμενα, οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων στις ευαίσθητες ζώνες δεν υπόκεινται σε καμία απαίτηση να λάβουν οποιοδήποτε μέτρο για να μειώσουν την παραγωγή κοπριάς τους. Συνεπώς, δεν υφίσταται αντάλλαγμα εκ μέρους των γεωργών για να εισπράξουν την ενίσχυση, η οποία απλώς τους αποζημιώνει για να τηρήσουν τους αυστηρότερους κανόνες σχετικά με τη χρήση κοπριάς που έχουν καθοριστεί για τις ευαίσθητες ζώνες. Κατά συνέπεια, το μέτρο δεν παρέχει κίνητρο για τη μείωση της παραγωγής κοπριάς.
  (76)
  Για τους ανωτέρω λόγους, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα μέτρα δεν συμμορφώνονται με τις κατευθυντήριες γραμμές και δεν συνάδουν με τους στόχους του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά.
  (77)
  Όσον αφορά τις ενισχύσεις για την αποζημίωση κατόχων εκμεταλλεύσεων για τις απώλειες παραγωγής εξαιτίας των περιορισμών στη χρήση ζωικής κοπριάς, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης για την αντιστάθμιση του πρόσθετου κόστους των χημικών λιπασμάτων, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι κατευθυντήριες γραμμές δεν περιέχουν ειδική αναφορά στις ενισχύσεις για απώλειες παραγωγής. Ωστόσο, στον βαθμό που οι περιορισμοί στη χρήση κοπριάς επιφέρουν μείωση των αποδόσεων, ενδέχεται να αυξάνουν το κόστος παραγωγής των γεωργών για τις υπόλοιπες καλλιέργειες. Σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στις προαναφερθείσες κατευθυντήριες γραμμές, οι εν λόγω ενισχύσεις θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν μόνο εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις (12):
  α)
  η ενίσχυση πρέπει να είναι προσωρινή και, κατ’ αρχήν, φθίνουσα, έτσι ώστε να αποτελεί κίνητρο για τη μείωση της ρύπανσης ή την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη χρήση πόρων·
  β)
  οι ενισχύσεις πρέπει να περιορίζονται αυστηρά στην αντιστάθμιση του πρόσθετου κόστους παραγωγής σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους·
  γ)
  οι ενισχύσεις δεν πρέπει να συγκρούονται με άλλες διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ.
  Επιπλέον, από το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 συνάγεται ότι οι ενισχύσεις που χορηγούνται εκτός του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού, αλλά αποσκοπούν στην τήρηση ενός από τους περιορισμούς που ορίζονται στο άρθρο 2 πρέπει να είναι σύμφωνες με τους στόχους του κανονισμού.
  (78)
  Εφόσον η ενίσχυση εφαρμόζεται μόνο για περίοδο δύο ετών, εμφανίζεται ως προσωρινή. Με τα στοιχεία που υπέβαλαν στις 14 Ιανουαρίου 2013, οι βελγικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι η εφαρμογή των μέτρων διακόπηκε το 1998.
  (79)
  Ωστόσο, για όσο διάστημα εφαρμόστηκε το μέτρο, δεν υπήρξε σταδιακή μείωση της ενίσχυσης (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 38-40 και 49-51), η οποία, ως εκ τούτου, δεν αποτέλεσε κίνητρο για την εισαγωγή ταχύτερων και αποτελεσματικότερων χρήσεων των πόρων.
  (80)
  Όπως επισημαίνεται ανωτέρω, η αντιστάθμιση για την απώλεια παραγωγής αγρωστωδών υπολογίζεται σε συνάρτηση με την επιτρεπόμενη συνολική χρήση λιπασμάτων στις μη ευαίσθητες ζώνες, και συγκεκριμένα 450 χλγμ. αζώτου ανά εκτάριο για τους βοσκότοπους και 325 χλγμ. αζώτου ανά εκτάριο για τον αραβόσιτο. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, τα στοιχεία αυτά υπολογίστηκαν σε επιστημονική βάση, με σκοπό να εξασφαλιστεί ότι η συγκέντρωση νιτρικών ενώσεων στα υπόγεια και τα επιφανειακά ύδατα δεν υπερβαίνει τα 50 mg NO3-N/l, ή τα 11,3 mg NO3-N/L, λαμβανομένης υπόψη μιας μέσης επιτρεπόμενης απώλειας 70 χλγμ. NO3-N/l ανά εκτάριο και ανά έτος. Στόχος είναι να συνδυαστεί η βέλτιστη παραγωγή με την ελάχιστη απόπλυση. Τα όρια για τις φυσικές ζώνες και τις υδάτινες ζώνες έχουν υπολογιστεί κατά τον ίδιο τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη ότι η νιτρική κατάστασή τους είναι πιο ευαίσθητη σε σύγκριση με τις άλλες περιοχές.
  (81)
  Στην επιστολή τους της 7ης Αυγούστου 1998, οι βελγικές αρχές διευκρίνισαν ότι είχε αποφασιστεί να υπολογίζεται η αντιστάθμιση για τη διαφορά στα πρότυπα με βάση τη συνολική ποσότητα αζώτου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί νόμιμα, είτε αυτό προέρχεται από χημικά λιπάσματα είτε από ζωική κοπριά. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η εν λόγω προσέγγιση εφαρμόστηκε διότι κρίθηκε αναγκαίο να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση των γεωργών στην ίδια περιφέρεια, έτσι ώστε να μη ζημιωθούν οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων που βρίσκονται σε περιοχές με αυστηρότερα τοπικά πρότυπα σε σύγκριση με κατόχους εκμεταλλεύσεων που δεν επηρεάστηκαν από τα εν λόγω πρότυπα. Εάν ίσχυαν τα ίδια πρότυπα για όλους τους γεωργούς σε όλες τις περιοχές, δεν θα υφίστατο αυτό το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και δεν θα έπρεπε να καταβληθεί καμία αποζημίωση. Σε αυτή την περίπτωση, εάν οι γεωργοί προσπαθήσουν να υπερβούν τα βασικά πρότυπα ποιότητας του περιβάλλοντος, είναι δυνατόν να υπολογίζεται η πληρωμή της αποζημίωσης με βάση τη διαφορά μεταξύ του επιπέδου που έχει επιτευχθεί και του απαιτούμενου ποιοτικού προτύπου.
  (82)
  Με βάση αυτή την αρχή της ισότητας εντός της ίδιας περιφέρειας, οι βελγικές αρχές θεωρούν ότι οι ισχύοντες κανόνες δεν συνιστούν υπεραντιστάθμιση για τους γεωργούς ή/και αποζημίωση για την παύση γεωργικών πρακτικών που είναι αντίθετες με τους κανονισμούς της ΕΕ. Σύμφωνα με το επιχείρημά τους, το ανταγωνιστικό μειονέκτημα ή πλεονέκτημα εντός της ίδιας γεωργικής περιοχής θα είναι εντονότερο σε αυτή την περιοχή σε σχέση με την ΕΕ στο σύνολό της. Για τον λόγο αυτό, εντός Φλάνδρας, αντισταθμιζόταν η συνολική ζημία που υπέστησαν κάτοχοι εκμεταλλεύσεων σε περιοχές με πιο αυστηρά τοπικά πρότυπα (για την πραγματική απώλεια απόδοσης που υπέστησαν).
  (83)
  Επιπλέον, οι βελγικές αρχές επισημαίνουν ότι, το 1996 και 1997, η περιφέρεια της Φλάνδρας είχε ήδη επιβάλει αυστηρότερα τοπικά πρότυπα, ενώ η οδηγία για τη νιτρορρύπανση δεν το απαιτούσε έως τις 20 Δεκεμβρίου 1998. Στις ευαίσθητες υδάτινες περιοχές, έχει επιβληθεί για τις εκτάσεις βοσκοτόπων ο περιορισμός των 200 χλγμ. Ν/εκτάριο, ενώ για τον αραβόσιτο και τις άλλες καλλιέργειες είναι 170 χλγμ. Ν/εκτάριο. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η επιτρεπόμενη ποσότητα ζωικής κοπριάς είναι ήδη, από το 1996, σε χαμηλότερα επίπεδα από τα ορισθέντα στο πλαίσιο του πρώτου προγράμματος δράσης βάσει της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ και, για ορισμένες καλλιέργειες, έχει περιοριστεί στο επίπεδο που ορίζεται σύμφωνα με το δεύτερο πρόγραμμα δράσης.
  (84)
  Στις 14 Ιανουαρίου 2013, οι βελγικές αρχές υπέβαλαν αναλυτικά στοιχεία σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού, για να αποδείξουν ότι αυτή ήταν σύμφωνη με τις επικρατούσες γεωργικές πρακτικές και με τις ισχύουσες νομικές διατάξεις της ΕΕ κατά τον χρόνο λήψης του μέτρου.
  (85)
  Ωστόσο, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, οι διατάξεις για τις υδάτινες ζώνες και τις φυσικές ζώνες δεν φαίνεται να είναι ουσιαστικά αυστηρότερες από τις υποχρεώσεις που θέσπισε η οδηγία 91/676/ΕΟΚ. Ως προς αυτό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι ίδιες οι βελγικές αρχές ανέφεραν στις γραπτές παρατηρήσεις τους ότι είχαν διαπιστώσει ότι οι υδάτινες ζώνες και οι φυσικές ζώνες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στη νιτρορρύπανση και, γι’ αυτό τον λόγο, έκριναν ότι είναι αναγκαίος ο καθορισμός χαμηλότερων ορίων, ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη του στόχου των 50 mg/l νιτρικών ιόντων στα γλυκά επιφανειακά ύδατα, ιδίως στα ύδατα που χρησιμοποιούνται για την άντληση πόσιμου νερού, και στα υπόγεια ύδατα. Αυτό ήταν το υποχρεωτικό επίπεδο στα τέλη του 1995 σύμφωνα με την οδηγία 91/676/ΕΟΚ.
  (86)
  Επιπλέον, όσον αφορά τη μέθοδο υπολογισμού της αντιστάθμισης, η Επιτροπή ζήτησε από τις βελγικές αρχές να υποβάλουν έγκυρες μελέτες για να αποδείξουν την ακρίβεια των παραδοχών στις οποίες βασίστηκε ο υπολογισμός. Συγκεκριμένα, ζητήθηκε από τις βελγικές αρχές να υποβάλουν τα αποτελέσματα μελετών που αποδεικνύουν ότι μια μείωση της συνολικής χρήσης λιπασμάτων από 450 χλγμ. N/εκτάριο σε 350 χλγμ. N/εκτάριο έχει πράγματι ως αποτέλεσμα τη μείωση της απόδοσης κατά 15 % και ότι η μείωση από 450 χλγμ. N/εκτάριο σε 400 χλγμ. N/εκτάριο προκαλεί μείωση της απόδοσης κατά 7 %. Οι βελγικές αρχές απέδειξαν την ακρίβεια των υποκειμένων παραδοχών που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό στην απάντησή τους της 14ης Ιανουαρίου 2013.
  (87)
  Οι βελγικές αρχές κλήθηκαν επιπλέον να παράσχουν πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις παραδοχές στις οποίες βασίστηκε ο υπολογισμός των επιπτώσεων αυτής της απώλειας παραγωγής στη συνολική αποδοτικότητα της εκμετάλλευσης, με τη χρήση μιας σειράς παραδοχών, που περιλαμβάνουν την αμιγώς φυτική παραγωγή και τη μεικτή φυτική και ζωική παραγωγή. Ειδικότερα, η Επιτροπή κάλεσε τις βελγικές αρχές να εξηγήσουν λεπτομερώς γιατί μια απώλεια 15 % στην παραγωγή αγρωστωδών σε μια μικτή εκμετάλλευση φυτικής/ ζωικής παραγωγής θεωρείται ότι προκαλεί απώλεια 40 % της αποδοτικότητας της εκμετάλλευσης, λαμβάνοντας υπόψη τους διάφορους τύπους κτηνοτροφικής παραγωγής. Οι βελγικές αρχές υπέβαλαν αυτά τα στοιχεία στην απάντησή τους της 14ης Ιανουαρίου 2013.
  (88)
  Ζητήθηκε ακόμη από τις βελγικές αρχές να υποβάλουν υπολογισμούς βάσει εναλλακτικών μεθόδων χορήγησης αντιστάθμισης, όπως το κόστος αγοράς ζωοτροφών αντικατάστασης ως υποκατάστατο για την απωλεσθείσα παραγωγή. Στην απάντησή τους της 14ης Ιανουαρίου 2013, οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι, εφόσον οι εν λόγω υπολογισμοί δεν πραγματοποιήθηκαν όταν ελήφθη το μέτρο, δεν είναι πλέον δυνατή η πραγματοποίηση παρόμοιων υπολογισμών.
  (89)
  Ως εκ τούτου, κατά την άποψη της Επιτροπής, οι βελγικές αρχές δεν απέδειξαν ότι η ενίσχυση περιοριζόταν μόνο στο πρόσθετο κόστος παραγωγής. Επιπλέον, όπως προαναφέρθηκε (αιτιολογική σκέψη 79), η ενίσχυση δεν ήταν φθίνουσα.
  (90)
  Συνεπώς, η χορήγηση ενίσχυσης για την απώλεια παραγωγής δεν πληροί τους όρους των κατευθυντήριων γραμμών. Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή κρίνει ότι τα εν λόγω μέτρα ενίσχυσης δεν συμβιβάζονται με τη Συνθήκη.
  V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
  (91)
  Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το Βέλγιο χορήγησε παράνομα την αντιστάθμιση βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά, κατά παράβαση του άρθρου 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ).
  (92)
  Τα υπό εξέταση μέτρα δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2078/92.
  (93)
  Τα μέτρα για τη χορήγηση αποζημίωσης για την αποθήκευση και τη διάθεση της πλεονάζουσας κοπριάς και την απώλεια παραγωγής συνιστούν λειτουργικές ενισχύσεις, οι οποίες μόνο κατ’ εξαίρεση μπορεί να κηρυχθούν συμβιβάσιμες. Ως προς αυτό, η αυστηρή προσέγγιση των κατευθυντηρίων γραμμών προβλέπει ότι η ενίσχυση για την αποθήκευση και διάθεση μπορεί να κηρυχθεί συμβιβάσιμη, εάν είναι προσωρινή και φθίνουσα και εάν απαιτείται αντάλλαγμα από τον γεωργό. Όσον αφορά την ενίσχυση για την απώλεια παραγωγής, η ενίσχυση πρέπει να είναι προσωρινή και φθίνουσα και να αντισταθμίζει μόνο το επιπρόσθετο κόστος παραγωγής. Όπως αναλύθηκε ανωτέρω, οι προϋποθέσεις αυτές δεν πληρούνταν.
  (94)
  Επειδή οι δικαιούχοι δεν κατέβαλλαν κανένα αντάλλαγμα για την είσπραξη της ενίσχυσης, και εφόσον τα μέτρα ενίσχυσης δεν φαίνεται να περιέχουν κανένα κίνητρο, ώστε να λάβουν οι δικαιούχοι πρόσθετα μέτρα για τη βελτίωση της προστασίας του περιβάλλοντος, η Επιτροπή κρίνει ότι αυτό το μέτρο ενίσχυσης δεν συμβάλλει στην ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ.
  (95)
  Το διάταγμα για τη λίπανση με κοπριά καταργήθηκε το 1998 και διακόπηκε η εφαρμογή όλων των μέτρων.
  (96)
  Για τους ανωτέρω λόγους, η Επιτροπή κρίνει ότι, κατά την περίοδο εφαρμογής του κατά τα έτη 1996 και 1997, το μέτρο συνιστούσε παράνομη και μη συμβιβάσιμη ενίσχυση η οποία, κατ’ αρχήν, πρέπει να ανακτηθεί.
  (97)
  Δεδομένου ότι οι εξουσίες της Επιτροπής για την ανάκτηση ασυμβίβαστων ενισχύσεων υπόκεινται σε δεκαετή προθεσμία παραγραφής (13), η εν λόγω μη συμβιβάσιμη ενίσχυση δεν είναι δυνατό να ανακτηθεί.
  (98)
  Κάθε μεμονωμένη ενίσχυση η οποία, κατά τον χρόνο της χορήγησής της, πληροί τις προϋποθέσεις απαλλαγής κατά κατηγορία ή εγκεκριμένου καθεστώτος συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά, μέχρι τις μέγιστες εντάσεις ενισχύσεων που ισχύουν για τον συγκεκριμένο τύπο βοήθειας.
  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
  Άρθρο 1
  H κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε υπό μορφή αποζημίωσης βάσει του διατάγματος για τη λίπανση με κοπριά, την οποία έθεσε παράνομα σε εφαρμογή το Βέλγιο κατά παράβαση του άρθρου 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης ΕΚ, είναι ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά.
  Άρθρο 2
  Οι μεμονωμένες ενισχύσεις που χορηγήθηκαν βάσει του καθεστώτος που αναφέρεται στο άρθρο 1, οι οποίες κατά τον χρόνο της χορήγησής τους πληρούσαν τις προϋποθέσεις απαλλαγής κατά κατηγορία ή εγκεκριμένου καθεστώτος, είναι συμβατές με την εσωτερική αγορά, έως το επίπεδο των ανώτατων εντάσεων ενίσχυσης που εφαρμόζονται στον συγκεκριμένο τύπο ενίσχυσης.
  Άρθρο 3
  Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου.
  Βρυξέλλες, 16 Σεπτεμβρίου 2013.