Input:
DECIZIA COMISIEI
din 9 noiembrie 2010
privind modulele pentru procedurile de evaluare a conformității și a adecvării pentru utilizare, precum și de verificare CE care trebuie utilizate în specificațiile tehnice de interoperabilitate adoptate în temeiul Directivei 2008/57/CE a Parlamentului European și a Consiliului
[notificată cu numărul C(2010) 7582]
(Text cu relevanță pentru SEE)
(2010/713/UE)
COMISIA EUROPEANĂ,
având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
având în vedere Directiva 2008/57/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 17 iunie 2008 privind interoperabilitatea sistemului feroviar în Comunitate (1), în special articolul 5 alineatul (3) litera (e) și articolul 6 alineatul (1),
întrucât:
(1)
Specificațiile tehnice de interoperabilitate (STI-uri) sunt specificații adoptate în conformitate cu Directiva 2008/57/CE. STI-urile stabilesc toate condițiile pe care trebuie să le îndeplinească elementele constitutive de interoperabilitate și subsistemele, precum și procedurile care trebuie urmate la evaluarea conformității și adecvării pentru utilizare a elementelor constitutive de interoperabilitate și la verificarea CE a subsistemelor.
(2)
Decizia 2006/66/CE a Comisiei (2) a stabilit modulele care trebuie utilizate pentru evaluarea conformității elementelor constitutive de interoperabilitate și pentru verificarea CE a subsistemelor în specificația tehnică de interoperabilitate (STI) cu privire la subsistemul „material rulant-zgomot”, Decizia 2006/861/CE a Comisiei (3) a realizat același lucru pentru STI cu privire la subsistemul „material rulant-vagoane de marfă”, iar Decizia 2006/679/CE a Comisiei (4) a stabilit modulele pentru STI referitoare la subsistemul „control-comandă și semnalizare” al sistemului feroviar transeuropean convențional.
(3)
Deciziile 2008/217/CE (5), 2008/284/CE (6), 2008/232/CE (7) și 2006/860/CE (8) ale Comisiei au stabilit modulele care trebuie utilizate pentru evaluarea conformității elementelor constitutive de interoperabilitate și verificarea CE a subsistemelor pentru STI privind subsistemul „infrastructură”, STI privind subsistemul „energie”, STI privind subsistemul „material rulant” și, respectiv, STI privind subsistemul „control-comandă și semnalizare” ale sistemului feroviar transeuropean de mare viteză.
(4)
Deciziile 2008/163/CE (9) și 2008/164/CE (10) ale Comisiei au stabilit modulele care trebuie utilizate pentru evaluarea conformității elementelor constitutive de interoperabilitate și verificarea CE a subsistemelor pentru STI referitoare la „siguranța în tunelurile feroviare” și, respectiv, pentru STI referitoare la „persoanele cu mobilitate redusă” din sistemul feroviar transeuropean convențional și de mare viteză.
(5)
În conformitate cu articolul 5 alineatul (3) litera (e) din Directiva 2008/57/CE, STI trebuie să facă trimitere la modulele stabilite în Decizia 93/465/CEE a Consiliului (11). Decizia, care a fost abrogată prin Decizia nr. 768/2008/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 9 iulie 2008 privind un cadru comun pentru comercializarea produselor (12), stabilește principii comune și dispoziții de referință menite să se aplice în întreaga legislație sectorială pentru a oferi o bază coerentă pentru elaborarea, revizuirea sau reformarea legislației respective.
(6)
Cu toate acestea, pentru sectorul feroviar există deja un cadru juridic cuprinzător în materie, care necesită o adaptare specifică a modulelor prevăzute în Decizia nr. 768/2008/CE. În special dispozițiile Directivei 2008/57/CE referitoare la evaluarea conformității și a adecvării pentru utilizare a elementelor constitutive de interoperabilitate și la verificarea CE a subsistemelor necesită o adaptare specifică a modulelor prevăzute în anexa II la Decizia nr. 768/2008/CE.
(7)
Întrucât, pentru a asigura coerența tuturor actelor legislative referitoare la elementele constitutive de interoperabilitate și la subsisteme, trebuie luate în considerare caracteristicile specifice ale căii ferate, este oportun să se stabilească module specifice pentru căile ferate.
(8)
Pentru a stabili un set comun de module pentru toate STI-urile, este necesar ca acestea să fie cuprinse într-un singur act legislativ. Prezenta decizie trebuie să ofere un astfel de set comun de module care ar trebui să permită legiuitorului să aleagă, la elaborarea sau revizuirea STI-urilor, procedurile corespunzătoare de evaluare a conformității și a adecvării pentru utilizare și de verificare CE.
(9)
STI-urile care sunt în vigoare la data la care devine aplicabilă prezenta decizie nu trebuie să aplice modulele prevăzute în prezenta decizie până la revizuirea lor și trebuie să poată continua să aplice modulele de evaluare a conformității și a adecvării pentru utilizare a elementelor constitutive de interoperabilitate și de verificare CE a subsistemelor care sunt prevăzute în anexele relevante la STI-urile respective. Cu toate acestea, la revizuirea STI-urilor în cauză acestea trebuie să se încadreze în domeniul de aplicare al prezentei decizii.
(10)
Pentru o mai bună înțelegere, la prezenta decizie trebuie anexată o listă a termenilor utilizați în modulele de evaluare a conformității specifice pentru căile ferate și echivalentul acestora în modulele generice definite în Decizia nr. 768/2008/CE. În plus, este necesar să se stabilească un tabel de corespondență între modulele utilizate în STI-urile menționate în considerentele 2-4, modulele utilizate în Decizia nr. 768/2008/CE și modulele specifice pentru căile ferate stabilite în anexa I la prezenta decizie.
(11)
Măsurile prevăzute în prezenta decizie sunt conforme cu avizul comitetului menționat la articolul 29 alineatul (1) din Directiva 2008/57/CE,
ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE:
Articolul 1
Obiect
Se adoptă modulele pentru procedurile de evaluare a conformității și a adecvării pentru utilizare a elementelor constitutive de interoperabilitate și de verificare CE a subsistemelor, prevăzute în anexa I.
Anexa II cuprinde o listă a termenilor utilizați în modulele de evaluare a conformității specifice pentru căile ferate și echivalentul acestora în modulele generice definite în Decizia nr. 768/2008/CE.
În anexa III este atașat un tabel de corespondență a modulelor.
Articolul 2
Domeniu de aplicare
Modulele se aplică tuturor STI-urilor care intră în vigoare la data sau după data menționată la articolul 8.
Articolul 3
Definiții
În sensul prezentei decizii, se aplică următoarele definiții:
1.
„specificație tehnică de interoperabilitate” (STI) înseamnă o specificație adoptată în conformitate cu Directiva 2008/57/CE pe care trebuie să o respecte fiecare subsistem sau parte de subsistem pentru a îndeplini cerințele esențiale și a asigura interoperabilitatea sistemului feroviar;
2.
„vehicul” înseamnă un vehicul feroviar care circulă pe propriile roți pe liniile de cale ferată, cu sau fără tracțiune. Un vehicul este alcătuit din unul sau mai multe subsisteme structurale și funcționale sau părți ale acestor subsisteme;
3.
„subsisteme” înseamnă rezultatul divizării sistemului feroviar, așa cum se prezintă în anexa II la Directiva 2008/57/CE;
4.
„elemente constitutive de interoperabilitate” înseamnă orice componentă elementară, grup de componente, subansamblu sau ansamblu complet din echipamentul încorporat sau care se intenționează a fi încorporat într-un subsistem, de care depinde, direct sau indirect, interoperabilitatea sistemului feroviar. Noțiunea de „element constitutiv” acoperă atât obiectele tangibile, cât și pe cele intangibile, precum programele de calculator;
5.
„solicitant” înseamnă entitatea contractantă sau producătorul;
6.
„entitate contractantă” înseamnă orice entitate, publică sau privată, care comandă proiectarea și/sau construirea sau reînnoirea sau modernizarea unui subsistem. Entitatea în cauză poate fi o întreprindere feroviară, un administrator de infrastructură sau un deținător sau concesionarul responsabil pentru desfășurarea unui proiect;
7.
„organisme notificate” înseamnă organismele responsabile pentru evaluarea conformității sau a adecvării pentru utilizare a elementelor constitutive de interoperabilitate sau pentru evaluarea procedurii de verificare „CE” a subsistemelor;
8.
„standard armonizat” înseamnă orice standard european adoptat de unul dintre organismele europene de standardizare enumerate în anexa I la Directiva 98/34/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 22 iunie 1998 de stabilire a unei proceduri pentru furnizarea de informații în domeniul standardelor, reglementărilor tehnice și al normelor privind serviciile societății informaționale (13) în legătură cu un mandat din partea Comisiei elaborat în conformitate cu procedura menționată la articolul 6 alineatul (3) din directiva respectivă și care, separat sau împreună cu alte standarde, furnizează o soluție privind conformitatea cu o dispoziție juridică;
9.
„dare în exploatare” înseamnă toate operațiunile prin care un subsistem sau un vehicul este adus în starea de funcționare nominală;
10.
„introducere pe piață” înseamnă a face disponibil pentru prima dată un element constitutiv de interoperabilitate pe piața Uniunii;
11.
„producător” înseamnă orice persoană fizică sau juridică care fabrică un produs sau care comandă proiectarea sau fabricarea unui produs și comercializează produsul respectiv sub numele sau marca comercială proprie;
12.
„reprezentant autorizat” înseamnă orice persoană fizică sau juridică rezidentă în Uniune care a primit din partea unui producător sau a unei entități contractante un mandat scris pentru a acționa în numele acestuia (acesteia) în legătură cu sarcini specifice;
13.
„evaluarea conformității” înseamnă procesul care demonstrează în ce măsură sunt îndeplinite cerințele menționate în STI relevantă referitoare la un element constitutiv de interoperabilitate;
14.
„evaluarea adecvării pentru utilizare” înseamnă procesul care demonstrează în ce măsură sunt îndeplinite cerințele privind adecvarea pentru utilizare menționate în STI relevantă referitoare la un element constitutiv de interoperabilitate;
15.
„verificare CE” înseamnă procedura prevăzută la articolul 18 din Directiva 2008/57/CE prin care un organism notificat verifică și atestă că subsistemul respectă Directiva 2008/57/CE, STI-urile relevante și celelalte reglementări care decurg din tratat și că poate fi pus în funcțiune.
Articolul 4
Proceduri de evaluare a conformității
(1) Procedurile de evaluare a conformității pentru elementele constitutive de interoperabilitate care fac obiectul STI-urilor sunt selectate dintre modulele stabilite în anexa I, în conformitate cu următoarele criterii:
(a)
gradul în care modulul respectiv este adecvat pentru tipul de element constitutiv de interoperabilitate;
(b)
natura riscurilor pe care le presupune elementul constitutiv de interoperabilitate respectiv și măsura în care evaluarea conformității corespunde tipului și nivelului de risc;
(c)
necesitatea ca producătorul să poată alege între sistemul de management al calității și modulele de certificare a produselor prevăzute în anexa I;
(d)
necesitatea de a evita impunerea unor module care ar fi prea împovărătoare în raport cu riscurile respective.
(2) STI-urile menționează modulele de evaluare a conformității care trebuie aplicate elementelor constitutive de interoperabilitate. Acolo unde este necesar, STI-urile le pot clarifica și completa în funcție de specificitatea subsistemului în cauză.
Articolul 5
Procedura de evaluare a adecvării pentru utilizare
Dacă STI-urile impun acest lucru, procedura de evaluare a adecvării pentru utilizare a elementelor constitutive de interoperabilitate se efectuează în conformitate cu instrucțiunile stabilite în modulul CV prevăzut în anexa I.
Articolul 6
Procedurile de verificare CE
(1) Procedurile de verificare CE pentru subsistemele care fac obiectul STI-urilor sunt selectate dintre modulele prevăzute în anexa I, în conformitate cu următoarele criterii:
(a)
gradul în care modulul respectiv este adecvat tipului de subsistem;
(b)
natura riscurilor pe care le presupune subsistemul respectiv și măsura în care verificarea CE corespunde tipului și nivelului de risc;
(c)
necesitatea ca producătorul să poată alege între sistemul de management al calității și modulele de certificare a produselor prevăzute în anexa I;
(d)
necesitatea de a evita impunerea unor module care ar fi prea împovărătoare în raport cu riscurile respective.
(2) STI-urile precizează modulele pentru verificarea CE care trebuie aplicate subsistemelor. Acolo unde este necesar, STI-urile le pot clarifica și completa în funcție de specificitatea subsistemului în cauză.
Articolul 7
Filiale și subcontractanți ai organismelor notificate
(1) În cazul în care organismul notificat subcontractează anumite sarcini referitoare la evaluarea conformității sau verificarea CE ori recurge la o filială, acesta își asumă întreaga responsabilitate pentru sarcinile realizate de subcontractanți sau filiale, indiferent de locul unde sunt stabilite acestea.
(2) Activitățile pot fi subcontractate sau efectuate de o filială doar cu acordul solicitantului.
Articolul 8
Aplicare
Prezenta decizie se aplică de la 1 ianuarie 2011.
Articolul 9
Destinatari
Prezenta decizie se adresează statelor membre.
Adoptată la Bruxelles, 9 noiembrie 2010.


Input:
32011D0314
L 144/1
SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
12.05.2011.
ODLUKA KOMISIJE
od 12. svibnja 2011.
o tehničkoj specifikaciji interoperabilnosti za podsustav „odvijanje i upravljanje prometom” transeuropskog konvencionalnog željezničkog sustava
(priopćena pod brojem dokumenta C(2011) 3099)
(Tekst značajan za EGP)
(2011/314/EU)
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Direktivu 2008/57/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 17. lipnja 2008. o interoperabilnosti željezničkog sustava u Zajednici (1), a posebno njezin članak 6. stavak 1.,
budući da:
(1)
Članak 12. Uredbe (EZ) br. 881/2004 Europskog parlamenta i Vijeća od 29. travnja 2004. o osnivanju Europske agencije za željeznice (2) propisuje da Europska agencija za željeznice (dalje u tekstu „Agencija”) mora osigurati prilagođavanje tehničkih specifikacija za interoperabilnost (dalje u tekstu „TSI-ja”) tehničkom napretku i trendovima na tržištu kao i društvenim zahtjevima te Komisiji predlagati izmjene TSI-ja koje smatra potrebnima.
(2)
Komisija je Odlukom C(2007) 3371 od 13. srpnja 2007. Agenciji dodijelila okvirni mandat za obavljanje određenih aktivnosti u skladu s Direktivom Vijeća 96/48/EZ od 23. srpnja 1996. o interoperabilnosti transeuropskog željezničkog sustava velikih brzina (3) i Direktivom 2001/16/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 19. ožujka 2001. o interoperabilnosti transeuropskog konvencionalnog željezničkog sustava (4). U skladu s uvjetima tog okvirnog mandata, od Agencije je zatraženo da revidira TSI donesen Odlukom Komisije 2006/920/EZ od 11. kolovoza 2006. o tehničkoj specifikaciji interoperabilnosti za podsustav „odvijanje i upravljanje prometom”.transeuropskog konvencionalnog željezničkog sustava (5).
(3)
Agencija je 17. srpnja 2009. izdala četiri preporuke vezane uz operativna pravila Europskog sustava upravljanja željezničkim prometom (ERTMS) (ERA/REC/2009-02/INT), reviziju Priloga P TSI-ja za odvijanje i upravljanje prometom (ERA/REC/2009-03/INT), reviziju priloga T TSI-ja za odvijanje i upravljanje prometom za konvencionalne željeznice (ERA/REC/2009-04/INT), i usklađenost s Direktivom 2007/59/EZ u vezi s kompetencijama strojovođa (ERA/REC/2009-05/INT). Na temelju ove četiri preporuke sastavljen je nacrt Odluke Komisije o izmjeni odluka 2006/920/EZ i 2008/231/EZ u vezi s TSI-jem za odvijanje i upravljanje prometom za koji je 25. veljače 2010. izdano pozitivno mišljenje Odbora osnovanog u skladu s člankom 29. stavkom 1. Direktive 2008/57/EZ.
(4)
Preporuka Agencije od 7. svibnja 2010. (ERA/REC/03-2010/INT) predlaže daljnje izmjene TSI-ja za odvijanje i upravljanje prometom za konvencionalne željeznice u vezi s, između ostalog, vidljivošću vlaka (stražnji dio), identifikacije vlaka i usklađenosti s Direktivom 2004/49/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 29. travnja 2004. o sigurnosti željeznica Zajednice i izmjeni Direktive Vijeća 95/18/EZ o izdavanju dozvola za obavljanje usluga u željezničkom prijevozu i Direktive 2001/14/EZ o dodjeli željezničkog infrastrukturnog kapaciteta i ubiranju pristojbi za korištenje željezničke infrastrukture i dodjeli rješenja o sigurnosti (6).
(5)
Zbog jasnoće i jednostavnosti, primjereno je zamijeniti Odluku 2006/920/EZ.
(6)
TSI iz Priloga ne smije zahtijevati uporabu posebnih tehnologija ili tehničkih rješenja osim kada je to nužno potrebno za interoperabilnost transeuropskog konvencionalnog željezničkog sustava.
(7)
Provedba TSI-ja iz Priloga i usklađenost s relevantnim točkama navedenog TSI-ja moraju se odrediti u skladu s provedbenim planom koji je svaka država članica dužna ažurirati za linije za koje je nadležna.
(8)
Željeznički promet trenutačno se odvija u skladu s postojećim nacionalnim, bilateralnim, višenacionalnim ili međunarodnim sporazumima. Važno je da ti sporazumi ne stvaraju prepreku trenutačnom i budućem napretku prema interoperabilnosti. S tim je ciljem potrebno da Komisija pregleda te sporazume kako bi se utvrdilo treba li TSI iz Priloga revidirati u skladu s njima.
(9)
Mjere predviđene ovom Odlukom u skladu su s mišljenjem Odbora osnovanog u skladu s člankom 29. stavkom 1. Direktive 2008/57/EZ,
DONIJELA JE OVU ODLUKU:
Članak 1.
1. Donosi se tehnička specifikacija za interoperabilnost (TSI), utvrđena u Prilogu, u vezi s podsustavom transeuropskog konvencionalnog željezničkog sustava „odvijanje i upravljanje prometom”.
2. TSI utvrđen u Prilogu ovoj Odluci primjenjuje se na podsustav odvijanje i upravljanje prometom kako je utvrđen u točki 2.4. Priloga II. Direktivi 2008/57/EZ.
Članak 2.
1. Agencija na svojoj mrežnoj stranici objavljuje popise oznaka navedenih u dijelovima 9., 10., 11., 12. i 13. Dodatka P.a.
2. Agencija redovito ažurira popise oznaka navedenih u stavku 1. i obavješćuje Komisiju o njihovim izmjenama.
Komisija obavješćuje države članice o izmjeni navedenih oznaka putem Odbora osnovanog u skladu s člankom 29. Direktive 2008/57/EZ.
Članak 3.
Ako se vozilo, kako je utvrđeno u članku 2. točki (c) Direktive 2008/57/EZ, proda ili da u najam u neprekinutom trajanju duljem od 6 mjeseci i ako se nije izmijenila nijedna od tehničkih karakteristika na temelju kojih je vozilo dobilo odobrenje za puštanje u uporabu, može mu se do 31. prosinca 2013. promijeniti europski broj vozila (EVN) tako da mu se dodijeli nova registracija vozila i povuče prva registracija.
Ako se nova registracija dodjeljuje u državi članici u kojoj nije dodijeljena prva registracija, registracijski subjekt nadležan za novu registraciju može zatražiti kopiju dokumentacije vezane za prethodnu registraciju.
Navedena promjena europskog broja vozila ne dovodi u pitanje primjenu članaka od 21. do 26. Direktive 2008/57/EZ kada su u pitanju postupci za dodjelu odobrenja.
Upravne troškove promjene europskog broja vozila snosi podnositelj zahtjeva za izmjenu europskog broja vozila.
Članak 4.
Ako to nisu već učinile u skladu s Odlukom 2006/920/EZ, u roku od šest mjeseci od stupanja na snagu TSI-ja utvrđenog u Prilogu, države članice Komisiju obavješćuju o sljedećim vrstama sporazuma:
1.
nacionalnim sporazumima između država članica i željezničkih prijevoznika ili upravitelja infrastrukture, koji su sklopljeni na određeni ili neodređeni rok i koji su potrebni zbog same posebne ili lokalne naravi predviđene usluge željezničkog prijevoza;
2.
bilateralnim ili multilateralnim sporazumima između željezničkih prijevoznika, upravitelja infrastrukture ili tijela nadležnih za sigurnost koji omogućuju značajnu razinu lokalne ili regionalne interoperabilnosti;
3.
međunarodnim sporazumima između jedne ili više država članica i barem jedne treće zemlje, ili između željezničkih prijevoznika ili upravitelja infrastrukture država članica i barem jednoga željezničkog prijevoznika ili upravitelja infrastrukture treće zemlje koji omogućuju značajnu razinu lokalne ili regionalne interoperabilnosti.
Članak 5.
Svaka država članica ažurira nacionalni plan provedbe TSI-ja koji je donijela u skladu s člankom 4. Odluke 2006/920/EZ. Ažurirani provedbeni plan sastavlja se u skladu s poglavljem 7. Priloga ovoj Odluci.
Svaka država članica ažurirani provedbeni plan prosljeđuje ostalim državama članicama i Komisiji najkasnije do 31. prosinca 2012.
Članak 6.
Odluka Komisije 2006/920/EZ stavlja se izvan snage s učinkom od 1. siječnja 2012.
Članak 7.
Ova se Odluka primjenjuje od 1. siječnja 2012.
Međutim,
1.
Dodatak P primjenjuje se od 1. siječnja 2012. do 31. prosinca 2013.;
2.
Dodatak P.a primjenjuje se od 1. siječnja 2014.
Članak 8.
Ova je Odluka upućena državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 12. svibnja 2011.


Input:
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 244/2012
z dnia 16 stycznia 2012 r.
uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i ustanawiające ramy metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/WE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE Komisja zobowiązana jest do ustanowienia w drodze aktu delegowanego ram metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków.
(2)
Państwa członkowskie są odpowiedzialne za określenie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków. Wymagania te muszą zostać określone w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów. Decyzja dotycząca tego, czy krajowy poziom odniesienia wykorzystywany jako ostateczny wynik obliczeń optymalnych kosztów to wynik obliczony z perspektywy makroekonomicznej (z uwzględnieniem kosztów inwestycji w efektywność energetyczną i korzyści z tych inwestycji dla całego społeczeństwa) czy z perspektywy czysto finansowej (z uwzględnieniem samej inwestycji), należy do państw członkowskich. Krajowe minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej nie powinny być o więcej niż 15 % niższe niż wynik obliczeń optymalnych kosztów otrzymany w ramach obliczenia stosowanego jako krajowy poziom odniesienia. Poziom optymalny pod względem kosztów leży w granicach poziomów charakterystyki energetycznej, jeżeli analiza kosztów i korzyści przeprowadzona dla cyklu życia daje pozytywny wynik.
(3)
Dyrektywa 2010/31/UE wspiera zmniejszenie zużycia energii w budownictwie, ale także podkreśla, że sektor budowlany jest jednym z głównych emitentów dwutlenku węgla.
(4)
W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (2) przewidziano ustanowienie minimalnych wymagań dotyczących efektywności energetycznej w odniesieniu do tych produktów. Określając krajowe wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej dla systemów technicznych budynku, państwa członkowskie muszą uwzględniać środki wykonawcze ustanowione na mocy tej dyrektywy. Parametry wyrobów budowlanych, które mają być wykorzystane do obliczeń na mocy niniejszego rozporządzenia, należy określić zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (3).
(5)
Cel, jakim jest osiągnięcie poziomów efektywności energetycznej, które byłyby opłacalne ekonomicznie lub optymalne pod względem kosztów, może w niektórych okolicznościach uzasadniać określenie przez państwa członkowskie wymagań opłacalności ekonomicznej lub optymalizacji kosztów dotyczących elementów budowlanych, które w praktyce doprowadziłyby do powstania przeszkód dla korzystania z niektórych technologii projektowania budynków i rozwiązań technicznych, oraz które stymulowałyby stosowanie produktów związanych z energią o lepszej charakterystyce energetycznej.
(6)
Działania składające się na ramy metodologii porównawczej zostały określone w załączniku III do dyrektywy 2010/31/UE i obejmują określenie budynków referencyjnych, zdefiniowanie środków poprawy efektywności energetycznej, jakie należy zastosować w odniesieniu do tych budynków referencyjnych, ocenę zapotrzebowania na energię pierwotną w przypadku tych środków oraz obliczenie kosztów (tj. obecną wartość netto) tych środków.
(7)
Wspólne ramy do obliczania charakterystyki energetycznej, które ustanowiono w załączniku I do dyrektywy 2010/31/UE, mają również zastosowanie do wszystkich etapów przewidzianych w optymalnych pod względem kosztów ramach metodologii, w szczególności na etapie obliczania charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków.
(8)
W celu dostosowania ram metodologii porównawczej do okoliczności krajowych państwa członkowskie powinny określić szacunkowy ekonomiczny cykl życia budynku lub elementu budynku, odpowiednie koszty nośników energii, produktów, systemów i konserwacji, koszty eksploatacji i koszty pracy, współczynniki konwersji energii pierwotnej oraz ewolucję cen energii w tym względzie, które należy przyjąć w odniesieniu do paliw wykorzystywanych w kontekście krajowym do celu produkcji energii zużywanej w budynkach, uwzględniając informacje przekazane przez Komisję. Państwa członkowskie powinny również ustalić stopę dyskontową, którą należy stosować w obliczeniach makroekonomicznych i obliczeniach finansowych po uprzednim przeprowadzeniu analizy wrażliwości dla co najmniej dwóch stóp dyskontowych w przypadku każdego obliczenia.
(9)
Aby zapewnić wspólne podejście w zakresie zastosowania ram metodologii porównawczej przez państwa członkowskie, właściwe jest, aby Komisja ustaliła kluczowe warunki ramowe konieczne do obliczeń obecnej wartości netto, takie jak rok zerowy dla obliczeń, kategorie kosztów, które należy uwzględnić, oraz okres obliczeniowy, który ma być stosowany.
(10)
Ustanowienie wspólnego okresu obliczeniowego nie narusza prawa państw członkowskich do określenia szacunkowego ekonomicznego cyklu życia budynków i/lub elementów budynku, ponieważ cykl ten może być dłuższy lub krótszy niż ustanowiony okres obliczeniowy. Szacowany ekonomiczny cykl życia budynku lub elementu budynku ma ograniczony wpływ na okres obliczeniowy, ponieważ okres ten określa się raczej w oparciu o cykl remontowy budynku, czyli okres, po upływie którego budynek poddawany jest gruntownemu remontowi.
(11)
Obliczeniom kosztów oraz prognozom zawierającym wiele założeń i niewiadomych, w tym na przykład dotyczących ewolucji cen energii, towarzyszy na ogół analiza wrażliwości mająca na celu ocenę odporności kluczowych parametrów wejściowych. Do celów obliczania optymalnych kosztów należy przeprowadzić analizę wrażliwości przynajmniej w odniesieniu do ewolucji cen energii i stopy dyskontowej, które mają być stosowane; jeśli to możliwe, analiza wrażliwości powinna również obejmować przyszłą ewolucję cen technologii w celu uzyskania danych wejściowych do przeglądu obliczeń.
(12)
Ramy metodologii porównawczej powinny umożliwić państwom członkowskim porównywanie wyników obliczeń optymalnych kosztów z obowiązującymi minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej oraz wykorzystywanie wyników porównania w celu zagwarantowania, by minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej były ustalane w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów. Państwa członkowskie powinny również rozważyć ustanowienie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów w odniesieniu do tych kategorii budynków, w których jak dotąd nie istnieją minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej.
(13)
Optymalna pod względem kosztów metodologia jest technologicznie neutralna i nie sprzyja jednemu rozwiązaniu technologicznemu bardziej niż innym. Zapewnia ona konkurencję środków/pakietów/wariantów w trakcie szacunkowego cyklu życia budynku lub elementu budynku.
(14)
Wyniki obliczeń oraz zastosowane dane wejściowe i przyjęte założenia powinny być zgłaszane Komisji w ramach sprawozdań zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy 2010/31/UE. Sprawozdania te powinny umożliwić Komisji dokonanie oceny i sporządzenie sprawozdania na temat postępów państw członkowskich na drodze do ustalenia minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów.
(15)
Aby ograniczyć obciążenia administracyjne, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zmniejszenia liczby obliczeń poprzez określenie budynków referencyjnych, które są reprezentatywne dla więcej niż jednej kategorii budynków, co nie powinno mieć wpływu na zobowiązanie ciążące na państwach członkowskich na mocy dyrektywy 2010/31/UE polegające na określeniu minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej w odniesieniu do niektórych kategorii budynków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
Zgodnie z art. 5 dyrektywy 2010/31/UE oraz załącznikiem I i załącznikiem III do tej dyrektywy niniejsze rozporządzenie ustanawia ramy metodologii porównawczej, które mają być stosowane przez państwa członkowskie do obliczania optymalnych pod względem kosztów poziomów wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej dla nowych i istniejących budynków i elementów budynków.
Ramy metodologii określają zasady służące do porównywania środków poprawy efektywności energetycznej, środków uwzględniających odnawialne źródła energii oraz pakietów i wariantów takich środków, w oparciu o ich charakterystykę w zakresie energii pierwotnej i koszty związane z ich wdrożeniem. Określają one również sposoby stosowania tych zasad w odniesieniu do wybranych budynków referencyjnych w celu określenia optymalnych pod względem kosztów poziomów wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej.
Artykuł 2
Definicje
Poza definicjami określonymi w art. 2 dyrektywy 2010/31/UE stosuje się następujące definicje, przy czym w obliczeniach na poziomie makroekonomicznym nie uwzględnia się odpowiednich opłat ani podatków:
1)
koszt całkowity oznacza sumę wartości bieżącej początkowych kosztów inwestycji, sumę kosztów bieżących oraz kosztów odtworzenia (w powiązaniu z rokiem zerowym), jak również - w stosownych przypadkach - koszty usunięcia. Do celów obliczeń na poziomie makroekonomicznym należy uwzględnić dodatkową kategorię kosztów - koszt emisji gazów cieplarnianych;
2)
początkowe koszty inwestycji oznaczają wszystkie koszty poniesione do momentu oddania inwestorowi budynku lub elementu budynku do użytku. Koszty te obejmują projektowanie, zakup elementów budynków, podłączenie do dostawców, procedury związane z instalacją i rozruchem eksploatacyjnym;
3)
koszty energii oznaczają roczne koszty oraz stałe i maksymalne opłaty za energię, w tym podatki krajowe;
4)
koszty eksploatacji oznaczają wszystkie koszty związane z eksploatacją budynku, w tym roczne koszty ubezpieczenia, opłaty za media i inne stałe opłaty i podatki;
5)
koszty utrzymania oznaczają roczne koszty środków przeznaczonych na ochronę i przywracanie pożądanej jakości budynku lub elementu budynku. Obejmują one roczne koszty kontroli, sprzątania, zmian, napraw i elementów zużywalnych;
6)
koszty bieżące oznaczają roczne koszty utrzymania, koszty eksploatacji i koszty energii;
7)
koszty usunięcia oznaczają koszty likwidacji w przypadku budynku lub elementu budynku, który osiągnął koniec cyklu życia, i obejmują prace rozbiórkowe, demontaż elementów budynku, które nie osiągnęły jeszcze końca cyklu życia, transport i recykling;
8)
roczny koszt oznacza sumę kosztów bieżących i kosztów okresowych lub koszty odtworzenia poniesione w danym roku;
9)
koszt odtworzenia oznacza inwestycję pokrywającą zastąpienie elementu budynku, zgodnie z szacunkowym ekonomicznym cyklem życia w okresie obliczeniowym;
10)
koszt emisji gazów cieplarnianych oznacza wartość pieniężną szkód wyrządzonych środowisku przez emisje CO2 związane ze zużyciem energii w budynkach;
11)
budynek referencyjny oznacza hipotetyczny lub rzeczywisty budynek referencyjny, który posiada typową geometrię i typowe systemy techniczne, typową charakterystykę energetyczną zarówno dla przegród zewnętrznych, jak i dla systemów technicznych, pełni typowe funkcje i posiada typową strukturę kosztów w danym państwie członkowskim oraz jest reprezentatywny dla warunków klimatycznych i położenia geograficznego;
12)
stopa dyskontowa oznacza konkretną wartość do celów porównania wartości pieniądza w czasie, wyrażoną w wartościach rzeczywistych;
13)
współczynnik dyskontowy oznacza przelicznik stosowany do przeliczania przepływu pieniężnego występującego w określonym czasie na jego równoważną wartość w punkcie wyjścia. Jest on pochodną stopy dyskontowej;
14)
rok zerowy oznacza rok, na którym opierają się wszelkie obliczenia i na podstawie którego określa się okres obliczeniowy;
15)
okres obliczeniowy oznacza okres uwzględniany do celów obliczeniowych, zazwyczaj wyrażany w latach;
16)
wartość rezydualna budynku oznacza sumę wartości rezydualnych budynku i elementów budynków pod koniec okresu obliczeniowego;
17)
ewolucja cen oznacza rozwój w czasie cen energii, produktów, systemów technicznych budynku, usług, pracy, utrzymania i innych kosztów, który może się różnić od stopy inflacji;
18)
środek poprawy efektywności energetycznej oznacza zmianę w budynku, która prowadzi do obniżenia zapotrzebowania budynku na energię pierwotną;
19)
pakiet oznacza zestaw środków poprawy efektywności energetycznej i/lub środków, których podstawę stanowią odnawialne źródła, zastosowanych w odniesieniu do budynku referencyjnego;
20)
wariant oznacza całkowity wynik zastosowania i opis pełnego zestawu środków/pakietów zastosowanych w odniesieniu do budynku, który może składać się z kombinacji środków dotyczących przegród zewnętrznych budynku, technologii pasywnych, środków dotyczących systemów technicznych budynku i/lub środków, których podstawę stanowią odnawialne źródła energii;
21)
podkategorie budynków oznaczają kategorie rodzajów budynków, które są bardziej zróżnicowane w zależności od wielkości, wieku, materiałów budowlanych, profilu użytkowania, strefy klimatycznej lub innych kryteriów niż te ustanowione w załączniku I pkt 5 dyrektywy 2010/31/UE. Budynki referencyjne określa się na ogół dla takich podkategorii;
22)
energia dostarczona oznacza energię wyrażoną dla każdego nośnika energii, dostarczoną do systemu technicznego budynku przez granice systemu, do celów uwzględnianych zastosowań (ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, przygotowania ciepłej wody użytkowej, oświetlenia, zasilania urządzeń itd.) lub w celu produkcji energii elektrycznej;
23)
energia potrzebna do ogrzewania i chłodzenia oznacza ciepło, które ma być dostarczone do lub usunięte z pomieszczenia o regulowanych parametrach w celu utrzymania zamierzonej temperatury w danym okresie czasu;
24)
energia eksportowana oznacza energię wyrażoną dla każdego nośnika energii, dostarczoną przez system techniczny budynku przez granice systemu i wykorzystaną poza granicą systemu;
25)
pomieszczenie o regulowanych parametrach oznacza pomieszczenie, w którym niektóre parametry otoczenia, takie jak temperatura, wilgotność itp. są regulowane za pomocą środków technicznych, takich jak ogrzewanie, chłodzenie itp.
26)
energia ze źródeł odnawialnych oznacza energię pochodzącą z niekopalnych źródeł odnawialnych, a mianowicie energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, geotermalną i hydrotermalną oraz energię oceanów, hydroenergię, energię pozyskiwaną z biomasy, gazu pochodzącego z wysypisk śmieci, oczyszczalni ścieków i ze źródeł biologicznych (biogaz).
Artykuł 3
Ramy metodologii porównawczej
1. Przy obliczaniu optymalnych pod względem kosztów poziomów wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków państwa członkowskie stosują ramy metodologii porównawczej określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. W ramach tych przewiduje się obliczanie poziomów optymalnych pod względem kosztów zarówno dla perspektywy makroekonomicznej, jak i finansowej, ale pozostawia się państwom członkowskim możliwość zdecydowania, którą metodę obliczeń należy wykorzystać jako krajowy poziom odniesienia do celów oceny krajowych minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej.
2. Do celów obliczeń państwa członkowskie:
a)
przyjmują przy obliczeniu jako rok zerowy rok, w którym przeprowadzane jest obliczenie;
b)
stosują okres obliczeniowy określony w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
c)
stosują kategorie kosztów określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
d)
w odniesieniu do kosztów emisji dwutlenku węgla stosują jako minimalny dolny próg szacowane ceny emisji w ramach systemu handlem emisjami, zgodnie z załącznikiem II.
3. Państwa członkowskie uzupełniają ramy metodologii porównawczej poprzez określenie do celów obliczeń:
a)
szacunkowego ekonomicznego cyklu życia budynku i/lub elementu budynku;
b)
stopy dyskontowej;
c)
kosztów nośników energii, produktów, systemów, kosztów utrzymania, kosztów eksploatacji i kosztów pracy;
d)
współczynników energii pierwotnej;
e)
ewolucji cen energii, której nastąpienie należy założyć w odniesieniu do wszystkich nośników energii, z uwzględnieniem informacji znajdujących się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
4. Państwa członkowskie dokładają starań, aby obliczyć i przyjąć optymalne pod względem kosztów poziomy wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków w odniesieniu do tych kategorii budynków, w których dotychczas nie wprowadzono żadnych szczególnych wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej.
5. Państwa członkowskie przeprowadzają analizę w celu określenia wrażliwości wyników obliczeń na zmiany w zakresie zastosowanych parametrów, obejmującą co najmniej wpływ ewolucji cen energii i wpływ przyjęcia różnych stóp dyskontowych na obliczenia na poziomie makroekonomicznym i finansowym, jak również, w idealnym przypadku, obejmującą inne parametry, które prawdopodobnie będą mieć znaczny wpływ na wynik obliczeń, takie jak ewolucja cen innych niż ceny energii.
Artykuł 4
Porównanie obliczonych poziomów optymalnych pod względem kosztów z obowiązującymi wymaganiami minimalnymi dotyczącymi charakterystyki energetycznej
1. Po obliczeniu poziomu wymagań optymalnych pod względem kosztów dla perspektywy makroekonomicznej i perspektywy finansowej państwa członkowskie podejmują decyzję, która z tych perspektyw zostanie wykorzystana jako krajowy poziom odniesienia, a następnie informują Komisję o tej decyzji w ramach sprawozdania, o którym mowa w art. 6.
Państwa członkowskie porównują wynik obliczenia wybranego jako krajowy poziom odniesienia, o którym mowa w art. 3, z obowiązującymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej w odniesieniu do odpowiedniej kategorii budynku.
Państwa członkowskie wykorzystują wynik tego porównania, aby zagwarantować, by minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej były ustalane w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 2010/31/UE. Zaleca się państwom członkowskim powiązanie zachęt podatkowych i finansowych z zapewnieniem zgodności z wynikiem obliczenia poziomu optymalnego pod względem kosztów w odniesieniu do tego samego budynku referencyjnego.
2. Jeżeli dane państwo członkowskie określiło budynki referencyjne w taki sposób, że wynik obliczenia optymalnych kosztów ma zastosowanie do kilku kategorii budynków, mogą one wykorzystać ten wynik, aby zagwarantować, by minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej były ustalane w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów dla wszystkich odpowiednich kategorii budynku.
Artykuł 5
Przegląd obliczeń optymalnych kosztów
1. Państwa członkowskie dokonują przeglądu swoich obliczeń optymalnych kosztów przed przeglądem swoich minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2010/31/UE. W szczególności należy poddać przeglądowi, a w razie potrzeby uaktualnić, dane wejściowe dotyczące kosztów w kontekście ewolucji cen.
2. Wyniki tego przeglądu są przekazywane Komisji w ramach sprawozdania, o którym mowa w art. 6 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6
Sprawozdawczość
1. Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania obejmujące wszystkie dane wejściowe i założenia przyjęte do celów obliczeń oraz wyniki tych obliczeń. Sprawozdanie zawiera zastosowane współczynniki konwersji energii pierwotnej, wyniki obliczeń na poziomie makroekonomicznym i na poziomie finansowym, analizę wrażliwości, o której mowa w art. 3 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, oraz zakładaną ewolucję cen energii i emisji dwutlenku węgla.
2. Jeżeli wynik porównania, o którym mowa w art. 4 niniejszego rozporządzenia, wskazuje, iż obowiązujące minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej są znacznie mniej efektywne pod względem energetycznym niż wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów, w sprawozdaniu uwzględnia się uzasadnienie tej różnicy. O ile różnica ta nie może być uzasadniona, sprawozdaniu towarzyszy plan określający odpowiednie kroki w celu zmniejszenia różnicy do czasu następnego przeglądu, tak aby nie była ona znacząca. W związku z tym obowiązujący, znacznie mniej efektywny pod względem energetycznym poziom minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej oblicza się jako różnicę między średnią wszystkich obowiązujących minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej a średnią wszystkich optymalnych pod względem kosztów poziomów otrzymanych w wyniku obliczenia stosowanego jako krajowy poziom odniesienia dla wszystkich wykorzystywanych budynków referencyjnych i rodzajów budynków.
3. Państwa członkowskie mogą korzystać z formatu sprawozdania przewidzianego w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 7
Wejście w życie i stosowanie
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 9 stycznia 2013 r. w odniesieniu do budynków zajmowanych przez organy publiczne i od dnia 9 lipca 2013 r. w odniesieniu do pozostałych budynków, z wyjątkiem art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2012 r., zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 stycznia 2012 r.


Input:
PADOMES ĪSTENOŠANAS LĒMUMS 2012/37/KĀDP
(2012. gada 23. janvāris),
ar ko īsteno Lēmumu 2011/782/KĀDP par ierobežojošiem pasākumiem pret Sīriju
EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienību,
ņemot vērā Padomes Lēmumu 2011/782/KĀDP (2011. gada 1. decembris) par ierobežojošiem pasākumiem pret Sīriju un ar ko atceļ Lēmumu 2011/273/KĀDP (1) un jo īpaši tā 21. panta 1. punktu,
tā kā:
(1)
Padome 2011. gada 1. decembrī pieņēma Lēmumu 2011/782/KĀDP par ierobežojošiem pasākumiem pret Sīriju.
(2)
Ņemot vērā situācijas nopietnību Sīrijā, Lēmuma 2011/782/KĀDP I pielikumā iekļautais personu un vienību saraksts, uz kurām attiecina ierobežojošos pasākumus, būtu jāpapildina ar jaunām personām un vienībām,
IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
1. pants
Šā lēmuma pielikumā uzskaitītās personas un vienības pievieno sarakstam, kas iekļauts Lēmuma 2011/782/KĀDP I pielikumā.
2. pants
Šis lēmums stājas spēkā tā pieņemšanas dienā.
Briselē, 2012. gada 23. janvārī


Input:
REGLAMENTO (UE) No 653/2012 DE LA COMISIÓN
de 17 de julio de 2012
por el que se inicia la reconsideración, en relación con un «nuevo exportador», del Reglamento (CE) no 192/2007 del Consejo, por el que se establece un derecho antidumping definitivo sobre las importaciones de determinado politereftalato de etileno originario, entre otros países, de Taiwán, y por el que se deroga el derecho aplicable a las importaciones de un exportador de ese país y se someten a registro dichas importaciones
LA COMISIÓN EUROPEA,
Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea,
Visto el Reglamento (CE) no 1225/2009 del Consejo, relativo a la defensa contra las importaciones que sean objeto de dumping por parte de países no miembros de la Comunidad Europea («el Reglamento de base») (1), y, en particular, su artículo 11, apartado 4,
Previa consulta al Comité Consultivo conforme a lo dispuesto en el artículo 11, apartado 4, y el artículo 14, apartado 5, del Reglamento de base,
Considerando lo siguiente:
A. SOLICITUD
(1)
La Comisión Europea («la Comisión») ha recibido una solicitud de reconsideración en relación con un «nuevo exportador», de conformidad con el artículo 11, apartado 4, del Reglamento de base.
(2)
La solicitud fue presentada el 27 de abril de 2012 por Lealea Enterprise Co., Ltd («el solicitante»), un productor exportador de Taiwán («el país afectado») de determinado politereftalato de etileno.
B. PRODUCTO
(3)
El producto objeto de la reconsideración es el politereftalato de etileno con un índice de viscosidad de 78 ml/g o superior, con arreglo a la norma ISO (Organización Internacional de Normalización) 1628-5, originario, entre otros países, de Taiwán («el producto objeto de reconsideración»), actualmente clasificado con el código NC 3907 60 20.
C. MEDIDAS VIGENTES
(4)
Las medidas actualmente en vigor consisten en un derecho antidumping definitivo establecido por el Reglamento (CE) no 192/2007 (2) con arreglo al cual las importaciones en la Unión del producto objeto de reconsideración procedentes de Taiwán, incluido el producido por el solicitante, están sujetas a un derecho antidumping definitivo del 143,4 %, con la excepción de dos empresas especialmente mencionadas que están sujetas a derechos individuales. En febrero de 2012, la Comisión inició una reconsideración por expiración de las medidas antidumping aplicables a las importaciones de determinado politereftalato de etileno originario de la India, Indonesia, Malasia, Taiwán y Tailandia (3), es decir, entre otros países, de Taiwán. A la espera de que concluya la investigación de reconsideración por expiración, las medidas continúan en vigor.
D. JUSTIFICACIÓN
(5)
El solicitante alega que no exportó el producto afectado a la Unión durante el período de investigación en el que se basaron las medidas antidumping, es decir, el período comprendido entre el 1 de octubre de 1998 y el 30 de septiembre de 1999 («el período de investigación original»).
(6)
Por otra parte, el solicitante afirma que no está vinculado a ningún productor exportador del producto afectado que esté sujeto a dichas medidas antidumping.
(7)
Alega, además, que comenzó a exportar el mencionado producto a la Unión una vez finalizado el período de investigación original.
E. PROCEDIMIENTO
(8)
Se ha informado de la solicitud a los productores de la Unión notoriamente afectados y se les ha ofrecido la oportunidad de presentar sus observaciones.
(9)
Tras examinar las pruebas disponibles, la Comisión ha llegado a la conclusión de que existen pruebas suficientes que justifican el inicio de una reconsideración en relación con un «nuevo exportador», de conformidad con el artículo 11, apartado 4, del Reglamento de base, con objeto de determinar el margen individual de dumping del solicitante y, en caso de constatarse la existencia de dumping, el tipo del derecho al que deberán estar sujetas sus importaciones del producto afectado en la Unión.
(10)
Si se determina que el solicitante reúne los requisitos para que se le aplique un derecho individual, podría ser necesario modificar el tipo del derecho actualmente aplicable a las importaciones del producto afectado procedentes de empresas no mencionadas individualmente en el artículo 1, apartado 2, del Reglamento (CE) no 192/2007.
a) Cuestionarios
(11)
Con objeto de obtener la información que considera necesaria para su investigación, la Comisión enviará un cuestionario al solicitante.
b) Recopilación de información y celebración de audiencias
(12)
Se invita a todas las partes interesadas a que presenten por escrito sus puntos de vista y proporcionen las pruebas correspondientes.
(13)
Además, la Comisión podrá oír a las partes interesadas siempre que lo soliciten por escrito y demuestren que existen razones particulares para ello.
F. DEROGACIÓN DEL DERECHO VIGENTE Y REGISTRO DE LAS IMPORTACIONES
(14)
De conformidad con el artículo 11, apartado 4, del Reglamento de base, debe derogarse el derecho antidumping en vigor para las importaciones del producto afectado que haya sido producido y vendido para su exportación a la Unión por el solicitante. Al mismo tiempo, tales importaciones deben registrarse de conformidad con el artículo 14, apartado 5, de dicho Reglamento, para garantizar que, en caso de que la reconsideración demuestre la existencia de dumping por lo que se refiere al solicitante, los derechos antidumping puedan recaudarse retroactivamente a partir de la fecha de inicio de la presente reconsideración. El importe de las posibles obligaciones futuras del solicitante no puede calcularse en la presente fase del procedimiento.
G. PLAZOS
(15)
En aras de una gestión correcta, deben establecerse plazos durante los cuales:
(16)
Las partes interesadas puedan darse a conocer a la Comisión, presentar sus puntos de vista por escrito y proporcionar cualquier información que deba tenerse en cuenta durante la investigación.
(17)
Las partes interesadas puedan pedir por escrito ser oídas por la Comisión.
(18)
Se señala que el ejercicio de la mayor parte de los derechos de procedimiento establecidos en el Reglamento de base depende de que la parte correspondiente se dé a conocer en el plazo indicado en el artículo 4 del presente Reglamento.
H. FALTA DE COOPERACIÓN
(19)
Cuando una parte interesada deniegue el acceso a la información necesaria, no la facilite en los plazos establecidos u obstaculice de forma significativa la investigación, podrán formularse conclusiones positivas o negativas, de conformidad con el artículo 18 del Reglamento de base, a partir de los datos disponibles.
(20)
Si se comprueba que alguna de las partes interesadas ha suministrado información falsa o engañosa, se hará caso omiso de dicha información y podrán utilizarse los datos disponibles.
(21)
En caso de que una parte interesada no coopere o lo haga solo parcialmente y, como consecuencia de ello, solo se haga uso de los datos disponibles de conformidad con el artículo 18 del Reglamento de base, las conclusiones pueden ser menos favorables para ella que si hubiese cooperado.
I. CALENDARIO DE LA INVESTIGACIÓN
(22)
La investigación finalizará, de conformidad con el artículo 11, apartado 5, del Reglamento de base, en un plazo de nueve meses a partir de la fecha de publicación del presente Reglamento en el Diario Oficial de la Unión Europea.
J. TRATAMIENTO DE LOS DATOS PERSONALES
(23)
Cabe señalar que cualquier dato personal obtenido en el transcurso de la presente investigación se tratará de conformidad con el Reglamento (CE) no 45/2001 del Parlamento Europeo y del Consejo, de 18 de diciembre de 2000, relativo a la protección de las personas físicas en lo que respecta al tratamiento de datos personales por las instituciones y los organismos comunitarios y a la libre circulación de estos datos (4).
K. CONSEJERO AUDITOR
(24)
Las partes interesadas pueden solicitar la intervención del Consejero Auditor de la Dirección General de Comercio. Este actúa de intermediario entre las partes interesadas y los servicios de investigación de la Comisión. El Consejero Auditor revisa las solicitudes de acceso al expediente, las controversias sobre la confidencialidad de los documentos, las solicitudes de ampliación de los plazos y las peticiones de las terceras partes que desean ser oídas. El Consejero Auditor puede celebrar una audiencia con una parte interesada concreta y mediar para garantizar el pleno ejercicio de sus derechos de defensa.
(25)
Toda solicitud de audiencia con el Consejero Auditor debe hacerse por escrito y especificar los motivos de la solicitud. El Consejero Auditor también ofrecerá a las partes la oportunidad de celebrar una audiencia en la que puedan presentarse distintos puntos de vista y rebatirse argumentos.
(26)
Las partes interesadas podrán encontrar más información y los datos de contacto en las páginas del Consejero Auditor en el sitio web de la Dirección General de Comercio: http://ec.europa.eu/trade/tackling-unfair-trade/hearing-officer/index_en.htm
HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:
Artículo 1
Se inicia una reconsideración del Reglamento (CE) no 192/2007 del Consejo, de conformidad con el artículo 11, apartado 4, del Reglamento (CE) no 1225/2009, a fin de determinar si, y en qué medida, las importaciones de politereftalato de etileno con un índice de viscosidad igual o superior a 78 ml/g, con arreglo a la norma ISO 1628-5, actualmente clasificado en el código NC 3907 60 20, originario de Taiwán, producido y vendido para la exportación a la Unión por Lealea Enterprise Co., Ltd. (código TARIC adicional A996) deberían estar sujetas al derecho antidumping impuesto por el Reglamento (CE) no 192/2007.
Artículo 2
Queda derogado el derecho antidumping impuesto por el Reglamento (CE) no 192/2007 del Consejo por lo que respecta a las importaciones mencionadas en el artículo 1 del presente Reglamento.
Artículo 3
De conformidad con el artículo 11, apartado 4, y el artículo 14, apartado 5, del Reglamento (CE) no 1225/2009, se ordena a las autoridades aduaneras que adopten las medidas adecuadas para registrar las importaciones en la Unión que se indican en el artículo 1 del presente Reglamento.
El registro expirará nueve meses después de la fecha de entrada en vigor del presente Reglamento.
Artículo 4
1. Para que sus observaciones puedan ser tomadas en consideración durante la investigación, y salvo que se indique otra cosa, las partes interesadas deberán darse a conocer poniéndose en contacto con la Comisión, presentar sus opiniones por escrito y enviar sus respuestas al cuestionario mencionado en el considerando 11 del presente Reglamento o cualquier otra información que deba tenerse en cuenta en el plazo de treinta y siete días a partir de la fecha de la publicación del presente Reglamento en el Diario Oficial de la Unión Europea.
2. Las partes interesadas podrán solicitar asimismo ser oídas por la Comisión en ese mismo plazo de treinta y siete días.
3. Se ruega a las partes interesadas que envíen todas las observaciones y solicitudes en formato electrónico (las no confidenciales por correo electrónico y las confidenciales en CD-R/DVD) e indiquen su nombre, su dirección postal, su dirección de correo electrónico y sus números de teléfono y de fax. No obstante, todo poder notarial y certificado firmado, junto con sus actualizaciones, que acompañen a las respuestas al cuestionario se presentarán en papel, es decir, por correo postal o en mano, en la dirección que figura a continuación. Si una parte interesada no puede presentar sus observaciones y solicitudes en formato electrónico, debe ponerse inmediatamente en contacto con la Comisión, de conformidad con el artículo 18, apartado 2, del Reglamento de base. Para obtener más información sobre la correspondencia con la Comisión, las partes interesadas pueden consultar la página pertinente en el sitio web de la Dirección General de Comercio: http://ec.europa.eu/trade/tackling-unfair-trade/trade-defence.
Todas las observaciones escritas, incluida la información que se solicita en el presente Reglamento, las respuestas al cuestionario y la correspondencia que aporten las partes interesadas con carácter confidencial, deberán llevar la indicación «Limited» (5) (difusión restringida) y, de conformidad con el artículo 19, apartado 2, del Reglamento de base, ir acompañadas de una versión no confidencial, que llevará la indicación «For inspection by interested parties» (para consulta de las partes interesadas).
Dirección de la Comisión para la correspondencia:
Comisión Europea
Dirección General de Comercio
Dirección H
Despacho: N105 4/92
1049 Bruxelles/Brussel
BELGIQUE/BELGIË
Fax: +32 22956505
Correo electrónico: Trade-R557-PET-A@ec.europa.eu
Artículo 5
El presente Reglamento entrará en vigor el día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de la Unión Europea.
El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro.
Hecho en Bruselas, el 17 de julio de 2012.


Input:
KOMISSION ASETUS (EU) N:o 275/2010,
annettu 30 päivänä maaliskuuta 2010,
Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 295/2008 täytäntöönpanosta yritystoiminnan rakennetilastojen laadun arviointiperusteiden osalta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon yritystoiminnan rakennetilastoista 11 päivänä maaliskuuta 2008 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 295/2008 (1) ja erityisesti sen 11 artiklan 2 kohdan j alakohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksessa (EY) N:o 295/2008 määritettiin yhteinen järjestelmä Euroopan unionissa toimivien yritysten rakennetta, toimintaa, kilpailukykyä ja tuloksia koskevien eurooppalaisten tilastojen keräämiselle, laatimiselle, toimittamiselle ja arvioinnille.
(2)
Olisi suoritettava laadun arviointi asetuksen (EY) N:o 295/2008 6 artiklan mukaisesti tietojen tuomien hyötyjen vertaamiseksi niiden keräämisestä aiheutuviin kustannuksiin ja erityisesti pienille yrityksille aiheutuvaan rasitteeseen. Tätä varten on tarpeen vahvistaa laadun arviointiperusteet ja pääindikaattorit.
(3)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat tilasto-ohjelmakomitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Perusteet jäsenvaltioiden toimittamien laatuselvitysten laadun ja sisällön arvioimiseksi vahvistetaan tämän asetuksen liitteessä.
2 artikla
Kansallisten viranomaisten nimeämän organisaation on siirrettävä tai ladattava sähköisesti laatuselvityksiä varten tarvittavat tiedot ja metatiedot komission (Eurostat) ylläpitämään keskitettyyn tietojen vastaanottopisteeseen. Tietojen toimitusmuodon on oltava Eurostatin täsmentämien tiedonsiirtostandardien mukainen.
3 artikla
Ensimmäinen laatuselvitys, joka koskee viitevuoden 2008 tietoja, on toimitettava 31 päivään maaliskuuta 2011 mennessä. Belgialle, Kyprokselle, Saksalle, Kreikalle, Luxemburgille, Maltalle, Romanialle ja Yhdistyneelle kuningaskunnalle on myönnetty kolmen kuukauden lisäaika viitevuotta 2008 koskevien laatuselvitysten toimittamiselle. Seuraavat selvitykset on toimitettava komissiolle (Eurostat) viimeistään 27 kuukauden kuluttua sen viitekauden päättymisestä, jolta tiedot kerättiin.
4 artikla
Komissio (Eurostat) arvioi toimitettujen tietojen laadun ja laatii ja julkaisee kertomuksen Euroopan tilastojen laadusta.
5 artikla
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 30 päivänä maaliskuuta 2010.


Input:
TARYBOS SPRENDIMAS
2011 m. spalio 20 d.
dėl Europos Sąjungos ir Vakarų Kranto ir Gazos ruožo Palestinos Administracijos susitarimo pasikeičiant laiškais, kuriame numatoma dar labiau liberalizuoti prekybą žemės ūkio produktais, perdirbtais žemės ūkio produktais, žuvimis ir žuvininkystės produktais ir kuriuo iš dalies keičiamas Europos ir Viduržemio jūros regiono laikinasis asociacijos susitarimas dėl prekybos ir bendradarbiavimo tarp Europos bendrijos ir Palestinos išsivadavimo organizacijos (PIO), atstovaujančios Vakarų Kranto ir Gazos ruožo Palestinos Administracijos interesams, sudarymo
(2011/824/ES)
EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 207 straipsnio 4 dalies pirmą pastraipą kartu su 218 straipsnio 6 dalies a punktu,
atsižvelgdama į Europos Komisijos pasiūlymą,
atsižvelgdama į Europos Parlamento pritarimą (1),
kadangi:
(1)
Sąjungos ir Vakarų Kranto ir Gazos ruožo Palestinos Administracijos (Palestinos Administracija) santykiai grindžiami 1997 m. vasario mėn. pasirašytu Europos ir Viduržemio jūros regiono laikinuoju asociacijos susitarimu dėl prekybos ir bendradarbiavimo tarp Europos bendrijos ir Palestinos išsivadavimo organizacijos (PIO), atstovaujančios Vakarų Kranto ir Gazos ruožo Palestinos Administracijos interesams (2) (Laikinasis susitarimas), kurio nuostatos, reglamentuojančios prekybą, įsigaliojo 1997 m. liepos 1 d. Pagrindinis Susitarimo tikslas - skatinti prekybą, investicijas ir darnius ekonominius Šalių santykius, kad būtų stiprinama darni Šalių ekonomikos raida;
(2)
Laikinajame susitarime numatyta į Sąjungos rinkas įvežamoms Palestinos pramonės prekėms netaikyti muitų ir į okupuotą Palestinos teritoriją eksportuojamoms Sąjungos prekėms taikomus muitus pamažu panaikinti per penkerių metų laikotarpį. Laikinajame susitarime numatyta galimybė Palestinos Administracijai suteikti papildomų prekybos lengvatų. Laikinojo susitarimo 12 straipsnyje numatyta, kad Bendrija ir Palestinos Administracija palaipsniui labiau liberalizuoja prekybą abiem Šalims svarbiais žemės ūkio ir žuvininkystės produktais. Be to, Laikinojo susitarimo 14 straipsnio 2 dalyje nurodyta, kad Bendrija ir Palestinos Administracija Jungtiniame komitete apsvarsto galimybę viena kitai taikyti kitas paskesnes lengvatas;
(3)
2005 m. gegužės mėn. patvirtintame ir išplėstame Palestinos Administracijai skirtame Europos kaimynystės politikos veiksmų plane taip pat numatyta pamažu liberalizuoti prekybą žemės ūkio ir žuvininkystės produktais;
(4)
2005 m. lapkričio 28 d. Europos ir Viduržemio jūros regiono šalių užsienio reikalų ministrų priimtame Europos ir Viduržemio jūros regiono žemės ūkio veiksmų plane (Rabato veiksmų plane) išsakytas pageidavimas gerokai liberalizuoti prekybą žemės ūkio produktais, perdirbtais žemės ūkio produktais, žuvimis ir žuvininkystės produktais; siekiama iki 2010 m. visiškai liberalizuoti tokią prekybą, galbūt tik išskyrus prekybą nedaugeliu jautrių produktų;
(5)
paskutiniame 2009 m. gruodžio mėn. vykusiame Europos ir Viduržemio jūros regiono šalių prekybos ministrų susitikime šie ministrai įsipareigojo palengvinti prekybą Palestinos produktais, kaip teigiama dokumente Europos ir Viduržemio jūros regiono prekybos gairės po 2010 m. (angl. The Euromed Trade Roadmap beyond 2010). Be to, 2010 m. prekybos ministrai susitarė dėl išsamaus priemonių, kurias taikant būtų palengvinta prekyba Palestinos produktais su kitomis Europos ir Viduržemio jūros regiono partnerėmis dvišaliu ir regioniniu lygmenimis, rinkinio;
(6)
derybos su Palestinos Administracija dėl didesnio prekybos žemės ūkio produktais, perdirbtais žemės ūkio produktais, žuvimis ir žuvininkystės produktais liberalizavimo sėkmingai baigtos Europos Sąjungos ir Vakarų Kranto ir Gazos ruožo Palestinos Administracijos susitarimo pasikeičiant laiškais, kuriame numatoma dar labiau liberalizuoti prekybą žemės ūkio produktais, perdirbtais žemės ūkio produktais, žuvimis ir žuvininkystės produktais ir kuriuo iš dalies keičiamas Europos ir Viduržemio jūros regiono laikinasis asociacijos susitarimas dėl prekybos ir bendradarbiavimo tarp Europos bendrijos ir Palestinos išsivadavimo organizacijos (PIO), atstovaujančios Vakarų Kranto ir Gazos ruožo Palestinos Administracijos interesams (toliau - Susitarimas) pasirašymu pagal Tarybos sprendimą Nr. 2011/248/ES (3);
(7)
Palestinos Administracijos valdoma okupuota Palestinos teritorija yra besikurianti valstybė. Todėl ji nėra įtraukta į Jungtinių Tautų klasifikavimo sistemą ir jai negali būti taikoma Sąjungos bendrųjų lengvatų sistema (4);
(8)
Palestinos Administracija yra mažiausia Sąjungos prekybos partnerė Europos ir Viduržemio jūros regione ir beveik visame pasaulyje: 2009 m. bendra prekybos su ja vertė buvo 56,6 mln. EUR, o didžiąją dalį sudarė Sąjungos eksportas (50,5 mln. EUR). 2009 m. Sąjungos importas iš Palestinos Administracijos teritorijos sudarė tik 6,1 mln. EUR; daugiausia importuota žemės ūkio produktų ir perdirbtų žemės ūkio produktų (apie 70,1 % viso Sąjungos importo). 2009 m. iš Sąjungos eksportuotų žemės ūkio produktų vertė buvo 1,7 mln. EUR, perdirbtų žemės ūkio produktų - 3,3 mln. EUR, o žuvų ir žuvininkystės produktų - 0,1 mln. EUR. Tikimasi, kad dar labiau atvėrus rinką padidėtų eksportas, todėl sparčiau vystytųsi Vakarų Kranto ir Gazos ruožo ekonomika, o Sąjunga nepatirtų neigiamų pasekmių. Todėl Vakarų Kranto ir Gazos ruožo Palestinos Administracijai reikėtų suteikti papildomų prekybos lengvatų, sudarant palankesnes sąlygas tiekti Sąjungos rinkai žemės ūkio produktus;
(9)
laikantis Europos kaimynystės politikos veiksmų plano, Sąjungos ir Palestinos Administracijos santykių plėtojimo mastas priklausys nuo Palestinos Administracijos ryžto puoselėti bendras vertybes ir jos gebėjimo įgyvendinti kartu nustatytus prioritetus. Sąjunga ketina ne tik suteikti papildomų prekybos lengvatų, bet ir taikyti su prekyba susijusios techninės pagalbos priemonių rinkinį, kuris padės Palestinos Administracijai pasirengti būsimos Palestinos valstybės sukūrimui;
(10)
be to, Sąjungos suteiktomis papildomomis prekybos lengvatomis Palestinos Administracija galės pasinaudoti tik tuo atveju, jei laikysis atitinkamų kilmės taisyklių ir su jomis susijusių procedūrų, taip pat jei veiksmingai bendradarbiaus su Europos Sąjunga administracinių reikalų srityje ir teiks jai pagalbą. Jeigu bus nustatyta rimtų pakartotinių šių sąlygų pažeidimų ar kitų sukčiavimo ar pažeidimų faktų, Sąjunga galės imtis priemonių vadovaudamasi šio Laikinojo susitarimo 23 bis straipsnyje nustatytomis atitinkamomis procedūromis;
(11)
apibrėžiant sąvoką „produktų kilmė“, kilmės sertifikavimą ir administracinio bendradarbiavimo procedūras, taikomas Laikinojo susitarimo 3 protokolas dėl sąvokos „produktų kilmė“ apibrėžimo ir administracinio bendradarbiavimo metodų;
(12)
jeigu žemės ūkio produktų, perdirbtų žemės ūkio produktų, žuvų ir žuvininkystės produktų, kurių kilmės šalis yra Palestinos Administracijos teritorija, importas gerokai padidėja ir dėl to smarkiai iškreiiama Sąjungos vidaus rinka, Sąjunga, vadovaudamasi šiuo sprendimu, prireikus turėtų galėti priimti apsaugos priemones;
(13)
pagal Susitarimą priimta importo tvarka turėtų būti atnaujinama vadovaujantis Tarybos nustatytomis sąlygomis ir atsižvelgiant į patirtį, įgytą leidžiant taikyti šią tvarką. Todėl reikėtų numatyti, kad ta tvarka galioja dešimt metų. Tačiau, atsižvelgdamos į Vakarų Kranto ir Gazos ruožo ekonominę padėtį, Šalys turėtų pratęsti importo be muitų ir be kvotų tvarkos taikymą, jei manys, kad Palestinos ekonomikai reikia papildomo perinamojo laikotarpio pasirengti deryboms, kurioms pasibaigus abi Šalys gautų papildomų lengvatų;
(14)
Sąjunga ir Palestinos Administracija turėtų susitinkti praėjus penkeriems metams nuo Susitarimo įsigaliojimo dienos, kad, laikydamosi Laikinojo susitarimo 12 straipsnyje nustatyto tikslo, apsvarstytų galimybę suteikti viena kitai papildomų nuolatinių prekybos žemės ūkio produktais, perdirbtais žemės ūkio produktais, žuvimis ir žuvininkystės produktais lengvatų. Jeigu dėl lėtos okupuotos Palestinos teritorijos ekonomikos raidos bus nuspręsta, kad toks laikotarpis yra netinkamas, tokios diskusijos turėtų būti surengtos vėliau;
(15)
Susitarimas turėtų būti sudarytas,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Sąjungos vardu patvirtinamas Europos Sąjungos ir Vakarų Kranto ir Gazos ruožo Palestinos Administracijos susitarimas pasikeičiant laiškais, kuriame numatoma dar labiau liberalizuoti prekybą žemės ūkio produktais, perdirbtais žemės ūkio produktais, žuvimis ir žuvininkystės produktais ir kuriuo iš dalies keičiamas Europos ir Viduržemio jūros regiono laikinasis asociacijos susitarimas dėl prekybos ir bendradarbiavimo tarp Europos bendrijos ir Palestinos išsivadavimo organizacijos (PIO), atstovaujančios Vakarų Kranto ir Gazos ruožo Palestinos Administracijos interesams (Susitarimas).
Susitarimo tekstas pridedamas prie šio sprendimo.
2 straipsnis
Tais atvejais, kai Sąjunga turi imtis Laikinojo asociacijos susitarimo 23 straipsnyje numatytos žemės ūkio produktų ir žuvų ir žuvininkystės produktų apsaugos priemonės, tokia priemonė priimama 2007 m. spalio 22 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 1234/2007, nustatančio bendrą žemės ūkio rinkų organizavimą ir konkrečias tam tikriems žemės ūkio produktams taikomas nuostatas (Bendras bendro žemės ūkio rinkų organizavimo reglamentas) (5), 159 straipsnio 2 dalyje numatyta tvarka arba 1999 m. gruodžio 17 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 104/2000 dėl bendro žuvininkystės ir akvakultūros produktų rinkų organizavimo (6) 30 straipsnyje numatyta tvarka. Perdirbtų žemės ūkio produktų apsaugos priemonės priimamos 2009 m. liepos 7 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 614/2009 dėl bendros prekybos ovalbuminu ir laktalbuminu sistemos (7) 7 straipsnio 2 dalyje arba 2009 m. lapkričio 30 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 1216/2009, nustatančio prekybos tvarką, taikomą tam tikroms iš perdirbtų žemės ūkio produktų pagamintoms prekėms (8), 11 straipsnio 4 dalyje numatyta tvarka.
3 straipsnis
Tarybos pirmininkas paskiria asmenį, įgaliotą Sąjungos vardu deponuoti Susitarime numatytą prisijungimo dokumentą ir taip išreikšti Sąjungos sutikimą laikytis Susitarimo (9).
4 straipsnis
Šis sprendimas įsigalioja jo priėmimo dieną.
Priimta Liuksemburge 2011 m. spalio 20 d.


Input:
RÈGLEMENT D’EXÉCUTION (UE) No 131/2012 DE LA COMMISSION
du 15 février 2012
concernant l’autorisation d’une préparation d’huile essentielle de carvi, d’huile essentielle de citron et de certaines herbes et épices séchées en tant qu’additif pour l’alimentation des porcelets sevrés (titulaire de l’autorisation Delacon Biotechnik GmbH)
(Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE)
LA COMMISSION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l’Union européenne,
vu le règlement (CE) no 1831/2003 du Parlement européen et du Conseil du 22 septembre 2003 relatif aux additifs destinés à l’alimentation des animaux (1), et notamment son article 9, paragraphe 2,
considérant ce qui suit:
(1)
Le règlement (CE) no 1831/2003 dispose que les additifs destinés à l’alimentation des animaux sont soumis à autorisation et définit les motifs et les procédures d’octroi d’une telle autorisation.
(2)
Une demande d’autorisation a été introduite conformément à l’article 7 du règlement (CE) no 1831/2003 pour une préparation d’huile essentielle de carvi, d’huile essentielle de citron et de certaines herbes et épices séchées. Cette demande était accompagnée des informations et documents requis au titre de l’article 7, paragraphe 3, dudit règlement.
(3)
La demande concerne l’autorisation de la préparation d’huile essentielle de carvi, d’huile essentielle de citron et de certaines herbes et épices séchées, spécifiée en annexe, en tant qu’additif pour l’alimentation des porcelets sevrés, à classer dans la catégorie des «additifs zootechniques».
(4)
Dans son avis du 7 avril 2011 (2), l’Autorité européenne de sécurité des aliments (l’«Autorité») est arrivée à la conclusion que, dans les conditions d’utilisation proposées, la préparation d’huile essentielle de carvi, d’huile essentielle de citron et de certaines herbes et épices séchées, spécifiée en annexe, n’avait pas d’effet néfaste sur la santé animale, la santé humaine ou l’environnement, et que son utilisation pouvait accélérer la croissance des porcelets sevrés. Elle a jugé inutile de prévoir des exigences spécifiques en matière de surveillance consécutive à la mise sur le marché. Elle a aussi vérifié le rapport sur la méthode d’analyse de l’additif dans l’alimentation animale soumis par le laboratoire de référence désigné par le règlement (CE) no 1831/2003.
(5)
Afin de garantir l’efficacité et la sécurité, et conformément à la caractérisation des substances actives communiquée par le demandeur, il convient de respecter les teneurs maximales en substances naturelles fixées à l’annexe III, partie B, du règlement (CE) no 1334/2008 du Parlement européen et du Conseil du 16 décembre 2008 relatif aux arômes et à certains ingrédients alimentaires possédant des propriétés aromatisantes qui sont destinés à être utilisés dans et sur les denrées alimentaires et modifiant le règlement (CEE) no 1601/91 du Conseil, les règlements (CE) no 2232/96 et (CE) no 110/2008 et la directive 2000/13/CE (3) en ce qui concerne les herbes et épices séchées utilisées dans la préparation spécifiée en annexe, et d’appliquer les caractérisations respectives des produits figurant dans la Pharmacopée européenne à l’huile essentielle de carvi et à l’huile essentielle de citron.
(6)
Il ressort de l’évaluation de la préparation d’huile essentielle de carvi, d’huile essentielle de citron et d’herbes et épices séchées, spécifiée en annexe, que les conditions d’autorisation fixées à l’article 5 du règlement (CE) no 1831/2003 sont remplies. Il convient par conséquent d’autoriser l’usage de ladite préparation, selon les modalités prévues à l’annexe du présent règlement.
(7)
Les mesures prévues au présent règlement sont conformes à l’avis du comité permanent de la chaîne alimentaire et de la santé animale,
A ADOPTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT:
Article premier
La préparation définie en annexe, qui appartient à la catégorie des «additifs zootechniques» et au groupe fonctionnel des «autres additifs zootechniques», est autorisée en tant qu’additif dans l’alimentation des animaux, dans les conditions fixées à ladite annexe.
Article 2
Le présent règlement entre en vigueur le vingtième jour suivant celui de sa publication au Journal officiel de l’Union européenne.
Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre.
Fait à Bruxelles, le 15 février 2012.


Input:
REGOLAMENTO (UE) N. 1108/2010 DELLA COMMISSIONE
del 30 novembre 2010
recante approvazione di una modifica non minore del disciplinare di una denominazione registrata nel registro delle denominazioni d'origine protette e delle indicazioni geografiche protette [Castagna del Monte Amiata (IGP)]
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
visto il regolamento (CE) n. 510/2006 del Consiglio, del 20 marzo 2006, relativo alla protezione delle indicazioni geografiche e delle denominazioni d'origine dei prodotti agricoli e alimentari (1), in particolare l'articolo 7, paragrafo 4, primo comma,
considerando quanto segue:
(1)
A norma dell’articolo 9, paragrafo 1, primo comma, e in applicazione dell’articolo 17, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 510/2006, la Commissione ha esaminato la domanda dell'Italia relativa all’approvazione di una modifica del disciplinare dell'indicazione geografica protetta «Castagna del Monte Amiata», registrata ai sensi del regolamento (CE) n. 2400/96 della Commissione (2), quale modificato dal regolamento (CE) n. 1904/2000 (3).
(2)
Non trattandosi di una modifica minore ai sensi dell'articolo 9 del regolamento (CE) n. 510/2006, la Commissione ha pubblicato la domanda di modifica nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea (4), in applicazione dell'articolo 6, paragrafo 2, primo comma, del suddetto regolamento. Poiché alla Commissione non è stata presentata alcuna dichiarazione di opposizione ai sensi dell'articolo 7 del regolamento (CE) n. 510/2006, la modifica deve essere approvata,
HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
Articolo 1
È approvata la modifica del disciplinare pubblicata nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea relativa alla denominazione che figura nell'allegato del presente regolamento.
Articolo 2
Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
Fatto a Bruxelles, il 30 novembre 2010.


Input:
KOMISJONI MÄÄRUS (EL) nr 999/2010,
5. november 2010,
Aspergillus oryzae (DSM 17594) abil saadud 6-fütaasi (EC 3.1.3.26) lubamise kohta emiste söödalisandina (loa omanik DSM Nutritional Products Ltd)
(EMPs kohaldatav tekst)
EUROOPA KOMISJON,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse Euroopa Parlamendi ja nõukogu 22. septembri 2003. aasta määrust (EÜ) nr 1831/2003 loomasöötades kasutatavate söödalisandite kohta, (1) eriti selle artikli 9 lõiget 2,
ning arvestades järgmist:
(1)
Määruses (EÜ) nr 1831/2003 on sätestatud loomasöötades kasutatavate söödalisandite lubamise kord ning selliste lubade andmise alused ja menetlused.
(2)
Kooskõlas määruse (EÜ) nr 1831/2003 artikliga 7 on esitatud taotlus käesoleva määruse lisas kirjeldatud preparaadile loa andmiseks. Taotlusele olid lisatud määruse (EÜ) nr 1831/2003 artikli 7 lõikes 3 nõutud andmed ja dokumendid.
(3)
Taotlus käsitleb Aspergillus oryzae (DSM 17594) abil saadud ensüümpreparaadi 6-fütaasi (EC 3.1.3.26) uut kasutusviisi emiste söödalisandina ning selle söödalisandi klassifitseerimist söödalisandite kategooriasse „zootehnilised lisandid”.
(4)
Aspergillus oryzae (DSM 17594) abil saadud 6-fütaasi (EC 3.1.3.26) on komisjoni määrusega (EÜ) nr 1088/2009 (2) lubatud kasutada võõrutatud põrsaste, nuumsigade, nuumlindude ja munalindude puhul.
(5)
Taotluse toetuseks on esitatud uusi andmeid. Euroopa Toiduohutusamet (edaspidi „toiduohutusamet”) jõudis oma 25. mai 2010. aasta arvamuses (3) järeldusele, et kavandatud kasutustingimuste korral ei avalda Aspergillus oryzae (DSM 17594) abil saadud 6-fütaas (EC 3.1.3.26) kahjulikku mõju loomatervisele, inimeste tervisele ega keskkonnale ning et selle preparaadi kasutamine parandab fosfori omastamist. Toiduohutusameti arvates ei ole vajadust turustamisjärgse järelevalve erinõuete järele. Toiduohutusamet kinnitas ka määrusega (EÜ) nr 1831/2003 asutatud ühenduse referentlabori aruande söödalisandi analüüsimeetodi kohta söödas.
(6)
Aspergillus oryzae (DSM 17594) abil saadud 6-fütaasi (EC 3.1.3.26) hindamine näitab, et määruse (EÜ) nr 1831/2003 artiklis 5 sätestatud tingimused kasutamise lubamiseks on täidetud. Seepärast tuleks anda luba söödalisandi kasutamiseks käesoleva määruse lisas esitatud viisil.
(7)
Käesoleva määrusega ettenähtud meetmed on kooskõlas toiduahela ja loomatervishoiu alalise komitee arvamusega,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
Artikkel 1
Lisas nimetatud valmistist, mis kuulub zootehniliste söödalisandite kategooriasse ja seedimist soodustavate ainete funktsionaalrühma, lubatakse kasutada söödalisandina loomasöötades kõnealuses lisas esitatud tingimustel.
Artikkel 2
Käesolev määrus jõustub kahekümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Liidu Teatajas.
Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.
Brüssel, 5. november 2010