Input:
ΑΠΌΦΑΣΗ 2011/483/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 28ης Ιουλίου 2011
σχετικά με την τροποποίηση και την παράταση της απόφασης 2010/96/ΚΕΠΠΑ για μια στρατιωτική αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα συμβάλει στην εκπαίδευση των σομαλικών δυνάμεων ασφαλείας (EUTM Somalia)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 28 και το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στις 15 Φεβρουαρίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2010/96/ΚΕΠΠΑ για μια στρατιωτική αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα συμβάλει στην εκπαίδευση των σομαλικών δυνάμεων ασφαλείας (1).
(2)
Στις 31 Μαρτίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2010/197/ΚΕΠΠΑ για την έναρξη στρατιωτικής αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα συμβάλει στην εκπαίδευση των σομαλικών δυνάμεων ασφαλείας (EUTM Somalia) (2).
(3)
Στις 20 Ιουλίου 2011, το Συμβούλιο ενέκρινε το αναθεωρημένο σχέδιο διαχείρισης κρίσεων για την EUTM Somalia.
(4)
Στις 28 Απριλίου 2011, στην έκθεσή του S/2011/277 προς το Συμβούλιο Ασφαλείας, ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών (ΓΓΗΕ) επισήμανε τις εδαφικές κατακτήσεις και την πρόοδο στον τομέα της ασφάλειας, αναφέρθηκε δε στην εκπαίδευση την οποία παρέσχε η ΕΕ. Ο ΓΓΗΕ συνιστά την επικέντρωση των προσπαθειών στην περαιτέρω ανάπτυξη των οργάνων του σομαλικού τομέα ασφαλείας και ιδίως συνιστά τη βελτίωση των δομών διοίκησης και ελέγχου των εθνικών δυνάμεων ασφαλείας (ΕΔΑ).
(5)
Στις 21 Απριλίου 2011, ο πρόεδρος της Επιτροπής της Αφρικανικής Ένωσης (ΑΕ) υπέβαλε στο Συμβούλιο Ειρήνης και Ασφάλειας την έκθεσή του σχετικά με την κατάσταση στη Σομαλία. Υπογράμμισε τις κατακτήσεις στον τομέα της ασφάλειας και ζήτησε να συνεχισθεί η εκπαιδευτική υποστήριξη.
(6)
Ο πρωθυπουργός της Σομαλίας, στην επιστολή του της 4ης Μαΐου 2011 προς την ύπατη εκπρόσωπο της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, εξέφρασε την εκτίμηση της σομαλικής μεταβατικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης (ΜΟΚ) για την υποστήριξη της ΕΕ και επανέλαβε την πλήρη δέσμευση που έχει αναλάβει η ΜΟΚ όσον αφορά τη δημιουργία μιας δομής διοίκησης και ελέγχου για τις ΕΔΑ, την προστασία του άμαχου πληθυσμού και την ενσωμάτωση διάφορων παραστρατιωτικών οργανώσεων και δυνάμεων φατριών στις ΕΔΑ.
(7)
Η εκτίμηση της ΜΟΚ επαναλήφθηκε στο πλαίσιο της Κοινής Επιτροπής Ασφαλείας στην Καμπάλα στις 23 Ιουνίου 2011.
(8)
Κατά την κοινή διαβούλευση της ΕΠΑ της ΑΕ και της ΕΠΑ της ΕΕ, που έλαβε χώρα στις 10 Μαΐου 2011 στην Αντίς Αμπέμπα, η ΑΕ σημείωσε με ικανοποίηση την υποστήριξη της EUTM Somalia για τη δημιουργία επαγγελματικών και ενοποιημένων σομαλικών ΕΔΑ.
(9)
Οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές της Ουγκάντας έχουν εκφράσει την ικανοποίησή τους όσον αφορά την εταιρική σχέση με την ΕΕ και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και την προθυμία τους να συνεχισθεί η εκπαίδευση.
(10)
Σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην εκπόνηση και στην εφαρμογή αποφάσεων και δράσεων της Ένωσης που έχουν συνέπειες στην άμυνα. Η Δανία δεν συμμετέχει στην εφαρμογή της παρούσας απόφασης και, κατά συνέπεια, δεν συμμετέχει στη χρηματοδότηση αυτής της επιχείρησης.
(11)
Η EUTM Somalia θα πρέπει να παραταθεί περαιτέρω,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η απόφαση 2010/96/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 1, οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
1. Προκειμένου να συνεχισθεί η συμβολή στην ενίσχυση της μεταβατικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Σομαλίας (ΜΟΚ) ως λειτουργούσας κυβέρνησης που υπηρετεί τους Σομαλούς πολίτες, η στρατιωτική εκπαιδευτική αποστολή της ΕΕ (EUTM Somalia) συνεισφέρει στην ανάπτυξη του σομαλικού τομέα ασφαλείας με την παροχή στρατιωτικής εκπαίδευσης στις εθνικές δυνάμεις ασφαλείας (ΕΔΑ). Η εκπαίδευση θα επικεντρωθεί στην ανάπτυξη των ικανοτήτων διοίκησης και ελέγχου και ειδικών ικανοτήτων καθώς και των δυνατοτήτων αυτοεκπαίδευσης των σομαλικών ΕΔΑ, ώστε να μεταφερθεί η εκπαιδευτική πείρα της ΕΕ σε τοπικούς παράγοντες. Η EUTM Somalia θα συνεχίσει να ενεργεί σε στενή συνεργασία και συντονισμό με τους άλλους παράγοντες της διεθνούς κοινότητας, ιδίως τα Ηνωμένα Έθνη, την AMISOM και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και την Ουγκάντα σύμφωνα με τις απαιτήσεις της ΜΟΚ που συμφωνήθηκαν.
2. Η σχετική στρατιωτική εκπαίδευση της ΕΕ θα εξακολουθήσει να διεξάγεται κυρίως στην Ουγκάντα, σύμφωνα με τον πολιτικό στόχο της αποστολής της ΕΕ να συμβάλει στην εκπαίδευση των σομαλικών δυνάμεων ασφαλείας, όπως ορίζεται στο αναθεωρημένο σχέδιο διαχείρισης κρίσεων που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 20 Ιουλίου 2011. Στοιχεία της EUTM Somalia θα έχουν επίσης ως βάση το Ναϊρόμπι και τις Βρυξέλλες.».
2)
Στο άρθρο 2, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
1. Ο συνταγματάρχης Michael BEARY διορίζεται διοικητής αποστολής της ΕΕ από 9ης Αυγούστου 2011.».
3)
Το άρθρο 10 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
2. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για τις κοινές δαπάνες της στρατιωτικής αποστολής της ΕΕ κατά την περίοδο έως τις 9 Αυγούστου 2011 ορίζεται σε 4,8 εκατ. ευρώ. Το ποσοστό του ποσού αναφοράς κατά το άρθρο 32 παράγραφος 3 της απόφασης ΑΘΗΝΑ είναι 60 %.·»
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
3. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για τις κοινές δαπάνες της στρατιωτικής αποστολής της ΕΕ κατά την περίοδο έως τις 9 Αυγούστου 2011 ορίζεται σε 4,8 εκατ. ευρώ. Το ποσοστό αυτού του ποσού αναφοράς κατά το άρθρο 32 παράγραφος 3 της απόφασης ΑΘΗΝΑ είναι 30 %.».
4)
Στο άρθρο 12, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
2. Η στρατιωτική αποστολή της ΕΕ θα ολοκληρωθεί το 2012, έπειτα από δύο εξάμηνες περιόδους εκπαίδευσης και αναδιάταξης των μονάδων και του προσωπικού της ΕΕ στην Ευρώπη.».
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία της έκδοσής της.
Βρυξέλλες, 28 Ιουλίου 2011.


Input:
RÈGLEMENT (UE) No 351/2012 DE LA COMMISSION
du 23 avril 2012
mettant en œuvre le règlement (CE) no 661/2009 du Parlement européen et du Conseil en ce qui concerne les prescriptions pour la réception par type relatives au montage de systèmes d’avertissement de franchissement de ligne sur les véhicules à moteur
LA COMMISSION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l’Union européenne,
vu le règlement (CE) no 661/2009 du Parlement européen et du Conseil du 13 juillet 2009 concernant les prescriptions pour l’homologation relatives à la sécurité générale des véhicules à moteur, de leurs remorques et des systèmes, composants et entités techniques distinctes qui leur sont destinés (1), et notamment son article 14, paragraphe 1, point a), et son article 14, paragraphe 3, point a),
considérant ce qui suit:
(1)
Le règlement (CE) no 661/2009 énonce des prescriptions de base pour la réception par type des véhicules à moteur des catégories M2, M3, N2 et N3 en ce qui concerne le montage de systèmes d’avertissement de franchissement de ligne (dénommés «systèmes de détection de dérive de la trajectoire» dans ledit règlement). Il y a lieu d’établir les procédures, essais et prescriptions spécifiques pour cette réception.
(2)
Le règlement (CE) no 661/2009 prévoit que la Commission peut arrêter des mesures d’exemption de certains véhicules ou classes de véhicules des catégories M2, M3, N2 et N3 de l’obligation d’être équipés d’un système d’avertissement de franchissement de ligne lorsque, à la suite d’une analyse coût-bénéfice et eu égard à tous les aspects pertinents en matière de sécurité, l’application de ce type de système n’est pas appropriée au véhicule ou à la classe de véhicules concernés.
(3)
L’analyse coût-bénéfice a montré que le montage de systèmes d’avertissement de franchissement de ligne sur des véhicules tracteurs de semi-remorques de la catégorie N2 ayant une masse maximale supérieure à 3,5 tonnes, mais n’excédant pas 8 tonnes, n’est pas approprié, car il produirait plus de coûts que de bénéfices. On considère en outre que, du fait de leur utilisation courante dans des conditions de circulation spécifiques, les systèmes d’avertissement de franchissement de ligne n’engendreraient que des bénéfices limités en matière de sécurité pour les véhicules des classes A, I et II appartenant aux catégories M2 et M3 et les autobus articulés des classes A, I et II appartenant à la catégorie M3, ainsi que pour certains véhicules à usage spécial, véhicules tout-terrain et véhicules ayant plus de trois essieux. Il convient donc d’exempter ces véhicules de l’obligation d’être équipés de ces systèmes.
(4)
Les mesures prévues par le présent règlement sont conformes à l’avis du comité technique pour les véhicules à moteur,
A ADOPTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT:
Article premier
Champ d’application
Le présent règlement s’applique aux véhicules des catégories M2, N2, M3 et N3, tels que définis à l’annexe II de la directive 2007/46/CE du Parlement européen et du Conseil (2), à l’exception des véhicules suivants:
1)
véhicules tracteurs de semi-remorques de la catégorie N2 ayant une masse maximale supérieure à 3,5 tonnes, mais n’excédant pas 8 tonnes;
2)
véhicules des classes A, I et II appartenant aux catégories M2 et M3;
3)
autobus articulés des classes A, I et II appartenant à la catégorie M3;
4)
véhicules tout-terrain des catégories M2, M3, N2 et N3, tels que visés à l’annexe II, partie A, points 4.2 et 4.3, de la directive 2007/46/CE;
5)
véhicules à usage spécial des catégories M2, M3, N2 et N3, tels que visés à l’annexe II, partie A, point 5, de la directive 2007/46/CE;
6)
véhicules des catégories M2, M3, N2 et N3 ayant plus de trois essieux.
Article 2
Définitions
Aux fins du présent règlement, outre les définitions figurant dans le règlement (CE) no 661/2009, les définitions suivantes s’appliquent:
1) «type de véhicule en ce qui concerne son système d’avertissement de franchissement de ligne»: catégorie de véhicules ne présentant pas entre eux de différences essentielles, notamment sur les points suivants:
2) «voie»: l’une des bandes longitudinales divisant la route (comme représenté à appendice de l’annexe II);
3) «marquage visible des voies»: délinéateurs placés à dessein le long de la voie, visibles directement par le conducteur lorsqu’il conduit;
4) «vitesse de déport»: vitesse du véhicule lorsqu’il atteint le marquage visible de la voie, à angle droit par rapport à celui-ci, au point d’émission de l’alerte;
5) «espace d’affichage commun»: zone où deux fonctions d’information ou plus peuvent être affichées, mais non simultanément.
Article 3
Réception CE d’un type de véhicule en ce qui concerne les systèmes d’avertissement de franchissement de ligne
1. Le constructeur ou son mandataire présente à l’autorité compétente en matière de réception la demande de réception CE par type d’un véhicule en ce qui concerne les systèmes d’avertissement de franchissement de ligne.
2. La demande est établie conformément au modèle de fiche de renseignements présenté à la partie 1 de l’annexe I.
3. S’il est satisfait aux exigences fixées à l’annexe II du présent règlement, l’autorité compétente en matière de réception accorde la réception CE par type et délivre un numéro de réception conformément au système de numérotation exposé à l’annexe VII de la directive 2007/46/CE.
Un État membre n’attribue pas le même numéro à un autre type de véhicule.
4. Aux fins du paragraphe 3, l’autorité chargée de la réception délivre une fiche de réception CE par type établie conformément au modèle présenté à la partie 2 de l’annexe I.
Article 4
Le présent règlement entre en vigueur le vingtième jour suivant celui de sa publication au Journal officiel de l’Union européenne.
Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre.
Fait à Bruxelles, le 23 avril 2012.


Input:
REGLAMENTO DE EJECUCIÓN (UE) No 399/2012 DE LA COMISIÓN
de 7 de mayo de 2012
relativo a la clasificación de determinadas mercancías en la nomenclatura combinada
LA COMISIÓN EUROPEA,
Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea,
Visto el Reglamento (CEE) no 2658/87 del Consejo, de 23 de julio de 1987, relativo a la nomenclatura arancelaria y estadística y al arancel aduanero común (1), y, en particular, su artículo 9, apartado 1, letra a),
Considerando lo siguiente:
(1)
Con el fin de garantizar una aplicación uniforme de la nomenclatura combinada anexa al Reglamento (CEE) no 2658/87, es necesario adoptar disposiciones sobre la clasificación de las mercancías que se indican en el anexo del presente Reglamento.
(2)
El Reglamento (CEE) no 2658/87 establece las reglas generales para la interpretación de la nomenclatura combinada. Dichas reglas se aplican también a cualquier otra nomenclatura que se base total o parcialmente en aquella, o que le añada subdivisiones adicionales, y que haya sido establecida por disposiciones específicas de la Unión para poder aplicar medidas arancelarias o de otro tipo al comercio de mercancías.
(3)
De conformidad con esas reglas generales, las mercancías que se describen en la columna 1 del cuadro del anexo deben clasificarse, por los motivos indicados en la columna 3, en el código NC que figura en la columna 2.
(4)
Procede disponer que las informaciones arancelarias vinculantes que, habiendo sido emitidas por las autoridades aduaneras de los Estados miembros para la clasificación de mercancías en la nomenclatura combinada, no se ajusten a las disposiciones del presente Reglamento puedan seguir siendo invocadas por sus titulares durante un período de tres meses en virtud del artículo 12, apartado 6, del Reglamento (CEE) no 2913/92 del Consejo, de 12 de octubre de 1992, por el que se aprueba el Código aduanero comunitario (2).
(5)
Las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité del Código Aduanero.
HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:
Artículo 1
Las mercancías que se describen en la columna 1 del cuadro del anexo se clasificarán dentro de la nomenclatura combinada en el código NC que se indica en la columna 2.
Artículo 2
Las informaciones arancelarias vinculantes que hayan sido emitidas por las autoridades aduaneras de los Estados miembros pero que no se ajusten al presente Reglamento podrán seguir siendo invocadas durante un período de tres meses en virtud del artículo 12, apartado 6, del Reglamento (CEE) no 2913/92.
Artículo 3
El presente Reglamento entrará en vigor el vigésimo día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de la Unión Europea.
El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro.
Hecho en Bruselas, el 7 de mayo de 2012.


Input:
REGULAMENTO DE EXECUÇÃO (UE) N.o 762/2011 DA COMISSÃO
de 29 de Julho de 2011
relativo à classificação de determinadas mercadorias na Nomenclatura Combinada
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CEE) n.o 2658/87 do Conselho, de 23 de Julho de 1987, relativo à Nomenclatura Pautal e Estatística e à Pauta Aduaneira Comum (1), nomeadamente o artigo 9.o, n.o 1, alínea a),
Considerando o seguinte:
(1)
A fim de assegurar a aplicação uniforme da Nomenclatura Combinada anexa ao Regulamento (CEE) n.o 2658/87, importa adoptar disposições relativas à classificação das mercadorias que figuram no anexo do presente regulamento.
(2)
O Regulamento (CEE) n.o 2658/87 fixa as Regras Gerais para a interpretação da Nomenclatura Combinada. Essas regras aplicam-se igualmente a qualquer nomenclatura que retome a Nomenclatura Combinada, total ou parcialmente ou acrescentando-lhe eventualmente subdivisões, e que esteja estabelecida por disposições específicas da União, com vista à aplicação de medidas pautais ou de outras medidas no âmbito do comércio de mercadorias.
(3)
Em aplicação das referidas Regras Gerais, as mercadorias descritas na coluna 1 do quadro que figura no anexo do presente regulamento devem ser classificadas nos códigos NC correspondentes, indicados na coluna 2, em virtude dos fundamentos indicados na coluna 3 do referido quadro.
(4)
É oportuno que as informações pautais vinculativas emitidas pelas autoridades aduaneiras dos Estados-Membros em matéria de classificação de mercadorias na Nomenclatura Combinada e que não estejam em conformidade com o disposto no presente regulamento possam continuar a ser invocadas pelos seus titulares por um período de três meses, em conformidade com o artigo 12.o, n.o 6, do Regulamento (CEE) n.o 2913/92 do Conselho, de 12 de Outubro de 1992, que estabelece o Código Aduaneiro Comunitário (2).
(5)
O Comité do Código Aduaneiro não emitiu parecer no prazo fixado pelo seu Presidente,
ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
As mercadorias descritas na coluna 1 do quadro em anexo devem ser classificadas na Nomenclatura Combinada no código NC correspondente, indicado na coluna 2 do referido quadro.
Artigo 2.o
As informações pautais vinculativas emitidas pelas autoridades aduaneiras dos Estados-Membros que não estejam em conformidade com o presente regulamento podem continuar a ser invocadas, de acordo com o disposto no artigo 12.o, n.o 6, do Regulamento (CEE) n.o 2913/92, por um período de três meses.
Artigo 3.o
O presente regulamento entra em vigor no vigésimo dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 29 de Julho de 2011.


Input:
РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 742/2010 НА КОМИСИЯТА
от 17 август 2010 година
за изменение на Регламент (ЕС) № 1272/2009 за установяване на общи подробни правила за прилагане на Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета относно изкупуване и продаване на селскостопански продукти при публична интервенция
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти („Общ регламент за ООП“) (1), и по-специално член 43, букви а) и г) във връзка с член 4 от него,
като има предвид, че:
(1)
Изискванията, на които трябва да отговарят зърнените култури, за да бъдат приемливи за публична интервенция, и методите, които трябва да се използват за извършване на изпитвания с цел определяне на тази приемливост съгласно член 7 от Регламент (ЕС) № 1272/2009 на Комисията (2), са посочени в части I-VIII и XII от приложение I към същия регламент. Някои от тези методи претърпяха изменения, изготвени от Европейския комитет по стандартизация (CEN). С цел да се вземе под внимание по-специално развитието на някои от тези методи и да се даде приоритет на европейските стандарти, следва да бъдат адаптирани споменатите методи. С цел да се гарантира еднакво и последователно прилагане на методите в рамките на един и същ интервенционен период следва да се постанови, че споменатите методи са методите, които са в сила на първия ден от пазарната година.
(2)
Стандартният метод за определяне на примеси в основното зърно с безупречно качество, посочен понастоящем в част IV от приложение I към Регламент (ЕC) № 1272/2009, e описан в част V от същото приложение. Точка 1 от част V относно обикновената пшеница, твърдата пшеница и ечемика беше актуализирана в рамките на европейския стандарт EN 15587:2008. Посоченият стандарт следва да бъде включен в споменатата точка.
(3)
В част III от приложение I към Регламент (ЕC) № 1272/2009 са дадени определения на видовете примеси в основното зърно с безупречно качество, както и особеностите при определяне на примесите при различните видове зърно. За по-голяма точност и съгласуваност с европейския стандарт EN 15587:2008 следва да бъдат адаптирани някои определения, а някои подзаглавия да бъдат прехвърлени от една категория в друга. Вследствие на тези промени в подзаглавията следва да бъде изменена и част II от приложение I относно минималните изисквания за качество.
(4)
Международният метод ISO 712:1998, посочен понастоящем в част IV от приложение I към Регламент (ЕC) № 1272/2009 като един от методите за определяне на съдържанието на влага, беше актуализиран за зърнените култури, различни от царевица, в рамките на европейския и международен стандарт EN ISO 712:2009. Следва да бъде включен посоченият стандарт. По отношение на царевицата следва да се вземе предвид актуализирането в рамките на европейския и международен стандарт EN ISO 6540:2010. Освен това следва също да се заличи част VI от приложение I, която вече е безпредметна, и съответно да се адаптира част XII, параграф 3 от приложение I.
(5)
Стандартният метод за определяне на съдържанието на протеин в обикновената пшеница, посочен понастоящем в част IV от приложение I към Регламент (ЕC) № 1272/2009, е методът, признат от Международната асоциация по наука и технология на зърнените култури (ICC), съгласно стандарт № 105/2. В резултат от работата на Европейския комитет по стандартизация (CEN) този метод следва да бъде заменен с европейския и международен стандарт EN ISO 20483:2006 и да бъде разширен, така че да обхваща и твърдата пшеница. Следва също да се предвиди като алтернативен метод стандартът CEN ISO/TS 16634-2:2009.
(6)
Методът за определяне на седиментационното число по Зелени на обикновена пшеница съгласно международния метод ISO 5529:1992, посочен понастоящем в част IV от приложение I към Регламент (ЕC) № 1272/2009, беше актуализиран в рамките на европейския и международен стандарт EN ISO 5529:2009. Следва да бъде включен посоченият стандарт.
(7)
Методът за определяне на числото на падане по Хагберг съгласно международния метод ISO 3093:2004, посочен понастоящем в част IV от приложение I към Регламент (ЕC) № 1272/2009, беше актуализиран в рамките на европейския и международен стандарт EN ISO 3093:2009. Следва да бъде включен посоченият стандарт.
(8)
Стандартният метод за определяне на процента брашнести зърна при твърдата пшеница, посочен понастоящем в част IV от приложение I към Регламент (ЕC) № 1272/2009, e описан в част VIII от същото приложение. В резултат от работата на Европейския комитет по стандартизация (CEN) посоченият метод следва да бъде заменен с европейския метод EN 15585:2008. Следва да бъде включен посоченият стандарт и да бъде заличена част VIII от приложение I.
(9)
Международният референтен метод ISO 7971/2:1995 за определяне на хектолитровото тегло, посочен понастоящем в част IV от приложение I към Регламент (ЕC) № 1272/2009, беше актуализиран в рамките на европейския и международен стандарт EN ISO 7971/3:2009. Следва да бъде включен посоченият стандарт.
(10)
Настоящият регламент следва да се прилага от датата, на която станат приложими разпоредбите на Регламент (ЕС) № 1272/2009 по отношение на зърнените култури.
(11)
Въпреки това, за да могат държавите-членки да въведат измененията или актуализациите, въведени с настоящия регламент, по-специално по отношение на примесите и препратките към стандарт EN 15587, следва да се предвиди разумен срок за прилагането на някои разпоредби. Поради това посочените изменения следва да се прилагат от началото на 2011/2012 пазарна година.
(12)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Управителния комитет за общата организация на селскостопанските пазари,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕС) № 1272/2009 се изменя, както следва:
1.
Член 7 се изменя, както следва:
а)
в параграф 2 първото тире се заменя със следния текст:
„-
за зърнени култури: в приложение I, части III, IV, V, VII и XII,“;
б)
добавя се следният параграф 3:
„3. За определяне на качеството на зърнените култури, които са предложени за интервенция или са обект на интервенция, се използват методите, описани в приложение I, установени, според случая, в рамките на европейски и/или международни стандарти, в най-новата им версия, която е в сила на първия ден от всяка пазарна година.“
2.
Приложение I се изменя в съответствие с приложението към настоящия регламент.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага от 1 юли 2010 година.
Въпреки това член 1, точка 2 се прилага по отношение на част II, буква Б, част III, част IV, буква a) и част V от приложение I към Регламент (ЕС) № 1272/2009, считано от 1 юли 2011 година.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 17 август 2010 година.


Input:
NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 1143/2010
zo 7. decembra 2010,
ktorým sa mení a dopĺňa nariadenie (ES) č. 1251/2008, pokiaľ ide o obdobie uplatňovania prechodných ustanovení v prípade určitých okrasných vodných živočíchov určených pre uzavreté zariadenia na okrasné účely
(Text s významom pre EHP)
EURÓPSKA KOMISIA
so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
so zreteľom na smernicu Rady 2006/88/ES z 24. októbra 2006 o zdravotných požiadavkách na živočíchy a produkty akvakultúry a o prevencii a kontrole niektorých chorôb vodných živočíchov (1), a najmä na jej článok 17 ods. 2, články 22 a 25 a článok 61 ods. 3,
keďže:
(1)
V nariadení Komisie (ES) č. 1251/2008 z 12. decembra 2008, ktorým sa vykonáva smernica Rady 2006/88/ES, pokiaľ ide o podmienky a požiadavky na certifikáciu na uvádzanie živočíchov a produktov akvakultúry na trh a ich dovoz do Spoločenstva a ktorým sa stanovuje zoznam druhov prenášačov (2), sa stanovujú veterinárne podmienky a požiadavky na osvedčovanie týkajúce sa dovozu okrasných vodných živočíchov určených pre uzavreté zariadenia na okrasné účely do Únie.
(2)
V článku 11 nariadenia (ES) č. 1251/2008 sa stanovuje, že okrasné vodné živočíchy patriace k druhom vnímavým na jednu alebo viac chorôb uvedených v časti II prílohy IV k smernici 2006/88/ES a určené do uzavretých zariadení na okrasné účely sa do Únie dovážajú iba z tretích krajín, území, zón alebo priestoru uvedených v prílohe III k danému nariadeniu. Epizootický ulcerózny syndróm (EUS) je uvedený v časti II prílohy IV k smernici 2006/88/ES ako exotická choroba určitých vnímavých druhov rýb.
(3)
V článku 20 ods. 5 nariadenia (ES) č. 1251/2008 sa stanovuje, že počas prechodného obdobia do 31. decembra 2010 môžu členské štáty povoliť dovoz okrasných vodných živočíchov patriacich k druhom vnímavým na epizootický ulcerózny syndróm (EUS) určených výhradne do uzavretých zariadení na okrasné účely z tretích krajín alebo území, ktoré sú členmi Svetovej organizácie pre zdravie zvierat (OIE).
(4)
V časti II.2 vzoru veterinárneho certifikátu vzťahujúceho sa na okrasné vodné živočíchy určené do uzavretých zariadení uvedeného v časti B prílohy IV k nariadeniu (ES) č. 1251/2008 sa stanovujú určité dovozné požiadavky týkajúce sa EUS. V druhom pododseku ods. 5 článku 20 uvedeného nariadenia sa stanovuje, že sa tieto požiadavky neuplatňujú počas uvedeného prechodného obdobia.
(5)
V súčasnosti je potrebné uskutočniť ďalšie štúdie, aby sa mohli presnejšie posúdiť riziká spojené s dovozom takýchto okrasných vodných živočíchov do Únie. Aby nebol narušený obchod s týmito živočíchmi, je vhodné predĺžiť obdobie uplatňovania prechodných opatrení stanovených v článku 20 ods. 5 nariadenia (ES) č. 1251/2008 do 31. decembra 2012.
(6)
Okrem toho určité ďalšie prechodné ustanovenia v súčasnosti stanovené v článku 20 uvedeného nariadenia už nie sú uplatniteľné. V záujme stručnosti a jasnosti právnych predpisov Únie je vhodné tieto ustanovenia zrušiť.
(7)
Nariadenie (ES) č. 1251/2008 by sa preto malo zodpovedajúcim spôsobom zmeniť a doplniť.
(8)
Opatrenia stanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom Stáleho výboru pre potravinový reťazec a zdravie zvierat,
PRIJALA TOTO NARIADENIE:
Článok 1
Článok 20 nariadenia (ES) č. 1251/2008 sa nahrádza takto:
„Článok 20
Členské štáty môžu počas prechodného obdobia do 31. decembra 2012 povoliť dovoz okrasných vodných živočíchov patriacich k druhom vnímavým na epizootický ulcerózny syndróm (EUS) určených výhradne do uzavretých zariadení na okrasné účely z tretích krajín a území, ktoré sú členmi Svetovej organizácie pre zdravie zvierat (OIE).
Požiadavky týkajúce sa EUS stanovené v časti II.2 vzoru veterinárneho certifikátu stanoveného v časti B prílohy IV sa počas uvedeného prechodného obdobia neuplatňujú na okrasné vodné živočíchy určené výhradne do uzavretých zariadení na okrasné účely“.
Článok 2
V poznámke 3 časti II.2 vzoru veterinárneho certifikátu stanoveného v časti B prílohy IV sa dátum „1. januára 2011“ nahrádza dátumom „1. januára 2013“.
Na prechodné obdobie do 31. decembra 2012 sa môžu zásielky okrasných vodných živočíchov, ku ktorým sú priložené veterinárne certifikáty vydané v súlade s časťou B prílohy IV k nariadeniu (ES) č. 1251/2008 pred zavedením zmien a doplnení uskutočnených na základe tohto nariadenia, naďalej dovážať do Únie alebo prepravovať cez Úniu.
Článok 3
Toto nariadenie nadobúda účinnosť tretím dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej Únie.
Uplatňuje sa od 1. januára 2011.
Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
V Bruseli 7. decembra 2010


Input:
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON ASETUS (EU) N:o 493/2011,
annettu 5 päivänä huhtikuuta 2011,
maahanmuuttoalan yhteyshenkilöverkoston perustamisesta annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 377/2004 muuttamisesta
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 79 artiklan 2 kohdan c alakohdan ja 74 artiklan,
ottavat huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
noudattavat tavallista lainsäätämisjärjestystä (1),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Neuvoston asetuksessa (EY) N:o 377/2004 (2) säädetään velvoitteesta perustaa jäsenvaltioiden maahanmuuttoalan yhteyshenkilöiden välisiä yhteistyömuotoja, tällaisen yhteistyön tavoitteista, tällaisten yhteyshenkilöiden tehtävistä ja pätevyysvaatimuksista sekä heidän velvollisuuksistaan vastaanottavaa maata ja lähettävää jäsenvaltiota kohtaan.
(2)
Neuvoston päätöksellä 2005/267/EY (3) perustettiin verkkoteknologiaan perustuva suojattu tieto- ja koordinointiverkosto maahanmuuton hallinnasta vastaavia jäsenvaltioiden viranomaisia varten laitonta muuttoliikettä, laitonta maahantuloa ja maahanmuuttoa sekä maassa laittomasti oleskelevien henkilöiden palauttamista koskevien tietojen vaihtamiseksi. Mainitun päätöksen mukaan tietojen vaihdon on tarkoitus kattaa maahanmuuttoalan yhteyshenkilöverkosto.
(3)
Neuvoston asetuksella (EY) N:o 2007/2004 (4) perustettiin Euroopan unionin jäsenvaltioiden operatiivisesta ulkorajayhteistyöstä huolehtiva virasto (Frontex). Se valmistelee sekä yleisiä että erityisiä riskianalyysejä, jotka se esittää neuvostolle ja komissiolle.
(4)
Maahanmuuttoalan yhteyshenkilöt keräävät laitonta maahanmuuttoa koskevia tietoja operatiivisen ja/tai strategisen tason käyttöön. Tiedoista voi olla huomattavasti hyötyä riskianalyyseihin liittyvässä Frontexin toiminnassa, ja sitä varten maahanmuuttoalan yhteyshenkilöverkostojen ja Frontexin välistä yhteistyötä olisi tehostettava.
(5)
Kaikkien jäsenvaltioiden olisi voitava tarvittaessa tehdä aloite tiettyyn kolmanteen maahan tai tietylle alueelle sijoitettujen maahanmuuttoalan yhteyshenkilöiden koolle kutsumiseksi tarkoituksin tehostaa yhteyshenkilöiden välistä yhteistyötä. Komission ja Frontexin edustajien olisi osallistuttava näihin kokouksiin. Niihin olisi voitava kutsua myös muita elimiä ja viranomaisia, kuten Euroopan turvapaikka-asioiden tukivirasto ja Yhdistyneiden Kansakuntien pakolaisasiain päävaltuutetun toimisto (UNHCR).
(6)
Euroopan parlamentin ja neuvoston päätöksellä N:o 574/2007/EY (5) perustetaan 1 päivän tammikuuta 2007 ja 31 päivän joulukuuta 2013 väliseksi ajaksi Euroopan ulkorajarahasto osana yhteisvastuuta ja maahanmuuttovirtojen hallintaa koskevaa yleisohjelmaa, ja ulkorajarahastolla pyritään tukemaan vapauden, turvallisuuden ja oikeuden alueen vahvistamista sekä jäsenvaltioiden välisen yhteisvastuullisuuden periaatteen soveltamista. Ulkorajarahastosta olisi voitava tukea jäsenvaltioiden kolmansissa maissa toimivien konsuli- ja muiden viranomaisten järjestämien toimien tehostamista ja maahanmuuttoalan yhteyshenkilöverkostojen operatiivisten valmiuksien lujittamista ja siten edistää näiden verkostojen kautta tapahtuvaa jäsenvaltioiden välistä tehokkaampaa yhteistyötä.
(7)
Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle olisi toimitettava säännöllisesti tietoja maahanmuuttoalan yhteyshenkilöverkostojen toimista tietyissä unionin etujen kannalta keskeisissä maissa ja/tai tietyillä unionin etujen kannalta keskeisillä alueilla sekä laittomaan maahanmuuttoon liittyvistä kysymyksistä kyseisissä maissa ja/tai kyseisillä alueilla. Unionin etujen kannalta keskeisten maiden ja/tai alueiden valinnan olisi perustuttava muuttoliikkeitä kuvaaviin objektiivisiin indikaattoreihin, kuten laitonta maahanmuuttoa koskeviin tilastoihin, sekä Frontexin ja Euroopan turvapaikka-asioiden tukiviraston laatimiin riskianalyyseihin ja muihin merkityksellisiin tietoihin tai raportteihin, ja valinnassa olisi otettava huomioon unionin ulkosuhdepolitiikka kokonaisuudessaan.
(8)
Sen vuoksi asetusta (EY) N:o 377/2004 olisi muutettava tämän mukaisesti.
(9)
Jäsenvaltiot eivät voi riittävällä tavalla saavuttaa tämän asetuksen tavoitetta eli maahanmuuttoalan yhteyshenkilöverkostojen perustamista ja toimintaa koskevien olemassa olevien unionin säännösten muuttamista unionin lainsäädäntöön tehtyjen muutosten ja tältä alalta saatujen kokemusten pohjalta, vaan se voidaan saavuttaa paremmin unionin tasolla, joten unioni voi toteuttaa toimenpiteitä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 5 artiklassa vahvistetun toissijaisuusperiaatteen mukaisesti. Mainitussa artiklassa vahvistetun suhteellisuusperiaatteen mukaisesti tässä asetuksessa ei ylitetä sitä, mikä on tämän tavoitteen saavuttamiseksi tarpeen.
(10)
Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 6 artiklan mukaisesti tässä asetuksessa kunnioitetaan perusoikeuksia ja otetaan huomioon Euroopan unionin perusoikeuskirjassa tunnustetut sekä ihmisoikeuksien ja perusvapauksien suojaamiseksi tehdystä eurooppalaisesta yleissopimuksesta ilmenevät periaatteet.
(11)
Yhdistynyt kuningaskunta osallistuu tähän asetukseen Euroopan unionista tehtyyn sopimukseen ja Euroopan unionin toiminnasta tehtyyn sopimukseen liitetyssä, osaksi Euroopan unionia sisällytetystä Schengenin säännöstöstä tehdyssä pöytäkirjassa olevan 5 artiklan 1 kohdan sekä Ison-Britannian ja Pohjois-Irlannin yhdistyneen kuningaskunnan pyynnöstä saada osallistua joihinkin Schengenin säännöstön määräyksiin 29 päivänä toukokuuta 2000 tehdyn neuvoston päätöksen 2000/365/EY (6) 8 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
(12)
Irlanti osallistuu tähän asetukseen Euroopan unionista tehtyyn sopimukseen ja Euroopan unionin toiminnasta tehtyyn sopimukseen liitetyssä, osaksi Euroopan unionia sisällytetystä Schengenin säännöstöstä tehdyssä pöytäkirjassa olevan 5 artiklan 1 kohdan sekä Irlannin pyynnöstä saada osallistua joihinkin Schengenin säännöstön määräyksiin 28 päivänä helmikuuta 2002 tehdyn neuvoston päätöksen 2002/192/EY (7) 6 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
(13)
Euroopan unionista tehtyyn sopimukseen ja Euroopan unionin toiminnasta tehtyyn sopimukseen liitetyssä, Tanskan asemasta tehdyssä pöytäkirjassa olevan 1 ja 2 artiklan mukaisesti Tanska ei osallistu tämän asetuksen hyväksymiseen, asetus ei sido Tanskaa eikä sitä sovelleta Tanskaan. Koska tällä asetuksella kehitetään Schengenin säännöstöä, Tanska päättää mainitun pöytäkirjan 4 artiklan mukaisesti kuuden kuukauden kuluessa siitä, kun neuvosto on hyväksynyt tämän asetuksen, saattaako se asetuksen osaksi kansallista lainsäädäntöään.
(14)
Islannin ja Norjan osalta tällä asetuksella kehitetään niitä Schengenin säännöstön määräyksiä, joita tarkoitetaan Euroopan unionin neuvoston sekä Islannin tasavallan ja Norjan kuningaskunnan välisessä sopimuksessa viimeksi mainittujen osallistumisesta Schengenin säännöstön täytäntöönpanoon, soveltamiseen ja kehittämiseen (8) ja jotka kuuluvat tietyistä mainitun sopimuksen yksityiskohtaisista soveltamissäännöistä tehdyn neuvoston päätöksen 1999/437/EY (9) 1 artiklan A ja E kohdassa tarkoitettuun alaan.
(15)
Sveitsin osalta tällä asetuksella kehitetään niitä Schengenin säännöstön määräyksiä, joita tarkoitetaan Euroopan unionin, Euroopan yhteisön ja Sveitsin valaliiton välillä allekirjoitetussa sopimuksessa Sveitsin valaliiton osallistumisesta Schengenin säännöstön täytäntöönpanoon, soveltamiseen ja kehittämiseen (10) ja jotka kuuluvat päätöksen 1999/437/EY 1 artiklan A ja E kohdassa, tarkasteltuna yhdessä neuvoston päätöksen 2008/146/EY (11) 3 artiklan kanssa, tarkoitettuun alaan.
(16)
Liechtensteinin osalta tällä asetuksella kehitetään niitä Schengenin säännöstön määräyksiä, joita tarkoitetaan Euroopan unionin, Euroopan yhteisön, Sveitsin valaliiton ja Liechtensteinin ruhtinaskunnan välillä allekirjoitetussa pöytäkirjassa Liechtensteinin ruhtinaskunnan liittymisestä Euroopan unionin, Euroopan yhteisön ja Sveitsin valaliiton väliseen Sveitsin valaliiton osallistumisesta Schengenin säännöstön täytäntöönpanoon, soveltamiseen ja kehittämiseen tehtyyn sopimukseen ja jotka kuuluvat päätöksen 1999/437/EY 1 artiklan A ja E kohdassa, tarkasteltuna yhdessä neuvoston päätöksen 2008/261/EY (12) 3 artiklan kanssa, tarkoitettuun alaan,
OVAT HYVÄKSYNEET TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Muutokset
Muutetaan asetus (EY) N:o 377/2004 seuraavasti:
1)
Muutetaan 3 artikla seuraavasti:
a)
Poistetaan 1 kohdan toinen virke.
b)
Lisätään kohta seuraavasti:
”3. Edellä 1 ja 2 kohdassa tarkoitetut tiedot on siirrettävä neuvoston päätöksellä 2005/267/EY (13) maahanmuuton hallinnasta vastaavia jäsenvaltioiden viranomaisia varten perustettuun, verkkoteknologiaan perustuvaan suojattuun tieto- ja koordinointiverkostoon, jäljempänä ’ICONet’, tarkemmin maahanmuuttoalan yhteyshenkilöverkostoille tarkoitettuun osioon. Lisäksi komissio toimittaa nämä tiedot neuvostolle.
2)
Muutetaan 4 artikla seuraavasti:
a)
Korvataan 1 kohdan toinen luetelmakohta seuraavasti:
”-
vaihtavat tietoja ja käytännön kokemuksia, erityisesti kokouksissa ja ICONetin välityksellä,
-
vaihtavat tarvittaessa tietoja kokemuksista, jotka koskevat turvapaikanhakijoille myönnettävän suojelun saatavuutta,”.
b)
Korvataan 2 kohta seuraavasti:
”2. Komission ja neuvoston asetuksella (EY) N:o 2007/2004 (14) perustetun Euroopan unionin jäsenvaltioiden operatiivisesta ulkorajayhteistyöstä huolehtivan viraston (Frontex) edustajilla on oikeus osallistua maahanmuuttoalan yhteyshenkilöiden verkoston puitteissa järjestettäviin kokouksiin, mutta kokouksia voidaan pitää myös ilman näiden edustajien läsnäoloa operatiivisten näkökohtien sitä edellyttäessä. Kokouksiin voidaan tarvittaessa kutsua myös muita elimiä ja viranomaisia.
c)
Korvataan 3 kohta seuraavasti:
”3. Euroopan unionin neuvoston puheenjohtajana toimivan jäsenvaltion on tehtävä aloite tällaisten kokousten pitämisestä. Jos puheenjohtajana toimiva jäsenvaltio ei ole asianomaisessa maassa tai asianomaisella alueella edustettuna, kulloisenkin puheenjohtajan tehtävää hoitavan jäsenvaltion on tehtävä aloite kokouksen pitämisestä. Tällaisia kokouksia voidaan pitää myös muiden jäsenvaltioiden aloitteesta.”
3)
Korvataan 6 artikla seuraavasti:
”6 artikla
1. Euroopan unionin neuvoston puheenjohtajana toimivan jäsenvaltion tai, jos kyseinen jäsenvaltio ei ole asianomaisessa maassa tai asianomaisella alueella edustettuna, puheenjohtajan tehtävää hoitavan jäsenvaltion on laadittava kunkin puolivuotiskauden lopussa Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle kertomus unionin etujen kannalta keskeisissä maissa ja/tai keskeisillä alueilla toimivien maahanmuuttoalan yhteyshenkilöverkostojen toiminnasta sekä tilanteesta kyseisissä maissa ja/tai kyseisillä alueilla laittomaan maahanmuuttoon liittyvien asioiden osalta ottaen huomioon kaikki olennaiset näkökohdat, ihmisoikeudet mukaan lukien. Unionin etujen kannalta keskeisten maiden ja/tai alueiden valinnan, joka suoritetaan sen jälkeen, kun jäsenvaltioita ja komissiota on kuultu, on perustuttava muuttoliikkeitä kuvaaviin objektiivisiin indikaattoreihin, kuten laitonta maahanmuuttoa koskeviin tilastoihin, sekä Frontexin ja Euroopan turvapaikka-asioiden tukiviraston laatimiin riskianalyyseihin ja muihin merkityksellisiin tietoihin tai raportteihin, ja valinnassa on otettava huomioon unionin ulkosuhdepolitiikka kokonaisuudessaan.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetut kertomukset on laadittava maahanmuuttoalan yhteyshenkilöverkostojen toimintaa sekä tilannetta vastaanottavassa maassa laittomaan maahanmuuttoon liittyvien asioiden osalta käsittelevien kertomusten vakiokaavasta 29 päivänä syyskuuta 2005 tehdyssä komission päätöksessä 2005/687/EY (15) säädetyn mallin mukaisesti, ja niissä on esitettävä keskeiset valintakriteerit.
3. Komissio laatii 1 kohdassa tarkoitettujen kertomusten perusteella ja ihmisoikeusnäkökohdat tarvittaessa huomioon ottaen Euroopan parlamentille ja neuvostolle vuosittain tosiseikkoja koskevan yhteenvedon maahanmuuttoalan yhteyshenkilöverkostojen kehityksestä ja antaa tarvittaessa suosituksia.
2 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan jäsenvaltioissa perussopimusten mukaisesti.
Tehty Strasbourgissa 5 päivänä huhtikuuta 2011.


Input:
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 211/2011
z dnia 16 lutego 2011 r.
w sprawie inicjatywy obywatelskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Traktat o Unii Europejskiej (TUE) wzmacnia obywatelstwo Unii i dalej usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej. Procedura ta daje obywatelom możliwość bezpośredniego zwrócenia się do Komisji o przedłożenie wniosku dotyczącego unijnego aktu prawnego w celu wprowadzenia w życie Traktatów, podobną do prawa przyznanego Parlamentowi Europejskiemu na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz Radzie na mocy art. 241 TFUE.
(2)
Procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć dostępność Unii. Powinny one także wprowadzać rozsądną równowagę między prawami i obowiązkami.
(3)
Powinny również zapewniać, aby obywatele Unii podlegali podobnym warunkom wspierania inicjatywy obywatelskiej, bez względu na to, z którego państwa członkowskiego pochodzą.
(4)
Komisja powinna na żądanie udzielać obywatelom informacji i nieformalnej porady na temat inicjatyw obywatelskich, w szczególności w odniesieniu do kryteriów rejestracji.
(5)
Konieczne jest ustanowienie minimalnej liczby państw członkowskich, z których muszą pochodzić obywatele. W celu zapewnienia, aby inicjatywa obywatelska była w wystarczającym stopniu reprezentatywna dla interesu Unii, przy jednoczesnym zapewnieniu, aby instrument ten pozostał łatwy w użytku, liczbę tę należy ustalić na poziomie jednej czwartej państw członkowskich.
(6)
W tym celu należy również określić minimalną liczbę sygnatariuszy pochodzących z każdego z tych państw członkowskich. Aby zapewnić obywatelom podobne warunki wspierania inicjatywy obywatelskiej, takie liczby minimalne powinny być degresywnie proporcjonalne. Mając na uwadze zapewnienie jasności, należy określić takie liczby minimalne dla każdego państwa członkowskiego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Minimalna liczba podpisów wymagana w każdym z państw członkowskich powinna odpowiadać liczbie posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w każdym z państw członkowskich, pomnożonej przez 750. Komisja powinna zostać upoważniona do zmiany tego załącznika, aby odzwierciedlić wszelkie zmiany w składzie Parlamentu Europejskiego.
(7)
Należy określić minimalny wiek, który należy osiągnąć, aby móc poprzeć inicjatywę obywatelską. Powinien to być wiek, który upoważnia obywateli do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego.
(8)
Aby pomyślnie przeprowadzić inicjatywę obywatelską, potrzebna jest minimalna struktura organizacyjna. Powinna ona przybrać formę komitetu obywatelskiego złożonego z osób fizycznych (organizatorów) pochodzących z co najmniej siedmiu różnych państw członkowskich, aby zachęcać do podnoszenia kwestii o ogólnoeuropejskim znaczeniu oraz wspierać refleksję nad tymi zagadnieniami. Z myślą o przejrzystości oraz o sprawnej i skutecznej komunikacji komitet obywatelski powinien wyznaczyć przedstawicieli w celu pośredniczenia między komitetem obywatelskim a instytucjami unijnymi w czasie trwania procedury.
(9)
Podmioty, w szczególności organizacje, które na podstawie Traktatów uczestniczą w kształtowaniu europejskiej świadomości politycznej i wyrażaniu woli obywateli Unii, powinny mieć możliwość wspierania inicjatywy obywatelskiej, pod warunkiem że będą to czyniły przy pełnej przejrzystości.
(10)
W celu zapewnienia spójności i przejrzystości w odniesieniu do proponowanych inicjatyw obywatelskich oraz w celu uniknięcia sytuacji, w której zbierane są podpisy pod proponowaną inicjatywą obywatelską, która nie spełnia warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, należy wprowadzić obowiązek rejestrowania inicjatyw na stronie internetowej udostępnionej przez Komisję przed zebraniem niezbędnych deklaracji poparcia od obywateli. Wszystkie proponowane inicjatywy obywatelskie spełniające warunki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny być rejestrowane przez Komisję. Komisja powinna prowadzić rejestrację zgodnie z zasadami ogólnymi dobrej administracji.
(11)
Po zarejestrowaniu proponowanej inicjatywy obywatelskiej organizatorzy mogą zbierać deklaracje poparcia od obywateli.
(12)
W załączniku do niniejszego rozporządzenia należy zamieścić formularz deklaracji poparcia określający dane wymagane do celów weryfikacji przez państwa członkowskie. Komisja powinna zostać upoważniona do zmiany tego załącznika zgodnie z art. 290 TFUE, uwzględniając informacje przekazanej jej przez państwa członkowskie.
(13)
Przy należytym przestrzeganiu zasady, zgodnie z którą dane osobowe muszą być wystarczające, odpowiednie i proporcjonalne do celu, w którym są gromadzone, podawania przez sygnatariuszy proponowanej inicjatywy obywatelskiej danych osobowych, w tym w stosownych przypadkach osobistego numeru identyfikacyjnego lub numeru osobistego dokumentu tożsamości, wymaga się w zakresie, w jakim może to być konieczne w celu umożliwienia weryfikacji przez państwa członkowskie deklaracji poparcia, zgodnie z prawem i praktyką krajową.
(14)
Z myślą o wykorzystaniu w słusznym celu nowoczesnej technologii, jako narzędzia demokracji uczestniczącej, należy zapewnić możliwość zbierania deklaracji zarówno w formie papierowej, jak i on-line. Systemy zbierania deklaracji on-line powinny być wyposażone w odpowiednie zabezpieczenia, aby zapewnić między innymi bezpieczne gromadzenie i przechowywanie danych. W tym celu Komisja powinna określić szczegółowe specyfikacje techniczne w odniesieniu do systemów zbierania deklaracji on-line.
(15)
Państwa członkowskie powinny weryfikować zgodność systemów zbierania deklaracji on-line z wymogami niniejszego rozporządzenia zanim deklaracje poparcia zostaną zebrane.
(16)
Komisja powinna udostępnić otwarte oprogramowanie, które będzie mieć odpowiednie elementy techniczne i zabezpieczenia niezbędne do zapewnienia zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do systemów zbierania deklaracji on-line.
(17)
Należy zapewnić, aby deklaracje poparcia inicjatywy obywatelskiej były zbierane w określonym terminie. W celu zapewnienia, aby proponowane inicjatywy obywatelskie pozostawały aktualne, przy jednoczesnym uwzględnieniu złożoności procedury zbierania deklaracji poparcia w całej Unii, termin ten nie powinien być dłuższy niż 12 miesięcy od daty rejestracji proponowanej inicjatywy obywatelskiej.
(18)
Należy również przewidzieć, że w przypadku gdy inicjatywa obywatelska otrzymała niezbędne deklaracje poparcia od sygnatariuszy, każde z państw członkowskich powinno być odpowiedzialne za weryfikację i poświadczenie deklaracji poparcia zebranych od sygnatariuszy pochodzących z tego państwa członkowskiego. Uwzględniając potrzebę ograniczania obciążenia administracyjnego, państwa członkowskie powinny, w terminie trzech miesięcy od otrzymania wniosku o poświadczenie, przeprowadzić taką weryfikację deklaracji w oparciu o odpowiednie procedury kontrolne, które mogą być oparte na próbach losowych, oraz wydać dokument poświadczający liczbę otrzymanych ważnych deklaracji poparcia.
(19)
Organizatorzy powinni zapewnić, aby wszystkie stosowne warunki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu zostały spełnione przed przedłożeniem Komisji inicjatywy obywatelskiej.
(20)
Komisja powinna zbadać inicjatywę obywatelską i przedstawić oddzielnie swoje wnioski prawne i polityczne. Powinna również określić w terminie trzech miesięcy działania, które zamierza podjąć w odpowiedzi na inicjatywę. Aby wykazać, że inicjatywa obywatelska poparta przez co najmniej milion obywateli Unii zostanie wnikliwie zbadana wraz z jej ewentualnymi następstwami, Komisja powinna wyjaśnić w prosty, zrozumiały i szczegółowy sposób powody działań, jakie zamierza podjąć, jak również podać powody, jeżeli nie zamierza podjąć żadnych działań. Gdy Komisja otrzyma inicjatywę obywatelską popartą przez wymaganą liczbę sygnatariuszy, która spełnia inne wymogi niniejszego rozporządzenia, organizatorzy powinni mieć prawo przedstawienia tej inicjatywy na publicznym wysłuchaniu na szczeblu Unii.
(21)
Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (4) ma w pełni zastosowanie do przetwarzania danych osobowych prowadzonego na mocy niniejszego rozporządzenia. W związku z tym, mając na uwadze pewność prawa, należy wyjaśnić, że organizatorzy inicjatywy obywatelskiej i właściwe organy państw członkowskich są administratorami danych w rozumieniu dyrektywy 95/46/WE, oraz określić maksymalny termin przechowywania danych osobowych zgromadzonych na potrzeby inicjatywy obywatelskiej. Organizatorzy, działając w charakterze administratorów danych, powinni podejmować wszystkie odpowiednie środki w celu wypełnienia obowiązków nałożonych dyrektywą 95/46/WE, w szczególności związanych ze zgodnością z prawem przetwarzania, bezpieczeństwem działań dotyczących przetwarzania, udostępniania informacji oraz prawem osób, których dane dotyczą, do dostępu do swoich danych osobowych oraz do wnoszenia do nich poprawek i usunięcia ich.
(22)
Do przetwarzania danych prowadzonego na mocy niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają w pełni przepisy rozdziału III dyrektywy 95/46/WE dotyczące środków sądowych, odpowiedzialności i sankcji. Organizatorzy inicjatywy obywatelskiej ponoszą odpowiedzialność za wszelkie szkody, które spowodują, zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym. Ponadto państwa członkowskie powinny zapewnić, aby organizatorzy podlegali odpowiednim sankcjom za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia.
(23)
Do przetwarzania danych osobowych przez Komisję na mocy niniejszego rozporządzenia zastosowanie ma w pełni rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (5).
(24)
Na potrzeby dostosowania w przyszłości Komisja powinna zostać upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE dla celów zmiany załączników do niniejszego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami.
(25)
Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6).
(26)
Niniejsze rozporządzenie uwzględnia prawa podstawowe i jest zgodne z zasadami zapisanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 8, który stanowi, że każdy ma prawo do ochrony danych osobowych, które go dotyczą.
(27)
Skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który przyjął opinię (7),
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia procedury i warunki wymagane w odniesieniu do inicjatywy obywatelskiej, przewidziane w art. 11 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 24 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„inicjatywa obywatelska” oznacza inicjatywę przedłożoną Komisji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, wzywającą Komisję do przedłożenia, w ramach jej uprawnień, odpowiedniego wniosku w sprawach, w odniesieniu do których, zdaniem obywateli, stosowanie Traktatów wymaga aktu prawnego Unii; inicjatywa taka otrzymała wsparcie co najmniej miliona kwalifikujących się sygnatariuszy pochodzących z co najmniej jednej czwartej wszystkich państw członkowskich;
2)
„sygnatariusze” oznaczają obywateli Unii, który wyrazili poparcie dla danej inicjatywy obywatelskiej poprzez wypełnienie formularza deklaracji poparcia tej inicjatywy;
3)
„organizatorzy” oznaczają osoby fizyczne tworzące komitet obywatelski odpowiedzialny za przygotowanie inicjatywy obywatelskiej i przedłożenie jej Komisji.
Artykuł 3
Wymogi w stosunku do organizatorów i sygnatariuszy
1. Organizatorzy muszą być obywatelami Unii i osiągnąć wiek uprawniający do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego.
2. Organizatorzy tworzą komitet obywatelski, w którego skład wchodzi co najmniej siedem osób zamieszkałych w co najmniej siedmiu różnych państwach członkowskich.
Organizatorzy wyznaczają jednego reprezentanta i jednego zastępcę („osoby do kontaktu”), którzy będą pośredniczyć między komitetem obywatelskim a instytucjami Unii w toku całej procedury oraz którzy są upoważnieni do wypowiadania się i działania w imieniu komitetu obywatelskiego.
Organizatorów, którzy są posłami do Parlamentu Europejskiego, nie liczy się do celów osiągnięcia minimalnej liczby wymaganej do utworzenia komitetu obywatelskiego.
Dla celów rejestrowania proponowanej inicjatywy obywatelskiej zgodnie z art. 4 Komisja rozpatruje jedynie informacje dotyczące siedmiu członków komitetu obywatelskiego, którzy są potrzebni do spełnienia wymogów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i w niniejszym ustępie.
3. Komisja może zwrócić się do organizatorów o dostarczenie odpowiedniego dowodu potwierdzającego spełnienie wymogów określonych w ust. 1 i 2.
4. Aby móc poprzeć proponowaną inicjatywę obywatelską, sygnatariusze muszą być obywatelami Unii i osiągnąć wiek uprawniający do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego.
Artykuł 4
Rejestracja proponowanej inicjatywy obywatelskiej
1. Przed rozpoczęciem zbierania od sygnatariuszy deklaracji poparcia dla proponowanej inicjatywy obywatelskiej organizatorzy dokonują jej rejestracji w rejestrze Komisji, dostarczając informacje określone w załączniku II, w szczególności informacje dotyczące przedmiotu i celów proponowanej inicjatywy obywatelskiej.
Informacje te dostarcza się w jednym z języków urzędowych Unii, w rejestrze on-line udostępnionym do tego celu przez Komisję („rejestr”).
Dla celów rejestru oraz w stosownych przypadkach na swojej stronie internetowej organizatorzy podają regularnie aktualizowane informacje dotyczące źródeł wsparcia i finansowania proponowanej inicjatywy obywatelskiej.
Po potwierdzeniu rejestracji zgodnie z ust. 2 organizatorzy mogą zapewnić tłumaczenie proponowanej inicjatywy obywatelskiej na inne języki urzędowe Unii w celu włączenia do rejestru. Za tłumaczenie proponowanej inicjatywy obywatelskiej na inne języki urzędowe Unii odpowiedzialni są organizatorzy.
Komisja ustanawia punkt kontaktowy udzielający informacji i pomocy.
2. W terminie dwóch miesięcy od otrzymania informacji określonych w załączniku II Komisja rejestruje proponowaną inicjatywę obywatelską pod wyłącznym numerem rejestracyjnym i wysyła organizatorowi potwierdzenie, pod warunkiem że spełniono następujące warunki:
a)
utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osobę kontaktową zgodnie z art. 3 ust. 2;
b)
proponowana inicjatywa obywatelska nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego unijnego aktu prawnego w celu wprowadzenia w życie Traktatów;
c)
proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, nie jest oczywiście niepoważna lub dokuczliwa; oraz
d)
proponowana inicjatywa obywatelska nie jest w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 TFUE.
3. Komisja odmawia rejestracji, jeżeli nie zostały spełnione warunki określone w ust. 2.
W przypadku odmowy rejestracji proponowanej inicjatywy obywatelskiej Komisja informuje organizatorów o przyczynach tej odmowy oraz o wszystkich możliwych dostępnych dla nich sądowych i pozasądowych środkach prawnych.
4. Proponowana inicjatywa obywatelska, która została zarejestrowana, jest upubliczniana w rejestrze. Bez uszczerbku dla ich praw na mocy rozporządzenia (WE) nr 45/2001 osoby, których dotyczą dane, mają prawo żądać usunięcia swoich danych osobowych z rejestru po wygaśnięciu terminu dwóch lat od dnia rejestracji proponowanej inicjatywy obywatelskiej.
5. Organizatorzy mogą wycofać proponowaną inicjatywę obywatelską, która została zarejestrowana, w każdym momencie przed złożeniem deklaracji poparcia zgodnie z art. 8. W takim przypadku w rejestrze odnotowuje się wzmiankę o tym fakcie.
Artykuł 5
Procedury i warunki zbierania deklaracji poparcia
1. Organizatorzy są odpowiedzialni za zbieranie od sygnatariuszy deklaracji poparcia dla proponowanej inicjatywy obywatelskiej, która została zarejestrowana zgodnie z art. 4.
Do celów gromadzenia deklaracji poparcia można wykorzystywać wyłącznie formularze zgodne ze wzorami przedstawionymi w załączniku III i które są sporządzone w jednej z wersji językowych proponowanej inicjatywy obywatelskiej włączonych do rejestru. Przed rozpoczęciem zbierania od sygnatariuszy deklaracji poparcia organizatorzy wypełniają formularze w sposób wskazany w załączniku III. Informacje podane w formularzach muszą odpowiadać informacjom zawartym w rejestrze.
2. Organizatorzy mogą zbierać deklaracje poparcia w formie papierowej lub elektronicznej. W przypadku deklaracji poparcia zbieranych on-line zastosowanie ma art. 6.
Do celów niniejszego rozporządzenia deklaracje poparcia, które zostały podpisane elektronicznie za pomocą zaawansowanego podpisu elektronicznego w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów elektronicznych (8), traktuje się tak samo, jak deklaracje poparcia w formie papierowej.
3. Sygnatariusze wypełniają formularze deklaracji poparcia udostępnione przez organizatorów. Podają jedynie te dane osobowe, których wymaga się do celów weryfikacji przez państwa członkowskie, zgodnie z załącznikiem III.
Sygnatariusze mogą wyrazić poparcie dla danej proponowanej inicjatywy obywatelskiej tylko raz.
4. Państwa członkowskie przesyłają Komisji wszelkie zmiany informacji określonych w załączniku III. Uwzględniając te zmiany, Komisja może przyjmować w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 17 i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 18 i 19, zmiany w załączniku III.
5. Wszystkie deklaracje poparcia zbiera się po dacie rejestracji proponowanej inicjatywy obywatelskiej w okresie nieprzekraczającym 12 miesięcy.
Z końcem tego okresu rejestr będzie wskazywał, że termin upłynął oraz, w stosownych przypadkach, że nie zebrano wymaganej liczby deklaracji poparcia.
Artykuł 6
Systemy zbierania deklaracji on-line
1. W przypadku zbierania deklaracji poparcia on-line dane otrzymane poprzez system zbierania deklaracji on-line są przechowywane na terytorium państwa członkowskiego.
System zbierania deklaracji on-line musi być poświadczony zgodnie z ust. 3 w państwie członkowskim, w którym będą przechowywane dane zebrane za pomocą systemu zbierania deklaracji on-line. Organizatorzy mogą wykorzystywać system zbierania deklaracji on-line w celu zbierania deklaracji poparcia w kilku lub we wszystkich państwach członkowskich.
Wzory formularzy deklaracji poparcia można dostosować do potrzeb zbierania deklaracji on-line.
2. Organizatorzy zapewniają, aby system zbierania deklaracji on-line wykorzystywany w celu zbierania deklaracji poparcia był zgodny z ust. 4.
Przed rozpoczęciem zbierania deklaracji poparcia organizatorzy zwracają się do właściwego organu stosownego państwa członkowskiego o poświadczenie, że system zbierania deklaracji on-line wykorzystywany do tego celu jest zgodny z ust. 4.
Organizatorzy mogą rozpocząć zbieranie deklaracji poparcia za pomocą systemu zbierania deklaracji on-line dopiero po otrzymaniu certyfikatu, o którym mowa w ust. 3. Organizatorzy muszą podać do publicznej wiadomości kopię tego certyfikatu na stronie internetowej służącej do obsługi systemu zbierania deklaracji on-line.
Do dnia 1 stycznia 2012 r. Komisja wprowadza, a następnie aktualizuje otwarte oprogramowanie zawierające stosowne elementy techniczne i zabezpieczenia niezbędne do zapewnienia zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia dotyczącymi systemów zbierania deklaracji on-line. Oprogramowanie udostępnia się bezpłatnie.
3. W przypadku gdy system zbierania deklaracji on-line jest zgodny z ust. 4, właściwy organ państwa członkowskiego wydaje w tym zakresie w ciągu miesiąca certyfikat zgodny ze wzorem zawartym w załączniku IV.
Państwa członkowskie uznają certyfikaty wydane przez właściwe organy innych państw członkowskich.
4. Systemy zbierania deklaracji on-line są wyposażone w odpowiednie zabezpieczenia oraz elementy techniczne w celu zapewnienia, aby:
a)
formularz deklaracji poparcia mogła złożyć on-line jedynie osoba fizyczna;
b)
dane przekazane on-line były gromadzone i przechowywane w sposób bezpieczny w celu zapewnienia między innymi, aby nie zostały one zmienione ani wykorzystane do celów innych niż wyrażone poparcie dla danej inicjatywy obywatelskiej, oraz w celu ochrony danych osobowych przed ich przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem lub przypadkową utratą, zmianą lub nieupoważnionym ujawnieniem lub dostępem do nich;
c)
system mógł wygenerować deklaracje poparcia w formie zgodnej ze wzorem zawartym w załączniku III, aby umożliwić przeprowadzenie weryfikacji przez państwa członkowskie zgodnie z art. 8 ust. 2.
5. Do dnia 1 stycznia 2012 r. Komisja przyjmie specyfikacje techniczne do celów wykonania ust. 4 zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 20 ust. 2.
Artykuł 7
Minimalna liczba sygnatariuszy przypadająca na państwo członkowskie
1. Sygnatariusze inicjatywy obywatelskiej pochodzą z co najmniej jednej czwartej państw członkowskich.
2. W co najmniej jednej czwartej państw członkowskich liczba sygnatariuszy obejmuje co najmniej minimalną liczbę obywateli określoną - w chwili rejestracji proponowanej inicjatywy obywatelskiej - w załączniku I. Te minimalne liczby odpowiadają liczbie posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w każdym z państw członkowskich, pomnożonej przez 750.
3. Komisja przyjmuje w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 17 i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 18 i 19, odpowiednie korekty do załącznika I, aby odzwierciedlić wszelkie zmiany w składzie Parlamentu Europejskiego.
4. Uznaje się, że sygnatariusze pochodzą z państwa członkowskiego, które jest odpowiedzialne za weryfikację ich deklaracji poparcia zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit drugi.
Artykuł 8
Weryfikacja i poświadczenie przez państwa członkowskie deklaracji poparcia
1. Po zgromadzeniu niezbędnych deklaracji poparcia od sygnatariuszy zgodnie z art. 5 i 7, organizatorzy przedkładają deklaracje poparcia - w formie papierowej lub elektronicznej - właściwym organom, o których mowa w art. 15, do celów weryfikacji i poświadczenia. W tym celu organizatorzy korzystają z formularza zawartego w załączniku V oraz oddzielają deklaracje poparcia zebrane w formie papierowej, deklaracje poparcia podpisane elektroniczne za pomocą zaawansowanego podpisu elektronicznego i deklaracje poparcia zebrane za pomocą systemu zbierania deklaracji on-line.
Organizatorzy przedkładają deklaracje poparcia właściwym państwom członkowskim według następujących zasad:
a)
państwu członkowskiemu miejsca zamieszkania lub obywatelstwa sygnatariusza, zgodnie z załącznikiem III część C pkt 1; lub
b)
państwu członkowskiemu, które wydało osobisty numer identyfikacyjny lub dokument tożsamości wskazany w deklaracji poparcia, zgodnie z załącznikiem III część C pkt 2.
2. W okresie nieprzekraczającym trzech miesięcy od otrzymania wniosku właściwe organy weryfikują przedłożone deklaracje poparcia w drodze odpowiednich czynności kontrolnych, zgodnie z prawem krajowym lub z praktyką krajową, w zależności od przypadku. Na tej podstawie dostarczają organizatorom certyfikat zgodny z wzorem zawartym w załączniku VI, poświadczający liczbę ważnych deklaracji poparcia z danego państwa członkowskiego.
W celu weryfikacji deklaracji poparcia nie jest wymagane uwierzytelnienie podpisów.
3. Certyfikat, o którym mowa w ust. 2, jest wydawany bezpłatnie.
Artykuł 9
Przedłożenie inicjatywy obywatelskiej Komisji
Po uzyskaniu certyfikatów przewidzianych w art. 8 ust. 2 oraz pod warunkiem dopełnienia wszystkich stosownych procedur i warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu organizatorzy mogą przedłożyć inicjatywę obywatelską Komisji, załączając informacje dotyczące wszelkiego wsparcia i finansowania otrzymanego na rzecz tej inicjatywy. Informacje te zostają opublikowane w rejestrze.
Wysokość wsparcia i finansowania otrzymanego z jakiegokolwiek źródła, powyżej której należy dostarczyć informacji, jest taka sama, jak ta określona w rozporządzeniu (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania (9).
Do celów niniejszego artykułu organizatorzy korzystają z formularza zawartego w załączniku VII oraz przedkładają wypełniony formularz wraz z kopiami, w wersji papierowej lub elektronicznej, certyfikatów przewidzianych w art. 8 ust. 2.
Artykuł 10
Procedura badania inicjatywy obywatelskiej przez Komisję
1. W przypadku otrzymania inicjatywy obywatelskiej zgodnie z art. 9 Komisja:
a)
niezwłocznie publikuje inicjatywę obywatelską w rejestrze;
b)
przyjmuje organizatorów na odpowiednim szczeblu, aby mogli szczegółowo wyjaśnić kwestie, których dotyczy inicjatywa obywatelska;
c)
w ciągu trzech miesięcy wydaje komunikat zawierający prawne i polityczne wnioski Komisji dotyczące tej inicjatywy obywatelskiej, informacje na temat ewentualnych działań, jakie zamierza podjąć, oraz uzasadnienie podjęcia lub niepodjęcia tych działań.
2. O komunikacie, o którym mowa w ust. 1 lit. c), powiadamia się organizatorów, a także Parlament Europejski i Radę oraz podaje się go do wiadomości publicznej.
Artykuł 11
Wysłuchanie publiczne
W przypadku gdy spełnione zostały warunki z art. 10 ust. 1 lit. a) i b), oraz w terminie ustanowionym w art. 10 ust. 1 lit. c), organizatorom umożliwia się przedstawienie inicjatywy obywatelskiej na wysłuchaniu publicznym. Komisja i Parlament Europejski zapewniają, aby wysłuchanie to zorganizowano w Parlamencie Europejskim, w stosownych przypadkach z udziałem innych instytucji i organów Unii, które zgłoszą chęć udziału, oraz aby Komisja była reprezentowana na właściwym szczeblu.
Artykuł 12
Ochrona danych osobowych
1. Przetwarzając dane osobowe na mocy niniejszego rozporządzenia, organizatorzy inicjatywy obywatelskiej i właściwe organy państwa członkowskiego przestrzegają przepisów dyrektywy 95/46/WE oraz przepisów krajowych przyjętych na mocy tej dyrektywy.
2. Do celów przetwarzania przez nich danych osobowych organizatorów inicjatywy obywatelskiej i właściwe organy wyznaczone zgodnie z art. 15 ust. 2 uważa się za administratorów danych zgodnie z art. 2 lit. d) dyrektywy 95/46/WE.
3. Organizatorzy zapewniają, aby dane osobowe zebrane do celów danej inicjatywy obywatelskiej nie były wykorzystywane do żadnych innych celów niż udzielenie poparcia dla tej inicjatywy, oraz niszczą wszystkie deklaracje poparcia otrzymane w związku z tą inicjatywą oraz wszelkie ich kopie najpóźniej w ciągu miesiąca od przedłożenia tej inicjatywy Komisji zgodnie z art. 9 lub w ciągu 18 miesięcy od daty rejestracji proponowanej inicjatywy obywatelskiej, w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.
4. Właściwy organ wykorzystuje dane osobowe, które otrzymał w związku z daną inicjatywą obywatelską, wyłącznie w celu zweryfikowania deklaracji poparcia zgodnie z art. 8 ust. 2 oraz niszczy wszystkie deklaracje poparcia oraz wszelkie ich kopie najpóźniej w ciągu miesiąca od wydania poświadczenia, o którym mowa w tym artykule.
5. Deklaracje poparcia danej inicjatywy obywatelskiej i ich kopie można zachować na czas przekraczający terminy określone w ust. 3 i 4, jeżeli jest to konieczne do celów czynności prawnych lub administracyjnych związanych z proponowaną inicjatywą obywatelską. Organizatorzy i właściwy organ niszczą wszystkie deklaracje poparcia i ich kopie najpóźniej tydzień po dniu zakończenia wspomnianych procedur w drodze decyzji ostatecznej.
6. Organizatorzy wprowadzają w życie odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych osobowych przed ich przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem lub przypadkową utratą, zmianą, nieupoważnionym ujawnieniem lub dostępem do nich, w szczególności w przypadku gdy przetwarzanie takich danych obejmuje ich przesyłanie za pomocą sieci, oraz przed wszystkimi innymi niezgodnymi z prawem formami przetwarzania.
Artykuł 13
Odpowiedzialność
Zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym organizatorzy ponoszą odpowiedzialność za wszelkie szkody, które spowodują w trakcie organizacji inicjatywy obywatelskiej.
Artykuł 14
Sankcje
1. Państwa członkowskie zapewniają, aby organizatorzy podlegali odpowiednim sankcjom za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia, a zwłaszcza za:
a)
składanie nieprawdziwych oświadczeń przez organizatorów;
b)
bezprawne wykorzystywanie danych.
2. Sankcje, o których mowa w ust. 1, muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Artykuł 15
Właściwe organy w państwach członkowskich
1. Do celów wykonania art. 6 ust. 3 państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy odpowiedzialne za wydawanie certyfikatu przewidzianego w tym przepisie.
2. Do celów wykonania art. 8 ust. 2 każde z państw członkowskich wyznacza jeden właściwy organ odpowiedzialny za koordynowanie procesu weryfikacji deklaracji poparcia oraz dostarczanie certyfikatów przewidzianych w tym przepisie.
3. Najpóźniej w dniu 1 marca 2012 r. państwa członkowskie przesyłają Komisji nazwy i adresy właściwych organów.
4. Komisja udostępnia publicznie wykaz właściwych organów.
Artykuł 16
Zmiana załączników
Komisja może przyjmować w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 17 i z zastrzeżeniem warunków zawartych w art. 18 i 19, zmiany do załączników do niniejszego rozporządzenia, w zakresie stosownych przepisów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 17
Wykonanie przekazanych uprawnień
1. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 16, powierza się Komisji na czas nieokreślony.
2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
3. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w art. 18 i 19.
Artykuł 18
Odwołanie przekazanych uprawnień
1. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 16, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę.
2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu zadecydowania, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, stara się poinformować drugą instytucję oraz Komisję, w rozsądnym terminie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane, oraz możliwe przyczyny tego odwołania.
3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Decyzja ta nie wpływa na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Zostaje ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 19
Sprzeciw wobec aktów delegowanych
1. Parlament Europejski lub Rada może wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące.
2. Jeśli po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, zostaje on opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim przewidzianym.
Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i może wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu.
3. Jeśli Parlament Europejski albo Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.
Artykuł 20
Komitet
1. W celu wykonania art. 6 ust. 5 Komisję wspomaga komitet.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.
Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
Artykuł 21
Zgłoszenie przepisów krajowych
Każde z państw członkowskich zgłasza Komisji przepisy szczegółowe przyjęte w celu wykonania niniejszego rozporządzenia.
Komisja informuje o tym pozostałe państwa członkowskie.
Artykuł 22
Przegląd
Do dnia 1 kwietnia 2015 r., a następnie co trzy lata, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 23
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 16 lutego 2011 r.


Input:
32012R0168
L 054/1
SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
27.02.2012.
UREDBA VIJEĆA (EU) br. 168/2012
od 27. veljače 2012.
o izmjeni Uredbe (EU) br. 36/2012 o mjerama ograničavanja s obzirom na stanje u Siriji
VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 215.,
uzimajući u obzir Odluku Vijeća 2011/782/ZVSP od 1. prosinca 2011. o mjerama ograničavanja protiv Sirije (1),
uzimajući u obzir zajednički prijedlog Visokog predstavnika Unije za vanjske poslove i sigurnosnu politiku i Europske komisije,
budući da:
(1)
Vijeće je 18. siječnja 2012. donijelo Uredbu (EU) br. 36/2012 (2).
(2)
S obzirom na to da Vlada Sirije i nadalje provodi brutalnu represiju i krši ljudska prava, u Odluci Vijeća 2012/122/ZVSP (3) o izmjeni Odluke 2011/782/ZVSP predviđaju se dodatne mjere, kao što su zabrana prodaje, kupnje, prijevoza ili posredovanja u trgovini zlatom, plemenitim kovinama i dijamantima, mjere ograničavanja za Sirijsku središnju banku te izmjene popisa osoba i subjekata na koje se odnose.
(3)
Te su mjere u području primjene Ugovora o funkcioniranju Europske unije i stoga, posebno kako bi ih gospodarski subjekti u svim državama članicama jedinstveno primjenjivali, za njihovu provedbu potrebna je zakonodavstvo na razini Unije.
(4)
Uredbu (EU) br. 36/2012 bi stoga trebalo izmijeniti na odgovarajući način.
(5)
Kako bi se osigurala učinkovitost mjera predviđenih ovom Uredbom, ona bi trebala odmah stupiti na snagu,
DONIJELO JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Ovime se Uredba (EU) br. 36/2012 mijenja kako slijedi:
1.
Umeće se sljedeći članak:
„Članak 11.a
1.
Zabranjeno je:
(a)
prodavati, kupovati, prevoziti ili posredovati u trgovini zlatom i plemenite kovine te dijamante, kako su navedeni u Prilogu VIII., neovisno o tome potječu li ili ne potječu iz Unije, sirijskoj vladi, njezinim javnim tijelima, korporacijama i agencijama, Sirijskoj središnjoj banci te osobama, tijelima ili subjektima koji djeluju u njihovo ime ili prema njihovim uputama ili tijelima ili subjektima koji su u njihovu vlasništvu ili pod njihovim nadzorom;
(b)
neposredno ili posredno kupovati, uvoziti ili prevoziti zlato, plemenite kovine i dijamante, kako je navedeno u Prilogu VIII., neovisno o tome potječe li dotični predmet ili ne potječe iz Sirije, od sirijske vlade, njezinih javnih tijela, korporacija i agencija, Sirijske središnje banke te osoba, tijela ili subjekata koji djeluju u njihovo ime ili prema njihovim uputama ili tijela ili subjekata koji su u njihovu vlasništvu ili pod njihovim nadzorom; i
(c)
neposredno ili posredno osigurati tehničku pomoć ili posredničke usluge, financiranje ili financijsku pomoć povezanu s robama iz točaka (a) i (b), sirijskoj vladi, njezinim javnim tijelima, korporacijama i agencijama, Sirijskoj središnjoj banci te osobama, tijelima ili subjektima koji djeluju u njihovo ime ili prema njihovim uputama ili tijelima ili subjektima koji su u njihovu vlasništvu ili pod njihovim nadzorom.
2.
Prilog VIII. uključuje zlato, plemenite kovine i dijamante koji podliježu zabranama iz stavka 1.”
2.
Umeće se sljedeći članak:
„Članak 21.a
Zabrane iz članka 14. ne primjenjuju se na:
(a)
i.
transfer od strane Sirijske središnje banke, ili preko nje, sredstava ili gospodarskih izvora koji su primljeni ili zamrznuti nakon datuma uvrštenja; ili
ii.
transfer sredstava ili gospodarskih izvora Sirijskoj središnjoj banci, ili preko nje, kad se transfer odnosi na plaćanje koje obavlja osoba ili subjekt koji nije uvršten na popis u Prilogu II. ili II.a na temelju posebnog trgovinskog ugovora,
pod uvjetom da nadležno tijelo predmetne države članice za svaki pojedini slučaj utvrdi da plaćanje neće posredno ili neposredno primiti osoba ili subjekt uvršten na popis u Prilogu II. ili II.a; ili
(b)
transfer koji Sirijska središnja banka obavlja iz zamrznutih sredstava ili gospodarskih izvora, ili koji se obavlja preko te banke, kad je njihova svrha financijskim institucijama u nadležnosti država članica osigurati likvidnost za financiranje trgovine, pod uvjetom da transfer odobri nadležno tijelo predmetne države članice.”
Članak 2.
Osobe i subjekt navedeni na popisu iz Priloga I. ovoj Uredbi dodaju se na popis iz Priloga II. Uredbi (EU) br. 36/2012.
Članak 3.
Osoba na popisu u Prilogu II. ovoj Uredbi briše se s popisa iz Priloga II. Uredbi (EU) br. 36/2012.
Članak 4.
Tekst iz Priloga III. ovoj Uredbi dodaje se Uredbi (EU) br. 36/2012 kao Prilog VIII.
Članak 5.
Ova Uredba stupa na snagu na dan objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 27. veljače 2012.


Input:
EUROOPA PARLAMENDI JA NÕUKOGU MÄÄRUS (EL, EURATOM) nr 741/2012,
11. august 2012,
millega muudetakse protokolli Euroopa Liidu Kohtu põhikirja kohta ja selle I lisa
EUROOPA PARLAMENT JA EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut, eriti selle artikli 257 esimest ja teist lõiku ning artikli 281 teist lõiku,
võttes arvesse Euroopa Aatomienergiaühenduse asutamislepingut, eriti selle artikli 106a lõiget 1,
võttes arvesse Euroopa Kohtu taotlust,
võttes arvesse Euroopa Komisjoni arvamust,
olles edastanud seadusandliku akti eelnõu liikmesriikide parlamentidele,
toimides seadusandliku tavamenetluse kohaselt (1)
ning arvestades järgmist:
(1)
Selleks et suurendada kõigi kohtunike osavõttu Euroopa Kohtu suurkoja otsuste tegemisest, tuleb suurendada selles koosseisus osaleda võivate kohtunike arvu ja muuta kehtetuks nõue, et selles osalevad regulaarselt kõik viiest kohtunikust koosnevate kodade esimehed.
(2)
Suurkoja ja täiskogu kvoorumit tuleks seetõttu muuta.
(3)
Euroopa Kohtu presidendi ja üldkohtu presidendi töökoormuse suurenemise tõttu tuleb luua mõlemas kohtus asepresidendi ametikoht; asepresidendi kohustus on abistada presidenti tema ülesannete täitmisel.
(4)
Kuna üldkohtu pädevus on alates moodustamisest järk-järgult suurenenud, esitatakse talle pidevalt üha rohkem kohtuasju.
(5)
Üldkohtule esitatavaid kohtuasju on igal aastal rohkem, kui ta suudab lahendada, mistõttu suureneb oluliselt kohtu menetluses olevate kohtuasjade arv ning pikeneb menetluste kestus.
(6)
Üldkohtu suurest töökoormusest tingitud viivitustega tuleb pidevalt tegelda ning seetõttu on asjakohane võtta vajalikud meetmed enne üldkohtu liikmeskonna osalist uuendamist 2013. aastal.
(7)
Pidades silmas Euroopa Kohtu liikmeskonna osalist uuendamist 7. oktoobril 2012 ja kooskõlas Euroopa Liidu Kohtu presidendi 8. mai 2012. aasta kirjaga tuleks esimese sammuna võtta vastu vaid Euroopa Kohtu ja üldkohtu korraldust puudutavad põhikirja muudatused. Euroopa Kohtu esitatud taotluse üldkohtu liikmeskonda puudutav osa tuleks hiljem läbi vaadata.
(8)
Avaliku teenistuse kohut puudutavad muudatused tuleks võtta vastu koos Euroopa Kohut puudutavate muudatustega, kuna avaliku teenistuse kohtu nõuetekohase toimimise tagamiseks on vaja kiiresti lahendus leida.
(9)
Selleks et erikohtud saaksid rahuldavalt oma tööd jätkata, kui puudub mõni kohtunik, kellel olenemata sellest, et ta ei ole püsivalt töövõimetu, ei ole pika aja jooksul võimalik osaleda kohtuasjade lahendamisel, tuleb ette näha nende kohtute juurde asenduskohtunike määramise võimalus.
(10)
Seega tuleks vastavalt muuta protokolli nr 3 (Euroopa Liidu Kohtu põhikirja kohta) ja selle I lisa,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
Artikkel 1
Protokolli nr 3 (Euroopa Liidu Kohtu põhikirja kohta) muudetakse järgmiselt.
1)
Lisatakse järgmine artikkel:
„Artikkel 9a
Kohtunikud valivad endi seast kolmeks aastaks Euroopa Kohtu presidendi ja asepresidendi. Neid võib tagasi valida.
Asepresident abistab presidenti kodukorras ette nähtud tingimustel. Ta asendab presidenti, kui viimasel pole võimalik kohal viibida või kui presidendi ametikoht on täitmata.”
2)
Artikli 16 teine lõik asendatakse järgmisega:
„Suurkoda koosneb viieteistkümnest kohtunikust. Selle eesistujaks on Euroopa Kohtu president. Suurkotta kuuluvad veel Euroopa Kohtu asepresident ja kodukorras ette nähtud tingimustel kolm viiest kohtunikust koosneva koja esimeest ning teised kohtunikud.”
3)
Artikli 17 kolmas ja neljas lõik asendatakse järgmisega:
„Suurkoja otsused on kehtivad üksnes siis, kui kohal on vähemalt üksteist kohtunikku.
Euroopa Kohtu täiskogu otsused on kehtivad üksnes siis, kui kohal on vähemalt seitseteist kohtunikku.”
4)
Artikli 20 neljas lõik asendatakse järgmisega:
„Suuline menetlus hõlmab Euroopa Kohtu poolt esindajate, nõustajate ja advokaatide ning kohtujuristi ettepaneku ärakuulamist ning vajaduse korral tunnistajate ja ekspertide ärakuulamist.”
5)
Artikli 39 teine lõik asendatakse järgmise kahe lõiguga:
„Esimeses lõigus osutatud pädevust võib kodukorras sätestatud tingimusel teostada Euroopa Kohtu asepresident.
Kui presidendil ja asepresidendil pole võimalik kohal viibida, asendab neid teine kohtunik kodukorras sätestatud tingimustel.”
6)
Artikli 47 esimene lõik asendatakse järgmisega:
„Artikli 9 esimest lõiku, artikleid 9a, 14 ja 15, artikli 17 esimest, teist, neljandat ja viiendat lõiku ning artiklit 18 kohaldatakse üldkohtu ja selle liikmete suhtes.”
7)
Artiklisse 62c lisatakse järgmine lõik:
„Euroopa Parlament ja nõukogu, toimides Euroopa Liidu toimimise lepingu artikli 257 kohaselt, võivad määrata erikohtutesse asenduskohtunikke, et täita puuduvate kohtunike kohti, kellel vaatamata sellele, et nad ei ole püsivalt töövõimetud, ei ole pika aja jooksul võimalik kohtuasjade lahendamisel osaleda. Sellisel juhul sätestavad Euroopa Parlament ja nõukogu asenduskohtunike ametisse nimetamise tingimused, nende õigused ja kohustused, nende ametikohustuste täitmist reguleerivad üksikasjalikud eeskirjad ja nende ametikohustuste täitmise lõpetamise aluseks olevad asjaolud.”
Artikkel 2
Protokolli nr 3 (Euroopa Liidu Kohtu põhikirja kohta) I lisa artikli 2 kehtiv tekst muutub lõikeks 1 ning sellele lisatakse järgmine lõige:
„2. Lisaks lõike 1 esimeses lõigus osutatud kohtunikele nimetatakse ametisse asenduskohtunikud, et asendada puuduvaid kohtunikke, kellel vaatamata sellele, et nad ei ole püsivalt töövõimetud, ei ole pika aja jooksul võimalik kohtuasjade lahendamisel osaleda.”
Artikkel 3
Käesolev määrus jõustub selle Euroopa Liidu Teatajas avaldamisele järgneva kuu esimesel päeval.
Artikli 1 punkte 1, 2, 3, 5 ja 6 kohaldatakse alates esimesest kohtunike osalisest väljavahetamisest vastavalt protokolli nr 3 (Euroopa Liidu Kohtu põhikirja kohta) artikli 9 esimesele lõigule.
Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.
Brüssel, 11. august 2012


Input:
KOMISJONI MÄÄRUS (EL) nr 19/2011,
11. jaanuar 2011,
mis käsitleb mootorsõidukite ja nende haagiste valmistaja andmesildi ja valmistajatehase tähise tüübikinnituse nõudeid ning millega rakendatakse Euroopa Parlamendi ja nõukogu määrust (EÜ) nr 661/2009, mis käsitleb mootorsõidukite, nende haagiste ning nende jaoks ette nähtud süsteemide, osade ja eraldi tehniliste seadmestike üldise ohutusega seotud tüübikinnituse nõudeid
(EMPs kohaldatav tekst)
EUROOPA KOMISJON,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse Euroopa Parlamendi ja nõukogu 13. juuli 2009. aasta määrust (EÜ) nr 661/2009, mis käsitleb mootorsõidukite, nende haagiste ning nende jaoks ette nähtud süsteemide, osade ja eraldi tehniliste seadmestike üldise ohutusega seotud tüübikinnituse nõudeid, (1) eriti selle artikli 14 lõike 1 punkti a,
ning arvestades järgmist:
(1)
Määrus (EÜ) nr 661/2009 on eraldiseisev määrus Euroopa Parlamendi ja nõukogu 5. septembri 2007. aasta direktiivi 2007/46/EÜ (millega kehtestatakse raamistik mootorsõidukite ja nende haagiste ning selliste sõidukite jaoks mõeldud süsteemide, osade ja eraldi seadmestike kinnituse kohta (raamdirektiiv)) (2) alusel kehtestatud tüübikinnitusmenetluses.
(2)
Määrusega (EÜ) nr 661/2009 tunnistatakse kehtetuks nõukogu 18. detsembri 1975. aasta direktiiv 76/114/EMÜ mootorsõidukite ja nende haagiste andmesilte ning kirjeid, nende asukohta ja kinnitusviisi käsitlevate liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise kohta (3). Nimetatud direktiivis sätestatud nõuded tuleks käesolevasse määrusesse üle võtta ja neid tuleks vajaduse korral muuta, et kohandada neid teaduse arengule.
(3)
Määrusega (EÜ) nr 661/2009 on kehtestatud sõidukite tüübikinnitusnõudeid käsitlevad põhisätted seoses sõidukite identifitseerimismeetoditega. Seepärast on lisaks vaja sätestada sellise tüübikinnituse tarbeks konkreetsed menetlused, testid ja nõuded.
(4)
Raskesõidukite suurimat lubatavat täismassi või teljele või teljerühmadele rakenduvaid suurimaid lubatavaid koormusi käsitlevate ühtlustatud õigusaktide puudumisel nähakse Euroopa Parlamendi ja nõukogu 22. juuli 1997. aasta direktiiviga 97/27/EÜ (mis on seotud teatavate kategooriate mootorsõidukite ja nende haagiste masside ning mõõtmetega ning millega muudetakse direktiivi 70/156/EMÜ) (4) ette registreerimisel/kasutamisel lubatud suurimate masside määramine, mida on vaja teha raskeveokite registreerimisel, kasutusele võtmisel või kasutamisel liikmesriikide territooriumil. Seetõttu on asjakohane lisada registreerimisel/kasutamisel lubatud suurimad massid valmistaja andmesildi näidisele. Liiklusohutuse tagamiseks on samuti asjakohane lisada teljerühmale rakenduv suurim lubatud mass.
(5)
Käesolevas määruses sätestatud meetmed on kooskõlas mootorsõidukite tehnilise komitee arvamusega,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
Artikkel 1
Reguleerimisala
Käesolevat määrust kohaldatakse komplektsete ja mittekomplektsete M-, N-, ja O-kategooria sõidukite suhtes.
Artikkel 2
Mõisted
Käesolevas määruses kasutatakse järgmisi mõisteid:
1) „valmistaja andmesilt”- plaat või silt, mille valmistaja kinnitab sõidukile ja millele on märgitud sõiduki identifitseerimiseks vajalikud tehnilised põhinäitajad ning mille abil esitatakse pädevatele asutustele asjakohane teave suurimate lubatud täismasside kohta;
2) „valmistajatehase tähis (VIN-kood)”- tähtnumbriline kood, mille annab sõidukile valmistaja eesmärgiga tagada iga sõiduki nõuetekohane identifitseerimine;
3) „sõidukitüüp”- direktiivi 2007/46/EÜ II lisa B osas määratletud rühm sõidukeid.
Artikkel 3
Sõidukitüübi EÜ tüübikinnituse sätted seoses valmistaja andmesildi ja valmistajatehase tähisega
1. Valmistaja või tema esindaja esitab tüübikinnitusasutusele taotluse sõidukitüübile EÜ tüübikinnituse saamiseks seoses valmistaja andmesildi skeemi ja asukohaga ning valmistajatehase tähise moodustamise ja asukohaga.
2. Taotlus koostatakse vastavalt III lisa A osas esitatud teatise näidisele.
3. Kui tüübikinnitusasutus või tehniline teenistus peab seda vajalikuks, teeb valmistaja inspekteerimiseks kättesaadavaks kinnitatava tüübi representatiivsõiduki.
4. Kui käesoleva määruse I ja II lisas sätestatud asjakohased nõuded on täidetud, annab tüübikinnitusasutus tüübikinnituse vastavalt direktiivi 2007/46/EÜ VII lisas esitatud numeratsioonisüsteemile.
Liikmesriik ei tohi anda sama numbrit teisele sõidukitüübile.
5. Lõike 4 kohaldamisel väljastab tüübikinnitusasutus EÜ tüübikinnitustunnistuse, mis on koostatud vastavalt III lisa B osas esitatud näidisele.
Artikkel 4
Direktiivi 76/114/EMÜ alusel antud EÜ tüübikinnituste kehtivus ja laiendamine
Riiklikud ametiasutused lubavad enne määruse (EÜ) nr 661/2009 artikli 13 lõikes 2 osutatud kuupäeva tüübikinnituse saanud sõidukite müümist ja kasutuselevõtmist ning jätkavad direktiivi 76/114/EMÜ alusel väljastatud tüübikinnitustele laienduste andmist.
Artikkel 5
Jõustumine
Käesolev määrus jõustub 1. veebruaril 2011.
Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõigis liikmesriikides.
Brüssel, 11. jaanuar 2011


Input:
BESLUIT 2011/318/GBVB VAN DE RAAD
van 31 maart 2011
betreffende de ondertekening en sluiting van de Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 37, alsook het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 5 en 6,
Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV),
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
De voorwaarden voor de deelname van derde staten aan crisisbeheersingsoperaties van de Unie dienen te worden vastgelegd in een overeenkomst tot vaststelling van een kader voor mogelijke deelname in de toekomst, in plaats van per geval voor elke desbetreffende operatie te worden bepaald.
(2)
Ingevolge de vaststelling door de Raad op 26 april 2010 van een besluit houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen, heeft de hoge vertegenwoordiger onderhandeld over een Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie („de overeenkomst”).
(3)
Deze overeenkomst dient te worden goedgekeurd,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
De Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie („de overeenkomst”) wordt namens de Unie goedgekeurd.
De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
Artikel 2
De voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon/personen aan te wijzen die bevoegd is/zijn de overeenkomst te ondertekenen teneinde daardoor de Unie te binden.
Artikel 3
In afwachting van de voltooiing van de voor de sluiting vereiste procedures, wordt de overeenkomst voorlopig toegepast vanaf de datum van ondertekening ervan (1).
Artikel 4
De voorzitter van de Raad doet namens de Unie de kennisgeving als bedoeld in artikel 10, lid 1, van de overeenkomst.
Artikel 5
Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.
Gedaan te Brussel, 31 maart 2011.


Input:
KOMISIJOS REGLAMENTAS (ES) Nr. 157/2011
2011 m. vasario 21 d.
kuriuo iš dalies keičiamos Reglamento (EB) Nr. 884/2006, nustatančio išsamias Tarybos reglamento (EB) Nr. 1290/2005 taikymo taisykles, nuostatos dėl išlaidų, patiriamų vykdant saugojimo valstybės sandėliuose operacijas, finansavimo
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2005 m. birželio 21 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 1290/2005 dėl bendrosios žemės ūkio politikos finansavimo (1), ypač į jo 42 straipsnį,
kadangi:
(1)
Komisijos reglamento (EB) Nr. 884/2006 (2) 4 straipsnio 1 dalies b punkte numatyta, kad Europos žemės ūkio garantijų fondas (EŽŪGF) apmoka išlaidas esminėms operacijoms, patirtas perkant, parduodant ar kitaip perleidžiant produktus, remiantis vienodomis standartinėmis sumomis. Be to, to reglamento 4 straipsnio 1 dalies c punkte numatyta, kad EŽŪGF apmoka išlaidas esminėms operacijoms, kurios nebūtinai yra susijusios su produktų pirkimu, pardavimu ar kitokiu perleidimu, vadovaujantis standartinio ar nestandartinio dydžio sumomis.
(2)
Siekiant aiškumo, tikslinga Reglamento (EB) Nr. 884/2006 4 straipsnio 1 dalyje nurodyti, kad EŽŪGF finansuojamos išlaidos tam tikromis sąlygomis gali apimti su gabenimu valstybės narės teritorijoje ar už jos ribų arba su eksportu susijusias išlaidas. Tam, kad būtų apmokėtos tokios išlaidos, reikėtų gauti patvirtinimą pagal 2007 m. spalio 22 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 1234/2007, nustatančio bendrą žemės ūkio rinkų organizavimą ir konkrečias tam tikriems žemės ūkio produktams taikomas nuostatas (Bendras bendro žemės ūkio rinkų organizavimo reglamentas) (3) 195 straipsnio 2 dalyje nustatytą tvarką.
(3)
Todėl Reglamentas (EB) Nr. 884/2006 turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeistas.
(4)
Šiame reglamente nurodytos priemonės atitinka Žemės ūkio fondų komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Po Reglamento (EB) Nr. 884/2006 4 straipsnio 1 dalies c punkto įrašomas ca punktas:
„ca)
su gabenimu valstybės narės teritorijoje ar už jos ribų arba su eksportu susijusias išlaidas, kurios turi būti patvirtintos pagal Reglamento (EB) Nr. 1234/2007 195 straipsnio 2 dalyje nustatytą tvarką, vadovaujantis standartinio ar nestandartinio dydžio sumomis.“
2 straipsnis
Šis reglamentas įsigalioja trečią dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2011 m. vasario 21 d.


Input:
SKLEP SVETA
z dne 14. maja 2010
o podpisu Sporazuma o drugi spremembi Sporazuma o partnerstvu med članicami skupine afriških, karibskih in pacifiških držav na eni strani ter Evropsko skupnostjo in njenimi državami članicami na drugi, podpisanega v Cotonouju 23. junija 2000, kakor je bil prvič spremenjen v Luxembourgu 25. junija 2005, v imenu Evropske unije
(2010/648/EU)
SVET EVROPSKE UNIJE JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije in zlasti člena 217 v povezavi s členom 218(5) Pogodbe,
ob upoštevanju predloga Evropske komisije,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
Svet je s sklepom 23. februarja 2009 pooblastil Komisijo za začetek pogajanj s članicami skupine afriških, karibskih in pacifiških držav (v nadaljnjem besedilu: države AKP) za izvedbo druge spremembe Sporazuma o partnerstvu med članicami skupine afriških, karibskih in pacifiških držav na eni strani ter Evropsko skupnostjo in njenimi državami članicami na drugi, podpisanega v Cotonouju 23. junija 2000 (1), kakor je bil prvič spremenjen v Luxembourgu 25. junija 2005 (2) (v nadaljnjem besedilu: Sporazum iz Cotonouja).
(2)
Pogajanja so bila zaključena 19. marca 2010 na izrednem sestanku Sveta ministrov AKP-EU s parafiranjem besedil, ki so bila podlaga Sporazuma o drugi spremembi Sporazuma iz Cotonouja (v nadaljnjem besedilu: Sporazum).
(3)
Z začetkom veljavnosti Lizbonske pogodbe 1. decembra 2009 je Evropska unija nadomestila in nasledila Evropsko skupnost.
(4)
Sporazum bi bilo treba podpisati -
SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
Člen 1
Podpis Sporazuma o drugi spremembi Sporazuma o partnerstvu med članicami skupine afriških, karibskih in pacifiških držav na eni strani ter Evropsko skupnostjo in njenimi državami članicami na drugi, podpisanega v Cotonouju 23. junija 2000, kakor je bil prvič spremenjen v Luxembourgu 25. junija 2005 (v nadaljnjem besedilu: Sporazum), skupaj s skupnimi izjavami in izjavo Unije, ki so priloženi Sklepni listini, se odobri v imenu Unije, s pridržkom sklenitve navedenega sporazuma.
Besedili Sporazuma in Sklepne listine sta priloženi k temu sklepu.
Člen 2
Predsednik Sveta je pooblaščen, da imenuje osebo(-e), pooblaščeno(-e) za podpis Sporazuma v imenu Unije s pridržkom njegove sklenitve in da poda naslednjo izjavo, ki se priloži Sklepni listini Sporazuma.
„Z začetkom veljavnosti Lizbonske pogodbe 1. decembra 2009 je Evropska unija nadomestila in nasledila Evropsko skupnost ter od tega dneva naprej izvršuje vse pravice in prevzema vse obveznosti Evropske skupnosti. Zato se ustrezna sklicevanja na ‚Evropsko skupnost‘ v besedilu Sporazuma razumejo kot sklicevanja na ‚Evropsko unijo‘.
Evropska unija bo državam AKP predlagala izmenjavo pisem z namenom uskladitve Sporazuma z institucionalnimi spremembami v Evropski uniji, ki so posledica začetka veljavnosti Lizbonske pogodbe.“
Člen 3
Ta sklep začne veljati na dan sprejetja.
V Luxembourgu, 14. maja 2010