Input:
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON ASETUS (EU) N:o 1343/2011,
annettu 13 päivänä joulukuuta 2011,
eräistä kalastusta koskevista säännöksistä GFCM:n (Välimeren yleisen kalastuskomission) sopimusalueella ja kalavarojen kestävää hyödyntämistä koskevista hoitotoimenpiteistä Välimerellä annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1967/2006 muuttamisesta
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 43 artiklan 2 kohdan,
ottaa huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
ottavat huomioon Euroopan talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (1),
noudattavat tavallista lainsäätämisjärjestystä (2),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Euroopan yhteisö liittyi sopimukseen Välimeren yleisen kalastuskomission (GFCM) perustamisesta, jäljempänä ’GFCM-sopimus’, Euroopan yhteisön liittymisestä Välimeren yleiseen kalastuskomissioon 16 päivänä kesäkuuta 1998 tehdyn neuvoston päätöksen 98/416/EY (3) nojalla.
(2)
GFCM-sopimus luo asianmukaiset puitteet monenväliselle yhteistyölle, jonka tavoitteena on edistää Välimeren ja Mustanmeren meren elollisten luonnonvarojen kehittämistä, säilyttämistä, järkevää hoitoa ja parhainta hyödyntämistä tasoilla, joita pidetään kestävinä ja joilla kantojen romahtamisen riskin katsotaan olevan vähäinen.
(3)
Euroopan unioni sekä Bulgaria, Kreikka, Espanja, Ranska, Italia, Kypros, Malta, Romania ja Slovenia ovat GFCM-sopimuksen sopimuspuolia.
(4)
GFCM:n antamat suositukset sitovat sen sopimuspuolia. Koska unioni on GFCM-sopimuksen sopimuspuoli, kyseiset suositukset sitovat unionia, minkä vuoksi ne olisi saatettava osaksi unionin lainsäädäntöä, ellei siinä jo ole vastaavansisältöisiä säännöksiä.
(5)
GFCM antoi vuosikokouksissaan vuosina 2005, 2006, 2007 ja 2008 eräitä GFCM-sopimusalueen kalastuksia koskevia suosituksia ja päätöslauselmia, jotka on saatettu väliaikaisesti osaksi unionin lainsäädäntöä kalastusmahdollisuuksista annetuilla vuosittaisilla asetuksilla tai GFCM:n suositusten 2005/1 ja 2005/2 osalta asetuksen (EY) N:o 1967/2006 (4) 4 artiklan 3 kohdalla ja 24 artiklalla.
(6)
Selkeyden, yksinkertaisuuden ja oikeusvarmuuden vuoksi ja koska luonteeltaan pysyvät suositukset edellyttävät myös pysyvää oikeudellista välinettä, jolla ne voidaan saattaa osaksi unionin lainsäädäntöä, on aiheellista saattaa kyseiset suositukset osaksi yhteisön lainsäädäntöä yhdellä säädöksellä, johon voidaan lisätä tulevaisuudessa annettavia suosituksia tekemällä siihen muutoksia.
(7)
GFCM:n suosituksia sovelletaan koko GFCM-sopimusalueella eli Välimerellä ja Mustallamerellä sekä niitä yhdistävillä merialueilla, kuten GFCM-sopimuksen johdanto-osassa määritetään, ja siksi ne olisi selkeyden ja oikeusvarmuuden vuoksi saatettava osaksi unionin lainsäädäntöä yhdellä erillisellä asetuksella eikä muutoksilla asetukseen (EY) N:o 1967/2006, joka kattaa ainoastaan Välimeren.
(8)
Eräitä asetuksen (EY) N:o 1967/2006 säännöksiä olisi sovellettava koko GFCM-sopimusalueella eikä ainoastaan Välimerellä. Kyseiset säännökset olisi sen vuoksi poistettava asetuksesta (EY) N:o 1967/2006 ja sisällytettävä tähän asetukseen. Lisäksi olisi selkeytettävä entisestään tiettyjä tuossa asetuksessa säädettyjä verkkojen pienintä sallittua silmäkokoa koskevia säännöksiä.
(9)
GFCM:n suosituksissa vahvistetut, alueellisia hoitotoimenpiteitä koskevat ”kalastusrajoitusalueet” vastaavat asetuksessa (EY) N:o 1967/2006 käytettyjä ”kalastuksensuojelualueita”.
(10)
Neuvoa-antavan tieteellisen komitean tieteellisen lausunnon perusteella GFCM antoi 23-27 päivänä maaliskuuta 2009 pidetyssä vuosikokouksessaan kalastusrajoitusalueen perustamista Lioninlahdelle koskevan suosituksen, joka sisältyy sen 11. vuosikokouksesta laadittuun raporttiin (FAO:n raportti nro 890). Kyseinen toimenpide on aiheellista toteuttaa pyyntiponnistuksen hallinnointijärjestelmän avulla.
(11)
Eräiden pyydysten valikoivuutta ei voida Välimeren sekakalastuksessa lisätä yli tietyn tason. Pyyntiponnistuksen yleisen valvonnan ja rajoittamisen lisäksi on välttämätöntä rajoittaa pyyntiponnistusta alueilla, joille kerääntyy tärkeiden kantojen täysikasvuisia kaloja, sen varmistamiseksi, että riski lisääntymisen häiriintymisestä on niin vähäinen että kantojen kestävä hyödyntäminen on mahdollista. Sen vuoksi on suotavaa ensiksi rajoittaa neuvoa-antavan tieteellisen komitean tarkastelemalla alueella harjoitettava pyyntiponnistus entiselle tasolleen ja olla sitten sallimatta kyseisen tason ylityksiä.
(12)
Hoitotoimenpiteiden pohjana olevien lausuntojen olisi perustuttava laivastojen kapasiteettia ja toimintaa, hyödynnettävien kalavarojen biologista tilaa ja kalastuksen sosioekonomista tilannetta koskevien merkityksellisten tietojen tutkimuskäyttöön. Nämä tiedot on koottava ja toimitettava hyvissä ajoin GFCM:n apuelinten lausuntojen valmistelua varten.
(13)
GFCM antoi vuoden 2008 vuosikokouksessaan suosituksen satamavaltion toimenpiteitä koskevaksi alueelliseksi järjestelmäksi, jonka tarkoituksena on torjua laitonta, ilmoittamatonta ja sääntelemätöntä kalastusta (LIS-kalastusta) GFCM-alueella. Vaikka laittoman, ilmoittamattoman ja sääntelemättömän kalastuksen ehkäisemistä, estämistä ja poistamista koskevasta yhteisön järjestelmästä 29 päivänä syyskuuta 2008 annettu neuvoston asetus (EY) N:o 1005/2008 (5) kattaa yleisesti ottaen kyseisen suosituksen sisällön ja sitä on sovellettu 1 päivästä tammikuuta 2010, tässä asetuksessa on kuitenkin kyseisen suosituksen tiettyjen osien mukauttamiseksi GFCM-sopimusalueen erityispiirteisiin tarpeen viitata kyseisiin tiettyihin osiin, kuten satamatarkastusten taajuus, kattavuus ja niitä koskevat menettelyt.
(14)
Komissiolle olisi siirrettävä täytäntöönpanovaltaa, jotta varmistettaisiin yhtenäiset edellytykset tämän asetuksen säännösten täytäntöönpanemiseksi kalastusrajoitusalueilla harjoitettua kalastusta koskevan raportin muodon ja toimittamisen osalta, huonon sään vuoksi menetettyjen päivien siirtoa dolfiinikalastuksen kieltoajan aikana koskevan hakemuksen sekä päivien siirtoa koskevan raportin muodon ja toimittamisen osalta, dolfiinikalastusta koskevien tietojen keruun yhteydessä toimitettavan raportin muodon ja toimittamisen osalta, pohjakalakantoja hyödyntävään troolaustoimintaan Mustallamerellä käytettävien verkkojen vähimmäissilmäkokoa koskevien tietojen muodon ja toimittamisen osalta ja tilastotaulukoita koskevien tietojen muodon ja toimittamisen osalta sekä yhteistyön tekemiseksi ja tietojen vaihtamiseksi GFCM:n pääsihteerin kanssa. Tätä valtaa olisi käytettävä yleisistä säännöistä ja periaatteista, joiden mukaisesti jäsenvaltiot valvovat komission täytäntöönpanovallan käyttöä, 16 päivänä helmikuuta 2011 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 182/2011 (6) mukaisesti.
(15)
Sen varmistamiseksi, että unioni täyttää GFCM-sopimuksen mukaiset velvoitteensa, komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklan mukaisesti säädöksiä siitä, miten niitä GFCM:n toimenpiteitä, jotka on jo saatettu osaksi unionin lainsäädäntöä, koskevat muutokset, joista on tullut unionia sitovia, saatetaan osaksi unionin lainsäädäntöä. Tämä koskee Mustallamerellä käytettävien verkkojen vähimmäissilmäkokoa koskevien tietojen toimittamista GFCM:n pääsihteerille, sallittujen alusten luettelon toimittamista GFCM:n pääsihteerille GFCM:n rekisteriä varten, satamavaltion toimenpiteitä, yhteistyötä, tiedottamista ja raportointia, GFCM-alueen maantieteellisten osa-alueiden taulukkoa, karttaa sekä maantieteellisiä koordinaatteja, satamavaltion suorittamia alustarkastuksia koskevia menettelyjä ja GFCM:n tilastotaulukoita. On erityisen tärkeää, että komissio asiaa valmistellessaan toteuttaa asianmukaiset kuulemiset, myös asiantuntijatasolla. Komission olisi delegoituja säädöksiä valmistellessaan ja laatiessaan varmistettava, että asiaankuuluvat asiakirjat toimitetaan Euroopan parlamentille ja neuvostolle yhtäaikaisesti, hyvissä ajoin ja asianmukaisesti,
OVAT HYVÄKSYNEET TÄMÄN ASETUKSEN:
I OSASTO
YLEISET SÄÄNNÖKSET
1 artikla
Kohde
Tässä asetuksessa vahvistetaan säännöt, jotka koskevat Välimeren yleisen kalastuskomission, jäljempänä ’GFCM’, vahvistamien kalastus- ja vesiviljelytuotteita koskevien säilyttämis-, hoito-, hyödyntämis-, seuranta-, markkinointi- ja täytäntöönpanotoimenpiteiden soveltamista unionissa.
2 artikla
Soveltamisala
1. Tätä asetusta sovelletaan EU:n kalastusalusten ja jäsenvaltioiden kansalaisten GFCM-sopimusalueella harjoittamaan kaikenlaiseen kaupalliseen kalastus- ja vesiviljelytoimintaan.
Sitä sovelletaan rajoittamatta asetuksen (EY) N:o 1967/2006 soveltamista.
2. Poiketen siitä, mitä 1 kohdassa säädetään, tätä asetusta ei sovelleta kalastustoimintaan, jota harjoitetaan yksinomaan tieteellisiin tutkimustarkoituksiin sen jäsenvaltion luvalla ja alaisuudessa, jonka lipun alla alus purjehtii, jos kyseisestä toiminnasta on annettu ennalta tieto komissiolle ja jäsenvaltioille, joiden vesillä tutkimukset suoritetaan. Jäsenvaltioiden, jotka harjoittavat kalastustoimintaa tieteellisiin tutkimustarkoituksiin, on ilmoitettava kaikki tällaisessa kalastustoiminnassa saadut saaliit komissiolle, niille jäsenvaltioille, joiden vesillä tutkimustoimintaa suoritetaan, ja tieteellis-teknis-taloudelliselle kalastuskomitealle.
3 artikla
Määritelmät
Tässä asetuksessa sovelletaan elollisten vesiluonnonvarojen säilyttämisestä ja kestävästä hyödyntämisestä yhteisessä kalastuspolitiikassa 20 päivänä joulukuuta 2002 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2371/2002 (7) 3 artiklassa ja asetuksen (EY) N:o 1967/2006 2 artiklassa säädettyjen määritelmien lisäksi seuraavia määritelmiä:
a)
’GFCM-sopimusalueella’ tarkoitetaan Välimerta ja Mustaamerta sekä niitä yhdistäviä vesialueita, kuten GFCM-sopimuksessa kuvataan;
b)
’pyyntiponnistuksella’ tarkoitetaan tuloa, joka saadaan kertomalla kalastusaluksen joko kilowatteina (kW) tai bruttovetoisuutena (GT) ilmoitettu kapasiteetti merelläolopäivien määrällä;
c)
’merelläolopäivällä’ tarkoitetaan mitä tahansa kalenteripäivää, jona alus on poissa satamasta, riippumatta siitä, miten pitkän ajan kyseisestä päivästä alus on alueella;
d)
’EU:n alusrekisterin numerolla’ tarkoitetaan yhteisön kalastuslaivastorekisteristä 30 päivänä joulukuuta 2003 annetun komission asetuksen (EY) N:o 26/2004 (8) liitteessä I määriteltyä CFR-numeroa (Community Fleet Register number).
II OSASTO
TEKNISET TOIMENPITEET
I LUKU
Kalastusrajoitusalueet
I Jakso
Kalastusrajoitusalue Lioninlahdella
4 artikla
Kalastusrajoitusalueen perustaminen
Perustetaan itäiselle Lioninlahdelle seuraavat maantieteelliset koordinaatit yhdistävien viivojen rajaama kalastusrajoitusalue:
-
42° 40′ N, 4° 20′ E
-
42° 40′ N, 5° 00′ E
-
43° 00′ N, 4° 20′ E
-
43° 00′ N, 5° 00′ E.
5 artikla
Pyyntiponnistus
Vedettäviä verkkopyydyksiä, pohjasiimoja ja pelagisia siimoja sekä pohjaverkkoja käyttävien alusten pyyntiponnistus ei saa 4 artiklassa tarkoitetulla kalastusrajoitusalueella ylittää pohjakalakantojen osalta pyyntiponnistustasoa, jota kukin jäsenvaltio sovelsi kyseisellä alueella vuonna 2008.
6 artikla
Kirjattu kalastustoiminta
Jäsenvaltioiden on viimeistään 16 päivänä helmikuuta 2012 toimitettava komissiolle sähköisessä muodossa oleva luettelo lippunsa alla purjehtivista aluksista, joilla vuonna 2008 oli kirjattua kalastustoimintaa 4 artiklassa tarkoitetulla alueella ja liitteessä I määritellyllä GFCM:n maantieteellisellä osa-alueella 7. Luettelossa on mainittava aluksen nimi, sen EU:n alusrekisterin numero, jakso, jonka aikana aluksella oli lupa kalastaa 4 artiklassa tarkoitetulla alueella, ja niiden päivien lukumäärä, jotka kukin alus oli vuonna 2008 maantieteellisellä osa-alueella 7 ja erityisesti 4 artiklassa tarkoitetulla alueella.
7 artikla
Kalastamaan oikeutetut alukset
1. Edellä 4 artiklassa tarkoitetulla alueella kalastamaan oikeutetuille aluksille on myönnettävä niiden jäsenvaltiossa kalastuslupa yhteisön valvontajärjestelmästä, jonka tarkoituksena on varmistaa yhteisen kalastuspolitiikan sääntöjen noudattaminen, 20 päivänä marraskuuta 2009 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1224/2009 (9) 7 artiklan mukaisesti.
2. Kalastusaluksille, joilla ei ole ollut kirjattua kalastustoimintaa 4 artiklassa tarkoitetulla alueella ennen 31 päivää joulukuuta 2008, ei saa myöntää lupaa aloittaa kalastusta siellä.
3. Jäsenvaltioiden on viimeistään 16 päivänä helmikuuta 2012 toimitettava komissiolle 31 päivänä joulukuuta 2008 voimassa ollut kansallinen lainsäädäntö, joka koskee
a)
niiden tuntien päivittäistä enimmäismäärää, joina alus voi harjoittaa kalastustoimintaa;
b)
niiden päivien viikoittaista enimmäismäärää, jotka alus voi olla merellä ja poissa satamasta; ja
c)
pakollista määräaikaa, joka on vahvistettu niiden kalastusaluksille rekisteröintisatamasta poistumisen ja sinne palaamisen välille.
8 artikla
Herkkien luontotyyppien suojeleminen
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että 4 artiklassa tarkoitettua aluetta suojellaan kaikelta muulta ihmisen toiminnalta, joka vaarantaa kyseiselle kutualueelle tunnusomaisten piirteiden säilymisen.
9 artikla
Tiedottaminen
Jäsenvaltioiden on ennen kunkin vuoden 1 päivää helmikuuta toimitettava komissiolle sähköisessä muodossa oleva raportti 4 artiklassa tarkoitetulla alueella harjoitetusta kalastustoiminnasta.
Komissio voi hyväksyä täytäntöönpanosäädöksiä tällaista kalastustoimintaraporttia koskevan muodon ja sen toimittamisen yksityiskohtaisten sääntöjen osalta. Nämä täytäntöönpanosäädökset hyväksytään 25 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua tarkastelumenettelyä noudattaen.
II jakso
Kalastusaluerajoitukset herkkien syvänmeren luontotyyppien suojelemiseksi
10 artikla
Kalastusrajoitusalueiden perustaminen
Kalastus pohjaharoja ja pohjatrooleja käyttäen kielletään seuraavilla alueilla:
a)
Syvänmeren kalastusrajoitusalue ”Lophelia-riutta Capo Santa Maria di Leucan edustalla”, jonka rajoina ovat seuraavat koordinaatit yhdistävät viivat:
-
39° 27,72′ N, 18° 10,74′ E
-
39° 27,80′ N, 18° 26,68′ E
-
39° 11,16′ N, 18° 32,58′ E
-
39° 11,16′ N, 18° 04,28′ E;
b)
Syvänmeren kalastusrajoitusalue ”kylmää hiilivetyä tihkuvat Niilin delta-alueet”, jonka rajoina ovat seuraavat koordinaatit yhdistävät viivat:
-
31° 30,00′ N, 33° 10,00′ E
-
31° 30,00′ N, 34° 00,00′ E
-
32° 00,00′ N, 34° 00,00′ E
-
32° 00,00′ N, 33° 10,00′ E;
c)
Syvänmeren kalastusrajoitusalue ”Eratosthenes Seamount”, jonka rajoina ovat seuraavat koordinaatit yhdistävät viivat:
-
33° 00,00′ N, 32° 00,00′ E
-
33° 00,00′ N, 33° 00,00′ E
-
34° 00,00′ N, 33° 00,00′ E
-
34° 00,00′ N, 32° 00,00′ E.
11 artikla
Herkkien luontotyyppien suojeleminen
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että niiden toimivaltaisia viranomaisia kehotetaan suojelemaan herkkiä syvänmeren luontotyyppejä 10 artiklassa tarkoitetuilla alueilla erityisesti kaikelta muulta toiminnalta, joka vaarantaa kyseisille luontotyypeille tunnusomaisten piirteiden säilymisen.
II LUKU
Kalastuskieltoajan vahvistaminen dolfiininkalastuksessa, jossa käytetään kalojen yhteenkokoamisvälineitä
12 artikla
Kalastuskieltoaika
1. Sellainen dolfiinien (Coryphaena hippurus) kalastus, jossa käytetään kalojen yhteenkokoamisvälineitä, on kiellettyä kunkin vuoden 1 päivästä tammikuuta 14 päivään elokuuta.
2. Poiketen siitä, mitä 1 kohdassa säädetään, jos jäsenvaltio voi osoittaa, että sen lipun alla purjehtivat kalastusalukset eivät huonon sään vuoksi ole voineet käyttää tavanomaisia kalastuspäiviään, tämä jäsenvaltio voi siirtää alustensa kalojen yhteenkokoamisvälineitä käyttäen harjoitettavassa kalastuksessa menettämät päivät seuraavan vuoden 31 päivään tammikuuta saakka. Tällöin jäsenvaltioiden on toimitettava ennen vuoden loppua komissiolle hakemus siirrettävien päivien lukumäärästä.
3. Edellä olevia 1 ja 2 kohtaa sovelletaan myös asetuksen (EY) N:o 1967/2006 26 artiklan 1 kohdassa tarkoitetulla hallintovyöhykkeellä.
4. Edellä 2 kohdassa tarkoitetun hakemuksen on sisällettävä seuraavat tiedot:
a)
kyseisen kalastustoiminnan lopettamista koskevat yksityiskohtaiset tiedot sisältävä raportti, johon sisältyvät hakemusta tukevat tarvittavat säätiedot;
b)
aluksen nimi ja sen EU:n alusrekisterin numero.
5. Komissio tekee 2 kohdassa tarkoitettua hakemusta koskevan päätöksen kuuden viikon kuluessa hakemuksen vastaanottopäivästä ja ilmoittaa päätöksestä jäsenvaltiolle kirjallisesti.
6. Komissio ilmoittaa GFCM:n pääsihteerille 5 kohdan nojalla tehdyistä päätöksistä. Jäsenvaltioiden on ennen kunkin vuoden marraskuun 1 päivää lähetettävä komissiolle raportti 2 kohdassa tarkoitetusta, edellisenä vuonna menetettyjen päivien siirrosta.
7. Komissio voi hyväksyä täytäntöönpanosäädöksiä, jotka koskevat 4 kohdassa tarkoitettujen hakemusten muotoa ja toimittamista sekä 6 kohdassa tarkoitettua raporttia päivien siirrosta. Nämä täytäntöönpanosäädökset hyväksytään 25 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua tarkastelumenettelyä noudattaen.
13 artikla
Kalastusluvat
Kalastusaluksilla, jotka saavat osallistua dolfiininkalastukseen, on oltava asetuksen (EY) N:o 1224/2009 7 artiklan mukainen kalastuslupa, ja niiden on oltava luettelossa, joka asianomaisen jäsenvaltion on toimitettava komissiolle ja jossa mainitaan aluksen nimi ja sen EU:n alusrekisterin numero. Kalastuslupa vaaditaan kokonaispituudeltaan alle 10 metriä pitkiltä aluksilta.
Tätä vaatimusta sovelletaan myös asetuksen (EY) N:o 1967/2006 26 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuun hallintovyöhykkeeseen.
14 artikla
Tietojen keruu
1. Jäsenvaltioiden on luotava asianmukainen järjestelmä saaliita ja pyyntiponnistusta koskevien tietojen keräämiseksi ja käsittelemiseksi, sanotun kuitenkaan rajoittamatta kalatalousalan tietojen keruuta, hallintaa ja käyttöä koskevista yhteisön puitteista sekä yhteistä kalastuspolitiikkaa koskevien tieteellisten lausuntojen tukemisesta 25 päivänä helmikuuta 2008 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 199/2008 (10) soveltamista.
2. Jäsenvaltioiden on toimitettava komissiolle joka vuosi viimeistään 15 päivänä tammikuuta lippunsa alla purjehtivien, dolfiininkalastukseen edellisenä vuonna osallistuneiden kalastusalusten lukumäärä sekä niistä purettujen dolfiinisaaliiden kokonaismäärät ja jälleenlaivaukset kullakin liitteessä I esitetyllä GFCM-sopimusalueen maantieteellisellä osa-alueella.
Komissio voi hyväksyä täytäntöönpanosäädöksiä tällaisten raporttien muotoa ja toimittamista koskevien yksityiskohtaisten sääntöjen osalta. Nämä täytäntöönpanosäädökset hyväksytään 25 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua tarkastelumenettelyä noudattaen.
3. Komissio toimittaa jäsenvaltioilta saamansa tiedot GFCM:n pääsihteerille.
III LUKU
Pyydykset
15 artikla
Vähimmäissilmäkoko Mustallamerellä
1. Pohjakalakantoja hyödyntävään troolaustoimintaan Mustallamerellä käytettävien verkkojen vähimmäissilmäkoko on 40 mm. Havaksia, joiden silmäkoko on alle 40 mm, ei saa käyttää tai pitää aluksella.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettu verkko on ennen 1 päivää helmikuuta 2012 korvattava neliösilmäisellä verkolla, jonka silmäkoko on troolinperässä 40 mm, tai aluksen omistajan asianmukaisesti perustellusta pyynnöstä vinoneliösilmäisellä verkolla, jonka silmäkoko on 50 mm ja jonka tunnustetun kokovalikoivuuden on vastattava vähintään sellaisten neliösilmäisten verkkojen kokovalikoivuutta, joiden silmäkoko on troolinperässä 40 mm.
3. Jäsenvaltioiden, joiden kalastusalukset harjoittavat Mustallamerellä pohjakalakantoja hyödyntävää troolaustoimintaa, on toimitettava komissiolle ensimmäisen kerran viimeistään 16 päivänä helmikuuta 2012 ja sen jälkeen joka kuudes kuukausi sellaisten kalastusalusten luettelo, jotka harjoittavat tällaista toimintaa Mustallamerellä ja jotka käyttävät neliösilmäisiä verkkoja, joiden silmäkoko on troolinperässä vähintään 40 mm, tai vinoneliösilmäisiä verkkoja, joiden silmäkoko on vähintään 50 mm, sekä sellaisten alusten prosenttiosuus koko kansallisesta pohjatroolilaivastosta.
Komissio voi hyväksyä täytäntöönpanosäädöksiä tässä kohdassa tarkoitettujen tietojen muotoa ja toimittamista koskevien yksityiskohtaisten sääntöjen osalta. Nämä täytäntöönpanosäädökset hyväksytään 25 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua tarkastelumenettelyä noudattaen.
4. Komissio toimittaa 3 kohdassa tarkoitetut tiedot GFCM:n pääsihteerille.
16 artikla
Pohjaharojen ja troolien käyttö
Pohjaharojen ja troolien käyttö yli 1 000 metriä syvissä vesissä on kiellettyä.
III OSASTO
VALVONTATOIMENPITEET
I LUKU
Alusrekisteri
17 artikla
Kalastamaan oikeutettujen alusten rekisteri
1. Kunkin jäsenvaltion on toimitettava komissiolle ennen kunkin vuoden joulukuun 1 päivää yleisesti käytetyllä tiedonsiirtojärjestelmällä päivitetty luettelo lippunsa alla purjehtivista tai alueellaan rekisteröidyistä kokonaispituudeltaan yli 15 metrin mittaisista aluksista, joille se antaa luvan kalastaa GFCM-sopimusalueella myöntämällä niille kalastusluvan.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun luettelon on sisällettävä seuraavat tiedot:
a)
aluksen EU:n alusrekisterin numero ja sen ulkoiset merkinnät asetuksen (EY) N:o 26/2004 liitteessä I olevan määrittelyn mukaisesti;
b)
sallittu kalastus- ja/tai jälleenlaivausaika;
c)
käytetyt pyydykset.
3. Komissio lähettää päivitetyn luettelon GFCM:n pääsihteerille ennen kunkin vuoden tammikuun 1 päivää, jotta kyseiset alukset voidaan kirjata GFCM:n rekisteriin, jota se pitää kokonaispituudeltaan yli 15 metrin mittaisista aluksista, joilla on lupa kalastaa GFCM-sopimusalueella, jäljempänä ’GFCM-rekisteri’.
4. Kaikki 1 kohdassa tarkoitettuun luetteloon tehtävät muutokset on annettava tiedoksi komissiolle, jotta komissio voi vähintään 10 työpäivää ennen päivämäärää, jona alus aloittaa kalastuksen GFCM-sopimusalueella, toimittaa kyseiset muutokset GFCM:n pääsihteerille yleisesti käytetyn tiedonsiirtojärjestelmän avulla.
5. Kokonaispituudeltaan yli 15 metrin mittaisilta EU:n kalastusaluksilta, joita ei ole kirjattu 1 kohdassa tarkoitettuun luetteloon, kielletään kaikkien kalalajien tai simpukoiden kalastus, aluksella pitäminen, jälleenlaivaus ja purkaminen GFCM-sopimusalueella.
6. Jäsenvaltioiden on toteuttava tarvittavat toimenpiteet sen varmistamiseksi, että
a)
ainoastaan niiden lipun alla purjehtivat ja 1 kohdassa tarkoitettuun luetteloon kirjatut alukset, joilla on niiden myöntämä kalastuslupa aluksella, voivat luvassa vahvistetuin edellytyksin harjoittaa kalastusta GFCM-sopimusalueella;
b)
kalastuslupaa ei myönnetä aluksille, jotka ovat harjoittaneet laitonta, ilmoittamatonta ja sääntelemätöntä kalastusta, jäljempänä ’LIS-kalastus’, GFCM-sopimusalueella tai muualla, paitsi jos uudet laivanvarustajat ovat toimittaneet riittävät asiakirjatodisteet siitä, että edelliset varustajat ja toimijat eivät enää ole edunsaajia eikä niillä ole näiden alusten suhteen oikeudellisia tai taloudellisia etuja valvottavanaan, eivätkä kyseiset alukset osallistu LIS-kalastukseen tai ole muutoin siihen yhteydessä;
c)
niiden kansallisessa lainsäädännössä kielletään mahdollisuuksien rajoissa niiden lipun alla purjehtivien ja 1 kohdassa tarkoitettuun luetteloon kuuluvien alusten varustajia ja toimijoita osallistumasta tai olemasta muulla tavoin yhteydessä GFCM-rekisteriin kirjaamattomien kalastusalusten GFCM-alueella harjoittamaan kalastukseen;
d)
niiden kansallisessa lainsäädännössä edellytetään mahdollisuuksien rajoissa, että niiden lipun alla purjehtivien ja 1 kohdassa tarkoitettuun luetteloon kuuluvien alusten omistajilla on lippujäsenvaltion kansalaisuus tai oikeushenkilöllisyys;
e)
niiden alukset noudattavat kaikkia asiaa koskevia GFCM:n säilyttämis- ja hoitotoimenpiteitä.
7. Jäsenvaltioiden on toteutettava tarvittavat toimenpiteet kalojen ja simpukoiden GFCM-sopimusalueella tapahtuvan kalastuksen, aluksella pitämisen, jälleenlaivaamisen ja purkamisen kieltämiseksi sellaisilta kokonaispituudeltaan yli 15 metrin mittaisilta aluksilta, joita ei ole kirjattu GFCM-rekisteriin.
8. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava viipymättä komissiolle kaikki tiedot, joiden perusteella on syytä vakavasti epäillä, että kokonaispituudeltaan yli 15 metrin mittaiset alukset, joita ei ole kirjattu GFCM-rekisteriin, harjoittavat kalojen tai simpukoiden kalastusta tai jälleenlaivausta GFCM-alueella.
II LUKU
Satamavaltion toimenpiteet
18 artikla
Soveltamisala
Tätä lukua sovelletaan kolmansien maiden kalastusaluksiin.
19 artikla
Ennakkoilmoitus
Poiketen siitä, mitä asetuksen (EY) N:o 1005/2008 6 artiklan 1 kohdassa säädetään, ennakkoilmoitus on annettava vähintään 72 tuntia ennen arvioitua satamaantuloaikaa.
20 artikla
Satamatarkastukset
1. Sen estämättä, mitä asetuksen (EY) N:o 1005/2008 9 artiklan 1 kohdassa säädetään, jäsenvaltioiden on tarkastettava nimetyissä satamissaan kunakin vuonna vähintään 15 prosenttia kalastusalusten purku- ja jälleenlaivaustoimista.
2. Sen estämättä, mitä asetuksen (EY) N:o 1005/2008 9 artiklan 2 kohdassa säädetään, jäsenvaltion satamaan ilman ennakkoilmoitusta saapuvat kalastusalukset on aina tarkastettava.
21 artikla
Tarkastusmenettely
Satamatarkastusten on asetuksen (EY) N:o 1005/2008 10 artiklassa säädettyjen vaatimusten lisäksi oltava tämän asetuksen liitteessä II säädettyjen vaatimusten mukaisia.
22 artikla
Sataman käytön kieltäminen
1. Jäsenvaltiot eivät saa sallia kolmannen maan aluksen käyttävän niiden satamia GFCM-sopimusalueelta pyydettyjen kalastustuotteiden purkamiseen, jälleenlaivaukseen tai jalostukseen, ja niiden on kiellettävä sitä käyttämästä satamapalveluja mukaan lukien muun muassa tankkaus- ja täydennyspalvelut, jos
a)
alus ei ole tämän asetuksen vaatimusten mukainen;
b)
alus sisältyy jonkin alueellisen kalastuksenhoitojärjestön laatimaan luetteloon aluksista, jotka ovat harjoittaneet LIS-kalastusta tai tukeneet sitä; tai
c)
aluksella ei ole voimassa olevaa lupaa harjoittaa kalastusta tai kalastukseen liittyvää toimintaa GFCM-sopimusalueella.
Poiketen ensimmäisestä alakohdasta mikään ei estä jäsenvaltioita sallimasta kolmannen maan alusta käyttää satamiaan Yhdistyneiden Kansakuntien merioikeusyleissopimuksen (11) 18 artiklassa tarkoitetuissa ylivoimaisen esteen tapauksissa tai hätätapauksissa ehdottoman välttämättömien palvelujen saamiseksi ja kyseisten tilanteiden korjaamiseksi.
2. Edellä olevaa 1 kohtaa sovelletaan asetuksen (EY) N:o 1005/2008 4 artiklan 2 kohdassa sekä 37 artiklan 5 ja 6 kohdassa säädettyjen, sataman käytön kieltämistä koskevien säännösten lisäksi.
3. Jos jäsenvaltio on kieltänyt satamiensa käytön kolmannen maan alukselta 1 tai 2 kohdan mukaisesti, sen on annettava siitä viipymättä tieto aluksen päällikölle, lippuvaltiolle, komissiolle ja GFCM:n pääsihteerille.
4. Kun 1 tai 2 kohdassa tarkoitetut kiellon perusteet eivät enää täyty, jäsenvaltion on peruutettava kieltonsa ja ilmoitettava peruutuksesta 3 kohdassa tarkoitetuille tiedonannon saajille.
IV OSASTO
YHTEISTYÖ, TIEDOTTAMINEN JA RAPORTOINTI
23 artikla
Yhteistyö ja tiedottaminen
1. Komissio ja jäsenvaltiot tekevät yhteistyötä ja vaihtavat tietoja GFCM:n pääsihteerin kanssa erityisesti
a)
pyytämällä tietoja asiaankuuluvista tietokannoista ja toimittamalla tietoa niihin;
b)
pyytämällä ja harjoittamalla yhteistyötä tämän asetuksen tehokkaan täytäntöönpanon edistämiseksi.
2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että niiden kansalliset kalastustietojärjestelmät mahdollistavat jäsenvaltioiden ja GFCM:n pääsihteerin välillä suoran sähköisen tiedonvaihdon III osastossa tarkoitetuista satamavaltion suorittamista tarkastuksista ottaen asianmukaisesti huomioon asiaan liittyvät luottamuksellisuusvaatimukset.
3. Jäsenvaltioiden on toteutettava toimenpiteitä jakaakseen tietoja sähköisesti asiaankuuluville kansallisille laitoksille ja sovittaakseen yhteen tällaisten laitosten toimia III osaston II luvussa säädettyjen toimenpiteiden täytäntöönpanossa.
4. Jäsenvaltioiden on tämän asetuksen soveltamiseksi laadittava yhteystahojen luettelo, joka on toimitettava sähköisessä muodossa viipymättä komissiolle, GFCM:n pääsihteerille ja sopimuspuolille.
5. Komissio voi hyväksyä täytäntöönpanosäädöksiä yhteistyötä ja tietojen vaihtoa koskevien yksityiskohtaisten sääntöjen osalta. Nämä täytäntöönpanosäädökset hyväksytään 25 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua tarkastelumenettelyä noudattaen.
24 artikla
Tilastotaulukoiden toimittaminen
1. Jäsenvaltioiden on toimitettava GFCM:n pääsihteerille ennen kunkin vuoden toukokuun 1 päivää liitteessä III olevassa C jaksossa esitetyn GFCM:n tilastotaulukon tehtävien 1.1, 1.2, 1.3, 1.4 ja 1.5 tiedot.
2. Jäsenvaltioiden on käytettävä 1 kohdassa tarkoitettujen tietojen toimittamiseen GFCM:n tiedonsyöttöjärjestelmää tai muuta asiaankuuluvaa GFCM:n pääsihteerin vahvistamaa tiedontoimitusstandardia ja -yhteyskäytäntöä, joka on saatavilla GFCM:n internetsivuilta.
3. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle tämän artiklan perusteella toimitetuista tiedoista.
Komissio voi hyväksyä täytäntöönpanosäädöksiä tässä artiklassa tarkoitettujen tietojen muotoa ja toimittamista koskevien yksityiskohtaisten sääntöjen osalta. Nämä täytäntöönpanosäädökset hyväksytään 25 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua tarkastelumenettelyä noudattaen.
V OSASTO
LOPPUSÄÄNNÖKSET
25 artikla
Komiteamenettely
1. Komissiota avustaa asetuksen (EY) N:o 2371/2002 30 artiklan 1 kohdalla perustettu kalastus- ja vesiviljelyalan komitea. Tämä komitea on asetuksessa (EU) N:o 182/2011 tarkoitettu komitea.
2. Kun viitataan tähän kohtaan, sovelletaan asetuksen (EU) N:o 182/2011 5 artiklaa.
26 artikla
Toimivallan siirto
Siirretään komissiolle valta antaa tarvittaessa 27 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä niiden muutosten saattamiseksi osaksi unionin lainsäädäntöä, jotka sitovat unionia ja koskevat unionin lainsäädännön osaksi jo saatettuja GFCM:n toimenpiteitä, tämän asetuksen säännösten muuttamiseksi seuraavilta osin:
a)
GFCM:n pääsihteerille toimitettavat tiedot 15 artiklan 4 kohdan mukaisesti;
b)
GFCM:n pääsihteerille toimitettava luettelo kalastamaan oikeutetuista aluksista 17 artiklan mukaisesti;
c)
satamavaltion toimenpiteet 18-22 artiklan mukaisesti;
d)
yhteistyö, tiedottaminen ja tietojen toimittaminen 23 ja 24 artiklan mukaisesti;
e)
GFCM-alueen maantieteellisten osa-alueiden taulukko, kartta sekä maantieteelliset koordinaatit liitteen I mukaisesti;
f)
satamavaltion suorittamat alustarkastuksia koskevat menettelyt liitteen II mukaisesti; ja
g)
liitteessä III esitetyt GFCM:n tilastotaulukot.
27 artikla
Siirretyn toimivallan käyttäminen
1. Siirretään komissiolle valta antaa delegoituja säädöksiä tässä artiklassa säädetyin edellytyksin.
2. Edellä 26 artiklassa tarkoitettu valta antaa delegoituja säädöksiä siirretään komissiolle kolmeksi vuodeksi 19 päivästä tammikuuta 2012. Komissio laatii siirrettyä säädösvaltaa koskevan kertomuksen viimeistään kuusi kuukautta ennen kolmen vuoden pituisen kauden päättymistä. Säädösvallan siirtoa jatketaan ilman eri toimenpiteitä samanpituisiksi kausiksi, jollei Euroopan parlamentti tai neuvosto vastusta tällaista jatkamista viimeistään kolme kuukautta ennen kunkin kauden päättymistä.
3. Euroopan parlamentti tai neuvosto voi milloin tahansa peruuttaa 26 artiklassa tarkoitetun säädösvallan siirron. Peruuttamispäätöksellä lopetetaan tuossa päätöksessä mainittu säädösvallan siirto. Päätös tulee voimaan sitä päivää seuraavana päivänä, jona se julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä, tai jonakin myöhempänä, päätöksessä mainittuna päivänä. Päätös ei vaikuta jo voimassa olevien delegoitujen säädösten pätevyyteen.
4. Heti kun komissio on antanut delegoidun säädöksen, komissio antaa sen tiedoksi yhtäaikaisesti Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
5. Edellä olevan 26 artiklan nojalla annettu delegoitu säädös tulee voimaan ainoastaan, jos Euroopan parlamentti tai neuvosto ei ole kahden kuukauden kuluessa siitä, kun asianomainen säädös on annettu tiedoksi Euroopan parlamentille ja neuvostolle, ilmaissut vastustavansa sitä tai jos sekä Euroopan parlamentti että neuvosto ovat ennen mainitun määräajan päättymistä ilmoittaneet komissiolle, että ne eivät vastusta säädöstä. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta tätä määräaikaa jatketaan kahdella kuukaudella.
28 artikla
Asetuksen (EY) N:o 1967/2006 muuttaminen
Muutetaan asetus (EY) N:o 1967/2006 seuraavasti:
1)
kumotaan 4 artiklan 3 kohta;
2)
korvataan 9 artiklan 3 kohta seuraavasti:
”3. Muiden kuin 4 kohdassa tarkoitettujen vedettävien verkkojen pienin sallittu silmäkoko on seuraava:
a)
neliösilmäiset verkot, joiden silmäkoko on troolinperässä 40 mm, tai
b)
varustajan asianmukaisesti perustellusta pyynnöstä vinoneliösilmäinen verkko, jonka silmäkoko on 50 mm ja jonka tunnustettu kokovalikoivuus vastaa vähintään a alakohdassa tarkoitettujen verkkojen kokovalikoivuutta.
Kalastusaluksilla on lupa käyttää ja pitää aluksella vain yhtä mainituista kahdesta verkkotyypistä.
Komissio esittää Euroopan parlamentille ja neuvostolle viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2012 kertomuksen tämän kohdan täytäntöönpanosta; kyseisen kertomuksen ja jäsenvaltioiden ennen 31 päivää joulukuuta 2011 toimittamien tietojen perusteella se ehdottaa tarvittaessa asianmukaisia muutoksia.”;
3)
kumotaan 24 artikla;
4)
kumotaan 27 artiklan 1 ja 4 kohta.
29 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Strasbourgissa 13 päivänä joulukuuta 2011.


Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 349/2012
z dnia 16 kwietnia 2012 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu winowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 2, 5 i 6,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Poprzednie dochodzenia i obowiązujące środki
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 130/2006 (2) („rozporządzenie pierwotne”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe, wynoszące od 0 % do 34,9 %, na przywóz kwasu winowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”). Przypomina się, że stawka ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego na kwas winowy produkowany przez chińskiego producenta eksportującego Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd. („Hangzhou Bioking”) wynosiła 0 %, podczas gdy w stosunku do pozostałych chińskich producentów eksportujących wynosiła ona od 4,7 % do 34,9 %.
(2)
W dniu 22 lutego 2008 r., po przeprowadzeniu przeglądu wszczętego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, Rada - rozporządzeniem (WE) nr 150/2008 (3) - zmieniła zakres wyżej wymienionych środków.
(3)
W dniu 16 kwietnia 2012 r., w następstwie przeglądu obowiązujących środków stosowanych w odniesieniu do Hangzhou Bioking, wszczętego na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1515/2001, w świetle raportu Organu Apelacyjnego WTO zatytułowanego „Meksyk - ostateczne środki antydumpingowe wprowadzone w odniesieniu do wołowiny i ryżu” (Mexico - Definitive Anti-Dumping Measures on Beef and Rice) (4), w którego pkt 305 i 306 stwierdza się, że producent eksportujący, co do którego w dochodzeniu pierwotnym stwierdzono brak stosowania dumpingu, musi zostać wyłączony z zakresu stosowania środka ostatecznego nakładanego w wyniku takiego dochodzenia i nie może podlegać przeglądowi administracyjnemu i przeglądowi ze względu na zmienione okoliczności, Rada rozporządzeniem (UE) nr 332/2012 (5) zmieniła środki dotyczące Hangzhou Bioking.
(4)
Dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia środków nałożonych rozporządzeniem pierwotnym, będzie zwane dalej „dochodzeniem pierwotnym”.
2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia
(5)
W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (6) obowiązujących środków antydumpingowych Komisja otrzymała w dniu 27 października 2009 r. wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez następujących producentów („wnioskodawcy”): Distillerie Bonollo SpA, Industria Chimica Valenzana SpA, Distillerie Mazzari SpA, Caviro Distillerie S.r.l. oraz Comercial Quimica Sarasa SL, reprezentujących znaczną część, w tym przypadku ponad 50 %, całkowitej unijnej produkcji kwasu winowego.
(6)
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków obowiązujących w odniesieniu do przywozu kwasu winowego pochodzącego z Chin istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.
3. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia
(7)
Po konsultacji z Komitetem Doradczym i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia, Komisja ogłosiła w dniu 26 stycznia 2011 r., w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (7) („zawiadomienie o wszczęciu”), wszczęcie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
4. Postępowania równoległe
(8)
Komisja ogłosiła ponadto w dniu 29 lipca 2011 r. wszczęcie postępowania antydumpingowego (8) na podstawie art. 5 w odniesieniu do przywozu kwasu winowego pochodzącego z Chin i z ograniczeniem do jednego chińskiego producenta eksportującego, Hangzhou Bioking.
(9)
Tego samego dnia Komisja ogłosiła wszczęcie częściowego przeglądu okresowego (9) na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, dotyczącego środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu kwasu winowego pochodzącego z Chin w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu w odniesieniu do dwóch chińskich producentów eksportujących, a mianowicie Changmao Biochemical Engineering Co., Ltd, Changzhou City oraz Ninghai Organic Chemical Factory, Ninghai.
5. Dochodzenie
5.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
(10)
Dochodzenie dotyczące kontynuacji dumpingu objęło okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).
5.2. Strony zainteresowane dochodzeniem
(11)
Komisja oficjalnie zawiadomiła wnioskodawców, pozostałych znanych producentów unijnych, producentów eksportujących, importerów, zainteresowanych użytkowników w Unii oraz ich stowarzyszenia, a także przedstawicieli państwa wywozu, którego dotyczy postępowanie, o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia.
(12)
Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie uwag na piśmie oraz zgłoszenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(13)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących z Chin, niepowiązanych importerów w Unii oraz producentów unijnych, których dotyczyło dochodzenie, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wyżej wymienione strony zostały wezwane, na podstawie art. 17 rozporządzenia podstawowego, do zgłoszenia się do Komisji w ciągu 15 dni od opublikowania zawiadomienia o wszczęciu i do dostarczenia informacji wymaganych w zawiadomieniu o wszczęciu.
(14)
W świetle otrzymanych odpowiedzi zdecydowano o zastosowaniu kontroli wyrywkowej w odniesieniu do producentów unijnych. Żaden niepowiązany importer w Unii nie współpracował w ramach dochodzenia. Z producentów eksportujących z Chin tylko dwóch wyraziło gotowość do współpracy w ramach dochodzenia. W związku z tym zdecydowano, że przeprowadzanie kontroli wyrywkowej nie jest konieczne w odniesieniu do producentów eksportujących.
(15)
Sześciu producentów unijnych przedstawiło informacje wymagane w zawiadomieniu o wszczęciu i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Na podstawie informacji otrzymanych od tychże producentów unijnych Komisja dokonała doboru próby składającej się z czterech producentów unijnych, których uznano za reprezentatywnych dla przemysłu unijnego pod względem wielkości sprzedaży produktu podobnego w Unii. Łączna wielkość ich sprzedaży stanowiła 61 % wielkości sprzedaży na rynku unijnym.
(16)
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od czterech objętych próbą producentów unijnych, dwóch użytkowników w Unii, a także od dwóch producentów eksportujących w Chinach. Ponadto dwóch współpracujących producentów unijnych dostarczyło wymagane ogólne dane do celów analizy szkody.
(17)
Wywóz dokonany przez Hangzhou Bioking, którego indywidualny margines dumpingu wyniósł w dochodzeniu pierwotnym zero, wyłączono zarówno z analizy dumpingu, jak i szkody, w tym z analizy prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu i ryzyka ponownego wystąpienia szkody wynikającej z przywozu po cenach dumpingowych. Podstawą do analizy zawartej w obecnym przeglądzie był zatem wywóz produktu objętego postępowaniem z Chin do Unii w ODP z wyłączeniem wywozu dokonywanego przez producenta Hangzhou Bioking, zwany w niniejszym rozporządzeniu także „wywozem objętym środkami”.
(18)
Służby Komisji prowadziły dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i spowodowanej nim szkody oraz do określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
a)
producenci unijni:
-
Comercial Quimica Sarasa SL,
-
Alcoholera Vinícola Europea S.A.,
-
Distillerie Mazzari SpA,
-
Distillerie Bonollo SpA;
b)
producenci eksportujący w Chinach:
-
Changmao Biochemical Engineering Co Ltd,
-
Ninghai Organical Chemical Factory;
c)
użytkownicy:
-
Danisco A/S,
-
Kerry (NL) B.V.;
d)
producent w państwie analogicznym:
-
Tarcol S.A., Argentyna.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(19)
Produkt objęty niniejszym przeglądem jest taki sam jak produkt określony w rozporządzeniu (WE) nr 150/2008 wprowadzającym zmiany zakresu środków ustanowionych rozporządzeniem pierwotnym, jak wyjaśniono powyżej. Produktem objętym postępowaniem jest mianowicie kwas winowy, z wyłączeniem kwasu D-(-)-winowego skręcającego płaszczyznę światła spolaryzowanego w lewo o co najmniej 12,0 stopni, mierzoną w roztworze wodnym zgodnie z metodą opisaną w Farmakopei Europejskiej, pochodzący z Chin, obecnie objęty kodem CN ex 2918 12 00 (kod TARIC 2918120090) („produkt objęty postępowaniem”).
(20)
Dochodzenie przeglądowe potwierdziło podobnie jak dochodzenie pierwotne, że produkt objęty postępowaniem przywożony na rynek unijny i produkty wytwarzane i sprzedawane przez producentów eksportujących na rynkach krajowych, a także produkty wytwarzane i sprzedawane w Unii przez przemysł unijny („produkt podobny”), mają te same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz zastosowania. Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI DUMPINGU
1. Uwagi wstępne
(21)
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.
(22)
Jak wspomniano w motywie 13, ze względu na potencjalnie dużą liczbę producentów eksportujących, których dotyczy niniejszy przegląd, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową. Z 20 znanych producentów eksportujących tylko dwa przedsiębiorstwa, obydwa korzystające z traktowania na zasadach rynkowych, zgłosiły się, zgadzając się na współpracę. Przywóz ze strony tych dwóch przedsiębiorstw stanowi większość przywozu produktu objętego postępowaniem z Chin do Unii w ODP z wyłączeniem wywozu dokonywanego przez przedsiębiorstwo Hangzhou Bioking, którego indywidualny margines dumpingu wynosił w dochodzeniu pierwotnym zero.
2. Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
2.1. Państwo analogiczne
(23)
Jako że gospodarka Chin znajduje się w okresie transformacji, wartość normalną dla producentów eksportujących, którym nie przyznano traktowania na zasadach rynkowych („MET”), ustala się zgodnie z przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego na podstawie cen lub wartości konstruowanej w odpowiednim państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”).
(24)
Podobnie jak w dochodzeniu pierwotnym, w zawiadomieniu o wszczęciu zaproponowano Argentynę jako państwo analogiczne do celów ustalenia wartości normalnej. Zainteresowanym stronom umożliwiono zgłaszanie uwag w sprawie stosowności tego wyboru.
(25)
Jeden użytkownik przemysłowy kwasu winowego wskazał na pewne ograniczenia związane z wyborem Argentyny jako rynku analogicznego, twierdząc, że rynek ten nie powinien być jedynym punktem odniesienia do celów określenia wartości normalnej. Zainteresowana strona podniosła w szczególności kwestię rzekomych różnic w procesach produkcji w Chinach i w Argentynie, ograniczonej wielkości rocznej produkcji w porównaniu do produkcji światowej i wahań kursów wymiany walut. Żaden z tych argumentów nie został jednak poparty dokumentacją dowodową.
(26)
W każdym bądź razie już w dochodzeniu pierwotnym starannie przeanalizowano kwestię odmiennych procesów produkcyjnych w Argentynie i Chinach oraz wynikający stąd wpływ na rachunek kosztów i wycenę produktu objętego postępowaniem, stwierdzając, że kwestia ta nie zmienia porównywalności produktów, które zostały uznane za podobne. Jako że zarzut przedstawiony przez użytkownika przemysłowego nie wniósł żadnych nowych elementów, a jego twierdzenia nie zostały poparte dowodami, argument ten odrzuca się. Ustalenia obecnego przeglądu wygaśnięcia potwierdzają zatem ustalenia dochodzenia pierwotnego, a mianowicie to, że różnice w procesie produkcyjnym nie miały wpływu na porównywalność produktów.
(27)
Ograniczona w porównaniu z rynkiem światowym kwasu winowego wielkość rocznej produkcji w Argentynie nie stanowi istotnego argumentu przy ocenie, czy dany rynek jest odpowiedni do ustalenia wartości normalnej na rynku analogicznym. Dochodzenie potwierdziło bowiem, że Argentyna jest otwartym i konkurencyjnym rynkiem, na którym działają co najmniej dwa podmioty. W związku z powyższym argument ten zostaje odrzucony.
(28)
Argumentu dotyczącego znacznych wahań kursów wymiany walut pomiędzy regionami nie poparto dowodami. Ponadto w wyniku dochodzenia na miejscu nie zgromadzono żadnych elementów wskazujących na jakiekolwiek zakłócenia kursów wymiany walut pomiędzy regionami. W związku z powyższym argument ten zostaje odrzucony.
(29)
W związku z tym, podobnie jak w dochodzeniu pierwotnym, uznano, że Argentyna jest odpowiednim państwem analogicznym, na podstawie którego ustalona zostanie wartość normalna.
(30)
Skontaktowano się z dwoma znanymi przedsiębiorstwami argentyńskimi, lecz tylko jedno z nich wyraziło zgodę na współpracę, udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i na wizytę weryfikacyjną. Dane liczbowe dotyczące tego przedsiębiorstwa wykorzystano do określenia wartości normalnej.
2.2. Wartość normalna
(31)
W stosunku do dwóch przedsiębiorstw, którym przyznano MET w dochodzeniu pierwotnym, wartość normalną ustalono na podstawie ich własnych danych. Zgodnie z art. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy sprzedaż krajowa kwasu winowego niezależnym klientom była reprezentatywna w ODP, tj. czy wielkość sprzedaży produktu z przeznaczeniem na konsumpcję krajową stanowiła 5 % lub więcej ich wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii.
(32)
W odniesieniu do jednego przedsiębiorstwa, któremu przyznano MET, wartość normalną musiano skonstruować, ponieważ jego sprzedaż krajowa była niewystarczająca, by można ją było uznać za reprezentatywną, jak to wyjaśniono w motywie 31. Dlatego też ustaloną wartość normalną obliczono, wykorzystując odnoszące się do tego przedsiębiorstwa koszty wytwarzania z doliczeniem kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku osiąganego przy sprzedaży krajowej dokonanej w zwykłym obrocie handlowym.
(33)
W stosunku do drugiego przedsiębiorstwa, któremu przyznano MET, ze względu na fakt, że sprzedaż krajowa była reprezentatywna i dokonywana w zwykłym obrocie handlowym, wartość normalną ustalono na podstawie cen płaconych przez niezależnych klientów w państwie wywozu.
(34)
W stosunku do przedsiębiorstw, którym nie przyznano MET w dochodzeniu pierwotnym, wartość normalną ustalono na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego w oparciu o informacje uzyskane od współpracującego producenta w państwie analogicznym.
(35)
Dlatego też oceniono również sprzedaż krajową na rzecz niezależnych klientów w państwie analogicznym na podstawie kryterium określonego w art. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja stwierdziła, że sprzedaży tej dokonano w wystarczających ilościach oraz w zwykłym obrocie handlowym i że można ją zatem było wykorzystać w celu ustalenia wartości normalnej dla przedsiębiorstw, którym nie przyznano MET.
2.3. Cena eksportowa
(36)
Cała sprzedaż eksportowa do Unii dokonywana przez współpracujących producentów eksportujących była realizowana bezpośrednio do niezależnych klientów mających siedzibę w Unii. Zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego cenę eksportową ustalono na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych.
(37)
Informacje odnośnie do cen eksportowych pobieranych przez wszystkich pozostałych producentów mających swoją siedzibę w Chinach uzyskano na podstawie danych statystycznych dotyczących przywozu dostępnych w bazie danych na podstawie art. 14 ust. 6.
2.4. Porównanie
(38)
Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works.
(39)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową współpracujących producentów eksportujących, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, uwzględniono w postaci dostosowań pewne różnice dotyczące transportu, ubezpieczenia, podatków i kosztów kredytu, które miały wpływ na ceny i ich porównywalność.
(40)
W celu rzetelnego porównania wartości normalnej ex-works z państwa analogicznego i ceny eksportowej, jak wskazano powyżej w motywie 37, ceny eksportowe CIF dostosowano do poziomu ex-works na podstawie danych zgromadzonych w trakcie wizyt weryfikacyjnych.
2.5. Margines dumpingu
(41)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu ustalono na podstawie porównania między średnią ważoną wartości normalnej a średnią ważoną ceny eksportowej.
(42)
W odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących, którym przyznano MET w dochodzeniu pierwotnym, porównanie to wykazało, że przedsiębiorstwa te kontynuowały dumping, choć na nieco niższym poziomie.
(43)
Obliczone cło rezydualne wykazało występowanie istotnego poziomu dumpingu, wyższego nawet niż w dochodzeniu pierwotnym.
3. Prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu
(44)
W nawiązaniu do analizy występowania dumpingu w ODP zbadano również prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu.
(45)
W tym zakresie przeanalizowano następujące elementy: wielkość i ceny przywozu po cenach dumpingowych z Chin, moce produkcyjne oraz wolne moce produkcyjne w Chinach, atrakcyjność rynku unijnego i rynków pozostałych państw trzecich.
3.1. Wielkość i ceny przywozu po cenach dumpingowych z Chin
(46)
Po nałożeniu ostatecznych środków w styczniu 2006 r. przywóz po cenach dumpingowych z Chin nadal wzrastał, z 3 034 ton metrycznych („t”) w 2007 r. do 3 649 t w ODP, czyli o około 20 %. Jednocześnie udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Chin wzrósł o 1,0 punkt procentowy w okresie badanym z 12,6 % w 2007 r. do 13,5 % w ODP.
(47)
W tym samym okresie ceny przywozu po cenach dumpingowych z Chin utrzymywały się na względnie stałym poziomie, odnotowując wzrost o 12,6 % między 2007 r. i 2008 r., a następnie stały spadek w 2009 r. i ODP, osiągając w ODP poziom z 2007 r.
3.2. Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Chinach
(48)
Różne, ogólnie dostępne źródła informacji (10) wskazują na to, że całkowite moce produkcyjne w Chinach w zakresie kwasu winowego wykazują dużą nadwyżkę w stosunku do popytu na chińskim rynku krajowym.
(49)
Całkowite moce produkcyjne w Chinach oszacowano na około 25 000 t, biorąc pod uwagę informacje zebrane na miejscu podczas dochodzenia i w wyniku późniejszych badań rynku (11). Przy szacowanej konsumpcji wynoszącej 5 000 t rynek chiński jest niewielki w stosunku do dostępnych mocy produkcyjnych w Chinach.
(50)
Dodać należy, że istnieją silne przesłanki wskazujące na to, że moce produkcyjne w Chinach są nawet wyższe niż 25 000 t. I tak całkowite moce produkcyjne dwóch współpracujących chińskich eksporterów wzrosły o ponad 200 %, jeśli porównać dane za pierwotny OD z danymi za bieżący ODP. Odpowiednie wolne moce produkcyjne wynosiły około 20 % całkowitej mocy produkcyjnej w ODP.
(51)
Z informacji zgromadzonych na podstawie streszczeń sprawozdań, o których mowa powyżej w motywie 48, i z publicznie dostępnych informacji wynika ponadto, że w 2007 r. utworzono co najmniej dwóch nowych producentów kwasu winowego.
(52)
Na tej podstawie jest oczywiste, że moce produkcyjne w Chinach są nieproporcjonalnie duże w stosunku do konsumpcji krajowej, co jest potwierdzeniem dla faktu, że chińscy producenci mają wyraźną potrzebę wzmocnienia swojej pozycji na rynkach eksportowych.
3.3. Atrakcyjność rynku unijnego i pozostałych rynków trzecich
(53)
Z informacji zebranych u chińskich współpracujących przedsiębiorstw wynika, że poziom cen stosowanych w stosunku do państw trzecich jest zgodny z poziomem cen możliwym do uzyskania przez nie na rynku unijnym. Jak wspomniano powyżej, na rynku krajowym Chin istnieje istotna nadwyżka mocy produkcyjnych wskazująca na silną i naturalną potrzebę znalezienia alternatywnych rynków, które mogłyby wchłonąć tę nadwyżkę.
(54)
Rynek unijny jest zdecydowanie największy na świecie; odpowiada on za około 40 % światowej konsumpcji kwasu winowego i wciąż rośnie, jak wspomniano w motywie 60. Na podstawie informacji zebranych w toku dochodzenia jest również jasne, że chińskie przedsiębiorstwa wykazały duże zainteresowanie rozbudowywaniem swej obecność na największym rynku zbytu na świecie oraz utrzymaniem znacznego udziału w rynku unijnym.
4. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu
(55)
W świetle powyższych ustaleń można uznać, że istotne ilości przywozu z Chin w dalszym ciągu dokonywane są po cenach dumpingowych i że istnieje duże prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu. Biorąc pod uwagę potencjalne wolne moce produkcyjne w Chinach, w tym nowych producentów, którzy pojawili się na rynku chińskim, oraz fakt, że rynek unijny jest największym rynkiem na świecie, cechującym się atrakcyjnym poziomem cen, można stwierdzić, że chińscy eksporterzy prawdopodobnie jeszcze bardziej zwiększą wywóz do Unii po cenach dumpingowych, jeżeli dopuści się do wygaśnięcia środków antydumpingowych.
D. DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(56)
W ODP produkt podobny był wytwarzany przez dziewięciu producentów unijnych. Sześciu ze wspomnianych dziewięciu producentów w pełni współpracowało w dochodzeniu, przedłożyło formularze dotyczące kontroli wyrywkowej i złożyło wniosek o włączenie do próby. Stwierdzono, że tych sześciu producentów reprezentuje znaczną część, w tym przypadku powyżej 73 %, całkowitej unijnej produkcji produktu podobnego. Jak wspomniano poniżej w motywie 57, 9 producentów, którzy dostarczyli danych we wniosku o dokonanie przeglądu, zwie się dalej „przemysłem unijnym” w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(57)
Do celów analizy szkody ustanowiono wskaźniki szkody na następujących dwóch poziomach:
-
elementy makroekonomiczne (produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wydajność, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wielkość marginesów dumpingu i poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu) poddano ocenie na poziomie całkowitej produkcji unijnej na podstawie informacji zebranych od producentów, którzy zgłosili się w związku z doborem próby, oraz - w odniesieniu do pozostałych trzech producentów unijnych - na podstawie szacunków opartych na danych pochodzących z wniosku o dokonanie przeglądu,
-
analizę elementów mikroekonomicznych (średnich cen jednostkowych, zapasów, wynagrodzeń, rentowności, zwrotu z inwestycji, przepływów pieniężnych, zdolności do pozyskiwania kapitału i inwestycji) przeprowadzono na podstawie informacji podanych przez producentów unijnych objętych próbą.
(58)
Należy zauważyć, że unijny rynek kwasu winowego cechuje stosunkowo mała liczba producentów, którymi są w większości małe i średnie przedsiębiorstwa zlokalizowane we Włoszech i w Hiszpanii. Z wyjątkiem jednego producenta z siedzibą w Hiszpanii, który produkuje wyłącznie kwas winowy, wszyscy pozostali producenci są zintegrowani wertykalnie, przy czym główną ich działalnością jest produkcja alkoholu z osadu winnego z drożdży, a kwas winowy jest produktem ubocznym tej produkcji.
E. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
1. Konsumpcja na rynku unijnym
(59)
Konsumpcję w Unii określono na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym, chińskiej bazy danych dotyczących wywozu, danych dotyczących wielkości przywozu dla rynku unijnego uzyskanych z Eurostatu i, w odniesieniu do pozostałych producentów unijnych, na podstawie szacunków w oparciu o wniosek o dokonanie przeglądu.
(60)
Unijna konsumpcji kwasu winowego wzrosła między 2007 r. a ODP o 11 %. W ujęciu szczegółowym spadek popytu pozornego między 2007 r. a 2009 r. wyniósł 15 %. W ODP konsumpcja w Unii osiągnęła jednak 29 964 tony, co stanowiło znaczny wzrost, tj. o 26 punktów procentowych, w porównaniu z rokiem poprzednim. Powodem tego wzrostu jest duża elastyczność cen kwasu winowego. I tak, gdy ceny są niskie, tak jak to miało miejsce w ODP, kwas winowy może znaleźć dodatkowe zastosowania jako substytut innych surowców będących produktami chemicznymi, takich jak kwas cytrynowy i jabłkowy, co prowadzi do wzrostu całkowitej konsumpcji w Unii.
Tabela 1
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Całkowita konsumpcja w UE (w tonach)
26 931
25 333
22 983
29 964
Wskaźnik
100
94
85
111
Źródło: odpowiedzi udzielone na pytania zawarte w kwestionariuszu, chińskie bazy danych dotyczące wywozu, Eurostat.
2. Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu z Chin
2.1. Wielkość i udział w rynku
(61)
Wielkość całkowitego przywozu z Chin do Unii produktu objętego postępowaniem wzrosła w okresie badanym o 45 %. W ODP wielkość ta osiągnęła 8 495 ton, co stanowiło 28,4 % udziału w rynku.
(62)
Wielkość przywozu do Unii kwasu winowego od chińskich eksporterów podlegających środkom antydumpingowym wzrosła o 20 % i wyniosła 3 649 ton w ODP, co odpowiada udziałowi w rynku w wysokości 12,2 %, w porównaniu z 11,3 % na początku okresu badanego. Pozostałego przywozu, 4 846 ton, dokonał chiński eksporter objęty stawką 0 %; udział tego eksportera w całkowitym chińskim wywozie do Unii także wzrósł w okresie badanym (+ 9 punktów procentowych).
Tabela 2
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Wielkość przywozu z Chin objętego środkami (w tonach)
3 035
3 042
2 945
3 649
Indeks = 100
100
100
97
120
Udział w rynku przywozu z Chin objętego środkami
11,3 %
12,0 %
12,8 %
12,2 %
Indeks = 100
100
106
113
107
2.2. Ceny i podcięcie cenowe
(63)
Poniższa tabela przedstawia kształtowanie się średnich cen CIF na granicy UE dotyczących przywozu z Chin podlegającego środkom antydumpingowym oraz odpowiednie średnie ceny sprzedaży przemysłu unijnego.
Tabela 3
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Ceny przywozu z Chin podlegającego środkom (EUR/tonę)
1 834
2 060
1 966
1 819
Indeks = 100
100
112
107
99
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.
(64)
Średnie jednostkowe ceny sprzedaży w ramach chińskiego wywozu objętego środkami na poziomie CIF w ODP sięgały 1 819 EUR/t, co w okresie badanym oznaczało wzrost o 20 %.
(65)
Odnośnie do ceny sprzedaży kwasu winowego na rynku Unii w ODP dokonano porównania między cenami kwasu winowego produkowanego i sprzedawanego przez przemysł unijny i cenami przywozu z Chin objętego środkami. Właściwe ceny sprzedaży przemysłu unijnego to ceny dla niezależnych klientów, dostosowane w razie konieczności do poziomu ex-works, tzn. wyłączając koszty transportu w Unii i po odliczeniu obniżek i rabatów. Ceny te porównano z cenami sprzedaży stosowanymi przez wspomnianych wcześniej chińskich producentów eksportujących, po odliczeniu obniżek, i dostosowanymi w stosownych przypadkach do ceny CIF na granicy UE z odpowiednim dostosowaniem dotyczącym kosztów odprawy celnej oraz kosztów ponoszonych po przywozie. Średnia ważona cena sprzedaży w Unii w ODP wynosiła 2 496 EUR/t.
(66)
Porównanie z rozróżnieniem na rodzaje produktu wykazało, że w ODP przywóz z Chin objęty środkami dotyczący produktu objętego postępowaniem był sprzedawany w Unii po cenach, które w znaczący sposób podcinały ceny stosowane przez przemysł unijny, czyli o 32,6 %, jeśli przedstawić je jako procent tych ostatnich.
3. Przywóz z pozostałych państw trzecich
(67)
Poniższa tabela przedstawia, w jaki sposób kształtował się przywóz z pozostałych państw trzecich podczas okresu badanego pod względem wielkości i udziału w rynku, a także średniej ceny tego przywozu.
Tabela 4
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Wielkość przywozu z pozostałych państw (w tonach)
590
135
156
845
Indeks = 100
100
23
26
143
Udział w rynku przywozu z pozostałych państw trzecich
2,2 %
0,5 %
0,7 %
2,8 %
Indeks = 100
100
24
31
129
Cena przywozu (w EUR/t)
2 503
2 874
2 300
2 413
Źródło: Eurostat, baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.
(68)
Wielkość przywozu kwasu winowego z pozostałych państw trzecich do UE wzrosła w okresie badanym o 43 % i osiągnęła poziom 845 ton w ODP. Ceny tego przywozu były stosunkowo wysokie, znacznie przekraczając odpowiadające im ceny przywozu z Chin, i były jedynie nieznacznie niższe od średniego poziomu cen przemysłu unijnego. Można jednak uznać, że wywóz z pozostałych państw trzecich był bardzo niewielki, ponieważ w ciągu ODP jego udział w rynku wynosił jedynie 2,8 %, i to pomimo szybkiego wzrostu tego przywozu w ujęciu procentowym pod koniec okresu badanego.
4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
(69)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego zbadano wszystkie istotne czynniki ekonomiczne i wskaźniki mające wpływ na stan przemysłu unijnego w okresie badanym.
4.1. Uwagi wstępne
(70)
Jako że w odniesieniu do przemysłu unijnego zastosowano kontrolę wyrywkową, do celów analizy szkody ustanowiono wskaźniki szkody na dwóch poziomach, jak wspomniano powyżej w motywie 57.
4.2. Elementy makroekonomiczne
a) Produkcja
(71)
Produkcja unijna wzrosła o 5 % między 2007 r. a ODP. Uściślając, po gwałtownym spadku między 2007 r. a 2009 r. wynoszącym 14 % wzrosła ona o 19 punktów procentowych między 2009 r. a ODP do około 30,5 tys. t. Zwiększony poziom produkcji umożliwił przemysłowi unijnemu ograniczenie wzrostu kosztów produkcji i miał dodatni wpływ na ogólną rentowność przemysłu unijnego.
Tabela 5
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Wielkość produkcji (w tonach)
29 000
27 500
25 000
30 588
Indeks = 100
100
95
86
105
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.
b) Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(72)
Moce produkcyjne producentów unijnych zmalały o 2 % w okresie badanym.
(73)
Wykorzystanie mocy produkcyjnych wyniosło 63 % w 2007 r. i spadło do 56 % w 2009 r., osiągając 68 % w ODP. Niższy wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych w 2009 r. odzwierciedlał ujemne skutki kryzysu. Ogółem wykorzystanie mocy produkcyjnych wzrosło o 8 % w okresie badanym, co przyczyniło się do dalszego obniżenia kosztów stałych.
Tabela 6
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Moce produkcyjne (w tonach)
46 000
46 000
45 000
45 000
Indeks = 100
100
100
98
98
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
63 %
60 %
56 %
68 %
Indeks = 100
100
95
88
108
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.
c) Wielkość sprzedaży
(74)
Wielkość sprzedaży prowadzonej przez producentów unijnych na rzecz niepowiązanych klientów na rynku unijnym zwiększyła się w ODP nieznacznie, tj. o 1 %. Najpierw spadła ona o 11 % między 2007 r. i 2008 r., a następnie dodatkowo o 9 % w 2009 r., by osiągnąć niemal ten sam poziom na koniec okresu badanego, jaki miała na początku tego okresu, tym samym wykazując znaczne różnice spowodowane głównie kryzysem gospodarczym z 2008 r. i 2009 r.
Tabela 7
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Sprzedaż do niepowiązanych podmiotów w Unii (w tonach)
20 489
18 165
16 709
20 623
Indeks = 100
100
89
82
101
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.
d) Udział w rynku
(75)
W okresie badanym producenci unijni stracili 7,3 punktów procentowych udziału w rynku, odnotowując spadek z 76,1 % w 2007 r. do 68,8 % w ODP. Ta utrata udziału w rynku odzwierciedla fakt, że - mimo wzrostu konsumpcji - sprzedaż przemysłu unijnego nie była w stanie rosnąć w takim samym tempie w okresie badanym, ale pozostawała na dość stabilnym poziomie.
Tabela 8
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Udział w rynku producentów unijnych
76,1 %
71,7 %
72,7 %
68,8 %
Indeks = 100
100
94
95
90
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu i dane Eurostatu.
e) Wzrost
(76)
Między 2007 r. a ODP, przy wzroście konsumpcji w Unii o 11 %, wielkość sprzedaży prowadzonej przez przemysł unijny na rynku unijnym pozostała stabilna, a udział w rynku producentów unijnych zmniejszył się o 10 %. Stwierdza się zatem, że producenci unijni nie byli w stanie odnieść korzyści ze wzrostu rynku.
f) Zatrudnienie
(77)
Poziom zatrudnienia w przemyśle unijnym zmniejszył się o 28 % w okresie pomiędzy 2007 r. a ODP. Uściślając, nastąpił znaczny spadek liczby osób zatrudnionych, tj. z 320 w 2007 r. i 2008 r. do 280 w 2009 r. i 230 w ODP. Spadek odnotowany w 2009 r. odzwierciedla wysiłki restrukturyzacyjne wielu producentów unijnych.
Tabela 9
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Zatrudnienie (liczba osób)
320
320
280
230
Indeks = 100
100
100
88
72
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.
g) Wydajność
(78)
Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego mierzona jako roczna produkcja (w tonach) na osobę zatrudnioną wzrosła w okresie badanym o 47 %. Jest to odzwierciedleniem faktu wzrostu produkcji o 5 % i jednoczesnego spadku poziomu zatrudnienia o 28 % i wskazuje na zwiększenie wydajności przemysłu unijnego. Jest to szczególnie wyraźne w przypadku ODP, kiedy to produkcja wzrosła, podczas gdy poziom zatrudnienia nadal spadał, a wydajność była o 48 punktów procentowych wyższa niż w 2009 r.
Tabela 10
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Wydajność (tony na pracownika)
90
85
89
132
Indeks = 100
100
94
99
147
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wniosek o dokonanie przeglądu.
4.3. Dane dotyczące producentów unijnych objętych próbą
h) Czynniki mające wpływ na ceny sprzedaży
(79)
Średnie roczne ceny sprzedaży niepowiązanym klientom stosowane przez objętych próbą producentów na rynku unijnym wzrosły o 8 % między 2007 r. a 2009 r., ale spadły o 6 % w okresie badanym, i tak w ODP średnia roczna cena sprzedaży wyniosła 2 496 EUR/tonę w porównaniu z 2 667 EUR/tonę w 2007 r. Dostępność winianu wapnia, który jest wytwarzany z osadu winnego z drożdży i stanowi 66 % całkowitych kosztów produkcji kwasu winowego, jest zmienna w zależności od jakości zbiorów winogron. Tak więc korzystne lub niekorzystne warunki klimatyczne mają wpływ na całkowitą podaż winianu wapnia, która z kolei ma wpływ na średnie roczne ceny sprzedaży. Należy zauważyć, że lata 2007 i 2008 nie były korzystne, jeśli chodzi o zbiory winogron, w następstwie czego po okresie produkcyjnym wzrosły koszty surowców i ceny sprzedaży (ponieważ jest to produkt sezonowy, skutki odczuwalne są dopiero kilka miesięcy po okresie zbiorów). Natomiast 2009 r. cechował się dobrymi zbiorami winogron, w związku z czym średnie roczne ceny sprzedaży w ODP były o 14 % niższe w porównaniu z rokiem poprzednim.
Tabela 11
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Cena jednostkowa na rynku UE (EUR/tonę)
2 667
2 946
2 881
2 496
Indeks = 100
100
110
108
94
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.
i) Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(80)
Uwzględniając poziom dumpingu stwierdzonego w dochodzeniu, nie udało się stwierdzić całkowitej poprawy sytuacji po wcześniejszym dumpingu i uznano, że przemysł unijny jest nadal podatny na szkodliwy wpływ przywozu po cenach dumpingowych na rynek unijny. Należy przypomnieć, że w dochodzeniu pierwotnym w odniesieniu do dwóch współpracujących chińskich producentów, którym przyznano MET, stwierdzono margines dumpingu w wysokości odpowiednio 4,7 % i 10,1 %. Margines dumpingu dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw wynosił 34,9 %. Do tego dochodzi fakt, że - jak wspomniano powyżej w motywie 7 - wszczęto postępowanie antydumpingowe ograniczone do jednego chińskiego producenta eksportującego, Hangzhou Bioking, które to przedsiębiorstwo nie jest objęte środkami, i nie można wykluczyć możliwości, że stwierdzone zostanie stosowanie dumpingu przez tego producenta eksportującego. Jak stwierdzono powyżej w motywach 48-54, stwierdzono też istnienie prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu, co ustalono głównie w oparciu o dostępną nadwyżkę mocy produkcyjnych w Chinach oraz dość niewielki rozmiar chińskiego rynku krajowego. W odniesieniu do poprawy sytuacji spowodowanej wcześniejszym przywozem po cenach dumpingowych z Chin należy przypomnieć, że po nałożeniu ostatecznych środków w styczniu 2006 r. przywóz z Chin objęty środkami nadal rósł, o czym jest mowa powyżej w motywie 46. Nie dało się zatem stwierdzić rzeczywistej poprawy sytuacji po wcześniejszym dumpingu i uznaje się, że przemysł unijny jest nadal podatny na szkodliwe wpływy przywozu po cenach dumpingowych na rynek unijny.
j) Zapasy
(81)
Wielkość zapasów utrzymywała się na stabilnym poziomie w okresie badanym; odnotowano niewielki jej wzrost, tj. o 2 %. Uściślając, wzrosła ona gwałtownie o 65 % w 2008 r. w bezpośrednim następstwie zmiany w zakresie sprzedaży, jak wspomniano powyżej w motywie 74. Między 2008 r. a ODP wielkość zapasów spadła na skutek wzrostu sprzedaży do niepowiązanych podmiotów w tymże okresie.
Tabela 12
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Stan zapasów na koniec okresu (w tonach)
863
1 428
933
879
Indeks = 100
100
165
108
102
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
k) Płace
(82)
Średni koszt pracy wzrósł w okresie badanym o 19 % mimo podejmowanych przez objętych próbą producentów wysiłków mających na celu zmniejszenie kosztu pracy, w szczególności w odniesieniu do pracowników niewykwalifikowanych, czego odzwierciedleniem jest zmniejszenie całkowitej siły roboczej, o czym mowa powyżej w motywie 77.
Tabela 13
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Średnie wynagrodzenie (EUR)
28 686
31 871
31 574
34 245
Indeks = 100
100
111
110
119
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
l) Rentowność i zwrot z inwestycji
(83)
W okresie badanym rentowność prowadzonej przez objętych próbą producentów sprzedaży produktu podobnego niepowiązanym klientom na rynku unijnym, wyrażona jako odsetek sprzedaży netto, wzrosła o ponad 6 punktów procentowych. Uściślając, między 2007 r. a 2008 r. rentowność objętych próbą producentów spadła o 3,7 punktu procentowego do poziomu 7,7 %, który uznawano za niższy od zysku docelowego, a w 2009 r. i w ODP wzrosła, osiągając 17,6 %.
(84)
Zwrot z inwestycji wyrażony jako procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji kształtował się zasadniczo podobnie jak rentowność. Zmniejszył się on z poziomu 36,4 % w 2007 r. do 21,9 % w 2008 r. W 2009 r. zwiększył się on do 44,4 %, po czym wzrósł ponownie w ODP do 142,9 %. W ujęciu ogólnym zwrot z inwestycji pozostawał w okresie badanym w wysokim stopniu dodatni.
Tabela 14
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Rentowność w UE (% sprzedaży netto)
11,4 %
7,7 %
12,5 %
17,6 %
Indeks = 100
100
67
109
153
Zwrot z inwestycji (zysk w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji)
36,4 %
21,9 %
44,4 %
142,9 %
Indeks = 100
100
60
122
393
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
m) Przepływy pieniężne i zdolność do pozyskiwania kapitału
(85)
Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej były w 2007 r. dodatnie i wyniosły 4,6 mln EUR. Następnie spadły do 1,8 mln EUR w 2008 r., po czym do końca okresu badanego nastąpiła znaczna poprawa i w ODP osiągnęły one poziom 6,8 mln EUR. Ogólnie rzecz biorąc, przepływy środków pieniężnych kształtowały się nieprzerwanie dodatnio w okresie badanym.
(86)
Przemysł unijny nie wykazywał oznak trudności w pozyskiwaniu kapitału, głównie z uwagi na fakt, że - jak wspomniano powyżej w motywie 58 - większość objętych próbą producentów to przedsiębiorstwa zintegrowane.
Tabela 15
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Przepływy pieniężne (EUR)
4 691 458
1 841 705
4 706 092
6 802 164
Indeks = 100
100
39
100
145
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
n) Inwestycje
(87)
Roczne inwestycje objętych próbą producentów w produkcję produktu podobnego zmniejszyły się o 23 % między 2007 r. a ODP. Uściślając, wzrosły one o 5 % między 2007 r. a 2008 r., a następnie wzrosły o kolejne 32 punkty procentowe w 2009 r. Gwałtowny spadek inwestycji odnotowany między 2009 r. a ODP (- 60 punktów procentowych) częściowo wyjaśnić może fakt, że przedsiębiorstwa objęte dochodzeniem już w okresie badanym ukończyły niezbędne, zaplanowane główne inwestycje.
Tabela 16
2007 r.
2008 r.
2009 r.
ODP
Inwestycje netto (EUR)
2 518 189
2 632 013
3 461 990
1 943 290
Indeks = 100
100
105
137
77
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
5. Wnioski dotyczące sytuacji przemysłu unijnego
(88)
Analiza danych makroekonomicznych pokazuje, że przemysł unijny zwiększył w okresie badanym produkcję i sprzedaż. Zaobserwowany wzrost, który nie był sam w sobie znaczący, należy jednak rozpatrywać w kontekście wzrostu popytu między 2007 r. a ODP, który spowodował spadek udziału producentów unijnych w rynku o 7,3 punkta procentowego do poziomu 68,8 %.
(89)
Jednocześnie odpowiednie wskaźniki mikroekonomiczne wskazują na poprawę sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego. Rentowność i zwrot z inwestycji pozostawały dodatnie w ODP, podobnie jak przepływ środków pieniężnych.
(90)
W związku z powyższym uznaje się, że przemysłowi unijnemu nie została wyrządzona istotna szkoda w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Ogólny brak istotnej szkody w ODP należy jednak rozważyć w świetle innych ważnych wskaźników szkody, które kształtowały się niekorzystnie w okresie badanym, co w szczególności dotyczy cen sprzedaży, utraty udziału w rynku i zatrudnienia. W związku z powyższym uznaje się, że przemysł unijny nadal jest podatny na zagrożenia, a jego sytuacja w niektórych aspektach znacznie odbiega od poziomu, którego można by oczekiwać, gdyby uległa ona pełnej poprawie po szkodzie stwierdzonej w pierwotnym dochodzeniu.
F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
1. Skutki przewidywanej wielkości przywozu oraz wpływ na ceny w przypadku uchylenia środków
(91)
Jak stwierdzono powyżej w motywach 48-52, producenci eksportujący w Chinach dysponują znacznymi wolnymi mocami produkcyjnymi i wyraźnym potencjałem umożliwiającym znaczne zwiększenie wielkości wywozu na rynek unijny, włącznie z przekierowaniem wywozu z pozostałych rynków.
(92)
Ceny eksportowe CIF przy wywozie kwasu winowego do Unii stosowane przez chińskich eksporterów objętych obecnie środkami były znacznie niższe od cen przemysłu unijnego w ODP, podcinając je - z rozróżnieniem na rodzaje produktu - o 32,6 %.
(93)
Z analizy chińskiego wywozu kwasu winowego (12) do pozostałych państw świata po upływie ODP wynika, że jego wielkość znacznie zmalała z 10 862 t w ODP do 8 118 t pod koniec lipca 2011 r. (- 25 %). Ten spadek wielkości chińskiego wywozu na pozostałe rynki o 2 744 tony mógłby spowodować dodatkowy strumień chińskiego wywozu na rynek unijny.
(94)
Biorąc pod uwagę istniejące w Chinach wolne moce produkcyjne w zakresie kwasu winowego, a także atrakcyjność rynku unijnego, o której wspomina się wyżej, eksporterzy w Chinach najprawdopodobniej staraliby się zwiększyć swoje udziały w rynku unijnym, wywołując tym samym istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Co za tym idzie, w sytuacji braku ceł antydumpingowych na przywóz pochodzącego z Chin kwasu winowego, każde zwiększenie wielkości przywozu po cenach dumpingowych z Chin wywierałoby jeszcze silniejszą presję cenową na przemysł unijny, powodując istotną szkodę.
(95)
Jak wspomniano w motywie 79, warunki klimatyczne i związane ze zbiorami mają pewien wpływ na ogólną sytuację finansową przemysłu unijnego. Należy przypomnieć, że kwas winowy, który wykorzystywany jest również przez producentów wina, można uzyskać albo z produktów ubocznych produkcji wina, albo, jak to ma miejsce w przypadku eksporterów chińskich, w drodze syntezy chemicznej ze związków petrochemicznych lub związków węgla, takich jak np. benzen.
(96)
W związku z tym należy również zauważyć, że producenci chińscy nie mają znaczących ograniczeń co do wielkości produkcji, jeśli wziąć pod uwagę wykorzystywane przez nich syntetyczne metody produkcji - w przeciwieństwie do producentów przemysłu unijnego, którzy wykorzystują surowce naturalne, czyli osad winny z drożdży.
(97)
Biorąc pod uwagę fakt, że rentowność przemysłu unijnego jest częściowo uzależniona od warunków klimatycznych, wydaje się, że dobrej rentowności osiągniętej w ODP nie można uznać za trwałą. Nawet bowiem w okresie badanym przemysł unijny nie zawsze był w stanie osiągnąć swój zysk docelowy w wysokości 8 %. Dodać należy, że w ciągu sześciu miesięcy po zakończeniu ODP nastąpił już znaczny spadek rentowności przemysłu unijnego do około 3 % i przemysł unijny ponownie znalazł się w trudnej sytuacji.
2. Wniosek w sprawie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody
(98)
Na tej podstawie stwierdza się, że uchylenie środków najprawdopodobniej spowodowałoby wzrost przywozu po cenach dumpingowych pochodzącego z Chin, czego wynikiem byłaby presja zniżkowa na ceny przemysłu unijnego i pogorszenie sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego. Uznaje się zatem, że uchylenie środków obejmujących Chiny spowodowałoby najprawdopodobniej ponowne wystąpienie szkody dla przemysłu unijnego.
G. INTERES UNII
1. Wprowadzenie
(99)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych wobec Chin nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów. Wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(100)
Należy przypomnieć, że w dochodzeniu pierwotnym wprowadzenie środków nie zostało uznane za działanie wbrew interesowi Unii. Ponadto fakt, że niniejsze dochodzenie to przegląd, a więc obejmuje ono analizę sytuacji, w której środki antydumpingowe już zastosowano, umożliwia ocenę jakiegokolwiek nadmiernego niekorzystnego wpływu aktualnie obowiązujących środków antydumpingowych na zainteresowane strony.
(101)
Na tej podstawie zbadano, czy pomimo wniosków o prawdopodobieństwie ponownego wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę istnieją istotne powody, które prowadziłyby do wniosku, że w interesie Unii nie leży utrzymanie środków obejmujących przywóz pochodzący z Chin.
2. Interes przemysłu unijnego i pozostałych producentów unijnych
(102)
Przemysł unijny udowodnił, że ogólnie jest przemysłem strukturalnie rentownym. Fakt ten potwierdziło to, że sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego kształtowała się, jak zaobserwowano, korzystnie w okresie badanym, co było po części skutkiem wysiłków restrukturyzacyjnych podjętych przez przemysł unijny i obowiązujących środków antydumpingowych. Przemysł unijny poprawił w szczególności swoją strukturę kosztów, zysk i wielkość produkcji w okresie badanym.
(103)
Można rozsądnie przewidywać, że przemysł unijny będzie w dalszym ciągu odnosić korzyści ze środków antydumpingowych, które mają zostać utrzymane. Jeśli środki antydumpingowe na przywóz pochodzący z Chin nie zostaną utrzymane, prawdopodobne jest, że przemysł unijny ponownie ponosić będzie istotną szkodę spowodowaną znaczną wielkością przywozu po cenach dumpingowych z Chin, co spowoduje poważne pogorszenie jego sytuacji finansowej. Istnieje istotnie wyraźne prawdopodobieństwo dumpingu wyrządzającego szkodę, dokonywanego w znacznych ilościach, któremu przemysł unijny mógłby nie sprostać. W związku z powyższym przemysł unijny nadal odnosiłby korzyści z utrzymania obecnych środków antydumpingowych.
(104)
W związku z powyższym stwierdza się, że utrzymanie środków antydumpingowych na przywóz z Chin leżałoby wyraźnie w interesie przemysłu unijnego.
3. Interes importerów
(105)
Należy przypomnieć, że w poprzednich dochodzeniach ustalono, że skutek wprowadzenia środków nie byłby istotny. W ramach obecnego dochodzenia nie współpracowały żadne przedsiębiorstwa handlowe ani importerzy. Biorąc pod uwagę brak dowodów świadczących o tym, że obowiązujące środki miały istotny wpływ na działalność importerów, stwierdza się, że utrzymanie środków nie będzie miało istotnego wpływu na importerów unijnych.
4. Interes użytkowników
(106)
Kwas winowy wykorzystywany jest głównie w przemyśle winiarskim i spożywczym jako dodatek do żywności i napojów oraz w przemyśle budowlanym jako opóźniacz przy produkcji gipsu.
(107)
W ramach niniejszego dochodzenia skontaktowano się ze wszystkimi znanymi użytkownikami.
(108)
Użytkownicy z przemysłu budowlanego nie współpracowali. Jak ustalono w dochodzeniu pierwotnym, kwas winowy stanowi mniej niż 2 % kosztów produktów gipsowych, w których jest wykorzystywany. Dlatego też uznano, że kontynuacja środków będzie miała znikomy wpływ na koszty i pozycję konkurencyjną przemysłu budowlanego.
(109)
Dwóch głównych importerów/użytkowników z sektora spożywczego współpracowało w pełni w postępowaniu. Stwierdzono, że oba przedsiębiorstwa są dochodowe, włączając w to linie produktów, w których jako jeden z surowców wykorzystuje się produkt objęty postępowaniem. Poza tym sprzedaż produktów wytworzonych przy użyciu produktu objętego postępowaniem stanowi jedynie niewielką część ich całkowitego obrotu. W związku z tym można wnioskować, że utrzymanie środków nie będzie miało niekorzystnego wpływu na użytkowników w przemyśle spożywczym. Co więcej, dla tych użytkowników dość istotne było istnienie różnych źródeł zaopatrzenia dotyczących produktu objętego postępowaniem.
5. Wnioski dotyczące interesu Unii
(110)
Uwzględniając wszystkie czynniki przedstawione powyżej, stwierdza się, że nie istnieją istotne powody przemawiające przeciwko utrzymaniu obecnych środków antydumpingowych.
H. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(111)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków dotyczących przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chin. Wyznaczono również stronom termin do przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji.
(112)
Użytkownik z sektora budowlanego twierdził, że przedłużenie obowiązywania obecnych środków spowoduje niedobór produktu objętego postępowaniem, może również prowadzić do podwyższenia kosztów produkcji, a co za tym idzie doprowadzić do wzrostu cen ich produktów gotowych. Nie dostarczono żadnych dowodów na poparcie tych twierdzeń. Dlatego też z uwagi na brak uzasadnienia powyższych twierdzeń oraz brak współpracy ze strony użytkowników z sektora budowlanego zbadanie wiarygodności tych twierdzeń nie było możliwe.
(113)
Dwóch użytkowników z sektora spożywczego, którzy współpracowali podczas dochodzenia, twierdziło, że nie uwzględniono w wystarczającym stopniu wpływu dalszego obowiązywania środków na przemysł spożywczy, a jeden z nich wystąpił o przesłuchanie przez rzecznika praw stron.
(114)
W trakcie przesłuchania użytkownik ten nie zanegował wniosków, zgodnie z którymi dalsze obowiązywanie środków antydumpingowych nie będzie miało ogólnie ujemnego wpływu na rentowność przedsiębiorstwa jako całości, lecz twierdził, że jego zdaniem istotny będzie wpływ na rentowność konkretnej linii produkcyjnej wykorzystującej produkt objęty postępowaniem, która to linia odpowiada jedynie za niewielką część całkowitego obrotu użytkownika. Twierdził on również, że krajowe ceny kwasu winowego znacznie wzrosły po okresie objętym dochodzeniem przeglądowym oraz że te pułapy cenowe doprowadzą ponownie do znacznego zmniejszenia rentowności produktu. Niemniej jednak użytkownik ten nie zaprzeczył, że wzrost cen był wynikiem braku podaży surowców na rynku unijnym, której poziom zmienia się regularnie w zależności od zbiorów winogron i który z tego powodu nie może być uważany za trwały ani spowodowany przez obowiązujące środki antydumpingowe.
(115)
Podczas przesłuchania prowadzonego przez zespół odpowiedzialny za dochodzenie pozostali współpracujący użytkownicy przedstawiali podobne argumenty przeciwko przedłużeniu obowiązywania środków. W związku z tym argumenty te zostały również odrzucone (zob. poprzedni motyw).
(116)
Współpracujący chiński producent eksportujący podnosił, że przemysłu unijnego nie można już uważać za podatny na zagrożenia, że podstawowa przyczyna wpływająca na sytuację przemysłu unijnego była ściśle powiązana z warunkami klimatycznymi; w związku z tym ów producent był przeciwny utrzymaniu środków. Wnioski te nie były poparte dowodami i dlatego nie mogły być przyjęte. Ponadto nie mogły one spowodować zmiany ustaleń dotyczących sytuacji przemysłu unijnego.
(117)
Wreszcie przemysł unijny, w oparciu o swe dane dotyczące rentowności w okresie badanym, podnosił, że zamknięcie jedynego francuskiego producenta w połowie 2008 r. doprowadziło w perspektywie krótkookresowej do obniżenia ilości produktu objętego postępowaniem dostępnego na rynku krajowym, powodując tym samym przejściowy wzrost cen sprzedaży, a co za tym idzie zwiększenie rentowności. Przemysł unijny argumentował, że biorąc pod uwagę te okoliczności, zmianom tym nie można w żadnym razie przypisać trwałego charakteru. Zatem ustalenia w odniesieniu do sytuacji przemysłu unijnego nie ulegają zmianie.
(118)
Podsumowując, po przeanalizowaniu wszystkich uwag przedstawionych po ujawnieniu wniosków z dochodzenia zainteresowanym stronom uznano, że żadna z nich nie mogła spowodować zmiany wniosków z dochodzenia.
(119)
Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu kwasu winowego pochodzącego z Chin powinny zostać utrzymane przez dodatkowy okres pięciu lat,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu winowego, z wyłączeniem kwasu D-(-)-winowego skręcającego płaszczyznę światła spolaryzowanego w lewo o co najmniej 12,0 stopni, mierzoną w roztworze wodnym zgodnie z metodą opisaną w Farmakopei Europejskiej, objętego obecnie kodem CN ex 2918 12 00 (kod TARIC 2918120090) i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa wymienione w poniższym wykazie:
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe
Dodatkowy kod TARIC
Changmao Biochemical Engineering Co., Ltd, Changzou City, Chińska Republika Ludowa
10,1 %
A688
Ninghai Organic Chemical Factory, Ninghai, Chińska Republika Ludowa
4,7 %
A689
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa (z wyjątkiem Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co. Ltd, Hangzhou City, Chińska Republika Ludowa - dodatkowy kod TARIC A687).
34,9 %
A999
3. Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 kwietnia 2012 r.


Input:
DECISIONE DI ESECUZIONE DELLA COMMISSIONE
del 28 ottobre 2011
che modifica la decisione di esecuzione 2011/402/UE relativa a misure d’emergenza applicabili ai semi di fieno greco e a determinati semi e legumi importati dall’Egitto
[notificata con il numero C(2011) 7744]
(Testo rilevante ai fini del SEE)
(2011/718/UE)
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
visto il regolamento (CE) n. 178/2002 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 28 gennaio 2002, che stabilisce i principi e i requisiti generali della legislazione alimentare, istituisce l’Autorità europea per la sicurezza alimentare e fissa procedure nel campo della sicurezza alimentare (1), in particolare l’articolo 53, paragrafo 1, lettera b), punto i), e lettera b), punto iii),
considerando quanto segue:
(1)
Il regolamento (CE) n. 178/2002 stabilisce i principi generali da applicare nell’Unione e a livello nazionale in tema di alimenti e mangimi in generale e di sicurezza degli alimenti e dei mangimi in particolare. Esso prevede l’adozione di misure urgenti quando risulti manifesto che alimenti o mangimi importati da un paese terzo possono comportare un grave rischio per la salute umana, per la salute degli animali o per l’ambiente che non possa essere adeguatamente affrontato mediante misure adottate dallo Stato membro o dagli Stati membri interessati.
(2)
Il regolamento (CE) n. 852/2004 del Parlamento europeo e del Consiglio del 29 aprile 2004, sull’igiene dei prodotti alimentari (2), stabilisce norme generali in materia di igiene degli alimenti. Tali norme includono le prescrizioni in fatto d’igiene cui gli operatori del settore alimentare devono attenersi nella produzione di semi e legumi destinati al consumo umano diretto.
(3)
Alcuni lotti di semi di finocchio greco importati dall’Egitto sono stati identificati essere all’origine di un focolaio nell’Unione del batterio Escherichia coli produttore della tossina Shiga (STEC), sierotipo O104:H4. La decisione di esecuzione 2011/402/UE della Commissione (3) ha pertanto introdotto il divieto di immissione in libera pratica nell’Unione di semi e legumi provenienti dall’Egitto classificati ai codici NC riportati nell’allegato. Tale divieto scade il 31 ottobre 2011.
(4)
Dal 21 al 25 agosto 2011 l’Ufficio alimentare e veterinario della Commissione ha effettuato un’ispezione in Egitto al fine di rintracciare la possibile fonte di infezione dei recenti focolai di E. coli (sierotipo O104:H4) verificatisi nella Germania settentrionale e a Bordeaux, in Francia, nonché valutare le condizioni di produzione e trattamento dei semi in questione in tale paese terzo.
(5)
Sono stati esaminati i risultati dell’ispezione e delle misure prese dall’Egitto in merito alle carenze nel processo di produzione dei semi destinati al consumo umano che potrebbero essere utilizzati per la germinazione. Da tale ispezione risulta che le misure prese dalle autorità egiziane non sono sufficienti per affrontare i rischi individuati.
(6)
L’articolo 10 del regolamento (CE) n. 852/2004 stabilisce che in fatto d’igiene i prodotti alimentari importati posseggano, tra gli altri, i requisiti definiti nell’allegato I di tale regolamento. Le misure indicate dalle autorità egiziane non forniscono tuttavia sufficienti garanzie di un impegno attivo nel rendere la produzione conforme ai requisiti definiti nell’allegato I del regolamento (CE) n. 852/2004. L’Autorità europea per la sicurezza alimentare (EFSA) adotterà entro fine ottobre 2011 un parere scientifico relativo ai rischi legati al batterio Escherichia coli produttore della tossina Shiga (STEC) e ad altri batteri patogeni presenti in semi, semi germogliati e germogli, oltre che nel crescione venduto con il seme.
(7)
Nell’attesa dell’eventuale introduzione di misure di controllo aggiuntive basate sull’opinione dell’EFSA e allo scopo di dare alle autorità egiziane competenti il tempo necessario per fornire alla Commissione ulteriori informazioni e garanzie effettive in merito a misure supplementari di gestione dei rischi, occorre prolungare fino al 31 marzo 2012 il divieto temporaneo di immissione in libera pratica nell’Unione di semi e legumi provenienti dall’Egitto fissato nella decisione di esecuzione 2011/402/UE.
(8)
Al fine garantire l’efficacia della presente decisione nell’impedire l’importazione delle merci elencate nell’allegato, la presente decisione si applica a decorrere dal 1o novembre 2011 poiché la decisione di esecuzione 2011/402/UE stabilisce che l’immissione nell’Unione dei semi provenienti dall’Egitto riportati nell’allegato sia vietata fino al 31 ottobre 2011.
(9)
Occorre pertanto modificare di conseguenza la decisione di esecuzione n. 2011/402/CE.
(10)
Le misure di cui alla presente decisione sono conformi al parere del comitato permanente per la catena alimentare e la salute degli animali,
HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE:
Articolo 1
La decisione di esecuzione 2011/402/UE è così modificata:
1)
l’articolo 2 è sostituito dal seguente:
«Articolo 2
L’immissione in libera pratica nell’Unione dei semi e dei legumi provenienti dall’Egitto riportati nell’allegato è vietata fino al 31 marzo 2012.»;
2)
l’allegato è sostituito dal testo riportato in allegato alla presente decisione.
Articolo 2
La presente decisione si applica a decorrere dal 1o novembre 2011.
Articolo 3
Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione.
Fatto a Bruxelles, il 28 ottobre 2011


Input:
COMMISSION REGULATION (EU) No 1204/2010
of 16 December 2010
amending for the 142nd time Council Regulation (EC) No 881/2002 imposing certain specific restrictive measures directed against certain persons and entities associated with Usama bin Laden, the Al-Qaida network and the Taliban
THE EUROPEAN COMMISSION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Council Regulation (EC) No 881/2002 of 27 May 2002 imposing certain specific restrictive measures directed against certain persons and entities associated with Usama bin Laden, the Al-Qaida network and the Taliban, and repealing Council Regulation (EC) No 467/2001 prohibiting the export of certain goods and services to Afghanistan, strengthening the flight ban and extending the freeze of funds and other financial resources in respect of the Taliban of Afghanistan, (1) and in particular Article 7(1)(a) and 7a(1) thereof,
Whereas:
(1)
Annex I to Regulation (EC) No 881/2002 lists the persons, groups and entities covered by the freezing of funds and economic resources under that Regulation.
(2)
On 07 December 2010 the Sanctions Committee of the United Nations Security Council decided to add one natural person to its list of persons, groups and entities to whom the freezing of funds and economic resources should apply and on 30 November 2010 amended two entries on the list.
(3)
Annex I to Regulation (EC) No 881/2002 should therefore be updated accordingly.
(4)
In order to ensure that the measures provided for in this Regulation are effective, this Regulation should enter into force immediately,
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Article 1
Annex I to Regulation (EC) No 881/2002 is hereby amended as set out in the Annex to this Regulation.
Article 2
This Regulation shall enter into force on the day of its publication in the Official Journal of the European Union.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Done at Brussels, 16 December 2010.


Input:
VERORDNUNG (EU) Nr. 898/2010 DER KOMMISSION
vom 8. Oktober 2010
zur Eintragung einer Bezeichnung in das Register der geschützten Ursprungsbezeichnungen und der geschützten geografischen Angaben [Patata della Sila (g.g.A.)]
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 510/2006 des Rates vom 20. März 2006 zum Schutz von geografischen Angaben und Ursprungsbezeichnungen für Agrarerzeugnisse und Lebensmittel (1), insbesondere auf Artikel 7 Absatz 4 Unterabsatz 1,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Der Antrag Italiens auf Eintragung der Bezeichnung „Patata della Sila“ wurde gemäß Artikel 6 Absatz 2 Unterabsatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 510/2006 im Amtsblatt der Europäischen Union (2) veröffentlicht.
(2)
Da bei der Kommission kein Einspruch gemäß Artikel 7 der Verordnung (EG) Nr. 510/2006 eingegangen ist, sollte diese Bezeichnung eingetragen werden -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Die im Anhang dieser Verordnung genannte Bezeichnung wird eingetragen.
Artikel 2
Diese Verordnung tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 8. Oktober 2010


Input:
32011D0360
L 162/15
SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
PROVEDBENA ODLUKA KOMISIJE
od 20. lipnja 2011.
o izmjeni Odluke 2008/855/EZ o mjerama kontrole zdravlja životinja u pogledu klasične svinjske kuge u Mađarskoj i Slovačkoj
(priopćena pod brojem dokumenta C(2011) 4213)
(Tekst značajan za EGP)
(2011/360/EU)
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Direktivu Vijeća 89/662/EEZ od 11. prosinca 1989. o veterinarskim pregledima u trgovini unutar Zajednice s ciljem uspostave unutarnjeg tržišta (1), a posebno njezin članak 9. stavak 4.,
uzimajući u obzir Direktivu Vijeća 90/425/EEZ od 26. lipnja 1990. o veterinarskim i zootehničkim pregledima koji se primjenjuju u trgovini određenim živim životinjama i proizvodima unutar Zajednice s ciljem uspostave unutarnjeg tržišta (2), a posebno njezin članak 10. stavak 4.,
budući da:
(1)
Odlukom Komisije 2008/855/EZ od 3. studenoga 2008. o mjerama kontrole zdravlja životinja u pogledu klasične svinjske kuge u nekim državama članicama (3) utvrđene su određene mjere kontrole u pogledu klasične svinjske kuge u državama članicama ili njihovim regijama navedenim u Prilogu toj Odluci.
(2)
Mađarska je obavijestila Komisiju o novom razvoju u pogledu te bolesti kod divljih svinja na području županije Heves i na nekim dijelovima područja županije Borsod-Abaúj-Zemplén.
(3)
Te informacije pokazuju da je na područjima tih županija klasična svinjska kuga kod divljih svinja iskorijenjena. Ona područja na kojima se stanje poboljšalo treba stoga brisati iz popisa u Prilogu Odluci 2008/855/EZ i na njih se više ne moraju primjenjivati mjere predviđene u toj Odluci.
(4)
Slovačka je obavijestila Komisiju o novom razvoju u pogledu te bolesti kod domaćih i divljih svinja na područjima navedenim za tu državu članicu u Prilogu Odluci 2008/855/EZ.
(5)
Te informacije pokazuju da je na tim područjima klasična svinjska kuga kod domaćih i kod divljih svinja iskorijenjena. Ona područja na kojima se stanje poboljšalo treba stoga brisati iz popisa u Prilogu Odluci 2008/855/EZ i mjere predviđene u toj Odluci više se ne moraju primjenjivati na cijelom području Slovačke.
(6)
Odluku 2008/855/EZ treba stoga na odgovarajući način izmijeniti.
(7)
Mjere predviđene ovom Odlukom u skladu su s mišljenjem Stalnog odbora za prehrambeni lanac i zdravlje životinja,
DONIJELA JE OVU ODLUKU:
Članak 1.
Prilog Odluci 2008/855/EZ mijenja se u skladu s Prilogom ovoj Odluci.
Članak 2.
Ova je Odluka upućena državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 20. lipnja 2011.