Input:
KOMISIJAS REGULA (ES) Nr. 347/2012
(2012. gada 16. aprīlis),
ar kuru īsteno Eiropas Parlamenta un Padomes Regulu (EK) Nr. 661/2009 attiecībā uz tipa apstiprinājuma prasībām noteiktu mehānisko transportlīdzekļu kategoriju uzlabotām avārijas bremzēšanas sistēmām
EIROPAS KOMISIJA,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību,
ņemot vērā Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 13. jūlija Regulu (EK) Nr. 661/2009 par tipa apstiprināšanas prasībām attiecībā uz mehānisko transportlīdzekļu, to piekabju un tiem paredzēto sistēmu, sastāvdaļu un atsevišķu tehnisko vienību vispārējo drošību (1) un jo īpaši tās 14. panta 1. punkta a) apakšpunktu un 14. panta 3. punkta a) apakšpunktu,
tā kā:
(1)
Regula (EK) Nr. 661/2009 ir atsevišķa regula Eiropas Parlamenta un Padomes 2007. gada 5. septembra Direktīvā 2007/46/EK, ar ko izveido sistēmu mehānisko transportlīdzekļu un to piekabju, kā arī tādiem transportlīdzekļiem paredzētu sistēmu, sastāvdaļu un atsevišķu tehnisku vienību apstiprināšanai (“pamatdirektīva”) (2), paredzētās tipa apstiprināšanas procedūras vajadzībām.
(2)
Regulā (EK) Nr. 661/2009 ir noteiktas pamatprasības M2, M3, N2 un N3 kategorijas mehānisko transportlīdzekļu tipa apstiprināšanai attiecībā uz uzlabotu avārijas bremzēšanas sistēmu (AEBS) uzstādīšanu. Ir nepieciešams noteikt šādas tipa apstiprināšanas īpašas procedūras, testus un prasības.
(3)
Regulā (EK) Nr. 661/2009 noteikts vispārējs pienākums aprīkot M2, M3, N2 un N3 kategorijas transportlīdzekļus ar AEBS.
(4)
Regula (EK) Nr. 661/2009 paredz, ka Komisija var pieņemt pasākumus noteiktu M2, M3, N2 un N3 kategorijas transportlīdzekļu vai transportlīdzekļu klašu atbrīvošanai no pienākuma uzstādīt AEBS, ievērojot noteiktus nosacījumus.
(5)
Veicot izmaksu un ieguvumu, kā arī tehnisko un drošības aspektu analīzi, ir pierādījies, ka, pirms plaša mēroga prasības AEBS varēs piemērot visiem M2, M3, N2 un N3 kategorijas transportlīdzekļu tipiem, būs nepieciešams ilgāks sagatavošanās laiks. Nosakot detalizētus noteikumus par īpašām testēšanas un tehniskajām prasībām minēto transportlīdzekļu tipa apstiprināšanai attiecībā uz to AEBS, īpaša uzmanība jāpievērš šajos transportlīdzekļos izmantotajai bremzēšanas tehnoloģijai un pakaļējās ass balstiekārtas sistēmai. Tādēļ ir lietderīgi šīs prasības īstenot divos posmos, sākot ar apstiprināšanas 1. līmeni, kurš ietver prasības atbilstošai brīdināšanai par sadursmēm un avārijas bremzēšanai M3 un N3 kategorijas transportlīdzekļu tipiem un N2 kategorijas transportlīdzekļu tipiem ar maksimālo transportlīdzekļa masu virs 8 tonnām, ar noteikumu, ka šo tipu transportlīdzekļi ir aprīkoti ar pneimatiskām vai pneimohidrauliskām bremzēšanas sistēmām un pneimatiskajām pakaļējās ass balstiekārtas sistēmām. Šīs prasības būtu jāpaplašina un jāpapildina otrajā posmā, piemērojot apstiprināšanas 2. līmeni, kas attiektos arī uz transportlīdzekļiem ar hidrauliskajām bremzēšanas sistēmām un nepneimatiskajām pakaļējās ass balstiekārtas sistēmām un ietvertu M2 kategorijas un N2 kategorijas transportlīdzekļu tipus ar maksimālo transportlīdzekļa masu, kas mazāka par 8 tonnām. Apstiprināšanas 2. līmeņa īstenošanas grafikā būtu jāparedz pietiekams sagatavošanās laiks lielākas pieredzes gūšanai ar minētajām sistēmām un jāļauj veikt tālāku tehnisko attīstību šajā jomā, kā arī jāļauj Apvienoto Nāciju Organizācijas Eiropas Ekonomikas komisijai (ANO EEK) pieņemt starptautiskas saskaņotas veiktspējas un testēšanas prasības attiecīgo kategoriju transportlīdzekļu tipiem. Tāpēc ne vēlāk kā divus gadus pirms apstiprināšanas 2. līmeņa īstenošanas datuma Komisijai jāpieņem brīdināšanas un bremžu aktivēšanas testu kritēriji M2 kategorijas un N2 kategorijas transportlīdzekļu tipiem ar maksimālo transportlīdzekļa masu, kas mazāka par 8 tonnām, ņemot vērā tālāko attīstību attiecībā uz šo jautājumu ANO EEK līmenī.
(6)
Izmaksu un ieguvumu analīzē ir pierādījies arī tas, ka AEBS obligāta piemērošana radītu vairāk izmaksu nekā ieguvumu un tādējādi uzskatāma par nepiemērotu šādām transportlīdzekļu klasēm: N2 kategorijas puspiekabi velkošiem transportlīdzekļiem, kuru maksimālā transportlīdzekļa masa ir virs 3,5 tonnām, bet mazāka par 8 tonnām, A klases, I klases un II klases M2 un M3 kategorijas transportlīdzekļiem un A klases, I klases un II klases M3 kategorijas posmainajiem autobusiem. Turklāt tehniski un fiziski ierobežojumi padara neiespējamu sadursmju uztveršanas ierīču uzstādīšanu tā, lai tiktu nodrošināta to droša funkcionēšana atsevišķos speciālajos transportlīdzekļos, bezceļu transportlīdzekļos un transportlīdzekļos ar vairāk nekā trim asīm. Tāpēc šo kategoriju transportlīdzekļi būtu jāatbrīvo no pienākuma uzstādīt AEBS.
(7)
Šajā regulā paredzētie pasākumi ir saskaņā ar atzinumu, ko sniegusi Tehniskā komiteja mehānisko transportlīdzekļu jautājumos,
IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU.
1. pants
Piemērošanas joma
Šo regulu piemēro M2, M3, N2 un N3 kategorijas transportlīdzekļiem, kas definēti Direktīvas 2007/46/EK II pielikumā, izņemot šādus transportlīdzekļus:
1)
N2 kategorijas puspiekabi velkoši transportlīdzekļi, kuru maksimālā masa ir virs 3,5 tonnām, bet mazāka par 8 tonnām;
2)
A klases, I klases un II klases M2 un M3 kategorijas transportlīdzekļi;
3)
A klases, I klases un II klases M3 kategorijas posmaini autobusi;
4)
M2, M3, N2 un N3 kategorijas bezceļu transportlīdzekļi, kā minēts Direktīvas 2007/46/EK II pielikuma A daļas 4.2. un 4.3. punktā;
5)
M2, M3, N2 un N3 kategorijas īpašiem nolūkiem paredzēti transportlīdzekļi, kā minēts Direktīvas 2007/46/EK II pielikuma A daļas 5. punktā;
6)
M2, M3, N2 un N3 kategorijas transportlīdzekļi ar vairāk nekā trim asīm.
2. pants
Definīcijas
Šajā regulā piemēro Direktīvā 2007/46/EK un Regulā (EK) Nr. 661/2009 noteiktās definīcijas.
Papildus piemēro šādas definīcijas:
1)
“transportlīdzekļa veids attiecībā uz tā uzlaboto avārijas bremžu sistēmu” (AEBS) ir tādas kategorijas transportlīdzekļi, kas neatšķiras būtiskos aspektos, tostarp šādos:
a)
izgatavotāja tirdzniecības nosaukums vai prečzīme;
b)
transportlīdzekļa funkcijas, kas būtiski iespaido AEBS veiktspēju;
c)
AEBS veids un uzbūve;
2)
“pārbaudāmais transportlīdzeklis” ir testēšanai pakļautais transportlīdzeklis;
3)
“mērķis” ir liela apjoma sērijās ražots M1 kategorijas vieglais automobilis - AA sedans -, kā noteikts Direktīvas 2007/46/EK II pielikuma C daļas 1. punktā, vai arī attiecībā uz vieglu mērķi - priekšmets, kas precīzi atbilst šādam transportlīdzeklim pēc tā uztveršanas raksturlielumiem, kas attiecināmi uz testējamās AEBS devēju sistēmu (prototips);
4)
“viegls mērķis” ir mērķis, kam tiek nodarīti minimāli bojājumi un kurš rada minimālus bojājumus pārbaudāmajam transportlīdzeklim sadursmes gadījumā;
5)
“kustīgs mērķis” ir mērķis, kas virzās ar nemainīgu ātrumu tās braukšanas joslas centrā, pa kuru virzās pārbaudāmais transportlīdzeklis, un vienā virzienā ar to;
6)
“stāvošs mērķis” ir nekustīgs mērķis, kas vērsts tajā pašā virzienā un novietots tajā pašā testa kustības joslā kā pārbaudāmais transportlīdzeklis;
7)
“sadursmes brīdinājuma fāze” ir fāze uzreiz pirms avārijas bremzēšanas fāzes, kuras laikā AEBS brīdina vadītāju par iespējamo priekšējo sadursmi;
8)
“avārijas bremzēšanas fāze” ir fāze, kas sākas tad, kad AEBS izdod bremzēšanas pieprasījumu transportlīdzekļa darba bremžu sistēmai veikt vismaz 4 m/s2 palēninājumu;
9)
“kopējā zona” ir zona, kurā var izvietot divas vai vairākas informācijas funkcijas, bet tas nevar notikt vienlaikus;
10)
“pašpārbaude” ir integrēta funkcija, kas veic pārbaudes attiecībā uz sistēmas bojājumiem daļēji pārtrauktā režīmā vismaz sistēmas darbības laikā;
11)
“laiks līdz sadursmei (LLS)” ir laika vērtība, ko iegūst, dalot attālumu no pārbaudāmā transportlīdzekļa līdz mērķim ar pārbaudāmā transportlīdzekļa un mērķa relatīvo ātrumu noteiktā laika brīdī.
3. pants
Dalībvalstu pienākumi
1. Sākot ar 2013. gada 1. novembri, valsts iestādes ar pamatojumu attiecībā uz AEBS atsaka EK tipa apstiprinājumu vai valsts tipa apstiprinājumu attiecībā uz jauniem transportlīdzekļu tipiem, kuri neatbilst II un III pielikumā paredzētajām prasībām, izņemot apstiprināšanas 2. līmeņa prasībām II pielikumā un minētā pielikuma 2. papildinājumā noteiktajiem labvēlīga un nelabvēlīga lēmuma pieņemšanas kritērijiem un izņemot transportlīdzekļus, kas nav aprīkoti ar pneimatisko pakaļējās ass balstiekārtu.
2. Sākot ar 2015. gada 1. novembri, valsts iestādes ar pamatojumu attiecībā uz AEBS uzskata jaunu transportlīdzekļu atbilstības sertifikātus par nederīgiem Direktīvas 2007/46/EK 26. panta nolūkiem un aizliedz šādu transportlīdzekļu reģistrāciju, pārdošanu un nodošanu ekspluatācijā, ja minētie transportlīdzekļi neatbilst prasībām, kas noteiktas II un III pielikumā, izņemot apstiprināšanas 2. līmeņa prasībām II pielikumā un minētā pielikuma 2. papildinājumā noteiktajiem labvēlīga un nelabvēlīga lēmuma pieņemšanas kritērijiem un izņemot transportlīdzekļus, kas nav aprīkoti ar pneimatisko pakaļējās ass balstiekārtu.
3. Sākot ar 2016. gada 1. novembri, valsts iestādes ar pamatojumu attiecībā uz AEBS atsaka piešķirt EK tipa apstiprinājumu vai valsts tipa apstiprinājumu attiecībā uz jauniem transportlīdzekļu tipiem, kuri neatbilst II un III pielikumā paredzētajām prasībām, tostarp 2. līmeņa prasībām II pielikumā un minētā pielikuma 2. papildinājumā noteiktajiem labvēlīga un nelabvēlīga lēmuma pieņemšanas kritērijiem.
4. Sākot ar 2018. gada 1. novembri, valsts iestādes ar pamatojumu attiecībā uz AEBS jaunu transportlīdzekļu atbilstības sertifikātus uzskata par nederīgiem Direktīvas 2007/46/EK 26. panta nolūkiem un aizliedz šādu transportlīdzekļu reģistrāciju, pārdošanu un nodošanu ekspluatācijā, ja minētie transportlīdzekļi neatbilst prasībām, kas noteiktas II un III pielikumā, tostarp apstiprināšanas 2. līmeņa prasībām II pielikumā un minētā pielikuma 2. papildinājumā noteiktajiem labvēlīga un nelabvēlīga lēmuma pieņemšanas kritērijiem.
5. Neskarot 1. līdz 4. punktu, valsts iestādes ar pamatojumu attiecībā uz AEBS nedrīkst:
a)
atteikt EK tipa apstiprinājuma vai valsts tipa apstiprinājuma piešķiršanu jaunam transportlīdzekļu tipam, ja minētais transportlīdzeklis atbilst Regulas (EK) Nr. 661/2009 un šīs regulas prasībām;
b)
aizliegt jauna transportlīdzekļa reģistrāciju, pārdošanu vai nodošanu ekspluatācijā, ja minētais transportlīdzeklis atbilst Regulas (EK) Nr. 661/2009 un šīs regulas prasībām;
c)
piešķirt EK tipa apstiprinājumu vai valsts tipa apstiprinājumu saskaņā ar apstiprināšanas 2. līmeni jaunam M2 un N2 kategorijas transportlīdzekļu tipam ar maksimālo transportlīdzekļa masu līdz 8 tonnām, kamēr nav noteiktas labvēlīga un nelabvēlīga lēmuma pieņemšanas vērtības brīdinājuma un aktivēšanas testu prasībām saskaņā ar 5. pantu.
4. pants
EK tipa apstiprinājums transportlīdzekļu tipam attiecībā uz AEBS
1. Izgatavotājs vai izgatavotāja pārstāvis apstiprinātājai iestādei iesniedz transportlīdzekļu tipa AEBS EK tipa apstiprinājuma pieteikumu.
2. Pieteikumu sastāda atbilstoši I pielikuma 1. daļā iekļautajam informācijas dokumenta paraugam.
3. Ja tiek ievērotas šīs regulas II pielikumā noteiktās attiecīgās prasības, apstiprinātāja iestāde piešķir EK tipa apstiprinājumu un izdod tipa apstiprinājuma numuru saskaņā ar Direktīvas 2007/46/EK VII pielikumā noteikto numerācijas sistēmu.
Apstiprinātāja iestāde nedrīkst piešķirt tādu pašu numuru citam transportlīdzekļa tipam.
4. Šā panta 3. punkta nolūkos apstiprinātāja iestāde izsniedz EK tipa apstiprinājuma sertifikātu, kas sagatavots saskaņā ar I pielikuma 2. daļā sniegto paraugu.
5. pants
II pielikuma 2. papildinājuma grozījums
Līdz 2014. gada 31. decembrim Komisija groza II pielikuma 2. papildinājumu, lai brīdinājuma un aktivēšanas testa prasībās, kuras apstiprināšanas 2. līmeņa ietvaros būs jāievēro M2 un N2 kategorijas transportlīdzekļu tipiem ar maksimālo transportlīdzekļu masu līdz 8 tonnām, iekļautu labvēlīga un nelabvēlīga lēmuma pieņemšanas vērtības.
6. pants
Stāšanās spēkā
Šī regula stājas spēkā divdesmitajā dienā pēc tās publicēšanas Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.
Briselē, 2012. gada 16. aprīlī


Input:
VERORDENING (EU) Nr. 613/2012 VAN DE COMMISSIE
van 9 juli 2012
tot wijziging van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van Richtlijn 96/26/EG van de Raad (1), en met name artikel 8, lid 9,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
De kleur van het model van het getuigschrift van vakbekwaamheid is in bijlage III bij Verordening (EG) nr. 1071/2009 gedefinieerd als „pantone beige kraftpapier”.
(2)
Met het oog op de homogeniteit en een eenduidige interpretatie en toepassing van Verordening (EG) nr. 1071/2009 moet de kleur nauwkeuriger worden gespecificeerd.
(3)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het in artikel 25 van Verordening (EG) nr. 1071/2009 bedoelde comité,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
In bijlage III bij Verordening (EG) nr. 1071/2009, derde regel, wordt de zin „Kleur: Pantone beige kraftpapier, formaat DIN A4 cellulosepapier, 100 g/m2 of meer” vervangen door:
„Kleur: Pantone beige kraftpapier 467, of pantone beige dat daar zo sterk mogelijk op gelijkt, formaat DIN A4 cellulosepapier, 100 g/m2 of meer”.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 9 juli 2012.


Input:
REGLAMENTO DE EJECUCIÓN (UE) No 395/2012 DE LA COMISIÓN
de 8 de mayo de 2012
por el que se abre un contingente arancelario de determinadas cantidades de azúcar industrial para la campaña de comercialización 2012/13
LA COMISIÓN EUROPEA,
Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea,
Visto el Reglamento (CE) no 1234/2007 del Consejo, de 22 de octubre de 2007, por el que se crea una organización común de mercados agrícolas y se establecen disposiciones específicas para determinados productos agrícolas (Reglamento único para las OCM) (1), y, en particular, su artículo 142, leído en relación con su artículo 4,
Considerando lo siguiente:
(1)
Para garantizar el suministro necesario para la fabricación de los productos indicados en el artículo 62, apartado 2, del Reglamento (CE) no 1234/2007 a un precio correspondiente al precio mundial, redunda en interés de la Unión suspender los derechos de importación de azúcar para la fabricación de dichos productos en la campaña de comercialización 2012/13, por una cantidad correspondiente a la mitad de sus necesidades de azúcar industrial.
(2)
El Reglamento (CE) no 891/2009 de la Comisión, de 25 de septiembre de 2009, relativo a la apertura y modo de gestión de determinados contingentes arancelarios comunitarios en el sector del azúcar (2), prevé la gestión de los contingentes arancelarios para las importaciones de productos del sector del azúcar en virtud del artículo 142 del Reglamento (CE) no 1234/2007, con el número de orden 09.4390 (azúcar industrial importado). Sin embargo, de acuerdo con el artículo 11 del Reglamento (CE) no 891/2009, las cantidades de aquellos productos respecto de las que se suspenden los derechos de importación se determinarán mediante un acto jurídico aparte.
(3)
Deben fijarse consecuentemente las cantidades de azúcar industrial importado a las que no deben aplicarse derechos de importación en la campaña de comercialización 2012/13.
(4)
Las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión de la organización común de mercados agrícolas.
HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:
Artículo 1
Quedan suspendidos, del 1 de octubre de 2012 al 30 de septiembre de 2013, los derechos de importación de azúcar industrial del código NC 1701 y con el número de orden 09.4390 correspondientes a 400 000 toneladas.
Artículo 2
El presente Reglamento entrará en vigor el séptimo día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de la Unión Europea.
Será aplicable a partir del 1 de octubre de 2012.
Expirará el 30 de septiembre de 2013.
El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro.
Hecho en Bruselas, el 8 de mayo de 2012.


Input:
DURCHFÜHRUNGSVERORDNUNG (EU) Nr. 79/2012 DER KOMMISSION
vom 31. Januar 2012
zur Regelung der Durchführung bestimmter Vorschriften der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 des Rates über die Zusammenarbeit der Verwaltungsbehörden und die Betrugsbekämpfung auf dem Gebiet der Mehrwertsteuer
(Neufassung)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EU) Nr. 904/2010 des Rates vom 7. Oktober 2010 über die Zusammenarbeit der Verwaltungsbehörden und die Betrugsbekämpfung auf dem Gebiet der Mehrwertsteuer (1), insbesondere auf die Artikel 14, 32, 48, 49 und 51 Absatz 1,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Zur Verbesserung und Ergänzung der Betrugsbekämpfungsinstrumente wurde die Verordnung (EG) Nr. 1798/2003 des Rates vom 7. Oktober 2003 über die Zusammenarbeit der Verwaltungsbehörden auf dem Gebiet der Mehrwertsteuer und zur Aufhebung der Verordnung (EWG) Nr. 218/92 (2) durch die Verordnung (EU) Nr. 904/2010 neu gefasst und aufgehoben. Die Vorschriften der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 sollten sich auf der Ebene der Rechtsakte zur Durchführung der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 widerspiegeln.
(2)
Verordnung (EG) Nr. 1925/2004 der Kommission vom 29. Oktober 2004 zur Regelung der Durchführung bestimmter Vorschriften der Verordnung (EG) Nr. 1798/2003 des Rates über die Zusammenarbeit der Verwaltungsbehörden auf dem Gebiet der Mehrwertsteuer (3) wurde grundlegend geändert. Da nach Annahme der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 weitere Änderungen vorzunehmen sind und um einheitliche Regeln für den Informationsaustausch zu haben, sollte sie aus Gründen der Klarheit zusammen mit der Verordnung (EG) Nr. 1174/2009 der Kommission vom 30. November 2009 mit Durchführungsvorschriften zu den Artikeln 34a und 37 der Verordnung (EG) Nr. 1798/2003 des Rates in Bezug auf die Erstattung der Mehrwertsteuer gemäß der Richtlinie 2008/9/EG (4) neu gefasst werden.
(3)
Zur Erleichterung des Informationsaustauschs zwischen den Mitgliedstaaten sind die Kategorien von Informationen, bei denen der Austausch der Auskünfte ohne vorheriges Ersuchen erfolgt, sowie die Häufigkeit dieses Austauschs und die praktischen Modalitäten festzulegen. In dem Maße, wie die Mitgliedstaaten beabsichtigen, von diesem Austausch abzusehen, sollten sie dies der Kommission gemäß Artikel 14 Absatz 1 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 mitteilen.
(4)
Gemäß Artikel 51 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 erfolgt die Informationsübermittlung zwischen den Steuerbehörden soweit möglich auf elektronischem Weg. Folglich sollten praktische Modalitäten und technische Einzelheiten festgelegt werden.
(5)
Es sollten praktische Modalitäten festgelegt werden, um Informationen über Rechnungsstellungsvorschriften, Mehrwertsteuersätze (MwSt.-Sätze), die im Rahmen der Sonderregelungen für nichtansässige Steuerpflichtige anzuwenden sind, und die zusätzlichen elektronisch verschlüsselten Angaben gemäß Artikel 9 Absatz 2 der Richtlinie 2008/9/EG des Rates vom 12. Februar 2008 zur Regelung der Erstattung der Mehrwertsteuer gemäß der Richtlinie 2006/112/EG an nicht im Mitgliedstaat der Erstattung, sondern in einem anderen Mitgliedstaat ansässige Steuerpflichtige (5) bereitzustellen.
(6)
Um sicherzustellen, dass die Mitgliedstaaten die Möglichkeiten, die in gewissen Bestimmungen der Richtlinie 2008/9/EG vorgesehenen Informationen anzufordern, effektiv in Anspruch nehmen können, ist es notwendig, die entsprechenden harmonisierten Codes zu bestimmen, die beim Austausch der sachdienlichen Informationen anzugeben sind, einschließlich der Mittel, über die ein solcher Austausch im Sinne der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 stattfinden sollte.
(7)
Laut Artikel 9 Absatz 2 der Richtlinie 2008/9/EG kann der Mitgliedstaat der Erstattung vom Antragsteller verlangen, dass er zusätzliche elektronisch verschlüsselte Angaben zu jeder Kennziffer gemäß Artikel 9 Absatz 1 der Richtlinie 2008/9/EG vorlegt, sofern dies aufgrund von Einschränkungen des Rechts auf Vorsteuerabzug gemäß der Richtlinie 2006/112/EG des Rates vom 28. November 2006 über das gemeinsame Mehrwertsteuersystem (6) oder im Hinblick auf die Anwendung einer vom Mitgliedstaat der Erstattung gemäß den Artikeln 395 oder 396 jener Richtlinie gewährten Ausnahmeregelung erforderlich ist.
(8)
Laut Artikel 48 Absatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 übermitteln die zuständigen Behörden des Mitgliedstaats der Erstattung den zuständigen Behörden des anderen Mitgliedstaats alle Informationen, die diese gemäß Artikel 9 Absatz 2 der Richtlinie 2008/9/EG benötigen.
(9)
Zu diesem Zweck sollten die technischen Einzelheiten für die Übermittlung der von den Mitgliedstaaten benötigten zusätzlichen Angaben gemäß Artikel 9 Absatz 2 der Richtlinie 2008/9/EG geregelt werden. Insbesondere die Codes für die Übermittlung dieser Angaben sollten festgelegt werden. Die Codes in Anhang III dieser Verordnung wurden vom Ständigen Ausschuss für die Zusammenarbeit der Verwaltungsbehörden (SCAC) auf der Grundlage der Informationen entwickelt, die die Mitgliedstaaten zur Anwendung von Artikel 9 Absatz 2 der Richtlinie 2008/9/EG benötigen.
(10)
Laut Artikel 11 der Richtlinie 2008/9/EG kann vom Antragsteller verlangt werden, eine Beschreibung seiner Geschäftstätigkeit anhand harmonisierter Codes vorzulegen. Zu diesem Zweck sollten die allgemein gebräuchlichen Codes gemäß Artikel 2 Absatz 1 Buchstabe d der Verordnung (EG) Nr. 1893/2006 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 20. Dezember 2006 zur Aufstellung der statistischen Systematik der Wirtschaftszweige NACE Revision 2 und zur Änderung der Verordnung (EWG) Nr. 3037/90 des Rates sowie einiger Verordnungen der EG über bestimmte Bereiche der Statistik (7) verwendet werden.
(11)
Laut Artikel 25 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 stellt die ersuchte Behörde auf Antrag der ersuchenden Behörde dem Empfänger alle Verwaltungsakte und sonstigen Entscheidungen der Verwaltungsbehörden zu, die die Anwendung der Mehrwertsteuervorschriften im Hoheitsgebiet des Mitgliedstaats, in dem die ersuchende Behörde ihren Sitz hat, betreffen.
(12)
Ersucht der Mitgliedstaat der Erstattung den Mitgliedstaat der Ansässigkeit, dem Antragsteller seine Entscheidungen und Verwaltungsakte zum Zweck der Anwendung der Richtlinie 2008/9/EG zuzustellen, sollte es aus Datenschutzgründen möglich sein, diese Zustellung über das Kommunikationsnetzwerk/die Gemeinsame Systemschnittstelle (CCN/CSI) gemäß Artikel 2 Absatz 1 Buchstabe q der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 abzuwickeln.
(13)
Es sollten Durchführungsbestimmungen festgelegt werden, u. a. zu Artikel 48 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 hinsichtlich der Einführung von Verwaltungsvereinbarungen und des Informationsaustauschs im Hinblick auf die Regelungen bezüglich des Ortes der Dienstleistung, die Sonderregelungen und die Regelung der Erstattung der Mehrwertsteuer.
(14)
Schließlich ist es notwendig, zur Evaluierung der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 eine Liste statistischer Angaben zu erstellen.
(15)
Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen stehen mit der Stellungnahme des Ständigen Ausschusses für die Zusammenarbeit der Verwaltungsbehörden in Einklang -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Gegenstand
Diese Verordnung legt detaillierte Vorschriften für die Durchführung von Artikel 14, Artikel 32, Artikel 48, Artikel 49 und Artikel 51 Absatz 1 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 fest.
Artikel 2
Kategorien von Informationen des Austauschs ohne vorheriges Ersuchen
Folgende Kategorien von Informationen sind Gegenstand des automatischen Informationsaustauschs gemäß Artikel 13 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010:
1.
Informationen betreffend nicht im Inland ansässige Steuerpflichtige;
2.
Informationen über neue Fahrzeuge.
Artikel 3
Unterkategorien von Informationen des Austauschs ohne vorheriges Ersuchen
(1) Informationen des automatischen Austauschs über nicht im Inland ansässige Steuerpflichtige sind:
a)
Informationen über die Erteilung von MwSt.-Identifikationsnummern an in einem anderen Mitgliedstaat ansässige Steuerpflichtige;
b)
Informationen über MwSt.-Erstattungen an nicht im Mitgliedstaat der Erstattung, sondern in einem anderen Mitgliedstaat ansässige Steuerpflichtige gemäß der Richtlinie 2008/9/EG des Rates.
(2) Informationen des automatischen Austauschs über neue Fahrzeuge sind:
a)
Informationen über gemäß Artikel 138 Absatz 2 Buchstabe a der Richtlinie 2006/112/EG befreite Lieferungen von neuen Fahrzeugen im Sinne von Artikel 2 Absatz 2 Buchstaben a und b der genannten Richtlinie durch Personen, die gemäß Artikel 9 Absatz 2 der genannten Richtlinie als Steuerpflichtige gelten und die für MwSt.-Zwecke identifiziert sind;
b)
Informationen über gemäß Artikel 138 Absatz 2 Buchstabe a der Richtlinie 2006/112/EG befreite Lieferungen von neuen Wasser- und Luftfahrzeugen im Sinne von Artikel 2 Absatz 2 Buchstaben a und b der genannten Richtlinie durch Personen, die für MwSt.-Zwecke identifiziert sind und nicht unter Buchstabe a fallen, an Personen, die nicht für MwSt.-Zwecke identifiziert sind;
c)
Informationen über gemäß Artikel 138 Absatz 2 Buchstabe a der Richtlinie 2006/112/EG befreite Lieferungen von neuen motorbetriebenen Landfahrzeugen im Sinne von Artikel 2 Absatz 2 Buchstaben a und b der genannten Richtlinie durch Personen, die für MwSt.-Zwecke identifiziert sind und nicht unter Buchstabe a fallen, an Personen, die nicht für MwSt.-Zwecke identifiziert sind.
Artikel 4
Mitteilung über die Nichtbeteiligung am Informationsaustausch ohne vorheriges Ersuchen
In Einklang mit Artikel 14 Absatz 1 Unterabsatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 teilt jeder Mitgliedstaat bis zum 20. Mai 2012 der Kommission schriftlich mit, ob er auf eine Beteiligung am automatischen Austausch von Informationen einer oder mehrerer in Artikel 2 und 3 der vorliegenden Verordnung genannten Kategorien oder Unterkategorien verzichten wird. Die Kommission unterrichtet die anderen Mitgliedstaaten entsprechend über die Kategorien der Nichtbeteiligung.
Artikel 5
Häufigkeit der Informationsübermittlung
Im Falle des automatischen Informationsaustauschs werden die Informationen der Kategorien und Unterkategorien der jeweiligen Artikel 2 und Artikel 3 übermittelt, sobald sie erlangt wurden, und spätestens bis Ende des dritten Monats nach dem Kalenderquartal, in dem sie erlangt wurden.
Artikel 6
Informationsübermittlung
(1) Gemäß der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 erteilte Auskünfte werden - soweit möglich - ausschließlich auf elektronischem Wege über das CCN/CSI-Netz übermittelt, mit Ausnahme von:
a)
Zustellungsersuchen gemäß Artikel 25 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 und Verfügungen oder Entscheidungen, um deren Zustellung ersucht wird;
b)
gemäß Artikel 9 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 übermittelte Urschriften.
(2) Die zuständigen Behörden der Mitgliedstaaten können vereinbaren, die in Absatz 1 Buchstaben a und b genannten Auskünfte auf elektronischem Weg mitzuteilen.
Artikel 7
Informationen für Steuerpflichtige
(1) Die Mitgliedstaaten übermitteln die in Anhang I der vorliegenden Verordnung aufgeführten Einzelheiten der Rechnungsstellung im Einklang mit Artikel 32 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 über das von der Kommission eingerichtete Web-Portal.
(2) Die Kommission wird das in Absatz 1 genannte Web-Portal auch für die Mitgliedstaaten, die sich entschieden haben folgende zusätzliche Informationen zu veröffentlichen, zur Verfügung stellen:
a)
die Informationen über die Aufbewahrung der in Anhang II aufgeführten Rechnungen;
b)
die von den Mitgliedstaaten verlangten zusätzlichen elektronisch verschlüsselten Angaben gemäß Artikel 9 Absatz 2 der Richtlinie 2008/9/EG;
c)
bis 31. Dezember 2014 den Normalsteuersatz gemäß Artikel 42 Absatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010;
d)
ab dem 1. Januar 2015 den Mehrwertsteuersatz auf Telekommunikationsdienstleistungen, Rundfunk- und Fernsehdienstleistungen und elektronisch erbrachte Dienstleistungen gemäß Artikel 47 Absatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010.
Artikel 8
Informationsaustausch im Rahmen der MwSt.-Erstattung
Benachrichtigt ein Mitgliedstaat der Erstattung andere Mitgliedstaaten darüber, dass er zusätzliche elektronisch verschlüsselte Angaben gemäß Artikel 9 Absatz 2 der Richtlinie 2008/9/EG benötigt, werden zur Übermittlung dieser Angaben die in Anhang III der vorliegenden Verordnung genannten Codes verwendet.
Artikel 9
Beschreibung der Geschäftstätigkeiten im Rahmen der MwSt.-Erstattung
Benötigt ein Erstattungsmitgliedstaat eine Beschreibung der Geschäftstätigkeit des Antragstellers nach Maßgabe von Artikel 11 der Richtlinie 2008/9/EG, erfolgen solche Angaben auf der vierten Ebene der „NACE Rev. 2“-Codes nach Maßgabe von Artikel 2 Absatz 1 Buchstabe d der Verordnung (EG) Nr. 1893/2006.
Artikel 10
Zustellung von Verwaltungsakten und Entscheidungen bezüglich einer MwSt.-Erstattung
Ersucht ein Erstattungsmitgliedstaat den Mitgliedstaat, in dem der Empfänger ansässig ist, um die Zustellung von Verwaltungsakten und Entscheidungen bezüglich einer Erstattung gemäß der Richtlinie 2008/9/EG an den Empfänger, kann dieses Zustellungsersuchen über das CCN/CSI-Netz gemäß Artikel 2 Absatz 1 Buchstabe q der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 übermittelt werden.
Artikel 11
Statistische Angaben
Die in Artikel 49 Absatz 3 der Verordnung (EU) Nr. 904/2010 genannte Liste der statistischen Angaben findet sich in Anhang IV.
Jeder Mitgliedstaat übermittelt der Kommission vor dem 30. April eines jeden Jahres die in Absatz 1 genannten statistischen Angaben auf elektronischem Wege unter Verwendung des Musters in Anhang IV.
Artikel 12
Mitteilung der innerstaatlichen Maßnahmen
Die Mitgliedstaaten teilen der Kommission den Wortlaut aller innerstaatlichen Rechtsvorschriften mit, die sie auf dem unter diese Verordnung fallenden Gebiet erlassen.
Die Kommission unterrichtet die anderen Mitgliedstaaten über die Maßnahmen, die jeder Mitgliedstaat zur Anwendung dieser Verordnung erlässt.
Artikel 13
Aufhebung
Die Verordnungen (EG) Nr. 1925/2004 und (EG) Nr. 1174/2009 werden aufgehoben.
Bezugnahmen auf die aufgehobenen Verordnungen gelten als Bezugnahmen auf die vorliegende Verordnung und sind nach Maßgabe der Entsprechungstabelle in Anhang VI zu lesen.
Artikel 14
Inkrafttreten
Diese Verordnung tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in allen Mitgliedstaaten.
Brüssel, den 31. Januar 2012


Input:
Решение на Съвета
от 27 октомври 2011 година
за сключване на споразумение под формата на размяна на писма между Европейския съюз и Република Аржентина в съответствие с член XXIV:6 и член XXVIII от Общото споразумение за митата и търговията (ГАТТ) 1994 г. във връзка с изменението на отстъпките в списъците на Република България и на Румъния в процеса на присъединяването им към Европейския съюз
(2011/769/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 207, параграф 4, първа алинея във връзка с член 218, параграф 6, буква а), подточка v) от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като взе предвид одобрението на Европейския парламент,
като има предвид, че:
(1) На 29 януари 2007 г. Съветът упълномощи Комисията да започне преговори с някои други членове на Световната търговска организация съгласно член XXIV:6 от Общото споразумение за митата и търговията (ГАТТ) 1994 г. в процеса на присъединяването на Република България и на Румъния към Европейския съюз.
(2) Комисията проведе преговори в рамките на приетите от Съвета насоки за преговори.
(3) Преговорите приключиха и на 22 септември 2010 г. бе парафирано споразумение под формата на размяна на писма между Европейския съюз и Република Аржентина в съответствие с член XXIV:6 и член XXVIII от Общото споразумение за митата и търговията (ГАТТ) 1994 г. във връзка с изменението на отстъпките в списъците на Република България и на Румъния в процеса на присъединяването им към Европейския съюз ("споразумението").
(4) Споразумението бе подписано от името на Съюза на 20 април 2011 г. при условие на сключването му на по-късна дата в съответствие с Решение 2011/256/ЕС на Съвета [1].
(5) Споразумението следва да бъде одобрено,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Споразумението под формата на размяна на писма между Европейския съюз и Република Аржентина в съответствие с член XXIV:6 и член XXVIII от Общото споразумение за митата и търговията (ГАТТ) 1994 г. във връзка с изменението на отстъпките в списъците на Република България и на Румъния в процеса на присъединяването им към Европейския съюз ("споразумението") се одобрява от името на Съюза.
Текстът на споразумението е приложен към настоящото решение.
Член 2
Председателят на Съвета е оправомощен да посочи лицето/лицата, упълномощено(и) да извърши(ат) от името на Съюза нотифицирането, предвидено в споразумението [2].
Член 3
Настоящото решение влиза в сила в деня на приемането му.
Съставено в Люксембург на 27 октомври 2011 година.


Input:
REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) NR. 1333/2011 AL COMISIEI
din 19 decembrie 2011
de stabilire a standardelor de comercializare pentru banane, a regulilor privind verificarea conformității cu aceste standarde de comercializare și a cerințelor privind comunicările în sectorul bananelor
(text codificat)
COMISIA EUROPEANĂ,
având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
având în vedere Regulamentul (CE) nr. 1234/2007 al Consiliului din 22 octombrie 2007 de instituire a unei organizări comune a piețelor agricole și privind dispoziții specifice referitoare la anumite produse agricole („Regulamentul unic OCP”) (1), în special articolul 121, litera (a) și articolul 194, coroborate cu articolul 4,
întrucât:
(1)
Regulamentul (CE) nr. 2257/94 al Comisiei din 16 septembrie 1994 de stabilire a standardelor de calitate pentru banane (2), Regulamentul (CE) nr. 2898/95 al Comisiei din 15 decembrie 1995 privind verificarea conformității cu standardele de calitate pentru banane (3) și Regulamentul (CE) nr. 239/2007 al Comisiei din 6 martie 2007 de stabilire a normelor de aplicare a Regulamentului (CEE) nr. 404/93 al Consiliului în ceea ce privește cerințele privind comunicările în sectorul bananelor (4) au fost modificate în mod substanțial (5). Este necesar, pentru motive de claritate și de raționalizare, să se codifice regulamentele menționate prin reunirea lor într-un singur act.
(2)
Regulamentul (CE) nr. 1234/2007 prevede stabilirea de standarde de comercializare pentru banane. Scopul acestor standarde este de a asigura aprovizionarea pieței cu produse de calitate omogenă și satisfăcătoare, în special în cazul bananelor recoltate în Uniune, pentru care ar trebui făcute eforturi de îmbunătățire a calității.
(3)
Având în vedere gama largă de soiuri comercializate în Uniune și practicile de comercializare, ar trebui stabilite standarde minime pentru bananele verzi necoapte, fără a aduce atingere stabilirii ulterioare a standardelor aplicabile la o etapă diferită de comercializare. Caracteristicile bananelor-smochină și modul de comercializare a acestora determină excluderea acestor produse din sfera de aplicare a standardelor Uniunii.
(4)
Având în vedere obiectivul urmărit, este oportun să fie permis statelor membre producătoare de banane să aplice standarde naționale pe teritoriul lor pentru producția lor, dar numai în etapele ulterioare etapei bananelor verzi necoapte, cu condiția ca aceste norme să nu intre în conflict cu standardele Uniunii și să nu împiedice libera circulație a bananelor în Uniune.
(5)
Ar trebui să se ia în considerare faptul că, din cauza factorilor climatici, condițiile de producție în Madeira, Azore, Algarve, Creta, Laconia și Cipru sunt dificile, astfel încât bananele nu se dezvoltă în aceste regiuni până la lungimea minimă stabilită. În acele cazuri, bananele trebuie să poată fi comercializate, dar numai în clasa a II-a.
(6)
Ar trebui adoptate măsuri pentru a se asigura aplicarea uniformă a reglementărilor privind standardele de comercializare pentru banane, în special cu privire la controalele de conformitate.
(7)
Ținându-se cont de natura produselor foarte perisabile și de practicile comerciale și procedurile de inspecție folosite în comerț, ar trebui stabilit ca efectuarea controalelor de conformitate să fie realizată în principal în etapa la care se referă standardele.
(8)
Un produs care a satisfăcut controalele în etapa menționată anterior este considerat conform standardelor. Această evaluare ar trebui să nu aducă atingere nici unui control neanunțat efectuat ulterior, până în etapa de coacere în depozit.
(9)
Controalele privind conformitatea nu ar trebui să fie sistematice, ci aleatorii, prin evaluarea unui eșantion global prelevat în mod aleatoriu din lotul selectat pentru controlul organismului competent și presupus a fi reprezentativ pentru acel lot. În acest scop, se aplică dispozițiile corespunzătoare ale Regulamentului de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 al Comisiei din 7 iunie 2011 de stabilire a normelor de aplicare a Regulamentului (CE) nr. 1234/2007 al Consiliului în ceea ce privește sectorul fructelor și legumelor și sectorul fructelor și legumelor prelucrate (6).
(10)
În comerțul cu banane se manifestă o concurență puternică. Comercianții în cauză au introdus ei înșiși controale stricte. De aceea, controalele nu ar trebui să fie efectuate în etapa impusă comercianților care oferă garanții potrivite cu privire la personal și facilitățile de manipulare și care pot garanta că bananele pe care le comercializează în Uniune se conformează cu standardele Uniunii. Aceste exceptări ar trebui să fie acordate de statele membre pe teritoriul cărora se efectuează în principiu controalele. Aceste exceptări ar trebui retrase când standardele și condițiile cu privire la acestea nu sunt satisfăcute.
(11)
În vederea efectuării controalelor, comercianții în cauză ar trebui să furnizeze informații organismelor competente.
(12)
Certificatul de conformitate eliberat după efectuarea controalelor ar trebui să nu constituie un document de însoțire pentru banane până în etapa finală de comercializare, ci un document de dovedire a conformității bananelor cu standardele Uniunii până în etapa de coacere în depozit, în conformitate cu domeniul de aplicare al standardului, ce trebuie prezentat la cererea autorităților competente. Ar trebui subliniat faptul că bananele care nu se conformează cu standardele stabilite în prezentul regulament nu pot fi comercializate în vederea consumului în stare proaspătă în Uniune.
(13)
În vederea supravegherii funcționării pieței bananelor, Comisia trebuie să primească informații despre producția și comercializarea bananelor produse în Uniune. Ar trebui stabilite norme care să reglementeze comunicarea acestor informații de către statele membre.
(14)
Măsurile prevăzute în prezentul regulament sunt conforme cu avizul Comitetului de gestionare a organizării comune a piețelor agricole,
ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
CAPITOLUL 1
STANDARDE DE COMERCIALIZARE
Articolul 1
Standardele de comercializare aplicabile bananelor care intră sub incidența codului NC 0803 00, cu excepția bananelor din soiul Musa paradisiaca (plantains), bananelor-smochină și bananelor destinate transformării, sunt stabilite în anexa I.
Aceste standarde de comercializare se aplică bananelor originare din țări terțe în etapa de punere în liberă circulație, bananelor originare din Uniune în etapa primei debarcări într-un port din Uniune și bananelor livrate în stare proaspătă consumatorului în zonele de producție în etapa de scoatere din atelierul de ambalare.
Articolul 2
Standardele de comercializare menționate la articolul 1 nu afectează aplicarea, în etapele ulterioare de comercializare, a normelor naționale care:
(a)
nu împiedică libera circulație a bananelor originare din țări terțe sau alte regiuni ale Uniunii și care respectă standardele de comercializare menționate în articolul 1 și
(b)
nu sunt incompatibile cu standardele de comercializare menționate în articolul 1.
CAPITOLUL 2
VERIFICAREA CONFORMITĂȚII CU STANDARDELE DE COMERCIALIZARE
Articolul 3
Statele membre efectuează controale în conformitate cu prezentul capitol pentru a verifica dacă bananele care intră sub incidența codului NC 0803 00 cu excepția bananelor din soiul Musa paradisiaca (plantains), bananelor-smochină și bananelor destinate transformării se conformează cu standardele de comercializare menționate în articolul 1.
Articolul 4
Bananele produse în Uniune sunt supuse unui control privind conformitatea cu standardele de comercializare menționate în articolul 1, înainte de încărcarea într-un mijloc de transport în vederea comercializării în stare proaspătă. Aceste controale pot fi efectuate la unitatea de ambalare.
Bananele care se comercializează în afara regiunii lor de producție se supun controalelor neanunțate atunci când sunt descărcate pentru prima dată în alt loc din Uniune.
Controalele prevăzute în primul și al doilea alineat se efectuează în conformitate cu articolul 9.
Articolul 5
Înainte de punerea în liberă circulație în Uniune, bananele importate din țări terțe se supun controalelor privind conformitatea lor cu standardele de comercializare menționate în articolul 1, în statul membru în care sunt descărcate pentru prima dată în Uniune, sub rezerva articolului 9.
Articolul 6
(1) Controalele de conformitate se efectuează conform articolului 17 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011.
(2) Pentru produsele care, din motive tehnice, nu pot fi controlate cu privire la conformitate în momentul primei descărcări în Uniune, controalele se efectuează ulterior, cel mai târziu la sosirea în depozitul de coacere și în orice caz, cu privire la produsele importate din țări terțe, înainte de punerea în liberă circulație.
(3) La finalizarea controalelor de conformitate se eliberează un certificat întocmit în conformitate cu anexa II pentru produsele a căror conformitate cu standardele a fost certificată.
Certificatul de inspecție eliberat pentru bananele originare din țări terțe se prezintă autorităților vamale pentru punerea acestor produse în liberă circulație în Uniune.
(4) În cazul neconformității, se aplică punctul 2.7 al Anexei V la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011.
(5) Dacă organismul competent nu a inspectat un anumit produs, acesta își aplică ștampila oficială pe notificarea prevăzută în articolul 7 sau, în lipsa acesteia, în cazul produselor importate, acesta informează în timp util autoritățile vamale prin orice alte mijloace adecvate.
(6) Comercianții furnizează toate facilitățile solicitate de organismul competent pentru efectuarea verificărilor, conform prezentului capitol.
Articolul 7
Comercianții în cauză sau reprezentanții acestora, care nu se califică pentru exceptările prevăzute în articolul 9, furnizează organismului competent în timp util toate informațiile necesare pentru identificarea loturilor și informații detaliate privind locul și data ambalării și expedierii pentru bananele recoltate în Uniune, locul și data planificate pentru descărcare în Uniune pentru bananele din țările terțe sau din regiunile de producție ale Uniunii și livrările la depozitele de coacere pentru bananele care nu pot fi controlate atunci când sunt descărcate pentru prima dată în Uniune.
Articolul 8
(1) Controalele de conformitate se efectuează de către departamentele sau organismele desemnate de autoritățile naționale competente. Aceste departamente sau organisme trebuie să prezinte garanții adecvate pentru efectuarea acestor controale, în special cu privire la echipament, calificare și experiență.
(2) Autoritățile naționale competente pot să delege responsabilitatea pentru efectuarea controalelor de conformitate unor organisme private autorizate în acest scop care:
(a)
au inspectori care au urmat un curs de perfecționare recunoscut de autoritățile naționale competente;
(b)
posedă echipamentul și facilitățile necesare pentru efectuarea verificărilor și analizelor necesare controalelor și
(c)
dețin facilitățile adecvate pentru comunicarea informațiilor.
(3) Autoritățile naționale competente verifică periodic executarea și eficacitatea controalelor de conformitate. Acestea retrag autorizația atunci când descoperă anomalii sau nereguli care ar putea afecta executarea corectă a controalelor de conformitate sau când cerințele nu mai sunt satisfăcute.
Articolul 9
(1) Comercianții care comercializează banane cultivate în Uniune sau banane importate din țări terțe nu fac obiectul controalelor de conformitate cu standardele de comercializare în etapele prevăzute în articolele 4 și 5 atunci când:
(a)
dețin personal experimentat în standarde de comercializare și facilități de manipulare și inspecție;
(b)
țin evidența operațiunilor pe care le efectuează și
(c)
prezintă garanții că bananele pe care le comercializează se conformează, din punct de vedere al calității, cu standardele de comercializare menționate în articolul 1.
Comercianții exceptați de la controale obțin un certificat de exceptare, în conformitate cu specimenul prezentat în anexa III.
(2) Exceptarea de la controale se acordă, la cererea comerciantului respectiv, de către departamentele de inspecție sau organismele desemnate de autoritățile naționale competente, fie ale statului membru producător, pentru bananele comercializate în regiunea de producție a Uniunii, fie de statul membru de descărcare, pentru bananele din Uniune comercializate în alt loc în Uniune și bananele importate din țări terțe. Exceptarea de la controale se acordă pentru o perioadă maximă de trei ani și se reînnoiește. Această exceptare se aplică întregii piețe a Uniunii pentru produsele descărcate în statul membru care a acordat exceptarea.
Departamentele sau organismele respective retrag exceptarea atunci când constată anomalii sau nereguli care ar putea afecta conformitatea bananelor cu standardele de comercializare menționate în articolul 1 sau când condițiile stabilite în alineatul (1) nu mai sunt satisfăcute. Retragerea este temporară sau permanentă, în conformitate cu gravitatea deficiențelor detectate.
Statele membre creează un registru al comercianților de banane exceptați de la controale, le alocă un număr de înregistrare și iau măsurile necesare pentru diseminarea acestor informații.
(3) Departamentele sau organismele competente statelor membre verifică periodic calitatea bananelor comercializate de comercianții prevăzuți în alineatul (1) și concordanța cu condițiile stabilite. Comercianții furnizează, de asemenea, toate facilitățile necesare pentru efectuarea acestor verificări.
Departamentele sau organismele competente comunică Comisiei lista comercianților cărora li s-a acordat exceptarea prevăzută în prezentul articol și orice retrageri ale exceptării.
Articolul 10
Prezentul regulament se aplică fără să aducă atingere controalelor la fața locului neanunțate, efectuate ulterior, până în etapa de coacere în depozit.
CAPITOLUL 3
COMUNICĂRI
Articolul 11
(1) Comisiei îi sunt comunicate de către statele membre pentru fiecare perioadă de raportare următoarele:
(a)
cantitatea de banane produse în Uniune care sunt comercializate:
(i)
în regiunea de producție;
(ii)
în afara regiunii de producție;
(b)
prețurile medii de vânzare existente pe piețele locale ale bananelor verzi produse în Uniune care sunt comercializate în regiunea de producție;
(c)
prețurile medii de vânzare ale bananelor verzi în momentul livrării în primul port de descărcare (mărfuri nedescărcate), cu privire la bananele produse în Uniune care sunt comercializate în Uniune în afara regiunii de producție;
(d)
previziuni ale datelor menționate la literele (a), (b) și (c) pentru cele două perioade de raportare succesive.
(2) Regiunile de producție sunt:
(a)
Insulele Canare;
(b)
Guadelupa;
(c)
Martinica;
(d)
Madeira, Azore și Algarve;
(e)
Creta și Laconia;
(f)
Cipru.
(3) Perioadele de raportare dintr-un an calendaristic sunt:
(a)
ianuarie-aprilie inclusiv;
(b)
mai-august inclusiv;
(c)
septembrie-decembrie inclusiv.
Comunicările pentru fiecare perioadă de raportare se efectuează cel târziu în a cincisprezecea zi din a doua lună care urmează perioadei de raportare.
(4) Comunicările menționate în prezentul capitol se efectuează în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 792/2009 al Comisiei (7).
Articolul 12
Regulamentele (CE) nr. 2257/94, (CE) nr. 2898/95 și (CE) nr. 239/2007 se abrogă.
Trimiterile la regulamentele abrogate se înțeleg ca trimiteri la prezentul regulament și se citesc în conformitate cu tabelul de corespondență din anexa VI.
Articolul 13
Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul oficial al Uniunii Europene.
Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
Adoptat la Bruxelles, 19 decembrie 2011.


Input:
EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS SPRENDIMAS Nr. 1219/2011/ES
2011 m. lapkričio 16 d.
dėl Europos Sąjungos papildomų Europos rekonstrukcijos ir plėtros banko (ERPB) kapitalo akcijų pasirašymo dėl sprendimo didinti šį kapitalą
EUROPOS PARLAMENTAS IR EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
atsižvelgdami į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 212 straipsnį,
atsižvelgdami į Europos Komisijos pasiūlymą,
perdavus įstatymo galią turinčio teisės akto projektą nacionaliniams parlamentams,
laikydamiesi įprastos teisėkūros procedūros (1),
kadangi:
(1)
pagal Susitarimo dėl Europos rekonstrukcijos ir plėtros banko įsteigimo (2) (ERPB) 4 straipsnio 3 dalį 2010 m. gegužės 14-15 d. Zagrebe vykusiame metiniame susitikime ERBP valdytojai 126 (3) ir 128 (4) nutarimuose nusprendė ERPB įstatinį akcinį kapitalą padidinti 10 mlrd. EUR, kad ir toliau būtų užtikrinta pakankamai kapitalo vidutinės trukmės laikotarpiu išlaikyti tinkamą veiklos lygį šalyse, kuriose Bankas vykdo veiklą, laikantis įstatuose nustatytų ribų;
(2)
prieš priimant šiuos nutarimus, ERPB kapitalas siekė 20 mlrd. EUR, o Sąjunga buvo pasirašiusi 60 000 akcijų; vienos akcijos nominalioji vertė - 10 000 EUR;
(3)
pagal 126 nutarimą ERPB įstatinis akcinis kapitalas yra padidinamas 100 000 apmokėtų akcijų, ir kiekvienas narys gauna akcijų, kurių skaičius suapvalinamas iki mažesnio sveiko skaičiaus, proporcingai turimų akcijų skaičiui. Kapitalui didinti skirtos apmokėtos akcijos finansuojamos į ERPB kapitalą įtraukiant dalį Banko neapribotų bendrosios paskirties rezervų. Taigi šis sprendimas neturi tiesioginio poveikio Sąjungos biudžetui. Visi ERPB akcininkai automatiškai gavo apmokėtų akcijų proporcingai jų turimų akcijų skaičiui; patiems akcininkams nereikia atlikti jokių papildomų procedūrinių veiksmų. Atitinkamai Sąjunga gavo 3 031 papildomą akciją; kiekvienos akcijos nominalioji vertė - 10 000 EUR, tad Sąjungos apmokėtų akcijų skaičius padidėjo iki 63 031 akcijų;
(4)
vadovaujantis 128 nutarimu, ERPB įstatinis akcinis kapitalas turėtų būti didinamas 900 000 pirmalaikio išpirkimo akcijų, o vienos akcijos, kuri gali būti išperkama, nominalioji vertė - 10 000 EUR. Kiekvienas narys turėtų turėti teisę pasirašyti nominaliąja verte tam tikrą skaičių visų pirmalaikio išpirkimo akcijų, tačiau ne daugiau kaip 42,857 procento tokio nario prieš pat kapitalo didinimo įsigaliojimo datą turėtų akcijų. Todėl Sąjunga turi teisę pasirašyti iki 27 013 pirmalaikio išpirkimo akcijų iki 2011 m. gruodžio 31 d.;
(5)
vadovaujantis 128 nutarimu, ERPB kapitalo panaudojimas turėtų būti stebimas, laikantis ketvirtosios kapitalo išteklių apžvalgos (CRR4) 2011-2015 m. (toliau - CRR4 laikotarpis). 2015 m. ERPB valdytojų taryba, atsižvelgdama į CRR4, galėtų priimti sprendimą, kad dalį nepanaudoto pirmalaikio išpirkimo kapitalo būtų galima išpirkti laikantis specialių sąlygų, dėl kurių turi būti susitarta 2015 m. 128 nutarimu ERPB valdytojų taryba nusprendė, kad toks pirmalaikio išpirkimo akcijų išpirkimas būtų automatiškas ir taikomas visiems ERPB nariams, pasirašiusiems pirmalaikio išpirkimo akcijų pagal tą nutarimą. Tokiu atveju Komisija atsižvelgtų į ERPB valdytojų nutarimą ir jį įgyvendintų;
(6)
šiuo sprendimu turėtų būti padidintas ERPB gebėjimas plėsti savo veiklą šalyse, kuriose vykdoma jo veikla, ir taip teikti vertingą pagalbą tų šalių ekonomikai ekonominiu požiūriu sunkiu laikotarpiu. Sąjungai reikėtų pasirašyti tokių papildomų akcijų, norint pasiekti Sąjungos išorės ekonominių santykių tikslus ir išlaikyti šiuo metu turimas balsavimo teises ERPB;
(7)
šiame sprendime numatant pirmalaikio išpirkimo kapitalo didinimą prisidedama užtikrinant ERPB prieigą prie finansų rinkų;
(8)
Komisija iki CRR4 laikotarpio pabaigos Europos Parlamentui ir Tarybai turėtų pateikti ataskaitą, kurioje būtų įvertintas esamos Europos viešųjų finansų įstaigų, kurios skatina investicijas Europoje ir kaimyninėse šalyse, sistemos veiksmingumas. Į tą ataskaitą turėtų būti įtrauktos rekomendacijos dėl atitinkamų bankų bendradarbiavimo ir dėl jų veiklos optimizavimo ir koordinavimo, kaip raginama Europos Parlamento 2009 m. kovo 25 d. rezoliucijoje dėl 2007 m. Europos investicijų banko ir Europos rekonstrukcijos ir plėtros banko metinių ataskaitų (5);
(9)
ne Sąjungos šalyse, kuriose vykdoma bendra veikla, ERPB turėtų būti skatinamas plėtoti bendradarbiavimą su kitomis Europos viešosiomis finansų įstaigomis, remdamasis tokiais susitarimais kaip trišalis Europos Komisijos, Europos investicijų banko kartu su Europos investicijų fondu ir Europos rekonstrukcijos ir plėtros banko susitarimo memorandumas dėl bendradarbiavimo už Europos Sąjungos ribų bei panašiais susitarimais, kurie leidžia bankams veikti papildant vienas kitą, naudojantis kiekvieno iš jų lyginamaisiais pranašumais;
(10)
neapibrėžtasis įsipareigojimas, susijęs su pasirašyto kapitalo pirmalaikio išpirkimo dalimi, atspindėtas Sąjungos biudžeto p. m. eilutėje 01 03 01 02 „Europos rekonstrukcijos ir plėtros bankas. Išperkama pasirašyto kapitalo akcijų dalis“;
(11)
Sąjungos atstovai ERPB valdymo institucijose turėtų skatinti ERPB: toliau įgyvendinti geriausią riziką ribojančią bankininkystės praktiką, kad ir toliau būtų išlaikoma labai tvirta jo kapitalo pozicija; atlikti veiksmus srityse, kurios atitinka pagrindinius strategijos „Europa 2020“ tikslus, siekiant didinti bendrą Sąjungos išorės veiksmų politikos darną; toliau plėtoti finansines priemones, kurios būtų grindžiamos bendru Sąjungos biudžeto ir ERPB finansavimu, prisidedant prie Sąjungos tikslų įgyvendinimo ir tuo pačiu metu atsižvelgiant į tai, jog toks bendradarbiavimas turėtų būti papildytas veiksminga Sąjungos viešųjų lėšų kontrole ir jų matomumu; savo interneto svetainėje pateikti tinkamą informaciją apie operacijų, vykdomų per jo finansinius tarpininkus, naudos gavėjus ir poveikį, taip pat apie projektų vertinimus;
(12)
Sąjungai atstovaujantis ERPB valdytojas turėtų kasmet Europos Parlamentui teikti ataskaitas apie tai, kaip skatinama siekti Sąjungos tikslų, visų pirma atsižvelgiant į Sąjungos išorės veiksmus, kaip nurodoma Europos Sąjungos sutarties 21 straipsnyje, strategiją „Europa 2020“ ir ženklaus atsinaujinančiosios energijos ir našiai energiją vartojančių technologijų perdavimo didinimą;
(13)
Sąjungos atstovai ERPB valdymo institucijose turėtų dėti visas pastangas siekdami išvengti veiklos, kurią ERPB vykdytų jo veiklos šalyse per nebendradarbiaujančias užsienio jurisdikcijas, kurios arba netaiko mokesčių, arba taiko nominalius mokesčius, kuriose stokojama veiksmingo keitimosi informacija su užsienio mokesčių institucijomis ir trūksta teisės aktų, teisinių ir administracinių nuostatų skaidrumo arba kaip nurodė Ekonominio bendradarbiavimo ir plėtros organizacija arba Finansinių veiksmų darbo grupė,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Sąjunga pasirašo 27 013 papildomų ERPB pirmalaikio išpirkimo akcijų (vienos akcijos vertė - 10 000 EUR), laikydamasi valdytojų tarybos 128 nutarimo, kurio tekstas pateiktas priede informacijos tikslais.
2 straipsnis
Sąjungos ERPB valdytojas Sąjungos vardu deponuoja reikalingą pasirašymo dokumentą.
3 straipsnis
Sąjungai atstovaujantis ERPB valdytojas kasmet Europos Parlamentui pateikia ataskaitą dėl kapitalo panaudojimo, dėl priemonių, skirtų ERPB veiklos, vykdomos per finansinius tarpininkus, skaidrumui užtikrinti, dėl to, kaip ERPB prisideda prie Sąjungos tikslų įgyvendinimo, dėl rizikos ir veiksmingumo skolinantis papildomas lėšas iš privataus sektoriaus ir dėl Europos investicijų banko ir ERPB bendradarbiavimo už Sąjungos ribų.
4 straipsnis
Šis sprendimas įsigalioja trečią dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Priimta Strasbūre 2011 m. lapkričio 16 d.


Input:
KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EU) nr 979/2010
av den 29 oktober 2010
om införande av en beteckning i registret över skyddade ursprungsbeteckningar och skyddade geografiska beteckningar (Porc de Franche-Comté [SGB])
EUROPEISKA KOMMISSIONEN HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING
med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt,
med beaktande av rådets förordning (EG) nr 510/2006 av den 20 mars 2006 om skydd av geografiska beteckningar och ursprungsbeteckningar för jordbruksprodukter och livsmedel (1), särskilt artikel 7.4 första stycket, och
av följande skäl:
(1)
I enlighet med artikel 6.2 första stycket i förordning (EG) nr 510/2006 har Frankrikes ansökan om registrering av beteckningen ”Porc de Franche-Comté” offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning (2).
(2)
Inga invändningar enligt artikel 7 i förordning (EG) nr 510/2006 har inkommit till kommissionen och därför bör denna beteckning registreras.
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
Artikel 1
Den beteckning som anges i bilagan till denna förordning ska föras in i registret.
Artikel 2
Denna förordning träder i kraft den tjugonde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.
Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.
Utfärdad i Bryssel den 29 oktober 2010.


Input:
REGOLAMENT TA’ IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 1299/2011
tad-9 ta’ Diċembru 2011
li japprova emenda mhux minuri fl-ispeċifikazzjoni ta’ denominazzjoni mniżżla fir-reġistru tad-denominazzjonijiet protetti tal-oriġini u tal-indikazzjonijiet ġeografiċi protetti [Azeites do Ribatejo (DPO)]
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 510/2006 tal-20 ta’ Marzu 2006 dwar il-protezzjoni tal-indikazzjonijiet ġeografiċi u d-denominazzjonijiet tal-oriġini għall-prodotti agrikoli u l-oġġetti tal-ikel (1), u b'mod partikulari l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(4) tiegħu,
Billi:
(1)
Skont l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 9(1), u b'applikazzjoni tal-Artikolu 17(2) tar-Regolament (KE) Nru 510/2006, il-Kummissjoni eżaminat it-talba mressqa mill-Portugall għall-approvazzjoni ta' emendi fl-ispeċifikazzjoni tad-denominazzjoni protetta tal-oriġini "Azeites do Ribatejo", irreġistrata skont ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1107/96 (2).
(2)
Minħabba li l-emendi kkonċernati mhumiex minuri fis-sens tal-Artikolu 9 tar-Regolament (KE) Nru 510/2006, il-Kummissjoni ppubblikat it-talba għall-emendi f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea, skont l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 6(2) tal-imsemmi Regolament (3). Ladarba l-Kummissjoni ma rċeviet l-ebda dikjarazzjoni ta' oġġezzjoni skont l-Artikolu 7 tar-Regolament (KE) Nru 510/2006, l-emendi għandhom jiġu approvati,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
L-emendi tal-ispeċifikazzjoni ppublikati f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea, li jikkonċernaw id-denominazzjoni mniżżla fl-Anness għal dan ir-Regolament huma approvati.
Artikolu 2
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara l-pubblikazzjoni tiegħu f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, id-9 ta’ Diċembru 2011.


Input:
DECYZJA RADY
z dnia 24 czerwca 2010 r.
w sprawie przyjęcia przez Unię Europejską Statutu Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (IRENA)
(2010/385/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 194 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 lit. a),
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z decyzją Rady z dnia 19 października 2009 r. Statut Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (IRENA) (1) (zwany dalej „statutem”) został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej dnia 23 listopada 2009 r.
(2)
W wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.
(3)
Właściwe jest, aby Unia przyjęła Statut.
(4)
Zarówno Unia, jak i jej państwa członkowskie posiadają kompetencje w kwestiach objętych Statutem.
(5)
Artykuł VI lit. C Statutu przewiduje, że regionalne międzyrządowe organizacje na rzecz integracji gospodarczej, które stają się członkami Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (zwanej dalej „IRENA”), deklarują zakres swoich kompetencji w odniesieniu do kwestii objętych Statutem.
(6)
Unia powinna zatem przyjąć taką deklarację kompetencji.
(7)
Unia powinna płacić roczną składkę na rzecz IRENA przewidzianą w programie Inteligentna Energia dla Europy (IEE),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Niniejszym przyjmuje się w imieniu Unii deklarację kompetencji, której tekst zostaje załączony do niniejszej decyzji.
2. W imieniu Unii zatwierdza się niniejszym Statut Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (IRENA) (zwany dalej „statutem”), którego tekst zostaje dołączony do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
1. Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do złożenia w imieniu Unii i zgodnie z art. XIX i art. XX lit. A statutu dokumentu ratyfikacyjnego rządowi Republiki Federalnej Niemiec będącemu depozytariuszem Statutu w celu wyrażenia zgody Unii na to, by Statut stał się dla niej wiążący.
2. Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do złożenia w imieniu Unii, zgodnie z art. VI lit. C Statutu, deklaracji kompetencji zawartej w załączniku.
Artykuł 3
Unia wnosi roczne składki na rzecz Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2010 r.


Input:
DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
tal-11 ta' Marzu 2010
dwar il-pożizzjoni tal-Unjoni Ewropea rigward l-abbozz ta’ Deċiżjoni 1/2003 u l-abbozz ta’ Rakkomandazzjoni 1/2003 tal-Kumitat Konġunt stabbilit taħt il-Ftehim Interbus dwar it-trasport internazzjonali okkażjonali ta’ passiġġieri bil-kowċ u bix-xarabank
(Test b’relevanza għaż-ŻEE)
(2010/308/UE)
IL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidra t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidra d-Deċiżjoni tal-Kunsill 2002/917/KE tat-3 ta’ Ottubru 2002 dwar il-konklużjoni tal-Ftehim Interbus dwar it-trasport internazzjonali okkażjonali tal-passiġġieri bil-kowċ u bix-xarabank (1), u b’mod partikolari l-Artikolu 3(2) tiegħu,
Wara li kkunsidra l-proposta mill-Kummissjoni Ewropea,
Billi:
(1)
Il-Ftehim Interbus dwar it-trasport okkażjonali internazzjonali tal-passiġġieri bil-kowċ u bix-xarabank (minn hawn ‘il quddiem imsejjaħ “il-Ftehim”) daħal fis-seħħ fl-1 ta’ Jannar 2003.
(2)
L-Artikolu 23 tal-Ftehim jistabbilixxi Kumitat Konġunt responsabbli mill-ġestjoni tal-Ftehim.
(3)
Skont l-Artikolu 23(3) tal-Ftehim, il-Kumitat Konġunt huwa meħtieġ li jistabbilixxi r-regoli ta’ proċedura tiegħu.
(4)
Il-Kumitat Konġunt huwa responsabbli, skont l-Artikolu 24(2)(ċ) tal-Ftehim għall-adattament tal-Anness I għall-Ftehim rigward il-kondizzjonijiet li japplikaw għall-operaturi tat-trasport bit-triq tal-passiġġieri u l-Anness 2 għall-Ftehim li jikkonċerna l-istandards tekniċi li japplikaw għax-xarabankijiet u l-kowċijiet. Barra minn hekk, il-Kumitat Konġunt huwa responsabbli, skont l-Artikolu 24(2)(e) tal-Ftehim, għall-addattament tar-rekwiżiti rigward id-dispożizzjonijiet soċjali msemmija fl-Artikolu 8 tal-Ftehim sabiex jiġu inkorporati l-miżuri l-ġodda meħuda fl-Unjoni.
(5)
Skont l-Artikolu 24(1) tal-Ftehim, il-Kumitat Konġunt għandu jiżgura l-implimentazzjoni xierqa tal-Ftehim. Għal dan il-għan, għandha ssir rakkomandazzjoni li tkun favur l-użu ta’ rapport tekniku għall-kowċijiet u x-xarabankijiet bil-ħsieb li jiġi ffaċilitat il-monitoraġġ tad-dispożizzjonijiet tal-Artikoli 1 u 2 tal-Anness għall-Ftehim.
(6)
L-Unjoni hija meħtieġa tadotta pożizzjoni dwar l-abbozz ta’ Deċiżjoni u l-abbozz ta’ Rakkomandazzjoni tal-Kumitat Konġunt.
ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:
Artikolu Uniku
Il-pożizzjoni tal-Unjoni fi ħdan il-Kumitat Konġunt stabbilit taħt l-Artikolu 23 tal-Ftehim Interbus dwar it-trasport internazzjonali okkażjonali tal-passiġġieri bil-kowċ u bix-xarabank għandha tkun ibbażata fuq l-abbozz ta’ Deċiżjoni u l-abbozz ta’ Rakkomandazzjoni mehmużin.
Magħmul fi Brussell, il-11 ta’ Marzu 2010.


Input:
KOMISIJOS SPRENDIMAS
2010 m. kovo 11 d.
pratęsti Sprendimo 2009/251/EB reikalauti, kad valstybės narės užtikrintų, kad rinkai nebūtų pateikiami arba tiekiami gaminiai, kurių sudėtyje yra biocido dimetilfumarato, galiojimą
(pranešta dokumentu Nr. C(2010) 1337)
(Tekstas svarbus EEE)
(2010/153/ES)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2001 m. gruodžio 3 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2001/95/EB dėl bendros gaminių saugos (1), ypač į jos 13 straipsnį,
kadangi:
(1)
Komisijos sprendime 2009/251/EB (2) reikalaujama, kad valstybės narės užtikrintų, kad rinkai nebūtų pateikiami arba tiekiami gaminiai, kurių sudėtyje yra biocido dimetilfumarato (DMF).
(2)
Sprendimas 2009/251/EB buvo priimtas laikantis Direktyvos 2001/95/EB 13 straipsnio nuostatų, pagal kurias sprendimas galioja ne ilgiau kaip vienerius metus, tačiau gali būti ta pačia tvarka patvirtintas papildomiems, ne ilgesniems kaip vieneri metai, laikotarpiams.
(3)
Atsižvelgiant į iki šiol įgytą patirtį ir į tai, kad nėra nuolatinės priemonės dėl vartojimo gaminių, kuriuose yra DMF, reikia 12 mėnesių pratęsti Sprendimo 2009/251/EB galiojimą ir jį atitinkamai pakeisti.
(4)
Šiame sprendime numatytos priemonės atitinka Direktyva 2001/95/EB įsteigto komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Sprendimo 2009/251/EB 4 straipsnio tekstas pakeičiamas taip:
„Šis sprendimas taikomas iki 2011 m. kovo 15 d.“
2 straipsnis
Valstybės narės imasi šiam sprendimui įgyvendinti būtinų priemonių ne vėliau kaip iki 2010 m. kovo 15 d. ir jas paskelbia. Apie tai jos nedelsdamos praneša Komisijai.
3 straipsnis
Šis sprendimas skirtas valstybėms narėms.
Priimta Briuselyje 2010 m. kovo 11 d.


Input:
BESCHLUSS 2012/291/GASP DES RATES
vom 5. Juni 2012
zur Änderung und Verlängerung der Gemeinsamen Aktion 2008/124/GASP über die Rechtsstaatlichkeitsmission der Europäischen Union im Kosovo (1), EULEX KOSOVO
DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION -
gestützt auf den Vertrag über die Europäische Union, insbesondere auf Artikel 28, Artikel 42 Absatz 4 und Artikel 43 Absatz 2,
auf Vorschlag der Hohen Vertreterin für Außen- und Sicherheitspolitik,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Der Rat hat am 4. Februar 2008 die Gemeinsame Aktion 2008/124/GASP (2) über die Rechtsstaatlichkeitsmission der Europäischen Union im Kosovo, EULEX KOSOVO, angenommen.
(2)
Am 8. Juni 2010 hat der Rat den Beschluss 2010/322/GASP (3) angenommen, durch den die Gemeinsame Aktion 2008/124/GASP geändert und um zwei Jahre bis zum 14. Juni 2012 verlängert wurde.
(3)
Aufgrund der bei der Strategischen Überprüfung ausgesprochenen Empfehlungen sollte die Mission um weitere zwei Jahre verlängert werden.
(4)
Der als finanzieller Bezugsrahmen dienende Betrag deckt den Zeitraum bis zum 14. Juni 2012 ab. Die Gemeinsame Aktion 2008/124/GASP sollte dahingehend geändert werden, dass ein neuer als finanzieller Bezugsrahmen dienender Betrag für den Zeitraum vom 15. Juni 2012 bis zum 14. Juni 2013 festgelegt wird.
(5)
EULEX KOSOVO wird in einer Lage durchgeführt, die sich möglicherweise verschlechtern und die Verwirklichung der Ziele des auswärtigen Handelns der Union nach Artikel 21 des Vertrags behindern könnte.
(6)
Die Gemeinsame Aktion 2008/124/GASP sollte daher entsprechend geändert werden -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
Die Gemeinsame Aktion 2008/124/GASP wird wie folgt geändert:
1.
In Artikel 3 wird folgender Buchstabe hinzugefügt:
„j)
mit den Justiz- und Strafverfolgungsbehörden von Mitgliedstaaten und Drittstaaten bei der Ausübung ihres Mandats zusammenzuarbeiten.“
2.
Artikel 6 erhält folgende Fassung:
„Artikel 6
Struktur der EULEX KOSOVO
(1) Die EULEX KOSOVO ist eine einheitliche GSVP-Mission im gesamten Kosovo.
(2) Im Rahmen der EULEX KOSOVO wird Folgendes eingerichtet:
a)
das Hauptquartier in Pristina,
b)
erforderlichenfalls Büros im gesamten Kosovo;
c)
erforderlichenfalls Verbindungsbüros und
d)
eine Unterstützungskomponente in Brüssel.“
3.
Artikel 9 Absatz 4 erhält folgende Fassung:
„(4) Das Personal erfüllt seine Pflichten und handelt im Interesse der Mission. Das Personal hat die Grundsätze und Mindeststandards für die Sicherheit einzuhalten, die im Beschluss 2011/292/EU des Rates vom 31. März 2011 über die Sicherheitsvorschriften für den Schutz von EU-Verschlusssachen (4) festgelegt sind.
4.
Artikel 14 wird wie folgt geändert:
a)
Absatz 1 erhält folgende Fassung:
„(1) Der Zivile Operationskommandeur leitet die vom Missionsleiter vorzunehmende Planung der Sicherheitsmaßnahmen und gewährleistet deren ordnungsgemäße und effektive Umsetzung im Rahmen von EULEX KOSOVO nach den Artikeln 7 und 11 und in Abstimmung mit dem EAD.“
b)
Absatz 7 erhält folgende Fassung:
„(7) Der Missionsleiter sorgt für den Schutz der EU-Verschlusssachen gemäß dem Beschluss 2011/292/EU.“
5.
Artikel 16 Absatz 1 erhält folgende Fassung:
„(1) Der als finanzieller Bezugsrahmen dienende Betrag zur Deckung der Kosten der EULEX KOSOVO bis zum 14. Oktober 2010 beläuft sich auf 265 000 000 EUR.
Der als finanzieller Bezugsrahmen dienende Betrag zur Deckung der Kosten der EULEX KOSOVO vom 15. Oktober 2010 bis zum 14. Dezember 2011 beläuft sich auf 165 000 000 EUR.
Der als finanzieller Bezugsrahmen dienende Betrag zur Deckung der Kosten der EULEX KOSOVO vom 15. Dezember 2011 bis zum 14. Juni 2012 beläuft sich auf 72 800 000 EUR.
Der als finanzieller Bezugsrahmen dienende Betrag zur Deckung der Kosten der EULEX KOSOVO vom 15. Juni 2012 bis zum 14. Juni 2013 beläuft sich auf 111 000 000 EUR.
Der als finanzieller Bezugsrahmen dienende Betrag für EULEX KOSOVO für den darauf folgenden Zeitraum wird durch den Rat festgelegt.“
6.
Artikel 18 erhält folgende Fassung:
„Artikel 18
Weitergabe von Informationen und Dokumenten
(1) Der Hohe Vertreter wird ermächtigt, an die Vereinten Nationen, die NATO/KFOR und an andere dritte Parteien, die sich an dieser Gemeinsamen Aktion beteiligen, EU-Verschlusssachen und für die Zwecke der EULEX KOSOVO erstellte Dokumente bis zu dem für diese dritten Parteien jeweils festgelegten Geheimhaltungsgrad unter Einhaltung des Beschlusses 2011/292/EU weiterzugeben. Zur Erleichterung des Verfahrens sind vor Ort entsprechende technische Vereinbarungen auszuarbeiten.
(2) Für den Fall eines speziellen und unmittelbaren operativen Erfordernisses wird der Hohe Vertreter auch ermächtigt, an die zuständigen lokalen Behörden Verschlusssachen-Informationen und Verschlusssachen-Dokumente der EU, die für die Zwecke der EULEX KOSOVO erstellt werden und bis zum Geheimhaltungsgrad „RESTREINT UE/ EU RESTRICTED“ eingestuft sind, unter Einhaltung des Beschlusses 2011/292/EU weiterzugeben. In allen anderen Fällen werden solche Informationen und Dokumente an die zuständigen lokalen Behörden nach Verfahren weitergegeben, die dem Grad ihrer Zusammenarbeit mit der Europäischen Union entsprechen.
(3) Der Hohe Vertreter wird ermächtigt, nicht als EU-Verschlusssachen eingestufte, aber der Geheimhaltungspflicht gemäß Artikel 6 Absatz 1 der Geschäftsordnung des Rates (5) unterliegende Dokumente über die die EULEX KOSOVO betreffenden Beratungen des Rates an die Vereinten Nationen, die NATO/KFOR und andere Dritte, die sich an dieser Gemeinsamen Aktion beteiligen, und an die zuständigen lokalen Behörden weiterzugeben.
(4) Der Hohe Vertreter kann diese Befugnisse sowie auch die Befugnis, die obengenannten Vereinbarungen zu treffen, an ihm unterstellte Personen, den Zivilen Operationskommandeur und/oder den Missionsleiter delegieren.
7.
Artikel 20 Absatz 2 erhält folgende Fassung:
„Sie endet am 14. Juni 2014.“
Artikel 2
Dieser Beschluss tritt am Tag seiner Annahme in Kraft.
Geschehen zu Brüssel am 5. Juni 2012.


Input:
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 12ης Ιουλίου 2010
σχετικά με την υπογραφή συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας
(2010/489/ΕΕ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 100 παράγραφος 2 και το άρθρο 207 παράγραφος 4 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 5 και το άρθρο 218 παράγραφος 8 πρώτο εδάφιο,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμφωνία για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας με την κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας, σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2009, με την οποία εξουσιοδοτήθηκε η Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις.
(2)
Η συμφωνία που διαπραγματεύθηκε η Επιτροπή θα πρέπει να υπογραφεί, με την επιφύλαξη της πιθανής σύναψής της σε μεταγενέστερο στάδιο.
(3)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν τη λήξη των διμερών συμφωνιών τους με τη Βραζιλία επί του ιδίου θέματος από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Εγκρίνεται, εξ ονόματος της Ένωσης, η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας (στο εξής «η συμφωνία»), με την επιφύλαξη της σύναψης της συμφωνίας (1).
Άρθρο 2
Ο πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το ή τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να υπογράψουν τη συμφωνία εξ ονόματος της Ένωσης, με την επιφύλαξη της σύναψής της.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία της έκδοσής της.
Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2010.


Input:
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1164/2010
ze dne 9. prosince 2010,
kterým se schvalují změny, které nejsou menšího rozsahu, specifikace názvu zapsaného do rejstříku chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení [Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino (CHOP)]
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 510/2006 ze dne 20. března 2006 o ochraně zeměpisných označení a označení původu zemědělských produktů a potravin (1), a zejména na čl. 7 odst. 4 první pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu s čl. 9 odst. 1 prvním pododstavcem a vzhledem k čl. 17 odst. 2 nařízení (ES) č. 510/2006 přezkoumala Komise žádost Itálie o schválení změn ve specifikaci chráněného označení původu „Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino“, zapsaného podle nařízení Komise (ES) č. 1107/96 (2) ve znění nařízení Komise (ES) č. 1263/96 (3).
(2)
Jelikož dané změny nejsou menšího rozsahu ve smyslu článku 9 nařízení (ES) č. 510/2006, Komise zveřejnila žádost o změnu podle čl. 6 odst. 2 prvního pododstavce uvedeného nařízení v Úředním věstníku Evropské unie (4). Vzhledem k tomu, že Komisi nebyla předložena žádná námitka podle článku 7 nařízení (ES) č. 510/2006, je třeba změny schválit,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změny specifikace zveřejněné v Úředním věstníku Evropské unie týkající se názvu uvedeného v příloze tohoto nařízení se schvalují.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 9. prosince 2010.