Input:
DIRETTIVA TAL-KUMMISSJONI 2011/71/UE
tas-26 ta’ Lulju 2011
li temenda d-Direttiva 98/8/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill biex il-kreożot jiġi inkluż bħala sustanza attiva fl-Anness I għaliha
(Test b’relevanza għaż-ŻEE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat id-Direttiva tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill 98/8/KE tas-16 ta’ Frar 1998 dwar it-tqegħid fis-suq ta’ prodotti bijoċidali (1), u b’mod partikolari t-tieni subparagrafu tal-Artikolu 16(2) tagħha,
Billi:
(1)
Ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1451/2007 tal-4 ta’ Diċembru 2007 dwar it-tieni fażi tal-programm ta’ ħidma ta’ għaxar snin (10) imsemmi fl-Artikolu 16(2) tad-Direttiva 98/8/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill dwar it-tqegħid fis-suq ta’ prodotti bijoċidali (2) jistabbilixxi lista ta’ sustanzi attivi li għandhom jiġu vvalutati, bil-għan li possibbilment ikunu inklużi fl-Anness I, IA jew IB għad-Direttiva 98/8/KE. Dik il-lista tinkludi l-kreożot.
(2)
Skont ir-Regolament (KE) Nru 1451/2007, il-kreożot ġie evalwat skont l-Artikolu 11(2) tad-Direttiva 98/8/KE għall-użu fi prodotti tat-tip 8, preservattivi tal-injam, kif iddefinit fl-Anness V għal dik id-Direttiva.
(3)
L-Isvezja nħatret bħala l-Istat Membru Rapporteur u ressqet ir-rapport tal-awtorità kompetenti, flimkien ma’ rakkomandazzjoni, lill-Kummissjoni fil-31 ta’ Ottubru 2007 skont l-Artikolu 14(4) u (6) tar-Regolament (KE) Nru 1451/2007. Mir-rapport jidher li l-evalwazzjoni tkopri biss il-kreożot ta’ Grad B u ta’ Grad C kif speċifikat fl-Istandard Ewropew EN 13991:2003.
(4)
Fit-30 ta’ April 2008 tvarat konsultazzjoni mal-partijiet interessati. Ir-riżultati tal-konsultazzjoni ġew ippubblikati u diskussi fit-tletin (30) laqgħa tar-rappreżentanti tal-Awtoritajiet Kompetenti tal-Istati Membri għall-implimentazzjoni tad-Direttiva 98/8/KE dwar it-tqegħid fis-suq ta’ prodotti bijoċidali.
(5)
Ir-rapport tal-awtorità kompetenti ġie analizzat mill-Istati Membri u mill-Kummissjoni. Skont l-Artikolu 15(4) tar-Regolament (KE) Nru 1451/2007, is-sejbiet tal-analiżi ġew inkorporati, fi ħdan il-Kumitat Permanenti dwar il-Prodotti Bijoċidali fis-17 ta’ Diċembru 2010, f’rapport ta’ valutazzjoni.
(6)
Mir-rapport ta’ valutazzjoni jidher li l-preservattivi tal-injam li fihom il-kreożot probabbilment huma mistennija li jissodisfaw ir-rekwiżiti stipulati fl-Artikolu 5 tad-Direttiva 98/8/KE, meta jiġu applikati għall-injam f’uħud mix-xenarji evalwati. Barra minn hekk, kien hemm indikazzjonijiet qawwija fil-konsultazzjoni mal-partijiet interessati msemmija hawn fuq li hemm benefiċċji soċjo-ekonomiċi konsiderevoli meta l-kreożot jintuża f’ċerti applikazzjonijiet. L-analiżi taċ-ċiklu tal-ħajja sottomessa u ppubblikata fil-kuntest tal-konsultazzjoni ssuġġeriet li, f’ċerti każijiet, ma teżisti l-ebda alternattiva xierqa għall-kreożot, li tagħmel anqas ħsara lill-ambjent. Għalhekk huwa xieraq li l-kreożot jiġi inkluż fl-Anness I.
(7)
Madankollu, għal ċerti xenarji ta’ użu tal-injam ppreżentati fir-rapport ta’ valutazzjoni, fil-valutazzjoni tar-riskji ġew identifikati riskji inaċċettabbli għall-ambjent.
(8)
Barra minn hekk, il-kreożot jitqies bħala karċinoġen mingħajr valur tal-limitu u huwa kklassifikat bħala karċinoġen tal-kategorija 1B skont ir-Regolament (KE) Nru 1272/2008 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-16 ta’ Diċembru 2008 dwar il-klassifikazzjoni, l-ittikkettar u l-imballaġġ tas-sustanzi u t-taħlitiet, li jemenda u jħassar id-Direttivi 67/548/KEE u 1999/45/KE, u li jemenda r-Regolament (KE) Nru 1907/2006 (3).
(9)
Il-kreożot li huwa taħlita ta’ mijiet ta’ komposti, fih l-aktar idrokarburi aromatiċi poliċikliċi (polycyclic aromatic hydrocarbons, “PAHs”). Uħud minn dawn tqiesu mill-Kumitat għall-Valutazzjoni tar-Riskji tal-Aġenzija Ewropea għas-Sustanzi Kimiċi bħala persistenti, bijokumulattivi u tossiċi (“PBT”; antraċen (4)) jew persistenti ħafna u bijokumulattivi ħafna (“vPvB”; fluworoanten, fenantren u piren (5)) skont il-kriterji stabbiliti fl-Anness XIII tar-Regolament (KE) Nru 1907/2006 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat-18 ta’ Diċembru 2006 dwar ir-reġistrazzjoni, il-valutazzjoni, l-awtorizzazzjoni u r-restrizzjoni ta’ sustanzi kimiċi (REACH), li jistabbilixxi Aġenzija Ewropea għas-Sustanzi Kimiċi, li jemenda d-Direttiva 1999/45/KE u li jħassar ir-Regolament (KEE) Nru 793/93 tal-Kunsill u r-Regolament (KE) Nru 1488/94 tal-Kummissjoni kif ukoll id-Direttiva 76/769/KEE tal-Kunsill u d-Direttivi 91/155/KEE, 93/67/KEE, 93/105/KE u 2000/21/KE tal-Kummissjoni (6).
(10)
Il-PAHs huma elenkati bħala sustanzi soġġetti għal dispożizzjonijiet ta’ tnaqqis ta’ rilaxx fl-Anness III għall-Protokoll tal-Konvenzjoni tal-1979 dwar Tniġġis tal-Arja Transkonfinali fuq Distanza Twila dwar Sustanzi Niġġiesa Organiċi Persistenti (“POPs”) u fl-Anness III għar-Regolament (KE) Nru 850/2004 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tad-29 ta’ April 2004 dwar pollutanti organiċi persistenti [sustanzi niġġiesa organiċi persistenti] u li jemenda d-Direttiva 79/117/KEE (7).
(11)
Dokument ta’ gwida adottat bid-Deċiżjoni 2009/4 tal-Korp Eżekuttiv għall-Konvenzjoni tal-1979 dwar Tniġġis tal-Arja Transkonfinali fuq Distanza Twila jelenka l-aqwa tekniki disponibbli biex jiġu kkontrollati l-emissjonijiet tal-POPs minn sorsi fissi ewlenin. Il-Parti E tat-Taqsima V ta’ dak id-dokument ta’ gwida tindirizza speċifikament l-emissjonijiet tal-PAHs assoċjati mal-preservazzjoni tal-injam fejn jintużaw prodotti derivati mill-qatran li fihom il-PAHs, bħalma hu l-kreożot. It-tekniki huma relatati mal-mili (impregnation), il-ħżin, l-immaniġġar u l-użu tal-injam, u jinkludu l-użu ta’ alternattivi li jimminimizzaw id-dipendenza fuq prodotti bbażati fuq il-PAHs. Tirrakkomanda wkoll l-aqwa tekniki disponibbli li għandhom jiġu applikati jekk l-injam ittrattat jinħaraq.
(12)
Skont it-tieni subparagrafu tal-Artikolu 6(2) tar-Regolament (KE) Nru 850/2004 li jinqara flimkien mal-Anness III għal dak ir-Regolament, l-Istati Membri huma meħtieġa jadottaw pjanijiet ta’ azzjoni inklużi miżuri li jippromwovu l-iżvilupp u, fejn iqisu xieraq, jesiġu l-użu ta’ materjali, prodotti u proċessi sostituti jew modifikati biex jipprevjenu l-formazzjoni u r-rilaxx tal-PAHs. Skont l-Artikolu 3(3) tar-Regolament (KE) Nru 850/2004, l-Istati Membri u l-Kummissjoni għandhom, fi ħdan l-iskemi ta’ valutazzjoni u ta’ awtorizzazzjoni għal sustanzi kimiċi u pestiċidi eżistenti taħt il-leġiżlazzjoni rilevanti tal-Unjoni, jieħdu miżuri xierqa biex jikkontrollaw sustanzi kimiċi u pestiċidi eżistenti li juru karatteristiċi tal-POPs.
(13)
Id-Direttiva 2000/60/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat-23 ta’ Ottubru 2000 li tistabilixxi qafas għal azzjoni Komunitarja fil-qasam tal-politika tal-ilma (8) tidentifika l-PAHs bħala sustanzi perikolużi ta’ prijorità, u li t-tniġġis tal-ilmijiet tal-wiċċ minħabba rilaxx, emissjoni jew telf tagħhom jeħtieġ li jitwaqqaf jew jitwaqqaf gradwalment.
(14)
Għalhekk huwa xieraq li l-inklużjoni tkun limitata għal ħames snin biss u li tkun soġġetta għal valutazzjoni tar-riskji komparattiva skont it-tieni subparagrafu tal-Artikolu 10(5)(i) tad-Direttiva 98/8/KE qabel ma tiġġedded l-inklużjoni tiegħu fl-Anness I.
(15)
Barra minn hekk, il-prodotti bijoċidali li fihom il-kreożot għandhom jiġu awtorizzati biss għal applikazzjonijiet fejn, meta jkunu tqiesu ċ-ċirkostanzi lokali u ċ-ċirkostanzi l-oħra kollha, ma jkun hemm disponibbli l-ebda alternattiva xierqa. Meta ssir applikazzjoni għal awtorizzazzjoni ta’ prodott jew rikonoxximent reċiproku, l-Istat Membru li jirċievi l-applikazzjoni għandu għalhekk jitlob lill-applikant analiżi rigward il-fattibilità teknika u ekonomika tas-sostituzzjoni. Abbażi ta’ din l-analiżi u kwalunkwe tagħrif ieħor li jkollu disponibbli, Stat Membru li jawtorizza għandu jiġġustifika l-konklużjoni tiegħu li m’hemm l-ebda alternattiva xierqa disponibbli u jirrapporta l-ġustifikazzjoni lill-Kummissjoni fi stadju meta jkun mistenni li l-awtorizzazzjonijiet tal-prodotti jkunu ngħataw. F’dan il-kuntest, sabiex tiżdied it-trasparenza, huwa xieraq li l-Istati Membri jkunu meħtieġa jinkludu fir-rapport it-tagħrif tagħhom dwar kif jiġi promoss l-iżvilupp ta’ alternattivi skont l-Artikolu 6(2) tar-Regolament (KE) Nru 850/2004, direttament jew inkella b’referenza għal pjan ta’ azzjoni ppubblikat. Sabiex tiżdied aktar it-trasparenza, huwa xieraq li jiġi żgurat li dan it-tagħrif ikun disponibbli għall-pubbliku.
(16)
Fil-livell tal-Unjoni ma ġewx evalwati l-użi kollha potenzjali tal-injam ittrattat bil-kreożot. Għalhekk huwa xieraq li l-Istati Membri jivvalutaw dawk l-użi jew ix-xenarji ta’ esponiment u dawk ir-riskji għal kompartimenti u popolazzjonijiet li ma ġewx indirizzati b’mod rappreżentattiv fil-valutazzjoni tar-riskji li saret fil-livell tal-Unjoni, u li, meta jkunu qed jagħtu l-awtorizzazzjonijiet tal-prodotti, jiżguraw li jittieħdu miżuri xierqa jew li jiġu imposti kundizzjonijiet speċifiċi sabiex ir-riskji identifikati jitnaqqsu għal livelli aċċettabbli.
(17)
L-entrata numru 31 fl-Anness XVII għar-Regolament (KE) Nru 1907/2006 tirregola l-kundizzjonijiet għall-użu tal-kreożot fit-trattament tal-injam u għat-tqegħid fis-suq ta’ njam ittrattat bil-kreożot. Huwa xieraq li jkun meħtieġ li l-awtorizzazzjonijiet tal-prodotti għall-prodotti bijoċidali li fihom il-kreożot ikunu soġġetti għal konformità ma’ dawk ir-restrizzjonijiet. Permezz tad-Deċiżjonijiet tal-Kummissjoni 1999/832/KE tas-26 ta’ Ottubru 1999 rigward id-dispożizzjonijiet nazzjonali nnotifikati mir-Renju tal-Pajjiżi l-Baxxi rigward il-limitazzjonijiet tal-kummerċjalizzazzjoni u l-użu tal-kreożot (9), 2002/59/KE tat-23 ta’ Jannar 2002 rigward abbozz ta’ dispożizzjonijiet nazzjonali nnotifikati mir-Renju tal-Pajjiżi l-Baxxi taħt l-Artikolu 95(5) tat-Trattat tal-KE dwar il-limitazzjonijiet fuq il-kummerċjalizzazzjoni u l-użu tal-injam ittrattat bil-kreożot (10), u 2002/884/KE tal-31 ta’ Ottubru 2002 rigward dispożizzjonijiet nazzjonali dwar restrizzjonijiet fuq il-kummerċjalizzazzjoni u l-użu ta’ njam ittrattat bil-kreożot innotifikati mill-Pajjiżi l-Baxxi taħt l-Artikolu 95(4) u (5) tat-Trattat tal-KE (11), il-Kummissjoni awtorizzat lill-Pajjiżi l-Baxxi biex iżomm dispożizzjonijiet nazzjonali eżistenti u aktar stretti nnotifikati taħt it-Trattat tal-KE [traduzzjoni mhux uffiċjali]. Skont l-Artikolu 67(3) tar-Regolament (KE) Nru 1907/2006, u kif iddikjarat fil-Komunikazzjoni mill-Kummissjoni skont l-Artikolu 67(3) tar-Regolament (KE) Nru 1907/2006 (12), dawn ir-restrizzjonijiet jistgħu jinżammu sal-1 ta’ Ġunju 2013. Dawn jinkludu projbizzjoni fuq l-użu tal-injam ittrattat bil-kreożot għal applikazzjonijiet li jinvolvu kuntatt mal-ilma tas-superfiċje jew mal-ilma ta’ taħt l-art.
(18)
Fid-dawl tas-sejbiet tar-rapport ta’ valutazzjoni, huwa xieraq li, għall-prodotti li fihom il-kreożot u li jintużaw bħala preservattivi tal-injam, ikun meħtieġ li jittieħdu miżuri ta’ tnaqqis tar-riskji fil-livell tal-awtorizzazzjoni tal-prodotti. Minħabba l-proprjetajiet karċinoġeniċi tal-kreożot, huwa xieraq li jkun meħtieġ li l-awtorizzazzjonijiet tal-prodotti għall-prodotti bijoċidali li fihom is-sustanza jkunu soġġetti għar-rekwiżit li l-miżuri kollha possibbli skont ir-Regolament (KE) Nru 1907/2006 u d-Direttiva 2004/37/KE tal-Parlament Ewropew u l-Kunsill tad-29 ta’ April 2004 dwar il-protezzjoni tal-ħaddiema minn riskji relatati mal-esposizzjoni [esponiment] għal karċinoġeni jew mutaġeni fuq il-post tax-xogħol (is-Sitt Direttiva individwali fis-sens tal-Artikolu 16(1) tad-Direttiva tal-Kunsill 89/391/KEE) (13) jiġu applikati sabiex il-ħaddiema, inklużi l-utenti tal-prodott wara li jiġi mmanufatturat, ikunu protetti mill-esponiment waqt it-trattament u l-immaniġġar tal-injam ittrattat. Fid-dawl tar-riskji identifikati għall-kompartimenti tal-ħamrija u dawk akkwatiċi, għandhom jittieħdu miżuri xierqa sabiex jiġu protetti dawk il-kompartimenti. Għandhom għalhekk jingħataw struzzjonijiet li jindikaw li l-injam li jkun għadu kif ġie ttrattat jeħtieġ li jinħażen wara t-trattament taħt għata jew fuq bażi iebsa impermeabbli, jew it-tnejn, u li kwalunkwe materjal li jiskula mill-injam jeħtieġ li jinġabar għall-użu mill-ġdid jew għar-rimi.
(19)
Huwa importanti li d-dispożizzjonijiet ta’ din id-Direttiva jiġu applikati b’mod simultanju fl-Istati Membri kollha sabiex jiġi żgurat trattament ugwali tal-prodotti bijoċidali fis-suq li fihom is-sustanza attiva kreożot u wkoll biex jiffaċilitaw l-operat kif suppost tas-suq ġenerali tal-prodotti bijoċidali.
(20)
Għandu jitħalla jgħaddi perjodu raġonevoli qabel ma sustanza attiva tiġi inkluża fl-Anness I sabiex jippermetti lill-Istati Membri u lill-partijiet interessati jħejju ruħhom biex jissodisfaw ir-rekwiżiti ġodda involuti, u biex jiġi żgurat li l-applikanti li jkunu ħejjew id-dossiers ikunu jistgħu jibbenefikaw bis-sħiħ mill-perjodu ta’ għaxar (10) snin ta’ protezzjoni tad-dejta, li skont l-Artikolu 12(1)(c)(ii) tad-Direttiva 98/8/KE jibda mid-data tal-inklużjoni.
(21)
Wara l-inklużjoni, l-Istati Membri għandhom jingħataw perjodu raġonevoli biex jimplimentaw l-Artikolu 16(3) tad-Direttiva 98/8/KE.
(22)
Id-Direttiva 98/8/KE għandha għalhekk tiġi emendata skont dan.
(23)
Il-Kumitat stabbilit bl-Artikolu 28(1) tad-Direttiva 98/8/KE ma tax opinjoni dwar il-miżuri pprovduti f’din id-Direttiva u l-Kummissjoni għalhekk issottomettiet lill-Kunsill proposta dwar il-miżuri u bagħtitha lill-Parlament Ewropew. Il-Kunsill ma ħax azzjoni fi żmien il-perjodu ta’ xahrejn ipprovdut bl-Artikolu 5a tad-Deċiżjoni tal-Kunsill 1999/468/KE tat-28 ta’ Ġunju 1999 li tipprovdi l-proċeduri għall-eżerċizzju tas-setgħat tal-implimentazzjoni konferiti fuq il-Kummissjoni (14), u għalhekk il-Kummissjoni ssottomettiet minnufih proposta lill-Parlament Ewropew. Il-Parlament Ewropew ma opponiex il-miżura fi żmien erba’ xhur minn meta ntbagħtet kif imsemmi hawn fuq,
ADOTTAT DIN ID-DIRETTIVA:
Artikolu 1
L-Anness I għad-Direttiva 98/8/KE huwa emendat skont l-Anness għal din id-Direttiva.
Artikolu 2
Traspożizzjoni
1. Mhux aktar tard mit-30 ta’ April 2012, l-Istati Membri għandhom jadottaw u jippubblikaw il-liġijiet, ir-regolamenti u d-dispożizzjonijiet amministrattivi meħtieġa sabiex ikunu konformi ma’ din id-Direttiva.
Huma għandhom japplikaw dawn id-dispożizzjonijiet mill-1 ta’ Mejju 2013.
Meta l-Istati Membri jadottaw dawk id-dispożizzjonijiet, dawn għandhom jinkludu referenza għal din id-Direttiva jew għandhom ikunu akkumpanjati b’tali referenza fl-okkażjoni tal-pubblikazzjoni uffiċjali tagħhom. L-Istati Membri għandhom jiddeterminaw kif għandha ssir din ir-referenza.
2. L-Istati Membri għandhom jikkomunikaw lill-Kummissjoni t-test tad-dispożizzjonijiet ewlenin tal-liġi nazzjonali li huma jadottaw fil-qasam kopert minn din id-Direttiva.
Artikolu 3
Din id-Direttiva għandha tidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara dak tal-pubblikazzjoni tagħha f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Artikolu 4
Din id-Direttiva hija indirizzata lill-Istati Membri.
Magħmul fi Brussell, is-26 ta’ Lulju 2011.


Input:
DECIZIA DE PUNERE ÎN APLICARE A COMISIEI
din 27 aprilie 2011
privind neincluderea propisoclorului în anexa I la Directiva 91/414/CEE a Consiliului și de modificare a Deciziei 2008/941/CE a Comisiei
[notificată cu numărul C(2011) 2726]
(Text cu relevanță pentru SEE)
(2011/262/UE)
COMISIA EUROPEANĂ,
având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
având în vedere Directiva 91/414/CEE a Consiliului din 15 iulie 1991 privind introducerea pe piață a produselor de uz fitosanitar (1), în special articolul 6 alineatul (1),
întrucât:
(1)
Regulamentele (CE) nr. 1112/2002 (2) și (CE) nr. 2229/2004 (3) ale Comisiei stabilesc normele de punere în aplicare a etapei a patra a programului de lucru menționat la articolul 8 alineatul (2) din Directiva 91/414/CEE, precum și o listă de substanțe active care urmează să fie evaluate în vederea eventualei lor includeri în anexa I la Directiva 91/414/CEE. Această listă includea propisoclorul.
(2)
În conformitate cu articolul 24e din Regulamentul (CE) nr. 2229/2004, notificatorul și-a retras sprijinul pentru includerea substanței active respective în anexa I la Directiva 91/414/CEE, în termen de două luni de la primirea proiectului de raport de evaluare. În consecință, Decizia 2008/941/CE a Comisiei din 8 decembrie 2008 privind neincluderea anumitor substanțe active în anexa I la Directiva 91/414/CEE a Consiliului și retragerea autorizațiilor pentru produsele de protecție a plantelor care conțin aceste substanțe (4) a fost adoptată privind neincluderea propisoclorului.
(3)
În temeiul articolului 6 alineatul (2) din Directiva 91/414/CEE, notificatorul inițial (denumit în continuare „solicitantul”) a prezentat o nouă cerere solicitând aplicarea procedurii accelerate prevăzute la articolele 14-19 din Regulamentul (CE) nr. 33/2008 al Comisiei din 17 ianuarie 2008 de stabilire a normelor de aplicare a Directivei 91/414/CEE a Consiliului în privința unei proceduri ordinare și a unei proceduri accelerate de evaluare a substanțelor active prevăzute în programul de lucru menționat la articolul 8 alineatul (2) din directiva respectivă, dar care nu au fost incluse în anexa I la aceasta (5).
(4)
Cererea a fost transmisă Ungariei, care a fost desemnată stat membru raportor prin Regulamentul (CE) nr. 2229/2004. Perioada de timp pentru procedura accelerată a fost respectată. Specificația substanței active și utilizările propuse sunt identice cu cele care au făcut obiectul Deciziei 2008/941/CE. Cererea este conformă, de asemenea, cu celelalte cerințe de fond și de procedură menționate la articolul 15 din Regulamentul (CE) nr. 33/2008.
(5)
Ungaria a evaluat informațiile suplimentare transmise de solicitant și a elaborat un raport suplimentar. La data de 30 noiembrie 2009, raportul respectiv a fost transmis Autorității Europene pentru Siguranța Alimentară (denumită în continuare „autoritatea”) și Comisiei. Autoritatea a comunicat raportul suplimentar celorlalte state membre și solicitantului pentru observații și a transmis Comisiei observațiile primite. În conformitate cu articolul 20 alineatul (1) din Regulamentul (CE) nr. 33/2008 și la cererea Comisiei, la 9 septembrie 2010, autoritatea a prezentat Comisiei concluzia sa privind propisoclorul (6), bazată pe informații transmise în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 33/2008. Proiectul de raport de evaluare, raportul suplimentar și concluzia autorității au fost reexaminate de statele membre și de Comisie în cadrul Comitetului permanent pentru lanțul alimentar și sănătatea animală și au fost finalizate la 24 martie 2011, sub forma raportului de reexaminare al Comisiei privind propisoclorul.
(6)
În cursul evaluării acestei substanțe active, au fost identificate unele aspecte problematice. În special, nu a fost posibil să se realizeze o evaluare fiabilă a riscului pentru consumatori și să se concluzioneze cu privire la o definiție a reziduurilor pentru propisoclor și metaboliții săi, din cauza lipsei informațiilor referitoare la relevanța toxicologică a mai multor metaboliți [M2 (7), M7 (8), M12 (9), M14 (10), M17 (11), M20 (12), M22 (13) și M35 (14)]. În plus, nu pot fi excluse efectele nocive asupra apelor subterane ale mai multor metaboliți [M1 (15), M2, M5 (16), M7 și M9 (17)], a căror relevanță toxicologică și ecotoxicologică este necunoscută și ale căror niveluri au depășit concentrația maximă admisă de 0,1 μg/l, astfel cum se prevede în Directiva 98/83/CE a Consiliului din 3 noiembrie 1998 privind calitatea apei destinate consumului uman (18), în mai multe scenarii de infiltrare în apele subterane. În final, datele disponibile nu au fost suficiente pentru a formula concluzii cu privire la expunerea solului, a sedimentelor și a apelor subterane în relație cu metabolitul principal prezent în sol, M9, și pentru a finaliza evaluarea riscului pentru organismele acvatice.
(7)
Comisia a invitat solicitantul să își prezinte observațiile privind rezultatele reexaminării specifice inter pares. În plus, în conformitate cu articolul 21 alineatul (1) din Regulamentul (CE) nr. 33/2008, Comisia a invitat solicitantul să prezinte observații privind proiectul de raport de reexaminare. Solicitantul și-a prezentat observațiile, acestea fiind examinate cu atenție.
(8)
Cu toate acestea, în ciuda argumentelor prezentate de solicitant, aspectele problematice identificate nu au putut fi înlăturate, iar evaluările efectuate pe baza informațiilor transmise în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 33/2008 și examinate în cursul reuniunilor autorității nu au demonstrat că poate fi de așteptat ca, în condițiile de utilizare propuse, produsele de protecție a plantelor care conțin propisoclor să îndeplinească în general cerințele prevăzute la articolul 5 alineatul (1) literele (a) și (b) din Directiva 91/414/CEE.
(9)
Prin urmare, propisoclorul nu ar trebui inclus în anexa I la Directiva 91/414/CEE.
(10)
Prezenta decizie nu exclude transmiterea unei alte cereri pentru propisoclor, în temeiul articolului 6 alineatul (2) din Directiva 91/414/CEE și al capitolului II din Regulamentul (CE) nr. 33/2008.
(11)
Din motive de claritate, rubrica referitoare la propisoclor din anexa la Decizia 2008/941/CE ar trebui eliminată.
(12)
Prin urmare, Decizia 2008/941/CE ar trebui modificată în consecință.
(13)
Măsurile prevăzute în prezenta decizie sunt conforme cu avizul Comitetului permanent pentru lanțul alimentar și sănătatea animală,
ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE:
Articolul 1
Propisoclorul nu se include ca substanță activă în anexa I la Directiva 91/414/CEE.
Articolul 2
Statele membre se asigură că:
(a)
autorizațiile pentru produse de protecție a plantelor care conțin propisoclor sunt retrase până la 27 octombrie 2011;
(b)
autorizațiile pentru produsele de protecție a plantelor care conțin propisoclor nu se mai acordă sau nu se mai reînnoiesc începând cu data publicării prezentei decizii.
Articolul 3
Orice perioadă de grație acordată de statele membre în conformitate cu dispozițiile articolului 4 alineatul (6) din Directiva 91/414/CEE este cât mai scurtă posibil și expiră cel târziu la 27 octombrie 2012.
Articolul 4
În anexa la Decizia 2008/941/CE, se elimină rubrica referitoare la „propisoclor”.
Articolul 5
Prezenta decizie se adresează statelor membre.
Adoptată la Bruxelles, 27 aprilie 2011.


Input:
BESLUIT 2010/788/GBVB VAN DE RAAD
van 20 december 2010
betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2008/369/GBVB
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Na de aanneming op 31 maart 2008 van Resolutie 1807 (2008) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties („UNSCR 1807 (2008)”) heeft de Raad op 14 mei 2008 Gemeenschappelijk Standpunt 2008/369/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo (1) vastgesteld.
(2)
Het krachtens Resolutie 1533 (2004) van de Verenigde Naties („UNSCR 1533 (2004)”) ingestelde Sanctiecomité heeft op 1 december 2010 de lijst van personen en entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn, gewijzigd.
(3)
De procedure tot wijziging van de bijlage bij dit besluit dient in te houden dat de op de lijst vermelde personen en entiteiten in kennis worden gesteld van de redenen voor plaatsing op de lijst, zodat zij opmerkingen kunnen indienen. Indien er opmerkingen worden ingediend of substantieel nieuw bewijsmateriaal wordt overgelegd, dient de Raad zijn besluit in het licht van die opmerkingen te toetsen en de betrokken personen of entiteiten daarvan op de hoogte te brengen.
(4)
Dit besluit eerbiedigt de fundamentele rechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend, en meer bepaald het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, het recht op eigendom en het recht op de bescherming van persoonsgegevens. Dit besluit dient te worden toegepast overeenkomstig deze rechten en beginselen.
(5)
Voorts eerbiedigt dit besluit ten volle de verplichtingen van de lidstaten uit hoofde van het Handvest van de Verenigde Naties en het juridisch bindende karakter van de resoluties van de Veiligheidsraad.
(6)
Gemeenschappelijk Standpunt 2008/369/GBVB moet worden ingetrokken en door dit besluit worden vervangen.
(7)
De uniale uitvoeringsmaatregelen zijn opgenomen in Verordening (EG) nr. 889/2005 van de Raad van 13 juni 2005 tot vaststelling van bepaalde beperkende maatregelen ten aanzien van de Democratische Republiek Congo (2) en in Verordening (EG) nr. 1183/2005 van de Raad van 18 juli 2005 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo (3),
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De rechtstreekse of onrechtstreekse levering, verkoop of overdracht van wapens en alle soorten aanverwant materiaal, waaronder wapens en munitie, militaire voertuigen en militaire uitrusting, paramilitaire uitrusting en onderdelen daarvoor aan alle niet-gouvernementele entiteiten en personen die actief zijn op het grondgebied van de Democratische Republiek Congo (DRC) door onderdanen van de lidstaten of vanaf het grondgebied van de lidstaten, of met gebruik van onder hun vlag varende schepen of tot hun nationale luchtvaartmaatschappij behorende vliegtuigen, ongeacht de vraag of de goederen oorspronkelijk van het grondgebied van de lidstaten vandaan komen, is verboden.
2. Tevens is verboden:
a)
de verstrekking, verkoop, levering en overdracht van technische bijstand, de tussenhandel en andere aan militaire activiteiten gerelateerde diensten, en de levering, de fabricage, het onderhoud en het gebruik van wapens en aanverwant materieel van enigerlei aard, met inbegrip van wapens en munitie, militaire voertuigen en uitrusting, paramilitaire uitrusting, en onderdelen daarvoor, direct of indirect, aan alle niet-gouvernementele entiteiten en personen die actief zijn op het grondgebied van de DRC;
b)
de verstrekking van financieringsmiddelen of financiële bijstand in verband met militaire activiteiten, met inbegrip van met name subsidies, leningen en exportkredietverzekering, voor elke verkoop, levering, overdracht en uitvoer van wapens en aanverwant materieel, en voor elke verstrekking, verkoop, levering en overdracht van daarmee verband houdende technische bijstand, tussenhandel en andere diensten, direct of indirect, aan alle niet-gouvernementele entiteiten en personen die actief zijn op het grondgebied van de DRC.
Artikel 2
1. Artikel 1 is niet van toepassing op:
a)
het leveren, verkopen en overdragen van wapens en aanverwant materieel en het verlenen van technische bijstand, financiering, tussenhandel en andere diensten die verband houden met wapens en aanverwant materieel uitsluitend bestemd ter ondersteuning van of voor gebruik door de VN-missie in de DRC (MONUC);
b)
het leveren, verkopen of overdragen van beschermende kledingstukken, waaronder scherfwerende vesten en militaire helmen, die door VN-personeel, vertegenwoordigers van de media, medewerkers van humanitaire organisaties en ontwikkelingswerkers en aanverwant personeel louter voor hun eigen bescherming tijdelijk naar de DRC worden uitgevoerd;
c)
het leveren, verkopen of overdragen van niet-dodelijke militaire uitrusting die uitsluitend voor humanitaire of beschermende doeleinden bestemd is, of de verstrekking van technische bijstand en opleiding in verband met dergelijke niet-dodelijke uitrusting.
2. Het leveren, verkopen of overdragen van wapens en aanverwant materieel of het verstrekken van diensten of technische bijstand en opleiding als vermeld in lid 1, is onderworpen aan een door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten vooraf te verlenen vergunning.
3. De lidstaten stellen het krachtens UNSCR 1533 (2004) ingestelde Sanctiecomité vooraf in kennis van elke zending van wapens en aanverwant materieel naar de DRC en van elke verlening van technische bijstand, financiering, tussenhandel en andere diensten in verband met militaire activiteiten in de DRC die afwijkt van de in lid 1, onder a) en b), genoemde. Die kennisgevingen omvatten alle relevante gegevens, waaronder, indien van toepassing, de eindgebruiker, de voorgenomen leveringsdatum en de route van de zending.
4. De lidstaten nemen de onder lid 1 bedoelde leveringen per geval in overweging met volledige inachtneming van de criteria in Gemeenschappelijk Standpunt 2008/944/GBVB van de Raad van 8 december 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de controle op de uitvoer van militaire goederen en technologie (4). De lidstaten eisen toereikende waarborgen tegen misbruik van de krachtens lid 2 verleende vergunningen en treffen zo nodig maatregelen voor het terughalen van de geleverde wapens en aanverwant materieel.
Artikel 3
De in artikel 4, lid 1, en artikel 5, leden 1 en 2, voorziene beperkende maatregelen worden opgelegd aan de volgende personen en, in voorkomend geval, entiteiten die door het Sanctiecomité zijn aangewezen:
-
personen of entiteiten die het wapenembargo en de aanverwante maatregelen als genoemd in artikel 1 schenden,
-
politieke en militaire leiders van buitenlandse gewapende groeperingen die in de DRC actief zijn en de ontwapening en de vrijwillige repatriëring of hervestiging van tot deze groepen behorende strijders belemmeren,
-
politieke en militaire leiders van Congolese milities die steun van buiten de DRC ontvangen en de deelneming van hun strijders aan het ontwapenings-, demobilisatie- en reïntegratieproces belemmeren,
-
politieke en militaire leiders die in de DRC actief zijn en in strijd met het vigerende internationale recht kinderen rekruteren of gebruiken in gewapende conflicten,
-
personen die in de DRC actief zijn en ernstige schendingen van het internationale recht begaan waarbij kinderen en vrouwen het doelwit zijn in gewapende conflicten, worden gedood en verminkt, en het slachtoffer zijn van seksueel geweld, ontvoering en gedwongen verplaatsing,
-
personen die de toegang tot of de verdeling van humanitaire hulp in het oostelijke gedeelte van de DRC belemmeren,
-
personen of entiteiten die illegale gewapende groeperingen in het oostelijke gedeelte van de DRC steunen door middel van illegale handel in natuurlijke hulpbronnen.
De betrokken personen en entiteiten worden in de bijlage vermeld.
Artikel 4
1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de binnenkomst op of doorreis via hun grondgebied van de in artikel 3 bedoelde personen te beletten.
2. Lid 1 verplicht lidstaten niet eigen onderdanen te beletten hun grondgebied binnen te komen.
3. Lid 1 is niet van toepassing wanneer het Sanctiecomité:
a)
vooraf en per geval bepaalt dat de binnenkomst of doorreis op humanitaire gronden, die ook een geloofsplicht kunnen inhouden, gewettigd is,
b)
concludeert dat een ontheffing zou bijdragen tot de doelstellingen van de betrokken resoluties van de Veiligheidsraad, te weten vrede en nationale verzoening in de DRC en stabiliteit in de regio,
c)
vooraf en per geval toestemming geeft voor de doorreis van personen die terugkeren naar het grondgebied van de staat waarvan zij onderdaan zijn of die deelnemen aan inspanningen om plegers van ernstige schendingen van de mensenrechten of het internationale humanitaire recht voor de rechter te brengen.
4. In de gevallen waarin een lidstaat krachtens lid 3 machtiging verleent tot binnenkomst in of doorreis via zijn grondgebied van door het Sanctiecomité aangewezen personen, geldt deze machtiging alleen voor het doel waarvoor zij is verleend en alleen voor de personen waarop zij betrekking heeft.
Artikel 5
1. Alle tegoeden, andere financiële activa en economische middelen die rechtstreeks of onrechtstreeks in bezit zijn of onder zeggenschap staan van de in artikel 3 bedoelde personen of entiteiten, of die worden gehouden door entiteiten waarvan de eigendom of de zeggenschap rechtstreeks of onrechtstreeks berust bij die personen of entiteiten, dan wel bij personen of entiteiten die namens deze of op hun aanwijzing handelen, als genoemd in de bijlage, worden bevroren.
2. Tegoeden, andere financiële activa of economische middelen worden rechtstreeks noch onrechtstreeks aan of ten behoeve van de in lid 1 bedoelde personen of entiteiten ter beschikking gesteld.
3. Lidstaten mogen ontheffingen van de in de leden 1 en 2 genoemde maatregelen toestaan voor tegoeden of andere financiële activa en economische middelen die:
a)
noodzakelijk zijn ter dekking van basisuitgaven, zoals betalingen voor voedsel, huur of hypotheeklasten, geneesmiddelen of geneeskundige behandelingen, belastingen, verzekeringspremies of openbare voorzieningen;
b)
uitsluitend bestemd zijn voor de betaling van redelijke honoraria en vergoeding van gemaakte kosten in verband met de verlening van juridische diensten;
c)
uitsluitend bestemd zijn voor de betaling van honoraria of kosten, overeenkomstig het nationaal recht, voor alleen het houden of beheren van bevroren tegoeden of andere financiële activa en economische middelen;
d)
noodzakelijk zijn ter dekking van uitzonderlijke uitgaven, na kennisgeving door de betrokken lidstaat aan het Sanctiecomité en goedkeuring door dit comité;
e)
het voorwerp zijn van een justitieel, administratief of arbitrair retentierecht of uitspraak; in dat geval kunnen de tegoeden, andere financiële activa en economische middelen worden gebruikt om het retentierecht uit te oefenen of de uitspraak ten uitvoer te leggen mits het retentierecht of de uitspraak vóór de aanwijzing van de betrokken persoon of entiteit door het Sanctiecomité is ingegaan, respectievelijk is gedaan, en niet ten goede komt aan een in artikel 3 genoemde persoon of entiteit, een en ander na kennisgeving door de betrokken lidstaat aan het Sanctiecomité.
4. De in lid 3, onder a), b) en c), bedoelde ontheffingen kunnen worden verleend na kennisgeving aan het Sanctiecomité door de betrokken lidstaat van zijn voornemen om, waar van toepassing, toestemming te verlenen voor de toegang tot dergelijke tegoeden, andere financiële activa en economische middelen en bij uitblijven van een negatief besluit van het Sanctiecomité binnen vier werkdagen na deze kennisgeving.
5. Lid 2 is niet van toepassing op de bijboeking op bevroren rekeningen van:
a)
rente of andere inkomsten op die rekeningen; of
b)
betalingen die verschuldigd zijn uit hoofde van contracten, overeenkomsten of verplichtingen die zijn gesloten of zijn ontstaan voor de datum waarop beperkende maatregelen op de betrokken rekeningen van toepassing werden,
mits deze rente, andere inkomsten en betalingen onder lid 1 blijven vallen.
Artikel 6
De Raad wijzigt de lijst in de bijlage op basis van de vaststellingen van de Veiligheidsraad of het Sanctiecomité.
Artikel 7
1. Wanneer de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of het Sanctiecomité een persoon of entiteit op de lijst plaatst, neemt de Raad die persoon of entiteit op in de bijlage. De Raad stelt de betrokken persoon of entiteit in kennis van zijn besluit en van de motivering voor plaatsing op de lijst, hetzij rechtstreeks, indien het adres bekend is, hetzij middels de bekendmaking van een kennisgeving, zodat zij daarover opmerkingen kunnen indienen.
2. Indien er opmerkingen worden ingediend of substantieel nieuw bewijsmateriaal wordt overgelegd, toetst de Raad zijn besluit en brengt hij de betrokken persoon of entiteit daarvan op de hoogte.
Artikel 8
1. In de bijlage worden de door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of het Sanctiecomité opgegeven redenen vermeld waarom personen of entiteiten op de lijst zijn geplaatst.
2. De bijlage bevat tevens, wanneer beschikbaar, informatie die door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of het Sanctiecomité is verstrekt en die nodig is om de betrokken personen of entiteiten te kunnen identificeren. Met betrekking tot personen kan die informatie bestaan uit namen, inclusief aliassen, geboortedatum en geboorteplaats, nationaliteit, paspoort- en identiteitskaartnummers, geslacht, adres (indien bekend) en functie of beroep. Met betrekking tot entiteiten kan die informatie namen, plaats en datum van registratie, registratienummer en de plaats van vestiging omvatten. De bijlage vermeldt tevens de datum van aanwijzing door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of door het Sanctiecomité.
Artikel 9
Dit besluit wordt zo nodig herzien, gewijzigd of ingetrokken op basis van door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties genomen besluiten.
Artikel 10
Gemeenschappelijk Standpunt 2008/369/GBVB wordt ingetrokken.
Artikel 11
Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.
Gedaan te Brussel, 20 december 2010.


Input:
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 541/2011
ze dne 1. června 2011,
kterým se mění prováděcí nařízení (EU) č. 540/2011, kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009, pokud jde o seznam schválených účinných látek
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009 ze dne 21. října 2009 o uvádění přípravků na ochranu rostlin na trh a o zrušení směrnic Rady 79/117/EHS a 91/414/EHS (1), a zejména na čl. 78 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Je vhodné zapsat účinné látky považované za schválené podle nařízení (ES) č. 1107/2009 a účinné látky schválené podle tohoto nařízení do seznamu do samostatných částí přílohy prováděcího nařízení Komise (EU) č. 540/2011. (2)
(2)
Nařízení (EU) č. 540/2005 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(3)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 540/2011 se mění takto:
(1)
Článek 1 se nahrazuje tímto:
„Článek 1
Účinné látky uvedené v části A přílohy se považují za schválené podle nařízení (ES) č. 1107/2009.
Účinné látky schválené podle nařízení (ES) č. 1107/2009 jsou uvedeny v části B přílohy.“
(2)
Příloha nařízení (EU) č. 540/2011 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 14. června 2011.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 1. června 2011.


Input:
KOMISIJAS REGULA (ES) Nr. 108/2010
(2010. gada 8. februāris),
ar kuru groza Komisijas Regulu (EK) Nr. 1974/2006, ar ko paredz sīki izstrādātus piemērošanas noteikumus Padomes Regulai (EK) Nr. 1698/2005 par atbalstu lauku attīstībai no Eiropas Lauksaimniecības fonda lauku attīstībai (ELFLA)
EIROPAS KOMISIJA,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību,
ņemot vērā Padomes 2005. gada 20. septembra Regulu (EK) Nr. 1698/2005 par atbalstu lauku attīstībai no Eiropas Lauksaimniecības fonda lauku attīstībai (ELFLA) (1) un jo īpaši tās 91. pantu,
tā kā:
(1)
Ar Regulu (EK) Nr. 1698/2005 izveidoja vienotu tiesisko regulējumu atbalstam lauku attīstībai no ELFLA visā Kopienā. Ar Komisijas Regulu (EK) Nr. 1974/2006 (2) minēto regulējumu papildināja, ieviešot sīki izstrādātus piemērošanas noteikumus.
(2)
Regulas (EK) Nr. 1698/2005 38. panta 2. punktā ir noteikts, ka maksājumiem, kas ir saistīti ar Eiropas Parlamenta un Padomes 2000. gada 23. oktobra Direktīvu 2000/60/EK, ar ko izveido sistēmu Kopienas rīcībai ūdens resursu politikas jomā (3), paredz sīki izstrādātus noteikumus, tostarp maksimālo atbalsta summu.
(3)
Saskaņā ar Direktīvas 2000/60/EK 11. panta 7. punktu dalībvalstīm pasākumu programma katram upju baseinu apgabalam ir jāsagatavo līdz 2009. gada 22. decembrim. Saskaņā ar minētās direktīvas 11. panta 2. punktu šajos pasākumos jāietver pamatpasākumi, tostarp pasākumi, kas vajadzīgi, lai īstenotu Savienības tiesību aktus ūdens resursu aizsardzībai, kā noteikts minētās direktīvas 11. panta 3. punktā, un vajadzības gadījumā papildpasākumi, kuri, kā noteikts 11. panta 4. punktā, var būt jebkāda veida pasākumi, kas uzskaitīti minētās direktīvas VI pielikuma B daļā, vai citi minētajā pielikumā neuzskaitīti pasākumi. Kaut arī brīvprātīgiem pasākumiem un dažiem obligātiem pasākumiem var būt paredzēts atbalsts saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 1698/2005 31. un 39. pantu, ir jānosaka sīki izstrādāti noteikumi minētās regulas 38. panta 2. punkta īstenošanai, lai aptvertu citus obligātus pasākumus.
(4)
Lai izvairītos no pārklāšanās starp Regulas (EK) Nr. 1698/2005 31. pantā minēto atbalstu standartu ievērošanai, no vienas puses, kura mērķis ir kompensēt pagaidu nelabvēlīgos faktorus, kas saņēmējam radīti, nosakot pienākumu pielāgot darbību atbilstīgi Savienības standartiem dažās jomās, un saskaņā ar minētās regulas 38. pantu veikto maksājumu, kurš ir saistīts ar Direktīvu 2000/60/EK, no otras puses, un kura mērķis ir kompensēt pastāvīgus nelabvēlīgus faktorus, kas saņēmējam radīti, nosakot pienākumu ievērot konkrētas prasības, lai izpildītu minētās direktīvas vides aizsardzības mērķus, ir jāparedz noteikums, ar kuru nošķir attiecīgos darbību veidus.
(5)
Direktīvā 2000/60/EK ir paredzēti vienoti principi un sistēma Savienības rīcībai ūdens resursu politikas jomā. Savienības tiesību akti par ūdens resursiem tiek saskaņoti atbilstīgi minētajai direktīvai, ar kuru tika atceltas un aizstātas vairākas ūdens resursu direktīvas un kuras “pasākumu programmās” ir ietverti pasākumi, kas ir paredzēti aizvien spēkā esošajās iepriekšējās ūdens resursu direktīvās, kā arī papildu pasākumi, kas ir vajadzīgi, lai izpildītu pašas Direktīvas 2000/60/EK mērķus. Ņemot vērā to, ka daļa prasību, kas oficiāli ir saistītas ar Direktīvas 2000/60/EK īstenošanu, pēc būtības izriet no citiem Savienības tiesību aktiem par ūdens resursu aizsardzību un ka dalībvalstis šīs prasības ir izpildījušas vai tām jau ir jābūt izpildītām, izmaksas un neiegūtos ienākumus, kas šobrīd, iespējams, rodas minēto prasību piemērošanas dēļ, nav jāuzskata par atbilstīgiem kompensācijas saņemšanai. Turklāt Direktīvas 2000/60/EK 4. panta 9. punktā ir paredzēts, ka, piemērojot jaunus minētās direktīvas noteikumus, ir jāgarantē vismaz tāds pats aizsardzības līmenis, kādu nodrošina spēkā esošie Kopienas tiesību akti. Tādējādi, šķiet, ir atbilstīgi un piemēroti noteikt, ka kompensācija nav jāmaksā par izmaksām un neiegūtiem ienākumiem saistībā ar prasībām, kas ir saistītas ar Direktīvas 2000/60/EK īstenošanu un izriet no citiem Savienības tiesību aktiem par ūdens resursu aizsardzību, un ka atbalstu var sniegt tikai tādu prasību gadījumā, kuras pārsniedz aizsardzības līmeni, kas paredzēts minētās direktīvas pieņemšanas laikā spēkā esošajos Savienības tiesību aktos.
(6)
Turklāt daļa tiesību aktu, kas ir saistīti ar Direktīvas 2000/60/EK īstenošanu, jau ir iekļauti savstarpējās atbilstības sistēmā. Saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 1698/2005 38. pantu veikto maksājumu saņēmējiem ir jāievēro likumā noteiktās pārvaldības prasības un jāuztur labs lauksaimniecības un vides stāvoklis, kā tas attiecīgi paredzēts 5. un 6. pantā Padomes Regulā (EK) Nr. 73/2009 (4), kurā ir paredzēti kopēji noteikumi tiešā atbalsta shēmām lauksaimniekiem saskaņā ar kopējo lauksaimniecības politiku, kā arī ir izveidotas dažas atbalsta shēmas lauksaimniekiem, un minētās regulas II un III pielikumā. Tādējādi kompensācija nav jāpiešķir saistībā ar prasībām, kas ir saistītas ar Direktīvas 2000/60/EK īstenošanu, jo arī tās ir savstarpējās atbilstības prasības.
(7)
Īstenojot Direktīvu 2000/60/EK, var ieviest dažāda līmeņa ierobežojumus lauksaimniekiem. Pastāvīgu kompensāciju jāpiešķir tikai būtisku nelabvēlīgu faktoru gadījumā.
(8)
Jānosaka maksimālā atbalsta summa. Turklāt jānosaka pastāvīgā atbalsta minimālā summa, lai atspoguļotu to, ka kompensācija ir jāpiešķir tikai būtisku nelabvēlīgu faktoru gadījumā, un jāparedz noteikums par maksimālās summas pārsniegšanu, ņemot vērā īpašus apstākļus, kas jāpamato lauku attīstības programmās.
(9)
Tādēļ ir attiecīgi jāgroza Regula (EK) Nr. 1974/2006.
(10)
Šajā regulā paredzētie pasākumi ir saskaņā ar Lauku attīstības komitejas atzinumu,
IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU.
1. pants
Regulu (EK) Nr. 1974/2006 groza šādi.
1.
Pēc regulas 26. panta iekļauj šādu 26.a pantu:
“26.a pants
1. Saistībā ar Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvas 2000/60/EK (5) īstenošanu darbību veidi, kas ir tiesīgi saņemt atbalstu saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 1698/2005 38. pantu, nav tiesīgi saņemt atbalstu saskaņā ar minētās regulas 31. pantu.
2. Regulas (EK) Nr. 1698/2005 38. panta 1. punktā paredzēto atbalstu, kas ir saistīts ar Direktīvu 2000/60/EK, sniedz tikai attiecībā uz izmaksām un neiegūtajiem ienākumiem, ko rada nelabvēlīgi faktori, kuri ir saistīti ar konkrētām prasībām, kas:
a)
tika ieviestas ar Direktīvu 2000/60/EK, ir saskaņā ar upes baseina apsaimniekošanas plānu pasākumu programmām, lai izpildītu minētās direktīvas vides aizsardzības mērķus, un pārsniedz pasākumus, kuri ir vajadzīgi, lai īstenotu citus Savienības tiesību aktus par ūdens resursu aizsardzību;
b)
pārsniedz likumā noteiktās pārvaldības prasības un prasības par labu lauksaimniecības un vides stāvokli, kā paredzēts Padomes Regulas (EK) Nr. 73/2009 (6) 5. un 6. pantā un minētās regulas II un III pielikumā;
c)
pārsniedz aizsardzības līmeni, kas paredzēts Direktīvas 2000/60/EK pieņemšanas laikā spēkā esošajos Savienības tiesību aktos, kā noteikts Direktīvas 2000/60/EK 4. panta 9. punktā; un
d)
paredz būtiskas izmaiņas saistībā ar zemes izmantojuma veidu un/vai būtiskus lauksaimniecības prakses ierobežojumus, kuri rada būtisku ienākumu samazinājumu.
3. Saistībā ar ikgadējo atbalsta summu piemēro šādus nosacījumus:
a)
atbalsta minimālā summa ir EUR 50 par katru izmantotās lauksaimniecības zemes platības (turpmāk “ILZP”) hektāru,
b)
atbalsta maksimālā summa nepārsniedz EUR 200 par ILZP hektāru.
Atkāpjoties no pirmās daļas b) punkta:
a)
atbalsta sākotnējā maksimālā summa uz laikposmu, kas nav ilgāks par pieciem gadiem, nepārsniedz EUR 500 par ILZP hektāru;
b)
maksimālās summas drīkst palielināt, ņemot vērā īpašus apstākļus, kas jāpamato lauku attīstības programmās.
2.
Regulas II pielikumu groza saskaņā ar šīs regulas pielikumu.
2. pants
Šī regula stājas spēkā septītajā dienā pēc tās publicēšanas Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.
Briselē, 2010. gada 8. februārī


Input:
KOMISSION ASETUS (EU) N:o 378/2012,
annettu 3 päivänä toukokuuta 2012,
sairauden riskin vähentämiseen ja lasten kehitykseen ja terveyteen viittaavien elintarvikkeita koskevien tiettyjen terveysväitteiden hyväksynnän epäämisestä
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon elintarvikkeita koskevista ravitsemus- ja terveysväitteistä 20 päivänä joulukuuta 2006 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1924/2006 (1) ja erityisesti sen 17 artiklan 3 kohdan
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksen (EY) N:o 1924/2006 mukaan elintarvikkeita koskevat terveysväitteet ovat kiellettyjä, jollei komissio ole hyväksynyt niitä kyseisen asetuksen mukaisesti ja jolleivät ne sisälly sallittujen väitteiden luetteloon.
(2)
Asetuksessa (EY) N:o 1924/2006 säädetään myös, että elintarvikealan toimijat voivat toimittaa terveysväitteiden hyväksyntää koskevat hakemukset jäsenvaltion toimivaltaiselle kansalliselle viranomaiselle. Toimivaltaisen kansallisen viranomaisen on toimitettava edellytysten mukaiset hakemukset eteenpäin Euroopan elintarviketurvallisuusviranomaiselle EFSAlle, jäljempänä ’viranomainen’.
(3)
Hakemuksen vastaanotettuaan viranomaisen on ilmoitettava asiasta viipymättä muille jäsenvaltioille ja komissiolle ja annettava lausunto kyseisestä terveysväitteestä.
(4)
Komissio tekee päätöksen terveysväitteiden hyväksymisestä ottaen huomioon viranomaisen antaman lausunnon.
(5)
Yrityksen SVUS Pharma a.s asetuksen (EY) N:o 1924/2006 14 artiklan 1 kohdan a alakohdan nojalla toimittaman hakemuksen johdosta viranomaisen oli annettava lausunto terveysväitteestä, joka koski ProteQuine®-valmisteen, joka on vapaiden aminohappojen, oligopeptidien ja nukleotidien seos, vaikutuksia elimistön erittämän immunoglobuliini A:n (ScIgA) madaltuneiden pitoisuuksien nostamiseen ja influenssan ja vilustumisen riskin vähentämiseen (kysymys EFSA-Q-2008-397) (2). Hakijan esittämä väite on seuraava: ”ProteQuine® nostaa/säilyttää ScIgA-tason limakalvoilla. Madaltunut tai riittämätön ScIgA-taso on riskitekijä vilustumisen tai influenssan kehittymisessä”.
(6)
Esitettyjen tietojen perusteella viranomainen totesi komissiolle ja jäsenvaltioille 13 päivänä huhtikuuta 2011 toimittamassaan lausunnossa, että ProteQuine®-valmisteen nauttimisen ja madaltuneiden ScIgA-pitoisuuksien nostamisen ja vilustumisen ja influenssan riskin vähentämisen välistä syy-seuraussuhdetta ei ollut osoitettu todeksi. Koska väite ei näin ollen ole asetuksen (EY) N:o 1924/2006 vaatimusten mukainen, sitä ei pitäisi hyväksyä.
(7)
Yritykseltä SVUS Pharma a.s asetuksen (EY) N:o 1924/2006 14 artiklan 1 kohdan a alakohdan nojalla saamansa hakemuksen johdosta viranomaisen oli annettava lausunto terveysväitteestä, joka koski ProteQuine®-valmisteen, joka on vapaiden aminohappojen, oligopeptidien ja nukleotidien seos, ja nautaeläinten laktoferriinin vaikutuksia elimistön erittämän immunoglobuliini A:n (ScIgA) madaltuneiden pitoisuuksien nostamiseen ja vilustumisen ja kurkkukivun riskin vähentämiseen (kysymys EFSA-Q-2008-398) (3). Hakijan esittämä väite on seuraava: ”ProteQuine® yhdessä nautaeläinten laktoferriinin kanssa nostaa/säilyttää limakalvojen ScIgA-tason. Madaltunut tai riittämätön ScIgA-taso on riskitekijä vilustumisen ja kurkkukivun kehittymisessä, ja ProteQuine®-valmisteen ja nautaeläinten laktoferriinin yhdistelmä vähentää kurkkukivun kehittymisriskiä”.
(8)
Esitettyjen tietojen perusteella viranomainen totesi komissiolle ja jäsenvaltioille 13 päivänä huhtikuuta 2011 toimittamassaan lausunnossa, että ProteQuine®-valmisteen ja nautaeläinten laktoferriinin nauttimisen ja madaltuneiden ScIgA-pitoisuuksien nostamisen ja vilustumisen ja kurkkukivun riskin vähentämisen välistä syy-seuraussuhdetta ei ollut osoitettu todeksi. Koska väite ei näin ollen ole asetuksen (EY) N:o 1924/2006 vaatimusten mukainen, sitä ei pitäisi hyväksyä.
(9)
Yrityksen CSL - Centro Sperimentale del Latte S.p.A. asetuksen (EY) N:o 1924/2006 14 artiklan 1 kohdan b alakohdan nojalla toimittaman hakemuksen johdosta viranomaisen oli annettava lausunto terveysväitteestä, joka koski seuraavien bakteereiden yhdistelmän vaikutuksia suolistofloooran suotuisaan muuttumiseen: Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus kanta AY/CSL (LMG P-17224) ja Streptococcus thermophilus kanta 9Y/CSL (LMG P-17225) (kysymys EFSA-Q-2008-273) (4). Hakijan esittämä väite oli seuraava: ”Pitää yllä suoliston terveyttä palauttamalla suolistoflooran tasapainon.”
(10)
Komissio ja jäsenvaltiot saivat 20 päivänä heinäkuuta 2011 viranomaiselta tieteellisen lausunnon, jonka mukaan esitettyjen tietojen perusteella bakteerin L. delbrueckii subsp. bulgaricus kannan AY/CSL (LMG P-17224) ja bakteerin S. thermophilus kannan 9Y/CSL (LMG P-17225) yhdistelmän nauttimisen ja väitettyyn vaikutukseen liittyvän suotuisan fysiologisen vaikutuksen välistä syy-seuraus-suhdetta ei ollut osoitettu todeksi. Koska väite ei näin ollen ole asetuksen (EY) N:o 1924/2006 vaatimusten mukainen, sitä ei pitäisi hyväksyä.
(11)
IDACE-järjestön (European Dietetic Food Industry Association) asetuksen (EY) N:o 1924/2006 14 artiklan 1 kohdan b alakohdan nojalla toimittaman hakemuksen johdosta viranomaisen oli annettava lausunto terveysväitteestä, joka koski beeta-palmitaatin vaikutuksia kalsiumin parempaan imeytymiseen (kysymys EFSA-Q-2008-172) (5). Hakijan esittämä väite sisälsi muun muassa seuraavaa: ”Beeta-palmitaatin lisääminen parantaa kalsiumin imeytymistä”.
(12)
Komissio ja jäsenvaltiot saivat 28 päivänä heinäkuuta 2011 viranomaiselta tieteellisen lausunnon, jonka mukaan esitetyt tiedot olivat riittämättömiä, jotta niiden perusteella olisi voinut todeta, onko beeta-palmitaatin nauttimisen ja väitetyn vaikutuksen välillä syy-seuraus-suhdetta. Koska väite ei näin ollen ole asetuksen (EY) N:o 1924/2006 vaatimusten mukainen, sitä ei pitäisi hyväksyä.
(13)
Asetuksen (EY) N:o 1924/2006 14 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettuja terveysväitteitä, jotka eivät ole sallittuja asetuksen (EY) N:o 1924/2006 17 artiklan 3 kohdan nojalla tehdyn päätöksen nojalla, voidaan asetuksen (EY) N:o 1924/2006 28 artiklan 6 kohdan mukaisesti käyttää vielä kuusi kuukautta tämän asetuksen hyväksymisen jälkeen edellyttäen, että hakemus on tehty ennen 19 päivää tammikuuta 2008. Kyseisessä artiklassa säädettyä siirtymäaikaa sovelletaan näin ollen tämän asetuksen liitteessä olevaan beeta-palmitaattia koskevaan terveysväitteeseen.
(14)
Koska bakteerin Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus kannan AY/CSL (LMG P-17224) ja bakteerin Streptococcus thermophilus kannan 9Y/CSL (LMG P-17225) yhdistelmää koskevaa terveysväitettä ei esitetty ennen 19 päivää tammikuuta 2008, 28 artiklan 6 kohdan b alakohdassa säädetty vaatimus ei täyty eikä kyseisessä artiklassa säädettyä siirtymäaikaa sovelleta.
(15)
Jotta varmistetaan, että tätä asetusta noudatetaan kokonaisuudessaan, niin elintarvikealan toimijoiden kuin kansallisten toimivaltaisten viranomaistenkin olisi kuitenkin toteutettava tarvittavat toimet varmistaakseen, että viimeistään kuuden kuukauden kuluttua tämän asetuksen voimaantulosta sen liitteessä lueteltuja terveysväitteitä, jotka on esitetty asetuksen (EY) N:o 1924/2006 14 artiklan 1 kohdan b alakohdan nojalla, ei enää käytetä.
(16)
Tässä asetuksessa säädetyistä toimenpiteistä päätettäessä on otettu huomioon kannanotot, joita komissio on asetuksen (EY) N:o 1924/2006 16 artiklan 6 kohdan nojalla saanut hakijoilta ja yleisöltä.
(17)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat elintarvikeketjua ja eläinten terveyttä käsittelevän pysyvän komitean lausunnon mukaiset, eivätkä Euroopan parlamentti ja neuvosto ole vastustaneet niitä,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
1. Tämän asetuksen liitteessä lueteltuja terveysväitteitä ei saa sisällyttää asetuksen (EY) N:o 1924/2006 14 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuun unionin sallittujen väitteiden luetteloon.
2. Asetuksen (EY) N:o 1924/2006 14 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettuja ja edellä 1 kohdassa tarkoitettuja terveysväittämiä, joita on käytetty ennen tämän asetuksen voimaantuloa, saa kuitenkin vielä käyttää enintään kuuden kuukauden ajan tämän asetuksen voimaantulosta
2 artikla
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 3 päivänä toukokuuta 2012.