Input:
COMMISSION DECISION
of 22 November 2011
on criteria for the recognition of training centres involved in the training of train drivers, on criteria for the recognition of examiners of train drivers and on criteria for the organisation of examinations in accordance with Directive 2007/59/EC of the European Parliament and of the Council
(notified under document C(2011) 7966)
(Text with EEA relevance)
(2011/765/EU)
THE EUROPEAN COMMISSION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Directive 2007/59/EC of the European Parliament and of the Council of 23 October 2007 on the certification of train drivers operating locomotives and trains on the railway system in the Community (1), and in particular Articles 23(3)(b) and 25(5) thereof,
Whereas:
(1)
To achieve an appropriate and comparable level of quality of training and examinations of train drivers and train candidate drivers with a view to their certification in all Member States, it is necessary to establish common criteria at Union level in regard to both the procedures for recognition of training centres and for examiners of train drivers.
(2)
Training and examinations should be performed in an appropriate manner and at a reasonable and comparable quality level in all Member States, to enable mutual acceptance of examinations.
(3)
Training centres should be competent in regard to the training they carry out. In particular the training centres should have technical and operational competence and suitability to organise training courses and should be adequately staffed and equipped.
(4)
Particular provisions should be laid down for training centres that belong to railway undertakings or infrastructure managers applying for safety certificates or safety authorisations. In order to reduce the administrative burden, a Member State should be enabled to provide the possibility to combine the recognition of such training centres with the process of granting safety certificates or safety authorisations.
(5)
Examiners of train drivers should be skilled and competent in regard to the subject matter of examinations they want to conduct. Requirements for the competence of an examiner should refer to aspects such as examination methods, skills and pedagogical aptitude. The competent authority should check on an individual basis whether the competence of a person or entity applying for recognition as an examiner of train drivers is appropriate for the purpose of performing examinations in the respective areas of competences.
(6)
Examiners of train drivers should perform examinations in an independent and impartial manner. To that end, the persons or entities applying for the recognition procedure should prove to the competent authority that they respect those requirements.
(7)
The measures provided for in this Decision are in accordance with the opinion of the Committee referred to in Article 32 of Directive 2007/59/EC,
HAS ADOPTED THIS DECISION:
CHAPTER 1
GENERAL PROVISIONS
Article 1
Subject matter and scope
This Decision lays down the criteria for the recognition of training centres providing professional training to train drivers and train drivers candidates for the recognition of examiners of train drivers and train drivers candidates and for the organisation of examinations in accordance with Directive 2007/59/EC.
It applies to:
(a)
training centres providing training courses for train drivers and train candidate drivers on training tasks specified in Article 23 of Directive 2007/59/EC;
(b)
the examiners of train drivers authorised to check the competence of candidate train drivers or train drivers to be certified in accordance with Article 25 of Directive 2007/59/EC.
Article 2
Definitions
The following definitions shall apply for the purpose of this Decision:
(a)
‘applicant’ means an entity or a single person having established a company that applies for recognition to provide training courses relating to training tasks referred to in Article 23(5) and (6) of Directive 2007/59/EC, including a single person applying for recognition as examiner referred to in Article 25(1) and (2) of Directive 2007/59/EC;
(b)
‘trainer’ means a person with relevant skills and competence to prepare, organise and conduct training courses;
(c)
‘examiner’ means a person having relevant skills and competence, recognised to conduct and score examinations for the purposes of Directive 2007/59/EC;
(d)
‘examination’ means a process to check a train driver’s or candidate train driver’s competence in accordance with Directive 2007/59/EC by one or more means such as written, oral and practical;
(e)
‘examination centre’ means an entity established to provide examinations for train drivers in accordance with Article 25 of Directive 2007/59/EC;
(f)
‘recognition’ means a formal statement on the competence of a person or an entity to perform training tasks or examinations, issued by an authority appointed for this purpose by the Member State;
(g)
‘competent authority’ means the competent authority as defined in Article 3 of Directive 2007/59/EC or any other body appointed by the Member State or entrusted with the task of recognition of training centres and of examiners by the competent authority through delegation.
CHAPTER 2
TRAINING CENTRES
Article 3
Independence and impartiality
Training centres shall deliver training courses in an impartial manner regarding all participants.
In particular where a training centre provides training to persons employed by the company owning the training centre as well as to other persons, the training shall be performed independently from the interests of the company owning the training centre and shall be impartial for all participants. Training centres shall apply the same rules to persons employed by the company owning the training centre and to other persons. Member States shall ensure that measures are taken to safeguard this principle.
Article 4
Competence requirements
1. An applicant shall demonstrate technical and operational competence and suitability to organise training courses appropriate to the training tasks. It shall be adequately staffed and equipped and operate in an environment suitable for training aiming to prepare train drivers for the examinations to obtain or maintain licences and certificates in accordance with Directive 2007/59/EC.
2. In particular, applicants shall:
(a)
have an effective management structure which ensures that trainers have adequate qualifications and experience to provide training according to the requirements set out in Directive 2007/59/EC;
(b)
have the necessary staff, facilities, equipment and accommodation appropriate for the training offered and the estimated number of trainees;
(c)
ensure that practical training is performed by trainers who are holders of both a valid train driver licence and a valid certificate covering the subject of training or a similar type of line/rolling stock, and who have professional practice in driving of minimum 3 years’ duration. When the trainer does not hold a valid certificate for the relevant infrastructure/rolling stock, a driver holding the certificate for that infrastructure/rolling stock shall be present to the training, in accordance with Article 4(2)(e) of Directive 2007/59/EC;
(d)
provide the methodology they intend to use to ensure the content, organisation and duration of training courses, training plans and competence schemes;
(e)
provide systems to record the training activities including information on participants, trainers and the number and purpose of the courses;
(f)
have a quality management system or equivalent procedures in place to monitor compliance with, and the adequacy of, the systems and procedures which ensure that the training provided satisfy the requirements set out in Directive 2007/59/EC;
(g)
provide competence management, ongoing training and measures to keep professional skills updated for trainers;
(h)
demonstrate procedures to keep training methods, tools and equipments updated, including training literature, training software, documents provided by the infrastructure manager such as rulebooks on operational rules, signals or safety systems.
3. A Member State may establish additional requirements for the training related to infrastructure of its own territory.
4. Applicants for training on specific communication and terminology for rail operation and safety procedures, shall submit their application to the competent authority of the Member State where the infrastructure is located, to which the communication and terminology refer.
Article 5
Training centres belonging to a railway undertaking or an infrastructure manager
1. A Member State may permit that an applicant which belongs to a railway undertaking or to an infrastructure manager, exclusively provides training to staff of the company it belongs to, and which fulfils all requirements provided for in Article 4 of this Decision, is recognised in combination with the safety certification or safety authorisation process in accordance with Directive 2004/49/EC of the European Parliament and of the Council (2).
2. In this case, the statement of recognition may be displayed on the relevant safety certificate or safety authorisation.
3. Work organisation and management of the applicant referred to in paragraph 1 shall be organised and structured to prevent any conflict of interest.
Article 6
New or newly equipped line and newly introduced rolling stock
In regard to new or newly equipped lines or newly introduced rolling stock a Member State may specify conditions under which a recognised training centre may organise practical training in derogation to Article 4(2)(c).
The use of this derogation shall be strictly limited to the case in which no trainer holding a certificate already covering the new or newly equipped line or the new rolling stock is yet available.
The trainer shall fulfil all other requirements of Article 4(2)(c) in regard to the licence and to the certificate as provided in Articles 14 and 15 of Directive 2007/59/EC, and to the required period of professional practice.
CHAPTER 3
EXAMINERS
Article 7
Independence and impartiality
Applicants shall confirm that they will conduct examinations in an impartial and non-discriminatory manner, free of any pressure and incentive which could affect the judgement or the results of the examination and the way the examination is carried out.
For this purpose the competent authority shall develop a statement incorporated in an application form to be signed by the applicant.
Article 8
Competence requirements
1. Applicants shall be competent and experienced regarding the subject of examination they want to conduct.
The experience requested shall be gathered during professional practice of minimum 4 years’ duration within a period of not more than 5 years before the application date.
The requested period of professional experience may include periods of experience as a manager of train drivers who holds a valid train driver licence and complimentary certificate or as a trainer for training tasks relevant to the application submitted.
2. In regard to practical examinations on board trains the applicant must be the holder of both a valid train driver licence and a valid certificate covering the subject of examination or a similar type of line/rolling stock. When the examiner does not hold a valid certificate for the infrastructure/rolling stock of the examination, a driver holding the certificate for that infrastructure/rolling stock shall be present to the examination in accordance with Article 4(2)(e) of Directive 2007/59/EC.
The applicant shall have professional practice in driving of minimum 4 years’ duration and gathered within a period of not more than 5 years before the application date. The applicant’s knowledge must be up-to-date at the time of the application.
3. In addition, applicants shall meet the following minimum criteria:
(a)
they shall be competent in listening and spoken interaction at minimum level B2 of the European Framework for Language Competence (EFLC) established by the Council of Europe (3), in the language of examination;
(b)
they shall have the skills and the pedagogical aptitude required for the purpose of conducting examinations, and have thorough knowledge of the relevant examination methods and examination documents;
(c)
they shall demonstrate how they will keep their professional competences regarding the subjects they examine updated;
(d)
they shall be familiar with the certification scheme for train drivers.
4. A Member State may establish additional requirements for examiners performing examinations related to its own infrastructure.
CHAPTER 4
ORGANISATION OF EXAMINATIONS
Article 9
Common criteria for the organisation of examinations
Examinations organised to assess train drivers’ competence in accordance with Article 25 of Directive 2007/59/EC shall meet the following criteria:
(a)
in case of examinations conducted by two or more persons, at least the person who is leading the examination shall be a recognised examiner in accordance with the provisions of this Decision;
(b)
where the examination concerns the practical part of train driving competences, the examiner shall be licensed as train driver and hold a complementary certificate authorising the use of infrastructure and the driving of rolling stock that is subject to the examination, or a similar type of line/rolling stock; when the examiner does not hold a valid certificate for the infrastructure/rolling stock of the examination, a driver holding the certificate for that infrastructure/rolling stock shall be present to the examination in accordance with Article 4(2)(e) of Directive 2007/59/EC;
(c)
examinations shall be performed in a transparent manner and shall have adequate duration in order to prove with sufficient documented evidence that all the relevant subjects of the Annexes to Directive 2007/59/EC are covered;
(d)
in cases where the examiner participating to the examination provided the training on the subject of examination to the train driver or candidate train driver, a second examiner, who was not involved in preparation training, will conduct the examination;
(e)
an examination shall be prepared with particular care in regard to the confidentiality of the questions foreseen during the examination.
Article 10
New or newly equipped line and newly introduced rolling stock
In regard to new or newly equipped lines or newly introduced rolling stock a Member State may specify conditions under which a recognised examiner may perform examinations in derogation to Article 9.
The use of this derogation shall be strictly limited to the case in which no examiner holding a certificate already covering the new or newly equipped line or the new rolling stock is yet available.
The examiner shall fulfil all other requirements of Article 4(2)(c) in regard to the licence and to the certificate as provided in Articles 14 and 15 of Directive 2007/59/EC, and to the required period of professional practice.
CHAPTER 5
FINAL PROVISIONS
Article 11
Transitional period
If a railway undertaking or an infrastructure manager has already selected examiners for the purpose of conducting examinations for their own staff, in conformity with national provisions and requirements applicable before the entry into force of this Decision, a Member State may decide that those selected examiners are allowed to continue conducting examinations in accordance with the following conditions:
(a)
the railway undertaking or infrastructure manager has selected the examiner within the framework of a safety certificate or safety authorisation issued in accordance with Directive 2004/49/EC and within the limits of the scope issued by the competent authority and until the expiry of this safety certificate or safety authorisation;
(b)
the railway undertaking or infrastructure manager checks the fulfilment of the requirements laid down in this Decision in regard to examiners they have selected; if an examiner fails to meet a requirement, the railway undertaking or infrastructure manager shall take appropriate measures to achieve the fulfilment of the requirements for examiners.
Article 12
Application
This Decision shall apply from 15 May 2012.
For training centres already providing training services at the date of application of this Decision, this Decision shall apply as of 1 July 2013.
Article 13
Addressees
This Decision is addressed to the Member States.
Done at Brussels, 22 November 2011.


Input:
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 894/2010
ze dne 8. října 2010,
kterým se mění nařízení Komise (ES) č. 815/2008 o odchylce od nařízení (EHS) č. 2454/93, pokud jde o definici pojmu „původní produkty“ používanou pro účely systému všeobecných celních preferencí s ohledem na zvláštní situaci Kapverdských ostrovů v případě některých produktů rybolovu vyvážených z této země do Společenství
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (1), a zejména na článek 247 uvedeného nařízení,
s ohledem na nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 ze dne 2. července 1993, kterým se provádí nařízení Rady (EHS) č. 2913/92, kterým se vydává celní kodex Společenství (2), a zejména na článek 76 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením Komise (ES) č. 815/2008 (3) byla Kapverdským ostrovům udělena odchylka od pravidel původu stanovených v nařízení (EHS) č. 2454/93, díky níž lze považovat některé produkty rybolovu vyrobené na Kapverdských ostrovech z nepůvodních ryb za produkty pocházející z Kapverdských ostrovů. Uvedená odchylka pozbývá platnosti dne 31. prosince 2010.
(2)
Dopisem ze dne 21. prosince 2009 podaly Kapverdské ostrovy žádost o zvýšení množství poskytnutého na rok 2010, pokud jde o dvě ze tří kategorií produktů rybolovu, na něž se vztahuje nařízení (ES) č. 815/2008. Dopisem ze dne 8. června 2010 podložily Kapverdské ostrovy svou žádost doplňujícími informacemi.
(3)
V žádosti bylo uvedeno, že celkové množství původně poskytnuté na rok 2010 je třeba zvýšit na 3 600 tun u přípravků a konzerv z filé z makrel, a na 1 500 tun u přípravků a konzerv z tuňáka nepravého a tuňáka makrelovitého.
(4)
Celkové původně poskytnuté roční množství v letech 2008 a 2009 přispělo značnou měrou ke zlepšení situace odvětví zpracování produktů rybolovu a do jisté míry k oživení flotily Kapverdských ostrovů určené pro drobný rybolov, což má pro tuto zemi životní význam. Zdá se však, že dokončení plánovaného oživení flotily Kapverdských ostrovů na stanovenou úroveň bylo ovlivněno některými hospodářskými a zeměpisnými okolnostmi, takže je zapotřebí dalších investic.
(5)
Ze žádosti vyplývá, že nebude-li zvýšeno množství, s nímž lze na základě odchylky obchodovat, bude významně ovlivněna schopnost odvětví zpracování produktů rybolovu na Kapverdských ostrovech pokračovat ve vývozu do Evropské unie, což by mohlo ohrozit další nezbytné investice.
(6)
Je proto třeba zvýšit objem zboží, s nímž lze na základě odchylky obchodovat, aby bylo možné zajistit pokračování snah o oživení místní rybářské flotily, a zlepšit tak její schopnost dodávat místnímu odvětví zpracování produktů rybolovu původní ryby.
(7)
Očekává se, že stávající kvóty u uvedených dvou kategorií produktů budou vyčerpány mnohem dříve než na konci roku 2010, což dále odůvodňuje potřebu zvýšit množství poskytnutá na rok 2010. Zdá se však, že není přiměřené poskytnout požadované množství v plné výši. Zejména je třeba zohlednit skutečnost, že již existují významné možnosti využívání zdrojů původních ryb, neboť je možné využívat dodávek z místních plavidel a dvoustranné kumulace.
(8)
Množství pro odchylku na rok 2010 by proto měla být zvýšena na 2 500 tun u přípravků a konzerv z filé z makrel a na 875 tun u přípravků a konzerv z filé tuňáka nepravého a tuňáka makrelovitého, neboť tato množství lze považovat za dostačující, aby se umožnilo zpracovatelskému průmyslu Kapverdských ostrovů pokračovat ve vývozu do Evropské unie a aby se podpořilo úsilí místních orgánů o další úspěšně oživení místní rybářské flotily.
(9)
Nařízení (ES) č. 815/2008 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(10)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro celní kodex,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha nařízení (ES) č. 815/2008 se nahrazuje zněním uvedeným v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2010.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 8. října 2010.


Input:
COMMISSION IMPLEMENTING REGULATION (EU) No 1271/2011
of 5 December 2011
concerning the classification of certain goods in the Combined Nomenclature
THE EUROPEAN COMMISSION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Council Regulation (EEC) No 2658/87 of 23 July 1987 on the tariff and statistical nomenclature and on the Common Customs Tariff (1), and in particular Article 9(1)(a) thereof,
Whereas:
(1)
In order to ensure uniform application of the Combined Nomenclature annexed to Regulation (EEC) No 2658/87, it is necessary to adopt measures concerning the classification of the goods referred to in the Annex to this Regulation.
(2)
Regulation (EEC) No 2658/87 has laid down the general rules for the interpretation of the Combined Nomenclature. Those rules apply also to any other nomenclature which is wholly or partly based on it or which adds any additional subdivision to it and which is established by specific provisions of the Union, with a view to the application of tariff and other measures relating to trade in goods.
(3)
Pursuant to those general rules, the goods described in column (1) of the table set out in the Annex should be classified under the CN code indicated in column (2), by virtue of the reasons set out in column (3) of that table.
(4)
It is appropriate to provide that binding tariff information which has been issued by the customs authorities of Member States in respect of the classification of goods in the Combined Nomenclature but which is not in accordance with this Regulation can, for a period of three months, continue to be invoked by the holder, under Article 12(6) of Council Regulation (EEC) No 2913/92 of 12 October 1992 establishing the Community Customs Code (2).
(5)
The Customs Code Committee has not issued an opinion within the time limit set by its Chairman,
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Article 1
The goods described in column (1) of the table set out in the Annex shall be classified within the Combined Nomenclature under the CN code indicated in column (2) of that table.
Article 2
Binding tariff information issued by the customs authorities of Member States, which is not in accordance with this Regulation, can continue to be invoked for a period of three months under Article 12(6) of Regulation (EEC) No 2913/92.
Article 3
This Regulation shall enter into force on the twentieth day following that of its publication in the Official Journal of the European Union.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Done at Brussels, 5 December 2011.


Input:
ΟΔΗΓΊΑ 2011/37/ΕΕ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 30ής Μαρτίου 2011
περί τροποποίησης του παραρτήματος II της οδηγίας 2000/53/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2000/53/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο β),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2000/53/ΕΚ απαγορεύει τη χρήση μολύβδου, υδραργύρου, καδμίου και εξασθενούς χρωμίου σε υλικά και κατασκευαστικά στοιχεία των οχημάτων που έχουν διατεθεί στην αγορά μετά την 1η Ιουλίου 2003, πλην των περιπτώσεων που απαριθμούνται στο παράρτημα II της εν λόγω οδηγίας και υπό τους όρους που καθορίζονται σε αυτό. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας 2000/53/ΕΚ, η Επιτροπή οφείλει να τροποποιεί το παράρτημα II σε τακτική βάση και σύμφωνα με την τεχνική και επιστημονική πρόοδο.
(2)
Στο παράρτημα II της οδηγίας 2000/53/ΕΚ απαριθμούνται τα υλικά και τα κατασκευαστικά στοιχεία οχημάτων τα οποία εξαιρούνται από την απαγόρευση που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας. Οχήματα τα οποία διατέθηκαν στην αγορά πριν από την καταληκτική ημερομηνία συγκεκριμένης εξαίρεσης ενδέχεται να περιέχουν μόλυβδο, υδράργυρο, κάδμιο ή εξασθενές χρώμιο ως συστατικά υλικών και κατασκευαστικών στοιχείων που απαριθμούνται στο παράρτημα II της οδηγίας 2000/53/ΕΚ.
(3)
Ορισμένα υλικά και κατασκευαστικά στοιχεία που περιέχουν μόλυβδο, υδράργυρο, κάδμιο ή εξασθενές χρώμιο πρέπει να συνεχίσουν να εξαιρούνται από την απαγόρευση που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2000/53/ΕΚ, δεδομένου ότι η χρήση αυτών των ουσιών στα συγκεκριμένα υλικά και κατασκευαστικά στοιχεία εξακολουθεί να είναι αναπόφευκτη για τεχνικούς ή επιστημονικούς λόγους. Είναι επομένως σκόπιμο να μετατεθεί η καταληκτική ημερομηνία αυτών των εξαιρέσεων, μέχρις ότου καταστεί δυνατόν να αποφεύγεται η χρήση των απαγορευμένων ουσιών.
(4)
Είναι σήμερα τεχνικά και επιστημονικά αναπόφευκτη η χρήση μολύβδου σε θερμοηλεκτρικά υλικά για εφαρμογές σε αυτοκίνητα οι οποίες περιορίζουν τις εκπομπές CO2 μέσω της ανάκτησης της θερμότητας των καυσαερίων. Ως εκ τούτου, τα εν λόγω υλικά πρέπει να εξαιρεθούν προσωρινά από την απαγόρευση που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2000/53/ΕΚ.
(5)
Ορισμένα υλικά και κατασκευαστικά στοιχεία που περιέχουν μόλυβδο, υδράργυρο, κάδμιο ή εξασθενές χρώμιο πρέπει να συνεχίσουν να εξαιρούνται επ’ αόριστον από την απαγόρευση που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2000/53/ΕΚ, δεδομένου ότι η χρήση των ουσιών αυτών στα συγκεκριμένα υλικά και κατασκευαστικά στοιχεία που περιλαμβάνονται στο παράρτημα II της εν λόγω οδηγίας εξακολουθεί να είναι αναπόφευκτη για τεχνικούς ή επιστημονικούς λόγους.
(6)
Στο παράρτημα II της οδηγίας 2000/53/ΕΚ προβλέπεται ότι τα ανταλλακτικά που διατέθηκαν στην αγορά μετά την 1η Ιουλίου 2003 και χρησιμοποιούνται για οχήματα που είχαν διατεθεί στην αγορά πριν από την 1η Ιουλίου 2003 εξαιρούνται από τις διατάξεις του άρθρου 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας. Με την εν λόγω εξαίρεση είναι δυνατή η επισκευή οχημάτων τα οποία διατέθηκαν στην αγορά πριν αρχίσει να ισχύει η απαγόρευση του εν λόγω άρθρου, με ανταλλακτικά που πληρούν τις ίδιες απαιτήσεις ποιότητας και ασφάλειας όπως τα μέρη με τα οποία τα οχήματα ήταν εκ κατασκευής εξοπλισμένα.
(7)
Η εξαίρεση αυτή δεν καλύπτει τα ανταλλακτικά για οχήματα που διατέθηκαν μεν στην αγορά μετά την 1η Ιουλίου 2003, προτού δε λήξει η ισχύς συγκεκριμένης εξαίρεσης δυνάμει του παραρτήματος II της οδηγίας 2000/53/ΕΚ. Συνεπώς, τα ανταλλακτικά για τα οχήματα αυτά πρέπει να μην περιέχουν βαρέα μέταλλα, έστω και αν χρησιμοποιούνται για να αντικαταστήσουν μέρη που εκ κατασκευής περιείχαν βαρέα μέταλλα.
(8)
Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι τεχνικώς αδύνατη η επισκευή οχημάτων με ανταλλακτικά διαφορετικά από τα εκ κατασκευής μέρη, επειδή τούτο θα απαιτούσε μετατροπές των διαστάσεων και των λειτουργικών χαρακτηριστικών ολόκληρων συστημάτων του οχήματος. Τέτοια ανταλλακτικά δεν είναι δυνατόν να τοποθετηθούν σε συστήματα οχημάτων τα οποία εκ κατασκευής περιλαμβάνουν μέρη που περιέχουν βαρέα μέταλλα και τα αντίστοιχα οχήματα δεν είναι δυνατόν να επισκευαστούν, ίσως μάλιστα καταστεί αναγκαία η πρόωρη τελική διάθεσή τους. Κατά συνέπεια, το παράρτημα II της οδηγίας 2000/53/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί έτσι ώστε να καθιστά δυνατή την επισκευή τέτοιων οχημάτων.
(9)
Ως εκ τούτου, η οδηγία 2000/53/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα.
(10)
Τα μέτρα που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, περί των στερεών αποβλήτων (2).
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Το παράρτημα II της οδηγίας 2000/53/ΕΚ αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 2
Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
Άρθρο 3
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 4
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 30 Μαρτίου 2011.


Input:
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 432/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 4ης Μαΐου 2011
σχετικά με την άρνηση έγκρισης ορισμένων ισχυρισμών υγείας στα τρόφιμα, εξαιρουμένων όσων αφορούν τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας και την ανάπτυξη και υγεία των παιδιών
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα (1), και ιδίως το άρθρο 18 παράγραφος 5,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, απαγορεύονται οι ισχυρισμοί υγείας στα τρόφιμα αν δεν έχουν εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό και αν δεν περιλαμβάνονται σε κατάλογο επιτρεπόμενων ισχυρισμών.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 προβλέπει επίσης ότι οι αιτήσεις για την έγκριση ισχυρισμών επί θεμάτων υγείας μπορούν να υποβάλλονται από τους υπευθύνους των επιχειρήσεων τροφίμων στην αρμόδια εθνική αρχή ενός κράτους μέλους. Η εθνική αρμόδια αρχή προωθεί τις έγκυρες αιτήσεις στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA), στο εξής αποκαλούμενη «η Αρχή».
(3)
Μετά την παραλαβή της αίτησης, η Αρχή ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση τα υπόλοιπα κράτη μέλη και την Επιτροπή σχετικά με την αίτηση και διατυπώνει γνώμη για τον εν λόγω ισχυρισμό υγείας.
(4)
Η Επιτροπή καλείται να αποφασίσει για την έγκριση των ισχυρισμών υγείας, λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη της Αρχής.
(5)
Σε συνέχεια της αίτησης που υπέβαλε η εταιρεία Gencor Pacific Inc, στις 10 Νοεμβρίου 2009, βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να γνωμοδοτήσει σχετικά με ισχυρισμό υγείας που αφορά τα αποτελέσματα του εκχυλίσματος αιθανόλης-ύδατος Caralluma fimbriata (Slimaluma®) στη μείωση της περιφέρειας της μέσης (Ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2010-00027) (2). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Το Slimaluma® βοηθά στην μείωση της περιφέρειας της μέσης».
(6)
Στις 12 Μαΐου 2010 και στις 18 Μαΐου 2010 η Επιτροπή και τα κράτη μέλη παρέλαβαν την επιστημονική γνώμη από την Αρχή και την τροποποίηση της αντίστοιχα, οι οποίες κατέληγαν ότι βάσει των στοιχείων που υποβλήθηκαν, δεν τεκμηριώνεται η σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ της κατανάλωσης του Slimaluma® και του ευεργετικού φυσιολογικού αποτελέσματος όπως προσδιορίζεται από την Αρχή, ήτοι μείωση της περιφέρειας της μέσης που οδηγεί σε βελτίωση των δυσμενών επιδράσεων στην υγεία που συνδέονται με το υπερβάλλον κοιλιακό λίπος. Επομένως, καθώς ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(7)
Σε συνέχεια της αίτησης που υπέβαλε η εταιρεία Gencor Pacific Inc, στις 10 Νοεμβρίου 2009, βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να γνωμοδοτήσει σχετικά με ισχυρισμό επί θεμάτων υγείας που αφορά τον αντίκτυπο εκχυλίσματος αιθανόλης-ύδατος Caralluma fimbriata (Slimaluma®) στη μείωση του σωματικού λίπους (Ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2010-00028) (3). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Το Slimaluma® βοηθά στη μείωση του σωματικού λίπους».
(8)
Στις 12 Μαΐου 2010 η Επιτροπή και τα κράτη μέλη παρέλαβαν την επιστημονική γνώμη της Αρχής, που κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, με βάση τα στοιχεία που υποβλήθηκαν, δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά η σχέση αίτιου-αποτελέσματος μεταξύ της κατανάλωσης του προϊόντος Slimaluma® του εικαζόμενου αποτελέσματος. Συνεπώς, αφού ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(9)
Σε συνέχεια της αίτησης που υπέβαλε η εταιρεία Gencor Pacific Inc, στις 10 Νοεμβρίου 2009, βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να γνωμοδοτήσει σχετικά με ισχυρισμό υγείας που αφορά τον αντίκτυπο εκχυλίσματος αιθανόλης-ύδατος Caralluma fimbriata (Slimaluma®) στη μείωση του σωματικού βάρους (Ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2010-00029) (4). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Το Slimaluma® βοηθά στη μείωση του σωματικού βάρους».
(10)
Στις 12 Μαΐου 2010 η Επιτροπή και τα κράτη μέλη παρέλαβαν την επιστημονική γνώμη της Αρχής, που κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, με βάση τα στοιχεία που υποβλήθηκαν, δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά η σχέση αίτιου-αποτελέσματος μεταξύ της κατανάλωσης του προϊόντος τα Slimaluma® και του εικαζόμενου αποτελέσματος. Συνεπώς, αφού ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(11)
Σε συνέχεια της αίτησης που υπέβαλε η εταιρεία Gencor Pacific Inc, στις 10 Νοεμβρίου 2009, βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να γνωμοδοτήσει σχετικά με ισχυρισμό υγείας που αφορά τον αντίκτυπο εκχυλίσματος αιθανόλης-ύδατος Caralluma fimbriata (Slimaluma®) στη μειωμένη ενεργειακή πρόσληψη (Ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2010-00030) (5). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Το Slimaluma® βοηθά στη μείωση της πρόσληψης θερμίδων».
(12)
Στις 12 Μαΐου 2010 η Επιτροπή και τα κράτη μέλη παρέλαβαν την επιστημονική γνώμη της Αρχής, που κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, με βάση τα στοιχεία που υποβλήθηκαν, δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά η σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ της κατανάλωσης του προϊόντος Slimaluma® και του εικαζόμενου αποτελέσματος. Συνεπώς, αφού ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(13)
Σε συνέχεια της αίτησης που υπέβαλε η εταιρεία Gencor Pacific Inc, στις 10 Νοεμβρίου 2009, βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, η Αρχή κλήθηκε να γνωμοδοτήσει σχετικά με ισχυρισμό επί θεμάτων υγείας που αφορά τον αντίκτυπο του εκχυλίσματος αιθανόλης-ύδατος Caralluma fimbriata (Slimaluma®) στον έλεγχο της πείνας/όρεξης (Ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2010-00031) (6). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε την ακόλουθη διατύπωση: «Το Slimaluma® που βοηθά στον έλεγχο της πείνας/της όρεξης».
(14)
Στις 12 Μαΐου 2010 και στις 18 Μαΐου 2010, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη παρέλαβαν την επιστημονική γνώμη από την Αρχή και την τροποποίηση της αντίστοιχα, οι οποίες κατέληγαν ότι, βάσει των στοιχείων που υποβλήθηκαν, δεν τεκμηριώνεται η σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ της κατανάλωσης του Slimaluma® και του ευεργετικού φυσιολογικού αποτελέσματος όπως προσδιορίζεται από την Αρχή, ήτοι μείωση της όρεξης που οδηγεί σε μείωση της επακόλουθης ενεργειακής πρόσληψης. Συνεπώς, αφού ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(15)
Σε συνέχεια της αίτησης που υπέβαλε η εταιρεία Leiber GmbH, στις 2 Οκτωβρίου 2009, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, ζητήθηκε από την Αρχή να γνωμοδοτήσει σχετικά με ισχυρισμό υγείας που αφορά τα αποτελέσματα του Yestimun® επί της ανοσολογικής απόκρισης (Ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2008-667) (7). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε, μεταξύ άλλων, την ακόλουθη διατύπωση: «Η καθημερινή λήψη του Yestimun® ενισχύει την άμυνα του σώματος κατά τη περίοδο του ψύχους».
(16)
Στις 27 Μαΐου 2010 η Επιτροπή και τα κράτη μέλη παρέλαβαν την επιστημονική γνώμη της Αρχής, που κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, με βάση τα στοιχεία που υποβλήθηκαν, δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά η σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ της κατανάλωσης Yestimun® και της έναρξης της κατάλληλης εγγενούς και προσαρμόσιμης ανοσολογικής απόκρισης. Συνεπώς, αφού ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(17)
Σε συνέχεια της αίτησης που υπέβαλε η εταιρία Laboratoires innéov SNC, στις 30 Δεκεμβρίου 2008, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, ζητήθηκε από την Αρχή να γνωμοδοτήσει σχετικά με ισχυρισμό επί θεμάτων υγείας που αφορά τα αποτελέσματα του ελαίου σπόρων μαύρου φραγκοστάφυλου (Ribes nigrum), του ιχθυελαίου, του εκχυλίσματος λυκοπενίου από τομάτα (Lycopersicon esculentum), της βιταμίνης C και της βιταμίνης E στη βελτίωση της κατάστασης ξηρού δέρματος (Ερώτηση αριθ. EFSA-Q-2009-00767) (8). Ο ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αιτούντα είχε, μεταξύ άλλων, την ακόλουθη διατύπωση: «Βοηθά στη βελτίωση της κατάστασης του ξηρού δέρματος».
(18)
Στις 25 Μαΐου 2010 η Επιτροπή και τα κράτη μέλη παρέλαβαν την επιστημονική γνώμη της Αρχής, που κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, με βάση τα στοιχεία που υποβλήθηκαν, δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά η σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ της πρόσληψης συνδυασμού ελαίου σπόρων μαύρου φραγκοστάφυλου (Ribes nigrum), ιχθυελαίου, εκχυλίσματος λυκοπενίου από τομάτα (Lycopersicon esculentum), βιταμίνης C και βιταμίνης E και του εικαζόμενου αποτελέσματος. Συνεπώς, αφού ο ισχυρισμός δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006, δεν θα πρέπει να εγκριθεί.
(19)
Κατά τον καθορισμό των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό συνεκτιμήθηκαν τα σχόλια που υπέβαλαν οι αιτούντες και το κοινό στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006.
(20)
Οι ισχυρισμοί επί θεμάτων υγείας σχετικά με το Slimaluma® αποτελούν ισχυρισμούς υγείας κατά την έννοια του άρθρου 13 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και, συνεπώς, υπόκεινται στο μεταβατικό μέτρο του άρθρου 28 παράγραφος 6 του ίδιου κανονισμού. Εντούτοις, καθώς οι αιτήσεις δεν είχαν υποβληθεί πριν από τις 19 Ιανουαρίου 2008, δεν πληρούται η απαίτηση που προβλέπεται στο στοιχείο β) του άρθρου 28 παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού και επομένως οι υπόψη ισχυρισμοί δεν δύνανται να επωφεληθούν της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο.
(21)
Οι ισχυρισμοί υγείας σχετικά με το Yestimun® και το έλαιο σπόρων μαύρου φραγκοστάφυλου (Ribes nigrum), το ιχθυέλαιο, το εκχύλισμα λυκοπενίου από τομάτα (Lycopersicon esculentum), τη βιταμίνη C και τη βιταμίνη E, αποτελούν ισχυρισμούς υγείας κατά την έννοια του άρθρου 13 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και, συνεπώς, υπόκεινται στο μεταβατικό μέτρο του άρθρου 28 παράγραφος 5 του ίδιου κανονισμού. Καθώς η Αρχή κατέληξε ότι δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά η σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ των τροφίμων και των αντίστοιχων εικαζόμενων αποτελεσμάτων, οι δύο ισχυρισμοί δεν συμμορφώνονται προς τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και, επομένως, δεν δύνανται να επωφεληθούν της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται από το εν λόγω άρθρο.
(22)
Για να εξασφαλιστεί η πλήρης συμμόρφωσή τους προς τον παρόντα κανονισμό, οι δύο επιχειρηματίες του τομέα τροφίμων και οι αρμόδιες εθνικές αρχές θα λάβουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλιστεί ότι, το αργότερο εντός έξι μηνών μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, προϊόντα που φέρουν τους ισχυρισμούς υγείας που αναφέρονται στο παράρτημά του δεν θα υφίστανται πλέον στην αγορά.
(23)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, ενώ ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο αντιτάχθηκαν σε αυτά,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Οι ισχυρισμοί υγείας που παρατίθενται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού δεν θα περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κατάλογο των επιτρεπόμενων ισχυρισμών, ο οποίος προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006.
Εντούτοις, προϊόντα που φέρουν αυτούς τους ισχυρισμούς υγείας και έχουν διατεθεί στην αγορά ή οι ετικέτες τους έχουν τοποθετηθεί σε αυτά πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 2 δύνανται να παραμείνουν στην αγορά για μέγιστη περίοδο έξι μηνών μετά την εν λόγω ημερομηνία.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 4 Μαΐου 2011.


Input:
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 918/2010
ze dne 12. října 2010
o zápisu názvu do rejstříku chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení (Kiełbasa lisiecka (CHZO))
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 510/2006 ze dne 20. března 2006 o ochraně zeměpisných označení a označení původu zemědělských produktů a potravin (1), a zejména na čl. 7 odst. 4 první pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Žádost o zápis názvu „Kiełbasa lisiecka“ předložená Polskem byla v souladu s čl. 6 odst. 2 prvním pododstavcem a podle čl. 17 odst. 2 nařízení (ES) č. 510/2006 zveřejněna v Úředním věstníku Evropské unie (2).
(2)
Protože Komisi nebyla oznámena žádná námitka podle článku 7 nařízení (ES) č. 510/2006, musí být uvedený název zapsán,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Název uvedený v příloze tohoto nařízení se zapisuje do rejstříku.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. října 2010.


Input:
KOMMISSIONENS AFGØRELSE
af 17. august 2010
om ændring af beslutning 2007/365/EF for så vidt angår de modtagelige planter og de foranstaltninger, der skal træffes, hvis Rhynchophorus ferrugineus (Olivier) påvises
(meddelt under nummer K(2010) 5640)
(2010/467/EU)
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om oprettelse af Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Rådets direktiv 2000/29/EF af 8. maj 2000 om foranstaltninger mod indslæbning i Fællesskabet af skadegørere på planter eller planteprodukter og mod deres spredning inden for Fællesskabet (1), særlig artikel 16, stk. 3, fjerde punktum, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
I henhold til Kommissionens beslutning 2007/365/EF (2) er det et krav, at medlemsstaterne vedtager foranstaltninger for at beskytte sig mod indslæbning og spredning af Rhynchophorus ferrugineus (Olivier) (i det følgende benævnt »skadegøreren«). Herudover skal medlemsstaterne gennemføre officielle årlige undersøgelser for forekomst eller tegn på angreb af skadegøreren på planter af bestemte arter af Palmae-familien på deres område, og de skal fremlægge resultaterne af disse undersøgelser for Kommissionen og de øvrige medlemsstater.
(2)
De officielle årlige undersøgelser, som medlemsstaterne har gennemført i 2009, viser, at skadegøreren også angreb plantearter af Palmae-familien, der ikke er defineret som modtagelige planter i beslutning 2007/365/EF. Det er derfor nødvendigt at opføre disse plantearter af Palmae-familien på listen over modtagelige planter i beslutning 2007/365/EF, således at de i beslutningen omhandlede hasteforanstaltninger også kan finde anvendelse på de pågældende arter.
(3)
Kontrolbesøg, som Kommissionen har gennemført i medlemsstater, bl.a. i 2009, har vist, at resultaterne af anvendelsen af beslutning 2007/365/EF ikke har været helt tilfredsstillende med hensyn til de foranstaltninger, der skal træffes, hvis skadegøreren påvises. Foruden resultaterne fra kontrolbesøgene modtog Kommissionen yderligere oplysninger om metoderne til bekæmpelse af, kontrol med og udryddelse af skadegøreren i januar 2010 fra en ekspertgruppe, som Kommissionen havde nedsat for at få hjælp i denne forbindelse, og som omfattede eksperter fra alle medlemsstater, der er berørt af skadegøreren, og i maj 2010 i forbindelse med en international konference om skadegøreren, som fandt sted i Spanien. I betragtning af resultaterne af kontrolbesøgene og oplysningerne modtaget i 2010 er det nødvendigt at foretage visse ændringer af beslutning 2007/365/EF.
(4)
Oplysningerne modtaget i 2009 og 2010 tyder på, at risikoen for en mulig spredning af skadegøreren via import af modtagelige planter fra tredjelande eller områder i tredjelande, som ikke er frie for skadegøreren, på grund af skadegørerens gådefulde biologi ikke på passende vis kan imødegås ved hjælp af relevante forebyggende behandlinger. Sådanne behandlinger hindrer ikke i tilstrækkelig grad spredning af skadegøreren fra angrebne, men symptomfrie modtagelige planter. Det er derfor nødvendigt at anbringe modtagelige planter, der importeres fra sådanne tredjelande eller fra sådanne områder i tredjelande, på et sted i Unionen, hvor de er fuldstændig beskyttede.
(5)
Hvis skadegøreren forekommer i en medlemsstat eller i en del af en medlemsstat, hvor dens tilstedeværelse hidtil ikke har været kendt, bør den pågældende medlemsstat omgående (efter højst fem dage) underrette Kommissionen og de øvrige medlemsstater. I det øjemed bør det endvidere sikres, at den pågældende medlemsstats officielle ansvarlige organ underrettes omgående. I de fleste tilfælde bør den pågældende medlemsstat desuden fastlægge et afgrænset område, udarbejde en handlingsplan og gennemføre handlingsplanen. For at lette en integreret metode til udryddelse af skadegøreren bør handlingsplanen beskrive alle foranstaltningerne, begrundelserne for foranstaltningerne, situationen og de videnskabelige data samt de kriterier, der lå til grund for valget af foranstaltninger.
(6)
I nogle tilfælde kan det dog ske, at det kun er planter fra én sending, der konstateres angrebet i et område, hvor dens tilstedeværelse ikke tidligere har været kendt inden for en radius på 10 km omkring de angrebne planter, at angrebet er knyttet til en sending, der for nylig er flyttet ind i området, og at den pågældende sending allerede var angrebet af skadegøreren inden flytningen. I sådanne tilfælde - og kun når der ikke er nogen risiko for spredning af skadegøreren - bør medlemsstaterne have mulighed for at beslutte ikke at oprette det afgrænsede område og begrænse de officielle foranstaltninger til destruktion af det angrebne materiale, gennemførelse af et intensiveret undersøgelsesprogram og sporing af relateret plantemateriale
(7)
For at give Kommissionen og de øvrige medlemsstater nærmere oplysninger om spredningen af skadegøreren og om, hvilke officielle foranstaltninger der truffet for at holde den under kontrol og udrydde den, bør de berørte medlemsstater forelægge de officielle årlige undersøgelser for Kommissionen sammen med ajourførte handlingsplaner og, når det er relevant, en ajourført liste over de afgrænsede områder, herunder en beskrivelse af områderne og deres beliggenhed.
(8)
Beslutning 2007/365/EF bør derfor ændres i overensstemmelse hermed.
(9)
Foranstaltningerne i denne afgørelse er i overensstemmelse med udtalelse fra Den Stående Komité for Plantesundhed -
VEDTAGET DENNE AFGØRELSE:
Artikel 1
I beslutning 2007/365/EF foretages følgende ændringer:
1.
Artikel 1, litra b), affattes således:
»b)
»modtagelige planter«: planter, bortset fra frugt og frø, af Areca catechu, Arecastrum romanzoffianum (Cham) Becc, Arenga pinnata, Borassus flabellifer, Brahea armata, Butia capitata, Calamus merillii, Caryota maxima, Caryota cumingii, Chamaerops humilis, Cocos nucifera, Corypha gebanga, Corypha elata, Elaeis guineensis, Howea forsteriana, Jubea chilensis, Livistona australis, Livistona decipiens, Metroxylon sagu, Oreodoxa regia, Phoenix canariensis, Phoenix dactylifera, Phoenix theophrasti, Phoenix sylvestris, Sabal umbraculifera, Trachycarpus fortunei og Washingtonia spp. med en diameter nederst på stammen på over 5 cm«.
2.
Artikel 5 affattes således:
»Artikel 5
Undersøgelser og indberetning
1. Medlemsstaterne gennemfører officielle årlige undersøgelser for forekomst eller tegn på angreb af skadegøreren på planter af Palmae på deres område.
Resultaterne af disse undersøgelser meddeles senest den 28. februar hvert år Kommissionen og de øvrige medlemsstater, jf. dog artikel 16, stk. 2, i direktiv 2000/29/EF. I medlemsstater, hvor skadegøreren forekommer, skal meddelelsen ledsages af:
a)
en ajourført udgave af de handlingsplaner, der er vedtaget i henhold til artikel 6, stk. 1
b)
en ajourført liste over de afgrænsede områder, der er oprettet i henhold til artikel 6, stk. 1, herunder ajourførte oplysninger om beskrivelsen af dem og deres beliggenhed (inkl. kort).
2. Medlemsstaterne sikrer, at forekomst eller mistanke om forekomst af skadegøreren i en del af deres område omgående indberettes til den pågældende medlemsstats officielle ansvarlige organ.
3. Medlemsstaterne skal under alle omstændigheder efter højst fem dage skriftligt underrette Kommissionen og de øvrige medlemsstaterne om skadegørerens forekomst i en del af medlemsstatens område, hvor dens tilstedeværelse hidtil ikke har været kendt, jf. dog artikel 16, stk. 2, i direktiv 2000/29/EF.«
3.
Artikel 6 affattes således:
»Artikel 6
Udryddelsesforanstaltninger, afgrænsede områder og handlingsplaner
1. Hvis resultaterne af undersøgelserne omhandlet i artikel 5, stk. 1, indberetningerne omhandlet i artikel 5, stk. 2, eller oplysninger fra andre kilder viser, at skadegøreren forekommer på en medlemsstats område, skal den pågældende medlemsstat hurtigst muligt:
a)
fastlægge et afgrænset område, jf. punkt 1 i bilag II.
b)
udarbejde og gennemføre en handlingsplan for det pågældende afgrænsede område, jf. punkt 3 i bilag II, herunder officielle foranstaltninger, jf. punkt 2 i bilag II.
2. Når en medlemsstat fastlægger et afgrænset område og udarbejder en handlingsplan i henhold til stk. 1, skal den give Kommissionen og de øvrige medlemsstater meddelelse herom senest en måned efter underretningen omhandlet i artikel 5, stk. 3. Denne meddelelse skal omfatte en beskrivelse af det afgrænsede område, et kort og handlingsplanen.
3. Medlemsstaterne sikrer, at handlingsplanen og de tekniske foranstaltninger omhandlet i stk. 1, litra b), gennemføres af fagligt kvalificerede dertil bemyndigede embedsmænd og/eller kvalificerede ansatte eller erhvervsdrivende eller, som minimum, under direkte tilsyn af medlemsstaternes officielle ansvarlige organer.
4. Medlemsstaterne kan fravige forpligtelsen til at fastlægge et afgrænset område, jf. stk. 1, litra a), hvis undersøgelserne omhandlet i artikel 5, stk. 1, indberetningerne omhandlet i artikel 5, stk. 2, eller oplysninger fra andre kilder viser, at:
a)
det kun er planter fra én sending af modtagelige planter, der er konstateret angrebet i et område inden for en radius på 10 km omkring de angrebne planter, hvor skadegørerens tilstedeværelse ikke tidligere har været kendt
b)
sendingen blev ført ind i det pågældende område mindre end fem måneder før, og at den allerede var angrebet før da, og
c)
der i betragtning af sunde videnskabelige principper, skadegørerens biologi, angrebets omfang, tidspunktet på året og fordelingen af de modtagelige planter i den pågældende medlemsstat ikke har været nogen risiko for spredning af skadegøreren, siden den angrebne sending blev ført ind i området.
I sådanne tilfælde udarbejder medlemsstaterne en handlingsplan i overensstemmelse med punkt 3 i bilag II, men de kan beslutte ikke at fastlægge et afgrænset område og at begrænse de officielle foranstaltninger, jf. punkt 3 i bilag II, destruktion af det angrebne materiale, gennemførelse af et intensiveret undersøgelsesprogram i et område på mindst 10 km omkring angrebet og sporing af relateret plantemateriale.«
4.
Bilagene til beslutning 2007/365/EF ændres som angivet i bilaget til denne afgørelse.
Artikel 2
Denne beslutning er rettet til medlemsstaterne.
Udfærdiget i Bruxelles, den 17. august 2010.


Input:
32010R0851
L 253/46
SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
27.09.2010.
UREDBA KOMISIJE (EU) br. 851/2010
od 27. rujna 2010.
o 136. izmjeni Uredbe Vijeća (EZ) br. 881/2002 o određenim posebnim mjerama ograničavanja protiv određenih osoba i subjekata povezanih s Osamom bin Ladenom, mrežom Al-Qaidom i talibanima
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Uredbu Vijeća (EZ) br. 881/2002 od 27. svibnja 2002. o određenim posebnim mjerama ograničavanja protiv određenih osoba i subjekata povezanih s Osamom bin Ladenom, mrežom Al-Qaidom i talibanima te o stavljanju izvan snage Uredbe Vijeća (EZ) br. 467/2001 o zabrani izvoza određene robe i usluga u Afganistan, pooštravanju zabrane leta i proširivanju zamrzavanja financijskih sredstava i ostalih financijskih izvora u odnosu na afganistanske talibane (1), a posebno njezin članak 7. stavak 1. točka (a) i članak 7.a stavak 5. (2),
budući da:
(1)
Prilog I. Uredbi (EZ) br. 881/2002 navodi popis osoba, skupina i subjekata na koje se odnosi zamrzavanje financijskih sredstava i ekonomskih izvora u skladu s tom Uredbom.
(2)
Odbor za sankcije Vijeća sigurnosti Ujedinjenih naroda 9. rujna 2010. odlučio je izmijeniti identifikacijske podatke koji se odnose na četiri fizičke osobe sa popisa osoba, skupina i subjekata na koje se primjenjuje zamrzavanje financijskih sredstava i ekonomskih izvora.
(3)
Prilog I. bi trebalo stoga na odgovarajući način izmijeniti,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Prilog I. Uredbi (EZ) br. 881/2002 mijenja se u skladu s Prilogom ovoj Uredbi.
Članak 2.
Ova Uredba stupa na snagu sljedećeg dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 27. rujna 2010.


Input:
COUNCIL DECISION
of 18 January 2011
on the conclusion of the Agreement between the European Union and Georgia on the readmission of persons residing without authorisation
(2011/118/EU)
THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union, and in particular Article 79(3), in conjunction with Article 218(6)(a)(v), thereof,
Having regard to the proposal from the Commission,
Having regard to the consent of the European Parliament,
Whereas:
(1)
In accordance with Council Decision 2010/687/EU (1), the Agreement between the European Union and Georgia on the readmission of persons residing without authorisation (hereinafter ‘the Agreement’) was signed, on behalf of the European Union, on 17 June 2010, subject to its conclusion at a later date.
(2)
The Agreement should be approved.
(3)
The Agreement establishes a Joint Readmission Committee which may adopt its rules of procedure. It is appropriate to provide for a simplified procedure for the establishment of the Union position in this case.
(4)
In accordance with Article 3 of Protocol (No 21) on the position of the United Kingdom and Ireland in respect of the Area of Freedom, Security and Justice, annexed to the Treaty on European Union and to the Treaty on the Functioning of the European Union, the United Kingdom has notified its wish to take part in the adoption and application of this Decision.
(5)
In accordance with Articles 1 and 2 of Protocol (No 21) on the position of the United Kingdom and Ireland in respect of the Area of Freedom, Security and Justice, annexed to the Treaty on European Union and to the Treaty on the Functioning of the European Union, and without prejudice to Article 4 of that Protocol, Ireland is not taking part in the adoption of this Decision and is not bound by it or subject to its application.
(6)
In accordance with Articles 1 and 2 of Protocol (No 22) on the position of Denmark, annexed to the Treaty on European Union and to the Treaty on the Functioning of the European Union, Denmark is not taking part in the adoption of this Decision and is not bound by it or subject to its application,
HAS ADOPTED THIS DECISION:
Article 1
The Agreement between the European Union and Georgia on the readmission of persons residing without authorisation (hereinafter ‘the Agreement’) is hereby approved on behalf of the Union.
The text of the Agreement is attached to this Decision.
Article 2
The President of the Council shall designate the person empowered to proceed, on behalf of the Union, to the notification provided for in Article 23(2) of the Agreement, in order to express the consent of the Union to be bound by the Agreement (2).
Article 3
The Commission, assisted by experts from Member States, shall represent the Union in the Joint Readmission Committee established by Article 18 of the Agreement.
Article 4
The position of the Union within the Joint Readmission Committee with regard to the adoption of its rules of procedure as required pursuant to Article 18(5) of the Agreement shall be taken by the Commission after consultation with a special committee designated by the Council.
Article 5
This Decision shall enter into force on the day of its adoption.
Done at Brussels, 18 January 2011.


Input:
UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE
van 16 mei 2012
houdende wijziging van Beschikking 2008/589/EG tot vaststelling van een specifiek controle- en inspectieprogramma in verband met het herstel van de kabeljauwbestanden in de Oostzee
(2012/262/EU)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 847/96, (EG) nr. 2371/2002, (EG) nr. 811/2004, (EG) nr. 768/2005, (EG) nr. 2115/2005, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007, (EG) nr. 676/2007, (EG) nr. 1098/2007, (EG) nr. 1300/2008, (EG) nr. 1342/2008 en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1627/94 en (EG) nr. 1966/2006 (1), en met name artikel 95,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Bij Beschikking 2008/589/EG van de Commissie (2) is een voor vier jaar geldend specifiek controle- en inspectieprogramma vastgesteld om ervoor te zorgen dat het bij Verordening (EG) nr. 1098/2007 van de Raad (3) vastgestelde meerjarenplan voor de kabeljauwbestanden in de Oostzee en de visserijtakken die deze bestanden exploiteren, geharmoniseerd ten uitvoer wordt gelegd.
(2)
Volgens een recent wetenschappelijk advies van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) valt het niet uit te sluiten dat voor een groot deel van de zalmvisserij in de Oostzee onjuiste gegevens zijn gerapporteerd, wat ernstige negatieve gevolgen voor de toestand van dat bestand kan hebben.
(3)
Het specifieke controle- en inspectieprogramma is noodzakelijk voor het organiseren van de operationele samenwerking tussen de betrokken lidstaten en om het Communautair Bureau voor visserijcontrole de gelegenheid te geven de gezamenlijke inzetplannen te organiseren overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad (4).
(4)
Om de verdere geharmoniseerde uitvoering te garanderen van het bij Verordening (EG) nr. 1098/2007 vastgestelde meerjarenplan, moet de looptijd van het specifieke controle- en inspectieprogramma met één jaar worden verlengd.
(5)
De Commissie heeft haar goedkeuring gehecht aan een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een meerjarenplan voor het Baltische zalmbestand en de visserijtakken die dat bestand exploiteren (5). In afwachting van de inwerkingtreding van die verordening dient de mogelijk onjuiste rapportering waarop ICES heeft gewezen, te worden aangepakt.
(6)
Om de mogelijk onjuiste rapportering bij de visserijtakken die de zalmbestanden in de Oostzee exploiteren, aan te pakken, moeten die bestanden in dit specifieke controle- en inspectieprogramma worden opgenomen.
(7)
Beschikking 2008/589/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.
(8)
De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overleg met de betrokken lidstaten vastgesteld.
(9)
De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de visserij en de aquacultuur,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Beschikking 2008/589/EG wordt als volgt gewijzigd:
1)
De titel wordt vervangen door:
2)
Artikel 1 wordt vervangen door:
„Artikel 1
Onderwerp
Bij deze beschikking wordt een specifiek controle- en inspectieprogramma vastgesteld om ervoor te zorgen dat:
a)
het bij Verordening (EG) nr. 1098/2007 vastgestelde meerjarenplan voor de kabeljauwbestanden in de Oostzee en de visserijtakken die deze bestanden exploiteren, geharmoniseerd ten uitvoer wordt gelegd, en
b)
de visserijtakken die de zalmbestanden in de Oostzee exploiteren, op geharmoniseerde wijze worden gecontroleerd en geïnspecteerd.”.
3)
Artikel 2 wordt vervangen door:
„Artikel 2
Toepassingsgebied
1. Het specifieke controle- en inspectieprogramma heeft betrekking op de controle en inspectie van:
a)
visserijactiviteiten door vaartuigen als bedoeld in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1098/2007 en door vissersvaartuigen, ongeacht hun lengte, die voor de zalmvangst worden of kunnen worden ingezet;
b)
alle verwante activiteiten, met inbegrip van het aanvoeren, wegen, verkopen, vervoeren en opslaan van visserijproducten, alsmede het registreren van de aanvoer en verkoop.
2. Het specifieke controle- en inspectieprogramma is gedurende vijf jaar van toepassing.”.
Artikel 2
Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Gedaan te Brussel, 16 mei 2012.


Input:
REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) N. 394/2012 DELLA COMMISSIONE
dell’8 maggio 2012
recante fissazione del limite quantitativo per le esportazioni di zucchero e di isoglucosio fuori quota fino al termine della campagna 2012/2013
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
visto il regolamento (CE) n. 1234/2007 del Consiglio, del 22 ottobre 2007, recante organizzazione comune dei mercati agricoli e disposizioni specifiche per taluni prodotti agricoli (regolamento unico OCM) (1), in particolare l’articolo 61, primo comma, lettera d), in combinato disposto con l’articolo 4,
considerando quanto segue:
(1)
A norma dell’articolo 61, primo comma, lettera d), del regolamento (CE) n. 1234/2007, lo zucchero o l’isoglucosio prodotti in eccesso rispetto alla quota di cui all’articolo 56 del medesimo regolamento possono essere esportati soltanto entro un limite quantitativo da fissare.
(2)
Le modalità di applicazione per le esportazioni fuori quota, in particolare per quanto riguarda il rilascio dei titoli di esportazione, sono fissate dal regolamento (CE) n. 951/2006 della Commissione (2). Tuttavia, occorre fissare il limite quantitativo per campagna di commercializzazione tenendo conto delle eventuali opportunità esistenti sui mercati di esportazione.
(3)
Le esportazioni rappresentano una parte consistente dell’attività economica di taluni produttori di zucchero e di isoglucosio dell’Unione europea, i quali hanno creato mercati tradizionali al di fuori del territorio dell’Unione. Le esportazioni di zucchero e isoglucosio verso questi mercati potrebbero essere redditizie anche senza l’assegnazione di restituzioni all’esportazione. A tal fine occorre fissare un limite quantitativo per le esportazioni di zucchero e di isoglucosio fuori quota in modo che i produttori dell’Unione interessati possano continuare ad approvvigionare i loro mercati tradizionali.
(4)
Per la campagna 2012/2013, si stima che la domanda del mercato possa essere soddisfatta fissando il limite quantitativo inizialmente a 650 000 tonnellate, in equivalente zucchero bianco, per le esportazioni di zucchero fuori quota e a 70 000 tonnellate, in sostanza secca, per le esportazioni di isoglucosio fuori quota.
(5)
Le esportazioni di zucchero dall’Unione europea verso talune destinazioni vicine e verso i paesi terzi che accordano ai prodotti dell’Unione un trattamento preferenziale all’importazione godono attualmente di una posizione concorrenziale particolarmente favorevole. Considerata la mancanza di strumenti giuridici di mutua assistenza amministrativa appropriati per lottare contro le irregolarità e allo scopo di ridurre al minimo il rischio di frode e prevenire gli abusi connessi alla reimportazione o alla reintroduzione nell’Unione di zucchero fuori quota, è necessario escludere dalle destinazioni ammissibili talune destinazioni vicine.
(6)
In considerazione dei rischi di frode più ridotti per l’isoglucosio a causa della natura del prodotto, non è necessario limitare le destinazioni ammissibili per le esportazioni di isoglucosio fuori quota.
(7)
Le misure di cui al presente regolamento sono conformi al parere del Comitato di gestione per l’organizzazione comune dei mercati agricoli,
HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
Articolo 1
Fissazione del limite quantitativo per le esportazioni di zucchero fuori quota
1. Per la campagna 2012/2013, che va dal 1o ottobre 2012 al 30 settembre 2013, il limite quantitativo di cui all’articolo 61, primo comma, lettera d), del regolamento (CE) n. 1234/2007 è di 650 000 tonnellate per le esportazioni senza restituzione di zucchero bianco fuori quota del codice NC 1701 99.
2. Sono consentite esportazioni entro il limite quantitativo di cui al paragrafo 1 per tutte le destinazioni, eccetto le seguenti:
a)
paesi terzi: Andorra, Liechtenstein, Santa Sede (Stato della Città del Vaticano), San Marino, Croazia, Bosnia-Erzegovina, Serbia (3), Montenegro, Albania ed ex Repubblica iugoslava di Macedonia;
b)
territori degli Stati membri dell’Unione europea che non fanno parte del territorio doganale dell’Unione: isole Færøer, Groenlandia, isola di Helgoland, Ceuta, Melilla, Comuni di Livigno e di Campione d’Italia e zone della Repubblica di Cipro sulle quali il governo della Repubblica di Cipro non esercita un controllo effettivo;
c)
territori europei le cui relazioni esterne sono di competenza di uno Stato membro e che non fanno parte del territorio doganale dell’Unione: Gibilterra.
Articolo 2
Fissazione del limite quantitativo per le esportazioni di isoglucosio fuori quota
1. Per la campagna 2012/2013, che va dal 1o ottobre 2012 al 30 settembre 2013, il limite quantitativo di cui all’articolo 61, primo comma, lettera d), del regolamento (CE) n. 1234/2007 è di 70 000 tonnellate, in sostanza secca, per le esportazioni senza restituzione di isoglucosio fuori quota dei codici NC 1702 40 10, 1702 60 10 e 1702 90 30.
2. Le esportazioni dei prodotti di cui al paragrafo 1 sono consentite solo se i prodotti medesimi rispettano le condizioni di cui all’articolo 4 del regolamento (CE) n. 951/2006.
Articolo 3
Entrata in vigore
Il presente regolamento entra in vigore il settimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea.
Esso si applica a decorrere dal 1o ottobre 2012.
Esso cessa di produrre effetti il 30 settembre 2013.
Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
Fatto a Bruxelles, l'8 maggio 2012


Input:
NÕUKOGU RAKENDUSMÄÄRUS (EL) nr 558/2012,
26. juuni 2012,
millega muudetakse rakendusmäärust (EL) nr 102/2012, millega kehtestatakse muu hulgas Hiina Rahvavabariigist pärit terastrosside ja -kaablite impordi suhtes lõplik dumpinguvastane tollimaks, mida laiendatakse Korea Vabariigist lähetatud terastrosside ja -kaablite impordile, olenemata sellest, kas seda deklareeritakse Korea Vabariigist pärit impordina või mitte
EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse nõukogu 30. novembri 2009. aasta määrust (EÜ) nr 1225/2009 kaitse kohta dumpinguhinnaga impordi eest riikidest, mis ei ole Euroopa Ühenduse liikmed (1) (edaspidi „algmäärus”), eriti selle artiklit 9 lõiget 4 ning artikli 13 lõiget 4,
võttes arvesse ettepanekut, mille Euroopa Komisjon (edaspidi „komisjon”) esitas pärast konsulteerimist nõuandekomiteega,
ning arvestades järgmist:
A. KEHTIVAD MEETMED
(1)
Määrusega (EÜ) nr 1858/2005 (2) kehtestas nõukogu lõplikud dumpinguvastased meetmed muu hulgas Hiina Rahvavabariigist pärit vähemalt 3 mm läbimõõduga ristlõikega ja terasest, kuid mitte roostevabast terasest, trosside ja kaablite, sealhulgas mittehargnevate trosside suhtes (edaspidi „teatavad terastrossid ja -kaablid” või „vaatlusalune toode”), mis kuuluvad praegu CN-koodide ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 ja ex 7312 10 98 alla (edaspidi „esialgsed meetmed”). Kõnealuse impordi suhtes kehtestatud meetmed seisnevad tollimaksumääras 60,4 %, mida kohaldatakse toodete vaba CIF-netohinna suhtes liidu piiril enne tollimaksu sissenõudmist.
(2)
12. augustil 2009. aastal, pärast Euroopa Liidu terastrossitootjate koostöökomitee esitatud taotlust, algatas komisjon algmääruse artikli 13 kohase uurimise. Uurimise tulemuste alusel võeti vastu rakendusmäärus (EL) nr 400/2010 (3), millega nõukogu laiendas teatavate Hiina Rahvavabariigist (Hiina RV) pärit terastrosside ja -kaablite impordi suhtes kehtestatud lõplikku dumpinguvastast tollimaksu Korea Vabariigist lähetatud sama toote impordile (edaspidi „laiendatud meetmed”). Sama määrusega jäeti kõnealuste meetmete kohaldamisalast välja vaatlusaluse toote import, mis oli saadetud teatavatest eraldi nimetatud äriühingutest, kuna asjaomaste äriühingute puhul ei tehtud kindlaks meetmetest kõrvalehoidmist. Olgugi et mõned asjaomased Korea äriühingud olid seotud Hiina RV äriühingutega, mille suhtes kehtivad esialgsed meetmed, ei leitud tõendeid, et selline seos oleks loodud või seda oleks kasutatud Hiina RVst pärit impordi suhtes kehtestatud meetmetest kõrvale hoidmiseks (4).
(3)
Rakendusmäärusega (EL) nr 102/2012 (5) säilitas nõukogu pärast artikli 11 lõike 2 kohast aegumise läbivaatamist kõnealused meetmed.
B. LÄBIVAATAMISE ALGATAMINE
(4)
Määrusega (EL) nr 969/2011 (6) algatas komisjon rakendusmääruse (EL) nr 400/2010 läbivaatamise, et teha kindlaks, kas on võimalik Korea eksportijale Seil Wire & Cable (edaspidi „taotluse esitaja”) anda kõnealustest meetmetest vabastus, tunnistas kehtetuks dumpinguvastase tollimaksu taotleja lähetatud impordi suhtes ning kehtestas selle suhtes registreerimise nõude.
(5)
Läbivaatamine algatati, kuna komisjon oli seisukohal, et on piisavalt esmapilgul usutavaid tõendeid, mis kinnitavad taotleja väidet, et ta on uus eksportiv tootja algmääruse artikli 11 lõike 4 kohaselt ning et ta vastab vabastuse saamiseks ettenähtud kriteeriumidele, mis on sätestatud algmääruse artikli 13 lõikes 4.
(6)
Seetõttu võeti ette uurimine, et teha kindlaks, kas taotleja vastab sellistele kriteeriumidele, nagu nimetatud komisjoni määruse (EL) nr 969/2011 põhjendustes 5-7, et saada vabastus laiendatud meetmetest ja veenduda, et:
i)
taotleja ei eksportinud vaatlusalust toodet Euroopa Liitu uurimisperioodi jooksul, mille alusel meetmeid laiendati, st 1. juulist 2008. kuni 30. juunini 2009;
ii)
taotleja ei hoidnud kõrvale Hiina RVst pärit teatavate terastrosside ja -kaablite suhtes kohaldatud meetmetest ning
iii)
taotleja alustas vaatlusaluse toote eksportimist liitu pärast selle uurimisperioodi lõppu, mille alusel laiendatud meetmed kehtestati.
(7)
Komisjon püüdis leida kõik andmed, mida ta eespool nimetatud kriteeriumide paikapidavuse kindlakstegemiseks vajalikuks pidas, ja veendus nende andmete õigsuses. Sel eesmärgil toimus ka kontrollkäik taotleja valdustesse.
C. TULEMUSED
(8)
Taotleja esitas piisavalt tõendeid selle kohta, et ta täidab kõiki kolme eespool põhjenduses 6 nimetatud kriteeriumi. Tõepoolest suutis taotleja tõendada, et: i) ta ei eksportinud liitu vaatlusalust toodet ajavahemikul 1. juulist 200830. juunini 2009, ii) ta ei hoidnud kõrvale teatavate Hiina RVst pärit terastrosside ja -kaablite suhtes kohaldatavatest meetmetest ning iii) et ta alustas vaatlusaluse toote eksportimist Euroopa Liitu pärast 30. juunit 2009. Seetõttu tuleks vaatlusalusele äriühingule anda vabastus.
D. LAIENDATUD MEETMETEST VABASTUSE SAANUD ÄRIÜHINGUTE NIMEKIRJA MUUTMINE
(9)
Võttes arvesse põhjenduses 8 nimetatud uurimistulemusi, tehakse järeldus, et äriühing Seil Wire & Cable tuleks lisada nende äriühingute nimekirja, kes on vabastatud lõplikust dumpinguvastasest tollimaksust, mis on kehtestatud rakendusmäärusega (EL) nr 102/2012 teatavate Hiina RVst pärit terastrosside ja -kaablite impordile ning mida on laiendatud teatavate Korea Vabariigist lähetatud terastrosside ja -kaablite impordile. Seetõttu tuleks Seil Wire & Cable lisada rakendusmääruse (EL) nr 102/2012 artikli 1 lõikes 4 eraldi nimetatud äriühingute nimekirja. Rakendusmääruse (EL) nr 400/2010 artikli 1 lõike 2 kohaselt kohaldatakse vabastust tingimusel, et liikmesriikide tollile esitatakse kõnealuse määruse lisas sätestatud nõuetele vastav kehtiv faktuurarve. Kui sellist arvet ei esitata, kohaldatakse dumpinguvastast tollimaksu.
(10)
Taotlejale ja liidu tootmisharule on uurimise tulemused teatavaks tehtud ja neile on antud võimalus avaldada oma arvamust. Märkused on läbi vaadatud ja neid on võimalust mööda arvesse võetud,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
Artikkel 1
Rakendusmääruse (EL) nr 102/2012 artikli 1 lõikes 4 toodud tabel asendatakse järgmise tabeliga:
„Riik
Äriühing
TARICi lisakood
Korea Vabariik
Bosung Wire Rope Co., Ltd, 568,Yongdeok-ri, Hallim-myeon, Gimae-si, Gyeongsangnam-do, 621-872
A969
Chung Woo Rope Co., Ltd, 1682-4, Songjung-Dong, Gangseo-Gu, Busan
A969
CS Co., Ltd, 287-6 Soju-Dong Yangsan-City, Kyoungnam
A969
Cosmo Wire Ltd, 4-10, Koyeon-Ri, Woong Chon-Myon Ulju-Kun, Ulsan
A969
Dae Heung Industrial Co., Ltd, 185 Pyunglim - Ri, Daesan-Myun, Haman - Gun, Gyungnam
A969
DSR Wire Corp., 291, Seonpyong-Ri, Seo-Myon, Suncheon-City, Jeonnam
A969
Kiswire Ltd, 20th Fl. Jangkyo Bldg, 1, Jangkyo-Dong, Chung-Ku, Seoul
A969
Manho Rope & Wire Ltd, Dongho Bldg, 85-2 4 Street Joongang-Dong, Jong-gu, Busan
A969
Seil Wire and Cable, 47-4, Soju-Dong, Yangsan-Si, Kyungsangnamdo
A994
Shin Han Rope Co., Ltd, 715-8, Gojan-Dong, Namdong-gu, Incheon
A969
Ssang YONG Cable Mfg. Co., Ltd, 1559-4 Song-Jeong Dong, Gang-Seo Gu, Busan
A969
Young Heung Iron & Steel Co., Ltd, 71-1 Sin-Chon Dong,Changwon City, Gyungnam
A969”
Artikkel 2
Toll peab lõpetama määruse (EL) nr 969/2011 artikli 3 kohase impordi registreerimise. Selle sätte kohaselt juba registreeritud impordilt ei nõuta dumpinguvastast tollimaksu.
Artikkel 3
Käesolev määrus jõustub järgmisel päeval pärast selle avaldamist Euroopa Liidu Teatajas.
Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.
Luxembourg, 26. juuni 2012