Input:
COUNCIL IMPLEMENTING REGULATION (EU) No 469/2011
of 13 May 2011
amending Regulation (EC) No 1292/2007 imposing a definitive anti-dumping duty on imports of polyethylene terephthalate (PET) film originating in India
THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Council Regulation (EC) No 1225/2009 of 30 November 2009 on protection against dumped imports from countries not members of the European Community (1) (‘the basic anti-dumping Regulation’), and in particular Articles 9(4) and 14(1) thereof,
Having regard to Council Regulation (EC) No 597/2009 of 11 June 2009 on protection against subsidised imports from countries not members of the European Community (2) (‘the basic anti-subsidy Regulation’), and in particular Article 18(1) thereof,
Having regard to the proposal submitted by the European Commission (‘the Commission’) after having consulted the Advisory Committee,
Whereas:
1. PROCEDURE
(1)
On 10 December 1999 and following an investigation (‘the original anti-subsidy investigation’), the Council imposed, by Regulation (EC) No 2597/1999, a definitive countervailing duty on imports of polyethylene terephthalate (PET) film originating in India (3). Following an anti-dumping investigation (‘the original anti-dumping investigation’) and after imposition, by Commission Regulation (EC) No 367/2001, of a provisional anti-dumping duty on 24 February 2001 (4), a definitive anti-dumping duty on PET film originating in India was imposed by Regulation (EC) No 1676/2001 (5).
(2)
On 8 March 2006, two Council Regulations concerning imports of PET film originating in India were published: Regulation (EC) No 367/2006 (6) which followed an expiry review investigation and maintained the definitive countervailing duty (‘the expiry review anti-subsidy Regulation’); and Regulation (EC) No 366/2006 (7) (‘the amending anti-dumping Regulation’) which followed a partial interim review investigation and amended the definitive anti-dumping duty on such imports.
(3)
On 6 November 2007, following an expiry review, a definitive anti-dumping duty on imports of PET film originating in India was imposed by Council Regulation (EC) No 1292/2007 (8).
(4)
On 20 May 2010, a notice (9) was published in the Official Journal of the European Union. In that notice, parties were informed that, in view of the judgment of the General Court of 17 November 2009 in Case T-143/06 (10) (‘the judgement’), imports into the European Union of PET film manufactured by MTZ Polyfilms Limited (‘MTZ Polyfilms’) are no longer subject to the anti-dumping measures imposed by the amending anti-dumping Regulation and Regulation (EC) No 1292/2007 and that definitive anti-dumping duties paid pursuant to these Regulations on imports of MTZ Polyfilms should be repaid or remitted. The notice also partially reopened the relevant anti-dumping review investigation concerning imports of PET film originating, inter alia, in India in order to implement the above judgment of the General Court as far as MTZ Polyfilms is concerned.
(5)
The countervailing duty imposed by the expiry review anti-subsidy Regulation expired on 9 March 2011 (11) according to Article 18(1) of the basic anti-subsidy Regulation. In line with the principle that no product shall be subject to both anti-dumping and countervailing duties for the purpose of dealing with one and the same situation arising from dumping or from export subsidisation, the level of the anti-dumping duty rates imposed by Regulation (EC) No 1292/2007 was set taking into account the amount of the countervailing duty imposed by the expiry review anti-subsidy Regulation, in accordance with Article 14(1) of the basic anti-dumping Regulation. In view of the expiry of the countervailing duty, the anti-dumping duty rates now have to be adjusted.
2. ANTI-DUMPING DUTY RATES AFTER EXPIRY OF THE COUNTERVAILING DUTY ON THE SAME IMPORTS
(6)
As indicated in recital 5, the expiry of the countervailing duty on PET film originating in India, on 9 March 2011, requires an adjustment of the anti-dumping duty rates. Indeed, the anti-dumping duty established by Regulation (EC) No 1292/2007 consists of the dumping margin minus the subsidisation margin relating to export subsidies. As the countervailing duty has now expired, the level of the anti-dumping duty rates has to be redetermined.
(7)
Pursuant to Article 9(4) of the basic anti-dumping Regulation, the amount of the anti-dumping duty shall not exceed the margin of dumping established but should be less than that margin if such lesser duty would be adequate to remove the injury to the Union industry. Consequently, the duty level should be established at the lowest level of the dumping margin and injury elimination level.
(8)
In this respect, it is recalled that, in the original anti-dumping investigation, the injury elimination level was in all cases above the dumping margins, as laid out in recital 195 of Regulation (EC) No 367/2001 and confirmed by recital 74 of Regulation (EC) No 1676/2001. Therefore, the anti-dumping duty should be set at the level of the dumping margins established in respect of the various Indian manufacturers, which are as follows:
Company
Dumping margin and AD duty rate
Reference
Ester Industries Limited
29,3 %
Regulation (EC) No 366/2006
Garware Polyester Limited
0 %
Implementing Regulation (EU) No 38/2011 (12)
Jindal Poly Films Limited
0 %
Regulation (EC) No 1676/2001 (15)
Polyplex Corporation Limited
3,7 %
Regulation (EC) No 366/2006
SRF Limited
15,5 %
Regulation (EC) No 1424/2006 (13)
Uflex Limited
3,2 %
Regulation (EC) No 366/2006 (16)
Vacmet India Limited
0 %
Implementing Regulation (EU) No 205/2011 (14)
All other companies (except MTZ Polyfilms)
29,3 %
Regulation (EC) No 366/2006
(9)
All known Indian exporting producers of PET film, the Indian authorities and the Union industry of PET film have received disclosure of the above course of action.
(10)
Following this disclosure, several Indian companies argued that, as no expiry review was requested for the countervailing measures, the Union industry was apparently in good shape and, therefore, the anti-dumping measures should be terminated as well. In addition, one exporting producer argued that the average dumping margin of the sample should be recalculated since, following an interim review, Garware Polyester Limited, which was one of the companies in the sample, had recently been made subject to a revised individual dumping margin. It should be noted that both claims go beyond the limited scope of the current Regulation which only aims at adjusting the level of the existing anti-dumping duty rates following the expiry of the concurrent countervailing measures on the same imports. Any request to amend the level of the anti-dumping duty rates following an alleged change in circumstances should be presented pursuant to Article 11(3) of the basic Regulation. Therefore, these claims have to be rejected.
(11)
One Indian exporting producer argued that, as the countervailing duties had expired, the Commission should now grant a price adjustment to the Indian exporters using the DEPB scheme, which it had refused during the original investigation and interim review investigation. Without prejudice to whether such claim could be examined in the context of the current amending Regulation, it should be noted that, as summarised in recital 50 of Regulation (EC) No 367/2001 and recital 47 of the amending anti-dumping Regulation, the price adjustment claim for DEPB had not been accepted as the producers concerned had not demonstrated that price comparability between domestic and EU sales prices had been affected by the DEPB benefits. That situation has not changed with the expiry of the countervailing duty and this claim, therefore, has to be rejected.
(12)
No further substantive comments were received. Consequently, the duty rates should be revised to the levels of the dumping margin, as indicated in the table under recital 8 above,
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Article 1
Article 2(2) of Regulation (EC) No 1292/2007 is replaced by the following:
‘2. The rate of the definitive anti-dumping duty applicable to the net, free-at-Union-frontier price, before duty, of the products manufactured by the companies listed below shall be as follows:
Company
Definitive Duty
(%)
TARIC Additional Code
Ester Industries Limited
75-76, Amrit Nagar,
Behind South Extension Part-1,
New Delhi - 110 003,
India
29,3
A026
Garware Polyester Limited
Garware House,
50-A, Swami Nityanand Marg,
Vile Parle (East),
Mumbai 400 057,
India
0
A028
Jindal Poly Films Limited
56 Hanuman Road,
New Delhi 110 001,
India
0
A030
Polyplex Corporation Limited
B-37, Sector-1,
Noida 201 301,
Dist. Gautam Budh Nagar,
Uttar Pradesh,
India
3,7
A032
SRF Limited
Block C, Sector 45,
Greenwood City,
Gurgaon 122 003, Haryana,
India
15,5
A753
Uflex Limited
A-1, Sector 60,
Noida 201 301, (U.P.),
India
3,2
A027
Vacmet India Limited
Anant Plaza, IInd Floor, 4/117-2A,
Civil Lines, Church Road,
Agra 282 002, Uttar Pradesh,
India
0
A992
All other companies (except MTZ Polyfilms Limited - TARIC additional code A031 (17))
29,3
A999
Article 2
This Regulation shall enter into force on the day following its publication in the Official Journal of the European Union.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Done at Brussels, 13 May 2011.


Input:
REGOLAMENT TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 748/2010
tad-19 ta’ Awwissu 2010
li jiftaħ investigazzjoni rigward il-possibbiltà li ġew evitati miżuri ta’ anti-dumping imposti bir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1425/2006 dwar l-importazzjoni ta’ ċerti xkejjer u basktijiet tal-plastik li joriġinaw mir-Repubblika Popolari taċ-Ċina b’importazzjoni ta’ ċerti xkejjer u basktijiet tal-plastik permezz ta’ kumpanija Ċiniża suġġetta għal rata ta’ dazju aktar baxx, u jagħmel tali importazzjonijiet suġġetti għar-reġistrazzjoni
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1225/2009 tat-30 ta’ Novembru 2009 dwar il-protezzjoni kontra l-importazzjonijiet li huma l-oġġett ta’ dumping minn pajjiżi mhux membri tal-Komunità Ewropea (ir-Regolament bażiku) (1), u b’ mod partikolari l-Artikoli 13(3), 14(3) u 14(5) tiegħu,
Wara li kkonsultat lill-Kumitat Konsultattiv,
Billi:
(1)
Il-Kummissjoni ddeċidiet, skont l-Artikolu 13(3) tar-Regolament bażiku, li tinvestiga fuq inizjattiva tagħha l-possibbiltà ta’ evażjoni tal-miżuri tal-antidumping imposti fuq importazzjonijiet ta’ ċerti xkejjer u basktijiet tal-plastik li joriġinaw mir-Repubblika Popolari taċ-Ċina.
A. IL-PRODOTT
(2)
Il-prodott ikkonċernat fl-evażjoni possibbli huwa xkejjer u basktijiet tal-plastik li fihom tal-anqas 20 %, skont il-piż, ta’ polijetilina u b’kisi ta’ ħxuna li ma taqbiżx il-100 mikrometru (μm), li joriġinaw mir-Repubblika Popolari taċ-Ċina, u li jaqgħu fil-kodiċi NM ex 3923 21 00, ex 3923 29 10 u ex 3923 29 90 (il-kodiċi ta’ TARIC 3923210020, 3923291020, u 3923299020) (il-prodott ikkonċernat).
(3)
Il-prodott li qed jiġi investigat hu xkejjer u basktijiet tal-plastik li fihom tal-anqas 20 %, skont il-piż, ta’ polijetilina u b’kisi ta’ ħxuna li taqbiżx il-100 mikrometru li bħalissa jinsabu fl-istess kodiċi bħall-prodott ikkonċernat iddikjarat li huwa mmanifatturat minn jew għall-kumpanija XIAMEN XINGXIA POLYMERS CO., LTD.
B. MIŻURI EŻISTENTI
(4)
Il-miżuri li hemm fis-seħħ bħalissa u li possibbilment dwarhom qed ikun hemm evażjoni, huma l-miżuri antidumping imposti mir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1425/2006 (2), kif emendat l-aħħar bir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 189/2009 (3).
C. RAĠUNIJIET
(5)
Il-Kummissjoni għandha għad-dispożizzjoni tagħha evidenza prima facie suffiċjenti li l-miżuri ta’ antidumping fuq importazzjonijiet tal-prodott ikkonċernat prodott minn ċerti produtturi huma bħalissa suġġetti għal rata ta’ dazju residwa ta’ 28,8 % (il-kodiċi addizzjonali tat-TARIC A999) qed ikunu evażi permezz ta’ riorganizzazzjoni ta’ mudelli u kanali ta’ bejgħ tal-prodott ikkonċernat. Dawn il-produtturi u esportaturi sabiex eventwalment ikunu jistgħu jesportaw il-prodotti tagħhom lejn l-Unjoni permezz ta’ produttur esportatur li jibbenefika minn rata ta’ dazju għall-esportaturi li jikkooperaw mhux magħżulin biex jagħmlu parti minn kampjun ta’ 8,4 % (XIAMEN XINGXIA POLYMERS CO., LTD), elenkata flimkien ma’ kumpaniji oħra mhux inklużi fil-kampjun fl-Anness I tar-Regolament (KE) Nru 1425/2006 li hi aktar baxxa mir-rata ta’ dazjy residwa ta’ 28,8 %.
L-evidenza prima facie għad-dispożizzjoni tal-Kummissjoni hija kif ġej:
(6)
Sar tibdil sinifikanti fil-mudell tal-kummerċ li jinvolvi l-esportazzjonijiet mir-Repubblika Popolari taċ-Ċina wara l-impożizzjoni tal-miżuri fuq il-prodott ikkonċernat, mingħajr raġuni jew ġustifikazzjoni biżżejjed għal tibdil bħal dan għajr l-impożizzjoni tat-taxxa.
(7)
Din il-bidla fil-mudelli ta’ kummerċ jidher li ġejja minn esportazzjonijiet lejn l-Unjoni tal-prodott ikkonċernat prodott minn produtturi Ċiniżi suġġetti għal rata ta’ dazju residwa, permezz ta’ produttur esportatur li jibbenefika minn rata ta’ dazju għall-esportaturi li jikkooperaw mhux magħżulin biex jagħmlu parti mir-rata tal-kampjun (XIAMEN XINGXIA POLYMERS CO., LTD li hi aktar baxxa mir-rata ta’ dazju residwa).
(8)
Barra minn dan, l-evidenza tindika l-fatt illi l-effetti rimedjali tal-miżuri antidumping eżistenti fuq il-prodott ikkonċernat qegħdin jiġu mxekkla f’termini ta’ prezz. Barra minn hekk, kien hemm biżżejjed evidenza prima facie illi ż-żieda fl-importazzjoni qiegħda ssir bi prezzijiet ferm inqas mill-prezz bla danni stabbilit fl-investigazzjoni li wasslet għall-miżuri eżistenti.
(9)
Fl-aħħar nett, il-Kummissjoni għandha f’idejha biżżejjed evidenza prima facie li l-prezzijiet tal-prodott li qed jiġi investigat huma oġġett ta’ dumping fir-rigward tal-valur normali stabbilit preċedentement għall-prodott ikkonċernat.
(10)
Jekk il-prassi ta’ evażjoni li hija koperta bl-Artikolu 13 tar-Regolament bażiku, għajr dik imsemmija hawn fuq, tiġi identifikata fl-andament tal-investigazzjoni, l-investigazzjoni tista’ tkopri din il-prassi wkoll.
D. PROĊEDURA
(11)
Fid-dawl ta’ dan imsemmi hawn fuq, il-Kummissjoni kkonkludiet li teżisti biżżejjed evidenza biex tiġġustifika l-ftuħ ta’ investigazzjoni skont l-Artikolu 13 tar-Regolament bażiku u li tagħmel l-importazzjoni tal-prodott li qed jiġi investigat soġġetta għal reġistrazzjoni skont l-Artikolu 14(5) tar-Regolament bażiku. Ir-reġistrazzjoni tal-importazzjonijiet għandha tkun limitata għall-prodotti dikjarati bħala manifatturati minn jew għal XIAMEN XINGXIA POLYMERS CO., LTD li għalhekk għandha tkun iddikjarata skont kodiċi addizzjonali speċifiku tat-TARIC A981 mingħajr ma jaffettwa l-livell ta’ dazju impost bir-Regolament (KE) Nru 1425/2006.
(a) Kwestjonarji
(12)
Sabiex tinkiseb l-informazzjoni li hemm bżonn għall-investigazzoni tagħha, il-Kummissjoni se tibgħat kwestjonarji lil XIAMEN XINGXIA POLYMERS CO., LTD kif ukoll lil kumpaniji oħra li allegatament jesportaw lejn l-Unjoni permezz tax-XIAMEN XINGXIA POLYMERS CO., LTD.
(13)
Ikun xi jkun il-każ, il-partijiet kollha interessati għandhom jikkuntattjaw lill-Kummissjoni minnufih, iżda mhux aktar tard mil-limitu ta’ żmien stabbilit fl-Artikolu 3 ta’ dan ir-Regolament biex isiru jafu jekk humiex magħrufa, u jitolbu kwestjonarju fil-limitu ta’ żmien stabbilit fl-Artikolu 3(1) ta’ dan ir-Regolament, peress li l-limitu taż-żmien stabbilit fl-Artikolu 3(2) ta’ dan ir-Regolament japplika għall-partijiet interessati kollha.
(14)
L-awtoritajiet tar-Repubblika Popolari taċ-Ċina se jiġu nnotifikati bil-ftuħ tal-investigazzjoni.
(b) Ġbir ta’ informazzjoni u seduti ta’ smigħ
(15)
Il-partijiet interessati kollha huma b’dan mistiedna jagħtu l-fehmiet tagħhom bil-miktub u jipprovdu evidenza ta’ sostenn. Barra minn hekk, il-Kummissjoni tista’ tisma’ lill-partijiet interessati, sakemm ikunu għamlu talba bil-miktub u wrew li hemm raġunijiet partikolari għalfejn għandhom jinstemgħu.
E. REĠISTRAZZJONI
(16)
Skont l-Artikolu 14(5) tar-Regolament bażiku, l-importazzjonijiet tal-prodott li qed jiġi investigat, jiġifieri xkejjer u basktiiet tal-plastik iddikjarati skont il-kodiċi addizzjonali tat-TARIC A981 għandhom ikunu suġġetti għal reġistrazzjoni biex jiġi żgurat li, jekk l-investigazzjoni tirriżulta f’sejbiet ta’ evażjoni, ikunu jistgħu jiġu imposti dazji tal-antidumping ta’ ammont xieraq b’mod retroattiv mid-data tar-reġistrazzjoni ta’ dawn l-importazzjonijiet.
F. LIMITI TA’ ŻMIEN
(17)
Fl-interess ta’ amministrazzjoni tajba, għandhom jiġu stabbiliti limiti ta’ żmien li fihom:
-
il-partijiet interessati jistgħu jippreżentaw ruħhom lill-Kummissjoni, iressqu l-fehmiet tagħhom bil-miktub u jibagħtu t-tweġibiet għall-kwestjonarju tagħhom jew kull tagħrif ieħor li jrid jitqies fl-investigazzjoni,
-
il-partijiet interessati jistgħu jagħmlu talba bil-miktub biex jinstemgħu mill-Kummissjoni.
(18)
Ta’ min jiġbed l-attenzjoni għall-fatt li l-eżerċizzju tal-parti l-kbira tad-drittijiet proċedurali stabbiliti fir-Regolament bażiku jiddependi mill-fatt li l-parti tippreżenta ruħha fil-limiti taż-żmien imsemmijin fl-Artikolu 3 ta’ dan ir-Regolament.
G. IN-NUQQAS TA’ KOOPERAZZJONI
(19)
F’każ li xi parti interessata tirrifjuta l-aċċess għat-tagħrif meħtieġ jew ma tipprovdihx fil-limiti ta’ żmien stipulati, jew tfixkel l-investigazzjoni b’mod sinifikanti, is-sejbiet, pożittivi jew negattivi, jistgħu jsiru fuq il-bażi tal-fatti disponibbli, skont l-Artikolu 18 tar-Regolament bażiku.
(20)
Fejn jinstab li xi parti interessata tkun tat tagħrif falz jew qarrieqi, dak it-tagħrif għandu jitwarrab u jistgħu jintużaw il-fatti disponibbli. Jekk xi parti interessata ma tikkooperax jew tikkoopera biss parzjalment u s-sejbiet għalhekk ikunu bbażati fuq fatti disponibbli skont l-Artikolu 18 tar-Regolament bażiku, ir-riżultat jista’ jkun inqas favorevoli għal dik il-parti milli kieku tkun ikkooperat.
H. L-ISKEDA TAL-INVESTIGAZZJONI
(21)
L-investigazzjoni għandha tiġi konkluża, skont l-Artikolu 13(3) tar-Regolament bażiku, fi żmien disa’ xhur mid-data tal-pubblikazzjoni ta’ dan ir-Regolament f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
I. IPPROĊESSAR TA’ DEJTA PERSONALI
(22)
Ta’ min jinnota li kull dejta personali miġbura f’din l-investigazzjoni se tiġi ttrattata skont ir-Regolament (KE) Nru 45/2001 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat-18 ta’ Diċembru 2000 dwar il-protezzjoni ta’ individwu fir-rigward tal-ipproċessar ta’ dejta personali mill-istituzzjonijiet u l-korpi tal-Komunità u dwar il-moviment liberu ta’ dak id-dejta (4).
J. L-UFFIĊJAL GĦAS-SMIGĦ
(23)
Qed tinġibed l-attenzjoni wkoll li jekk il-partijiet interessati jqisu li qegħdin jiltaqgħu ma’ diffikultajiet biex jeżerċitaw id-drittijiet ta’ difiża tagħhom, dawn jistgħu jitolbu l-intervent tal-Uffiċjal għas-Seduti tas-Smigħ tad-Direttorat Ġenerali għall-Kummerċ. Dan jaġixxi bħala medjatur bejn il-partijiet interessati u s-servizzi tal-Kummissjoni, filwaqt li joffri, fejn ikun meħtieġ, medjazzjoni dwar kwistjonijiet proċedurali li jaffettwaw il-ħarsien tal-interessi tagħhom f’dan il-proċediment, b’mod partikolari fir-rigward ta’ kwistjonijiet li jikkonċernaw l-aċċess għall-fajl, il-kunfidenzjalità, l-estensjoni taż-żmien preskritt u t-trattament tas-sottomissjoni tal-opinjonijiet bil-miktub u/jew bil-fomm. Għal aktar informazzjoni u dettalji ta’ kuntatt, il-partijiet interessati jistgħu jikkonsultaw il-paġni fuq l-Internet tal-Uffiċjal tas-Smigħ fuq il-websajt tad-DĠ għall-Kummerċ (http://ec.europa.eu/trade).
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
1. B’hekk infetħet investigazzjoni skont l-Artikolu 13(3) tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1225/2009 sabiex ikun iddeterminat jekk l-importazzjonijiet għall-Unjoni ta’ xkejjer u basktijiet tal-plastik, li fihom tal-anqas 20 %, skont il-piż, ta’ polietilina u b’kisi ta’ ħxuna li ma taqbiżx il-100 mikrometru (μm), li joriġinaw mir-Repubblika Popolari taċ-Ċina, u li bħalissa jaqgħu fil-kodiċi NM ex 3923 21 00, ex 3923 29 10 u ex 3923 29 90 (il-kodiċi tat-TARIC 3923210020, 3923291020, u 3923299020) humiex jevadu l-miżuri imposti bir-Regolament tal-kunsill (KE) Nru 1425/2006.
2. Għall-iskop tar-reġistrazzjoni matul l-investigazzjoni, l-importazzjoni tal-ixkejjer u l-basktijiet tal-plastik imsemmija fil-paragrafu 1 dikjarati li huma manifatturati minn jew għal XIAMEN XINGXIA POLYMERS CO., LTD għandha tkun iddikjarata skont il-kodiċi adizzjonali tat-TARIC A981. Ir-rata ta’ dazju tal-8,4 % imposta bir-Regolament (KE) Nru 1425/2006 għal din il-kumpanija għandha tibqa’ kif inhi.
Artikolu 2
L-awtoritajiet Doganali huma permezz ta’ dan mitluba, skont l-Artikolu 13(3) u l-Artikolu 14(5) tar-Regolament (KE) Nru 1225/2009, li jieħdu l-passi xierqa sabiex jirreġistraw l-importazzjonijiet fl-Unjoni identifikati fl-Artikolu 1 ta’ dan ir-Regolament.
Ir-reġistrazzjoni għandha tiskadi disa’ xhur wara d-data tad-dħul fis-seħħ ta’ dan ir-Regolament.
Artikolu 3
1. Il-kwestjonarji għandhom jiġu mitluba mingħand il-Kummissjoni fi żmien 15-il jum mill-pubblikazzjoni ta’ dan ir-Regolament f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
2. Il-partijiet interessati, jekk iridu li r-rappreżentazzjonijiet tagħhom jitqiesu matul l-investigazzjoni, għandhom jippreżentaw ruħhom billi jikkuntattjaw lill-Kummissjoni, iressqu l-fehmiet tagħhom bil-miktub u jibagħtu t-tweġibiet tal-kwestjonarju jew kull tagħrif ieħor fi żmien 37 jum mid-data tal-pubblikazzjoni ta’ dan ir-Regolament f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea, għajr jekk speċifikat mod ieħor.
3. Il-partijiet interessati jistgħu japplikaw ukoll biex jinstemgħu mill-Kummissjoni fl-istess limitu ta’ żmien ta’ 37 jum.
4. Kull tagħrif, kull talba għal seduta jew għal kwestjonarju kif ukoll kull talba għal eżenzjoni mir-reġistrazzjoni tal-importazzjonijiet jew mill-miżuri iridu jsiru bil-miktub (mhux f’format elettroniku, sakemm mhux speċifikat mod ieħor) u jridu jindikaw l-isem, l-indirizz, l-indirizz elettroniku, in-numri tat-telefown u tal-faks tal-parti interessata. Kull preżentazzjoni bil-miktub, inkluż it-tagħrif mitlub f’dan ir-Regolament, it-tweġibiet għall-kwestjonarju u l-korrispondenza pprovduta mill-partijiet interessati fuq bażi kunfidenzjali għandha tkun immarkata bħala “Limitata” (5) u, skont l-Artikolu 19(2) tar-Regolament bażiku, għandha tkun akkumpanjata minn verżjoni mhux kunfidenzjali, li għandha tkun immarkata “Għall-ispezzjoni mill-partijiet interessati”.
L-indirizz tal-Kummissjoni għall-korrispondenza:
European Commission
Directorate General for Trade
Directorate H
Office: N-105 4/92
B-1049 Brussels
BELGIUM
Fax (32 2) 295 65 05
Artikolu 4
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ l-għada tal-pubblikazzjoni tiegħu f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, id-19 ta’ Awwissu 2010.


Input:
RICHTLIJN 2010/32/EU VAN DE RAAD
van 10 mei 2010
tot uitvoering van de door HOSPEEM en EPSU gesloten kaderovereenkomst inzake de preventie van scherpe letsels in de ziekenhuis- en gezondheidszorgbranche
(Voor de EER relevante tekst)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 155, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Overeenkomstig artikel 155, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (het „VWEU”) kunnen de sociale partners gezamenlijk verzoeken dat op het niveau van de Unie door hen gesloten overeenkomsten voor zaken die onder artikel 153 van het VWEU vallen, ten uitvoer worden gelegd door een besluit van de Raad op voorstel van de Commissie.
(2)
Bij brief van 17 november 2008 hebben de Europese organisaties van sociale partners HOSPEEM (European Hospital and Healthcare Employers’ Association, een brancheorganisatie die de werkgevers vertegenwoordigt) en EPSU (European Federation of Public Services Unions, een Europese vakbondsorganisatie) de Commissie overeenkomstig artikel 138, lid 4, en artikel 139 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (het „EG-Verdrag”) (1) in kennis gesteld van hun wens onderhandelingen aan te gaan met als doel een kaderovereenkomst te sluiten inzake de preventie van scherpe letsels in de ziekenhuis- en gezondheidszorgbranche.
(3)
Op 17 juli 2009 hebben de Europese sociale partners de tekst van een kaderovereenkomst inzake de preventie van scherpe letsels in de ziekenhuis- en gezondheidszorgbranche ondertekend.
(4)
Aangezien de doelstellingen van de richtlijn, namelijk te komen tot een zo veilig mogelijke werkomgeving door de preventie van letsel bij werknemers als gevolg van alle scherpe medische instrumenten (naalden inbegrepen) en de bescherming van de werknemers die in de ziekenhuis- en gezondheidszorgbranche aan dat risico zijn blootgesteld, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel vervatte evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te bereiken.
(5)
De Commissie heeft bij de opstelling van haar voorstel voor een richtlijn rekening gehouden met de representativiteit van de ondertekenende partijen, gelet op de werkingssfeer van de overeenkomst, voor de ziekenhuis- en gezondheidszorgbranche, hun opdracht, de wettigheid van de clausules in de kaderovereenkomst en de naleving van de relevante bepalingen voor het midden- en kleinbedrijf.
(6)
De Commissie heeft het Europees Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité in kennis gesteld van haar voorstel.
(7)
Het Europees Parlement heeft op 11 februari 2010 een resolutie betreffende het voorstel aangenomen.
(8)
Het doel van de kaderovereenkomst zoals uiteengezet in clausule 1 daarvan is de verwezenlijking van een van de doelstellingen van het sociaal beleid te bevorderen, namelijk verbetering van de arbeidsomstandigheden.
(9)
Clausule 11 biedt de lidstaten en de Gemeenschap (sedert 1 december 2009 vervangen door de Unie) de mogelijkheid bepalingen te handhaven of in te voeren die gunstiger zijn voor de bescherming van werknemers tegen letsels door scherpe medische instrumenten.
(10)
De lidstaten moeten voor inbreuken op de uit deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties vaststellen.
(11)
De lidstaten kunnen de sociale partners, indien deze daarom gezamenlijk verzoeken, belasten met de tenuitvoerlegging van deze richtlijn, op voorwaarde dat de lidstaten alle nodige maatregelen treffen om de in deze richtlijn voorgeschreven resultaten te allen tijde te kunnen waarborgen.
(12)
Overeenkomstig punt 34 van het interinstitutioneel akkoord „Beter wetgeven” (2) worden de lidstaten aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Unie hun eigen tabellen op te stellen die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen de richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Deze richtlijn is gericht op de uitvoering van de op 17 juli 2009 door de Europese sociale partners HOSPEEM en EPSU gesloten kaderovereenkomst inzake de preventie van scherpe letsels in de ziekenhuis- en gezondheidszorgbranche, zoals opgenomen in de bijlage.
Artikel 2
De lidstaten bepalen welke sancties van toepassing zijn wanneer krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen worden overtreden. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.
Artikel 3
1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 11 mei 2013 aan deze richtlijn te voldoen of verzekeren zich ervan dat de sociale partners binnen die termijn de nodige maatregelen bij overeenkomst vaststellen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
Artikel 4
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Artikel 5
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel, 10 mei 2010.


Input:
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 461/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 27ης Μαΐου 2010
σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 101 παράγραφος 3 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό αριθ. 19/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Μαρτίου 1965, περί εφαρμογής του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών (1), και ιδίως το άρθρο 1,
Αφού δημοσίευσε σχέδιο του παρόντος κανονισμού,
Κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή συμπράξεων και δεσποζουσών θέσεων,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός αριθ. 19/65/ΕΟΚ εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εφαρμόζει, με έκδοση κανονισμού, το άρθρο 101 παράγραφος 3 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2) σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και αντίστοιχων εναρμονισμένων πρακτικών που εμπίπτουν στο άρθρο 101 παράγραφος 1 της συνθήκης. Οι κανονισμοί απαλλαγής κατά κατηγορία εφαρμόζονται σε κάθετες συμφωνίες που πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις και είναι δυνατόν να έχουν γενική ισχύ ή να αφορούν συγκεκριμένους κλάδους.
(2)
Η Επιτροπή έχει προσδιορίσει μια κατηγορία κάθετων συμφωνιών για την οποία θεωρεί ότι, υπό κανονικές συνθήκες, πληροί τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 101 παράγραφος 3 της συνθήκης και, για τον σκοπό αυτό, εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 330/2010 της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2010, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 101 παράγραφος 3 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών (3), ο οποίος αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2790/1999 της Επιτροπής (4).
(3)
Για τον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, που περιλαμβάνει τόσο τα επιβατικά οχήματα όσο και τα οχήματα επαγγελματικής χρήσης, έχουν ισχύσει, από το 1985 και μετά, ειδικοί κανονισμοί απαλλαγής κατά κατηγορία, εκ των οποίων ο πλέον πρόσφατος είναι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1400/2002 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 2002, για την εφαρμογή του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας (5). Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2790/1999 ανέφερε ρητά ότι δεν είχε εφαρμογή στις κάθετες συμφωνίες των οποίων το αντικείμενο ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής άλλων κανονισμών απαλλαγής κατά κατηγορία. Ως εκ τούτου, ο τομέας της αυτοκινητοβιομηχανίας δεν περιλαμβανόταν στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού.
(4)
Η ισχύς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1400/2002 λήγει στις 31 Μαΐου 2010. Παρ’ όλα αυτά, ο τομέας της αυτοκινητοβιομηχανίας είναι σκόπιμο να εξακολουθήσει να απολαύει απαλλαγής κατά κατηγορία, με στόχο την απλούστευση του διοικητικού έργου και τη μείωση του κόστους συμμόρφωσης για τις σχετικές επιχειρήσεις, συγχρόνως δε την αποτελεσματική εποπτεία των αγορών κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 103 παράγραφος 2 στοιχείο β) της συνθήκης.
(5)
Από την εμπειρία που έχει αποκτηθεί από το 2002 και μετά όσον αφορά τη διανομή καινουργών αυτοκίνητων οχημάτων, τη διανομή ανταλλακτικών και την παροχή υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης για αυτοκίνητα οχήματα, είναι δυνατόν να ορισθεί μια κατηγορία κάθετων συμφωνιών στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας για τις οποίες μπορεί να θεωρηθεί ότι κατά κανόνα πληρούν τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 101 παράγραφος 3 της συνθήκης.
(6)
Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει τις κάθετες συμφωνίες για την αγορά, πώληση ή μεταπώληση καινουργών αυτοκίνητων οχημάτων, τις κάθετες συμφωνίες για την αγορά, πώληση ή μεταπώληση ανταλλακτικών για αυτοκίνητα οχήματα και τις κάθετες συμφωνίες για την παροχή υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης αυτοκίνητων οχημάτων, εφόσον οι συμφωνίες αυτές συνάπτονται μεταξύ μη ανταγωνιζομένων επιχειρήσεων, μεταξύ ορισμένων ανταγωνιζομένων επιχειρήσεων ή από ορισμένες ενώσεις λιανοπωλητών ή επισκευαστών. Περιλαμβάνει επίσης κάθετες συμφωνίες με παρεπόμενες ρήτρες σχετικά με την παραχώρηση ή τη χρήση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας. Ο όρος «κάθετες συμφωνίες» πρέπει να οριστεί αναλόγως, ώστε να περιλαμβάνει τόσο τις προαναφερθείσες συμφωνίες όσο και τις αντίστοιχες εναρμονισμένες πρακτικές.
(7)
Ορισμένα είδη κάθετων συμφωνιών μπορούν να βελτιώσουν την οικονομική αποτελεσματικότητα στο πλαίσιο μιας αλυσίδας παραγωγής ή διανομής, επιτρέποντας καλύτερο συντονισμό μεταξύ των συμμετεχουσών επιχειρήσεων. Μπορούν ιδίως να οδηγήσουν σε μείωση του κόστους συναλλαγής και διανομής των συμβαλλομένων μερών και σε βελτιστοποίηση του επιπέδου των πωλήσεων και των επενδύσεών τους.
(8)
Η πιθανότητα οι εν λόγω ευεργετικές από την άποψη της αποτελεσματικότητας συνέπειες να υπερκαλύπτουν κάθε αρνητική για τον ανταγωνισμό συνέπεια των περιορισμών που περιέχονται σε κάθετες συμφωνίες εξαρτάται από την ισχύ των συμβαλλομένων μερών στην αγορά και, ως εκ τούτου, από τον βαθμό στον οποίο οι επιχειρήσεις αυτές αντιμετωπίζουν ανταγωνισμό από άλλους παρόχους αγαθών ή υπηρεσιών που θεωρούνται εναλλάξιμα ή υποκατάστατα από τους πελάτες τους λόγω των χαρακτηριστικών τους, των τιμών τους και της χρήσης για την οποία προορίζονται. Οι κάθετες συμφωνίες οι οποίες περιλαμβάνουν περιορισμούς που είναι πιθανό να περιστέλλουν τον ανταγωνισμό και να βλάπτουν τους καταναλωτές ή οι οποίες δεν είναι απολύτως αναγκαίες για την επίτευξη των καλύτερης αποτελεσματικότητας πρέπει να αποκλείονται από το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία.
(9)
Προκειμένου να καθορισθεί το ενδεδειγμένο πεδίο εφαρμογής ενός κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία, η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να λάβει υπόψη τους όρους ανταγωνισμού που επικρατούν στον εκάστοτε κλάδο. Σχετικά με το θέμα αυτό, τα πορίσματα από την ενδελεχή παρακολούθηση της κατάστασης στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, όπως διατυπώθηκαν στην έκθεση αξιολόγησης σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1400/2002 της Επιτροπής της 28ης Μαΐου 2008 (6) και στην ανακοίνωση της Επιτροπής για το μελλοντικό κανονιστικό πλαίσιο του δικαίου ανταγωνισμού που θα ισχύει στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, της 22ας Ιουλίου 2009 (7), έδειξαν ότι πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των συμφωνιών που αφορούν τη διανομή καινουργών αυτοκίνητων οχημάτων και των συμφωνιών που αφορούν την παροχή υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης και τη διανομή ανταλλακτικών.
(10)
Σε ό,τι αφορά τη διανομή καινουργών αυτοκίνητων οχημάτων, δεν φαίνεται να υπάρχουν σοβαρές αδυναμίες από την άποψη του ανταγωνισμού οι οποίες να διαφοροποιούν τον συγκεκριμένο κλάδο από άλλους οικονομικούς κλάδους και οι οποίες να επιβάλλουν ενδεχομένως την εφαρμογή σε αυτόν κανόνων διαφορετικών και περισσότερο αυστηρών σε σύγκριση με τους κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 330/2010. Το όριο που ισχύει ως προς το μερίδιο αγοράς, η μη απαλλαγή ορισμένων κάθετων συμφωνιών και οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό διασφαλίζουν υπό κανονικές συνθήκες ότι οι κάθετες συμφωνίες που αφορούν τη διανομή καινουργών αυτοκίνητων οχημάτων συμμορφώνονται πράγματι με τις απαιτήσεις του άρθρου 101 παράγραφος 3 της συνθήκης. Ως εκ τούτου, οι συμφωνίες αυτής της κατηγορίας πρέπει να απολαύουν της απαλλαγής που χορηγείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 330/2010, με την επιφύλαξη της συνδρομής όλων των προϋποθέσεων που καθορίζονται σ’ αυτόν.
(11)
Προκειμένου για τις συμφωνίες που αφορούν τη διανομή ανταλλακτικών ή την παροχή υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης, είναι σκόπιμο να ληφθούν υπόψη ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της δευτερογενούς αγοράς αυτοκίνητων οχημάτων. Ειδικότερα, η πείρα που έχει αποκτήσει η Επιτροπή από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1400/2002 καταδεικνύει ότι οι αυξήσεις τιμών για μεμονωμένες εργασίες επισκευής αντανακλώνται μόνον εν μέρει στην αυξημένη αξιοπιστία των σύγχρονων αυτοκινήτων και στην επιμήκυνση του χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί μεταξύ επισκέψεων σε συνεργείο για συντήρηση του οχήματος. Οι τελευταίες αυτές τάσεις σχετίζονται με την εξέλιξη της τεχνολογίας και με την αυξανόμενη περιπλοκότητα και αξιοπιστία των εξαρτημάτων των αυτοκινήτων, τα οποία οι κατασκευαστές οχημάτων αγοράζουν από προμηθευτές γνήσιου εξοπλισμού. Οι εν λόγω προμηθευτές πωλούν τα προϊόντα τους ως ανταλλακτικά στη δευτερογενή αγορά τόσο μέσω των δικτύων εξουσιοδοτημένων επισκευαστών των κατασκευαστών οχημάτων όσο και μέσω ανεξάρτητων διαύλων, πράγμα που σημαίνει ότι αποτελούν σημαντικό ανταγωνιστικό παράγοντα στη δευτερογενή αγορά αυτοκίνητων οχημάτων. Οι δαπάνες που καταβάλλουν κατά μέσο όρο οι καταναλωτές εντός της Ένωσης για υπηρεσίες επισκευής και συντήρησης αυτοκίνητων οχημάτων αντιπροσωπεύουν πολύ υψηλή αναλογία της συνολικής καταναλωτικής δαπάνης για αυτοκίνητα οχήματα.
(12)
Οι συνθήκες ανταγωνισμού στη δευτερογενή αγορά αυτοκίνητων οχημάτων ασκούν επίσης άμεση επίδραση τόσο στη δημόσια ασφάλεια, υπό την έννοια ότι η οδήγηση των οχημάτων ενδέχεται να μην είναι ασφαλής αν η επισκευή τους δεν ήταν σωστή, όσο και στη δημόσια υγεία και στο περιβάλλον, λόγω υψηλότερων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και άλλων ατμοσφαιρικών ρύπων, αν δεν γίνεται τακτική συντήρηση των οχημάτων.
(13)
Στον βαθμό που είναι δυνατόν να προσδιορισθεί μια αυτοτελής δευτερογενής αγορά, ο ουσιαστικός ανταγωνισμός στις αγορές προμήθειας και πώλησης ανταλλακτικών, καθώς και παροχής υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης αυτοκίνητων οχημάτων, εξαρτάται από τον βαθμό αλληλεπίδρασης στο πεδίο του ανταγωνισμού μεταξύ εξουσιοδοτημένων επισκευαστών, ήτοι όσων δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο δικτύων συνεργείων που έχουν συγκροτηθεί άμεσα ή έμμεσα από κατασκευαστές οχημάτων, καθώς και μεταξύ εξουσιοδοτημένων και ανεξάρτητων επιχειρήσεων, περιλαμβανομένων των ανεξάρτητων προμηθευτών ανταλλακτικών και επισκευαστών. Η ικανότητα ανταγωνισμού των τελευταίων εξαρτάται από τη χωρίς περιορισμούς πρόσβασή τους σε βασικές εισροές, όπως ανταλλακτικά και τεχνικές πληροφορίες.
(14)
Με γνώμονα τα προαναφερθέντα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, οι κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 330/2010, συμπεριλαμβανόμενου του ενιαίου ορίου του μεριδίου αγοράς ύψους 30 %, είναι αναγκαίοι αλλά όχι ικανοί για να διασφαλισθεί ότι το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία θα καλύπτει μόνο τις κάθετες συμφωνίες εκείνες οι οποίες αφορούν τη διανομή ανταλλακτικών και την παροχή υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης και για τις οποίες είναι δυνατόν να θεωρηθεί με ικανή βεβαιότητα ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 101 παράγραφος 3 της συνθήκης.
(15)
Επομένως, οι κάθετες συμφωνίες οι οποίες αφορούν τη διανομή ανταλλακτικών και την παροχή υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης πρέπει να τυγχάνουν της απαλλαγής κατά κατηγορία μόνον εφόσον, επιπλέον των προϋποθέσεων απαλλαγής που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 330/2010, πληρούν αυστηρότερες απαιτήσεις σε σχέση με ορισμένες μορφές πολύ σοβαρών περιορισμών του ανταγωνισμού που ενδέχεται να περιστέλλουν την προμήθεια και τη χρήση ανταλλακτικών στη δευτερογενή αγορά αυτοκίνητων οχημάτων.
(16)
Ειδικότερα, το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία δεν πρέπει να καλύπτει συμφωνίες οι οποίες περιορίζουν την πώληση ανταλλακτικών από τα μέλη του συστήματος επιλεκτικής διανομής ενός κατασκευαστή αυτοκινήτων σε ανεξάρτητους επισκευαστές, οι οποίοι τα χρησιμοποιούν για την παροχή υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης. Χωρίς δυνατότητα πρόσβασης σε αυτά τα ανταλλακτικά, οι ανεξάρτητοι επισκευαστές δεν θα ήταν σε θέση να ανταγωνιστούν αποτελεσματικά τους εξουσιοδοτημένους επισκευαστές, εφόσον δεν θα μπορούσαν να παράσχουν στους καταναλωτές υπηρεσίες υψηλής ποιότητας που ενισχύουν την ασφάλεια και την αξιόπιστη λειτουργία των αυτοκίνητων οχημάτων.
(17)
Επιπλέον, προκειμένου να διασφαλισθεί ουσιαστικός ανταγωνισμός στις αγορές επισκευής και συντήρησης και να δοθεί στους επισκευαστές η δυνατότητα να προσφέρουν ανταγωνιστικά ανταλλακτικά στους τελικούς χρήστες, η απαλλαγή κατά κατηγορία δεν πρέπει να καλύπτει τις κάθετες συμφωνίες οι οποίες, μολονότι συνάδουν με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 330/2010, περιστέλλουν παρ’ όλα αυτά την ικανότητα ενός παραγωγού ανταλλακτικών να τα πωλεί σε εξουσιοδοτημένους επισκευαστές που ανήκουν στο σύστημα διανομής ενός κατασκευαστή οχημάτων, σε ανεξάρτητους διανομείς ανταλλακτικών, σε ανεξάρτητους επισκευαστές ή σε τελικούς χρήστες. Η ρύθμιση αυτή δεν επηρεάζει την ευθύνη των παραγωγών ανταλλακτικών βάσει του αστικού δικαίου, ούτε την ευχέρεια των κατασκευαστών οχημάτων να απαιτούν από τους εξουσιοδοτημένους επισκευαστές του συστήματος διανομής τους να χρησιμοποιούν αποκλειστικά και μόνο ανταλλακτικά εφάμιλλης ποιότητας σε σχέση με τα εξαρτήματα που έχουν χρησιμοποιηθεί για τη συναρμολόγηση του εκάστοτε αυτοκίνητου οχήματος. Εξάλλου, λόγω της άμεσης συμβατικής εμπλοκής των κατασκευαστών αυτοκινήτων στις επισκευές που καλύπτονται από εγγύηση, στη δωρεάν εξυπηρέτηση και στις εργασίες κατά την ανάκληση ελαττωματικών οχημάτων, οι συμφωνίες που επιβάλλουν υποχρεώσεις στους εξουσιοδοτημένους επισκευαστές να χρησιμοποιούν αποκλειστικά και μόνο ανταλλακτικά που προμηθεύει ο κατασκευαστής του οχήματος για τις επισκευές αυτές πρέπει να καλύπτονται από την απαλλαγή.
(18)
Τέλος, προκειμένου να δοθεί στους εξουσιοδοτημένους και τους ανεξάρτητους επισκευαστές και στους τελικούς χρήστες η δυνατότητα να γνωρίζουν ποιος είναι ο κατασκευαστής ενός εξαρτήματος ή ανταλλακτικού αυτοκίνητων οχημάτων και να επιλέγουν μεταξύ εναλλακτικών ανταλλακτικών, η απαλλαγή κατά κατηγορία δεν πρέπει να καλύπτει συμφωνίες με τις οποίες ο κατασκευαστής αυτοκίνητων οχημάτων περιορίζει τη δυνατότητα του κατασκευαστή εξαρτημάτων ή γνήσιων ανταλλακτικών να επιθέτει με ευδιάκριτο τρόπο το εμπορικό του σήμα ή το λογότυπό του επί των εν λόγω εξαρτημάτων.
(19)
Για να δοθεί σε όλες τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις επαρκής χρόνος προκειμένου να προσαρμοσθούν στον παρόντα κανονισμό, ενδείκνυται να παραταθεί έως τις 31 Μαΐου 2013 η περίοδος ισχύος των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1400/2002 οι οποίες αφορούν τις κάθετες συμφωνίες με αντικείμενο την αγορά, την πώληση και τη μεταπώληση καινουργών αυτοκίνητων οχημάτων. Σε ό,τι αφορά τις κάθετες συμφωνίες με αντικείμενο τη διανομή ανταλλακτικών και την παροχή υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης, ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμοσθεί από 1ης Ιουνίου 2010, ούτως ώστε να εξακολουθήσει να διασφαλίζει την ικανοποιητική προάσπιση του ανταγωνισμού στις δευτερογενείς αγορές αυτοκίνητων οχημάτων.
(20)
Η Επιτροπή θα παρακολουθεί συνεχώς τις εξελίξεις στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας και θα λαμβάνει τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα, εάν προκύψουν ανεπάρκειες από πλευράς ανταγωνισμού οι οποίες μπορεί να αποβούν εις βάρος των καταναλωτών είτε στην αγορά διανομής καινουργών αυτοκίνητων οχημάτων, είτε στην προμήθεια ανταλλακτικών είτε στις υπηρεσίες μετά την πώληση αυτοκίνητων οχημάτων.
(21)
Η Επιτροπή δύναται να άρει το ευεργέτημα της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (8), εφόσον διαπιστώνει σε συγκεκριμένη περίπτωση ότι μια συμφωνία στην οποία εφαρμόζεται η απαλλαγή που προβλέπει ο παρών κανονισμός έχει παρ’ όλα αυτά επιπτώσεις που είναι ασυμβίβαστες με το άρθρο 101 παράγραφος 3 της συνθήκης.
(22)
Η αρχή ανταγωνισμού ενός κράτους μέλους δύναται να άρει το ευεργέτημα της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 στην επικράτεια του οικείου κράτους μέλους ή σε μέρος αυτής, εφόσον, σε συγκεκριμένη περίπτωση, μια συμφωνία στην οποία εφαρμόζεται η απαλλαγή που προβλέπει ο παρών κανονισμός έχει παρ’ όλα αυτά επιπτώσεις που είναι ασυμβίβαστες με το άρθρο 101 παράγραφος 3 της συνθήκης στην επικράτεια του εν λόγω κράτους μέλους ή σε μέρος αυτής και εφόσον η εν λόγω επικράτεια έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας διακριτής γεωγραφικής αγοράς.
(23)
Για να διαπιστωθεί κατά πόσον το ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να αρθεί σύμφωνα με το άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003, ιδιαίτερη σημασία έχουν οι αντιανταγωνιστικές επιπτώσεις που δύνανται να προκύψουν από την ύπαρξη παράλληλων δικτύων κάθετων συμφωνιών με παρόμοιες επιπτώσεις οι οποίες περιορίζουν σημαντικά την πρόσβαση στη σχετική αγορά ή στον ανταγωνισμό εντός αυτής. Οι εν λόγω σωρευτικές επιπτώσεις δύνανται, για παράδειγμα, να προκύψουν σε περίπτωση επιλεκτικής διανομής ή επιβολής υποχρεώσεων μη άσκησης ανταγωνισμού.
(24)
Προκειμένου να ενισχυθεί η εποπτεία των παράλληλων δικτύων κάθετων συμφωνιών οι οποίες έχουν παρόμοιες αντιανταγωνιστικές επιπτώσεις και καλύπτουν πάνω από το 50 % μιας δεδομένης αγοράς, η Επιτροπή δύναται με κανονισμό να κηρύξει τον παρόντα κανονισμό ανεφάρμοστο σε κάθετες συμφωνίες που περιέχουν ειδικούς περιορισμούς για τη σχετική αγορά, αποκαθιστώντας έτσι την πλήρη εφαρμογή του άρθρου 101 της συνθήκης στις εν λόγω συμφωνίες.
(25)
Για την αξιολόγηση των επιπτώσεων του παρόντος κανονισμού στον ανταγωνισμό κατά τη λιανική πώληση αυτοκίνητων οχημάτων, την προμήθεια ανταλλακτικών και την εξυπηρέτηση μετά την πώληση αυτοκίνητων οχημάτων στην εσωτερική αγορά, πρέπει να εκπονηθεί έκθεση αξιολόγησης της εφαρμογής του κανονισμού,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
ΚΟΙΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:
α)
«κάθετη συμφωνία», η συμφωνία ή εναρμονισμένη πρακτική μεταξύ δύο ή περισσοτέρων επιχειρήσεων καθεμία εκ των οποίων δραστηριοποιείται, για τους σκοπούς της συμφωνίας ή της εναρμονισμένης πρακτικής, σε διαφορετικό επίπεδο της αλυσίδας παραγωγής ή διανομής, και που αφορά τους όρους υπό τους οποίους τα μέρη δύνανται να αγοράζουν, να πωλούν ή να μεταπωλούν ορισμένα αγαθά ή υπηρεσίες·
β)
«κάθετος περιορισμός», ο περιορισμός του ανταγωνισμού σε κάθετη συμφωνία που εμπίπτει στο πεδίο του άρθρου 101 παράγραφος 1 της συνθήκης·
γ)
«εξουσιοδοτημένος επισκευαστής», πάροχος υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης αυτοκίνητων οχημάτων εντός του συστήματος διανομής που έχει συσταθεί από τον προμηθευτή των αυτοκίνητων οχημάτων·
δ)
«εξουσιοδοτημένος διανομέας», διανομέας ανταλλακτικών για αυτοκίνητα οχήματα εντός του συστήματος διανομής που έχει συσταθεί από τον προμηθευτή των αυτοκίνητων οχημάτων·
ε)
«ανεξάρτητος επισκευαστής»:
i)
ο πάροχος υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης αυτοκίνητων οχημάτων ο οποίος δεν συμμετέχει στο σύστημα διανομής που έχει συσταθεί από τον προμηθευτή των αυτοκίνητων οχημάτων για τα οποία παρέχει υπηρεσίες επισκευής ή συντήρησης·
ii)
κάθε εξουσιοδοτημένος επισκευαστής εντός του συστήματος διανομής συγκεκριμένου προμηθευτή, εάν παρέχει υπηρεσίες επισκευής ή συντήρησης αυτοκίνητων οχημάτων ως προς τα οποία δεν είναι μέλος του συστήματος διανομής του αντίστοιχου προμηθευτή·
στ)
«ανεξάρτητος διανομέας»:
i)
ο διανομέας ανταλλακτικών αυτοκίνητων οχημάτων ο οποίος δεν συμμετέχει στο σύστημα διανομής που έχει συσταθεί από τον προμηθευτή των αυτοκίνητων οχημάτων για τα οποία διανέμει ανταλλακτικά·
ii)
κάθε εξουσιοδοτημένος διανομέας εντός του συστήματος διανομής συγκεκριμένου προμηθευτή, εάν διανέμει ανταλλακτικά για αυτοκίνητα οχήματα ως προς τα οποία δεν είναι μέλος του συστήματος διανομής του αντίστοιχου προμηθευτή·
ζ)
«αυτοκίνητο όχημα», αυτοκινούμενο όχημα με τρεις ή περισσότερους τροχούς που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί σε δημόσιους δρόμους·
η)
«ανταλλακτικά», αγαθά που προορίζονται να τοποθετηθούν ή να συναρμολογηθούν σε αυτοκίνητο όχημα για να αντικαταστήσουν εξαρτήματα του αυτοκινήτου, περιλαμβανομένων των αναγκαίων για τη λειτουργία του αυτοκινήτου λιπαντικών, με την εξαίρεση των καυσίμων·
θ)
«σύστημα επιλεκτικής διανομής», σύστημα διανομής στο οποίο ο προμηθευτής αναλαμβάνει να πωλεί τα αναφερόμενα στη σύμβαση αγαθά ή υπηρεσίες, άμεσα ή έμμεσα, μόνο σε διανομείς επιλεγμένους με βάση συγκεκριμένα κριτήρια και εφόσον οι διανομείς αυτοί αναλαμβάνουν την υποχρέωση να μην πωλούν τα εν λόγω αγαθά ή υπηρεσίες σε μη εξουσιοδοτημένους διανομείς στη γεωγραφική περιοχή εντός της οποίας εφαρμόζει το σύστημα αυτό ο προμηθευτής.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι όροι «επιχείρηση», «προμηθευτής», «κατασκευαστής» και «αγοραστής» συμπεριλαμβάνουν και τις αντίστοιχες συνδεδεμένες επιχειρήσεις.
Ως «συνδεδεμένες επιχειρήσεις» νοούνται:
α)
οι επιχειρήσεις στις οποίες ένα συμβαλλόμενο μέρος, έχει άμεσα ή έμμεσα:
i)
την εξουσία να ασκεί περισσότερο από το ήμισυ των δικαιωμάτων ψήφου, ή
ii)
την εξουσία να διορίζει περισσότερα από τα μισά μέλη του εποπτικού συμβουλίου, του διοικητικού συμβουλίου ή των οργάνων που εκπροσωπούν νόμιμα την επιχείρηση, ή
iii)
το δικαίωμα να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της επιχείρησης·
β)
οι επιχειρήσεις που έχουν σε ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη, άμεσα ή έμμεσα, τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α)·
γ)
οι επιχειρήσεις στις οποίες μία από τις επιχειρήσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β) έχει, άμεσα ή έμμεσα, τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α)·
δ)
οι επιχειρήσεις στις οποίες ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη έχει, μαζί με μία ή περισσότερες από τις επιχειρήσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) ή γ), ή στις οποίες δύο ή περισσότερες από τις τελευταίες αυτές επιχειρήσεις, έχουν από κοινού τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α)·
ε)
οι επιχειρήσεις στις οποίες κατέχουν από κοινού τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α):
i)
συμβαλλόμενα μέρη ή αντίστοιχες συνδεδεμένες επιχειρήσεις τους που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ), ή
ii)
ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα μέρη ή μία ή περισσότερες συνδεδεμένες επιχειρήσεις τους που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ), και ένα ή περισσότερα τρίτα μέρη.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ
ΚΑΘΕΤΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ, ΤΗΝ ΠΩΛΗΣΗ Ή ΤΗ ΜΕΤΑΠΩΛΗΣΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ
Άρθρο 2
Εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1400/2002
Κατ’ εφαρμογή του άρθρου 101 παράγραφος 3 της συνθήκης, το άρθρο 101 παράγραφος 1 της συνθήκης, από την 1η Ιουνίου 2010 έως τις 31 Μαΐου 2013, κηρύσσεται ανεφάρμοστο στις κάθετες συμφωνίες σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να αγοράζουν, να πωλούν ή να μεταπωλούν καινουργή αυτοκίνητα οχήματα, οι οποίες πληρούν τις προϋποθέσεις απαλλαγής βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1400/2002 όσον αφορά ειδικά τις κάθετες συμφωνίες με αντικείμενο την αγορά, την πώληση ή τη μεταπώληση καινουργών αυτοκίνητων οχημάτων.
Άρθρο 3
Εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 330/2010
Από 1ης Ιουνίου 2013, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 330/2010 εφαρμόζεται στις κάθετες συμφωνίες που αφορούν την αγορά, την πώληση ή τη μεταπώληση καινουργών αυτοκίνητων οχημάτων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ
ΚΑΘΕΤΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΗ ΑΓΟΡΑ
Άρθρο 4
Απαλλαγή
Σύμφωνα με το άρθρο 101 παράγραφος 3 της συνθήκης και με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 101 παράγραφος 1 της συνθήκης κηρύσσεται ανεφάρμοστο στις κάθετες συμφωνίες σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να αγοράζουν, να πωλούν ή να μεταπωλούν ανταλλακτικά αυτοκίνητων οχημάτων ή να παρέχουν υπηρεσίες επισκευής και συντήρησης αυτοκίνητων οχημάτων οι οποίες πληρούν τις προϋποθέσεις απαλλαγής βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 330/2010 και δεν περιλαμβάνουν κανέναν από τους περιορισμούς ιδιαίτερης σοβαρότητας που απαριθμούνται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού.
Η εν λόγω απαλλαγή εφαρμόζεται στον βαθμό που οι εν λόγω συμφωνίες περιλαμβάνουν κάθετους περιορισμούς.
Άρθρο 5
Περιορισμοί που αίρουν το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία - περιορισμοί ιδιαίτερης σοβαρότητας
Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 4 δεν ισχύει για τις κάθετες συμφωνίες οι οποίες, άμεσα ή έμμεσα, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες που υπόκεινται στον έλεγχο των μερών, έχουν ως αντικείμενο:
α)
τον περιορισμό των πωλήσεων ανταλλακτικών για αυτοκίνητα οχήματα από μέλη συστήματος επιλεκτικής διανομής σε ανεξάρτητους επισκευαστές που χρησιμοποιούν τα ανταλλακτικά αυτά για την επισκευή και συντήρηση αυτοκίνητων οχημάτων·
β)
τον περιορισμό που συμφωνείται μεταξύ ενός προμηθευτή ανταλλακτικών, εργαλείων επισκευής ή διαγνωστικού και λοιπού εξοπλισμού και ενός κατασκευαστή αυτοκίνητων οχημάτων, με τον οποίο περιορίζεται η δυνατότητα του προμηθευτή να πωλεί αυτά τα προϊόντα σε εξουσιοδοτημένους ή ανεξάρτητους διανομείς, σε εξουσιοδοτημένους ή ανεξάρτητους επισκευαστές ή σε τελικούς χρήστες·
γ)
τον περιορισμό που συμφωνείται μεταξύ ενός κατασκευαστή αυτοκίνητων οχημάτων που χρησιμοποιεί εξαρτήματα για την αρχική συναρμολόγηση αυτοκίνητων οχημάτων και του προμηθευτή των εξαρτημάτων, με τον οποίο περιορίζεται η δυνατότητα του προμηθευτή να επιθέτει το εμπορικό του σήμα ή λογότυπο σε ορατό σημείο επί των εξαρτημάτων ή επί των ανταλλακτικών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 6
Μη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού
Σύμφωνα με το άρθρο 1α του κανονισμού αριθ. 19/65/ΕΟΚ, η Επιτροπή δύναται, εφόσον πάνω από το 50 % της σχετικής αγοράς καλύπτεται από παράλληλα δίκτυα παρόμοιων κάθετων περιορισμών, να κηρύξει, με κανονισμό, ανεφάρμοστο τον παρόντα κανονισμό στις κάθετες συμφωνίες που περιέχουν ειδικούς περιορισμούς όσον αφορά τη συγκεκριμένη αγορά.
Άρθρο 7
Παρακολούθηση και έκθεση αξιολόγησης
Η Επιτροπή θα παρακολουθεί την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και θα καταρτίσει έκθεση επ’ αυτής το αργότερο έως τις 31 Μαΐου 2021, λαμβάνοντας, ιδίως, υπόψη τους όρους του άρθρου 101 παράγραφος 3 της συνθήκης.
Άρθρο 8
Διάρκεια ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιουνίου 2010.
Η ισχύς του παρόντος κανονισμού λήγει στις 31 Μαΐου 2023.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 27 Μαΐου 2010.


Input:
REGOLAMENT TA’ IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 716/2012
tat-30 ta’ Lulju 2012
dwar il-klassifikazzjoni ta’ ċerti prodotti fin-Nomenklatura Magħquda
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 2658/87 tat-23 ta’ Lulju 1987 dwar in-nomenklatura tat-tariffa u l-istatistika u dwar it-Tariffa Doganali Komuni ta’ Dwana (1), u b’mod partikolari l-Artikolu 9(1)(a) tiegħu,
Billi:
(1)
Sabiex tiġi żgurata applikazzjoni uniformi tan-Nomenklatura Magħquda mehmuża mar-Regolament (KEE) Nru 2658/87, huwa neċessarju li jiġu adottati miżuri li jikkonċernaw il-klassifikazzjoni tal-prodotti msemmija fl-Anness ma’ dan ir-Regolament.
(2)
Ir-Regolament (KEE) Nru 2658/87 stabbilixxa r-regoli ġenerali għall-interpretazzjoni tan-Nomenklatura Magħquda. Dawn ir-regoli japplikaw ukoll għal kull nomenklatura oħra li hija bbażata, parzjalment jew kollha kemm hi, fuqha, jew li żżid kwalunkwe subdiviżjoni magħha u li hija stabbilita minn dispożizzjonijiet speċifiċi tal-Unjoni, bil-għan tal-applikazzjoni ta’ tariffi u miżuri oħra relatati mal-kummerċ tal-prodotti.
(3)
Skont dawn ir-regoli ġenerali, il-prodotti msemmija fil-kolonna (1) tat-tabella mniżżla fl-Anness għandhom jiġu kklassifikati taħt il-kodiċi tan-NM indikata fil-kolonna (2), minħabba r-raġunijiet stabbiliti fil-kolonna (3) ta’ din it-tabella.
(4)
Hu xieraq li jkun previst li informazzjoni tariffarja li torbot u li nħarġet mill-awtoritajiet tad-dwana tal-Istati Membri rigward il-klassifikazzjoni ta’ prodotti fin-Nomenklatura Magħquda, iżda li ma tkunx konformi ma’ dan ir-Regolament tkun tista’, għal perjodu ta’ tliet xhur, tibqa’ tiġi invokata mid-detentur, skont l-Artikolu 12(6) tar-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 2913/92 tat-12 ta’ Ottubru 1992 li jistabbilixxi l-Kodiċi Doganali tal-Komunità (2).
(5)
Il-Kumitat tal-Kodiċi Doganali ma ħariġx opinjoni sal-iskadenza li stabbilixxa l-President,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Il-prodotti deskritti fil-kolonna (1) tat-tabella kif tidher fl-Anness għandhom ikunu kklassifikati fi ħdan in-Nomenklatura Magħquda taħt il-kodiċi tan-NM indikat fil-kolonna (2) ta’ din it-tabella.
Artikolu 2
Informazzjoni tariffarja li torbot maħruġa mill-awtoritajiet doganali tal-Istati Membri, li ma tikkonformax ma’ dan ir-Regolament, tista’ tibqa’ tiġi invokata għal perjodu ta’ tliet xhur skont l-Artikolu 12(6) tar-Regolament (KEE) Nru 2913/92.
Artikolu 3
Dan ir-Regolament jidħol fis-seħħ fl-għoxrin ġurnata wara dik tal-pubblikazzjoni tiegħu f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament huwa vinkolanti fit-totalità tiegħu, u direttament applikabbli fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, it-30 ta’ Lulju 2012.


Input:
RÈGLEMENT D’EXÉCUTION (UE) No 373/2011 DE LA COMMISSION
du 15 avril 2011
concernant l’autorisation de la préparation de Clostridium butyricum FERM-BP 2789 en tant qu’additif alimentaire pour les espèces aviaires mineures à l’exception des oiseaux pondeurs, les porcelets sevrés et les espèces porcines mineures (sevrées) et modifiant le règlement (CE) no 903/2009 (titulaire de l’autorisation: Miyarisan Pharmaceutical Co. Ltd, représenté par Miyarisan Pharmaceutical Europe S.L.U.)
(Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE)
LA COMMISSION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l’Union européenne,
vu le règlement (CE) no 1831/2003 du Parlement européen et du Conseil du 22 septembre 2003 relatif aux additifs destinés à l’alimentation des animaux (1), et notamment son article 9, paragraphe 2, et son article 13, paragraphe 3,
considérant ce qui suit:
(1)
Le règlement (CE) no 1831/2003 dispose que les additifs destinés à l’alimentation des animaux sont soumis à autorisation, définit les motifs et les procédures d’octroi d’une telle autorisation et prévoit la possibilité de modifier les conditions d’autorisation d’un additif destiné à l’alimentation des animaux à la demande du titulaire de l’autorisation et après consultation de l’Autorité européenne de sécurité des aliments (ci-après «l’Autorité»).
(2)
L’utilisation de la préparation de Clostridium butyricum MIYAIRI 588 (FERM-P 1467) en tant qu’additif alimentaire pour les poulets d’engraissement a été autorisée pour une période de dix ans par le règlement (CE) no 903/2009 de la Commission (2).
(3)
Le demandeur a sollicité le remplacement de la dénomination de la souche Clostridium butyricum MIYAIRI 588 (FERM-P 1467) par Clostridium butyricum FERM-BP 2789, le remplacement du nom du représentant du titulaire de l’autorisation, Mitsui & Co. Deutschland GmbH, par Miyarisan Pharmaceutical Europe S.L.U. et, conformément à l’article 7 du règlement (CE) no 1831/2003, l’autorisation d’une nouvelle utilisation en tant qu’additif alimentaire pour les espèces aviaires mineures (à l’exception des poules pondeuses), les porcelets sevrés et les espèces porcines mineures sevrées, à classer dans la catégorie des «additifs zootechniques».
(4)
Cette demande était accompagnée des informations et des documents requis à l’article 7, paragraphe 3, dudit règlement et s’appuyait aussi sur des données pertinentes.
(5)
Dans son avis du 8 décembre 2010 (3), l’Autorité a conclu que, dans les conditions d’utilisation proposées, la préparation de Clostridium butyricum FERM-BP 2789 mentionnée dans l’annexe n’avait pas d’effets néfastes sur la santé animale, la santé humaine ou l’environnement et que cet additif était susceptible d’améliorer le gain de poids ainsi que l’efficacité de la conversion alimentaire des espèces ciblées. Elle a également conclu que la précédente dénomination de la souche ne permettait pas d’identifier sans ambiguïté la souche de production et appuie, par conséquent, la requête du demandeur visant à dénommer la souche Clostridium butyricum FERM-BP 2789. Elle a conclu enfin que la compatibilité avait été démontrée pour deux coccidiostatiques supplémentaires. Elle a jugé inutile de prévoir des exigences spécifiques en matière de surveillance consécutive à la mise sur le marché et a également vérifié le rapport sur la méthode d’analyse de l’additif dans l’alimentation animale soumis par le laboratoire de référence de l’Union européenne chargé, en vertu du règlement (CE) no 1831/2003, des additifs destinés à l’alimentation animale.
(6)
La proposition de modification des conditions de l’autorisation liées au nom du représentant du titulaire de l’autorisation est de nature purement administrative et ne requiert pas de nouvelle évaluation des additifs concernés. L’Autorité a été informée de cette demande.
(7)
Il ressort de l’évaluation de cette préparation que les conditions d’autorisation fixées à l’article 5 du règlement (CE) no 1831/2003 sont remplies. Il convient donc d’autoriser l’utilisation de ladite préparation selon les modalités prévues à l’annexe du présent règlement.
(8)
Il convient dès lors de modifier le règlement (CE) no 903/2009 en conséquence.
(9)
Étant donné que les modifications des conditions d’autorisation ne se sont pas liées à des motifs de sécurité, il convient d’autoriser une période transitoire pour l’écoulement des stocks existants des prémélanges et aliments composés.
(10)
Les mesures prévues au présent règlement sont conformes à l’avis du comité permanent de la chaîne alimentaire et de la santé animale,
A ADOPTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT:
Article premier
La préparation visée en annexe, qui appartient à la catégorie des «additifs zootechniques» et au groupe fonctionnel des «stabilisateurs de la flore intestinale», est autorisée en tant qu’additif destiné à l’alimentation des animaux, dans les conditions fixées à ladite annexe.
Article 2
Dans le règlement (CE) no 903/2009, «Clostridium butyricum MIYAIRI 588 (FERM-P 1467)» et «Mitsui & Co. Deutschland GmbH» sont respectivement remplacés par «Clostridium butyricum FERM-BP 2789» et «Miyarisan Pharmaceutical Europe S.L.U.».
Au point 2 de la colonne intitulée «Autres dispositions» de l’annexe du règlement (CE) no 903/2009, les termes «monensin-sodium ou lasalocide» sont ajoutés.
Article 3
Les aliments pour animaux contenant Clostridium butyricum MIYAIRI 588 (FERM-P 1467) et étiquetés conformément au règlement (CE) no 903/2009 pourront continuer à être mis sur le marché et à être utilisés jusqu’à épuisement des stocks existants.
Article 4
Le présent règlement entre en vigueur le vingtième jour suivant celui de sa publication au Journal officiel de l’Union européenne.
Il est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre.
Fait à Bruxelles, le 15 avril 2011.


Input:
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1210/2010
z dnia 15 grudnia 2010 r.
w sprawie weryfikacji autentyczności monet euro oraz postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art.133,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2)
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (3) nakłada na instytucje kredytowe, a w granicach ich działalności gotówkowej - również na innych dostawców usług gotówkowych oraz wszelkie inne instytucje zaangażowane w obsługę i dystrybucję banknotów i monet - obowiązek zapewnienia sprawdzenia pod kątem autentyczności banknotów i monet euro, które otrzymują i zamierzają wprowadzić ponownie do obiegu oraz wykrywania podrobionych banknotów i monet.
(2)
Zalecenie Komisji 2005/504/WE z dnia 27 maja 2005 r. w sprawie weryfikacji autentyczności monet euro oraz postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu (4) określa zalecane praktyki dotyczące weryfikacji autentyczności monet euro i postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu. Jednak brak obowiązujących wspólnych zasad ramowych dotyczących weryfikacji autentyczności monet prowadzi do stosowania różnych praktyk przez różne państwa członkowskie, a zatem nie może zapewnić jednolitego stopnia ochrony waluty w całej strefie euro.
(3)
W celu osiągnięcia skutecznej i jednolitej weryfikacji autentyczności monet euro w całej strefie euro niezbędne jest zatem wprowadzenie wiążących zasad wdrażania wspólnych procedur dotyczących weryfikacji autentyczności monet euro będących w obiegu oraz wdrażania mechanizmów kontroli tych procedur przez organy krajowe.
(4)
W procesie weryfikacji autentyczności powinny być również wykrywane autentyczne monety euro, które nie nadają się do obiegu. Wprowadzanie do obiegu nienadających się monet utrudnia korzystanie z nich, zwłaszcza w automatach na monety, a także może budzić u użytkowników wątpliwości co do ich autentyczności. Nienadające się monety należy wycofywać z obiegu. Wspólne wiążące zasady dla państw członkowskich są zatem niezbędne do właściwego postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu oraz zwracania równowartości tych monet.
(5)
Aby zapewnić koordynację realizacji procedur weryfikacji autentyczności, Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe (ECTN), ustanowione decyzją Komisji 2005/37/WE (5), po konsultacji z zespołem ekspertów ds. fałszerstwa monet, o którym mowa w tej decyzji, powinno jeszcze określić szczegółowe wymogi dotyczące testowania oraz szkoleń w zakresie weryfikacji autentyczności, a także specyfikacje dotyczące sprawdzania monet euro nienadających się do obiegu i inne praktyczne przepisy wykonawcze.
(6)
Aby umożliwić stopniowe dostosowanie obecnych zbiorów przepisów i praktyk do przepisów niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie powinny mieć możliwość, w trakcie okresu przejściowego trwającego do dnia 31 grudnia 2014 r., wprowadzenia odstępstw dotyczących typów urządzeń do weryfikacji monet stosowanych do weryfikacji autentyczności monet euro i liczby tych urządzeń sprawdzanych corocznie.
(7)
Każdy organ krajowy zajmujący się monetami euro nienadającymi się do obiegu powinien móc stosować opłatę manipulacyjną zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, aby pokryć wydatki związane z tą procedurą. Opłaty manipulacyjne nie powinny być stosowane w przypadku zgłaszania małych ilości monet euro nienadających się do obiegu. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzenia zwolnień z opłat manipulacyjnych w przypadku osób, które ściśle współpracują z władzami w usuwaniu z obiegu podrobionych lub nienadających się monet. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjmowania worków lub pudełek zawierających łącznie podrobione i nienadające się monety bez stosowania dodatkowej opłaty, jeżeli leży to w interesie publicznym.
(8)
Każde państwo członkowskie powinno wprowadzić sankcje stosowane w przypadku naruszeń w celu uzyskania w całej strefie euro jednolitej weryfikacji autentyczności monet euro i postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu.
(9)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie skuteczna i jednolita weryfikacja autentyczności monet euro w całej strefie euro, nie może zostać w wystarczającym stopniu osiągnięty przez państwa członkowskie ze względu na różne praktyki krajowe, a zatem może zostać lepiej osiągnięty na poziomie Unii, może ona przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa procedury niezbędne do weryfikacji autentyczności monet euro oraz postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„weryfikacja autentyczności monet euro” oznacza proces sprawdzenia, czy monety euro są autentyczne i nadają się do obiegu;
b)
„monety euro nienadające się do obiegu” oznacza monety euro, które są autentyczne, ale zostały odrzucone w procesie weryfikacji autentyczności lub monety euro, których wygląd uległ znacznej zmianie;
c)
„wyznaczony organ krajowy” oznacza krajowe centrum analiz monet lub inny organ wyznaczony przez właściwe państwo członkowskie;
d)
„instytucje” oznacza instytucje, o których mowa w art. 6 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1338/2001, z wyjątkiem instytucji, o których mowa w tiret trzecim tego przepisu;
e)
„CCEG” (zespół ekspertów ds. fałszerstwa monet) oznacza ekspertów ds. fałszerstwa monet, o których mowa w decyzji 2005/37/WE.
ROZDZIAŁ II
WERYFIKACJA AUTENTYCZNOŚCI MONET EURO
Artykuł 3
Weryfikacja autentyczności monet euro
1. Instytucje zapewniają poddawanie monet euro, które otrzymały i które zamierzają wprowadzić ponownie do obiegu, procedurze weryfikacji autentyczności. Wypełniają one ten obowiązek:
a)
za pomocą urządzeń do weryfikacji monet, ujętych w wykazie urządzeń do weryfikacji monet, o którym mowa w art. 5 ust. 2; lub
b)
przy pomocy personelu wyszkolonego zgodnie z zasadami określonymi przez państwa członkowskie.
2. Po przeprowadzeniu weryfikacji autentyczności wszystkie monety, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że zostały podrobione i monety euro nienadające się do obiegu przedkładane są wyznaczonemu organowi krajowemu.
3. Podrobione monety euro przekazane właściwym organom krajowym zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001 nie podlegają opłatom manipulacyjnym ani innym opłatom. Jeśli chodzi o monety euro nienadające się do obiegu, zastosowanie ma rozdział III niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Wymagane testy i urządzenia do weryfikacji monet
1. Przy wprowadzaniu w życie art. 3 ust. 1 lit. a), instytucje korzystają tylko z tych typów urządzeń do weryfikacji monet, które pomyślnie przeszły test wykrywalności przeprowadzony przez wyznaczony organ krajowy lub przez ECTN i które w momencie ich zakupu były wyszczególnione na stronie internetowej, o której mowa w art. 5 ust. 2. Instytucje zapewniają regularne dostosowywanie tych urządzeń w celu utrzymania zdolności wykrywania, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych do wykazu, o którym mowa w art. 5 ust. 2. Test wykrywalności jest opracowywany tak, aby zagwarantować, że urządzenie do weryfikacji monet jest w stanie odrzucić znane typy podrobionych monet euro i, w ramach tego procesu, monety euro nienadające się do obiegu oraz wszelkie inne przedmioty podobne do monet, które nie są zgodne ze specyfikacją autentycznych monet euro.
2. W okresie przejściowym trwającym do dnia 31 grudnia 2014 r. państwa członkowskie mogą przewidzieć szczegółowe odstępstwa od ust. 1 zdanie pierwsze, w odniesieniu do urządzeń do weryfikacji monet, które są wykorzystywane w dniu 11 stycznia 2011 r. i które okazały się zdolne do wykrywania podrobionych monet euro, monet euro nienadających się do obiegu i innych przedmiotów podobnych do monet euro, które nie są zgodne ze specyfikacją autentycznych monet euro, nawet jeśli urządzenia te nie zostały ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 5 ust. 2. Odstępstwa takie przyjmowane są po zasięgnięciu opinii CCEG.
Artykuł 5
Przystosowanie urządzeń do weryfikacji monet
1. Aby umożliwić producentom urządzeń do weryfikacji monet uzyskanie specyfikacji niezbędnych do przystosowania ich urządzeń, tak, aby wykrywały one podrobione monety euro, testy zgodne z art. 4 mogą zostać przeprowadzone w wyznaczonym organie krajowym, w ECTN lub - na podstawie umowy dwustronnej - w zakładzie producenta. Po pomyślnych testach urządzenia do weryfikacji monet wydawane jest sprawozdanie podsumowujące z testu wykrywalności skierowane do producenta urządzenia, wraz z kopią dla ECTN.
2. Komisja publikuje na swojej stronie internetowej zbiorczy wykaz wszystkich urządzeń do weryfikacji monet, dla których ECTN otrzymało pozytywne i ważne sprawozdanie podsumowujące z testu wykrywalności lub samo sporządziło takie sprawozdanie.
Artykuł 6
Kontrole prowadzone przez państwa członkowskie
1. Państwa członkowskie wprowadzają mechanizmy kontrolne przewidziane w niniejszym artykule.
2. Państwa członkowskie przeprowadzają coroczne kontrole na miejscu w instytucjach w celu sprawdzenia, za pomocą testów wykrywalności, prawidłowości funkcjonowania reprezentatywnej liczby wykorzystywanych urządzeń do weryfikacji monet. W przypadku gdy personel instytucji ma ręcznie weryfikować autentyczność monet euro, które mają zostać ponownie wprowadzone do obiegu, państwa członkowskie uzyskują poświadczenie od tych instytucji, że ich personel został odpowiednio przeszkolony do tego celu.
3. Liczba urządzeń do weryfikacji monet, które mają być sprawdzone corocznie w każdym państwie członkowskim jest taka, by liczba monet euro weryfikowanych przez te urządzenia w danym roku stanowiła co najmniej 25 % łącznej zbiorczej liczby netto monet wyemitowanych przez dane państwo członkowskie od momentu wprowadzenia monet euro do końca poprzedniego roku. Liczbę urządzeń do weryfikacji monet, które mają być sprawdzone oblicza się na podstawie liczby trzech najwyższych nominałów monet euro przeznaczonych do obiegu. Państwa członkowskie podejmują starania w celu zapewnienia sprawdzania urządzeń do weryfikacji monet w systemie rotacyjnym.
4. Jeżeli liczba urządzeń do weryfikacji monet, które mają być sprawdzone corocznie zgodnie z ust. 3 jest wyższa niż liczba urządzeń działających w danym państwie członkowskim, corocznie sprawdzane są wszystkie urządzenia do weryfikacji monet działające w tym państwie członkowskim.
5. W okresie przejściowym trwającym do dnia 31 grudnia 2014 r. państwa członkowskie mogą postanowić, po powiadomieniu Komisji, że liczba urządzeń do weryfikacji monet, które mają być sprawdzone corocznie ma być taka, by liczba monet euro weryfikowanych przez te urządzenia w danym roku stanowiła co najmniej 10 % łącznej zbiorczej liczby netto monet wyemitowanych przez dane państwo członkowskie od momentu wprowadzenia monet euro do końca poprzedniego roku.
6. W ramach corocznych kontroli państwa członkowskie monitorują możliwości instytucji w zakresie weryfikacji autentyczności monet euro, sprawdzając:
a)
czy istnieje pisemna strategia obejmująca instrukcje dotyczące odpowiednio wykorzystania automatycznych urządzeń do weryfikacji monet albo sortowania ręcznego;
b)
czy przydzielono odpowiednie zasoby kadrowe;
c)
czy istnieje pisemny plan konserwacji pozwalający utrzymać odpowiedni stopień wydajności urządzeń do weryfikacji monet;
d)
czy istnieją pisemne procedury przedkładania wyznaczonym organom krajowym podrobionych monet euro, monet euro nienadających się do obiegu i innych przedmiotów podobnych do monet, które nie są zgodne ze specyfikacją autentycznych monet euro; oraz
e)
czy istnieją wewnętrzne procedury kontroli opisujące zasady i częstotliwość kontroli, które mają być przeprowadzane przez instytucje w celu zapewnienia, by ich centra sortowania oraz ich personel postępowały zgodnie z instrukcjami określonymi w niniejszym ustępie.
7. W przypadku wykrycia przez państwo członkowskie niezgodności z niniejszym rozporządzeniem, instytucja, której to dotyczy, podejmuje działania na rzecz zapewnienia niezwłocznego usunięcia tej niezgodności.
Artykuł 7
Przepisy techniczne
Komisja zapewnia określenie przez ECTN - w rozsądnym terminie i po zasięgnięciu opinii CCEG - specyfikacji technicznych testu wykrywalności i innych praktycznych przepisów wykonawczych, takich jak praktyki w dziedzinie szkolenia, okres ważności sprawozdania podsumowującego z testu wykrywalności, informacje, które muszą być ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 5 ust. 2, wytyczne dotyczące kontroli, sprawdzania i audytu prowadzonych przez państwa członkowskie, przepisów dotyczących usunięcia niezgodności, a także odpowiednie progi akceptowalności autentycznych monet.
ROZDZIAŁ III
POSTĘPOWANIE Z MONETAMI EURO NIENADAJĄCYMI SIĘ DO OBIEGU
Artykuł 8
Wycofywanie monet euro nienadających się do obiegu oraz zwrot ich równowartości
1. Państwa członkowskie wycofują z obiegu monety euro nienadające się do obiegu.
2. Państwa członkowskie zwracają równowartość monet euro nienadających się do obiegu z powodu długiego funkcjonowania w obiegu lub wypadku lub które zostały odrzucone z innych powodów w trakcie procedury weryfikacji autentyczności, albo wymieniają te monety. Państwa członkowskie mogą odmówić zwrotu równowartości monet euro nienadających się do obiegu, które zostały zmienione celowo albo w wyniku procesu, w przypadku którego można było rozsądnie przewidzieć, iż doprowadzi do zmiany wyglądu monet, z wyjątkiem zwrotu równowartości monet zbieranych na cele charytatywne, np. monet wrzucanych do fontanny.
3. Państwa członkowskie zapewniają, by monety euro nienadające się do obiegu były po wycofaniu niszczone poprzez trwałą fizyczną deformację, tak, aby monety te nie mogły być ponownie wprowadzone do obiegu ani przedłożone w celu uzyskania zwrotu równowartości.
Artykuł 9
Opłaty manipulacyjne
1. Przy zwrocie równowartości lub wymianie przedłożonych monet euro nienadających się do obiegu można potrącić opłatę manipulacyjną w wysokości 5 % wartości nominalnej tych monet euro. W przypadku gdy sprawdza się cały worek lub pudełko monet euro zgodnie z art. 11 ust. 2, do opłaty manipulacyjnej można doliczyć dodatkowo 15 % opłaty od wartości nominalnej przedłożonych monet euro.
2. Państwa członkowskie mogą ustanowić ogólne lub częściowe zwolnienia z opłat manipulacyjnych, w przypadku gdy osoby fizyczne lub prawne, które przedkładają monety euro, ściśle i regularnie współpracują z wyznaczonym organem krajowym w procesie wycofywania z obiegu podrobionych monet euro i monet euro nienadających się do obiegu lub gdy takie zwolnienia leżą w interesie publicznym.
3. Koszty transportu i koszty powiązane ponosi osoba fizyczna lub prawna, która przedkłada monety euro.
4. Bez uszczerbku dla zwolnienia przewidzianego w ust. 2, osobie fizycznej lub prawnej przedkładającej monety euro przysługuje raz w roku zwolnienie z opłaty manipulacyjnej w odniesieniu do maksymalnie jednego kilograma monet euro nienadających się do obiegu dla każdego nominału. Jeżeli limit ten zostanie przekroczony, wszystkie przedłożone monety mogą podlegać opłacie manipulacyjnej.
5. W przypadku gdy wśród przedłożonych indywidualnie monet znajdują się monety poddane działaniu substancji chemicznych lub innych niebezpiecznych substancji w takim stopniu, że mogą one stanowić zagrożenie dla zdrowia osób zajmujących się tymi monetami, opłaty pobierane zgodnie z ust. 1 uzupełniane są o dodatkową opłatę w wysokości 20 % wartości nominalnej przedłożonych monet euro.
Artykuł 10
Pakowanie monet euro nienadających się do obiegu
1. Osoba fizyczna lub prawna przedkładająca monety euro do zwrotu równowartości lub do wymiany sortuje je według nominałów w standardowych workach lub pudełkach w następujący sposób:
a)
worki lub pudełka zawierają:
(i)
500 monet w przypadku nominałów 2 EUR i 1 EUR,
(ii)
1 000 monet w przypadku nominałów 0,50 EUR, 0,20 EUR i 0,10 EUR,
(iii)
2 000 monet w przypadku nominałów 0,05 EUR, 0,02 EUR i 0,01 EUR,
(iv)
przy mniejszych ilościach - po 100 monet jednego nominału;
b)
każdy worek lub pudełko opatrzone jest szczegółowymi informacjami określającymi osobę fizyczną lub prawną przedkładającą monety, wartość i nominał zawartych w nim monet, wagę, datę pakowania oraz numer worka lub pudełka; osoba fizyczna lub prawna przedkładająca monety dołącza również wykaz opakowań zawierający zestawienie przekazanych worków lub pudełek; w przypadku gdy monety zostały poddane działaniu substancji chemicznych lub innych niebezpiecznych substancji, do opakowań standardowych dołączana jest pisemna deklaracja szczegółowo określająca zastosowane substancje;
c)
w przypadku gdy łączna liczba monet euro nienadających się do obiegu jest mniejsza, niż określono w lit. a), monety te sortuje się według nominału i można je przedkładać w opakowaniach niestandardowych.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą utrzymać inne wymogi w zakresie opakowań określone w przepisach krajowych w dniu 11 stycznia 2011 r.
Artykuł 11
Sprawdzanie monet euro nienadających się do obiegu
1. Państwa członkowskie mogą sprawdzać w następujący sposób przedłożone monety euro nienadające się do obiegu:
a)
zadeklarowaną liczbę sprawdza się poprzez zważenie każdego worka lub pudełka;
b)
autentyczność i wygląd fizyczny sprawdza się na podstawie próby stanowiącej co najmniej 10 % przedłożonych monet.
2. W przypadku wykrycia anomalii w wyniku kontroli, o których mowa w ust. 1, lub niezgodności z art. 10, sprawdza się cały worek lub pudełko.
3. Państwa członkowskie mogą odmówić przyjęcia monet euro, jeżeli przyjęcie lub weryfikacja tych monet stanowi zagrożenie dla zdrowia osób zajmujących się tymi monetami lub jeżeli naruszone są standardy pakowania i oznaczania opakowań.
Państwa członkowskie mogą przyjąć środki, jakie należy podjąć wobec osób fizycznych i prawnych, które przedłożyły monety, o których mowa w akapicie pierwszym.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 12
Składanie sprawozdań, wymiana informacji i ocena
1. Państwa członkowskie składają Komisji roczne sprawozdania z działalności w zakresie weryfikacji autentyczności monet euro. Przekazywane informacje obejmują liczbę kontroli przeprowadzonych zgodnie z art. 6 ust. 2 oraz liczbę sprawdzonych urządzeń do weryfikacji monet, wyniki testów, liczbę monet zweryfikowanych przez te urządzenia, liczbę przeanalizowanych monet, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że zostały podrobione oraz liczbę monet euro nienadających się do obiegu, za które zwrócono równowartość, a także szczegółowe informacje dotyczące odstępstw przewidzianych w art. 4 ust. 2 lub art. 6 ust. 5.
2. Aby umożliwić państwom członkowskim monitorowanie przestrzegania przez instytucje niniejszego rozporządzenia, instytucje przynajmniej raz w roku udostępniają na żądanie państwom członkowskim co najmniej następujące informacje:
a)
rodzaje i liczbę wykorzystywanych urządzeń do weryfikacji monet;
b)
lokalizację każdego urządzenia do weryfikacji monet; oraz
c)
liczbę weryfikowanych rocznie monet przez każde urządzenie do weryfikacji monet i według nominałów, przynajmniej dla trzech najwyższych nominałów.
3. Państwa członkowskie zapewniają dostępność - na odpowiednich stronach internetowych oraz w odpowiednich publikacjach - informacji dotyczących organów wyznaczonych do zwrotu równowartości lub do wymiany monet euro oraz zasad szczególnych, np. norm dotyczących pakowania i opłat.
4. Po przeanalizowaniu sprawozdań otrzymanych od państw członkowskich Komisja przedstawia Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu roczne sprawozdanie na temat sytuacji i wyników w dziedzinie weryfikacji autentyczności monet euro i monet euro nienadających się do obiegu.
5. Do dnia 30 czerwca 2014 r. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące działania i skutków niniejszego rozporządzenia. W stosownych przypadkach sprawozdaniu towarzyszą wnioski ustawodawcze dotyczące wykonania w stopniu bardziej szczegółowym niniejszego rozporządzenia lub jego zmiany, w szczególności w odniesieniu do art. 6 i 8.
Artykuł 13
Sankcje
Państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji stosowanych w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wykonania. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Artykuł 14
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem przepisów rozdziału III, które stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Strasburgu dnia 15 grudnia 2010 r.