Input:
REGOLAMENT TA’ IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 1352/2011
tal-20 ta’ Diċembru 2011
li jemenda r-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1236/2005 dwar il-kummerċ ta’ ċerti prodotti li jistgħu jintużaw għall-piena kapitali, għat-tortura jew għal trattament jew kastig ieħor krudili, inuman jew degradanti
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1236/2005 tas-27 ta’ Ġunju 2005 dwar il-kummerċ ta’ ċerti prodotti li jistgħu jintużaw għall-piena kapitali, għat-tortura jew għal trattament jew kastig ieħor krudili, inuman jew degradanti (1), u b’mod partikolari l-Artikolu 12(2) tiegħu,
Billi:
(1)
ir-Regolament (KE) Nru 1236/2005 jistabbilixxi projbizzjoni fuq l-esportazzjonijiet tal-prodotti li m’għandhom l-ebda użu prtikolari ħlief għall-iskop tal-piena kapitali, tat-tortura u t-trattament jew kastig ieħor krudili, inuman jew degradanti u kontrolli fuq l-esportazzjonijiet ta’ ċerti prodotti li jistgħu jintużaw għal skop bħal dan. Dan ir-Regolament jirrispetta d-drittijiet fundamentali u josserva l-prinċipji rikonoxxuti mill-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea, b’mod partikolari r-rispett u l-protezzjoni tad-dinjità tal-bniedem, id-dritt għall-ħajja u l-projbizzjoni ta’ tortura u trattament jew kastig inuman u degradanti.
(2)
F’ċerti każijiet riċenti prodotti mediċinali esportati lejn pajjiżi terzi ġew żvijati u użati għall-piena kapitali, notevolment bl-amministrazzjoni ta’ doża eċċessiva letali permezz ta’ injezzjoni. L-Unjoni ma tapprovax il-piena kapitali fiċ-ċirkustanzi kollha u taħdem favur l-abolizzjoni universali tagħha. L-esportaturi oġġezzjonaw għall-assoċjazzjoni involontarja tagħhom mal-użu tal-prodotti li żviluppaw għall-użu mediku.
(3)
Jeħtieġ għalhekk li wieħed jipprovdi l-lista tal-prodotti skont ir-restrizzjonijiet tal-kummerċ sabiex jiġi evitat l-użu ħażin ta’ ċerti prodotti mediċinali għall-piena kapitali u jassigura li l-esportaturi ta’ prodotti mediċinali huma soġġetti għal kundizzjonijiet uniformi f’dan ir-rigward. Il-prodotti mediċinali relevanti ġew żviluppati, fost oħrajn, għall-anestesija u l-loppju u l-esportazzjoni tagħhom m’għandhiex għalhekk tkun soġġetta għal projbizzjoni sħiħa.
(4)
Jeħtieġ ukoll li titwessa’ l-projbizzjoni fuq il-kummerċ ta’ ċintorini għax-xokkijiet elettriċi biex ikopru apparat simili li jintlibes fuq il-ġisem bħal kmiem u manetti għax-xokkijiet elettriċi li għandhom l-istess impatt bħaċ-ċintorini għax-xokkijiet elettriċi.
(5)
Jeħtieġ li jiġi projbit il-kummerċ ta’ lembubi bil-ponot li mhumiex permessi għall-infurzar tal-liġi. Filwaqt li l-ponot kapaċi jikkawżaw uġigħ jew tbagħtija fiżika sinifikanti, il-lembubi bil-ponot ma jidhrux aktar effettivi għall-kontroll tal-irvellijiet jew awtodifiża minn lembubi ordinarji u l-uġigħ jew it-tbagħtija fiżika kkawżati mill-ponot huma għalhekk krudili u mhux bilfors jinħtieġu għall-iskop tal-kontroll tal-irvellijiet jew awtodifiża.
(6)
Bidliet fin-numerar ta’ ċerti partijiet tan-Nomenklatura Magħquda (NM) seħħew wara li ġie adottat ir-Regolament (KE) Nru 1236/2005 u l-kodiċi relevanti tan-NM għandhom jiġu aġġornati kif jixraq.
(7)
Il-miżuri provduti f’dan ir-Regolament huma konformi mal-opinjoni tal-Kumitat dwar ir-regoli komuni għall-esportazzjoni tal-prodotti.
(8)
Sabiex jiġi żgurat li l-miżuri provduti f’dan ir-Regolament ikunu effettivi, dan ir-Regolament irid jidħol fis-seħħ minnufih,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Anness II u Anness III tar-Regolament (KE) Nru 1236/2005 se jiġu mibdula bit-testi f’Anness I u Anness II, rispettivament.
Artikolu 2
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fil-jum tal-pubblikazzjoni tiegħu f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan m’għandux japplika għal prodotti mniżżla fil-punt 4.1 tal-Anness III li għalih ġiet ippreżentata dikjarazzjoni tal-esportazzjoni qabel id-dħul fis-seħħ tiegħu.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri skont it-Trattati.
Magħmul fi Brussell, l-20 ta’ Diċembru 2011.


Input:
REGOLAMENT TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 1170/2011
tas-16 ta’ Novembru 2011
li jirrifjuta l-awtorizzazzjoni ta' ċerti stqarrijiet dwar l-effetti tal-ikel fuq is-saħħa u li jirreferu għat-tnaqqis tar-riskju ta' mard
(Test b’relevanza għaż-ŻEE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament (KE) Nru 1924/2006 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-20 ta' Diċembru 2006 dwar indikazzjonijiet dwar in-nutrizzjoni u s-saħħa mogħtija fuq l-ikel (1), u b’mod partikolari l-Artikolu 17(3) tiegħu,
Billi:
(1)
Skont ir-Regolament (KE) Nru 1924/2006 l-istqarrijiet li jsiru rigward l-effetti tal-ikel fuq is-saħħa huma pprojbiti sakemm dawn ma jkunux awtorizzati mill-Kummissjoni skont dan ir-Regolament u ma jkunux inklużi f’lista ta’ stqarrijiet permessi.
(2)
Ir-Regolament (KE) Nru 1924/2006 jistipula wkoll li l-applikazzjonijiet għall-awtorizzazzjonijiet ta’ stqarrijiet dwar is-saħħa jistgħu jitressqu minn operaturi tan-negozju tal-ikel lill-awtorità nazzjonali kompetenti ta’ Stat Membru. L-awtorità kompetenti nazzjonali għandha tressaq l-applikazzjonijiet validi lill-Awtorità Ewropea dwar is-Sigurtà tal-Ikel (EFSA), minn hawn ’il quddiem imsejħa "l-Awtorità".
(3)
Wara li tirċievi applikazzjoni, l-Awtorità għandha tgħarraf biha lill-Istati Membri l-oħra u lill-Kummissjoni mingħajr dewmien, u tipprovdi opinjoni fuq l-istqarrija dwar is-saħħa kkonċernata.
(4)
Il-Kummissjoni għandha tiddeċiedi dwar l-awtorizzazzjoni ta’ stqarrijiet dwar is-saħħa filwaqt li tqis l-opinjoni mogħtija mill-Awtorità.
(5)
B'segwiment ta' applikazzjoni mill-Professur Dr. Moritz Hagenmeyer u l-Professur Dr. Andreas Hahn, li tressqet skont l-Artikolu 14(1)(a) tar-Regolament (KE) Nru 1924/2006, l-Awtorità ħtiġilha tagħti opinjoni fuq stqarrija dwar is-saħħa marbuta mal-effetti tal-ilma u t-tnaqqis tar-riskju tal-iżvilupp tad-deidratazzjoni u t-tnaqqis konkomitanti tal-prestazzjoni (Mistoqsija Nru EFSA-Q-2008-05014) (2). L-istqarrija proposta mill-applikant kienet tgħid dan li ġej: "Il-konsum regolari ta' ammonti sinifikanti ta' ilma jista' jnaqqas ir-riskju tal-iżvilupp tad-deidratazzjoni u n-nuqqas konkomitanti tal-prestazzjoni".
(6)
L-Artikolu 2(2) punt 6 tar-Regolament (KE) Nru 1924/2006 jiddefinixxi l-istqarrijiet dwar it-tnaqqis ta' riskju bħala "kull indikazzjoni dwar vantaġġ għas-saħħa li tiddikjara, tissuġġerixxi jew timplika li l-konsum ta’ xi kategorija ta’ ikel, ta' xi ikel, jew ta' wieħed mill-kostitwenti tiegħu, inaqqsu b’mod sinifikanti fattur ta’ riskju fl-iżvilupp ta’ xi marda tal-bniedem". Meta ntalbet kjarifika, l-applikant ippropona li t-telf tal-ilma fit-tessuti, jew in-nuqqas fil-kontenut tal-ilma fit-tessuti huma fatturi ta' riskju tad-deidratazzjoni. Abbażi tad-dejta ppreżentata, fl-opinjoni tagħha, li waslet għand il-Kummissjoni u għand l-Istati Membri fis-16 ta’ Frar 2011, l-Awtorità kkonkludiet li l-fatturi ta' riskju proposti huma miżuri ta' tnaqqis serju ta' ilma u għaldaqstant huma miżuri tal-marda. Għalhekk, minħabba li ma jintweriex li fattur ta' riskju fl-iżvilupp ta' marda jitnaqqas, l-istqarrija ma tikkonformax mar-rekwiżiti tar-Regolament (KE) Nru 1924/2006 u ma għandhiex tiġi awtorizzata.
(7)
Wara applikazzjoni minn FrieslandCampina, imressqa skont l-Artikolu 14(1)(a) tar-Regolament (KE) Nru 1924/2006, l-Awtorità ntalbet tagħti opinjoni fuq stqarrija dwar is-saħħa marbuta mal-effetti tal-meraq tal-frott li fih il-kalċju aċiduż fuq it-tnaqqis tad-demineralizzazzjoni tas-snien (Mistoqsija Nru EFSA-Q-2009-00501) (3). L-istqarrija proposta mill-applikant inkitbet, inter alia, kif ġej: "Riskju mnaqqas ta' taħfir tas-snien".
(8)
L-Artikolu 2(2) punt 6 tar-Regolament (KE) Nru 1924/2006 jiddefinixxi l-istqarrijiet dwar it-tnaqqis ta' riskju bħala "kull indikazzjoni dwar vantaġġ għas-saħħa li tiddikjara, tissuġġerixxi jew timplika li l-konsum ta’ xi kategorija ta’ ikel, ta' xi ikel, jew ta' wieħed mill-kostitwenti tiegħu, inaqqsu b’mod sinifikanti fattur ta’ riskju fl-iżvilupp ta’ xi marda tal-bniedem". Meta ntalab jikkjarifika, l-applikant ippropona d-demineralizzazzjoni tas-snien bħala fattur ta' riskju għat-taħfir tas-snien. Abbażi tad-dejta ppreżentata, fl-opinjoni tagħha li waslet għand il-Kummissjoni u għand l-Istati Membri fit-18 ta’ Frar 2011, l-Awtorità kkonkludiet li ma kienet ġiet stabbilita ebda relazzjoni bejn il-konsum ta' meraq tal-frott li fih il-kalċju aċiduż minflok il-konsum ta' meraq tal-frott mingħajr il-kalċju miżjud u t-tnaqqis tad-demineralizzazzjoni tas-snien. Għaldaqstant, billi l-istqarrija ma tikkonformax mar-rekwiżiti tar-Regolament (KE) Nru 1924/2006, ma għandhiex tiġi awtorizzata.
(9)
Hija u tistabbilixxi l-miżuri stipulati f’dan ir-Regolament, il-Kummissjoni qieset il-kummenti li rċeviet mingħand l-applikanti u l-membri tal-pubbliku skont l-Artikolu 16(6) tar-Regolament (KE) Nru 1924/2006.
(10)
Il-miżuri stipulati f'dan ir-Regolament huma skont l-opinjoni tal-Kumitat Permanenti dwar il-Katina Alimentari u s-Saħħa tal-Annimali u la l-Parlament Ewropew u lanqas il-Kunsill ma opponewhom,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
L-istqarrijiet dwar is-saħħa elenkati fl-Anness ta' dan ir-Regolament ma għandhomx jiġu inklużi fil-lista tal-Unjoni ta' stqarrijiet permessi stipulati fl-Artikolu 14(1) tar-Regolament (KE) Nru 1924/2006.
Artikolu 2
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara l-pubblikazzjoni tiegħu f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, is-16 ta’ Novembru 2011.


Input:
ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 7. října 2010
o podpisu Dohody mezi Evropským společenstvím a Pákistánskou islámskou republikou o zpětném přebírání neoprávněně pobývajících osob
(2010/649/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 79 odst. 3 ve spojení s čl. 218 odst. 6 písm. a) bodem v) této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na souhlas Evropského parlamentu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Komise jménem Evropského společenství sjednala dohodu s Pákistánskou islámskou republikou o zpětném přebírání neoprávněně pobývajících osob (dále jen „dohoda“).
(2)
Dohoda byla podepsána jménem Evropského společenství dne 26. října 2009 s výhradou uzavření.
(3)
V důsledku vstupu Lisabonské smlouvy v platnost dne 1. prosince 2009 se Evropská unie stala právní nástupkyní Evropského společenství.
(4)
Dohoda by měla být schválena.
(5)
Dohodou se zřizuje smíšený readmisní výbor, který může přijmout svůj jednací řád. Je vhodné, aby v tomto případě mohla Evropská unie zaujmout stanovisko zjednodušeným postupem.
(6)
V souladu s článkem 3 Protokolu o postavení Spojeného království a Irska s ohledem na prostor svobody, bezpečnosti a práva, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, oznámilo Spojené království své přání účastnit se přijímání a používání tohoto rozhodnutí.
(7)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu o postavení Spojeného království a Irska s ohledem na prostor svobody, bezpečnosti a práva, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, a aniž je dotčen článek 4 uvedeného protokolu, se Irsko neúčastní přijímání tohoto rozhodnutí a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné.
(8)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto rozhodnutí a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Dohoda mezi Evropským společenstvím a Pákistánem o zpětném přebírání neoprávněně pobývajících osob (dále jen „dohoda“) se schvaluje jménem Evropské unie.
Znění dohody se připojuje k tomuto rozhodnutí.
Článek 2
Předseda Rady provede oznámení podle čl. 20 odst. 2 dohody zavazující Unii (1) a učiní toto prohlášení:
„V důsledku vstupu Lisabonské smlouvy v platnost dne 1. prosince 2009 se Evropská unie stala právní nástupkyní Evropského společenství a od uvedeného dne vykonává všechna jeho práva a povinnosti. Odkazy v dohodě na ‚Evropské společenství‘ nebo ‚Společenství‘ se proto tam, kde je to vhodné, považují za odkazy na ‚Evropskou unii‘.“
Článek 3
Komise, které jsou nápomocni odborníci z členských států přizvaní na žádost Komise, zastupuje Unii ve smíšeném readmisním výboru zřízeném podle čl. 16 odst. 2 dohody.
Článek 4
Postoj Unie ve smíšeném readmisním výboru k přijetí jeho jednacího řádu, jak vyžaduje čl. 16 odst. 2 dohody, přijímá Komise po konzultaci se zvláštním výborem jmenovaným Radou.
Článek 5
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
Článek 6
Toto rozhodnutí bude vyhlášeno v Úředním věstníku Evropské unie.
V Lucemburku dne 7. října 2010.


Input:
DURCHFÜHRUNGSBESCHLUSS DER KOMMISSION
vom 15. Dezember 2011
zur Festlegung der Liste der Drittländer und Gebiete, aus denen die Einfuhr von Hunden, Katzen und Frettchen und die Verbringung von mehr als fünf Hunden, Katzen oder Frettchen zu anderen als Handelszwecken in die Union zulässig sind, sowie zur Festlegung der Bescheinigungsmuster für die Einfuhr dieser Tiere und für deren Verbringung zu anderen als Handelszwecken in die Union
(Bekanntgegeben unter Aktenzeichen K(2011) 9232)
(Text von Bedeutung für den EWR)
(2011/874/EU)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Richtlinie 92/65/EWG des Rates vom 13. Juli 1992 über die tierseuchenrechtlichen Bedingungen für den Handel mit Tieren, Samen, Eizellen und Embryonen in der Gemeinschaft sowie für ihre Einfuhr in die Gemeinschaft, soweit sie diesbezüglich nicht den spezifischen Gemeinschaftsregelungen nach Anhang A Abschnitt I der Richtlinie 90/425/EWG unterliegen (1), insbesondere auf Artikel 17 Absatz 2 einleitender Satz und Buchstabe b sowie auf Artikel 17 Absatz 3 Buchstabe a,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 998/2003 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 26. Mai 2003 über die Veterinärbedingungen für die Verbringung von Heimtieren zu anderen als Handelszwecken und zur Änderung der Richtlinie 92/65/EWG des Rates (2), insbesondere auf Artikel 8 Absatz 4,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
In der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 sind die Veterinärbedingungen für die Verbringung von Heimtieren zu anderen als Handelszwecken in die Union festgelegt. Hunde, Katzen und Frettchen gehören zu den Heimtieren, die in den Regelungsbereich dieser Verordnung fallen.
(2)
In der Richtlinie 92/65/EWG sind die tierseuchenrechtlichen Bedingungen für den Handel mit Hunden, Katzen und Frettchen und für die Einfuhr dieser Tiere in die Union festgelegt. Demnach müssen die Bestimmungen für die Einfuhr dieser Tiere den Bestimmungen in der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 mindestens gleichwertig sein.
(3)
Die Tiergesundheitsanforderungen, die für solche Einfuhren und solche Verbringungen zu anderen als Handelszwecken gelten, sind je nach der Tollwutsituation im Herkunftsdrittland und je nach Bestimmungsmitgliedstaat unterschiedlich.
(4)
Gemäß der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 sind Hunde, Katzen und Frettchen, die aus den Drittländern, die in Anhang II Teil B Abschnitt 2 oder in Anhang II Teil C der genannten Verordnung aufgeführt sind, in die Mitgliedstaaten - außer Irland, Malta, Schweden und Vereinigtes Königreich - verbracht werden, gegen Tollwut zu impfen; Tiere, die aus anderen Drittländern kommen, sind außerdem vor dem Eingang einer Blutuntersuchung auf Tollwutantikörper zu unterziehen.
(5)
Bis 31. Dezember 2011 gilt gemäß der Verordnung (EG) Nr. 998/2003, dass Hunde, Katzen und Frettchen, die aus den Drittländern, die in Anhang II Teil B Abschnitt 2 oder in Anhang II Teil C der genannten Verordnung aufgeführt sind, nach Irland, Malta und Schweden und in das Vereinigte Königreich verbracht werden, zu impfen und einer Blutuntersuchung auf Tollwutantikörper entsprechend den jeweiligen innerstaatlichen Regelungen zu unterziehen sind; Tiere aus anderen Drittländern müssen nach dem Eingang außerdem entsprechend den jeweiligen innerstaatlichen Regelungen unter Quarantäne gestellt werden.
(6)
Bis 31. Dezember 2011 gilt gemäß der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 außerdem, dass Finnland, Irland, Malta, Schweden und das Vereinigte Königreich bezüglich Echinokokkose und Irland, Malta und das Vereinigte Königreich bezüglich Zecken den Eingang von Heimtieren in ihr Hoheitsgebiet bis 31. Dezember 2011 von bestimmten zusätzlichen innerstaatlichen Regelungen abhängig machen dürfen.
(7)
Die Delegierte Verordnung (EU) Nr. 1152/2011 der Kommission vom 14. Juli 2011 zur Ergänzung der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 des Europäischen Parlaments und des Rates hinsichtlich präventiver Gesundheitsmaßnahmen zur Kontrolle von Echinococcus-multilocularis-Infektionen bei Hunden (3) wurde erlassen, um Irland, Malta, Finnland und das Vereinigte Königreich auch weiterhin vor Echinococcus multilocularis zu schützen. Sie gilt ab dem 1. Januar 2012.
(8)
Gemäß der Entscheidung 2004/595/EG der Kommission vom 29. Juli 2004 mit einer Mustergesundheitsbescheinigung für die Einfuhr von Hunden, Katzen und Frettchen zu Handelszwecken in die Gemeinschaft (4) müssen Einfuhren solcher Tiere aus den Drittländern zugelassen werden, die in Anhang II Teil B Abschnitt 2 oder in Anhang II Teil C der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 oder in Anhang II der Verordnung (EU) Nr. 206/2010 der Kommission vom 12. März 2010 zur Erstellung von Listen der Drittländer, Gebiete und Teile davon, aus denen das Verbringen bestimmter Tiere und bestimmten frischen Fleisches in die Europäische Union zulässig ist, und zur Festlegung der diesbezüglichen Veterinärbescheinigungen (5) aufgeführt sind. In der Entscheidung 2004/595/EG ist außerdem geregelt, dass für solche Tiere eine Bescheinigung gemäß dem Muster im Anhang dieser Entscheidung mitzuführen ist.
(9)
Das Muster im Anhang der Entscheidung 2004/595/EG ist eine individuelle Bescheinigung, die für jeden Hund, jede Katze und jedes Frettchen ausgestellt werden muss, der/die/das aus einem Drittland, welches in Anhang II Teil B Abschnitt 2 oder in Anhang II Teil C der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 aufgeführt ist, in einen Mitgliedstaat gebracht wird.
(10)
Diese Bescheinigung reicht dafür, dass diese Tiere aus den Drittländern, die in Anhang II der Verordnung (EU) Nr. 206/2010 aufgeführt sind, in alle Mitgliedstaaten außer Irland, Schweden und das Vereinigte Königreich gebracht werden können; sie wird jedoch nicht akzeptiert bei Tieren, die für Irland, Schweden oder das Vereinigte Königreich bestimmt sind, wo diese Tiere entsprechend den jeweiligen innerstaatlichen Rechtsvorschriften nach der Ankunft unter Quarantäne gestellt werden.
(11)
Angesichts der Probleme, mit denen bestimmte Einführer bei der Verwendung des Musters gemäß der Entscheidung 2004/595/EG konfrontiert sind, ist es notwendig, dieses Muster durch eines zu ersetzen, das auch für Sendungen mit mehr als einem Tier verwendbar ist.
(12)
Gemäß Artikel 12 der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 und gemäß der Verordnung (EU) Nr. 388/2010 der Kommission vom 6. Mai 2010 zur Durchführung der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 des Europäischen Parlaments und des Rates hinsichtlich der Höchstzahl von Heimtieren bestimmter Arten, die zu anderen als Handelszwecken verbracht werden können (6), unterliegen Verbringungen von mehr als fünf Hunden, Katzen oder Frettchen zu anderen als Handelszwecken aus einem Drittland in die Union den tierseuchenrechtlichen Bedingungen und Kontrollen der Richtlinie 92/65/EWG.
(13)
Angesichts des Umstands, dass die Risiken, die die Einfuhr von Hunden, Katzen und Frettchen mit sich bringt, nicht anders sind als die Risiken, die die Verbringung von mehr als fünf solcher Tiere zu anderen als Handelszwecken in die Union mit sich bringt, ist es angebracht, eine einheitliche Gesundheitsbescheinigung für die Einfuhr solcher Tiere in die Union und für die Verbringung von mehr als fünf solcher Tiere zu anderen als Handelszwecken aus den Drittländern festzulegen, die in Anhang II Teil B Abschnitt 2 oder in Anhang II Teil C der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 oder in Anhang II der Verordnung (EU) Nr. 206/2010 der Kommission aufgeführt sind.
(14)
Im Interesse der Kohärenz und Vereinfachung der Unionsvorschriften sollte bei der Festlegung der Muster der Gesundheitsbescheinigungen für die Einfuhr von Hunden, Katzen und Frettchen in die Union die Entscheidung 2007/240/EG der Kommission (7) berücksichtigt werden, die regelt, dass die verschiedenen Veterinär-, Genusstauglichkeits- und Tiergesundheitsbescheinigungen für die Einfuhr von lebenden Tieren in die Union auf den einheitlichen Mustern für Veterinärbescheinigungen in Anhang I der genannten Entscheidung basieren müssen.
(15)
In der Entscheidung 2004/824/EG der Kommission vom 1. Dezember 2004 zur Festlegung des Musters einer Gesundheitsbescheinigung für nicht gewerbliche Verbringungen von Hunden, Katzen und Frettchen aus Drittländern in die Gemeinschaft (8) wird für die Verbringung dieser Tiere zu anderen als Handelszwecken in alle Mitgliedstaaten außer Irland, Schweden und das Vereinigte Königreich ein Bescheinigungsmuster festgelegt. Diese Bescheinigung darf auch für Verbringungen in die drei vorgenannten Länder verwendet werden, falls die Tiere aus einem der Länder kommen, die in Anhang II Teil B Abschnitt 2 oder in Anhang II Teil C der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 aufgeführt sind. Im Übrigen muss diese Bescheinigung für jeden Hund, jede Katze und jedes Frettchen, der/die/das in einen Mitgliedstaat gebracht wird, einzeln ausgestellt werden.
(16)
Gemäß Artikel 8 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 muss für Heimtiere, die - nach einer vorübergehenden Verbringung aus einem Mitgliedstaat in ein Drittland oder Gebiet - in einen Mitgliedstaat verbracht werden, ein Ausweis mitgeführt werden, der dem Muster in der Entscheidung 2003/803/EG der Kommision vom 26. November 2003 zur Festlegung eines Musterausweises für die Verbringung von Hunden, Katzen und Frettchen zwischen Mitgliedstaaten (9) entspricht.
(17)
Gemäß Artikel 8 Absatz 3 Buchstabe a der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 unterliegen Heimtiere aus den in Anhang II Teil B Abschnitt 2 der Verordnung genannten Ländern und Gebieten, die nachweislich Vorschriften anwenden, die den Unionsvorschriften mindestens gleichwertig sind, den Vorschriften für die Verbringung von Hunden, Katzen und Frettchen zu anderen als Handelszwecken zwischen Mitgliedstaaten.
(18)
Der vorliegende Beschluss sollte unbeschadet der Entscheidung 2004/839/EG der Kommission vom 3. Dezember 2004 mit Bedingungen für die nicht kommerzielle Verbringung von jungen Hunden und Katzen aus Drittländern in die Gemeinschaft (10) gelten; gemäß dieser Entscheidung können die Mitgliedstaaten die Verbringung von weniger als drei Monate alten, nicht gegen Tollwut geimpften Hunden und Katzen aus Drittländern, die in Anhang II Teil B Abschnitt 2 oder in Anhang II Teil C der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 aufgeführt sind, in ihr Hoheitsgebiet unter Bedingungen zulassen, die mindestens den Bedingungen gemäß Artikel 5 Absatz 2 der genannten Verordnung entsprechen.
(19)
Damit der Zugang zu den Bescheinigungen in mehreren Sprachen leichter wird, sollte die Gesundheitsbescheinigung, die für eine Verbringung von fünf oder weniger Hunde, Katzen oder Frettchen zu anderen als Handelszwecken in die Union erforderlich ist, auf den Mustern in der Entscheidung 2007/240/EG beruhen.
(20)
Die Richtlinie 96/93/EG des Rates vom 17. Dezember 1996 über Bescheinigungen für Tiere und tierische Erzeugnisse (11) enthält die Bestimmungen, die bei der Ausstellung der aufgrund der Veterinärvorschriften erforderlichen Bescheinigungen einzuhalten sind, damit keine irreführenden oder betrügerischen Bescheinigungen ausgestellt werden. Es sollte sichergestellt sein, dass die in Drittländern tätigen amtlichen Tierärztinnen/Tierärzte Vorschriften und Grundsätze anwenden, die denen der genannten Richtlinie zumindest gleichwertig sind.
(21)
Es sollte eine Übergangszeit festgesetzt werden, damit die Mitgliedstaaten die erforderlichen Maßnahmen treffen können, um dem vorliegenden Beschluss nachzukommen.
(22)
Die Entscheidungen 2004/595/EG und 2004/824/EG sollten folglich aufgehoben werden.
(23)
Die in diesem Beschluss vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Ständigen Ausschusses für die Lebensmittelkette und Tiergesundheit -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
Gegenstand und Anwendungsbereich
(1) Mit diesem Beschluss wird Folgendes festgelegt:
a)
die Liste der Drittländer und Gebiete, aus denen im Einklang mit der Richtlinie 92/65/EWG die Einfuhr von Hunden, Katzen und Frettchen und die Verbringung von mehr als fünf Hunden, Katzen oder Frettchen zu anderen als Handelszwecken in die Union zulässig sind, und die Gesundheitsbescheinigung für solche Einfuhren und solche Verbringungen zu anderen als Handelszwecken;
b)
die Gesundheitsbescheinigung für die Verbringung von fünf oder weniger Hunden, Katzen oder Frettchen zu anderen als Handelszwecken in die Union im Einklang mit der Verordnung (EG) Nr. 998/2003.
(2) Dieser Beschluss gilt unbeschadet der Entscheidung 2004/839/EG.
Artikel 2
Drittländer und Gebiete, aus denen die Einfuhr von Hunden, Katzen und Frettchen und die Verbringung von mehr als fünf Hunden, Katzen oder Frettchen zu anderen als Handelszwecken in die Union zulässig sind, und die Gesundheitsbescheinigung für solche Einfuhren und solche Verbringungen zu anderen als Handelszwecken
(1) Die Mitgliedstaaten lassen die Einfuhr von Sendungen mit Hunden, Katzen und Frettchen und die Verbringung von mehr als fünf Hunden, Katzen oder Frettchen zu anderen als Handelszwecken in die Union zu, sofern die Drittländer oder Gebiete, aus denen die Tiere kommen oder durch die die Tiere durchgeführt werden,
a)
entweder in Anhang II Teil B Abschnitt 2 oder in Anhang II Teil C der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 oder
b)
in Anhang II Teil 1 der Verordnung (EU) Nr. 206/2010 aufgeführt sind.
(2) Bei den in Absatz 1 genannten Hunden, Katzen und Frettchen
a)
muss eine Gesundheitsbescheinigung gemäß dem Muster in Anhang I mitgeführt werden, die eine amtliche Tierärztin/ein amtlicher Tierarzt unter gebührender Beachtung der Bemerkungen in Teil II der Bescheinigung ausgefüllt hat;
b)
müssen die Anforderungen der Gesundheitsbescheinigung in Anhang I hinsichtlich der Drittländer oder Gebiete, aus denen die Tiere kommen und auf die in Absatz 1 Buchstabe a bzw. b dieses Artikels verwiesen wird, erfüllt sein.
Artikel 3
Gesundheitsbescheinigung für die Verbringung von fünf oder weniger Hunden, Katzen oder Frettchen zu anderen als Handelszwecken in die Union
(1) Die Mitgliedstaaten lassen die Verbringung von fünf oder weniger Hunden, Katzen oder Frettchen zu anderen als Handelszwecken in ihr jeweiliges Hoheitsgebiet zu, sofern die Drittländer oder Gebiete, aus denen die Tiere kommen oder durch die die Tiere durchgeführt werden,
a)
entweder in Anhang II Teil B Abschnitt 2 oder in Anhang II Teil C der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 oder
b)
nicht in Anhang II der Verordnung (EG) Nr. 998/2003 aufgeführt sind.
(2) Bei den in Absatz 1 genannten Hunden, Katzen und Frettchen
a)
muss eine Gesundheitsbescheinigung gemäß dem Muster in Anhang II mitgeführt werden, die eine amtliche Tierärztin/ein amtlicher Tierarzt unter gebührender Beachtung der Bemerkungen in Teil II der Bescheinigung ausgestellt hat;
b)
müssen die Anforderungen der Gesundheitsbescheinigung in Anhang II hinsichtlich der Drittländer oder Gebiete, aus denen die Tiere kommen und auf die in Absatz 1 Buchstabe a bzw. b dieses Artikels verwiesen wird, erfüllt sein.
Artikel 4
Übergangsbestimmungen
Bis 30. Juni 2012 lassen die Mitgliedstaaten übergangsweise die Einfuhr von Hunden, Katzen und Frettchen und deren Verbringung zu anderen als Handelszwecken in die Union zu, wenn für diese Tiere eine Veterinärbescheinigung mitgeführt wird, die spätestens am 29. Februar 2012 gemäß den Mustern im Anhang der Entscheidung 2004/595/EG bzw. 2004/824/EG ausgestellt worden ist.
Artikel 5
Aufhebung von Rechtsakten
Die Entscheidungen 2004/595/EG und 2004/824/EG werden aufgehoben.
Artikel 6
Geltungsbeginn
Dieser Beschluss gilt ab dem 1. Januar 2012.
Artikel 7
Adressaten
Dieser Beschluss ist an die Mitgliedstaaten gerichtet.
Brüssel, den 15. Dezember 2011


Input:
KOMISJONI OTSUS,
29. november 2011,
ohutusnõuete kohta, millele peavad Euroopa Parlamendi ja nõukogu direktiivi 2001/95/EÜ kohaselt vastama jalgrattaid, väikelaste jalgrattaid ja jalgrataste pakiraame käsitlevad Euroopa standardid
(EMPs kohaldatav tekst)
(2011/786/EL)
EUROOPA KOMISJON,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse Euroopa Parlamendi ja nõukogu 3. detsembri 2001. aasta direktiivi 2001/95/EÜ üldise tooteohutuse kohta, (1) eriti selle artikli 4 lõike 1 punkti a,
ning arvestades järgmist:
(1)
Direktiivis 2001/95/EÜ on sätestatud, et Euroopa standardeid peavad kehtestama Euroopa standardiasutused. Kõnealused standardid peaksid tagama, et tooted vastavad direktiivi üldistele ohutusnõuetele.
(2)
Direktiivi 2001/95/EÜ kohaselt käsitatakse toodet ohutuna, kui see vastab vabatahtlikele riiklikele standarditele, millega on üle võetud Euroopa standardid, mille viited on komisjon avaldanud Euroopa Liidu Teatajas.
(3)
Direktiivi 2001/95/EÜ artiklis 4 on sätestatud Euroopa standardite koostamise kord. Kõnealuse korra kohaselt kehtestab komisjon ohutuse erinõuded, millele Euroopa standardid peaksid vastama, ning annab seejärel Euroopa standardiasutustele volitused vastavate standardite koostamiseks.
(4)
Komisjon avaldab vastuvõetud Euroopa standardite viited Euroopa Liidu Teatajas.
(5)
Direktiivi 2001/95/EÜ artikli 4 lõike 2 teise lõigu kohaselt võib enne kõnealuse direktiivi jõustumist Euroopa standardiasutuste vastuvõetud standardite viited avaldada Euroopa Liidu Teatajas isegi ilma komisjoni volituseta, tingimusel et nende standarditega tagatakse kõnealuse direktiiviga kehtestatud üldiste ohutusnõuete järgimine.
(6)
Komisjon avaldas otsusega 2006/514/EÜ (2) Euroopa Liidu Teatajas Euroopa standardite EN 14764:2005 (linna- ja retkejalgrattad), EN 14766:2005 (mägijalgrattad), EN 14781:2005 (võidusõidurattad) ja EN 14872:2006 (jalgrataste pakiraamid) viited.
(7)
Otsuses 2006/514/EÜ viidatud nelja Euroopa standardi kohta puudub direktiivi 2001/95/EÜ artikli 4 lõike 1 kohane komisjoni volitus.
(8)
Euroopa Standardikomitee on teatanud, et Euroopa standardid EN 14764:2005, EN 14766:2005, EN 14781:2005 ja EN 14872:2006 vaadatakse uuesti läbi. Kõnealuste standardite läbivaatusjärgsete uute versioonide viiteid ei saa Euroopa Liidu Teatajas avaldada ilma komisjoni volituseta, millega kehtestatakse ohutuse erinõuded.
(9)
Seepärast peaks komisjon sätestama jalgrataste ja pakiraamide ohutuse erinõuded, et volitada Euroopa standardiasutusi koostama Euroopa standardeid kõnealuste nõuete alusel.
(10)
Väikelaste jalgrattad, mida ei käsitata mänguasjadena mänguasjade ohutuse direktiivi (Euroopa Parlamendi ja nõukogu direktiiv 2009/48/EÜ (3)) tähenduses, võivad, kui need ei ole ohutud, põhjustada lastele raskeid pea-, rindkere-, kõhupiirkonna või jäsemete vigastusi eelkõige kukkumiste tagajärjel.
(11)
Noored jalgratturid saavad tavaliselt vigastada mängimise ajal või liiga kiiresti sõites (4) ning on eriti ohustatud kukkumistest, sest kasvueas nad alles arendavad oma motoorseid võimeid ja omandavad jalgratta valitsemise oskust, sealhulgas oskust vältida takistusi, jalakäijaid või teisi jalgrattureid. Kõnealused tegurid ja laste kõrgema asetusega raskuskese muudavad tasakaalu hoidmise raskeks.
(12)
Vastavalt vigastuste andmebaasile saavad Euroopa Liidus jalgratturitega seotud õnnetuste puhul 37 % juhtudest vigastada viie- kuni üheksa-aastased lapsed (5). Kuigi suure osa nendest õnnetustest moodustavad liiklusõnnetused, juhtub noorte ratturitega palju õnnetusi ka mängimise ajal, esemetele või teistele inimestele otsasõidu tõttu ja ka lihtsalt ratastega kukkudes. Ühendkuningriigis tehtud hinnangu alusel satub igal aastal kodus jalgrattaga sõitmisel tekkinud õnnetuste tagajärjel haiglaravile üle 2 000 lapse ning muudes kohtades, näiteks parkides ja mänguväljakutel, toimunud õnnetuste tagajärjel lisandub neile veel 21 000 last (6).
(13)
Euroopa standardis EN 14765:2005 + A1:2008 on täpsustatud ohutusnõuded ja katsemeetodid väikelaste jalgrataste kohta, mis jäetakse välja mänguasjade ohutuse direktiivi (direktiiv 2009/48/EÜ) reguleerimisalast. Kõnealuse standardi kohta puudub siiski komisjoni volitus.
(14)
Seepärast on vaja sätestada ohutusnõuded ja kutsuda üles koostama kõnealuste nõuetega kooskõlas olevaid Euroopa standardeid väikelaste jalgrataste kohta, mida ei käsitata mänguasjadena mänguasjade ohutuse direktiivi (direktiiv 2009/48/EÜ) tähenduses.
(15)
Kui asjakohased standardid on kehtestatud ja tingimusel, et komisjon otsustab avaldada nende viited Euroopa Liidu Teatajas vastavalt direktiivi 2001/95/EÜ artikli 4 lõikes 2 sätestatud korrale, käsitatakse kõnealustele standarditele vastavaid jalgrattaid, väikelaste jalgrattaid ja jalgrataste pakiraame kõnealuste standarditega hõlmatud ohutusnõuete osas direktiivi 2001/95/EÜ üldistele ohutusnõuetele vastavaina.
(16)
Käesoleva otsusega ette nähtud meetmed on kooskõlas direktiivi 2001/95/EÜ artikli 15 alusel asutatud komitee arvamusega, Euroopa Parlament ega nõukogu ei ole esitanud vastuväiteid,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
Artikkel 1
Käesolevas otsuses kasutatakse järgmisi mõisteid.
a) „Jalgratas”- kaherattaline sõiduvahend, mille ajamiks on üksnes või peamiselt ratturi lihasjõud, välja arvatud kahe või enama sadulaga sõiduvahendid.
b) „Väikelaste jalgratas”- jalgratas, mille sadula maksimumkõrgus on suurem kui 435 mm ja väiksem kui 635 mm ja mis on ette nähtud ratturitele, kelle keskmine kehamass on 30 kg.
c) „Linna- ja retkejalgratas”- jalgratas, mille sadula maksimumkõrgus on 635 mm või rohkem ja mis on ette nähtud sõitmiseks avalikult kasutatavatel teedel, sealhulgas katteta teedel.
d) „Mägijalgratas”- jalgratas, mille sadula maksimumkõrgus on 635 mm või rohkem, mis on ette nähtud sõitmiseks maastikul, avalikult kasutatavatel teedel ja kergliiklusteedel, millel on asjakohaselt tugevdatud raam ja muud komponendid ning millel on tavaliselt laiad suure turvisemustriga rehvid ja arvukalt käike.
e) „Võidusõiduratas”- jalgratas, mille sadula maksimumkõrgus on 635 mm või rohkem ja mis on ette nähtud suure kiirusega sõitmiseks avalikult kasutatavatel teedel. Kõnealused jalgrattad on üldiselt ette nähtud kattega teel sõitmiseks.
f) „Jalgratta pakiraam”- vahend või mahuti, välja arvatud haagis, mis asetatakse kohale ja kinnitatakse püsivalt jalgratta tagumise (tagapakiraam) või eesmise (esipakiraam) ratta kohale ja/või kõrvale ja mis on ette nähtud üksnes pakiveoks või lasteistmel istuvate laste veoks.
Artikkel 2
Käesoleva otsuse lisas sätestatakse jalgrataste, väikelaste jalgrataste ja jalgrataste pakiraamide ohutuse erinõuded, mille tingimustele peavad direktiivi 2001/95/EÜ artikli 4 kohaselt vastama Euroopa standardid.
Artikkel 3
Käesolev otsus jõustub kahekümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Liidu Teatajas.
Brüssel, 29. november 2011


Input:
UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 315/2012 VAN DE COMMISSIE
van 12 april 2012
houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 606/2009 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad, wat betreft de wijncategorieën, de oenologische procedés en de daarvoor geldende beperkingen
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1), en met name artikel 121, derde en vierde alinea,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
De toegestane oenologische procedés zijn overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 606/2009 van de Commissie (2) vastgesteld in bijlage I bij die verordening. De Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding (Organisation Internationale de la Vigne et du Vin - OIV) heeft de gebruiksvoorwaarden voor bepaalde oenologische praktijken, die in de Unie overigens reeds zijn toegestaan, gewijzigd. Om zich aan te passen aan de op dit gebied geldende internationale normen en om de producenten in de EU dezelfde mogelijkheden te bieden die aan producenten uit derde landen worden geboden, moeten de gebruiksvoorwaarden van deze nieuwe oenologische procedés in de Unie worden gewijzigd op basis van de door de OIV vastgestelde gebruiksvoorwaarden.
(2)
Op grond van Verordening (EG) nr. 606/2009 is het gebruik van de copolymeren polyvinylimidazol - polyvinylpyrrolidon (PVI/PVP) toegestaan om het gehalte aan koper, ijzer en zware metalen te verlagen, op voorwaarde dat zij voldoen aan de voorschriften van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”, met name wat de maximumgehalten aan monomeren betreft. Aangezien dergelijke voorschriften nog niet door de OIV zijn vastgesteld, moet deze praktijk om redenen van juridische duidelijkheid uit bijlage I bij Verordening (EG) nr. 606/2009 worden geschrapt.
(3)
Bij Verordening (EG) nr. 606/2009 is het gebruik van chitosan en chitine-glucaan uit schimmels toegestaan. Deze producten worden momenteel in de Unie slechts bereid uit de schimmel Aspergillus niger. Aangezien de OIV de betrokken producten toestaat en dat in de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international” nader is bepaald dat deze afkomstig zijn van de schimmel Aspergillus niger, moet deze nadere bepaling worden toegevoegd aan Verordening (EG) nr. 606/2009.
(4)
Voor de wijnen die recht hebben op de beschermde oorsprongsbenaming „Douro” of op de beschermde geografische aanduiding „Duriense”, gevolgd door de vermelding „colheita tardia” wordt ook afgeweken van het maximumgehalte aan zwaveldioxide. Portugal heeft gevraagd deze afwijking te laten gelden voor alle Portugese wijnen die dezelfde kenmerken hebben als die wijnen en die recht hebben op een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding, gevolgd door de vermelding „colheita tardia”. Voor de betrokken wijnen moet een maximumgehalte aan zwaveldioxide van 400 milligram per liter worden toegestaan.
(5)
Aangezien de traditionele specifieke vermelding „vino generoso” niet meer uitsluitend wordt toegepast op likeurwijn, moet de in bijlage III, deel B, punt 8, bij Verordening (EG) nr. 606/2009 opgenomen bepaling betreffende die vermelding worden aangepast.
(6)
Verordening (EG) nr. 606/2009 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.
(7)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 195, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 ingestelde regelgevend comité,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Verordening (EG) nr. 606/2009 wordt als volgt gewijzigd:
a)
Bijlage I A wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij deze verordening.
b)
Bijlage I B wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij deze verordening.
c)
Bijlage III wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage III bij deze verordening.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 12 april 2012.


Input:
VERORDNUNG (EU) Nr. 656/2011 DER KOMMISSION
vom 7. Juli 2011
zur Durchführung der Verordnung (EG) Nr. 1185/2009 des Europäischen Parlaments und des Rates über Statistiken zu Pestiziden im Hinblick auf die Begriffsbestimmungen und die Liste der Wirkstoffe
(Text von Bedeutung für den EWR)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1185/2009 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 25. November 2009 über Statistiken zu Pestiziden (1), insbesondere auf Artikel 5 Absätze 2 und 3,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Durch die Verordnung (EG) Nr. 1185/2009 wurde ein gemeinsamer Rahmen für die Erstellung vergleichbarer europäischer Statistiken über den Verkauf und die Verwendung von Pestiziden geschaffen.
(2)
Gemäß Artikel 5 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1185/2009 ist der in Anhang II Abschnitt 2 der genannten Verordnung verwendete Begriff „behandelte Fläche“ zu bestimmen, damit er im Interesse der Vergleichbarkeit in der gesamten Union gleich verstanden und verwendet wird.
(3)
Gemäß Artikel 5 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 1185/2009 hat die Kommission regelmäßig und zumindest alle fünf Jahre die Liste der betroffenen Stoffe und deren Klassifikation in Produktkategorien und Chemikalienklassen gemäß Anhang III zu aktualisieren. Da die Liste im Anhang der genannten Verordnung zuletzt 2006 aktualisiert wurde, ist eine Aktualisierung für den Zeitraum 2010-2015 erforderlich.
(4)
Die Zahl der Stoffe und der Umstand, dass die Bestimmung der richtigen Verbindungen sowie die Klassifizierung komplex sind, erschweren den nationalen statistischen Stellen die ordnungsgemäße Erstellung der notwendigen Instrumente zur Erhebung der Angaben zu Verwendung und Inverkehrbringen. Es sollten daher nur Stoffe aufgenommen werden, für die von mindestens einer der beiden wichtigsten international anerkannten Institutionen zur Registrierung von chemischen Verbindungen oder Pestiziden eine Identifizierungsnummer vergeben wurde, nämlich vom Chemical Abstracts Service der American Chemical Society (CAS) und dem Collaborative International Pesticides Analytical Council (CIPAC).
(5)
Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen stehen im Einklang mit der Stellungnahme des Ausschusses für das Europäische Statistische System -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Der in Abschnitt 2 von Anhang II der Verordnung (EG) Nr. 1185/2009 verwendete Begriff „behandelte Fläche“ bezeichnet die behandelte Fläche, definiert als „die tatsächliche Anbaufläche der Kulturpflanze, die unabhängig von der Zahl der Anwendungen mindestens einmal mit einem bestimmten Wirkstoff behandelt wurde“.
Artikel 2
Anhang III der Verordnung (EG) Nr. 1185/2009 erhält die Fassung des Anhangs der vorliegenden Verordnung.
Artikel 3
Diese Verordnung tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 7. Juli 2011


Input:
REGLAMENTO DE EJECUCIÓN (UE) No 1127/2011 DE LA COMISIÓN
de 7 de noviembre de 2011
relativo a la no aprobación de la sustancia activa ácido 2-naftiloxiacético, de conformidad con el Reglamento (CE) no 1107/2009 del Parlamento Europeo y del Consejo, relativo a la comercialización de productos fitosanitarios en el mercado
(Texto pertinente a efectos del EEE)
LA COMISIÓN EUROPEA,
Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea,
Visto el Reglamento (CE) no 1107/2009 del Parlamento Europeo y del Consejo, de 21 de octubre de 2009, relativo a la comercialización de productos fitosanitarios en el mercado y por el que se derogan las Directivas 79/117/CEE y 91/414/CEE (1) del Consejo, y, en particular, el artículo 13, apartado 2,
Considerando lo siguiente:
(1)
De conformidad con el artículo 80, apartado 1, letra c), del Reglamento (CE) no 1107/2009, la Directiva 91/414/CEE (2) del Consejo es de aplicación, con respecto al procedimiento y las condiciones de aprobación, para las sustancias activas cuya integridad haya sido establecida con arreglo a lo dispuesto en el artículo 16 del Reglamento (CE) no 33/2008 de la Comisión, de 17 de enero de 2008, por el que se establecen disposiciones de aplicación de la Directiva 91/414/CEE del Consejo en lo que se refiere a un procedimiento ordinario y acelerado de evaluación de las sustancias activas que forman parte del programa de trabajo mencionado en el artículo 8, apartado 2, de dicha Directiva pero que no figuran en su anexo I (3). El ácido 2-naftiloxiacético es una sustancia activa cuya integridad ha sido establecida con arreglo a dicho Reglamento.
(2)
En los Reglamentos (CE) no 1112/2002 (4) y (CE) no 2229/2004 (5) de la Comisión se establecen las disposiciones de aplicación de la cuarta fase del programa de trabajo contemplado en el artículo 8, apartado 2, de la Directiva 91/414/CEE, así como una lista de sustancias activas que deben evaluarse con vistas a su posible inclusión en el anexo I de esa misma Directiva. Dicha lista incluye el ácido 2-naftiloxiacético.
(3)
De conformidad con el artículo 24 septies del Reglamento (CE) no 2229/2004 y el artículo 25, apartado 1, letra a), y apartado 2, letra b), de dicho Reglamento, se adoptó la Decisión 2009/65/CE de la Comisión, de 26 de enero de 2009, relativa a la no inclusión del ácido 2-naftiloxiacético en el anexo I de la Directiva 91/414/CEE del Consejo y a la retirada de las autorizaciones de los productos fitosanitarios que contengan esta sustancia (6).
(4)
Con arreglo al artículo 6, apartado 2, de la Directiva 91/414/CEE, el notificante original (en lo sucesivo, «el solicitante») presentó una nueva solicitud pidiendo la aplicación del procedimiento acelerado, tal como se establece en los artículos 14 a 19 del Reglamento (CE) no 33/2008.
(5)
La solicitud se remitió a Italia, en sustitución de Francia, que el Reglamento (CE) no 2229/2004 había designado inicialmente Estado miembro ponente. Se respetó el plazo para el procedimiento acelerado. La especificación de la sustancia activa y los usos argumentados son los mismos que los que fueron objeto de la Decisión 2009/65/CE. Asimismo, la solicitud cumple el resto de los requisitos de fondo y de procedimiento del artículo 15 del Reglamento (CE) no 33/2008.
(6)
Italia evaluó los nuevos datos presentados por el solicitante y elaboró un informe suplementario. El 21 de mayo de 2010 envió dicho informe a la Autoridad Europea de Seguridad Alimentaria (en lo sucesivo, «la Autoridad») y a la Comisión. La Autoridad facilitó el informe suplementario a los demás Estados miembros y al solicitante para que formularan sus observaciones y transmitió las observaciones recibidas a la Comisión. De conformidad con el artículo 20, apartado 1, del Reglamento (CE) no 33/2008 y a petición de la Comisión, el 28 abril de 2011 (7) la Autoridad presentó a la Comisión su conclusión sobre la evaluación del riesgo del ácido 2-naftiloxiacético. El proyecto de informe de evaluación, el informe suplementario y la conclusión de la Autoridad fueron revisados por los Estados miembros y la Comisión en el marco del Comité permanente de la cadena alimentaria y de sanidad animal, y adoptados el 27 de septiembre de 2011 como informe de revisión de la Comisión relativo al ácido 2-naftiloxiacético.
(7)
A partir de los nuevos datos presentados por el solicitante e incluidos en el informe suplementario, se pudo establecer una dosis diaria admisible. No obstante, durante la evaluación de esta sustancia activa, surgieron otras preocupaciones. En concreto, no fue posible realizar una evaluación de la exposición de los consumidores, ya que faltaban datos necesarios en lo que se refiere a la exposición del ganado, el metabolismo de las plantas, los ensayos de residuos, los estudios de transformación y la definición de residuos vegetales. Además, faltaban datos para determinar si existe riesgo para las abejas, las lombrices de tierra y los macroorganismos del suelo.
(8)
La Comisión invitó al solicitante a presentar observaciones sobre la conclusión de la Autoridad. Además, de conformidad con el artículo 21, apartado 1, del Reglamento (CE) no 33/2008, la Comisión ofreció al solicitante la posibilidad de presentar observaciones sobre el proyecto de informe de revisión. El solicitante envió sus observaciones, que se han examinado con detenimiento.
(9)
Sin embargo, pese a los argumentos presentados por el solicitante, no pudieron descartarse los problemas a que se refiere el considerando 7. Por consiguiente, no ha quedado demostrado que pueda esperarse que, en las condiciones de uso propuestas, los productos fitosanitarios que contienen ácido 2-naftiloxiacético satisfagan en general los requisitos establecidos en el artículo 5, apartado 1, letras a) y b), de la Directiva 91/414/CEE.
(10)
Por tanto, no debe aprobarse el ácido 2-naftiloxiacético, de conformidad con el artículo 13, apartado 2, del Reglamento (CE) no 1107/2009.
(11)
En aras de la claridad, es necesario derogar la Decisión 2009/65/CE.
(12)
El presente Reglamento no excluye la presentación de una nueva solicitud relativa al ácido 2-naftiloxiacético, de conformidad con el artículo 7 del Reglamento (CE) no 1107/2009.
(13)
Las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité permanente de la cadena alimentaria y de sanidad animal.
HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:
Artículo 1
No aprobación de sustancia activa
No se aprueba la sustancia activa ácido 2-naftiloxiacético.
Artículo 2
Derogación
Queda derogada la Decisión 2009/65/CE.
Artículo 3
Entrada en vigor
El presente Reglamento entrará en vigor el vigésimo día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de la Unión Europea.
El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro.
Hecho en Bruselas, el 7 de noviembre de 2011.


Input:
RÅDETS AFGØRELSE
af 16. juli 2012
om undertegnelse på Den Europæiske Unions vegne og midlertidig anvendelse af protokollen om fastsættelse af de fiskerimuligheder og den finansielle modydelse, der er omhandlet i fiskeripartnerskabsaftalen mellem Det Europæiske Fællesskab på den ene side og den danske regering og det grønlandske landsstyre på den anden side
(2012/653/EU)
RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde, særlig artikel 43, stk. 2, sammenholdt med artikel 218, stk. 5,
under henvisning til forslag fra Europa-Kommissionen, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Den 28. juni 2007 vedtog Rådet forordning (EF) nr. 753/2007 (1) om indgåelse af fiskeripartnerskabsaftalen mellem Det Europæiske Fællesskab på den ene side og den danske regering og det grønlandske landsstyre på den anden side (2) (»aftalen«). En protokol om fastsættelse af fiskerimulighederne og den finansielle modydelse som omhandlet i aftalen (3) (den »nuværende protokol«) var knyttet dertil. Den nuværende protokol udløber den 31. december 2012.
(2)
Unionen har ført forhandlinger med den danske regering og Grønlands regering om en ny protokol til aftalen, hvori fiskerimulighederne og den finansielle modydelse fastsættes (»protokollen«).
(3)
Ved afslutningen af disse forhandlinger blev den nye protokol paraferet den 3. februar 2012.
(4)
For at EU-fartøjerne kan fortsætte deres fiskeri er det i protokollens artikel 12 fastsat, at protokollen skal anvendes midlertidigt fra den 1. januar 2013.
(5)
Protokollen bør undertegnes -
VEDTAGET DENNE AFGØRELSE:
Artikel 1
Der gives herved på Unionens vegne bemyndigelse til undertegnelse af protokollen om fastsættelse af de fiskerimuligheder og den finansielle modydelse, der er omhandlet i fiskeripartnerskabsaftalen mellem Det Europæiske Fællesskab på den ene side og den danske regering og det grønlandske landsstyre på den anden side (i det følgende benævnt »protokollen«), med forbehold af indgåelsen af nævnte protokol.
Teksten til protokollen er knyttet til denne afgørelse.
Artikel 2
Formanden for Rådet bemyndiges herved til at udpege den eller de personer, der er beføjet til at undertegne protokollen på Unionens vegne.
Artikel 3
Protokollen anvendes midlertidigt fra den 1. januar 2013 indtil afslutningen af procedurerne for dens indgåelse.
Artikel 4
Denne afgørelse træder i kraft på dagen for vedtagelsen.
Udfærdiget i Bruxelles, den 16. juli 2012.


Input:
REGOLAMENT TA’ IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 1155/2011
tal-10 ta’ Novembru 2011
li jdaħħal denominazzjoni fir-reġistru tad-denominazzjonijiet protetti tal-oriġini u tal-indikazzjonijiet ġeografiċi protetti [Šebreljski želodec (IĠP)]
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 510/2006 tal-20 ta’ Marzu 2006 dwar il-protezzjoni tal-indikazzjonijiet ġeografiċi u d-denominazzjonijiet tal-oriġini għall-prodotti agrikoli u l-oġġetti tal-ikel (1), u b’mod partikulari l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(4) tiegħu,
Billi:
(1)
Skont l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 6(2) tar-Regolament (KE) Nru 510/2006, it-talba mis-Slovenja biex id-denominazzjoni “Šebreljski želodec” tiddaħħal fir-reġistru ġiet ippubblikata f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea (2).
(2)
Ladarba l-Kummissjoni ma rċeviet l-ebda stqarrija ta’ oġġezzjoni skont l-Artikolu 7 tar-Regolament (KE) Nru 510/2006, din id-denominazzjoni għandha tiġi rreġistrata,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Id-denominazzjoni msemmija fl-Anness għal dan ir-Regolament b’dan qed tiddaħħal fir-reġistru.
Artikolu 2
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara dak tal-pubblikazzjoni tiegħu f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, l-10 ta’ Novembru 2011.


Input:
DECISÃO DA COMISSÃO
de 20 de Maio de 2010
relativa à celebração de um convénio de aplicação entre a Comissão Europeia e o Governo dos Estados Unidos da América para actividades de cooperação no domínio da investigação em matéria de segurança interna/civil
(2010/293/UE)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Acordo de Cooperação Científica e Tecnológica entre a Comunidade Europeia e o Governo dos Estados Unidos da América (1), e, nomeadamente, o seu artigo 5.o, alínea b), segundo parágrafo,
Considerando o seguinte:
(1)
O Acordo de Cooperação Científica e Tecnológica entre a Comunidade Europeia e o Governo dos Estados Unidos da América («o Acordo») foi aprovado pela Decisão 98/591/CE do Conselho, de 13 de Outubro de 1998 (2), e entrou em vigor em 14 de Outubro de 1998. É renovável por períodos de cinco anos (3), tendo sido renovado e prorrogado em 14 de Outubro de 2008 (4).
(2)
A cooperação transatlântica no domínio da investigação sobre segurança interna/civil é desejável e oferece benefícios mútuos.
(3)
Nos debates exploratórios chegou-se a um consenso no sentido de que um convénio de aplicação constituiria um mecanismo adequado para simplificar as actividades técnicas e científicas conjuntas.
(4)
Foi estabelecido com êxito entre a Comissão e o Governo dos Estados Unidos da América um convénio de aplicação que tem por objecto as actividades de cooperação no domínio interdisciplinar da investigação sobre segurança interna/civil («convénio de aplicação»).
(5)
O convénio de aplicação não tem implicações financeiras directas. Os projectos conjuntos solicitarão financiamento através das medidas habituais de apoio e IDT no âmbito dos programas de investigação pertinentes do Sétimo Programa-Quadro da Comunidade Europeia de actividades em matéria de investigação, desenvolvimento tecnológico e demonstração (2007-2013) (5). Em conformidade com o Acordo, só os parceiros europeus poderão beneficiar de financiamento da União Europeia.
(6)
O convénio de aplicação deve ser aprovado,
ADOPTOU A PRESENTE DECISÃO:
Artigo 1.o
É aprovado o convénio de aplicação entre a Comissão Europeia e o Governo dos Estados Unidos da América para actividades de cooperação no domínio da investigação em matéria de segurança interna/civil.
O texto do convénio de aplicação é anexado à presente decisão.
Artigo 2.o
O Comissário responsável pela DG Empresas e Indústria é autorizado a assinar o convénio de aplicação em nome da Comissão.
Artigo 3.o
A presente decisão entra em vigor no primeiro dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
Feito em Bruxelas, em 20 de Maio de 2010.


Input:
KOMMISSIONENS FORORDNING (EU) Nr. 484/2010
af 3. juni 2010
om ændring af forordning (EF) nr. 826/2008 om fælles bestemmelser for støtte til privat oplagring af bestemte landbrugsprodukter
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 af 22. oktober 2007 om en fælles markedsordning for landbrugsprodukter og om særlige bestemmelser for visse landbrugsprodukter (fusionsmarkedsordningen) (1), særlig artikel 43, litra a) og d), sammenholdt med artikel 4, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
I henhold til artikel 28 i forordning (EF) nr. 1234/2007 kan der ydes støtte til privat oplagring af smør.
(2)
Produkterne skal opfylde kravene i artikel 2 i Kommissionens forordning (EF) nr. 826/2008 (2) for at være berettiget til støtte til privat oplagring. Kravene er anført i forordningens bilag I.
(3)
Ifølge del III i bilag I til forordning (EF) nr. 826/2008 ydes der kun støtte til privat oplagring af smør, der er fremstillet i en virksomhed, som er godkendt i henhold til artikel 4, stk. 1, litra a), b) og c), i forordning (EF) nr. 105/2008 om gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EF) nr. 1255/1999 for så vidt angår interventionsforanstaltninger på markedet for smør (3), og som opfylder yderligere kriterier.
(4)
Artikel 60 i Kommissionens forordning (EU) nr. 1272/2009 af 11. december 2009 om gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 for så vidt angår opkøb og salg af landbrugsprodukter ved offentlig intervention (4) ophævede forordning (EF) nr. 105/2008 med virkning fra den 1. marts 2010.
(5)
Kriterierne for godkendelse af virksomheder til støtte til privat oplagring af smør er blevet videreført i punkt 1. a), b) og c) i del III i bilag IV til forordning (EU) nr. 1272/2009.
(6)
Eftersom henvisningen til forordning (EF) nr. 105/2008 i del III i bilag I til forordning (EF) nr. 826/2008 ikke er relevant fra den 1. marts 2010, bør denne henvisning for klarhedens skyld ændres, så der i stedet henvises til punkt 1. a), b) og c) i del III i bilag IV til forordning (EU) nr. 1272/2009.
(7)
Forordning (EF) nr. 826/2008 bør derfor ændres i overensstemmelse hermed.
(8)
Den foreslåede ændring bør gælde fra den dato, hvor ophævelsen af forordning (EF) nr. 105/2008 træder i kraft.
(9)
Foranstaltningerne i denne forordning er i overensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for den Fælles Markedsordning for Landbrugsprodukter -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
Det første afsnit af del »III. Smør« i bilag I til forordning (EF) nr. 826/2008 affattes således:
»Der ydes kun støtte til privat oplagring af smør, der er fremstillet i en virksomhed, som er godkendt i henhold til punkt 1. a), b) og c) i del III af bilag IV til Kommissionens forordning (EU) nr. 1272/2009 (5), inden for de sidste 28 dage før ansøgningsdatoen eller datoen for afgivelse af buddet.
Artikel 2
Denne forordning træder i kraft på tredjedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Den anvendes fra den 1. marts 2010.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 3. juni 2010.


Input:
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 428/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 22ας Μαΐου 2012
για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009 για τον καθορισμό ορισμένων λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 479/2008 του Συμβουλίου όσον αφορά τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις, την επισήμανση και την παρουσίαση ορισμένων προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), και ιδίως το άρθρο 121 πρώτο εδάφιο στοιχείο ιγ), σε συνδυασμό με το άρθρο 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ζήτησαν, βάσει της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για το εμπόριο οίνου (2), να εγγραφεί το όνομα του εν λόγω κράτους στο παράρτημα XV μέρος B του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009 της Επιτροπής (3), στη στήλη καταχώρισης των χωρών στις οποίες επιτρέπεται να χρησιμοποιείται το όνομα μιας από τις οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες μπορούν να αναγράφονται στην ετικέτα των οίνων σύμφωνα με το άρθρο 62 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού. Είναι σκόπιμο, αφού ελεγχθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο β) και στο άρθρο 62 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού, να εγγραφούν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στην αντίστοιχη στήλη, στο εν λόγω παράρτημα, στο όνομα της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου που αφορά η οικεία αίτηση.
(2)
Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 607/2009 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(3)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Στο παράρτημα XV μέρος Β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009, η γραμμή 58 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«58
Vermentino di Gallura (IT)
Vermentino di Sardegna (IT)
Vermentino
Ιταλία, Αυστραλία, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής»
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 22 Μαΐου 2012.


Input:
VERORDENING (EU) Nr. 547/2012 VAN DE COMMISSIE
van 25 juni 2012
tot uitvoering van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende eisen inzake ecologisch ontwerp voor waterpompen
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten (1), en met name artikel 15, lid 1,
Na raadpleging van het Overlegforum ecologisch ontwerp,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Krachtens Richtlijn 2009/125/EG dient de Commissie eisen inzake ecologisch ontwerp vast te stellen voor energiegerelateerde producten met een significant omzet- en handelsvolume, een significant milieueffect en een significant potentieel voor verbetering met betrekking tot het milieueffect, zonder dat dit buitensporige kosten meebrengt.
(2)
In artikel 16, lid 2, van Richtlijn 2009/125/EG is bepaald dat overeenkomstig de in artikel 19, lid 3, genoemde procedure en de in artikel 15, lid 2, vermelde criteria, en na raadpleging van het Overlegforum, de Commissie in voorkomend geval uitvoeringsmaatregelen vaststelt voor producten die in elektromotorsystemen, zoals waterpompen, worden gebruikt.
(3)
Waterpompen die onderdeel zijn van elektromotorsystemen zijn essentieel in verschillende pompprocessen. In totaal kan de energie-efficiëntie van deze pompsystemen op kosteneffectieve wijze met ongeveer 20 tot 30 % worden verbeterd. Hoewel de belangrijkste besparingen bereikt kunnen worden door motoren, is het gebruik van energie-efficiënte pompen één van de factoren die bijdragen tot dergelijke verbeteringen. Waterpompen zijn dan ook een product waaraan prioriteit moet worden verleend bij de vaststelling van eisen inzake ecologisch ontwerp.
(4)
Elektromotorsystemen bestaan uit een aantal energiegerelateerde producten, zoals motoren, regelaars, pompen of ventilatoren. Waterpompen zijn een van die producten. Minimumvereisten voor motoren zijn vastgesteld in een afzonderlijke maatregel, Verordening (EG) nr. 640/2009 (2) van de Commissie. In deze verordening worden derhalve enkel minimumvereisten voor de hydraulische prestaties van waterpompen, zonder de motor, vastgesteld.
(5)
Pompen zijn vaak ingebouwd in andere producten en worden niet afzonderlijk op de markt gebracht. Om het volledige kosteneffectieve energiebesparende potentieel te verwezenlijken, moet deze verordening ook van toepassing zijn op pompen die in andere producten zijn geïntegreerd.
(6)
De Commissie heeft een voorbereidende studie uitgevoerd waarin een analyse is gemaakt van de technische, milieutechnische en economische aspecten van waterpompen. De studie is in samenwerking met de belanghebbenden en betrokken partijen uit de Unie en derde landen uitgevoerd, en de bevindingen ervan zijn bekendgemaakt.
(7)
De voorbereidende studie toont aan dat in de Europese Unie grote aantallen waterpompen op de markt worden gebracht. Van al hun levenscyclusfasen heeft het energieverbruik tijdens de gebruiksfase het grootste effect op het milieu: in 2005 bedroeg hun jaarlijkse elektriciteitsverbruik tot 109 TWh, wat overeenstemt met een CO2-uitstoot van 50 Mt. Wanneer geen specifieke maatregelen worden genomen om dit verbruik te beperken, wordt verwacht dat dit jaarlijkse elektriciteitsverbruik zal stijgen tot 136 TWh in 2020. In de studie werd geconcludeerd dat het energieverbruik in de gebruiksfase aanzienlijk kan worden verbeterd.
(8)
Uit de voorbereidende studie blijkt dat het elektriciteitsverbruik tijdens de gebruiksfase de enige belangrijke parameter voor het ecologische ontwerp van de producten is, zoals vermeld in bijlage I, deel 1, bij Richtlijn 2009/125/EG.
(9)
Het elektriciteitsverbruik van waterpompen tijdens hun gebruiksfase moet worden verbeterd door niet aan eigendomsrechten gebonden kosteneffectieve technologieën toe te passen die de totale gecombineerde kosten van de aankoop en het gebruik van deze pompen kunnen doen dalen.
(10)
Eisen inzake ecologisch ontwerp moeten de eisen inzake energieverbruik van waterpompen in de hele Europese Unie harmoniseren en aldus bijdragen tot de werking van de interne markt en de verbetering van de milieuprestaties van deze producten.
(11)
De fabrikanten moeten de nodige tijd krijgen om het ontwerp van hun producten aan te passen. Het tijdschema dient zodanig te zijn dat negatieve effecten op de werking van waterpompen worden voorkomen en dat rekening wordt gehouden met kosteneffecten voor fabrikanten, met name het midden- en kleinbedrijf, terwijl tevens wordt gegarandeerd dat de doelstellingen van deze verordening tijdig worden verwezenlijkt.
(12)
Het elektriciteitsverbruik moet worden gemeten met behulp van betrouwbare, nauwkeurige en herhaalbare meetmethoden die beantwoorden aan de erkende stand van de techniek, met inbegrip van, voor zover beschikbaar, geharmoniseerde normen die door Europese normaliseringsinstanties zijn opgesteld, zoals opgesomd in bijlage I bij Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (3).
(13)
Deze verordening moet leiden tot een betere marktpenetratie van technologieën die het milieueffect van waterpompen tijdens hun volledige levenscyclus verbeteren, waardoor tegen 2020 naar schatting 3,3 TWh aan energie kan worden bespaard in vergelijking met de situatie waarin geen maatregelen zouden worden genomen.
(14)
Overeenkomstig artikel 8, lid 2, van Richtlijn 2009/125/EG moeten in deze verordening passende procedures voor overeenstemmingsbeoordeling worden gespecificeerd.
(15)
Om controles op de naleving te vergemakkelijken moeten de fabrikanten informatie verstrekken in de in de bijlagen IV en V bij Richtlijn 2009/125/EG bedoelde technische documenten.
(16)
Om het milieueffect van waterpompen verder te beperken moeten fabrikanten relevante informatie verstrekken over demontage, recycling of verwijdering aan het eind van de levensduur.
(17)
Er moeten benchmarks worden vastgesteld voor technologieën met hoge energie-efficiëntie die nu reeds beschikbaar zijn. Dit zal ertoe bijdragen dat informatie op ruime schaal beschikbaar en gemakkelijk toegankelijk is, in het bijzonder voor het mkb, hetgeen de integratie van de beste beschikbare technologieën ter vermindering van het energieverbruik zal vergemakkelijken.
(18)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 19, lid 1, van Richtlijn 2009/125/EG ingestelde comité,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Onderwerp en toepassingsgebied
1. In deze verordening worden eisen vastgesteld inzake ecologisch ontwerp voor het in de handel brengen van centrifugaalwaterpompen voor het pompen van schoon water, ook als deze in andere producten zijn geïntegreerd.
2. Deze verordening is niet van toepassing op:
a)
waterpompen die speciaal ontworpen zijn voor het pompen van schoon water bij temperaturen beneden - 10 °C of boven 120 °C, behalve de informatie-eisen van bijlage II, punt 2, 11) tot en met 13);
b)
waterpompen die enkel bedoeld zijn voor toepassingen in het kader van brandbestrijding;
c)
waterpompen voor het verplaatsen van water;
d)
zelfaanzuigende waterpompen.
Artikel 2
Definities
Naast de in Richtlijn 2009/125/EG gegeven definities, zijn de volgende definities van toepassing:
1. „waterpomp”: het hydraulische gedeelte van een apparaat dat schoon water verplaatst met behulp van fysieke of mechanische actie en voldoet aan een van de volgende ontwerpen:
lagerpomp met axiale ingang (ESOB);
blokpomp met axiale ingang (ESCC);
lijnblokpomp met axiale instroomelementen (ESCCi);
verticale meertrapscentrifugaalpomp (MS-V);
meertrapsdompelpomp (MSS);
2. „waterpomp met axiale ingang”: eentrapsdroogloper-centrifugaalpomp met axiale ingang ontworpen voor een druk tot 16 bar, met een specifieke snelheid ns tussen 6 en 80 rpm, een minimaal nominaal debiet van 6 m3/h (1,667·10-3 m3/s), een maximaal pompasvermogen van 150 kW, een maximale opvoerhoogte van 90 m bij een nominale snelheid van 1 450 rpm en een maximale opvoerhoogte van 140 m bij een nominale snelheid van 2 900 rpm;
3. „nominale debiet”: de door de fabrikant onder normale gebruiksomstandigheden gewaarborgde opvoerhoogte en debiet;
4. „met droge motor”: verzegelde asverbinding tussen de waaier in het pomplichaam en de motor. De aandrijfmotor blijft droog;
5. „lagerpomp met axiale ingang” (ESOB): een waterpomp met axiale ingang met eigen lagers;
6. „blokpomp met axiale ingang” (ESCC): een waterpomp met axiale ingang waarvan de motoras verlengd is om eveneens als pompas te functioneren;
7. „lijnblokpomp met axiale ingang” (ESCCi): een waterpomp waarbij de watertoevoer zich op dezelfde as bevindt als de waterdrukuitstroomelementen;
8. „verticale meertrapswaterpomp” (MS-V): een meertrapsdrooglopercentrifugaalwaterpomp (i 1) waarin de waaiers gemonteerd zijn op een verticaal roterende as, die ontworpen is voor druk tot 25 bar, met een nominale snelheid van 2 900 rpm en een maximum debiet van 100 m3/h (27,78·10-3 m3/s);
9. „meertrapsdompelpomp” MSS: een meertrapscentrifugaalwaterpomp (i 1) met een nominale axiale buitendiameter van 4 inch (10,16 cm) of 6 inch (15,24 cm), bedoeld om gebruikt te worden in een boorgat bij een nominale snelheid van 2 900 rpm, bij bedrijfstemperaturen tussen 0 °C en 90 °C;
10. „centrifugaalwaterpomp”: een pomp die schoon water verplaatst met behulp van hydrodynamische krachten;
11. „waterpomp voor het verplaatsen van water”: een waterpomp die schoon water verplaatst door een volume van schoon water in te sluiten en dat volume door het uitstroomelement van de pomp te persen;
12. „zelf aanzuigende waterpomp”: een waterpomp die schoon water verplaatst en die ook kan starten/werkt wanneer ze slechts gedeeltelijk met water is gevuld;
13. „schoon water”: water met een maximaal gehalte aan niet-absorberende vrije droge stof van 0,25 kg/m3, met een maximaal gehalte aan opgeloste droge stof van 50 kg/m3 en waarbij het totale gehalte opgelost en vrij gas in het water het verzadigingsvolume niet overstijgt. Er wordt geen rekening gehouden met additieven die nodig zijn om te voorkomen dat het water bevriest bij temperaturen tot - 10 °C.
De definities ten behoeve van bijlagen II tot en met V zijn vastgesteld in bijlage I.
Artikel 3
Eisen inzake ecologisch ontwerp
De minimale efficiëntie-eisen en informatie-eisen voor centrifugaalwaterpompen zijn vastgesteld in bijlage II.
De eisen inzake ecologisch ontwerp worden volgens het onderstaande tijdschema toegepast:
1.
vanaf 1 januari 2013 moeten waterpompen voldoen aan de minimale efficiëntie-eisen als vastgelegd in bijlage II, punt 1, onder a);
2.
vanaf 1 januari 2015 moeten waterpompen voldoen aan de minimale efficiëntie-eisen als vastgelegd in bijlage II, punt 1, onder b);
3.
vanaf 1 januari 2013 moet de informatie op waterpompen voldoen aan de in bijlage II, punt 2, vastgestelde eisen.
De naleving van de eisen inzake ecologisch ontwerp wordt gemeten en berekend overeenkomstig de eisen in bijlage III.
Er moeten geen eisen inzake ecologisch ontwerp worden vastgesteld voor andere parameters voor het ecologische ontwerp als bedoeld in bijlage I, deel 1, van Richtlijn 2009/125/EG.
Artikel 4
Overeenstemmingsbeoordeling
De in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 2009/125/EG vastgestelde procedure voor overeenstemmingsbeoordeling bestaat uit de in bijlage IV bij die richtlijn beschreven interne ontwerpcontrole of het in bijlage V bij die richtlijn beschreven beheersysteem.
Artikel 5
Controleprocedure met het oog op markttoezicht
Bij het verrichten van de in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2009/125/EG bedoelde controles met het oog op markttoezicht, betreffende de in bijlage II bij deze verordening vermelde eisen inzake ecologisch ontwerp, passen de autoriteiten van de lidstaten de in bijlage IV bij deze verordening uiteengezette controleprocedure toe.
Artikel 6
Indicatieve benchmarks
De indicatieve benchmarks voor de best presterende waterpompen die op de markt beschikbaar zijn op het ogenblik dat deze verordening van kracht wordt, zijn vastgesteld in bijlage V.
Artikel 7
Herziening
Uiterlijk vier jaar na de inwerkingtreding ervan evalueert de Commissie deze verordening in het licht van de technologische vooruitgang en legt zij de resultaten van deze evaluatie voor aan het overlegforum. De beoordeling zal gericht zijn op de aanname van een uitgebreide benadering voor producten.
De Commissie zal de in de methodologie voor de berekening van de energie-efficiëntie gebruikte toleranties vóór 1 januari 2014 herzien.
Artikel 8
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 25 juni 2012.


Input:
A TANÁCS 2012/205/KKBP HATÁROZATA
(2012. április 23.)
az Iránnal szembeni korlátozó intézkedésekről szóló 2010/413/KKBP határozat módosításáról
AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel az Iránnal szembeni korlátozó intézkedésekről szóló, 2010. július 26-i 2010/413/KKBP határozatra (1) és különösen annak 23. cikke (2) bekezdésére,
mivel:
(1)
A Tanács 2010. július 26-án elfogadta a 2010/413/KKBP határozatot.
(2)
A Tanács úgy véli, hogy egy személy és két szervezet esetében már nem indokolt, hogy szerepeljenek a korlátozó intézkedések hatálya alá tartozó személyeknek és szervezeteknek a 2010/413/KKBP határozat II. mellékletében foglalt jegyzékében.
(3)
A 2010/413/KKBP határozat II. mellékletében foglalt jegyzéket ezért ennek megfelelően módosítani kell,
ELFOGADTA EZT A HATÁROZATOT:
1. cikk
Az e határozat mellékletében felsorolt személyt és szervezeteket törölni kell a 2010/413/KKBP határozat II. mellékletében foglalt jegyzékből.
2. cikk
Ez a határozat az elfogadásának napján lép hatályba.
Kelt Luxembourgban, 2012. április 23-án.


Input:
KOMISSION TÄYTÄNTÖÖNPANOPÄÄTÖS,
annettu 21 päivänä joulukuuta 2011,
Egyptistä tuotuihin sarviapilan siemeniin ja tiettyihin siemeniin ja papuihin sovellettavista kiireellisistä toimenpiteistä annetun täytäntöönpanopäätöksen 2011/402/EU liitteen I muuttamisesta
(tiedoksiannettu numerolla K(2011) 9524)
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
(2011/880/EU)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon elintarvikelainsäädäntöä koskevista yleisistä periaatteista ja vaatimuksista, Euroopan elintarviketurvallisuusviranomaisen perustamisesta sekä elintarvikkeiden turvallisuuteen liittyvistä menettelyistä 28 päivänä tammikuuta 2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 178/2002 (1) ja erityisesti sen 53 artiklan 1 kohdan b alakohdan i ja iii alakohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksessa (EY) N:o 178/2002 vahvistetaan yleiset periaatteet, jotka koskevat yleisesti elintarvikkeita ja rehuja ja varsinkin elintarvikkeiden ja rehujen turvallisuutta unionin ja jäsenvaltioiden tasolla. Siinä säädetään kiireellisistä komission toimenpiteistä, kun on ilmeistä, että kolmannesta maasta tuodusta elintarvikkeesta tai rehusta aiheutuu todennäköisesti vakava riski ihmisten terveydelle, eläinten terveydelle tai ympäristölle eikä tällaista riskiä voida tyydyttävällä tavalla hallita kyseisen jäsenvaltion tai kyseisten jäsenvaltioiden toteuttamilla toimenpiteillä.
(2)
Elintarvikehygieniasta 29 päivänä huhtikuuta 2004 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksessa (EY) N:o 852/2004 (2) säädetään elintarvikealan toimijoita koskevista, elintarvikehygieniaan liittyvistä yleisistä säännöistä. Niihin sisältyy hygieniavaatimuksia, joilla varmistetaan, että tuontielintarvikkeet ovat hygieniavaatimuksiltaan vähintään samoja tai ovat vastaavia kuin unionissa tuotetut elintarvikkeet.
(3)
Tiettyjen Egyptistä tuotujen sarviapilan siemenien on havaittu toimineen unionissa Shiga-toksiinia tuottavan Escherichia coli -bakteerin (STEC) serotyypin O104:H4 taudinpurkausten aiheuttajana. Taudinpurkauksen aiheuttajaksi on todettu Egyptistä peräisin olleet sarviapilan siemenet, joita on käytetty ravinnoksi ituina.
(4)
Komission täytäntöönpanopäätöksellä 2011/402/EU (3) otettiin tämän vuoksi käyttöön kielto luovuttaa vapaaseen liikkeeseen unionissa tiettyjä Egyptistä tuotuja siemeniä ja papuja, jotka kuuluvat kyseisen päätöksen liitteessä esitettyjen CN-koodien luetteloon. Kielto päättyy 31 päivänä maaliskuuta 2012.
(5)
Idättämiseen ei kuitenkaan käytetä halkaistuja kuivattuja palkoviljoja, murskattuja soijapapuja tai murskattuja öljysiemeniä ja -hedelmiä. Egyptistä tuotavia halkaistuja kuivattuja palkoviljoja, murskattuja soijapapuja tai murskattuja öljysiemeniä ja -hedelmiä ei pitäisi enää pitää elintarvikeriskinä, ja niille pitäisi antaa uudelleen tuontilupa unioniin.
(6)
Tämän vuoksi täytäntöönpanopäätöksen 2011/402/EU kiireellisiä toimenpiteitä olisi tarkasteltava uudelleen näiden uusien tietojen perusteella.
(7)
Täytäntöönpanopäätöksen 2011/402/EU liitettä olisi sen vuoksi muutettava.
(8)
Tässä päätöksessä säädetyt toimenpiteet ovat elintarvikeketjua ja eläinten terveyttä käsittelevän pysyvän komitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
Korvataan täytäntöönpanopäätöksen 2011/402/EU liite tämän päätöksen liitteellä.
2 artikla
Tämä päätös on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Brysselissä 21 päivänä joulukuuta 2011.


Input:
GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) Nr. 1061/2010 VAN DE COMMISSIE
van 28 september 2010
houdende aanvulling van Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van huishoudelijke wasmachines
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de van 19 mei 2010 vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten (1), en met name artikel 10,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Krachtens Richtlijn 2010/30/EU moet de Commissie gedelegeerde handelingen vaststellen betreffende de etikettering van energiegerelateerde producten die een aanzienlijk energiebesparend potentieel en een sterk verschil in prestatieniveaus bij een soortgelijke werking vertonen.
(2)
In Richtlijn 95/12/EG van de Commissie van 23 mei 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 92/75/EEG van de Raad wat de etikettering van het energieverbruik van huishoudelijke wasmachines betreft (2), zijn bepalingen vastgelegd inzake de energie-etikettering van huishoudelijke wasmachines.
(3)
Het elektriciteitsverbruik van huishoudelijke wasmachines vertegenwoordigt een groot deel van het totale elektriciteitsverbruik van huishoudens in de Unie. De energie-efficiëntie is al verbeterd, maar het energieverbruik van huishoudelijke wasmachines kan nog veel meer worden teruggedrongen.
(4)
Richtlijn 95/12/EG moet worden ingetrokken en nieuwe bepalingen moeten worden vastgesteld bij deze verordening zodat het energielabel voor leveranciers een dynamische stimulans vormt om de energie-efficiëntie van huishoudelijke wasmachines verder te verbeteren en er zich snel een kentering op de markt voordoet waardoor energiezuinige technologieën beschikbaar komen.
(5)
Huishoudelijke was-droogcombinaties vallen binnen de werkingssfeer van Richtlijn 96/60/EG van de Commissie van 19 september 1996 houdende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 92/75/EEG van de Raad wat de etikettering van het energieverbruik van huishoudelijke was-droogcombinaties betreft (3), en moeten dan ook buiten het toepassingsgebied van deze verordening vallen. Aangezien de functies van was-droogcombinaties echter vergelijkbaar zijn met die van huishoudelijke wasmachines moet Richtlijn 96/60/EG zo snel mogelijk worden herzien.
(6)
De informatie op het etiket moet worden verkregen volgens betrouwbare, nauwkeurige en reproduceerbare meetprocedures, waarbij rekening wordt gehouden met de algemeen erkende meest recente meetmethoden waaronder, indien beschikbaar, geharmoniseerde normen die zijn vastgesteld door de Europese normalisatie-instellingen die worden genoemd in bijlage I bij Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (4).
(7)
In deze verordening dienen een uniform ontwerp en een uniforme inhoud voor het etiket voor huishoudelijke wasmachines te worden vastgelegd.
(8)
Voorts moeten in deze verordening vereisten worden vastgelegd voor de technische documentatie en de productkaart voor huishoudelijke wasmachines.
(9)
Daarnaast moeten in deze verordening vereisten worden gespecificeerd voor de informatie die dient te worden verstrekt voor elke vorm van afstandsverkoop van en advertenties en technisch promotiematerieel voor huishoudelijke wasmachines.
(10)
Het is opportuun om in een herziening van deze verordening te voorzien waarbij rekening wordt gehouden met de technologische vooruitgang.
(11)
Ter vergemakkelijking van de overgang van Richtlijn 95/12/EG naar deze verordening, moeten huishoudelijke wasmachines met etiketten die overeenkomstig deze verordening zijn opgesteld, worden beschouwd als conform Richtlijn 95/12/EG.
(12)
Richtlijn 95/12/EG dient daarom te worden ingetrokken,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Doel en toepassingsgebied
1. In deze verordening worden eisen vastgesteld voor de etikettering van en het verstrekken van aanvullende productinformatie over elektrische huishoudelijke wasmachines en voor aansluiting op het elektriciteitsnet bestemde elektrische huishoudelijke wasmachines die ook op batterijen kunnen werken, inclusief die welke voor niet-huishoudelijk gebruik worden verkocht en ingebouwde huishoudelijke wasmachines.
2. Deze verordening is niet van toepassing op huishoudelijke was-droogcombinaties.
Artikel 2
Definities
Met het oog op de toepassing van deze verordening gelden de definities van artikel 2 van Richtlijn 2010/30/EU en wordt verstaan onder:
1. „huishoudelijke wasmachine”: een automatische wasmachine die textiel wast en spoelt met water, voorzien is van een centrifugefunctie en ontworpen is om hoofdzakelijk voor niet-professionele doeleinden te worden gebruikt;
2. „huishoudelijke inbouwwasmachine”: een huishoudelijke wasmachine bestemd om te worden geïnstalleerd in een kast, een daartoe bestemde nis in een muur of een soortgelijke locatie, en waarbij afwerking van het meubilair vereist is;
3. „automatische wasmachine”: een wasmachine die de lading volledig behandelt zonder dat tijdens het programma een tussenkomst van de gebruiker vereist is;
4. „huishoudelijke was-droogcombinatie”: een huishoudelijke wasmachine met centrifuge- en droogfunctie, meestal door verwarmen en centrifugeren;
5. „programma”: een reeks vooraf gedefinieerde handelingen die door de leverancier geschikt zijn verklaard voor het wassen van bepaalde types textiel;
6. „cyclus”: een volledig was-, spoel- en centrifugeproces, zoals gedefinieerd voor het geselecteerde programma;
7. „programmatijd”: de tijd tussen het begin en het einde van het programma, waarbij de door de eindgebruiker geprogrammeerde startvertraging niet wordt meegerekend;
8. „nominale capaciteit”: het maximumgewicht aan droog textiel van een bepaald type, in kilogram zoals vermeld door de leverancier met intervallen van 0,5 kg, dat door een huishoudelijke wasmachine kan worden verwerkt met het geselecteerde programma, voor zover de machine overeenkomstig de instructies van de leverancier is geladen;
9. „gedeeltelijke lading”: de helft van de nominale capaciteit van een huishoudelijke wasmachine voor een bepaald programma;
10. „resterend vochtgehalte”: de hoeveelheid vocht die de lading bevat aan het einde van de centrifugefase;
11. „uitstand”: een toestand waarbij de huishoudelijke wasmachine is uitgeschakeld met bedieningsinstrumenten of schakelaars die door de eindgebruiker tijdens het normale gebruik kunnen worden bediend om het laagste energieverbruik te bereiken, en die onbepaalde tijd kan duren terwijl de huishoudelijke wasmachine is aangesloten op een energiebron en overeenkomstig de instructies van de leverancier wordt gebruikt. Wanneer er geen bedieningsinstrument of schakelaar die door de eindgebruiker kan worden bediend, aanwezig is, betekent „uitstand” de toestand die wordt bereikt nadat de huishoudelijke wasmachine zelf is teruggekeerd naar een steady-state-energieverbruik;
12. „sluimerstand”: de stand met het laagste energieverbruik, die gedurende onbepaalde tijd na het voltooien van het programma kan blijven voortduren zonder verdere tussenkomst door de eindgebruiker, behalve het uitladen van de huishoudelijke wasmachine;
13. „gelijkwaardige huishoudelijke wasmachine”: een in de handel verkrijgbaar model van een huishoudelijke wasmachine met dezelfde nominale capaciteit, technische en prestatiekenmerken, energie- en waterverbruik en geluidsemissie via de lucht tijdens het wassen en centrifugeren als een ander model huishoudelijke wasmachine die door dezelfde leverancier in de handel wordt gebracht met een ander codenummer;
14. „eindgebruiker”: een consument die een huishoudelijke wasmachine koopt of naar verwachting zal kopen;
15. „verkooppunt”: een locatie waar huishoudelijke wasmachines worden tentoongesteld of te koop, te huur of in huurkoop worden aangeboden.
Artikel 3
Verantwoordelijkheden van leveranciers
De leveranciers zorgen ervoor dat:
a)
elke huishoudelijke wasmachine wordt geleverd met een gedrukt etiket in het formaat en met vermelding van de informatie zoals beschreven in bijlage I;
b)
een productkaart, zoals beschreven in bijlage II, beschikbaar wordt gesteld;
c)
de technische documentatie zoals beschreven in bijlage III op verzoek beschikbaar wordt gesteld aan de autoriteiten van de lidstaten en aan de Commissie;
d)
in elke advertentie voor een specifiek model van een huishoudelijke wasmachine de energie-efficiëntieklasse wordt vermeld, indien de advertentie energiegerelateerde of prijsinformatie bevat;
e)
in al het technisch promotiemateriaal betreffende een specifiek model van een huishoudelijke wasmachine waarin de specifieke parameters voor dat model worden beschreven, de energie-efficiëntieklasse van dat model wordt vermeld.
Artikel 4
Verantwoordelijkheden van handelaars
De handelaars zorgen ervoor dat:
a)
op elke huishoudelijke wasmachine in het verkooppunt het overeenkomstig artikel 3, onder a), door de leveranciers verstrekte etiket is aangebracht op de buitenzijde van de voor- of bovenkant van de huishoudelijke wasmachine, zodat het duidelijk zichtbaar is;
b)
huishoudelijke wasmachines die te koop, te huur of in huurkoop worden aangeboden en waarbij van de eindgebruiker niet kan worden verwacht dat hij het product uitgestald te zien krijgt, in de handel worden gebracht met de overeenkomstig bijlage IV door de leveranciers te verstrekken informatie;
c)
in elke advertentie voor een specifiek model van een huishoudelijke wasmachine de energie-efficiëntieklasse wordt vermeld, indien de advertentie energiegerelateerde of prijsinformatie bevat;
d)
in al het technisch promotiemateriaal betreffende een specifiek model van een huishoudelijke wasmachine waarin de specifieke parameters voor dat model worden beschreven, de energie-efficiëntieklasse van dat model wordt vermeld.
Artikel 5
Meetmethoden
De op grond van de artikelen 3 en 4 te verstrekken informatie wordt verkregen met behulp van betrouwbare, nauwkeurige en reproduceerbare meetprocedures waarbij gebruik wordt gemaakt van erkende meetmethoden die beantwoorden aan de stand van de techniek.
Artikel 6
Controleprocedure met het oog op markttoezicht
De lidstaten passen de procedure van bijlage V toe bij het beoordelen van de conformiteit van de opgegeven energie-efficiëntieklasse, het jaarlijkse energieverbruik, het jaarlijkse waterverbruik, de centrifuge-efficiëntieklasse, het energieverbruik in de uitstand en de sluimerstand, de duur van de sluimerstand, het resterende vochtgehalte, de centrifugesnelheid en de geluidsemissie via de lucht.
Artikel 7
Evaluatie
De Commissie evalueert deze verordening uiterlijk vier jaar na haar inwerkingtreding op basis van de technologische vooruitgang. Tijdens de evaluatie worden met name de in bijlage V vastgestelde toleranties gecontroleerd.
Artikel 8
Intrekking
Richtlijn 95/12/EG wordt ingetrokken met ingang van 20 december 2011.
Artikel 9
Overgangsbepalingen
1. Artikel 3, onder d) en e), en artikel 4, onder b), c) en d), gelden niet voor drukwerk voor reclamedoeleinden en gedrukt technisch promotiemateriaal, gepubliceerd vóór 20 april 2012.
2. Huishoudelijke wasmachines die in de handel werden gebracht vóór 20 december 2011 voldoen aan de bepalingen van Richtlijn 95/12/EG.
3. Indien een uitvoeringsmaatregel voor Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) betreffende eisen inzake ecologisch ontwerp voor huishoudelijke wasmachines was vastgesteld, moeten huishoudelijke wasmachines die voldoen aan de bepalingen van deze uitvoeringsmaatregel met betrekking tot de wasefficiëntie-eisen en het bepaalde in deze verordening, en die in de handel worden gebracht of te koop, te huur of in huurkoop worden aangeboden vóór 20 december 2011 worden beschouwd als in overeenstemming met de eisen van Richtlijn 95/12/EG.
Artikel 10
Inwerkingtreding en toepassing
1. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
2. Ze is van toepassing met ingang van 20 december 2011. Artikel 3, onder d) en e), en artikel 4, onder b), c) en d), zijn van toepassing met ingang van 20 april 2012.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 28 september 2010.