Input:
REGOLAMENT TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 639/2010
tad-19 ta’ Lulju 2010
li jemenda l-prezzijiet rappreżentattivi u l-ammonti tad-dazji addizzjonali għall-importazzjoni ta' ċerti prodotti tas-settur taz-zokkor, stabbiliti bir-Regolament (KE) Nru 877/2009 għas-sena tas-suq 2009/10
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1234/2007 tat-22 ta’ Ottubru 2007 li jistabbilixxi organizzazzjoni komuni ta' swieq agrikoli u dwar dispożizzjonijiet speċifiċi għal ċerti prodotti agrikoli (Ir-Regolament Waħdieni dwar l-OKS) (1),
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 951/2006 tat-30 ta’ Ġunju 2006 dwar regoli ddettaljati għall-applikazzjoni tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 318/2006 f'dak li għandu x'jaqsam mal-iskambji mal-pajjiżi terzi fis-settur taz-zokkor (2), u b'mod partikolari l-Artikolu 36(2), it-tieni subparagrafu, it-tieni sentenza tiegħu,
Billi:
(1)
L-ammonti tal-prezzijiet rappreżentattivi u tad-dazji addizzjonali applikabbli għall-importazzjoni taz-zokkor abjad, taz-zokkor mhux ipproċessat u ta' ċerti ġuleppijiet għas-sena tas-suq 2009/10 ġew stabbiliti bir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 877/2009 (3). Dawn il-prezzijiet u dazji ġew emendati l-aħħar mir-Regolament tal-Kummissjoni (UE) Nru 627/2010 (4).
(2)
L-informazzjoni li l-Kummissjoni għandha f'idejha llum twassal biex dawn l-ammonti jiġu mmodifikati, skont ir-regoli ddettaljati pprovduti fir-Regolament (KE) Nru 951/2006,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Il-prezzijiet rappreżentattivi u d-dazji addizzjonali applikabbli għall-importazzjoni tal-prodotti msemmija fl-Artikolu 36 tar-Regolament (KE) Nru 951/2006, stabbiliti bir-Regolament (KE) Nru 877/2009 għas-sena tas-suq 2009/10, huma b'dan mmodifikati skont l-Anness ta' dan ir-Regolament.
Artikolu 2
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fl-20 ta’ Lulju 2010.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, id-19 ta’ Lulju 2010.


Input:
A BIZOTTSÁG 637/2010/EU RENDELETE
(2010. július 19.)
a bizonyos vámkontingensek szerinti cukorágazati termékekre vonatkozó behozatali engedélyek iránti kérelmek benyújtásának felfüggesztéséről
AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel a mezőgazdasági piacok közös szervezésének létrehozásáról, valamint egyes mezőgazdasági termékekre vonatkozó egyedi rendelkezésekről szóló, 2007. október 22-i 1234/2007/EK tanácsi rendeletre (az egységes közös piacszervezésről szóló rendelet) (1),
tekintettel a cukorágazatra vonatkozó egyes közösségi vámkontingensek megnyitásáról és kezeléséről szóló, 2009. szeptember 25-i 891/2009/EK bizottsági rendeletre (2) és különösen annak 5. cikke (2) bekezdésére,
mivel:
(1)
A 891/2009/EK rendeletnek megfelelően az illetékes hatóságoknak 2010. július 1. és 7. között benyújtott behozatali engedély iránti kérelmekben szereplő mennyiségek megegyeznek a 09.4325 tételszám alatt rendelkezésre álló mennyiséggel.
(2)
A 891/2009/EK rendelettel összhangban indokolt a 09.4325 tételszámokra vonatkozó további engedélykérelmek benyújtását a gazdasági év végéig felfüggeszteni,
ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
1. cikk
A mellékletben szereplő tételszámokra vonatkozó további engedélykérelmek benyújtását a 2009/2010. gazdasági év végéig fel kell függeszteni.
2. cikk
Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetésének napján lép hatályba.
Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
Kelt Brüsszelben, 2010. július 19-én.


Input:
POLIITTISTEN JA TURVALLISUUSASIOIDEN KOMITEAN PÄÄTÖS ATALANTA/4/2010,
annettu 19 päivänä heinäkuuta 2010,
Euroopan unionin joukkojen komentajan nimittämisestä Euroopan unionin sotilasoperaatioon, jolla osallistutaan merirosvouksen ja aseellisten ryöstöjen ehkäisemiseen ja torjuntaan Somalian rannikkovesillä (Atalanta)
(2010/423/YUTP)
POLIITTISTEN JA TURVALLISUUSASIOIDEN KOMITEA, joka
ottaa huomioon Euroopan unionista tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 38 artiklan,
ottaa huomioon Euroopan unionin sotilasoperaatiosta, jolla osallistutaan merirosvouksen ja aseellisten ryöstöjen ehkäisemiseen ja torjuntaan Somalian rannikkovesillä (Atalanta), 10 päivänä marraskuuta 2008 hyväksytyn neuvoston yhteisen toiminnan 2008/851/YUTP (1) ja erityisesti sen 6 artiklan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Yhteisen toiminnan 2008/851/YUTP 6 artiklan nojalla neuvosto on valtuuttanut poliittisten ja turvallisuusasioiden komitean tekemään päätökset Euroopan unionin joukkojen komentajan nimittämisestä.
(2)
Poliittisten ja turvallisuusasioiden komitea teki 23 päivänä maaliskuuta 2010 päätöksen Atalanta/2/2010 (2), jolla kontra-amiraali (LH) Jan THÖRNQVIST nimitettiin Euroopan unionin joukkojen komentajaksi Euroopan unionin sotilasoperaatioon, jolla osallistutaan merirosvouksen ja aseellisten ryöstöjen ehkäisemiseen ja torjuntaan Somalian rannikkovesillä.
(3)
Euroopan unionin operaation komentaja on suosittanut, että kontra-amiraali Philippe COINDREAU nimitetään uudeksi Euroopan unionin joukkojen komentajaksi Euroopan unionin sotilasoperaatioon, jolla osallistutaan merirosvouksen ja aseellisten ryöstöjen ehkäisemiseen ja torjuntaan Somalian rannikkovesillä.
(4)
Euroopan unionin sotilaskomitea tukee tätä suositusta.
(5)
Euroopan unionista tehtyyn sopimukseen ja Euroopan unionin toiminnasta tehtyyn sopimukseen liitetyssä, Tanskan asemasta tehdyssä pöytäkirjassa N:o 22 olevan 5 artiklan mukaisesti Tanska ei osallistu niiden unionin päätösten ja toimien valmisteluun ja täytäntöönpanoon, joilla on merkitystä puolustuksen alalla,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
Nimitetään kontra-amiraali Philippe COINDREAU Euroopan unionin joukkojen komentajaksi Euroopan unionin sotilasoperaatioon, jolla osallistutaan merirosvouksen ja aseellisten ryöstöjen ehkäisemiseen ja torjuntaan Somalian rannikkovesillä.
2 artikla
Tämä päätös tulee voimaan 15 päivänä elokuuta 2010.
Tehty Brysselissä 19 päivänä heinäkuuta 2010.


Input:
REGOLAMENT TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 638/2010
tad-19 ta’ Lulju 2010
dwar il-kwistjoni tal-liċenzji tal-importazzjoni għall-applikazzjonijiet li tressqu fl-ewwel 7 ijiem ta' Lulju 2010 skont il-kwota tariffarja għaċ-ċanga ta' kwalità għolja amministrata mir-Regolament (KE) Nru 620/2009
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1234/2007 tat-22 ta' Ottubru 2007 li jistabbilixxi organizzazzjoni komuni ta' swieq agrikoli u dwar dispożizzjonijiet speċifiċi għal ċerti prodotti agrikoli (Ir-Regolament Waħdieni dwar l-OKS) (1),
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1301/2006 tal-31 ta’ Awwissu 2006 li jistabbilixxi regoli komuni għall-amministrazzjoni ta’ kwoti ta’ tariffi fuq l-importazzjoni għal prodotti agrikoli ġestiti b’sistema ta’ liċenzji ta’ importazzjoni (2), u b'mod partikolari l-Artikolu 7(2) tiegħu,
Billi:
(1)
Ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 620/2009 tal-Kummissjoni tat-13 ta’ Lulju 2009 li jipprovdi għall-amministrazzjoni ta’ kwota tariffarja tal-importazzjoni għaċ-ċanga ta' kwalità għolja (3) jistipula regoli dettaljati għat-tressiq u l-ħruġ tal-liċenzji tal-importazzjoni.
(2)
L-Artikolu 7(2) tar-Regolament (KE) Nru 1301/2006 jipprovdi li, f'każijiet fejn il-kwantitajiet koperti mill-applikazzjonijiet għal-liċenzji jaqbżu l-kwantitajiet disponibbli għall-perjodu tal-kwota, il-koeffiċjenti tal-allokazzjoni għandhom ikunu ffissati għall-kwantitajiet koperti minn kull applikazzjoni għal-liċenzja. L-applikazzjonijiet għal-liċenzji tal-importazzjoni li tressqu skont l-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 620/2009 bejn l-1 u s-7 ta’ Lulju 2010 jaqbżu l-kwantitajiet disponibbli. Għalhekk, għandhom ikunu deċiżi l-estent li bih jistgħu jinħarġu l-liċenzji tal-importazzjoni u l-koeffiċjent tal-allokazzjoni,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
L-applikazzjonijiet għal-liċenzji tal-importazzjoni koperti mill-kwota li ġġib in-numru tas-serje 09.4449 u li tressqu bejn l-1 u s-7 ta’ Lulju 2010 skont l-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 620/2009, għandhom jiġu mmultiplikati b'koeffiċjent tal-allokazzjoni ta’ 63,674825 %.
Artikolu 2
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ l-għada tal-pubblikazzjoni tiegħu f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, id-19 ta’ Lulju 2010.


Input:
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 19ης Ιουλίου 2010
σχετικά με τους κοινούς στόχους ασφάλειας που αναφέρονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2010) 4889]
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2010/409/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
την οδηγία 2004/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την ασφάλεια των κοινοτικών σιδηροδρόμων, η οποία τροποποιεί την οδηγία 95/18/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις άδειες σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και την οδηγία 2001/14/ΕΚ σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής καθώς και με την πιστοποίηση ασφάλειας (οδηγία για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων) (1), και ιδίως το άρθρο 7,
τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων για την πρώτη σειρά κοινών στόχων ασφάλειας, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 18 Σεπτεμβρίου 2009,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με την οδηγία 2004/49/ΕΚ, πρέπει να καθιερωθούν βαθμιαία κοινοί στόχοι ασφάλειας (ΚΣΑ) για να εξασφαλισθεί ότι θα διατηρηθεί υψηλό επίπεδο ασφάλειας και να βελτιωθεί, όταν και εφόσον είναι αναγκαίο και πρακτικά εφικτό. Αναμένεται ότι οι ΚΣΑ θα δημιουργήσουν εργαλεία με τα οποία θα εκτιμώνται το επίπεδο ασφάλειας και οι επιδόσεις των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και κρατών μελών.
(2)
Στο άρθρο 3 στοιχείο ε) της οδηγίας 2004/49/ΕΚ, ως ΚΣΑ ορίζονται τα επίπεδα ασφάλειας που πρέπει κατ’ ελάχιστον να επιτυγχάνονται στα διάφορα τμήματα του σιδηροδρομικού συστήματος (όπως φερ’ ειπείν το συμβατικό σιδηροδρομικό σύστημα, το σιδηροδρομικό σύστημα μεγάλης ταχύτητας, οι μακρές σιδηροδρομικές σήραγγες ή οι γραμμές που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τις μεταφορές εμπορευμάτων) καθώς και σε ολόκληρο το σύστημα, τα οποία εκφράζονται με κριτήρια αποδοχής κινδύνων. Ωστόσο, στην αιτιολογική σκέψη 7 της απόφασης 2009/460/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουνίου 2009, περί της έγκρισης κοινής μεθόδου ασφάλειας για την εκτίμηση της επίτευξης των στόχων ασφάλειας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), δηλώνεται ότι, λόγω της έλλειψης εναρμονισμένων και αξιόπιστων στοιχείων σχετικά με τις επιδόσεις ασφάλειας τμημάτων των σιδηροδρομικών συστημάτων που λειτουργούν σήμερα στα διάφορα κράτη μέλη, η θέσπιση της πρώτης σειράς ΚΣΑ για τμήματα του σιδηροδρομικού συστήματος (όπως το συμβατικό σιδηροδρομικό σύστημα, το σιδηροδρομικό σύστημα μεγάλης ταχύτητας, οι μακρές σιδηροδρομικές σήραγγες ή οι γραμμές που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τις μεταφορές εμπορευμάτων) δεν είναι εφικτή.
(3)
Βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ, η πρώτη σειρά ΚΣΑ απαιτείται να βασισθεί σε εξέταση των υφιστάμενων στόχων και επιδόσεων ασφάλειας των σιδηροδρομικών συστημάτων των κρατών μελών. Σύμφωνα με τη μεθοδολογία που ορίζεται στην απόφαση 2009/460/ΕΚ, η πρώτη σειρά ΚΣΑ πρέπει να βασισθεί σε εθνικές τιμές αναφοράς (ΕΤΑ). Υπολογίσθηκε με τη χρήση σειράς δεδομένων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 91/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για τις στατιστικές σχετικά με τις σιδηροδρομικές μεταφορές (3), που παρείχε η Eurostat στις 6 Μαρτίου 2009 για την περίοδο 2004-2007. Για κάθε κατηγορία σιδηροδρομικού κινδύνου, το μέγιστο ανεκτό επίπεδο του κινδύνου για κάθε κράτος μέλος πρέπει να είναι 1) η ΕΤΑ εφόσον η ΕΤΑ είναι ίση, ή κατώτερη, του αντίστοιχου ΚΣΑ ή 2) ο ΚΣΑ, εφόσον η ΕΤΑ είναι υψηλότερη του αντίστοιχου ΚΣΑ, σύμφωνα με το τμήμα 3 του παραρτήματος της απόφασης 2009/460/ΕΚ.
(4)
Η πρώτη δέσμη ΚΣΑ πρέπει να θεωρείται ως το πρώτο βήμα της διαδικασίας. Με αυτήν την πρώτη δέσμη, τίθεται σε εφαρμογή εναρμονισμένο και διαφανές πλαίσιο για την αποτελεσματική παρακολούθηση και διαφύλαξη των επιδόσεων ασφάλειας των σιδηροδρόμων στην Ευρώπη.
(5)
Τα μέτρα που προβλέπει η παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που ορίζεται στο άρθρο 27 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και ορισμοί
Στην παρούσα απόφαση καθορίζονται οι τιμές της πρώτης δέσμης κοινών στόχων ασφάλειας βάσει των εθνικών τιμών αναφοράς, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ και με τη μεθοδολογία που καθορίζεται στην απόφαση 2009/460/ΕΚ.
Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης εφαρμόζονται οι ορισμοί της οδηγίας 2004/49/ΕΚ, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 91/2003 και της απόφασης 2009/460/ΕΚ.
Άρθρο 2
Εθνικές τιμές αναφοράς
Οι εθνικές τιμές αναφοράς για τα διάφορα κράτη μέλη και τις διάφορες κατηγορίες κινδύνου καθορίζονται στο κεφάλαιο 1 τμήματα 1.1 έως 1.6 του παραρτήματος.
Άρθρο 3
Κοινοί στόχοι ασφάλειας
Η πρώτη δέσμη κοινών στόχων ασφάλειας για τις διάφορες κατηγορίες κινδύνου καθορίζεται στο κεφάλαιο 2 του παραρτήματος.
Άρθρο 4
Αποδέκτες
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 19 Ιουλίου 2010.


Input:
NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 635/2010
z 19. júla 2010,
ktorým sa začína postup udelenia vývozných povolení na syr, ktorý sa má vyvážať do Spojených štátov amerických v roku 2011 v rámci určitých kvót podľa GATT
EURÓPSKA KOMISIA,
so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
so zreteľom na nariadenie Rady (ES) č. 1234/2007 z 22. októbra 2007 o vytvorení spoločnej organizácie poľnohospodárskych trhov a o osobitných ustanoveniach pre určité poľnohospodárske výrobky (nariadenie o jednotnej spoločnej organizácii trhov) (1), a najmä na jeho článok 171 ods. 1 v spojení s jeho článkom 4,
keďže:
(1)
V oddiele 2 kapitoly III nariadenia Komisie (ES) č. 1187/2009 z 27. novembra 2009, ktorým sa ustanovujú osobitné podrobné pravidlá uplatňovania nariadenia Rady (ES) č. 1234/2007, pokiaľ ide o vývozné povolenia a vývozné náhrady na mlieko a mliečne výrobky (2), sa ustanovuje, že vývozné povolenia na syr vyvážaný do Spojených štátov amerických v rámci kvót podľa dohôd uzavretých počas multilaterálnych obchodných rokovaní možno udeliť v súlade s osobitným postupom, v rámci ktorého možno určiť uprednostňovaných dovozcov do USA.
(2)
Tento postup by sa mal začať pre vývoz, ktorý sa má uskutočňovať v roku 2011, a v súvislosti s tým by sa mali určiť ďalšie pravidlá.
(3)
Pri správe dovozu príslušné orgány v USA odlíšia dodatočné kvóty poskytnuté Európskemu spoločenstvu v rámci uruguajského kola od kvót, ktoré sú výsledkom tokijského kola. Vývozné povolenia by sa mali udeliť s prihliadnutím na oprávnenosť týchto výrobkov na danú kvótu Spojených štátov uvedenú v harmonizovanej colnej nomenklatúre Spojených štátov amerických.
(4)
Aby sa v rámci kvót, o ktoré je len neveľký záujem, umožnil vývoz maximálnych množstiev, mali by sa povoliť žiadosti o vývoz celého objemu danej kvóty.
(5)
Z dôvodu právnej istoty a jednoznačnosti by sa malo stanoviť, že opatrenia ustanovené v tomto nariadení strácajú účinnosť koncom roka 2011.
(6)
Opatrenia ustanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom Riadiaceho výboru pre spoločnú organizáciu poľnohospodárskych trhov,
PRIJALA TOTO NARIADENIE:
Článok 1
Vývozné povolenia na výrobky patriace pod číselný znak KN 0406 a uvedené v prílohe I k tomuto nariadeniu, ktoré sa majú v roku 2011 vyvážať do Spojených štátov amerických v rámci kvót uvedených v článku 21 nariadenia (ES) č. 1187/2009, sa vydávajú v súlade s oddielom 2 kapitoly III uvedeného nariadenia a s ustanoveniami tohto nariadenia.
Článok 2
1. Žiadosti o povolenia uvedené v článku 22 nariadenia (ES) č. 1187/2009 (ďalej len žiadosti) sa podávajú príslušným orgánom od 1. do 10. septembra 2010 najneskôr.
2. Žiadosti sú prípustné iba v prípade, ak obsahujú všetky informácie uvedené v článku 22 nariadenia (ES) č. 1187/2009 a sú k nim pripojené dokumenty uvedené v danom článku.
V prípade, ak sa pre rovnakú skupinu výrobkov uvedených v stĺpci 2 prílohy I k tomuto nariadeniu rozdeľuje dostupné množstvo medzi kvótu vyplývajúcu z uruguajského kola a kvótu vyplývajúcu z tokijského kola, žiadosti o povolenie sa môžu týkať iba jednej z týchto kvót, pričom sa v nich uvedie príslušná kvóta a uvedie sa označenie skupiny a kvóty danej v stĺpci 3 spomenutej prílohy.
Informácie uvedené v článku 22 nariadenia (ES) č. 1187/2009 sa predkladajú v súlade so vzorom uvedeným v prílohe II k tomuto nariadeniu.
3. Pokiaľ ide o kvóty označené číselnými znakmi ako 22-Tokyo, 22-Uruguaj, 25-Tokyo a 25-Uruguaj v stĺpci 3 prílohy I, žiadosti sa vzťahujú najmenej na 10 ton a neprekročia množstvo dostupné v rámci príslušnej kvóty, ako sa uvádza v stĺpci 4 uvedenej prílohy.
Pokiaľ ide o iné kvóty uvedené v stĺpci 3 prílohy I, žiadosti sa vzťahujú najmenej na 10 ton a najviac na 40 % množstva dostupného v rámci príslušnej kvóty, ako sa uvádza v stĺpci 4 uvedenej prílohy.
4. Žiadosti sú prijateľné iba v prípade, ak žiadatelia písomne vyhlásia, že nepodali iné žiadosti týkajúce sa rovnakej skupiny výrobkov a rovnakej kvóty, a zaviažu sa, že tak neurobia.
Ak žiadateľ podá niekoľko žiadostí vzťahujúcich sa na rovnakú skupinu výrobkov a rovnakú kvótu v jednom alebo viacerých členských štátoch, všetky jeho žiadosti sa považujú za neprijateľné.
Článok 3
1. Členské štáty do piatich pracovných dní od skončenia lehoty na podávanie žiadostí informujú Komisiu o podaných žiadostiach, ktoré sa vzťahujú na jednotlivé skupiny výrobkov a prípadne na kvóty uvedené v prílohe I.
Všetky oznámenia vrátane oznámení o nulovom počte žiadostí sa posielajú faxom alebo elektronickou poštou podľa vzorového formulára uvedeného v prílohe III.
2. Pri každej skupine a v prípade potreby pri každej kvóte oznámenie obsahuje:
a)
zoznam žiadateľov;
b)
množstvá požadované každým žiadateľom rozdelené podľa číselného znaku výrobku v súlade s kombinovanou nomenklatúrou a podľa ich číselného znaku v súlade s harmonizovanou colnou nomenklatúrou Spojených štátov amerických (2010);
c)
meno a adresu dovozcu určeného žiadateľom.
Článok 4
Komisia podľa článku 23 ods. 1 nariadenia (ES) č. 1187/2009 bezodkladne určí, komu sa povolenia pridelia, a oznámi to členským štátom najneskôr do 31. októbra 2010.
Členské štáty oznámia Komisii do piatich pracovných dní od uverejnenia prideľovacích koeficientov pre každú skupinu a v prípade potreby pre každú kvótu množstvá pridelené žiadateľovi v súlade s článkom 23 ods. 2 nariadenia (ES) č. 1187/2009.
Toto oznámenie sa posiela faxom alebo elektronickou poštou na vzorovom formulári uvedenom v prílohe IV k tomuto nariadeniu.
Článok 5
Pred vydaním povolení a najneskôr do 15. decembra 2010 členské štáty overia informácie oznámené podľa článku 3 tohto nariadenia a podľa článku 22 nariadenia (ES) č. 1187/2009.
Ak sa zistí, že niektorý z prevádzkovateľov, ktorému sa vydalo povolenie, poskytol nesprávne informácie, povolenie sa zruší a zábezpeka prepadne. Túto skutočnosť členské štáty bezodkladne oznámia Komisii.
Článok 6
Toto nariadenie nadobúda účinnosť dňom nasledujúcim po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
Jeho účinnosť končí 31. decembra 2011.
Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
V Bruseli 19. júla 2010


Input:
UREDBA KOMISIJE (EU) št. 636/2010
z dne 19. julija 2010
o določitvi pavšalnih uvoznih vrednosti za določitev vhodne cene za nekatere vrste sadja in zelenjave
EVROPSKA KOMISIJA JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 z dne 22. oktobra 2007 o vzpostavitvi skupne ureditve kmetijskih trgov in o posebnih določbah za nekatere kmetijske proizvode („Uredba o enotni SUT“) (1),
ob upoštevanju Uredbe Komisije (ES) št. 1580/2007 z dne 21. decembra 2007 o določitvi izvedbenih pravil za uredbe Sveta (ES) št. 2200/96, (ES) št. 2201/96 in (ES) št. 1182/2007 v sektorju sadja in zelenjave (2) ter zlasti člena 138(1) Uredbe,
ob upoštevanju naslednjega:
Uredba (ES) št. 1580/2007 ob uporabi rezultatov večstranskih trgovinskih pogajanj urugvajskega kroga določa merila, v skladu s katerimi Komisija določi pavšalne vrednosti za uvoz iz tretjih držav za proizvode in obdobja iz dela A Priloge XV k tej uredbi -
SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
Člen 1
Pavšalne uvozne vrednosti iz člena 138 Uredbe (ES) št. 1580/2007 so določene v Prilogi k tej uredbi.
Člen 2
Ta uredba začne veljati 20. julija 2010.
Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
V Bruslju, 19. julija 2010


Input:
VERORDNUNG (EU) Nr. 631/2010 DER KOMMISSION
vom 16. Juli 2010
über die Erteilung von Lizenzen für die Einfuhr von Knoblauch im Teilzeitraum vom 1. September bis zum 30. November 2010
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1234/2007 des Rates vom 22. Oktober 2007 über eine gemeinsame Organisation der Agrarmärkte und mit Sondervorschriften für bestimmte landwirtschaftliche Erzeugnisse (Verordnung über die einheitliche GMO) (1),
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1301/2006 der Kommission vom 31. August 2006 mit gemeinsamen Regeln für die Verwaltung von Einfuhrzollkontingenten für landwirtschaftliche Erzeugnisse im Rahmen einer Einfuhrlizenzregelung (2), insbesondere auf Artikel 7 Absatz 2,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Die Verordnung (EG) Nr. 341/2007 der Kommission (3) sieht die Eröffnung und Verwaltung von Zollkontingenten sowie die Einführung einer Einfuhrlizenz- und Ursprungsbescheinigungsregelung für aus Drittländern eingeführten Knoblauch und bestimmte andere landwirtschaftliche Erzeugnisse vor.
(2)
Die Mengen, für die die traditionellen und die neuen Einführer in den ersten sieben Tagen des Monats Juli 2010 gemäß Artikel 10 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 341/2007 „A-Lizenzen“ beantragt haben, überschreiten die verfügbaren Mengen für Erzeugnisse mit Ursprung in China und allen Drittländern außer China und Argentinien.
(3)
Daher ist gemäß Artikel 7 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1301/2006 festzulegen, in welchem Umfang den der Kommission spätestens bis zum 14. Juli 2010 übermittelten Anträgen auf A-Lizenzen gemäß Artikel 12 der Verordnung (EG) Nr. 341/2007 stattgegeben werden kann.
(4)
Um eine effiziente Verwaltung des Verfahrens für die Erteilung der Einfuhrlizenzen zu gewährleisten, sollte diese Verordnung unmittelbar nach ihrer Veröffentlichung in Kraft treten -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Die in den ersten sieben Tagen des Monats Juli 2010 gemäß Artikel 10 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 341/2007 gestellten und der Kommission spätestens bis zum 14. Juli 2010 übermittelten Anträge auf Erteilung von „A-Einfuhrlizenzen“ werden nach Maßgabe der Prozentsätze der beantragten Mengen gemäß dem Anhang der vorliegenden Verordnung erteilt.
Artikel 2
Diese Verordnung tritt am Tag ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 16. Juli 2010


Input:
REGULAMENTO (UE) N.o 630/2010 DA COMISSÃO
de 16 de Julho de 2010
que estabelece os valores forfetários de importação para a determinação do preço de entrada de certos frutos e produtos hortícolas
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CE) n.o 1234/2007 do Conselho, de 22 de Outubro de 2007, que estabelece uma organização comum dos mercados agrícolas e disposições específicas para certos produtos agrícolas (Regulamento «OCM única») (1),
Tendo em conta o Regulamento (CE) n.o 1580/2007 da Comissão, de 21 de Dezembro de 2007, que estabelece, no sector das frutas e produtos hortícolas, regras de execução dos Regulamentos (CE) n.o 2200/96, (CE) n.o 2201/96 e (CE) n.o 1182/2007 do Conselho (2), nomeadamente o n.o 1 do artigo 138.o,
Considerando o seguinte:
O Regulamento (CE) n.o 1580/2007 prevê, em aplicação dos resultados das negociações comerciais multilaterais do «Uruguay Round», os critérios para a fixação pela Comissão dos valores forfetários de importação dos países terceiros relativamente aos produtos e aos períodos constantes da parte A do seu Anexo XV,
ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
Os valores forfetários de importação referidos no artigo 138.o do Regulamento (CE) n.o 1580/2007 são fixados no anexo do presente regulamento.
Artigo 2.o
O presente regulamento entra em vigor em 17 de Julho de 2010.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 16 de Julho de 2010.


Input:
KOMISJONI MÄÄRUS (EL) nr 629/2010,
16. juuli 2010,
millega määratakse kindlaks kuivsööda lõplik toetussumma 2009/2010. turustusaastaks
EUROOPA KOMISJON,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse nõukogu 22. oktoobri 2007. aasta määrust (EÜ) nr 1234/2007, millega kehtestatakse põllumajandusturgude ühine korraldus ning mis käsitleb teatavate põllumajandustoodete erisätteid (ühise turukorralduse ühtne määrus), (1) eriti selle artikli 90 punkti c koostoimes artikliga 4,
ning arvestades järgmist:
(1)
Määruse (EÜ) nr 1234/2007 artikli 88 lõikes 1 on kindlaks määratud kuivsööda töötlemisettevõtetele makstav toetussumma nimetatud määruse artiklis 89 osutatud garanteeritud maksimumkoguse piires.
(2)
Komisjoni 7. märtsi 2005. aasta määruse (EÜ) nr 382/2005 (millega kehtestatakse nõukogu määruse (EÜ) nr 1786/2003 (kuivsöödaturu ühise korralduse kohta) üksikasjalikud rakenduseeskirjad) (2) artikli 33 lõike 1 teise lõigu kohaselt on liikmesriigid esitanud komisjonile teatised kuivsöödakoguste kohta, mille suhtes on 2009/2010. turustusaasta jooksul kinnitatud õigust toetuse saamiseks. Edastatud andmetest selgub, et kuivsööda garanteeritud maksimumkoguseid ei ole ületatud.
(3)
Kuivsööda toetussumma on seega määruse (EÜ) nr 1234/2007 artikli 88 lõike 1 kohaselt kuni 33 eurot tonni kohta.
(4)
Käesoleva määrusega ette nähtud meetmed on kooskõlas põllumajandusturgude ühise korralduse komitee arvamusega,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
Artikkel 1
Kuivsööda lõplik toetussumma 2009/2010. turustusaastaks on 33 eurot tonni kohta.
Artikkel 2
Käesolev määrus jõustub kolmandal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Liidu Teatajas.
Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.
Brüssel, 16. juuli 2010


Input:
RÈGLEMENT (UE) No 626/2010 DE LA COMMISSION
du 15 juillet 2010
fixant les droits à l'importation dans le secteur des céréales applicables à partir du 16 juillet 2010
LA COMMISSION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l'Union européenne,
vu le règlement (CE) no 1234/2007 du Conseil du 22 octobre 2007 portant organisation commune des marchés dans le secteur agricole et dispositions spécifiques en ce qui concerne certains produits de ce secteur (règlement OCM unique) (1),
vu le règlement (CE) no 1249/96 de la Commission du 28 juin 1996 portant modalités d'application du règlement (CEE) no 1766/92 du Conseil en ce qui concerne les droits à l'importation dans le secteur des céréales (2), et notamment son article 2, paragraphe 1,
considérant ce qui suit:
(1)
L'article 136, paragraphe 1, du règlement (CE) no 1234/2007 prévoit que, pour les produits relevant des codes NC 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 [froment (blé) tendre de haute qualité], 1002, ex 1005 excepté les hybrides de semence, et ex 1007 excepté les hybrides destinés à l'ensemencement, le droit à l'importation est égal au prix d'intervention valable pour ces produits lors de l'importation, majoré de 55 % et diminué du prix à l'importation caf applicable à l'expédition en cause. Toutefois, ce droit ne peut dépasser le taux des droits du tarif douanier commun.
(2)
L'article 136, paragraphe 2, du règlement (CE) no 1234/2007 prévoit que, aux fins du calcul du droit à l’importation visé au paragraphe 1 dudit article, il est périodiquement établi pour les produits en question des prix caf représentatifs à l’importation.
(3)
Conformément à l’article 2, paragraphe 2, du règlement (CE) no 1249/96, le prix à retenir pour calculer le droit à l’importation des produits relevant des codes NC 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (blé tendre de haute qualité), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 et 1007 00 90 est le prix représentatif à l’importation caf journalier déterminé selon la méthode prévue à l’article 4 dudit règlement.
(4)
Il y a lieu de fixer les droits à l’importation pour la période à partir du 16 juillet 2010, qui sont applicables jusqu’à ce qu’une nouvelle fixation entre en vigueur,
A ADOPTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT:
Article premier
À partir du 16 juillet 2010, les droits à l'importation dans le secteur des céréales visés à l'article 136, paragraphe 1, du règlement (CE) no 1234/2007 sont fixés à l'annexe I du présent règlement sur la base des éléments figurant à l'annexe II.
Article 2
Le présent règlement entre en vigueur le 16 juillet 2010.
Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre.
Fait à Bruxelles, le 15 juillet 2010.


Input:
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 625/2010
z dnia 15 lipca 2010 r.
ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 lipca 2010 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2010 r.


Input:
A BIZOTTSÁG 627/2010/EU RENDELETE
(2010. július 15.)
a cukorágazat egyes termékeire a 2009/10-es gazdasági évben alkalmazandó, a 877/2009/EK rendelettel rögzített irányadó áraknak és kiegészítő importvámok összegének módosításáról
AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel a mezőgazdasági piacok közös szervezésének létrehozásáról, valamint egyes mezőgazdasági termékekre vonatkozó egyedi rendelkezésekről szóló, 2007. október 22-i 1234/2007/EK tanácsi rendeletre (az egységes közös piacszervezésről szóló rendelet) (1),
tekintettel a cukorágazatban harmadik országokkal folytatott kereskedelem tekintetében a 318/2006/EK tanácsi rendelet végrehajtására vonatkozó részletes szabályok megállapításáról szóló, 2006. június 30-i 951/2006/EK bizottsági rendeletre (2) és különösen annak 36. cikke (2) bekezdése második albekezdésének második mondatára,
mivel:
(1)
A 877/2009/EK bizottsági rendelet (3) a 2009/10-es gazdasági évre megállapította a fehér cukorra, a nyerscukorra és egyes szirupokra alkalmazandó irányadó árakat és kiegészítő importvámokat. Ezen árakat és vámokat legutóbb az 619/2010/EU bizottsági rendelet (4) módosította.
(2)
A Bizottság rendelkezésére álló adatok alapján az említett összegek módosításra szorulnak, a 951/2006/EK rendeletben foglalt előírásokkal és részletes szabályokkal összhangban,
ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
1. cikk
A 951/2006/EK rendelet 36. cikkében említett termékek behozatalára a 2009/10-es gazdasági évben alkalmazandó irányadó áraknak és kiegészítő vámoknak a 877/2009/EK rendelettel rögzített összege e rendelet melléklete szerint módosul.
2. cikk
Ez a rendelet 2010. július 16-án lép hatályba.
Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
Kelt Brüsszelben, 2010. július 15-én.


Input:
COMMISSION REGULATION (EU) No 628/2010
of 15 July 2010
concerning tenders lodged under the invitation to tender for the import of maize issued in Regulation (EU) No 462/2010
THE EUROPEAN COMMISSION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Council Regulation (EC) No 1234/2007 of 22 October 2007 establishing a common organisation of agricultural markets and on specific provisions for certain agricultural products (Single ‘CMO Regulation’) (1), and in particular Article 144(1) in conjunction with Article 4 thereof,
Whereas:
(1)
An invitation to tender for the maximum reduction in the duty on maize imported into Spain from third countries was opened by Commission Regulation (EU) No 462/2010 (2).
(2)
Under Article 8 of Commission Regulation (EC) No 1296/2008 of 18 December 2008 laying down detailed rules for the application of tariff quotas for imports of maize and sorghum into Spain and imports of maize into Portugal (3) the Commission, in accordance with the procedure laid down in Article 195(2) of Regulation (EC) No 1234/2007, may decide to make no award.
(3)
On the basis of the criteria laid down in Articles 7 and 8 of Regulation (EC) No 1296/2008 a maximum reduction in the duty should not be fixed.
(4)
The measures provided for in this Regulation are in accordance with the opinion of the Management Committee for the Common Organisation of Agricultural Markets,
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Article 1
No award shall be made for the tenders lodged from 25 June to 15 July 2010 under the invitation to tender for the reduction in the duty on imported maize issued in Regulation (EU) No 462/2010.
Article 2
This Regulation shall enter into force on 16 July 2010.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Done at Brussels, 15 July 2010.


Input:
KOMMISSIONENS FORORDNING (EU) Nr. 619/2010
af 14. juli 2010
om ændring af de repræsentative priser og den tillægsimporttold for visse produkter inden for sukkersektoren, der er fastsat ved forordning (EF) nr. 877/2009 for produktionsåret 2009/10
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 af 22. oktober 2007 om en fælles markedsordning for landbrugsprodukter og om særlige bestemmelser for visse landbrugsprodukter (fusionsmarkedsordningen) (1),
under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 951/2006 af 30. juni 2006 om gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EF) nr. 318/2006 for så vidt angår handel med tredjelande inden for sukkersektoren (2), særlig artikel 36, stk. 2, andet afsnit, andet punktum, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
De repræsentative priser og tillægsimporttolden for hvidt sukker, råsukker og visse sirupper for produktionsåret 2009/10 er fastsat ved Kommissionens forordning (EF) nr. 877/2009 (3). Disse repræsentative priser og denne tillægstold er senest ændret ved Kommissionens forordning (EU) nr. 616/2010 (4).
(2)
De oplysninger, som Kommissionen for tiden råder over, medfører, at de pågældende priser og beløb skal ændres efter bestemmelserne og reglerne i forordning (EF) nr. 951/2006 -
VEDTAGET FØLGENDE FORORDNING:
Artikel 1
De repræsentative priser og tillægsimporttolden for de produkter, der er omhandlet i artikel 36 i forordning (EF) nr. 951/2006, og fastsat ved forordning (EF) nr. 877/2009 for produktionsåret 2009/10, ændres og er anført i bilaget til nærværende forordning.
Artikel 2
Denne forordning træder i kraft den 15. juli 2010.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 14. juli 2010.


Input:
DECYZJA KOMISJI
z dnia 14 lipca 2010 r.
wyłączająca produkcję i sprzedaż hurtową energii elektrycznej we włoskiej Makrostrefie Północ oraz sprzedaż detaliczną energii elektrycznej odbiorcom końcowym podłączonym do sieci średniego, wysokiego i bardzo wysokiego napięcia we Włoszech z zakresu stosowania dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych
(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4740)
(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2010/403/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującą procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (1), w szczególności jej art. 30 ust. 5 i 6,
uwzględniając wniosek złożony dnia 15 lutego 2010 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej przez spółkę Compagnia Valdostana delle Acque S.p.A. - Compagnie Valdôtaine des eaux S.p.A. (zwaną dalej „spółką CVA”),
po skonsultowaniu się z Komitetem Doradczym ds. Zamówień Publicznych,
a także mając na uwadze, co następuje:
I. STAN FAKTYCZNY
(1)
Dnia 15 lutego 2010 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej spółka CVA przekazała Komisji wniosek na mocy art. 30 ust. 5 dyrektywy 2004/17/WE. W wiadomościach e-mail: z dnia 15 kwietnia 2010 r. Komisja zwróciła się do władz włoskich oraz do spółki CVA o dodatkowe informacje. Władze włoskie udzieliły tych informacji w wiadomościach e-mail: z dnia 10 maja 2010 r. i z dnia 20 maja 2010 r., a spółka CVA, po przedłużeniu pierwotnego terminu, udzieliła ich dnia 7 maja 2010 r.
(2)
Wniosek złożony przez spółkę CVA, przedsiębiorstwo publiczne w rozumieniu dyrektywy 2004/17/WE, dotyczy następujących rodzajów działalności opisanych we wniosku:
a)
produkcja i sprzedaż hurtowa energii elektrycznej na całym terytorium Republiki Włoskiej;
b)
jako alternatywa, produkcja i sprzedaż hurtowa energii elektrycznej na terytorium Północnej Strefy Geograficznej (zwanej dalej „Makrostrefą Północ” (2)); oraz
c)
sprzedaż detaliczna energii elektrycznej odbiorcom końcowym na wolnym rynku energii elektrycznej na całym terytorium Republiki Włoskiej.
II. RAMY PRAWNE
(3)
Artykuł 30 dyrektywy 2004/17/WE stanowi, że zamówienia mające na celu umożliwienie prowadzenia jednego z rodzajów działalności, do których ma zastosowanie dyrektywa, nie podlegają dyrektywie, jeżeli w państwie członkowskim, w którym taka działalność jest wykonywana, bezpośrednio podlega ona konkurencji na rynkach, do których dostęp nie jest ograniczony. Oceny, czy działalność bezpośrednio podlega konkurencji dokonuje się na podstawie obiektywnych kryteriów, uwzględniających specyfikę danego sektora. Dostęp uważa się za nieograniczony, jeśli państwo członkowskie wdrożyło i stosuje odpowiednie prawodawstwo wspólnotowe, otwierając dany sektor lub jego część. Stosowne akty prawne wyszczególniono w załączniku XI do dyrektywy 2004/17/WE, w którym w odniesieniu do sektora energii elektrycznej wymienia się dyrektywę 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (3). Dyrektywę 96/92/WE zastąpiła dyrektywa 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 96/92/WE (4).
(4)
Włochy wdrożyły i stosują nie tylko dyrektywę 96/92/WE, ale także dyrektywę 2003/54/WE, decydując się na prawny i funkcjonalny rozdział sieci przesyłowych i dystrybucyjnych, z wyłączeniem najmniejszych przedsiębiorstw, zwolnionych z wymogów w zakresie rozdziału funkcjonalnego. W rezultacie, i zgodnie z art. 30 ust. 3 akapit pierwszy, dostęp do rynku na całym terytorium Republiki Włoskiej należy uznać za nieograniczony.
(5)
Oceny, czy działalność bezpośrednio podlega konkurencji, należy dokonać na podstawie różnych czynników, z których żaden nie jest sam w sobie decydujący. W odniesieniu do rynków, których dotyczy niniejsza decyzja, jednym z kryteriów, które należy uwzględnić, jest udział w rynku najważniejszych podmiotów działających na danym rynku. Innym kryterium jest stopień koncentracji na tych rynkach. Biorąc pod uwagę charakterystykę odnośnych rynków, należy uwzględnić również dodatkowe kryteria, takie jak funkcjonowanie rynkowego mechanizmu bilansującego, konkurencja cenowa oraz odsetek odbiorców zmieniających dostawcę.
(6)
Niniejsza decyzja nie stanowi uszczerbku dla stosowania zasad konkurencji.
III. OCENA
(7)
Na podstawie precedensów rozpatrywanych przez Komisję (5) w sektorze energii elektrycznej można wyróżnić następujące odnośne rynki produktowe: (i) wytwarzania oraz dostaw hurtowych; (ii) przesyłu; (iii) dystrybucji oraz (iv) dostaw detalicznych. W rezultacie wniosek spółki CVA należy rozpatrzyć oddzielnie w odniesieniu do produkcji i dostaw hurtowych z jednej strony oraz w odniesieniu do sprzedaży detalicznej z drugiej strony.
(8)
Jak wspomniano w motywie 2 powyżej, wniosek złożony przez spółkę CVA dotyczy produkcji i sprzedaży hurtowej energii elektrycznej na całym terytorium Republiki Włoskiej lub, alternatywnie, w Makrostrefie Północ.
(9)
Jak wynika z dostępnych informacji (6), należy uznać, że ze względu na ograniczenia połączeń między poszczególnymi strefami o niemal doskonale skorelowanych cenach, całość terytorium włoskiego obejmuje, pod względem produkcji i dostaw hurtowych energii elektrycznej, cztery rynki geograficzne: Makrostrefę Północ, Makrostrefę Centrum-Południe (7), Makrostrefę Sycylia (8) i Sardynię. Władze włoskie potwierdziły, że utworzona Makrostrefa Północ zachowuje znaczenie jako odnośny rynek, dodały jednak, że wprowadzane są zmiany, w związku z którymi rozgraniczenie między pozostałymi makrostrefami nie jest chwilowo jasne i wymaga przeprowadzenia dokładnych analiz, przez co definitywna ocena stanu konkurencji na tych rynkach geograficznych jest obecnie niemożliwa. W świetle powyższego oraz biorąc pod uwagę, że wszystkie elektrownie należące do spółki CVA również mieszczą się w Makrostrefie Północ, niniejsza decyzja, do celów oceny warunków określonych w art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE, ogranicza się do rozpatrzenia sytuacji konkurencyjnej na terytorium Makrostrefy Północ w odniesieniu do produkcji i dostaw hurtowych energii elektrycznej. Chociaż Makrostrefa Północ sama w sobie stanowi odnośny rynek, nie można jej jednak traktować jako zupełnie odizolowanej od otaczających ją krajów i innych regionów.
(10)
Zgodnie ze stałą praktyką (9) w zakresie decyzji Komisji na mocy art. 30, Komisja uznała, że w odniesieniu do wytwarzania energii elektrycznej „jednym ze wskaźników poziomu konkurencji na rynkach krajowych jest łączny udział w rynku trzech największych producentów”. Według władz włoskich w 2009 r. udział w rynku trzech największych producentów w Makrostrefie Północ określono na poziomie 49,7 %. Ten stopień koncentracji, uwzględniający całkowity udział w rynku trzech największych producentów, jest niższy od poziomu (52,2 %), o którym mowa w decyzji 2008/585/WE w odniesieniu do Austrii i od poziomu (58 % produkcji brutto), o którym mowa w decyzji 2008/741/WE w odniesieniu do Polski, a także znacznie niższy od odnośnych poziomów, o których mowa w decyzjach 2006/422/WE i 2007/706/WE dotyczących, odpowiednio, Finlandii (73,6 %) i Szwecji (86,7 %). Należy jednak zaznaczyć, że jest wyższy od odpowiadającego mu poziomu (39 %), o którym mowa w decyzjach 2006/211/WE i 2007/141/WE w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa. Niemniej jednak wspomniany poziom uważa się za wystarczająco niski, a zatem można uznać, że świadczy on o pewnym stopniu bezpośredniego podlegania konkurencji w zakresie produkcji i dostaw hurtowych energii elektrycznej w Makrostrefie Północ.
(11)
Ponadto Włochy na znaczną skalę importują energię elektryczną, w 2008 r. pozyskały jej z zagranicy ponad 42 997 GWh. Włochy są importerem netto i importowana energia elektryczna pokrywa ok. 13,43 % ich całkowitego zapotrzebowania. (10) Jak potwierdzają władze włoskie (11), import ma korzystny wpływ na konkurencję, zwłaszcza w Makrostrefie Północ. Wprawdzie ten wpływ jest uwarunkowany technicznymi ograniczeniami połączeń międzysystemowych z innymi krajami, oczekuje się jednak, że dzięki wprowadzeniu nowych przepisów (12) sytuacja ulegnie dalszej poprawie. W związku z tym zachowanie cenowe czołowych producentów w Makrostrefie Północ podlega pewnym ograniczeniom związanym z importem energii elektrycznej spoza terytorium Włoch. Te okoliczności należy uznać za świadczące o pewnym stopniu bezpośredniego podlegania konkurencji ze strony innych państw członkowskich UE w zakresie produkcji i dostaw hurtowych energii elektrycznej w Makrostrefie Północ.
(12)
Z komunikatu Komisji z dnia 11 marca 2010 r.„Sprawozdanie z postępów w tworzeniu wewnętrznego rynku gazu i energii elektrycznej” (13) wynika, że w 14 państwach członkowskich trzej najwięksi producenci nadal kontrolują ponad 75 % mocy wytwórczych. Niemniej jednak w sprawozdaniu włoski rynek energii elektrycznej kwalifikuje się do kategorii „wykazujących umiarkowaną koncentrację” (14), w związku z czym wskaźnik Herfindahla-Hirchmana (HHI) ma niższe wartości w porównaniu z innymi kategoriami. Biorąc pod uwagę, że w Makrostrefie Północ presja konkurencyjna jest odczuwana nawet mocniej niż w pozostałych strefach, stopień koncentracji można uznać za świadczący o bezpośrednim podleganiu konkurencji w zakresie produkcji i sprzedaży hurtowej energii elektrycznej w tej makrostrefie.
(13)
Ponadto jako dodatkowy wskaźnik należy także uwzględnić funkcjonowanie mechanizmów bilansujących, mimo że ich udział w ogólnej produkcji i/lub zużyciu energii elektrycznej w państwie członkowskim jest niewielki. Zgodnie z dostępnymi informacjami mechanizm bilansujący, w szczególności ustalanie cen na zasadach rynkowych oraz dobrze rozwinięty rynek intra-day, funkcjonuje w sposób niestwarzający przeszkód dla tego, aby wytwarzanie energii elektrycznej bezpośrednio podlegało konkurencji.
(14)
W odniesieniu do dostaw detalicznych, odnośny rynek produktowy można podzielić dodatkowo na: (A) rynek dostaw detalicznych do odbiorców przemysłowych podłączonych do sieci średniego, wysokiego i bardzo wysokiego napięcia oraz (B) rynek dostaw detalicznych do mniejszych odbiorców przemysłowych, komercyjnych i gospodarstw domowych podłączonych do sieci niskiego napięcia. W dalszej części niniejszego dokumentu wspomniane rynki zostaną przeanalizowane osobno.
(15)
Jak potwierdzają władze włoskie, rynek dostaw detalicznych energii elektrycznej do odbiorców końcowych podłączonych do sieci średniego, wysokiego i bardzo wysokiego napięcia ma zasięg krajowy.
(16)
Zgodnie z dostępnymi informacjami (15) łączny udział w rynku trzech największych sprzedawców detalicznych energii elektrycznej odbiorcom końcowym podłączonym do sieci średniego, wysokiego i bardzo wysokiego napięcia wynosi 43,89 %, co jest poziomem wystarczająco niskim (16) i należy uznać, że świadczy o bezpośrednim podleganiu konkurencji.
(17)
Ze względu na właściwości odnośnego produktu (energia elektryczna) oraz małą dostępność lub całkowity brak odpowiednich produktów bądź usług zastępczych, w ocenie konkurencyjności rynków energii elektrycznej większego znaczenia nabiera konkurencja cenowa i kształtowanie cen. Wskaźnikiem istnienia konkurencji cenowej może być zatem liczba odbiorców zmieniających dostawcę, będąca w związku z tym „naturalnym wskaźnikiem skuteczności funkcjonowania konkurencji. Jeśli niewielu klientów decyduje się na zmianę, prawdopodobnie istnieje problem w funkcjonowaniu rynku, nawet jeśli weźmie się pod uwagę korzyści płynące z możliwości renegocjacji umów z dotychczasowym, dobrze znanym dostawcą” (17).
(18)
Zgodnie z najnowszymi dostępnymi informacjami (18) we Włoszech odsetek odbiorców zmieniających dostawcę przed właściwym terminem w 2008 r. wyniósł 32,50 % w przypadku dużych odbiorców przemysłowych oraz 32,80 % w przypadku odbiorców przemysłowych średniej wielkości. Jest to co prawda odsetek niższy niż np. w Austrii, gdzie w przypadku dużych i bardzo dużych odbiorców przemysłowych wyniósł on 41,5 % (19), jednak wartość osiągnięta we Włoszech nadal jest istotna, gdyż dotyczy niemal jednej trzeciej dużych i średnich odbiorców przemysłowych. Ponadto rynek sprzedaży detalicznej odbiorcom końcowym podłączonym do sieci średniego, wysokiego i bardzo wysokiego napięcia nie podlega regulacji cenowej. Sytuacja we Włoszech pod względem zmiany dostawców oraz regulacji cen dla odbiorcy końcowego jest zatem zadowalająca i można uznać, że świadczy o bezpośrednim podleganiu konkurencji.
(19)
Co do odnośnego rynku geograficznego dostaw detalicznych, tradycyjnie uważa się, że ma on zasięg krajowy. W swoim wniosku spółka CVA traktuje rynek krajowy jako odnośny rynek dostaw detalicznych energii elektrycznej.
(20)
Przy założeniu, że rynek geograficzny ma zasięg krajowy oraz na podstawie obecnie dostępnych informacji (20) wydaje się, że poziom koncentracji rynku dostaw detalicznych energii elektrycznej we Włoszech jest bardzo wysoki. Łączny udział w rynku trzech największych podmiotów zajmujących się sprzedażą detaliczną odbiorcom podłączonym do sieci niskiego napięcia wynosi 79,44 %, z czego największe przedsiębiorstwo samo posiada udział o wielkości 71,11 %. W tym kontekście należy również przytoczyć ustalone orzecznictwo (21), w myśl którego „bardzo duże udziały w rynku są, z zastrzeżeniem wyjątkowych okoliczności, same w sobie dowodem istnienia pozycji dominującej. Taka sytuacja ma miejsce, w przypadku gdy udział w rynku wynosi 50 %”.
(21)
Ponadto rynek detaliczny we Włoszech dzieli się dodatkowo na trzy podkategorie, z których dwie pierwsze podlegają regulacji cenowej:
a)
usługa o podwyższonej ochronie dla gospodarstw domowych i małych przedsiębiorstw (zatrudniających nie więcej niż 50 pracowników i mających obroty nie większe niż 10 mln EUR) podłączonych do sieci niskiego napięcia, które nie podpisały umów zakupu na wolnym rynku. Świadczenie tej usługi jest zastrzeżone dla spółki Acquirente Unico SpA (zwanej dalej „jedynym nabywcą”);
b)
usługa zabezpieczona dla wszystkich odbiorców niekwalifikujących się do usługi o podwyższonej ochronie, którzy nie podpisali umów zakupu na wolnym rynku. Ta usługa jest świadczona przed podmioty wybrane przez jedynego nabywcę w drodze procedury konkurencyjnego przetargu; oraz
c)
wolny rynek, czyli reszta rynku sprzedaży detalicznej.
(22)
Do celów niniejszej decyzji wspomnianych rynków nie należy jednak traktować jako niezależnych odnośnych rynków, gdyż odbiorcy mogą przenosić się z jednej podkategorii do drugiej, a ceny we wszystkich trzech podkategoriach są rynkowe (22). Niemniej jednak, według sprawozdania rocznego AEEG z 2009 r., tzw. „rynek zmonopolizowany” obejmujący „usługę o podwyższonej ochronie” i „zabezpieczoną usługę” stanowi ok. 36 % całego rynku sprzedaży detalicznej. Ponadto, zgodnie z tym samym sprawozdaniem, usługa o podwyższonej ochronie odznacza się bardzo silną obecnością (84,3 %) jednego konkretnego dostawcy, czynnego także na wolnym rynku. Według władz włoskich odbiorcy postrzegają koszty zmiany dostawcy jako duże, a związane ze zmianą korzyści jako małe. To, w połączeniu z niskimi cenami w ramach usługi o podwyższonej ochronie, bardzo utrudnia nowym operatorom pozyskanie wystarczającej bazy odbiorców w tej podkategorii. Zasadniczo skutkuje to uprzywilejowaną pozycją operatorów świadczących usługę o podwyższonej ochronie czynnych również na wolnym rynku, gdyż odbiorcy rezygnujący z usługi o podwyższonej ochronie na rzecz usług wolnorynkowych lub odwrotnie często dokonują takiej zmiany, nie zmieniając przy tym dostawcy.
(23)
Jednakże na podstawie informacji otrzymanych od odpowiednich władz włoskich (23) można stwierdzić do celów niniejszej decyzji, że rynek geograficzny sprzedaży detalicznej energii elektrycznej we Włoszech nie ma zasięgu krajowego, jak przyjmuje się tradycyjnie i jak zakłada wnioskodawca, lecz zasięg lokalny, obejmujący terytorium zwykle niewykraczające poza obszar gminy.
(24)
Przy braku informacji o poziomie konkurencji na każdym ze zdefiniowanych w ten sposób rynków lokalnych dostaw detalicznych energii elektrycznej do odbiorców końcowych podłączonych do sieci niskiego napięcia oraz biorąc pod uwagę wspomniane powyżej wątpliwości dotyczące poziomu konkurencji na rynku sprzedaży detalicznej odbiorcom podłączonym do sieci niskiego napięcia, analizowanego całościowo na poziomie krajowym, zgodnie z motywami 19-22, nie można stwierdzić, że spełniono warunki udzielenia zwolnienia na podstawie z art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE w odniesieniu do rynku dostaw detalicznych energii elektrycznej do odbiorców końcowych podłączonych do sieci niskiego napięcia we Włoszech.
(25)
W związku z tym dyrektywa 2004/17/WE nadal ma zastosowanie w odniesieniu do udzielania przez podmioty zamawiające zamówień mających na celu umożliwienie dostaw detalicznych energii elektrycznej do odbiorców końcowych podłączonych do sieci niskiego napięcia, prowadzonych we Włoszech oraz w odniesieniu do organizacji przez podmioty zamawiające konkursów na prowadzenie takiej działalności we Włoszech.
IV. WNIOSKI
(26)
Pod względem produkcji i sprzedaży hurtowej energii elektrycznej w Makrostrefie Północ, sytuację można podsumować w następujący sposób: łączny udział w rynku trzech największych producentów jest umiarkowanie mały, a import znacznej ilości energii elektrycznej ma korzystny wpływ na konkurencję w tej makrostrefie. Zgodnie z motywem 13, funkcjonowanie mechanizmu bilansującego nie stanowi przeszkody dla tego, aby rynek produkcji energii bezpośrednio podlegał konkurencji. W rezultacie można uznać, że w przypadku Makrostrefy Północ wszystkie powyższe okoliczności świadczą o bezpośrednim podleganiu konkurencji.
(27)
W świetle okoliczności rozpatrywanych w motywach 8-13 należy uznać warunek bezpośredniego podlegania konkurencji ustanowiony w art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE za spełniony w zakresie produkcji i dostaw hurtowych energii elektrycznej w Makrostrefie Północ.
(28)
Ponadto jako że za spełniony uważa się warunek nieograniczonego dostępu do rynku, dyrektywa 2004/17/WE nie powinna mieć zastosowania w odniesieniu do udzielania przez podmioty zamawiające zamówień mających na celu umożliwienie produkcji energii elektrycznej i jej dostaw hurtowych w Makrostrefie Północ ani w odniesieniu do organizacji przez podmioty zamawiające konkursów na prowadzenie takiej działalności w danym obszarze geograficznym.
(29)
W odniesieniu do sprzedaży detalicznej energii elektrycznej odbiorcom końcowym podłączonym do sieci średniego, wysokiego i bardzo wysokiego napięcia sytuację we Włoszech można podsumować w następujący sposób: łączny udział w rynku trzech największych przedsiębiorstw sprzedaży detalicznej jest mały, odsetek odbiorców zmieniających dostawcę przed punktem wycofania jest zadowalający, a ceny dla odbiorców końcowych nie są regulowane. Powyższe wnioski są również zgodne z opinią odpowiednich władz włoskich, według których omawiany rynek podlega konkurencji od szeregu lat i wynikający z tego poziom konkurencji jest zadowalający.
(30)
W świetle okoliczności rozpatrywanych w motywach 15-18 należy uznać warunek bezpośredniego podlegania konkurencji ustanowiony w art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE za spełniony w zakresie dostaw detalicznych energii elektrycznej do odbiorców końcowych podłączonych do sieci średniego, wysokiego i bardzo wysokiego napięcia na całym terytorium Republiki Włoskiej.
(31)
Ponadto jako że za spełniony uważa się warunek nieograniczonego dostępu do rynku, dyrektywa 2004/17/WE nie powinna mieć zastosowania w odniesieniu do udzielania przez podmioty zamawiające zamówień mających na celu umożliwienie dostaw detalicznych energii elektrycznej do odbiorców końcowych podłączonych do sieci średniego, wysokiego i bardzo wysokiego napięcia we Włoszech ani w odniesieniu do organizacji przez podmioty zamawiające konkursów na prowadzenie takiej działalności w danym obszarze geograficznym.
(32)
W świetle okoliczności rozpatrywanych w motywach 19-25 i biorąc pod uwagę wątpliwości dotyczące istnienia wystarczającej konkurencji na poziomie krajowym w zakresie dostaw detalicznych do odbiorców końcowych podłączonych do sieci niskiego napięcia, a ponadto przy braku szczegółowych informacji o każdym z odnośnych rynków lokalnych zdefiniowanych przez władze włoskie, nie można stwierdzić, że spełniono warunki udzielenia zwolnienia na podstawie art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE w odniesieniu do dostaw detalicznych energii elektrycznej do odbiorców końcowych podłączonych do sieci niskiego napięcia we Włoszech. W związku z tym dyrektywa 2004/17/WE nadal ma zastosowanie w odniesieniu do udzielania przez podmioty zamawiające zamówień mających na celu umożliwienie dostaw detalicznych energii elektrycznej do odbiorców końcowych podłączonych do sieci niskiego napięcia, prowadzonych we Włoszech oraz w odniesieniu do organizacji przez przedmioty zamawiające konkursów na prowadzenie takiej działalności we Włoszech. Ponieważ nadal będą mieć zastosowanie obowiązki statystyczne określone w art. 67, konieczne może być zapewnienie, aby zainteresowane podmioty zamawiające podjęły odpowiednie środki, takie jak rozdzielność funkcji kierowniczych i/lub księgowych, umożliwiająca im prawidłową sprawozdawczość w zakresie zamówień udzielanych w celu umożliwienia prowadzenia odnośnych rodzajów działalności, w stosunku do których na mocy niniejszej decyzji nie udzielono zwolnienia.
(33)
Przypomina się również, że zamówienia obejmujące kilka rodzajów działalności traktuje się zgodnie z art. 9 dyrektywy 2004/17/WE. W niniejszym kontekście oznacza to, że kiedy podmiot zamawiający udziela „mieszanego” zamówienia, to znaczy zamówienia mającego na celu wspieranie rodzajów działalności zarówno wyłączonych z zakresu stosowania dyrektywy 2004/17/WE, jak i niewyłączonych, należy brać pod uwagę rodzaje działalności, których zamówienie dotyczy zasadniczo. W przypadku takich mieszanych zamówień mających na celu zasadniczo wsparcie sprzedaży detalicznej energii elektrycznej odbiorcom końcowym podłączonym do sieci niskiego napięcia zastosowanie mają przepisy dyrektywy 2004/17/WE. Jeśli obiektywnie niemożliwe jest ustalenie, którego rodzaju działalności zamówienie dotyczy zasadniczo, zamówienia udziela się zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 9 ust. 2 i 3.
(34)
Niniejsza decyzja odnosi się do stanu prawnego i faktycznego z okresu od lutego do maja 2010 r., ustalonego na podstawie informacji przedłożonych przez Republikę Włoską i przez spółkę CVA, komunikatów z 2005 r. i z 2010 r. oraz ich załączników technicznych, dokumentu służb Komisji z 2007 r., raportu końcowego i sprawozdania rocznego AEEG z 2009 r. Decyzja może ulec zmianie, jeśli nastąpią istotne zmiany sytuacji prawnej lub faktycznej, skutkujące naruszeniem warunków stosowania art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE w odniesieniu do dostaw hurtowych energii elektrycznej w Makrostrefie Północ oraz dostaw detalicznych do odbiorców końcowych podłączonych do sieci średniego, wysokiego i bardzo wysokiego napięcia,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Dyrektywa 2004/17/WE nie ma zastosowania do zamówień udzielanych przez podmioty zamawiające, mających na celu umożliwienie prowadzenia następujących rodzajów działalności:
a)
produkcja i dostawy hurtowe energii elektrycznej w Makrostrefie Północ;
b)
dostawy detaliczne energii elektrycznej do odbiorców końcowych podłączonych do sieci średniego, wysokiego i bardzo wysokiego napięcia na całym terytorium Republiki Włoskiej.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 lipca 2010 r.


Input:
РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 618/2010 НА КОМИСИЯТА
от 14 юли 2010 година
за определяне на фиксирани стойности при внос за определяне на входната цена на някои плодове и зеленчуци
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти („Общ регламент за ООП“) (1),
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1580/2007 на Комисията от 21 декември 2007 г. за определяне на правила за прилагане на регламенти (ЕО) № 2200/96, (ЕО) № 2201/96 и (ЕО) № 1182/2007 на Съвета в сектора на плодовете и зеленчуците (2), и по-специално член 138, параграф 1 от него,
като има предвид, че:
в изпълнение на резултатите от Уругвайския кръг от многостранните търговски преговори Регламент (ЕО) № 1580/2007 посочва критерии за определяне от Комисията на фиксирани стойности при внос от трети страни за продуктите и периодите, посочени в приложение XV, част A от посочения регламент,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Фиксираните стойности при внос, посочени в член 138 от Регламент (ЕО) № 1580/2007, са определени в приложението към настоящия регламент.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на 15 юли 2010 година.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 14 юли 2010 година.


Input:
BESCHLUSS DES RATES
vom 13. Juli 2010
über das Bestehen eines übermäßigen Defizits in Finnland
(2010/408/EU)
DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union, insbesondere auf Artikel 126 Absatz 6 in Verbindung mit Artikel 126 Absatz 13 und Artikel 136,
auf Vorschlag der Europäischen Kommission,
unter Berücksichtigung der Bemerkungen Finnlands,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Nach Artikel 126 Absatz 1 des Vertrags vermeiden die Mitgliedstaaten übermäßige öffentliche Defizite.
(2)
Der Stabilitäts- und Wachstumspakt beruht auf dem Ziel einer gesunden öffentlichen Finanzlage als Mittel zur Verbesserung der Voraussetzungen für Preisstabilität und ein kräftiges tragfähiges Wachstum, das der Schaffung von Arbeitsplätzen förderlich ist.
(3)
Das Verfahren bei einem übermäßigen Defizit nach Artikel 126 des Vertrags (Defizitverfahren), das durch die zum Stabilitäts- und Wachstumspakt gehörende Verordnung (EG) Nr. 1467/97 des Rates vom 7. Juli 1997 über die Beschleunigung und Klärung des Verfahrens bei einem übermäßigen Defizit (1) näher geregelt wird, sieht einen Beschluss über das Bestehen eines übermäßigen Defizits vor. Das Protokoll über das Verfahren bei einem übermäßigen Defizit im Anhang des Vertrags enthält weitere Bestimmungen zur Durchführung des Defizitverfahrens. In der Verordnung (EG) Nr. 479/2009 des Rates (2) werden detaillierte Regeln und Definitionen für die Anwendung des genannten Protokolls festgelegt.
(4)
Mit der Reform des Stabilitäts- und Wachstumspakts von 2005 sollten Effizienz und wirtschaftliche Grundlagen des Pakts gestärkt und die langfristige Tragfähigkeit der öffentlichen Finanzen gewährleistet werden. Insbesondere sollte sichergestellt werden, dass der wirtschaftliche und budgetäre Hintergrund auf allen Stufen des Defizitverfahrens in vollem Umfang berücksichtigt wird. Auf diese Weise bietet der Stabilitäts- und Wachstumspakt einen Rahmen, der die Regierungen bei der umgehenden Wiederherstellung einer soliden Haushaltsposition mit Rücksicht auf die Wirtschaftslage unterstützt.
(5)
Nach Artikel 126 Absatz 5 des Vertrags hat die Kommission dem Rat eine Stellungnahme vorzulegen, wenn sie der Auffassung ist, dass in einem Mitgliedstaat ein übermäßiges Defizit besteht oder sich ergeben könnte. Unter Berücksichtigung ihres Berichts nach Artikel 126 Absatz 3 und nach Stellungnahme des Wirtschafts- und Finanzausschusses gemäß Artikel 126 Absatz 4 gelangte die Kommission zu der Auffassung, dass in Finnland ein übermäßiges Defizit besteht. Deshalb übermittelte sie dem Rat am 15. Juni 2010 eine Stellungnahme zu Finnland (3).
(6)
Nach Artikel 126 Absatz 6 des Vertrags sollte der Rat die Bemerkungen, die der betreffende Mitgliedstaat gegebenenfalls abzugeben wünscht, berücksichtigen, bevor er nach Prüfung der Gesamtlage entscheidet, ob ein übermäßiges Defizit besteht. Im Falle Finnlands führt die Prüfung der Gesamtlage zu folgenden Schlussfolgerungen.
(7)
Nach den von den finnischen Behörden im April 2010 gemeldeten Daten soll das gesamtstaatliche Defizit 2010 4,1 % des BIP erreichen und damit den Referenzwert von 3 % des BIP übersteigen. Obschon der dritte Nachtragshaushalt, den das Finanzministerium am 14. Mai 2010 dem Parlament vorgelegt hat, darauf schließen lässt, dass die Steuereinnahmen 2010 höher als geplant ausfallen könnten, hat dies nicht zu einer offiziellen Änderung des Defizitziels geführt. Das geplante Defizit liegt zwar nicht in der Nähe des Referenzwerts von 3 % des BIP, aber die geplante Überschreitung des Referenzwertes kann im Sinne des Vertrags und des Stabilitäts- und Wachstumspakts als Ausnahme angesehen werden. Die Überschreitung ist insbesondere Folge eines schweren Wirtschaftsabschwungs im Sinne des Vertrags und des Stabilitäts- und Wachstumspakts. Außerdem kann die geplante Überschreitung des Referenzwerts als vorübergehend angesehen werden. Der Frühjahrsprognose 2010 der Kommissionsdienststellen zufolge wird das Defizit im Jahr 2011 unter den Referenzwert absinken, was durch eine prognostizierte Stabilisierung der wirtschaftlichen Erholung gestützt wird. Das Defizitkriterium des Vertrags ist nicht erfüllt.
(8)
Laut Datenmeldung der finnischen Behörden vom April 2010 bleibt der gesamtstaatliche Bruttoschuldenstand 2010 mit 49,9 % des BIP unter dem Referenzwert von 60 % des BIP. Die Kommissionsdienststellen gehen in ihrer Frühjahrsprognose 2010 von einer Schuldenquote von 50,5 % des BIP im Jahr 2010 aus, die 2011 auf 54,9 % des BIP steigen dürfte, womit sie immer noch unter dem Referenzwert von 60 % des BIP liegen wird. Das Schuldenstandskriterium des Vertrags ist somit erfüllt.
(9)
Gemäß Artikel 2 Absatz 4 der Verordnung (EG) Nr. 1467/97 können „einschlägige Faktoren“ bei den Verfahrensschritten, die zu einem Beschluss des Rates über das Bestehen eines übermäßigen Defizits nach Artikel 126 Absatz 6 führen, nur dann berücksichtigt werden, wenn die doppelte Voraussetzung, dass das Defizit in der Nähe des Referenzwertes bleibt und der Referenzwert nur vorübergehend überschritten wird, vollständig erfüllt ist. Im Falle Finnlands ist diese Voraussetzung nicht erfüllt. Daher werden bei den Verfahrensschritten, die zu diesem Beschluss führen, keine einschlägigen Faktoren berücksichtigt -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
Nach Prüfung der Gesamtlage ist festzustellen, dass in Finnland ein übermäßiges Defizit besteht.
Artikel 2
Dieser Beschluss ist an die Republik Finnland gerichtet.
Geschehen zu Brüssel am 13. Juli 2010.


Input:
DECISIÓN DEL CONSEJO
de 13 de julio de 2010
sobre la existencia de un déficit excesivo en Dinamarca
(2010/407/UE)
EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,
Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea y, en particular, su artículo 126, apartado 6, leído en relación con el artículo 126, apartado 13,
Vista la propuesta de la Comisión Europea,
Vistas las observaciones presentadas por Dinamarca,
Considerando lo siguiente:
(1)
Con arreglo al artículo 126, apartado 1, del Tratado, los Estados miembros deben evitar déficit públicos excesivos.
(2)
El Pacto de estabilidad y crecimiento tiene por objetivo lograr unas finanzas públicas saneadas como medio de reforzar las condiciones para la estabilidad de precios y para un crecimiento fuerte, sostenible y generador de empleo.
(3)
El procedimiento aplicable en caso de déficit excesivo, contemplado en el artículo 126 del Tratado y desarrollado por el Reglamento (CE) no 1467/97 del Consejo, de 7 de julio de 1997, relativo a la aceleración y clarificación del procedimiento de déficit excesivo (1) (que forma parte del Pacto de estabilidad y crecimiento), contempla la posibilidad de adoptar una decisión sobre la existencia de un déficit excesivo. El Protocolo sobre el procedimiento aplicable en caso de déficit excesivo, anejo al Tratado, establece disposiciones adicionales relativas a la aplicación del procedimiento de déficit excesivo. El Reglamento (CE) no 479/2009 del Consejo (2) establece definiciones y normas detalladas para la aplicación de dicho Protocolo.
(4)
La reforma de 2005 del Pacto de estabilidad y crecimiento pretendía reforzar su eficacia y sus fundamentos económicos y salvaguardar la sostenibilidad de las finanzas públicas a largo plazo, así como garantizar, en particular, que las condiciones económicas y presupuestarias se tomen plenamente en cuenta en todas las etapas del procedimiento de déficit excesivo. De esta forma, el Pacto de estabilidad y crecimiento proporciona el marco que respalda las políticas públicas a fin de permitir una vuelta rápida a situaciones presupuestarias sólidas teniendo en cuenta la situación económica.
(5)
El artículo 126, apartado 5, del Tratado dispone que la Comisión debe transmitir un dictamen al Consejo si considera que un Estado miembro presenta o puede presentar un déficit excesivo. Tras tomar en consideración su informe elaborado de conformidad con el artículo 126, apartado 3, y visto el dictamen del Comité Económico y Financiero emitido de conformidad con el apartado 4 de dicho artículo, la Comisión concluyó que existe un déficit excesivo en Dinamarca. Por consiguiente, el 15 de junio de 2010, la Comisión trasmitió al Consejo un dictamen sobre Dinamarca en este sentido (3).
(6)
El artículo 126, apartado 6, del Tratado establece que el Consejo debe considerar las observaciones que formule el Estado miembro de que se trate y, tras una valoración global, decidir si existe un déficit excesivo. En el caso de Dinamarca, esta valoración global lleva a las siguientes conclusiones.
(7)
Según los datos notificados por las autoridades danesas en abril de 2010, se preveía que el déficit de las administraciones públicas alcanzaría el 5,4 % del PIB en 2010, con lo cual se rebasaría el valor de referencia del 3 % del PIB. Aunque el déficit previsto no es próximo al valor de referencia del 3 % del PIB, el exceso sobre dicho valor de referencia puede calificarse de excepcional en el sentido del Tratado y del Pacto de estabilidad y crecimiento. En particular, es el resultado de una grave recesión económica en el sentido del Tratado y del Pacto de estabilidad y crecimiento. Según las previsiones de la primavera de 2010 de los servicios de la Comisión, el PIB real se contrajo un 4,9 % en 2009 y se prevé que se recupere en 2010, con una tasa de crecimiento del 1,6 %. El déficit en 2010 será la consecuencia de la recesión económica y de las medidas de estímulo adoptadas de conformidad con el PERE por las autoridades danesas. Sin embargo, el exceso previsto sobre el valor de referencia no puede considerarse temporal. Según las previsiones de la primavera de 2010 de los servicios de la Comisión, el déficit disminuiría al 4,9 % del PIB en 2011, con la hipótesis de mantenimiento de la política económica (4). No se cumple el criterio de déficit establecido en el Tratado.
(8)
Según los datos notificados por las autoridades danesas en abril de 2010, la deuda bruta de las administraciones públicas se mantiene por debajo del valor de referencia del 60 % del PIB, y se situará en torno al 45,1 % del PIB en 2010. Según las previsiones de la primavera de 2010 de los servicios de la Comisión, el ratio de deuda sería del 46 % del PIB en 2010 y aumentaría al 49,5 % del PIB en 2011, con lo cual se mantendría por debajo del valor de referencia del 60 % del PIB. Se cumple el criterio de deuda establecido en el Tratado.
(9)
De conformidad con el artículo 2, apartado 4, del Reglamento (CE) no 1467/97, los «factores pertinentes» solo pueden tenerse en cuenta en las etapas del procedimiento que llevan a la decisión del Consejo relativa a la existencia de un déficit excesivo, adoptada de conformidad con el artículo 126, apartado 6, si se cumple plenamente la doble condición de que el déficit se mantenga próximo al valor de referencia y el exceso sobre dicho valor sea temporal. En el caso de Dinamarca no se cumple esta doble condición. Por consiguiente, no se han tenido en cuenta factores pertinentes en las etapas que han llevado a la adopción de la presente Decisión.
HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
Artículo 1
De una valoración global se desprende que Dinamarca presenta un déficit excesivo.
Artículo 2
El destinatario de la presente Decisión es el Reino de Dinamarca.
Hecho en Bruselas, el 13 de julio de 2010.


Input:
BESLUIT VAN DE RAAD
van 13 juli 2010
betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Cyprus
(2010/401/EU)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 126, lid 6, juncto artikel 126, lid 13 en artikel 136,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Gezien de opmerkingen van Cyprus,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Overeenkomstig artikel 126, lid 1, van het Verdrag dienen de lidstaten buitensporige overheidstekorten te vermijden.
(2)
Het stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren.
(3)
De buitensporigtekortprocedure (BTP) van artikel 126 van het Verdrag, die wordt verduidelijkt in Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (1) (die deel uitmaakt van het stabiliteits- en groeipact), voorziet in een besluit betreffende het bestaan van een buitensporig tekort. Het aan het Verdrag gehechte protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten bevat nadere bepalingen betreffende de toepassing van de BTP. Verordening (EG) nr. 479/2009 van de Raad (2) bevat gedetailleerde regels en definities voor de toepassing van de bepalingen van genoemd protocol.
(4)
De hervorming in 2005 van het stabiliteits- en groeipact was bedoeld om de doeltreffendheid en de economische onderbouwing van het pact te versterken en tevens de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te waarborgen. Deze hervorming moest ervoor zorgen dat bij alle stappen in de BTP met name de economische en budgettaire achtergrond ten volle in aanmerking werd genomen. Op deze wijze verschaft het stabiliteits- en groeipact een kader dat, met inachtneming van de economische situatie, het overheidsstreven naar een spoedige terugkeer naar solide begrotingssituaties ondersteunt.
(5)
Krachtens artikel 126, lid 5, van het Verdrag moet de Commissie advies uitbrengen aan de Raad indien zij van oordeel is dat er in een lidstaat een buitensporig tekort bestaat of kan ontstaan. Rekening houdend met haar verslag op grond van artikel 126, lid 3, en gezien het advies van het Economisch en Financieel Comité overeenkomstig artikel 126, lid 4, is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er in Cyprus een buitensporig tekort bestaat. De Commissie heeft derhalve op 15 juni 2010 een dergelijk advies over Cyprus aan de Raad uitgebracht (3).
(6)
In artikel 126, lid 6, van het Verdrag wordt bepaald dat de Raad rekening moet houden met de opmerkingen die de betrokken lidstaat eventueel wenst te maken, alvorens, na een algehele evaluatie te hebben gemaakt, te besluiten of er al dan niet een buitensporig tekort bestaat. In het geval van Cyprus leidt deze algehele evaluatie tot de volgende conclusies.
(7)
Volgens de gegevens die de Cypriotische autoriteiten in april 2010 hebben meegedeeld, bedroeg het overheidstekort in Cyprus in 2009 6,1 % van het bbp, waarmee het boven de referentiewaarde van 3 % van het bbp uitkwam. Het tekort lag niet dicht bij de referentiewaarde van 3 % van het bbp, maar de overschrijding van de referentiewaarde kan worden aangemerkt als uitzonderlijk in de zin van het Verdrag en het stabiliteits- en groeipact. Zij vloeide met name voort uit een ernstige economische neergang in de zin van het Verdrag en het stabiliteits- en groeipact. Volgens de voorjaarsprognoses 2010 van de diensten van de Commissie zal het reële bbp in Cyprus verder krimpen, zij het in mindere mate, namelijk met bijna ½ % in 2010 in vergelijking met 1¾ % in 2009. De voorziene overschrijding van de referentiewaarde kan evenwel niet als tijdelijk worden beschouwd. Volgens de voorjaarsprognoses 2010 van de diensten van de Commissie zal het begrotingstekort in 2011 bij ongewijzigd beleid ongeveer 7¾ % van het bbp bedragen. Er is derhalve niet voldaan aan het tekortcriterium van het Verdrag.
(8)
Volgens in april 2010 door de Cypriotische autoriteiten meegedeelde gegevens ligt de bruto overheidsschuld met 56,2 % van het bbp in 2009 lager dan de referentiewaarde van 60 % van het bbp. Voor 2010 heeft Cyprus een geplande schuld van 62 % van het bbp aangemeld, waarmee deze boven de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60 % van het bbp uitkomt. Volgens de voorjaarsprognoses 2010 van de diensten van de Commissie zal de schuld verder stijgen tot 62,3 % van het bbp in 2010 en 67,6 % van het bbp in 2011 als gevolg van een verslechterd primair saldo. Gezien deze tendensen kan niet worden gesteld dat de schuldquote in voldoende mate afneemt en de referentiewaarde in een bevredigend tempo benadert in de zin van het Verdrag en het stabiliteits- en groeipact. Er is derhalve niet voldaan aan het schuldcriterium van het Verdrag.
(9)
Overeenkomstig artikel 2, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97 kunnen „relevante factoren” alleen in aanmerking worden genomen bij de stappen die leiden naar het besluit van de Raad overeenkomstig artikel 126, lid 6, over het al dan niet bestaan van een buitensporig tekort indien volledig is voldaan aan de tweeledige voorwaarde, namelijk dat het tekort dicht bij de referentiewaarde blijft en dat de overschrijding van de referentiewaarde van tijdelijke aard is. In het geval van Cyprus is niet aan deze tweeledige voorwaarde voldaan. Derhalve wordt in de stappen die tot dit besluit leiden, geen rekening gehouden met relevante factoren,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Uit een algehele evaluatie volgt dat er op Cyprus een buitensporig tekort bestaat.
Artikel 2
Dit besluit is gericht tot de Republiek Cyprus.
Gedaan te Brussel, 13 juli 2010.


Input:
SKLEP SVETA
z dne 13. julija 2010
o obstoju čezmernega primanjkljaja v Bolgariji
(2010/422/EU)
SVET EVROPSKE UNIJE JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije in zlasti člena 126(6) v povezavi s členom 126(13) Pogodbe,
ob upoštevanju predloga Evropske komisije,
ob upoštevanju pripomb, ki jih je predložila Bolgarija,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
V skladu s členom 126(1) Pogodbe se države članice izogibajo čezmernemu javnofinančnemu primanjkljaju.
(2)
Pakt za stabilnost in rast temelji na cilju zdravih javnih financ kot sredstvu za izboljšanje pogojev za stabilnost cen in za močno trajnostno rast, ki prispeva k ustvarjanju delovnih mest.
(3)
Postopek v zvezi s čezmernim primanjkljajem iz člena 126 Pogodbe, kot je pojasnjen v Uredbi Sveta (ES) št. 1467/97 z dne 7. julija 1997 o pospešitvi in razjasnitvi izvajanja postopka v zvezi s čezmernim primanjkljajem (1) (ki je del Pakta za stabilnost in rast), določa odločitev o obstoju čezmernega primanjkljaja. Protokol o postopku v zvezi s čezmernim primanjkljajem, ki je priloga k Pogodbi, vsebuje dodatne določbe glede izvajanja postopka v zvezi s čezmernim primanjkljajem. Uredba Sveta (ES) št. 479/2009 (2) določa podrobna pravila in opredelitve za uporabo določb navedenega protokola.
(4)
Leta 2005 je bil Pakt za stabilnost in rast prenovljen, da bi se okrepili njegova učinkovitost in gospodarski temelji ter ohranila dolgoročna vzdržnost javnih financ. Cilj prenove pakta je bil zagotoviti, da se v vseh fazah postopka v zvezi s čezmernim primanjkljajem v celoti upošteva predvsem gospodarsko in proračunsko ozadje. Na ta način Pakt za stabilnost in rast zagotavlja okvir, ki podpira vladne politike za hitro ponovno vzpostavitev trdnih proračunskih stanj, pri tem pa upošteva gospodarske razmere.
(5)
V skladu s členom 126(5) Pogodbe mora Komisija Svetu predložiti mnenje, če meni, da v državi članici obstaja čezmerni primanjkljaj ali bi do njega lahko prišlo. Komisija je na podlagi svojega poročila po členu 126(3) in mnenja Ekonomsko-finančnega odbora po členu 126(4) ugotovila, da v Bolgariji obstaja čezmerni primanjkljaj. Komisija je zato 6. julija 2010 (3) Svetu predložila zadevno mnenje v zvezi z Bolgarijo.
(6)
V skladu s členom 126(6) Pogodbe bi Svet moral upoštevati morebitne pripombe, ki jih želi predložiti zadevna država članica, preden po opravljeni celoviti oceni odloči, ali čezmerni primanjkljaj obstaja. V primeru Bolgarije je Svet na podlagi te celovite ocene ugotovil naslednje.
(7)
Po podatkih, ki so jih bolgarski organi sporočili aprila 2010, je javnofinančni primanjkljaj Bolgarije v letu 2009 dosegel 3,9 % BDP in tako presegel referenčno vrednost 3 % BDP. Primanjkljaj ni bil blizu referenčne vrednosti 3 % BDP, vendar preseganje referenčne vrednosti lahko velja za izjemno v smislu Pogodbe ter Pakta za stabilnost in rast. Predvsem je posledica resnega upada gospodarske rasti v smislu Pogodbe ter Pakta za stabilnost in rast, saj je svetovna gospodarska in finančna kriza gospodarstvo Bolgarije močno prizadela in negativna letna rast obsega BDP je v letu 2009 dosegla 5 %. Na podlagi napovedi služb Komisije iz pomladi 2010 naj bi javnofinančni primanjkljaj padel pod referenčno vrednost že v letu 2010 zaradi stabilizacije gospodarstva in ukrepov za fiskalno konsolidacijo, ki jih je sprejela vlada. Vendar zaradi popravljenega načrtovanega primanjkljaja za leto 2010 (3,8 % BDP po obvestilu bolgarskih organov z dne 22. junija 2010), ki je precej nad načrtovanim primanjkljajem v višini 2,8 % BDP iz pomladanske napovedi služb Komisije, preseganje referenčne vrednosti morda ne bo ostalo začasno. Merilo glede primanjkljaja, določeno v Pogodbi, ni izpolnjeno.
(8)
Po podatkih, ki so jih bolgarski organi sporočili aprila 2010, bruto javni dolg ostaja precej pod referenčno vrednostjo 60 % BDP in je leta 2009 znašal 14,8 % BDP. Napoved služb Komisije iz pomladi 2010 predvideva, da se bo delež dolga v obdobju 2010-2011 povečal, vendar bo še vedno nižji od 19 % BDP. V obvestilu, predloženem 22. junija 2010, so bolgarski organi ponovno popravili načrtovani dolg za leto 2010, in sicer na 15,3 % BDP. Merilo glede dolga, določeno v Pogodbi, je izpolnjeno.
(9)
V skladu s členom 2(4) Uredbe (ES) št. 1467/97 se „pomembni dejavniki“ v korakih, ki vodijo do odločitve Sveta o obstoju čezmernega primanjkljaja v skladu s členom 126(6), lahko upoštevajo le, če je v celoti izpolnjen dvojni pogoj - da primanjkljaj ostaja blizu referenčne vrednosti in da je referenčna vrednost presežena začasno. V primeru Bolgarije ta dvojni pogoj ni izpolnjen. Zato v korakih, ki vodijo do te odločitve, pomembni dejavniki niso upoštevani -
SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
Člen 1
Iz celovite ocene sledi, da v Bolgariji obstaja čezmerni primanjkljaj.
Člen 2
Ta sklep je naslovljen na Republiko Bolgarijo.
V Bruslju, 13. julija 2010


Input:
UREDBA KOMISIJE (EU) št. 616/2010
z dne 13. julija 2010
o spremembi reprezentativnih cen in dodatnih uvoznih dajatev za nekatere proizvode v sektorju sladkorja, določenih z Uredbo (ES) št. 877/2009, za tržno leto 2009/10
EVROPSKA KOMISIJA JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 z dne 22. oktobra 2007 o vzpostavitvi skupne ureditve kmetijskih trgov in o posebnih določbah za nekatere kmetijske proizvode („Uredba o enotni SUT“) (1),
ob upoštevanju Uredbe Komisije (ES) št. 951/2006 z dne 30. junija 2006 o določitvi podrobnih pravil za izvajanje Uredbe Sveta (ES) št. 318/2006 glede trgovine s tretjimi državami v sektorju sladkorja (2) in zlasti drugega stavka drugega pododstavka člena 36(2) Uredbe,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
Reprezentativne cene in dodatne uvozne dajatve za beli in surovi sladkor ter nekatere sirupe za tržno leto 2009/10 so bile določene z Uredbo Komisije (ES) št. 877/2009 (3). Navedene cene in dolžnosti so bile nazadnje spremenjene z Uredbo Komisije (EU) št. 604/2010 (4).
(2)
Glede na podatke, ki so trenutno na voljo Komisiji, je treba navedene cene in dajatve spremeniti v skladu s pravili in postopki iz Uredbe (ES) št. 951/2006 -
SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
Člen 1
Reprezentativne cene in dodatne uvozne dajatve za proizvode iz člena 36 Uredbe (ES) št. 951/2006, določene z Uredbo (ES) št. 877/2009 za tržno leto 2009/10, se spremenijo v skladu s Prilogo k tej uredbi.
Člen 2
Ta uredba začne veljati 14. julija 2010.
Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
V Bruslju, 13. julija 2010


Input:
SKLEP KOMISIJE
z dne 13. julija 2010
o razveljavitvi Sklepa 2006/109/ES o sprejetju zaveze v zvezi s protidampinškim postopkom glede uvoza nekaterih ulitkov s poreklom iz Ljudske republike Kitajske
(2010/389/EU)
EVROPSKA KOMISIJA JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 1225/2009 z dne 30. novembra 2009 o zaščiti proti dampinškemu uvozu iz držav, ki niso članice Evropske skupnosti (1) („osnovna uredba“), in zlasti členov 8 in 9 Uredbe,
po posvetovanju s svetovalnim odborom,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
Svet je z Uredbo (EC) št. 1212/2005 (2) uvedel dokončne protidampinške dajatve na uvoz nekaterih ulitkov v Unijo s poreklom iz Ljudske republike Kitajske („zadevni izdelek“). Ta uredba je bila nazadnje spremenjena z Uredbo Sveta (ES) št. 500/2009 (3).
(2)
Komisija je s Sklepom 2006/109/ES (4) sprejela skupno cenovno zavezo („zaveza“) kitajske gospodarske zbornice za uvoz in izvoz strojev ter elektronskih izdelkov (China Chamber of Commerce for Import & Export of Machinery & Electronic Products - „CCCME“) skupaj z dvajsetimi sodelujočimi kitajskimi družbami ali sodelujočimi skupinami družb („družbe“). Ta sklep je bil nazadnje spremenjen s Sklepom Komisije 2010/177/ES (5).
(3)
Družbe so se v okviru zaveze med drugim strinjale, da zadevnega izdelka ne bodo prodajale prvi neodvisni stranki v Evropski uniji („EU“) pod določeno najnižjo uvozno ceno iz zaveze.
(4)
Družbe so se tudi strinjale, da se ne bodo izogibale zavezi, med drugim s kompenzacijo s svojimi strankami ali z zavajajočimi navedbami glede porekla zadevnega izdelka ali identitete izvoznika.
(5)
Pogoji zaveze družbe obvezujejo, da Evropski komisiji v obliki četrtletnega poročila predložijo redne in podrobne informacije o celotnem izvozu zadevnega izdelka v EU. Če ni drugače določeno, se domneva, da so podatki v teh poročilih o prodaji popolni, izčrpni in pravilni v vseh točkah ter da so transakcije popolnoma v skladu s pogoji zaveze.
(6)
Za zagotovitev skladnosti z zavezo so se družbe prav tako obvezale, da bodo v svojih prostorih dovolile preveritvene obiske na kraju samem, da se preveri točnost in verodostojnost predloženih podatkov iz navedenih četrtletnih poročil, ter da bodo predložile vse informacije, ki jih Komisija šteje za potrebne.
(7)
Poleg tega in kot je nadalje določeno v zavezi, Komisija sprejme zavezo na podlagi zaupanja, vsako dejanje, ki bi to zaupanje Komisije zlorabilo, pa bo imelo za posledico takojšen umik zaveze.
(8)
Sklep 2006/109/ES tudi določa, da se bo kršitev katere koli družbe ali CCCME štela kot kršitev zaveze, ki so jo storile vse podpisnice. Zaveza nadalje določa, da je ne glede na pomembnost kršitve posledica vsake kršitve ali domnevne kršitve katere koli določbe iz zaveze sprejetje umika zaveze za vse družbe.
(9)
Leta 2010 je bil opravljen preveritveni obisk v prostorih ene od sopodpisnic zaveze, in sicer družbe Hebei Jize Xian Ma Gang Cast Factory („Ma Gang“) v Ljudski republiki Kitajski.
(10)
Med preveritvenim obiskom družba Ma Gang ni navedla niti, da je povezana s katerim koli drugim proizvajalcem zadevnega izdelka niti da je prodajala zadevni izdelek katerega koli drugega proizvajalca pod pogoji iz zaveze.
(11)
Po preveritvenem obisku in sodelovanju italijanskih carinskih organov so službe Komisije prejele informacije, ki jasno kažejo, da se je družba Ma Gang od sprejetja zaveze izogibala pogojem iz zaveze na več načinov.
(12)
Ugotovljeno je bilo, da je družba Ma Gang sklenila kompenzacijo z vsaj eno stranko v EU, pri čemer je bila uradna zaračunana cena v višini najnižje uvozne cene ali nad njo, „prava“ prodajna cena je bila dogovorjena pod najnižjo uvozno ceno, razlika pa je bila ponovno prenesena stranki v EU kot „povračilo“.
(13)
Med letoma 2007 in 2008 sta si družba Ma Gang in stranka v EU po e-pošti izmenjali podrobnosti o kompenzaciji, vključno z izračunom zneska, ki se povrne, in načini za preprečitev sledljivosti v izkazih družbe Ma Gang. Poleg tega je v sporočilu iz leta 2008 sklic na povračilo v zvezi z dvema specifičnima računoma (A714/TPL07002 in A714/TPL070921).
(14)
Ugotovljeno je bilo tudi, da je družba Ma Gang ponudila kompenzacijo fakturne cene za zadevni izdelek z umetnim nižanjem prodajne cene za izdelek, ki ga ne zajemajo protidampinški ukrepi.
(15)
Obstajajo dokazi, da je družba Ma Gang med preveritvenim obiskom predložila zavajajoče informacije z več vidikov.
(16)
Najprej je bilo ugotovljeno, da obstaja povezava med družbo Ma Gang in drugim kitajskim proizvajalcem zadevnega izdelka („druga družba“), saj so v elektronski pošti številna sklicevanja na dejstvo, da je lastnik družbe Ma Gang oče lastnika druge družbe. Poleg tega je vodilni delavec družbe Ma Gang vsaj do konca leta 2008 delal za drugo družbo, saj je korespondenca med stranko v EU in družbo Ma Gang pogosto potekala prek e-naslova in številke telefaksa druge družbe.
(17)
Obstajajo tudi dokazi, da je družba Ma Gang kršila obveznosti iz zaveze s prodajo zadevnega izdelka, ki ga je proizvajala druga družba, v skladu s pogoji iz zaveze, zato so bile navedbe o identiteti izvoznika zavajajoče. Zaradi te prakse se je vsaj ena stranka v EU izognila plačilu preostale protidampinške stopnje dajatve v višini 47,8 %, ki se uporablja za drugo družbo.
(18)
Poleg tega je v letu 2006 družba Ma Gong v elektronski pošti ponudila, da pretovori zadevni izdelek prek Koreje. Ponudbi je bila priložena pogodba, ki jo je izdala družba v Koreji.
(19)
Glede na dejstva iz uvodnih izjav od 12 do 18 se sklene, da je družba Ma Gang kršila zavezo z več vidikov.
(20)
Družba Ma Gang je nenehno kršila najnižjo uvozno ceno s kompenzacijo, sklenjeno z vsaj eno stranko v EU. Družba Ma Gang je tudi zavajajoče navajala identiteto izvoznika z izdajanjem faktur zaveze za prodajo zadevnega izdelka, ki ga proizvaja druga družba, za katero zaveza ne velja. Poleg tega je družba Ma Gang ponudila zavajajoče navedbe o poreklu zadevnega izdelka. Družba je tudi dajala nepravilne informacije med preveritvenim obiskom januarja 2010, kar se prav tako šteje za kršitev zaveze.
(21)
Nazadnje so nenehne in številne kršitve zaveze škodovale odnosu zaupanja, na podlagi katerega je bila zveza sprejeta.
(22)
Družba in CCCME sta bili pisno obveščeni o bistvenih dejstvih in premislekih, na podlagi katerih je treba umakniti sprejetje skupne zaveze in uporabiti dokončne protidampinške dajatve.
(23)
CCCME je v rokih predložila pisna stališča in zahtevala zaslišanje, ki je bilo odobreno.
(24)
Družba Ma Gang je potrdila, da je vodilni delavec kršil obveznosti iz zaveze, kot je opisano zgoraj, vendar je poudarila, da družba Ma Gang ni bila seznanjena z ravnanjem te osebe, ki je bila nemudoma razrešena. Družba Ma Gang je tudi potrdila, da je bila povezana z drugo družbo (lastnika sta bila oče in sin), čeprav sta poslovali neodvisno. Prav tako je družba Ma Gang potrdila, da je ponudila pretovorjenje zadevnega izdelka prek Koreje, vendar se to ni nikoli zgodilo.
(25)
CCCME ni zanikala, da je ena sopogodbenica kršila zavezo. Vendar je navedla, da bi umik za vse sopogodbenice lahko pomenil neupravičeno kazen za vse ostale družbe, ki so se strogo držale pogojev iz zaveze od njenega začetka veljavnosti v letu 2006, zlasti ker številni preveritveni obiski in podrobno spremljanje niso pokazali nobene večje težave pri izvajanju. CCCME je tudi poudarila, da si je skupaj z zadevnimi družbami nenehno prizadevala izboljšati izvajanje in da je indeksirana najnižja uvozna cena zagotovila učinkovit protidampinški ukrep.
(26)
Poleg tega je CCCME predložila osnutek sporazuma, ki so ga kmalu po razkritju ugotovitev podpisale CCCME in vse sopodpisnice razen družbe Ma Gang, da se še dodatno okrepijo obveznosti spremljanja CCME, zlasti pravice CCCME do vsake sopogodbenice.
(27)
V odgovor na to je treba poudariti, da je bila skupna obveznost, ki so jo sprejele vse sopogodbenice zaveze, nujni pogoj, da je Komisija sprejela zavezo. Zato ter glede na resne in nenehne kršitve zaveze ima Komisija obveznost, da svoje sprejetje nemudoma umakne.
(28)
Glede na navedeno je treba umakniti sprejetje zaveze in razveljaviti Sklep 2006/109/ES. Zato morajo za uvoz zadevnega izdelka, ki ga proizvajajo družbe, veljati dokončne protidampinške dajatve, uvedene s členom 1(2) Uredbe (ES) št. 1212/2005 -
SPREJELA NASLEDNJI SKLEP:
Člen 1
Sklep 2006/109/ES se razveljavi.
Člen 2
Ta sklep začne veljati dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
V Bruslju, 13. julija 2010


Input:
KOMISIJAS REGULA (ES) Nr. 615/2010
(2010. gada 13. jūlijs),
ar kuru nosaka standarta importa vērtības atsevišķu veidu augļu un dārzeņu ievešanas cenas noteikšanai
EIROPAS KOMISIJA,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību,
ņemot vērā Padomes 2007. gada 22. oktobra Regulu (EK) Nr. 1234/2007, ar ko izveido lauksaimniecības tirgu kopīgu organizāciju un paredz īpašus noteikumus dažiem lauksaimniecības produktiem (Vienotā TKO regula) (1),
ņemot vērā Komisijas 2007. gada 21. decembra Regulu (EK) Nr. 1580/2007, ar ko nosaka Regulu (EK) Nr. 2200/96, (EK) Nr. 2201/96 un (EK) Nr. 1182/2007 īstenošanas noteikumus augļu un dārzeņu nozarē (2), un jo īpaši tās 138. panta 1. punktu,
tā kā:
Regulā (EK) Nr. 1580/2007, piemērojot Urugvajas kārtas daudzpusējo tirdzniecības sarunu iznākumus, paredzēti kritēriji, pēc kuriem Komisija nosaka standarta importa vērtības minētās regulas XV pielikuma A daļā norādītajiem produktiem no trešām valstīm un laika periodiem,
IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU.
1. pants
Standarta importa vērtības, kas paredzētas Regulas (EK) Nr. 1580/2007 138. pantā, ir tādas, kā norādīts šīs regulas pielikumā.
2. pants
Šī regula stājas spēkā 2010. gada 14 jūlijā.
Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.
Briselē, 2010. gada 13. jūlijā


Input:
REGLAMENTO DE EJECUCIÓN (UE) No 610/2010 DEL CONSEJO
de 12 de julio de 2010
por el que se aplica el artículo 2, apartado 3, del Reglamento (CE) no 2580/2001 sobre medidas restrictivas específicas dirigidas a determinadas personas y entidades con el fin de luchar contra el terrorismo y se deroga el Reglamento de Ejecución (UE) no 1285/2009
EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,
Visto el Reglamento (CE) no 2580/2001 del Consejo, de 27 de diciembre de 2001, sobre medidas restrictivas específicas dirigidas a determinadas personas y entidades con el fin de luchar contra el terrorismo (1), y, en particular, su artículo 2, apartado 3,
Considerando lo siguiente:
(1)
El 22 de diciembre de 2009, el Consejo adoptó el Reglamento de ejecución (UE) no 1285/2009 por el que se aplica el artículo 2, apartado 3, del Reglamento (CE) no 2580/2001 (2), y estableció una lista actualizada de personas, grupos y entidades a las que se aplica el Reglamento (CE) no 2580/2001.
(2)
El Consejo ha facilitado exposiciones de motivos en las que explica, a todas las personas, grupos y entidades para quienes ha sido posible hacerlo, las razones por las cuales figuran en la lista aneja al Reglamento de Ejecución (UE) no 1285/2009. En lo que se refiere a dos personas, se le ha facilitado una exposición de motivos modificada en abril de 2010.
(3)
Mediante notificación publicada en el Diario Oficial de la Unión Europea (3), el Consejo informó a las personas, grupos y entidades enumerados en el Reglamento de Ejecución (UE) no 1285/2009 de que ha decidido mantenerlos en la citada lista. El Consejo también informó a las personas, grupos y entidades afectados de que podían cursar al Consejo, si no les había sido comunicada aún, una solicitud de la exposición de los motivos del Consejo relativa a su inclusión en la lista. Por lo que respecta a dos grupos, en abril de 2010 se proporcionó una exposición de motivos modificada (4).
(4)
El Consejo ha procedido a una revisión completa de la lista de personas, grupos y entidades a quienes se aplica el Reglamento (CE) no 2580/2001, con arreglo a lo dispuesto en el artículo 2, apartado 3, de dicho Reglamento. Al hacerlo, ha tenido en cuenta las observaciones presentadas al Consejo por los afectados.
(5)
El Consejo ha estimado que ya no existen razones para mantener determinados grupos en la lista de personas, grupos y entidades a los que se aplica el Reglamento (CE) no 2580/2001.
(6)
El Consejo ha concluido que, a excepción de los grupos indicados en el considerando 5, las otras personas, grupos y entidades que se enumeran en el anexo del presente Reglamento han intervenido en actos terroristas, según se definen en el artículo 1, apartados 2 y 3, de la Posición Común 2001/931/PESC del Consejo, de 27 de diciembre de 2001, sobre la aplicación de medidas específicas de lucha contra el terrorismo (5), que una autoridad competente ha adoptado una decisión sobre ellos en el sentido del artículo 1, apartado 4, de la mencionada Posición Común, y que deben seguir sujetos a las medidas restrictivas específicas previstas en el Reglamento (CE) no 2580/2001.
(7)
La lista de las personas, los grupos y las entidades a quienes se aplica el Reglamento (CE) no 2580/2001 debe actualizarse en consecuencia.
HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:
Artículo 1
La lista del artículo 2, apartado 3, del Reglamento (CE) no 2580/2001 se sustituye por la lista que figura en el anexo del presente Reglamento.
Artículo 2
Queda derogado el Reglamento de Ejecución (UE) no 1285/2009.
Artículo 3
El presente Reglamento entrará en vigor el día de su publicación en el Diario Oficial de la Unión Europea.
El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro.
Hecho en Bruselas, el 12 de julio de 2010.