Input:
VERORDENING (EU) Nr. 160/2011 VAN DE COMMISSIE
van 21 februari 2011
houdende inschrijving van een benaming in het register van gegarandeerde traditionele specialiteiten („Lovecký salám”/„Lovecká saláma” (GTS))
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 509/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake gegarandeerde traditionele specialiteiten voor landbouwproducten en levensmiddelen (1), en met name op artikel 9, lid 4, eerste alinea,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Overeenkomstig artikel 8, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 509/2006 is de door Tsjechië en Slowakije gezamenlijk ingediende aanvraag tot registratie van de benaming „Lovecký salám”/„Lovecká saláma” bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (2).
(2)
Aangezien bij de Commissie geen bezwaren zijn ingediend overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EG) nr. 509/2006, moet deze benaming worden ingeschreven in het register van gegarandeerde traditionele specialiteiten.
(3)
Er is niet om de in artikel 13, lid 2, van Verordening (EG) nr. 509/2006 bedoelde reservering verzocht,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
De in de bijlage vermelde benaming wordt ingeschreven in het register van gegarandeerde traditionele specialiteiten.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 21 februari 2011.


Input:
KOMISJONI OTSUS,
8. märts 2010,
millega muudetakse otsust 2008/22/EÜ, millega kehtestatakse Euroopa Parlamendi ja nõukogu otsuse nr 573/2007/EÜ (millega luuakse üldprogrammi „Solidaarsus ja rändevoogude juhtimine” raames Euroopa Pagulasfond aastateks 2008-2013) rakenduseeskirjad liikmesriikide haldus- ja kontrollisüsteemide, haldus- ja finantsjuhtimise reeglite ning fondist kaasrahastatavate projektide kulude abikõlblikkuse kohta
(teatavaks tehtud numbri K(2010) 1210 all)
(Ainult bulgaaria-, eesti-, hispaania-, hollandi-, inglis-, itaalia-, kreeka-, leedu-, läti-, malta-, poola-, portugali-, prantsus-, rootsi-, rumeenia-, saksa-, slovaki-, sloveeni-, soome-, tšehhi- ja ungarikeelne tekst on autentsed)
(2010/163/EL)
EUROOPA KOMISJON,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse Euroopa Parlamendi ja nõukogu 23. mai 2007. aasta otsust nr 573/2007/EÜ, millega luuakse üldprogrammi „Solidaarsus ja rändevoogude juhtimine” raames Euroopa Pagulasfond aastateks 2008-2013 ja tunnistatakse kehtetuks nõukogu otsus 2004/904/EÜ, (1) eriti selle artiklit 23,
ning arvestades järgmist:
(1)
Komisjon on otsuse nr 573/2007/EÜ rakendamiseks vastu võtnud otsuse 2008/22/EÜ (2).
(2)
Vastavalt usaldusväärse finantsjuhtimise põhimõttele on asjakohane kindlaks määrata liikmesriikidele tehtavate aastaprogrammide eelmaksete kumulatiivsumma ülemmäär.
(3)
Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Liidu toimimise lepingule lisatud Ühendkuningriigi ja Iirimaa seisukohta käsitleva protokolli artikli 3 kohaselt on põhiõigusakt Ühendkuningriigi suhtes siduv, mistõttu on siduv ka käesolev otsus.
(4)
Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Liidu toimimise lepingule lisatud Ühendkuningriigi ja Iirimaa seisukohta käsitleva protokolli artikli 3 kohaselt on põhiõigusakt Iirimaa suhtes siduv, mistõttu on siduv ka käesolev otsus.
(5)
Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Liidu toimimise lepingule lisatud Taani seisukohta käsitleva protokolli artiklite 1 ja 2 kohaselt ei ole käesolev otsus Taani suhtes siduv ja seda Taanis ei kohaldata.
(6)
Seepärast tuleks otsust 2008/22/EÜ vastavalt muuta,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
Artikkel 1
Otsust 2008/22/EÜ muudetakse järgmiselt.
1.
Artikli 24 pealkiri asendatakse järgmisega:
„Aastaprogrammide ja maksetaotluste rakendamise edu- ja lõpparuanded”.
2.
Artiklisse 24 lisatakse lõige 4 järgmises sõnastuses:
„4. Pidades silmas põhiõigusakti artikli 39 lõikeid 3 ja 4, ei ületa liikmesriigile tehtavate eelmaksete kumulatiivsumma 90 % sellele liikmesriigile aastaprogrammi heakskiitmist käsitleva rahastamisotsusega eraldatud kogusummast.
Juhul kui liikmesriik on riiklikult eraldanud aastaprogrammi heakskiitmist käsitlevas rahastamisotsuses näidatud summast väiksema summa, ei ületa eelmaksete kumulatiivsumma 90 % riiklikult eraldanud summast.”
Artikkel 2
Käesolev otsus on adresseeritud Belgia Kuningriigile, Bulgaaria Vabariigile, Tšehhi Vabariigile, Saksamaa Liitvabariigile, Eesti Vabariigile, Iirimaale, Kreeka Vabariigile, Hispaania Kuningriigile, Prantsuse Vabariigile, Itaalia Vabariigile, Küprose Vabariigile, Läti Vabariigile, Leedu Vabariigile, Luksemburgi Suurhertsogiriigile, Ungari Vabariigile, Malta Vabariigile, Madalmaade Kuningriigile, Austria Vabariigile, Poola Vabariigile, Portugali Vabariigile, Rumeeniale, Sloveenia Vabariigile, Slovaki Vabariigile, Soome Vabariigile, Rootsi Kuningriigile ning Suurbritannia ja Põhja-Iiri Ühendkuningriigile.
Brüssel, 8. märts 2010


Input:
IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 1119/2011
z dne 31. oktobra 2011
o vpisu imena v register zaščitenih označb porekla in zaščitenih geografskih označb (Brovada (ZOP))
EVROPSKA KOMISIJA JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 510/2006 z dne 20. marca 2006 o zaščiti geografskih označb in označb porekla za kmetijske proizvode in živila (1) ter zlasti prvega pododstavka člena 7(4),
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
V skladu s prvim pododstavkom člena 6(2) Uredbe (ES) št. 510/2006 je bila vloga Italije za registracijo imena „Brovada“ objavljena v Uradnem listu Evropske unije (2).
(2)
Ker Komisija ni prejela nobenega ugovora v skladu s členom 7 Uredbe (ES) št. 510/2006, je treba navedeno ime registrirati -
SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
Člen 1
Ime iz Priloge k tej uredbi se registrira.
Člen 2
Ta uredba začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
V Bruslju, 31. oktobra 2011


Input:
TARYBOS SPRENDIMAS
2012 m. liepos 24 d.
dėl Europos Sąjungos ir Rusijos Federacijos susitarimo pasikeičiant laiškais dėl eksporto muitų žaliavoms nustatymo ar padidinimo sudarymo
(2012/435/ES)
EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 207 straipsnio 4 dalies pirmą pastraipą kartu su 218 straipsnio 6 dalies a punktu,
atsižvelgdama į Europos Komisijos pasiūlymą,
atsižvelgdama į Europos Parlamento pritarimą,
kadangi:
(1)
remiantis Tarybos sprendimu 2012/108/ES (1), 2011 m. gruodžio 16 d. buvo pasirašytas Europos Sąjungos ir Rusijos Federacijos susitarimas pasikeičiant laiškais dėl eksporto muitų žaliavoms nustatymo ar padidinimo (Susitarimas), su sąlyga, kad jis bus sudarytas;
(2)
Susitarimas turėtų būti patvirtintas,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Europos Sąjungos ir Rusijos Federacijos susitarimas pasikeičiant laiškais dėl eksporto muitų žaliavoms nustatymo ar padidinimo patvirtinamas Sąjungos vardu (2).
2 straipsnis
Tarybos Pirmininkas paskiria asmenį (-is), kuris (-ie) įgaliojamas (-i) Sąjungos vardu pagal Susitarimą pateikti pranešimą ir taip išreikšti Sąjungos sutikimą laikytis Susitarimo (3).
3 straipsnis
Šis sprendimas įsigalioja jo priėmimo dieną.
Priimta Briuselyje 2012 m. liepos 24 d.


Input:
BESCHLUSS 2011/100/GASP DES RATES
vom 14. Februar 2011
zur Änderung des Gemeinsamen Standpunkts 2003/495/GASP zu Irak
DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION -
gestützt auf den Vertrag über die Europäische Union, insbesondere auf Artikel 29,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Der Rat hat am 7. Juli 2003 in Umsetzung der Resolution 1483 (2003) des Sicherheitsrats der Vereinten Nationen den Gemeinsamen Standpunkt 2003/495/GASP zu Irak (1) angenommen.
(2)
Am 15. Dezember 2010 hat der Sicherheitsrat der Vereinten Nationen die Resolution 1956 (2010) angenommen, mit der er unter anderem beschlossen hat, die in seinen Resolutionen 1483 (2003) und 1546 (2004) genannten Regelungen zur Einzahlung der durch Exportverkäufe von Erdöl, Erdölprodukten und Erdgas erzielten Erlöse in den Entwicklungsfonds für Irak sowie zur Immunität bestimmter irakischer Vermögenswerte von Gerichtsverfahren bis zum 30. Juni 2011 zu verlängern.
(3)
Der Gemeinsame Standpunkt 2003/495/GASP sollte daher geändert werden.
(4)
Ein weiteres Tätigwerden der Union ist erforderlich, damit bestimmte Maßnahmen durchgeführt werden können -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
In Artikel 7 des Gemeinsamen Standpunkts 2003/495/GASP erhält Absatz 2 folgende Fassung:
„Die Artikel 4 und 5 gelten bis zum 30. Juni 2011.“
Artikel 2
Dieser Beschluss tritt am Tag seiner Annahme in Kraft.
Geschehen zu Brüssel am 14. Februar 2011.


Input:
REGOLAMENT TAL-KUNSILL (UE) Nru 965/2011
tat-28 ta’ Settembru 2011
li jemenda r-Regolament (UE) Nru 204/2011 dwar miżuri restrittivi fid-dawl tas-sitwazzjoni fil-Libja
IL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidra t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, u b’mod partikolari l-Artikolu 215 tiegħu,
Wara li kkunsidra d-Deċiżjoni tal-Kunsill 2011/625/PESK tat-22 ta’ Settembru 2011 li temenda d-Deċiżjoni tal-Kunsill 2011/137/PESK rigward miżuri restrittivi fid-dawl tas-sitwazzjoni fil-Libja (1),
Wara li kkunsidra l-proposta konġunta mir-Rappreżentant Għoli tal-Unjoni għall-Affarijiet Barranin u l-Politika ta’ Sigurtà u l-Kummissjoni Ewropea,
Billi:
(1)
Fit-2 ta’ Marzu 2011, il-Kunsill adotta r-Regolament (UE) Nru 204/2011 dwar miżuri restrettivi fid-dawl tas-sitwazzjoni fil-Libja (2).
(2)
Flimkien mar-Riżoluzzjoni tal-Kunsill tas-Sigurtà tan-NU 2009 (2011), id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2011/625/PESK tipprovdi, b’mod partikolari, għal eżenzjonijiet ġodda mill-embargo fuq l-armi, aġġustamenti għall-assi ffriżati ta’ ċerti entitajiet Libjani u għall-possibbiltà li jsiru disponibbli fondi u riżorsi ekonomiċi għal tali entitajiet, u t-tkomplija ta’ ċerti titjiriet Libjani, biex jingħata appoġġ lill-irkupru ekonomiku tal-Libja.
(3)
Uħud minn dawk il-miżuri jaqgħu fil-kamp ta’ applikazzjoni tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea u hija meħtieġa azzjoni regolatorja fil-livell tal-Unjoni għall-implimentazzjoni tagħhom, b’mod partikolari bil-għan li tiġi żgurata l-applikazzjoni uniformi tagħhom mill-operaturi ekonomiċi fl-Istati Membri kollha.
(4)
Sabiex jiġi żgurat li l-miżuri previsti f’dan ir-Regolament ikunu effettivi, dan ir-Regolament irid jidħol fis-seħħ immedjatament mal-pubblikazzjoni tiegħu,
ADOTTA DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Ir-Regolament (UE) Nru 204/2011 huwa b’dan emendat kif ġej:
(1)
Fl-Artikolu 3 għandu jiżdied il-paragrafu li ġej:
“6. B’deroga mill-paragrafu 1, l-awtoritajiet kompetenti tal-Istati Membri, kif indikat fil-websajts elenkati fl-Anness IV, jistgħu jawtorizzaw il-forniment, lil persuni, entitajiet jew korpi fil-Libja, ta’ assistenza teknika, finanzjament u assistenza finanzjarja relatati mal-oġġetti u teknoloġija elenkati fil-Lista Militari Komuni għall-assistenza tas-sigurtà jew tad-diżarm lill-awtoritajiet Libjani, sakemm l-Istat Membru kkonċernat ikun innotifika bil-quddiem il-ħsieb tiegħu biex jagħti awtorizzazzjoni lill-Kumitat tas-Sanzjonijiet, u l-Kumitat tas-Sanzjonijiet ma jkunx oġġezzjona fi żmien ħamest ijiem ta’ xogħol minn tali notifika.”
(2)
L-Artikolu 4a għandu jitħassar.
(3)
Fl-Artikolu 5, jiżdied il-paragrafu li ġej:
“4. Il-fondi u r-riżorsi ekonomiċi kollha li fis-16 ta’ Settembru 2011 jappartjenu, huma l-proprjetà ta’, huma miżmuma, jew taħt il-kontroll ta’:
(a)
Il-Bank Ċentrali tal-Libja;
(b)
Libyan Arab Foreign Bank (a. k. a. Libyan Foreign Bank);
(c)
Libyan Investment Authority; kif ukoll
(d)
Libyan Africa Investment Portfolio,
u li jinsabu barra mil-Libja f’dik id-data għandhom jibqgħu ffriżati.”;
(4)
L-Artikolu 7 huwa sostitwit b'dan li ġej:
"Artikolu 7
1. B’deroga mill-Artikolu 5, l-awtoritajiet kompetenti fl-Istati Membri, kif identifikati fuq il-websajts elenkati fl-Anness IV, jistgħu jawtorizzaw ir-rilaxx ta’ ċerti fondi jew riżorsi ekonomiċi ffriżati, jew id-disponibbiltà ta’ ċerti fondi jew riżorsi ekonomiċi ffriżati, taħt il-kundizzjonijiet li jqisu bħala xierqa, wara li jkunu ddeterminaw li l-fondi jew ir-riżorsi ekonomiċi jkunu:
(a)
meħtieġa biex jissodisfaw il-ħtiġijiet bażiċi ta’ persuni elenkati fl-Anness II jew III jew imsemmija fl-Artikolu 5(4), u l-membri tal-familja dipendenti tagħhom, inklużi pagamenti għal oġġetti tal-ikel, kera jew ipoteka, mediċini u trattament mediku, taxxi, poloz tal-assigurazzjoni, u spejjeż ta’ servizzi pubbliċi;
(b)
maħsuba esklussivament għall-pagament ta' imposti professjonali raġonevoli u għar-rimbors ta' spejjeż li huma assoċjati mal-provvediment ta' servizzi legali;
(c)
maħsuba esklussivament għall-pagament ta' tariffi jew imposti ta' servizzi għaż-żamma jew il-manutenzjoni regolari ta' fondi jew riżorsi ekonomiċi ffriżati;
bil-kundizzjoni li, fejn l-awtorizzazzjoni tikkonċerna persuna, entità jew korp elenkati fl-Anness II jew imsemmija fl-Artikolu 5(4), l-Istat Membru kkonċernat ikun innotifika lill-Kumitat tas-Sanzjonijiet b'dik id-determinazzjoni u bl-intenzjoni tiegħu li jagħti awtorizzazzjoni, u l-Kumitat tas-Sanzjonijiet ma jkunx oġġezzjona għal dak il-perkors ta’ azzjoni fi żmien ħamest ijiem ta' xogħol min-notifika.";
2. B’deroga mill-Artikolu 5, l-awtoritajiet kompetenti tal-Istati Membri, kif indikati fuq il-websajts elenkati fl-Anness IV, jistgħu jawtorizzaw ir-rilaxx ta’ ċerti fondi jew riżorsi ekonomiċi ffriżati, jew id-disponibbiltà ta’ ċerti fondi jew riżorsi ekonomiċi ffriżati, wara li jkunu ddeterminaw li l-fondi jew ir-riżorsi ekonomiċi ffriżati jkunu meħtieġa għal spejjeż straordinarji sakemm jiġu sodisfatti l-kundizzjonijiet li ġejjin:
(a)
fejn l-awtorizzazzjoni tikkonċerna persuna, entità jew korp elenkati fl-Anness II jew imsemmija fl-Artikolu 5(4), il-Kumitat tas-Sanzjonijiet ikun ġie nnotifikat dwar dik id-determinazzjoni mill-Istat Membru kkonċernat u li d-determinazzjoni tkun ġiet approvata minn dak il-Kumitat; u
(b)
fejn l-awtorizzazzjoni tikkonċerna persuna, entità jew korp elenkati fl-Anness III, l-awtorità kompetenti nnotifikat ir-raġunijiet għala tikkunsidra li awtorizzazzjoni speċifika għandha tingħata lill-awtoritajiet kompetenti l-oħra tal-Istati Membri u lill-Kummissjoni tal-inqas ġimagħtejn qabel l-awtorizzazzjoni.;
(5)
L-Artikolu 8 huwa sostitwit b’dan li ġej:
“Artikolu 8
B’deroga mill-Artikolu 5, l-awtoritajiet kompetenti fl-Istati Membri, kif elenkati fl-Anness IV, jistgħu jawtorizzaw ir-rilaxx ta’ ċerti fondi jew riżorsi ekonomiċi ffriżati, jekk jiġu sodisfatti l-kundizzjonijiet li ġejjin:
(a)
il-fondi jew ir-riżorsi ekonomiċi inkwistjoni huma s-suġġett ta’ garanzija ġudizzjarja, amministrattiva jew arbitrali stabbilita qabel id-data li fiha l-persuna, l-entità jew il-korp imsemmi(ja) fl-Artikolu 5 jkun/tkun ġie/ġiet inkluż(a) fl-Anness II jew III, jew kienu msemmija fl-Artikolu 5(4), jew ta’ sentenza ġudizzjarja, amministrattiva jew arbitrali mogħtija qabel dik id-data;
(b)
il-fondi jew ir-riżorsi ekonomiċi inkwistjoni se jintużaw esklussivament sabiex jissodisfaw it-talbiet assigurati b’tali garanzija jew rikonoxxuti bħala validi f’tali sentenza, fi żmien il-limiti stabbiliti bil-liġijiet u r-regolamenti applikabbli li jirregolaw id-drittijiet tal-persuni li jkollhom tali pretensjonijiet;
(c)
il-garanzija jew is-sentenza ma tkunx għall-benefiċċju ta’ persuna, entità jew korp elenkat(a) fl-Anness II jew III, jew imsemmija fl-Artikolu 5(4);
(d)
ir-rikonoxximent li l-garanzija jew is-sentenza ma tmurx kontra l-politika pubblika fl-Istat Membru kkonċernat;
(e)
fejn l-awtorizzazzjoni tikkonċerna persuna, entità jew korp elenkati fl-Anness II jew imsemmija fl-Artikolu 5(4), il-Kumitat tas-Sanzjonijiet ikun ġie nnotifikat mill-Istat Membru dwar il-garanzija jew is-sentenza, u
(f)
fejn l-awtorizzazzjoni tikkonċerna persuna, entità jew korp elenkat fl-Anness III, l-Istat Membru rilevanti għandu jgħarraf lill-Istati Membri l-oħra u lill-Kummissjoni dwar kwalunkwe awtorizzazzjoni mogħtija.”;
(6)
Jiddaħħal l-Artikolu li ġej:
“Artikolu 8b
1. B’deroga mill-Artikolui 5(4), l-awtoritajiet kompetenti tal-Istati Membri, kif indikat fil-websajts elenkati fl-Anness IV, jistgħu jawtorizzaw ir-rilaxx ta’ ċerti fondi jew riżorsi ekonomiċi ffriżati, sakemm:
(a)
il-fondi jew ir-riżorsi ekonomiċi għandhom jintużaw għal wieħed jew aktar skopijiet li ġejjin:
(i)
ħtiġijiet umanitarji;
(ii)
karburant, elettriku u ilma għall-użu strettament tac-ċittadini;
(iii)
il-bidu mill-ġdid tal-produzzjoni Libjana u l-bejgħ ta’ idrokarburi;
(iv)
stabbiliment, operat jew tisħiħ tal-istituzzjonijiet tal-gvern ċivili u tal-infrastruttura pubblika ċivili; jew
(v)
l-iffaċilitar tat-tkomplija tal-operazzjonijiet tas-settur bankarju, inkluż l-appoġġ jew l-iffaċilitar tal-kummerċ internazzjonali mal-Libja;
(b)
l-Istat Membru kkonċernat ikun innotifika lill-Kumitat tas-Sanzjonijiet bil-ħsieb tiegħu li jawtorizza aċċess għal fondi jew riżorsi ekonomiċi, u l-Kumitat tas-Sanzjonijiet ma jkunx oġġezzjona fi żmien ħamest ijiem ta’ xogħol minn tali notifika,
(c)
l-Istat Membru kkonċernat innotifika lill-Kumitat tas-Sanzjonijiet li dawk il-fondi, jew riżorsi ekonomiċi m’għandhomx isiru disponibbli lil jew għal benefiċċju ta’ kwlaunkwe persuni, entitajiet jew korpi elenkati fl-Annessi II jew III,
(d)
l-Istat Membru kkonċernat ikkonsulta bil-quddiem mal-awtoritajiet Libjani dwar l-użu ta’ tali fondi jew riżorsi ekonomiċi; kif ukoll
(e)
l-Istat Membru kkonċernat ikkondivida mal-awtoritajiet Libjani n-notifiki mressqa skont il-punti (b) u (c) ta’ dan il-paragrafu u l-awtoritajiet Libjani ma oġġezzjonaw fi żmien ħamest ijiem ta’ xogħol mir-rilaxx ta’ tali fondi jew riżorsi ekonomiċi.
2. B’deroga mill-Artikolu 5(4) u sakemm ikun hemm ħlas dovut skont kuntratt jew ftehim li ġie konkluż minn, jew obbligu li tqajjem għal persuna, entità jew korp ikkonċernat, qabel id-data li fiha dik il-persuna, entità jew korp ġew innominati mill-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti u mill-Kumitat tas-Sanzjonijiet, l-awtoritajiet kompetenti tal-Istati Membri, kif indikat fil-websajts elenkati fl-Anness IV, jistgħu jawtorizzaw, taħt tali kundizzjonijiet kif iqisu xieraq, ir-rilaxx ta’ ċerti fondi jew riżorsi ekonomiċi ffriżati, jekk il-kundizzjonijiet li ġejjin jiġu sodisfatti:
(a)
l-awtorità kompetenti kkonċernata ddeterminat li l-ħlas ma jiksirx l-Artikolu 5(2) u lanqas huwa ta’ benefiċċju għal persuni, entitajiet jew korpi msemmija fl-Artikolu 5(4);
(b)
il-Kumitat tas-Sanzjonijiet ġie nnotifikat mill-Istat Membru relevanti dwar l-intenzjoni li jagħti awtorizzazzjoni għaxart ijiem ta’ xogħol bil-quddiem.”.
Artikolu 2
L-Anness II għar-Regolament (UE) Nru 204/2011 huwa emendat skont l-Anness għal dan ir-Regolament.
Artikolu 3
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fil-jum tal-pubblikazzjoni tiegħu f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, it-28 ta’ Settembru 2011.


Input:
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 912/2010
z dnia 22 września 2010 r.
ustanawiające Agencję Europejskiego GNSS, uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Europejska polityka dotycząca radionawigacji satelitarnej jest obecnie realizowana za pomocą programów EGNOS i GALILEO (zwanych dalej „programami”).
(2)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi (3) ustanowiło agencję wspólnotową nazwaną Organem Nadzoru Europejskiego GNSS (zwaną dalej „organem nadzoru”).
(3)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) (4) określa nowe ramy publicznego zarządzania programami oraz ich finansowania. Ustanawia ono zasadę ścisłego podziału zadań między Unię Europejską, reprezentowaną przez Komisję, organ nadzoru oraz Europejską Agencję Kosmiczną (zwaną dalej „ESA”), czyniąc Komisję odpowiedzialną za zarządzanie programami i przyznając jej zadania, które pierwotnie powierzone były organowi nadzoru. Stanowi też, że organ nadzoru, wykonując powierzone mu zadania, zapewni, aby uszanowano rolę Komisji jako podmiotu zarządzającego programami i aby działania organu nadzoru były zgodne z wydanymi przez Komisję wytycznymi.
(4)
W rozporządzeniu (WE) nr 683/2008 Parlament Europejski i Rada wezwały Komisję do przekazania wniosku w sprawie formalnego dostosowania struktur zarządzania programami, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1321/2004, do nowych ról Komisji i organu nadzoru, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 683/2008.
(5)
Nazwa organu nadzoru, w świetle ograniczonego zakresu jego działalności, nie powinna już brzmieć „Organ Nadzoru Europejskiego GNSS”, ale raczej „Agencja Europejskiego GNSS” (zwana dalej „Agencją”). Należy jednak w ramach Agencji zapewnić ciągłość działań organu nadzoru, w tym ciągłość w odniesieniu do praw i obowiązków, pracowników oraz ważność wszelkich podjętych decyzji.
(6)
Należy również dostosować cele i zadania rozporządzenia (WE) nr 1321/2004, aby uwzględnić fakt, że Agencja nie jest już odpowiedzialna za zarządzanie publicznymi interesami związanymi z programami Europejskiego Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) ani za regulację tych programów.
(7)
Status prawny Agencji powinien umożliwiać jej działanie jako osoba prawna przy wykonywaniu swoich zadań.
(8)
Należy też dokonać zmiany zadań Agencji oraz zapewnić, aby zostały one określone w zgodzie z zadaniami określonymi w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 683/2008, włączając w to możliwość realizacji przez Agencję innych działań, które może jej powierzyć Komisja, w celu wsparcia Komisji w realizacji programów. Zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5) działania takie mogłyby na przykład obejmować: śledzenie rozwoju procedury koordynacji i konsultacji w kwestiach związanych z bezpieczeństwem; prowadzenie prac badawczych, które są przydatne dla dalszego rozwoju i wspierania programów; wspieranie opracowywania i wprowadzania w życie pilotażowego projektu dotyczącego usługi publicznej o regulowanym dostępie (ang. Public Regulated Service - PRS).
(9)
W ramach swojego zakresu, celów oraz w wykonywaniu swoich zadań, Agencja powinna w szczególności przestrzegać przepisów mających zastosowanie do instytucji unijnych.
(10)
W kontekście śródokresowego przeglądu programu Galileo, przewidzianego na rok 2010 w myśl art. 22 rozporządzenia (WE) nr 683/2008, Komisja powinna również zająć się kwestią zarządzania tymi programami w fazie operacyjnej i eksploatacyjnej oraz na rolę Agencji w tym kontekście.
(11)
W celu zapewnienia skutecznego wykonania zadań Agencji, państwa członkowskie i Komisja powinny być reprezentowane w Radzie Administracyjnej posiadającej niezbędne uprawnienia do ustalania budżetu, weryfikacji jego wykonywania, przyjmowania stosownych przepisów finansowych, ustalania przejrzystych procedur roboczych podejmowania decyzji przez Agencję, zatwierdzania jej programów prac i wyznaczania dyrektora wykonawczego.
(12)
Rozporządzenie (WE) nr 683/2008 podkreśla użyteczność ścisłej współpracy między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją, a zatem właściwym krokiem jest również włączenie przedstawiciela Parlamentu Europejskiego do składu Rady Administracyjnej w charakterze członka nieposiadającego prawa głosu.
(13)
W celu zapewnienia, aby Agencja wykonywała powierzone jej zadania, respektując rolę Komisji jako podmiotu zarządzającego programami i zgodnie z wydanymi przez nią wytycznymi, należy wyraźnie określić, że Agencją powinien zarządzać dyrektor wykonawczy pod nadzorem Rady Administracyjnej i zgodnie z wytycznymi przedstawionymi Agencji przez Komisję. Równie ważne jest ustalenie, że Komisja powinna mieć pięciu przedstawicieli w Radzie Administracyjnej i że decyzje dotyczące ograniczonej liczby zadań Rady Administracyjnej nie powinny być przyjmowane bez przychylnych głosów przedstawicieli Komisji.
(14)
Sprawne funkcjonowanie Agencji wymaga wyznaczenia dyrektora wykonawczego na podstawie jego osiągnięć oraz udokumentowanych umiejętności administracyjnych i zarządczych, jak również odpowiednich kompetencji i doświadczenia oraz zapewnienia, aby wykonywał on swoje obowiązki całkowicie niezależnie i elastycznie w odniesieniu do organizacji wewnętrznego funkcjonowania Agencji. Z wyjątkiem niektórych działań i środków związanych z akredytacją w zakresie bezpieczeństwa, dyrektor wykonawczy powinien przygotować i podjąć wszystkie niezbędne środki w celu zapewnienia właściwego wykonania programu prac Agencji, powinien co roku przygotować projekt ogólnego sprawozdania, który ma być przedstawiony Radzie Administracyjnej, powinien sporządzić projekt bilansu przewidywanych dochodów i wydatków Agencji oraz wykonać budżet.
(15)
Rada Administracyjna powinna zostać uprawniona do podjęcia każdej decyzji mogącej zapewnić, aby Agencja była w stanie wykonywać swoje zadania, z wyjątkiem zadań akredytacyjnych, które należy powierzyć Radzie Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa Systemów Europejskiego GNSS (zwanej dalej „Radą Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa”). W odniesieniu do tych zadań akredytacyjnych Rada Administracyjna powinna być odpowiedzialna jedynie za kwestie zasobów i budżetu. Dobre zarządzanie programami wymaga również, aby zadania Rady Administracyjnej były zgodne z nowymi zadaniami powierzonymi Agencji na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 683/2008, w szczególności w odniesieniu do funkcjonowania centrum bezpieczeństwa Galileo oraz instrukcji wydanych na mocy wspólnego działania Rady 2004/552/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie aspektów działania europejskiego systemu radionawigacji satelitarnej mających wpływ na bezpieczeństwo Unii Europejskiej (6).
(16)
Procedury mianowania powinny być przejrzyste.
(17)
Uwzględniając zakres zadań powierzonych Agencji, do których należy akredytacja w zakresie bezpieczeństwa, należy zlikwidować Komitet Naukowo-Techniczny utworzony zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1321/2004, a Komitet ds. Zabezpieczenia i Bezpieczeństwa Systemu, ustanowiony zgodnie z art. 10 tego rozporządzenia, należy zastąpić przez Radę Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa, złożoną z przedstawicieli państw członkowskich i Komisji, która będzie odpowiedzialna za akredytację w zakresie bezpieczeństwa. Wysoki Przedstawiciel do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (dalej zwany „WP”) oraz ESA powinni pełnić rolę obserwatorów w Radzie Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa.
(18)
Działania akredytacyjne w zakresie bezpieczeństwa powinny być prowadzone w sposób niezależny wobec organów zarządzających programami, zwłaszcza Komisji, innych organów Agencji, ESA i innych jednostek odpowiedzialnych za wdrażanie wymogów w zakresie bezpieczeństwa. Aby zapewnić taką niezależność, Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa powinna zostać organem odpowiedzialnym za akredytację w zakresie bezpieczeństwa dla Systemów Europejskiego GNSS (zwanych dalej „systemami”) oraz za odbiorniki wykorzystujące technologię PRS. W ramach Agencji powinien to być samodzielny organ, który podejmuje decyzje w sposób niezależny i obiektywny w interesie obywateli.
(19)
Ponieważ zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 683/2008 Komisja zajmuje się wszystkimi kwestiami związanymi z bezpieczeństwem systemów oraz aby zapewnić skuteczne zarządzanie sprawami bezpieczeństwa i przestrzeganie zasady ścisłego podziału zadań przewidzianego w tym rozporządzeniu, niezbędne jest, aby działalność Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa ściśle ograniczała się do akredytacji w zakresie bezpieczeństwa oraz aby w żadnym przypadku nie kolidowała ona z zadaniami powierzonymi Komisji na mocy art. 13 rozporządzenia (WE) nr 683/2008.
(20)
Decyzje podejmowane przez Komisję zgodnie z procedurami zakładającymi uczestnictwo Komitetu ds. Programów Europejskiego GNSS w żaden sposób nie wpłynie na istniejące przepisy w sprawach budżetowych ani na szczególne kompetencje państw członkowskich w kwestiach bezpieczeństwa.
(21)
Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 683/2008, w przypadkach, gdy działanie systemów może mieć wpływ na bezpieczeństwo Unii lub państw członkowskich, zastosowanie mają procedury określone we wspólnym działaniu 2004/552/WPZiB. W szczególności w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa Unii lub państwa członkowskiego wynikającego z działania lub używania systemów lub w przypadku zagrożenia dla funkcjonowania systemów, w szczególności powstałego wskutek kryzysu międzynarodowego, Rada, stanowiąc jednomyślnie, jest w stanie podjąć decyzje dotyczące niezbędnych instrukcji, jakie mają być udzielone Agencji i Komisji. Każdy członek Rady, WP lub Komisja są w stanie zażądać dyskusji w Radzie w celu uzgodnienia takich instrukcji.
(22)
Zgodnie z zasadą pomocniczości, decyzje dotyczące akredytacji w zakresie bezpieczeństwa - po przeprowadzeniu procesów określonych w strategii akredytacji w zakresie bezpieczeństwa - powinny być oparte na lokalnych decyzjach dotyczących akredytacji w zakresie bezpieczeństwa podjętych przez odnośne krajowe organy państw członkowskich zajmujące się akredytacją w zakresie bezpieczeństwa.
(23)
Aby Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa wykonywała wszystkie swoje działania szybko i skutecznie, powinna ona móc ustanowić stosowne organy podlegające jej i działające na jej polecenie. Powinna ona utworzyć zespół wspierający ją w przygotowywaniu decyzji oraz organ ds. dystrybucji produktów kryptograficznych, zajmujący się zarządzaniem materiałami kryptograficznymi i przygotowywaniem ich, w tym specjalną komórkę (Flight Key Cell - FKC) odpowiedzialną za operacyjne klucze lotu na potrzeby wystrzeliwania, a także w razie potrzeby inne organy zajmujące się konkretnymi zagadnieniami. Należy przy tym szczególnie uwzględnić niezbędną ciągłość prac w tych organach.
(24)
Ważne jest również, aby działania akredytacyjne w zakresie bezpieczeństwa podlegały koordynacji z pracą organów odpowiedzialnych za zarządzanie programami oraz innych jednostek odpowiedzialnych za wdrażanie wymogów w zakresie bezpieczeństwa.
(25)
Ze względu na specyficzny charakter i złożoność systemów konieczne jest, aby działania akredytacyjne w zakresie bezpieczeństwa przeprowadzane były w kontekście zbiorowej odpowiedzialności za bezpieczeństwo Unii i państw członkowskich, poprzez starania na rzecz osiągnięcia konsensusu oraz poprzez angażowanie wszystkich stron, w których interesie leży bezpieczeństwo, i poprzez stałe monitorowanie zagrożeń. Niezbędne jest również, aby działania związane z akredytacjami technicznymi powierzane były specjalistom, posiadającym odpowiednie kwalifikacje do akredytacji skomplikowanych systemów i posiadającym poświadczenie bezpieczeństwa osobowego na odpowiednim poziomie.
(26)
W celu zapewnienia, aby Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa mogła wypełnić swoje zadania, należy również postanowić, że państwa członkowskie przekazują tej radzie wszelkie niezbędne dokumenty, udzielają należycie uprawnionym osobom dostęp do informacji niejawnych oraz do wszelkich obszarów znajdujących się w ich jurysdykcji, oraz że powinny być odpowiedzialne na poziomie lokalnym za akredytację bezpieczeństwa obiektów znajdujących się na ich terytorium.
(27)
Systemy ustanowione w ramach programów to infrastruktury stworzone jako sieci transeuropejskie w rozumieniu postanowień art. 172 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, których wykorzystanie znacznie wykracza poza krajowe granice państw członkowskich. Ponadto usługi dostarczane przez te systemy przyczyniają się do rozwoju sieci transeuropejskich w zakresie infrastruktury transportu, telekomunikacji i energii.
(28)
Komisja ma ocenić skutki budżetowe finansowania Agencji dla danej pozycji wydatków. Na podstawie tych informacji i bez uszczerbku dla właściwej procedury ustawodawczej oba organy władzy budżetowej muszą osiągnąć w odpowiednim czasie - w ramach współpracy budżetowej - porozumienie dotyczące finansowania Agencji. Unijna procedura budżetowa ma zastosowanie do wkładu Unii pochodzącego z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Ponadto badanie sprawozdania finansowego ma zostać przeprowadzone przez Europejski Trybunał Obrachunkowy zgodnie z tytułem VIII rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.
(29)
Agencja powinna stosować stosowne przepisy unijne dotyczące publicznego dostępu do dokumentów oraz ochrony osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych. Powinna również przestrzegać zasad bezpieczeństwa mających zastosowanie do służb Rady i Komisji.
(30)
Państwa trzecie powinny mieć możliwość uczestnictwa w pracach Agencji, pod warunkiem że zawarły one wcześniejsze w tym celu umowę z Unią, w szczególności gdy państwa te brały udział we wcześniejszych fazach programu GALILEO poprzez swój wkład do programu ESA GALILEOSAT.
(31)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie i zapewnienie funkcjonowania Agencji odpowiedzialnej w szczególności za akredytację systemów w zakresie bezpieczeństwa, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(32)
Ponieważ nazwa Agencji ma ulec zmianie, rozporządzenie (WE) nr 683/2008 powinno zostać odpowiednio zmienione.
(33)
Rozporządzenie (WE) nr 1321/2004 było już wcześniej zmieniane. Mając na uwadze wprowadzane obecnie poprawki, w celu jasności właściwe jest uchylenie tego rozporządzenia i zastąpienie go nowym,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1
PRZEDMIOT, ZADANIA, ORGANY
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia agencję wspólnotową o nazwie Agencja Europejskiego GNSS (zwaną dalej „Agencją”).
Artykuł 2
Zadania
Zadania Agencji są określone w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 683/2008.
Artykuł 3
Organy
Organy Agencji to: Rada Administracyjna, Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa Systemów Europejskiego GNSS oraz dyrektor wykonawczy. Wykonują oni swoje zadania zgodnie z wytycznymi wydawanymi przez Komisję, jak przewiduje art. 16 rozporządzenia (WE) nr 683/2008.
Artykuł 4
Status prawny, biura lokalne
1. Agencja jest organem Unii. Ma ona osobowość prawną.
2. W każdym z państw członkowskich Agencja posiada zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych o najszerszym zakresie przyznanym przez ustawodawstwa krajowe osobom prawnym. Może ona zwłaszcza nabywać lub zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz stawać przed sądem.
3. Agencja może zdecydować o ustanowieniu lokalnych biur w państwach członkowskich, pod warunkiem ich zgody, lub w państwie trzecim uczestniczącym w pracach Agencji zgodnie z art. 23.
4. Z zastrzeżeniem art. 11 ust. 9, Agencję reprezentuje jej dyrektor wykonawczy.
Artykuł 5
Rada Administracyjna
1. Niniejszym ustanawia się Radę Administracyjną w celu wykonywania zadań wymienionych w art. 6.
2. W skład Rady Administracyjnej wchodzi: po jednym przedstawicielu mianowanym przez każde z państw członkowskich, pięciu przedstawicieli mianowanych przez Komisję oraz przedstawiciel mianowany przez Parlament Europejski, któremu nie przysługuje prawo głosu. Kadencja członków Rady Administracyjnej wynosi pięć lat. Może ona zostać przedłużona na okres nieprzekraczający pięciu lat. Przedstawiciel WP oraz przedstawiciel ESA są zapraszani do udziału w posiedzeniach Rady Administracyjnej w charakterze obserwatorów.
3. W stosownych przypadkach udział przedstawicieli państw trzecich i jego warunki są ustanawiane w ustaleniach, o których mowa w art. 23.
4. Rada Administracyjna wybiera przewodniczącego i wiceprzewodniczącego spośród swoich członków. Wiceprzewodniczący automatycznie zastępuje przewodniczącego w przypadku, gdy przewodniczący nie może wykonywać swoich obowiązków. Kadencja przewodniczącego i wiceprzewodniczącego wynosi dwa i pół roku, z możliwością jednorazowego przedłużenia, i wygasa, kiedy przestają oni być członkami Rady Administracyjnej.
5. Posiedzenia Rady Administracyjnej są zwoływane przez jej przewodniczącego.
Dyrektor wykonawczy zwykle bierze udział w obradach, chyba że przewodniczący zadecyduje inaczej.
Rada Administracyjna odbywa zwykłe posiedzenia dwa razy do roku. Ponadto spotyka się z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek co najmniej jednej trzeciej swoich członków.
Rada Administracyjna może zaprosić na swoje posiedzenie w charakterze obserwatora każdą osobę, której opinia może mieć znaczenie. Członkowie Rady Administracyjnej mogą, zgodnie z postanowieniami jej regulaminu, korzystać ze wsparcia doradców lub ekspertów.
Sekretariat Rady Administracyjnej jest zapewniony przez Agencję.
6. Rada Administracyjna podejmuje swoje decyzje większością dwóch trzecich swoich członków, chyba że niniejsze rozporządzenie przewiduje inaczej.
7. Każdy przedstawiciel państwa członkowskiego i Komisji dysponuje jednym głosem. Decyzji na podstawie art. 6 lit. b) i e) nie przyjmuje się bez przychylnego głosu przedstawicieli Komisji. Dyrektor wykonawczy nie bierze udziału w głosowaniu.
Regulamin Rady Administracyjnej ustanawia bardziej szczegółowe ustalenia dotyczące głosowania, w szczególności warunki, na podstawie których jeden członek działa w imieniu innego członka.
Artykuł 6
Zadania Rady Administracyjnej
Rada Administracyjna zapewnia, aby Agencja wykonywała powierzone jej zadania zgodnie z warunkami ustalonymi w niniejszym rozporządzeniu, oraz podejmuje w tym celu wszelkie niezbędne decyzje. W odniesieniu do zadań związanych z akredytacją w zakresie bezpieczeństwa i decyzjami przewidzianych w rozdziale III, Rada Administracyjna jest odpowiedzialna jedynie za kwestie zasobów i budżetu. Ponadto Rada Administracyjna:
a)
powołuje dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 7 ust. 2;
b)
przyjmuje do dnia 15 listopada każdego roku, po uzyskaniu opinii Komisji, program prac Agencji na nadchodzący rok;
c)
wykonuje swoje obowiązki związane z budżetem Agencji zgodnie z art. 13 i 14;
d)
nadzoruje działalność centrum bezpieczeństwa Galileo (zwanego dalej „centrum monitorowania bezpieczeństwa Galileo” lub „GSMC”), o którym mowa w art. 16 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 683/2008;
e)
sprawuje władzę dyscyplinarną wobec dyrektora wykonawczego;
f)
przyjmuje przepisy szczególne niezbędne do wprowadzenia w życie prawa dostępu do dokumentów Agencji, zgodnie z art. 21;
g)
przyjmuje roczne sprawozdanie z działalności i planów Agencji oraz przesyła je do dnia 1 lipca państwom członkowskim, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu; Agencja przesyła organowi budżetowemu wszystkie informacje mające znaczenie dla wyniku procedur oceniających;
h)
przyjmuje swój regulamin.
Artykuł 7
Dyrektor wykonawczy
1. Agencją zarządza dyrektor wykonawczy, który wykonuje swoje obowiązki pod nadzorem Rady Administracyjnej.
2. Dyrektora wykonawczego powołuje Rada Administracyjna na podstawie jego walorów merytorycznych oraz udokumentowanych umiejętności administracyjnych i zarządczych, a także odnośnych kompetencji i doświadczenia, z listy co najmniej trzech kandydatów zaproponowanych przez Komisję, w drodze otwartego konkursu, po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i w innych miejscach zaproszenia do wyrażenia zainteresowania. Rada Administracyjna podejmuje swoją decyzję o powołaniu dyrektora wykonawczego większością trzech czwartych swoich członków.
Rada Administracyjna ma prawo do odwołania dyrektora wykonawczego, w drodze decyzji przyjmowanej większością trzech czwartych głosów swoich członków.
Kadencja dyrektora wykonawczego wynosi pięć lat. Może być jednokrotnie przedłużona na kolejny pięcioletni okres.
3. Parlament Europejski lub Rada mogą wezwać dyrektora wykonawczego do przedstawienia sprawozdania z wykonania jego zadań oraz do złożenia oświadczenia przed tymi instytucjami.
Artykuł 8
Zadania dyrektora wykonawczego
Dyrektor wykonawczy:
a)
jest odpowiedzialny za reprezentowanie Agencji, z wyjątkiem działań i decyzji podejmowanych zgodnie z artykułami rozdziału II i III, i odpowiada za zarządzanie nią;
b)
przygotowuje prace Rady Administracyjnej. Uczestniczy, bez prawa do głosu, w pracach Rady Administracyjnej;
c)
jest odpowiedzialny za wprowadzanie w życie rocznego programu pracy Agencji pod kontrolą Rady Administracyjnej;
d)
podejmuje wszelkie niezbędne kroki, w tym także przyjmuje wewnętrzne instrukcje administracyjne i publikuje ogłoszenia, aby zapewnić funkcjonowanie Agencji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
e)
sporządza preliminarze dochodów i wydatków Agencji zgodnie z art. 13 i realizuje budżet zgodnie z art. 14;
f)
przygotowuje każdego roku projekt ogólnego sprawozdania i przedstawia go Radzie Administracyjnej;
g)
zapewnia, aby Agencja, jako operator GSMC, była w stanie wykonywać instrukcje wydane na mocy wspólnego działania 2004/552/WPZiB;
h)
określa strukturę organizacyjną Agencji i przedstawia ją Radzie Administracyjnej do zatwierdzenia;
i)
wykonuje w stosunku do personelu kompetencje określone w art. 18;
j)
może przyjmować, po zatwierdzeniu przez Radę Administracyjną, środki niezbędne do utworzenia biur lokalnych w państwach członkowskich zgodnie z art. 4;
k)
zapewnia, aby oddano do dyspozycji sekretariat i wszystkie zasoby niezbędne do właściwego funkcjonowania Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa i organów ustanowionych pod jej zwierzchnictwem, o których mowa w art. 11 ust. 11.
ROZDZIAŁ II
ASPEKTY ZWIĄZANE Z BEZPIECZEŃSTWEM UNII EUROPEJSKIEJ LUB PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
Artykuł 9
Wspólne działanie
1. Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 683/2008 w każdym przypadku, gdy działanie systemów może mieć wpływ na bezpieczeństwo Unii lub jej państw członkowskich, zastosowanie mają procedury określone we wspólnym działaniu 2004/552/WPZiB.
2. Komisja informuje Radę w celach informacyjnych o decyzjach dotyczących akredytacji w zakresie bezpieczeństwa podjętych zgodnie z rozdziałem III, oraz o zidentyfikowanym ryzyku resztkowym.
ROZDZIAŁ III
AKREDYTACJA W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA SYSTEMÓW EUROPEJSKIEGO GNSS
Artykuł 10
Zasady ogólne
Działania związane z akredytacją w zakresie bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszym rozdziale, są prowadzone zgodnie z następującymi zasadami:
a)
działania i decyzje związane z akredytacją w zakresie bezpieczeństwa są podejmowane w kontekście zbiorowej odpowiedzialności za bezpieczeństwo Unii i państw członkowskich;
b)
dokłada się starań, aby decyzje były podejmowane w drodze konsensusu i z udziałem wszystkich odnośnych stron, w których interesie leżą kwestie bezpieczeństwa;
c)
zadania są realizowane z poszanowaniem odpowiednich przepisów bezpieczeństwa mających zastosowanie do Rady i Komisji (7);
d)
proces stałego monitorowania zapewnia, aby zagrożenia dla bezpieczeństwa były znane, środki bezpieczeństwa zostały zdefiniowane w celu zmniejszenia tych zagrożeń do dopuszczalnego poziomu zgodnie z podstawowymi zasadami i minimalnymi standardami zawartymi w przepisach dotyczących bezpieczeństwa mających zastosowanie do Rady i Komisji oraz aby środki te były stosowane zgodnie z koncepcją głębokiej obrony. Skuteczność takich środków musi być ciągle oceniana;
e)
decyzje dotyczące akredytacji w zakresie bezpieczeństwa, po przeprowadzeniu procesów określonych w strategii akredytacji w zakresie bezpieczeństwa, muszą być oparte na lokalnych decyzjach dotyczących akredytacji w zakresie bezpieczeństwa podjętych przez odnośne krajowe organy państw członkowskich zajmujące się akredytacją w zakresie bezpieczeństwa;
f)
prace techniczne związane z akredytacją w zakresie bezpieczeństwa powierzane są działającym obiektywnie specjalistom mającym odpowiednie kwalifikacje w obszarze akredytacji skomplikowanych systemów i posiadającym poświadczenie bezpieczeństwa osobowego na odpowiednim poziomie;
g)
decyzje dotyczące akredytacji w zakresie bezpieczeństwa są podejmowane niezależnie od Komisji, bez uszczerbku dla art. 3, oraz niezależnie od podmiotów odpowiedzialnych za realizację programów. W konsekwencji organ akredytacji w zakresie bezpieczeństwa systemów europejskiego GNSS jest, w ramach Agencji, niezależnym podmiotem podejmującym swoje decyzje niezależnie;
h)
działania związane z akredytacją w zakresie bezpieczeństwa są prowadzone tak, aby godzić wymóg niezależności z potrzebą odpowiedniej koordynacji między Komisją a organami odpowiedzialnymi za wprowadzanie w życie przepisów bezpieczeństwa.
Artykuł 11
Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa
1. W ramach Agencji zostaje utworzona Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa systemów europejskiego GNSS (zwana dalej „Radą Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa”). W stosunku do systemów europejskiego GNSS Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa spełnia zadania organu akredytacji w zakresie bezpieczeństwa, o czym mowa w odpowiednich przepisach bezpieczeństwa mających zastosowanie do Rady i Komisji.
2. Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa wypełnia zadania powierzone Agencji w odniesieniu do akredytacji w zakresie bezpieczeństwa na mocy art. 16 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 683/2008 oraz podejmuje „decyzje dotyczące akredytacji w zakresie bezpieczeństwa” przewidziane w niniejszym artykule, w szczególności dotyczące zatwierdzania strategii akredytacji w zakresie bezpieczeństwa i wystrzeliwania satelitów, zezwoleń na użytkowanie systemów w różnych konfiguracjach i do celów różnych usług, zezwoleń na użytkowanie stacji naziemnych, a zwłaszcza stacji czujnikowych położonych w państwach trzecich, a także zezwoleń na produkcję odbiorników wykorzystujących technologię PRS i ich części składowych.
3. Dokonywana przez Radę Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa akredytacja w zakresie bezpieczeństwa polega na ustaleniu zgodności systemów z wymogami w zakresie bezpieczeństwa, o których mowa w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 683/2008, zgodnie z odnośnymi przepisami i uregulowaniami w zakresie bezpieczeństwa mającymi zastosowanie do Rady i Komisji.
4. Na podstawie sprawozdań o ryzyku, o których mowa w ust. 11 niniejszego artykułu, Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa informuje Komisję o dokonanej przez siebie ocenie ryzyka i doradza Komisji w sprawie postępowania z ryzykiem resztkowym w kontekście danej decyzji dotyczącej akredytacji w zakresie bezpieczeństwa.
5. Komisja na bieżąco informuje Radę Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa o wpływie wszelkich planowanych decyzji Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa na właściwy przebieg programów i o wdrażaniu planów postępowania z ryzykiem resztkowym. Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa przyjmuje do wiadomości każdą taką opinię Komisji.
6. Decyzje Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa są kierowane do Komisji.
7. W skład Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego, jeden przedstawiciel Komisji i jeden przedstawiciel WP. Przedstawiciel ESA jest zapraszany do udziału w posiedzeniach Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa w charakterze obserwatora.
8. Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa ustanawia swój regulamin i powołuje przewodniczącego.
9. Przewodniczący Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa jest odpowiedzialny za reprezentowanie Agencji w zakresie, w którym dyrektor wykonawczy - zgodnie z art. 8 - nie jest odpowiedzialny.
10. Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa ma dostęp do wszystkich zasobów ludzkich i materialnych wymaganych do zapewniania właściwego wsparcia administracyjnego i umożliwiających mu - wraz z organami, o których mowa w ust. 11 niniejszego artykułu - wykonywanie zadań w sposób niezależny, w szczególności przy rozpatrywaniu poszczególnych spraw, inicjowaniu i monitorowaniu wdrażania procedur bezpieczeństwa oraz przeprowadzaniu audytów bezpieczeństwa systemu, przygotowywaniu decyzji i organizowaniu posiedzeń.
11. Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa powołuje podległe jej specjalne organy, działające na jej polecenie i zajmujące się konkretnymi kwestiami. W szczególności, zapewniając niezbędną ciągłość pracy, Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa powołuje:
-
panel, którego zadaniem jest wspomaganie jej w przygotowywaniu jej decyzji poprzez przeprowadzanie przeglądów i badań w zakresie analizy bezpieczeństwa na potrzeby opracowywania stosownych sprawozdań o ryzyku,
-
organ ds. dystrybucji produktów kryptograficznych (CDA), wspomagający Radę Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa w szczególności w odniesieniu do kwestii związanych z nadzorowaniem kluczy lotu.
12. W przypadku gdy nie można osiągnąć konsensusu zgodnego z zasadami ogólnymi, o których mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia, Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa podejmuje decyzje większością głosów, jak przewiduje art. 16 Traktatu o Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 9 niniejszego rozporządzenia. Przedstawiciel Komisji i przedstawiciel WP nie biorą udziału w głosowaniu. Przewodniczący Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa podpisuje w imieniu Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa decyzje przyjęte przez Radę Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa.
13. Komisja na bieżąco informuje Parlament Europejski i Radę, bez nieuzasadnionej zwłoki, o wpływie przyjmowania decyzji dotyczących akredytacji w zakresie bezpieczeństwa na właściwy przebieg programów. Jeśli Komisja uzna, że decyzja podjęta przez Radę Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa może mieć znaczący wpływ na właściwy przebieg programów, na przykład w zakresie kosztów i harmonogramu, natychmiast informuje o tym Parlament Europejski i Radę.
14. Uwzględniając stanowiska Parlamentu Europejskiego i Rady, które powinny zostać przedstawione w terminie jednego miesiąca, Komisja może przyjąć każdy odpowiedni środek zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 683/2008.
15. Rada Administracyjna jest regularnie informowana o postępach prac Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa.
16. Harmonogram prac Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa respektuje program prac Komisji związanych z GNSS.
Artykuł 12
Rola państw członkowskich
Państwa członkowskie:
a)
przekazują Radzie Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa wszystkie informacje, które uznają za mające znaczenie dla akredytacji w zakresie bezpieczeństwa;
b)
zezwalają wyznaczonym przez Radę Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa właściwie upoważnionym osobom na dostęp do wszelkich informacji niejawnych i do wszelkich miejsc/obiektów związanych z bezpieczeństwem systemów podlegających ich jurysdykcji, zgodnie ze swoimi krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz bez jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, w tym do celów audytów i prób bezpieczeństwa, o których zdecydowała Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa;
c)
każde z państw członkowskich jest odpowiedzialne za opracowanie szablonu kontroli dostępu, tj. zestawienia lub wykazu miejsc/obiektów, które mają uzyskać akredytację, który musi zostać z wyprzedzeniem wspólnie ustalony przez państwa członkowskie i Radę Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa, tak aby zapewnić ten sam poziom kontroli dostępu we wszystkich państwach członkowskich;
d)
są odpowiedzialne na poziomie lokalnym za akredytację bezpieczeństwa obiektów znajdujących się na ich terytorium i objętych zakresem akredytacji w zakresie bezpieczeństwa systemów europejskiego GNSS oraz składają w tym celu sprawozdanie Radzie Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY BUDŻETOWE I FINANSOWE
Artykuł 13
Budżet
1. Bez uszczerbku dla innych źródeł i należności jeszcze nieokreślonych, dochód Agencji składa się z dotacji wspólnotowej zapisanej w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w celu zapewnienia równowagi między dochodami a wydatkami.
2. Wydatki Agencji obejmują wydatki związane z personelem, administracją, infrastrukturą, kosztami operacyjnymi i wydatki związane z funkcjonowaniem Rady Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa, w tym organów, o których mowa w art. 11 ust. 11, oraz umowami i porozumieniami zawartymi przez Agencję w celu wypełnienia powierzonych jej zadań.
3. Dyrektor wykonawczy sporządza projekt preliminarza dochodów i wydatków Agencji na następny rok i przekazuje go Radzie Administracyjnej wraz z projektem planu zatrudnienia.
4. Dochody i wydatki muszą się bilansować.
5. Każdego roku Rada Administracyjna, na podstawie projektu preliminarza dochodów i wydatków, opracowuje preliminarz szacunkowych dochodów i wydatków Agencji na następny rok finansowy.
6. Preliminarz ten, który zawiera projekt planu zatrudnienia wraz z tymczasowym programem prac, jest do dnia 31 marca przekazywany przez Radę Administracyjną Komisji oraz państwom trzecim, z którymi Unia zawarła umowę zgodnie z art. 23.
7. Preliminarz jest przesyłany przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie (zwanym dalej „władzą budżetową”) wraz z projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
8. Na podstawie preliminarza Komisja wprowadza do projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej szacunki, które uważa za niezbędne dla planu zatrudnienia, oraz kwoty dotacji, które mają być ujęte w budżecie ogólnym, i przedstawia je władzy budżetowej zgodnie z art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
9. Władza budżetowa zatwierdza przydział środków na dotację dla Agencji i przyjmuje plan zatrudnienia Agencji.
10. Budżet jest przyjmowany przez Radę Administracyjną. Ostateczne jego zatwierdzenie następuje po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W stosownych przypadkach jest on odpowiednio korygowany.
11. Rada Administracyjna najszybciej jak to możliwe powiadamia władzę budżetową o swoim zamiarze wprowadzenia w życie projektów, które mogą mieć poważne skutki finansowe dla realizacji budżetu, w szczególności wszelkich projektów odnoszących się do nieruchomości, takich jak wynajem lub nabycie budynków. Informuje ona o tym Komisję.
12. W przypadku gdy którykolwiek z organów władzy budżetowej powiadomił o swoim zamiarze wydania opinii, przesyła on swoją opinię Radzie Administracyjnej w ciągu sześciu tygodni od daty powiadomienia o projekcie.
Artykuł 14
Wykonanie i kontrola budżetu
1. Dyrektor wykonawczy wykonuje budżet Agencji.
2. Do dnia 1 marca po zakończeniu każdego roku finansowego, księgowy Agencji przekazuje tymczasowe sprawozdanie finansowe księgowemu Komisji, wraz ze sprawozdaniem z zarządzania budżetem i finansami za ten rok finansowy. Księgowy Komisji dokonuje konsolidacji tymczasowych sprawozdań finansowych instytucji i organów zdecentralizowanych zgodnie z art. 128 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.
3. Do dnia 31 marca po zakończeniu każdego roku finansowego, księgowy Komisji przekazuje Trybunałowi Obrachunkowemu tymczasowe sprawozdania finansowe Agencji wraz ze sprawozdaniem z zarządzania budżetem i finansami za ten rok finansowy. Sprawozdanie przekazywane jest również Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
4. Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego w sprawie tymczasowego sprawozdania finansowego Agencji zgodnie z art. 129 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 dyrektor wykonawczy sporządza na własną odpowiedzialność sprawozdanie końcowe Agencji i przedstawia je Radzie Administracyjnej, aby ta wydała opinię.
5. Rada Administracyjna wydaje opinię w sprawie końcowego sprawozdania finansowego Agencji.
6. Do dnia 1 lipca każdego roku finansowego dyrektor wykonawczy przekazuje sprawozdanie końcowe Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji oraz Trybunałowi Obrachunkowemu, wraz z opinią Rady Administracyjnej.
7. Sprawozdanie końcowe zostaje opublikowane.
8. Dyrektor wykonawczy przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi do dnia 30 września. Odpowiedź tę przesyła również Radzie Administracyjnej.
9. Dyrektor wykonawczy przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na jego żądanie, wszystkie informacje niezbędne do sprawnego zastosowania procedury udzielania absolutorium za dany rok finansowy przewidzianej w art. 146 ust. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.
10. Parlament Europejski, na zalecenie Rady stanowiącej większością kwalifikowaną, w terminie do dnia 30 kwietnia roku N + 2 udziela dyrektorowi wykonawczemu absolutorium z wykonania budżetu za rok N.
Artykuł 15
Przepisy finansowe
Przepisy finansowe mające zastosowanie do Agencji są przyjmowane przez Radę Administracyjną po konsultacji z Komisją. Nie mogą one odbiegać od rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (8), chyba że wymagają tego specyficzne potrzeby operacyjne Agencji, a Komisja uprzednio wyraziła na to zgodę.
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY RÓŻNE
Artykuł 16
Środki zwalczania nadużyć finansowych
1. Do celów przeciwdziałania nadużyciom, korupcji i innym bezprawnym działaniom stosuje się bez ograniczeń przepisy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (9).
2. Agencja przystępuje do Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej a Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego wewnętrznych dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (10) oraz niezwłocznie wydaje stosowne przepisy mające zastosowanie do całego personelu Agencji.
3. Decyzje dotyczące finansowania oraz porozumienia wykonawcze i wynikające z nich instrumenty muszą wyraźnie przewidywać, że Trybunał Obrachunkowy i OLAF mogą, jeżeli jest to konieczne, przeprowadzać na miejscu kontrole u odbiorców finansowania zapewnionego przez Agencję oraz u podmiotów odpowiedzialnych za ich przydzielenie.
Artykuł 17
Przywileje i immunitety
Do Agencji ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.
Artykuł 18
Personel
1. Do personelu Agencji mają zastosowanie: regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej, warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej oraz zasady przyjęte wspólnie przez instytucje Unii Europejskiej do celów stosowania tego regulaminu pracowniczego i warunków. Rada Administracyjna w porozumieniu z Komisją przyjmuje niezbędne szczegółowe zasady ich stosowania.
2. Bez uszczerbku dla art. 8, uprawnienia przyznane organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia innych pracowników są wykonywane przez Agencję w odniesieniu do jej personelu.
3. Personel Agencji składa się z urzędników rekrutowanych przez Agencję w miarę potrzeb wynikających z wykonywania jej zadań, ale może również obejmować urzędników posiadających odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa osobowego wyznaczonych lub delegowanych przez Komisję lub państwa członkowskie na czas określony.
4. Przepisy ust. 1 i 3 mają również zastosowanie do pracowników GSMC.
Artykuł 19
Odpowiedzialność
1. Odpowiedzialność umowna Agencji regulowana jest prawem właściwym dla danej umowy. Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania na mocy każdej klauzuli arbitrażowej zamieszczonej w umowie zawartej przez Agencję.
2. W przypadku odpowiedzialności pozaumownej Agencja, zgodnie z zasadami ogólnymi wspólnymi dla ustawodawstwa państw członkowskich, ma obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przez jej wydziały lub przez jej pracowników przy wykonywaniu ich obowiązków.
3. Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy w sprawie orzekania w każdym sporze związanym z odszkodowaniem za szkody, o których mowa w ust. 2.
4. Osobistą odpowiedzialność personelu Agencji wobec niej samej określają postanowienia zawarte w regulaminie pracowniczym lub w warunkach zatrudnienia odnoszących się do tych pracowników.
Artykuł 20
Języki
1. Do Agencji mają zastosowanie przepisy rozporządzenia nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (11).
2. Tłumaczenia wymagane dla funkcjonowania Agencji zapewnia Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.
Artykuł 21
Dostęp do dokumentów i ochrona danych o charakterze osobowym
1. Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (12) ma zastosowanie do dokumentów będących w posiadaniu Agencji.
2. Rada Administracyjna przyjmuje ustalenia dotyczące wprowadzania w życie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
3. Decyzje podjęte przez Agencję zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą być przedmiotem skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich lub postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, na podstawie, odpowiednio, art. 228 i 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
4. W odniesieniu do przetwarzania danych dotyczących osób fizycznych Agencja podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy Wspólnoty i o swobodnym przepływie takich danych (13).
Artykuł 22
Przepisy bezpieczeństwa
Agencja stosuje zasady bezpieczeństwa zawarte w decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom. Obejmuje to między innymi przepisy dotyczące wymiany informacji niejawnych, postępowania z nimi i ich przechowywania.
Artykuł 23
Udział państw trzecich
1. Agencja jest otwarta na udział państw trzecich, które zawarły w tym celu umowy z Unią Europejską.
2. Na mocy odpowiednich postanowień tych umów opracowuje się ustalenia określające w szczególności charakter, zakres i sposób uczestniczenia tych państw w pracach Agencji, łącznie z przepisami dotyczącymi uczestnictwa w inicjatywach podjętych przez Agencję, wkładami finansowymi oraz personelem.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 24
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 683/2008
W całym rozporządzeniu (WE) nr 683/2008 słowa „Organ Nadzoru Europejskiego(-ich) GNSS” i „organ nadzoru” zostają zastąpione odpowiednio słowami „Agencja Europejskiego GNSS” i „Agencja”.
Artykuł 25
Uchylenie i ważność podjętych środków
Niniejszym uchyla się rozporządzenie (WE) nr 1321/2004. Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytywane są jako odesłania do niniejszego rozporządzenia. Wszelkie środki przyjęte na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1321/2004 pozostają w mocy.
Artykuł 26
Ocena
Komisja dokonuje oceny niniejszego rozporządzenia do 2012 r., w szczególności w odniesieniu do zadań Agencji określonych w art. 2, oraz przedstawia, jeśli to konieczne, odpowiednie wnioski.
Artykuł 27
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 22 września 2010 r.


Input:
KOMISSION ASETUS (EU) N:o 34/2013,
annettu 16 päivänä tammikuuta 2013,
Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteiden II, III ja IV muuttamisesta siltä osin kuin on kyse 2-fenyylifenolin, ametoktradiinin, Aureobasidium pullulansin kantojen DSM 14940 ja DSM 14941, syprokonatsolin, difenokonatsolin, ditiokarbamaattien, folpetin, propamokarbin, spinosadin, spirodiklofeenin, tebufenpyradin ja tetrakonatsolin jäämien enimmäismääristä tietyissä tuotteissa tai niiden pinnalla
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon torjunta-ainejäämien enimmäismääristä kasvi- ja eläinperäisissä elintarvikkeissa ja rehuissa tai niiden pinnalla sekä neuvoston direktiivin 91/414/ETY muuttamisesta 23 päivänä helmikuuta 2005 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 396/2005 (1) ja erityisesti sen 14 artiklan 1 kohdan a alakohdan
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
2-fenyylifenolin, dikvatin, ditiokarbamaattien ja folpetin jäämien enimmäismäärät vahvistettiin asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteessä II. Ametoktradiinin, biksafeenin, syprokonatsolin, difenokonatsolin, epoksikonatsolin, propamokarbin, spinosadin, spirodiklofeenin, tebufenpyradin ja tetrakonatsolin jäämien enimmäismäärät vahvistettiin asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteessä III olevassa A osassa. Aureobasidium pullulansin kannoille DSM 14940 ja DSM 14941 ei vahvistettu erityisiä jäämien enimmäismääriä liitteessä II tai III, eikä aine sisälly asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteeseen IV, joten siihen sovelletaan oletusarvoa 0,01 mg/kg.
(2)
Ametoktradiini-tehoainetta sisältävän kasvinsuojeluaineen käyttöä purjon osalta koskevan hyväksymismenettelyn yhteydessä tehtiin asetuksen (EY) N:o 396/2005 6 artiklan 1 kohdan mukainen hakemus voimassa olevien jäämien enimmäismäärien muuttamiseksi.
(3)
Biksafeenin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä rapsinsiemeniin, pellavansiemeniin, sinapinsiemeniin ja unikonsiemeniin. Syprokonatsolin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä unikonsiemeniin. Difenokonatsolin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä vadelmiin, karhuvatukoihin ja syötäväkuorisiin Cucurbitaceae-suvun vihanneksiin. Dikvatin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä purasruohoon. Ditiokarbamaattien osalta tällainen hakemus tehtiin niiden käytöstä valkosipuliin, salottisipuliin, syötäväkuorisiin Cucurbitaceae-suvun vihanneksiin ja parsaan. Epoksikonatsolin osalta tällainen hakemus tehtiin sen esiintymisestä eläinperäisissä tuotteissa, koska rehuissa voi olla jäämiä, jotka johtuvat epoksikonatsolin käytöstä maissiin. Folpetin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä viininvalmistukseen tarkoitettuihin rypäleisiin. Propamokarbin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä lehtikaaliin. Spinosadin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä selleriin, fenkoliin, vadelmiin ja karhuvatukoihin. Spirodiklofeenin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä mansikoihin ja banaaneihin. Tebufenpyradin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä kurkkuun ja kesäkurpitsaan. Tetrakonatsolin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä rapsinsiemeniin.
(4)
Tehoainetta Aureobasidium pullulans, kannat DSM 14940 ja DSM 14941, sisältävän kasvinsuojeluaineen käyttöä koskevan hyväksymismenettelyn yhteydessä tehtiin asetuksen (EY) N:o 396/2005 6 artiklan 1 kohdan mukainen hakemus tehoaineen sisällyttämiseksi asetuksen (EY) N:o 396/2005 liiteeseen IV.
(5)
Asetuksen (EY) N:o 396/2005 6 artiklan 2 ja 4 kohdan mukaisesti tehtiin hakemus ametoktradin käytöstä perunaan, trooppisiin juureksiin ja juurimukuloihin, sipuliin, valkosipuliin, salottisipuliin, varhaissipuliin, tomaattiin, paprikaan, munakoisoon, okraan, muihin koisokasveihin, kurkkuun, avomaankurkkuun, kesäkurpitsaan, muihin syötäväkuorisiin Cucurbitaceae-suvun vihanneksiin, paksukuorisiin Cucurbitaceae-suvun vihanneksiin, parsakaaliin, keräkaaliin, kiinankaaliin, lehtisalaattiin, siloendiiviin, vihanneskrassiin, krassikanankaaliin, sinappikaaliin, mustasinappiin, Brassica spp.:n lehtiin ja ituihin, pinaattiin, mangoldiin, portulakkaan, selleriin, fenkoliin ja humalaan. Hakija väittää, että ametoktradiinin sallittu käyttö mainittuihin vijelykasveihin Yhdysvalloissa ja Kanadassa johtaa siihen, että jäämämäärät ylittävät asetuksessa (EY) N:o 396/2005 vahvistetut enimmäismäärät, ja että jäämien enimmäismäärien on oltava korkeammat, jotta vältetään näiden viljelykasvien tuontia koskevat kaupan esteet.
(6)
Spirodiklofeenin osalta tällainen hakemus tehtiin jäämien nykyisten enimmäismäärien nostamiseksi papaijan, avokadon ja mangon osalta, koska kyseisen aineen sallittu käyttö näihin viljelykasveihin Yhdysvalloissa johtaa siihen, että jäämämäärät ylittävät asetuksessa (EY) N:o 396/2005 vahvistetut enimmäismäärät. Korkeampi jäämien enimmäismäärä on tarpeen, jotta vältetään kyseisten kasvien tuontia koskevat kaupan esteet.
(7)
Asetuksen (EY) N:o 396/2005 8 artiklan mukaisesti asianomaiset jäsenvaltiot arvioivat nämä hakemukset, ja arviointiraportit toimitettiin komissiolle.
(8)
Euroopan elintarviketurvallisuusviranomainen, jäljempänä ’elintarviketurvallisuusviranomainen’, tutki hakemukset ja arviointiraportit ja tarkasteli etenkin kuluttajille ja tapauksen mukaan eläimille aiheutuvia riskejä ja antoi perustellut lausunnot ehdotetuista jäämien enimmäismääristä (2). Se toimitti lausunnot komissiolle ja jäsenvaltioille sekä julkisti ne.
(9)
Elintarviketurvallisuusviranomainen totesi perustelluissa lausunnoissaan, että toimitetut tiedot ametoktradiinin käytöstä varhaissipulissa eivät ole riittäviä uuden jäämien enimmäismäärän vahvistamiseksi. Tomaatin ja paprikan osalta todettiin, että toimitetut tiedot eivät osoita tarvetta muuttaa voimassa olevia jäämien enimmäismääriä. Biksafeenin käytöstä rapsinsiemeniin, pellavansiemeniin, unikonsiemeniin ja sinapinsiemeniin todettiin, että toimitetut tiedot eivät ole riittäviä uuden jäämien enimmäismäärän vahvistamiseksi. Dikvatin osalta elintarviketurvallisuusviranomainen totesi, että jäämiä koskevat tiedot eivät riittävässä määrin tue esitettyä käyttötarkoitusta ja että mitään uusia käyttömuotoja ei voida hyväksyä ennen jäämien nykyisten enimmäismäärien kattavaa uudelleentarkastelua. Eläinperäisissä tuotteissa olevien epoksikonatsolijäämien osalta toimitetut tiedot eivät osoita tarvetta muuttaa nykyisiä jäämien enimmäismääriä. Toimitetut tiedot eivät myöskään ole riittäviä uuden jäämien enimmäismäärän vahvistamiseksi spirodiklofeenin käytölle mansikoihin.
(10)
Metiraamin käytöstä parsaan, sipuliin, salottisipuliin ja syötäväkuorisiin Cucurbitaceae-suvun vihanneksiin johtuvien ditiokarbamaattijäämien osalta jäämien enimmäismääriä ei tarvitse muuttaa, sillä asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteessä II vahvistetut jäämien enimmäismäärät ovat samat kuin nyt haetut.
(11)
Aureobasidium pullulansin kantojen DSM 14940 ja DSM 14941 osalta elintarviketurvallisuusviranomainen totesi, että sisällyttäminen asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteeseen IV on asianmukaista.
(12)
Kaikkien muiden hakemusten osalta elintarviketurvallisuusviranomaisen päätelmänä oli, että kaikki toimitettavia tietoja koskevat vaatimukset täyttyivät ja että hakijoiden pyytämät muutokset jäämien enimmäismääriin olivat kuluttajien turvallisuuden kannalta hyväksyttäviä 27 erityiselle kuluttajaryhmälle Euroopassa tehdyn kuluttajien altistumisen arvioinnin perusteella. Se otti huomioon aineiden toksikologisia ominaisuuksia koskevat uusimmat tiedot. Näitä aineita mahdollisesti sisältävien elintarvikkeiden kulutuksesta johtuva elinikäinen altistuminen näille aineille taikka asianomaisten kasvien erittäin suuresta kulutuksesta johtuva lyhytaikainen altistuminen eivät kumpikaan osoittaneet, että hyväksyttävä päivittäinen saanti (ADI) tai akuutin altistumisen viiteannos (ARfD) olisivat vaarassa ylittyä.
(13)
2-fenyylifenolin jäämistä sitrushedelmissä todetaan, että asetuksessa (EY) N:o 304/2010 (3) vahvistettiin jäämien enimmäismäärät 30 päivään syyskuuta 2012 saakka, eli kunnes on toimitettu ja arvioitu kaksi muuta sitrushedelmien jäämätestiä ja voimassa olevat varastointikestävyyttä koskevat tutkimukset. Kyseiset testit ja tiedot toimitettiin maaliskuussa 2012 Espanjalle, joka toimii esittelevänä jäsenvaltiona kyseisen aineen osalta. Espanja arvioi tiedot ja laati arviointikertomuksen, joka toimitettiin komissiolle 18 päivänä heinäkuuta 2012. Jotta elintarviketurvallisuusviranomaisella olisi riittävästi aikaa arvioida kertomus ja komissiolla tehdä päätöksensä, on asianmukaista jatkaa kyseisten jäämien enimmäismäärien voimassaoloaikaa 30 päivään syyskuuta 2014.
(14)
Kun otetaan huomioon elintarviketurvallisuusviranomaisen perustellut lausunnot ja tarkasteltavana olevan asian kannalta merkitykselliset tekijät, asianmukaiset muutokset jäämien enimmäismääriin täyttävät asetuksen (EY) N:o 396/2005 14 artiklan 2 kohdan vaatimukset.
(15)
Sen vuoksi asetusta (EY) N:o 396/2005 olisi muutettava.
(16)
Oikeusvarmuuden vuoksi 2-fenyylifenolia koskevaa muutosta olisi sovellettava 1 päivästä lokakuuta 2012.
(17)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat elintarvikeketjua ja eläinten terveyttä käsittelevän pysyvän komitean lausunnon mukaiset, eikä Euroopan parlamentti tai neuvosto ole vastustanut niitä,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Muutetaan asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteet II, III ja IV tämän asetuksen liitteen mukaisesti.
2 artikla
Tämä asetus tulee voimaan seuraavana päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Liitteessä olevaa 1 kohdan a alakohtaa sovelletaan 1 päivästä lokakuuta 2012.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 16 päivänä tammikuuta 2013.


Input:
A BIZOTTSÁG 1236/2011/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
(2011. november 29.)
az 1828/2006/EK rendeletnek a pénzügyi konstrukciók révén történő beruházások tekintetében való módosításáról
AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel az Európai Regionális Fejlesztési Alapra, az Európai Szociális Alapra és a Kohéziós Alapra vonatkozó általános rendelkezések megállapításáról és az 1260/1999/EK rendelet hatályon kívül helyezéséről szóló, 2006. július 11-i 1083/2006/EK tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 44. cikke (3) bekezdésére,
mivel:
(1)
A gazdasági válság továbbra is minden eddiginél súlyosabb hatást gyakorol az Unióra, és új erőfeszítésekre van szükség a fenntartható növekedés és munkahelyteremtés eléréséhez.
(2)
A vállalkozásokba történő befektetések hozzájárulnak a növekedéshez, növelik a versenyképességet és munkahelyeket teremtenek.
(3)
A vállalkozásokat támogató intézkedéseket meg kell erősíteni. Ezen intézkedéseknek lehetővé kellene tenniük, hogy az Európai Regionális Fejlesztési Alapra, az Európai Szociális Alapra és a Kohéziós Alapra vonatkozó általános rendelkezések megállapításáról szóló 1083/2006/EK tanácsi rendelet, valamint az Európai Regionális Fejlesztési Alapról szóló 1080/2006/EK európai parlamenti és a tanácsi rendelet végrehajtására vonatkozó szabályok meghatározásáról szóló, 2006. december 8-i 1828/2006/EK bizottsági rendelet (2) 43. cikke (1) bekezdésének a) pontjában említett pénzügyi konstrukciók révén a vállalkozások szélesebb köre férjen hozzá a befektetésekhez, és ne csak olyan vállalkozások, amelyek a létrehozás korai szakaszában vannak, vagy bővítés alatt állnak.
(4)
Az ilyen befektetéseket csak olyan gazdasági tevékenységek esetén kell végrehajtani, amelyeket a pénzügyi konstrukciók irányítói gazdaságilag életképesnek ítélnek, ezért csak olyan helyzetekre kellene korlátozni őket, ahol a pénzügyi ágazat által biztosított likviditás hiánya veszélyezteti a gazdaságilag életképes vállalkozások üzleti tevékenységeinek folytatását.
(5)
Az ilyen intézkedések csak olyan visszafizetendő befektetésekre vagy visszafizetendő befektetések garanciáira vonatkozhatnak, amelyeket e rendelet hatálybalépését követően nyújtanak, az érintett finanszírozási megállapodásokban előirányzott befektetési stratégia részeként. Az e rendelet hatálybalépése előtt megkötött finanszírozási megállapodásokra vonatkozóan a befektetési stratégia kiigazítására irányuló átmeneti rendelkezéseket kell hozni.
(6)
Az e rendeletben előírt intézkedésekről az alapok koordinációs bizottsága - szavazást követően - nem nyilvánított véleményt,
ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
1. cikk
Az 1828/2006/EK rendelet 45. cikke helyébe a következő szöveg lép:
„45. cikk
A vállalkozásokra irányuló pénzügyi konstrukciókra vonatkozó további rendelkezések
A 43. cikk (1) bekezdésének a) pontjában említett, a vállalkozásokra irányuló pénzügyi konstrukciók csak olyan tevékenységekbe ruháznak be, amelyeket a pénzügyi konstrukciók irányítói gazdaságilag életképesnek ítélnek.
2004. október 10. után nem ruházhatnak be a nehéz helyzetben lévő vállalkozások megmentéséhez és szerkezetátalakításához nyújtott állami támogatásokról szóló közösségi iránymutatás (3) meghatározása szerinti, ún. nehézségekkel küzdő cégekbe.
2. cikk
A 2011. december 1. előtt megkötött finanszírozási megállapodások módosíthatóak annak érdekében, hogy az 1828/2006/EK rendelet 45. cikkének megfelelően az új visszafizetendő befektetésekre vagy az új visszafizetendő befektetések garanciáira is vonatkozzanak. E módosítások részét képezi a rendelet 43. cikke (3) bekezdése a) pontjában említett, kiigazított befektetési stratégia.
3. cikk
Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő napon lép hatályba.
Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
Kelt Brüsszelben, 2011. november 29-én.


Input:
BESLUIT VAN DE RAAD
van 13 september 2010
betreffende de start van de automatische uitwisseling van gegevens uit kentekenregisters (VRD) door Finland
(2010/559/EU)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien artikel 25 van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit (1),
Gezien artikel 20 en hoofdstuk 4 van de bijlage bij Besluit 2008/616/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ (2),
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Krachtens het Protocol betreffende de overgangsbepalingen dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie, aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, worden de rechtsgevolgen van de handelingen van de instellingen, organen en instanties van de Unie die vastgesteld zijn vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon gehandhaafd zolang deze handelingen niet krachtens de verdragen ingetrokken, nietig verklaard of gewijzigd zijn.
(2)
Artikel 25 van Besluit 2008/615/JBZ is derhalve van toepassing en de Raad besluit met eenparigheid van stemmen of de lidstaten de bepalingen van hoofdstuk 6 van dat besluit hebben toegepast.
(3)
In artikel 20 van Besluit 2008/616/JBZ is bepaald dat de Raad het in artikel 25, lid 2, van Besluit 2008/615/JBZ bedoelde besluit neemt op basis van een evaluatieverslag, dat is opgesteld aan de hand van een vragenlijst. Wat de automatische uitwisseling van gegevens overeenkomstig hoofdstuk 2 van Besluit 2008/615/JBZ betreft, dient het evaluatieverslag gebaseerd te zijn op een evaluatiebezoek en een serie voorafgaande tests.
(4)
Volgens hoofdstuk 4, punt 1.1, van de bijlage bij Besluit 2008/616/JBZ stelt de betrokken Raadsgroep een vragenlijst op voor elke vorm van geautomatiseerde uitwisseling van gegevens, en beantwoordt een lidstaat de desbetreffende vragenlijst zodra hij van oordeel is dat hij aan de voorwaarden voor het uitwisselen van gegevens in een bepaalde gegevenscategorie voldoet.
(5)
Finland heeft de vragenlijst over gegevensbescherming en de vragenlijst over gegevens uit kentekenregisters (VRD) ingevuld.
(6)
Finland heeft met Nederland een serie voorafgaande tests uitgevoerd ter evaluatie van de resultaten van de vragenlijst betreffende VRD.
(7)
Er is een evaluatiebezoek aan Finland gebracht en het evaluatieteam heeft een verslag over het evaluatiebezoek opgesteld en dat toegezonden aan de betrokken Raadsgroep met het oog op een evaluatie van de VRD.
(8)
Er is een algemeen evaluatieverslag aan de Raad voorgelegd, waarin de resultaten van de vragenlijst, het evaluatiebezoek en de serie voorafgaande tests betreffende VRD zijn samengevat,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Met het oog op de automatische bevraging van gegevens uit kentekenregisters (VRD) heeft Finland de algemene bepalingen betreffende gegevensbescherming van hoofdstuk 6 van Besluit 2008/615/JBZ volledig toegepast en is het gerechtigd met ingang van de datum van inwerkingtreding van dit besluit persoonsgegevens te ontvangen en te verstrekken overeenkomstig artikel 12 van genoemd besluit.
Artikel 2
Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
Gedaan te Brussel, 13 september 2010.


Input:
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ 2011/345/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 16ης Ιουνίου 2011
για την εφαρμογή της απόφασης 2011/137/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 31 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την απόφαση 2011/137/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 2,
Εκτιμώντας ότι λόγω των εξελίξεων στη Λιβύη, ο κατάλογος των προσώπων και οντοτήτων που αποτελούν αντικείμενο περιοριστικών μέτρων, ως έχει στο παράρτημα IV της απόφασης 2011/137/ΚΕΠΠΑ, θα πρέπει να τροποποιηθεί,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η καταχώριση για το πρόσωπο, ως έχει στο παράρτημα της παρούσας απόφασης, διαγράφεται από τον κατάλογο που εκτίθεται στο παράρτημα IV της απόφασης 2011/137/ΚΕΠΠΑ.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία της έκδοσής της.
Βρυξέλλες, 16 Ιουνίου 2011.


Input:
KOMMISSIONENS GENOMFÖRANDEBESLUT
av den 18 november 2011
om antagande av en femte uppdaterad lista över områden av gemenskapsintresse i den atlantiska biogeografiska regionen
[delgivet med nr K(2011) 8203]
(2012/13/EU)
EUROPEISKA KOMMISSIONEN HAR ANTAGIT DETTA BESLUT
med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt,
med beaktande av rådets direktiv 92/43/EEG av den 21 maj 1992 om bevarande av livsmiljöer samt vilda djur och växter (1), särskilt artikel 4.2 tredje stycket, och
av följande skäl:
(1)
Den atlantiska biogeografiska region som avses i artikel 1 c iii i direktiv 92/43/EEG omfattar inom unionens territorium Irland, Nederländerna och Förenade kungariket samt delar av Belgien, Danmark, Tyskland, Spanien, Frankrike och Portugal, såsom framgår av den biogeografiska karta som fastställdes den 20 april 2005 av den kommitté som inrättats enligt artikel 20 i det direktivet, nedan kallad habitatkommittén.
(2)
Uppbyggnaden av Natura 2000-nätverket, som inleddes 1995 och som har stor betydelse för skyddet av den biologiska mångfalden i unionen, måste fortsätta.
(3)
En preliminär lista och de fyra första uppdaterade listorna över områden av gemenskapsintresse i den atlantiska regionen enligt direktiv 92/43/EEG antogs genom kommissionens beslut 2004/813/EG (2), 2008/23/EG (3), 2009/96/EG (4), 2010/43/EU (5) och 2011/63/EU (6). De berörda medlemsstaterna ska, på grundval av artiklarna 4.4 och 6.1 i direktiv 92/43/EEG, snarast möjligt och senast inom sex år utse områdena på listan över områden av gemenskapsintresse i den atlantiska regionen till särskilda bevarandeområden och fastställa bevarandeprioriteringar och nödvändiga bevarandeåtgärder.
(4)
Som ett led i en dynamisk anpassning av Natura 2000-nätverket sker en översyn av listorna över områden av gemenskapsintresse. Det är därför nödvändigt att göra en femte uppdatering av den atlantiska listan.
(5)
Den femte uppdateringen är nödvändig för att föra in ytterligare områden som medlemsstaterna sedan 2009 har föreslagit som områden av gemenskapsintresse i den atlantiska regionen enligt artikel 1 i direktiv 92/43/EEG. För dessa ytterligare områden bör förpliktelserna enligt artiklarna 4.4 och 6.1 i direktiv 92/43/EEG uppfyllas snarast möjligt och senast inom sex år från antagandet av den femte uppdaterade listan över områden av gemenskapsintresse i den atlantiska regionen.
(6)
Den femte uppdateringen är också nödvändig för att beakta ändringar i den områdesrelaterade information som medlemsstaterna har lämnat in efter antagandet av den preliminära respektive de fyra första uppdaterade unionslistorna. Den femte uppdaterade listan över områden av gemenskapsintresse i den atlantiska regionen utgör därför en konsoliderad version av listan. Det bör framhållas att för varje område som ingår i den femte uppdateringen av listan över områden av gemenskapsintresse i den atlantiska regionen bör förpliktelserna enligt artiklarna 4.4 och 6.1 i direktiv 92/43/EEG uppfyllas snarast möjligt och senast inom sex år från antagandet av den lista över områden av gemenskapsintresse i vilken området ingick för första gången.
(7)
De berörda medlemsstaterna har, i enlighet med artikel 4.1 i direktiv 92/43/EEG, under perioden mars 2002-oktober 2010 sänt in listor till kommissionen över föreslagna områden av gemenskapsintresse i den atlantiska regionen enligt artikel 1 i det direktivet.
(8)
Listorna över föreslagna områden åtföljdes av upplysningar om varje område, utformade i enlighet med kommissionens beslut 97/266/EG av den 18 december 1996 om ett formulär för upplysningar om områden som föreslagits som Natura 2000-områden (7).
(9)
Dessa upplysningar omfattar medlemsstatens karta över området tillsammans med områdets namn, läge och areal eller längd samt uppgifter som framkommit genom tillämpning av de kriterier som anges i bilaga III till direktiv 92/43/EEG.
(10)
Kommissionen har i samförstånd med varje berörd medlemsstat utarbetat ett utkast till lista där det också anges inom vilka områden det finns prioriterade livsmiljötyper eller arter. Detta utkast bör ligga till grund för antagandet av en femte uppdaterad lista över utvalda områden av gemenskapsintresse i den atlantiska regionen.
(11)
Kunskapen om livsmiljötypers och arters förekomst och utbredning utvecklas ständigt genom den övervakning som sker enligt artikel 11 i direktiv 92/43/EEG. Bedömningen och urvalet av områden på EU-nivå grundas därför på bästa nu tillgängliga information.
(12)
Några medlemsstater har inte föreslagit områden i tillräcklig utsträckning för att uppfylla kraven i direktiv 92/43/EEG beträffande vissa livsmiljötyper och arter. Natura 2000-nätverket kan därför inte anses vara fullständigt för dessa livsmiljötyper och arter. På grund av fördröjningar i informationslämnandet och i förhandlingarna med medlemsstaterna är det nödvändigt att anta en femte uppdaterad lista över områden, som kommer att behöva ses över i enlighet med artikel 4 i direktiv 92/43/EEG.
(13)
Eftersom kunskaperna fortfarande är ofullständiga om förekomsten och utbredningen av vissa av de livsmiljötyper och arter som anges i bilagorna I respektive II till direktiv 92/43/EEG, kan det ännu inte avgöras om Natura 2000-nätverket är fullständigt eller ej. Listan bör, när så krävs, ses över i enlighet med artikel 4 i direktiv 92/43/EEG.
(14)
För att skapa tydlighet och överskådlighet bör beslut 2011/63/EU upphävas.
(15)
De åtgärder som föreskrivs i detta beslut är förenliga med habitatkommitténs yttrande.
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
Artikel 1
Den femte uppdaterade listan över områden av gemenskapsintresse i den atlantiska biogeografiska regionen i enlighet med artikel 4.2 tredje stycket i direktiv 92/43/EEG återfinns i bilagan till detta beslut.
Artikel 2
Beslut 2011/63/EU ska upphöra att gälla.
Artikel 3
Detta beslut riktar sig till medlemsstaterna.
Utfärdat i Bryssel den 18 november 2011.