Input:
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO REGLAMENTAS (ES) Nr. 702/2011
2011 m. liepos 20 d.
kuriuo pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (EB) Nr. 1107/2009 dėl augalų apsaugos produktų pateikimo į rinką patvirtinama veiklioji medžiaga proheksadionas ir iš dalies keičiamas Komisijos įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 540/2011 priedas
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2009 m. spalio 21 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (EB) Nr. 1107/2009 dėl augalų apsaugos produktų pateikimo į rinką ir panaikinantį Tarybos direktyvas 79/117/EEB ir 91/414/EEB (1), ypač į jo 13 straipsnio 2 dalį ir 78 straipsnio 2 dalį,
kadangi:
(1)
pagal Reglamento (EB) Nr. 1107/2009 80 straipsnio 1 dalies b punktą Tarybos direktyva 91/414/EEB (2) taikoma veikliųjų medžiagų, išvardytų 2007 m. birželio 27 d. Komisijos reglamento (EB) Nr. 737/2007, nustatančio pirmosios grupės veikliųjų medžiagų įtraukimo į Direktyvos 91/414/EEB I priedą atnaujinimo tvarką ir patvirtinančio tų medžiagų sąrašą (3), I priede, tvirtinimo tvarkai ir sąlygoms. Proheksadionas (anksčiau - kalcio proheksadionas) nurodytas Reglamento (EB) Nr. 737/2007 I priede;
(2)
proheksadiono patvirtinimas, kaip nustatyta 2011 m. gegužės 25 d. Komisijos įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 540/2011, kuriuo dėl patvirtintų veikliųjų medžiagų sąrašo įgyvendinamas Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (EB) Nr. 1107/2009 (4), priedo A dalyje, nustoja galioti 2011 m. gruodžio 31 d. Pagal Reglamento (EB) Nr. 737/2007 4 straipsnį per šiame straipsnyje nurodytą laikotarpį buvo pateiktas pranešimas apie proheksadiono įrašo Direktyvos 91/414/EEB I priede atnaujinimą;
(3)
2008 m. liepos 28 d. Komisijos sprendimu 2008/656/EB dėl pranešimų apie veikliųjų medžiagų: azimsulfurono, azoksistrobino, fluroksipiro, imazalilo, metilkrezoksimo, proheksadiono ir spiroksamino, įrašų atnaujinimo Direktyvos 91/414/EEB I priede priimtinumo ir susijusių pranešėjų sąrašo nustatymo (5) nustatyta, kad pranešimas yra priimtinas;
(4)
per Reglamento (EB) Nr. 737/2007 6 straipsnyje nustatytą laikotarpį pranešėjas pateikė duomenis, kurių reikalaujama pagal šį straipsnį, ir pastabas dėl kiekvieno pateikto naujo tyrimo reikalingumo;
(5)
ataskaitą rengianti valstybė narė, konsultuodamasi su antrąja tą pačią ataskaitą rengiančia valstybe nare, parengė vertinimo ataskaitą ir 2009 m. birželio 5 d. pateikė ją Europos maisto saugos tarnybai (toliau - Tarnyba) ir Komisijai. Toje ataskaitoje pateikiamas ne tik veikliosios medžiagos vertinimas, bet ir tyrimų, kuriais ataskaitą rengianti valstybė narė rėmėsi atlikdama minėtą vertinimą, sąrašas;
(6)
Tarnyba pateikė vertinimo ataskaitą pranešėjui bei visoms valstybėms narėms, kad pateiktų pastabų, ir gautas pastabas perdavė Komisijai. Tarnyba vertinimo ataskaitą taip pat paskelbė viešai;
(7)
Komisijos prašymu šią vertinimo ataskaitą kartu peržiūrėjo valstybės narės ir Tarnyba. 2010 m. kovo 12 d. Tarnyba Komisijai pateikė proheksadiono rizikos vertinimo tarpusavio peržiūros išvadas (6). Šią vertinimo ataskaitą ir Tarnybos išvadas valstybės narės ir Komisija peržiūrėjo Maisto grandinės ir gyvūnų sveikatos nuolatiniame komitete ir 2011 m. birželio 17 d. pateikė kaip Komisijos proheksadiono peržiūros ataskaitą;
(8)
atlikus įvairiapusius tyrimus nustatyta, kad augalų apsaugos produktai, kurių sudėtyje yra proheksadiono, gali būti laikomi iš esmės tebeatitinkančiais Direktyvos 91/414/EEB 5 straipsnio 1 dalies a ir b punktuose nustatytus reikalavimus, visų pirma toms naudojimo paskirtims, kurios buvo ištirtos ir išsamiai aprašytos Komisijos peržiūros ataskaitoje. Todėl tikslinga patvirtinti proheksadioną;
(9)
medžiaga turėtų būti patvirtinta praėjus tinkamam laikotarpiui, per kurį valstybės narės ir suinteresuotosios šalys galėtų pasirengti laikytis naujų dėl medžiagos patvirtinimo atsiradusių reikalavimų;
(10)
nepažeidžiant Reglamente (EB) Nr. 1107/2009 nustatytų įsipareigojimų, atsiradusių patvirtinus medžiagą, atsižvelgiant į konkrečią padėtį, susidariusią dėl perėjimo nuo Direktyvos 91/414/EEB prie Reglamento (EB) Nr. 1107/2009, turėtų būti taikomos toliau nurodytos nuostatos. Valstybėms narėms turėtų būti suteiktas šešių mėnesių laikotarpis po medžiagos patvirtinimo peržiūrėti augalų apsaugos produktų, kurių sudėtyje yra proheksadiono, registracijas. Valstybės narės turėtų atitinkamai keisti registracijas, pakeisti jas kitomis ar panaikinti. Nukrypstant nuo minėto termino, reikėtų nustatyti ilgesnį laikotarpį, per kurį, pagal Direktyvoje 91/414/EEB nustatytus vienodus principus, kiekvienu numatytos naudojimo paskirties atveju būtų pateikiamas ir įvertinamas atnaujintas III priede nurodytas visas kiekvieno augalų apsaugos produkto dokumentų rinkinys;
(11)
patirtis, įgyta į Direktyvos 91/414/EEB I priedą įtraukiant veikliąsias medžiagas, įvertintas remiantis 1992 m. gruodžio 11 d. Komisijos reglamento (EEB) Nr. 3600/92, nustatančio išsamias darbų programos, minėtos Tarybos direktyvos 91/414/EEB dėl augalų apsaugos produktų pateikimo į rinką 8 straipsnio 2 dalyje, pirmojo etapo įgyvendinimo taisykles (7), nuostatomis, rodo, kad gali kilti sunkumų išaiškinant galiojančių registracijų turėtojų pareigas, susijusias su galimybe naudotis duomenimis. Todėl, siekiant išvengti tolesnių sunkumų, būtina aiškiau apibrėžti valstybių narių pareigas, visų pirma pareigą patikrinti, ar registracijos turėtojas gali naudotis šios direktyvos II priedo reikalavimus atitinkančiu dokumentų rinkiniu. Tačiau aiškiau apibrėžus esamas pareigas, naujų įsipareigojimų valstybėms narėms arba registracijų turėtojams, palyginti su iki šiol priimtomis direktyvomis, kuriomis iš dalies keičiamas šios direktyvos I priedas, arba reglamentais, kuriais patvirtinamos veikliosios medžiagos, neatsirastų;
(12)
pagal Reglamento (EB) Nr. 1107/2009 13 straipsnio 4 dalį Įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 540/2011 priedas turėtų būti iš dalies atitinkamai pakeistas;
(13)
siekiant aiškumo, 2010 m. rugpjūčio 20 d. Komisijos direktyvą 2010/56/ES, kuria iš dalies keičiamas Tarybos direktyvos 91/414/EEB I priedas, kad būtų atnaujintas veikliosios medžiagos proheksadiono įrašas (8), reikėtų panaikinti;
(14)
šiame reglamente nustatytos priemonės atitinka Maisto grandinės ir gyvūnų sveikatos nuolatinio komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Veikliosios medžiagos patvirtinimas
I priede nurodyta veiklioji medžiaga proheksadionas patvirtinama pagal šiame priede nustatytas sąlygas.
2 straipsnis
Pakartotinis augalų apsaugos produktų įvertinimas
1. Vadovaudamosi Reglamentu (EB) 1107/2009, valstybės narės, jei būtina, iki 2012 m. birželio 30 d. iš dalies keičia arba panaikina galiojančias augalų apsaugos produktų, kurių sudėtyje yra veikliosios medžiagos proheksadiono, registracijas.
Iki tos dienos jos pirmiausia tikrina, ar laikomasi šio reglamento I priede nurodytų reikalavimų, išskyrus reikalavimus, apibrėžtus šio priedo konkrečių nuostatų skilties B dalyje, ir ar registracijos turėtojas turi arba gali naudotis visu dokumentų rinkiniu, atitinkančiu Direktyvos 91/414/EEB 13 straipsnio 1 ir 4 dalių ir Reglamento (EB) Nr. 1107/2009 62 straipsnio reikalavimus.
2. Nukrypdamos nuo 1 dalies nuostatų valstybės narės kiekvieną registruotą augalų apsaugos produktą, kurio sudėtyje proheksadionas yra vienintelė veiklioji medžiaga arba viena iš keleto veikliųjų medžiagų, kurios visos įtrauktos į Įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 540/2011 priedą ne vėliau kaip 2011 m. gruodžio 31 d., iš naujo įvertina pagal vienodus principus, numatytus Reglamento (EB) Nr. 1107/2009 29 straipsnio 6 dalyje, vadovaudamosi Direktyvos 91/414/EEB III priedo reikalavimus atitinkančiu dokumentų rinkiniu ir atsižvelgdamos į šio reglamento I priedo konkrečių nuostatų skilties B dalį. Remdamosi tuo vertinimu, valstybės narės nustato, ar produktas vis dar atitinka Reglamento (EB) 1107/2009 29 straipsnio 1 dalyje išdėstytas sąlygas.
Nustačiusios, ar produktas atitinka minėtas sąlygas, valstybės narės:
a)
jei būtina, iš dalies pakeičia arba panaikina produkto, kurio sudėtyje proheksadionas yra vienintelė veiklioji medžiaga, registraciją ne vėliau kaip iki 2015 m. gruodžio 31 d.; arba
b)
jei būtina, iš dalies pakeičia arba panaikina produkto, kurio sudėtyje proheksadionas yra viena iš kelių veikliųjų medžiagų, registraciją iki 2015 m. gruodžio 31 d. arba iki tokiam pakeitimui ar panaikinimui skirtos dienos, nustatytos atitinkamu teisės aktu ar aktais, kuriais atitinkama medžiaga ar medžiagos buvo įtraukta ar įtrauktos į Direktyvos 91/414/EEB I priedą arba patvirtintos, pasirinkdamos vėliausią datą.
3 straipsnis
Įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 540/2011 pakeitimai
Įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 540/2011 priedas iš dalies keičiamas pagal šio reglamento II priedą.
4 straipsnis
Panaikinimas
Direktyva 2010/56/ES yra panaikinama.
5 straipsnis
Įsigaliojimas ir taikymo pradžia
Šis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Jis taikomas nuo 2012 m. sausio 1 d.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2011 m. liepos 20 d.


Input:
DÉCISION 2011/412/PESC DU CONSEIL
du 12 juillet 2011
modifiant la décision 2010/656/PESC renouvelant les mesures restrictives instaurées à l’encontre de la Côte d’Ivoire
LE CONSEIL DE L’UNION EUROPÉENNE,
vu le traité sur l’Union européenne, et notamment son article 29,
considérant ce qui suit:
(1)
Le 29 octobre 2010, le Conseil a adopté la décision 2010/656/PESC renouvelant les mesures restrictives instaurées à l’encontre de la Côte d’Ivoire (1).
(2)
Le 28 avril 2011, le Conseil de sécurité des Nations unies a adopté la résolution 1980 (2011), qui reconduit jusqu’au 30 avril 2012 les mesures instituées à l’encontre de la Côte d’Ivoire dans sa résolution 1572 (2004), au paragraphe 5 de sa résolution 1946 (2010) et au paragraphe 12 de sa résolution 1975 (2011), et qui modifie les mesures restrictives concernant les armes.
(3)
Outre les dérogations concernant l’embargo sur les armes prévues dans la résolution 1980 (2011) du Conseil de sécurité, il convient de modifier les mesures restrictives afin d’exempter d’autres équipements inclus de façon autonome par l’Union.
(4)
Il y a lieu de modifier en conséquence la décision 2010/656/PESC,
A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
Article premier
L’article 2 de la décision 2010/656/PESC est modifié comme suit:
1)
Le point e) est remplacé par le texte suivant:
«e)
à la vente, à la fourniture, au transfert ou à l’exportation d’armements et de matériel connexe et à la formation et à l’assistance techniques destinés exclusivement à appuyer le processus de réforme du secteur de la sécurité en Côté d’Ivoire, conformément à une demande officielle émanant du gouvernement ivoirien, tels qu’ils auront été approuvés à l’avance par le comité des sanctions;».
2)
Le point suivant est ajouté:
«g)
à la vente, à la fourniture, au transfert ou à l’exportation de matériel susceptible d’être utilisé à des fins de répression interne et destiné exclusivement à appuyer le processus de réforme du secteur de la sécurité en Côte d’Ivoire, ainsi qu’à la fourniture d’un financement, d’une aide financière ou de services d’assistance technique ou de formation en rapport avec ce matériel.»
Article 2
La présente décision entre en vigueur le jour de son adoption.
Fait à Bruxelles, le 12 juillet 2011.


Input:
VERORDENING (EU) Nr. 878/2010 VAN DE COMMISSIE
van 6 oktober 2010
tot wijziging van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 669/2009 ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft meer uitgebreide officiële controles op de invoer van bepaalde diervoeders en levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (1), en met name artikel 15, lid 5,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Bij Verordening (EG) nr. 669/2009 van de Commissie (2) worden voorschriften vastgesteld betreffende de meer uitgebreide officiële controles die op de punten van binnenkomst op de in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 882/2004 opgenomen grondgebieden moeten worden uitgevoerd op de invoer van de in bijlage I bij eerstgenoemde verordening vermelde diervoeders en levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong.
(2)
Artikel 2 van Verordening (EG) nr. 669/2009 bepaalt dat de lijst in bijlage I regelmatig en ten minste op kwartaalbasis wordt herzien, waarbij ten minste rekening wordt gehouden met de in dat artikel vermelde informatiebronnen.
(3)
De frequentie en relevantie van via het systeem voor snelle waarschuwingen voor levensmiddelen en diervoeders (RASSF) gemelde incidenten met levensmiddelen, de bevindingen van de door het Voedsel- en Veterinair Bureau uitgevoerde inspectiebezoeken, alsook de door de lidstaten overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EG) nr. 669/2009 in te dienen driemaandelijkse verslagen over de aan hun grenzen verrichte controles tonen de noodzaak aan om de lijst in bijlage I bij bovengenoemde verordening te herzien. Bijlage I moet zodanig worden herzien dat alle producten waarvan aan de hand van de hierboven vermelde informatiebronnen blijkt dat in het algemeen de desbetreffende EU-veiligheidsvereisten toereikend zijn nageleefd en waarvoor een meer uitgebreide officiële controle daarom niet langer nodig is, van de lijst worden verwijderd, en dat andere producten worden toegevoegd waarvan aan de hand van dezelfde bronnen blijkt dat zij in een dergelijke mate niet aan de desbetreffende EU-veiligheidsvereisten voldoen dat de invoering van meer uitgebreide officiële controles gerechtvaardigd is.
(4)
De wijzigingen van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 669/2009 overeenkomstig deze verordening dienen zo spoedig mogelijk van toepassing te worden, zodat enerzijds de meer uitgebreide controles van de producten die van de lijst worden verwijderd, kunnen worden gestaakt, en anderzijds een begin kan worden gemaakt met de controles van de toe te voegen producten.
(5)
Verordening (EG) nr. 669/2009 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.
(6)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 669/2009 wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij deze verordening.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op 7 oktober 2010.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 6 oktober 2010.


Input:
РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 30 ноември 2011 година
относно позицията, която да бъде взета от Европейския съюз в рамките на Общия съвет на Световната търговска организация по отношение на удължаването на срока на освобождаването от задължения от страна на СТО за целите на прилагането на автономен преференциален търговски режим на ЕС за Западните Балкани
(2011/809/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 207, параграф 4, първа алинея във връзка с член 218, параграф 9 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
Съюзът е приел законодателство за подновяване на автономния преференциален търговски режим за Западните Балкани до 31 декември 2015 г. При липса на освобождаване от задълженията на Съюза съгласно член I, параграф 1 от Общото споразумение за митата и търговията от 1994 г. (ГАТТ от 1994 г.) обхватът на третирането, предоставено в рамките на автономния преференциален търговски режим, следва да бъде разширен по отношение на всички останали членки на Световната търговска организация (СТО). Поради това е целесъобразно да се поиска освобождаване от задълженията по член I, параграф 1 от ГАТТ от 1994 г. съгласно член IX, параграф 3 от Маракешкото споразумение за създаване на Световната търговска организация.
(2)
На 26 октомври 2011 г. Съюзът представи молба в този смисъл, която ще бъде разгледана от Общия съвет на СТО.
(3)
Следователно е целесъобразно да бъде определена позицията, която да вземе Съюзът в рамките на Общия съвет на СТО по отношение на тази молба,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Позицията, която да бъде взета от Съюза в рамките на Общия съвет на Световната търговска организация, е да бъде одобрено удължаването на срока на освобождаването от задължения от страна на СТО по отношение на Западните Балкани до 31 декември 2016 г.
Комисията изразява тази позиция.
Член 2
Настоящото решение влиза в сила в деня на приемането му.
Съставено в Брюксел на 30 ноември 2011 година.


Input:
REGULAMENTO DE EXECUÇÃO (UE) N.o 1379/2011 DA COMISSÃO
de 20 de Dezembro de 2011
que altera os Regulamentos (CE) n.o 382/2008, (UE) n.o 1178/2010 e (UE) n.o 90/2011 no respeitante aos códigos NC e aos códigos de produtos da nomenclatura dos produtos agrícolas para as restituições às exportações, nos sectores da carne de bovino, dos ovos e da carne de aves de capoeira
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CE) n.o 1234/2007 do Conselho, de 22 de Outubro de 2007, que estabelece uma organização comum dos mercados agrícolas e disposições específicas para certos produtos agrícolas (Regulamento «OCM única») (1), nomeadamente os artigos 134.o, 161.o, n.o 3, 170.o e 192.o, n.o 2, em conjugação com o artigo 4.o,
Considerando o seguinte:
(1)
Os Regulamentos (CE) n.o 382/2008 (2), (UE) n.o 1178/2010 (3) e (UE) n.o 90/2011 (4) da Comissão estabelecem as normas do regime dos certificados de exportação no que diz respeito às restituições à exportação nos sectores da carne de bovino, dos ovos e da carne de aves de capoeira, respectivamente. Esses regulamentos utilizam os códigos NC e aos códigos de produtos da nomenclatura dos produtos agrícolas para as restituições às exportações para indicar os produtos que estão e os que não estão sujeitos à apresentação de um certificado de exportação, aquando da apresentação de um pedido de restituição à exportação.
(2)
O anexo I do Regulamento (CEE) n.o 2658/87 do Conselho, de 23 de Julho de 1987, relativo à nomenclatura pautal e estatística e à pauta aduaneira comum (5) foi alterado pelo Regulamento (UE) n.o 1006/2011 da Comissão (6).
(3)
O Regulamento (CEE) n.o 3846/87 da Comissão, de 17 de Dezembro de 1987, que estabelece a nomenclatura dos produtos agrícolas para as restituições à exportação (7), foi alterado pelo Regulamento de Execução (UE) n.o 1334/2011 (8).
(4)
É necessário, por conseguinte, adaptar os códigos NC e os códigos de produtos utilizados nos Regulamentos (CE) n.o 382/2008, (UE) n.o 1178/2010 e (UE) n.o 90/2011 aos utilizados no anexo I do Regulamento (CEE) n.o 2658/87, com a redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (UE) n.o 1006/2011, e no Regulamento (CEE) n.o 3846/87, com a redacção que lhe foi dada pelo Regulamento de Execução (UE) n.o 1334/2011.
(5)
O Regulamento (CE) n.o 382/2008 utiliza também os códigos NC no âmbito dos certificados de importação. Por razões de coerência, é conveniente alterar também esses códigos.
(6)
Os Regulamentos (CE) n.o 382/2008, (UE) n.o 1178/2010 e (UE) n.o 90/2011 devem, portanto, ser alterados em conformidade.
(7)
As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de Gestão para a Organização Comum dos Mercados Agrícolas,
ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
O Regulamento (CE) n.o 382/2008 é alterado do seguinte modo:
1)
No artigo 2.o, n.o 2, os termos «códigos NC 0102 90 05 a 0102 90 49» são substituídos pelos termos «códigos NC 0102 29 10 a 0102 29 49, ex 0102 39 10 com peso não superior a 300 kg e ex 0102 90 91 com peso não superior a 300 kg»;
2)
O artigo 10.o é alterado do seguinte modo:
a)
No n.o 1, alínea a), os termos «código NC 0102 10» são substituídos pelos termos «códigos NC 0102 21, 0102 31 00 e 0102 90 20», e os termos «códigos NC 0102 90 e ex 1602» são substituídos pelos termos «códigos NC 0102 29, 0102 39 10, 0102 90 91 e ex 1602»;
b)
No n.o 2, alínea a), os termos «código NC 0102 10» são substituídos pelos termos «códigos NC 0102 21, 0102 31 00 e 0102 90 20»;
c)
No n.o 3, os termos «código NC 0102 10» são substituídos pelos termos «códigos NC 0102 21, 0102 31 00 e 0102 90 20»;
3)
O anexo I é substituído pelo texto do anexo I do presente regulamento;
4)
No anexo V, o primeiro grupo de categorias de produtos é substituído pelo seguinte:
«Categoria do produto
Código NC
110.
0102 29 10, ex 0102 39 10 com o peso máximo de 80 kg e ex 0102 90 91 com o peso máximo de 80 kg
120.
0102 29 21 e 0102 29 29, ex 0102 39 10 com peso superior a 80 kg mas não superior a 160 kg e ex 0102 90 91 com peso superior a 80 kg mas não superior a 160 kg
130.
0102 29 41 e 0102 29 49, ex 0102 39 10 com peso superior a 160 kg mas não superior a 300 kg e ex 0102 90 91 com peso superior a 160 kg mas não superior a 300 kg
140.
0102 29 51 a 0102 29 99, ex 0102 39 10 com peso superior a 300 kg e ex 0102 90 91 com peso superior a 300 kg»;
5)
No anexo VI, o primeiro grupo de categorias de produtos é substituído pelo seguinte:
«Categoria
Códigos dos produtos
011.
0102 21 10 9140, 0102 21 30 9140, 0102 31 00 9100, 0102 90 20 9100, 0102 31 00 9200 e 0102 90 20 9200
021.
0102 21 10 9150, 0102 21 30 9150, 0102 21 90 9120, 0102 31 00 9150, 0102 31 00 9250, 0102 31 00 9300, 0102 90 20 9150, 0102 90 20 9250 e 0102 90 20 9300
031.
0102 29 91 9000, 0102 39 10 9350 e 0102 90 91 9350
041.
0102 29 41 9100, 0102 29 51 9000, 0102 29 59 9000, 0102 29 61 9000, 0102 29 69 9000, 0102 29 99 9000, 0102 39 10 9100, 0102 39 10 9150, 0102 39 10 9200, 0102 39 10 9250, 0102 39 10 9400, 0102 90 91 9100, 0102 90 91 9150, 0102 90 91 9200, 0102 90 91 9250, 0102 90 91 9300 e 0102 90 91 9400».
Artigo 2.o
O Regulamento (UE) n.o 1178/2010 é alterado do seguinte modo:
1)
No artigo 1.o, os termos «códigos NC 0407 00 11 e 0407 00 19» são substituídos pelos termos «códigos NC 0407 11 00, 0407 19 11 e 0407 19 19»;
2)
No artigo 8.o, n.o 1, os termos «códigos NC 0407 00 11 e 0407 00 19» são substituídos pelos termos «códigos NC 0407 11 00, 0407 19 11 e 0407 19 19»;
3)
O anexo I é substituído pelo texto constante do anexo II do presente regulamento.
Artigo 3.o
O Regulamento (UE) n.o 90/2011 é alterado do seguinte modo:
1)
No artigo 1.o, os termos «códigos NC 0105 11, 0105 12 e 0105 19» são substituídos pelos termos «códigos NC 0105 11, 0105 12 00, 0105 13 00, 0105 14 00 e 0105 15 00»;
2)
No artigo 8.o, n.o 1, os termos «códigos NC 0105 11, 0105 12 e 0105 19» são substituídos pelos termos «códigos NC 0105 11, 0105 12 00, 0105 13 00, 0105 14 00 e 0105 15 00»;
3)
O anexo I é substituído pelo texto constante do anexo III do presente regulamento.
Artigo 4.o
O presente regulamento entra em vigor no dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
É aplicável a partir de 1 de Janeiro de 2012.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 20 de Dezembro de 2011.


Input:
EUROPA-PARLAMENTETS OG RÅDETS FORORDNING (EU) Nr. 1336/2011
af 13. december 2011
om ændring af Rådets forordning (EF) nr. 1215/2009 om exceptionelle handelsforanstaltninger for lande og territorier, der deltager i eller er knyttet til Den Europæiske Unions stabiliserings- og associeringsproces
EUROPA-PARLAMENTET OG RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde, særlig artikel 207, stk. 2,
under henvisning til forslag fra Europa-Kommissionen,
efter fremsendelse af udkast til lovgivningsmæssig retsakt til de nationale parlamenter,
i overensstemmelse med den almindelige lovgivningsprocedure (1), og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Ved Rådets forordning (EF) nr. 2007/2000 af 18. september 2000 om exceptionelle handelsforanstaltninger for lande og territorier, der deltager i eller er knyttet til Den Europæiske Unions stabiliserings- og associeringsproces (2), indførtes exceptionelle handelsforanstaltninger, hvorved der indrømmes ubegrænset toldfri adgang til Unionens marked for næsten alle varer med oprindelse i de lande og toldområder, der nyder fordel af stabiliserings- og associeringsprocessen. Da forordning (EF) nr. 2007/2000 blev ændret væsentligt flere gange, blev den af klarheds- og rationalitetshensyn kodificeret ved Rådets forordning (EF) nr. 1215/2009 (3).
(2)
En stabiliserings- og associeringsaftale mellem De Europæiske Fællesskaber og deres medlemsstater på den ene side og Bosnien-Hercegovina på den anden side blev undertegnet i Luxembourg den 16. juni 2008. I afventning af gennemførelsen af de nødvendige procedurer for dens ikrafttræden blev en interimsaftale om handel og handelsanliggender mellem Det Europæiske Fællesskab på den ene side og Bosnien-Hercegovina på den anden side (4), undertegnet og indgået (5) og trådte i kraft den 1. juli 2008.
(3)
En stabiliserings- og associeringsaftale mellem De Europæiske Fællesskaber og deres medlemsstater på den ene side og Republikken Serbien på den anden side blev undertegnet i Luxembourg den 29. april 2008. I afventning af gennemførelsen af de nødvendige procedurer for dens ikrafttræden blev en interimsaftale om handel og handelsanliggender mellem Det Europæiske Fællesskab på den ene side og Republikken Serbien på den anden side (6), undertegnet og indgået (7) og trådte i kraft den 1. februar 2010.
(4)
Stabiliserings- og associeringsaftalerne og interimsaftalerne fastlægger en aftalebaseret handelsordning mellem Den Europæiske Union og Bosnien-Hercegovina og mellem Den Europæiske Union og Serbien. Det er derfor nødvendigt at ændre forordning (EF) nr. 1215/2009 og fjerne Bosnien-Hercegovina og Serbien fra listen over modtagere af toldindrømmelser for samme produkter i henhold til aftaleordningen, og at tilpasse de globale toldkontingentmængder for specifikke produkter, for hvilke der er åbnet toldkontingenter i henhold til aftaleordningerne. Bosnien-Hercegovina og Serbien bør imidlertid fortsat være modtagere i henhold til forordning (EF) nr. 1215/2009, for så vidt som der ved forordningen gøres indrømmelser, der er mere favorable end dem, der følger af de bilaterale aftaler.
(5)
Forordning (EF) nr. 1215/2009 forbliver det vigtigste instrument til at regulere handelsforbindelserne med Kosovo (8). Kosovos fortsatte adgang til Unionens marked er af afgørende betydning for Kosovos økonomiske opsving og for hele regionen. Samtidig vil sådan adgang ikke have negative virkninger for Unionen.
(6)
Af disse grunde og da forordning (EF) nr. 1215/2009 udløb den 31. december 2010, bør gyldighedsperioden for forordning (EF) nr. 1215/2009 udvides til den 31. december 2015.
(7)
For at sikre, at Unionen kan overholde sine internationale forpligtelser, bør præferenceordningerne fastsat i denne forordning gøres betinget af fortsættelse eller fornyelse af den eksisterende fritagelse fra forpligtelser i Verdenshandelsorganisationens (WTO's) regi, som Unionen har opnået.
(8)
For at beskytte erhvervsdrivendes økonomiske interesser bør der iværksættes overgangsforanstaltninger for varer, som på datoen for denne forordnings gennemførelse er under forsendelse eller oplagt midlertidigt på toldoplag eller anbragt i frizoner.
(9)
For at der kan vedtages de nødvendige bestemmelser til anvendelse af denne forordning bør beføjelsen til at vedtage retsakter delegeres til Kommissionen i overensstemmelse med artikel 290 i traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde for så vidt angår de nødvendige ændringer og tekniske tilpasninger af bilag I og II, som følger af ændringer af koderne i den kombinerede nomenklatur og Taric-underopdelingerne, samt de nødvendige tilpasninger som følge af tildelingen af handelspræferencer inden for rammerne af andre ordninger mellem Unionen og de lande og territorier, der er omhandlet i denne forordning. Det er navnlig vigtigt, at Kommissionen gennemfører relevante høringer under sit forberedende arbejde, herunder på ekspertniveau. Kommissionen bør i forbindelse med forberedelsen og udarbejdelsen af delegerede retsakter sørge for samtidig, rettidig og hensigtsmæssig fremsendelse af relevante dokumenter til Europa-Parlamentet og Rådet.
(10)
For at sikre ensartede betingelser for gennemførelsen af denne forordning for så vidt angår suspension af berettigelsen til at være omfattet af en præferenceordning i tilfælde af manglende overholdelse, udstedelsen af ægthedscertifikater til dokumentation for, at varen har oprindelse i det pågældende land eller territorium og opfylder definitionen i denne forordning, og midlertidig, hel eller delvis suspension af de ordninger, der indgår i denne forordning, bør Kommissionen tildeles gennemførelsesbeføjelser. Disse beføjelser bør udøves i overensstemmelse med Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 182/2011 af 16. februar 2011 om de generelle regler og principper for, hvordan medlemsstaterne skal kontrollere Kommissionens udøvelse af gennemførelsesbeføjelser (9).
(11)
For ikke at forstyrre handelen, er det nødvendigt, at denne forordning finder anvendelse med tilbagevirkende kraft fra den 1. januar 2011 -
UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING:
Artikel 1
I forordning (EF) nr. 1215/2009 foretages følgende ændringer:
1)
Artikel 1 affattes således:
»Artikel 1
Præferenceordninger
1. Produkter med oprindelse i Kosovos toldområde, bortset fra produkter henhørende under kode 0102, 0201, 0202, 0301, 0302, 0303, 0304, 0305, 1604, 1701, 1702 og 2204 i den kombinerede nomenklatur, kan indføres i Unionen uden kvantitative restriktioner eller foranstaltninger med tilsvarende virkning og er fritaget for told og afgifter med tilsvarende virkning, jf. dog de særlige bestemmelser i artikel 3.
2. Varer med oprindelse i Albanien, Bosnien-Hercegovina, Kroatien, Den Tidligere Jugoslaviske Republik Makedonien, Montenegro eller Serbien skal fortsat være omfattet af bestemmelserne i denne forordning, hvor dette er angivet. Sådanne varer skal også være omfattet af enhver indrømmelse, der er fastsat i denne forordning, og som er mere favorabel end den, der er fastsat i bilaterale aftaler mellem Unionen og disse tredjelande.«
2)
I artikel 2 foretages følgende ændringer:
a)
Stk. 1, litra a), affattes således:
»a)
at den definition af produkter med oprindelsesstatus, der er givet i Del I, afsnit IV, kapitel 2, afdeling 2 i forordning (EØF) nr. 2454/93 overholdes.«
b)
Følgende stykke tilføjes:
»3. Hvis et land eller et territorium ikke overholder betingelserne i stk. 1 eller 2, kan Kommissionen ved hjælp af gennemførelsesretsakter helt eller delvis suspendere det berørte land eller territoriums berettigelse til at være modtager i henhold til denne forordning. Disse gennemførelsesretsakter vedtages efter undersøgelsesproceduren i artikel 8, stk. 4.«
3)
I artikel 3 foretages følgende ændringer:
a)
Stk. 2 affattes således:
»2. Toldafgiften ved indførsel i Unionen af spædkalveprodukter, som defineret i bilag II, med oprindelse i toldområdet Kosovo, fastsættes til 20 % af værditolden og 20 % af den specifikke told, der er fastlagt i den fælles toldtarif, inden for et årligt toldkontingent på 475 tons udtrykt i slagtet vægt.
Ved anmodning om indførsel på grundlag af disse kontingenter skal der forelægges et ægthedscertifikat udstedt af de kompetente myndigheder i det eksporterende territorium til dokumentation for, at varen har oprindelse i det pågældende territorium og opfylder definitionen i bilag II til denne forordning. Dette certifikat udformes af Kommissionen ved hjælp af gennemførelsesretsakter. Disse gennemførelsesretsakter vedtages efter undersøgelsesproceduren i artikel 8, stk. 4.«
b)
Stk. 3 udgår.
c)
Stk. 4 affattes således:
»4. Uanset denne forordnings øvrige bestemmelser, herunder navnlig artikel 10, og under hensyntagen til de særligt følsomme landbrugs- og fiskerimarkeder kan Kommissionen, hvis EU-markederne og deres reguleringsmekanismer bliver udsat for alvorlige forstyrrelser på grund af import af landbrugsprodukter og fiskerivarer, træffe passende foranstaltninger ved hjælp af gennemførelsesretsakter. Disse gennemførelsesretsakter vedtages i overensstemmelse med den undersøgelsesprocedure, der er omhandlet i artikel 8, stk. 4.«
4)
Artikel 4 affattes således:
»Artikel 4
Anvendelse af toldkontingenter for spædkalveprodukter
Kommissionen fastlægger de detaljerede bestemmelser for, hvordan toldkontingentet for spædkalveprodukter skal anvendes ved hjælp af gennemførelsesretsakter. Disse gennemførelsesretsakter vedtages i overensstemmelse med den undersøgelsesprocedure, der er omhandlet i artikel 8, stk. 4.«
5)
Artikel 7 affattes således:
»Artikel 7
Kompetencetildeling
Kommissionen tillægges i overensstemmelse med artikel 7a beføjelser til at vedtage delegerede retsakter vedrørende:
a)
nødvendige ændringer og tekniske tilpasninger af bilag I og II som følge af ændringer af koderne i den kombinerede nomenklatur og Taric-underopdelingerne
b)
nødvendige tilpasninger som følge af tildeling af handelspræferencer under andre aftaler mellem Unionen og de lande og territorier, der er omhandlet i artikel 1.«
6)
Følgende artikel indsættes:
»Artikel 7a
Udøvelse af de delegerede beføjelser
1. Beføjelsen til at vedtage delegerede retsakter tillægges Kommissionen på de i denne artikel fastlagte betingelser.
2. Beføjelsen til at vedtage delegerede retsakter jf. artikel 7 tillægges Kommissionen frem til datoen for udløbet af denne forordning. Kommissionen udarbejder en rapport vedrørende delegationen af beføjelser senest ni måneder inden denne dato.
3. Den i artikel 7 omhandlede delegation af beføjelser kan til enhver tid tilbagekaldes af Europa-Parlamentet eller Rådet. En afgørelse om tilbagekaldelse bringer delegationen af de beføjelser, der er angivet i den pågældende afgørelse, til ophør. Den får virkning dagen efter offentliggørelsen af denne afgørelse i Den Europæiske Unions Tidende eller på et senere tidspunkt, der angives i afgørelsen. Den berører ikke gyldigheden af de delegerede retsakter, der allerede er i kraft.
4. Så snart Kommissionen vedtager en delegeret retsakt, underretter den samtidig Europa-Parlamentet og Rådet herom.
5. En delegeret retsakt vedtaget i henhold til artikel 7 træder kun i kraft, hvis hverken Europa-Parlamentet eller Rådet har gjort indsigelse inden for fristen på to måneder fra meddelelsen af den pågældende retsakt til Europa-Parlamentet og Rådet, eller hvis Europa-Parlamentet og Rådet inden udløbet af denne frist begge har informeret Kommissionen om, at de ikke agter at gøre indsigelse. På foranledning af Europa-Parlamentet eller Rådet forlænges denne periode med to måneder.«
7)
Artikel 8 affattes således:
»Artikel 8
Udvalgsprocedure
1. Med henblik på artikel 2 og artikel 10 bistås Kommissionen af udvalget for Vestbalkan. Dette udvalg er et udvalg som defineret i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 182/2011 af 16. februar 2011 om de generelle regler og principper for, hvordan medlemsstaterne skal kontrollere Kommissionens udøvelse af gennemførelsesbeføjelser (10).
2. For så vidt angår artikel 3, stk. 4, bistås Kommissionen af et udvalg nedsat i henhold til artikel 4, stk. 1, i Rådets forordning (EF) nr. 260/2009 af 26. februar 2009 om den fælles importordning (11). Dette udvalg er et udvalg som defineret i forordning (EU) nr. 182/2011.
3. For så vidt angår artikel 3, stk. 2, og artikel 4, bistås Kommissionen af et udvalg nedsat i henhold til artikel 195, stk. 1, i Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 af 22. oktober 2007 om en fælles markedsordning for landbrugsprodukter og om særlige bestemmelser for visse landbrugsprodukter (fusionsmarkedsordningen) (12). Dette udvalg er et udvalg som defineret i forordning (EU) nr. 182/2011.
4. Ved henvisninger til dette afsnit finder artikel 5 i forordning (EU) nr. 182/2011 anvendelse.
8)
I artikel 10 foretages følgende ændringer:
a)
I stk. 1 foretages følgende ændringer:
i)
Litra a) affattes således:
»a)
har underrettet udvalget for Vestbalkan«
ii)
Følgende afsnit tilføjes:
»De i første afsnit omtalte foranstaltninger vedtages ved hjælp af gennemførelsesretsakter. Disse gennemførelsesretsakter vedtages efter undersøgelsesproceduren i artikel 8, stk. 4.«
b)
Stk. 2 udgår.
c)
Stk. 3 affattes således:
»3. Ved udløbet af suspensionsperioden træffer Kommissionen beslutning om enten at bringe den midlertidige suspension til ophør eller at forlænge suspensionsforanstaltningen i overensstemmelse med stk. 1.«
9)
Artikel 12, stk. 2, affattes således:
»Den anvendes indtil den 31. december 2015.
Præferencerne i denne forordning ophører med at finde anvendelse, helt eller delvist, i tilfælde hvor de ikke ville blive tilladt af en fritagelse tildelt af WTO. Et sådant ophør sker fra den dag, hvor fritagelsen ikke længere er gældende. Kommissionen offentliggør i god tid inden denne dato en meddelelse i Den Europæiske Unions Tidende for at orientere erhvervsdrivende og kompetente myndigheder herom. Af meddelelsen skal det fremgå, hvilke præferencer i denne forordning der ikke længere finder anvendelse, og fra hvilken dato de ophører med at finde anvendelse.«
10)
Bilag I erstattes af teksten i bilaget til denne forordning.
Artikel 2
Varer, der pr. 1. januar 2011 enten er under forsendelse eller i Unionen er oplagt midlertidigt på toldoplag eller anbragt i frizoner, og for hvilke der foreligger bevis for, at de har oprindelse i Bosnien-Hercegovina eller Serbien, behørigt udstedt i henhold til bestemmelserne i del I, afsnit IV, kapitel 2, afdeling 2, i Kommissionens forordning (EØF) nr. 2454/93 af 2. juli 1993 om visse gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EØF) nr. 2913/92 om indførelse af en EF- toldkodeks (13), er fortsat omfattet af forordning (EF) nr. 1215/2009 i en periode på fire måneder fra datoen for denne forordnings anvendelse.
Artikel 3
Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Den anvendes fra den 1. januar 2011.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Strasbourg, den 13. december 2011.


Input:
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 11/2011
ze dne 7. ledna 2011,
kterým se mění některá nařízení o zařazení zboží do kombinované nomenklatury
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 ze dne 23. července 1987 o celní a statistické nomenklatuře a o společném celním sazebníku (1), a zejména na čl. 9 odst. 1 písm. a) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Prášek ze žraločích chrupavek v želatinových kapslích používaný jako doplněk stravy byl podle nařízení Komise (ES) č. 1858/98 ze dne 27. srpna 1998 o zařazení určitého zboží do kombinované nomenklatury (2) zařazen do čísla 0305. Olejový přípravek (obsahující pupalkový olej, mléčný tuk a vitamín E) v želatinových kapslích používaný jako doplněk stravy byl podle nařízení Komise (EHS) č. 3513/92 ze dne 3. prosince 1992 o zařazení určitého zboží do kombinované nomenklatury (3) zařazen do čísla 1517.
(2)
Ve spojených věcech C-410/08 až C-412/08 Swiss Caps AG v. Hauptzollamt Singen (4) Soudní dvůr Evropské unie rozhodl, že produkty v kapslích určené k použití jako doplněk stravy by měly být zařazeny do čísla 2106 jako potravinové přípravky, jinde neuvedené ani nezahrnuté.
(3)
Je proto vhodné nařízení (ES) č. 1858/98 a nařízení (EHS) č. 3513/92 upravit, aby se zabránilo různým sazebním zařazením a aby se zajistilo jednotné používání kombinované nomenklatury v Evropské unii.
(4)
Nařízení (ES) č. 1858/98 a nařízení (EHS) č. 3513/92 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(5)
Kromě výše zmíněných oprav je třeba změnit nařízení Komise (ES) č. 1179/2009 ze dne 26. listopadu 2009, kterým se mění nebo zrušují některá nařízení o zařazení zboží do kombinované nomenklatury (5). V tabulkách obsažených v přílohách I, II a III uvedeného nařízení je seznam nařízení podléhajících změnám (formou změny kódu KN, zrušení položky v nařízení nebo zrušení nařízení). Položka 1 v tabulce v uvedené příloze I a položka 3 v tabulce v uvedené příloze III odkazují na nařízení Komise (EHS) č. 484/79 ze dne 13. března 1979 (6); podobně položka 79 v tabulce v uvedené příloze I a položka 31 v tabulce v uvedené příloze II odkazují na bod 3 tabulky v příloze nařízení Komise (ES) č. 2696/95 ze dne 21. listopadu 1995 (7).
(6)
Za účelem napravení tohoto stavu by měla být příloha I nařízení Komise (ES) č. 1179/2009 změněna tak, že se položky 1 a 79 v ní obsažené zruší.
(7)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro celní kodex,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Bod 2 v tabulce uvedené v příloze nařízení (ES) č. 1858/98 se zrušuje.
Článek 2
Bod 1 v tabulce uvedené v příloze nařízení (EHS) č. 3513/92 se zrušuje.
Článek 3
V tabulce uvedené v příloze I nařízení Komise (ES) č. 1179/2009 se zrušují položky 1 a 79.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 7. ledna 2011.


Input:
SKLEP SVETA 2012/173/SZVP
z dne 23. marca 2012
o aktiviranju operativnega centra EU za misiji in operacijo skupne varnostne in obrambne politike v Afriškem rogu
SVET EVROPSKE UNIJE JE -
ob upoštevanju Pogodbe o Evropski uniji in zlasti členov 42(4) in 43(2) Pogodbe,
ob upoštevanju predloga visokega predstavnika Unije za zunanje zadeve in varnostno politiko,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
Evropski svet je 17. decembra 2004 potrdil predloge, ki omogočajo vzpostavitev operativnega centra in določitev njegovega mandata.
(2)
Svet je 18. julija 2007 odobril Smernice za strukturo poveljevanja in nadzora v civilnih operacijah EU za krizno upravljanje.
(3)
Svet je 7. aprila 2008 s Sklepom 2008/298/SZVP (1) spremenil Sklep 2001/80/SZVP z dne 22. januarja 2001 o ustanovitvi Vojaškega štaba Evropske unije (2), da bi med drugim podrobno navedel naloge Vojaškega štaba Evropske unije (VŠEU) v zvezi z operativnim centrom EU.
(4)
Svet je 10. novembra 2008 sprejel Skupni ukrep 2008/851/SZVP (3) o vzpostavitvi operacije Atalanta z namenom preprečevanja piratstva pred somalsko obalo.
(5)
Svet je 15. februarja 2010 sprejel Sklep 2010/96/SZVP (4) o vojaški misiji EU, ki prispeva k usposabljanju somalskih varnostnih sil (EUTM Somalia).
(6)
Svet je 14. novembra 2011 sprejel strateški okvir za Afriški rog za usmerjanje delovanja EU na tem območju.
(7)
Svet se je 1. decembra 2011 dogovoril, da bo pospešil načrtovanje za aktiviranje operativnega centra EU za izvajanje misij in operacije skupne varnostne in obrambne politike (SVOP) v Afriškem rogu v skladu z njegovim mandatom.
(8)
Svet se je 16. decembra 2011 dogovoril o konceptu kriznega upravljanja v zvezi z misijo za krepitev regionalnih pomorskih zmogljivosti kot civilno misijo SVOP, ki razpolaga z vojaškimi strokovnimi znanji.
(9)
Svet se je 23. januarja 2012 strinjal, da bi bilo treba operativni center EU za izvajanje misij in operacije SVOP v Afriškem rogu aktivirati.
(10)
Operativni center EU bi moral omogočiti lažje usklajevanje in izboljšati sinergije med misijama in operacijo SVOP v Afriškem rogu ob upoštevanju strateškega okvira za Afriški rog in v tesnem stiku s posebnim predstavnikom Evropske unije za Afriški rog.
(11)
Operativni center EU bi morale podpreti obstoječe strukture VŠEU, okrepljene s podporno enoto EUTM Somalia in skupino za zvezo operacije Atalanta.
(12)
Ker mora VŠEU vsem misijam in operacijam v okviru SVOP zagotavljati čim boljšo podporo, bi jo moral v okviru svojih sredstev in zmogljivosti zagotoviti tudi operativnemu centru EU -
SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
Člen 1
Aktiviranje operativnega centra EU
1. Operativni center EU se aktivira v podporo misijama in operaciji skupne zunanje in varnostne politike (SVOP) v Afriškem rogu, in sicer operaciji Atalanta, EUTM Somalia in načrtovani civilni misiji SVOP za krepitev regionalnih pomorskih zmogljivosti.
2. Aktiviranje operativnega centra EU ne posega v vojaške in civilne strukture poveljevanja misij in operacije iz odstavka 1.
Člen 2
Mandat in naloge
1. Operativni center EU zagotavlja podporo na področju operativnega načrtovanja in izvajanja operacije Atalanta, EUTM Somalia in prihodnje civilne misije SVOP za krepitev regionalnih pomorskih zmogljivosti, da bi prispeval k večji učinkovitosti ter povečal usklajenost in sinergije. Operativni center EU v okviru tega prispeva k lažji izmenjavi informacij, boljšemu usklajevanju ter krepitvi sinergij med civilno in vojaško sfero.
2. Operativni center EU opravlja naslednje naloge:
(a)
zagotavlja neposredno podporo civilnemu poveljniku operacije pri operativnem načrtovanju in izvajanju misije za krepitev regionalnih pomorskih zmogljivosti, pri čemer uporablja svoja vojaška strokovna znanja in posebna strokovna znanja s področja načrtovanja;
(b)
zagotavlja podporo poveljniku misije EUTM in krepi strateško usklajevanje med EUTM Somalia ter drugo misijo in operacijo SVOP v Afriškem rogu;
(c)
vzdržuje stike z operacijo Atalanta;
(d)
zagotavlja podporo direktoratu za krizno upravljanje in načrtovanje (CMPD) pri strateškem načrtovanju misij in operacije SVOP v Afriškem rogu, če ta to zahteva;
(e)
omogoča boljše povezave med misijama in operacijo SVOP v Afriškem rogu ter strukturami s sedežem v Bruslju;
(f)
omogoča lažje usklajevanje in izboljšuje sinergije med operacijo Atalanta, EUTM Somalia in misijo za krepitev regionalnih pomorskih zmogljivosti v okviru strategije za Afriški rog in v stiku s posebnim predstavnikom Evropske unije za Afriški rog.
Člen 3
Vodja operativnega centra EU
1. Za vodjo operativnega centra EU se imenuje kapitan (vojna mornarica) Ad VAN DER LINDE za dve leti, ki se lahko podaljša, če tako odloči Svet.
2. Vodja operativnega centra EU svojo funkcijo opravlja pod političnim nadzorom in strateškim vodstvom Političnega in varnostnega odbora (PVO) ter po potrebi pod vojaškim vodstvom Vojaškega odbora Evropske unije (VOEU).
3. Osebje operativnega centra EU je glede vseh zadev, povezanih z mandatom in nalogami operativnega centra EU, podrejeno vodji operativnega centra EU.
4. Vodja operativnega centra EU je odgovoren za ukrepanje na podlagi zahtev, ki jih na operativni center EU naslovijo civilni poveljnik operacije, poveljnik operacije za operacijo Atalanta, poveljnik misije EUTM in CMPD. Zagotavlja pravilno delovanje operativnega centra EU in usklajuje učinkovito uporabo njegovih zmogljivosti. Za dokumente in odločitve operativnega načrtovanja v zvezi z izvajanjem misij in operacije so še vedno odgovorni civilni poveljnik operacije, poveljnik misije EUTM in poveljnik operacije za operacijo Atalanta.
5. Vodja operativnega centra EU v okviru svoje odgovornosti redno poroča VOEU ter PVO.
Člen 4
Osebje
1. Človeški viri operativnega centra EU vključujejo:
(a)
osebje, ki ga zagotovi VŠEU;
(b)
podporno enoto misije EUTM;
(c)
skupino za zvezo operacije Atalanta;
(d)
osebje, ki ga napotijo države članice.
2. Človeški viri, ki so dani na razpolago operativnemu centru EU, zagotavljajo vsa vojaška strokovna znanja, ki so potrebna za ustrezno izvajanje njegovega mandata in nalog na podlagi izvedbenega načrta, ki se predloži PVO in se redno preverja. Za natančno opredelitev zahtevanih strokovnih znanj je odgovoren vodja operativnega centra EU, ki se o tem tesno posvetuje s poveljniki operacij in misij, civilnim poveljnikom misije ter VŠEU.
3. Vse osebje spoštuje varnostna načela in minimalne standarde, določene v Sklepu Sveta 2011/292/EU z dne 31. marca 2011 o varnostnih predpisih za varovanje tajnih podatkov EU (5).
Člen 5
Organizacija
Operativni center EU je organiziran v skladu s funkcionalnimi odgovornostmi, ki ustrezajo zahtevam misij in operacije SVOP, katerim zagotavlja podporo.
Člen 6
Podpora s strani VŠEU
VŠEU v okviru svojih sredstev in zmogljivosti zagotavlja podporo operativnemu centru EU v skladu z njegovim mandatom, in sicer:
(a)
zagotavlja razpoložljivost in pripravljenost osebja, objektov in opreme operativnega centra EU;
(b)
vzdržuje, posodablja in nadomešča opremo operativnega centra EU;
(c)
skrbi za prostore, ki jih uporablja operativni center EU.
Člen 7
Financiranje
1. Osebje, ki ga zagotovi VŠEU, se financira v skladu s pravili, ki se uporabljajo za VŠEU.
2. Osebje, ki ga zagotovijo države članice, so napoteni nacionalni strokovnjaki, ki so napoteni brez stroškov.
3. Potni in drugi stroški, ki niso zajeti v proračunih zadevnih misij in operacij SVOP, bremenijo proračun Evropske službe za zunanje delovanje, ob upoštevanju finančnih pravil, ki se uporabljajo.
Člen 8
Pregled
Mandat, naloge, delovanje in financiranje operativnega centra EU v okviru splošnih struktur EU za krizno upravljanje se pregledajo 24. septembra 2012, nato pa v rednih časovnih presledkih. Ta sklep se lahko po potrebi spremeni.
Člen 9
Začetek in čas veljavnosti
Ta sklep začne veljati na dan sprejetja.
Uporablja se za začetno obdobje dveh let.
V Bruslju, 23. marca 2012


Input:
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 407/2010
z dnia 11 maja 2010 r.
ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 122 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Art. 122 ust. 2 TFUE przewiduje możliwość przyznania pomocy finansowej Unii państwu członkowskiemu, które ma trudności lub jest istotnie zagrożone poważnymi trudnościami z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza jego kontrolą.
(2)
Trudności takie mogą być spowodowane poważnym pogorszeniem międzynarodowego otoczenia gospodarczego i finansowego.
(3)
Bezprecedensowy globalny kryzys finansowy i pogorszenie koniunktury gospodarczej, które miały miejsce w ciągu ostatnich dwóch lat, dotkliwie zaszkodziły wzrostowi gospodarczemu i stabilności finansowej oraz spowodowały znaczne pogorszenie sytuacji państw członkowskich pod względem poziomu deficytu i zadłużenia.
(4)
Pogłębiający się kryzys finansowy spowodował znaczne pogorszenie warunków zaciągania pożyczek dla szeregu państw członkowskich, wykraczające poza sytuację możliwą do wytłumaczenia podstawowymi danymi ekonomicznymi. Jeżeli problem ten nie zostanie pilnie rozwiązany, może on stanowić poważne zagrożenie dla stabilności finansowej Unii Europejskiej jako całości.
(5)
Aby sprostać tej wyjątkowej sytuacji pozostającej poza kontrolą państw członkowskich, niezbędne wydaje się natychmiastowe wprowadzenie unijnego mechanizmu stabilizacji, którego celem będzie zachowanie stabilności finansowej w Unii Europejskiej. Taki mechanizm powinien umożliwiać Unii skoordynowaną, szybką i skuteczną odpowiedź na poważne trudności danego państwa członkowskiego. Uruchomienie tego mechanizmu odbędzie się w kontekście wspólnego wsparcia UE/Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW).
(6)
Biorąc pod uwagę ich szczególne skutki finansowe, podejmowanie decyzji o udzieleniu pomocy finansowej Unii na mocy niniejszego rozporządzenia wymaga sprawowania uprawnień wykonawczych, które należy powierzyć Radzie.
(7)
W przypadku uruchomienia tego mechanizmu należy nałożyć rygorystyczne warunki dotyczące polityki gospodarczej w celu zachowania stabilności finansów publicznych państwa członkowskiego będącego beneficjentem i przywrócenia jego zdolności do samofinansowania na rynkach finansowych.
(8)
Komisja powinna regularnie weryfikować, czy nadal zachodzą wyjątkowe okoliczności zagrażające stabilności finansowej całej Unii Europejskiej.
(9)
Obowiązujący instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla państw członkowskich nienależących do strefy euro, ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002 (1), powinien pozostać w mocy,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel i zakres
Mając na celu zachowanie stabilności finansowej Unii Europejskiej, niniejsze rozporządzenie ustanawia warunki i procedury, zgodnie z którymi pomoc finansowa Unii może zostać przyznana państwu członkowskiemu, które ma poważne trudności gospodarcze lub finansowe, lub jest nimi istotnie zagrożone, z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza jego kontrolą, przy uwzględnieniu możliwości zastosowania obowiązującego instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich nienależących do strefy euro, ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 332/2002.
Artykuł 2
Forma pomocy finansowej Unii
1. Pomoc finansową Unii do celów niniejszego rozporządzenia przyznaje się w formie pożyczki lub linii kredytowej udzielonej danemu państwu członkowskiemu.
W tym celu, zgodnie z decyzją Rady na mocy art. 3, Komisja jest upoważniona w imieniu Unii Europejskiej do zaciągania pożyczek na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych.
2. Łączna kwota pożyczek lub linii kredytowych, które mogą zostać udzielone państwom członkowskim na mocy niniejszego rozporządzenia ograniczona jest do marginesu dostępnego w ramach pułapu zasobów własnych dla środków na płatności.
Artykuł 3
Procedura
1. Państwo członkowskie ubiegające się o pomoc finansową Unii omawia z Komisją, w powiązaniu z Europejskim Bankiem Centralnym (EBC), ocenę jego potrzeb finansowych oraz przedkłada Komisji i Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu projekt gospodarczego i finansowego programu dostosowawczego.
2. Pomoc finansową Unii przyznaje się w drodze decyzji przyjętej przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.
3. Decyzja o przyznaniu pożyczki zawiera:
a)
kwotę, średni okres wymagalności, formułę cenową, maksymalną ilość rat, okres dostępności pomocy finansowej Unii i inne szczegółowe przepisy niezbędne dla realizacji pomocy;
b)
ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej związane z pomocą finansową Unii w celu przywrócenia stabilnej sytuacji gospodarczej lub finansowej w państwie członkowskim będącym beneficjentem oraz przywrócenia jego zdolności do samofinansowania na rynkach finansowych; warunki te zostaną zdefiniowane przez Komisję, po konsultacji z EBC; oraz
c)
zatwierdzenie programu dostosowawczego sporządzonego przez państwo członkowskie będące beneficjentem w celu spełnienia warunków gospodarczych związanych z pomocą finansową Unii.
4. Decyzja o przyznaniu linii kredytowej zawiera:
a)
kwotę, opłatę za dostęp do linii kredytowej, formułę cenową mającą zastosowanie do udostępnienia środków finansowych, okres dostępności pomocy finansowej Unii i inne szczegółowe przepisy niezbędne dla realizacji pomocy;
b)
ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej związane z pomocą finansową Unii w celu przywrócenia stabilnej sytuacji gospodarczej lub finansowej w państwie członkowskim będącym beneficjentem; warunki te zostaną zdefiniowane przez Komisję, po konsultacji z EBC; oraz
c)
zatwierdzenie programu dostosowawczego sporządzonego przez państwo członkowskie będące beneficjentem w celu spełnienia warunków gospodarczych związanych z pomocą finansową Unii.
5. Komisja i państwo członkowskie będące beneficjentem zawierają protokół ustaleń wyszczególniający ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej określone przez Radę. Komisja przekazuje protokół ustaleń Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
6. Komisja, po konsultacji z EBC, dokonuje przeglądu ogólnych warunków dotyczących polityki gospodarczej, o których mowa w ust. 3 lit. b) i ust. 4 lit. b), co najmniej co sześć miesięcy i omawia z państwem członkowskim będącym beneficjentem zmiany, które mogą być niezbędne w programie dostosowawczym.
7. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, decyduje o wszelkich zmianach w pierwotnych ogólnych warunkach dotyczących polityki gospodarczej i zatwierdza zmieniony program dostosowawczy sporządzony przez państwo członkowskie będące beneficjentem.
8. Jeżeli przewiduje się finansowanie spoza Unii z zastrzeżeniem warunków dotyczących polityki gospodarczej, w szczególności finansowanie z MFW, przedmiotowe państwo członkowskie konsultuje się najpierw z Komisją. Komisja analizuje możliwości dostępne w ramach instrumentu pomocy finansowej Unii oraz zgodność przewidywanych warunków dotyczących polityki gospodarczej ze zobowiązaniami przyjętymi przez przedmiotowe państwo członkowskie w odniesieniu do realizacji zaleceń Rady i decyzji Rady przyjętych na mocy art. 121, 126 i 136 TFUE. Komisja informuje o tym Komitet Ekonomiczno-Finansowy.
Artykuł 4
Wypłata pożyczki
1. Co do zasady pożyczkę wypłaca się w ratach.
2. Komisja regularnie weryfikuje, czy polityka gospodarcza państwa członkowskiego będącego beneficjentem jest zgodna z programem dostosowawczym oraz z warunkami określonymi przez Radę zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. b). W tym celu dane państwo członkowskie dostarcza Komisji wszelkie niezbędne informacje i w pełni z nią współpracuje.
3. Na podstawie wyników takiej weryfikacji Komisja decyduje o udostępnieniu kolejnych rat.
Artykuł 5
Udostępnienie środków finansowych
1. Państwo członkowskie będące beneficjentem informuje Komisję z wyprzedzeniem o zamiarze wykorzystania środków finansowych z linii kredytowej. Szczegółowe przepisy są określone w decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 4.
2. Komisja regularnie weryfikuje, czy polityka gospodarcza państwa członkowskiego będącego beneficjentem jest zgodna z programem dostosowawczym oraz z warunkami określonymi przez Radę zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. b). W tym celu dane państwo członkowskie dostarcza Komisji wszelkie niezbędne informacje i w pełni z nią współpracuje.
3. Na podstawie wyników takiej weryfikacji Komisja decyduje o udostępnieniu środków finansowych.
Artykuł 6
Operacje zaciągania i udzielania pożyczek
1. Operacje zaciągania i udzielania pożyczek, o których mowa w art. 2, są przeprowadzane w euro.
2. Cechy kolejnych rat udostępnianych przez Unię na mocy instrumentu pomocy finansowej są negocjowane między państwem członkowskim będącym beneficjentem i Komisją.
3. Po przyjęciu przez Radę decyzji o przyznaniu pożyczki, Komisja jest upoważniona do zaciągania pożyczek na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych w najbardziej odpowiednim okresie między planowanymi wypłatami, tak aby zoptymalizować koszt finansowania i zachować swoją reputację jako emitenta Unii na rynkach. Środki finansowe, które zostały zgromadzone, ale nie zostały jeszcze wypłacone, są utrzymywane nieprzerwanie na specjalnym koncie rozliczanym kasowo lub koncie papierów wartościowych, które to konta są obsługiwane zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do działalności pozabudżetowej i nie mogą być stosowane w celu innym, niż świadczenie pomocy finansowej państwu członkowskiemu w ramach niniejszego mechanizmu.
4. Jeżeli państwo członkowskie otrzyma pożyczkę opatrzoną klauzulą spłaty przedterminowej i zdecyduje się skorzystać z tej opcji, Komisja podejmuje niezbędne kroki w tym zakresie.
5. Na wniosek państwa członkowskiego będącego beneficjentem i jeśli okoliczności pozwalają na poprawę warunków oprocentowania pożyczki, Komisja może refinansować całość lub część pierwotnej pożyczki lub zrestrukturyzować odpowiednie warunki finansowe.
6. Komitet Ekonomiczno-Finansowy jest informowany o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w ust. 5.
Artykuł 7
Koszty
Koszty poniesione przez Unię przy zawieraniu i realizacji każdej operacji pokrywa państwo członkowskie będące beneficjentem.
Artykuł 8
Zarządzanie pożyczkami
1. Komisja podejmuje konieczne ustalenia w zakresie zarządzania pożyczkami z EBC.
2. Państwo członkowskie będące beneficjentem otwiera specjalny rachunek prowadzony przez jego krajowy bank centralny do celów zarządzania środkami otrzymanymi w ramach pomocy finansowej Unii. Ponadto przekazuje ono należną z tytułu otrzymanej pożyczki kwotę główną wraz z odsetkami na rachunek EBC na czternaście dni roboczych systemu TARGET2 przed upływem terminu danej należności.
3. Bez uszczerbku dla art. 27 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, Trybunał Obrachunkowy ma prawo do przeprowadzenia w państwie członkowskim będącym beneficjentem wszelkich kontroli finansowych lub audytów, jakie uzna za konieczne w związku z zarządzaniem pomocą. Komisja, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, ma w szczególności prawo do wysłania swoich urzędników lub należycie upoważnionych przedstawicieli w celu przeprowadzenia w państwie członkowskim będącym beneficjentem wszelkich kontroli technicznych lub finansowych bądź audytów, jakie uzna za konieczne w związku z pomocą.
Artykuł 9
Przegląd i dostosowanie
1. Komisja przekazuje Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu i Radzie, w terminie sześciu miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, oraz, w stosownych przypadkach, co sześć miesięcy po tej dacie, sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia i dotyczące dalszego istnienia wyjątkowych okoliczności, które uzasadniają przyjęcie niniejszego rozporządzenia.
2. W stosownych przypadkach do sprawozdania załącza się wniosek dotyczący zmian do niniejszego rozporządzenia w celu dostosowania możliwości udzielenia pomocy finansowej bez wpływu na ważność przyjętych już decyzji.
Artykuł 10
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2010 r.


Input:
DECIZIA COMISIEI
din 2 decembrie 2010
de stabilire a claselor de performanță privind comportarea la foc pentru anumite produse de construcții în ceea ce privește mulajele din mortar cu ghips fibros
[notificată cu numărul C(2010) 392]
(Text cu relevanță pentru SEE)
(2010/738/UE)
COMISIA EUROPEANĂ,
având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
având în vedere Directiva 89/106/CEE a Consiliului din 21 decembrie 1988 privind apropierea actelor cu putere de lege și a actelor administrative ale statelor membre referitoare la materialele de construcții (1), în special articolul 20 alineatul (2) litera (a),
după consultarea Comitetului permanent pentru construcții,
întrucât:
(1)
Directiva 89/106/CEE prevede că, pentru a lua în considerare diferitele niveluri de protecție la nivel național, regional sau local pentru lucrările de construcții, poate fi necesar să se stabilească, în documentele interpretative, clase corespunzătoare performanței produselor în privința fiecărei cerințe esențiale. Aceste documente au fost publicate sub titlul „Comunicarea Comisiei cu privire la documentele interpretative ale Directivei 89/106/CEE” (2).
(2)
În ceea ce privește cerința esențială de siguranță în caz de incendiu, documentul interpretativ nr. 2 prevede o serie de măsuri conexe care, împreună, definesc strategia de siguranță în caz de incendiu care urmează să fie elaborată în diferite moduri în statele membre.
(3)
Documentul interpretativ nr. 2 identifică una dintre măsurile menționate care constă în limitarea apariției și propagării focului și a fumului într-un spațiu dat prin limitarea contribuției posibile a produselor de construcții la dezvoltarea în totalitate a unui incendiu.
(4)
Gradul limitării respective se poate exprima numai prin diferitele niveluri de performanță privind comportarea la foc a produselor în condițiile utilizării lor finale.
(5)
Ca soluție armonizată, s-a adoptat un sistem de clase prin Decizia 2000/147/CE a Comisiei din 8 februarie 2000 de punere în aplicare a Directivei 89/106/CEE a Consiliului referitor la clasificarea comportării la foc a materialelor de construcții (3).
(6)
În cazul mulajelor din mortar cu ghips fibros, este necesar să se folosească clasificarea stabilită în Decizia 2000/147/CE.
(7)
Pentru numeroase produse și/sau materiale de construcții, caracteristicile privind comportarea la foc în conformitate cu clasificarea instituită prin Decizia 2000/147/CE sunt bine definite și suficient de bine cunoscute de către autoritățile de reglementare în domeniul siguranței în caz de incendiu din statele membre, fără a fi necesară testarea pentru această caracteristică specifică,
ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE:
Articolul 1
Produsele și/sau materialele de construcții care îndeplinesc toate cerințele caracteristicii de performanță privind „comportarea la foc”, fără să fie nevoie de teste suplimentare, sunt prevăzute în anexă.
Articolul 2
Clasele specifice care se aplică diferitelor produse și/sau materiale de construcții în conformitate cu clasificarea privind comportarea la foc, adoptate prin Decizia 2000/147/CE, sunt stabilite în anexa la prezenta decizie.
Articolul 3
Produsele sunt luate în considerare avându-se în vedere utilizarea lor finală, acolo unde este cazul.
Articolul 4
Prezenta decizie se adresează statelor membre.
Adoptată la Bruxelles, 2 decembrie 2010.


Input:
KOMISIJOS SPRENDIMAS
2010 m. rugpjūčio 9 d.
kuriuo įgyvendinamos Tarybos sprendimo 2000/258/EB nuostatos dėl kvalifikacijos tikrinimo testų, skirtų pratęsti laboratorijoms suteiktų leidimų vykdyti pasiutligės vakcinų veiksmingumo kontrolės serologinius tyrimus galiojimą
(pranešta dokumentu Nr. C(2010) 5421)
(Tekstas svarbus EEE)
(2010/436/ES)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2000 m. kovo 20 d. Tarybos sprendimą 2000/258/EB dėl specialios institucijos, atsakingos už kriterijų, būtinų standartizuojant pasiutligės vakcinų veiksmingumo kontrolės serologinius tyrimus, nustatymą (1), skyrimo, ypač į jo 3 straipsnio 3 dalį,
kadangi:
(1)
Sprendimu 2000/258/EB Agence Française de Sécurité Sanitaire des Aliments de Nancy laboratorija (toliau - Nansi AFSSA laboratorija) paskirta specialia institucija, atsakinga už kriterijų, būtinų standartizuojant pasiutligės vakcinų veiksmingumo kontrolės serologinius tyrimus, nustatymą. Minėtame sprendime taip pat nustatytos tos laboratorijos pareigos.
(2)
Visų pirma, Nansi AFSSA laboratorija vertina valstybių narių ir trečiųjų šalių laboratorijas dėl joms suteikto leidimo vykdyti pasiutligės vakcinų veiksmingumo kontrolės serologinius tyrimus. Be to, Nansi AFSSA laboratorija organizuoja laboratorijų tinkamumo testus (toliau - kvalifikacijos tikrinimo testai).
(3)
Siekiant pratęsti tokioms laboratorijoms suteiktų leidimų galiojimą, nuo 2000 m. Nansi AFSSA laboratorija bent kartą per metus organizuoja kvalifikacijos tikrinimo testus.
(4)
Patirtis rodo, kad šie kvalifikacijos tikrinimo testai užtikrina veiksmingą laboratorijų, atliekančių pasiutligės vakcinų veiksmingumo kontrolės serologinius tyrimus, stebėseną.
(5)
Sprendimo 2000/258/EB 3 straipsnyje nėra jokių nuostatų dėl valstybių narių arba trečiųjų šalių laboratorijoms jau suteiktų leidimų vykdyti tokius serologinius tyrimus galiojimo pratęsimo.
(6)
Siekiant užtikrinti vienodą minėto straipsnio taikymą, tikslinga nustatyti, kad tų leidimų galiojimo pratęsimas priklausytų nuo Nansi AFSSA laboratorijos vertinimo ataskaitų, parengtų atlikus atitinkamų laboratorijų kvalifikacijos tikrinimo testus.
(7)
Todėl tikslinga nustatyti taisykles dėl reguliaraus Nansi AFSSA laboratorijos kvalifikacijos tikrinimo testų atlikimo ir vertinimo ataskaitų rengimo.
(8)
Kvalifikacijos tikrinimo testų atlikimas šiuo metu įtrauktas į metinę Nansi AFSSA laboratorijos veiklos programą. Pagal 2009 m. gegužės 25 d. Tarybos sprendimą 2009/470/EB dėl išlaidų veterinarijos srityje (2) minėtai veiklos programai teikiama finansinė Sąjungos parama.
(9)
Nuo 2011 m. sausio 1 d. tokia finansinė Sąjungos parama nebebus skiriama Nansi AFSSA laboratorijos išlaidoms, susijusioms su kvalifikacijos tikrinimo testų atlikimu, dengti. Vis dėlto, siekiant užtikrinti, kad būtų pakankamai lėšų kvalifikacijos tikrinimo testams atlikti, Nansi AFSSA laboratorija turėtų imti tam tikrą mokestį iš tuose testuose dalyvaujančių laboratorijų.
(10)
Šį mokestį turėtų nustatyti Nansi AFSSA laboratorija, atsižvelgdama į kriterijus, nustatytus 2004 m. balandžio 29 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. 882/2004 dėl oficialios kontrolės, kuri atliekama siekiant užtikrinti, kad būtų įvertinama, ar laikomasi pašarus ir maistą reglamentuojančių teisės aktų, gyvūnų sveikatos ir gerovės taisyklių (3) VI priede.
(11)
Valstybių narių laboratorijos, įgaliotos vykdyti tyrimus, kuriais tikrinamas tam tikrų naminių mėsėdžių gyvūnų vakcinacijos nuo pasiutligės veiksmingumas, yra išvardytos Komisijos sprendimo 2004/233/EB (4) I priede.
(12)
Vis dėlto, Tarybos sprendime 2000/258/EB su pakeitimais, padarytais Direktyvos 2008/73/EB (5), nustatyta, kad nuo 2010 m. sausio 1 d. kompetentingos valstybių narių institucijos gali leisti laboratorijoms vykdyti pasiutligės vakcinų veiksmingumo kontrolės serologinius tyrimus. Tame sprendime taip pat nustatyta, kad valstybės narės rengia ir nuolat atnaujina laboratorijų, kurioms jos suteikė leidimus, sąrašą, ir sudaro valstybėms narėms bei visuomenei sąlygas su juo susipažinti.
(13)
Taigi Sprendimas 2004/233/EB yra nebeaktualus ir turėtų būti panaikintas, siekiant Sąjungos teisės aktų aiškumo.
(14)
Šiame sprendime nustatytos priemonės atitinka Maisto grandinės ir gyvūnų sveikatos nuolatinio komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Metinis kvalifikacijos tikrinimo testas
1. Kiekvienais metais atliekamas kiekvienos valstybės narės ar trečiosios šalies laboratorijos, kuriai suteiktas leidimas vykdyti pasiutligės vakcinų veiksmingumo kontrolės serologinius tyrimus pagal Sprendimo 2000/258/EB 3 straipsnio 1 ir 2 dalis, kvalifikacijos tikrinimo testas.
2. Šį kvalifikacijos tikrinimo testą atlieka Agence Française de Sécurité Sanitaire des Aliments de Nancy laboratorija (toliau - Nansi AFSSA laboratorija).
3. Po kiekvieno kvalifikacijos tikrinimo testo, nurodyto 1 dalyje, Nansi AFSSA laboratorija ne vėliau kaip tų pačių metų spalio 31 d. pateikia atitinkamą vertinimo ataskaitą:
a)
laboratorijai, kuriai buvo atliktas kvalifikacijos tikrinimo testas;
b)
kompetentingai valstybės narės, kurioje yra a punkte minėta laboratorija, institucijai, jei laboratorijai leidimas suteiktas pagal Sprendimo 2000/258/EB 3 straipsnio 1 dalį;
c)
Komisijai, jei a punkte minėtai laboratorijai leidimas suteiktas pagal Sprendimo 2000/258/EB 3 straipsnio 2 dalį.
4. Nukrypstant nuo 3 dalyje nurodyto galutinio termino, nepalanki ataskaita turi būti pateikta per 30 dienų po atlikto vertinimo.
2 straipsnis
Valstybių narių laboratorijoms suteiktų leidimų galiojimo pratęsimas
Pagal Sprendimo 2000/258/EB 3 straipsnio 1 dalį valstybės narės laboratorijai suteikto leidimo galiojimas pratęsiamas, jei, atlikus 1 straipsnyje nurodytą kvalifikacijos tikrinimo testą, Nansi AFSSA laboratorijos parengta vertinimo ataskaita yra palanki.
3 straipsnis
Trečiųjų šalių laboratorijoms suteiktų leidimų galiojimo pratęsimas
Pagal Sprendimo 2000/258/EB 3 straipsnio 2 dalį trečiosios šalies laboratorijai suteikto leidimo galiojimas pratęsiamas, jei, atlikus 1 straipsnyje nurodytą kvalifikacijos tikrinimo testą, Nansi AFSSA laboratorijos parengta vertinimo ataskaita yra palanki.
4 straipsnis
Metinio kvalifikacijos tikrinimo mokesčiai
1. Nuo 2011 m. sausio 1 d. Nansi AFSSA laboratorija iš kiekvienos laboratorijos ima mokestį už dalyvavimą 1 straipsnyje nurodytuose kvalifikacijos tikrinimo testuose.
2. Šį mokestį turėtų nustatyti Nansi AFSSA laboratorija, atsižvelgdama į Reglamento (EB) Nr. 882/2004 VI priede nustatytus kriterijus mokesčiams ar rinkliavai skaičiuoti.
5 straipsnis
Panaikinimas
Sprendimas 2004/233/EB panaikinamas.
6 straipsnis
Adresatai
Šis sprendimas skirtas valstybėms narėms.
Priimta Briuselyje 2010 m. rugpjūčio 9 d.


Input:
KOMISIJAS ĪSTENOŠANAS REGULA (ES) Nr. 470/2011
(2011. gada 16. maijs),
ar kuru groza Regulu (EK) Nr. 828/2009, ar ko laikposmam no 2009./2010. tirdzniecības gada līdz 2014./2015. tirdzniecības gadam nosaka sīki izstrādātus piemērošanas noteikumus attiecībā uz tarifa pozīcijai 1701 atbilstīgu cukura produktu importu un rafinēšanu saskaņā ar preferenču nolīgumiem
EIROPAS KOMISIJA,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību,
ņemot vērā Padomes 2007. gada 20. decembra Regulu (EK) Nr. 1528/2007, ar ko dažu tādu valstu izcelsmes izstrādājumiem, kuras ietilpst Āfrikas, Karību jūras reģiona un Klusā okeāna (ĀKK) valstu grupā, piemēro režīmu, kas paredzēts nolīgumos, ar ko izveido ekonomisko partnerattiecību nolīgumus vai kuru rezultātā notiek to izveide (1), un jo īpaši tās 9. panta 5. punktu,
ņemot vērā Padomes 2008. gada 22. jūlija Regulu (EK) Nr. 732/2008 par vispārējo tarifa preferenču sistēmas piemērošanu laikposmā no 2009. gada 1. janvāra līdz 2011. gada 31. decembrim un par grozījumiem Regulās (EK) Nr. 552/97, (EK) Nr. 1933/2006 un Komisijas Regulās (EK) Nr. 1100/2006 un (EK) Nr. 964/2007 (2) un jo īpaši tās 11. panta 7. punktu,
tā kā:
(1)
Saskaņā ar Komisijas Regulas (EK) Nr. 828/2009 (3) 1. panta 4. punktu valsts, kas ir iekļauta Regulas (EK) Nr. 1528/2007 I pielikumā vai minēta starp vismazāk attīstītajām valstīm Regulas (EK) Nr. 732/2008 I pielikumā, var pretendēt uz iekļaušanu Regulas (EK) Nr. 828/2009 I pielikumā.
(2)
Uganda ir vismazāk attīstīta valsts un iekļauta Regulas (EK) Nr. 732/2008 I pielikuma vismazāk attīstīto valstu sarakstā, un tā ir lūgusi Komisiju, lai to iekļauj Regulas (EK) Nr. 828/2009 I pielikumā. Uganda ražo cukuru un tādējādi ir potenciāla eksportētāja uz Eiropas Savienību.
(3)
Tāpēc attiecīgi jāgroza Regula (EK) Nr. 828/2009.
(4)
Šajā regulā paredzētie pasākumi ir saskaņā ar Lauksaimniecības tirgu kopīgās organizācijas pārvaldības komitejas atzinumu,
IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU.
1. pants
Regulas (EK) Nr. 828/2009 I pielikuma I daļu aizstāj ar tekstu šīs regulas pielikumā.
2. pants
Šī regula stājas spēkā trešajā dienā pēc tās publicēšanas Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.
Briselē, 2011. gada 16. maijā


Input:
DURCHFÜHRUNGSVERORDNUNG (EU) Nr. 321/2011 DER KOMMISSION
vom 1. April 2011
zur Änderung der Verordnung (EU) Nr. 10/2011 hinsichtlich der Beschränkung der Verwendung von Bisphenol A in Säuglingsflaschen aus Kunststoff
(Text von Bedeutung für den EWR)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1935/2004 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 27. Oktober 2004 über Materialien und Gegenstände, die dazu bestimmt sind, mit Lebensmitteln in Berührung zu kommen und zur Aufhebung der Richtlinien 80/590/EWG und 89/109/EWG (1), insbesondere auf Artikel 18 Absatz 3,
nach Anhörung der Europäischen Behörde für Lebensmittelsicherheit,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Mit der Richtlinie 2011/8/EU der Kommission (2), die die Verwendung von Bisphenol A (2,2-Bis(4-hydroxyphenyl)propan) in Bezug auf Säuglingsflaschen aus Polycarbonat beschränkte, wurde die Richtlinie 2002/72/EG (3) über Materialien und Gegenstände aus Kunststoff, die dazu bestimmt sind, mit Lebensmitteln in Berührung zu kommen, geändert.
(2)
Ab dem 1. Mai 2011 wird die Richtlinie 2002/72/EG ersetzt durch die Verordnung (EU) Nr. 10/2011 der Kommission vom 14. Januar 2011 über Materialien und Gegenstände aus Kunststoff, die dazu bestimmt sind, mit Lebensmitteln in Berührung zu kommen (4).
(3)
Die für Bisphenol A geltenden Beschränkungen, die mit der Richtlinie 2011/8/EU in der Richtlinie 2002/72/EG eingeführt wurden, sind in der Verordnung (EU) Nr. 10/2011 nicht enthalten.
(4)
Die Verordnung (EU) Nr. 10/2011 sollte daher dahingehend geändert werden, dass sie die für Bisphenol A geltenden Verwendungsbeschränkungen widerspiegelt.
(5)
Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Ständigen Ausschusses für die Lebensmittelkette und Tiergesundheit -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
In Tabelle 1 des Anhangs I der Verordnung (EU) Nr. 10/2011 wird in Spalte 10 („Beschränkungen und Spezifikationen“) der Eintrag zum Stoff Nr. 151 mit der Bezeichnung „2,2-Bis(4-hydroxyphenyl)propan“ folgender Text eingefügt:
„Nicht zu verwenden bei der Herstellung von Säuglingsflaschen (5) aus Polycarbonat. (6)
Artikel 2
Diese Verordnung tritt am 20. Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Sie gilt ab dem 1. Mai 2011 in Bezug auf das Verbot, Materialien und Gegenstände aus Kunststoff herzustellen, die dazu bestimmt sind, mit Lebensmitteln in Berührung zu kommen, und die nicht den Bestimmungen dieser Verordnung genügen.
Sie gilt ab dem 1. Juni 2011 in Bezug auf das Verbot, Materialien und Gegenstände aus Kunststoff in Verkehr zu bringen und in die Europäische Union einzuführen, die nicht den Bestimmungen dieser Verordnung genügen.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 1. April 2011


Input:
KOMMISSIONENS FORORDNING (EU) Nr. 560/2010
af 25. juni 2010
om registrering af en betegnelse i registret over beskyttede oprindelsesbetegnelser og beskyttede geografiske betegnelser (Farine de blé noir de Bretagne/Farine de blé noir de Bretagne - Gwinizh du Breizh (BGB))
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 510/2006 af 20. marts 2006 om beskyttelse af geografiske betegnelser og oprindelsesbetegnelser for landbrugsprodukter og fødevarer (1), særlig artikel 7, stk. 4, første afsnit, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
I medfør af artikel 6, stk. 2, første afsnit, i forordning (EF) nr. 510/2006 er Frankrigs ansøgning om registrering af betegnelsen »Farine de blé noir de Bretagne« eller »Farine de blé noir de Bretagne - Gwinizh du Breizh« blevet offentliggjort i Den Europæiske Unions Tidende (2).
(2)
Da Kommissionen ikke har modtaget indsigelser, jf. artikel 7 i forordning (EF) nr. 510/2006, bør denne betegnelse registreres -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
Betegnelsen i bilaget til denne forordning er hermed registreret.
Artikel 2
Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 25. juni 2010.


Input:
DECYZJA RADY 2011/423/WPZiB
z dnia 18 lipca 2011 r.
dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Sudanowi i Sudanowi Południowemu i uchylająca wspólne stanowisko 2005/411/WPZiB
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 30 maja 2005 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2005/411/WPZiB (1) dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Sudanowi. We wspólnym stanowisku 2005/411/WPZiB połączono w jednym akcie prawnym środki nałożone na mocy wspólnego stanowiska 2004/31/WPZiB (2) oraz środki, które miały zostać nałożone zgodnie z rezolucją nr 1591 (2005) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („rezolucja RB ONZ nr 1591 (2005)”).
(2)
Należy dostosować zakres stosowania środków ograniczających nałożonych na mocy wspólnego stanowiska 2005/411/WPZiB, a wspomniane wspólne stanowisko należy zastąpić.
(3)
Procedura wprowadzania zmian do załącznika do niniejszej decyzji Rady powinna zawierać wymóg przekazania wskazanym osobom i podmiotom sformułowanego przez Komitet Sankcji, ustanowiony na mocy rezolucji RB ONZ nr 1591 (2005), uzasadnienia umieszczenia ich w wykazie, tak aby dać tym osobom i podmiotom możliwość przedstawienia uwag. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada powinna dokonać przeglądu swojej decyzji na podstawie tych uwag i odpowiednio poinformować daną osobę lub podmiot.
(4)
Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza z prawem do skutecznego środka prawnego i do rzetelnego procesu sądowego, prawem własności i prawem do ochrony danych osobowych. Niniejsza decyzja powinna być stosowana zgodnie z tymi prawami i zasadami.
(5)
Niniejsza decyzja jest także w pełni zgodna ze zobowiązaniami państw członkowskich wynikającymi z Karty Narodów Zjednoczonych oraz z prawnie wiążącym charakterem rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.
(6)
Unijne środki wykonawcze zawarte są w rozporządzeniu Rady (WE) nr 131/2004 z dnia 26 stycznia 2004 r. dotyczącym niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Sudanu (3) i w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1184/2005 z dnia 18 lipca 2005 r. nakładającym pewne szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom utrudniającym proces pokojowy i łamiącym prawo międzynarodowe w konflikcie w regionie Darfur w Sudanie (4),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 1591 (2005) środki ograniczające określone w art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 niniejszej decyzji nakłada się na osoby wskazane przez Komitet Sankcji ustanowiony na mocy ust. 3 rezolucji RB ONZ nr 1591 (2005) („Komitet Sankcji”), które stanowią przeszkodę dla procesu pokojowego, stanowią zagrożenie dla stabilności w Darfurze i w regionie, naruszają międzynarodowe prawo humanitarne lub prawa człowieka lub dopuszczają się innych okrucieństw, łamią embargo na broń i/lub są odpowiedzialne za ataki z wojskowych statków powietrznych w regionie i nad regionem Darfuru.
Wykaz osób, których to dotyczy, znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub tranzytu przez te terytoria osób, o których mowa w art. 1.
2. Ustęp 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.
3. Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadkach, gdy Komitet Sankcji stwierdzi, że podróż jest uzasadniona względami humanitarnymi, włączając w to obowiązki o charakterze religijnym, lub w przypadkach, gdy Komitet Sankcji dojdzie do wniosku, że wyłączenie wsparłoby cele określone w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczących budowania pokoju i stabilizacji w Sudanie i w regionie.
4. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub na tranzyt przez to terytorium osób wskazanych przez Komitet Sankcji, zezwolenie ograniczone jest do celu, w jakim zostało udzielone, oraz do osób, których dotyczy.
Artykuł 3
1. Zamraża się wszystkie fundusze, inne aktywa finansowe i zasoby gospodarcze, które stanowią własność lub są kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez osoby, o których mowa w art. 1, lub będące w posiadaniu podmiotów należących do tych osób lub do jakichkolwiek osób działających w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub do podmiotów kontrolowanych bezpośrednio lub pośrednio przez te osoby lub przez jakiekolwiek osoby działające w ich imieniu lub pod ich kierownictwem.
2. Nie udostępnia się bezpośrednio ani pośrednio funduszy, aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych tym osobom lub podmiotom ani też na rzecz tych osób lub podmiotów.
3. Wyjątki od tego zakazu mogą dotyczyć funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych, które są:
a)
konieczne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym płatności za środki żywnościowe, czynszu lub kredytu hipotecznego, płatności za lekarstwa i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych i opłat na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie rozsądnych kosztów honorariów oraz zwrotów wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawniczych;
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi związane z rutynowym przechowywaniem lub utrzymaniem zamrożonych funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych zgodnie z przepisami krajowymi,
po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie o zamiarze udzielenia, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych oraz w przypadku braku, w terminie dwóch dni roboczych od takiego powiadomienia, odmownej decyzji Komitetu Sankcji;
d)
konieczne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, po powiadomieniu przez zainteresowane państwo członkowskie Komitetu Sankcji i po uzyskaniu jego zgody;
e)
przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego lub orzeczenia, w którym to przypadku fundusze, inne środki finansowe i zasoby gospodarcze, po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie, mogą być wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania orzeczenia, pod warunkiem że zastaw ten został ustanowiony lub orzeczenie zostało wydane przed datą przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 1591 (2005) i zastaw ten nie został ustanowiony ani orzeczenie nie zostało wydane na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w niniejszym artykule.
4. Ustępu 2 nie stosuje się do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach:
a)
odsetek lub innych dochodów należnych na tych rachunkach; lub
b)
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed dniem, w którym rachunki te zaczęły podlegać środkom ograniczającym,
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.
Artykuł 4
1. Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub eksport do Sudanu lub do Sudanu Południowego uzbrojenia oraz wszelkiego rodzaju sprzętu pokrewnego, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i wyposażeniem, wyposażeniem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub używając samolotów lub statków ich bander, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich czy też nie.
2. Zabrania się również:
a)
dostarczania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie lub w Sudanie Południowym lub w celu wykorzystania w Sudanie lub w Sudanie Południowym;
b)
zapewniania finansowania lub udzielania pomocy finansowej, bezpośrednio lub pośrednio, w związku z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności przyznawania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do świadczenia związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie lub w Sudanie Południowym lub w celu wykorzystania w Sudanie lub w Sudanie Południowym;
c)
świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).
Artykuł 5
1. Artykułu 4 nie stosuje się do:
a)
sprzedaży, dostawy, przekazania lub eksportu nieśmiercionośnego wyposażenia wojskowego przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych, nadzorowania przestrzegania praw człowieka lub do celów ochronnych, lub na rzecz programów Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), Unii Afrykańskiej, Unii Europejskiej dotyczących budowy instytucji, lub sprzętu przeznaczonego do operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską, ONZ i Unię Afrykańską;
b)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania do celów ochronnych przez personel Unii Europejskiej i jej państw członkowskich w Sudanie lub w Sudanie Południowym;
c)
dostarczania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;
d)
finansowania ani dostarczania pomocy finansowej w związku z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;
e)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu wyposażenia i sprzętu przeznaczonego do użycia w ramach operacji rozminowywania;
f)
dostarczania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług i pomocy finansowej oraz sprzedaży, dostaw, przekazywania lub eksportu jako wsparcia dla realizacji całościowego porozumienia pokojowego;
g)
sprzedaży, dostaw, przekazywania lub eksportu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do celów wspierania procesu reformy sektora bezpieczeństwa w Sudanie Południowym, jak również finansowania ani dostarczania pomocy finansowej lub technicznej w związku z takim sprzętem,
pod warunkiem że takie dostawy zostały uprzednio zatwierdzone przez właściwy organ danego państwa członkowskiego.
2. Artykułu 4 nie stosuje się ponadto do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonej do Sudanu lub do Sudanu Południowego przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, personel Unii Europejskiej lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz personel pomocniczy, wyłącznie do ich osobistego użytku.
3. Państwa członkowskie analizują indywidualnie każdy przypadek dostaw objętych niniejszym artykułem, uwzględniając przy tym w pełni kryteria określone we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określającym wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (5). Państwa członkowskie wymagają odpowiednich zabezpieczeń przeciwko nadużyciu zezwoleń przyznanych na mocy niniejszego artykułu i, w odpowiednich przypadkach, zapewniają powrót wyposażenia.
Artykuł 6
Rada ustala wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w życie wszelkie zmiany w tym załączniku, dokonane na podstawie ustaleń dokonanych przez Komitet Sankcji.
Artykuł 7
1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitet Sankcji umieści osobę lub podmiot w wykazie, Rada umieszcza taką osobę lub taki podmiot w załączniku. Rada przekazuje bezpośrednio, jeżeli adres jest znany, albo w drodze opublikowania ogłoszenia, swoją decyzję wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie danej osobie lub podmiotowi, umożliwiając takiej osobie lub takiemu podmiotowi przedstawienie uwag.
2. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę lub podmiot.
Artykuł 8
1. Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób lub podmiotów, przekazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji.
2. W załączniku zamieszczane są także w miarę dostępności informacje przekazane przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji niezbędne do identyfikacji danych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres - o ile jest znany - oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W załączniku umieszczana jest także data wskazania osoby lub podmiotu przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
Artykuł 9
1. Środki, o których mowa w art. 2 i 3, podlegają przeglądowi do dnia 19 lipca 2012 r. w świetle ustaleń Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych co do sytuacji w Sudanie.
2. Środki, o których mowa w art. 4, podlegają przeglądowi do dnia, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, a następnie co 12 miesięcy. Podlegają one uchyleniu, jeżeli Rada uzna, że ich cele zostały zrealizowane.
Artykuł 10
Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2005/411/WPZiB.
Artykuł 11
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r.


Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 582/2012
z dnia 2 lipca 2012 r.
w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej bifentryna, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) stosuje się, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzenia, do substancji czynnych, w przypadku których kompletność dokumentacji została potwierdzona zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I (3) do tej dyrektywy. Bifentryna jest substancją czynną, w odniesieniu do której kompletność dokumentacji potwierdzono zgodnie z tym rozporządzeniem.
(2)
W rozporządzeniach Komisji (WE) nr 451/2000 (4) i (WE) nr 1490/2002 (5) określono szczegółowe zasady realizacji drugiego i trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje bifentrynę. Decyzją Komisji 2009/887/WE (6) postanowiono nie włączać bifentryny do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.
(3)
Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) złożył nowy wniosek o zastosowanie procedury przyspieszonej przewidzianej w art. 14-19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008.
(4)
Wniosek został przedłożony Francji, państwu członkowskiemu wyznaczonemu do pełnienia roli sprawozdawcy rozporządzeniem (WE) nr 1490/2002. Termin przewidziany dla procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidziane zastosowania są takie same, jak przedmiot decyzji 2009/887/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi merytoryczne i proceduralne, określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.
(5)
Francja oceniła dodatkowe dane przedłożone przez wnioskodawcę i sporządziła dodatkowe sprawozdanie. Sprawozdanie to zostało przekazane Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanemu dalej „Urzędem”) oraz Komisji w dniu 6 sierpnia 2010 r. Urząd przekazał dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 na wniosek Komisji Urząd przedstawił jej swoje wnioski dotyczące bifentryny w dniu 11 maja 2011 r. (7). Projekt sprawozdania z oceny, sprawozdanie dodatkowe i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 1 czerwca 2012 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego bifentryny.
(6)
Dodatkowe sprawozdanie przygotowane przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy i nowe wnioski Urzędu dotyczą głównie obaw, które doprowadziły do niewłączenia. Obawy te dotyczyły głównie potencjalnego skażenia wód gruntowych przez główny produkt degradacji w glebie (kwas TFP), możliwości zbyt niskiego oszacowania ryzyka dla konsumentów, spowodowanego ograniczoną ilością udostępnionych danych na temat pozostałości i brakiem badań na temat schematu metabolizmu dwóch izomerów tworzących bifentrynę. W odniesieniu do ekotoksykologii, ryzyko dla ssaków, organizmów wodnych, dżdżownic, a także niebędących przedmiotem zwalczania stawonogów, roślin i drobnoustrojów glebowych, nie zostało wystarczająco zbadane.
(7)
Z nowych, przekazanych przez wnioskodawcę danych wynika, że potencjalne zagrożenie skażeniem wód gruntowych bifentryną i jej metabolitami, z TFP włącznie, jest niewielkie. Dostarczone zostały dokładne dane dotyczące pozostałości i informacje na temat metabolizacji izomerów i potwierdzają one akceptowalny poziom ryzyka dla konsumentów. W odniesieniu do ekotoksykologii szczegółowa ocena ryzyka dla ssaków, organizmów wodnych, dżdżownic, a także niebędących przedmiotem zwalczania stawonogów, roślin i drobnoustrojów glebowych, pozwoliła na stwierdzenie, że stopień ryzyka dla wymienionych gatunków jest akceptowalny.
(8)
W rezultacie dodatkowe informacje dostarczone przez wnioskodawcę pozwalają na rozwianie tych obaw, które doprowadziły do niewłączenia. Nie pojawiły się żadne inne otwarte kwestie naukowe.
(9)
Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające bifentrynę zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić bifentrynę zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009.
(10)
Niezależnie od akceptowalnego stopnia ryzyka w odniesieniu do ekotoksykologii, ocena ryzyka wykazała istnienie potencjalnego efektu bioakumulacji bifentryny. W związku z powyższym okres zatwierdzenia powinien raczej wynosić siedem lat, a nie maksymalną ilość dziesięciu lat.
(11)
Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia.
(12)
Bez uszczerbku dla ustalenia, zgodnie z którym bifentryna powinna zostać zatwierdzona, należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.
(13)
Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (8).
(14)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zatwierdzenie substancji czynnej
Zatwierdza się substancję czynną bifentryna określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
Artykuł 2
Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 lipca 2012 r.