Input:
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 880/2012
z dnia 28 czerwca 2012 r.
uzupełniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do współpracy międzynarodowej i negocjacji umownych organizacji producentów w sektorze mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 126e ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Część II tytuł II rozdział II sekcja IIa rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 dodana rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 261/2012 (2) zawiera przepisy dotyczące organizacji producentów oraz ich zrzeszeń w sektorze mleka i przetworów mlecznych, w szczególności w odniesieniu do ich uznawania i negocjacji umownych. Przepisy te należy uzupełnić w odniesieniu do warunków uznawania międzynarodowych organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń uznanych organizacji producentów, które precyzują obowiązki państw członkowskich oraz, przy jednoczesnym poszanowaniu swobody przedsiębiorczości, gwarantują stosowanie przepisów państwa członkowskiego, w którym prowadzona jest znaczna część działalności takich organizacji lub zrzeszeń.
(2)
Należy ponadto ustanowić przepisy odnoszące się do tworzenia i warunków udzielania pomocy administracyjnej w przypadku współpracy międzynarodowej. Pomoc taka powinna w szczególności obejmować przekazywanie informacji, które umożliwiłby właściwemu państwu członkowskiemu ocenę, czy organizacja producentów lub zrzeszenie uznanych organizacji producentów spełnia warunki uznawania. Informacje te są konieczne, by właściwe państwo członkowskie mogło podjąć działania w przypadku braku zgodności.
(3)
Należy ustanowić dodatkowe przepisy dotyczące obliczania ilości mleka surowego objętej negocjacjami między uznanymi organizacjami producentów i przetwórcami lub nabywcami mleka surowego. W celu uwzględnienia sezonowych zmian produkcji mleka obliczenie powinno zawierać porównanie ilości mleka objętej negocjacjami w okresie dostaw z reprezentatywną dla tego okresu szacunkową wielkością produkcji mleka, aby ocenić zgodność z maksymalnymi pułapami określonymi w art. 126c rozporządzenia (WE) nr 1234/2007,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Siedziba
1. Międzynarodowa organizacja producentów ustanawia swoją siedzibę w państwie członkowskim, z którego pochodzi znaczna liczba jej członków lub znaczna wielkość produkcji zbywalnej.
2. Międzynarodowe zrzeszenie uznanych organizacji producentów, zwane dalej „międzynarodowym zrzeszeniem”, ustanawia swoją siedzibę w państwie członkowskim, z którego pochodzi znaczna liczba jego organizacji członkowskich lub znaczna wielkość produkcji zbywalnej.
Artykuł 2
Obowiązki państw członkowskich
1. Państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba międzynarodowej organizacji producentów lub międzynarodowego zrzeszenia, jest odpowiedzialne za:
a)
uznanie międzynarodowej organizacji producentów lub międzynarodowego zrzeszenia zgodnie z art. 126a rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i wykonywanie zadań, o których mowa w art. 126a ust. 4 tego rozporządzenia;
b)
ustanowienie niezbędnej współpracy administracyjnej z innymi państwami członkowskimi, w których mają siedziby członkowie lub organizacje członkowskie, w odniesieniu do sprawdzenia zgodności z warunkami uznawania, o których mowa w art. 126a rozporządzenia (WE) nr 1234/2007;
c)
przedstawianie na wniosek pozostałych państw członkowskich, w których mają siedziby członkowie lub organizacje członkowskie, wszelkich istotnych informacji i dokumentów.
2. Do celów ust. 1 lit. b) pozostałe państwa członkowskie udzielają państwu członkowskiemu, w którym znajduje się siedziba międzynarodowej organizacji producentów lub międzynarodowego zrzeszenia, wszelkiej niezbędnej pomocy administracyjnej, w tym przekazują mu wszelkie istotne informacje.
3. W przypadku gdy organizacja producentów lub zrzeszenie uznanych organizacji producentów prowadzi negocjacje, o których mowa w artykule 126c rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w państwie członkowskim innym niż to, w którym ta organizacja lub zrzeszenie ma siedzibę, zainteresowane państwa członkowskie dbają o zapewnienie wszelkiej niezbędnej wzajemnej pomocy administracyjnej.
Artykuł 3
Obliczanie ilości mleka surowego objętej negocjacjami
Do celów art. 126c ust. 2 lit. c) i art. 126c ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 pułapy negocjacyjne oblicza się, uwzględniając okres dostaw mleka surowego objętych negocjacjami umownymi i sezonowe zmiany produkcji mleka, w przypadku gdy zmiany te są znaczne.
Artykuł 4
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 czerwca 2012 r.


Input:
DECYZJA WYKONAWCZA RADY 2012/74/WPZiB
z dnia 10 lutego 2012 r.
w sprawie wykonania decyzji 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 2010/656/WPZiB z dnia 29 października 2010 r. przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (1), w szczególności jej art. 6 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 29 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/656/WPZiB.
(2)
Zważywszy na rozwój sytuacji w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, należy zmienić wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczony w załączniku II do decyzji 2010/656/WZPiB,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Osoby wymienione w załączniku do niniejszej decyzji zostają wykreślone z wykazu zawartego w załączniku II do decyzji 2010/656/WPZiB.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 lutego 2012 r.


Input:
KOMISJONI MÄÄRUS (EL) nr 336/2011,
7. aprill 2011,
millega muudetakse määrust (EÜ) nr 1292/2008 seoses söödalisandi Bacillus amyloliquefaciens CECT 5940 kasutamisega diklasuriili, monensiinnaatriumi ja nikarbasiini sisaldavas söödas
(EMPs kohaldatav tekst)
EUROOPA KOMISJON
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse Euroopa Parlamendi ja nõukogu 22. septembri 2003. aasta määrust (EÜ) nr 1831/2003 loomasöötades kasutatavate söödalisandite kohta, (1) eelkõige selle artikli 13 lõiget 3,
ning arvestades järgmist:
(1)
Määrusega (EÜ) nr 1831/2003 on ette nähtud loomasöötades kasutatavate söödalisandite lubamise kord ning selliste lubade andmise alused ja menetlused.
(2)
Määrusega (EÜ) nr 1831/2003 on ette nähtud võimalus muuta söödalisandi luba loaomaniku taotlusel ja vastavalt Euroopa Toiduohutusameti (edaspidi „toiduohutusamet”) arvamusele.
(3)
Komisjoni 18. detsembri 2008. aasta määrusega (EÜ) nr 1292/2008, mis käsitleb Bacillus amyloliquefaciens CECT 5940 (Ecobiol ja Ecobiol plus) lubamist söödalisandina, (2) on kümneks aastaks antud luba kasutada broilerkanade söödas mikroorganismipreparaati Bacillus amyloliquefaciens CECT 5940.
(4)
Loa omanik esitas loa muutmise taotluse, et kõnealust söödalisandit saaks kasutada broilerkanade söödas, mis sisaldab järgmisi koktsidiostaatikume: monensiinnaatrium, diklasuriil, nikarbasiin, robenidiinhüdrokloriid, salinomütsiinnaatrium, naatriumlasalotsiid, narasiin/nikarbasiin, maduramütsiinammoonium, dekokvinaat või semduramütsiinnaatrium. Loa omanik esitas asjakohased andmed oma taotluse põhjendamiseks.
(5)
Toiduohutusamet jõudis oma 9. novembri 2010. aasta arvamuses järeldusele, et söödalisandit Bacillus amyloliquefaciens CECT 5940 võib kasutada koos diklasuriili, monensiinnaatriumi ja nikarbasiiniga (3).
(6)
Määruse (EÜ) nr 1831/2003 artiklis 5 sätestatud tingimused on täidetud.
(7)
Määrust (EÜ) nr 1292/2008 tuleks seetõttu vastavalt muuta.
(8)
Käesoleva määrusega ettenähtud meetmed on kooskõlas toiduahela ja loomatervishoiu alalise komitee arvamusega,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
Artikkel 1
Määruse (EÜ) nr 1292/2008 lisa asendatakse käesoleva määruse lisaga.
Artikkel 2
Käesolev määrus jõustub kahekümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Liidu Teatajas.
Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.
Brüssel, 7. aprill 2011


Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 820/2011
z dnia 16 sierpnia 2011 r.
w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej terbutyloazyna, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 i decyzji Komisji 2008/934/WE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzenia, do substancji czynnych, w odniesieniu do których kompletność dokumentacji potwierdzono zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 (3). Terbutyloazyna jest substancją czynną, w odniesieniu do której kompletność dokumentacji potwierdzono zgodnie z tym rozporządzeniem.
(2)
W rozporządzeniach Komisji (WE) nr 451/2000 (4) oraz (WE) nr 1490/2002 (5) określono szczegółowe zasady realizacji drugiego i trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz ustanowiono wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje terbutyloazynę.
(3)
Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1095/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1490/2002 ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz rozporządzenie (WE) nr 2229/2004 ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (6) powiadamiający wycofał poparcie dla włączenia tej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w ciągu dwóch miesięcy od wejścia w życie tego rozporządzenia. W rezultacie przyjęto decyzję Komisji 2008/934/WE z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (7), stanowiącą o niewłączeniu terbutyloazyny.
(4)
Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) przedłożył nowy wniosek, w którym zwrócił się o zastosowanie procedury przyspieszonej, określonej w art. 14-19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy.
(5)
Wniosek został przedłożony Zjednoczonemu Królestwu, państwu członkowskiemu wyznaczonemu do pełnienia roli sprawozdawcy rozporządzeniem (WE) nr 1490/2002. Termin przewidziany dla procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidywane zastosowania są takie same, jak przedmiot decyzji 2008/934/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi merytoryczne i proceduralne określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.
(6)
Zjednoczone Królestwo oceniło dodatkowe dane przedłożone przez wnioskodawcę i sporządziło dodatkowe sprawozdanie. Sprawozdanie to zostało przekazane Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanemu dalej „Urzędem”) oraz Komisji w dniu 3 lutego 2010 r. Urząd przekazał dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Na wniosek Komisji zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski dotyczące terbutyloazyny w dniu 20 grudnia 2010 r. (8). Projekt sprawozdania z oceny, sprawozdanie dodatkowe i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 17 czerwca 2011 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego terbutyloazyny.
(7)
Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające terbutyloazynę zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić terbutyloazynę zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009.
(8)
Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia.
(9)
Bez uszczerbku dla ustalenia o konieczności zatwierdzenia terbutyloazyny należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.
(10)
Na zatwierdzenie należy przewidzieć rozsądnie długi termin w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia.
(11)
Nie naruszając przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 obowiązków wynikających z zatwierdzenia oraz biorąc pod uwagę szczególną sytuację powstałą w wyniku przejścia od dyrektywy 91/414/EWG do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, należy postanowić, co następuje. Państwom członkowskim należy zapewnić sześć miesięcy, licząc od daty zatwierdzenia, na dokonanie przeglądu zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających terbutyloazynę. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zmienić, zastąpić lub cofnąć istniejące zezwolenia. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę aktualizacji pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III, zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG, dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami.
(12)
Doświadczenie zdobyte przy okazji włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (9) pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne.
(13)
Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia (UE) nr 540/2011 (10).
(14)
Decyzja 2008/934/WE przewiduje niewłączenie terbutyloazyny i cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję do dnia 31 grudnia 2011 r. Należy skreślić wiersz dotyczący terbutyloazyny w załączniku do tej decyzji. Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/934/WE.
(15)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zatwierdzenie substancji czynnej
Zatwierdza się substancję czynną terbutyloazyna określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
Artykuł 2
Ponowna ocena środków ochrony roślin
1. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające terbutyloazynę jako substancję czynną w terminie do dnia 30 czerwca 2012 r.
Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w tym załączniku, oraz czy posiadacz zezwolenia posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG albo ma do niej dostęp, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1-4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1, państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego terbutyloazynę jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 540/2011 najpóźniej do dnia 31 grudnia 2011 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG i z uwzględnieniem części B kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek ochrony roślin spełnia warunki ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:
a)
w przypadku środka zawierającego terbutyloazynę jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2015 r.; albo
b)
w przypadku środka zawierającego terbutyloazynę jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby, zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 31 grudnia 2015 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwym akcie lub aktach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG albo zatwierdzających odpowiednią substancję lub substancje, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.
Artykuł 3
Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Zmiany w decyzji 2008/934/WE
W załączniku do decyzji 2008/934/WE skreśla się wiersz dotyczący terbutyloazyny.
Artykuł 5
Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 sierpnia 2011 r.


Input:
DECYZJA RADY 2010/656/WPZiB
z dnia 29 października 2010 r.
przedłużająca obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 13 grudnia 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/852/WPZiB w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (1), aby wprowadzić w życie środki nałożone na Republikę Wybrzeża Kości Słoniowej na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwanej dalej „rezolucją RB ONZ”) nr 1572 (2004).
(2)
W dniu 23 stycznia 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/30/WPZiB (2) przedłużające środki ograniczające skierowane przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej na okres kolejnych dwunastu miesięcy i uzupełniające je o środki ograniczające nałożone na mocy pkt 6 rezolucji RB ONZ nr 1643 (2005).
(3)
W następstwie przedłużenia w drodze rezolucji RB ONZ nr 1842 (2008) obowiązywania środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, w dniu 18 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2008/873/WPZiB (3) przedłużające obowiązywanie środków ograniczających nałożonych wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej ze skutkiem od dnia 1 listopada 2008 r.
(4)
W dniu 15 października 2010 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję RB ONZ nr 1946 (2010) przedłużającą obowiązywanie środków nałożonych wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej na mocy rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004) i pkt 6 rezolucji RB ONZ nr 1643 (2005) do dnia 30 kwietnia 2011 r. oraz zmieniającą środki ograniczające dotyczące broni.
(5)
Obowiązywanie środków ograniczających nałożonych wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej należy zatem przedłużyć. W uzupełnieniu wyłączeń dotyczących embarga na przywóz broni przewidzianych w rezolucji RB ONZ nr 1946 (2010) należy zmienić środki ograniczające w celu wyłączenia innego sprzętu autonomicznie włączonego przez Unię.
(6)
Unijne środki wykonawcze są zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) nr 174/2005 z dnia 31 stycznia 2005 r. nakładającym ograniczenia na udzielanie pomocy dla Wybrzeża Kości Słoniowej dotyczącej działań wojskowych (4), rozporządzeniu Rady (WE) nr 560/2005 z dnia 12 kwietnia 2005 r. nakładającym określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (5) i rozporządzeniu Rady (WE) nr 2368/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. wprowadzającym w życie system certyfikacji Procesu Kimberley dla handlu międzynarodowego surowcem diamentowym (6),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu uzbrojenia i sprzętu pokrewnego wszelkiego rodzaju, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wcześniej wymienionych sprzętów, jak również sprzętu, który mógłby być wykorzystany do celów stosowania wewnętrznych represji, do Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych, bez względu na to, czy to uzbrojenie, sprzęt pokrewny i sprzęt pochodzą z terytoriów państw członkowskich.
2. Zakazuje się również:
a)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi na terytorium Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej lub z przeznaczeniem do użytku na terytorium tego kraju;
b)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów wywozowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do udzielania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi na terytorium Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej lub z przeznaczeniem do użytku na terytorium tego kraju.
Artykuł 2
Artykuł 1 nie ma zastosowania do:
a)
dostaw i pomocy technicznej mających stanowić jedynie wsparcie operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej oraz wspierających ją sił francuskich, lub przeznaczonych do wykorzystania w czasie takiej operacji;
b)
zgodnie z tym, co zostało wcześniej zatwierdzone przez komitet ustanowiony na mocy pkt 14 rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004) (zwany dalej „Komitetem Sankcji”):
(i)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych, w tym takiego sprzętu przeznaczonego do celów operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię, ONZ, Unię Afrykańską i Wspólnotę Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS);
(ii)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do umożliwienia siłom bezpieczeństwa Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej użycia wyłącznie stosownej i proporcjonalnej siły w ramach utrzymywania porządku publicznego;
(iii)
udzielania finansowania i pomocy finansowej związanej ze sprzętem, o którym mowa w ppkt (i) oraz (ii);
(iv)
udzielania pomocy technicznej i szkoleń związanych ze sprzętem, o którym mowa w ppkt (i) oraz (ii);
c)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, personel Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów oraz pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych, a także personel pomocniczy, wyłącznie do ich osobistego użytku;
d)
sprzedaży lub dostaw czasowo przekazywanych lub wywożonych do Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej przeznaczonych dla sił państwa podejmującego działania, zgodnie z prawem międzynarodowym, wyłącznie i bezpośrednio w celu ułatwienia ewakuacji obywateli tego państwa oraz osób, za które państwo to ponosi odpowiedzialność konsularną w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, o czym Komitet Sankcji został wcześniej powiadomiony;
e)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu uzbrojenia i sprzętu pokrewnego oraz szkoleń technicznych i pomocy technicznej mających jedynie wspierać proces restrukturyzacji sił obronnych i sił bezpieczeństwa lub przeznaczonych do wykorzystania w tym procesie, zgodnie z ust. 3 lit. f) porozumienia z Linas-Marcoussis, zgodnie z tym, co zostało wcześniej zatwierdzone przez Komitet Sankcji;
f)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu, który mógłby być wykorzystywany do celów stosowania wewnętrznych represji i który przeznaczony jest wyłącznie do umożliwienia siłom bezpieczeństwa Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej użycia wyłącznie stosownej i proporcjonalnej siły w ramach utrzymywania porządku publicznego, jak również dostarczania finansowania, pomocy finansowej lub pomocy technicznej i szkoleń związanych z tym sprzętem.
Artykuł 3
Bezpośredni lub pośredni przywóz wszelkiego surowca diamentowego z Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, bez względu na to, czy pochodzi on z Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej czy nie, jest zakazany zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1643(2005).
Artykuł 4
1. Państwa członkowskie podejmują środki konieczne, by nie dopuścić do wjazdu na ich terytoria lub tranzytu przez nie osób wskazanych przez Komitet Sankcji, stanowiących zagrożenie dla pokoju i procesu pojednania narodowego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, w szczególności osób, które blokują realizację porozumień z Linas-Marcoussis i Accra III, oraz innych osób wskazanych na podstawie stosownych informacji jako osoby odpowiedzialne za poważne naruszenia praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, a także wszystkich innych osób, które publicznie nawołują do nienawiści i przemocy oraz wszelkich innych osób wskazanych przez Komitet Sankcji jako osoby naruszające środki nałożone na mocy pkt 7 rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004).
Wykaz osób, o których mowa w akapicie pierwszym, znajduje się w załączniku.
2. Ustęp 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na ich terytorium.
3. Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi, że:
a)
podróż jest uzasadniona nagłą potrzebą humanitarną, włączając w to obowiązki religijne;
b)
wyłączenie przybliży realizację celów wyznaczonych w rezolucjach RB ONZ na rzecz pokoju i pojednania narodowego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej oraz stabilności w tym regionie.
4. W przypadkach, gdy zgodnie z ust. 3 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub transfer przez nie osobom wskazanym przez Komitet Sankcji, zezwolenie ograniczone jest do celu, w jakim zostało udzielone i do osób, których dotyczy.
Artykuł 5
1. Wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze będące w posiadaniu lub pod kontrolą, bezpośrednio lub pośrednio, osób lub podmiotów wskazanych przez Komitet Sankcji zgodnie z art. 4 ust. 1 lub będące w dyspozycji podmiotów będących w posiadaniu lub pod kontrolą, bezpośrednio lub pośrednio, tych osób lub wszelkich osób działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, zgodnie ze wskazaniem Komitetu Sankcji, zostają zamrożone.
Wykaz osób, o których mowa w akapicie pierwszym, znajduje się w załączniku.
2. Żadne środki finansowe, aktywa finansowe ani zasoby gospodarcze nie są udostępniane, bezpośrednio lub pośrednio, osobom lub podmiotom, o których mowa w ust. 1, lub na rzecz tych osób lub podmiotów.
3. Państwa członkowskie mogą dopuścić wyłączenia ze środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do środków finansowych i zasobów gospodarczych, które są:
a)
niezbędne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym opłacenia środków spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi użyteczności publicznej;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawniczych;
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat manipulacyjnych, zgodnie z przepisami prawa krajowego, związanych ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych i zasobów gospodarczych;
d)
niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie i po uzyskaniu zgody tego komitetu;
e)
przedmiotem zajęcia lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, w którym to przypadku środki finansowe i zasoby gospodarcze mogą być wykorzystane do zaspokojenia roszczeń, na poczet których zostały zabezpieczone, lub roszczeń uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, pod warunkiem że zajęcie to zostało ustanowione lub że orzeczenie zostało wydane przed dniem, w którym dana osoba lub podmiot zostały wskazane przez Komitet Sankcji i że odnośne zajęcie nie zostało ustanowione, a orzeczenie nie zostało wydane na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w niniejszym artykule, po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie.
Wyłączenia, o których mowa w art. 3 lit. a), b) i c), można ustanowić po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie o zamiarze udzielenia zezwolenia, w stosownych przypadkach, na dostęp do takich środków finansowych i zasobów gospodarczych, oraz w przypadku braku odmownej decyzji Komitetu Sankcji w terminie dwóch dni roboczych od daty takiego powiadomienia.
4. Ustęp 2 nie ma zastosowania do dodatkowych wpływów na zamrożonych rachunkach w postaci:
a)
odsetek lub innych zysków z tych rachunków; lub
b)
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami ograniczającymi na mocy wspólnego stanowiska 2004/852/WPZiB lub niniejszej decyzji,
pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne zyski i płatności nadal podlegają ust. 1.
Artykuł 6
Rada ustala wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w nim zmiany zgodnie z ustaleniami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitetu Sankcji.
Artykuł 7
1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji wskazuje jakąś osobę lub podmiot, Rada dodaje taką osobę lub podmiot do załącznika. Rada powiadamia o swojej decyzji, w tym o uzasadnieniu umieszczenia w wykazie, daną osobę lub podmiot bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie lub podmiotowi przedstawienie uwag.
2. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada weryfikuje swoją decyzję i stosownie informuje daną osobę lub podmiot.
Artykuł 8
1. Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób i podmiotów przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji.
2. W załączniku znajdują się także w miarę dostępności przekazane przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji informacje niezbędne do identyfikacji danych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportów i dokumentów tożsamości, płeć, adres oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W załączniku umieszczana jest także data wskazania przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
Artykuł 9
Tracą moc wspólne stanowiska 2004/852/WPZiB i 2006/30/WPZiB.
Artykuł 10
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Podlega ona przeglądowi, jest zmieniana lub zostaje uchylona, w stosownych przypadkach, zgodnie z odpowiednimi decyzjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2010 r.


Input:
VERORDENING (EU) Nr. 731/2010 VAN DE COMMISSIE
van 11 augustus 2010
tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de statistiek- en tariefnomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), en met name op artikel 9, lid 1, onder a),
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Om de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 is gevoegd, dienen bepalingen voor de indeling van de in de bijlage bij onderhavige verordening vermelde goederen te worden vastgesteld.
(2)
Bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur vastgesteld. Deze regels zijn ook van toepassing op iedere andere nomenclatuur die, geheel of gedeeltelijk of met toevoeging van onderverdelingen, de gecombineerde nomenclatuur overneemt en die bij specifieke EU-wetgeving is vastgesteld met het oog op de toepassing van tarief- of andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer.
(3)
Volgens deze algemene regels moeten de in kolom 1 van de tabel in de bijlage beschreven goederen worden ingedeeld onder de in kolom 2 van die tabel vermelde GN-code, om de in kolom 3 vermelde redenen.
(4)
Er moet worden bepaald dat de houder van een door de douane van een lidstaat afgegeven bindende tariefinlichting inzake de indeling van goederen in de gecombineerde nomenclatuur die in strijd is met deze verordening, deze inlichting nog drie maanden mag blijven gebruiken op grond van artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (2).
(5)
De bepalingen van deze verordening zijn in overeenstemming met het advies van het Comité douanewetboek,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
De in kolom 1 van de tabel in de bijlage beschreven goederen worden in de gecombineerde nomenclatuur ingedeeld onder de in kolom 2 van die tabel vermelde GN-codes.
Artikel 2
Op een door de douane van een lidstaat verstrekte bindende tariefinlichting die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze verordening, kan nog gedurende drie maanden een beroep worden gedaan overeenkomstig artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92.
Artikel 3
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 11 augustus 2010.


Input:
VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 355/2011
z 8. apríla 2011,
ktorým sa schvaľujú väčšie zmeny a doplnenia špecifikácie názvu zapísaného do Registra chránených označení pôvodu a chránených zemepisných označení [Montasio (CHOP)]
EURÓPSKA KOMISIA,
so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
so zreteľom na nariadenie Rady (ES) č. 510/2006 z 20. marca 2006 o ochrane zemepisných označení a označení pôvodu poľnohospodárskych výrobkov a potravín (1), a najmä na jeho článok 7 ods. 4 prvý pododsek,
keďže:
(1)
V súlade s článkom 9 ods. 1 prvým podosekom a podľa článku 17 ods. 2 nariadenia (ES) č. 510/2006 Komisia preskúmala žiadosť Talianska o schválenie zmien a doplnení špecifikácie chráneného označenia pôvodu „Montasio“ zapísaného do registra podľa nariadenia Komisie (ES) č. 1107/96 (2), zmeneného a doplneného nariadením Komisie (ES) č. 1263/96 (3).
(2)
Keďže príslušné zmeny a doplnenia nie sú menšieho rozsahu v zmysle článku 9 nariadenia (ES) č. 510/2006, Komisia uverejnila žiadosť o zmeny a doplnenia podľa článku 6 ods. 2 prvého pododseku uvedeného nariadenia v Úradnom vestníku Európskej únie (4). Keďže Komisii nebola oznámená žiadna námietka v súlade s článkom 7 nariadenia (ES) č. 510/2006, uvedená zmena a doplnenie sa musia schváliť,
PRIJALA TOTO NARIADENIE:
Článok 1
Zmeny a doplnenia špecifikácie uverejnené v Úradnom vestníku Európskej únie v súvislosti s názvom uvedeným v prílohe k tomuto nariadeniu sa schvaľujú.
Článok 2
Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
V Bruseli 8. apríla 2011


Input:
A BIZOTTSÁG 735/2011/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
(2011. július 22.)
egy elnevezésnek az oltalom alatt álló eredetmegjelölések és földrajzi jelzések nyilvántartásába való bejegyzéséről (Göttinger Stracke [OFJ])
AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel a mezőgazdasági termékek és élelmiszerek földrajzi jelzéseinek és eredetmegjelöléseinek oltalmáról szóló, 2006. március 20-i 510/2006/EK tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 7. cikke (4) bekezdésének első albekezdésére,
mivel:
(1)
Az 510/2006/EK rendelet 6. cikke (2) bekezdésének első albekezdésével összhangban a Bizottság közzétette az Európai Unió Hivatalos Lapjában Németország kérelmét a „Göttinger Stracke” elnevezés bejegyzésére (2).
(2)
A Bizottsághoz nem érkezett az 510/2006/EK rendelet 7. cikke szerinti kifogás, ezért az említett elnevezést be kell jegyezni,
ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
1. cikk
Az e rendelet mellékletében szereplő elnevezés bejegyzésre kerül.
2. cikk
Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő huszadik napon lép hatályba.
Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
Kelt Brüsszelben, 2011. július 22-én.


Input:
A TANÁCS HATÁROZATA
(2012. január 23.)
az Európai Unió által az EGT Vegyes Bizottságban képviselendő, az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodásnak az áruforgalommal kapcsolatos ellenőrzések és alaki követelmények egyszerűsítéséről szóló és az eljárásokat meghatározó 10. jegyzőkönyve IIa. fejezetének végrehajtását nyomon követő közös munkacsoport létrehozására vonatkozó álláspontjáról
(2012/41/EU)
AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre és különösen annak 114. cikkére, 207. cikke (2) bekezdésére és 218. cikke (9) bekezdésére,
tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás végrehajtására vonatkozó rendelkezésekről szóló, 1994. november 28-i 2894/94/EK tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 1. cikke (3) bekezdésére,
tekintettel az Európai Bizottság javaslatára,
mivel:
(1)
A 2009. június 30-i 76/2009 EGT vegyes bizottsági határozat (2) módosította a megállapodás 10. jegyzőkönyvét, azzal a céllal, hogy a vámbiztonsági intézkedésekre vonatkozóan új fejezetet (IIa.) illesszen be a megállapodásba.
(2)
A 10. jegyzőkönyv 9b. cikke úgy rendelkezik, hogy a Szerződő Felek közötti kétoldalú kereskedelemben abban az esetben el lehet tekinteni a vámbiztonsági intézkedések alkalmazásától, ha az érintett területeken azonos szintű a vámbiztonság.
(3)
A 10. jegyzőkönyv 9f. cikke arról is rendelkezik, hogy az EGT Vegyes Bizottság meghatározza azokat a szabályokat, amelyek révén a Szerződő Felek biztosíthatják a 10. jegyzőkönyv IIa. fejezete végrehajtásának nyomon követését, és ellenőrizhetik a IIa. fejezetben és a 10. jegyzőkönyv I. és II. mellékletében szereplő rendelkezések betartását,
ELFOGADTA EZT A HATÁROZATOT:
1. cikk
Az Európai Uniónak az EGT Vegyes Bizottságban képviselendő, az EGT-megállapodásnak az áruforgalommal kapcsolatos ellenőrzések és alaki követelmények egyszerűsítéséről szóló és az eljárásokat meghatározó 10. jegyzőkönyve IIa. fejezetének végrehajtását nyomon követő közös munkacsoport létrehozására vonatkozó álláspontja az e határozat mellékletét képező EGT vegyes bizottsági határozattervezeten alapul.
2. cikk
Ez a határozat az elfogadásának napján lép hatályba.
Kelt Brüsszelben, 2012. január 23-án.


Input:
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1147/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 11ης Νοεμβρίου 2011
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 185/2010 περί εφαρμογής κοινών βασικών προτύπων για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας όσον αφορά τη χρήση σαρωτών ασφαλείας στα αεροδρόμια της ΕΕ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 300/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2008, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στο πεδίο της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2320/2002 (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 2 και παράγραφος 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 300/2008, η Επιτροπή θεσπίζει γενικά μέτρα για την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων των κοινών βασικών προτύπων ασφάλειας που προβλέπονται στο παράρτημα του κανονισμού αυτού με συμπλήρωσή τους.
(2)
Το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 300/2008 προβλέπει επίσης ότι η Επιτροπή θεσπίζει λεπτομερή μέτρα για την εφαρμογή κοινών βασικών προτύπων ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας που προβλέπονται στο παράρτημα του εν λόγω κανονισμού, όπως αυτά συμπληρώνονται από τα γενικά μέτρα που θεσπίζει η Επιτροπή βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 2.
(3)
Ειδικότερα, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 272/2009 της Επιτροπής (2) για τη συμπλήρωση κοινών βασικών προτύπων ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας προβλέπει γενικά μέτρα σχετικά με τις μεθόδους ελέγχου ασφαλείας που επιτρέπονται για επιβάτες, όπως προβλέπεται στο μέρος Α του παραρτήματος.
(4)
Προκειμένου να επιτραπεί η χρήση σαρωτών ασφαλείας ως μέθοδος για τον έλεγχο ασφαλείας επιβατών, καθορίζονται διατάξεις για την εν λόγω χρήση, πρότυπα ελάχιστων επιδόσεων ανίχνευσης και ελάχιστες συνθήκες λειτουργίας.
(5)
Επομένως ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 185/2010 της Επιτροπής (3) πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(6)
Οι σαρωτές ασφαλείας εγκαθίστανται και χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τη σύσταση 1999/519/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 1999, σχετικά με τον περιορισμό της έκθεσης του γενικού κοινού σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία (0 Hz έως 300 GHz) (4) και την οδηγία 2004/40/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, περί των ελάχιστων προδιαγραφών υγείας και ασφάλειας όσον αφορά στην έκθεση των εργαζομένων σε κινδύνους προερχόμενους από φυσικούς παράγοντες (ηλεκτρομαγνητικά πεδία) [18η ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ (5)].
(7)
Με τον καθορισμό ειδικών συνθηκών λειτουργίας για τη χρήση των σαρωτών ασφαλείας και με την παροχή στους επιβάτες της δυνατότητας να υποβάλλονται σε εναλλακτικούς ελέγχους ασφάλειας, ο παρών κανονισμός δεν θίγει τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις αρχές που έχουν αναγνωρισθεί, ιδίως, από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, του δικαιώματος στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, των δικαιωμάτων του παιδιού, του δικαιώματος στη θρησκευτική ελευθερία και της απαγόρευσης των διακρίσεων. Ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμοστεί κατά τρόπο ώστε να μη θίγονται τα εν λόγω δικαιώματα και αρχές.
(8)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Το παράρτημα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 185/2010 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 11 Νοεμβρίου 2011.


Input:
NARIADENIE EURÓPSKEHO PARLAMENTU A RADY (EÚ) č. 1174/2011
zo 16. novembra 2011
o opatreniach na presadzovanie vykonávania nápravy nadmernej makroekonomickej nerovnováhy v rámci eurozóny
EURÓPSKY PARLAMENT A RADA EURÓPSKEJ ÚNIE,
so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie, a najmä na jej článok 136 v spojení s článkom 121 ods. 6,
so zreteľom na návrh Európskej komisie,
po postúpení návrhu legislatívneho aktu národným parlamentom,
so zreteľom na stanovisko Európskej centrálnej banky (1),
so zreteľom na stanovisko Európskeho hospodárskeho a sociálneho výboru (2),
konajúc v súlade s riadnym legislatívnym postupom (3),
keďže:
(1)
Zlepšený rámec správy ekonomických záležitostí by sa mal opierať o niekoľko vzájomne prepojených a súdržných politík v oblasti trvalo udržateľného rastu a zamestnanosti, a to najmä o stratégiu Únie pre rast a zamestnanosť s osobitným zameraním na rozvoj a posilnenie vnútorného trhu, podporu medzinárodného obchodu a konkurencieschopnosti, o európsky semester posilnenej koordinácie hospodárskych a rozpočtových politík, o účinný rámec prevencie a nápravy nadmerného deficitu verejnej správy (Pakt stability a rastu), o pevný rámec prevencie a nápravy makroekonomických nerovnováh, o minimálne požiadavky na vnútroštátne rozpočtové rámce a o posilnenú reguláciu finančného trhu a dohľad nad ním vrátane makroprudenciálneho dohľadu zo strany Európskeho výboru pre systémové riziká.
(2)
Spoľahlivé štatistické údaje sú základom dohľadu nad makroekonomickými nerovnováhami. S cieľom zaručiť spoľahlivé a nezávislé štatistiky by členské štáty mali zabezpečiť profesionálnu nezávislosť vnútroštátnych štatistických orgánov, a to v súlade s Kódexom postupov pre európsku štatistiku, ako je ustanovené v nariadení Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 223/2009 z 11. marca 2009 o európskej štatistike (4). Okrem toho je pre dohľad nad makroekonomickými nerovnováhami dôležitá aj dostupnosť spoľahlivých fiškálnych údajov. Túto požiadavku by mali zaručovať pravidlá, ktoré v tejto súvislosti ustanovuje nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 1173/2011 zo 16. novembra 2011 o účinnom presadzovaní rozpočtového dohľadu v eurozóne (5), najmä jeho článok 8
(3)
Koordinácia hospodárskych politík členských štátov Únie by mala prebiehať v kontexte hlavných smerov hospodárskych politík a usmernení politík zamestnanosti, ako sa ustanovuje v Zmluve o fungovaní Európskej únie (ďalej len „ZFEÚ“), a mala by zahŕňať dodržiavanie hlavných zásad zameraných na stabilné ceny, zdravé a udržateľné verejné financie a menové podmienky a udržateľnú platobnú bilanciu.
(4)
Zo získaných skúseností a chýb urobených počas prvého desaťročia fungovania hospodárskej a menovej únie vyplýva potreba zlepšiť správu ekonomických záležitostí v Únii, ktorá by mala vychádzať z posilnenej zodpovednosti jednotlivých členských štátov za spoločne dohodnuté pravidlá a politiky a pevnejšieho rámca na úrovni Únie pre dohľad nad národnými hospodárskymi politikami.
(5)
Dosiahnutie a udržanie dynamického vnútorného trhu by sa malo považovať za súčasť riadneho a bezproblémového fungovania hospodárskej a menovej únie.
(6)
Dohľad nad hospodárskymi politikami členských štátov by sa mal najmä rozšíriť nad rámec rozpočtového dohľadu, aby zahŕňal podrobnejší a formálnejší rámec, aby sa zabránilo vzniku nadmerných makroekonomických nerovnováh a aby sa pomohlo postihnutým členským štátom pri vypracúvaní nápravných plánov skôr než sa nežiaduce odchýlky zakorenia a skôr než v hospodárskom a finančnom vývoji nastane dlhodobý obrat k nadmerne nepriaznivému kurzu. Toto rozšírenie dohľadu nad hospodárskymi politikami by sa malo uskutočňovať súčasne s prehlbovaním fiškálneho dohľadu.
(7)
S cieľom pomôcť k náprave takejto makroekonomickej nerovnováhy je potrebné ustanoviť v právnych predpisoch podrobný postup.
(8)
Je vhodné doplniť postup mnohostranného dohľadu uvedený v článku 121 ods. 3 a 4 ZFEÚ osobitnými predpismi na zisťovanie makroekonomických nerovnováh ako aj na prevenciu a nápravu nadmernej makroekonomickej nerovnováhy v Únii. Je nevyhnutné, aby bol postup v súlade s ročným cyklom mnohostranného dohľadu.
(9)
Posilnenie správy ekonomických záležitostí by malo zahŕňať užšie a včasnejšie zapojenie Európskeho parlamentu a národných parlamentov. Zatiaľ čo príslušný výbor Európskeho parlamentu uznáva, že partnermi Európskeho parlamentu v rámci tohto dialógu sú príslušné inštitúcie Únie a ich zástupcovia, môže členskému štátu, ktorého sa týka rozhodnutie o uložení úročeného vkladu alebo ročnej pokuty v súlade s týmto nariadením, ponúknuť možnosť zúčastniť sa na výmene názorov. Účasť členských štátov v takejto výmene názorov je dobrovoľná.
(10)
Komisia by mala zohrávať významnejšiu úlohu v postupe zvýšeného dohľadu, pokiaľ ide o posúdenie špecifické pre každý členský štát, monitorovanie, misie na mieste, odporúčania a napomenutia.
(11)
Presadzovanie nariadenia Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 1176/2011 zo 16. novembra 2011 o prevencii a náprave makroekonomických nerovnováh (6) by sa malo posilniť ustanovením úročených vkladov v prípadoch nedodržania odporúčania prijať nápravné opatrenie. Tieto vklady by sa mali zmeniť na ročnú pokutu, ak sa opakovane nesplní odporúčanie zamerané na riešenie nadmerných makroekonomických nerovnováh v rámci toho istého postupu pri nerovnováhach. Tieto opatrenia na presadzovanie by sa mali uplatniť na členské štáty, ktorých menou je euro.
(12)
V prípade porušenia povinnosti postupovať podľa odporúčaní Rady by sa mal uložiť úročený vklad alebo pokuta, až kým Rada nedospeje k záveru, že členský štát prijal nápravné opatrenie, aby dodržal jej odporúčania.
(13)
Okrem toho aj opakované porušenie povinnosti členského štátu vypracovať plán nápravných opatrení, v ktorých sa zohľadňuje odporúčanie Rady, by rovnako spravidla malo viesť k uloženiu ročnej pokuty, až kým Rada nedospeje k záveru, že členský štát predložil taký plán nápravných opatrení, ktorý dostatočne zohľadňuje jej odporúčanie.
(14)
S cieľom zaručiť rovnaké zaobchádzanie pre všetky členské štáty by výška úročeného vkladu a pokuty mala byť rovnaká pre všetky členské štáty, ktorých menou je euro, pričom by sa mala rovnať 0,1 % hrubého domáceho produktu (ďalej len „HDP“) dotknutého členského štátu v predchádzajúcom roku.
(15)
Komisia by mala mať možnosť odporučiť zníženie výšky sankcie alebo jej zrušenie pre výnimočné hospodárske okolnosti.
(16)
Postup uplatňovania sankcií na uvedené členské štáty, ktoré neprijmú účinné opatrenia na nápravu nadmerných makroekonomických nerovnováh, by sa mal chápať tak, že uplatnenie sankcií na tieto členské štáty bude pravidlom, a nie výnimkou.
(17)
Pokuty uvedené v tomto nariadení by mali predstavovať iné príjmy uvedené v článku 311 ZFEÚ a mali by sa previesť do mechanizmov stability na poskytovanie finančnej pomoci, ktoré vytvorili členské štáty, ktorých menou je euro, s cieľom zabezpečiť stabilitu eurozóny ako celku.
(18)
Rade by sa mala udeliť právomoc prijímať individuálne rozhodnutia týkajúce sa uplatňovania sankcií ustanovených v tomto nariadení. Ako súčasť koordinácie hospodárskych politík členských štátov vykonávanej v rámci Rady v súlade s článkom 121 ods. 1 ZFEÚ tieto individuálne rozhodnutia neodlučiteľne nadväzujú na opatrenia prijaté Radou v súlade s článkom 121 ZFEÚ a nariadením (EÚ) č. 1176/2011.
(19)
Keďže toto nariadenie obsahuje všeobecné predpisy týkajúce sa účinného presadzovania nariadenia (EÚ) č. 1176/2011, malo by sa prijať v súlade s riadnym legislatívnym postupom uvedeným v článku 121 ods. 6 ZFEÚ.
(20)
Keďže cieľ tohto nariadenia, a to účinné presadzovanie nápravy nadmerných makroekonomických nerovnováh v eurozóne, nemožno uspokojivo dosiahnuť na úrovni členských štátov z dôvodu hlbokých vzájomných obchodných a finančných väzieb medzi členskými štátmi a takisto vedľajších účinkov vnútroštátnych hospodárskych politík na Úniu a eurozónu ako celok, a možno ho lepšie dosiahnuť na úrovni Únie, môže Únia prijať opatrenia v súlade so zásadou subsidiarity podľa článku 5 Zmluvy o Európskej únii. V súlade so zásadou proporcionality podľa uvedeného článku nepresahuje toto nariadenie rámec nevyhnutný na dosiahnutie tohto cieľa,
PRIJALI TOTO NARIADENIE:
Článok 1
Predmet úpravy a rozsah pôsobnosti
1. Týmto nariadením sa ustanovuje systém sankcií na účinnú nápravu nadmerných makroekonomických nerovnováh v eurozóne.
2. Toto nariadenie sa vzťahuje na členské štáty, ktorých menou je euro.
Článok 2
Vymedzenie pojmov
Na účely tohto nariadenia sa uplatňuje vymedzenie pojmov ustanovené v článku 2 nariadenia (EÚ) č. 1176/2011.
Okrem toho sa uplatňuje aj toto vymedzenie pojmu:
„výnimočné hospodárske okolnosti“ znamenajú okolnosti, keď sa nadmerný deficit verejnej správy prekračujúci referenčnú hodnotu považuje za výnimočný v zmysle článku 126 ods. 2 písm. a) druhej zarážky ZFEÚ a podľa nariadenia Rady (ES) č. 1467/97 zo 7. júla 1997 o urýchľovaní a objasňovaní vykonania postupu pri nadmernom schodku (7).
Článok 3
Sankcie
1. Na základe odporúčania Komisie sa rozhodnutím Rady uloží povinnosť uložiť úročený vklad, ak bolo v súlade s článkom 10 ods. 4 nariadenia (EÚ) č. 1176/2011 prijaté rozhodnutie Rady o nedodržaní súladu, v ktorom Rada dospela k záveru, že dotknutý členský štát neprijal nápravné opatrenie odporúčané Radou.
2. Rozhodnutím Rady konajúcej na základe odporúčania Komisie sa udelí ročná pokuta, ak:
a)
sa v súlade s článkom 8 ods. 3 nariadenia (EÚ) č. 1176/2011 prijmú dve nadväzujúce odporúčania Rady v rámci toho istého postupu pri nerovnováhach a Rada sa domnieva, že členský štát predložil neuspokojivý plán nápravných opatrení, alebo
b)
sa v súlade s článkom 10 ods. 4 nariadenia (EÚ) č. 1176/2011 prijmú dve nadväzujúce rozhodnutia Rady o nedodržaní súladu v rámci toho istého postupu pri nerovnováhach. V tomto prípade sa ročná pokuta ukladá prostredníctvom zmeny úročeného vkladu na ročnú pokutu.
3. Rozhodnutia uvedené v odsekoch 1 a 2 sa považujú za prijaté Radou, pokiaľ Rada kvalifikovanou väčšinou nerozhodne o zamietnutí odporúčania do desiatich dní od jeho prijatia Komisiou. Rada môže kvalifikovanou väčšinou rozhodnúť o zmene a doplnení odporúčania.
4. Komisia vydá odporúčanie pre rozhodnutie Rady do 20 dní od splnenia podmienok uvedených v odsekoch 1 a 2.
5. Úročený vklad alebo ročná pokuta odporúčané Komisiou sa rovná 0,1 % HDP dotknutého členského štátu v predchádzajúcom roku.
6. Odchylne od odseku 5 môže Komisia na základe výnimočných hospodárskych okolností alebo na základe odôvodnenej žiadosti predloženej Komisii dotknutým členským štátom do desiatich dní od splnenia podmienok uvedených v odsekoch 1 a 2 navrhnúť zníženie výšky úročeného vkladu alebo ročnej pokuty alebo ich zrušenie.
7. Ak členský štát uložil úročený vklad alebo uhradil ročnú pokutu za daný kalendárny rok a Rada neskôr v súlade s článkom 10 ods. 1 nariadenia (EÚ) č. 1176/2011 dospeje k záveru, že tento členský štát v priebehu daného roka prijal odporúčané nápravné opatrenie, vklad uhradený za daný rok sa tomuto členskému štátu vráti spolu so vzniknutým úrokom alebo pokuta uhradená za daný rok sa členskému štátu vráti vo výške vypočítanej na základe metódy pro rata temporis.
Článok 4
Pridelenie pokút
Pokuty uvedené v článku 3 tohto nariadenia predstavujú iné príjmy uvedené v článku 311 ZFEÚ a pridelia sa Európskemu nástroju finančnej stability. Keď členské štáty, ktorých menou je euro, vytvoria iný stabilizačný mechanizmus na poskytovanie finančnej pomoci v záujme zabezpečenia stability eurozóny ako celku, pokuty sa pridelia tomuto mechanizmu.
Článok 5
Hlasovanie v Rade
1. O opatreniach uvedených v článku 3 hlasujú len členovia Rady zastupujúci členské štáty, ktorých menou je euro. Rada pritom nezohľadňuje hlas člena Rady zastupujúceho dotknutý členský štát.
2. Kvalifikovaná väčšina členov Rady uvedená v odseku 1 sa určí v súlade s článkom 238 ods. 3 písm. b) ZFEÚ.
Článok 6
Hospodársky dialóg
S cieľom posilniť dialóg medzi inštitúciami Únie, najmä Európskym parlamentom, Radou a Komisiou, a zabezpečiť väčšiu transparentnosť a zodpovednosť môže príslušný výbor Európskeho parlamentu vyzvať predsedu Rady, Komisie a v prípade potreby predsedu Európskej rady alebo predsedu Euroskupiny, aby sa dostavili do výboru na prerokovanie rozhodnutí prijatých podľa článku 3.
Príslušný výbor Európskeho parlamentu môže poskytnúť členskému štátu dotknutému takýmito rozhodnutiami možnosť zúčastniť sa na výmene názorov.
Článok 7
Preskúmanie
1. Komisia do 14. decembra 2014 a potom každých päť rokov zverejní správu o uplatňovaní tohto nariadenia.
V tejto správe, okrem iného, vyhodnotí:
a)
účinnosť tohto nariadenia;
b)
pokrok pri zabezpečovaní užšej koordinácie hospodárskych politík a trvalého zbližovania hospodárskych výsledkov členských štátov v súlade so ZFEÚ.
2. Podľa potreby sa k uvedenej správe pripojí návrh na zmenu a doplnenie tohto nariadenia.
3. Komisia zašle správu a prípadné sprievodné návrhy Európskemu parlamentu a Rade.
Článok 8
Nadobudnutie účinnosti
Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné v členských štátoch v súlade so zmluvami.
V Štrasburgu 16. novembra 2011


Input:
TARYBOS ĮGYVENDINIMO REGLAMENTAS (ES) Nr. 672/2012
2012 m. liepos 16 d.
kuriuo galutinio antidempingo muito, nustatyto Įgyvendinimo reglamentu (ES) Nr. 791/2011 tam tikriems importuojamiems Kinijos Liaudies Respublikos kilmės tinkliniams stiklo pluošto audiniams, taikymo sritis išplečiama tam tikriems iš Malaizijos siunčiamiems importuojamiems tinkliniams stiklo pluošto audiniams, deklaruojamiems arba nedeklaruojamiems kaip Malaizijos kilmės
EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2009 m. lapkričio 30 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 1225/2009 dėl apsaugos nuo importo dempingo kaina iš Europos bendrijos narėmis nesančių valstybių (1) (toliau - pagrindinis reglamentas), ypač į jo 13 straipsnį,
atsižvelgdama į Europos Komisijos pasiūlymą,
kadangi:
1. PROCEDŪRA
1.1. Galiojančios priemonės
(1)
Taryba Įgyvendinimo reglamentu (ES) Nr. 791/2011 (2) (toliau - pradinis reglamentas) nustatė 62,9 % galutinį antidempingo muitą visų kitų bendrovių, išskyrus nurodytąsias to reglamento 1 straipsnio 2 dalyje ir I priede, importuojamiems tam tikriems Kinijos Liaudies Respublikos (toliau - KLR) kilmės tinkliniams stiklo pluošto audiniams. Šios priemonės toliau vadinamos galiojančiomis priemonėmis, o tyrimas, po kurio pradiniu reglamentu buvo nustatytos priemonės, toliau vadinamas pradiniu tyrimu.
1.2. Prašymas
(2)
2011 m. rugsėjo 27 d. Komisija gavo pagal pagrindinio reglamento 13 straipsnio 3 dalį ir 14 straipsnio 5 dalį pateiktą prašymą atlikti galimo antidempingo priemonių, nustatytų tam tikriems importuojamiems KLR kilmės tinkliniams stiklo pluošto audiniams, vengimo tyrimą ir įpareigoti registruoti tam tikrus importuojamus iš Malaizijos siunčiamus tinklinius stiklo pluošto audinius, deklaruojamus arba nedeklaruojamus kaip Malaizijos kilmės.
(3)
Prašymą pateikė keturi Sąjungos tam tikrų tinklinių stiklo pluošto audinių gamintojai: Saint-Gobain Adfors CZ s.r.o., Tolnatext Fonalfeldolgozó és Műszakiszövet-gyártó Bt., Valmieras stikla šķiedra AS ir Vitrulan Technical Textiles GmbH.
(4)
Prašyme pateikta pakankamai prima facie įrodymų, kad nustačius galiojančias priemones labai pasikeitė su eksportu iš KLR ir Malaizijos į Sąjungą susijusios prekybos pobūdis ir kad nėra jokios kitos pakankamai pagrįstos priežasties ar pateisinančios ekonominės aplinkybės, išskyrus galiojančių priemonių nustatymą, kuria būtų galima paaiškinti tokį pokytį. Prekybos pobūdis tariamai pasikeitė dėl to, kad tam tikri KLR kilmės tinkliniai stiklo pluošto audiniai perkraunami Malaizijoje.
(5)
Be to, buvo įrodymų, kad galiojančių priemonių taisomasis poveikis buvo sumažintas ir kiekio, ir kainos požiūriu. Remiantis įrodymais, šis didesnis produkto kiekis iš Malaizijos buvo importuojamas mažesne kaina, palyginti su nežalinga kaina, kuri nustatyta atlikus pradinį tyrimą.
(6)
Galiausiai pateikta įrodymų, kad buvo vykdomas iš Malaizijos siunčiamų tinklinių stiklo pluošto audinių kainų dempingas, palyginti su pradinio tyrimo metu panašiam produktui nustatyta normaliąja verte.
1.3. Inicijavimas
(7)
Pasikonsultavusi su Patariamuoju komitetu ir nustačiusi, kad yra pakankamai prima facie įrodymų, pagrindžiančių tyrimo inicijavimą pagal pagrindinio reglamento 13 straipsnio 3 dalį ir 14 straipsnio 5 dalį, Komisija Reglamentu (ES) Nr. 1135/2011 (3) (toliau - inicijavimo reglamentas) inicijavo tyrimą. Remdamasi pagrindinio reglamento 13 straipsnio 3 dalimi ir 14 straipsnio 5 dalimi, Komisija inicijavimo reglamentu taip pat nurodė muitinėms registruoti tam tikrus importuojamus iš Malaizijos siunčiamus tinklinius stiklo pluošto audinius.
1.4. Tyrimas
(8)
Komisija KLR ir Malaizijos valdžios institucijoms, šių šalių eksportuojantiems gamintojams, žinomiems susijusiems Sąjungos importuotojams ir Sąjungos pramonei oficialiai pranešė apie tyrimo inicijavimą. Komisija išsiuntė klausimynus žinomiems arba per inicijavimo reglamento 14 konstatuojamojoje dalyje nurodytą terminą apie save pranešusiems KLR ir Malaizijos gamintojams (eksportuotojams). Klausimynai buvo išsiųsti ir Sąjungos importuotojams. Suinteresuotosioms šalims buvo suteikta galimybė per inicijavimo reglamente nustatytą terminą raštu pareikšti nuomonę ir prašyti būti išklausytoms.
(9)
Apie save pranešė ir klausimyno atsakymus pateikė trys eksportuojantys Malaizijos gamintojai ir trys nesusiję Sąjungos importuotojai.
(10)
Klausimyno atsakymus pateikė šie eksportuojantys gamintojai, kurių patalpose vėliau buvo surengti tikrinamieji vizitai:
Eksportuojantys Malaizijos gamintojai:
-
GFTex Fiberglass Manufacturer Sdn Bhd, Selangoras,
-
Gold Fiberglass Sdn. Bhd, Selangoras, ir
-
GRI Fiberglass Industries, Selangoras.
1.5. Tiriamasis laikotarpis
(11)
Nagrinėtas laikotarpis nuo 2008 m. sausio 1 d. iki 2011 m. rugsėjo 30 d. (toliau - TL). Buvo surinkti TL duomenys siekiant ištirti, inter alia, tariamą prekybos pobūdžio pokytį. Buvo surinkta išsamesnių duomenų apie ataskaitinį laikotarpį nuo 2010 m. spalio 1 d. iki 2011 m. rugsėjo 30 d. (toliau - AL), siekiant išnagrinėti galimą galiojančių priemonių taisomojo poveikio mažinimą ir dempingą.
2. TYRIMO REZULTATAI
2.1. Bendrosios aplinkybės
(12)
Vadovaujantis pagrindinio reglamento 13 straipsnio 1 dalimi, priemonių vengimas tirtas paeiliui analizuojant, ar pasikeitė prekybos tarp KLR, Malaizijos ir Sąjungos pobūdis, ar šis pokytis įvyko dėl praktikos, procesų ar veiklos, kurių negalima paaiškinti jokia kita pakankamai pagrįsta priežastimi arba pateisinančiomis ekonominėmis aplinkybėmis, išskyrus muito nustatymą, ar rasta žalos įrodymų ar įrodymų, kad muito taisomasis poveikis sumažėjo panašaus produkto kainos ir (arba) kiekio požiūriu, ir ar rasta dempingo įrodymų atsižvelgiant į pirmiau nustatytą panašaus produkto normaliąją vertę, prireikus vadovaujantis pagrindinio reglamento 2 straipsnio nuostatomis.
2.2. Nagrinėjamasis produktas ir tiriamasis produktas
(13)
Nagrinėjamasis produktas, kaip apibrėžta atliekant pradinį tyrimą, - tai KLR kilmės tinkliniai stiklo pluošto audiniai, kurių akutės ilgis ir plotis didesni nei 1,8 mm, o svoris didesnis nei 35 g/m2, išskyrus stiklo pluošto diskus, ir kurių KN kodai šiuo metu yra ex 7019 51 00 ir ex 7019 59 00.
(14)
Tiriamasis produktas, deklaruojamas arba nedeklaruojamas kaip Malaizijos kilmės, yra toks pat kaip aprašytasis ankstesnėje konstatuojamojoje dalyje, tačiau siunčiamas iš Malaizijos.
(15)
Atlikus tyrimą nustatyta, kad iš KLR į Sąjungą eksportuojamiems ir iš Malaizijos į Sąjungą siunčiamiems tinkliniams stiklo pluošto audiniams yra būdingos tos pačios pagrindinės fizinės ir techninės savybės, ir jie turi tą pačią paskirtį, todėl juos reikia laikyti panašiais produktais, kaip apibrėžta pagrindinio reglamento 1 straipsnio 4 dalyje.
2.3. Bendradarbiavimo lygis ir prekybos apimties nustatymas
(16)
Kaip nurodyta 10 konstatuojamojoje dalyje, trys eksportuojantys Malaizijos gamintojai pateikė klausimyno atsakymus.
(17)
Šių trijų eksportuojančių gamintojų patalpose vėliau buvo surengti tikrinamieji vizitai vietoje.
(18)
Kaip nurodyta COMEXT (4), trijų eksportuojančių Malaizijos gamintojų eksportas TL sudarė 75 % bendro tiriamojo produkto eksporto iš Malaizijos į Sąjungą. Bendra eksporto apimtis pagrįsta COMEXT duomenimis.
(19)
Po pirmos tikrinamojo vizito dienos vienas iš trijų eksportuojančių Malaizijos gamintojų atsisakė bendradarbiauti, todėl taikytas pagrindinio reglamento 18 straipsnis.
(20)
Kitų dviejų bendrovių atveju nustatyta, kad pagrindinio reglamento 18 straipsnio 1 dalis gali būti pagrįstai taikoma dėl 34 ir 52-59 konstatuojamosiose dalyse nurodytų priežasčių.
(21)
Eksportuojantys KLR gamintojai nebendradarbiavo. Todėl išvados dėl tam tikrų tinklinių stiklo pluošto audinių importo iš KLR į Sąjungą ir nagrinėjamojo produkto eksporto iš KLR į Malaiziją turėjo būti daromos iš dalies remiantis faktais, nustatytais pagal pagrindinio reglamento 18 straipsnio 1 dalį. Bendrai importo iš KLR į Sąjungą apimčiai nustatyti naudoti COMEXT duomenys. Bendras eksporto iš KLR į Malaiziją kiekis buvo nustatytas remiantis KLR ir Malaizijos nacionaliniais statistiniais duomenimis. Taip pat atliktas kryžminis duomenų patikrinimas remiantis Malaizijos muitinės pateiktais išsamiais duomenimis apie importą ir eksportą.
(22)
Į Malaizijos ir KLR nurodytus statistinius duomenis apie importo apimtį įtraukta didesnė produktų grupė nei nagrinėjamasis produktas ar tiriamasis produktas. Tačiau pagal COMEXT duomenis ir trijų eksportuojančių Malaizijos gamintojų pateiktus duomenis buvo galima nustatyti, kad didelę šio importo apimties dalį sudarė nagrinėjamojo produkto importas. Todėl pagal šiuos duomenis galima buvo nustatyti prekybos pobūdžio pokytį.
2.4. Prekybos pobūdžio pokytis
(23)
2011 m. vasario mėn. nustačius laikinąsias priemones (5), o 2011 m. rugpjūčio mėn. nustačius galutines priemones (pagal pradinį reglamentą), labai sumažėjo nagrinėjamojo produkto importas iš KLR į Sąjungą.
(24)
Kita vertus, 2011 m. labai padidėjo bendras tiriamojo produkto eksporto iš Malaizijos į Sąjungą kiekis. Remiantis COMEXT duomenimis, eksporto iš Malaizijos į Sąjungą kiekis praėjusiais metais labai padidėjo, nors ankstesniais metais jis buvo nedidelis. Šią tendenciją patvirtina ir atitinkami Malaizijos statistiniai duomenys apie tinklinių stiklo pluošto audinių eksportą iš Malaizijos į Sąjungą.
(25)
1 lentelėje pateikiami tinklinių stiklo pluošto audinių importo iš KLR ir Malaizijos į Sąjungą nuo 2008 m. sausio 1 d. iki 2011 m. rugsėjo 30 d. kiekiai.
Importo apimtys (mln. m2)
2008 m.
2009 m.
2010 m.
2010 10 1-2011 9 30
KLR
307,82
294,98
383,76
282,03
Malaizija
0,02
0,04
0,02
76,10
Šaltinis: COMEXT statistiniai duomenys.
(26)
Iš pateiktų duomenų aiškiai matyti, kad 2008-2010 m. laikotarpiu importo iš Malaizijos į Sąjungą kiekis buvo visai nedidelis. Tačiau 2011 m. nustačius priemones importo apimtys staiga padidėjo ir kai kuriais atvejais iš Sąjungos rinkos išstūmė eksportą iš KLR. Be to, nustačius galiojančias priemones gerokai sumažėjo eksportas iš KLR į Sąjungą (26 %).
(27)
Taip pat galima pastebėti, kad tuo pačiu laikotarpiu labai padidėjo tinklinių stiklo pluošto audinių eksportas iš KLR į Malaiziją - nuo palyginus nedidelio kiekio 2008 m. (4,65 mln. m2) AL jis pasiekė 32,78 mln. m2. Šią tendenciją patvirtina ir atitinkami Malaizijos statistiniai duomenys apie tinklinių stiklo pluošto audinių importą iš KLR į Malaiziją.
2 lentelė
Tinklinių stiklo pluošto audinių eksportas iš KLR į Malaiziją 2008 m. sausio 1 d. - 2011 m. rugsėjo 30 d.
2008 m.
2009 m.
2010 m.
2010 10 1-2011 9 30
Kiekis
(mln. m2)
4,65
5,78
5,94
32,78
Pokytis per metus (proc.)
24 %
2,8 %
452 %
Indeksas (2008 m. = 100)
100
124
128
705
Šaltinis: KLR statistiniai duomenys.
(28)
Siekiant nustatyti tam tikrų tinklinių stiklo pluošto audinių prekybos srautų iš KLR į Malaiziją tendenciją, nagrinėti Malaizijos ir KLR statistiniai duomenys. Turima abiejų šalių statistika susijusi tik su aukštesnio, nei nagrinėjamasis produktas, lygio produktų grupe. Tačiau pagal COMEXT duomenis ir trijų iš pradžių bendradarbiavusių eksportuojančių Malaizijos gamintojų pateiktus duomenis buvo galima nustatyti, kad didžioji duomenų dalis buvo susijusi su nagrinėjamuoju produktu. Todėl į šiuos duomenis galima atsižvelgti.
(29)
Iš 1 ir 2 lentelėse pateiktų duomenų aiškiai matyti, kad smarkiai sumažėjus tinklinių stiklo pluošto audinių eksportui iš KLR į Sąjungą TL labai padidėjo tinklinių stiklo pluošto audinių eksportas iš KLR į Malaiziją, ir tada itin išaugo tinklinių stiklo pluošto audinių eksportas iš Malaizijos į Sąjungą. Tyrimo metu paaiškėjo, kad įvežant iš KLR į Malaiziją importuojamus papildomus tinklinių stiklo pluošto audinių kiekius į Malaiziją, jie buvo netinkamai deklaruoti, nurodant skirtingus kodus, nei nagrinėti atliekant tyrimą. Pagal muitinės importo deklaracijas šie papildomi kiekiai deklaruoti nurodant kodus 7019 11 000 ir 7019 40 000.
(30)
Trys iš pradžių bendradarbiavusios bendrovės buvo įsteigtos 2010 m. lapkričio mėn.-2011 m. kovo mėn. ir pradėjo gamybą bei eksportą į Sąjungą tik 2011 m. vasario mėn. nustačius laikinąsias priemones. Iki 2011 m. vasario mėn. tinkliniai stiklo pluošto audiniai Malaizijoje nebuvo gaminami.
2.5. Išvados dėl prekybos pobūdžio pokyčio
(31)
2011 m. vasario mėn. nustačius laikinąsias priemones ir 2011 m. rugpjūčio mėn. nustačius galutines priemones, dėl sumažėjusio bendro eksporto iš KLR į Sąjungą ir tuo pačiu metu padidėjusio eksporto iš Malaizijos į Sąjungą ir iš KLR į Malaiziją, pasikeitė šių šalių tarpusavio prekybos ir prekybos su Sąjunga pobūdis.
2.6. Vengimo pobūdis
(32)
Pagrindinio reglamento 13 straipsnio 1 dalyje reikalaujama, kad prekybos pobūdžio pokytis būtų susijęs su praktika, procesu ar veikla, kurios negalima paaiškinti jokia kita pakankamai pagrįsta priežastimi ar pateisinančiomis ekonominėmis aplinkybėmis, išskyrus muito nustatymą. Veiksmams, procesui ar veiklai priskiriamas, inter alia, produktų, kuriems taikomos priemonės, siuntimas per trečiąsias šalis ir surinkimas iš dalių surinkimo operacijos metu Sąjungoje ar trečiojoje šalyje. Šiuo atveju surinkimo operacija yra apibrėžta vadovaujantis pagrindinio reglamento 13 straipsnio 2 dalimi.
(33)
Deklaruotas iš pradžių bendradarbiavusių Malaizijos bendrovių eksportuotas kiekis sudarė apytikriai 75 % bendro Malaizijos eksporto į Sąjungą. Likęs eksportas gali būti priskirtas Malaizijos gamintojams, kurie atliekant tyrimą nebendradarbiavo, arba atsirado dėl perkrovos. Vienas iš bendradarbiaujančių Sąjungos importuotojų įsigijo tinklinių stiklo pluošto audinių iš šiame tyrime nebendradarbiavusio Malaizijos eksportuotojo.
(34)
Kaip išsamiai išdėstyta 52-59 konstatuojamosiose dalyse, trims iš pradžių bendradarbiavusioms bendrovėms buvo vietoje pranešta, kad joms gali būti taikomas pagrindinio reglamento 18 straipsnis, kadangi nustatyta, kad jos pateikė klaidingą informaciją. Visų pirma gauta įrodymų, kad du iš pradžių bendradarbiavusių eksportuojančių gamintojų nuslėpė tarp jų esamą ryšį. Be to, bendrovės klastojo ir keitė dokumentus, pvz., banko pažymas. Taip pat abejojama, ar nesuklastoti kai kurios jų pirkimų sąskaitos faktūros ir banko mokėjimų čekiai. Dvi iš jų taip pat nesugebėjo įrodyti į Sąjungą eksportuotų tinklinių stiklo pluošto audinių gamybai naudotų žaliavų kilmės. Galiausiai, remiantis Malaizijos valdžios institucijų gauta informacija, prekes eksportuojant joms galėtų būti išduodamas kilmės sertifikatas, jei pasikeičia gamybai naudotų importuotų žaliavų ir eksportuojamų pagamintų prekių klasifikavimo kodas. Tikrinamųjų vizitų metu gauti įrodymai liudija, kad į Malaiziją importuojant tam tikrus tinklinių stiklo pluošto audinių iš KLR kiekius jie yra deklaruojami netinkamai, nurodant kodus, kurie į tyrimą neįtraukti, o eksportuojant į Sąjungą jie klasifikuojami priskiriant du KN kodus, kurie įtraukti į tyrimo aprėptį. Tuo galima paaiškinti papildomus iš Malaizijos į Sąjungą eksportuotus tinklinių stiklo pluošto audinių kiekius, kurie patvirtinti išvadose dėl prekybos pobūdžio pokyčio, kaip nurodyta 29 konstatuojamojoje dalyje.
(35)
Todėl pasitvirtina, kad KLR kilmės produktai buvo perkraunami Malaizijoje.
(36)
Kadangi visoms trims iš pradžių bendradarbiavusioms bendrovėms taikytas pagrindinio reglamento 18 straipsnis, nepavyko nustatyti, ar jos vykdo surinkimo operacijas.
2.7. Jokios kitos pakankamai pagrįstos priežasties ar pateisinančių ekonominių aplinkybių, išskyrus antidempingo muito nustatymą, nebuvimas
(37)
Atlikus tyrimą nenustatyta jokių kitų pagrįstų perkrovos priežasčių ar ją pateisinančių ekonominių aplinkybių, išskyrus galiojančių tam tikriems KLR kilmės tinkliniams stiklo pluošto audiniams taikomų priemonių vengimą. Išskyrus muitą, daugiau nenustatyta nieko, kas kompensuotų nagrinėjamojo produkto siuntimo iš KLR į Malaiziją išlaidas, visų pirma susijusias su transportavimu ir perkrova.
2.8. Antidempingo muito taisomojo poveikio mažinimas
(38)
Siekiant įvertinti, ar tam tikriems KLR kilmės tinkliniams stiklo pluošto audiniams taikomų galiojančių priemonių taisomasis poveikis tiek kiekiui, tiek kainai sumažėjo dėl importuotų produktų, remtasi COMEXT duomenimis, kurie pripažinti patikimiausiais duomenimis apie trijų iš pradžių bendradarbiavusių eksportuojančių gamintojų, kuriems taikytas pagrindinio reglamento 18 straipsnis, ir nebendradarbiaujančių bendrovių eksportuotų produktų kiekį ir kainas. Šiuo būdu nustatytos kainos buvo palygintos su žalos pašalinimo lygiu, kuris Sąjungos gamintojams nustatytas pradinio reglamento 74 konstatuojamojoje dalyje.
(39)
Nustatyta, kad importo iš Malaizijos į Sąjungą kiekis labai padidėjo: nuo 20 000 m2 2010 m. iki 76 mln. m2 2011 m. balandžio-rugsėjo mėn.
(40)
Palyginus pradiniame reglamente nustatytą žalos pašalinimo lygį ir eksporto kainos svertinį vidurkį (pakoreguotą atsižvelgiant į sąnaudas po importo ir pradiniame tyrime nustatytą kokybės suderinimą) matyti, kad produktai buvo priverstinai parduoti daug mažesne kaina. Todėl padaryta išvada, kad galiojančių priemonių taisomasis poveikis kiekiui ir kainoms buvo sumažintas.
2.9. Dempingo įrodymai
(41)
Galiausiai, vadovaujantis pagrindinio reglamento 13 straipsnio 1 ir 2 dalimis, buvo ištirta, ar yra įrodymų, kad, atsižvelgiant į panašiems produktams pirmiau nustatytą normaliąją vertę, yra vykdomas dempingas.
(42)
Pradiniame reglamente normalioji vertė buvo nustatyta remiantis kainomis Kanadoje, kuri atliekant tą tyrimą buvo pasirinkta kaip tinkama rinkos ekonomikos šalis, panaši į KLR. Remiantis pagrindinio reglamento 13 straipsnio 1 dalimi buvo nutarta, kad reikėtų naudoti per pradinį tyrimą nustatytą normaliąją vertę.
(43)
Malaizijos eksporto kainos nustatytos remiantis turimais faktais, t. y. tam tikrų tinklinių stiklo pluošto audinių vidutine eksporto kaina TL, kaip nurodyta COMEXT. Taip atsitiko dėl to, kad visiems trims iš pradžių bendradarbiavusiems eksportuotojams taikytas pagrindinio reglamento 18 straipsnis, nes nustatant eksporto kainas nebuvo galima naudotis jų duomenimis.
(44)
Siekiant užtikrinti teisingą normaliosios vertės ir eksporto kainos palyginimą, koreguojant pagal pagrindinio reglamento 2 straipsnio 10 dalį buvo deramai atsižvelgta į skirtumus, darančius poveikį kainoms ir kainų palyginamumui. Koreguojant buvo atsižvelgta ir į transporto, draudimo, pakavimo, papildomų išlaidų ir banko mokesčių skirtumus. Kadangi pagrindinio reglamento 18 straipsnis taikytas visiems trims iš pradžių bendradarbiavusiems gamintojams, koregavimas turėjo būti atliktas remiantis patikimiausiais turimais faktais. Todėl atliekant koregavimą remtasi procentine dalimi, apskaičiuota kaip bendros CIF vertės ir trijų Malaizijos gamintojų visų TL atliktų sandorių ir bendros bendrovių vertės EXW sąlygomis skirtumas.
(45)
Vadovaujantis pagrindinio reglamento 2 straipsnio 11 dalimi ir 2 straipsnio 12 dalimi, dempingas buvo apskaičiuotas palyginus pradiniame reglamente nustatytą normaliosios vertės svertinį vidurkį ir eksporto kainų svertinį vidurkį AL, išreikštus CIF kainos Sąjungos pasienyje prieš sumokant muitą procentais.
(46)
Dempingas nustatytas palyginus taip nustatytus normaliosios vertės svertinį vidurkį ir eksporto kainų svertinį vidurkį.
3. PRIEMONĖS
(47)
Atsižvelgiant į tai, kas išdėstyta, padaryta išvada, kad galutinių antidempingo muitų, taikomų tam tikrų KLR kilmės tinklinių stiklo pluošto audinių importui, buvo vengiama produktus perkraunant Malaizijoje, kaip apibrėžta pagrindinio reglamento 13 straipsnio 1 dalimi.
(48)
Remiantis pagrindinio reglamento 13 straipsnio 1 dalies pirmu sakiniu, importuojamam KLR kilmės nagrinėjamajam produktui nustatytų galiojančių priemonių taikymas turėtų būti išplėstas tam pačiam iš Malaizijos siunčiamam importuojamam produktui, deklaruojamam arba nedeklaruojamam kaip Malaizijos kilmės.
(49)
Atsižvelgiant į nebendradarbiavimą atliekant šį tyrimą, priemonės, kurių taikymas turi būti išplėstas, turėtų būti Reglamento (ES) Nr. 791/2011 1 straipsnio 2 dalyje visoms kitoms bendrovėms nustatytos priemonės, t. y. galutinis 62,9 % antidempingo muitas, taikomas neto kainai Sąjungos pasienyje prieš sumokant muitą.
(50)
Remiantis pagrindinio reglamento 13 straipsnio 3 dalimi ir 14 straipsnio 5 dalimi, kuriose nustatyta, kad importuojamiems produktams, kurie į Sąjungą buvo įvežti laikantis inicijavimo reglamentu nustatyto registravimo reikalavimo, turėtų būti taikoma bet kokia išplėsto taikymo priemonė, turėtų būti surinkti muitai, mokėtini už tam tikrus registruotus tinklinius stiklo pluošto audinius, siųstus iš Malaizijos.
4. PRAŠYMAI NETAIKYTI PRIEMONIŲ
(51)
Vadovaudamosi pagrindinio reglamento 13 straipsnio 4 dalimi, trys klausimyno atsakymus pateikusios Malaizijos bendrovės paprašė joms netaikyti priemonių, kurių taikymas gali būti išplėstas.
(52)
Kaip minėta 19 konstatuojamojoje dalyje, po pirmos tikrinamojo vizito dienos viena iš bendrovių atsisakė bendradarbiauti. NET atliekant vieną dieną trukusį tikrinimą bendradarbiauta nepakankamai. Visų pirma, bendrovė nepateikė daugumos prašytų patvirtinamųjų dokumentų, pvz., gamybos žiniaraščių, informacijos apie atsargas ir sąskaitų už energiją. Kita vertus, bendrovės gamykloje laikomų žaliavų kiekis buvo labai nedidelis ir juo negalima motyvuoti deklaruoto gamybos lygio, o sandėlyje nebuvo laikoma jokių pagamintų prekių. Be to, pateiktų pirkimų sąskaitų faktūrų formatas buvo toks pats, kaip bendrovės patalpose rasti sąskaitų faktūrų blankai su iš anksto atspausdintais skaičiais. Remiantis jų panašumu manoma, kad bendrovės pirkimų sąskaitos faktūros gali būti netikros. Taip pat esama įrodymų, kad bendrovė neatskleidė savo ryšio su kitu Malaizijos eksportuotoju, kuris irgi bendradarbiavo atliekant tyrimą. Visų pirma, pirmosios bendrovės patalpose rasti dokumentai, susiję su kitu iš pradžių bendradarbiavusiu Malaizijos gamintoju, nors šios įmonės tarp jų esamo ryšio neatskleidė.
(53)
Pagal pagrindinio reglamento 18 straipsnio 4 dalį bendrovei buvo pranešta, kad ketinama nepaisyti jos pateiktos informacijos ir nustatytas terminas pastaboms pateikti. Bendrovė pastabų nepateikė, todėl pagal pagrindinio reglamento 18 straipsnio 1 dalį išvados dėl šios bendrovės buvo daromos remiantis turimais faktais.
(54)
Antra bendrovė atliekant tikrinamąjį vizitą bendradarbiavo nepakankamai. Ji kelis kartus atsisakė leisti susipažinti su esminiais duomenimis, pvz., gamybos ir duomenų apie atsargas ataskaitomis. Bendrovės gamykloje laikomų žaliavų kiekis buvo labai nedidelis, palyginti su deklaruotu gamybos lygiu ir sandėlyje laikomomis pagamintų prekių atsargomis. Bendrovė taip pat nesugebėjo pateikti įrodymų dėl į Sąjungą eksportuotų tinklinių stiklo pluošto audinių gamybai naudotų žaliavų kilmės.
(55)
Pagal pagrindinio reglamento 18 straipsnio 4 dalį bendrovei buvo pranešta, kad ketinama nepaisyti jos pateiktos informacijos ir nustatytas terminas pastaboms pateikti. Pateiktose pastabose bendrovė teigė, kad trys dienos, numatytos tikrinamajam vizitui, buvo trumpas ir nepakankamas laikotarpis visiems tyrimo grupės prašomiems duomenims ir dokumentams pateikti. Bendrovė taip pat pripažino, kad ji kelis kartus atsisakė leisti tyrimo grupei susipažinti su duomenimis ir be to ji patvirtino, kad atliekant tikrinamąjį vizitą bendrovei atstovaujantys asmenys beveik visą laiką turėjo gauti savo direktorių leidimą, kad galėtų leisti tyrimo grupei susipažinti su duomenimis. Be to, bendrovė pripažino, kad jos atstovai nebuvo susiję su apskaitos skyriaus veikla ir patvirtino, kad jos direktoriai atliekant vizitą nedalyvavo, nes teigė esą užsiėmę.
(56)
Bendrovės paaiškinimais patvirtinama išvada, kad bendrovė labai trukdė tyrimui. Apie tikrinamojo vizito datas bendrovei pranešta gerokai iš anksto ir ji su jomis sutiko. Nepaisant to, kad eksportas į Sąjungą yra pagrindinė bendrovės veikla, jos direktoriai atliekant vizitą nedalyvavo. Atliekant tikrinamąjį vizitą buvo tyčia ir be pateisinamų priežasčių delsiama pateikti prašomus duomenis ir dokumentus, o atsisakius leisti susipažinti su duomenimis atsirado papildomų kliūčių ir buvo toliau vėluojama užbaigti tikrinamąjį vizitą per nustatytą terminą. Todėl pagal pagrindinio reglamento 18 straipsnio 1 dalį išvados dėl šios bendrovės buvo daromos remiantis turimais faktais.
(57)
Trečia bendrovė atliekant tikrinamąjį vizitą bendradarbiavo nepakankamai ir be to ji pateikė klaidingą informaciją. Nustatyta, kad bendrovė klastojo banko pažymas ir nesugebėjo įrodyti, kad jos banko mokėjimų čekiai nesuklastoti. Bendrovės apskaitos dokumentai laikyti nepatikimais, kadangi juose rasta daug reikšmingų neatitikimų - pradiniai ir galutiniai likučiai perkelti į paskesnius metus. Žaliavų atsargų kiekis buvo nedidelis, palyginti su deklaruotu gamybos lygiu ir sandėlyje laikomomis pagamintų prekių atsargomis. Bendrovė taip pat nesugebėjo pateikti įrodymų dėl į Sąjungą eksportuotų tinklinių stiklo pluošto audinių gamybai naudotų žaliavų kilmės. Taip pat esama įrodymų, kad bendrovė neatskleidė savo ryšio su pirmu Malaizijos eksportuotoju, kadangi pirmos bendrovės patalpose rasti tam tikri trečiai bendrovei priklausantys dokumentai.
(58)
Pagal pagrindinio reglamento 18 straipsnio 4 dalį šiai bendrovei taip pat buvo pranešta, kad ketinama nepaisyti jos pateiktos informacijos ir nustatytas terminas pateikti pastabų. Bendrovės pateiktose pastabose teigiama, kad jai nėra tekę patirti tokių tikrinamųjų vizitų, ir tai, jos nuomone, paaiškina rastus trūkumus. Bendrovė taip pat teigia, kad ji atsargiai vertino prašymą pateikti dokumentus ir tyrimo grupei pateikė tik banko pažymas ir mokėjimo patvirtinimus, kadangi Malaizijos valdžios institucijos jai oficialiai nepatvirtino tyrimo grupės tapatybės. Nepaisant to, bendrovė pripažino, kad jos darbuotojai pakeitė banko pažymų turinį, tačiau taip padaryta tariamai dėl to, kad bendrovė buvo labai susirūpinusi dėl galimo savo dokumentuose esančios informacijos nutekėjimo, sabotažo ir savo duomenų konfidencialumo.
(59)
Bendrovė pateikė papildomus paaiškinimus, tačiau jie nebuvo pakankami, kad būtų galima pakeisti išvadas, kad atliekant tyrimą ji pateikė klaidingą informaciją. Todėl pagal pagrindinio reglamento 18 straipsnio 1 dalį išvados dėl šios bendrovės buvo daromos remiantis turimais faktais.
(60)
Atsižvelgiant į išvadas dėl prekybos pobūdžio pokyčio ir perkrovimo veiklos, kaip nustatyta 31 ir 35 konstatuojamosiose dalyse, į klaidingos informacijos pobūdį, kaip nustatyta 52-59 konstatuojamosiose dalyse, ir vadovaujantis pagrindinio reglamento 13 straipsnio 4 dalimi, negalima patenkinti šių trijų bendrovių prašymų netaikyti priemonių.
(61)
Nedarant poveikio pagrindinio reglamento 11 straipsnio 3 daliai, kitų Malaizijos gamintojų, kurie atliekant šį tyrimą apie save nepranešė, TL neeksportavo tiriamojo produkto į Sąjungą ir ketina pateikti prašymą netaikyti išplėsto taikymo antidempingo muito, remiantis pagrindinio reglamento 11 straipsnio 4 dalimi ir 13 straipsnio 4 dalimi, bus paprašyta pateikti atsakymus į klausimyną, kad Komisija galėtų įvertinti, ar galima taikyti išimtį. Tokia išimtis gali būti taikoma įvertinus nagrinėjamojo produkto rinkos padėtį, gamybos pajėgumus ir pajėgumų naudojimą, viešuosius pirkimus, pardavimą, tikimybę, kad bus tęsiama nepateisinama arba ekonomiškai nepagrįsta veikla, ir dempingo įrodymus. Paprastai Komisija taip pat atliktų tikrinamąjį vizitą vietoje. Prašymą Komisijai reikėtų pateikti nedelsiant, nurodant visą svarbią informaciją, visų pirma apie visus bendrovės veiklos pokyčius, susijusius su gamyba ir pardavimu.
(62)
Jei priemonės gali būti pagrįstai netaikomos, Komisija, pasikonsultavusi su Patariamuoju komitetu, atitinkamai pasiūlys iš dalies pakeisti galiojančias išplėsto taikymo priemones. Vėliau bus stebima, kaip suteiktos išimtys yra taikomos, siekiant užtikrinti, kad būtų laikomasi reglamente nustatytų reikalavimų.
5. ATSKLEIDIMAS
(63)
Visoms suinteresuotosioms šalims buvo pranešta apie esminius faktus ir aplinkybes, kuriomis remiantis padarytos pirmiau minėtos išvados, ir jos buvo paragintos pateikti pastabų. Žodžiu ir raštu šalių pateiktos pastabos buvo apsvarstytos. Nei dėl vieno iš pateiktų argumentų galutinės išvados nebuvo pakeistos.
(64)
Vienas bendradarbiaujantis importuotojas paprašė apsvarstyti galimybę taikyti skirtingus muitų tarifus atliekant tyrimą bendradarbiavusių ir nebendradarbiavusių importuotojų importuojamiems registruotiems tinkliniams stiklo pluošto audiniams. Prašymas buvo atmestas, kadangi pagal pagrindinį reglamentą nėra teisinio pagrindo, kuriuo galima būtų pagrįsti skirtingų muitų tarifų taikymą,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
1. Visoms kitoms bendrovėms taikomo galutinio antidempingo muito, nustatyto Reglamento (ES) Nr. 791/2011 1 straipsnio 2 dalimi importuojamiems Kinijos Liaudies Respublikos kilmės tinkliniams stiklo pluošto audiniams, kurių akutės ilgis ir plotis didesni nei 1,8 mm, o svoris didesnis nei 35 g/m2, išskyrus stiklo pluošto diskus, taikymas išplečiamas iš Malaizijos siunčiamiems importuojamiems tinkliniams stiklo pluošto audiniams, kurių akutės ilgis ir plotis didesni nei 1,8 mm, o svoris didesnis nei 35 g/m2, išskyrus stiklo pluošto diskus, deklaruojamiems arba nedeklaruojamiems kaip Malaizijos kilmės, kurių KN kodai šiuo metu yra ex 7019 51 00 ir ex 7019 59 00 (TARIC kodai - 7019510011 ir 7019590011).
2. Surenkami muitai, kurių taikymas išplėstas šio straipsnio 1 dalimi, mokėtini už iš Malaizijos siunčiamus importuojamus produktus, deklaruojamus arba nedeklaruojamus kaip Malaizijos kilmės, užregistruotus pagal Reglamento (ES) Nr. 1135/2011 2 straipsnį ir Reglamento (EB) Nr. 1225/2009 13 straipsnio 3 dalį bei 14 straipsnio 5 dalį.
3. Jeigu nenurodyta kitaip, taikomos galiojančios muitus reglamentuojančios nuostatos.
2 straipsnis
1. Prašymai atleisti nuo muito, kurio taikymas išplėstas 1 straipsniu, pateikiami raštu viena iš oficialiųjų Europos Sąjungos kalbų ir turi būti pasirašyti prašymą netaikyti priemonių teikiančios bendrovės įgalioto asmens. Prašymą reikia siųsti šiuo adresu:
European Commission
Directorate General for Trade
Directorate H
Office: N-105 04/92
1049 Bruxelles/Brussel
BELGIQUE/BELGIË
Faksas + 32 22956505.
2. Vadovaudamasi Reglamento (EB) Nr. 1225/2009 13 straipsnio 4 dalimi, Komisija, pasikonsultavusi su Patariamuoju komitetu, gali priimti sprendimą, kuriuo leidžiama bendrovių, nevengiančių Reglamentu (ES) Nr. 791/2011 nustatytų antidempingo priemonių, importuojamiems produktams netaikyti muito, kurio taikymas išplėstas 1 straipsniu.
3 straipsnis
Muitinėms pavedama nutraukti importuojamų produktų registraciją, nustatytą vadovaujantis Reglamento (ES) Nr. 1135/2011 2 straipsniu.
4 straipsnis
Šis reglamentas įsigalioja kitą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2012 m. liepos 16 d.


Input:
BESCHLUSS 2012/330/GASP DES RATES
vom 25. Juni 2012
zur Änderung des Beschlusses 2011/426/GASP zur Ernennung des Sonderbeauftragten der Europäischen Union in Bosnien und Herzegowina
DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION -
gestützt auf den Vertrag über die Europäische Union, insbesondere auf Artikel 28, Artikel 31 Absatz 2 und Artikel 33,
auf Vorschlag der Hohen Vertreterin der Union für Außen- und Sicherheitspolitik,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Der Rat hat am 18. Juli 2011 den Beschluss 2011/426/GASP (1) zur Ernennung von Herrn Peter SØRENSEN zum Sonderbeauftragten der Europäischen Union (im Folgenden „Sonderbeauftragter“) in Bosnien und Herzegowina erlassen. Das Mandat des Sonderbeauftragten endet am 30. Juni 2015.
(2)
Im Beschluss 2011/426/GASP wurde dem Sonderbeauftragten der als finanzieller Bezugsrahmen dienende Betrag für den Zeitraum vom 1. September 2011 bis zum 30. Juni 2012 zugewiesen. Ein neuer als finanzieller Bezugsrahmen dienender Betrag sollte für den Zeitraum vom 1. Juli 2012 bis zum 30. Juni 2013 festgelegt werden.
(3)
In seinen Schlussfolgerungen vom 10. Oktober 2011 bekräftigte der Rat „Auswärtige Angelegenheiten“ seine Entschlossenheit, Bosnien und Herzegowina verstärkt zu unterstützen. Der Arbeitsstab des Sonderbeauftragten sollte entsprechend verstärkt werden, damit ihm das Personal zur Verfügung steht, das zur Gewährung dieser Unterstützung erforderlich ist.
(4)
Die Polizeimission der Europäischen Union in Bosnien und Herzegowina (EUPM) wird am 30. Juni 2012 beendet. Der Sonderbeauftragte sollte einige Aufgaben der EUPM im Bereich der Rechtsstaatlichkeit übernehmen.
(5)
Der Sonderbeauftragte wird das Mandat in einer Situation ausüben, die sich möglicherweise verschlechtern wird und die Erreichung der Ziele des auswärtigen Handelns der Union nach Artikel 21 des Vertrags behindern könnte.
(6)
Der Beschluss 2011/426/GASP sollte daher entsprechend geändert werden -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
Der Beschluss 2011/426/GASP wird wie folgt geändert:
1.
Artikel 3 Buchstabe e erhält folgende Fassung:
„e)
er gewährleistet die Ausführung der Unionsbemühungen bei sämtlichen Aktivitäten im Bereich der Rechtsstaatlichkeit, der Strafverfolgung und der Reform des Sicherheitssektors, er fördert die Gesamtkoordination der von der Union geführten Maßnahmen zur Unterstützung der Polizeireform, zur Bekämpfung der organisierten Kriminalität, der grenzüberschreitenden Kriminalität und der Korruption, erteilt vor Ort entsprechende politische Leitlinien und gibt diesbezüglich gegenüber dem Hohen Vertreter und der Kommission erforderlichenfalls Bewertungen und Empfehlungen ab;“
2.
Artikel 3 Buchstabe f wird gestrichen.
3.
In Artikel 5 Absatz 1 wird folgender Unterabsatz angefügt:
„Der als finanzieller Bezugsrahmen dienende Betrag zur Deckung der Ausgaben in Verbindung mit dem Mandat des Sonderbeauftragten für den Zeitraum vom 1. Juli 2012 bis zum 30. Juni 2013 beläuft sich auf 5 250 000 EUR.“
4.
Artikel 10 erhält folgende Fassung:
„Artikel 10
Sicherheit
Gemäß dem Konzept der Union für die Sicherheit des im Rahmen des Titels V des Vertrags in operativer Funktion außerhalb der Union eingesetzten Personals trifft der Sonderbeauftragte im Einklang mit dem Mandat des Sonderbeauftragten und der Sicherheitslage in seinem geografischen Zuständigkeitsgebiet alle nach vernünftigem Ermessen durchführbaren Maßnahmen für die Sicherheit des ihm direkt unterstellten Personals, indem er insbesondere
a)
auf der Grundlage der Vorgaben des EAD einen missionsspezifischen Sicherheitsplan aufstellt, der missionsspezifische objekt-, organisations- und verfahrensbezogene Sicherheitsmaßnahmen vorsieht, die sichere Abwicklung des Transports des Personals in das Missionsgebiet und innerhalb dieses Gebiets sowie die Bewältigung von sicherheitsrelevanten Zwischenfällen regelt und einen Notfallplan und einen Evakuierungsplan für die Mission enthält;
b)
sicherstellt, dass das gesamte außerhalb der Union eingesetzte Personal einen an die Bedingungen im Missionsgebiet angepassten Versicherungsschutz gegen hohe Risiken genießt;
c)
sicherstellt, dass alle außerhalb der Union einzusetzenden Mitglieder des Arbeitsstabs des Sonderbeauftragten, einschließlich des vor Ort unter Vertrag genommenen Personals, eine angemessene Sicherheitsausbildung vor oder bei Ankunft im Missionsgebiet erhalten haben, und zwar auf der Grundlage der vom EAD dem jeweiligen Missionsgebiet zugewiesenen Risikoeinstufungen;
d)
gewährleistet, dass alle vereinbarten Empfehlungen, die im Anschluss an die regelmäßigen Sicherheitsbewertungen abgegeben wurden, umgesetzt werden, und dem Rat, dem Hohen Vertreter und der Kommission schriftliche Berichte über diese Umsetzung und andere sicherheitsrelevante Fragen im Rahmen des Sachstandsberichts und des Berichts über die Ausführung des Mandats vorlegt.“
Artikel 2
Inkrafttreten
Dieser Beschluss tritt am Tag seiner Annahme in Kraft.
Geschehen zu Luxemburg am 25. Juni 2012.


Input:
ROZHODNUTIE KOMISIE
z 21. marca 2011,
ktorým sa predlžuje platnosť rozhodnutia 2006/502/ES, ktorým sa členské štáty vyzývajú prijať opatrenia s cieľom zabezpečiť, aby sa na trh uvádzali iba zapaľovače, ktoré sú zabezpečené proti použitiu deťmi, a zakázať uvádzanie zábavných zapaľovačov na trh
[oznámené pod číslom K(2011) 1754]
(Text s významom pre EHP)
(2011/176/EÚ)
EURÓPSKA KOMISIA,
so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
so zreteľom na smernicu Európskeho parlamentu a Rady 2001/95/ES z 3. decembra 2001 o všeobecnej bezpečnosti výrobkov (1), a najmä na jej článok 13,
keďže:
(1)
Rozhodnutím Komisie 2006/502/ES (2) sa členské štáty vyzývajú prijať opatrenia s cieľom zabezpečiť, aby sa na trh uvádzali iba zapaľovače, ktoré sú zabezpečené proti použitiu deťmi, a zakázať uvádzanie zábavných zapaľovačov na trh.
(2)
Rozhodnutie 2006/502/ES bolo prijaté v súlade s ustanoveniami článku 13 smernice 2001/95/ES, ktorou sa obmedzuje platnosť uvedeného rozhodnutia na obdobie nie dlhšie ako jeden rok, ale povoľuje sa jeho potvrdenie na ďalšie obdobia, z ktorých žiadne nie je dlhšie ako jeden rok.
(3)
Rozhodnutie 2006/502/ES bolo zmenené a doplnené štyri razy, po prvý raz rozhodnutím Komisie 2007/231/ES (3), ktorým sa platnosť uvedeného rozhodnutia predĺžila do 11. mája 2008, po druhý raz rozhodnutím Komisie 2008/322/ES (4), ktorým sa platnosť uvedeného rozhodnutia predĺžila do 11. mája 2009, po tretí raz rozhodnutím Komisie 2009/298/ES (5), ktorým sa platnosť uvedeného rozhodnutia predĺžila do 11. mája 2010, a po štvrtý raz rozhodnutím Komisie 2010/157/EÚ (6), ktorým sa platnosť uvedeného rozhodnutia predlžila o ďalší rok do 11. mája 2011.
(4)
Vzhľadom na to, že neexistujú iné uspokojivé opatrenia zamerané na bezpečnosť detí v súvislosti so zapaľovačmi, je potrebné predĺžiť platnosť rozhodnutia 2006/502/ES o ďalších 12 mesiacov.
(5)
Rozhodnutie 2006/502/ES by sa preto malo zodpovedajúcim spôsobom zmeniť a doplniť.
(6)
Opatrenia stanovené v tomto rozhodnutí sú v súlade so stanoviskom výboru ustanoveného smernicou 2001/95/ES,
PRIJALA TOTO ROZHODNUTIE:
Článok 1
V článku 6 rozhodnutia 2006/502/ES sa odsek 2 nahrádza takto:
„2. Toto rozhodnutie sa uplatňuje do 11. mája 2012.“
Článok 2
Členské štáty prijmú opatrenia potrebné na dosiahnutie súladu s týmto rozhodnutím najneskôr do 11. mája 2011 a uvedené opatrenia uverejnia. Bezodkladne o tom informujú Komisiu.
Článok 3
Toto rozhodnutie je určené členským štátom.
V Bruseli 21. marca 2011


Input:
COUNCIL IMPLEMENTING DECISION 2012/144/CFSP
of 8 March 2012
implementing Decision 2010/656/CFSP renewing the restrictive measures against Côte d’Ivoire
THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION,
Having regard to the Treaty on European Union, and in particular Article 31(2) thereof,
Having regard to Council Decision 2010/656/CFSP of 29 October 2010 renewing the restrictive measures against Côte d’Ivoire (1), and in particular Article 6(1) and (2) thereof,
Whereas:
(1)
On 29 October 2010, the Council adopted Decision 2010/656/CFSP.
(2)
On the basis of a review of the list of persons and entities to which the restrictive measures provided for in Decision 2010/656/CFSP apply, the Council considers that there are no longer grounds for keeping certain persons on that list.
(3)
Furthermore, the information relating to a person on the list in Annex I and to the persons on the list in Annex II to Decision 2010/656/CFSP should be updated,
HAS ADOPTED THIS DECISION:
Article 1
In Annex I to Decision 2010/656/CFSP, the entry for the following person:
Désiré Tagro
shall be replaced by the entry set out in Annex I to this Decision.
Article 2
Annex II to Decision 2010/656/CFSP shall be replaced by the text set out in Annex II to this Decision.
Article 3
This Decision shall enter into force on the date of its adoption.
Done at Brussels, 8 March 2012.


Input:
VERORDNUNG (EU) Nr. 976/2010 DER KOMMISSION
vom 29. Oktober 2010
zur Eintragung einer Bezeichnung in das Register der geschützten Ursprungsbezeichnungen und der geschützten geografischen Angaben (Hessischer Apfelwein (g.g.A.))
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 510/2006 des Rates vom 20. März 2006 zum Schutz von geografischen Angaben und Ursprungsbezeichnungen für Agrarerzeugnisse und Lebensmittel (1), insbesondere auf Artikel 7 Absatz 4 Unterabsatz 1,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Der Antrag Deutschlands auf Eintragung der Bezeichnung „Hessischer Apfelwein“ wurde gemäß Artikel 6 Absatz 2 Unterabsatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 510/2006 im Amtsblatt der Europäischen Union eingetragen (2).
(2)
Da bei der Kommission kein Einspruch gemäß Artikel 7 der Verordnung (EG) Nr. 510/2006 eingegangen ist, sollte diese Bezeichnung eingetragen werden -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Die im Anhang dieser Verordnung genannte Bezeichnung wird eingetragen.
Artikel 2
Diese Verordnung tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 29. Oktober 2010