Şapiro–Stiqlits modeli
Şapiro — Stiqlits modeli (ing. Shapiro-Stiglitz model) — əmək haqqının mükəmməl rəqabət səviyyəsindən artıq olmasını izah edən əmək bazarının iqtisadi modeli. Modelin fərqli xüsusiyyəti, işçinin səylərinin tam müşahidə olunmamasıdır (məlumatın asimmetriyası). İşçi müqaviləyə əsasən işləyərkən müəyyən miqdarda səy göstərməyə borcludur, lakin müqavilənin düzgün yerinə yetirilməsini təmin etmək üçün etibarlı bir əsas yoxdur. Əlavə stimul yaratmaq üçün işəgötürən daha yüksək əmək haqqı ödəməyə məcbur olur. Model əmək haqqı və işsizliyin nəzəri klassik və real göstəriciləri arasındakı uyğunsuzluğu izah etməyə imkan verir. Həmçinin yeni Keynsçilik üçün xüsusilə vacibdir, çünki model, əmək bazarı göstəricilərinin formalaşmasında bazar mexanizmlərinin uğursuzluğunu izah etməyə kömək edir.