Yenilər Qrupu
Yenilər Qrupu, 1940-cı ildə Léopold Lévinin tələbələri tərəfindən yaradılmış sənət qrupudur. Qurulmaya Nuri İyem, Avni Arbaş, Səlim Turan, Nejad Devrim, Kamal Sönmezler, Turqut Atalay, Mümtaz Yener, Ferruh Başağa, Haşmet Akal və Abidin Dino, Faruk Morel, Yusuf Karatay və İlhan Arakon kimi sənətçilər qatılıb. İkinci Dünya Müharibəsinin sonlarında sosrealizm cərəyanının rəssamlıqda əksi kimi qəbul edilir. Qrupun yaradılmasında əsas məqsəd Qərbin təsiri altında olan və ictimaiyyətdən uzaqlaşdırılan rəssamlıq sənətini yenidən cəmiyyətə tanıtmaq və yerli problemlər vasitəsilə sosial problemlərə işıq salmaq idi. Bu çərçivədə İstanbul limanları və orada yaşamaq üçün mübarizə aparan insanlar haqqında öz müşahidələri əsasında bir sıra obrazlı rəsmlər çəkən qrup üzvləri bu əsərləri ilk dəfə 10 may 1941-ci ildə Beyoğludakı Jurnalistlər Klubunda sərgiləmişlər, daha sonra Cağaloğluda təşkil edilən Port City İstanbul temalı tədbirdə sərgilərdə sərgilədilər. Buna görə də formasiya Liman Rəssamları adlanır. Çörək (Mumtaz Yener), Balıq Auksionu (Selim Turan), Son Qədəh (Avni Arbaş), Körpünün Altında Uşaqlar (Kemal Sönmezler), Səyahət Var Mahnısı (Nuri İyem), Halk Pazarı (Fethi Karakaş), Fahişəxana Qadını (Agop) Arad) sərgiyə daxil edilmişdir. daxil edilən əsərlərdən bəziləridir. Bu əsərlərin ümumi mövzusu o vaxta qədər çox az müzakirə olunan ictimai həyatdır. Bu baxımdan Yenilər Qrupu digər rəssam qruplarından fərqlənirdi. Yeniler Qrupunun etdiyi ən əhəmiyyətli yenilik; Məqsəd vahid bir mövzu müəyyən etmək, bu ümumi mövzu ətrafında araşdırma aparmaq və müxtəlif həssaslıqların şərhləri ilə rəsmlər hazırlamaq idi. Rəsmin emalatxanadan küçəyə daşınması özü bir yenilik idi. Fəaliyyətinin ilk illərində qrup D Qrupu üzvlərinin və akademik mühitin tənqidlərinə məruz qalmış və xüsusilə Akademiya Direktoru Burhan Toprak tərəfindən bədii işini məhdudlaşdırmaq üçün təzyiqlərə məruz qalmışdır. Bütün tənqidlərə baxmayaraq işini dayandırmayan Yenilərin rəssamlığa gətirdiyi bu yeni üslub Mustafa Şekip Tunç, Peyami Safa, Hilmi Ziya Ülken, Ahmet Hamdi Tanpınar, Ahmet Hamdi Başar kimi ədəbiyyat xadimləri və akademiklər tərəfindən bəyənilib və dəstəklənib. İş o yerə çatıb ki, sonrakı illərdə qurulan "Ten Qrup" və "Yeni Dal" adlı rəsm qruplarının da oxşar üslubdan istifadə etməsi onların Yenilərin davamçısı kimi görünməsinə səbəb olub. Qrup 1952-ci ildə dağıldı.