Fars dili
Fars dili (fars. فارسی‎) və ya Pars dili (fars. پارسی‎), Farsi və ya Parsi endonimi ilə də tanınır, [fɒːɾˈsiː] (qulaq asmaq)) — Hind-Avropa dillərinin Hind-İran bölməsinin İran qoluna aid olan Qərbi İran dilidir. Fars dili, əsasən İran, Əfqanıstan və Tacikistanda danışılan və rəsmi olaraq üç qarşılıqlı başa düşülən standart növdə istifadə olunan plurisentrik bir dildir, yəni İran Fars dili (rəsmi olaraq fars dili kimi tanınır), Dari Fars dili (rəsmi olaraq Dari kimi tanınır) 1964-cü ildən) və tacik fars dili (1999-cu ildən rəsmi olaraq tacik kimi tanınır). Özbəkistanda, eləcə də Böyük İranın mədəni sferasında fars tarixi olan digər bölgələrdə əhəmiyyətli bir əhali tərəfindən tacik çeşidində yerli dildə danışılır. Rəsmi olaraq İran və Əfqanıstan daxilində ərəb qrafikasının törəməsi olan fars əlifbası ilə, Tacikistan daxilində isə kiril qrafikasının törəməsi olan tacik əlifbası ilə yazılıb. Müasir fars dili Sasani İmperiyasının (224–651) rəsmi dili olan Orta Fars dilinin davamıdır, özü də Əhəmənilər imperiyasında (e.ə. 550–330) istifadə edilən qədim fars dilinin davamıdır. İranın cənub-qərbindəki Fars (Fars) bölgəsində yaranmışdır. Onun qrammatikası bir çox Avropa dillərininkinə bənzəyir. Tarix boyu fars dili mərkəzi Qərbi Asiya, Orta Asiya və Cənubi Asiyada olan müxtəlif imperiyalar tərəfindən nüfuzlu bir dil kimi istifadə edilmişdir. Qədim fars dili qədim fars mixi yazısında eramızdan əvvəl 6–4-cü əsrlərə aid kitabələrdə təsdiq edilmişdir. Orta fars dili aramey mənşəli yazılarda (Pəhləvi və Manixey) kitabələrdə və III–X əsrlər arasında Zərdüşti və Manixey kitablarında təsdiq edilmişdir (Bax: Orta Fars ədəbiyyatı). Yeni fars ədəbiyyatıilk dəfə IX əsrdə, müsəlmanlar Farsları fəth etdikdən sonra, ərəb qrafikasını qəbul etdikdən sonra qeyd edildi. Fars dili müsəlman dünyasında ərəbin yazı monopoliyasını qıran ilk dil oldu, fars şeiri bir çox şərq saraylarında ənənə halını aldı. Anadoluda Osmanlılar, Cənubi Asiyada Moğollar və Əfqanıstanda Paştunlar kimi yerli olmayanlar tərəfindən belə rəsmi olaraq bürokratiya dili kimi istifadə edilmişdir. Bu, qonşu bölgələrdə və ondan kənarda danışılan dillərə, o cümlədən digər İran dillərinə, türk dillərinə, erməni, gürcü və hind-ari dillərinə təsir göstərmişdir. Orta əsrlərdə ərəb dilinə də müəyyən təsir göstərmişdir. Orta əsrlərdə fars ədəbiyyatının məşhur əsərlərindən bəziləri Firdovsinin "Şahnamə"si, Ruminin əsərləri, Ömər Xəyyamın rübailəri, Nizami Gəncəvinin "Pənc Gənci", Hafizin divanı, Nişapurlu Əttarın "Quşların konfransı"dır. və Sədi Şirazinin Gülüstan və Bustan müxtəlif əsərləri. Müasir fars şairlərindən bəziləri Nima Yooshij, Əhməd Şamlou, Simin Behbahani idi., Söhrab Sepehri, Rahi Mo'ayyeri, Mehdi Akhavan-Sales, and Forugh Fərrokhzad. Farslar, lurlar, taciklər, həzarlar, İran azəriləri, İran kürdləri, Qafqaz tatları və aymaqlar da daxil olmaqla, dünyada təxminən 110 milyon fars dilində danışan var. Persophone termini fars dilində danışan şəxsə aid etmək üçün də istifadə edilə bilər.