İtaliyada vergilər
09.03.1999 cu ildə Cəlililabad rayonu Lallar Kəndində Anadan Olub. Orta Təhsilidi. 03.10.2018 ci ildə Həqiqi Hərbi Xidmət Kecib.və 21.04.2020 ci ildə Ehtiyata Buraxilib. 21.09.2020 Ci ildə Cəlilabad rayon Hərbi Kamisarlığdan Çağrışcı Kimi Yenidən Hərbi xidmətə Yolanib. 27.09.2020 ci ildə İkinci Qarabağ Muharibəsində İştirak Edib. Azərbaycan Resbubilkasının Prizdenti Tərəfindən 4 medala təltif olunb. Bir Fəxri Fərman və İştirakcı Medalı. dövlətlərinin "böyük yeddiliyində" təmsil olunur. ÜDM-in həcmi təqribən 2,3 triliyon ABŞ dolları, adambaşına düşən ÜDM Ş dollarıdır. Iqtisadi cəhətdən Avropada dördüncü, dünyada isə 7-ci ən böyük ölkədir. Düünyada ilk 10 ən böyük məhsul ixracatçısından biridir. Burada həyat səviyyəsi hətta ABŞ, Almaniya və s. ölkələrdən də bəzi sahələrdə üstündür. Ən çox şərab ixrac edən, ən böyük turizm regionlarından olan, dünyada 4-cü ən böyük qızıl-valyuta ehtiyatı olan İtaliya Avropada 5-ci ən böyük avtomobil istehsalçısıdır. İtaliya 301 336 kvadrat kilometr ərazidə yerləşən iri döv¬lətdir və bu göstəriciyə görə Qərbi Avropada yalnız Fran¬sa, Ispaniya və Almaniyadan geri qalır. İtaliya əha¬lisinin sayı son statistik məlumatlara görə 58 883 958 nəfərdir. Onların 94%-i ital¬yan¬lardır. Əslən Italiyadan olanların 20 milyondan çoxu xa¬ricdə yaşayır (əsasən ABŞ, Fransa, AFR və Argen¬tinada). Italiya faydalı qazıntı sarıdan kasıb dövlətlər sırasındadır. Ona görə də ölkə yanacaq idxalından, sənaye və kənd təsərrüfatı xammalının, meşə materiallarının idxalından kifayət qədər güclü asılılıqda qalır, emal¬edici sənaye isə əsasən idxal olunan xammalla işləyir. İtaliyanın iqtisadi-coğrafi vəziyyəti – Aralıq dəyizi hövzəsinin mərkəzi (Avropanın cənubu, Apennin yarımadası və ona bitişik olan adalar, bu adaların iriləri – Siciliya və Sardiniya) – hələ qədimdən Avropa ölkələri ilə, həmçinin Yaxın Şərq və Şimali Afrika ölkələri ilə xarici iqtisadi əla¬qə¬lərin inkişafına şərait yaradırdı. Bundan başqa, Şimal və Cənub arasında tarixən təşəkkül tapmış regional müxtəlifliklə şərtlənən italyan modelinin spesifikliyi ölkənin xarici əlaqələrinin inkişaf etdirilməsini və möh¬kəm¬ləndirilməsini diktə edir. İkinci Dünya müharibəsindən sonra Italiya iqti¬sa¬diyyatı çox möhkəmlənmişdir. Ölkə dünya bazarında bərqərar olmuş və kök salmışdır. Kapitalın yığılma sürətinə görə Italiya yalnız Yaponiyadan geri qalırdı. Müharibədən sonrakı dövr¬də Italiya ÜDM-in orta illik artım sürətinə və əmək məhsu¬l¬darlığına görə Qərbi Avropanın aparıcı ölkələri arasında ikinci (AFR-dən sonra), bütün Qərb dünyasında dördüncü idi. XX əs¬rin axırıncı onilliyində və XXI əsrin əvvəlində ölkə üçün ÜDM-in kifayət qədər stabil inkişaf templəri xarakterikdir. ÜDM-in 30,3%-i sənayenin, 3,2%-i kənd təsərrüfatının, 66,5%-i xidmətlərin payına düşür. Ona görə də keçən illərdə Italiya iqtisadiyyatının ümumi inkişafının zəif gös¬təriciləri sənayedəki vəziyyətlə, xüsusi halda geyim istehsalı, tekstil, ayaqqabı, mebel, kimya sənayesi, metallurgiya, elektrotexnika səna¬yesi və maşınqayırmanın bəzi digər növlərindəki vəziy¬yətlə şərtlənirdi. Son illər ərzində daxili tələbatın, xüsusi halda əhalinin istehlak tələbatının artım templərinin və sənayenin daxili tələbatının azalması işgüzar aktiv¬liyin məhdud¬laş¬dırılmasına gətirib çıxarmışdır. Bunun nəticə¬sin¬də ümumi inves¬tisiyaların artımı da azalmışdır. Maşın, avadanlıq və nəq¬liyyat vasitələrinə yönələn ümumi investisiya 1,2%-ə qədər, tikintiyə yönələn isvestisiyalar isə 3%-ə qədər azalmışdır. Real ÜDM-in aşağı artımı həm də ixracatın azal¬ma¬sı ilə izah olunur. Ekspertlərin fikrincə ixracatın azalması birinci növbədə avro kursunun artımı üzündən baş vermiş və bu da ilk növbədə Italiyanın və Almaniyanın ixrac imkanlarını azaltmışdır. İtaliyanın əmək bazarı mürəkkəb struktura malikdir. 1970-ci illərin neft şokundan son¬ra başlayan qlobal texnoloji yenidən¬qurma prosesi digər sənaye ölkələrində olduğu kimi, məşğulluğun qeyri-tipik for¬maları sektorunun (natamam iş günü, müvəqqəti, tə¬sadüfi məşğulluq və baş¬qaları) genişlən¬məsi ilə müşayiət olunurdu. Əmək bazarının qeyri-bircinsliyi təkcə onun regional hissələrinin müxtəlif dinamikasında yox, həm də ixtisaslaşmış və ixtisas¬laş¬mamış işçi qüvvəsinə olan tələ¬batın daimi dispro¬por¬siyasında, əmək haqqının böyük diffe¬rensiallaşmasında büru¬zə verilir. Italiya kadrların hazırlıq sahəsində digər lider ölkələrdən geri qalır. Ona görə də milli əmək bazarı üçün tələb və təklifin xroniki uyğunsuz¬luğu xarakterikdir və bu xüsuiyyət gənclərin əksər hissəsinin margi¬nal¬laşması ilə müşahidə olunur. 1995-ci ildə 900 minə qədr ixti¬saslaşmamış işçi istehsal sferasından çıxar¬dılmış, struk¬tur işsizlik 80%-ə çatmışdır. Bu isə digər sənaye ölkə¬lərində olduğundan xeyli yüksəkdir. Əmək bazarında dövlət siya¬sə¬tinin imkanları məhduddur. Bu, bir tərəfdən, büdcə vəsait¬lə¬rinin çatışmazlığından, digər tərəfdən, işçi yer¬lə¬rinin korporativ müdafiəsindən doğur. 1997-ci ilin Asiya böhranından sonra dünya ticarətin¬də¬ki vəziyyətin pisləşməsi Italiyanın xarici iqtisadi əməliyyat¬larında da əks olundu. 2000-ci ildə ödəniş balansının bütöv¬lük¬də profisitlə yekunlaşmasına baxma¬yaraq, cari əməliy¬ya¬tlar hesabının mənfi saldosu və ticarət balansının müsbət qiy¬mə¬¬tinin düşməsi qeyd olun¬muşdur. Beləliklə, ümumi profisit əsa¬sən investisiyanın ölkəyə axını ilə və yeni kredit axın¬la¬rının yaranması ilə izah olunur. İtaliya iqtisadiyyatının müasir vəziyyətini əsasən avronun tətbiqinin nəticələrinin aradan qaldırılması kimi xarakterizə etmək olar. Əgər əvvəllər ölkə öz iqtisa¬diyyatın¬dakı durğunluğu milli valyutanın qiymətdən düşməsinin və dövlət xərclərinin artırılmasının köməyi ilə aradan qaldıra bilirdisə, indiki zamanda Avropa monetar ittifaqının üzvü olan Italiya onun tələblərinə tabe olmalı və öz valyutasının stabilliyini saxlamalı, sərt vergi siyasətini aparmalıdır. Bunun¬la eyni zamanda, həm ənənəvi bazar¬lara (məsələn, Alma¬niya), həm də inkişaf edən bazar¬lara ixracatın nəzərə¬çar¬pacaq dərə¬cədə azalması müşahidə olunur. Əsas problem ondan ibarətdir ki, Maastrixt razılaşmasının tələblərinin yerinə yetirilmə zərurəti iqtisadi artımın stimullaşdırılması üçün hakimiyyətə az imkan verir. Bu, əsasən dövlət bor¬cunun azalmasına aiddir (ÜDM-un 120%-dən 60%-ə qədər). Nəticədə, borc yükünü çək¬məyən digər ölkələrlə müqayisədə İtaliya daha çətin vəziy¬yətdə qalır.