Pul tələbi
Pul tələbi iqtisadiyyatda — pul şəklində maliyyə aktivlərinə arzu olunan sahiblikdir: yəni investisiyalar deyil, nağd və ya bank depozitləri. Bu, M1 sözünün dar mənasında pula olan tələbi (birbaşa xərclənən ehtiyatlar) və ya daha geniş mənada M2 və ya M3-dəki pulu tələb edə bilər. Dəyər anbarı (hətta müvəqqəti) kimi M1 mənasında pulda faiz verən varlıqlar üstünlük təşkil edir. Bununla birlikdə, əməliyyatları icra etmək üçün M1 tələb olunur; Başqa sözlə, likvidliyi təmin edir. Bu, dərhal gələcək xərclər üçün pul tutmağın likvidlik üstünlüyü ilə digər aktivlərə müvəqqəti sahiblik faiz üstünlükləri arasında qarşılıqlı mübahisə yaradır. M1-ə olan tələb, bir insanın vəsaitinin xərclənməsi lazım olan bu mübadilənin nəticəsidir. Makroiqtisadiyyatda M1 şəklində sərvət sahibi olma motivləri təxminən bir əməliyyat motivi və ehtiyat motivi ilə bölünə bilər. Daha geniş M2 pul konsepsiyasının əhəmiyyətsiz faiz dərəcəsinə malik olan hissələrinə olan tələb aktivlərə olan tələbə əsaslanır. Pul saxlamaq üçün daha çox mikroiqtisadi motivlərə bölmək olar. Tipik olaraq nominal pul tələbi nominal məhsul səviyyəsi ilə (qiymət səviyyəsi real məhsula vurulan) artar və nominal faiz dərəcəsinin artması ilə azalır. Həqiqi pul tələbi, nominal pul tələbinin qiymət səviyyəsinə bölünməsi kimi müəyyən edilir. Müəyyən bir pul kütləsi üçün pula olan tələbin pul təklifinə bərabər olduğu gəlir-faiz dərəcəsi cütünün yeri LM əyrisi olaraq bilinir. Pul tələbinin dəyişkənliyinin böyüklüyü mərkəzi bankın pul siyasətini aparması və nominal lövbərini seçməsinin optimal yolu üçün vacibdir. Pul kütləsindəki artımın stimullaşdırıcı təsir göstərməməsi üçün LM əyrisinin düz olduğu şərtlər (likvidlik tələsi) Keynes nəzəriyyəsində mühüm rol oynayır. Bu vəziyyət, pula olan tələbin faiz nisbətinə görə hədsiz dərəcədə elastik olduğu zaman meydana gəlir. Tipik bir pul tələbi funksiyası belə yazıla bilər M d = P × L ( R , Y ) {\displaystyle M^{d}=P\times L(R,Y)\,} burada M d {\displaystyle M^{d}} tələb olunan nominal pul məbləğidir, P qiymət səviyyəsidir, R nominal faiz dərəcəsidir, Y həqiqi gəlirdir və L (.) real pul tələbdir. L ( R , Y ) {\displaystyle L(R,Y)} üçün alternativ bir ad "likvidlik üstünlük funksiyası" dır.