Toracalar
Toracalar — İndoneziyanın Cənubi Sulavesi əyalətinin dağlıq bölgəsində yaşayan etnik qrup. Onların ümumi sayı 1 milyon 500 min nəfərdir. Əhalinin əksəriyyəti xristiandır, digərləri müsəlman və ya yerli animist inanclara malikdir. İndoneziya hökuməti bu animist inancı Aluk To Dolo ("Əcdadların Yolu") kimi tanıdı. 20-ci əsrə qədər Toracalar animizmlə məşğul olan və xarici dünyanın nisbətən toxunulmaz olduğu muxtar kəndlərdə yaşayırdılar. 1900-cü illərin əvvəllərində holland missionerləri ilk dəfə Toraca dağlılarını xristianlığa çevirmək üçün çalışdılar. 1970-ci illərdə Tana Toraja regensiyası daha da xarici dünyaya açıldıqda, İndoneziyada turizmin simvoluna çevrildi: turizmin inkişafı ilə istismar edildi və antropoloqlar tərəfindən araşdırıldı. 1990-cı illərdə, turizm zirvəyə çatdıqda, Toraja cəmiyyəti əhəmiyyətli dərəcədə dəyişdi, sosial həyat və adət-ənənələr Aluk To Dolo-nun nəticəsi olan aqrar modeldən əsasən xristian cəmiyyətinə çevrildi. Əsas məşğuliyyət əllə əkinçilikdir. Əsas məhsullar düyü, qarğıdalı, kokos palması, şəkər qamışı, tərəvəz, meyvə, tütün, banan və qəhvədir. Cənubi Torajlarda suvarılan terraslardan istifadə olunur. Su hövzələrinin yaxınlığında yaşayanlar balıqçılıq, dəniz və göllə məşğul olurlar. Su basmış sahələrdə balıq yetişdirilir. Çöldonuzu, meymun, maral ovlayırlar. Silahlar — nizə, sumpitan, tələ, silok. İtlər ovda istifadə olunur. Heyvandarlıqda camış (adətən ritual və prestijli məqsədlər üçün), toyuq, keçi, at, it, donuz və qoyun yetişdirilir. Qeydlərə görə, Toraca yerliləri 1950-ci illərə qədər "animizm" adlı bir inanca sahib idi. Yəni bütün əşyaların ruhu olduğuna inanırdılar. Daha sonra xristianlığı qəbul etmiş yerlilər bu animizmi tərk etməməklə qarışıq bir inanca sahib olmuşdur.