Universal insan
Universal insan, ensiklopedist, polimat (Yunanca: πολυμαθής, romanlaşdırılmış: polymathēs, lit. ‘çox öyrənilmiş’; Latınca: homo universalis, lit. ‘universal insan’) biliyi xeyli sayda mövzunu əhatə edən və kompleks strukturlardan istifadə etdiyi məlum olan fərddir. Xüsusi problemlərin həlli ilə bağlı biliklər. Qərbi Avropada polimatiya terminini öz başlığında istifadə edən ilk əsər (De Polymathiatractatio: integri operis de studiis veterum) 1603-cü ildə Hamburq filosofu İohann von Vuern tərəfindən nəşr edilmişdir. Von Wowern polimatikanı "hər cür tədqiqatlardan əldə edilən müxtəlif mövzular üzrə biliklər… intizamların bütün sahələrində sərbəst şəkildə yayılan, insan şüurunun onları yorulmaz bir sənaye ilə izləyə biləcəyi dərəcədə" kimi təyin etdi. Von Voern hikməti, ədəbiyyatı, filologiyanı, filomatiyanı və çox tarixini sinonimlər kimi sadalayır. Termin ingilis dilində qeydə alınmış ən erkən istifadəsi 1624-cü ildə Robert Burton tərəfindən yazılmış The Anatomy of Melancholy kitabının ikinci nəşrindədir; Polimatist forması bir qədər köhnədir ilk dəfə 1621-ci ildə Riçard Montaqunun Ondalıq Tarixinin mərhum hissəsində Diatribae-də görünür. Oxşar polihistor termininin ingilis dilində istifadəsi 16-cı əsrin sonlarına aiddir. Polimatlara elm, texnologiya, mühəndislik, riyaziyyat və incəsənətin bir neçə sahəsində üstün olan İntibah və Maarifçiliyin böyük alimləri və mütəfəkkirləri daxildir. İtalyan İntibahında, polimat ideyası, iddiaya görə, özü də polimatik Leon Battista Alberti (1404–1472) tərəfindən "insan istəsə hər şeyi edə bilər" ifadəsində ifadə edilmişdir. Qotfrid Leybnits tez-tez polimat kimi görünürdü. Əl-Biruni həm də polimatik idi. Digər tanınmış və məşhur polimatlar arasında Leonardo da Vinci, Hildegard of Bingen, İbn əl-Haytham, Rabindranath Tagore, Mixail Lomonosov, Johann Wolfgang von Goethe, Alan Turing, Benjamin Franklin, John von Neumann, Omar Khayyamri, Charles Sanders Peirce, Henri Puancaré, İsaak Asimov, Nikolay Kopernik, Rene Dekart, Aristotel, Averroes, Arximed, Corc Vaşinqton Karver, Hypatia, Blez Paskal, Africanus Horton, Vanq Vey, İsaak Nyuton, Leonhard Euler, Emilie du Şatelet, Nikolas Telason, Berroma Telason , Thomas Young, Sequoyah, Thomas Jefferson və Pierre-Simon Laplace. Renessans humanizminin insanların öz inkişaf imkanlarının hüdudsuz olması ilə bağlı əsas prinsipini təcəssüm etdirən bu konsepsiya insanların bütün bilikləri əhatə etməli və öz qabiliyyətlərini mümkün qədər tam şəkildə inkişaf etdirməli olduğu anlayışına gətirib çıxardı. Bu, renessans insanı terminində ifadə edilir və tez-tez bütün nailiyyət sahələrində: intellektual, bədii, sosial, fiziki və mənəvi sahədə bacarıqlarını inkişaf etdirməyə çalışan o yaşdakı istedadlı insanlara şamil edilir. "Renessans adamı" termini ilk dəfə 20-ci əsrin əvvəllərində yazılı ingilis dilində qeyd edilmişdir. İntibahdan əvvəl, dövründə və ya ondan sonra yaşayan böyük mütəfəkkirlərə istinad etmək üçün istifadə olunur. Leonardo da Vinçi tez-tez İntibah insanının arxetipi, "sönməz maraq" və "qızdırmalı ixtiraçı təxəyyül" adamı kimi təsvir edilmişdir. Bir çox görkəmli polimatlar İntibah dövründə yaşamışlar, təxminən 14-cü əsrdən 17-ci əsrə qədər davam edən və Orta əsrlərin sonlarında İtaliyada başlayan və daha sonra Avropanın qalan hissəsinə yayılan mədəni hərəkat. Bu polimatların təhsilə dairəvi yanaşması o dövrün humanistlərinin ideallarını əks etdirirdi. O dövrün bir bəy və ya saray əyanından bir neçə dildə danışması, musiqi alətində ifa etməsi, şeir yazması və s. Ümumdünya təhsil ideyası polimatik qabiliyyətə nail olmaq üçün vacib idi, buna görə də universitet sözü öyrənmə yerini təsvir etmək üçün istifadə edilmişdir. Bununla belə, orijinal latın sözü universitas ümumiyyətlə "bir orqana, cəmiyyətə, şirkətə, icmaya, gildiyaya, korporasiyaya və s. birləşmiş bir sıra şəxslərə" aiddir. Bu dövrdə universitetlər konkret sahələr üzrə ixtisaslaşmırdı, əksinə, tələbələri geniş elm, fəlsəfə və ilahiyyat sahələri üzrə hazırlayırdılar. Bu ümumbəşəri təhsil onlara müəyyən bir sahənin ustası olmaq üçün şagirdlik fəaliyyətini davam etdirə biləcək bir əsas verdi. Bu gün kiməsə "Renessans adamı" deyildikdə, o nəzərdə tutulur ki, bir neçə sahədə geniş maraqlara və ya səthi biliyə malik olmaqdansa, bu fərdlərin ən azı bəziləri üzrə daha dərin biliyə və bacarıqlara, hətta təcrübəyə malik olması nəzərdə tutulur. Bəzi lüğətlər bir çox maraqları və ya istedadları olan birini təsvir etmək üçün "Renessans adamı" terminindən istifadə edir, digərləri isə İntibah dövrü ilə məhdudlaşan və daha çox Renessans idealları ilə əlaqəli bir məna verir.