İlleqalizm
İlleqalizm 1890-cı illərin sonu — 1900-cü illərin əvvəllərində fərdiyyətçi anarxizmin nəticəsi kimi ilk növbədə Fransa, İtaliya, Belçika və İsveçrədə inkişaf etmiş anarxizm tendensiyasıdır . Qeyri-qanuni insanlar cinayəti açıq və ya gizli şəkildə həyat tərzi kimi qəbul edirlər. Bu ilə bağlı olsa da Illegalism cinayət növü müəyyən etmir oğurluq və hırsızlık . Solçu anarxistlər olan illeqalistlər muzdlu əmək və bazarlara qəti şəkildə qarşı çıxırlar. Clément Duval və Marius Jacob kimi bəzi anarxistlər, oğurluğu fərdi rekultivasiya (la reprise individuelle) və əməlin təbliği nəzəriyyələri ilə əsaslandırdılar və cinayətlərini daha geniş müqavimət hərəkatını asanlaşdırmaq üçün təbliğati və təşkilati vasitə kimi gördülər. Jül Bonnot və Bonnot Bandası kimi digərləri öz hərəkətlərini eqoist anarxizm baxımından gördülər və Maks Stirnerin fəlsəfəsinə istinad etdilər. Nəzəriyyəçi Maks Stirnerin eqoizminin təsiri ilə Fransada bəzi illeqalistlər anarxistlərdən ayrıldılar. Onlar iddia edirdilər ki, onların hərəkətləri heç bir əxlaqi əsaslanma tələb etmir və qeyri-qanuni hərəkətlər daha yüksək ideal naminə deyil, öz istəklərinə uyğun həyata keçirilir. Parisdə bu mühit hər ikisi Albert Libertad və onun tərəfdaşları tərəfindən təsis edilmiş həftəlik L'Anarchie və Causeries Populaires (paytaxtın və onun ətrafında bir neçə fərqli yerdə hər həftə toplanan müntəzəm müzakirə qrupları) qəzetlərində cəmlənmişdi.