Qığırdaq toxuması
Toxuma sözü yunanca histos, latınca isə tela adlanır. Toxuma mənşə və quruluş oxşarlığına malik olan müəyyən funksiya yerinə yetirən hüceyrə və hüceyrələrarası maddələr qurupuna deyilir. Əsas toxumalar epiteli, sinir, birləşdirici və əzələ toxumaları olaraq 4 qrupa ayrılır. Bu həm insanda həm də heyvanlarada qəbul olunan 4 toxuma növüdür. Birləşdirici toxuma orqanizidə geniş yayılmış toxuma növüdür. Bu toxumanı daxili mühit toxumsıda adlandlırırlar. birləşdirici toxuma 4 əsas qrupa bölünür: Əsl birləşdirici toxuma Sümük toxması Qan və limfa Qığırdaq toxuması Qığrdaq toxuması heyvani bir toxuma olub bədəndə birləşdirici toxumanın mexaniki vəzifə görən növlərinə aid edilir. Bu toxuma sümük toxumasıdan fərqli olaraq daha yumuşaqdır. Qığırdaq toxuması fərqləndirən əsas xüsusiyyətlərdən biri də onda hüceyrələr arası maddənin daha yaxşı inkişaf etməsi və sıxılmasıdır. Qığırdaq toxumasını fərqləndirən digər xüsusiyyətlərdən biri də onda qan damarları, limfa və sinir siseminin olmamasıdır. Bu toxuma mezenximdən inkişaf etmişdir. Qığırdağın matriksi plastiki formalaya malik qatı ancaq sümük matriksindən fərqli olaraq sərt formaya malik deyil. Bu xüsusiyyət ona möhkəmlik və dayanıqlılıq verir. Matrikslər bir biri ilə əlaqəli makroxovlardan ibarətdir. Qığrdaq toxumasının qidalanması onun ətrafında olan digər toxumların ifraz etdiyi maddələrin diffuziyası yolu ilə baş verir. Qığırdaq toxuması matriks vasiytəsi ilə qidalanır. Belə ki, qığırdaq toxumasının özüdündə qan damarları olmadığıdan onun qidalanması maddələrin bir mühitdən başqa mühitə sorulması yolu ilə baş verir. Burada matirksin qan damarına gələn qidalə maddələr diffuziya yolu ilə qığırdaq toxumasına sorulur. Qandaki qida maddələri dərində olan xondirositlərə diffuziya yolu ile çatır və buna görə də qığırdaqın qalınlığı müəyyən həddə qədər olur. Bununlada qığırdaq hüceyrələrinin qidalanması təmin olunur.