Böyük mart deportasiyası
Böyük mart deportasiyası (rus. Большая мартовская депортация) və ya Priboy əməliyyatı(rus. операция «Прибой») - Sovetlərin Baltikyanı ölkələrdən 25-28 mart 1949-cu ildə əhalini kütləvi şəkildə deportasiya etməsi idi. Baltikyanı ölkələrin tarixçiləri hadisəni Mart deportasiyası olaraq da adlandırırlar. Xalqın düşməni kimi göstərilən 90 mindən çox eston, latış və litvalı Sovet İttifaqının məskunlaşmayan ərazilərində məcburi köçkün vəziyyətinə gətirildi. Deportasiya olunanların 70%-dən çoxu qadınlar və 16 yaşınadək uşaqlar idi. "Qolçomaqlıqdan salınma" kampaniyası olaraq göstərilən əməliyyat kollektivləşməni asanlaşdırmaq və Meşə Qardaşlarının Sovet işğalına qarşı silahlı müqavimətini dəstəkləyən bazanı ləğv etmək məqsədi daşıyırdı. Deportasiya öz hədəflərini gərçəkləşdirə bildi: 1949-cu ilin sonlarında Latviya və Estoniyada təsərrüfatların 93% və 80%-i kollektivləşdirildi. Litvada tərəqqi daha yavaş getdi və Sovetlər 1951-ci ilin sonlarında "Payız əməliyyatı" adı verilən daha bir böyük deportasiyanı təşkil etdilər. Sürgünlərdən geri qayıtmaq məsələsi yox idi, hamısı "əbədilik" idi. Destalinizasiya və Xruşşov mülayimləşməsi dövründə sürgün olunanlar tədricən sərbəst buraxıldı və bəziləri geri qayıtmağı bacardı. Onların nəsillərinin çoxu hələ də Sibir şəhər və kəndlərində yaşayırlar. Sovet İttifaqında ümumi vəziyyət müharibənin sonundan bəri yaxşılaşdığından, kütləvi deportasiya əvvəlki deportasiyalardakı qədər itki ilə nəticələnmədi və bildirilən ölüm nisbəti 15 faizdən az oldu. Sibir sürgününün ilk bir neçə ilində deportasiya olunanların yüksək ölüm səbəbi ilə Sovet hakimiyyətinin təyin olunmuş ərazidə uyğun yaşayış şəraiti təmin edə bilməməsi səbəbindən, ehtiyatsızlıq və ya qabaqcadan düşünmə yolu ilə bəzi mənbələr bu deportasiyaları soyqırımı aktı hesab edirlər. Martens Clauza və Nürnberq nizamnaməsinin prinsiplərinə əsaslanaraq, Avropa İnsan Hüquqları Məhkəməsi mart deportasiyasının bəşəriyyətə qarşı cinayət olduğunu bildirdi.