Lou-fay
Lou-fay — adətən bir qeydin və ya ifanın qüsurları kimi qəbul edilən elementlərin, bəzən də düşünülmüş bir estetik seçim olan musiqi və ya istehsal keyfiyyətidir. Səs keyfiyyəti və musiqi istehsalı standartları onilliklər boyu inkişaf etmişdir, yəni bəzi köhnə Lou-fay nümunələri əvvəlcə belə tanınmamış ola bilər. Lou-fay 1990-cı illərdə alternativ olaraq DIY musiqisi adlandırıldığı zaman populyar musiqi tərzi kimi tanınmağa başladı. Harmonik təhrif və "analoq istilik" bəzən aldadıcı şəkildə Lou-fay musiqisinin əsas xüsusiyyətləri kimi irəli sürülür. Estetikliyi, əslində normal olaraq istənməyən kimi görünən elementlərin, məsələn notlar, ətraf mühitin müdaxiləsi və ya fonoqrafik çatışmazlıqlar (zəifləmiş səs siqnalları, lent səsi və s. kimi elementləri) daxil etməsi ilə müəyyən edilir. Əhəmiyyətli sənətçilər arasında Beach Boys, R. Stevie Moore (tez-tez "ev qeydinin xaç atası" adlanır), Paul McCartney (McCartney), Todd Rundgren, Jandek, Daniel Johnston, Voices Guided , Sebadoh, Beck, Səki və Ariel Pink var. "Lou-fay" mədəni leksikonda "yüksək sədaqət" olduğu müddətdə olmasına baxmayaraq, WFMU DJ William Berger, ümumiyyətlə, 1986-cı ildə bu terminin populyarlaşdırılması ilə tanınır. 1980-ci illərdən bəri müxtəlif nöqtələrdə "Lou-fay" kaset mədəniyyəti, punk DIY etiketi, primitivizm, kənar musiqi, orijinallıq, süstlük / Generation X stereotipləri və mədəni nostalji ilə əlaqəli olmuşdur. "Yataq otağı" musiqiçiləri anlayışı müasir rəqəmsal səs iş stansiyalarının yüksəlməsindən sonra genişləndi və 2000-ci illərin sonunda Lou-fay estetikası soyuq və hipnaqrafik pop musiqi janrının əsasını təşkil etdi.