Buddist iqtisadiyyat
Buddist iqtisadiyyat — qismən Buddist inanclardan ilham alan bir sıra iqtisadi prinsiplərdir. Buddist iqtisadiyyat insanları inkişafını təmin etmək üçün işlərini görməyə təşviq edir. Termin 1955-ci ildə ingilis iqtisadçı Ernst Fridrix Şumaxer tərəfindən Baş nazir U Nunun məsləhətçisi olaraq Birmada olarkən ortaya atılmış və Şumaxer və theravadanın davamçıları tərəfindən istifadə olunmağa başlanmışdır. 1966-cı ildə Schumacher ilk dəfə Buddist İqtisadiyyatını Asiyada nəşr etdirdi: Əl kitabı, daha sonra 1973-cü ildə yenidən nəşr olundu, Az Gözəldir: İnsanlar üçün vacib olan bir iqtisadiyyat. Buddist iqtisadiyyat əzabları minimuma endirmək üçün Buddist prinsipə uyğundur. Macar tədqiqatçısı Laszlo Zsolnayinin dediyinə görə “Buddist iqtisadiyyat ruhu azad etməyə yönəlmişdir. Qərb iqtisadiyyatının (I) mənfəəti artırmaq, (II) istəyi inkişaf etdirmək, (III) inkişaf etməkdə olan bazarlar, (IV) dünyanın alətdən istifadəsi və (V) eqoist mənafelərin əsas prinsiplərinə meydan oxuyur. Buddist iqtisadiyyat (i) əzabları minimuma endirmək, (ii) istəkləri sadələşdirmək, (iii) şiddətdən çəkinmək, (iv) həqiqi yardım və (v) səxavət ”kimi alternativ prinsiplər təklif edir.” . Buddist iqtisadçı üçün istehlak hədəf deyil, vasitədir, lakin həyat səviyyəsinin göstəricisi minimum istehlakla maksimum rifahdır, Qərb elmi isə optimal istehsal yolu ilə maksimum istehlaka yönəlmişdir .. 2007-ci ildə Buddist İqtisadiyyat Tədqiqat Platforması, dünyanın müxtəlif yerlərindən olan alimlərin bu mövzuda araşdırmalarını təqdim etdikləri ilk konfransını keçirdi.