Sakit məskən
“Sakit məskən” (rus. Тихая обитель) — rus rəssamı İsaak Levitanın (1860-1900) 1890-cı ildə çəkdiyi mənzərə. Moskvadakı Dövlət Tretyakov Qalereyasında saxlanılır (inv. Ж-584). Ölçüsü - 87,5x108 sm-dir . Süjeti bir neçə monastırla əlaqəli rəssamın təəssüratlarını birləşdirən kətan 1890-cı ildə Levitanın Yuxarı Volqaya səfərindən sonra tamamlandı. 1891-ci ildə rəsm Səyahət İncəsənət Sərgiləri Birliyinin ("Peredvijniki") Sankt-Peterburqda, sonra isə Moskvada keçirilən 19-cu sərgisində nümayiş etdirildi. “Sakit məskən” sərgiyə gələnlər arasında böyük uğur qazandı və sənətşünaslar tərəfindən yüksək qiymət aldı, bu da nəhayət Levitanın Rusiyanın aparıcı mənzərə rəssamlarından biri kimi tanınmasını təsdiqlədi . 1891-ci ildə kətan şəxsi kolleksiyalardan biri üçün alındı . İnqilabdan sonra rəsmin izi itdi və dirijor Nikolay Qolovanovun şəxsi kolleksiyasında “tapılan” 1960-cı ilə qədər onun yeri naməlum qaldı . 1970-ci ildə “Sakit məskən” rəsm əsəri Dövlət Tretyakov Qalereyasına verildi . Sənətşünas Vladimir Stasovun fikrincə, “Sakit məskən” Levitanın “axşam günəşinin tonlarının gözəlliyi və poeziyası baxımından” ən yaxşı tablosudur. Sənətşünas Aleksey Fedorov-Davydov “Sakit məskən” əsərini Levitanın “əhvali-ruhiyyə mənzərələri” silsiləsinə istinad edərək qeyd etdi ki, bu rəsm onun “Volqada çoxillik fəaliyyətinin bir növ son mərhələsi idi” və “nəinki buna qarşı deyil. Levitanın əvvəlki işi, lakin təbii olaraq ondan çıxır”. Sənətşünas Faina Maltseva yazırdı ki, rəssamın “Sakit məskən”də yaratdığı obraz “məzmununa görə çoxşaxəlidir”, ruhda “dinclik hissi, sakit lirik kədər və yayın gözəlliyinə həvəsli heyranlıq yaradır” .