Körmöz
Körmöz - türk və altay xalq inancında və mifologiyasında ruh, cin, qarabasma mənasını verən söz. Körmös, Kürmös və ya Körümes də deyilir. Yaxşılıq və pislik edən ruhların hamısıdır. Ümumiyyətlə üçlü bir təsniflə ələ alınarlar. Yer üstündə yaşayan ruhlar, Su və torpaq altında yaşayan ruhlar. Səmada yaşayan ruhlar. Bəzən Tanrının vəzifələndirdiyi varlıqlardır. Şeytanı varlıqlara isə Soqor Körmös (Kor Mələk) adı verilirdi. İslam inancına görə də şeytan da əslində mələklərin içərisindədir lakin sonradan üsyan etmişdir. Körmösler ən çox gün batımında və gün doğumunda ortaya çıxar və təsirli olurlar. Buna görə bu vaxtlar təhlükəli sayılır. Bu vaxtlarda uyunulması uyğun görülməzdi. İnsanların ruhlarını ələ keçirə bilərlər. Körmöslü anlayışı dəli və ya ruhi xəstə mənasında istifadə edilər. Yakutlar ölülərin özbaşına gəzən ruhlarına Üğör (Yör)adı verilər. Ölən insanların ruhlarının Körmöse çevrildiyi inancı məşhurdur. Qəza nəticəsində vəfat etmiş insanların ruhlarına Obun, intihar edənlərinkine Albandeyilər. Ataların ruhları isə Ozor olaraq xatırlanar. Rəhbərləri Kürmez Xan olaraq bilinər. Körmösler ikiyə, bəzən də üçə ayrılar. Aruğ (Arı) Körmös: Xeyir ruhlarıdır. İnsanları və ailələrini qoruyurlar. Ülgenin əmrindədirlər. Yer üzündə yaxşılıq edərlər. Caman (Yaman) Körmös: Şər ruhlardır. Yer altı dünyasında Erlikin xidmətçisidirlər. İnsanların canını alıb apara bilərlər. Qal (Gal) Körmös: Kədərli ruhlardır. Əziyyət çəkərlər. Pislik və ya yaxşılıq edə bilməzlər.