Dolidze Semyon Vissarionoviç
Dolidze Semyon Vissarionoviç (6.2.1903, Kutaisi quberniyasının Ozurgeti şəhərində,17.6.1983, Tbilisi) - gürcü rejissoru, ssenarist. SSRİ xalq artisti (1965). SSRİ Dövlət mükafatı laureatı (1950). 1925-ci ildə Tbilisi Universitetinin tarix-filologiya fakultəsini bitirmişdir. Gürcüstan Dövlət Kino Sənayesi Birliyində kinoxronika şöbəsi yaratmış və ona rəhbərlik etmişdir. 1957-76-cı illərdə Gürcüstan Kinematoqrafçılar İttifaqının sədri işləmişdir. 1941-ci ildən Sovet İttifaqı Kommunist Partiyasının üzvü. Gürcüstan SSR-nin 4-cü çağırış deputatı. Kinoda ilk işi qısametrajlı “Torpağa həmlə” (1929) sənədli filmi olmuşdur. “Mənim nənəm” (1929, G.D.Mdivani və K.A.Mikaberidze ilə birgə) filminin ssenarisinin yaradılmasında iştirak etmişdir.1932-ci ildə “Uçqunlar ölkəsində” (ssenari müəllifi Dolidze) filmini çəkmişdir. Ən yaxşı filmləri: “Axırıncı səlibçilər” (1934), “Dariko” (1937), “Curpayın qalxanı” (1941, D.Rondeli ilə birgə), “Cırcırama” (1954), “Eterinin mahnısı” (1957), “Fatimə” (1959), “Sonuncu və birinci gün” (1960), “Paliastomi” (1963), “Keçmişlə görüş” (1967, ssenari müəllifi Dolidze) “Şəhər erkən oyanır” (1968), “Semiramidanın bağları” (1971), “Sübh çağı qaçış” (1975) və s. 1980-cı ildə Dolidze “O insandırmı?” (İ.Çavçavadzenin əsəri üzrə, K.S.Dolidze ilə), 1983-cü ildə “Kukaraça” (N.V.Dumbadzenin əsəri üzrə, K.S.Dolidze ilə birlikdə, Ümumittifaq kinofestivalının mükafatı) filmlərini çəkmişdir. “Qartal yuvası” (1947) pyesinin, həmçinin hekayə və şeirlərin müəllifidir. 1983-cü ilin 17 iyulunda Tbilisi şəhərəndə dünyasını dəyişmiş (digər mənbələrə görə - 17 iyun). Didube panteonunda dəfn edilmiş.