Kənan dilləri
Kənan dilləri və ya Kənan dialektləri — şimal-qərbi sami dillərinin üç alt qrupundan biri. Onlar Levant, Mesopotamiya, Anadolu və Şərqi Aralıq dənizi boyunca tapılan Kənan yazılarında, Finikiya kolonistləri tərəfindən Karfagenin qurulmasından sonra Şimali Afrika və Pireney yarımadasının sahilyanı bölgələrində təsdiq edilmişdir. Dialektlər ilk növbədə Bibliya coğrafiyaya istinad edərək etiketlənmişdir: ivrit (İsrail, Yəhuda/Bibliya, Səməriyyə), Finikiya/pun, amorey, əmuni, Moav, suti və Edom. Dialektlərin hamısı bir-birini başa düşülən səviyyədə yaxınlığa malik idi. Bu bir-birlərinə son dərəcə yaxın dillərdə Kənan və Levantın qədim samidilli xalqları danışırdılar. Ərazi indiki İsraili, İordaniyanı, Sinay yarımadasını, Livanı, Suriyanı, Fələstini, həmçinin Türkiyənin cənub-qərbindəki bəzi əraziləri (Anadolu), İraqın qərbi və cənubunu (Mesopotamiya) və Səudiyyə Ərəbistanının şimal-qərb küncünü əhatə edirdi.