Arhitektura Škotske
Arhitektura Škotske uključuje svu ljudsku građevinu unutar modernih granica Škotske, od neolita do danas. Najranije preživjele kuće datiraju oko 9500 godina, a prva sela 6000 godina: Skara Brae na kopnu Orkney je najraniji sačuvani primjer u Evropi. Crannogs, okrugle kuće, svaka izgrađena na vještačkom ostrvu, datiraju iz bronzanog doba, a kamene građevine zvane atlantske okrugle kuće i veće zemljane gradine iz željeznog doba. Dolazak Rimljana od oko 71. godine nove ere doveo je do stvaranja tvrđava poput one u Trimoncijumu, i kontinuiranog utvrđenja između Firth of Forth i Firth of Clyde poznatog kao Antoninov zid, izgrađenog u drugom vijeku nove ere. Osim rimskog uticaja, postoje dokazi o kormilarnicama i podzemnim terenima. Nakon odlaska Rimljana, postojao je niz utvrda s jezgrom, koje su često koristile glavne geografske karakteristike, kao u Dunaddu i Dunbartonu. Dvorci su stigli u Škotsku sa uvođenjem feudalizma u dvanaestom vijeku. Prvobitno su to bile drvene konstrukcije sa ogradama, ali su mnoge zamijenjene kamenim dvorcima sa visokim zidovima. U kasnom srednjem vijeku grade se novi dvorci, neki većeg obima, a drugi, posebno u granicama, jednostavnije kule. Barutno oružje dovelo je do upotrebe otvora za oružje, platformi za postavljanje topova i zidova prilagođenih da odole bombardovanju. Arhitektura srednjovjekovnih župnih crkava bila je tipično jednostavnija nego u Engleskoj, ali bilo je i velebnijih crkvenih zgrada u gotičkom stilu. Od ranog petnaestog vijeka, uvođenje renesansnih stilova uključivalo je selektivnu upotrebu romaničkih oblika u crkvenoj arhitekturi, kao u naosu katedrale Dunkeld, nakon čega je direktnije uticalo na izgradnju renesansne palate od kasnog petnaestog vijeka, počevši od Linlitgowa. Privatne kuće aristokrata usvojile su neke od ovih karakteristika i uključile karakteristike srednjovjekovnih dvoraca i kula u planove zasnovane na francuskom zamku kako bi proizveli škotski baronski stil. Otprilike 1560. godine reformacija je dovela do masovnog uništavanja crkvenog namještaja, ukrasa i ukrasa, a u periodu nakon reformacije pojavio se jedinstven oblik crkve zasnovan na planu u obliku slova "T". Nakon restauracije 1660. godine, postojala je moda za velike privatne kuće pod utjecajem paladijanskog stila i povezana s arhitektima Sir Williamom Bruceom i James Smithom. Škotska je dala neke od najznačajnijih britanskih arhitekata osamnaestog vijeka, uključujući: Kolena Kembela, Džejmsa Gibsa, Vilijama Čejmbersa i posebno Roberta Adama. Gledali su na klasične modele, a Novi grad u Edinburgu bio je fokus buma klasične gradnje. Industrijska revolucija je transformisala škotske gradove, što je dovelo do urbanog širenja, što je ilustrovano u stanovima poput onih Gorbalovih u Glasgowu. Novi gradovi, dizajniranih zajednica kao što je New Lanark, koje je 1800. razvio Robert Owen, bili su jedno rješenje. Sociolog Patrick Geddes (1854–1932) preferirao je "konzervativnu hirurgiju": zadržavanje najboljih zgrada u oblasti i uklanjanje najgorih. Došlo je do oživljavanja baronskog stila, posebno nakon obnove kuće Abbotsford za Waltera Scotta iz 1816. godine, i paralelnog oživljavanja gotike u crkvenoj arhitekturi. Neoklasicizam su slijedili William Henry Playfair, Alexander "Greek" Thomson i David Rhind. U kasnom devetnaestom vijeku došlo je do nekih velikih inženjerskih projekata uključujući Forth Bridge, konzolni most i jednu od prvih velikih čeličnih konstrukcija na svijetu. Najznačajniji škotski arhitekta ranog dvadesetog vijeka, Čarls Reni Mekintoš, razvio je jedinstven i međunarodno uticajan „stil Glasgow“. Arhitekte koji su nastavili koristiti stilove iz prošlosti su James Robert Rhind i James Miller. Od sredine dvadesetog vijeka, arhitektura u Škotskoj postaje sve utilitarnija i pod uticajem modernizma. Ključni škotski arhitekti u ovom pokretu su Thomas S. Tait, James Stirling i James Gowan. Uvođenje brutalizma dovelo je do urbanih čišćenja i ekstenzivne upotrebe kule. Stil je također korišten u novim gradovima kao što su Glenrothes i Cumbernauld, ali je dobio značajne kritike. Noviji veliki arhitektonski projekti uključuju Škotski izložbeni i konferencijski centar, Glasgow, mnoge upečatljive moderne zgrade uz obalu rijeke Clyde i zgradu škotskog parlamenta u Edinburgu.