Zapadnoarmenski jezik
Zapadnoarmenski jezik (klasični pravopis: Արեւմտահայերէն) jest jedan od dva standardizirana oblika modernog armenskog jezika, a drugi je istočnoarmenski. Zasnovan je uglavnom na istanbulskom armenskom dijalektu, za razliku od istočnoarmenskog, koji je uglavnom zasnovan na jerevanskom dijalektu. Do ranog 20. vijeka, različiti dijalekti zapadnoarmenskog su se također govorili u Osmanlijskom carstvu, posebno u istočnim regijama koje su historijski naseljavali Armeni poznati kao Zapadna Armenija. Govorni ili dijalekatski varijeteti zapadnoarmenskog koji su trenutno u upotrebi uključuju Homšetsi, kojim govore narodi Hemšin; dijalekti Armena iz Kessaba, Latakije i Jisr al-Shughura iz Sirije, Anjar iz Libana i Istanbula i Vakıflıja u Turskoj (dio dijalekta "Sueidia"). Sasun i muš dijalekt se također govori u selima današnje Armenije kao što su Bazmaberd i Sasnašen. Kilikijski dijalekt se govori i na Kipru, gdje se uči u Armenskim školama (Nareg), i prvi je jezik za oko 3.000 ljudi armenskog porijekla. Oblici karinskog dijalekta zapadnog armenskog govore nekoliko stotina hiljada ljudi u Sjevernoj armeniji, uglavnom u Gjumriju, Artiku, Akhurjanu i oko 130 sela u provinciji Širak, i u provinciji Samtskhe-Džavaheti u Gruziji (Akhalkalaki, Akhaltsikhe). Uglavnom kao dijasporski jezik i jezik koji nije službeni jezik nijedne države, zapadnoarmenski se suočava sa izumiranjem jer njegovi izvorni govornici gube tečno znanje usred pritisaka da se asimiliraju u svoje zemlje domaćine. Procjenjuje se da je broj onih koji tečno govore zapadnoarmenski izvan Armenije i Gruzije manji od milion. 