Paleopoliploidija
Paleopoliploidija je posljedica udvostručavanja genoma do kojeg je došlo prije najmanje nekoliko miliona godina. Takav događaj može duplirati genom jedne vrste (autopoliploidija) ili kombinirati hromosomske setove dviju vrsta (alopoliploidija. Zbog funkcijske suvišnosti u takvom genomu, geni bivaju brzo onesposobljeni ili izgubljeni. Većina paleopoliploida je tokom evolucije izgubila svoj poliploidni status putem procesa diploidizacije, a trenutno se smatra diploidima (primjerice, pekarski kvasac, Arabidopsis thaliana, a potencijalno i čovjek). Paleopoliploidija je široko istraživana kod biljnih rodova. Utvrđeno je da su skoro sve cvjetnice, tokom svoje evolucione historije, prošle kroz bar jedan ciklus dupliranja genoma . Drevna dupliranja genoma su također nađena kod ranih predaka kičmenjaka (uključujući i ljudske rodove) i još jedno u oko nastanka košljoriba. Raspoloživi dokazi sugeriraju da je pekarski kvasac (Saccharomyces cerevisiae), koji ima kompaktan genom, također prošao kroz poliploidizaciju tokom evolucije. Termin mezopoliploid se ponekad upotrebljava za vrste koje su proživile multiplikaciju cjelokupnog genoma (dupliranje, tripliranje cijelog genoma, itd.) u relativno skorijoj prošlosti, kao što je period od oko zadnjih 17 miliona godina.