Grnčarija
Grnčarija je umijeće proizvodnje keramičkih posuda od gline i jedno je od prvih zanata koji su se pojavili sa nastankom ljudske kulture. Postupak se vrši oblikovanjem vlažne gline uz pomoć priprostijeg ručnog grnčarskog kola (točka), ili masnije gline uz upotrebu mnogo bržeg nožnog grnčarskog kola. Ručno kolo ne zahtijeva preveliko majstorstvo, ali je postupak izrade puno duži. Nakon što bi se oblikovalo dno na plohi kola, stijenke posude bi se dograđivale spiralnim nanošenjem valjušaka koji se zasebno izrađuju. Isto tako je ručno kolo pogodno za izradu velikih posuda. Nožno kolo zahtijeva veće majstorstvo, jer se dno i stijenka posude izvlače od jednog komada gline. Kada bi se posuda oblikovala, sljedeća faza u proizvodnji je njeno ukrašavanje linijama nekim oštrim predmetom ili otiscima u mehku površinu. Ovi ukrasi kasnije se mogu bojati nanošenjem boje kistom, nakon čega bi se sušili na zraku. U završnoj fazi osušeno posuđe išlo bi na pečenje na otvorenoj vatri ili u posebne zatvorene grnčarske peći na temperaturama od 800 do 1000 stepeni Celzijusa. U slučaju pocakljivanja u otopinama metalnih oksida, postupak pečenja treba ponoviti na temperaturama iznad 900 stepeni Celzijusa. Najčešći grnčarski proizvodi su lonci, šolje, čaše i slični predmeti koji danas sve više imaju dekorativnu namjenu, iako se polahko vraćaju u upotrebu jer su nove glazure (cakline) mnogo sigurnije za upotrebu stoga što ne ispuštaju olovo. Najstarije do sada poznate keramičke posude stare su oko 18.000 godina, a dolaze iz Kine.