Hamdija Kapidžić
Hamdija Kapidžić (1904 – 1974), bio je bosanskohercegovački historičar, član ANU BiH . Studij historije i geografije završio je na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1928. Na istom fakultetu odbranio je doktorsku disertaciju pod naslovom: Hercegovački ustanak 1882. (1956). Radio je kao profesor na Visokoj sudačko-šerijatskoj školi, Drugoj muškoj gimnaziji te Višoj pedagoškoj školi u Sarajevu. Na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu radi od njegovog osnivanja 1950. Biran je 1957. za vanrednog, a 1962. za redovnog profesora na predmetu „Istorija naroda Jugoslavije u novom vijeku“. Naučni interes usmjerio je na historiju Bosne i Hercegovine u novom vijeku. Referatima i izlaganjima učestvovao na većem broju naučnih skupova u zemlji i inostranstvu. Bio je plodan naučni radnik. Objavio je četiri knjige, osam knjiga građe, preko stotinu naučnih i stručnih priloga, prikaza i osvrta u stručnim i naučnim časopisima (Gajret, Godišnjak Društva istoričara Bosne i Hercegovine, Radovi Filozofskog fakulteta u Sarajevu, Glasnik Arhiva i Društva arhivskih radnika Bosne i Hercegovine, Istorijski zapisi i dr.). Bio je predsjednik Odsjeka za historiju, predsjednik Društva historičara Bosne i Hercegovine, urednik Godišnjaka Društva historičara Bosne i Hercegovine, urednik Glasnika Arhiva i Društva arhivskih radnika BiH.