Galipoljski sporazum
Galipoljski sporazum, zaključen u januaru ili početkom februara 1403, bio je mirovni sporazum između Sulejmana Čelebija, vladara osmanlijskih teritorija na Balkanu, i glavnih hrišćanskih regionalnih sila: Bizantijskog Carstva, Mletačke Republike, Republike Đenove, Malteškog Viteškog Reda i Egejsko Vojvodstva. Zaključen nakon bitke kod Ankare, dok je Sulejman pokušavao da ojača svoju poziciju u borbi za nasljedstvo sa svojom braćom, Sporazum je donio velike ustupke hrišćanskim državama, posebno Bizantiji, koji su povratili izgubljene teritorije i postigli položaj nominalnog superiornost nad osmanlijskim vladarom. Njegove odredbe su poštovali Sulejman kao i Mehmed I, pobjednik u borbi za osmanlijski prijesto, ali je Sporazum propao nakon Mehmedove smrti 1421.