Alžirska književnost
Alžirska književnost je bila pod utjecajem mnogih kultura, uključujući stare Rimljane, Arape, Francuze, Špance i Berbere. Dominantni jezici u alžirskoj književnosti su francuski i arapski. Moderni istaknuti alžirski pisci su Kateb Yacine, Rachid Mimouni, Mouloud Mammeri, Mouloud Feraoun, Assia Djebar i Mohammed Dib. Historijski korijeni alžirske književnosti sežu do numidijske ere, kada je Apulej napisao Zlatni magarac, jedini latinski roman koji je preživio u cijelosti. Augustin od Hipona, Nonius Marcellus i Martianus Capella, između ostalih, također su pisali u ovom periodu. U srednjem vijeku su mnogi arapski pisci revolucionirali arapsku svjetsku književnost s autorima poput Ahmada al-Bunija i Ibn Manzura i Ibn Khaldouna, koji su napisali Muqaddimu dok su boravili u Alžiru. Za vrijeme vladavine Otomanskog carstva, alžirska književnost ostala je na arapskom jeziku, uglavnom u stilu kratkih priča i poezije.  U 19. vijeku, s početkom francuskog kolonijalizma, većina alžirske književnosti prelazi na francuski, a nekoliko arapskih djela napisano je sve do sticanja nezavisnosti 1962. : 30 