Ibrahim ibn Edhem
Ibrahim ibn Edhem (718–782) bio je jedan od najistaknutijih ranih sufijskih učenjaka. Priča o njemu je jedna od najslavnijih sufijskih legendi. On je kao i Buda Gautama napustio dvorski život u namjeri da se posveti postizanju Božanske spoznaje. Sufijska tradicija pripisuje Ibrahimu bezbroj djela pravednosti i skroman način života. Prema pripovjedanju Abu Nu'ayma, Ibrahim je naglasio važnost tišine i meditacija asketizma. Dželaludin Rumi je opširno opisao legendu o Ibrahimu u svojoj Mesneviji. O njemu je pisao i Feriduddin Attar u djelu Spomenica dobrih. Njegov najpoznatiji učenik je bio Šekik el-Belhi.