Hannover (dinastija)
Dinastija Hannover je bila njemačka dinastija koja je vladala Braunschweigom, Hanoverom i Velikom Britanijom, te kasnije Ujedinjenim Kraljevstvom. Dinastija Hannover je bila mlađi ogranak dinastija Welf, koja je bila mlađa grana dinastije Este. Prvim članom dinastije Hanover smatra se Georg, vojvoda Braunschweig-Lüneburgom, koji je 1636. godine naslijedio Hanover i tamo se preselio. Njegov sin, Ernest August, uzdignut je do statusa kneza-izbornika Svetog Rimskog Carstva 1692. godine. Njegova supruga, Sofija Palatinska, proglašena je nasljednicom engleskog i škotskog (kasnije britanskog) trona u slučaju da njena rodica, kraljica Ana, nadživi svu svoju djecu. Sofija, prva rodica Aninog oca i mnogo starija od Ane, umrla je samo sedmicu prije nje i zato nije naslijedila krunu. Njen sin je naslijedio nasljedna prava od nje i nakon smrti kraljice Ane postao George I, kralj Velike Britanije. George III, kralj Ujedinjenog Kraljevstva, uzdigao je Hannover od nivoa elektorata na nivo kraljevstva 1814. godine. Velika Britanija, odnosno Ujedinjeno Kraljevstvo, dijelila je monarha sa Hannoverom i bila u personalnoj uniji. Unija je prekinuta 1837. godine kada je na britanskom tronu kralja Vilima IV naslijedila bratična Viktorija. Viktorija kao žena nije mogla naslijediti hanoversku krunu jer je Hannover pratio salijski zakonik, koji brani ženi naslijeđivanje posjeda. Hannover je tako otišao njenom amidži koji je postao Ernest Avgust. Dinastija Hannover prestala je vladari prvo u Hannoveru, 1866. godine, kada je Hannover aneksirala Pruska. Današnji pretendenti za hanoverski tron pripadaju dinastiji Hannover. Nakon Viktorijine smrti 1901. godine na britanski tron je sjeo njen sin, Eduard VII. Kako djeca pripadaju očevoj dinastiji, Eduard VII je sa sobom na tron doveo dinastiju Saskokoburg i Gota.