Miraš Dedeić
Miraš Dedeić (Ramovo Ždrijelo, Durmitor, Crna Gora, 8. novembar 1938. godine), poznat i pod imenom Mitropolit Mihailo) je drugi poglavar kanonski nepriznate Crnogorske pravoslavne crkve. Kao lider ove samoproglašene vjerske zajednice koristi naziv: Arhiepiskop cetinjski i Mitropolit crnogorski, poglavar Crnogorske pravoslavne crkve mitropolit Mihailo. Prema nacionalnosti Mihailo je Crnogorac, a osim crnogoskog jezika, govori italijanski, ruski i grčki jezik. Vladičanska katedra se nalazi u Cetinju . Prvi poglavar samoproklamovane i kanonski nepriznate Crnogorske pravoslavne crkve, Antonije Abramović je preminuo 1996. a Mihailo ga je naslijedio na Badnji dan 1997. godine. Prije nego što je postao sveštenik, Dedeić je diplomirao na Teološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1969. godine, a zatim je bio suplent monaške škole u Manastiru Ostrog. Završio je postdiplomske studije na Papskom orijentalnom institutu u Rimu 1973. godine a potom pohađao Rusku duhovnu akademiju Svetoga Sergija u Zagorsku. Radio je pri državnim arhivima u SFRJ, Italiji i SSSR-u. Rukopoložen za mirskog pravoslavnog svećenika juna 1988. u Beču, u crkvi Sv. Trojice, od strane Mitropolita Austrije i egzarha Italije i Mađarske Hrizostoma, uz pratnju episkopa Austrijskoga Mihaila Hristopulisa, grčkoga arhimandrita Svete Gore, arhimandrita ruskoga i bugarskoga i bio pravoslavni paroh Vaseljenske carigradske patrijaršije u Rimu gdje je kasnije i proizveden u arhimandrita. Tokom devedesetih godina zbog kanonskih prijestupa i zloupotrebe svešteničkog položaja raščinjen je i zabranjeno mu je obavljanje crkvenih poslova. U crkvi Sv. Paraskeve u Sofiji, 1998. godine, hirotonisan je od strane takođe nekanonskih i nepriznatih vjerskih organizacija iz Ukrajine i Bugarske, koji djeluju u okviru tzv. Alternativnog Sinoda Bugarske pravoslavne crkve i samoproglasio se za episkopa. U Cetinju, 31. oktobra 1998. godine, Mihailo je intronizovan za mitropolita nepriznate i nekanonske Crnogorske pravoslavne crkve. Srpska pravoslavna crkva u Crnoj Gori, kao i sve ostale pravoslavne crkve, na čelu sa Vaseljenskom Patrijaršijom, ne priznaju kanonsku utemeljenost kao ni postojanje Crnogorske pravoslavne crkve.