Argon–argon datiranje
Argon–argon (ili 40Ar/39Ar) datiranje je radiometrijski metod koji je zamišljen da, u preciznosti, zamjenjuje kalij-argon tehniku (K / Ar). Za stariju varijantu metoda potrebno je cijepanje uzoraka u dva odvojena mjerenja za kalij i argon, dok novija zahtijeva samo jedan fragment stijen ili mineralnu česticu za jedno mjerenje argonskog izotopa. 40 Ar/39Ar datiranje se oslanja na neutronsko zračenje iz nuklearnog reaktora, koji stabilni oblik kalija (39K) pretvara u radioaktivni 39Ar. Dokle god je standard poznate starosti istovremeno ozračen sa nepoznatim uzorcima,za izračunavanje odnosa 40K/40Ar*, moguće je obaviti samo jedno mjerenje izotopa argona, a time i za izračunavanje starosti nepoznatog uzorka. 40Ar * se odnosi na produkt radioaktivnog raspadanja 40Ar, odnosno 40Ar proizvedenog iz od radioaktivnog raspada 40K. 40Ar* ne uključuje atmosferski argon adsorbovan na površinu ili dobijen difuzijom i njegovu izračunatu vrijednostje izvedenu iz mjerenja 36Ar (za koju se pretpostavlja da je od atmosferskog porekla). To sve uz pretpostavku da se u atmosferskim plinovima 40Ar i 36Ar nalaze u stalnom omjeru.