Međunarodni centar za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju
Međunarodni centar za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (ICGEB) je ustvari središte razgranate mreže naučnoistraživačkih i edukacijskih sjedišta UN namijenjenih razvoju istoimene djelatnosti u zemljama u razvoju. Osnovala ga je i promovirala Organizacije za industrijski razvoj Ujedinjenih naroda (UNIDO) kao centar izvrsnosti za istraživanje i obuku u oblasti genetičkog inženjerstva i biotehnologije. Pod rukovodstvom Artura Falačija (Arturo Falaschi), 3. februara 1994. ICGEB stekao status autonomne Međunarodne organizacije, iako je i dalje u okviru sistema Ujedinjenih nacija. Organizaciona i funkcionalna struktura Centra se postepeno usavršavala i širila, da bi danas djelovala u okviru tri komponente: Trst, Italija, New Delhi, Indija, i Cape Town, Južnoafrička Republika One povezuju i koordiniraju odgovarajuće aktivnosti u ukupno 40 zemalja, odnosno toliko pripadajućih nacionalnih (državnih) institucija (laboratorija) u zemljama u razvoju. Članovi ove asocijacije su države, koje prethodno, nakon aplikacije i odgovarajuće procedure, moraju svojiti Statut ICGEB–a. Do 2013., Statut je potpisalo 82 država, većina onih zemalja u razvoju, a od njih 62 su trenutno punopravni članovi Centra. Ostale imaju status „afiliranog centra“ (Affiliated Centre) , a kandidati razinu „fokalne tačke“ (focal point). Statutarne i komplementarne aktivnosti ICGEB osobito ostvaruje kreiranjem sljedećih aktivnosti: realizacija dugoročnih međunarodnih istraživačkih projekata (3–4 godine); doktorat-programi u oblasti molekularne genetike i biotehnologije (u suradnji s Scuola Normale Superiore u Pizi (SNS) i Open University, UK ili drugim nacionalnim univerzitetima; donacije za kratkoročne post-doktorske studije (najviše tri mjeseca); dugoročne post-doktorske studije donacije (1-2 godine) za obuku istraživača kroz učešće u gore navedenih istraživačkih programa; niz teorijskih i praktičnih kurseva i konferencija o genetičkom inženjerstvu i biotehnologiji (u (Trstu, New Delhiju, Cape Townu i udruženi centri); kolaborativni istraživački programi poduzeti u državama članicama uz finansijsku podršku ICGEB (grantovi); naučni usluge za zemlje članice, uključujući isporuku sofisticiranih reagensa za naučna istraživanja i telematske mreže za analizu ljudskog genoma i druge važne organizme. Zahvaljujući kadrovskoj, infrastrukturnoj i materijalnoj podršci Instituta za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB) Bosna i Hercegovinaje najprije imala svoj „focal point“ (INGEB). Zatim je INGEB postao afilijacijski centar za BiH, a nakon toga je postala stalna članica ICGEB-ovog ogranka u Trstu.