Vlasi Nenkovići
Vlasi Nenkovići su vlaška skupina/katun, smještena na širem ljubinsko-trebinjskom području, specifičnije vezana za naselje Žrvanj nepoznate ubikacije i naselje Ivica, smješteno jugoistočno od Ljubinja. Katun Nenkovića je izrastao iz mnogo veće vlaške skupine Burmaza, a kao njihovog rodonačelnika možemo istaknuti Krajslava Mrđenovića, vlaha Burmaza, koji se u izvorima prvi put javlja 1376. godine. Krajslava je naslijedio njegov sin Nenko Krajsalić, po kome je čitav katun dobio naziv. Nenkovići učestvuju u čitavom nizu radnji karakterističnih i za sve ostale vlaške skupine - prevoze so, tkanine i drugu robu iz Dubrovnika u unutrašnjost, uzgajaju i prodaju stoku i stočne proizvode, upuštaju se u pljačkaške poduhvate. Bave se i kreditnom trgovinom. Jula 1446. godine Cvjetko Gojsalić, Radoje Pribitković i Grubač Bogetić svi Vlasi Nenkovići zadužuju se kod dubrovačkog vlastelina Marina Gučetića na iznos od 700 perpera. Nije poznato ko su bili katunari Nenkovića nakon Nenka Krajsalića, no u izvorima je zabilježen čitav niz pojedinaca pripadnika ovog katuna. Da spomenemo samo: Milišu Nenkovića, Bogmila Korlada, braću Ljeposava i Srđa Pripčića, Dovolju, kćerku Radelje Bogosalića, Radohnu Radosalića zvanog Žezić, Vignja Brajanovića, Radiča Bogišića i druge. Početkom XV stoljeća vlasi Nenkovići su bili u vazalnom položaju prema bosanskom kralju, da bi po sporazumu koji je Nenko Krajsalić potpisao 1419, oni postali vazali Sandalja Hranića Kosače. I ukasnijim vremenima Nenkovići su ostali pod seniorstvom Kosača, najprije hercega Stjepana Vukčića, a zatim i njegovog sina kneza Vladislava Kosače.