Narodnooslobodilački odbor
Narodnooslobodilački odbori (NOO) jesu organi revolucionarne narodne vlasti u Jugoslaviji nastali za vrijeme Narodnooslobodilačkog rata (NOR-a) od 1941. – 1945. Nakon početka borbe u okupiranoj Jugoslaviji u ljeto 1941., partizani su neprekidno širili slobodnu teritoriju pa je već u novembru 1942. njena površina bila veća od površine pojedinih evropskih država. Na oslobođenim teritorijima brzo su uspostavljeni novi organi upravne vlasti, narodnooslobodilački odbori, kao i strukture privrede, školstva i zdravstva. Konačan cilj borbe bio je oslobođenje Jugoslavije od okupatora, ali i uspostavljanje novog, komunističkog društvenog uređenja. Ovakvi ciljevi su ih, pored okupatora, doveli u sukob s frakcijama odanim starom režimu kao i novostvorenim nacionalističkim grupacijama. Pojavom narodnooslobodilačkih odbora uspostavljen je paralelizam tri vlasti na teritoriji Jugoslavije: narodnooslobodilačkog pokreta, starog centra vlasti u izbjeglištvu, predstavljenog četničkim pokretom Draže Mihailovića i okupatore sa domaćim izdajnicima. Osnivanje NOO nije podržavala Kominterna, koja je suspendovala sve društvene promjene u ratnim uvjetima, a četnici su u njihovom stvaranju pretpostavljali namjeru da se isključi "legalni poredak" i preuzme vlast. Tako su četnici prve dvije godine rata zadržavali stare organe vlasti, koji su, od 25. decembra 1943. godine počeli osnivati Narodne ravnogorske odbore.