Grocka
Grocka je naselje i gradska općina Grada Beograda, Srbija. Teritorija općine Grocka obiluje većim brojem arheoloških nalazišta. Profesor Petar S. Pavlović je dvadesetih godina 20. vijeka na lokalitetu Kargača (Vrčin) otkrio 48 novih vrsta fosila školjki i puževa, koji nisu pronađeni nigdje na teritoriji nekadašnjeg Panonskog mora. U usjeku pješčanog nanosa koji je napravila Dubočajska rijeka, profesor dr Kostić otkrio je veću količinu školjki, puževa, fosila, lišća i raznih vrsta drveća. Na istom lokalitetu otkriveni su i rogovi jelena i kosti mamuta, a posebno je vrijedna pažnje vilica hipariona koja potiče iz sredine pontinskog perioda, kada je Panonsko more bilo na kraju svog postojanja. Na ušću Bolečice u Dunav, na njenoj desnoj obali, postojalo je veće naselje iz vremena badenske kulture (2200-1800. godine p. n. e). Fragmentalni keramički sudovi nađeni su i na Šupljoj stijeni u Vrčinu pod Avalom. U periodu starijeg željeznog doba (1000-300. p. n. e) područje Grocke bilo je nastanjeno keltskim stanovništvom i to pripadnicima plemena Trikorninci. Veliki broj ostataka metalnih predmeta nađeni su na potezu od Vinče do Orašja. Oko 300. p. n. e. u ove krajeve se nastanjuju Skordisci, miješano keltsko pleme koje na ovim prostorima živi i u vrijeme ranog Rimskog carstva. Grocka u rimsko doba pripada naseljima na gornjomezijskom limesu koje čini niz gradova i utvrđenja na Dunavu. Kao značajno naselje u najbližoj okolini pominje se Trikornium (Ritopek). Odatle potiču i mnogobrojni natpisi na latinskom, tračkom i keltskom jeziku. Trikornium se također pominje i u Prokopijevom spisku tvrđava na Dunavu. Ostaci arhitekture iz tog doba za sada su otkriveni u Ritopeku (kastrum - vojni logor), grobnice u Brestoviku i Grockoj i dijelovi vile na lokalitetu Dubočajski potok.