Džingis-kan
Džingis kan (1162. – 18. augusta 1227.) rođen kao Temudžin, bio je osnivač i veliki kan (car) Mongolskog carstva, koje je postalo najveće kontinentalno carstvo u historiji nakon njegove smrti. On je došao na vlast ujedinivši mnoga nomadska plemena sjeveroistočne Azije. Nakon osnivanja Mongolskog carstva započeo je mongolsku invaziju koja je rezultirala osvajanjem većeg dijela Evroazije. Vršio je i upade ili invaziju na Qara Khitai carstvo, Kavkaz, Horezmijsko carstvo, Tangut carstvo i Jin carstvo. U ovim napadima mongoli su masakrirali civilno stanovništvo - posebno u Horezmijskom i Tangut carstvu. Mongolsko carstvo je zauzimalo znatan dio centralne Azije i Kine. Prije smrti, Džingis kan je izabrao Ogedei kana za svog nasljednika i podijelio carstvo u kanate svojim sinovima i unucima. Umro je 1227. godine nakon pobjede nad Tangut carstvom. Sahranjen je u neoznačenom grobu negdje u Mongoliji na nepoznatoj lokaciji. Njegovi potomci su proširili Mongolsko carstvo na veliki dio Evroazije i osvojili ili stvorili vazalne države na području današnje Kine, Koreje, Kavkaza, Centralne Azije i znatnog dijela istočne Evrope, Rusije i jugozapadne Azije. Mnoge invazije Mongola su pratile pokolj velikog broja lokalnog stanovništva. Zbog toga je Džingis kan i njegovo carstvo imaju zastrašujući ugled u historiji. Osim njegovog vojnog dostignuća, Džingis kan je modernizirao Mongolsko carstvo na druge načine. Donio je dekret o usvajanju Ujgurskog alfabeta kao sistem za pisanje u Mongolskom carstvu. On je također praktikovao meritokratiju podstičući vjersku toleranciju u Mongolskom carstvu dok je ujedinjavao nomadska plemena sjeveroistočne Azije. Današnji Mongoli ga smatraju utemeljivačem Mongolije. Poznat po brutalnosti u svojim invazijama, Džingis kan je također zaslužan za dovođenje puta svile pod jedan kohezivni politički ambijent. Ova povećana komunikacija i trgovina iz smjera sjeveroistoka Azije u muslimansku jugozapadnu Aziju i hrišćansku Evropu, dovelo je do širenja vidika kod sva tri kulturna područja.