Tvrđava Teočak
Tvrđava Teočak nastala je u periodu srednjeg vijeka na području općine Teočak, u sjeveroistočnom dijelu Bosne i Hercegovine. Nalazi se na obroncima planine Majevice, u naselju Stari Teočak. Uz nju je Fethija džamija ili Božija kuća, sagrađena 1548. godine. Ispred džamije se nalaze i kamene kugle, čije se porijeklo i starost ne znaju. Kao dio župe Soli (Tuzla) utvrđeni grad Teočak se u historijskim izvorima prvi put spominje 1432. u vezi sa srpskim despotom Đurađem Brankovićem. Potom je bio i glavni grad Nikole Iločkog, kojeg je Ugarska proglasila “bosanskim kraljem”, a u njemu je kratko stolovao i Matija Vojsalić, kojeg je Turska proglasila “kraljem Bosne”. U nedostatku historijskih izvora i arheoloških istraživanja, tvrđavu prate legende o zakopanom blagu, herojskim pogibijama i nesretnim ljubavima. Legenda kaže i da je građena istovremeno kada i tvrđava u Zvorniku i da je kamen do Zvornika prenošen rukama. Pretpostavlja se da je tadašnja tvrđava imala trougaonu osnovu, po ugledu na tvrđavu Smederevo. Danas je ostala samo jedna kula. Prije rata 1992-1995 tvrđava je bila spomenik pod zaštitom države.