Barbara Stanwyck
Barbara Stanwyck (16. juli 1907 – 20. januar 1990) bila je američka glumica, model i plesačica. Scenska, filmska i televizijska zvijezda, tokom svoje 60. godišnje profesionalne karijere bila je poznata po svom snažnom, realističnom prisustvu na ekranu i svestranosti. Bila je miljenica režisera, uključujući Cecila B. DeMillea, Fritza Langa i Franka Capru, i snimila je 85 filmova u 38 godina prije nego što se okrenula televiziji. Ostala je siroče sa četiri godine i djelimično odrasla u hraniteljskim porodicama, uvek je radila. Jedan od njenih reditelja, Jacques Tourneur, rekao je za nju: "Ona živi samo za dvije stvari, a obje su posao." Debitovala je na sceni u horu kao Ziegfeld djevojka 1923. u dobi od 16 godina, i za nekoliko godina je glumila u predstavama. Njena prva glavna uloga, koja je bila u hitu Burleska (1927), postavila ju je kao broadwaysku zvijezdu. Godine 1929. počela je da glumi u filmovima. Frank Capra ju je odabrao za svoju romantičnu dramu Dokoličarke (1930). To je dovelo do dodatnih vodećih uloga koje su podigle njen profil, kao što su Noćna bolničarka (1931), Baby Face (1933) i kontroverzni Gorki čaj generala Yena (1933). Godine 1937. igrala je glavnu ulogu u Stella Dallas, za koju je zaradila svoju prvu nominaciju za Oscara za najbolju glumicu. Godine 1939. glumila je u filmu Union Pacific. Godine 1941. glumila je u dvije screwball komedije: Vatrena kugla s Garyjem Cooperom i Lady Eve s Henryjem Fondom. Dobila je svoju drugu nominaciju za Oscara za Vatrenu kuglu, a u decenijama od njenog objavljivanja, Lady Eve je postala smatrana komičnim klasikom, a njena izvedba prozvana je jednom od najboljih u američkoj komediji. Drugi uspješni filmovi tokom ovog perioda su Upoznajte Johna Doea (1940) i Ti mi pripadaš (1941), u kojima je ponovo udružila s Cooperom i Fondom, respektivno. Do 1944. postala je najplaćenija glumica u Sjedinjenim Državama. Glumila je s Fredom MacMurrayem u revolucionarnom noir filmu Dvostruka obmana (1944), glumeći ženu koja nagovara prodavača osiguranja da joj ubije muža, za što je dobila svoju treću nominaciju za Oscara. Godine 1945. glumila je kolumnistu domaćice u hit romantičnoj komediji Christmas in Connecticut. Sljedeće godine glumila je naslovnu tragičnu fatalnu ženu u filmu Neobična ljubav Marte Ivers. Dobila je četvrtu nominaciju za Oscara za ulogu nevaljane žene u noir-trileru Žalim, pogrešan broj (1948). Filmska karijera je počela opadati do početka 1950-ih, uprkos tome što je imala priličan broj glavnih i sporednih uloga u deceniji, od kojih je najuspješnija bila Iznad 30. kata (1954). Prešla je na televiziju do 1960-ih, gdje je osvojila tri Emmy nagrade, za The Barbara Stanwyck Show (1961), vestern serijal Velika dolina (1966) i miniseriju The Thorn Birds (1983). Dobila je počasnog Oscara 1982, Zlatni globus Cecil B. DeMille nagradu 1986. i nekoliko drugih počasnih doživotnih nagrada. Američki filmski institut proglasio ju je 11. najvećom ženskom zvijezdom klasične američke kinematografije.