Joint European Torus
Zajednički evropski torus (JET) bio je magnetno ograničen eksperiment fizike plazme, smješten u Culham Centru za fuzijsku energiju u Oxfordshireu, UK. Zasnovano na dizajnu tokamaka, postrojenje za istraživanje fuzije bilo je zajednički evropski projekt s glavnom svrhom otvaranja puta budućoj energiji nuklearne fuzije. U vrijeme svog dizajna JET je bio veći od bilo koje usporedive mašine. JET je izgrađen sa nadom da će dostići naučnu rentabilnost gde je faktor povećanja energije fuzije Q =1,0. Počeo je sa radom 1983. godine i proveo je veći dio sljedeće decenije povećavajući svoje performanse u dugoj seriji eksperimenata i nadogradnji. Godine 1991. napravljeni su prvi eksperimenti koji uključuju tricij, čime je JET postao prvi reaktor na svijetu koji radi na proizvodnom gorivu mješavine tricija i deuterija 50-50. Također je odlučeno da se JET-u doda dizajn divertora, koji se dogodio između 1991. i 1993. godine. Performanse su značajno poboljšane, a 1997. godine JET je postavio rekord za najbliži pristup naučnoj isplativosti, dostigavši Q = 0,67 1997. godine, proizvodeći 16 MW snage fuzije pri ubrizgavanju 24 MW toplotne snage za zagrijavanje goriva. Između 2009. i 2011., JET je zatvoren kako bi obnovio mnoge svoje dijelove, kako bi usvojio koncepte koji se koriste u razvoju projekta ITER u Saint-Paul-lès-Duranceu, u Provansi, u južnoj Francuskoj. U decembru 2020. započela je nadogradnja JET-a korištenjem tricija, kao dio njegovog doprinosa ITER-u. Dana 21. decembra 2021., koristeći gorivo deuterij-tricij, JET je proizveo 59 megadžula tokom pulsa od pet sekundi, nadmašivši svoj prethodni rekord iz 1997. od 21,7 megadžula, sa Q = 0,33. U novembru 2023. pokrenuta je peticija kojom se traži da se JET ne zatvori, a naučnici su strahovali od vremenskog jaza za istraživanje i gubitka osoblja između zatvaranja JET-a i početka rada ITER-a. JET je završio s radom u decembru 2023. godine, a očekuje se da će povlačenje iz pogona trajati do 2040. Datoteka:JointEuropeanTorus internal.jpg JET ima veliki radijus od 3 metra, a vakuumska komora u obliku slova D je široka 2,5 metara i visoka 4,2 metra. Ukupna zapremina plazme unutar njega je 100 kubnih metara, što je oko 100 puta veće od najveće mašine u proizvodnji kada je započet dizajn JET-a. Oko čitavog sklopa nalazi se osmokraki transformator od 2.600 tona koji se koristi za indukciju struje u plazmi. Primarna svrha ove struje je stvaranje poloidnog polja koje se miješa s onim koje stvaraju toroidni magneti kako bi se proizvelo uvrnuto polje unutar plazme. Struja također služi sekundarnoj svrsi ioniziranja goriva i obezbjeđivanja određenog zagrijavanja plazme prije nego što drugi sistemi preuzmu kontrolu. Zahtjevi za snagom JET-a tokom plazma impulsa su oko 500 MW sa vrhom većim od 1000 MW. Budući da je potrošnja energije iz glavne mreže ograničena na 575 MW, dva velika generatora zamajca su konstruisana da obezbijede ovu neophodnu snagu. Svaki zamašnjak od 775 tona može se okretati do 225 o/min i pohraniti 3,75 GJ, otprilike ista količina kinetičke energije kao i voz težak 5.000 tona koji putuje brzinom od 140 kmh. Svaki zamašnjak koristi 8.8 MW da se okrene i može proizvesti 400 MW (kratko).