Aerogel
Aerogel je jedan od najlakših poznatih tvrdih materijala (do izuma aerografita je držao titulu najlakšeg ). Često se naziva zamrznuti dim ili modri dim. Veoma je krhak, ima najveću vrijednost toplotne izolacije, najnižu gustoću i najnižu zvučnu provodljivost. Krut je na lagani dodir, a mekan na čvrsti. Riječ je o silikatnoj čvrstoj supstanci koja sadrži 99,8% zraka. Prvi aerogel, sličan ovom današnjem pronašao je profesor Steven Kistler 1931. godine. Ipak veoma dugo nije našao nikakvu praktičnu primjenu i u velikoj mjeri je bio zaboravljen. Gustoća aerogela iznosi samo 0,3 - 3 g/dm3, a gustoća nekih aerogelova je samo za par procenata veća od gustoće vazduha. Iako naizgled imaju nježnu strukturu, mnogi aerogelovi imaju veoma dobre mehaničke osobine, a posebno su otporni na pritisak i razvlačenje. Mogu da izdrže pritisak na glatku površinu mase do 2000 puta veće od njihove. Ipak veoma su lomljivi (nisu otporni na udarce) i nisu otporni na savijanje i sječenje. Silikatni aerogelovi su stabilni do temperature topljenja silicija tj. 1200 °C.