Henleova petlja
Henleova petlja ili Henle petlja i nefronska petlja (lat. ansa nephroni) – u bubregu – je dio nefrona koji vodi od proksimalne izuvijane tubule do distalne izuvijane tubule. Nazvana po svom otkrivaču, njemačkom anatomu Friedrichu Gustavu Jakobu Henleu. Glavna funkcija Henleove petlje je stvaranje gradijenta koncentracije u bubrežnoj srži (meduli). Pomoću sistema protivstrujnog multiplikatora , koji koristi elektrolitne pumpe, Henleova petlja stvara područje visoke koncentracije ureje duboko u meduli, u blizini papilskog kanala u sistemu sabirnih kanala . Voda prisutna u filtratu u papilarnom kanalu teče kroz akvaporinske kanale, pasivno se krećući nizom njegovog koncentracijskog gradijenta. Ovaj proces reapsorbira vodu i stvara koncentrirani urin za izlučivanje.