Riton
Riton je keramička posuda iz srednjeg neolita, pronađena na brojnim lokalitetima Sredozemnog mora i bližoj unutrašnjosti. Istraživanja neolitskog naselja Danilo u Hrvatskoj dala su na desetine ovakvih predmeta. Prvi nalazi ritona u Bosni i Hercegovini iskopani su na lokalitetu Kakanj 1947. i 1954. god. Do tada su bili pronađeni na dvije lokacije u sjevernoj Grčkoj i u okolini Trsta. I Riton je zatim pronađen u Zelenoj pećini i Obre I i na još nekoliko nalazišta u Dalmaciji. Alojz Benac i Josip Korošec, istraživači ovih lokaliteta, su zaključili da se radi o kultnoj vazi, upotrebljavanoj u religijskim i magijskim obredima. Korošec je smatrao da se radi o kultu vode, dok je Benac smatrao da se radi o kultu plodnosti. Bile su rasprostranjene od Korinta u Grčkoj do Trsta. Na osnovu kasnijih istraživanja zaključeno je da neolitske kulture nisu bile izolovane, u sebe zatvorene zajednice. Postojali su živi kontakti između srednje Bosne i Jadrana, kao i duž svih obala Sredozemnog mora. Jesu neolitske kulture bile sjedilačke, ali su pojedinci putovali, upoznavali se, razmjenjivali materijalna dobra i ideje i stvarali duhovno jedinstvo. Ritoni iz Kaknja i Obre I su posude na četiri zadebljale noge, sa širokim kosim otvorom i velikom drškom iznad ovog otvora. Unutrašnji dio ovih posuda, prostor među nogama i donja površina drške obojeni su u crvenu boju koja je nanošena poslije pečenja posude. Na nogama ritona dosta često su urezani motivi bodljikave žice, koji u nekim slučajevima zatvaraju tzv. Sunčev kolut.