Neđo Samardžić
Neđo Samardžić je ratni zločinac porijeklom iz Foče. Osuđen je u prvostepenom postupnku u aprilu 2006. od strane Suda BiH na 13 godina zatvora zbog zločina protiv čovječnosti za sistematska silovanja Bošnjakinja u Foči, a drugostepenim postupkom je osuđen na 24. godine dugotrajnog zatvora. Apelaciono vijeće Suda BiH je u decembru 2006. godine u obnovljenom postupku Neđu Samardžića osudilo na 24 godine zatvora za zločine počinjene u Foči tokom 1992. i 1993. godine. Samardžić je proglašen krivim za 9 od 10 tačaka optužnice koja ga je teretila za ubistva, odvođenje u ropstvo, deportaciju, silovanje i seksualno ropstvo i druge zločine protiv čovječnosti. Radovan Stanković je zajedno s drugim pripadnicima Miljevinskog bataljona, Brigade za taktičke operacije iz Foče, srpske vojske u augustu 1992. godine formirao logor za žene u tzv. Karamanovoj kući, koju su vojnici zvali "javna kuća", u kojoj su zatvorili veliki broj osoba ženskog spola bošnjačke nacionalnosti, od kojih su većina bile maloljetne, te su ih sistematski silovali i tukli. Komandant Miljevinskog bataljona je bio Pero Elez, a Neđo Samardžić, Zoran Samardžić, Nikola Brčić, te Radovan Stankoviće su su bili zaduženi za ženski logor u kojem su se srpski vojnici iživljavali nad djevočicama od kojih su neke imale po dvanaest godina prisiljavajući ih na oralni, vaginalni i analni seks. Žene su pored silovanja, također mučene i odvođene na prisilni rad. Broj silovanih žena koje je sprovodila srpska vojska u BiH nije tačno utvrđen, ali se procjenjuje između 22.000 i 40.000, jer se mnoge žene ni danas ne mogu suočiti sa zločinom koji je nad njima počinjen, pa se tako ne usuđuju prijaviti silovanje.