Domenico Ghirlandaio
Domenico Ghirlandaio (Firenca, 1449 - Firenca, 11. januar 1494), pravo ime Domenico di Tommaso Bigordi, bio je italijanski renesansni slikar. Ghirlandaio je bio dio takozvane "treće generacije" firentinske renesanse, zajedno sa Verrocchiom, braćom Pollaiolo i Sandrom Botticellijem. Učio je kod oca, kod Verrocchija i Baldovinettija. Kasnije je vodio veliku i uspješnu umjetničku radionicu u kojoj su bila njegova braća Davide Ghirlandaio i Benedetto Ghirlandaio, njegov šurak Bastiano Mainardi iz San Gimignana, a kasnije i njegov sin Ridolfo Ghirlandaio. Mnogi pripravnici prošli su kroz Ghirlandaiovu radionicu, među kojima je bio i Michelangelo. Poseban talent Ghirlandaia ležao je u njegovoj sposobnosti da postavlja slikarske prikaze savremenog života i portrete savremenih ljudi u kontekstu religioznih narativa, donoseći mu veliku popularnost i mnoštvo velikih narudžbina. Izrađivao je freske sa sakralnim temama na crkvenim stijenama, pri čemu je zbivanja transponirao u firentinsku sredinu, a likovi su portreti njegovih savremenika u kostimu svoga doba. Naslikao je nekoliko oltarnih kompozicija i portreta. Nedovršeni članak Domenico Ghirlandaio koji govori o biografijama treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.