Witold Pilecki
Witold Pilecki, fonestki: Vitold Pilecki (13. maj 1901. – 25. maj 1948) bio je poljski konjički oficir u Drugom svjetskom ratu, obavještajni agent i vođa otpora. Kao mladić, Pilecki se pridružio poljskim podzemnim izviđačima, a nakon Prvog svjetskog rata, poljskoj miliciji, a kasnije i poljskoj vojsci. Učestvovao je u Poljsko-sovjetskom ratu koji se završio 1921. Godine 1939. učestvovao je u neuspješnoj odbrani Poljske od njemačke invazije, a nedugo zatim se pridružio poljskom otporu, gdje je bio suosnivač pokreta otpora Tajne poljske vojske. Godine 1940. Pilecki se dobrovoljno prijavio da ga okupatorski Nijemci zarobe kako bi infiltrirao koncentracioni logor Auschwitz. U Auschwitzu je organizovao pokret otpora koji je na kraju uključio stotine logoraša, a tajno je sastavljao izvještaje u kojima su detaljno opisivali njemačke zločine u logoru, koji su prokrijumčareni u štab Domovske armije i podijeljeni sa zapadnim saveznicima. Nakon bijega iz Auschwitza, Pilecki se borio u Varšavskom ustanku od augusta do oktobra 1944. Nakon njegovog gušenja, bio je interniran u njemački logor za ratne zarobljenike. Nakon komunističkog preuzimanja Poljske ostao je lojalan poljskoj vladi u egzilu sa sjedištem u Londonu. Godine 1945. vratio se u Poljsku da izvještava vladu u egzilu o situaciji u Poljskoj. Prije povratka, Pilecki je napisao Vitoldov izvještaj o svojim iskustvima iz Auschwitza, očekujući da bi ga nove poljske komunističke vlasti mogle ubiti. Godine 1947. uhapsila ga je tajna policija pod optužbom da je radio za „strani imperijalizam“ i, nakon što je bio podvrgnut mučenju i pokaznom suđenju, pogubljen 1948. godine. Njegova priča, nezgodna poljskim komunističkim vlastima, ostala je uglavnom nepoznata nekoliko desteljeća; jedan od prvih izveštaja o Pileckovoj misiji u Auschwitzu dao je poljski istoričar Józef Garliński, i sam bivši zatvorenik Auschwitza koji je emigrirao u Britaniju nakon rata, u Fighting Auschwitz: The Resistance Movement in the Concentration Camp (1975). Nekoliko monografija pojavilo se u narednim godinama, posebno nakon pada komunizma u Poljskoj, što je olakšalo istraživanje njegovog života od strane poljskih istoričara.