Peroksidaza
Peroksidaze (EC 1.11.1.x) su velika porodica enzima koji tipski kataliziraju reakciju u obliku: ROOR' + donor (electrona 2 e−) + 2H+ → ROH + R'OH. Za mnoge od ovih enzima optimalna podloga je vodik-peroksid, ali su drugi aktivniji s organskim hidroperoksidima, kao što su lipidni peroksidi. Peroksidaza može u aktivnom mjestu sadržavati hem kofaktor ili alternativno redoks aktivne ostatke cisteina ili selenocisteina. Priroda elektronskih donatora je vrlo ovisna o strukturi enzima. Na primjer, peroksidaza hrena može koristiti različite organskih spojeva kao donator i primaoce elektrona. Hrenove peroksidaze imaju pristupačno aktivno mjesto, a mnogi spojevi mogu doći na mjestu reakcije. Budući da je aktivno mjesto vrlo zatvoreno za enzime kao što su citokrom c peroksidaza, jedinjenja koja doniraju elektrone su vrlo specifična. Dok još uvijek nisu poznati mehanizmi njenog djelovanja, zna se da peroksidaze imju vžnu ulogu u povećanju odbranih sposobnosti biljke protiv patogena. Peroksidaza se ponekad koriste kao histološki markeri. Citohrom c peroksidaza se koristi kao rastvorljiva, model lahkog pročišćavanja citohrom c oksidaze. Porodica glutation peroksidaze se sastoji od 8 poznatih ljudskih izoformi. Glutation peroksidaza koristiti glutation ko donatora elektrona, a aktivna su s oba I vodik-peroksid i organska hidroperoksidna apodloga. Gpx1, Gpx2, Gpx3, i Gpx4 su pokazali da su enzimi koji sadrže selen, a Gpx6 je selenoprotein kod ljudi sa cisteinskim homologom kod glodara. Amiloid beta, kada su vezani za hem, pokazuju da imaju peroksidaznu aktivnost. Tipska grupa peroksidaza su haloperoksidaze. Ova grupa je u stanju formirati reaktivne halogene vrsta i, kao rezultat toga, prirodni organohalogene tvari. Većina peroksidaznih proteinskih sekvenci može se naći u PeroxiBase bazi podataka.