Gojko Babić
Gojko Babić (1929) bosanskohercegovački je pedagog. Gojko Babić rođen je u naselju Sokolište kod Bosanskog Novog, danas Novi Grad. Osnovnu školu završio je u naselju Radomirovac, nižu gimnaziju u Prijedoru, a učiteljsku školu u Banjoj Luci. U Sarajevu je završio Višu pedagošku školu. Studij pedagogije završio je na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1964. Na istom fakultetu završio je postdiplomski studij iz andragogije. Doktorsku disertaciju pod nazivom: Problem racionalizacije vaspitno-obrazovnog rada u osnovnoj školi, odbranio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Bio je učitelj i nastavnik u školama u Sanskom Mostu i Bihaću. Zaposlen na Odsjeku za pedagogiju i psihologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu od 1965. Obavljao je dužnost dekana Filozofskog fakulteta. Penzionisan je 1989. Radio je i bio dekan na Filozofskom fakultetu u Istočnom Sarajevu. Gojko Babić bavio se pitanjima reformi odgojno-obrazovne prakse, andragogijom i didaktikom. Objavio stotinjak naučnih i stručnih priloga (Pedagoško-andragoški rad, Naša škola i dr.). Bio je predsjednik Društva andragoga BiH, i predsjednik Saveza andragoških društava Jugoslavije. Dobitnik je nagrade “Veselin Masleša” i nosilac ordena: Orden zasluga za narod sa srebrnom zvijezdom i Orden rada III reda.