Semizovac
Semizovac je naseljeno mjesto u općini Vogošća, Bosna i Hercegovina. Sarajevski bogataš hadži Salih Semiz (um. 1777.g.), sin hadži Ibrahimov je u Semizovcu sagradio poveći han negdje između 1760 i 1777. godine. Han je srušen 1947. godine prilikom izgradnje željezničke pruge Šamac - Sarajevo. Po ovoj porodici je i Semizovac dobio svoje ime. Prije toga se ovaj kraj zvao Ljubina, koji se prozvao po istoimenoj rječici što se uljeva u rijeku Bosnu. U izvorima se Semizovac prvi put spominje 1867. godine. U periodu 1884-1985. za potrebe novootvorenog rudnika mangana izgrađena je prva rudnička uskotračna pruga u dužini od oko 22 km. od Semizovca do Čevljanovića, kao i za eksploataciju šume iz tog regiona. Pruga je puštena u saobraćaj 26. januara 1885. godine. Željeznica je prvobitno bila vlasništvo zadruge, a u finansiranju njene izgradnje učestvovala je i zemaljska uprava. Produženje kraka pruge do Ivančića dugog oko 2 km, (finansirala Rudnička zadruga „Bosnia“) pušteno je za teretni saobraćaj 15. januara 1894. da bi u javni saobraćaj (putnički) od Semizovca bilo pušteno tokom 1899. godine. Vožnja od Semizovca do Ivančića (uspon) trajala je oko 91 minut (prosjek 16 km/h), a nazad (pad pruge) 67 minuta (prosjek 20 km/h). Stanica Semizovac za potrebe prevoza putnika imala je jedna kola tipa De (Troosovinska službena kola) i tri para kola tipa BCns (dvoosovinska 2 i 3 razreda sa hodnikom po sredini kola). Za potrebe manevrisanja i vuče vozova u stanici Semizovac snabdijevanje sa lokomotivama tražilo se iz Ložioničke ispostave u Podlugovima. Pruga Semizovac – Ivančići ukinuta je za željeznički saobraćaj 25. maja 1963. godine. Stara željeznička zgrada uzane pruge u Semizovcu adaptirana je u stambenu zgradu sa više stambenih jedinica koji se proglašavaju „službenim“ (kadrovskim) stanovima.