Stanarka napuštene kuće
Stanarka napuštene kuće (engl. The Tenant of Wildfell Hall) drugi je i ujedno posljednji roman britanske književnice Anne Brontë. Objavljen je u posljednjoj sedmici juna 1848. godine pod pseudonimom Acton Bell. Ovo je vjerovatno najšokantniji roman sestara Brontë i doživio je značajan uspjeh, ali je nakon Annine smrti njena sestra Charlotte spriječila da se ponovo objavi. Roman je oblikovan kao pismo Gilberta Markhama njegovom prijatelju Halfordu u kome mu pripovijeda o događajima koji su doveli do upoznavanja njegove buduće žene. Misteriozna mlada udovica dolazi sa sinom i služavkom u Wildfell Hall, elizabetansku rezidenciju koja je godinama bila napuštena. Tamo boravi u osami pod imenom Helen Graham, ali ubrzo postaje predmet lokalnog interesovanja i ogovaranja. Odbijajući da vjeruje u bilo šta skandalozno u vezi nje, Gilbert Markham, mladi farmer, otkriva njene tajne. U dnevniku, Helen piše o fizičkoj i moralnoj stranputici svoga muža kroz alkohol, i svijetu razvrata i okrutnosti iz kog je pobjegla. Ovaj roman koji govori o bračnoj izdaji postavljen je u moralni okvir, ali ublažen optimističnim vjerovanjima autorice u sveopće spasenje. May Sinclair je 1913. godine izjavila da se odjek vrata spavaće sobe koja je Helen zalupila svom mužu, začuo kroz viktorijansku Englesku. Bježeći od svog muža, Helen je prekršila ne samo društvene konvencije, nego i engleski zakon.