Miroslav Filipović
Miroslav Filipović (5. juni 1915 – 29. juni 1946), poznat i kao Tomislav Filipović i Tomislav Filipović-Majstorović, bio je bosanskohercegovački fratar i ustaški vojni kapelan koji je učestvovao u zločinima tokom Drugog svjetskog rata u Jugoslaviji. Osuđen kao ratni zločinac na jugoslovenskom građanskom sudu, pogubljen je vješanjem 1946. Za vrijeme rata, Vatikan je nastavio da priznaje jugoslovensku Vladu u egzilu, slijedeći princip nepriznavanja novih država u vrijeme rata. Međutim, razvijala je i odnose sa NDH i upoznavala se sa nastojanjima ustaša da pokatoliče etničke Srbe. Neki bivši svećenici, uglavnom franjevci, posebno u, ali ne ograničavajući se na, Hercegovini i Bosni, učestvovali su u samim zločinima. Filipović-Majstorović stupio je u ustaše 7. februara 1942. i učestvovao u banjalučkom masakru. Navodno je kasnije otpušten iz franjevačkog reda. Postao je šef straže koncentracijskog logora Jasenovac gdje je zbog svog sadizma dobio nadimak "Fra Sotona". Kada je obješen zbog ratnih zločina, nosio je svešteničku odjeću, iako je navodno bio otpušten iz službe.