Površinska anatomija
Površinska anatomija (zvana i superficijelna anatomija i vizuelna anatomija) morfološko ispoljavanje anatomske strukture i nauka koja proučava vanjske karakteristike tijela čovjeka i ostalih životinja. U anatomiji ptica označava se kao topografija . Površinska anatomija bavi se anatomskim karakteristikama koje se mogu proučavati vizuelno, bez disekcije, odnosno obdukcije. Kao takva, ona je grana topografske anatomije, zajedno sa endoskopskom i radiološkom anatomijo. Anatomija površine je deskriptivna nauka. Konkretno, u slučaju ljudske površinske anatomije, to su oblik i proporcije ljudskog tijela i površinski orijentiri koji odgovaraju dubljim strukturama skrivenim od pogleda, kako u statičnoj pozi tako i u pokretu. Pored toga, nauka o površinskoj anatomiji uključuje teorije i sisteme tjelesne proporcije i srodne umietničke zakonitosti. Studija površinske anatomije osnova je prikazivanja ljudskog tijela u klasičnim umjetnostima. Neke pseudnauke, kao što su fizionomija, frenologija i hiromantija oslanjaju se na površinsku anatomiju.