Rusinski jezik
Rusinski jezik (ponegdje se navodi kao istočnorusinski; ISO 639-3: rue) je istočnoslavenski jezik jezik koji se govore Rusini uglavnom u zapadnoj Ukrajini, kao i u susjednim regijama Slovačke i Poljske, a pisan je ćiriličnim pismom. Prema procjeni iz 2000. godine, u Ukrajini ovaj jezik govori oko 560.000 ljudi i ukupno 623.960 u svijetu. U Slovačkoj živi 24.200 govornika ovog jezika gdje je 60% Rusina asimilirano u Slovake - jezično i kulturno. Podatak za Bjelorusiju nije dostupan. Većina govornika živi u oblasti poznatoj kao Karpatska Rutenija koja se proteže od Zakarpatja, na zapadu do istočne Slovačke i jugoistočne Poljske. U južnoslavenskim zemljama govori se zapadna varijanta Rusinskog jezika gdje ga se naziva zapadnorusinskim, ali ovaj jezik, tačnije mikrojezik nije priznat kao poseban jezik i nema svoj kodni naziv. Rusinskim jezikom govore etnički Rusini, koji naseljavaju panonsko rusinsko lingvističko ostrvo u Vojvodini, Srbija, kao i rusinska dijaspora širom svijeta. Institut za rusinski jezik i kulturu osnovan je u Prešovu 1993. godine. Rusinski književni jezik je kodifikovan i priznat u Slovačkoj 1995. godine. Priznala ga je državna vlada i akademici u Bratislavi. Prema Evropskoj povelji o regionalnim ili manjinskim jezicima, rusinski je zvanično priznat kao zaštićeni manjinski jezik od strane Bosne i Hercegovine, Hrvatske, Mađarske, Rumunije, Poljske, Srbije i Slovačke. Kategorizacija rusinskog jezika kao jezika ili dijalekta izvor je kontroverzi. Češki, slovački i mađarski, kao i američki i neki poljski i srpski lingvisti ga tretiraju kao poseban jezik (sa sopstvenim ISO 639-3 kodom), dok drugi naučnici (u Ukrajini, Poljskoj, Srbija i Rumunija) ga tretiraju kao dijalekt ukrajinskog.