Okupacija
Okupacija ili vojna okupacija predstavlja privremeno vojno djelovanje oružanih snaga jedne države koje rezultira zauzimanjem i kontrolom dijela ili cjelokupne teritorije koja nije pod formalnim suverenitetom tog državnog subjekta. Okupacija je izvodi bez htijenja stvarnog suverena nad okupiranom teritorijom. Priroda privremene okupacije, kada nema zahtjeva za stalnim suverenitetom od strane okupatora, se razlikuje od termina aneksije. Vojna okupacija, također nazvana ratoborna okupacija ili jednostavno okupacija, je privremena neprijateljska kontrola koju čini vojni aparat vladajuće sile nad suverenom teritorijom koja je izvan zakonskih granica vlastite suverene teritorije te vladajuće sile. Kontrolisana teritorija je tada poznata kao okupirana teritorija, a vladajuća sila je okupator. Okupacija se razlikuje od aneksije i kolonijalizma po tome što je to struktura moći koju okupator namjerava samo privremeno zadržati. U mnogim slučajevima, okupator može uspostaviti vojnu vladu kako bi olakšao upravljanje okupiranom teritorijom, iako to nije neophodan preduslov za okupaciju. Haška konvencija iz 1907. kodificirala je ove običajne zakone, posebno u okviru "Zakona i običaja ratovanja na kopnu" (Hag IV); 18. oktobar 1907: "Odjel III vojne vlasti nad teritorijom neprijateljske države".