Ksilanaza
Ksilanaza (EC 3.2.1.8 – endo-(1->4)-beta-ksilan 4-ksilanohidrolaza, endo-1,4-ksilanaza, endo-1,4-beta-ksilanaza, beta-1,4- ksilanaza , endo-1,4-beta-D- ksilanaza , 1,4-beta- ksilan ksilanohidrolaza, beta- ksilanaza, beta-1,4-ksilan ksilanohidrolaza, beta-D- ksilanaza) – je naziv klaswe enzima koji razlažu linearne polisaharid beta-1,4-xksan u ksilozu, razgrađujući hemicelulozu, glavnu komponentu biljnih ćelijskih zidova. Kao takva, ksilanaza ima glavnu ulogu u mikroorganizama za uspješno iskorištavanje biljnih izvora za razgradnju materija u korisne hranjive tvari. Ksilanaze proizvode gljive, bakterije, kvasci, morske alge, protozoa, puževi, rakovi, insekti, sjemena, itd, a sisarI je ne proizvode. Glavni komercijalni izvor ksilanaza su končaste gljive. Komercijalne aplikacije ksilanaze uključuju hlor izbijeljivaenje celuloze prije procesa izrade papira pomoću hlora, a također se koristi za fermentaciju silaže jer povećava njenu probavljivost (u ovom pogledu, ona se Osim upotrebe u industriji celuloze i papira, ksilanaze se također koriste I kao prehrambeni aditivi za perad, te u pšeničnom brašnu za poboljšanje tijesta i kvaliteta peciva., za ekstrakciju kahve, biljnih ulja, i škroba, u poboljšanju nutritivnih svojstava poljoprivredne silaže i hrane od žitarica, a u kombinaciji sa pektinazom i celulazom za izbistravanje voćnih sokova i degumacije izvora biljnih vlakana, kao što su lanena, konoplja, juta i rami. Dobar broj naučne literature je dostupan, sa ključnim funkcijama enzima ksilanaze u biotehnologiji u rasponu njihove projekcije u mikrobnim izvorima, proizvodnim metodima, karakterizaciji, pročišćavanju i aplikacija u komercijalnom sektoru. Pored toga, to je ključni sastojak u biljnim brašnima S500 i us500. U budućnosti, ksilanaze se mogu se koristiti za proizvodnju iz neupotrebljivih biljnog materijala, za biogorivo.