Sijenska škola
Sijenska škola je dio italijanske slikarske tradicije koja je svoj vrhunac razvoja dostigla u gradu Sieni tokom kasnog srednjeg vijeka između 13. i 15. vijeka. Tokom tog perioda bila je takmac Rimu i Firenci u umjetničkom stvaralaštvu i jedno od najznačajnijih italijanskih slikarskih središta. Tokom 13. i prve polovine 14. vijeka imala je slikarsku školu koja nije nimalo zaostajala u odnosu na ostale italijanske gradove, a neki od njenih najznačajnijih predstavnika uradili su slikarska djela za rivalsku Firencu, kao naprimjer Duccio di Buoninsegna sa njegovom "Madonom Rucellai" iz 1285 - 86. Upravo je Duccio kao jedan od osnivača sijenske škole (zajedno sa Pjetrom Cavallinijem u Rimu i Cimabueom u Firenci) najznačajniji italijanski slikarski predstavnik (do dolaska Giottoa), koji je u neohelenističku umjetnost Bizantije unio italijansku aromu. Kombinacija ekonomskog pada, izazvanog kugom iz 1348. koja je pokosila većinu stanovnika Siene i političke nestabilnosti tokom druge polovine 14. vijeka, dovela je do velikog pada kvaliteta slikarske umjetnosti od kojeg se Siena nije nikad u poptunosti oporavila.