UNC13C
Unc-13 homolog C (C. elegans) je protein koji je kod ljudi kodiran genom UNC13C. UNC13 proteini, poput UNC13C, dijele homologiju sa Unc13 C. elegans i pretežno se eksprimiraju u mozgu. UNC13 proteini sadrže forbol, ester vezujući C1 domen i dva C2 domena Hartz (2012) je mapirala gen UNC13C na hromosomu 15, sekvence q21.3, na osnovu poravnanja sekvence UNC13C (GenBank AK054981) sa genomskom sekvencom (GRCh37). Može imati ulogu u sazrijevanju vezikula tokom egzocitoze, kao meta puta drugog glasnika diacilglicerola. Može biti uključen u regulaciju sinaptsnog prenosa na paralelnim sinapsama vlakna – Purkinjeove ćelije (po sličnosti). Kod sisara, proteini Munc13 tvore porodicu od tri receptora forbol-estera, prvenstveno specifičnih za mozak receptora forbol estera (Munc13-1/2/3) . Munc13-1 je komponenta presinapsnih aktivnih zona u kojima djeluje kao osnovni protein sinapse, koji puni vezikulu. Za razliku od Munc13-1, koji je prisutan u većini neurona u CNS-u pacova i miša, Munc13-3 je gotovo isključivo eksprimiran u malom mozgu. iRNK Munc13-3 je prisutna u granulama i Purkinjeovim ćelijama, ali nema je u ćelijama glije. Protein Munc13-3 lokaliziran je u sinapsnom neuropilu molekulskog sloja malog mozga, ali ga nema u dendritima Purkinjeovih ćelija, što ukazuje na to da je Munc13-3, poput Munc13-1, presinapsnii protein u paralelnim sinapsama vlakna – Purkinjeovih ćelija. Da bi se ispitala ulogu Munc13-3 u cerebelarnoj fiziologiji, generirani su mutirani miševi s nedostatkom Munc13-3. Delecijski mutanti Munc13-3 pokazuju povećanu olakšanost uparenog pulsa u paralelnim sinapsama vlakna-Purkinjeove ćelije. Pored toga, mutirani miševi pokazuju normalnu spontanu motornu aktivnost, ali imaju oštećenu sposobnost učenja složenih motornih zadataka. Ti podaci pokazuju da Munc13-3 regulira sinapanii prenos u paralelnim sinapsama vlakno – Purkinjeove ćelije. Predloženo je da Munc13-3 djeluje u sličnom koraku ciklusa sinapsnih vezikula kao i Munc13-1, iako s manje efikasnosti. S obzirom na sadašnje podatke i dobro uspostavljenu funkciju punjenja vezikula Munc13-1, vjerovatno je da gubitak Munc13-3 dovodi do smanjenja vjerovatnoće oslobađanja u paralelnim sinapsama vlakno – Purkinjeova ćelija, ometajući prajmeriranje vezikula. To bi zauzvrat dovelo do povećanja olakšavanja uparenog pulsa i moglo bi doprinijeti uočenom deficitu u učenju motornih funkcija.