Eksergija
Eksergija nekog sistema, u termodinamici, predstavlja maksimalni korisni rad otvorenog sistema koji se može postići tokom procesa koji taj sistem dovodi u ravnotežu s nekim toplotnim rezervoarom. Kada je okolina toplotni rezervoar, eksergija predstavlja potencijal sistema da vrši promjene dok postiže ravnotežu sa svojom okolinom. Općenito, eksergija je dio energije koji je raspoloživ za upotrebu. Kada sistem postigne ravnotežu sa okolinom, eksergija je nula. Pojam eksergije upotrijebio je prvi put Zoran Rant 1953.-1956, slovenski profesor. U energetici postoji još jedna definicija eksergije i energije. Eksergija je dio energije čiji se određeni dio pretvoriti iz jednog oblika u drugi oblik. Primjeri eksergije su: Toplotna energija s visokom temperaturom (termoelektrane) Hladnoća Svjetlost Hemijska energija: fosilna goriva, uran itd. Anergija je dio energije koji se ne može pretvoriti u mehanički rad. Uništeni dio eksergije se naziva anergija. U procesu proizvodnje električne energije, ili nekog drugog oblika eksergije, nužno se oslobađa energija koja se nema gdje drugo odvesti, nego u okolinu. To znači da bilo koja elektrana nužno toplotno opterećuje okolinu, obično dvije trećine od ukupne energije odlazi u okolinu. U skladu s prvim zakonom termodinamike, energija se ne može uništiti u procesima, već se transformira iz jednog oblika u drugi. Za razliku od nje, eksergija se može uništiti i to se dešava uvijek u procesima koji uključuju temperaturne promjene. Uništenje eksergije je proporcionalno povećanju entropije u sistemu. U izotermnom procesu ne dolazi do nastanka anergije. Eksergija nekog sistema se može prikazati slijedećim izrazom: E x = E − T a S {\displaystyle Ex=E-{T_{a}}S\!\,} gdje: Ex predstavlja eksergiju sistema E je energija sistema Ta je temperatura referentne okoline u kelvinima S je entropija sistema. Dakle, drugi član desne strane jednačine je anergija.