Velika Zlatna arena za najbolji film
Velika zlatna arena za najbolji film glavna je nagrada među Zlatnim arenama, koje se od 1955. dodjeljuju svake godine na Pulskom filmskom festivalu. Od 1955. do 1990. nagrade su bile jugoslavenski kinematografski ekvivalent američkog Oscara, a u konkurenciji su mogli biti filmovi iz šest republičkih (i dviju pokrajinskih) kinematografija bivše SFRJ. Godine 1991. festival je otkazan zbog raspada Jugoslavije, prije svega zbog rata u Hrvatskoj, ali je nastavljen 1992. kao festival hrvatskog filma (isključivši time filmove i filmaše iz današnje Slovenije, Bosne i Hercegovine, Kosova, Crne Gore, Srbije i Makedonije). Od tada se u tom formatu održava svake godine, iako nijedna nagrada nije dodijeljena na izdanju iz 1994. Festivalski takmičarski program obično uključuje prikazivanje svih filmova lokalne produkcije u prethodnih 12 mjeseci (što je moguće zbog relativno malog broja u produkcije lokalne filmske industrije), pa svako uključen u njihovo stvaranje automatski je kvalificiran za nagrade Zlatne arene. Stoga ne postoje spiskovi nominiranih koji se objavljuju prije aktualne ceremonije dodjele nagrada kao što je slučaj s Akademijinim nagradama u SAD-u. Nagrade dodjeljuje ocjenjivački sud od pet ili šest članova koje imenuje festivalsko vijeće prije svakog izdanja festivala, a čine ga istaknuti filmaši i filmski kritičari. Iako je festival utemeljen 1954, nagrada za najbolji film prvi je put dodijeljena 1957. Prije izdanja iz 1957. festival je imao zaseban izbor kritike i publike za nagradu za najbolji film prikazan na festivalu. Sve do 1990. nagrade su uvijek bile dodijeljene filmskoj produkcijskoj kompaniji ili više njih, osim 1981. kada je nagrada spojena sa Zlatnom arenom za režiju, pa su režiser i produkcijske kompanije dobitničkog filma (Pad Italije Lordana Zafranovića) zaslužile nagradu. Sveukupno gledajući, Jadran film iz Zagreba i Avala film iz Beograda bili su najuspješniji studiji tokom perioda postojanja Jugoslavije (1957–1990), osvojivši 11, odnosno 8 nagrada svaki. U 1990-ima nagrada je privremeno spojena s onom za režiju sve do 1999. kada je stari format ponovo nakratko uveden. Između 2003. i 2007. filmski režiseri dobijali su nagradu za najbolji film iako su još uvijek mogli biti izabrani zasebno za nagradu za režiju (iako je u četirima od pet prilika u tom periodu isti režiser dobio obje nagrade za isti film). Od 2008. nagrada se dodjeljuje producentu filma.