Luj XV, kralj Francuske
Luj XV (15. februar 1710. - 10. maj 1774.), poznat kao Luj Voljeni (Louis le bien aimé), je bio monarh iz dinastije Bourbon koji je vladao kao kralj Francuske od 1. septembra 1715. godine do smrti 1774. godine. Naslijedio je svog pradjeda Luja XIV kada je imao pet godina. Do njegovog punoljetstva 1723. godine, kraljevstvom je vladao Filip II, vojvoda Orleansa kao regent; vojvoda je bio prastric njegove majke. Kardinal Fleury je bio njegov glavni ministar od 1726. do 1743. godine, kada je mladi kralj preuzeo kontrolu nad kraljevstvom. Tokom svoje vladavine, Luj je zauzeo austrijsku Holandiju; ovo područje je osvojio tokom bitke kod Fontenoya 1745. godine, ali ga je vratio Austriji po odredbama Sporazuma u Aix-la-Chapelleu 1748. godine. Luj je također ustupio Novu Francusku u Sjevernoj Americi Španiji i Velikoj Britaniji nakon završetka Sedmogodišnjeg rata 1763. godine, a zauzeo teritorije Lorene i Korzike. Njega je naslijedio njegov unuk Luj XVI 1774. godine. Većina naučnika vjeruje da su odluke Luja XV oštetile Francusku, oslabile trezor, diskreditovale apsolutnu monarhiju i izložile je nepovjerenju i razaranju, što se desilo u Francuskoj revoluciji koja je izbila petnaest godina nakon njegove smrti. Norman Davies karakterizira vladavinu Luja XV kao "period iscrpljujuće stagnacije" koja odlikuje izgubljenim ratovima, beskrajnim sukobima između suda i parlamenta i religijskom svađom. Nekoliko naučnika brane Luja, tvrdeći da je njegov izuzetno negativan ugled bio zasnovan na propagandi koja je opravdala Francusku revoluciju. Jerome Blum ga je opisao kao "komplikovanog adolescenta koji je pozvan da obavi posao muškarca".