Mletačka Republika
Mletačka Republika (italijanski: Repubblica di Venezia; venecijanski: Repùblica Vèneta) bila je srednjevjekovna aristokratska republika sa sjedištem u Veneciji. Nakon sticanja nezavisnosti od Bizantijskog carstva u 7. stoljeću, počela se naglo razvijati i jačati zahvaljujući razvitku trgovine. U težnji za ekspanzijom prema istoku, postala je veliki neprijatelj Bizantijskog carstva i glavni učesnik u njegovom rušenju 1204. godine. Od 11. do 13. vijeka, Mletačka Republika je proširila svoju vlast na Lombardiju, Dalmaciju, Peloponez, Kretu, Kipar i Egejska ostrva, a u 15. stoljeću na Padovu, Vicenzu, Veronu, Bresciu i Bergamo. Veliku korist je izvukla tokom Četvrtog krstaškog rata kada je dobila dio Konstantinopolja, jonska ostrva i neograničeno pravo trgovine. U periodu od 1205. do 1358. godine, njenu vrhovnu vlast je priznao i grad Dubrovnik. Tada je bila na vrhuncu moći i kao najveća pomorska sredozemna sila nazivana "gospodaricom mora". Opadanje njene moći, kao i moći svih trgovačkih gradova u Sredozemnom moru, započelo je u 16. vijeku otkrićem Amerike i pomorskog puta za Indiju, jer su se pomorski putevi i svjetska trgovina pomjerili sa Sredozemnog mora na Atlantski okean. Nakon gubitka istočnih posjeda od Osmanlijskog carstva, nezavisnost gubi Kampoformijskim mirom 1797. godine, kada je Napoleon I Bonaparta ustupa Austriji.