Luj XIV, kralj Francuske
Luj XIV (francuski: Louis-Dieudonné; 5. septembar 1638. - 1. septembar 1715.), poznatiji kao Luj Veliki i Kralj Sunce, je bio monarh iz dinastije Bourbon koji je vladao kao francuski kralj od 1643. do 1715. Njegova vladavina od 72 godine i 110 dana najduža je vladavina bilo kojeg monarha u evropskoj historiji. Luj je započeo svoju samostalnu vladavinu 1661. godine nakon smrti svog glavnog ministra, italijanskog kardinala Mazarina. Kao pristalica koncepta Božansko pravo kraljeva zalagao se za božansko porijeklo monarhijskih pravila i nastavio je, kao i njegovi prethodnici, rad na stvaranju centralizovane države upravljajući iz glavnog grada. Kako bi eliminisao ostatke feudalizma koji su bili prisutni u pojedinim dijelovima Francuske i smirio aristokratiju, pozivao je pripadnike plemstva u njegov raskošni dvorac Versailles (bivši lovački dom njegovog oca). Zbog toga je postao jedan od najmoćnijih Francuskih vladara koji je konsolidovao sistem apsolutne monarhije u Francuskoj koja je izdržala do Francuske revolucije. Tokom njegove vladavine, Francuska je bila vodeća evropska sila i borila se u tri velika rata: Francusko-holandskom ratu, ratu Velike Alijanse i ratu za špansko naslijeđe. Tu su i dva manja sukoba: Devolucioni rat i Okupacioni rat. Političku i vojnu scenu Francuske tokom njegovog života činili su istaknuti politički, vojni i kulturni radnici kao što su Mazarin, Colbert, Veliki Conde, Turenne, Vauban, Moliere, Racine, Boileau, La Fontaine, Lully, Marais, Le Brun, Rigaud, Bossuet, Le Vau, Mansart, Charles Perrault, Claude Perrault i Le Notre. Nakon njegove smrti, samo nekoliko dana prije njegovog 77. rođendana, Luja XIV je naslijedio njegov petogodišnji praunuk Luj XV.