Ivan II Komnen
Ivan II Komnen (grčki: Ίωάννης Βʹ Κομνηνός, trans. Iōannēs II Komnēnos; 13. septembar 1087 – 8. april 1143) bio je bizantijski car od 1118. do 1143. Po riječima historičara Nikite Honijata, Ivan II je bio najveći vladar iz dinastije Komnen. Bio je najstariji sin Aleksija I Komnena i Irene Doukain. Kao pobožan i posvećen vladar odlučio je da obnovi carstvo nakon štete koje je njegovo carstvo pretrpilo nakon bitke kod Manzikerta, pola stoljeća ranije. Tokom svoje dvadesetpetogodišnje vladavine, Ivan je prvo sklopio savez sa Svetim rimskim carstvom kako bi porazio Pečeneze, ugare i srbe na Balkanu, a zatim je poveo rat protiv turaka u Maloj Aziji. Njegove kampanje su suštinski promijenile odnos snaga na istoku, primoravajući turke na povlačenje čime je vratio Bizantiji mnoge gradove i tvrđave uspostavljajući granicu od rijeke Menderes na zapadu do Kilikije i Tarsusa na istoku. U nastojanju da pokaže bizantijsku moć kao lidera hrišćanskog svijeta, Ivan je umarširao u muslimansku Siriju zajedno sa krstaškim državama. Ipak, uprkos njegovim velikim snagama bio je razočaran križarskim saveznicima koji su nevoljno pristali da se bore zajedno sa njim.