Bitka kod Tarvisa (1797)
Bitka kod Tarvisa vođena je od 21. do 23. marta 1797. u blizini današnjeg Tarvisia na dalekom sjeveroistoku Italije, oko 12 km zapadno-jugozapadno od tromeđe Italije sa Austrijom i Slovenijom, i bila je posljednja bitka prije kraja rata Prve koalicije. U bici su tri divizije vojske Prve Francuske Republike pod komandom Napoleona Bonaparte napale nekoliko kolona habsburške austrijske vojske u povlačenju predvođene nadvojvodom Karlom, vojvodom od Tešena. U tri dana konfuznih borbi, francuske divizije koje su režirali André Masséna, Jean Joseph Guieu i Jean-Mathieu-Philibert Sérurier uspjeli su blokirati prolaz Tarvis i zarobiti 3.500 Austrijanaca predvođenih Adamom Bajalicsom von Bajahazom. Angažman se dogodio tokom rata prve koalicije, koji je bio dio Francuskih revolucionarnih ratova. Nakon što je Bonaparte zauzeo tvrđavu Mantove početkom februara 1797. godine, očistio je svoj južni bok razbivši vojsku Papske države. Ojačan snagama s rajnskog fronta, Bonaparte je bio odlučan da otjera austrijsku vojsku iz sjeveroistočne Italije. Njegova ofanziva je započela u martu i sastojala se od sekundarne vožnje lijevog krila Barthélemy Catherine Jouberta kroz okrug Tirol i juriša na istok od strane Bonaparteove glavne vojske. Glavna francuska vojska ubrzo je otjerala nadvojvodine snage u strmoglavo povlačenje dok se Joubert borio s Wilhelmom Lotharom Marijom fon Kerpenom u Tirolu. Charles je pokušao zadržati prolaz Tarvis protiv Francuza slanjem tri kolone pojačanja, ali su pronašli prolaz koji su držale Massénine francuske snage. Dok su se mnoge austrijske trupe borile za izlaz, posljednja kolona je bila zarobljena između tri konvergentne francuske divizije i primorana da se preda. Naknadno napredovanje dovelo je Francuze na 75 km glavnog grada Austrije Beča. Sredinom aprila, Bonaparte je predložio i Austrijanci su pristali na primirje u Leobenu. Većina uslova je ratifikovana Ugovorom iz Campo Formia u oktobru 1797. godine, čime je okončan dugi rat.