Antarktičko poluostrvo
Antarktičko poluostrvo je najsjeverniji dio kopna Antarktika i skoro jedini dio tog kontinenta koji se nalazi van Antarktičkog polarnog kruga. Ostrvo je uglavnom u planinama, a njegov najviši vrh je otprilike 2.800 metara. Smatra se da su planine nastavak Anda iz Južne Amerike, a da ih spaja podvodni greben. Taj argument koriste Čile i Argentina za svoje teritorijalne pretenzije. Zemljište na poluostrvu je tipična antarktička tundra. Kako poluostrvo ima najumereniju klimu na Antarktiku, na njemu, kao i na okolnim ostrvima, nalazi se najveća koncentracija istraživačkih stanica na kontinentu. Antarktičko poluostrvo ima 522 000 km2 površine i 80% je pokriveno ledom. Najvjerovatnije prvo viđenje Antarktičkog poluostrva, a time i cijelog Antarktičkog kopna, bilo je 27. januara 1820. godine od strane ekspedicije carske ruske mornarice koju je predvodio Fabian Gottlieb von Bellingshausen. Ali oni nisu prepoznali kao kopno ono što su mislili da je ledeno polje prekriveno malim brežuljcima. Tri dana kasnije, 30. januara 1820., Edward Bransfield i William Smith, sa britanskom ekspedicijom, prvi su ucrtali dio Antarktičkog poluostrva. Ovo područje je kasnije nazvano Trinity Peninsula i predstavlja krajnji sjeveroistočni dio poluotoka. Sljedeće potvrđeno viđenje bilo je 1832. godine od strane Johna Biscoea, britanskog istraživača, koji je nazvao sjeverni dio Antarktičkog poluostrva Graham Land.