Napad na svadbu u Sarajevu
Napad na svadbu u Sarajevu jest naziv za incident koji se desio 1. marta 1992, oko 14:30, na srpsku svadbenu povorku u sarajevskoj staroj četvrti Baščaršija, što je rezultiralo smrću mladoženjinog oca, Nikole Gardovića, i ranjavanjem srpskog pravoslavnog sveštenika. Napad se dogodio drugog dana referenduma o nezavisnosti Bosne i Hercegovine od SFR Jugoslavije, u ranoj fazi raspada Jugoslavije i Jugoslavenskih ratova. Kao odgovor na pucnjavu, paravojne formacije Srpske demokratske stranke (SDS) postavile su barikade i blokade na putevima širom Sarajeva, optužujući Stranku demokratske akcije (SDA), predstavnika Muslimana, da je orkestrirala napad. SDS je tražio da na područjima Bosne i Hercegovine naseljenim Srbima patroliraju Srbi, a ne policajci drugih nacionalnosti, te je dalje pozvao na slanje mirovnih snaga Ujedinjenih nacija u zemlju. SDS je 3. marta pristao da ukloni barikade koje su postavili, a Skupština SR Bosne i Hercegovine proglasila je nezavisnost države istog dana. Nikola Gardović se često smatra prvom žrtvom rata u BiH. Ramiz Delalić "Ćelo", poznati član sarajevskog "kriminalnog podzemlja" navodno je bio pod zaštitom SDA. Nakon napada, brzo je identificiran kao osumnjičeni, ali vlasti se nisu dovoljno potrudile da ga lociraju neposredno nakon pucnjave. Tokom rata, Ramiz Delalić je bio komadant 9. brdske brigade Prvog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine. Delalić je 2004. optužen za prvostepeno ubistvo u vezi sa Gardovićevom smrću, ali je ubijen 2007, prije nego što mu je suđenje završeno. U Federaciji Bosne i Hercegovine 1. mart se slavi kao Dan nezavisnosti BiH, dok se u Republici Srpskoj ne obilježava i većina Srba taj datum povezuje sa napadom na svadbu, a ne sa referendumom o nezavisnosti. Snimanje je dramatizirano u britanskom ratnom filmu Dobrodošli u Sarajevo iz 1998..