Type 89 I-Go
Type 89 I-Go je bio japanski srednji tenk iz perioda Drugog svjetskog rata. Type 89 tenk prema odluci vlasti se proizvodio u Arsenalu iz Sagamija, ali Arsenal nije imao dovoljno industrijskih kapaciteta da proizvodi ovaj tenk samostalno zbog čega je u njegovoj proizvodnji sarađivao s drugim kompanijama, pretežno s kompanijom Mitsubishi. Mitsubishi je proizveo novi motor za Type 89. Prvi tenkovi su bili pogonjeni benzinskim motorima snage 118 KS. Verzija tenka s ovim motorom nazvana je Type 89A sve do 1934. godine kada je napokon razvijen Mitsubishijev dizel motor od 120 KS. Tenkovi pogonjeni dizelskim motorima bili su označavani kao Type 89b Otsu. Neki dijelovi konstrukcije tenka mijenjani su prilikom proizvodnog ciklusa na osnovu prijedloga jedinica. Komandna kupola na glavnoj kupoli je izmjenjena i preinačena u kupolu s podijeljenim poklopcem koji je bio namijenjen za ventilacione svrhe i za ulaz i izlaz iz oklopnog vozila. Japan je 1930. kupio od Francuske tenkove Renault NC1, zbog toga što proizvodnja tenkova Type 89 nije počela sve do 1931. godine. Ovi tenkovi su bili korišteni u prvim borbenim okršajima japanske vojske. Prva tenkovska jedinica, koja je koristila francuske tenkove Renault FT i NC je prebačena u Mandžuriju nakon Mandžurijskog incidenta iz januara 1932. godine. Četa je sudjelovala u borbama kod Harbina. Druga samostalna tenkovska četa kojom je komandovao kapetan Šigemij, s pet tenkova Type 89 i 10 Renaultovih NC tenkova, bila je učesnik Šangajskog incidenta 1932. godine. Iako su se novi tenkovi dobro pokazali, Renaultovi tenkovi su bili problematični po pitanju ovjesa, što je uzrokovalo njihovo povlačenje iz upotrebe. Kao posljedica toga, Prva specijalna tenkovska četa se sukobila s kineskim trupama u martu 1933. godine u Jehol provinciji, te je bila naoružana isključivo novim, domaćim tenkovima.