Albanski kongres u Trstu
Albanski kongres u Trstu (albanski: Kongresi Shqiptar i Triestës) je bio kongres Albanaca održan u Trstu, Austro-Ugarska u periodu od 27. februara do 6. marta 1913. u organizaciji Faika Konice i Sotira Kolea sa snažnom podrškom austrijskih vlasti. Privremena vlada Albanije poslala je Krista Meksija kao svog izaslanika na albanski kongres u Trstu. Baron Franz Nopcsa, koji je učestvovao u radu kongresa, objavio je svoje bilješke o kongresu koje su postale od posebnog historijskog interesa. Učesnici kongresa bili su Fan Noli, Albert Ghica, baron Juan Pedro Aladro Kastriota, Nikola Ivanaj, Giuseppe Schirò, i Terenzio Tocci. Sve albanske kolonije su poslale svoje delegate iz SAD, Rumunije, Bugarske, Egipta, Italije, Trsta. Zajednica Arbëreshë je također bila prisutna, dovodeći sa sobom Marchese D'Auletta i njegove sinove. Hil Mosi je izabran za predsjedavajućeg Kongresa, Faik Konitza i Derviš Hima za potpredsjedavajuće, Fazil Toptani i Pandeli Evangjeli za sekretare. Marchese d'Auletta, jedan od glavnih kandidata za albanski tron, izabran je za „počasnog predsjednika“ kongresa. Kongres je priznao privremenu vladu koju je uspostavio Ismail Qemal beg Vlora i raspravljao o različitim kandidatima za upražnjeni tron. Među kandidatima o kojima se tada razgovaralo bili su Ferdinand François Bourbon Orléans-Montpensier iz Francuske, Albert Ghika iz Rumunije, Wilhelm Karl, vojvoda od Uraha iz Württemberga, egipatski princ Ahmed Fuad i španski plemić Juan Pedro Aladro Castrioti porijeklom iz Castriota, bio je sin Markeze Castriote (D'Auletta) iz Napulja. Baron Nopza je također predložen za prijesto. Austro-Ugarska je promovisala kongres, posebno kako bi osigurala izbor princa po svom izboru. Razgovarano je i o situaciji Aromuna u Albaniji. Aromuni su posebno tražili uspostavljanje autonomnog kantona unutar Albanije. Predloženo je na simuliranoj Londonskoj konferenciji 1912–1913 da se sve zemlje nastanjene Aromunima na Balkanu daju Albaniji da ih se zaštiti od grčke i srpske asimilacije. Međutim, to se nije dogodilo, a Aromunima nije dat autonomni kanton u Albaniji jer nisu živjeli u kompaktnim područjima unutar ove neproširene albanske države.