Predstave na stećcima
Predstave na stećcima, njihov sadržaj i inonografska rješenja, zajedno sa prebogatim fondom ukrasa, poslije oblika, čine drugu komponentu njihovog obimnog umjetničkog opusa. Potpuna analiza nikada u cjelini nije do kraja izvršena. Nemoguće je obuhvatiti nesagledive varijante i kombiniranje na spomenicima različitih oblika, i u šarolikosti koju je nametnula prostorna izdiferenciranost (geografski položaj) i individualna oprijedeljenost klesara. To je ono što ih uključuje u savremene tokove naše i evropske kulture. Najveći broj motiva vuče porijeklo iz paganskih vremena, ali se na njima osjeća snažan utjecaj kršćanske umjetnosti u kojoj dominira simbolizam kulta smrti i uskrsnuća čovjeka. Do pojave većine stećaka u XIV stoljeću, svijest o tom kultu je oslabila i skoro sasvim izčezla, a u međuvremenu se nametnula umjetnost zapadnoevropskog feudalizma, pa su i stećci poprimili karakter savremenih shvatanja koja se ogledaju u viteškim turnirima, lovu i kolima i prikazivanju veselije strane života.