Ludovik I, kralj Napulja
Ludovik I (1320-26. maj 1362) je bio suo iure knez Taranta od 1346. godine i iure uxoris kralj Napulja od 1352. godine do svoje smrti. Bio je sin tarantskog kneza Filipa I, sina napuljskog kralja Karla II, i Katarine Valojske. Pripadao je tarantskom ogranku dinastije Anjou. Godine 1342. postao je veliki meštar Viteškog reda svetog groba u Jeruzalemu, jendog od najstarijih i najprestižnijih viteških redova. Četiri godine kasnije brat Robert mu je prepustio vlast nad Kneževinom Tarantom. Dana 20. augusta 1346. godine oženio je kćerku svog prvog rođaka, napuljsku kraljicu Ivanu I, postavši tako njen drugi muž. Ona ga je ubrzo proglasila kraljem i učinila jedinim od svoja ukupno četiri muža koji su vladali Napuljem zajedno s njom. Okrunjen je kao kralj Napulja 1352. godine. Kralj Ludovik I je 1360. godine izvršio invaziju na Kraljevinu Siciliju, pokušavši iskoristiti pobune protiv sicilijanskog kralja Fridrika III kako bi pripojio svom kraljevstvu onaj dio kraljevstva koji je njegov i Ivanin pradjed, Karlo I, izgubio u korist Fridrikovog pradjeda, Petra I. Sljedeće godine je s Ivanom morao pobjeći iz Napulja pred vojskom njihovog rođaka (također Anžuvinca), ugarskog kralja Ludovika I. S Ivanom je imao dvije kćerke: Katarinu Napuljsku (1347-nakon 1362) Francisku Napuljsku (1349-1352) Njihova starija kćerka, Katarina Napuljska, umrla je u adolescenciji nedugo nakon Ludovika I.