Sima Ćirković
Sima Ćirković (Сима Ћирковић; 29. januar 1929 – 14. novembar 2009) bio je srbijanski historičar i akademik. Osnovnu školu završio je u Somboru, a gimnaziju je pohađao u Beogradu (1941-44) i Somboru (1945-48). Studirao je historiju na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1948-52., gdje je 1957. doktorirao. Nakon diplomiranja kraće vrijeme je proveo radeći u Državnom arhivu u Zrenjaninu i Narodnoj biblioteci u Beogradu, a 1955. godine je dobio mjesto asistenta u Istorijskom institutu SANU. Poslije toga se zapošljava na Filozofskom fakultetu u Beogradu gdje je prošao sva zvanja. Bio je i dekan Filozofskog fakulteta u Beogradu. Bio je dopisni i redovni član SANU, ANUBiH, JAZU, CANU, VANU, Académie européenne d'histoire, u Briselu. Glavno područje njegovog istraživanja predstavlja srednjovjekovna historija južnoslavenskih naroda i prostora, posebno bosanske i srpske države. Koautor je Istorije Crne Gore, knj. II (2. sv. 1970), Istorije Jugoslavije (1972), Istorije srpskog naroda (l-II, 1981-82), autor kritičkih komentara uz Kraljevstvo Slovena Mavra Orbinija (1968) te komentara uz pretiske izdanja Stari srpski zapisi i natpisi Lj. Stojanovića (1982), Srbi i Turci XIV i XV veka (1960), Selo (1965) i Istorija i tradicija S. Novakovića (1982), Srpske zernlje u srednjem veku M. Dinića (1978) i Nemirno Pomorje u XV veku I. Božića (1979). Glavna djela: Herceg Stefan Vukčić Kosača i njegovo doba (1964), Istorija srednjovekovne bosanske države (1964), Srbi u srednjem veku (I Serbi nel medioevo, 1992), Rabotnici, vojnici, duhovnici. Društva srednjovekovnog Balkana (1997).