Alan Crosland
Alan Crosland (10. august 1894 – 16. juli 1936) bio je američki scenski glumac i filmski režiser. Poznat je po tome što je prvi film režirao koristeći govorni dijalog, The Jazz Singer (1927). Rođen u New Yorku u saveznoj državi New York u dobrostojećoj jevrejskoj porodici, Crosland je pohađao koledž Dartmouth. Nakon diplome zaposlio se kao pisac u časopisu New York Globe. Zainteresiran za pozorište, počeo je glumiti na sceni, pojavljujući se u nekoliko produkcija sa šekspirijanskom glumicom Annie Russell. Crosland je započeo karijeru u filmskoj industriji 1912. u studiju Edison u The Bronxu u New Yorku, gdje je dvije godine radio na raznim poslovima dok posao nije dovoljno dobro naučio da započne režirati kratke filmove. Do 1917. režirao je dugometražni igrani film, a 1920. režirao je film The Flapper, s Olive Thomas jednom od njenih posljednjih filmova prije smrti u septembru te godine. Godine 1925. Crosland je radio za filmsku produkciju Jessea L. Laskyja Famous Players-Lasky (kasnije Paramount Pictures) kada ga je Warner Bros angažovao da radi u njihovim holivudskim studijima. Režirao je nekoliko nijemih filmova za Warner's, uključujući režiju Don Juana s Johnom Barrymoreom u glavnoj ulozi 1926. To je bio prvi dugometražni film sa sinhroniziranim Vitaphone zvučnim efektima i muzičkim zvučnim zapisom, iako nema govorni dijalog. Odabran je da režira film Jazz Singer (1927), sa Al Jolsonom, djelo koje će ga proslaviti kao prvog od novih "tokija" koji su promijenili tok filma. Crosland je umro 1936. u 41. godini kao posljedica automobilske nesreće na bulevaru Sunset u Los Angelesu. Pokopan je na holivudskom groblju Forever. Njegov grob ostao je neoznačen 67 godina dok The Hollywood Underground 2003. nije donirao nadgrobni spomenik. Njegov sin Alan Crosland mlađi (1918–2001) također je imao uspješnu karijeru kao televizijski režiser. Juanita Fletcher mu je bila majka.