Tibor Sekelj
Tibor Sekelj (14. februara 1912. - 20. septembra 1988.), po mađarskom pravopisu poznat i kao Székely Tibor , bio je poliglot , istraživač, autor i „građanin svijeta“. 1986. godine izabran je za člana Akademije esperanta i počasnog člana Svjetske esperantske asocijacije. Među njegovim romanima, putopisima i esejima, njegova novela Kumeŭaŭa, la filo de la ĝangalo („Kumewawa, sin džungle“), dječja knjiga o životu brazilskih Indijanaca, prevedena je na sedamnaest jezika, a 1987. godine je proglašena najboljom knjigom za djecu u Japanu. Evropska esperantska unija je 2011. proglasila 2012. godinu „Godinom Tibora Sekelja“ u čast sto godina od njegovog rođenja. Počevši od 1939. godine, Sekelj je bio neumorni globetrotter, i iako se uvijek vraćao u Srbiju između mnogih putovanja, njegova potreba za istraživanjem novih horizonata spojila se sa nezasitnom znatiželjom o ljudima. Njegova putovanja i ekspedicije dale su knjige koje su prevedene na preko dvadeset jezika. Sekelj je veći dio svog života posvetio odbrani i promociji esperanta. Član odbora UEA od 1946. godine, tražio je preko trideset godina - s kratkom pauzom, prepucavajući se s Ivom Lapennom, zbog njegove aktivnosti u okviru Instituta por oficialigo de esperanto (IOE), da bude dio sveopćeg esperanto Kongresa. I kao predstavnik IDU-a - Međunarodnog komiteta za etnografske muzeje - učestvovao je na brojnim konferencijama. Sekeljeve poliglotske sposobnosti često su garantovale da samo on može razumjeti sve tamošnje multinacionalne govornike.