Septimije Sever
Septimije Sever (latinski: Lucius Septimius Severus Augustus; 11. april 145 – 4. februar 211) bio je rimski car od 193. do 211. Rođen je u Leptis Magni (današnji Homs, Libija) u rimskoj provinciji Africi. Kao mladić je napredovao kroz Cursus honorum tokom vladavine Marka Aurelija i Komoda. Nakon svrgavanja i ubijanja cara Didija Julijana, borio se za vlast protiv svojih rivala, generala Pescenija Nigera i Klodija Albina. Nigera je pobijedio 194. godine u bici kod Isa u Kilikiji, a Albina je pobijedio tri godine kasnije u bici kod Lugdunuma u Galiji. Nakon konsolidacije vladavine nad zapadnim provincijama, vodio je još jedan uspješan rat na istoku protiv Partskog carstva šireći istočnu granicu Rimskog carstva do rijeke Tigris. Nakon toga otputovao je u Britaniju kako bi ojačao Hadrijanov zid i ponovo zauzeo Antoninov zid. Godine 208. izvršio je invaziju na Kaledoniju (današnju Škotsku), ali su njegove ambicije prekinute kada je smrtno obolio krajem 210. godine. Umro je u februaru 211. godine u Eboracumu (današnji York, Engleska), a naslijedili su ga njegovi sinovi Karakala i Geta. Oni su osnovali dinastiju Sever, posljednju carsku dinastiju prije krize 3. stoljeća.