Džamija u tvrđavi Blagaj
Džamija u tvrđavi Blagaj je vjerovatno najstariji islamski sakralni objekat izgrađen na području Blagaja, koji je smješten u okviru istoimenog starog utvrđenog grada. U okviru osmanlijskog osvajanja Bosanskog kraljevstva Blagajsku tvrđavu Osmanlije zauzimaju 1466. godine i odmah u nju smještaju svoju vojnu posadu. U Podgrađe koje je tada bilo nenaseljeno, uspostavljaju svoje organe vlasti, prije svih funkciju kadije. U svojoj Seyahatnami, Evlija Čelebija prilikom svog prolaska kroz Blagaj 1664, tvrđavu opisuje kao tvrd grad koji leži na vrletnoj crvenoj litici, koja se diže do plavih oblaka. Spominje i postojanje male džamije unutar zidina grada, uz ostale propratne objekte. Džamija u sklopu tvrđave služila je njenoj posadi i s obzirom da je sagrađena, vjerovatno, po samom osvajanju Blagaja, predstavlja najstariju islamsku bogomolju u Blagaju. Smještena je desetak metara lijevo od glavnog ulaza, nije imala munaru, i građena je od lomljenog kamena vezanog krečom. Džamija je bila pokrivena pločom, sa četiri zida u visini jednog metra i vidljivim malim mihrabom bez dekoracija. Blagajska tvrđava je bila pogođena zemljotresom za vrijeme ramazana 1827, međutim prošla je bez oštećenja. Posada blagajske tvrđave imala je svoje vjerske službenike koji često nisu stanovali u samoj tvrđavi, nego u njenom pograđu ili okolini. Tvrđava, a s tim i džamija u njenom sklopu, napušteni su 1835. godine. U osmanlijskim izvorima koji su većinom samo fragmentarno obrađeni, tvrđava se spominje kao zasebna teritorijalna jedinica.