Denisovski hominin
Denisovski čovjek ili denisovski hominin ili denisovac i čovjek iz pećine Denisova, izumrla je vrsta roda Homo ili paleolitaka podvrsta u vrsti Homo sapiens. U martu 2010., objavljeno je otkriće fragmenta kosti prsta mlade ženke čiji je fosil star 41. 000 godina, u pećini Denisova na Altaju u Sibiru, koja je također bila nastanjena i neandertalcima i modernim ljudima. Do danas je objavljeno otkriće dva zuba i nožnog palca različitih jedinki iste populacije. Analiza mitohondrijske DNK (mtDNK) iz kosti prsta ukazuje da je novootkriveni čovjek genetički drugačiji i od neandertalca i od današnjeg čovjeka. Dodatna istraživanja na jedarnom genomu istih uzoraka ukazuju da ova vrsta dijeli zajedničkog evolucijskog pretka s neandertalcima, da se njen areal protezao od Sibira do Jugoistočne Azije i da su njeni pripadici bili istovremenici predaka modernih ljudi i da su međusobno se ukrštali. Oko 3 do 5% DNK domorodačke populacije Melanežana i australijskih Aboridžina i Nove Gvineje potiče od denisovskog čovjeka. Druge etničke grupe u kojima je zabilježen određeni postotak gena denisovskog čovjeka su Malajci, Polinežani, indijski Dravidi, Burmanci i Mon-Khmerski narodi. Poređenje s genomom neandertalaca iz iste špilje otkrilo je vrlo visoku razinu međusobnog ukrštanja. Geni lokalne populacije neandertalaca uključuju 17% genoma denisovskog čovjeka, a analize pokazuju i bitnu razinu miješanja s još jednom, dosad nepoznatom, evolucijskom linijom čovjeka. Još uvijek traju slične su analize DNK iz nožnog palca, dok je analiza DNK iz dva zuba, pronađena u različitim slojevima tla ispoljila neočekivanu razinu intraspecijske divergencije mtDNK. U 2013., izolirana je mitohondrijska DNK iz 400.000 godina stare bedrene kosti, koja je pronađena u Španiji, za koju se pretpostavljalo da pripada neandertalcu ili obliku pod nazivom Homo heidelbergensis. Analize su dokazale da je ovaj genetički materijal mnogo sličniji denisovskom mtDNK nego mtDNK neandertalca.