John Clauser
John Francis Clauser ( /ˈklaʊzər/; rođen 1. decembra 1942.) američki je teorijski i eksperimentalni fizičar poznat po doprinosima osnovama kvantne mehanike, posebno Clauser-Horne-Shimony-Holt nejednakosti. Dobio je Nobelovu nagradu za fiziku 2022, zajedno s Alainom Aspectom i Antonom Zeilingerom "za eksperimente sa upletenim fotonima, utvrđivanje kršenja Bellovih nejednakosti i pionirske nauke o kvantnoj informaciji". Clauser je rođen u Pasadeni u Kaliforniji. Diplomirao je fiziku na Kalifornijskom institutu za tehnologiju 1964. Magistrirao je fiziku 1966. i doktor filozofije iz fizike 1969. na Univerzitetu Kolumbija pod vodstvom Patrika Tadeusa. Od 1969. do 1996. radio je uglavnom u Nacionalnoj laboratoriji Lawrence Berkeley, Nacionalnoj laboratoriji Lawrence Livermore i Univerzitetu Kalifornije, Berkeley. Godine 1972, radeći sa Stuartom Freedmanom, izveo je prvi eksperimentalni test predviđanja CHSH-Belove teoreme. Ovo je bilo prvo eksperimentalno zapažanje kršenja Bellove nejednakosti.  Godine 1974, radeći s Michaelom Horneom, prvi je pokazao da generalizacija Bellove teoreme pruža ozbiljna ograničenja za sve lokalne realističke teorije prirode (poznate kao objektivne lokalne teorije). Taj rad je uveo Clauser-Horne (CH) nejednakost kao prvi potpuno opći eksperimentalni zahtjev postavljen od strane lokalnog realizma. Takođe je uvela "pretpostavku bez poboljšanja CH", pri čemu se CH nejednakost svodi na nejednakost CHSH, a pridruženi eksperimentalni testovi također ograničavaju lokalni realizam. Takođe 1974. napravio je prvo posmatranje sub-Poissonove statistike za svetlost (preko kršenja Cauchy-Schwarz nejednakosti za klasična elektromagnetna polja), i time, po prvi put, pokazao nedvosmislen karakter sličan česticama za fotone. Godine 1976. izveo je drugi svjetski eksperimentalni test predviđanja CHSH-Bellove teoreme.  Clauser je 2010. nagrađen Wolfovom nagradom za fiziku zajedno sa Alainom Aspectom i Antonom Zeilingerom. Njih trojica su također zajedno dobili Nobelovu nagradu za fiziku 2022.