Luj XII, kralj Francuske
Luj XII (francuski: Louis XII; 27. juni 1462 – 1. januar 1515) bio je kralj Francuske od 1498. do 1515. i kralj Napulja od 1501. do 1504. Kao sin Karla, vojvode Orleansa i Marije Cleves naslijedio je svog rođaka Karla VIII, koji je umro bez nasljednika 1498. Prije dolaska na francusko prijestolje, bio je poznat kao Luj od Orleansa i bio je primoran da oženi svoju hendikepiranu i navodno sterilnu rodicu Ivanu. On je bio jedan od velikih feudalaca koji su se protivili francuskoj monarhiji u sukobu poznatom kao Ludi rat. Nakon kraljeve pobjede u bici kod Saint-Aubin-du-Cormiera 1488, Luj je bio zarobljen ali ga je Karlo VIII pomilovao i pustio. Zatim je učestvovao u Prvom italijanskom ratu (1494–1498) kao jedan od francuskih komandanata. Kada je postao kralj 1498. njegov brak sa Ivanom je poništio papa Aleksandar VI kako bi se oženio Anom, vojvotkinjom Bretanje, udovicom njegovog rođaka Karla VIII. Ovaj brak je ojačao personalnu uniju Bretanje i Francuske. Luj je istrajao u Italijanskim ratovima, pokrenuvši drugu talijansku kampanju za kontrolu Kraljevine Napulj. Osvojio je Milansko vojvodstvo 1500. i krenuo naprijed prema Kraljevini Napulj koju je osvojio 1501. Luj se suočio sa novom koalicijom koju je predvodio kralj Aragonije Ferdinand II, koji ga je prisilio da ustupi Napulj Španiji 1504. Luj XII nije zadirao u privilegije plemstva, što je bilo u suprotnosti sa dugom tradicijom francuskih kraljeva u pokušaju da nametnu apsolutnu monarhiju u Francuskoj. Popularni kralj Luj je proglašen "ocem naroda" (francuski: Le Père du Peuple) 1506. od strane skupštine staleža u Toursu zbog smanjenja poreza, pravne reforme i građanskog mira u Francuskoj. Umro je 1515. bez muškog nasljednika. Naslijedio ga je rođak Franjo Valois.