Iranski jezici
Iranski jezici, koji se nazivaju i iranik, su grana indoiranskih jezika u indoevropskoj jezičkoj porodici kojima izvorno govore iranski narodi, pretežno na Iranskoj visoravni. Iranski jezici su grupisani u tri faze: staroiranski (do 400. p.n.e), srednjoiranski (400. p.n.e – 900. n.e) i novoiranski (od 900. n. e). Dva direktno potvrđena staroiranska jezika su staroperzijski (iz Ahemenidskog Carstva) i staroavestanski (jezik Aveste). Od srednjoiranskih jezika, bolje shvaćeni i zabilježeni su srednjoperzijski (iz Sasanidskog Carstva), partski (iz Partskog carstva) i baktrijski (iz Kušanskog Carstva i Bijelih Huna).