Heliogabal
Heliogabal (Marko Aurelije Antonin Augustus; 203 – 11. mart 222) bio je rimski car od 218. do 222. Rođen je u uglednoj arapskoj porodici, a kao član dinastije Sever, bio je drugi sin Seksta Variusa Marcelusa i Julije Soemije. U ranoj mladosti bio je sveštenik boga Elagabala (arapski إله الجبل Ilah al-Jabal) svom rodnom gradu Emesi (tadašnja rimska Sirija). Nakon dolaska na rimsko prijestolje uzeo je ime Marko Aurelije Antonin August. Nakon smrti nazvan je Elagabal. Nakon Karakalinog ubistva 217. godine, na rimsko prijestolje je došao pretorijanski prefekt Marko Opelije Makrin. Neslažući se sa tim, Karakalina tetka Julija Meza je uspješno pokrenula pobunu uz pomoć galske legije kako bi njen najstariji unuk (Karakalin rođak) Heliogabal došao na rimsko prijestolje. Nakon Makrinovog poraza u bici kod Antiohije 8. juna 218. godine, četrnaestogodišnji Heliogabal je postao car. Njegova vladavina je upamćena po seks skandalima i religijskim kontroverzama. Heliogabal je iskazivao nepoštovanje prema rimskoj religijskoj tradiciji. Zamijenio je tradicionalnu glavu rimskog boga Jupitera sa glavom boga Eleagabala čiji je bio sveštenik. Zatim je prisilio istaknute članove rimskog senata da učestvuju u vjerskim obredima ovog božanstva. Navodno je bio oženjen pet puta i imao mnogo ljubavnika. Smatra se da su njegovi ljubavnici bili prostitutke carske palače. Njegovo ponašanje su osudili pretorijanska garda, rimski senat i narod Rima. Usred rastućeg protivljenja njegovim ponašanjem, osamnaestogodišnji Heliogabal je ubijen. Naslijedio ga je rođak Aleksandar Sever.