Sasi
Saksonci, koji se ponekad nazivaju Stari Sasi, bili su germanski narod "Stare" Saksonije (latinski: Antiqua Saxonia ) koja je 804. godine postala karolinško "matično vojvodstvo", u sadašnjoj sjevernoj Njemačkoj. Politička historija unutrašnjih Sasa, koji su bili susjedi Franaka, nejasna je sve do 8. stoljeća i sukoba između njihovog polulegendarnog heroja Widukinda i franačkog cara Karla Velikog. Čini se da do tog vremena nisu bili politički ujedinjeni. Prethodni franački vladari Austrazije, i Merovinzi i Karolinzi, vodili su brojne pohode protiv Sasa, kako na zapadu kod Lippea, Emsa i Wesera, tako i dalje na istoku, u susjednoj Tiringiji i Češkoj. Kasniji srednjovjekovni izvori ovu istočnu oblast nazivaju "Sjevernom Švapskom". Karlo Veliki je pokorio sve Saksonce nakon pobjede u dugim saksonskim ratovima (772-804) i prisilio ih da pređu na kršćanstvo, pripajajući Saksoniji karolinškom domenu. Pod karolinškim francima, Saksonija je postala jedinstveno vojvodstvo, uklapajući je u osnovnu političku strukturu kasnijeg Svetog Rimskog Carstva. Rani vladari ovog ranog vojvodstva Saksonije proširili su svoje teritorije, a time i teritoriju Svetog rimskog carstva, na istok, na račun Venda koji su govorili slavenski.