Sven I, kralj Danske
Sven I Rašljobradi (staronorveški: Sveinn Tjúguskegg; danski: Sven Tveskæg; 960 – 3. februar 1014) bio je kralj Danske, Engleske i Norveške. Njegovo ime je zapisano u anglosaksonskoj hronici. Bio je sin danskog kralja Haralda I Modrozubog i otac Knuta Velikog. Godine 985, Sven I se pobunio protiv svog oca i zauzeo prijestolje. Harald je otišao u izgnanstvo i umro je 986. Sven, uz pomoć Jarlova Lade i Erika Haakonssona, 1000. godine postaje kralj Norveške. Neposredno prije svoje smrti 1013, postaje prvi danski kralj Engleske. Dansku krunu naslijedio od oca Haralda I. U razdoblju između 1003. i 1012. pokrenuo u više navrata napade na Englesku, kao odgovor na pogrom Danaca u Engleskoj koji je zapovijedio engleski kralj Ethelred Nespremni. Napadi Danaca pod Svenovim vodstvom natjerali su engleskog kralja Ethelreda da izbjegne u Normandiju. Godine 1014. potpuno je pokorio Englesku, ali je njome vladao svega nekoliko sedmica budući da je umro 3. februara 1014. Naslijedili su ga sinovi, Knut Veliki, koji je 1016, nakon smrti Edmunda Željeznobokog, i formalno postao kralj Engleske, te Harald II, koji je do 1018. vladao Danskom.