Juraj Martinović
Juraj Martinović (24. maj 1936 – 3. august 2021) bio je bosanskohercegovački književni historičar, prevodilac, član ANU BiH, član SAZU. Završio je studij jugoslovenskih književnosti i srpskohrvatskog jezika na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1962. Postdiplomski studij pohađao je na Filozofskom fakultetu u Ljubljani, gdje je odbranio magistarsku tezu pod nazivom: Vplivi srbskohrvatske narodne književnosti na slovensko epiko med leti 1848. in 1858 (Uticaji srpskohrvatske narodne književnosti na slovensku epiku između 1848. i 1858. godine) (1969). Na istom Fakultetu odbranio je doktorsku disertaciju pod nazivom: Poezija Dragotina Ketteja (1975). Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu radio je od 1963. Prošao je sva univerzitetska zvanja. Predavao je slovensku književnost i Hrvatsku književnost. Bio je dekan OOUR-a za filologiju i dekan Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Osnovno područje naučnog i stručnog interesa bila mu je novija slovenska književnost, s težištem na periodu od romantizma do moderne, kao i komparativno izučavanje južnoslavenskih književnosti te hrvatska i bosanskohercegovačka književnost. Objavio je veći broj knjiga, prijevoda (sa slovenskog jezika) i oko 150 naučnih i stručnih radova u relevantnim naučnim časopisima (Slavistična revija, Književna istorija, Zbornik za slavistiku Matice srpske, Radovi Filozofskog fakulteta u Sarajevu). Bio je član redakcije Izraza. Učestvovao je u projektima: Hrvatska lijeva inteligencija 1918–1945, Pripremni radovi za istoriju književnosti Bosne i Hercegovine, Znameniti Slovenci v BiH pri Gledališkem muzeju u Ljubljani. Juraj Martinović bio je direktor Instituta za jezik i književnost u Sarajevu (1985–1989), te predsjednik Skupštine grada, tj. gradonačelnik Sarajeva (1989–1990). Bio je član Slovenske akademije nauka i umjetnosti i ANUBiH. Također je bio član P.E.N. Centra Bosne i Hercegovine. Dobitnik je nagrade Župančičeva listina (1977), Šestoaprilske nagrade Grada Sarajeva i 27-julske nagrade SRBiH (1987).