Knut II, kralj Danske
Knut II (staronorveški: Knútr inn ríki; 995 – 12. novembar 1035), poznatiji kao Knut Veliki, bio je kralj Danske, Engleske i Norveške. Nakon njegove smrti, smrti njegovih nasljednika i normanskog osvajanja Engleske 1066. godine, njegova zaostavština je u velikoj mjeri izgubljena u historiji. Srednjovjekovni historičar Norman Cantor je izjavio da je on bio "najefikasniji kralj u anglosaksonskoj historiji", iako je Knut bio danski a ne anglosaksonski kralj. On je popularan u narodu po legendarnoj priči o kralju Knutu i talasima, ali se obično pogrešno predstavlja kao omađijani kralj koji vjeruje da ima natprirodne moći. Knutov otac je bio danski kralj Sven I. Identitet njegove majke je nesiguran, iako se zna da je bila kćerka poljskog kneza Mješka I. Kao danski princ, Knut je osvojio englesko prijestolje 1016. godine nakon vijekova vikinških aktivnosti u sjeverozapadnoj Evropi. Svojim dolaskom na dansko prijestolje 1018. godine objedinio englesku i dansku titulu. Knut je održavao svoju moć ujedinjavanjem danaca i engleza na osnovu kulturnih veza, bogatstva i običaja a ne pukom brutalnošću. Nakon deset godina sukoba sa protivnicima u Skandinaviji, Knut je preuzeo titulu kralja Norveške u Trondheimu 1028. godine.