Samoubistvo
Samoubistvo ili suicid, od latinskog sui caedere što znači ubiti se, predstavlja čin svjesnog i namjernog oduzimanja života samom sebi. Mentalni poremećaji (uključujući depresiju, bipolarni poremećaj, šizofreniju, poremećaje ličnosti, anksiozne poremećaje), fizički poremećaji (kao što je sindrom hroničnog umora) i zloupotreba supstanci (uključujući alkoholizam i upotrebu i odvikavanje od benzodiazepina) su faktori rizika. Neka samoubistva su impulzivna djela zbog stresa (kao što su finansijske ili akademske poteškoće), problema u vezi (kao što su raskidi ili razvodi) ili uznemiravanja i maltretiranja. Oni koji su ranije pokušali samoubistvo su pod većim rizikom za buduće pokušaje. Učinkoviti napori na prevenciji samoubistva uključuju ograničavanje pristupa metodama samoubistva kao što su vatreno oružje, droga i otrovi; liječenje mentalnih poremećaja i zloupotrebe supstanci; pažljivo medijsko izvještavanje o samoubistvu; i poboljšanje ekonomskih uslova. Najčešći metod samoubistva razlikuje se od zemlje do zemlje i djelimično je povezan sa dostupnošću efikasnih sredstava. Uobičajene metode samoubistva uključuju vješanje, trovanje pesticidima i vatreno oružje. Samoubistva su rezultirala sa 828.000 smrtnih slučajeva širom svijeta u 2015. godini, što je povećanje u odnosu na 712.000 smrtnih slučajeva 1990. godine. Ovo samoubistvo čini 10. vodećim uzrokom smrti u svijetu. Otprilike 1,5% svih smrtnih slučajeva u svijetu je samoubistvo. U datoj godini, to je otprilike 12 na 100.000 ljudi. Stope samoubistava su generalno veće među muškarcima nego ženama, i kreću se od 1,5 puta više u zemljama u razvoju do 3,5 puta više u razvijenom svijetu. Samoubistvo je općenito najčešće među osobama starijim od 70 godina; međutim, u određenim zemljama, osobe između 15 i 30 godina su u najvećem riziku. Evropa je imala najveću stopu samoubistava po regionima 2015. godine. Procjenjuje se da se svake godine dogodi 10 do 20 miliona nefatalnih pokušaja samoubistva. Pokušaji samoubistva koji nisu fatalni mogu dovesti do ozljeda i dugotrajnih invaliditeta. U zapadnom svijetu, pokušaji su češći među mladim ljudima i ženama. Litvanija je na prvom mjestu po broju samoubistava muškaraca (nakon nje su Rusija, Letonija, Estonija i Bjelorusija), a što se tiče žena na prvom mjestu je Šri Lanka (zatim Mađarska, Estonija, Letonija i Litvanija). Najnižu stopu samoubistava (na 100.000 osoba) u svijetu imaju Grčka (6), Italija (10), Malta (7). Najviše se samoubistava učini na proljeće, a najkritičniji su april, maj i juni. U svijetu se svakih 40 sekundi dogodi samoubistvo, godišnje u prosjeku milion ljudi i to najčešće muškarci u šezdesetim godinama iako je zabilježen i porast samoubistava među mlađim muškarcima u dobi od 15 do 29 godina.