Trepljasta ćelija
Trepljaste ćelije su senzorni receptori i slušni sistem i vestibulski sistem u ušima svih kičmenjaka i u organu bočne linije riba. Putem mehanotransdukcije, trepljaste ćelije otkrivaju kretanje u svom okruženju. U sisara, slušne trepljaste ćelije nalaze se unutar spirale Cortijevog organa na tankoj bazilarnoj membrani u pužnici unutrašnjeg uha. Ime su dobili po čupercima stereocilija, zvanim snopovi cilija i koji strše iz apikalne površine ćelije, u tekućinom ispunjeni pužnični kanal. U svakoj ćeliji ima od 50 do 100 stereocilija, kada su čvrsto zbijene i smanjuju brojnost što su dalje udaljene od kinocilija. Snopovi cilija (treplji) raspoređeni su kao kruti stubovi koji se kreću u podnožju, kao odgovor na podražaje primijenjene na vrhovima. Sisarske pužnične treplje imaju dva anatomski i funkcionalno različita tipa, poznata kao vanjske i unutrašnje trepljaste ćelije. Oštećenje ovih ćelija rezultira smanjenom osjetljivošću sluha, a budući da se trepljaste ćelije unutrašnjeg uha ne mogu regenerirati, ovo oštećenje je trajno. Međutim, drugi organizmi, poput često proučavanih zebrica i ptica imaju trepljaste ćelije koje se mogu regenerirati. Ljudska pužnica sadrži oko 3.500 unutrašnjih i 12.000 vanjskih trepljastih ćelija po rođenju. Vanjske trepljaste ćelije mehanički pojačavaju zvuk niske razine koji ulazi u pužnicu. Pojačanje može biti pokrenuto kretanjem snopova njihovih treplji ili pokretom ćelija pomoću električnog pogona. Ova takozvana somatska elektromotornost pojačava zvuk kod svih kopnenih kičmenjaka. Na to utiče mehanizam zatvaranja mehaničkih senzornih ionskih kanala na vrhovima snopova treplji. Unutrašnje trepljaste ćelije. u tekućinama pužnice, pretvaraju zvučne vibracije u električne signale koji se zatim prenose putem slušnog živca do centra za sluh moždanog stabla i do slušnog korteksa.