Takaaki Kajita
Takaaki Kajita (梶田 隆章, Kajita Takaaki?, Japanski izgovor: [kadʑita takaːki]; born 9 March 1959) je japanski fizičar, poznat po neutrino eksperimentima u Kamioka opservatoriju – Kamiokande i njegovom nasljedniku, Super-Kamiokande. 2015. je nagrađen Nobelovom nagradom za fiziku zajedno sa kanadskim fizičarem Arthur B. McDonaldom. 1. oktobra 2020., postao je predsjednik Naučnog savjeta Japana. Kajita je rođen 1959. u Higashimatsuyama, Saitama, Japan. Voleo je da proučava misao, a ne pamćenje, posebno sa interesovanjem za fiziku, biologiju, svjetsku historiju, japansku historiju i nauku o Zemlji u srednjoj školi. Studirao je fiziku na Univerzitetu Saitama i diplomirao 1981. Doktorirao je 1986. godine na Univerzitetu u Tokiju . Na Univerzitetu u Tokiju pridružio se istraživačkoj grupi Masatoshija Koshibe jer su neutrini "izgledali kao da bi mogli biti zanimljivi". Od 1988. godine Kajita je na Institutu za istraživanje kosmičkog zračenja Univerziteta u Tokiju, gdje je postao docent 1992. i profesor 1999. Postao je direktor Centra za kosmičke neutrine na Institutu za istraživanje kosmičkih zraka (ICRR) 1999. godine. As of 2017 , on je glavni istraživač na Institutu za fiziku i matematiku univerzuma u Tokiju i direktor ICRR-a. Godine 1998. Kajitin tim u Super-Kamiokandeu otkrio je da kada kosmički zraci udare u Zemljinu atmosferu, rezultirajući neutrini prelaze između dva okusa prije nego što stignu do detektora ispod planine Kamioka. Ovo otkriće je pomoglo da se dokaže postojanje neutrinskih oscilacija i da neutrini imaju masu. Godine 2015. Kajita je podijelila Nobelovu nagradu za fiziku s kanadskim fizičarem Arthurom McDonaldom, čija je opservatorija Sudbury Neutrino otkrila slične rezultate. Rad Kajita i McDonald's riješio je dugogodišnji problem solarnih neutrina, koji je predstavljao veliku neusklađenost između predviđenih i izmjerenih tokova solarnih neutrina, i ukazao na to da standardni model, koji zahtijeva da neutrini budu bez mase, ima slabosti. Na konferenciji za novinare na Univerzitetu u Tokiju, ubrzo nakon objave Nobelove nagrade, Kajita je rekao: „Želim da se zahvalim neutrinima, naravno. A pošto su neutrini stvoreni kosmičkim zracima, želim i njima da zahvalim." Jedan od prvih ljudi koje je Kajita pozvao nakon što je dobio Nobelovu nagradu bio je nobelovac za fiziku 2002. Masatoshi Koshiba, njegov bivši mentor i kolega istraživač neutrina. Kajita je trenutno glavni istraživač drugog ICRR projekta koji se nalazi u opservatoriji Kamioka, detektora gravitacionih talasa KAGRA .