Mehmed Handžić
Mehmed Handžić (16. decembar 1906 – 29. juli 1944) bio je bosanskohercegovački islamski učenjak, teolog i političar. Handžić je bio vođa islamskog preporoditeljskog pokreta u Bosni i osnivač vjerskog udruženja El-Hidaja. Bio je jedan od autora Sarajevske rezolucije i predsjednik Odbora narodnog spasa. Rođen je u Sarajevu, gdje je završio osnovno i srednje obrazovanje. Kasnije se upisao na Univerzitet Al-Azhar u Egiptu, gdje je napisao svoja prva djela. Nakon što je završio Al-Azhar, vratio se u Bosnu, gdje je postao profesor, a kasnije i direktor Gazi Husrev-begove medrese. Godine 1936. suosnivao je udruženje El-Hidaje koje je okupljalo intelektualce preporoditeljske struje. Kasnije je postao glavni urednik njegovog lista i predsjednik udruženja 1939. Handžićeva politička karijera započela je njegovom kandidaturom na jugoslovenskim parlamentarnim izborima 1938. godine. Godinu dana kasnije, učestvovao je u stvaranju Pokreta za autonomiju Bosne i Hercegovine i postao dio njegovog rukovodstva. Kada su Sile Osovine izvršile invaziju na Jugoslaviju u aprilu 1941, uspostavile su marionetsku državu pod nazivom Nezavisna Država Hrvatska, kojoj se Handžić zakleo na vjernost. Nekoliko mjeseci kasnije povukao je podršku i inicirao donošenje Sarajevske rezolucije kojom se osuđuju ratni zločini NDH. Handžić je kasnije postao predsjedavajući Vijeća narodnog spasa, koje je osnovano da organizuje odbranu i pomoć muslimanima Bosne. Umro je 29. jula 1944. tokom rutinske medicinske operacije u bolnici Koševo.