Rimski mozaici na tlu Bosne i Hercegovine
Rimski mozaici na tlu Bosne i Hercegovine su umjetničke tvorevine iz vremena rimske vladavine, a bile su rađene na podovima. Tokom istraživanja krajem 19 stoljeća otkriveni su mozaici u: Diluntumu, Domaviji i Aquae S. Nakon Drugog svjetskog rata otkriveni su mozaici i na lokalitetima u: Višićima kod Čapljine, Paniku kod Bileće, Putovićima kod Zenice, Skelanima i na drugim lokacijama. Ukupno je otkriveno oko 50 mozaika. Na polju istraživanja lokaliteta sa antičkim mozaicima, te u oblasti njihovog naučnog proučavanja i vrednovanja najistaknutije mjesto pripada dr. Irmi Čremošnik, čija studija iz 1984. godine, predstavlja nezaobilaznu i neprevaziđenu literaturu iz ove oblasti. Mozaici sa prostora današnje Bosne i Hercegovine u najvećoj mjeri potječu iz perioda od 2. - 4. stoljeća n. e.. Izuzetak predstavljaju samo tri mozaička primjerka koja su napravljena nešto kasnije, a pripadaju ranokršćanskoj umjetnosti na ovim prostorima. Središta mozaičkog stvaralaštva u provinciji Dalmaciji bila su u glavnom gradu Saloni, Epidaurumu i Naroni. Jedna takva radionica bila je i na lokalitetu Aquae S... Po načinu izrade, u I stoljeću mozaici rađeni su u crno-bijeloj tehnici (dva primjerka iz okoline Zenice i iz Višića kod Čapljine). Od II stoljeća počinju se izrađivati u više boja, sa pojedinačnim likovima, figuralnim prikazima i geometrijskim motivima. Preovladavaju cvjetni i mitološki motivi sa scenama pantere, personifkacije godišnjih doba, hipokampa, Minotaura, Neptuna, ribe, delfina, morskog thiasosa (svadbene povorke), zmije, nimfe, Kaliope i Orfeja. Geometrijski motivi zastupljeni su sa velikim brojem kvadrata, pravougaonika, koncentričnih krugova, trouglova, meandra, različitih linija, polukrugova, beskonačnih pletenica, valovitih traka, rombova, jajolikih i srcolikih ornamenata i slično.