Genetička divergencija
Genetička divergencija ili genetičko divergiranje je proces u kojem dvije ili više populacija predačke vrste, tokom vremena, akumuliraju neovisne genetičke promjene (mutacije), često nakon što su populacije postale reprodukcijski izolirane na određeno vrijeme. U nekim slučajevima, subpopulacije koje žive u ekološki različitim perifernim okruženjima mogu pokazati genetičku divergenciju od ostatka populacije, posebno tamo gdje je raspon populacije vrlo velik (vidi parapatrijska specijacija). Genetičke razlike među divergentnim populacijama mogu uključivati tihe mutacije (koje nemaju uticaja na fenotip) ili dovesti do značajnih morfoloških i/ili fizioloških promjena. Genetička divergencija uvijek će pratiti reproduktivnu izolaciju, bilo zbog novih adaptacija selekcijom i/ili zbog genetičkog drifta i glavni je mehanizam koji stoji u osnovi specijacije. Na razini molekularne genetike, genetička divergencija nastaje zbog promjena u malom broju gena u vrstama, što rezultira specijacijom. Međutim, istraživači tvrde da je malo vjerovatno da je divergencija rezultat značajne, jednostruke, dominantne mutacije u genetičkom lokusu, jer da je to tako, jedinke s tom mutacijom imala bi nulti fitnes. Zbog toga nisu mogle reproducirati i prenositi mutaciju na daljnje generacije. Dakle, vjerovatnije je da su divergencija, a potom i reproduktivna izolacija rezultati višestrukih malih mutacija tokom evolucijskog vremena koje se nakupljaju u populaciji izoliranoj od protoka gena. Genetička divergencija između srodnih populacija ponekad započinje pojavom genetičkog uskog grla, a i efektima osnivača.