Fizički objekt
U uobičajenoj upotrebi i klasičnoj mehanici, fizički objekt ili fizičko tijelo (ili jednostavno objekt ili tijelo) je skup materije unutar definirane susjedne granice u trodimenzionalnom prostoru.[citiranje potrebno] Granična površina mora biti definirana i identificirana svojstvima materijala, iako se može promijeniti tokom vremena. Granica je obično vidljiva ili opipljiva površina objekta. Materija u objektu je ograničena (u većoj ili manjoj mjeri) da se kreće kao jedan objekt. Granica se može pomicati u prostoru u odnosu na druge objekte za koje nije vezana (preko translacije i rotacije). Granica objekta se također može deformirati i mijenjati tokom vremena na druge načine. Također u uobičajenoj upotrebi, objekat nije ograničen da se sastoji od iste kolekcije materije. Atomi ili dijelovi objekta mogu se mijenjati tokom vremena. Objekat se obično definiše najjednostavnijim prikazom granice u skladu sa zapažanjima. Međutim, zakoni fizike primjenjuju se direktno na objekte koji se sastoje od iste kolekcije materije. U fizici, objekt je prepoznatljiva kolekcija materije, koja može biti ograničena prepoznatljivom granicom i može se kretati kao jedinica translacijom ili rotacijom, u 3-dimenzionalnom prostoru. Svaki objekt ima jedinstveni identitet, nezavisan od drugih svojstava. Dva objekta mogu biti identična, u svim svojstvima osim pozicije, ali i dalje ostaju prepoznatljiva. U većini slučajeva granice dva objekta se ne moraju ni u jednom trenutku preklapati. Svojstvo identiteta omogućava prebrojavanje objekata. Primjeri modela fizičkih tijela uključuju, ali nisu ograničeni na česticu, nekoliko manjih tijela u interakciji (čestica ili na neki drugi način) i kontinuirane medije. Uobičajena koncepcija fizičkih objekata uključuje da oni imaju proširenje u fizičkom svijetu, iako postoje teorije kvantne fizike i kosmologije koje osporavaju  ovo. U modernoj fizici, "proširenje" se razumije u terminima prostor-vremena: grubo govoreći, to znači da u datom trenutku vremena tijelo ima neku lokaciju u prostoru (iako to ne mora nužno predstavljati apstrakciju tačke u prostoru i vremenu). Pretpostavlja se da fizičko tijelo u cjelini ima takva kvantitativna svojstva kao što su masa, impuls, električni naboj, druge očuvane veličine i moguće druge veličine. Predmet poznatog sastava i opisan u adekvatnoj fizičkoj teoriji je primjer fizičkog sistema.