Neuronauka
Neuronauka je naučna studija nervnog sistema ( mozak, kičmena moždina i periferni nervni sistem ) i njegovih funkcija. To je multidisciplinarna nauka koja kombinuje fiziologiju, anatomiju, molekularnu biologiju, razvojnu biologiju, citologiju, psihologiju, fiziku, informatiku, hemiju, medicinu, statistiku i matematičko modeliranje kako bi se razumjela osnovna i pojavna svojstva neurona, glije i neuronskih kola. Razumijevanje biološke osnove učenja, pamćenja, ponašanja, percepcije i svijesti Eric Kandel je opisao kao "epski izazov" bioloških nauka . Opseg neuronauke se vremenom proširio i uključio različite pristupe koji se koriste za proučavanje nervnog sistema na različitim razmjerima. Tehnike koje koriste neuroznanstvenici su se enormno proširile, od molekularnih i staničnih studija pojedinačnih neurona do snimanja senzornih, motoričkih i kognitivnih zadataka u mozgu. Tokom 20. vijeka, neuronauka je počela da se priznaje kao posebna akademska disciplina sama po sebi, a ne kao proučavanje nervnog sistema u okviru drugih disciplina. Eric Kandel i saradnici su naveli Davida Riocha, Francisa O. Schmitta i Stephena Kufflera kao ključne uloge u uspostavljanju polja. Rioch je započeo integraciju osnovnih anatomskih i fizioloških istraživanja sa kliničkom psihijatrijom na Institutu za istraživanje vojske Walter Reed, počevši od 1950-ih. Tokom istog perioda, Schmitt je uspostavio istraživački program neuronauke u okviru Odsjeka za biologiju na Massachusetts Institute of Technology, koji je spojio biologiju, hemiju, fiziku i matematiku. Prvi samostojeći odjel za neuronauku (tada se zvao Psihobiologija) osnovao je James L. McGaugh 1964. godine na Kalifornijskom univerzitetu u Irvineu . Potom je uslijedio Odsjek za neurobiologiju na Harvard Medical School, koji je 1966. osnovao Stephen Kuffler. Kao rezultat sve većeg interesovanja za nervni sistem, formirano je nekoliko istaknutih neuronaučnih organizacija koje pružaju forum svim neuronaučnicima tokom 20. vijeka. Na primjer, Međunarodna organizacija za istraživanje mozga osnovana je 1961, Međunarodno društvo za neurohemiju 1963, Evropsko društvo za mozak i ponašanje 1968, i Društvo za neuronauku 1969. Nedavno je primjena rezultata istraživanja neuronauke dovela i do primijenjenih disciplina kao što su neuroekonomija, neuroedukacija, neuroetika, i neuropravo. Tokom vremena, istraživanje mozga je prošlo kroz filozofsku, eksperimentalnu i teorijsku fazu, a rad na neuralnim implantatima i simulaciji mozga za koje se predviđa da će biti važni u budućnosti. Naučno proučavanje nervnog sistema značajno je poraslo tokom druge polovine dvadesetog vijeka, uglavnom zbog napretka u molekularnoj biologiji, elektrofiziologiji i kompjuterskoj neuronauci . To je omogućilo neuronaučnicima da proučavaju nervni sistem u svim njegovim aspektima: kako je strukturiran, kako radi, kako se razvija, kako kvari i kako se može promijeniti.