Prvi krstaški rat
Prvi krstaški rat (u bosanskom jeziku se koristi i termin: križarski rat) (1096. - 1099.) poveli su veliki francuski, flandrijski i normandijski velikaši, među kojima se ističu Godfrid Bouillonski i njegov brat Baldovin. Oni su na Istok krenuli u augustu 1096. preko Balkana i Bizantije, a već 1097. na vojnom pohodu preko Male Azije izborili su i prvu pobjedu u bitki kod Dorileja, nakon čega su se domogli Edese, Niceje i Antiohije. 15. jula 1099. osvojili su Jerusalem, opljačkali ga i počinili velik pokolj stanovništva. Svećenik Rajmund Aguilers napisao je: U Solomonovom hramu (u Jerusalemu), gazili smo do koljena u krvi, pa čak i do konjskih uzda, po pravednom i čudesnom Božijem sudu. Oko 40.000 muslimana zajedno sa Jevrejima je pobijeno u ta dva dana, i tako je Jerusalem "očišćen od nevjerničke ruke". Zabilježeno je i da su spalili jednu sinagogu punu Jevreja. Nakon zauzimanja grada u bazilici Svetoga groba održana je misa zahvale. U njihovim rukama grad je ostao oko 100 godina. Budući da je cilj rata bio ostvaren mnogi krstaši su se vratili u svoje zemlje. Neki su međutim ostali, te su se nastavili probijati duž istočne sredozemne obale. Oni su na koncu osnovali i četiri krstaške države: Jerusalemsko kraljevstvo, grofoviju Tripoli, kneževinu Antiohiju, te grofoviju Edesu.