Ethelstan Slavni
Ethelstan (staroengleski: Æþelstan; 894 – 27. oktobar 939) bio je kralj Wessexa od 924. do 927. i kralj Engleske od 927. do 939. Bio je sin kralja Edvarda Starijeg i njegove prve supruge Ecgwynne. Moderni historičari ga smatraju prvim kraljem Engleske i jednim od najvećih anglosaksonskih kraljeva. Nikada se nije ženio i naslijedio ga je polubrat Edmund I. Kada je Edvard umro u julu 924. godine, Ethelstan je podijelio carstvo sa bratom Etelvirdom, tako što je Etelvird naslijedio Wessex, a Ethelstan Merciju. Kako je Etelvird ubrzo umro nakon smrti Edvarda I Starijeg, Ethelstan je zavladao gotovo cjelokupnim područjem Engleske. U početku je Ethelstan naišao na otpor u Wessexu, dok nije osvojio i preostali dio britanskog teritorija kojim su vladali vikinzi. Tako je 927. godine okrunjen u Yorku za kralja Engleske i postao je prvi anglosaksonski vladar cijele Engleske. Godine 934. je napao Škotsku i prisilio Konstantina II na abdikaciju. To je naljutilo škote i vikinge koji su 937. godine napali Englesku. Ethelstan ih je porazio u bici kod Brunanburha i ta pobjeda mu je donijela veliki ugled na evropskom kontinentu. Nakon njegove smrti 939. godine, vikinzi su vratili posjede oko Yorka. Ethelstan je centralizirao vladu; povećao je kontrolu nad proizvodnjom povelja i pozvao vodeće ličnosti iz udaljenih područja da budu njegovi savjetnici. Ovim sastancima su prisustvovali i drugi vladari izvan njegove teritorije, posebno velški kraljevi, koji su na taj način priznali njegovu vladavinu. Njegove pravne reforme su bile nastavak započetih reformi njegovog djeda Alfreda Velikog. Ethelstan je bio jedan od najpobožnijih anglosaksonskih kraljeva i bio je poznat po prikupljanju relikvija i građenju crkava. Njegov dvor je bio centar učenja engleskog jezika, a također je postavio temelje za benediktinsku monašku reformu. Nijedan drugi anglosaksonski kralj nije imao važnu ulogu u evropskoj politici kao Ethelstan te je dogovorio sestrama brakove sa mnogim evropskim vladarima.