Govještica
Govještica je pećina, ili – kako je zovu mještani – Dugovještica je jedna od dvije pećine u geospeleološkom sistemu koji se nalazi u kanjonu rijeke Prače – druga je Banj ili Banja Stijena (još poznata i kao Mračna pećina). Govještica je locirana na oko dvadeset i jedan kilometar od Rogatice, Bosna i Hercegovina. Za Govješticu se znalo kada i za Banj Stijenu (Mračna pećina), iz vremena izgradnje pruge uskog kolosjeka Sarajevo-Višegrad 1906. godine, samo što je Govješticu bez savremene speleološke opreme bilo teško savladati. U to vrijeme najdalje se otišlo oko 100 metara, o čemu svjedoči potpis iz 1911. godine, i tu se ispriječila vertikala od 20 metara, gdje je potrebno koristiti tehniku penjanja na užetu. Narednih sto godina tišinu Govještice je remetio jedino mali vodopad između prvog i drugog jezera, sve dok 2010. godine nisu došli italijanski speleolozi iz Bolonje i Novare i uz saradnju sa Centrom za krš i speleologiju Sarajevo, počeli istraživanja pećine. Naredne dvije godine broj ekipa se povećavao i učešće u istraživanjima je uzeo sve veći broj speleologa. Iz godine u godinu (2010-2013) i pećina je dobijala nove dimenzije, 2011. – 3800 metara, 2012. – 7715 metara, da bi konačno 2013. godine sa ispitanih 9682 metra postala apsolutni prvak Bosni i Hercegovini, ostavljajući iza sebe ranije rekordere, pećinu Izvor Mokranjske Miljacke (7200 m) i Vjetrenicu (6700 m). Speleološka istraživanja pećine Govještice u period 10–24. august 2013. godine potvrdila su da je to trenutno najduža pećina u Bosni i Hercegovini. Zahvaljujući posebno postavljenom kampu unutar pećine, na nekoliko sati putovanja od ulaza u pećinu, savladavanju zahtjevnih uspona u pećini, kao i prolazak kroz potopljene dijelove pećine, doveli su do otkrića novih dva kilometra podzemnih galerija, tako da pećina Govještica, svojom ukupnom dužinom od 9.682 metara, trenutno važi za najdužu pećinu u Bosni i Hecegovini. Ekspedicija je organizovana četiri godine zaredom, od strane italijanske grupe speleologa iz Bolonje, Novare, Mase, Forlija, Faence i Sijene, kao i domaće grupe iz Banja Luke, Sarajeva, Visokog i Mostara. Ukupno pedeset speleologa naizmjenično trinaest dana učestvovalo je u zahtjevnom istraživanju. Tokom trajanja ekspedicije vršena su i određena biološka i druga istraživanja u unutrašnjosti pećine, prikupljeni su određeni biološki uzorci i talozi. Posebna pažnja posvećena je istraživanju specifičnih kolonija šišmiša koje postoje u pećini i u širem prostoru kanjona Prače. Tokom istraživanja pronađeni su brojni ostaci lobanja i kostiju pećinskog medvjeda (Ursus spelaeus), izumrlog još prije 20.000 godina.