Nacionalni park Letea
Nacionalni park Letea (rumunski: Pădurea Letea) najstariji je prirodni rezervat u Rumuniji. Osnovan je 1938. kada je rumunski savjet ministara donio odluku broj 645 kojom je park proglašen prirodnim rezervatom. Nalazi se između Suline i Dunava u delti Dunava. Prostire se na površini od otprilike 2.825 ha. Ovaj nacionalni park bio je početni temelj rezervata biosfere delte Dunava, koji je proglašen svjetskom baštinom. Međunarodno je priznat kao MAB u okviru UNESCO-ovog programa Čovjek i biosfera 1992. Ima suptropski aspekt, zbog prisustva tropskog Periploca graeca. Ovo je mediteranska biljka koja svoje najsjevernije utočište nalazi u delti Dunava. Uporedo s tim, na lijanama drveća utkane su vrste biljaka za penjanje, poput divlje loze, hmelja i bršljana. Nacionalni park Letea sastoji se uglavnom od drveća poput bijele topole, crne topole, brijeste, hrasta lužnjaka, srebrne lipe i crne jove. Sadrži sivu vjetrušku, bjelorepana, modrovranu, šargana i konja delte Dunava. Iz rezervata je identificirano otprilike 1.600 vrsta insekata.