Borilačke vještine
Borilačka vještina (doslovno znači umjetnost rata ), ali obično se spominje kao "umjetnost borbe" je sistem kodificirane prakse i tradicije borbe. Sve borilačke vještine imaju slične ciljeve: fizički poraz druge osobe ili braniti sebe ili druge od fizičke prijetnje. Neke borilačke vještine uzimaju mnogo svojih temeljnih teorija iz uvjerenja sistema. Najspecifičniji je budizam, koji se u Aziji praktikovao u skladu s drugima, kao što je hinduizam, taoizam, konfucijanizam ili Shinto, dok drugi slijede određene kodekse časti. Borilačke vještine smatraju se oboje i umjetnost i znanost. Mnoge umjetnosti također su se bavili takmičarski, najčešće kao borilački sportovi, no natjecanja i mogu poprimiti oblik "konkurencije" koja je sastavna disciplina u većini umjetnosti, ali se od nepoduzetnih često vidi kao ples Borilačke vještine su opće prihvaćeni termin za grupu sportova koje sadrže ili pripremaju za neku vrstu borbe. Fokus ovih sportova leži u samoodbrani, takmičenju ili umjetnosti kretanja. Ponekad se koristi i japanska riječ budo. Sportovi koji podpadaju pod zajedničko ime borilačke vještine obično imaju svoje porijeklo u Aziji. Ali se ponekad i neki sportovi sa porijeklom u Evropi, kao boks, hrvanje i mačevanje nazivaju borilačkim vještinama. Sve azijske borilačke vještine vuku korijene iz davne Indije kada je to bila vještina koje je služila primarno kao način ujedinjenja uma i tijela, odnosno buđenja i usklađenja unutrašnje energije svakog čovjeka. Ta je pradavna vještina (sansk. Vajramukti) u svojoj osnovi meditacija u pokretu. Kroz historiju neke borilačke vještine su izbacile duhovni aspekt i počele su se prakticirati kao sport, pa se tako danas održavaju turniri iz Karatea, Tae Kwon Do-a itd.