Stvarnost
Stvarnost ili zbilja je je zbir ili agregat svega što je stvarno ili postoji unutar sistema, za razliku od onoga što je samo imaginarno. Termin se takođe koristi da se odnosi na ontološki status stvari, ukazujući na njihovo postojanje. U fizičkom smislu, stvarnost je ukupnost sistema, poznatog i nepoznatog. Stvarnost se različito tumači u nauci, filozofiji, teologiji i sl. Filozofska pitanja o prirodi stvarnosti ili postojanja ili bića razmatraju se u okviru ontologije, koja je glavna grana metafizike u zapadnoj filozofskoj tradiciji. Ontološka pitanja također su prisutna u različitim granama filozofije, uključujući filozofiju nauke, filozofiju religije, filozofiju matematike i filozofsku logiku. To uključuje pitanja o tome da li su samo fizički objekti stvarni (tj. fizikalizam), da li je stvarnost u osnovi nematerijalna (npr. idealizam), da li postoje hipotetski neuočljivi entiteti postavljeni naučnim teorijama, postoji li 'Bog', postoje li brojevi i drugi apstraktni objekti i postoje li mogući svjetovi. Epistemologija se bavi onim što se može znati ili zaključiti kao vjerovatno i kako, pri čemu se u modernom svijetu naglasak stavlja na razum, empirijske dokaze i nauku kao izvore i metode za određivanje ili istraživanje stvarnosti. Fizika obično govori o stvarnosti kao cjelokupnosti pojava. Filozofija i psihologija radije govore o fizičkoj stvarnosti i o unutrašnjoj, psihičkoj ili mentalnoj stvarnosti (predstave, misli, sjećanja, snovi), kao i o društveno-političkoj i kulturnoj stvarnosti koja počiva na interakciji ova dva vida stvarnosti. Teologija i ontologija govore o biću kao jedinoj stvarnosti koja postoji.