Branko Đurić
Branko Đurić, poznatiji kao Đuro, bosanskohercegovački je glumac, komičar, režiser i dramski pisac. Završio je Akademiju za glumu u Sarajevu 1988. Stekao je slavu na područjima bivše Jugoslavije zahvaljujući humorističkom serijalu Top lista nadrealista, koji se prikazivao od 1984. do početka 1990-ih. Đuro je postao nešto kao oličenje bosanskog naroda, prije svega zahvaljujući njegovom naglasku i slengu. Talent je iskazao i u muzici, a bio je pjevač i svirač u nagrađivanoj sarajevskoj rock grupi Bombaj štampa kao i jedan od osnivača alternativne muzičke grupe SCH. U augustu 1992. nekoliko mjeseci nakon početka rata u Bosni i Hercegovini napušta rodno Sarajevo i odlazi u Sloveniju, gdje radi u pozorištu, na televiziji i filmu. Glumio je u filmu Ničija zemlja koji je osvojio brojne nagrade među kojima su: Oscar za najbolji strani film, Zlatni globus za najbolji strani film, te nagrada Kanskog filmskog festivala za najbolji originalni scenarij. Na Sarajevskom filmskom festivalu film je bio dobitnik nagrade za najbolji film kao i nagradu publike. Branko Đurić je odigrao brojne sporedne uloge u poznatim filmovima poput: Miris dunja, Dom za vješanje, Kuduz, Bal-Kan-Kan, U zemlji krvi i meda i Montevideo, vidimo se. Također je stvorio komercijalno uspješnu i od strane kritike priznatu humorističnu seriju Naša mala klinika, koja je iznjedrila čitavu franšizu sa slovenskim, hrvatskim i srbijanskim kolegama. Njegov režiserski prvijenac, Kajmak i marmelada, postigao je ogroman uspjeh u Sloveniji.[nedostaje referenca] Godine 2004. na sceni Pozorišta mladih u Sarajevu premijerno je izvedena predstava Šta ćemo sad, prema njegovom tekstu. Član je Evropske filmske akademije, a živi i radi u Ljubljani. Supruga mu je Tanja Ribič, također glumica, s kojom ima dvije kćeri. Ima i sina iz prvog braka.