Jennifer Jones
Jennifer Jones (2. mart 1919 – 17. decembar 2009), poznata i kao Jennifer Jones Simon, bila je američka glumica i zagovornica mentalnog zdravlja. Tokom svoje karijere koja je trajala više od pet decenija, bila je nominovana za Oscara pet puta, osvojila je jedan Oscar za najbolju glumicu i nagradu Zlatni globus za najbolju glumicu u drami. Rodom iz Tulse, Oklahoma, u mladosti je radila kao model prije nego što je prešla na glumu, pojavivši se u dva filma 1939. Njena treća uloga bila je glavna uloga "Bernadette Soubirous" u Bernadettina pjesma (1943), što joj je priskrbilo nagradu Oscar i Zlatni globus za najbolju glumicu. Nastavila je da glumi u nekoliko filmova koji su joj donijeli značajna priznanja kritike i još tri nominacije za Oscara sredinom 1940-ih, uključujući Otkako si otišao (1944), Ljubavna pisma (1945) i Dvoboj na suncu (1946). Godine 1949. udala se za filmskog producenta Davida O. Selznicka i pojavila se kao istoimena Madame Bovary u adaptaciji Vincentea Minnellija iz 1949. Pojavila se u nekoliko filmova tokom 1950-ih, uključujući Ruby Gentry (1952), avanturističku komediju John Hustona Nadmudri đavola (1953) i drami Vittorio De Sicae Terminal Station (1953). Svoju petu nominaciju za Oskara dobila je za ulogu evroazijske doktorice u Ljubav je sjajna stvar (1955). Nakon Selznickove smrti 1965, udala se za industrijalca Norton Simona i otišla u penziju. Svoj posljednji filmski nastup imala je u Pakleni toranj (1974). Tokom svog života patila je od psihičkih problema. Nakon što je njena kćerka oduzela sebi život 1976, Jones se uključila u obrazovanje o mentalnom zdravlju. Godine 1980. osnovala je Jennifer Jones Simon fondaciju za mentalno zdravlje i obrazovanje. Uživala je u mirnoj penziji, proživjevši posljednjih šest godina života u Malibuu u Kaliforniji, gdje je umrla prirodnom smrću 2009. u dobi od 90 godina.