Harold Brzonogi
Harold I (1015 – 17. mart 1040), također poznat kao Harold Brzonogi, bio je kralj Engleske od 1035. do 1040. Nadimak Brzonogi (engleski: "Harefoot") dobio je zahvaljujući svojoj brzini i lovačkim vještinama. Kao sin Knuta Velikog i Elfgife Northampton, Harold je izabran za regenta Engleske nakon smrti svog oca 1035. U početku je vladao Engleskom umjesto svog polubrata Hartaknuta koji je ostao u Danskoj zbog pobune u Norveškoj, koja je zbacila njihovog brata Sveina. Iako je Harold želio da bude krunisan za kralja Engleske 1035, kanteberijski nadbiskup Ethelnoth je odbio da to učini. Tako je bilo do 1037. kada je Harold, uz podršku grofa Leofrica i mnogih drugih, službeno proglašen kraljem Engleske. Iste godine, njegova dva polubrata, Edvard i Alfred, su se vratili u Englesku sa značajnom vojnom silom. Alfred je bio zarobljen od strane grofa Godwina koji ga je predao skupini ljudi koji su bili odani njemu. Međutim, Harold je bio oslijepljen te je podlegao ranama. Umro je u Londonu 1040. nakon pet godina vladavine. Nakon njegove smrti, njegov brat Hartaknut je zauzeo Englesku. Harold je prvobitno sahranjen u Westminsteru, ali je Hartaknut njegovo tijelo bacio u močvaru uz rijeku Temzu, ali su ga nakon kratkog vremena pokupili ribari koji su ga odmah odnijeli dancima, koji su ga časno sahranili na njihovom groblju u Londonu.