Marija Kon
Marija Kon (rođena Bergmann) (1894–1987), germanist, prevodilac, prva žena doktor nauka iz Bosne i Hercegovine. Njen suprug je inžinjer Emil Kon. Njena djeca su Mihael Kon (ubijen u Drugom svjetskom ratu) i Mirjana Papo (udata za Jakoba Papo, zarobljena kao partizanka, preživjela njemački logor). Marija Kon je porijeklom iz Beča. Marija i njena sestra Lujza bile su prve maturantkinje u Bosni i Hercegovini. Završile su gimnaziju u Sarajevu. Marija je zatim završila je studij germanistike i slavistike na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beču, te odbranila doktorsku disertaciju pod nazivom: Njemačka poezija Petra Preradovića (1916). U periodu 1919-1941. radila je kao profesor gimnazije u Mostaru, Cetinju i Sarajevu. Otpuštena je iz službe 1941, a 1942. sprovedena u Italiju. Poslije kapitulacije Italije, septembra 1943. dolazi na oslobođenu teritoriju, gdje radi kao profesor i direktor gimnazije u Glini U periodu 1945-1949. obavlja razne funkcije u oblasti kulture i školstva u Mostaru i Sarajevu. Radila je kao profesor za jugoslavenske književnosti na Višoj pedagoškoj školi u Sarajevu (1949). Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu je od njegovog osnivanja 1950. Marija Kon je jedan od osnivača Katedre za njemački jezik i književnost i prvi predsjednik formiranog Odsjeka za germanistiku i anglistiku. Penzionisana je 1965. Marija Kon bavila se svim razdobljima njemačke književnosti, a posebnu pažnju posvećivala je prevodilačkom radu. Objavljivala je radove u časopisima Život i Izraz.