Sasanidsko Carstvo
Sasanidsko carstvo (perzijski: Ērānshahr) naziv je za iransko carstvo koje je bilo pod vlašću dinastije Sasanida od 224. do 651. godine. Poznato je kao jedno od vodećih svjetskih sila zajedno sa susjednim rivalom Rimsko-Bizantijskim carstvom sa kojim su bili u sukobu više od 400 godina. Sasanidsko carstvo je osnovao Ardašir I, koji je s vlasti zbacio posljednjeg partskog kralja Artabana V. Tokom teritorijalnog vrhunca, Sasanidsko carstvo je obuhvatalo teritoriju današnjeg Irana, Iraka, Bahreina, Kuvajta, Omana, Katara, Ujedinjenih Arapskih Emirata, Sirije, Palestine, Libana, Izraela, Jordana, Armenije, Gruzije, Azerbejdžana, Dagestana, Južne Osetije, Abhazije, Egipta, Afganistana, Turkmenistana, Uzbekistana, Tadžikistana, Jemena i Pakistana. Sasanidsko carstvo se smatra posljednjim velikim iranskim carstvom prije muslimanskog osvajanja i usvajanja islama. Sasanidski period se smatra vrhuncem antičke iranske civilizacije. Sasanidski kulturni uticaj je znatno proširen izvan teritorijalnih granica carstva, preplićući se sa uticajima zapadne Evrope, Afrike, Kine i Indije. Time je Sasanidski uticaj imao istaknutu ulogu u formiranju evropske i azijske srednjevjekovne umjetnosti.