Homoseksualnost u antičkoj Grčkoj
U klasičnoj antici, pisci kao što su Herodot, Platon, Ksenofont, Atenej i mnogi drugi istraživali su aspekte homoseksualnosti u grčkom društvu. Najrašireniji i društveno najznačajniji oblik istospolnih seksualnih odnosa u staroj Grčkoj među elitnim krugovima bio je između odraslih muškaraca i pubertetskih ili adolescentnih dječaka, poznat kao pederastija (brakovi u staroj Grčkoj između muškaraca i žena također su bili dobno strukturirani, s muškarcima u tridesetim godinama koji su obično uzimali žene u ranim tinejdžerskim godinama). Ipak, homoseksualnost i njegova praksa su i dalje bili široko rasprostranjeni jer su to dopuštale određene gradske države, dok su drugi bili dvosmisleni ili su to zabranjivali. Kenneth Dober smatra da, iako su seksualni odnosi između odraslih muškaraca postojali, moguće je da je barem jedan član svake od ovih veza prekršio društvene konvencije preuzimajući pasivnu seksualnu ulogu. To je dovedeno u pitanje prema nedavnim naučnicima. Nejasno je kako su takvi odnosi između istospolnih partnera posmatrani u opštem društvu, posebno za žene, ali primeri postoje još iz vremena Safo. Stari Grci nisu shvatali seksualnu orijentaciju kao društveni identifikator kao što su to činila moderna zapadna društva. Grčko društvo nije razlikovalo seksualnu želju ili ponašanje prema spolu sudionika, već prema ulozi koju je svaki sudionik igrao u seksualnom činu, ulozi aktivnog penetratora ili pasivnog penetratora. U tradicijama pederastije, aktivno/pasivna polorazicija odgovarala je dominantnim i submisivnim društvenim ulogama: aktivna (penetrativna) uloga povezivala se s muškošću, višim društvenim statusom i odraslošću, a pasivna uloga s ženstvenošću, nižim društvenim statusom i mladošću.