Luj XVIII, kralj Francuske
Luj XVIII (Louis Stanislas Xavier; 17. novembar 1755. - 16. septembar 1824.), poznat kao "Željeni" (le Désiré), je bio monarh iz dinastije Bourbon koji je vladao kao kralj Francuske od 1814. do 1824. godine, osim perioda poznatog kao Stotinu dana. Luj XVIII je proveo dvadeset i tri godine u egzilu, od 1791. do 1814. godine, za vrijeme Francuske revolucije i Prvog Francuskog carstva, i ponovo u periodu od stotinu dana 1815. godine, po povratku Napoleona sa Elbe. Prije dolaska na francusko prijestolje, Luj je imao titulu grofa Provanse, kao brat kralja Luja XVI. Dana 21. septembra 1792. godine Nacionalni konvent je ukinuo monarhiju i svrgnuo kralja Luja XVI, koji je kasnije pogubljen na giljotini. Kada je mladi Luj XVII, sin Luja XVI, umro u zatvoru u junu 1795. godine Luj XVIII je naslijedio svog nećaka kao titularni kralj. Tokom Francuske revolucije i Napoleonove ere, Luj XVIII je živio u egzilu u Pruskoj, Ujedinjenom kraljevstvu i Rusiji. Kada je Šesta koalicija konačno porazila Napoleona 1814. godine, Luj je postavljen kao francuski rojalista na svoj zakoniti položaj. Kada je Napoleon pobjegao sa Elbe i obnovio svoje Francusko carstvo, Luj XVIII je pobjegao a Sedma koalicija je objavila rat Napoleonu. Nakon Napoleonovog konačnog poraza, Luj XVIII se vratio na francusko prijestolje. Luj XVIII je vladao kao kralj nešto manje od deset godina. Stvorena je ustavna monarhija (za razliku od starog režima, koji je bio apsolutna monarhija). Kada je nastupila ustavna monarhija, kraljevske povlastice Luja XVIII su znatno smanjene Poveljom iz 1814. godine novog Francuskog ustava. Luj nije imao djece i nakon njegove smrti naslijedio ga je brat Karlo, grof Artoisa. Luj XVIII je bio posljednji francuski monarh koji je umro na toj poziciji; njegov nasljednik Karlo X (1824. - 1830.) je abdicirao a Luj Filip (1830. - 1848.) i Napoleon III (1852-1870) su svrgnuti.