Kabala
Kabala (hebrejski: קַבָּלָה), qabbālāh, kabbalah, "prijem, svetkovina"; također na raznim evropskim jezicima pisano kao cabala, cabalah, cabbala, cabbalah, kabala, kabalah, kabbala, qabala, qabalah, kaballah) je mistički pokret u jevrejstvu koji se pojavio u Evropi oko 13. vijeka. Osnovne crte kabale su predstavljene mističkim sistemom koji pruža uvid u i saznanje božanske prirode. Prema tome, kabala je učenje o ezoteričkom znanju Boga i njegovih zakona. Definicija kabale varira u skladu sa tradicijom i ciljevima onih koji je slijede, od njenog porjekla u srednjovjekovnom judaizmu do kasnijih adaptacija u zapadnom ezoterizmu (kršćanska kabala i hermetička kabala). Jevrejska kabala je skup ezoteričnih učenja čija je svrha da objasne odnos između nepromjenjivog, vječnog Boga—misteriozni Ein Sof (hebrejski: אֵין סוֹף, "Beskonačni")—i smrtnog, konačnog svemira (Božja kreacija). Ona čini temelj mističnih religijskih tumačenja unutar judaizma. Jevrejski kabalisti su prvobitno razvili sopstveni prenos svetih tekstova u okviru jevrejske tradicije i često koriste klasične jevrejske spise da objasne i demonstriraju svoja mistična učenja. Kabalisti drže ova učenja kako bi definisali unutrašnje značenje i hebrejske Biblije i tradicionalne rabinske literature i njihove ranije skrivene dimenzije, kao i da bi objasnili značaj jevrejskih vjerskih obreda. Tradicionalni praktičari vjeruju da njegovo najranije porijeklo prethodi svjetskim religijama, formirajući primordijalni nacrt za filozofije, religije, nauke, umjetnost i političke sisteme Kreacije. Historijski gledano, kabala je proizašla iz ranijih oblika jevrejskog misticizma, u Španiji od 12. do 13. vijeka i južnoj Francuskoj, i reinterpretirana je tokom jevrejske mistične renesanse u 16. vijeku Osmanlijske Palestine. Zohar, temeljni tekst Kabale, nastao je krajem 13. stoljeća. Isaac Luria (16. vijek) smatra se ocem savremene kabale; Lurijanska kabala je popularizirana u obliku hasidskog judaizma od 18. stoljeća nadalje. Tokom 20. veka, akademsko interesovanje za kabalističke tekstove koje je prvenstveno vodio jevrejski historičar Geršom Šolem inspirisao je razvoj historijskih istraživanja kabale u oblasti judaističkih studija. Najpoznatiji mistični spis je tzv. Zohar, sastavljen u 13. vijeku od strane rabina Moses de Leon iz Granade u Španiji. Povezanost Boga sa svijetom pojašnjava se pojmom sefira. Danas poznajemo deset sefira, obično prikazivanih kao stablo ili kao razgranati svijećnjak. KETER, Kruna - tačka je ravnoteže. HOKMA, Milosrđe - prvi je atribut Stupa milosti. BINA, Razumijevanje - prvi je atribut Stupa strogosti. HESED, Mudrost - drugi je atribut Stupa milosti. GEVURA, Sud - predstavlja božansku pravdu, kao i ljudsku krutost. TIFERET, Ljepota NEZA, Vječnost - treći je atribut Stupa milosti. HOD, Odjek - najniži je atribut Stupa strogosti. JESOD, Temelj MALKUT, Kraljevstvo.