Luj VII, kralj Francuske
Luj VII (francuski: Louis le Jeune; 1120. - 18. septembar 1180.) zvani Luj mladi, je bio kralj Francuske iz dinastije Kapet od 1137. do njegove smrti 1180. godine. Bio je sin i nasljednik francuskog kralja Luja VI i oženjen Eleonorom, vojvotkinjom Akvitanije, jednom od najbogatijih i najmoćnijih žena u zapadnoj Evropi. Eleonora je donijela kao miraz vojvodstvo Akvitaniju, čime se privremeno produžava Francuska do Pirineja, ali je njihov brak poništen 1152. godine pošto nije bio rođen muški nasljednik. Odmah nakon poništenja braka, Eleonora se udala za Henrika Plantageneta, vojvodu Normandije i grofa Anžuja, kome je dala Akvitaniju. Kada je Henrik 1154. godine postao kralj Engleske kao Henrik II, vladao je velikim carstvom koje se prostiralo od Škotske do Pirineja. Henrikovi napori da sačuva i proširi ovo carstvo je označilo početak dugog rivalstva između Francuske i Engleske. Vladavina Luja VII je poznata po osnivanju univeziteta u Parizu i katastrofalnom Drugom krstaškom ratu. Luj i njegov savjetnik Abbot Suger su se zalagali za veću centralizaciju države i favorizirali izgradnju francuske gotičke arhitekture, posebno izgradnju Notre-Dame de Paris. Naslijedio ga je sin Filip II.