Pariski mir (1802)
Pariski mir potpisan je 25. juna 1802. između Prve Francuske republike, tada pod Prvim konzulom Napoleonom Bonapartom, i Osmanskog Carstva, kojim je tada vladao sultan Selim III. Bio je to konačni oblik preliminarnog sporazuma potpisanog u Parizu 9. oktobra 1801. koji je okončao francusku kampanju u Egiptu i Siriji i vratio francusko-osmanlijske odnose na status quo ante bellum. Također sporazumom je Osmansko Carstvo pristalo na Amijenski mir (25. marta 1802), mirovni sporazum između Francuske i Ujedinjenog Kraljevstva, koji je uslijedio nakon predaje francuskih trupa u Egiptu Britancima prilikom kapitulacije u Aleksandriji. Odnosi između Osmanskog Carstva i Francuske bili su zategnuti francuskom akvizicijom Jonskih ostrva 1797. i posljedičnom anti-osmanlijskom propagandom koju su na Balkanu širili francuski agenti. Kada su Francuzi napali Egipat, Osmanlije su objavile rat (9. septembra 1798) i potom potpisale ugovor o savezu sa Rusijom (23. decembra). Tokom rata, Jonska ostrva su ponovo osvojena uz rusku pomoć i uspostavljena je Republika pod osmanlijskim suverenitetom. Sporazum koristi tri sistema datiranja: francuski revolucionarni kalendar, islamski kalendar i gregorijanski kalendar. Francuski potpisnik bio je Charles Maurice de Talleyrand-Périgord, a Osmanlijski Mehmet Sait Galip Efendi. Nakon sporazuma, Osmanlije su zadržale dobre odnose sa Francuzima. Potpisani su dodatni komercijalni sporazumi sa osmanlijskim državama Barbarske obale: Alžirom, Tunisom i Libijom.