Luj XIII, kralj Francuske
Luj XIII (francuski: Louis XIII; 27. septembar 1601 – 14. maj 1643) bio je monarh iz dinastije Bourbon koji je vladao kao kralj Francuske od 1610. do 1643. godine i kralj Navare (kao Luj II) od 1610. do 1620. godine kada je spojena Navara sa Francuskom. Nekoliko mjeseci prije njegovog devetog rođendana, Luj je postao kralj Francuske i Navare nakon što je njegov otac Henrik IV ubijen. Njegova majka, Marija Medici, je vladala kao regent tokom Lujeve maloljetnosti. Loše upravljanje carstvom i neprekidne političke intrige Marije de Medici i njenog italijanskog miljenika, naveli su mladog kralja da preuzme vlast 1617. godine i da protjera svoju majku i njenog miljenika Concina Concinija, najuticajnijeg italijana na francuskom dvoru. Luj XIII, ćutljiv i sumnjiv, se čvrsto oslonio na svog glavnog ministra kardinala Richelieua koji je vladao Francuskom. Kralj i kardinal se pamte po osnivanju Francuske akademije i okončanju revolta francuskog plemstva. Vladavina Luja XIII je bila u znaku borbe protiv Hugenota i Habsburške Španije. Najveća pobjeda Francuske u sukobima protiv Habsbuške Španije u periodu od 1635. do 1659. godine je bila u bici kod Rocroia 1643. godine, pet dana nakon Lujeve smrti od komplikacija crijevne tuberkuloze. Ova bitka je označila kraj španske vojne dominacije u Evropi i nagovještaj francuske dominacije u Evropi za vrijeme njegovog sina i nasljednika Luja XIV.