Minisatelit
Minisateliti su segmenti DNK koji sadrže od kratke serije od 10 do 60 baznih parova (bp). Javljaju se na više od 1.000 lokacija u ljudskom genomu. Neki od njih sadrže centralnu sekvencu sa nizom –G-G-G-C-A-G-G-A-N-G–, gdje N može biti bilo koja baza ili općenito sklonost ka pojavi purinâ: adenina (A) i guanina (G) na jednom lancu, odnosno pirimidinâ: citozina (C) i timina (T) na drugom. Prema jednoj od pretpostavki, ovi regioni olakšavaju razmjenu DNK između hromosoma. U alternativnim modelima, prisustvo susjednih cis-djelujućih dvolančanih prekida u mejozi su primarni uzrok varijacije broja minisatelitnih ponavljanja. Pretpostavlja se i da do somatskih promjena dolazi nakon replikacijskih poteškoća, što, pored nekih drugih fenomena, može da obuhvata replikacijsko proklizavanje. Ako se to desi, nastaju greške koje uzrokuju minisatelite na preko 1000 lokacija u genomu jedne osobe. Imaju neznatno različit broj ponavljanja, što svaku osobu u populaciji činijedinstvenom. Najvarijabilniji, dosad opisani, minisatelitni lokus je CEB1 (D2S90). Minisateliti se razlikuju od mikrosatelita, tzv. kratkih tandemnih ili STR), po tome što ove druge također ponavljajuće sekvence, ali su obično duge 2-13 nukleotida. Termin minisatelit se često koristi I kao sinonim skraćenice VNTR (eng. Variable number tandem repeat).