Luj-Filip, kralj Francuza
Luj-Filip (6. oktobar 1773 – 26. august 1850) bio je kralj Francuske od 1830. do 1848. Kao vojvoda Šartra istaknuo se u zapovjedničkim trupama tokom Revolucionarnih ratova, ali je prekinuo sve odnose sa Republikom zbog njegove odluke da pogubi kralja Luja XVI. Pobjegao je u Švicarsku 1793. nakon što je povezan sa zavjerom za obnovu francuske monarhije. Njegov otac Luj Filip II, vojvoda Orleana je pao pod sumnju i pogubljen, a Luj Filip je ostao u egzilu 21 godinu do Burbonske restauracije. Proglašen je kraljem 1830. nakon što je njegov rođak Karlo X izvršio prisilnu abdikaciju tokom Julske revolucije. Vladavina Luja-Filipa poznata je kao Julska monarhija jer su njome dominirali bogati industrijalci i bankari. Slijedio je konzervativnu politiku, posebno pod uticajem francuskog državnika François Guizota u periodu od 1840. do 1848. godine. Također je promovirao prijateljstvo sa Britanijom sponzorirajući kolonijalnu ekspanziju, posebno francusko osvajanje Alžira. Njegova popularnost je blijedila smanjenjem ekonomske moći Francuske, pa je bio prisiljen abdicirati nakon izbijanja Francuske revolucije 1848. Do kraja života živio je u egzilu u Velikoj Britaniji. Njegove pristalice bile su poznate kao Orleanisti, za razliku od Legitimista koji su podržavali glavnu liniju dinastije Burbon.