Taq polimeraza
Polimeraza Taq je vrsta termostabilne DNK polimeraze, koja je tako imenovana po tome što je proizvedena iz bakterije Thermus aquaticus (T-aq) i iz koje ju je 1968. godine izolirao Thomas D. Brock. Veoma često se skraćeno označava kao Taq pol (ili jednostavno kao Taq). Najčešće se upotrebljava u procesu polimerazne lančane reakcije (PCR), proceduri koja se koristi za umnožavanje kratkih sekvenci DNK. Thermus aquaticus je bakterija koja živi u toplim izvorima i hidrotermalnih odušcima. Polimeraza Taq se odlikuje ekstremoenzimnom sposobnošću da izdrži visoke temperature koje su potrebne u procesu PCR, bez denaturacije. Iz tog razloga je zamijenila DNK polimerazu iz Escherichia coli (Eko pol) koja je prvobitno korištena u ovoj tehnici, ali je bilo potrebno da se zamijeni nakon svakog ciklusa zagrijavanja, što povećava vjerovatnoću kontaminacije i produženja potrebnog vremena. Optimalna radna temperatura za Taq je 75-80 °C, uz poluraspad veći od dva sata na 92,5 °C, 40 minuta na 95 °C, a 9 minuta na 97,5 °C. Ovaj enzim može kopirati DNK lanac od 1.000 baznih parova za manje od 10 sekundi, na radnoj temperaturi od 72 °C. Nedostaci Taq-polimeraze su relativno niska tačnost, nedostatak lekture aktivnosti 3 '→ 5' egzonukleaze i uvodna stopa pogreške od oko 1 na 9.000 nukleotida. Međutim, preostala dva domena mogu djelovati u koordinaciji zajedničkih domenskih aktivnosti. Izolovane su i neke druge DNK polimeraze iz drugih termofilnih bakterija i archaea , kao što je polimeraza Pfu (izolovan od Pyrococcus furiosus ) čije aktivnosti imaju svrhu ispravke. Kada je potrebna visoka tačnost, ove polimeraze se koriate same ili u kombinaciji sa Taq.