Efektivna veličina populacije
Efektivna veličina populacije je broj jedinki koje bi trebale biti u idealiziranoj populaciji da bi se proizvodio sličan broj potomaka kao realnoj populaciji od interesa. U nekim jednostavnim slučajevima, ova efektivna veličina populacije je jednaka broju reprodukcijski sposobnih jedinki u realnoj populaciji. Idealizirane populacije su zasnovane na nerealnim pojednostavljenjima, kao što su slučajno parenje, simultano rađenje u svakoj novoj generaciji, konstantan broj jedinki i jednak j broj potomaka po roditelju. Reaalna veličina populacije (N) obično je veća od njenog efektivno reprodukcijskog dijela: Ne. Motivacija za određivanje efektivne veličine populacije može biti direktna (konzervatori bi mogli biti zainteresirani u odnosu na prednosti uzgoja divljači u populacije) ili indirektna (antropolozi bi mogli biti zainteresirani popis izumrlih neandertalaca, ali su dostupni samo ograničen drevni podaci o DNK; neandertalska efektivna veličina se lahko može izračunati iz DNK, a zatim pretvoriti u moguću stvarnu ukupnu veličinu populacije, pomoću empirijskih faktora konverzije iz podataka o sadašnjim ljudima). Koncept efektivne veličine populacije je uspostavio američki populacijski genetičar Sewall Wright, 1931.