Rimska književnost
Rimska književnost obuhvata period od prvih pisanih spomenika na latinskom jeziku do kraja antičkog doba 529. god. n. e. Ona se tokom ovih dvanaest vijekova nije ravnomjerno razvijala i svoje najviše umjetničke domete postigla je znatno kasnije od početaka rimske političke i kulturne historije. Pisana je na latinskom jeziku, ali se tradicionalno naziva rimskom, i to zato što prema imenu grada Rima i država i čitava civilizacija nose naziv rimska, te zato što propašću rimskog društva ne prestaje književnost na latinskom jeziku, već ona živi od Srednjeg vijeka pa gotovo sve do naših dana. Ali ona po književno-estetskim i društvenim odlikama pripada nacionalnim književnostima u čijem je okviru nastala, pa je za razliku od rimske zovemo latinskom književnošću. Rimska književnost tradicionalno se dijeli na pet razdoblja: Pretknjiževno doba (od prvih pisanih spomenika do 240. st. e.); Arhajsko doba (240. ― 80. st. e); Klasično doba (80. st. e. ― 14. n. e.), u okviru kojega razlikujemo: Ciceronovo doba (80. ― 30. st. e.); Augustovo doba (30. st. e. ― 14. n. e.); Doba novog stila (14. ― 117. n. e.); Kasnoantičko doba (117. ― 529. n. e.).