Sjekutić
Sjekutići (lat. dentes incisivi) su jedna od četiri kategorije zuba u ljudskom zubalu. U stalnoj denticiji ima ih osam , po četiri u svakom dentalnom luku. To su prvi i drugi zubi od srednje linije lica u sva četiri kvadranta i sa očnjacima čine grupu tzv. prednjih zuba (lat. dentes anteriores s. intercanini). U kategori sekutića su: prvi gornji sekutić (lat.dens incisivus primus s. medialis superior dexter et sinister); drugi gornji sekutić (lat. dens incisivus secundus s. lateralis superior dexter et sinister); prvi donji sekutić (at. dens incisivus primus s. medialis inferior dexter et sinister); drugi donji sekutić (lat. dens incisivus secundus s. lateralis inferior dexter et sinister). Sjekutići obično imaju jedan korijen sa mezijalnim i palatinalnim nagibom, koji je spljošten u meziodistalnom pravcu. Gornji imaju veće krunice u odnosu na donjke i gornji centralni sekutić ima najveću krunu, a veličina im zatim progresivno opada do donjeg centralnog sekutića (koji je ujedno i najmanji zub ljudskog zubala). Svi imaju pravilan položaj ugla i luka, sa izuzetkom prvog donjeg sekutića. Vestibulske i oralne površine sjekutića su trapezaste, sa bazom u dijelu sječivnog grebena, a bočne strane (mezijalna i distalna) su trouglaste, sa bazom u vratnom segmentu. Kod većine osoba sa prirodnim kompletom u položaju maksimalne interkuspidacije (odnos zubnih lukova sa najvećim mogućim brojem okluzijskih kontakata) sječivni obodi gornjih prednjih zuba preklapaju se sa odgovarajućim ivicama donjih; taj položaj naziva se normalni preklop. Razmak između sječivnih ivica zuba po vertikali naziva se vertikalni preklop, koji i iznosi oko 2,5 mm, a kod prednjih zuba javlja se i blagi horizontalni preklop. Kod osoba sa pravilnim odnosom vilica (I skeletna klasa) osovine gornjih i donjih sekutića zatvaraju međusobni ugao od 130-135º.