Novčanice u Turskoj
Godine 1926., Ministarstvo finansija Turske je uvelo u opticaj novčanice na području Republike Turske u apoenima od 1, 5, 10, 50, 100, 500 i 1000 turskih lira. Ovo su posljednje novčanice koje su bile ispisane na francuskom i turskom jeziku (arapskim pismom). Svaka novčanica je imala portret predsjednika Kemal-paše Atatürka. U periodu između 1937. i 1939. godine, Centralna banka Turske je uvela nove novčanice sa turskim tekstom napisanim latinicom, a koje su imale naslikan portret predsjednika İsmeta İnönüa. Novčanice sa slikom İnönüa su tada prouzrokovale negodovanje među stanovništvom. Bile su izdane u apoenima od 2,5 lire, 5, 10, 50, 100, 500 i 1000 turskih lira. Novčanica od 1 lire je ponovo izdana 1942. godine, a slijedila je novčanica od 50 kuruša, ali nije puštena u opticaj u zemlji zbog Drugog svjetskog rata 1944. godine. To su bile najmanje novčanice koje su zamijenjene kovanicama nakon rata. Portret predsjednika Atatürka se ponovo pojavio na serijama novčanica početkom 1950tih godina. Novčanice od 2,5 turske lire su zamijenjene kovanicama 1960. godine, a isto se dogodilo i sa novčanicama od 5 i 10 turskih lira 1974. i 1981. godine. Novčanice u većim apoenima su puštene u opticaj tokom 1980tih i 1990tih: 5.000 lira - 1981. 10.000 lira - 1982. 20.000 lira - 1988. 50.000 lira - 1989. 100.000 lira - 1991. 250.000 lira - 1992. 500.000 lira - 1993. 1.000.000 lira - 1995. 5.000.000 lira - 1997. 10.000.000 lira - 1999. 20.000.000 lira - 2001. Veći apoeni novčanica iz sedme serije E7 (od 1992. godine 250.000 lira i veće) su se mogle zamijeniti za "nove" turske lire u odnosu 1 milion "starih" lira za 1 novu tursku liru u svim filijalama Centralne banke Republike Turske sve do 31. decembra 2005. godine, nakon čega stare novčanice lira su prestale biti zakonsko sredstvo plaćanja. Novčanica od 50.000 starih turskih lira su se mogle mijenjati do 4. novembra 2009. godine, a novčanice od 100.000 starih turskih lira su se mogle mijenjati do 4. novembra 2011. godine.