Aprilski zakoni
Aprilski zakoni, zvani i Martovski, bili su skup zakona koje je donio Lajos Kossuth s ciljem modernizacije Kraljevine Ugarske u parlamentarnu demokratiju, nacionalnu državu. Zakone je usvojio Ugarski sabor u martu 1848. u Požunu, a potpisao ih je kralj Ferdinand V u Primatovoj palači u istom gradu 11. aprila 1848. Ovim zakonima potpuno su izbrisane sve privilegije mađarskog plemstva. U aprilu 1848. Ugarska je postala treća zemlja u kontinentalnoj Evropi (nakon Francuske 1791. i Belgije 1831) koja je donijela zakon o demokratskim parlamentarnim izborima. Novi zakon o pravu glasa (Akt V iz 1848) transformisao je stari parlament zasnovan na feudalnoj skupštini staleža u demokratski zastupnički parlament. Taj zakon nudio je najšire biračko pravo u Evropi u to vrijeme. Imperativni program uključivao je mađarsku kontrolu nad nacionalnom gardom, državnim budžetom i mađarskom vanjskom politikom, kao i ukidanje kmetstva. Godine 1848. novi i mladi austrijski monarh Franjo Josip samovoljno je "opozvao" zakone bez ikakve zakonske nadležnosti. Osamnaest godina kasnije, tokom pregovora u okviru Austro-ugarske nagodbe iz 1867, Franjo Josip prihvatio je Aprilske zakone revolucionarnog parlamenta (s izuzetkom zakona zasnovanih na 9. i 10. tački). Mađarska nije vratila punu vanjsku autonomiju sve do nagodbe 1867, što će kasnije utjecati na položaj Mađarske u Prvom svjetskom ratu.