Konrad Lorenz
Konrad Zacharias Lorenz (Njemački izgovor: [ˈkɔnʁaːt ˈloːʁɛnts] ( poslušaj); 7. novembar 1903 – 27. februar 1989.) bio je austrijski zoolog, etolog i ornitolog. Podijelio je Nobelovu nagradu za fiziologiju i medicinu 1973. s Nikolaasom Tinbergenom i Karlom von Frischom. Često se smatra jednim od osnivača moderne etologije, proučavanja ponašanja životinja. Razvio je pristup koji je započeo s ranijom generacijom, uključujući njegovog učitelja Oskara Heinrotha. Lorenz je proučavao instinktivno ponašanje kod životinja, posebno kod sivih gusaka i čavki. Radeći s guskama, istražio je princip utiskivanja, proces kojim se neke ptice nidifugoze (ptice koje rano napuštaju gnijezdo) instinktivno vežu za prvi pokretni objekt koji vide u prvim satima nakon izleganja. Iako Lorenz nije otkrio tu temu, postao je nadaleko poznat po svojim opisima utiskivanja kao instinktivne veze. Godine 1936. upoznao je Tinbergena i njih dvojica su sarađivali u razvoju etologije kao zasebne poddiscipline biologije. Istraživanje o općoj psihologiji, objavljeno 2002, rangiralo je Lorenza kao 65. najcitiranijeg naučnika 20. vijeka u časopisima tehničke psihologije, uvodnim udžbenicima psihologije i odgovorima na ankete. Lorenzov rad je prekinut početkom Drugog svjetskog rata i 1941. je regrutovan u njemačku vojsku kao medicinar. Godine 1944. poslan je na Istočni front gdje ga je zarobila sovjetska Crvena armija i proveo četiri godine kao njemački ratni zarobljenik u Sovjetskoj Jermeniji. Nakon rata požalio je što je postao član NSDAP. Lorenz je napisao brojne knjige, od kojih su neke, poput Prsten kralja Solomona, O agresiji i Čovjek upoznaje psa, postale popularno štivo. Njegovo posljednje djelo "Evo me - gdje si?" je sažetak njegovog životnog rada i fokusira se na njegove poznate studije o sivim guskama. Na zahtjev svog oca, Adolfa Lorenza, započeo je predmedicinski nastavni plan i program 1922. na Univerzitetu Columbia, ali se vratio u Beč 1923. kako bi nastavio studije na Univerzitetu u Beču. Diplomirao je kao doktor medicine 1928. i postao docent na Institutu za anatomiju do 1935. Studije zoologije završio je 1933. i drugi doktorirao. Lorenz se pridružio NSDAP 1938. i prihvatio je fakultetsku katedru pod nacističkim režimom. U svojoj prijavi za članstvo u partiji napisao je: "Mogu reći da je cijeli moj naučni rad posvećen idejama nacionalsocijalista." Njegove publikacije u to vrijeme dovele su kasnijih godina do navoda da je njegov naučni rad bio kontaminiran nacističkim simpatijama. Njegovo publikovano pisanje tokom nacističkog perioda uključivalo je podršku nacističkim idejama o "rasnoj higijeni" predstavljenim u pseudonaučnim metaforama.