Ekološki prihvatljivi procesi
Procesi prihvatljivi za životnu sredinu, ili ekološki prihvatljivi procesi (također se nazivaju i zeleni ), su termini održivosti i marketinga koji se odnose na robu i usluge, zakone, smjernice i politike koji tvrde da su smanjeni, minimalni ili nisu štetni po ekosisteme ili životnu sredinu . Kompanije koriste ove dvosmislene termine za promoviranje roba i usluga, ponekad sa dodatnim, specifičnijim certifikatima, kao što su eko-oznake. Kako bi se osiguralo uspješno ispunjavanje ciljeva održivog razvoja (SDG) kompanijama se savjetuje da u svojoj proizvodnji koriste ekološki prihvatljive procese. Konkretno, cilj održivog razvoja 12 mjeri 11 ciljeva i 13 indikatora „kako bi se osigurali obrasci održive potrošnje i proizvodnje“. Međunarodna organizacija za standardizaciju razvila je ISO 14020 i ISO 14024 kako bi uspostavila principe i procedure za ekološke etikete i deklaracije koje bi sertifikatori i eko-obilježivači trebali slijediti. Ovi standardi se posebno odnose na izbjegavanje finansijskih sukoba interesa, korištenje zdravih naučnih metoda i prihvaćenih procedura testiranja, te otvorenost i transparentnost u postavljanju standarda.