Borićevići
Dinastija Borićević bila je prva poznata porodica koja je vladala Bosnom kao banovi. Prvi poznati, a najvjerovatnije rodonačelnik dinastije bio je ban Borić koji vladao od 1154. do 1163. godine kao ugarski vazal. Rodonačelnik dinastije, ban Borić prvi put se spominje 1154. godine, a posljednji 1163. godine. Također ga spominje bizantijski historičar Jovan Kinam koja opisuje godine 1118–1176. Prvi izvjesni spomen je 1154. godine u vezi sa bizantijsko-ugarskim ratom, gdje je opisan da je učestvovao u sukobu na strani Ugarske, kao ugarski vazal i ban Bosne. Kinam je Borića opisao kao "egzarha (guvernera) zemlje/države Bosne". Nije poznato kako i kada je Borić došao na vlast Bosne. Najvjerotanije kada je Ugarska zauzela Bosnu 1130-ih, Borić je kao ugarski vazal postavljen za upravitelja u Bosni, te da je bio dužan učestvovati u pohodu na Braničevo Ban Borić je imao dva sina po imenu Borić i Pavao. Borić Borićević i Pavao Borićević imali su sinove Odolu, Čelka i Borića. U široj porodici bili su i Detmar i Benedikt (takođe zvani Borić). Njegovi potomci su u 13. vijeku imali posjede sa obe strane reke Save, u istočnom i zapadnom delu današnje Požeške županije.