Prostorna frekvencija
Prostorna frekvencija u matematici, fizici i inženjerstvu je obilježje bilo koje strukture koja je periodična u svim položajima u prostoru. Prostorna frekvencija je mjera koliko često sinusoidne komponente (kao što je određeno Fourierovom transformacijom) ima strukturnih ponavljanja po jedinici udaljenosti. SI jedinica prostornih frekvencija predstavlja broj ciklusa po metru. U primjeni prilikom obrade slika, prostorna frekvencija se često izražava u jedinicama ciklusa po milimetru ili ekvivalentno parovima linija po milimetru. U talasnoj mehanici, prostorna frekvencija označava se obično sa ξ {\displaystyle \xi } ili ponekaf kao ν {\displaystyle \nu } , iako se koristi i ovaj drugi, npr. u Planckovoj formuli, za predstavljanje vremenske frekvencije. Srodna je sa talasnom dužinom λ {\displaystyle \lambda } preko formule: ξ = 1 λ . {\displaystyle \xi ={\frac {1}{\lambda }}.} Slično tome, ugaoni talasni broj k {\displaystyle k} , mjeren u radijanima po metru u vezi je sa prostornom frekvencijom i talasnom dužinom putem k = 2 π ξ = 2 π λ . {\displaystyle k=2\pi \xi ={\frac {2\pi }{\lambda }}.}