Walther P38
Walther P38 je pored Colta M1911 bio jedan od revolucionarnih koraka na području poluautomatskih pištolja. Nasuprot prethodniku Luger P08 u njemačkoj vojsci, ovaj pištolj se razlikovao u sistemu ali ne i u kalibru. Umjesto zglobastog zatvarača, Walther P38 je imao okretni zatvarač i aretiranu cijev, koja je danas standard u svim jačim kalibrima modernih pištolja. Poslije pucnja, zatvarač zajedno sa aretiranom cijevi kreće unazad do male kočnice pred samim magazinom. Tada cijev staje dok se zatvarač i dalje kreće unazad do izbacivača čahure. Pri povratku prema cijevi, zatvarač u hodu gura metak u cijev sa kojom se poslije malog kružnog pokreta žlijebom spaja. Pored svega, Walther P38 je bio prvi pištolj sa indikatorom za metak u cijevi te osiguračem koji je dozvoljavao otpuštanje opruge udarne igle bez opasnosti paljenja metka u cijevi. Ovo je omogućilo da se pištolj bez opasnosti može nositi sa metkom u cijevi, te da je pri potrebi istovremeno spreman za korištenje. Ovakve novine tog doba su današnji standard za oružje u službenoj upotrebi te su omogućile dugotrajnu upotrebu ovog pištolja. Kao i konkurent Colt M1911, Walther se dugo vremena održava kao standardni pištolj jedne vojske. Poslije Drugog svjetskog rata, produkcija ovog pištolja se nastavlja od 1957 godine sa malim modifikacijama. Umjesto čelika, za okvir pištolja se korist duraluminijum te se time smanjuje težina za 160 g. Osim toga vrše se male izmjene i na kočnici i orozu te se ovoj varijanti daje nova vojna oznaka P1.