Historija Armenije
Armenija se nalazi na visoravnima koje okružuju biblijsku planinu Ararat. Dobila je ime po Armenaku ili Aramu koji je prema armenskoj tradiciji predak svih Armenaca. Tokom bronzanog doba, područje današnje Armenije su naseljavali Hetiti (na vrhuncu svoje moći), Mitani i Hajasa-azi. Nakon Hajasa-azi (1.600. - 1.200. p.n.e.), Nairi (1.200. - 1.000. p.n.e.) i Kraljevina Urartu (858. - 585. p.n.e.) su uspostavili suverenitet nad armenskom visoravni. Svaki od navedenih naroda je učestvovao u etnogenezi armenskog naroda. Jerevan, glavni grad današnje Armenije, je osnovan u 8. stoljeću p.n.e. kada je kralj Argistis I izgradio tvrđavu Erebuni 782. godine p.n.e. Erebuni je opisan kao "veliki administrativni i vjerski centar". Tokom željeznog doba, u Armeniji je došla na vlast dinastija Orontid. Nakon Perzijske i Makedonske vladavine, tokom vladavine Artaksijasa I, Armenija postaje Kraljevina. Kraljevina Armenija je dostigla svoj vrhunac tokom vladavine Tigrana II. Godine 301. Armenija postaje prva suverena nacija koja prihvaća hrišćanstvo kao državnu religiju. Armenija je kasnije pala pod Bizantijsku, Sasanidsku i islamsku hegemoniju, ali je povratila svoju nezavisnost tokom vladavine dinastije Bagratuni. Nakon pada kraljevine 1045. godine i kasnijeg Seldžučkog osvajanja Armenije 1064. godine, Armeni su uspostavili Kraljevinu u Kilikiji do 1375. godine. Od ranog 16. stoljeća, Armenija je došla pod vlast Safavidskog carstva u čijem je sastavu bila stoljećima, sve dok zapadni dio Armenije nije pao pod vlast Osmanlijskog carstva. Do 19. stoljeća, istočnu Armeniju su zauzeli Rusi te je Armenija bila podijeljena između Osmanlijskog i Ruskog carstva. Istočni dio Armenije je povratio samostalnost 1918. godine formirajući Prvu republiku Armeniju i 1991. godine Republiku Armeniju.