Peterostruka veza
Peterostruka veza – u hemiji – je neobičan način hemijskog vezanja, koje je prvi puta opisano 2005., kod jednog dihromno spoja. Jednostruke, dvostruke, i trostruke veze su naj uobičajenije u hemiji. Četvorostruke veze su rjeđe, iako su ih ima kod spojeva hroma, molibdena, volframa i renija, naprimjer [Mo2Cl8]4− ia [Re2Cl8]2−. Peterostruke veze počivaju na vezanju dva metalna centra, uz učešće deset elektrona. One su pozicionirane kao i σ2π4δ4. U nekim slučajevima, veza visokog reda među atomimaa metala, tj. metal-metal vezanje je posredovano ligandima koji vežu dva metalna centra, umanjujući međuiatomsko rastojanje. Nasuprot tome, dimer broma sa peterostrukom vezom je stabiliziran glomaznim terfenil (2,6-[(2,6-diizopropil)fenil]fenil) ligandima. Kompleks je stabilan sve do 200 °C. Hrom-hrom petostruka veza je bila analizovana putem multireferentnih ab-initio i DFT methoda, koji su također upotrebljavani za određivanje uloge terfenilnih liganda. Pokazalo se da bočne aril grupe formiraju veoma slabe interakcije sa atomima hroma, što uzrokuje malo slabljenje peterostruke veze. Jedna teorijska studija iz 2007. je identificirala dva opća minimuma kod RMMR spojeva sa peterostrukom vezom.