Sušenje
Pojam sušenje, isušivanje ili eksikacija općenito označava izdvajanje tekućina iz nekog materijala ili predmeta putem njenog isparavanja ili korištenjem materijala za isušivanje ili drugih tehničkih i hemijskih metoda. Jedna od karakteristika sušenja jeste da se u predmetnom materijalu ili objektu smanjuje vlaga (odvlaživanje) po pravilu putem termičko-fizikalnog pretvaranje tekućine (većinom promjenom njenog agregatnog stanja u gasovito). U procesu sušenja, pod tekućinom najčešće se radi o vodi, zbog čega se pojam sušenja uglavnom smatra istoznačnim kao i uklanjanje vode ili odvodnjavanje. Međutim, pojam "sušenje" može podrazumijevati uklanjanje i drugih vrsta tekućina. Tehnička oblast upotrebe, koja se bavi sušenjem materijala, naziva se tehnika sušenja. Mašine i aparati koji služe za sušenje općenito se nazivaju sušači, sušare (u drvnoj i prehrambenoj industriji), isušivači ili odvlaživači. Fizičke osnove sušenja zrakom kao sredstvom za sušenje pri konvekciji jeste pritisak pare tečnosti na nekoj određenoj temperaturi i pri određenom pritisku. Ako udio tečnosti u atmosferi odgovara pritisku pare (ili je veći od nje), tada nije moguće sušenje (tj. isparavanje). Ako zrak sadrži manje tečnosti, brzina sušenja zavisi od pokretačkom gradijentu koncentracije i razmjeni plinova (vjetru, površini koja se suši). Uz višu temperaturu po pravilu povećava se i pritisak pare, što olakšava sušenje. Sa opadanjem pritiska, raste mogući udio tečnosti u atmosferi. Za neke važnije fluide, naročito za vodu, konstruirani su dijagrami i tabele kojim se služe tehničari za brže i lakše određivanje brzine tehničkog sušenja. Najvažniji takav dijagram je Mollierov dijagram vlažnog zraka.