Filip IV, kralj Francuske
Filip IV (1268 - 29. novembar 1314) zvani "Lijepi" (francuski: Philippe le Bel) i "Čelični" (francuski: le Roi de fer) bio je kralj Francuske od 1285. do svoje smrti 1314. godine. Na osnovu braka sa kraljicom Navare Ivanom I, bio je i kralj Navare kao Filip I (1284 - 1305). Također je kratko vladao grofovijom Champagne, ali je od 1285. godine ovim okrugom upravljala njegova žena do 1305. godine, kada vlast preuzima njihov sin Luj. Filip se oslanjao na iskusnije državne službenike, kao što su Guillaume de Nogaret i Enguerrand de Marigny, koji su vladali kraljevstvom. Filip i njegovi savjetnici su bili instrument u transformaciji Francuske od feudalne do centralizirane države. Filip je prisilio svoje vazale na centralizaciju i ograničio im feudalne običaje. Njegove ambicije su bile da ima veliki utjecaj u evropskim poslovima. Njegov cilj je bio da svoju porodicu postavi na strana prijestolja. Prinčevi iz njegove dinastije su vladali Napuljem i Ugarskom, ali nije mogao svog rođaka da postavi za vladara Svetog rimskog carstva. Najznačajniji sukob tokom njegove vladavine je spor sa kraljem Engleske Edvardom I, koji je bio i vojvoda Akvitanije, oko Flandrije koja je dobila privremenu autonomiju nakon ponižavajućeg poraza Francuske u bici kod Zlatne mamuze 1302. godine. Kako bi dodatno ojačao monarhiju, pokušao je da kontrolira francuske sveštenike čime je došao u sukob sa papom Bonifacijem VIII. Ovaj sukob je doveo do dovođenja novog pape u Avignon 1309. godine. Filip je protjerao jevreje i uništio templare kako bi se domogao njihovog bogatstva. U posljednjoj godini njegove vladavine izbio je skandal u kraljevskoj porodici u kojoj su optužene tri snahe Filipa IV zbog preljube. Naslijedila su ga tri sina Luj X, Filip V i Karlo IV.