Jacques Hadamard
Jacques Salomon Hadamard ForMemRS ( 8. decembar 1865. - 17. oktobar 1963.) bio je francuski matematičar koji je dao velike doprinose u teoriji brojeva, složenoj analizi, diferencijalnoj geometriji i parcijalnim diferencijalnim jednačinama. Sin učitelja, Amédée Hadamarda, jevrejskog porijekla i Claire Marie Jeanne Picard, Hadamard se rodio u Versaillesu u Francuskoj i pohađao je Lycée Charlemagne i Lycée Louis-le-Grand, gdje je njegov otac predavao. Hadamard se 1884. upisao u École normale supérieure, postigavši prvo mjesto na prijemnim ispitima tamo i u Politehnici École. Njegovi su profesori između ostalih Tannery, Hermite, Darboux, Appell, Goursat i Picard . Doktorirao je 1892. i iste godine dobio je Grand Prix des Mathématiques za svoj esej o funkciji Riemann zeta . Hadamard je 1892. godine oženio Louise-Anna Trénel, također jevrejskog porijekla, sa kojom je imao tri sina i dvije kćerke. Sljedeće godine je održao predavanje na Univerzitetu u Bordeauxu, gdje je dokazao svoju proslavljenu nejednakost o determinantama, što je dovelo do otkrića Hadamardovih matrica kad jednakost postoji. 1896. je dao dva važna priloga: dokazao je teoremu o primarnom broju, koristeći teoriju složene funkcije (koju je neovisno dokazao i Charles Jean de la Vallée-Poussin); dobitnik je Bordinove nagrade Francuske akademije nauka za rad na geodeziji u diferencijalnoj geometriji površina i dinamičkih sistema. Iste godine imenovan je kao profesor astronomije i racionalne mehanike u Bordou. Njegov temeljni rad na geometriji i simboličkoj dinamici nastavljen je 1898. godine proučavanjem geodezije na površinama negativne zakrivljenosti . Za svoj ukupni rad nagrađen je Prix Ponceletom 1898. godine.