Domicijan
Domicijan (Tit Flavije Cezar Domicijan August) bio je rimski car od 81. do 96. Također je bio i treći i posljednji car iz dinastije Flavijevaca. Mladost i početak karijere je proveo u sjeni svog brata Tita, koji je postao poznat tokom Prvog rimsko-jevrejskog rata. To se nastavilo tokom vlasti njegovog oca Vespazijana koji je postao car 69. godine nakon građanskog rata koji je poznat kao Godina četiri cara. U to vrijeme je Tit imao mnogo zaduženja, dok je Domicijan bio bez obaveza. Vespazijan je umro 79. godine i naslijedio ga je Tit, čija je kratka vladavina završena smrću od fatalne bolesti 81. godine. Sutradan je Domicijan proglašen carem od pretorijanske garde, počevši vladavinu koja je trajala 15 godina – više nego bilo kojeg cara koji je vladao nakon Tiberija. Kao car, Domicijan je ojačao ekonomiju revalorizacijom rimskih kovanica, proširio graničnu odbranu Carstva i pokrenuo masovnu izgradnju zgrada u oštećenom dijelu Rima. Učestvovao je u ratovima u Britaniji, u kojima je njegov general Agrikola pokušao osvojiti Kaledoniju (Škotsku), i Dakiji, gdje je pobijedio kralja Decebala. Njegova vladavina bila je totalitarnog karaktera; smatrao se novim Augustom, koji je predodređen da vodi Rimsko Carstvo u novu eru. Zbog toga su vjerske, vojne i kulturne propagande njegovale njegov kult ličnosti. Domicijan je ubijen 96. godine od strane sudskih službenika i isti dan ga je naslijedio njegov savjetnik Nerva. Nakon njegove smrti, njegov kult ličnosti je osuđen na zaborav. Mnogi historičari kao što su Tacit, Plinije Mlađi i Svetonije opisivali su Domicijana kao okrutnog i paranoičnog tiranina. Moderni revizionisti karakterizirali su ga kao nemilosrdnog, ali efikasnog autokrata, čiji je kulturni, ekonomski i politički program osigurao mir u 2. stoljeću.