Lužičkosrpski jezici
Lužičkosrpski jezici (gornjolužičkosrpski: serbska rěč; donjolužičkosrpski: serbska rěc) dva su usko povezana, ali samo djelimično međusobno razumljiva zapadnoslovenska jezika kojima govore Lužički Srbi, zapadnoslavenska manjina u regiji Lužica u istočnoj Njemačkoj. Klasificirani su kao zapadnoslavenski ogranak indoevropskih jezika i stoga su usko povezani s druge dvije zapadnoslavenske podskupine: lehitskom i češko-slovačkom. Historijski gledano, jezici su bili poznati i kao vendijski (nazvani po Wendovima, najranijim slavenskim narodima u modernoj Poljskoj i Njemačkoj) ili lužički. ISO 639-2 kôd jezika je wen. Dva lužičkosrpska jezika i književni standardi su gornjolužičkiosrpski (hornjoserbsce), kojim govori oko 20.000-25.000 ljudi u Saksoniji, i donjolužičkosrpski (dolnoserbski) kojim govori oko 7.000 ljudi u Brandenburgu. Područje u kojem se govore ova dva jezika poznato je kao Lužica (Lausitz na njemačkom jeziku).