Pravedni halifat
Pravedni halifat (arapski: الخلافة الراشدة al-Khilāfah ar-Rāshidah) bio je halifat, u periodu vladavine pravednih halifa (arapski: rašidun - pravedni). Halifat je nastao 632. godine, smrću poslanika Muhammeda i početkom vladavine prvog od četiri pravedne halife Ebu-Bekra. Završetak vladavine posljednjeg pravednog halife Alije smatra se i krajem postojanja Rašidunskog halifata nakon kojeg nastupa Emevijski halifat. Na vrhuncu svoje moći, halifat se prostirao od Arapskog poluostrva i Levanta do Kavkaza na sjeveru i od Tunisa na zapadu do iranske visoravni u Srednjoj Aziji na istoku. Površinski gledano, to je do tada bilo najveće carstvo koje je postojalo kroz historiju. Zauzimalo je površinu od 8,4 miliona km2 na kojem je živjelo oko 21,4 miliona stanovnika. Za manje od deset godina upravljanja halifatom, halifa Omer je proširio teritoriju halifata za oko 2.200.000 km2 te se smatra najmoćnijih halifom u historiji islama.