Es-seffâh
Ebu el-‘Abbās ‘Abdu'llāh ibn Muhammed es-Seffāḥ, ili Ebul `Abbas el-Seffaḥ (Arapski: أبو العباس عبد الله بن محمد السفّاح‎‎) (r. 721/722 AD – u. 10 Juni 754) je bio prvi halifa Abasidskog halifata, koje se uopćeno smatra za jedno od najvažnijih i najdugovječnijih islamskih vladarskih dinastija u historiji Bliskog i Srednjeg Istoka. Es-Seffâh (السفّاح) je mesijanska vjerska titula iz hadiskih izvora o Mehdiju; u starijem obliku arapskog jezika značio je darežljiv od arapskog glagola "yasfah" (izliti), implicirajući na liberalnu i darežljivu narav budućeg vladara ka svojim podanicima. (U modernom arapskom riječ je dobila negativnu konotaciju: Onaj koji proliva krv/grubijan). Razlog ove titule je moguć iz razloga da se es-Seffah konotuje sa krvoprolićem i protjerivanjem Omejadske dinastije iz Sirije, međutim ne postoje snažni izvori za ovu tvrdnju.