Intermeco (muzika)
Intermezzo, (italijanski: "međuigra/interludij") množina intermezzi ili međuigre. U muzici i pozorištu, to je zabavni komad koji se izvodio između dijelova predstave, i to je također bila lagana instrumentalna kompozicija. U kasnom 15. i 16. vijeku, klasične i savremene drame su izvođene sa intermezzima napisanim od strane najboljih kompozitora tog vremena, a sastojale su se od solo pjesme, madrigala i drugih dijelova pjesme, plesa i povremeno govornog dijaloga. Tematski, oni su bili često alegorijski ili pastoralni. Do 1600. godine intermezzi su često bili razrađeni spektakli koji su privlačili više pažnje nego sama opera. U Italiji, opera se razvijala u okviru intermezza. Komični intermezzi su izvođeni između stavaka ozbiljnih opera u 17. i 18. vijeku. Pjevanje je obično bilo za soprano i bas, a pjevani su u cjelosti i iznjedrili su operu buffa, karakterističnu za italijanski oblik komične opere. Poznata i uticajna komična opera buffa od Giovannija Battiste Pergolesija, La serva padrona (Sluškinja gospodarica) iz 1733. godine izvorno je bila niz intermezza izvođenih između dijelova njegove ozbiljne opere Il prigionier superbo (Oholi zatvorenik). U 19. vijeku, intermezzo je često korišten kao naziv za lahke instrumentalne pjesme, poput klavirskih intermezza komponovanih od strane Franza Schuberta i Johannesa Brahmsa. Poznati primjer je orkestralni intermezzo u operi iz jednog čina Pietra Mascagnija Cavalleria rusticana (Rustikalno viteštvo) iz 1889. godine , koji je činio međuigru između dva čina u operi.