Obilježavanje nukleinske kiseline
Obilježavanja ili notaciju nukleinske kiseline koja se danas koristi prvi put je formalizirala Međunartodna unija za čistu i primijenjenu hemiju (IUPAC) 1970. Ova univerzalno prihvaćena notacija koristi latinske znakove G, C, A i T za predstavljanje četiri nukleotida koja se obično nalaze u dezoksiribonukleinskim kiselinama (DNK). S obzirom na brzo rastuću ulogu genetičkog sekvenciranja, sinteze i analize u biologiji, neki istraživači su razvili alternativne zapise kako bi dodatno podržali analizu i manipulaciju genetičkim podacima. Ove oznake općenito koriste veličinu, oblik i simetriju za postizanje ovih ciljeva.