Nadnica za strah (film)
Nadnica za strah (francuski: ''Le salaire de la peur'') jest francusko-italijanski dramski triler snimljen 1953. u režiji Henri-Georgesa Clouzota, u kojem glavnu ulogu tumači Yves Montand. Film je snimljen na osnovu istoimenog francuskog romana iz 1950. autora Georgesa Arnauda. Radnja filma dešava se u Meksiku kada se jedna naftna bušotina u vlasništvu američke kompanije zapalila, pa kompanija zapošljava četiri radnika evropskog porijekla, koji su bili u očajnom finansijskom stanju, da prevezu dva kamiona prepuna nitroglicerina preko zapuštenih planinskih cesta. Nitroglicerin je bio potreban da bi se ugasio požar na bušotini. Film je Clouzotu donio međunarodnu slavu i omogućio mu da kasnije režira Đavolice (Les Diaboliques). U Francuskoj je film bio na četvrtom mjestu po zaradi te godine s gotovo sedam miliona prodanih karata. Film je prvobitno cenzuriran kad je prvi put prikazivan u SAD-u 1955, dvije godine nakon što je osvojio Zlatnu palmu na Kanskom filmskom festivalu. Veći dio izbačenih snimaka ima veze s američkom naftnom kompanijom, koja je u filmu nazvana Southern Oil Company, čiji inicijali S.O.C. vizuelno ukazuju na američkog giganta Standard Oil. Ljudi koji vode kompaniju su prikazani kao da nemaju kajanje o zloupotrebi ljudi za svoje ciljeve. Oni zapošljavaju vozače iz sela, jer oni nisu u sindikatu i nemaju porodice, tako da ne postoji niko ko bi se žalio i tužio ako neko od njih pogine. Filmski kritičar James Kendrick ocjenjuje Clouzotov film kao "otvorenu optužnicu prema američkoj poslovnoj praksi, gdje se stavlja profit ispred svega ostalog." Film Nadnica za strah je uticao na razne druge filmove kao što su Divlja horda i Brzina. William Friedkin, režiser filmova Francuska veza i Egzorcist, snimio je novu verziju Nadnice sredinom '70-ih pod nazivom Čarobnjak u kojoj je glavnu ulogu tumačio Roy Scheider, a većina snimanja se vršila na originalnoj lokaciji. Prema riječima kritičara Jamesa Berardinellija, film je izuzetno dobro napravljen iako je više pažnje posvećeno tehničkim aspektima snimanja nego interakciji likova. Objavljen 1977, ubrzo nakon Clouzotove smrti, film je ujedno bio posvećen čovjeku koji je prvi prenio priču na ekran. Godine 2010. magazin Empire rangirao je Nadnicu za strah na 9. mjesto od 100 najboljih filmova svjetske kinematografije. Trenutno drži vrlo rijedak rejting na spisku filmova sa 100% rejtingom na Rotten Tomatoesu sajtu na kojem je prikupljeno 40 kritičkih osvrta.