Indoiranski jezici
Indoiranski jezici (također poznati kao Indoiranik jezici ili arijski jezici) čine najveću i najjugoistočniju postojeću grupu indoevropske jezičke porodice. U grupu spada preko 300 jezika, koje govori oko 1.5 milijardi govornika, pretežno u južnoj Aziji, zapadnoj Aziji i dijelovima srednje Azije, uključujući Indiju, Pakistan, Bangladeš, Iran, Afganistan, Nepal, Tadžikistan, Maldive i susjedne zemlje. Zajednički predak svih jezika u ovoj porodici zove se praindoiranski, također poznat kao zajednički arijski, koji se govorio otprilike krajem 3. milenijuma pre nove ere u zapadnoj Rusiji. Tri grane modernih indoiranskih jezika su indoarijski, iranski i nuristanski. Četvrta nezavisna grana, dardska, ranije je bila postavljena, ali nedavna istraživanja općenito stavljaju dardske jezike kao arhaične članove indoarijske grane. Područja sa indoiranskim jezicima protežu se od Evrope (romski) i Kavkaza (osetski, tatski i tališki), do Mezopotamije (kurdski jezici, zaza-goranski i sjevernokurdski, odnosno kurmandži dijalektni kontinuum) i Irana (perzijski), na istok do Xinjianga (sarikolski) i Assam (asamski), i južno do Šri Lanke (sinhaleški) i Maldiva (maldivski), sa ograncima koji se protežu čak do Okeanije i Kariba za fidžijski hindustanski i karipski hindustanski. Nadalje, postoje velike zajednice dijaspore govornika indoiranskog jezika u sjeverozapadnoj Evropi (Ujedinjeno Kraljevstvo), Sjevernoj Americi (Sjedinjene Američke Države i Kanada), Australiji, Južnoj Africi i u Perzijskom zalivu (Ujedinjeni Arapski Emirati i Saudijska Arabija). Broj različitih jezika navedenih u Ethnologue-u je 312, dok je onih priznatih u Glottologu 320.