Amir Ljubović
Amir Ljubović, (1945-2019) bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački arabist i profesor na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Završio studij arapskog jezika i književnosti na Odsjeku za orijentalistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1970.). Na Odsjeku za filozofiju istoga fakulteta odbranio magistarski rad pod nazivom: Kafijin kompendijum iz logike 1980, a doktorsku disertaciju pod nazivom: Radovi naših pisaca iz oblasti logike na arapskom jeziku – Historijskokomparativna istraživanja 1988. Studijski je boravio u Egiptu (1972) i Francuskoj (1980/81, École pratique des Hautes études. IVe Section – Sciences historiques et philologiques). Radio je u Orijentalnom institutu u Sarajevu gdje je prošao zvanja asistenta (1972), višeg asistenta (1980). i višeg naučnog saradnika (1988). Na Odsjek za orijentalnu filologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu izabran je 1990. za vanrednog, a 1996. za redovnog profesora. Radio je na predmetima Orijentalno-islamska civilizacija, Historija arapskog jezika sa uvodom u semitistiku i Historija filozofije istočnih naroda. Bio je gostujući profesor na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu (2007-09). Učestvovao u nastavi na postdiplomskom studiju na Fakultetu islamskih nauka u Sarajevu. Bio je šef Odsjeka za orijentalnu filologiju, predsjednik Upravnog odbora Filozofskog fakulteta (1995-99), prodekan za finansije (2000–02) i dekana Filozofskog fakulteta u Sarajevu (2002–04). Ljubovićev naučni interes fokusiran je na područje kulturne historije Bosne i Hercegovine koje se odnosi na književnu baštinu Bošnjaka uobličenu na orijentalnim jezicima, o čemu je objavio veći broj priloga u naučnim časopisima (Prilozi za orijentalnu filologiju, Treći program Radio-Sarajeva, Hercegovina, Pregled, Život, Izraz, Dijalog, Odjek, Filozofska istraživanja). Bio je saradnik Leksikona pisaca Jugoslavije (Matica srpska, Novi Sad), Islam Ansiklopedisi (Istanbul), urednik Priloga za orijentalnu filologiju.