Skenderbeg
Đurađ Kastrioti (albanski: Gjergj Kastrioti); (6. maj 1405 - 17. januar 1468), poznatiji kao Skenderbeg (albanski: Skënderbej; osmanski turski: İskender Bey), bio je albanski plemić i vojni komandant koji je služio Osmanskom Carstvu (1423. - 1443.), Mletačkoj Republici (1443. - 1447.) i Kraljevini Napulj (1447. - 1468.). Nakon napuštanja osmanlijske službe, vodio je pobunu protiv Osmanskog Carstva na teritoriji današnje Albanije i Sjeverne Makedonije. Skenderbeg se uvijek potpisivao kao gospodar Albanije (latinski: Dominus Albaniae) i nije tražio nikakve druge titule u zvaničnim dokumentima. Kao član plemićke porodice Kastrioti, odveden je kao zarobljenik u Osmansko Carstvo gdje se obrazovao i služio u vojsci narednih dvadeset godina. Njegova hrabrost je kulminirala imenovanjem za sandžak-bega (guvernera) Debarskog sandžaka 1440. Nakon bitke kod Niša napustio je osmanlijsku vojsku postavši vladar Kroje, Svetigrada i Modriča. To je dovelo do imenovanja za glavnog komandanta kratkotrajne Lješke lige koju je osnovalo albansko plemstvo. Uprkos svojoj vojnoj hrabrosti, nije bio u stanju da učini više od zadržavanja svoje imovine na maloj teritoriji u sjevernoj Albaniji, gdje su se desile gotovo sve njegove pobjede protiv Osmanlija. Godine 1451. osigurao je preko Gaetskog sporazuma savez sa Kraljevinom Napulj iako je ostao de facto nezavisni vladar. Učestvovao je na strani napuljskog kralja Ferdinanda I tokom Italijanskog građanskog rata (1460. - 1461.) i Mletačke Republike tokom Osmansko-mletačkog rata (1463. - 1479.) do svoje smrti 1468. Vojne vještine Skenderbega prestavljale su veliku prepreku osmanskoj ofanzivi, a mnogi su ga u Zapadnoj Evropi smatrali primjerom kršćanskog otpora protiv osmanskih muslimana.