Dubička tvrđava
Dubička tvrđava poznata i kao Zadnja dubička tvrđava bila je tvrđava na području današnje Kozarske Dubice na desnoj obali rijeke Une. Ta je tvrđava postojala sve do iza okupacije Bosne i Hercegovine, kada je i porušena. Od nje su samo sačuvani još neki mali tragovi na obali Une i jedna njena slika iz 1788. godine. Prvi put se spominje u povelji ugarskog kralja Bele IV. Tokom 14. stoljeća Dubica je u više navrata bila na udaru turskih pljačkaških četa, 1538. godine vojnici Husrev-bega su bez većeg otpora osvojili tvrđavu i njeno podgrađe. Turska vlast je u dubičku tvrđavu smjestila sjedište kapetanije. Turski putopisac Evlija Čelebija, zapisao je 1660. godine: tvrđava je sagrađena od tvrdog materijala, ali je malena. Ima gradskog zapovjednika (dizdara), oko 150 vojnika i skladište municije… U tvrđavi se nalazi 110 daskom pokrivenih kućica i Sulejman-hanova džamija, a pored nje opkop i viseći most. U dubičkoj tvrđavi je bilo oružje, oruđe i skladište hrane. Prema popisu iz 1833. tu se nalazio jedan top od 12 pedalja i pet topova od sedam pedalja, a u skladištu je bio 41 sanduk baruta, 307 tovara kukuruza, 109 tovara proje i 890 tovara ječma. Zidine dubičke tvrđave su služile za nasipanje puta uz obalu Une. Na mjestu nekadašnje tvrđave danas se nalaze zelena pijaca i hotel „Zepter“.