Karlo V, kralj Francuske
Karlo V (francuski: Charles V; 21. januar 1338. - 16. septembar 1380.), zvani Mudri (francuski: Le Sage), je bio kralj Francuske od 1364. do smrti 1380. godine. Kao mladi princ, Karlo je 1349. godine dobio na upravu provinciju Dauphine od svog djeda Filipa VI. To mu je omogućilo da nosi titulu "Dauphin" sve do njegovog krunisanja, što je dovelo do integracije Dauphine u krunske zemlje Francuske. Nakon 1350. godine, svi nasljednici francuskog prijestolja su morali nositi titulu Dauphin do njihovog krunisanja. Karlo je postao regent Francuske kada je njegov otac Ivan II bio zarobljen od strane engleza u bici kod Poitiersa 1356. godine. Kako bi mogao platiti otkupninu, Karlo je morao da podigne poreze što je pobunilo plemstvo koje je predvodio Karlo II, kralj Navare; seljaci i opoziciona francuska buržoazija koju je predvodio Etienne Marcel su izazvali pobunu pod nazivom Žakerija. Karlo je prevazišao sve ove pobune, ali kako bi oslobodio oca morao je da zaključi Sporazum iz Bretignya 1360. godine, kojim je dao velike dijelove jugozapadne Francuske engleskom kralju Edvardu III i pristao da plati otkupninu. Karlo je postao kralj 1364. godine. Uz pomoć talentovanih savjetnika, njegovo vješto upravljanje kraljevstvom mu je omogućilo da napuni kraljevsku riznicu i vrati ugled dinastije Valois. On je uspostavio prvu stalnu vojnu plaću sa redovnim nadnicama, čime je sačuvao stanovništvo od redovnih pljački. Predvođeni Bertrandom du Guesclinom, francuska vojska je bila u stanju da preokrene tok Stogodišnjeg rata u Karlovu korist. Oni su do kraja njegove vladavine vratili skoro sve teritorije koje su bile ustupljene Engleskoj 1360. godine. Osim toga, francuska mornarica predvođena Jeanom de Vienneom je uspjela da napadne englesku obalu prvi put od početka Stogodišnjeg rata. Karlo V je umro 1380. godine. Naslijedio ga je njegov sin Karlo VI, čija je katastrofalna vladavina omogućila Engleskoj da povrati potpunu kontrolu nad velikim dijelovima Francuske.