RNR4
Ribosomska RNK4, znana i kao RNR4, je ljudski gen sa hromosoma 21. U studiji iz 2002., saspitivali su usklađenu evoluciju ribosomske RNK u interspecifičnom hibridu endofita Epichloë (Lp1) i njegovim progenitorima (Lp5 i E8). Pokazano je da su 5S rrn geni organizirani kao dispergirane kopije. Klonirane sekvence gena 5S otkrile su dvije potporodice koje pokazuju 12% divergencije sekvence, sa supstitucijama koje formiraju koevoluirajuće parove koji održavaju sekundarnu strukturu i vjerovatno funkciju. Uočeni obrasci sekvenci nisu u potpunosti u skladu ni sa usklađenom ni sa klasičnom evolucijom. 5S rrn geni su slični sa tandemski raspoređenim genima rDNK, uprkos tome što se nalaze izvan rDNK sekvenci. Također je ispitana usklađenost evolucije rDNK. Lp1 ima sekvencu rDNK samo iz jednog progenitora i sadrži više sekvenci rDNK. Koristeći 5S rrn gene kao hromosomske markere, predloženo je da je međulokusna homogenizacija zamijenila svu sekvencu Lp5 rDNK sa E8 sekvencom u hibridu. Čini se da je ova interlokusna homogenizacija bila brza i efikasna i prva je demonstracija homogenizacije hibridnog interlokusa kod gljiva. Ljudska rDNK formira sekvence na pet parova hromosoma i homogenizovana je usklađenom evolucijom kroz rekombinaciju i konverziju gena (lokusi RNR1, RNR2, RNR3, RNR4, RNR5 (OMIM: 180450). Homogenizacija, međutim, nije savršena, tako da postaje moguće proučavati njenu efikasnost unutar gena, unutar i između sekvenci, mjerenjem i upoređivanjem varijacija sekvence DNK. Prethodne studije sa nasumično kloniranim genom]skim fragmentima DNK pokazale su da različiti dijelovi gena evoluiraju različitim brzinama, ali nisu omogućile poređenje sekvenci rDNK izvedenih iz specifičnih hromosoma. Do sada su kloniranii i sekvencirani fragmente rDNK iz specifičnih akrocentričnih hromosoma da bi se: (1) proučavals homogenizacija duž rDNK i (2) uporedila homogenizacija unutar hromosoma i između homolognih i nehomolognih hromosoma. Dobijeni rezultati pokazali su visoku homogenost među regulatornim i kodirajućim regijama rDNK na svim hromosomima, iznenađujuću homogenost među susjednim distalnim ne-rDNK sekvencama i postojanje jedne do tri veoma divergentne intergenske klase razmaka unutar svake sekvence.