Dinastija Tang
Dinastija Tang ili Carstvo Tang (kineski: 唐朝; 18. juni 618. - 4. juni 907.) bila je kineska carska dinastija koja je nasljedila dinastiju Sui. Period ove dinastije se smatra vrhuncem kineske civilizacije i zlatnim dobom kozmopolitske kineske kulture. Dinastiju je osnovala porodica Li koja je preuzela vlast tokom pada i kolapsa dinastije Sui. Dinastija je na kratko prekinuta za vrijeme Dinastije Zhou (16. septembar 690. - 3. mart 705.), kada je carica Vu Zetian preuzela prijestolje postavši tako jedina kineska carica koja je vladala samostalno. Teritorija Kine je tokom vladavine dinastije Tang postala veća nego za vrijeme dinastije Han, a populacija je (prema broju zabilježenih kućanstava) prešla 50 miliona stanovnika. Čak i kad je centralna vlast tokom 9. stoljeća potpuno oslabila i nije bila u mogućnosti napraviti tačan popis stanovništva, procjenjuje se da je broj stanovnika porastao na otprilike 80 miliona ljudi. Zahvaljujući velikom broju stanovnika, dinastija Tang je uspjela stvoriti profesionalnu i regrutovanu vojsku od stotinu hiljada vojnika kako bi se suočila sa nomadskim narodima za dominaciju nad centralnom Azijom i unosnim trgovačkim putevima duž Puta svile. To je dovelo do pokoravanja nekoliko susjednih pokrajina kojima su izravno upravljali putem protektorata, dok su im mnoge države i kraljevstva plaćali danak. Pored političke hegemonije, dinastija Tang je imala i snažan kulturološki uticaj na susjedne države na teritoriji današnjeg Vijetnama, Koreje i Japana. Prva polovina vladavine dinastije Tang je bila poznata po periodu napretka i stabilnosti, dok je druga polovina vladavina bila poznata po pobuni Ana Lušana i padu centralne vlasti. Kao i prethodna dinastija Sui, dinastija Tang je održavala sistem državne uprave regrutovanjem naučnika i zvaničnika kroz standardizirane ispite i preporuke. Ovaj građanski poredak potkopavao je rast moći regionalnih vojnih guvernera tokom 9. stoljeća. Ovaj period se smatra najvećim dobom kineske poezije. Najpoznatiji pjesnici su bili Li Bai i Du Fu, dok su najpoznatiji slikari ovog doba bili Han Gan, Zhang Xuan i Zhou Fang. Nakon usvajanja naziva Tängri Qaghan od strane cara Tanga Taizonga, carstvo Tang je bila prva kraljevina istočne Azije. Tokom perioda dinastije Tang došlo je do značajnih inovacija, uključujući i razvoj štampanja drvenih blokova. Budizam je postao glavna religija sa mnogim kineskim sektama. Iako je moć dinastije i centralne vlasti opadala tokom 9. stoljeća, umjetnost i kultura su nastavili rasti. Slabljenje centralne vlade nije dovelo do slabljenja ekonomije i trgovine do agrarne pobune u drugoj polovini 9. stoljeća koja je dovela do masakra u Guangdžouu.