Legio VI Ferrata
Legio VI Ferrata (željezna) je bila jedna od legija rimske vojske koju je prvobitno regrutirao Cezar, sa galskih teritorija u podnožju Alpa, Venecije i Histrije, u avgustu 52. godine p. n. e. Nadimak ferrata - "željezna" vjerovatno je dobila po metalnom oklopu koji su nosili njeni legionari. Kasnije je bila poznata i pod imenom Legio VI Ferrata Fidelis Constans. Njen simbol, kao i kod ostalih Cezarovih legija bio je bik. Također je nosila i simbol u obliku vučice koja doji Romulusa i Remusa. Prvo borbeno angažovanje ova legija je imala u Cezarovom ratu protiv Gala (58-51. godine p. n. e.), odnosno njihovog vođe Vercingetorixa, koji je bio pod opsadom u utvrđenom mjestu Alesia. Čini se da je ova legija u rimskom građanskom ratu bila najmobilnija od svih. Borila se u Hispaniji u ljeto 49. godine p. n. e. Početkom 48. godine p. n. e. služila je u Dyrrhachiumu (Drač u današnjoj Albaniji), učestvovala u bici kod Pharsalusa (centralna Grčka), pratila Cezara u Aleksandriju i direktno doprinijela pobjedi u bici kod Zele (današnja Zila, u istočnoj Turskoj). Tokom ovih vojnih kampanja Legio VI Ferrata se hrabro borila i podnijela velike gubitke pa je Cezar odlučio da vrati u Italiju na određeno vrijeme. Nakon Cezarovog ubistva 44. godine p. n. e., legiju je obnovio Marcus Aemilius Lepidus a zatim je predao pod komandu Marka Antonija. Nakon bitke protiv Kasijusa i Brutusa jedan dio veterana se "penzionisao" kod Beneventa u Italiji a druge je Marko Antonije poveo na istok, u Judeju. Nakon što su pomogli kralju Herodu da osvoji vlast, legija je ostala stacionirana u Judeji. U ratu između Marka Antonija i Oktavijana Legio VI Ferrata je upućena u Grčku ali je u pomorskoj bici kod Akcija Marko Antonije poražen a Ferrata desetkovana. Jedan dio legionara se penzionisao u Bilisu, u Ilirikumu (današnja Valona, na jugu Albanije). Poslije toga (ostatak) legie je upućen u Siriju, pa je legija i ostala na području bliskog istoka do kraja (oko 250. godine).