Ignacij Voje
Ignacij Voje je slovenski historičar. Rođen je 28. februara 1926. godine u Ljubljani. Osnovnu školu i gimnaziju pohađao je u rodnom mjestu. Maturu je položio na IV muškoj gimnaziji u Ljubljani 18. septembra 1946. Odjeljenje za historiju Filozofskog fakulteta u Ljubljani je upisao 1946, a diplomirao je 23. juna 1951. Iste godine mu je Gregor Čremošnik, tadašnji profesor na Filozofskom fakultetu, ponudio mjesto asistenta na svojoj katedri za historiju Južnih Slavena. Doktorirao je 1964. godine pod mentorstvom Jorja Tadića. Njegova disertacija, Kreditna trgovina u srednjovjekovnom Dubrovniku, štampana je 1976. godine u Sarajevu u izdanju ANU BiH. Za ovu knjigu Voje je sljedeće godine bio nagrađen priznanjem zaklade Borisa Kidriča. Godine 1967. Voje je biran za docenta, 1975. za vanrednog, 1980. za redovnog profesora, a 1993. godine je otišao u mirovinu. Pored zanimanja za srednjovjekovnu historiju Dubrovnika, drugo područje Vojetova interesa bio je Balkan pod osmanskom vlašću. Naime, on je tokom 1954. i 1956. godine boravio na specijalizaciji na Orijentalnom institutu u Sarajevu gdje je slušao predavanja profesora dr. Branislava Đurđeva, te se, uz pomoć dr. Hamida Hadžibegića, izvježbao u turskom jeziku, paleografiji i diplomatici. Godine 1972. postao je član redakcije časopisa Prilozi za orijentalnu filologiju. Objavio je niz radova o historiji srednjovjekovne Bosne, kao i prikaza knjiga napisanih na tu temu. Godine 2006, za Vojetov 80. rođendan, kolege i drugovi su u njegovu čast priredili obiman zbornik radova pod naslovom Med Srednjo Evropo i Sredozemljem - Vojetov zbornik, koji je objavljen u izdanju ZRC SAZU.[1]