Ivana Orleanska
Sv. Ivana Orleanska ili Jovanka Orleanka (francuski: Jeanne d'Arc), poznata i kao Djeva Orleanska (1412) - 30. maj 1431) bila je francuski vojskovođa i postala je najveća francuska nacionalna junakinja. Cijenjena kao branilac francuske nacije zbog svoje uloge u opsadi Orleansa i njenog insistiranja povodom krunisanja Karla VII od Francuske tokom Stogodišnjeg rata. Navodeći da je djelovala pod božanskim vodstvom, postala je vojskovođa koja je nadmašila rodne uloge i stekla priznanje kao spasiteljica Francuske. Rodila se u imućnoj seljačkoj porodici u Domremyju na sjeveroistoku Francuske, gdje je odmalena imala vizije. Godine 1428. počela je tvrditi da su joj arhanđeo Mihael, sveta Katarina i sveta Margareta rekli kako mora otići u Chinon na dvor francuskog prijestonasljednika Karla kako bi mu pomogla da otjera Engleze iz Francuske i okruni se u Reimsu za kralja. Godine 1429, kada je imala oko sedamnaest godina, uspjela je lokalnog zapovjednika nagovoriti da je odvede u Chinon na audijenciju, gdje joj je Charles povjerio misiju spašavanja Orleansa od engleske opsade. Ona je svojim prisutstvom i hrabrošću dala snažan moralni poticaj braniteljima i na kraju uspjela otjerati Engleze. U roku od 9 dana nakon njenog dolaska, njena vojska, pojačana prilivom novih pristaša, porazila je Engleze. Jeanne je ohrabrivala Francuze da agresivno progone Engleze tokom kampanje Loire, koja je kulminirala još jednom odlučujućom pobjedom kod Pataya, otvarajući put francuskoj vojsci da napreduje na Reims bez otpora, gdje je Karlo krunisan za kralja Francuske s Joan na njegovoj strani. Ove pobjede su podigle moral francuza, otvorivši put njihovom konačnom trijumfu u Stogodišnjem ratu nekoliko decenija kasnije. Nakon Karlovog krunisanja, Ivana je učestvovala u neuspešnoj opsadi Pariza u septembru 1429. i neuspešnoj opsadi La Charite u novembru. Njena uloga u ovim porazima smanjila je vjeru dvora u nju. Početkom 1430. godine, Ivana je organizirala četu dobrovoljaca da oslobodi Compiègne, koji su opsjedali Burgundi – francuski saveznici Engleza. Burgundske trupe su je uhvatile 23. maja. Nakon što je bezuspješno pokušala pobjeći, u novembru je predata Englezima. Sudio ju je biskup Pierre Cauchon zbog optužbi za krivovjerje, koje su uključivale bogohuljenje nošenjem muške odjeće, djelovanje prema vizijama koje su bile demonske i odbijanje da svoje riječi i djela podvrgne sudu crkve. Proglašena je krivom za herezu i spaljena na lomači 30. maja 1431. godine, stara oko devetnaest godina. Godine 1456. inkvizitorski sud je ponovo istražio Ivanino suđenje i poništio presudu, izjavivši da je ona bila ukaljana prijevarom i proceduralnim greškama. Ivana je cijenjena kao mučenica i smatrana poslušnom kćerkom Rimokatoličke crkve, ranom feministkinjom i simbolom slobode i nezavisnosti. Nakon Francuske revolucije postala je nacionalni simbol Francuske. Godine 1920. Ivana Orleanka je kanonizirana od strane Rimokatoličke crkve, a dvije godine kasnije proglašena je jednom od svetaca zaštitnika Francuske. Prikazana je u brojnim kulturnim djelima, uključujući književnost, slike, skulpture i muziku.