Tramvaj zvan čežnja (1951)
Tramvaj zvan čežnja jest američki dramski film, s elementima film noira, snimljen 1951. kao adaptacija istoimenog pozorišnog komada Tennesseeja Williamsa za koji je 1947. osvojio Pulitzerovu nagradu. To je priča o južnjačkoj ženi, Blanche Dubois, koja nakon što doživljava niz ličnih gubitaka, ostavlja svoje aristokratsko okruženje i pronalazi utočište sa sestrom i zetom u trošnom stanu u New Orleansu. Brodvejska produkcija je pretvorena u film sa manjim promjenama. Dosljedan pozorišnoj predstavi, film je lirski i neumoljiv, sa složenim i kontradiktornim likovima. Glavni lik među njima je bila Blanche Dubois koja je postala legendarna i kultna figura u historiji filma. Tennessee Williams je sarađivao na scenariju s Oscarom Saulom i Elijom Kazanom. Kazan, koji je režirao Brodvejsku fazu produkcije također je režirao i crno-bijeli film. Marlon Brando, Kim Hunter i Karl Malden, bili su svi u prvobitnoj glumačkoj ekipi sa Broadwaya. Iako je Jessica Tandy imala ulogu Blanche DuBois na Broadwayu, Vivien Leigh, koja se pojavila u pozorišnoj predstavi u Londonu, dobila je filmsku ulogu zbog svoje reputacije zvijezde. Po izlasku filma, Marlon Brando, gotovo nepoznat u vrijeme prikazivanja predstave, postao je značajan kao velika holivudska filmska zvijezda. Film je označen kao prvi od ukupno četiri uzastopne nominacije Marlona Branda za Oscara za najboljeg glumca. Film je zaradio, kako se procjenjuje 4.25 miliona dolara na kino blagajnama u SAD-u i Kanadi 1951. godine, što ga je činilo petim najvećim hitom te godine. Dijalog iz filma: "Stella! Hej, Stella!" izabran je od strane Američkog filmskog instituta kao 45. od ukupno 100 na listi najboljih filmskih dijaloga. Tramvaj zvan čežnja je 1999. godine bio izabran za očuvanje u američkom Nacionalnom filmskom registru pri Kongresnoj biblioteci kao "kulturno, historijski i estetski značajan".