Rikard I, kralj Engleske
Rikard I (engleski: Richard I; 8. septembar 1157 – 6. april 1199) bio je kralj Engleske od 1189. do smrti 1199. Također je bio vojvoda Normandije (kao Rikard IV), vojvoda Akvitanije, vojvoda Gaskonije, gospodar Kipra, grof Poitiersa, grof Anžuja, grof Maina, grof Nantesa i vrhovnik Bretanje. Bio je treći od pet sinova engleskog kralja Henrika II i Eleonore, vojvotkinje Akvitanije. Bio je poznat kao Rikard Lavlje srce, zbog svoje reputacije kao veliki vojskovođa i ratnik. U 16. godini, Rikard je preuzeo komandu nad vojskom, prekidajući pobunu u Poitou protiv njegovog oca. Bio je kršćanski zapovjednik tokom Trećeg krstaškog rata vodeći kampanju nakon odlaska francuskog kralja Filipa II. Postigao je značajne pobjede protiv Salahudina, ali nije mogao zauzeti Jerusalem. Rikard je govorio francuski i romanski jezik koji se govorio u južnoj Francuskoj i okolnim regijama. Prije nego što je postao kralj Engleske, živio je u vojvodstvu Akvitanija na jugozapadu Francuske. Nakon dolaska na englesko prijestolje, proveo je šest mjeseci u Engleskoj a većinu svog života je proveo u krstaškim ratovima i zarobljeništvu. Poginuo je 1199. u Francuskoj prilikom opsade dvorca Aimara. Kako Rikard nije imao djece, nakon njegove smrti naslijedio ga je brat Ivan.