Stečaj
Stečaj je zakonom utvrđen postupak koji se provodi nad imovinom dužnika radi namirenja povjerilaca. Uz namirenje povjerilaca stečajem se onemogućava dalje loše poslovanje privrednog subjekta. Stečajem se postiže kako ravnomjerno namirenje povjerilaca tako i zaštita dužnika od povjerilaca koji na svaki način žele da se namire iz dužnikove imovine. U teoriji i praksi, stečaj se provodi poštovanjem određenih načela od kojih su najvažnija: načelo jednakosti koje podrazumjeva da su svi povjerioci jednaki prilikom namirenja iz stečajne mase (imamo izuzetak izlučnih i razlučnih povjerilaca); načelo univerzalnosti - u stečajnu masu ulazi sva imovina dužnika; načelo unovčenja imovine - vrši je stečajni upravnik na javnoj prodaji; načelo ograničenja podrazumijeva ograničenje dužnikovih aktivnosti u pogledu raspolaganja imovinom; načelo atrakcije koje se odnosi na nadležnost suda koji ovim principom se proglašava nadležnim u pojedinim slučajevima kada obično nema nadležnost a slučaj je usko u vezi sa stečajem za koji je sud nadležan.