Filip V, kralj Francuske
Filip V (francuski: Philippe V; 1293. - 3. januar 1322.), zvani Visoki (francuski: le Long), je bio kralj Francuske i kralj Navare (kao Filip II) od 1316. do 1322. godine. Kao drugi sin francuskog kralja Filipa IV on je dobio grofoviju Poitiers, a njegov stariji brat Luj X je naslijedio francusko prijestolje 1314. godine. Kada je Luj umro 1316. godine, ostavio je kćerku i trudnu suprugu Klemenciju Ugarsku. Tada je Filip preuzeo namjesništvo. Kraljica Klemencija je rodila dječaka koji je proglašen kraljem kao Ivan I, ali je on živio samo pet dana. Nakon smrti svog nećaka, Filip je odmah krunisan za kralja u Reimsu. Međutim, njegov legitimitet je osporila Ivana, kćerka Luja X. Filip V je uspješno osporio njene tvrdnje i francuska skupština staleža je donijela odluku da žene treba isključiti iz nasljeđivanja francuskog prijestolja. Pošto je sukcesija Filipa i Ivane postala presedan francuske kraljevske sukcesije, donijet je zakon o naslijeđivanju koji će biti poznat kao Salijski zakonik. Filip V je obnovio dobre odnose sa grofovijom Flandrijom koja je ušla u otvorenu pobunu tokom vladavine njegovog oca, ali se istovremeno njegov odnos sa engleskim kraljem Edvardom II pogoršao jer ga on kao vojvoda Akvitanije nije htio priznati za kralja. Spontani križarski pohod je započeo u Normandiji 1320. godine s ciljem da se oslobodi Iberijsko poluostrvo od Maura. Umjesto toga, ljuto stanovništvo je marširalo na jug napadajući dvorce, kraljevske službenike, sveštenike, gubavce i jevreje. Filip V je započeo niz reformi kojim je namjeravao da poboljša upravljanje kraljevstvom. Ove reforme su uključivale stvaranje nezavisnog finansijskog suda, standardizaciju težine i mjere, i uspostavljanje jedinstvene valute. Umro je od dizenterije 1322. godine bez muškog nasljednika i naslijedio ga je mlađi brat Karlo IV.