Karađoz-begova medresa
Karađoz-begova medresa u Mostaru je medresa koju je osnovao Mehmed (Muhamed) beg Zaim, sin Seadetov, poznatiji kao Karađoz-beg, brat velikog vezira Rustem-paše (1544-52, 1554-61). Osnovana je između 1557. i 1570. godine, a njen rad je obnovljen 1995. godine. Stara zgrada medrese nalazi se u kompleksu Karađoz-begove džamije u Mostaru i proglašena je nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine u maju 2004. godine. Novi objekat škole je izgrađen blizu internata koji se nalazi u Sjevernom logoru u Mostaru. Historijat Kroz historiju Mostar je imao 11 medresa. Najpoznatija od njih je Karađoz-begova koja se nalazi s lijeve strane istoimene džamije. Sastoji se od pet soba presvođenih kupolama od kojih su četiri služile za stanovanje učenika a peta, najprostranija za održavanje predavanja. Građena je kao monumentalna građe­vina od obrađenog kamena. Svodovi su građeni od sedre. Osnovni izraz građevini daje horizontalno razvijena osnovna masa, sa nizom prozora, naglašena nizom kupolastih svodova i nizom dimnjaka, koji se izdižu iz kamina postavljenih u svakoj prostoriji . Nije poznat tačan datum izgradnje medrese. Pretpostavlja se da je izgrađena između 1557. godine, kada je podignuta džamija, i 1570, kada je pisana vakufnama. Prema Vakufnami, Hadži Muhamed-beg (Karađoz-beg) je za izdražavanje medrese uvakufio 100 000 dirhema, odredivši da se za potrebe održavanja nastave (muderisu) svaki dan izdvoji 20 dirhema, 8 dirhema učenicima koji stanuju u četiri sobe medrese, 1 dirhem rataru, 4 dirhema muteveliji vakufa medrese, te jedan dirhem za obavljanje dužnosti nazira. Prema odredbi vakifa dužnost muderisa doživotno je obavljao mevlana Hasan-efendija. U medresi su predavali brojni poznati alimi: Mustafa Ejubović (Šejh Jujo), Ibrahim Opijač, Mustafa-Sidki Karabeg i mnogi drugi. Medresa je zatvorena 1918. godine, da bi u kasnijem periodu bila korištena kao stambeni objekat. U ratu u BiH 1992-1995. godine je značajno oštećena da bi 1996. godine bila donekle obnovljena. Nakon rata u Bosni i Hercegovini, obnovljen je rad medrese, ali na drugim lokalitetima, u sali Muftijstva, preko puta Koski Mehmed-pašine džamije na Tepi, nakon toga  u prostorijama džamije „Bosanski mudžahidi”, vakufu dr. Mahmuda Tantavija, (Sjeverni logor), potom, u obnovljenoj Ćejvan Ćehajinoj medresi (bivša zgrada Muzeja Hercegovine) i konačno, u blizini internata na lokalitetu Sjevernog logora izgrađena je nova zgrada medrese.