Proteinska kinaza C
Kalpaini su sveprisutna, dobro konzervirana porodica cisteinskih proteaza zavisnih od kalcija. Tipski proteini kalpaina su heterodimeri koji se sastoje od nepromjenjive male podjedinice i varijabilnih velikih podjedinica. Velika katalitska podjedinica ima četiri domena: domen I, N-terminalni regulatorni domen koji se obrađuje nakon aktivacije kalpaina; domen II, domen proteaze; domen III, domen linkera nepoznate funkcije i domen IV, domen sličan kalmodulinu koji vezuje kalcijum. Interfejs heterodimera se pretežno nalazi između domena IV i male podjedinice, koja je takođe domen sličan kalmodulinu koji vezuje kalcij. Ovaj gen kodira veliku podjedinicu. To je atipski kalpain po tome što mu nedostaje domen nalik kalmodulinu koji veže kalcij i umjesto toga ima divergentni C-terminalni domen. Stoga se ne može heterodimerizirati s malom podjedinicom. Po organizaciji je sličan kalpainima 5 i 6. Ovaj gen je povezan sa tipom 2 ili insulin-zavisnim dijabetes melitusom (NIDDM) i nalazi se unutar NIDDM1 regiona. Za ovaj gen opisane su višestruke alternativne varijante transkripta koje kodiraju različite izoforme. U ćelijskoj biologiji, proteinska kinaza C, obično skraćeno na PKC (EC 2.7.11.13), je porodica proteinskih kinaza, enzime koji su uključeni u kontrolu funkcije drugih proteina putem fosforilacija hidroksil grupa serinskih i treoninskih aminokiselinskih ostataka na ovim proteinima, ili članovima ove porodice. PKC enzimi se zauzvrat aktiviraju signalima kao što su povećanje koncentracije diacilglicerola (DAG) ili kalcijevih iona (Ca2+). Stoga PKC enzimi igraju važnu ulogu u nekoliko kaskada transdukcija signala. U bioheniji, PKC porodica kod ljudi sastoji se od petnaest izozima. Podijeljeni su u tri potporodice, na osnovu njihovih zahtjeva za drugim glasnicima: konvencijske (ili klasične), nove i atipske l. Konvencijski (c)PKC sadrže izoforme α, βI, βII i γ. Za aktivaciju oni zahtijevaju Ca2+, DAG i fosfolipide kao što je fosfatidilserin. Novi (n)PKC uključuju δ, ε, η i θ izoforme i zahtijevaju DAG, ali za aktivaciju ne zahtijevaju Ca2+. Dakle, konvencijski i novi PKC se aktiviraju kroz isti put transdukxciju signala kao fosfolipaza C. S druge strane, atipskii (a)PKC (uključujući proteinsku kinazu Mζ i ι / λ izoforme) ne zahtijevaju ni Ca2+ ni diacilglicerol za aktivaciju. Termin "proteinska kinaza C" obično se odnosi na cijelu porodicu izoformi. Različite klase PKC koje se nalaze u viličastih kičmenjaka potiču od 5 članova porodice PKC predaka (PKN, aPKC, cPKC, nPKCE, nPKCD) koji su se proširili zbog duplikacije genoma. Šira PKC porodica je drevna i može se naći još u gljivama, što znači da je porodica PKC bila prisutna u poslednjem zajedničkom pretku Opisthokonta.