Antonije Abramović
Antonije Abramović, rođen 1919. u Kotoru, tokom Drugog svjetskog rata bio iguman i duhovnik srpskog Manastira Visoki Dečani na Kosovu kojeg je spasio da ne bude razoren. Potom bio iguman Manastira Savina (Herceg Novi), zatim klirik u Atini, te arhimandrit i mitronosni episkop Ruske pravoslavne crkve u Kanadi. Na Lučindan 1993. Antonije se odazvao pozivu pravoslavnih Crnogoraca, koji se nisu osjećali vjernicima eparhije koju u Crnoj Gori kontrolše Srpska pravoslavna crkva iz Beograda (pod nazivom Mitropolija crnogorsko-primorska), te se na crkveno-narodnom zboru stavio na čelo pokreta za obnavljanje do 1920. kanonski priznate i jedino postojeće pravoslavne crkve u Crnoj Gori pod nazivom Crnogorska pravoslavna crkva koja je imala autokefalnost. To je izazvalo bijes u srpskim crkvenim krugovima koji su žestokom medijskom paljbom pokušavali kompromitirati Antonija optuživši ga za raskol. Umro je novembra 1996. godine. Sahranjen je u Cetinju.