Heteropatrijska specijacija
Heteropatrijska heteropatrija su termini biogeografije, koji se odnosi na organizme, čiji se geografski areali mijenjaju, preklapaju ili su čak identični, tako da se javljaju zajedno barem u nekim mjestima, ali koji zauzimaju takve ekološke niše koje su dovoljno različite da se spriječi česta hibridizacija. Takvi organizmi obično su usko povezani (npr. sestrinske vrste), rasprostranjenjem i ekološki, što je rezultat alopatrijske specijacije. Alopatrijska specijacija je poseban slučaj simpatrijske specijacije, koja se javlja kada se različiti ekotipovi ili rase iste vrste geografski koegzistiraju ali iskorištavaju različite niše u istom ili heterogenom okruženju. Tako je heteropatrijska specijacija usavršavanje pojma simpatrijska specijacija po tome što predstavlja etološke, a ne geografske barijere za protok gena između suprotstavljenih grupa unutar jedne populacije. Značaj razdvajanje ponašanja kao mehanizma za promociju simpatrične specijacije u heteropatrijsku ili kolažno-pejzažnu je naglašen u John Maynard Smithovom radu na simpatrijskoj specijaciji. U prepoznavavanju značaja razlikovanja etoloških i geografskih barijera Wayne Getz i Veijo Kaitala predstavili su termin heteropatrija u svom proširenju Smithove analize i uvjeta koji oličavaju simpatijsku specijaciju. Neki evolucijski bioloziu također su realizirali veoma povezane teorijske i empirijske studije koje podržavaju smpatrijsku specijaciju kao vjerovatni diversifikacije životnih oblika u pojedinim ekosistemima. Argumenti, bilo implicitno ili eksplicitno podrazumijevaju konkurenciju i odvojene niše u kojima se javljaju ekološke varijante koje putem asortativnohg parenja na kraju prerastu u odvojene tokove i onda vrste. Asortativno parenje najlakše se javlja ako je povezano sa poželjnom nišom, kao što se dešava kod jabukčnog crva, insekta Rhagoletis pomonella , gdje pojedine muhe različitih rasa koriste nestabilne mirise za razlikovanje između gloga i jabuke i traže partnere pri na nastanku ploda. U suštini, termin heteropatija semantički rješava pitanje simpatrijske specijacije reduciranjem pitanja skaliranja, u smislu načina na koji jedinke koriste prostor u odnosu na populaciju. Naime, iz populacijske perspektive , proces izgleda simpatrijski, ali iz perspektive individue, proces izgleda alopatrijski, kada se vrijeme provedeno leteći iznad ili u brzom kretanju nisu preferirani, tada se niša uzima u obzir.