Archaeplastida
Archaeplastida – sadašnje carstvo Plantae sensu lato – glavna su grupa autotrofnih eukariota, koju čine crvene alge (Rhodophyta), zelene alge i kopnene biljke, skupa sa malim grupama slatkovodnih jednoćelijskih algi zvanih Glaucophyta. Arheplastide imaju hloroplaste okružene s dvije membrane, što sugerira da su nastali izravno od endosimbiotskih cijanobakterija. Sve ostale grupe osim ameboida Paulinella chromatofora imaju hloroplaste okružene s tri ili četiri membrane, što sugerira da su stečene sekundarno iz crvenih ili zelenih algi. Za razliku od crvenih i zelenih algi, glaukofite nikada nisu bile uključene u sekundarne endosimbioze. Ćelijama arheplastia tipski nedostaju centriole i imaju mitohondrije sa pljosnatim kristama. Obično imaju ćelijski zid koji sadrži celulozu, a asimilati se čuvaju u obliku skroba. Međutim, ove karakteristike dijele se i sa drugim eukariotima. Glavni dokaz da Arheplastida tvori monofiletsku grupu potiče iz genetičkih studija, koje pokazuju da su njihovi plastidi vjerojatno imali jedno te isto porijeklo. Ovaj dokaz je, međutim, osporavan. Na osnovu dosadašnjih dokaza, nije moguće potvrditi ili opovrgnuti alternativne evolucijske scenarije niti jednom slučaju primarne endosimbioze. Fotosintetski organizmi s plastidama različitog porijekla (poput smeđih algi) ne pripadaju u Archaeplastida. Arheplastide spadaju u dvije glavne evolucijske linije. Crvene alge su pigmentirane hlorofilom a i fikobiliproteinom, poput većine cijanobakterija, i akumuliraju škrob izvan hloroplasta. Zelene alge i kopnene biljke – zajedno poznate i kao Viridiplantae (latinski za „zelene biljke“) ili Chloroplastida – pigmentirane su hlorofilima a i b, ali nedostaje fikobiliprotein, a skrob se nakuplja u hloroplastima. Glaukofita imaju tipske cijanobakterijske pigmente i neobični su po tome što, unutar svojih plastida (zvanih cijaneli), imaju ćelijski zid. Archaeplastida ne treba miješati sa starijim i zastarjelim imenom Archiplastideae, koje se odnosi na cijanobakterije i druge skupine bakterija.