Odnosi NATO–Srbija
Odnosi Srbije i NATO - a predstavljaju odnose Republike Srbije i NATO-a, a zvanično su započeli decembra 2006. kada je Republika Srbija pristupila NATO programu Partnerstvo za mir (PzM). Srbija je izabrala ovu partnersku saradnju kao optimalan vid za ostvarenje svojih bezbjednosnih ciljeva u svrhu unapređenja odbrambenih sposobnosti uz zadržavanje vojne neutralnosti. Program PzM je za svaku zemlju učesnicu individualan i ima svoje posebnosti. Politički okvir koji okuplja sve države članice NATO i učesnice programa Partnerstvo za mir je političko-bezbjednosni forum Savjet euroatlantskog partnerstva (eng. Euro-Atlantic Partnership Council - EAPC). Odnosi Republike Srbije i NATO su u mnogo čemu posebni, a predstavljaju proizvod razmatranja historijskih okolnosti, događaja iz nedavne prošlosti i otvorenih aktuelnih pitanja. Stav NATO prema pitanju Kosova, odnosno činjenica da je većina država članica ovog vojnog saveza priznala jednostrano proglašlenu nezavisnost Kosova, kao i učešće NATO/KFOR u osnivanju nelegalnih, tzv. Kosovskih bezbjednosnih snaga, opterećuje i neminovno se odražava na trenutni nivo odnosa Republike Srbije i NATO. Uporedo sa unapređivanjem odnosa sa odgovornim strukturama NATO, Republika Srbija razvija raznovrsnu bilateralnu saradnju u političko-bezbjednosnoj oblasti sa državama članicama NATO i Partnerstva za mir. Ova saradnja čini važan segment ukupnih odnosa Republike Srbije sa NATO. Trenutna razina bilateralne saradnje sa pojedinim državama u značajnoj mjeri određena je njihovim stavom prema jednostrano proglašenoj nezavisnosti Kosova. 4 od 32 države članice nisu priznale jednostrano proglašenje nezavisnosti Kosova (Grčka, Rumunija, Slovačka i Španija).