Jakov I, kralj Engleske
Jakov VI i I (19. juni 1566.- 27. mart 1625.) bio je škotski kralj, te prvi engleski i irski kralj iz dinastije Stuart. Njegova vladavina u Škotskoj nije bila problematična, ali je došavši na englesko prijestolje naišao na razne poteškoće. Zbog svoje sklonosti samovlasti i dovođenju na dvor svojih miljenika, sa kojima je imao vrlo intimne odnose, a zbog čega se sumnjalo da je homoseksualac. Jakov je bio prilično nepopularan engleski vladar. Nerijetko je zanemarivao državne poslove i umjesto njima svoje vrijeme je posvećivao raznim hobijima, poput lova, a njegov dvor redovno su potresali skandali, što je zasjenjivalo Elizabetinu pažljivo konstruisanu monarhiju. Zbog svoje nesposobnosti u upravljanju financijama dolazio je tokom vladavine u sukobe sa parlamentom i stvorio temelje za građanski rat koji je nastupio tokom vladavine njegova sina Karla I. Tokom njegove vladavine vlast je bila relativno stabilna, a vjerska politika do 1605. godine tolerantna. Bio je jedan od najintelektualnijih engleskih vladara i autor dva teološka dijela, The Trew Law of Free Monarchies i Basilikon Doron, u kojima objašnjava božansko pravo vladara. Nastavio je tolerantnu Elizabetinu politiku u nauci i umjetnosti, te poticao njihov razvoj. Zahvaljujući njegovoj sklonosti nauci za njegovo ime se veže epitet "najmudrija budala u kršćanskom svijetu".