Parazitizam
Parazitizam je bliski odnos između vrsta, gdje jedan organizam, parazit, živi na ili unutar drugog organizma, domaćina, nanosi mu neku štetu, i strukturno je prilagođena ovom načinu života. Entomolog E. O. Wilson je okarakterisao parazite kao "predatore koji jedu plijen u jedinicama manjim od jednog ". Paraziti uključuju jednoćelijske protozoe kao što su uzročnici malarije, bolesti spavanja i amebna dizenterija; životinje kao što su ankilostome, uši, komarci i slijepi miševi vampiri; gljive kao medna gljiva i uzročnici obli crvi i biljke kao što su imela, vilina kosica i volovotkovke. Postoji šest glavnih parazitskih strategija eksploatacije životinjskih domaćina, odnosno parazitska kastracija, direktno prenošenog parazitizma (kontaktom), trofijski parazitizam (jedenjem), parazitizam prenošen vektorom, parazitoidizam i mikropredacija. Jedna glavna osa klasifikacije tiče se invazivnosti: endoparazit živi unutar tijela domaćina, ektoparazit živi vani, na površini domaćina. Poput predatorstva, parazitizam je tip interakcije potrošač-resurs, ali za razliku od predatora, paraziti, sa izuzetkom parazitoida, obično su mnogo manji od svojih domaćina, ne ubijaju ih i često žive u ili na svojim domaćinima duži period. Paraziti životinja su visoko specijalizirane i reproduciraju se brže od svojih domaćina. Klasični primjeri uključuju interakcije između kičmenjačkih domaćina i pantljičara, Thrematoda, vrsta roda Plasmodium koje izazivaju malariju i buha. Paraziti smanjuju fitnes domaćina putem opće ili specijalizovane patologije, od parazitske kastracije do modifikacije ponašanja domaćina. Paraziti povećavaju vlastitu sposobnost, iskorištavanjem domaćina za resurse potrebne za njihov opstanak, posebno hraneći se njima i korištenjem posrednih (sekundarnih) domaćina da pomognu u njihovom prenošenju od jednog konačnog (primarnog) domaćina drugome. Iako je parazitizam često nedvosmislen, on je dio spektra interakcija između vrsta, stepenajući preko parazitoidizma u grabežljivost, kroz evoluciju u mutualizam, i kod nekih gljiva, pretvarajući se u postojanje saprofita. Ljudi su znali za parazite kao što su obli crvi i trakavice još od starog Egipta, Grčke i Rima. U rano moderno doba, Antonie van Leeuwenhoek je 1681. godine u svom mikroskopu zapazio Giardia lamblia, dok je Francesco Redi opisao unutrašnje i vanjske parazite uključujući ovčije metilje i krpelja. Moderna parazitologija se razvila u 19. veku. U ljudskoj kulturi parazitizam ima negativne konotacije. Oni su iskorišćeni za satirični efekat u pjesmi Jonathana Swifta iz 1733. godine "O poeziji: rapsodija", upoređujući pjesnike sa hiperparazitskim "štetočinama". U fikciji, Brama Stokera gotskog fikcijskog romanaroman Drakula iz 1897. godine i njegove mnoge kasnije adaptacije prikazuju parazitne krvopije. Film Ridleya Scotta iz 1979. Alien bio je jedno od mnogih djela naučne fantastike u kojima je prikazana parazitska vanzemaljska vrsta.