Veliki kineski zid
Kineski zid (tradicionalno kinesko pismo: 萬里長城, pojednostavljeno kinesko pismo: 万里长城); jest niz utvrđenja izgrađenih preko historijskih sjevernih granica i drevnih kineskih država Carske Kine kao zaštita od raznih nomadskih grupa iz evroazijske stepe. Nekoliko zidova je izgrađeno još u 7. vijeku p. n. e, sa selektivnim dijelovima kojima se kasnije pridružio Qin Shi Huang (220–206 p. n. e.), prvi car Kine. Ostalo je malo od Qin zida. Kasnije su mnoge uzastopne dinastije izgradile i održavale višestruke pogranične zidine. Najpoznatije dijelove zida izgradila je dinastija Ming (1368–1644). Osim odbrane, druge svrhe Velikog zida uključivale su graničnu kontrolu, omogućavanje nametanja carina na robu koja se prevozi duž Puta svile, regulisanje ili podsticanje trgovine i kontrolu imigracije i emigracije. Nadalje, odbrambene karakteristike Velikog zida poboljšane su izgradnjom karaula, vojnih kasarni, garnizonskih stanica, signalizacijskim mogućnostima putem dima ili vatre, te činjenicom da je staza Kineskog zida služila i kao transportni koridor. Granične zidine koje su izgradile različite dinastije imaju višestruke slojeve. Zajedno se protežu od Liaodonga na istoku do jezera Lop na zapadu, od današnje kinesko-ruske granice na sjeveru do rijeke Tao (Taohe) na jugu; duž luka koji grubo ocrtava rub mongolske stepe; ukupno 21.196,18 km. Danas je odbrambeni sistem Velikog zida općenito priznat kao jedan od najimpresivnijih arhitektonskih podviga u historiji. Kineski zid je najveća građevina na svijetu - jedina građevina na Zemlji, za koju se pogrešno tvrdi da se vidi sa Mjeseca. Proteže se od stepa srednje Azije do Žutog mora, dužinom od 8.851,8 kilometara, visinom od 10 do 16 metara, širinom od 8 metara, predstavlja uvjerljivo najduži zid na svijetu, i najveći odbrambeni objekat. Početak gradnje Kineskog zida vezuje se za prvog kineskog cara Ćin Š’ huanga, koji je započeo njegovu izgradnju da bi zaštitio svoju zemlju od upada Huna, plemena nomada. Građen je od zemlje, kamena i cigle, a njegova gradnja trajala je s prekidima u izgradnji, i rušenjima, sve do XVII vijeka. Duž cijelog zida, u pravilnim razmacima, podižu se stražarnice, a po vrhu se pruža staza široka 4,5 m. Veliki kineski zid je svjedočanstvo znanja, upornosti, i umijeća najmnogoljudnijeg naroda svijeta. Danas je Kineski zid najveća turistička atrakcija Kine. Turisti iz cijeloga svijeta rangiraju Kineski zid na sam vrh najinteresantnijih turističkih destinacija. Po osnivanju Narodne Republike Kine preduzete se neophodne mjere zaštite Kineskog zida od daljnjeg propadanja. Zid je stavljen pod zaštitu države 1961. godine. Rekonstrukcija je obavljena najviše u oblasti Ba-da-ling, prolazu Šang-hai i prolazu Đija-ji. 1987. godine Kineski zid je uvršten u spisak svjetke baštine pod pokroviteljstvom UNESCOa.