Bitka na Kerbeli
Bitka na Kerbeli (arapski: مَعْرَكَة كَرْبَلَاء, maʿreke Kerbelāʾ) se desila 10. oktobra 680. (10. muharrema 61. godine po hidžri po islamskom kalendaru) između vojske drugog Emevijskog halife Jezida i male vojske koju je predvodio Husejn ibn Ali, unuk islamskog poslanika Muhammeda, u Kerbeli (današnji južni Irak). Prije svoje smrti, Emevijski halifa Muavija I predložio je svog sina Jezida za svog nasljednika. Jezidovu nominaciju osporavali su sinovi nekoliko istaknutih Muhammedovih ashaba, uključujući Husejna, sina četvrtog halife, Alije, i Abdullaha ibn Zubejra, sina Zubejra ibn Avvama. Nakon Muavijine smrti 680. godine, Jezid je tražio polaganje zakletve odanosti od Husejna i drugih disidenata. Husejn nije dao odanost i otputovao je u Meku. Ljudi iz Kufe, iračkog garnizonskog grada i centra Alijinog halifata, bili su neskloni Emevijskim halifama sa sjedištem u Siriji (Šam) i dugo su bili vezani za Alijinu kuću. Predložili su Husejnu da zbaci Emevije s vlasti. Na Husejnovom putu za Kufu sa pratnjom od oko 70 ljudi, njegovu karavanu je presrela halifina vojska od 1000 vojnika. Bio je primoran da krene na sjever i ulogori se u Kerbeli 2. oktobra, gdje je ubrzo nakon toga stigla veća vojska Emevija od 4000 vojnika. Pregovori su propali nakon što je guverner Emevija Ubejdullah ibn Zijad odbio Husejnu siguran prolaz bez priznavanja Emevija, što je Husejn odbio. Bitka je uslijedila 10. oktobra tokom koje je Husejn ubijen zajedno sa većinom svojih rođaka i drugova, dok su njegovi preživjeli članovi porodice zarobljeni. Bitka je bila početak Druge fitne, tokom koje su Iračani organizirali dvije odvojene kampanje da se osvete za Husejnovu smrt. Bitka kod Karbale potaknula je razvoj pro-Alidske stranke (Ši'at Ali) u jedinstvenu vjersku sektu sa vlastitim ritualima. Ima centralno mjesto u šiitskoj historiji, tradiciji i teologiji i često se spominje u šiitskoj literaturi. Za šiite su Husejnova patnja i smrt postali simbol žrtve u borbi za dobro protiv zla, i za pravdu i istinu protiv nepravde i laži. Bitka se obilježava tokom godišnjeg desetodnevnog perioda tokom islamskog mjeseca muharrema od strane šiita, a kulminira desetog dana u mjesecu, poznatog kao Dan ašure. Na ovaj dan šiiti muslimani žaluju, organiziraju vjerska okupljanja, udaraju se u prsa i u ekstremnim slučajevima bičuju. Sunitski muslimani isto tako smatraju ovaj incident historijskom tragedijom; Husejna i njegove sljedbenike naširoko smatraju šehidima i sunitski i šiitski muslimani.