Moderno ratovanje
Četvrta generacija ratovanja (4GW) je sukob karakteriziran zamagljivanjem linija između rata i politike, boraca i civila. Pojam je prvi put upotrijebio 1980. tim analitičara Sjedinjenih Država, uključujući paleokonzervativnog Williama S. Linda, da opiše ratni povratak cijene karte u decentraliziranu formu. U smislu generacijskog modernog ratovanja, četvrta generacija označava gubitak nacionalne države svog skorog monopola nad borbenim snagama, vraćajući se načinima sukoba uobičajenim u predmodernim vremenima. Najjednostavnija definicija uključuje svaki rat u kojem jedan od glavnih učesnika nije država već nasilni nedržavni akter. Klasični primjeri ovog tipa sukoba, kao što je ustanak robova pod Spartakovim, prethodili su modernom konceptu ratovanja.