Hram svetog Save
Hram Svetog Save u Beogradu je srpski pravoslavni hram i nalazi se na Svetosavskom trgu. Pripreme za njegovu izgradnju trajale su još od 1894. godine. Na drugom konkursu raspisanom 1926. godine usvojeno je arhitektonsko rješenje arhitekte Bogdana Nestorovića, uz kasnije prihvatanje nekih elemenata projekta arhitekte Aleksandra Deroka. Osvećenje temelja u duhu pravoslavne vjere izvršio je patrijarh Varnava 15. septembra 1935. godine, a kada su radovi poodmakli, patrijarh Gavrilo je 27. maja 1939. godine svečano osvetio, te u oltaru uz kamen-temeljac, položio i povelju. Dalja izgradnja bila je prekinuta napadom nacističke Njemačke na Kraljevinu Jugoslaviju, 6. aprila 1941. Tek u ljeto 1984. godine dobijena je dozvola od države za nastavak gradnje, pa je ratom i ljudskom nebrigom oskrnavljen hram ponovo osvetio patrijarh German u prisustvu svih srpsko-pravoslavnih arhijereja, 30. aprila 1985. godine, položivši povelju o nastavku radova u novim historijskim prilikama. Za protomajstora izgradnje određen je arhitekta Branko Pešić, profesor Univerziteta. Hram je izgrađen u srpsko-vizantijskom stilu, sa četiri zvonika visoka 44 m. Visina vrha kupole iznosi 70 m, a hram zauzima površinu od 91x81 m. Ukrašen je sa osamnaest pozlaćenih krstova u tri veličine. 2004. godine je završena gradnja eksterijera, dok radovi u samoj unutrašnjosti hrama još nisu završeni. Hram Svetog Save danas je organski dio siluete Beograda i usprkos svojoj arhaično-tradicionalnoj vizuri predstavlja jedan od karakterističnih zdanja Beograda 21. vijeka.