TATA-kutija
U molekulskoj biologiji, TATA-kutija (također zvana Goldberg–Hognessova kutija) je sekvenca DNK pronađena u promotorskoj regiji jedarnog gena u Archaea i eukariota. Bakterijski homolog TATA-kutije naziva se Pribnowljeva kutija, koja ima kraću konsenzusnu sekvencu. TATA-kutija se smatra nekodirajućom DNK sekvencom (također poznata kao cis-regulatorni element). Nazvana je "TATA-kutija" jer sadrži konsenzusnu sekvencu koju karakteriše ponavljanje baznih patova T i A. Kako je nastao termin "kutija" nije jasno. Tokom 1980-ih, tokom istraživanja nukleotidnih sekvenci u mišjem genomskom lokusu, pronađena je sekvenca Hognessove kutije i "upakirana" u poziciju –31. Kada su konsenzusni nukleotidi alternativni upoređivani, istraživači su "upakirali" homologne regije. Boksiranje sekvenci baca svjetlo na porijeklo termina "kutija". TATA-kutija je prvi put identifikovana 1978. kao komponenta eukariotskih promotora. Transkripcija se pokreće u TATA-kutiji u genima koji sadrže TATA. TATA-kutija je mjesto vezivanja TATA-vezujućeg proteina (TBP) i drugih transkripcijskih faktora u nekim eukariotskim genima. Transkripcija gena pomoću RNK-polimeraze II zavisi od regulacije promotora jezgra pomoću regulatornih elemenata dugog dometa, kao što su pojačivači i prigušivači. Bez odgovarajuće regulacije transkripcije, eukariotski organizmi ne bi mogli pravilno reaguju na svoju okolinu. Na osnovu sekvence i mehanizma pokretanja TATA-kutije, mutacije kao što su umetanja, delecija i tačkaste mutacije do ove konsenzusne sekvence mogu rezultirati fenotipskim promjenama. Ove fenotipske promjene se tada mogu pretvoriti u fenotip bolesti. Neke bolesti povezane s mutacijama u TATA-kutiji uključuju neke bolesti, kao što su rak želuca, spinocerebelarna ataksija, Huntingtonova bolest, sljepoća, β-talasemija, imunosupresija, Gilbertov sindrom i HIV-1. TATA-vezujući protein (TBP) bi također mogao biti na meti virusa kao sredstvo virusne transkripcije.