Fibrocit
Fibrocit je neaktivna mezenhimska ćelija, to jest, ćelija koja ima minimalnu količinu citoplazme, ograničene količine hrapavog endoplazmatskog retikuluma. Nema biohemijskih dokaza o sposobnosti fibrocita za sintezu proteina. Termin fibrocit nije obuhvaćen pojmom fibroblast. Fibroblasi su aktivirane ćelije vezivnog tkiva, koje odlikuje sinteze proteina vlaknastog matriksa, posebno kolagena. Kada je tkivo povrijeđeno, vjeruje se prvenstveno da mezenhimske ćelije, fibroblasti, mogu biti izvedeni iz fibrocita ili eventualno iz ćelija glatkih mišića koji oblažu krvne sudove i žlijezde. Obično, fibroblasti ispoljavaju prisustvo glatkomišićnog aktina, oblika aktina koji je prvo nađen u glatkim mišićnim ćelijama, a nema ga u ostatku fibrocita. Fibroblasti koji ispoljavaju ovaj oblik aktina obično se nazivaji "miofibroblasti". Termin "fibrocit" se također upotrebljava za krvne ćelije koje pogu u mogu da napuste krv, unesu u tkiva i postanu fibroblasti. Kao dio više općih tema o biologijai matičnih ćelija, brojne studije su pokazale da krv sadrži iz srži izvedene ćelije koje se mogu diferencirati u fibroblaste. Poznato je da ove ćelije ispoljavaju površinske markere hematopoetskih ćelija, kao što su CD34+, CD45+ i kolagen. Ove ćelije mogu migrirati na mjesta ranjavanja, što ukazuje na njihovu ulogu u zarastanju rana. Postoji nekoliko studija koje ukazuju na to da su fibrociti medijatori za zarastanje rana i popravke fibroznog tkiva.