Četvrti krstaški rat
Četvrti krstaški rat (1202. - 1204.) je je bio zapadnoevropska oružana ekspedicija koja je namjeravala da osvoji Jerusalem koji je bio pod muslimanskom kontrolom putem invazije na Egipat. Niz događaja je kulminirao da križari krenu preko Konstantinopolja, glavnom grada hrišćanskog Bizantijskog carstva. U januaru 1203. godine, na putu za Jerusalem, krstaško rukovodstvo je sklopilo sporazum sa bizantijskim princem Aleksisom Angelosom da skrenu u Konstantinopolj i da vrate njegovog svrgnutog oca na bizantijsko prijestolje. On je obećao križarima finansijsku i vojnu pomoć prilikom osvajanja Svete zemlje. Dana 23. juna 1203. godine glavna krstaška flota stiže u Konstantinopolj. Manji kontigent je nastavio za Akru. U augustu 1203. godine, nakon borbe izvan Konstantinopolja, Aleksis Angelos se kruniše za cara uz pomoć križara. Međutim, u januaru 1204. godine, on je svrgnut od strane narodnog ustanka u Konstantinopolju. Križari više nisu bili u mogućnosti da dobiju obećanu pomoć jer je Aleksis IV ubijen 8. februara 1204. godine. Zbog toga su križari i mlećani odlučili da osvoje Konstantinopolj. U aprilu 1204. godine, oni su zarobili i brutalno opljačkali grad i uspostavili novo Latinsko carstvo a druge bizantijske teritorije podijelili. Bizantijski otpor u neosvojenim dijelovima carstva, kao što su Nikeja, Trapezund i Epir, su povratili Konstantinopolj. Četvrti križarski rat se smatra jednim od konačnih djela crkvenog raskola između Pravoslavne crkve i Rimokatoličke crkve, a ključna prekretnica je bila pad Bizantijskog carstva.