Niki de Saint-Phalle
Niki de Saint Phalle (29. oktobar 1930. Neuilly-sur-Seine. Francuska-21 maj 2002., La Jolla, Kalifornija, punim imenom Catherine Marie-Agnès Fal de Saint Phalle) bila je francusko-švicarska slikarka, kiparka, pisac, scenograf i režiser. Provela je prvih 20 godina svog života u New Yorku. Ona je jedan od najpoznatijih umjetnika iz sredine 20. vijeka. Tokom svoje plodne karijere Saint Phalle je stvorila složen opus u raznim medijima djelovanja koji je bio duboko ugrađen s društveno-političkim pitanjima. Sa temama u rasponu od radosnih do duboko intelektualnih, paradoksalna priroda njenog rada još uvijek nije u potpunosti istražena. Samouka je umjetnica, da bi po svom povratku u Evropu počela da radi u stilu sličnom art brut. Prvi put je skrenula pažnju javnosti svojom serijom slika "Pucnjevi" iz 1960-1961 godine. Bile su to ironične parodije tzv. enformel slikarstva, koje su se sastojale od gipsanih reljefa zajedno sa džepovima boja koje puknu kada na njih pucaju posjetioci izložbi da bi na taj način zabojili površinu. Kroz te radove Saint Phalle je postala povezana sa umjetničkim pokretom "Novi realizam" (franc. Nouveau réalisme). Pravila je reljefe od skulptura napravljenih od posebno pripremljenih materijala (franc. objets trouvé) i plastičnih igračaka koje su uvijek bile razigrane i maštovite. Čudovišta i druga fantastična bića su također bila među njenim omiljenim temama, a druge asamblaže su bile u obliku ikonoklastičkih oltara. U Njemačkoj je poznata po svojim kipovima zvanim Nana, postavljenim 1974. duž ulice Leibnizufer u Hannoveru i danas su dio stalne postavke. Njen muž bio je umjetnik Jean Tinguely. Bila je jedna od prvih žena koja je dobila međunarodno priznanje i priznanje za vrijeme svog životnog vijeka, kao i za uspješno kreiranje javne osobe. Slično Andy Warholu, Saint Phalle je bila sposobna u vještom korištenju medija u promovisanju njenog rada.