Zemljotres i cunami u Tōhokuu 2011.
Potres 11. marta 2011. u 14:46 po lokalnom vremenu, bio je potres s epicentrom u moru 130 km istočno od japanskog obalnog grada Sendaija (ostrvo Honshū), magnitude 9 Mw, koji je rezultirao velikim ljudskim žrtvama, ogromnom materijalnom štetom i katastrofalnim cunamijem s valovima visine do 10 metara. Epicentar je lociran na dubini od 24,4 km blizu obale japanske regije Tohoku. Prva mjerenja su pokazivala da je potres magnitude 7,9, ali su ga kasnije korekcije podigle na 8,8, zatim na 8,9 prema Geološkom društvu SAD-a, a prema podacima Japanske meteorološke agencije od 13. marta, magnituda potresa bila je čak 9,0 stepeni. To je najjači potres u Japanu te 7. po veličini u svijetu, otkad se vrše mjerenja. Nakon glavnog potresa, uslijedilo je još 160 manjih u prva 24 sata. Razorni potres s cunamijem stvorio je tektonski rov u dubini od 24 km ispod okeanskog dna, dužine 300 km i širine 150 km. Područja najbliža epicentru pomaknula su se u smjeru SAD-a. Potres magnitude 9,0 (četvrti po veličini nakon 1900. godine) uzrokovao je podvlačenje tihookeanske tektonske ploče pod sjevernoameričku, što je pomaknulo istočni dio Japana prema Sjevernoj Americi za oko 3,9 metara. Potres je zakrenuo Zemljinu osu za 16,5 cm, skratio dan za 1,6 mikrosekundi, a Japan je potonuo za oko 61 cm. Kada je japanska istočna obala potonula, na nju su nasrnuli valovi cunamija. Zemljina masa se pomakla prema centru, povećavši zakretni moment planete, što je dovelo do skraćenja dana. (Potres magnitude 8,8 u Čileu 2010. godine također je skratio dan, ali za manji dio sekunde. Potres na Sumatri 2004. godine skratio je dan znantno više, za 6,8 mikrosekundi.) Nakon velikog potresa 1995. godine, u Japanu su širom zemlje postavljeni visokotehnološki senzori koji registriraju čak i najmanja kretanja, pa je bilo moguće utvrditi pomake do 2,5 cm. Stoga je ovo dosad najbolje dokumentiran veliki potres u historiji. Valovi cunamija su izazvali uzbunu i evakuaciju sve do Čilea.