Glikozilacija
Glikozilacija je reakcija u kojoj je ugljikohidrat, tj. donor glikozila, vezan za hidroksil ili drugu funkcijsku grupu druge molekula (glikozil akceptor). U biologiji se glikozilacija odnosi posebno na enzimski proces koji veže glikane na glikoproteine ili druge organske molekule, ali zapravo za ovu hemikaliju reakcija također može biti neenzimatska. Enzimski proces stvara jedan od osnovnih biopolimera, koji se nalaze u ćelijama (zajedno sa DNK, RNK i proteinima). Glikozilacija je oblik kotranslacije i posttranslacijska modifikacija. Glikani imaju različite strukturne i funkcijske uloge u membranskim i izlučenim proteinima. Većina proteina sintetiziranih u hrapavom endoplazmatskom retikulumu prolazi kroz glikozilaciju. To je enzimski usmjeren postupak specifičan za mjesto, za razliku od neenzimske hemijske reakcije glikacije. Glikozilacija se također odvija u citoplazmi i jedru, kao modifikacija O-GlcNAc-a. Aglikozilacija je obilježje konstruiranih antitijela koja zaobilaze glikozilaciju. Proizvodi se pet klasa glikana: N-vezani glikani za dušik asparagina ili arginina bočnih lanaca. N- vezana glikozilacija zahtijeva učešće posebnog lipida zvanog dolikol-fosfat. O-vezani glikani za hidroksil kisik serin, treonin, tirozin, hidroksilizin ili hidroksiprolin bočnim lancima ili na kisike na lipidima kao što je ceramid fosfoglikani povezani preko fosfata fosfoserina; C-vezani glikani, rijedak oblik glikozilacije gdje se šećer dodaje ugljiku na triptofanskom bočnom lancu; glipiranje, što je dodatak GPI sidra koje proteine povezuje s lipidima, putem glikanskih veza.