Splanhnopleurni mezenhim
Splanhnopleurni mezenhim ili (zavisno od sklonosti tuđicama) splanhnopleurični mezenhim ili splanhnopleuralni mezenhim – u anatomiji embriona – je struktura koja je nastala u embriogenezi kada je bočni mezoderm klicinih listova bio u dva sloja. Unutrašnji ili splanhični sloj pridržava endoderm, a uz to čini splanhnopleuru (mezoderm izvan celoma plus endoderm. Mezenhim je inače prvo zametno vezivno tkivo koje nastaje od svih triju zametnih listića. Iz njega se razvijaju sve vrste potpornoga tkiva (hrskavica, kost, vezivno tkivo), slezena, limfni čvorovi, srce, krvni sudovi i ćelija svih mišić. Mezenhim jr spužvaste strukture, a ćelije su mu su pokretne, uz sposobnost fagocitoze. Kada se rani embrion sastoji samo od dva sloja tkiva, ektoderma i endoderma, pojavljuje se uzdužno zadebljanje kao rezultat umnožavanja ektodermalnih ćelija. To zadebljanje, primitivna brazda, dovodi do formiranja notohorda i trećeg osnovnog sloja –mezoderma. Uzdužna os embrija prvo vodi ka formiranju mase cilindričnih ćelija, u notohord, koje se razmnožavaju iz primitivnog (Hensenovog) čvora na prednjem kraju brazde. Notohord leži ventralno od razvijajućeg centralnog nervnog sistema i predstavlja prvu potpornu konstrukcija embrija u razvoju.