Annie Ernaux
Annie Thérèse Blanche Ernaux ( rođena Duchesne ; rođena 1. septembra 1940) je francuska spisateljica, profesorica književnosti i nobelovka. Njen književni rad, uglavnom autobiografski, održava bliske veze sa sociologijom. Ernaux je dobila Nobelovu nagradu za književnost 2022. "za hrabrost i kliničku oštrinu s kojom otkriva korijene, otuđenja i kolektivna ograničenja ličnog sjećanja". Ernaux je rođena u Lillebonneu u Normandiji, a odrasla je u obližnjem Yvetotu, gdje su njeni roditelji držali kafić i namirnice u radničkom dijelu grada. Godine 1960. otputovala je u London gdje je radila kao au pair, iskustvo koje će kasnije ispričati u Mémoire de fille (Djevojačka priča ) iz 2016. godine. Po povratku u Francusku, studirala je na univerzitetima u Ruanu, a potom u Bordou, kvalifikovala se kao učiteljica i stekla višu diplomu iz moderne književnosti 1971. Neko vrijeme radila je na projektu teze, nedovršenoj, o Pierreu de Marivauxu. Početkom 1970-ih, Ernaux je predavala u liceju u Bonnevilleu, Haute-Savoie, na koledžu Évire u Annecy-le- Vieuxu, zatim u Pontoiseu, prije nego što se pridružila Nacionalnom centru za obrazovanje na daljinu, gdje je bila zaposlena 23 godine. Ernaux je započela svoju književnu karijeru 1974. godine sa Les Armoires vides (Očišćeno), autobiografskim romanom. Godine 1984. osvojila je Renaudot nagradu za još jedno svoje djelo La Place (Mjesto muškarca), autobiografski narativ koji se fokusira na njen odnos s ocem i njena iskustva odrastanja u malom gradu u Francuskoj, i njen kasniji proces useljenja u odrasloj dobi i daleko od mjesta porijekla njenih roditelja. Dana 6. oktobra 2022. godine objavljeno je da će Ernaux biti nagrađena Nobelovom nagradom za književnost 2022. "za hrabrost i kliničku oštrinu s kojom otkriva korijene, otuđenja i kolektivna ograničenja ličnog sjećanja". Ernaux je 16. francuski pisac i prva Francuskinja koja je dobila nagradu za književnost. Čestitajući joj, predsjednik Francuske Emmanuel Macron rekao je da je ona glas "slobode žena i zaboravljenih".