Nacionalni park Galičica
Nacionalni park Galičica je zaštićeno područje od 1958. god, na planini Galičici koja je dio Šarsko-Pindskog planinskog lanca u jugozapadnom dijelu Sjeverne Makedonije. Ovaj park obuhvata prostor između Ohridskog jezera na zapadu sa nivoom od 695 m. i Prespanskog jezera sa nivoom od 695 m. na istoku parka. Na jugoistoku graniči sa Nacionalnim parkom Prespa u susjednoj Albaniji. Površina parka je 22.750 ha. To je impoznatna geografska sredina sa najvišim vrhom Magaro (2.254 m) i vrhovima Lako Signoj (1.984 m.), Goga (1.737 m.) i dr. Administrativno pripadaju opštinama Ohrid i Resan. Galičica je krška planina, i zbog poroznosti svog terena, siromašna vodama. Ali zbog toga i vode iz Prespanskog jezera, daju vode Ohridskom jezeru. Oko polovina izvora kod Crkve svetog Nauma dobiva vodu ponornicama iz Prespanskog jezera. Od velikog broja kulturno-istorijskih spomenika na teritoriji parka najznačajniji su: Ranohrišćanska bazilika Studenčišta iz perioda V-VI vijek sa podnim mozaicima u kojima dominiraju predstave ribe, što je svjedočanstvo o bogatstvu riba u jezeru i ribolovu kao najstarijem zanimanju stanovništva ovog područja. Manastir svetog Nauma na jugoistočnoj obali Ohridskog jezera, sa crkvom svetih arhanđela Mihaila i Gavrila, podignutom oko 900. god. Godine 910. u kapeli crkve sahranjen je Sveti Naum a kapela je oslikana sa brojnim scenama iz njegovog života. Tokom historije crkva je u potpunosti srušena i na njenim temeljima sagrađena je u XVI/XVII vijeku nova crkva sa novim freskama iz 1806. god. Crkva svete Bogorodice zahumske, prema ktitorskom natpisu, izgrađena je i oslikana 1361. god. arheološka nalazišta od prahistorije na 15 lokacija. Tokom Prvog svjetskog rata na području se nalazila linija Solunskog fronta. Oko 2/3 površine parka nalazi se UNESCO-ovoj listi prirodne i kulturne svjetske baštine.