Haptička tehnologija
Haptička tehnologija, poznata i kao kinestetička komunikacija ili 3D dodir, odnosi se na bilo koju tehnologiju koja može stvoriti iskustvo dodira primjenom sila, vibracija ili pokreta na korisnika. Ove tehnologije se mogu koristiti za kreiranje virtuelnih objekata u kompjuterskoj simulaciji, za kontrolu virtuelnih objekata i za poboljšanje daljinskog upravljanja mašinama i uređajima (telerobotika). Haptički uređaji mogu uključivati taktilne senzore koji mjere sile koje korisnik vrši na interfejsu. Riječ haptička, iz Greek ( haptikos ), znači "taktilni, koji se odnosi na čulo dodira". Jednostavni haptički uređaji su uobičajeni u obliku kontrolera za igre, džojstika i volana. Haptička tehnologija olakšava istraživanje o tome kako funkcioniše ljudsko čulo dodira dozvoljavajući stvaranje kontrolisanih haptičkih virtuelnih objekata. Većina istraživača razlikuje tri senzorna sistema povezana sa čulom dodira kod ljudi: kožni, kinestetički i haptički. Sve percepcije posredovane kožnim i kinestetičkim senzibilitetom nazivaju se taktualnim opažanjem. Osjetilo dodira može se klasificirati kao pasivno i aktivno, a izraz "haptički" se često povezuje s aktivnim dodirom za komunikaciju ili prepoznavanje objekata.