Sensenbrennerin sindrom
Sensenbrennerin sindrom (OMIM: 218330) je rijetka (manje od 20 slučajeva prijavljenih do 2010.) multisistemska bolest koju je prvi put opisala Judith A. Sensenbrenner u 1975. Nasljeđuje se autosomno recesivno, a za to su odgovorni određeni geni. Identifikovana su tri odgovorna gena: za intraflagelski transport (IFT)122 (WDR10), IFT43— podjedinica IFT kompleksa mehanizma primarnih cilija i WDR35 (IFT121: TULP4). Poznat je i kao Sensenbrenner-Dorst-Owensov sindrom, Levinov sindrom I i kranioektodermna displazija (CED)