Diels–Alderova reakcija
Diels–Alder reakcija je hemijska reakcija u organskoj hemiji (tačnije cikloadicija) između konjugiranih diena i supstituiranog alkena, ponekad nazvanih dienofili, kojom nastaje supstituirani sistem cikloheksena. Reakcija se može odvijati čak i ako neki atomi u novoformiranom prsteni nisu karbon. Neke od Diels-Alderovih reakcija su reverzibilne (povratne), reakcija dekompozicije cikličnog sistema se tada naziva retro Diels-Adlerova reakcija. Naprimjer, retro Diels-Alderovi spojevi se najčešće proučavaju kada se Diels-Adlerov spoj analizira putem masene spektrometrije. Njemački hemičari Otto Paul Hermann Diels i Kurt Alder su prvi opisali ovu vrstu reakcija 1928. godine, da bi im tek 1950. godine za njihov rad bila uručena i Nobelova nagrada za hemiju. Diels-Alderovu reakciju ponekad uspoređuju sa Mona Lisom među reakcijama u organskoj hemiji pošto ova vrsta reakcije zahtjeva veoma malo energije za formiranje cikloheksenskog prstena, koji je dalje koristan u mnogim drugim organskim reakcijama. Ove reakcije naročito dolaze do izražaja pri sintezi prirodnih spojeva, naprimjer pri sintezi steroida, poput estradiola. Jedna od karakteristika ovih reakcija je da se one odvijaju gotovo bez ikakvih ionskih vrsta ili slobodnih radikala.