Klodvig I
Klovis I (latinski: Chlodovechus; franački: Hlodowig; 466. - 27. novembar 511.) je bio prvi Franački kralj koji je ujedinio sva franačka plemena u jednu državu, promijenio oblik rukovodstva iz plemenskih poglavica u jednog kralja i osigurao da se kraljevstvo prenosi na njegove nasljednike. On se smatra osnivačem dinastije Merovinga, koja je vladala Franačkim carstvom naredna dva stoljeća. Klovis I je bio sin Hilderika I, kralja Salijskih Franaka, i Basine, kraljice Thuringena. Naslijedio je svoga oca 481. godine u dobi od petnaest godina. On je osvojio preostale zapadne dijelove Zapadnog rimskog carstva u bici kod Soissonsa 486. godine, a do svoje smrti 511. godine učvrstio je carstvo na prostoru nekadašnje rimske Galije. Klovis je važan u historiografiji Francuske kao "prvi kralj onoga što će postati Francuska". Njegovo ime je germanskog porijekla, sastavljeno od elemenata hlod (slava) i wig (borben). Holanđani, koji su u bliskoj vezi sa franačkim jezikom, su uzeli jednu verziju njegovog imena kao Lodevijk u 12. stoljeću. Klovis je također izuzetno značajan zbog njegovog prelaska na halkedonsko kršćanstvo 496. godine, uglavnom po nalogu njegove supruge, Klotilde, koja će kasnije biti poštovana kao svetac zbog tog čina. Donošenjem Nikejske ortodoksije (za razliku od arijanizma kod drugih germanskih plemena) Klovis je instalirao jedinstvenu religiju širom današnje Francuske i Njemačke, omogućavajući Karlu savez sa papom i rođenje ranog Svetog rimskog carstva.