Robotska svemirska letjelica
Robotska svemirska letjelica je bespilotna svemirska letjelica, obično pod telerobotskom kontrolom. Robotska svemirska letjelica je namijenjena mjerenjima u naučnim istraživanjima i često se naziva svemirskom sondom . Mnogi svemirske misije su prikladnije za telerobotske operacije prije nego one sa posadom, zbog nižih troškova i nižih faktora rizika. Pored toga, neke planetarne destinacije poput Venere ili okoline Jupitera previše su neprijateljske za ljudski opstanak, s obzirom na trenutnu tehnologiju. Vanjske planete poput Saturna, Urana i Neptuna previše su udaljene da bi ih svemirske letjelice dostigle s trenutnom tehnologijom, pa su telerobotske sonde jedini način da ih se istraži. Mnogi umjetni sateliti su robotizirani svemirski brodovi, kao i mnogi landeri i roveri . Prvu robotsku letjelicu je lansirao Sovjetski Savez (SSSR) 22. jula 1951. godine, suborbitalnim letom koji je prevozio dva psa Dezika i Tsygana. Četiri druga takva leta izvršena su do jeseni 1951.