X-vezana sideroblastna anemija
Sideroblastna anemija, ili sideroahrestna anemija, je oblik anemija u kojem koštana srž proizvodi prstenaste sideroblaste, a ne zdrava crvena krvna zrnca (eritrocite). Kod sideroblastne anemije, organizam ima raspoloživo gvožđe ,ali ga ne može inkorporirati u hemoglobin, koji je crvenim krvnim zrncima potreban za efikasan transport kisika. Poremećaj može biti uzrokovan ili genetičkim poremećajem ili indirektno kao dio mijelodisplazijskog sindroma, koje se mogu razviti u krvne maligne bolesti (posebno akutnu mijeloidnu leukemiju). Sideroblasti (sidero– + –blast, od grčkog σδηρος – sídēros = gvožđe + βλαστός – blastos = klica) su eritroblasti sa jedrom (prekursori zrelih crvenih krvnih zrnaca) sa granulama gvožđa, akumuliranim u mitohondrijama oko jedra. Normalno, sideroblasti su prisutni u koštanoj srži i ulaze u cirkulaciju nakon sazrijevanja u normalan eritrocit. Prisustvo sideroblasta per se ne definira sideroblastnu anemiju. Samo nalaz prstenastih (ili ring, cirkularnih) sideroblasta karakteriše sideroblastičnu anemiju. Prstenasti sideroblasti su nazvani tako jer mitohondrije napunjene gvožđem formiraju prsten oko jedra. To je podtip bazofilnih granulastih eritrocita, ali se mogu vidjeti samo u koštanoj srži. Da bi se ćelija smatrala prstenastim sideroblastom, prsten mora okruživati trećinu ili više jedra i sadržavati pet ili više granula gvožđa, prema klasifikaciji tumora hematopoetskog i limfoidnog tkiva, prema SZO iz 2008.