Longyearbyen
Longyearbyen je najsjevernije naselje na svijetu (sa populacijom većom od 1.000 stanovnika) i najveće naseljeno područje u Svalbardu, Norveška. Leži u podnožju lijeve obale doline Longyear i na obali Adventfjordena, kratkog estuarija koji vodi do Isfjordena na zapadnoj obali Spitsbergena, najšireg zaljeva na ostrvu. Godine 2002. Općinsko vijeće Longyearbyena postalo je službena norveška općina. Gradonačelnik grada je Arild Olsen. Grad, koji je do 1926. bio poznat kao Longyear City, osnovao je i dao mu ime Amerikanac John Munro Longyear, čija je firma Arctic Coal Company tamo počela kopati ugljen 1906. Store Norske Spitsbergen Kulkompani (SNSK) preuzeo je rudarske poslove 1916. Grad je 8. septembra 1943. gotovo potpuno razorila njemačka Kriegsmarine, ali je nakon Drugog svjetskog rata obnovljen. U prošlosti je Longyearbyen bio poduzetnički grad, ali se većina rudarskih aktivnosti preselila u Sveagruvu 1990-ih, a 2017. proizvodnja je prestala zbog velikih financijskih gubitaka koje je SNSK pretrpio zbog tržišnih uvjeta. U međuvremenu su se turizam i istraživanja u gradu značajno povećali. To uključuje dolazak institucija kao što su Univerzitetski centar u Svalbardu, Svalbardsko globalno sjedište sjemena i Svalbardske satelitske stanice. Aerodrom Svalbard, crkva u Svalbardu i robna kuća Svalbardbutikken služe zajednici.