Aëtus Aëti filius
Aëtus Aëti filius (Graece Ἀετὸς τοῦ Ἀετοῦ, Hieroglyphice Ȝyɜdws, Demotice Ȝyɜtws (sɜ) Ȝyɜtws) fuit sacerdos religionis Aegypto-Graecae sub regno Ptolemaei V. Secundum inscriptionem tabulae Rosettanae Aëtus fuit anno 197/196 a.C.n. "pontifex Alexandri, et Deorum Soterum, et Deorum Adelphorum, et Deorum Euergetum, et Deorum Philadelphorum, et Dei Philopatoris", scilicet Alexandri magni, Ptolemaei I Soteris uxorisque Berenices, Ptolemaei II Philadelphi uxorisque sororisque Arsinoes, Ptolemaei III Euergetae uxorisque Berenices, Ptolemaei IV Philadelphi uxorisque sororisque Arsinoes, et loco ultimo Ptolemaei V qui tunc regnavit. Fuit fortasse nepos Aëti Apollonii filii qui ex Aspendo Pamphyliae ortus "strategus" meruit Ciliciae sub regno Ptolemaei II Philadelphi.