Ha-ha
Ha-ha est recessum designationis terrestris elementum quod claustrum rectum efficit cum conspectum continuum in scaenam ultra retinet. Designatio acclivitatem caespite praeditam amplectitur quae deorsum ad faciem acriter rectam proclinatur, usitate murum retinentem opere caementicio factum. Adhibenter ha-ha in designatione terrestri ad accessum in hortum prohibendum, exempli gratia a pecore pascente, sine despectibus obstantibus. Hoc elementum architecturae terrestris in designatione securitatis adhibetur ut deterreat vehicula ab intrando. Nomen ha-ha a momento inventionis de improviso festivo deducitur, cum declivitas se subito manifestat. Notio ha-ha origines Francicas habet, in attestationibus in toponymis in Nova Francia ex 1686 inventa (temporibus recentioribus in nomine Sancto Ludovico de Ha! Ha! visum), et proprietas hortorum Castelli Moldonii, circa 1700. Haec innovatio technica in La théorie et la pratique du jardinage ('Ratio et usus horticulturae') Antonii Iosephi Dezallier d'Argenville (1709) divulgata est, libro quem Ioannes James architectus in Anglicum convertit (1712): Craticulae ferreae sunt necessariissima ornamenta in lineis ambulacrorum, ad conspectum extendendum, et terram utiliter exhibendam. In praesens, conspectus perfectos saepe facimus, Ah, Ah appellatos, qui foramina in muris sunt, sine craticulis, ad ipsas ambulacrorum planities, magna et alta fossa in pede, ambobus lateribus ad humum sustendum fultis, ut insuperabilis sit; quod accessum admirationem oculo movet, et facit ut unus rideat, Ha! Ha!—ex quo nomen capit. Hoc genus formaminis est haha, aliquando praeponendum, quia conspectum haud interrumpunt, ut faciunt lateres craticulae. Etymologia vocabuli plerumque habetur verbum mirationis subitae; aliquis dicit "ha ha" vel "ah! ah!" cum tali proprietati occurrit. Haec est explicatio Francice data, ubi Ludovico Delphino Grandi usitate tribuitur (cum talibus proprietatibus Moldonii occurrit) a d'Argenville (conv. James supra dicta), et a Walpole, qui opinatus est nomen derivatum esse a responso hominum vulgarium, quia hae res "tam mirae tum aestimabantur quam homines vulgares eas Ha! Ha! appellabat ad eorum mirationem exprimendam ob impedimentum improvisum et subitum eorum ambulationis inventum." Thomas Jeffersonius, hortum Stoweanam Aprili 1786 visitatam describens, vocabulum etiam exclamationis notis adhibet: "Saeptum omnino per ha! ha! efficitur."