Andreas Alpagus
Andreas Alpagus, saepe Bellunensis propter originem suum cognominatus (anno 1521 mortuus), fuit medicus et Arabista Italus. Medicinae in universitatem Patavinam studuisse censetur. Triginta fere annos usque in 1517 Damasci officio medici iuxta consulatum Venetum functus, crebriter sub eisdem annis in diariis Marini Sanuti(it) refertur, nuncupationibus maistro Andrea Bellunese et Andrea da Cividale, ut qui traduse Avicena de arabico in latin. Inde tres annos Leucosiae Cypri tale officium tenuit. Nepote Paulo contubernali, per Syriam, Aegyptum et Cyprum manuscripta Arabica quaerebat. Iussu senatus Veneti professor apud almam matrem Patavinam anno 1520 factus est, sed anno insequenti post cenam subito mortuus est. Magnum opus Avicennae, titulo Liber canonis medicinae, iamdudum a Gerardo Cremonensi Latine versum multotiesque impressum, Andreas Alpagus correxit et novis versionibus operum Avicennae, titulis De medicinis cordialibus et Cantica, auxit. Haec editio emendata post editoris mortem, Paulo Alpago curante, anno 1527, novisque curis anno 1544 divulgata, iterum a Benedicto Rinio anno 1555 aucta est. Opera minora ab Avicenna scripta, cum commentationibus aliorum Arabicis, ab Andrea Alpago Latine conversa, volumine separato anno 1547 a Paulo Alpago edita sunt. Libellus Ebenbitar de limonibus, ex opere eiusdem maiore de simplicibus medicamentis], Latine ab Andrea Alpago versus, anno 1583 prodit.