Laudatio funebris
Laudatio funebris Romae antiquae fuit oratio quam propinqui aut peritus orator in funere in memoriam defuncti habebant. Caerimonia funebris facta est in partes, earum erant sacrificium et pompa, per quam propinqui defuncti imagines suorum maiorum ferebant vel induebant. Et praeficae erant, sicut in mulierum Graecarum moribus, solutae ad flendum. Nomen huius ritus “neniae” erat. Postquam in forum ventum erat, aliquis, maxime propinquorum, dum in rostris erat, laudationem habebat. Quacum de vita mortui, de cursu honorum, de victoriis in proeliis et de triumphis narrabat.