Ingeniaria urbana
Ingeniaria urbana, sive ingeniaria municipalis, totam infrastructuram municipalem attinet, instrumenta scientiae, artis, ingeniariaeque ad circumiecta urbana adhibens. Quae disciplina comprehendit vias, crepidines, retia copiarum aquae, cloacas salubres, lumina viaria, administrationem et dispositionem ramentorum solidorum municipalium, receptacula materiarum administrationi operibusque publicis (sali, arenae, aliisque rebus) dicata, hortos publicos, et infrastructuram circulandi? subtiliter enumerandam, designandam, construendam, administrandam. De reticulatis utilitatum publicarum operibus, ingeniarii urbani amplecti possunt civilem systematis distributionis ministeriorum electrici telecommunicationumque loci partem, praecipue canales accessusque conclavia. Etiam tractare possunt optimizationem collectionis quisquiliarum et retia ministerii laophoriorum. Nonnullae ex his disciplinis cum aliis ingeniariae civilis proprietatibus congruunt, sed ingeniaria urbana haec retia et ministeria infrastructurae coniungit, quae saepe (in certa via vel proposito constructionis) simul exstruuntur et ab eadem auctoritate rectionis loci administrantur. Hodierna ingeniaria urbana in Britanniarum Regno saeculo undevicensimo orta est, post Conversionem Industrialem et ortum magnarum urbium industrialium. Minae hominibus urbanis ex pestilentiis morborum per aquam transmissorum (sicut cholera et typhus) iactatae ad evolutionem professionis scientiae salubri dicatae duxit, quae deinde ingeniaria municipalis facta est. Vir magni momenti rei motus valetudinis publicae dictae erat Eduinus Chadwick, auctor renuntiationis parlamentariae magni momenti anno 1842 editae.