Beorhtwulfus
Beorhtwulfus (Anglice Beorhtwulf, 'clarus lupus'; mortuus anno 852) fuit Merciorum rex in Anglia Anglosaxonica ab anno 839 vel 840 ad annum 852. Quem, stirpe nobis ignota, fortasse coniungere possumus cum Beornwulfo, qui Mercios ab 823 ad 826 regerat. Quamquam decessor Wiglafus nullos fere nummos distribuerat, ipse Beorhtwulfus nummos Mercianos de novo instituit, qui primo similes erant nummorum Aethelwulfi Occidentalii Saxonum Regni et postea novas gerebant imagines. Intra unum vel duos annos post initium eius regni, Viccingi aggressi sunt, anno 841 in provinciam Lindesiensem incurrentes, sequenti anno in Londinium, magnam urbem mercatoriam Mercianam. Iterum Londinium anno 851 petentes Viccingi "Beorhtwulfum fugaverunt", ut in Chronicis Anglosaxonum scribitur; deinde Viccingi ab Aethelwulfo victi sunt. Incursio magnum vim in oeconomiam Mercianam exerceret; moneta enim Londiniensis post annum 851 multum est deminuta. Beorthwulfo rege, Berceria ex Merciorum dicione in orientalium Saxonum transisse videtur. Cambri traduntur contra Beorhtwulfi successorem Burgredum rebellavisse paulo post mortem illius, quod indicat Beorthwulfum eorum regem fuisse. Cartulae ex Beorhtwulfi regno certamina inter regem et ecclesiam monstrant, rege terras ab ecclesia capiente, deinde reddente. Beorhtwulfus cum uxore Saethryth fortasse duos filios habuerunt, Beorhtfrithum et Beorhtricum. Beorhtricus nobis notus quia chartas Beorhtwulfi testificatus est, sed ante finem patris regni destitit. Beorhtfrithus in fontibus posterioribus apparuit, in quibus traditur is occidisse Wigstanum, nepotem Wiglafi, qui recusavisset sinere Beorhtfrithum viduam Wigstani matrem Aelfflædam in matrimonium ducere. Mors Beorhtwulfi in fontibus qui exstant non refertur, sed creditur anno 852 mortuus esse.