Michael Crusafont Pairó
Michael Crusafont Pairó (natus Sabatelli, Hispania, 1910 — obiit ibid., 1983) fuit palaeontologus Catalanus qui ossa mammalium studuit. Anno 1933 obtinuit Baccalaureum Artius Medicamentariarum in Universitate Barcinonense, etiam anno 1950 impetravit Baccalaureum Scientiae Naturalium in Universitate Matritense. Anno 1961 uno consensu Professor Palaeontologiae in Universitate Ovetense electus est qua primus inter omnes eruditos hac scientia. Postea accepit munus Professoris Anthropologiae in Societate Iesu Barcinonis. Maxima opera sua sunt Los Vertebrados del Mioceno Continental de la cuenca del Vallés-Penedés (1943, cum Josepho Fernández de Villalta), El Mioceno Continental del Vallès y sus yacimientos de vertebrados (1948, cum Josepho Fernández de Villalta), El Burdigaliense continental de la cuenca del Vallès-Penedès (1955, cum Josepho Fernández de Villalta e Iacobo Truyols), Estudios Masterométricos en la evolución de los Fisípedos (1957, cum Iacobo Truyols) atque La Evolución (1966, cum Beremundo Meléndez et Aemiliano Aguirre). Anno 1969 constituit Institutum Provinciale Palaeontologiae, quod e 1983 Institutum Palaeontologiae Michael Crusafont nominatur. Species praehistorici mammalis Crusafontia suum nomen feret.