Hermolaus Barbarus
Hermolaus Barbarus Res apud Vicidata repertae: Nativitas: 21 Maii 1453; Venetiae Obitus: 14 Iunii 1493; Roma Patria: Res publica Veneta Hermolaus Barbarus (Venetiis die 21 Maii anni 1453 seu 1454 natus; Romae die 14 Iunii anno 1493 mortuus) fuit eruditus et legatus Venetus, recensor textuum Latinorum, interpres textuum Graecorum. Filius fuit legati Zachariae Barbari uxorisque Clarae Vendramin. Ab anno fere 1460 apud germanum homonymum, episcopum Veronensem, studia Latina et Graeca coepit. Romae ab 1462, ubi cum patre morabatur, acroases Pomponii Laeti et Theodori Gazae auscultaverit. Veronae die 3 Decembris 1468 poeta ab imperatore Friderico III laureatus est, atque die 26 Septembris 1471 in Consilium Maius(it) Venetum receptus est. Apud universitatem Patavinam, quam ab anno 1471 frequentabat, gradum doctoris in artibus et in utroque iure ascendit. Opera ibi docebat Aristotelis commentumque in Aristotelem Themistii. Versiones Latinas confecit huius Paraphrasis in Posteriora analytica Aristotelis (1481) illiusque Artis Rhetoricae (non ante 1544 editam) necnon compendia tam Ethicorum Nicomacheorum quam operum scientiae naturalis eiusdem philosophi, quae compendia annis 1544 et 1545 divulgata erunt. Commentaria in Plinii Naturalem historiam et Melae Cosmographiam mense Februario 1493 paulo ante mortem, versio et annotatio Materiae medicae Dioscoridis non ante 1516 proderunt. Opera De coelibatu et De officio legati, annis fere 1482 et 1491 conscripta, usque in saeculum XX inedita manebant. Eisdem annis, rei publicae Venetae legatus, Romae, Mediolani, Neapoli, Florentiae, etiam Brugis iuxta imperatorem Fridericum III filiumque Maximilianum missus est. Domi senator ab anno 1483, officialis? rationum veterum anno 1484, copiarum praefectus anno 1485, praefectus ad continentem et bella anno 1488 nominatus est. Sed papa Innocentius VIII die 6 Martii 1491 eum motu proprio patriarcham Aquileiae creavit, nolentibus urbis nativae Senatoribus(it), qui, titulo legati rei publicae serenissimae ablato, Romam fugere coëgerunt. Ibi anno 1493, fortasse mense Iulio, pesti mortuus est.