Fundus regius
Fundus regius (Theodisce: Königsboden, Ungarice: Királyföld) est nomen pristinum regionis in Transsilvania meridiana sitae. A saeculo duodecimo a Saxonibus, qui dicuntur – re vera coloni e regione Rheni inferioris oriundi, quos rex Hungariae Geza II colonos invitavisset -, colebatur et habitabatur. Quibus Andreas II. anno 1224 diplomate (quod Andreanum vocatur) magna privilegia dedit. Fundus regius ex octo pristinis sedibus Saxonum (Theodisce: Sachsenstühle) nominibus Broos (Latine: Saxopolis), Groß-Schenk, Hermannstadt ((Latine: Cibinium), Leschkirch, Mühlbach (Latine: Saxo-Sabesum), Reps, Reußmarkt et Schäßburg (Latine: Castrum Sex sive Saxoburgum) constabat, cui regioni postea etiam sedes Mediasch (Latine: Mediesus sive Media) et Schelken accesserunt. Fundo regio, cuius primaria civitas erat urbs Cibinium, comes Saxonicus praestabat. Mox ea iura etiam ad regiones circa Coronam ("Burzenland") et Bystriciam ("Nösnerland") sitas extensa sunt. Anno 1876 Fundus regius Regno Hungariae iunctus privilegiis amissis in comitatus Klein-Kokelburg (Latine: Villa Cuculiensis Castri sive Castrum Kukuleu) et Cibinium divisum est. Post bellum mundanum I. Transsilvania cum fundo regio Romaniae adiuncta est. Hoc tempore, cum incolae linguae Theodiscae magna ex parte emigravissent, regio imprimis a Valachis incolitur.