Curmi
Curmi, Graece κοῦρμι vel κόρμα, fuit cervesia modo Celtico vel Gallico paratum. Nomen Gallicum "curmi", unde Latinum Graecumque mutuata sunt, vocabulo Hibernico cuirm Cambricumque cwrw necnon Cornubicum coref correspondet. Vocabulum Gallicum in inscriptione reperitur Nata uimpi curmi da "Puella formosa, cervesiam da" Verba Graecolatina pluribus modis a variis scriptoribus definiuntur. Auctor Graecus, Posidonius Apameus, qui Galliam saeculo I a.C.n. ineunte visitavit, potionem Celtarum divitum vinum Italicum et Massilioticum fuisse ait, sed pauperiorum "zythum triticeum ... quod korma nuncupant", aut per se, aut melle addito. Saeculo I p.C.n. Dioscorides potionem inter materiam medicam enumerat, "ex hordeo", "curmi" appellatam, et simili modo e tritico in Hispania et Britannia factam. Marcellus Empiricus, medicus Gallicus, saeculo IV "potionem cervesae aut curmi" sale commixtam praescripsit. Ex eadem familia verborum Celtica nomen Latinum "cervesia" mutuatum est. E vocabulo "curmi" Gallico vel Latino derivatur Francogallicum cormier. Hoc verbum in provinciis occidentalibus Franciae arborem Sorbum domesticam denotat ea ratione, quod fructus huius arboris interdum ad cervesiam et pomacium temperandum adhibentur. Ex eadem fonte derivatur nomen cormé illius temeti, nostro aevo rarissimi, quod e sorbis puris fermentatur.