Antoninus Florentinus
Antonius Pierozzi, ob staturam parvam Antoninus appellatus, etiam sub nominibus sanctus Antoninus, Antoninus Florentinus, Antoninus De Forciglioni notus est. Florentiae die 1 Martii 1389 natus est, ibidem mortuus die 2 Maii 1459), dominicanus et theologus. Filius erat notarii Nicolò cuiusdam. Anno 1405 Cortonae una cum Ioanni Faesulano ordini dominicano se applicavit. Anno 1413 sacerdos consecratus, annis insequentibus munere prioris in compluribus monasteriis ordinis sui functus est, velut 1418 Faesulis, 1424 Neapoli, 1430 Romae. Anno 1436 abbatiam Faesulanam Sancti Marci ordini suo conciliavit. Eugenius IV papa eum auditorem generalem sanctae Rotae et archiepiscopum Florentiae fecit. Cursum dignitatum ecclesiasticarum Romae pergere noluit. Ut controversiis aetatis renascentiae se non immiscuit, sic ecclesiae reformandae favit, acceptus etiam ab humanistis; clericos curavit erudiendos, pauperum et infirmorum saluti consuluit. Utriusque iuris peritus, ad lites et civiles et ecclesiasticas - in primis cum Medicaeis - componendas tam prudenter quam constanter pro sua parte adiuvit. Quapropter ei cognomen Antoninus consiliorum indictum est. Florentiae bonus pastor fidelium usque ad mortem officium persolvit. Sepultus est in ecclesia sancti Marci. Die 31 Maii 1523 ab Hadriano Papa VI canonizatus est. Dies festus eius celebratur die 2 Maii, apud ordinem dominicanum autem die 10 Maii.