Lingua Luvia
Lingua Luvia nobis e tabulis signis cuneiformibus insculptis nota est. Hetthaei ipsi linguam luwili appellabant quae in meridianis et occidentalibus regionibus Asiae Minoris saeculis inter XVIII et XIII a.C.n. offundebatur (Arzawa; Kizzuwatna; Lukkā; Mirā; Sēḫa; Tarḫuntassa; Wilusa).