Pindarus
Pindarus (Graece Πίνδαρος) fuit poeta lyricus Graecus. Patre Thebanus, ex aristocratica familia Boeotica ortus, novissimus et clarissimus inter novem lyricos habetur. Carmina quae supersunt e Pindari opere principes tyrannosque laudant pro gentis virtute victoriaque ludorum. Multos per annos in Sicilia habitabat, praecipue Syracusis et Agrigenti, apud tyrannos Hieronem atque Theronem. Ibi poëtas cognovit Simonidem et Bacchylidem, in litteris aemulos. Pindarus, mores maiorum celebrans, par heroibus celebratis, etsi tyrannis sive regibus, suis versis fiebat. Sic poeta iuvenes instruebat haec exempla referens. Opera copiosa a Pindaro composita, a philologis Alexandrinis in libros septemdecim collecta, quorum libri quattuor Epiniciorum nobis integri supersunt, una cum fragmentis aliorum: Epinicia sive athletarum laudes Olympia carmina 14 de victoribus ludorum Olympiorum Pythia carmina 12 de victoribus ludorum Pythiorum Nemea carmina 11 de victoribus ludorum Nemeorum Isthmia carmina 8 de victoribus ludorum Isthmiorum Hymni Paeanes Dithyrambi Prosodia sive pompae Parthenia sive carmina virginum Hyporchemata sive saltationes Encomia sive laudes Threni sive lamenta