Aldus Manutius
Aldus Manutius Res apud Vicidata repertae: Nativitas: 1449, 1450; Bassianum Obitus: 6 Februarii 1515; Venetiae Patria: Res publica Veneta, Dicio Pontificia Familia Coniunx: Maria Torresano Proles: Paulus Manutius, Marco Manuzio, Antonio Manuzio, Alda Manuzio Aldus Pius Manutius (Italiane: Aldo Pio Manuzio; natus Teobaldus Manucci Sermonetae aut Bassiani in Latio anno circiter 1449; obiit Venetiae die 6 Februarii 1515) fuit illustris editor et typographus Venetianus. Linguae Graecae in primis studuit Aldus Manutius adeo ut etiam Academiam condere voluerit ad studia Graeca promovenda. Ita maximorum auctorum antiquorum editiones principes impressit : Aristoteles (1495), Aristophanes (1498), Herodotus (1502), Thucydides (1502), Sophocles (1502), Euripides (1503), Aristophanes (1503), Demosthenes (1504), Plato (1513), oratores Attici (1513) etc. Tales editiones principes ab Aldo Manutio factae Aldinae nominantur. Inter eruditos qui operam illis cum Aldo dederunt, in primis Marcus Musurus, vir Graecus, memorandus est. Magnas novitates in rem librariam quoque introduxit : primus enim anno 1499 abecedarium Italicum conflavit et in Vergilio suo anno 1501 adhibuit. Quae litterae, quamquam privilegium a civitate Veneta impetraverat, mox in tota Europa imitatae sunt, Lugduni in primis. Post Vergilium alios classicos Latinos, Horatium, Martialem, Lucanum, Valerium Maximum etc typis Italicis sine commentario in parvis codicibus in-8° edidit. Ita illos auctores classicos primus non tam ad usum scholarum quam ad delectationem litteratorum hominum libros in itinere secum circumferre cupientium destinabat. Anno 1502 circa mensem octobrem insigne officinae suae, quod in prima ultimaque pagina codicum suorum imponeret, sibi elegit imaginem e nummo antiquo sumptam, scilicet quibusdam denariis imperatoris Titi : delphinum ancorae sese circumvolventem, breviter 'Ancoram Aldinam' dictam, quam 'hieroglyphice' -id est in lingua symbolica imaginum- idem significare putabat atque sententiam ab imperatore Augusto dilectam : Festina lente, (delphinus = velocitas, ancora = stabilitas).