Musique mesurée à l'antique
Musique mesurée à l'antique, breviter musique mesurée ('musica mensurata'), aliquando vers mesurée ('versus mensuratus'), fuit genus compositionis musicae vocalis in Francia saeculo sexto decimo exeunte ab eruditis excultum. Hoc in genere, compositores syllabis in lingua Francica longioribus longiora notarum tempora, et syllabis brevioribus tempora breviora dederunt, paene omnino in textura homphonica, sed pro re nata mobilitatis metricae, ut conatum haberent ad imitandam musicam et poesin Graeciam antiquam laboraverunt. Quamquam haec ratio compositionis populo grata non cito facta est, nonnullos attraxit compositores praeclaros. Sua fundamenta, in spe ut artifex Graeciae Antiquae ethos renovaretur condita, praecipue ad declamationem verborum spectans, simillima fuerunt fundamentorum motuum aestheticorum in Italia aequalium, inter quae opus Cameratae Florentinae, quae primas operas peperit, initiumque Aetatis Barocae in musica effecit.