Bella Siciliana
Bella Siciliana tria sunt pugnata inter Carthaginem et urbes Magnae Graeciae (ducibus Syracusanis) super dominium Siciliae ab 480 a.C.n. ad 307 a.C.n.. Carthaginienses cum artibus mercatoriis praestetissent, cum ex maxima parte navibus ad commercium conducendum essent sustenti (namque ad meridiem magna vastitas minoribus minis erat), classes potentissimas contra piratas et aemulos populos habuerant ei quibus ab Phoenicibus enim illae vires navales devenere easque augentes. Propterea, et crescente Punica hegemonia, in Graecos, qui alteram magnam potentiam eo tempore in Mari Interno habebant, magis ac magis bellum gerebant. Graeci, similes Phoenicibus, erant periti nautae, qui emporia et colonias per totum mare Internum posuerunt. Ex priscis diebus, hi duo populi aemuli de Sicilia, ad quam utri propter magnitudinem advecti sunt et incolebant, inter se pugnassent: parva enim proelia per multa saecula inter hos pugnata sunt. Nulla historia de his bellis Carthaginiensia superstat hodie, quia, illa urbe anno 146 a.C.n. a Romanis deleta, libri ex bibliotheca propinquis gentibus Africanis dispersi sunt. Ergo plurima quae nos de Bellis Sicilianis scimus, ab historicis Graecis veniunt.