Sicilicus
Sicilicus est antiquae scripturae Latinae signum diacriticum, ◌͗, tamquam sicilicula aut Ɔ (id est: C a latere inversa) litterae superscripta. Fontes antiquitatis tardioris asseverant sicilicum aevo Reipublicae Romanae super consonantem geminatam positum fuisse ad significandum consonantem bis fuit; indicia autem epigraphica et palaeographica ex illo tempore vix exstant. Talibus consonantibus una littera bis descripta aevo classico expressis, sicilicus naturaliter in desuetudinem abire coepit. Plautus ut videtur sicilicum in prologo Menaechmorum attingit.