Consonantium mutatio Germanica
Consonantium mutatio Germanica (Theodisce: Erste Lautverschiebung sive Germanische Lautverschiebung) est Lex phonetica fundamentalis, quae anno 1822 a Iacobo Grimm concepta est (et igitur in nonnullis linguis lex Grimm nominatur). Iam anno 1806 haec lex phonetica a Friderico de Schlegel et anno 1818 a Rasmus Christiano Rask inventa est. Hac consonantium mutatione secunda primi millennii a.C.n. dimidietate differentia clara inter linguas (prae-)Germanicas et ceteris linguis Indoeuropaeis exstitit. Hae mutationes regulas sequuntur et exceptiones regularum exempla sequuntur. Consonantium mutatio Germanica mutationes consonantes est. Hae Consonantes, quibus consonantes Germanicae descendent, Prae-Indoeuropaeae sunt: p t k kʷ b d g gʷ bʰ dgʰ gʰ gʷʰ E tribus regulis lex componitur: Mutae sonorae aspiratae in mutas sonoras sine aspiratione mutatae sunt. Mutae sonorae in mutas surdas mutatae sunt. Mutae surdae in fricativas surdas mutatae sunt. Ergo, hae mutationes monstari possunt: Ecce leges Mutationum Germanicarum, cum mutationibus regularibus reconstructis alterae linguae europaeae componuntur, licet exspectare correspondentia phonematum inter ramos varios familiae. Haec exempla cum verba 'frater' sunt. Prae-Indoeuropaea: *bʰréh₂tēr Prae-Germanica: *brōþēr Latina: frater Graeca: φράτηρ (pʰrater) Sanscrita: भ्रातृ (bhrātṛ) Slavica: брат (brat) Prae-Celtica: *brātīr Ubi * formam intestatam significat.