Reticulum Klumpenhouweranum
Reticulum Klumpenhouweranum, ex Henrico Klumpenhouwer, theorista musicus Canadiensi et olim discipulo doctorali Davidis Lewis in Universitate Harvardiana appellatum, est "quodque reticulum quod operationibus T et/vel I (transpositione vel inversione) utitur ad interpretandas coniunctiones inter copias classium soni. Secundum Georgium Perle, "Reticulum Klumpenhouwerianum est chorda per eius summas et differentias dyadicas" explicata, et "hoc genus explicationis coniunctionum triadicarum in notione copiarum cyclicarum ab initio intellegebatur, in quo copiae cyclicae sunt copiae quarum elementa alterna complementarios unius intervalli circulos aperiunt." "Notio Klumpenhouwerana, in eius significationibus ambo simplex et profunda, est quod sinit coniunctiones inversionales una cum transpositionales in reticulis sicut eis figurae primae," quae sagittam monstrat desuper a B ad F# nominatum T7, desuper a F# ad A nominatum T3, et sursum ab A ad B, nominatum T10, quod sinit ut repraesentatur a figura 2a, exempli gratia, nominatum I5, I3, et T2. In figura 4, hoc est (b) I7, I5, T2 et (c) I5, I3, T2.