Dialogus de oratoribus
Dialogus de oratoribus est liber brevis formae dialogi a Tacito scriptus inter annos 102 et 107, qui de eloquentia tractat. Tacitus librum L. Fabio Iusto dedicat; prima verba sunt: Tunc narrat sermonem inter Curiatium Maternum, fabularum scriptorem, M. Aprum (cos. suff. 103), Iulium Secundum senatorem; tempus est fere anno 75 p.C.n. Consentiunt oratores antiquos, Ciceronem primum inter omnibus, meliores fuisse quam oratores eorum temporis; de causis disputant. Dialogus una cum aliis operibus minoribus Taciti in uno codice ad nostram aetatem venit, codice Hersfeldensi dicto, in Italia cognito anno 1425, qui codex inter annos 830 et 850 litteris minusculis scriptus est.