Theoria relativitatis
Theoria relativitatis plerumque duas theorias inter se coniunctas comprehendit, quae sunt relativitas specialis et relativitas generalis, annis 1905 et 1915 ab Alberto Einstein proprie propositae et editae. Relativitas specialis ad omnia phaenomena physica adhibetur, gravitate absente; generalis autem relativitas legem gravitationis et eius coniunctionum cum aliis naturae viribus explicat. Ad res cosmologicas et astrophysicas adhibetur, astronomia non exclusa. Quae theoria physicam theoreticam et astronomiam saeculo vicensimo magnopere commutavit, theoriae mechanicae plerumque ab Isaaco Newtono ducentos annos prius fictae succedens. Notiones magni momenti obtulit, inter quas continuum spatio-temporale quattuor dimensionum ut coniuncta spatii temporisque entitas, relativitas simultaneitatis, kinematica et gravitationalis temporis dilatio, et contractio longitudinis. Relativitas physica intellecta scientiam particulorum elementariorum et eorum interactionum fundamentalium emendavit atque aetatem atomicam introduxit. Cosmologia et astrophysica, relativitate utentes, extraordinaria phaenomena astronomica praedixerunt, sicut stellas neutronicas, foramina atra, et undas gravitationis.