Catharevusa
Unam legis e paginis de lingua Graeca disserentibus Proto-Graeca (ca. 2000 a.C.n.) Mycenaea (1600–1100 a.C.n.) Graeca antiqua (800–300 a.C.n.) Dialecti: Aeolica, Arcado-Cypria, Attica, Dorica, Ionica Koine (300 a.C.n.–600 p.C.n.) Graeca Media (600–1500) Neograeca (ab anno 1500) Demotica, Catharevusa Dialecti: Graeco-Calabra, Ievanica, Cappadociana, Pontica, Tsaconica, Cypria Vide etiam Alphabetum Graecum Catharevusa (Neograece Καθαρεύουσα [kaθaˈre̞vuˌsa]) est lingua Graeca "pura" et emendata, ab Adamantio Corae saeculo undevicesimo ineunte excogitata, quae lingua publica Graeciae usque ad annum 1976 fuit. Catharevusa linguae Graecae antiquae communi similis est; Coraes linguam vulgarem quam maxime emendare et a verbis alienis (ut puta Turcicis) puram facere voluit, non autem linguam Graecam saeculi quarti a.C.n. restiture. Ita pro verbo vulgari ψάρι (piscis) non antiquum ἰχθύς, sed verbum Graecae recentioris ὀψάριον proposuit. Alii autem alia poposcerunt, quidam etiam meram dialectum Atticam. Unica quidem Catharevusa numquam exstabat; plus erat in scriptis quam in sermonibus. Varii scriptores variis modis Catharevusa Demoticaque usi sunt. Regnum Graeciae(en) ab initio (anno 1832) Catharevusam elegit, linguam vulgarem seu demoticam neglegens. Paulatim numerus hominum crescebat qui Catharevusam recusaverunt, praecipue post secundum bellum mundanum, inter quos poetae, qui linguam arte factam repudiaverunt, quia vitam veram describere voluerunt, et magistri, quia intellexerunt discipulos successu carere, quod nimium temporis in grammaticam obsoletam consumpserunt. Anno 1976, duos annos post libertatem rei publicae restitutam, pro Catharevusa "lingua Neograeca communis" (Νεοελληνική κοινή), quae est sermo demotica (Δημοτική) cum quibusdam proprietatibus e Catharevusa oriundis, in linguam publicam electa est.