Saeptum nationale Yellowstone
Saeptum nationale Yellowstone vel Yellowston(i)ense, seu Latine Saxi Flavi, est saeptum nationale Civitatum Foederatarum antiquissimum (anno 1872 conditum) et famosissimum. Anno 1978 in UNESCO Mundi Hereditate regestum est. Area saepti Yellowstoniensis 8983 chm2 est, quorum 96% in civitate Vyomina sitae sunt, 3% in Montana et 1% in Idaho. Planities elata Yellowstoniensis, quae partem saepti nationalis maiorem occupat, iugis Montium Saxosorum ab omni parte circumcincta est. Mons altissimus in saepto est Cacumen Aquilae (Eagle Peak) 3462 m altitudinis. In media parte caldera vulcanica immanis (diametro a 55 ad 75 chm) iacet. Aquae calidae salientes permultae et fontes calidi, quorum numerus non minor est, in saeptum curiosos plurimos adducunt. Per Yellowstoniam lacum magnum flumen eiusdem nominis transit; hoc est flumen saepti nationalis maximum; in hoc flumine et aquae cadentes 95 m altitudinis sitae sunt, et canno profundus. Alterum flumen saepti nationalis magnum est flumen Serpentis (Snake), Columbiae fluminis accola. Campi lavae et saxa nuda multa loca saepti operunt, sed cetera silvosa sunt; arborum silvae saepti Yellowstoniensis 80% sunt Pinus contortae, ceterae arbores vulgatae sunt Pseudotsuga menziesii, Pinus albicaulis et Pinus monticola. Abronia ammophila et Agrostis rossae sunt saepti endemici. Bisontum populatio in saepto Yellowstoniensi nunc maxima est Americae; ceterae bestiae sunt Ursus americanus et Ursus arctos, Cervus canadensis, Alces americanus, Odocoileus hemionus, Oreamnos americanus etc. Anno 1926 lupi omnes in saepto interfecti sunt, ne cervos devorent; sed cervis aegris saepius factis post annum 1935 rursus introducuntur. Expeditio Meriwetheris Lewis et Gulielmi Clarke(en) anno 1805 prima haec loca exploravit, et Ioannes Colter eorum socius anno 1807 primus fontes calidos invenit. Sed eorum nuntia fide carere putabantur, donec Davidis Folsom expeditio anno 1869 per Yellowstoniam flumen ad lacum Yellowstoniam pervenit.