Piodasses
Piodasses Res apud Vicidata repertae: Nativitas: 304 a.C.n.; Patna Obitus: 232 a.C.n.; Patna Patria: Maurya empire, India Familia Genitores: Bindusara; Subhadrangi Coniunx: Tishyaraksha, Karuvaki, Devi, Padmavati, Asandhimitra Proles: Kunala, Mahinda, Sangamitta, Tivala, Charumati Familia: Maurya dynasty Piodasses (Graece Πιοδάσσης, Sanscritice अशोक Aśoka unde Latine "Aśokus" possumus) (c. 304–232 a.C.n.), fuit Imperator Mauryanus, qui paene totum subcontinentem Indicum ab anno fere 273 a.C.n. ad 232 rexit. Piodasses fuit filius Bindusarae, nepos igitur Candraguptae, qui hoc imperium nactus est anno 322 a.C.n., domumque imperii Mauryani condidit. Indiae maiorem partem Piodasses a patre recepit, ipseque regnum magnopere extendit; postremo Kalingam in orientalibus Indiae partibus expugnavit. Piodasses victoriam militarem esse inutilem agnovit, et sola victoriam dhammae discrimen facit. Is confessionem Buddhisticam expressit et se apud bella nova omisit. Saepe appellatus unus ex Indiae mundique gravissimorum imperatorum, Piodasses post multas victorias militares paene totam terram quae hodiernam constitit Indiam rexit. Eius imperium a terra nunc appellata Irania, Pakistania, et Afganistania in occidenti ad Bangladesha et Indam Assamiam civitatem in orienti, et ad meridiem usque brahmagiri in Karnataka patuit. Regnum dictum Kalingam vicit, quod nemo suae domus, ne Candragupta Maurya quidem, vicerat. Suum caput fuit Magadha, fortasse in civitate nunc appellata Bihar. Visis necibus accumulatis belli Kalingae, quod ipse ex appetitu victoriae gesserat, is Buddhismum doctrinae Vedicae amplectus, se dedicavit ad Buddhismum trans Asiam propagandum et monumenta construxit ad gravissimos Gautamae Buddhae situs designandos. Piodasses porro se consecravit ad studium ahimsae (non violentiae), amoris, veritatis, tolerantiae, et vegetarianismi. Historici eum arbitrantur administratorem philanthropicum, et is ergo in historia Indica appellatur "imperator omnium saeculorum" et "imperator imperatorum" (samrath chakravartin). Cognomen Aśokus e verbo aśokae, quod Sanscritice significat 'sine dolore', ex verbis a 'nullus, sine' et soka 'dolor, maeror, anxietas, cura'. In suis edictis, appellatur "Devānāmpriya" (Devanāgarī देवानांप्रिय) Devānaṃpiya 'amatus deorum') et "Priyadarśin" (Devanāgarī प्रियदर्शी Piyadassī 'qui unumquemque suaviter respicit'. Alius eius titulus est Dhamma (Prakrite धम्मः 'legitimus, pius, probus'). H. G. Wells, notissimus Regni Britanniarum scriptor et criticus socialis, in magno eius opere The Outline of History (1920), de Piodasse scripsit: Fuerunt in historia mundi milia regum imperatorumque qui se appellaverunt "eorum altitudines," "eorum maiestates," "eorum elatissimae maiestates," et cetera. Breve temporis punctum fulserunt, et tam breviter e conspectu evanuerunt; sed Aśokus fulget, fulgetque splendide, splendida sicut stella, usque adeo ad hodiernum diem. Cum eius edictis, eius fabula enarratur in Aśokāvadāna ('Narratione Aśoki') et Divyāvadāna ('Narratione divina') saeculi secundi exeuntis, et in libro Sinhalo Mahavamsa ('Annalibus Magnis'). Post fere duo millennia, eius potestas in Asia Meridionali et praecipue subcontinenti Indico iam videtur: insigne ex eius imperio effosso hodie est proprium Indiae insigne, et in historia Buddhismi, is gradum tenet tantum sub gradu ipsius Gautamae Buddhae.