Dialogi mortuorum
Dialogi mortuorum (Graece: Νεκρικοί διάλογοι, nekrikói diálogoi) Luciani Samosatensis sunt scaenae triginta conexae quasi uno dramate tantum quae in Inferis evolventur. Personae brevium colloquiorum heroes et dei et philosophi et viri illustres sunt, non distincta habentes corpora neque utī metaphysica ambulantes simulacra, sed ut idola corpore vacantia (ἀσώματον εἴδωλον, asómaton éidolon in scripto). Censura locorum communium et reprehensio usitatarum opinionum sunt praecipua operis argumenta quae praesertim a Menippo Gadarensi, mortuo inter mortuos, more Cynicorum explicantur; in exemplum, sic Diogenes Sinopensis de divitibus eloquerit: