Colles Nigri
Colles Nigri (Anglice Black Hills; Lakotice Ȟe Sápa; lingua Cheyenne Moʼȯhta-voʼhonáaeva; Hidatsice awaxaawi shiibisha) sunt parvi remotique montes continui, qui ex Magna Planitie Americae Septentrionalis in Dacota Meridiana occidentali in Civitatibus Foederatis exoriuntur atque in Vyominam extenduntur. Cacumen Cervi Nigri (olim Cacumen Harneianum appellatum), quod altitudinem pedum 7244 attinet, est summus regionis mons. Colles Nigri Silvam Nationalem Collium Nigrorum comprehendunt. Nomen Colles Nigri convertit Pahá Sápa, nomen Lakoticum. Colles sic appellantur quia procul, propter arbores sempervirentes omnino inter se vigentes, obscuriores apparent. Indi Americani diutissime Colles Nigros habitant. Lacota, postquam populum Cheyenne anno 1776 vicerunt, omnem collium terram occupaverunt, quae res maximi momenti in eorum cultura mox facta est. Civitates Foederatae anno 1868 foedus fecerunt, quod Magnam Reservationem Sioux ad occidentem Mussurii fluminis constituit, et colonias ab albicoloribus deductas in aeternum prohibuit. Cum autem aurum in collibus anno 1874 reperta esset, post expeditionem Collium Nigrorum Georgii Armstrong Custeri, metallici in regionem in magno auri concursu immigrare coeperunt, unde Civitates Foederatae colles iterum ceperunt, annoque 1889 Lacotas nolentes ad quinque reservationes minores in Dacota Meridiana occidentali per vim traducerunt.