Bertholletia excelsa
Plantae — Angiospermae Eudicotyledones  Asteridae  Ordo : Ericales  Familia : Lecythidaceae  Genus : Bertholletia  Species : B. excelsa  Bertholletia excelsa  Bonpl.   Conservationis status VU Damno obiecta (IUCN 2.3) Bertholletia excelsa (binomen ab Amato Bonpland cum Alexandro von Humboldt anno 1807 statutum) est arbor Americana Meridionalis in familia Lecythidacearum et fons seminis edulis commercioque exculti. Arbor est sola species in monotypico typo generis Bertholletiae. Endemica est in Guianis, Venetiola, Brasilia, Columbia orientali, Peruvia orientali, et Bolivia orientali. In nemoribus dispersis intra magnas silvas ad ripas fluminum Amazonum, Nigri, et Orinoci viget. Generis nomen ex Claudio Ludovico Berthollet, chemista Francico, deducitur. Arbor, una ex maximis silvae pluvialis Amazonicae arborum, ad 30–45 metra alta attingit, trunco 1–2 metra lato. Potest vivere plusquam 500 annos, et secundum nonnullos eruditos, aetatem 1000 annorum saepe adsequitur. Caulis est recta, ferme sine ramis per plusquam dimidium altitudinis arboris, et folia longique rami in altum super folia ramique aliarum arborum prominent. Cortex est cineraceus et laevis. Folia sunt tempore sicco decidua, alterna, simplicia, integra aut crenata, oblonga, 20–35 centimetra longa, et 10–15 centimetra lata. Flores sunt parvi, pallide virides, in paniculis 5–10 centimetra longis; cuique flori est deciduus duarum partium calyx, sex inaequalia petala cremea, et numerosa stamina in lata massa cucullata coniuncta.