Dioscorus
Flavius Dioscorus (Φλαύϊος Διόσκορος) saeculo sexto Aphroditopoli in oppido Aegyptio vixit, quare etiam saepe Dioscorus Aphroditopolitanus dicitur. Quamquam familia Aegypta natus fuit lingua Graeca antiqua communis, cum lingua franca imperii Romani orientalis esset, in litteris scribendis usus est. Poemata sua antiquissima sunt omnium a scriptoribus nobis notis scriptorum. Opera sua anno 1905 in quosdam papyros inscripta atque manu sua emendata inventa sunt. Cum simul nonullae litterae iuridiciales, in quibus de causis ipsius familiaeque eius atque incolarum oppidi actum est, inventae sint, Dioscorus etiam legibus Romanis studuisse videtur. Munere defensoris civitatis fungens compluros libellos rogatorios composuit, qui inter reliquos religione et artificio exstant. Dioscoro, ipse Christianus Copticus, vivente in Aegypto permulta monasteria Christiania aedificata sunt. Inventio collationum Dioscori fuit eventus magni momenti ad historiam Papyrologiae et praeterea multum prodest in legibus moribusque Aegypti Byzantini cognoscendis.