Ö
Scriptura Latina: series paginarum brevium Ö est littera in nonnullis alphabetis adhibita, praesertim ad vocales anteriores rotundatasque [ø] vel [œ] notandas aut ad diaeresin duarum vocalium indicandas. Exempla sunt vocabulum Theodiscum können [ˈkœnən] et vocabulum Batavum coördinatie [koɔrdiˈnatsi]. Ex linguis Germanicis septentrionalibus, ö in abecadariis Suecico, Islandico et Nordico adhibetur, sed Dani et Norvegici littera ø pro eodem sono utuntur. Duo puncti Theodisce Umlaut appellatur, ex processu phonologico Umlaut, et Francogallice tréma, ex vocabulo Graeco τρῆμα.