Serenus Sammonicus
Vide etiam paginam discretivam: Serenus. Serenus Sammonicus fuit eruditus Romanus, aulae Septimii Severi familiaris et (secundum Historiam Augustam) fere eodem tempore ac Geta a Caracalla interfectus. Opera composuit hodie deperdita, quorum Res reconditae interdum a posterioribus citatae sunt. Multi ante nostram aetatem, falso ut videtur, hunc Sammonicum Serenum eundem esse atque auctor Q. Serenus carminis De medicina praecepta. Macrobius verba ipsa epistulae cuiusdam, a Sammonico ad imperatorem Septimium Severum missae de honore antiquo piscis acipenseris, repetit: Nam temporibus Severi principis, qui ostendabat duritiam morum, Sammonicus Serenus, vir seculo [sic] suo doctus, cum ad principem suum scriberet faceretque de hoc pisce sermonem, verba Plinii quae superius posui praemisit et ita subiecit: Plinius, ut scitis, ad usque Traiani imperatoris venit aetatem. Nec dubium est, quod ait nullo honore hunc piscem temporibus suis fuisse, verum ab eo dici. Apud antiquos autem in pretio fuisse ego testimoniis palam facio vel eo magis quod gratiam eius video ad epulas quasi postliminio redisse, quippe qui, dignatione vestra cum intersum convivio sacro, animadvertam hunc piscem a coronatis ministris cum tibicine introferri. Sed quod ait Plinius de accipenseris squamis, id verum esse maximus rerum naturalium indagator Nigidius Figulus ostendit, in cuius libro de animalibus quarto ita positum sit: "Cur alii pisces squama secunda, accipenser adversa sit." Haec Sammonicus, qui turpitudinem convivii principis sui laudando notat, prodens venerationem qua piscis habebatur, ut a coronatis inferretur cum tibicinis cantu quasi quaedam non deliciarum sed numinis pompa. – Macrobius, Saturnalia 3.16.6