Oceanus Indicus
Oceanus Indicus, fontibus aliis Mare Indicum magnitudine est tertia ex oceanicis orbis terrarum divisionibus, qui circa 20 centesimas partes aquae in superificie Terrae contegit. Finitur ad septentriones a subcontinente Indico et Paeninsula Arabica (vel, latius, ab Asia Meridiana et Asia Occidentali); ad occidentem ab Africa Orientali; ad orientem ab Indosina, Insulis Sundanis, et Australia; et ad Australem ab Oceano Australi (vel ab Antarctica). Hic oceanus ex geographico Indiae situ appellatur. Plinius maior, ut videtur, primus Latine hoc nomen ei dedit. Oceanus Indicus, pars Oceani Mundi, ab Oceano Atlantico in meridiano 20° orientali secundum meridianum ex Capite Agulhas ad australem versus, et a Pacifico in meridiano 146°55' orientali distinguitur. Septentrionalissima Oceani Indici regio circa parallelum 30° septentrionalem in Sinu Persico patet. Asymmetrum habet circulationem oceanicam. Hic oceanus est paene 10 000 chiliometrorum (6200 milium) latus in extremis Africa et Australia; area est 73 556 000 chiliometrorum quadratorum (28 350 000 m2), inter quam Mare Rubrum et Sinus Persicus. Volumen oceani fere 292 131 000 chiliometrorum cubicorum (70 086 000 m3) aquae aestimatur. Parvae insulae margines distinguunt continentales. Civitates insulares intra oceanum sunt Madagascaria, quarta orbis terrarum insula; Insulae Comorianae; Insulae Seisellenses; Maldivae; Mauritia; et Taprobane. Archipelagus Indonesius oceanum in septentrione et oriente adiacet.