Psalmus 37
Psalmus 37 (enumeratione Graeca psalmus 36 dictus) libri Psalmorum verbis "Noli aemulari" incipit; etiam habet superscriptionem: "David" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista auditorem ad patientiam fidemque hortatur. Versi celebres sunt quintus ("Revela [sive 'Committe'] Domino viam tuam...") et versi 30–31 ("Os iusti..."), ab Antonio Bruckner ad musicam accommodati (vide Os iusti (Bruckner)). Iohannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: Psalmus hic quem inscriptio, Davidis esse ostendit, doctrinam continet apprime utilem. Nam quum fideles quandiu peregrinantur in mundo, res videant mire confusas, nisi spe melioris exitus tristitiam suam solentur, subinde animos despondebunt. Quo quisque audacius Deum contemnit, seque prostituit ad omne scelus, eo videtur foelicius agere. Nunc dum prosperitas Divini erga impios favoris videtur signum esse, quid inde colligere licebit nisi vel fortuito regimundum, fortunamque dominari, vel nullum Deo esse bonorum et malorum discrimen? Contra hos tentationum insultus nos Dei Spiritus munit et confirmat in hoc Psalmo. Nam utcunque prospere habeant ad tempus impii, caducam et evanidam eorum foelicitatem esse pronuntiat: ideoque miseros esse, et maledictam qu exultant laetitiam: pios autem et sanctos Dei cultores etiam in summis aerumnis beatos esse, quia Deo curae sunt qui tempestive demum illis succurrit. Hoc quidem paradoxon est, a quo abhorret carnis sensus. Nam quia boni prolixe esuriunt, diu sub multis incommodis languent, probris et iniuriis saturantur, dum suos triumphos agunt scelerati et improbi, suisque deliciis se oblectant: cui non obtepat opinio, Deum res humanas non curare: Quo utilior (ut nuper sum praefatus) est huius Psalmi doctrina, quae sensus nostros a praesenti intuitu avertens, iubet in Dei providentia tantisper quiescere, dum servis suis manum porrigat, et rationem severe ab impiis reposcat, tanquam furibus et sacrilegis qui paterna sua beneficentia foede abusi sunt.