Pabo
Pabo (-onis, m.), seu aliter pavo vel pabillus, est vehiculum manu actum, quod in usu agricolarum et aedificatorium saepissime habet. Ansae duae habent, et saepissime rota. Usus praecipui sunt in agricultura, erectione aedificarum, hortis privatis, et ceteris. Fons pabonis videtur esse apud Sinas, qui eum invenerunt saeculo 3. In Europa pabones relati sunt saeculo 5. ante Chr., sub nomine μονόκυκλος (monókyklos), sed non visus est usque ad saeculum 13. Hodie solet ferculi rustici potius quam vehiculi genus designare.