Λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεο...
Λοπαδο­τεμαχο­σελαχο­γαλεο­κρανιο­λειψανο­δριμ­υποτριμ­ματο­σιλφιο­παραλο­μελιτο­κατακεχυμενο­κιχλ­επικοσσυφο­φαττο­περιστερ­αλεκτρυον­οπτο­πιφαλλιδο­κιγκλο­πελειο­λαγῳο­σιραιο­βαφη­τραγανο­πτερύγων, litteris latinis transcriptum lopado-temacho-selacho-galeo-kranio-leipsano-drim-ypotrim-mato-silphio-paralo-melito-katakechymeno-kichl-epikossypho-phatto-perister-alektroun-opto-piphallido-kigklo-peleio-lagôio-siraio-baphe-tragano-ptrygôn, est ferculum commenticium in Aristophanis comoedia Ecclesiazusis (ll. 1169–75) memoratum, quod ex variis piscibus, avibus, carnibusque constat. Longissumum linguae Graecae vocabulum habetur. Sic vocabulum a Berglero et Dukero in Latinum conversum est: Coena copiosissima, ollae, salsamenta, cartilaginosi pisces, mustelli, Reliquiae calvariarum cum acri intrito, Laserpitium cum melle interfuso, Turdi, merulae, columbae, Gallinarum tosta capitula, cincli, Liviae, leporinae carnes cum intinctu defruti, cum alis.