Gyrus septem ecclesiarum
Gyrus septem ecclesiarum ad acquirendas Indulgentias Septem Principalium Ecclesiarum Urbis Romae est peregrinatio circa Romana sanctuaria praecipua, a sancto Philippo Neri die 25. Februario a.D. 1552 instituta. Haec includit visitationem quattuor basilicarum maiorum et trium basilicarum minorum dictarum sed illustrium : Basilica Sancti Petri in Vaticano, ubi sepultus est Apostolus Petrus, Basilica Sancti Pauli extra muros, in Via Ostiensi, ubi sepultus est Apostolus Paulus, Basilica Sancti Iohannis in Laterano, cathedralis Urbis et orbis, Basilica Sanctae Mariae Maior, ubi sunt reliquiae Nativitatis (Praesepii), Basilica Sanctae Crucis in Hierusalem, ubi sunt reliquiae Passionis, Basilica Sancti Laurentii extra muros, in campo Verano, ubi sepulti sunt sancti Laurentius et Stephanus Protomartyr, Basilica Sancti Sebastiani, in via Appia, ad catacumbas. Numerus "septem" symbolicus est et evocat e.g. numerum collium Urbis et mirabilium orbis terrarum. Non est autem explicitus nexus inter has septem ecclesias et illas quae in libro Apocalypsis nominantur. Peregrinatio haec XXV chiliometrorum est et fieri potest in uno die, ab apertura Vaticani (7:00 a.m.) ad clausuram Sanctae Mariae Maioris (7:00 p.m.). Gyrus septem ecclesiarum fuit in principio devotio antequaresimalis, feriae V. in hebdomada ante Cineres (i.e. die Iovis "grassus" dictus). Dein fuit norma ad indulgentiam plenariam obtinendam in Iubilaeo a.D. 1575. Requisita minima paulatim minora fuerunt. A.D. 2000, hae septem ecclesiae (individua, non gyrus omnis) iterum designata fuerunt ad obtinendam indulgentiam.