Onus electricum Planckianum
Onus electricum Planckianum ( q P {\displaystyle q_{\text{P}}} notatum) in physica est unitas oneris electrici in hodierno unitatum Planckianarum systemate adhibita. Quod est sola unitas Planckiana quae ex constante gravitatis non dependet. Definitur: q P = 4 π ϵ 0 ℏ c = e α = 1.875 546 037 78 ( 14 ) × 10 − 18 {\displaystyle q_{\text{P}}={\sqrt {4\pi \epsilon _{0}\hbar c}}={\frac {e}{\sqrt {\alpha }}}=1.875\;546\;037\;78(14)\times 10^{-18}} C, ubi c est celeritas lucis in vacuo ħ est constans Planckiana minuta ε0 est constans electrica e est onus electricum elementare (i.e. onus protonis vel electronis) α est constans structurae politae Cum per aequationes classicas computetur, energia electrica potentialis(en) unius oneris electrici Planckiani intra sphaeram radio unius longitudinis Planckianae stipati est unius energiae Planckianae – vel, ad massam conversa, unius massae Planckianae. E P = k e q P 2 l P {\displaystyle E_{\text{P}}=k_{\text{e}}{\frac {q_{\text{P}}^{2}}{l_{\text{P}}}}}