Εἶπέ τις, Ἡράκλειτε
Εἶπέ τις, Ἡράκλειτε incipit epigramma versibus sex a Callimacho medio saeculo III a.C.n. scripta de morte amici Heracliti Halicarnassensis. Carmen inter vitas philosophorum a Diogene Laertio confectas servatur: vita enim Heracliti philosophi perscripta, auctor alios Heraclitos quattuor enumerat, inter quos Callimachi amicum. Textus ita legitur: εἶπέ τις Ἡράκλειτε τεὸν μόρον, ἐς δέ με δάκρυ ἤγαγεν, ἐμνήσθην δ᾽ ὁσσάκις ἀμφότεροι ἥλιον ἐν λέσχηι κατεδύσαμεν: ἀλ̀λὰ σὺ μέν που ξεῖν᾽ 'Αλικαρνησεῦ τετράπαλαι σποδιή: αἱ δὲ τεαὶ ζώουσιν ἀηδόνες, ἧισιν ὁ πάντων ἁρπακτὴς Ἀίδης οὐκ ἐπὶ χεῖρα βαλεῖ. Versio Latina Ambrosii, ab Henrico Gustavo Huebnero castigata, iuxta textum Graecum saeculo XIX divulgata est: Heraclite, tuum quidam mihi funera dixit, et subito lacrimis immaduere genae, quum memini longos quoties consumpsimus ambo soles, miscentes seria multa iocis. Pulvis at es tenuis nunc hospes: sed tua Musa vivit, Plutonis nec timet illa manus.