Ars convivalis Romana
-3 (maximum dubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}. Ars convivalis Romana in litteris, argumento, arte nobis nota est. Modo Marcus Gavius Apicius studuit de cibo Romano volumen scripsit.? Sententia “quod edes hoc” Romanis erat vera. Cotidie cibus statui pependit. Rustici cereales et panem sumebant. Autem interdum nobilitas peregrinum cibum sumebant. Saepe cibus pomo et melle et aceto factus est. Eos panem saepissime putavimus. Alii cibi consumpti Romanis farcimen et vernacula altilis et farina et ova et caseus et piscis et crustacea sunt. Multas carnes devorisse Romanos non putamus. Praesertim pisces et ostreae favorabilissima? erant. Romani item esse holera amaverunt. Saepe brassicam et pastinacas et lactucam et asparagum et caepam et allium et raphanum et lentes et fabas ex terris peregrinis intulerunt. Fructus et nuces sumendi item praebebantur. Emptores Romani valida iura et condimenta et gramina potuerunt invenire quoque. Hae adiectiones valdes populare in cibo Romano factae sunt. Romani ad conligenda elementa in patinas assuerunt. Interdum Romani placentas et crusta ederunt. Bellaria melle dulcia reddiderunt. Maxime cibus decoquendo et frigendo praeparatus est. Difficilis conditu cibus. Condendo et siccando et fumando et salendo cibus conditus est. Romani assuescebant bibere vinum. Haec esse normativum factu putabant. Autem bibere vinum meracum esse consuetudem barbarorum putabant. Igitur commune erat diluere vinum aqua. Romani quoque mulsum biberunt.