Troilus
Troilus (Graece Τρωΐλος) est persona legendaria cum fabula Belli Troiani coniuncta. Prima eius mentio nota in Iliade Homeri legitur, in carmine quod eruditi putant a vatibus saeculo nono a.C.n. exeunte aut octavo a.C.n. cantum fuisse. Troilus in mythologia Graeca est iuvenis princeps Troianus, unus ex filiis Priami regis (vel aliquando Apollinis) et Hecubae. Vaticinationes fatum Troili et Trioae coniungunt, quam ob rem Achilles ei insidiatus est. Sophocles fuit unus ex scriptoribus qui hanc fabulam narravit. Res artificibus illius temporis erat grata. Scriptores antiqui Troilum tractabant epitome filii mortui a parentibus lucti, qui praeterea habebatur exemplar iuvenilis pulchritudinis masculinae. Troilus in versionibus fabulae Europae Occidentalis mediaevalibus et Renascentiae est minimus ex quinque Priami filiis legitimis ex Hecuba natis. Contra eius iuventutem, unus est ex principalibus belli ducibus Troianis; sic in Historia destructionis Troiae Guidonis de Columnis et in Troilo Alberti Stadensis. Proelio manibus Achillei moritur. Additamentum fabulae populo grato quod saeculo duodecimo ortum est dicit Troilum Cressidam amare incipere, cuius pater se Graecis tradidit. Cressida amorem Troilo spondet, sed mox Diomedem amare incipit, heroem Graecum, qui obses patri missus erat. Chaucer et Shakesperius sunt inter auctores qui opera conficiebant ad fabulam Troili et Cressidae narrandam. Intra traditionem mediaevali, Troilus habebatur exemplar fidelis amatoris aulici et pagani virtuosi equitis. Simulac mos amoris aulici obsoleverat, eius fatum et sors minore misericordia habebantur. Auctores saeculis duodevicensimo et undevicensimo Troilum haud animadverterunt; Troilus autem saeculis vicensimo et vicensimo uno apparuit in fabulis Belli Troiani ab auctoribus qui elementa ex classica et mediaevali eius historiae versionibus elegerunt.