Historia Germaniae
Unam legis e paginis de historia Germaniae disserentibus Prisca historia Germani antiqui Aetas migrationis Regnum Francorum Germania medii aevi Regnum Francorum orientalium Sacrum Romanum Imperium Aetas nova Prussia Unificatio Confoederatio Rhenana Confoederatio Germanica / Societas portorii Germanica Foederatio Germanica Septemtrionalis Imperium Germanicum Imperium Germanicum (1871-1918) Primum bellum mundanum Res Publica Vimariana Germania Nazistica Bellum frigidum Res publica foederalis Germanica Res publica democratica Germanica Reunificatio Germaniae Historiam Germaniae decimo saeculo cum ortu regni Germanici ex imperio Francico coepisse, communis opinio est, quo tempore plurimi incolae regni aut Germani aut Celtae (Galli) fuerunt, ab occidente autem etiam partes iam diu ad Romanum imperium pertinentes, quorum incolae Romana vita iam diu adhaeserant, hereditate accepit, ab oriente verum multae gentes Slavici, praecipue Venedi, regno nuper orto subiecti erant. Quod reges Germanici (imprimis stirps Ottonum) auctoritate Papae Romanae felicissime nitebantur, eis mox auctoritas nominis imperii tributa est. Etiam stirpes Saliorum et Waiblingensium ecclesiam imperialem propagaverunt. Exiente Waiblingensium stirpe potestas regnum graviter adfecta est hactenus, ut imperium saepe seditionibus principum imperialium laborabatur. Demum per bullam auream dictam imperatoris Caroli IV modus regnum creandorum constitutus est. Praeterea nunc etiam urbes totius Germaniae magis magisque florere coeperunt. Novo aevo incipiente, imperium mutationibus mitissime tantum adfectum est, sed potius singulae partes eius novitatis comprehensae sunt. Praecipue reformatione, contrareformatione atque bello tricennali graviter labefactum est, quibus hominibus magna ambiguitas de constitutione vetere fidei ac imperii administrandi atque de potestatibus translaticiis infusum est. Praeter Habsburgenses, qui ex saeculo quinto decimo quasi perpetue imperium moderabantur, etiam stirps Hohenzollern praesidens Prussiae regno adeo conviruit, ut mox immo prisco imperio Austriaco par esse existimatur. Exarsis bellis coitionum Sacrum Imperium Romanum finem habuit. Cum Napoleo imperator Francicus totius ferme Europae potitus esset, Germaniae per bella liberationis iterum servitute liberatae instituta est Confoederatio Germanica praestantibus regnis Austriae atque Prussiae. Quamquam motus rerum novarum mensis Martii cupiendarum, quo integritatem Germaniae restitui conatum est, sedatus est, copiae regni Prussici hunc paulo post devincendo Franciam atque Austriam ad prosperum exitum duxerunt. Conditum est Imperium Germanicum. Cum imperatori Gulielmo II aetate imperialismi totius orbis se potiri obversaretur motui gerendi belli quantum contribuit, ut paulo post Primum bellum mundanum coortum est. Cum imperium per seditionem Novembris anni 1918 submersum esset, exclamata est Res Publica Vimariana dicta secundum locum, ubi confecta sit nova constitutio democratica. Paucis solum annis autem exsistere illae contigit, dum iam anno 1933 in dictaturam Nazisticam delapsa est. Civitates quae tyrannidem Nazisticam impugnaverint, oppresso exercitu Germanico partitionem Germaniae atque urbis Berolini quartas in partes decreverunt: pars orientalis sub dicionem Unionis Rerum Publicarum Sovieticarum Socialisticarum cecidit, partes occidentales autem in potestatem Civitatum Foederatarum Americae, Britanniarum Regni atque Franciae redactae sunt, ex quibus anno 1949 Res publica foederalis Germanica constituta est, partem autem orientalem paulo post Rem publicam democraticam Germanicam fore instructum est. Cum anno 1961 murus Berolinensis aedificaretur, divisio terrarum Germanicarum confirmata est. Seditione pacifica (Germanice commune ut cardo rerum notum) in parte orientali facta dictatura Factionis Socialisticae Unitae Germaniae (SUG) eversa est, atque constitutum est mense Martio 1990 prima libera comitia in parte subsolana fieri, qua de causa mox actum est, ut Germania omnis restitueretur. Quod victores praeteriti belli nationis restitutioni assentiri parati esse se praebuerunt, valde in promisso pependit, Germaniam coniunctionem Europae nationum petituram esse. Germani autem instituendo monetam paneuropaeicam nomine Euro atque admittendo civitates Europae orientalis in Unionem Europaeam fidem servavisse videntur.