Civitas provectoria
-3 (maximum dubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}. Civitas provectoria est terminus quem academici politices internationalis adhibent ad phaenomenon dispositionis macrooeconomicae in Asia Orientali factae indicaturi. Secundum hunc capitalismi modulum (interdum capitalismus ameliorativus appellatum), civitas maiorem potestatem sui iuris tam politicam, quam autonomam obtinet ad oeconomiam ordinandam. Civitas ameliorativa firmam civitatis interventionem, necnon ordinationem et dispositionem diffusam habere describitur. Ideo terminus adhibetur ad territoria extra Asiam Orientalem describenda, criteriis civitatis ameliorativae describentia. Quae civitas nonnunquam cum civitate praedatoria et infirma confertur. In numero primorum qui serio civitatis ameliorativae conceptum conscripsissent, refertur Chalmers Johnson. Qui hanc civitatem animum maxime ad oeconomicum augmentum appellentem, ideoque consilia politica ad scopum hunc impetrandum providentem. Ipse oeconomicum Iaponiae augmentum per perspectivicam publicam interventionem explicatur, eorum nempe officialium, qui operam in Ministerio Commercii Internationalis et Industriae navarunt. Johnson in libro suo de hac re ea quae sequuntur scripsit: In civitatibus quae tarde seroque industriam suam erexerunt, civitas ipsa progressum industrialem adegit. id est, functiones progressus assumpsit. Duae hae propensitates ad actus oeconomicos, tendentia nempe moderatrix ac amelorativa, duo genera nexuum effecit inter negotium et regimen. Civitates Foederatae exemplum illius civitatis est quod tendentia moderatrix praevalet, e contra Iaoponia est exemplum bonum civitatis, ubi tendentia ameliorativa praevalet. Civitas moderatrix oeconomiam regit praecipue per procurationes moderantes quibus potestatem dederunt ut varitetatem normarum habitus constituerent, populum contra varia genere cladium mercatus protegerent, monopolistica pretiorum immutatione, praedatione aliisque abusibus mercatualis potestatis haud exclusis, bonis collectivis (utputa defensionem nationalem et educationem publicam) provisis. E contra, civitas ameliorativa facilius oeconomiae, se interponit, variis mediis augmentum novarum industriarum fovendis, luxationibus minuendis. Aliter, cum civitates ameliorativae politicam industrialem sequuntur, neque vero idem sermo est de civitatibus moderatricibus. Regimina in civitates ameliorativas collocant, maximam capitalis partem in sectores prominentissimos industriae movent quae effectum multiplicatorium societati exhibet. Cooperatio inter civitatem magnasque industrias est maximi momenti, ut macrooeconomia stabilis tueatur. Ut Alicia Amsden in suo libro Getting the Price Wrong putat, civitatis interventio in systema mercatus ut sponsum subsidii ad ameliorandam aemulationem societatis oeconomicae, moderationem cursus nummarii, gradus salariorum, et immutatio inflationis ad expensa productionis imminuenda pro industriis augmentum oeconomicum efficientibus, quod plerumque in iis nationibus invenitur quae tarde industriam suam erexerunt, abest vero in iis quae praemature industriae progressum impetraverunt. Sicut in Iaponia, regimen ramos industriales parum obtinet, sed sector privatus stricte administratur et ab officialibus regiminis restringitur. Hi officiales? non comitiis eliguntur, itaque in processu politico influxu classis corporatistarum necnon operariorum minus subduntur. Argumentum illud exinde oritur, ministerium regiminis oeconomiam libere disponere posse, emolumenta nationis prae oculis habentes, sine periculo intermissae ob angusta corporatistarum aut operariorum commoda dispositionis.