Rudolphus van Oppenraay
Rudolphus van Oppenraay Res apud Vicidata repertae: Nativitas: 17 Octobris 1856; Bemmel Obitus: 2 Ianuarii 1936; Haga Patria: Regnum Nederlandense Rudolphus Martinus Vincentius van Oppenraay (Bemmelae in Geldria die 17 Octobris 1856 natus; Hagae die 2 Ianuarii 1936 mortuus) fuit Iesuita, paedagogus, et philologus Nederlandicus, poeta Latinus. In Societate Iesu anno 1873 cooptatus, sacerdos anno 1886 creatus est. In Academia Lugduno-Batava gradu doctorali ornatus est; in schola Katwijk urbis Hollandiae Australis docebat annis a 1893 ad 1899 et a 1907 ad 1914; rector collegii Amstelodamensi annis a 1899 ad 1907; philologiae Graecae studebat. Anno 1915 Romam praeposito generali Iesuitarum venit, et Vladimiro Ledóchowski electo assistens eius factus est; hoc munere Romae usque ad annum 1934 fungebatur. Amor, eius carmen elegiacum, scriptum in laude sancti Damiani Molocaiensis leprosorum missionarii, in Certamine Hoeufftiano laude ornatum est.