Pleone
Pleone (-ēs, f.) sive Pleione (-ēs, f.; Graece Πληίονη, a πλείων ‘amplior’, ‘amplificatrix’) in mythologia Graeca est nympha Oceanidum et custos gregum amplificandorum. Titanum Oceani Tethyosque dicitur filia, Atlantis uxor, et Pleiadum mater. Ovidius narrat Mercurium (Graece Ἑρμῆς) esse Maiae Pleiadis filium ac Pleones nepotem. Secundum autem Hyginum mythographum, Musaeus polyhistor scripserit Hyantem Hyades Pleiadesque haud Pleones Atlantisque, sed Aethrae Atlantisque esse liberos. Pliades autem appellatae sunt, ut ait Musaeus, quod ex Atlante et Aethra Oceani filia sint filiae quindecim procreatae, quarum quinque Hyades appellatas demonstrat, quod earum Hyas fuerit frater, a sororibus plurimum dilectus. Qui cum venans a leone esset interfectus, quinque, de quibus supra diximus, lamentationibus assiduis permotae, dicuntur interisse; quare eas, quod plurimum de eius morte laborarent, Hyadas appellatas. Reliquas autem decem sorores deliberasse de sororum morte et earum septem mortem sibi conscisse; quare quod plures idem senserint, Pliadas dictas. ―Hyginus mythographus, De astron. II, 21 Ab ea Pleione sive Pleone, stella inter Pleiades gregem stellarum, nominatur.