Didrachma Romana
Didrachma (Graece δίδραχμον) Romana vel nonnumquam etiam Romano-Campana dicta, fuerunt nummi argentei duas drachmas Neapolitanas valentes pendentesque (id est circiter 6gr.76, 2X3gr.38) et primo ROMANO, postea etiam ROMA inscripti, quos civitas Romana tertio saeculo a.C.n. usque ad annos 215/212 a.C.n. percussit. Etenim tertio saeculo ineunte in Italia meridionali Romani cum alios mores Graecos imitati sunt, tum rem nummariam quoque sibi assumpserunt. Itaque didrachmum prima ac praecipua moneta argentea Romanorum fuit usque ad secundum bellum Punicum . At circa annum 211 a.C.n. denarius in eius locum creatus est : sic Romani divortium faciebant cum civitatibus Graecis (Capua, Tarentum ...) quae Hannibalis societatem inierant. Postea sub imperatoribus Romanis quoque didrachma in provinciis orientalibus vulgo cudebantur, litteris Graecis saepius (non semper tamen) inscripta, qui nummi "Graeci imperiales" dici solent vel " Romani provinciales".