Guilelmus Blesensis
Guilelmus Blesensis Res apud Vicidata repertae: Nativitas: 1130; Blesae Obitus: 1204; Blesae Patria: Francia Guilelmus Blesensis, qui circa annum 1167 floruit, Blesis incola, fuit poeta comoediographus Latinus Francogallicae originis et abbas Benedictinus Frater Petri Blesensis fuit; anno 1167 in Regnum Siciliae venit, ubi, cum frustra Cataniae episcopus fieri conatus est, abbas Matinensis(it) factus est. Poema Guiliemi Flaura et Marcus deperditum est; duae comoediae superstites sunt, Alda et Iurgia muscae et pulicis, distichis elegicis compositae, Ovidium imitantes (sicut Pamphilus de amore et Vitalis Blesensis comoediae).