Lemma soleae
Lemma soleae, etiam theorema resolutionis simultaneum appellatum, in algebra homologica est indicatio quae resolutionem proiectivam duarum rerum A ′ {\displaystyle A'} et A ″ {\displaystyle A''} ad resolutiones extensionum A ′ {\displaystyle A'} per A ″ {\displaystyle A''} coniungit. Dicit si res A {\displaystyle A} sit extensio rei A ′ {\displaystyle A'} per rem A ″ {\displaystyle A''} , tum resolutio rei A {\displaystyle A} inductione mathematica aedificari potest, cum pars niana in resolutione coproductus partium nianarum in resolutionibus rerum A ′ {\displaystyle A'} et A ″ {\displaystyle A''} aequet. Nomen lemmatis ex forma adumbrationis quae hypothesin lemmatis ornat deducitur.