Τάσδε θεογλώσσους Ἑλικὼν ἔθρεψε γυναῖκας
Epigramma, quae verbis Τάσδε θεογλώσσους Ἑλικὼν ἔθρεψε γυναῖκας incipit, saeculo I a.C.n. exeunte ab Antipatro Thessalonicensi scripta, enumerationem offert poëtriarum Graecarum novem. Textus huius epigrammatis in Anthologia Palatina (9.26) servatur. Nomina poëtriarum versibus 3-7 repetuntur. Versio metrica Latina ab Hugone Grotio composita est: Sunt etiam doctae, muliebria nomina, vates, Quas Helicon aluit Pieriumque iugum. Praxilla et Myro facundaque gloria Lesbi Et quae vix Anyte cedit, Homere, tibi. Est Erinna etiam Telesillaque, tuque Corinna Quae docta clypeum Palladis arte canis: Et Myrtis placida et versu quoque femina Nossis Omnes perpetui carminis artifices. Aetheris aequavit tellus foecunda labores, Ille novem Musas protulit, ista novem. Poëta secutus est ut videtur homonymo Antipatro Sidonio, qui enumerationem septem sapientium scripserat.