Aeternitas
Aeternitas, verbis simplicissimis, est spatium temporis sine finibus. Ergo, ab infinitatis proprietate, quod dicit partem infinitatis etiam infinitam esse, aeternitas tale spatium metari potest a puncto ullo. Ita aeternitas possit spatium temporis ad casum universi, quod de theoria relativitatis generalis terminus temporis ipsi erit, ab hodie, vel a cras, vel a tempore Belli Iugurthini, vel a dinosaurorum, vel a Fragoris Maximi, iterum de relativitate, initium temporis. Fabula vulgis hanc explicationem aeternitatis dat: Finge montem ter altiorem altissimo monte quem umquam viseris. Finge avem semel anno adventurum esse ad montem, et minimum calculum extracturum in aeternum. Cum avis omnes calculos sustulerit, et ille altissimus mons magnitudine aequat granum harenae, aeternitas ipsa non iam inceperit inchoari. De quibus rebus aeternitate permanent certo dici possunt scientia; donec civilizatio firma est, ut hodierna vel progressivior, scientia ad inter se docetur, ut civilizatio et creatura bene fungere oportet, scientiam egetur.