Syndroma Holmiensis
Syndroma Holmiensis est condicio quae efficit ut obsides in captivitate sese cum suis captoribus socient. Quae societates psychologicae fiunt ex vinculo inter captores et obsides intime excuso, sed plerumque irrationales putantur propter periculum quod victimae patiuntur. Secundum Systema Repositoriorum Datorum Munimentorum Obsidium et FBI Law Enforcement Bulletin, octo fere centesimae victimarum indicia syndromae Holmiensis exhibent. Vocabulum primum adhibebatur a mediis diurnariis anno 1973, cum quattuor obsides capti sunt per latrocinium argentariae Holmiae in Suecia. Obsides liberati suos captores defendebant, et contra eos in iudicio testificari non volebant. Syndroma Holmiensis paradoxum videtur quia sensús misericordes qui obsides erga captores sentiunt contraria sunt timoris et fastidii quae spectatores erga captores sentire possunt. Quattuor elementa necessariae syndromae Holmiensis proprietates esse putantur. Obsides sensús affirmativos erga captores sentiunt Nulla coniuctio prior inter obsides et captores Obsides cum vigilibus aliisque viribus rectionis una non agunt Obsides captorum humanitatem probant quia captores obsidesque easdem fides una accipiunt, quam ob rem captores minae obsidibus non videntur Syndroma Holmiensis morbus certatus appellatur propter dubium num condicio esse vera. Vocabulum etiam affectús nonnullarum abusús victimarum praeter socialem plagii contextús describere coepit: actiones habitúsque eis similes ab hominibus syndromá Holmiensi laborantibus exhibiti etiam inveniuntur in victimis abusús sexualis, mercatús hominum, terrorismi, et oppressionis politicae et religiosae.