Maximus Ferdinandus Scheler
Maximus Ferdinandus (Theodisce Max Ferdinand) Scheler (Monaci 22 Augusti 1874; Francofurti 19 Maii 1928) fuit philosophus Germanus qui opere phaenomenologico, ethico, anthropologico innotuit. Methodologiam enim philosophicam Edmundi Husserl, conditoris phaenomenologiae, excoluit, ac "primus homo paradisi philosophici" ab Iosepho Ortega y Gasset appellatus est. Scheler anno 1928 mortuo, Martinus Heidegger confirmavit, cum Ortega y Gasset, omnes saeculi philosophos multum ei debere, atque eum laudavit "potissimam vim philosophicam in Germania recenti, immo, in Europa hodierna et in ipsa philosophia hodierna." Anno 1953, Carolus Wojtyła, postea Ioannes Paulus Papa II, thesim doctoralem de "aestimatione possibilitatis ethicae Christianae secundum rationem Maximi Scheler constructae" defendit. Alma mater eius Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis ubi medicinam studuit, deinde Universitas Litterarum Ienensis ubi philosophiam studuit et gradum academicum acquisit sub directione Rudolpho Eucken.