Constantinus Batjuškov
Constantinus Batjuškov Res apud Vicidata repertae: Nativitas: 18 Maii 1787; Vologda Obitus: 7 Iulii 1855; Vologda Patria: Imperium Russicum Familia Genitores: Nikolay Lvovich Batyushkov; Familia: Batyushkovy Memoria Sepultura: Spaso-Prilutsky Monastery Constantinus Nicolai filius Batjuškov (Russice Константин Николаевич Батюшков, tr. Konstantin Nikolaevič Batjuškov; Vologdae natus 29 Maii 1787, ibidem mortuus 19 Iunii 1855) erat poeta Russicus. Origine nobili, in catoecia Danilovskoje gubernii Vologdensi, ubi familiae eius villa erat, primo educabatur, postea Petropoli studebat. Michael Nicetae filio Muravjёv monente et consulente Latinitatem edidicerat atque antiquitatum classicarum semper fautor erat. Annis bellorum Napoleonicorum (1807–1810) militiam facere temptabat, sed morbis impediebatur. Circulo poetarum Arsamassium socius fuit. Anno 1818 Italiam visitavit, anno 1821 Germaniam. Anno 1822 morbo mentis affectus est et nunquam post remediatus ad poesim revertit. Elegiis suis et carminibus anthologicis maximae laudabatur, e.g. Tassus moriens (Умирающий Тасс), Recordationes (Воспоминания), Rheni transitus (Переход через Рейн) aliisque. De carminibus eius Alexander Puškin scripsit, ut alacritate quadam iuventutis et voluptatis abundanter spirarent; phrasis eorum vivida velut coruscat et profluit concinnitate amoena. Idem poesim Batjuškovii ludit, quod commixtionem habet claram morum veterum mythologicorum cum moribus catoeciae quadam sub Mosqua. Sed iterum: soni eius velut Italiani; estne mirabiliarius ille Batjuškov?