Nizami
Nizami Ganjavi (Persice نظامی گنجوی Niẓāmī Ganjavī = 'Niẓāmī Gangiensis') vel simpliciter Nizami, cuius nomen publicum erat Jamal ad-Dīn Abū Muḥammad Ilyās ibn-Yūsuf ibn-Zakkī,, natus Gangiae in Atropatene circa 1141 et ibidem mortuus anno 1209, fuit poeta clarissimus Persicus sectae Sunniticae. Nizami in litteris Persicis amoris habetur poeta epicus maximus, qui quotidianum realisticumque loquendi genus ad poemata epica Persica adhibuit. Eius opera late in Afgania, Atropatene, Irania, regione Kurdistanica, et Tadzikistania leguntur magnique aestimantur. Nizami nec philosophus modo Avicennae, nec expositor Sufismi theoretici modo Ibn 'Arabi fuit; aestimatur autem philosophus et gnosticus qui varias cogitationis Islamicae provincias perdidicit, quas vicissim modo miscuit qui traditiones hakimorum posteriorum sicut Qutb al-Din Shirazi in memoriam redigit. Eius nomen personale fuit Ilyas. Tris mulieres in matrimonium duxit. Goethius de Nizamo opinabatur: "Ingenium clemens, ingeniosissimus, qui, cum Firdausi collectas traditiones heroicas confecisset, pro rebus suorum poematum dulcissimos amoris altissimi congressus elegit."