Lingua Gallaica
Lingua Gallaica (vulgo galego, lingua galega) est lingua Hiberoromanica, qua fere 2.4 miliones hominum loquuntur, plerumque incolae Galiciae, communitatis autonomae Hispaniae boreo-occidentalis, ubi cum lingua Castellana (Hispanica) statum publicum possidet. Etiam in regionibus vicinis, Asturiis, Castella et Legione reperitur, et a nonnullis Gallaecis qui per orbem terrarum migraverunt conservatur. Gallaica lingua evoluta Gallaicolusitanae forma cum aliquo Hispanicae pondere et cum propriis formis Lusitanae dissimilibus videri potest. Nihilominus, lingua Gallaica aliquas Gallaicolusitanae peculiaritates in hodierna lingua Lusitana abitas servat. Tractatur de Romanica lingua antiqua in provincia Romana Gallaecia (praesentis Gallaecia, Lusitania septentrionali, et finitima terrae ab oriente amplexae). Lingua Gallaica lexicum pondus Praecelticum, Celticum, Vasconicum, Germanicum, Provinciale, Amerindium, et Hispanicum (arabismos, hodiernas linguisticas versuras, hodiernam orthographiam et aliquas phoneticas peculiaritates) habet. Lingua formata de saeculo nono consideratur, velut Latinae vulgaris qua Romani domitores de saeculo II a.C.n. loquebantur resultatio. Cuius temporis puncto lingua culta extra Gallaeciam et Lusitaniam vicinis in regnis Legione et Castella fuit. Scripsit Gallaice, verbi gratia, rex Castellanus Alphonsus X Sapiens, "Cantica Sanctae Mariae" (Cantigas de Santa María). Tantum ponderis fuit ut secundae litterae per Medium Aevum post Occitanas consideretur. Nuper antiquissimum documentum Gallaicum scriptum servatum, annum 1228 ascribens, inventum est. De Foro do bõ burgo do Castro Caldelas ab Alphonso IX Aprili huius anni Gallaico municipio Villae Aliaricii (Hispanice: Allariz) consenso tractatur. Gallaicolusitana lingua, communis Gallaecia et Lusitaniae, 700 annos publica plenaeque exsistentiae,? sed a Gallaicis nobilibus clades adflictae, qui consilium pro victis factionibus in bellis ob imperium saeculo XIV extremo et orto saeculo XV caperent, Gallaicae nobilitatis assimilationem et Castellanam dominationem provocant, eam in oppressionem et in publicum, officialem, litterarium religiosumque abitum ferentes usque ad saeculum XIX extremum. Quae "Saecula Obscura" nominantur. Lingua Lusitana, tamen, per hanc periodum tutela et libero incremento usus est, gratia facti ut Lusitania unum paeninsulare territorium quod extra linguisticum Hispanicae dominium manuit fuisset. Singulis 17 Maii, Dies Litterarum Gallaicarum celebratur singulis huius linguae scriptoribus dicatus (Regali Academia Gallaica lectis). Hoc die officiales organismi utuntur ut linguae Gallaicae usus cognitioque foveantur.