Han Fei
Han Fei (韓非, litteris simplicioribus 韩非, pinyin Hán Fēi, natus in Zhou Orientali circa 280; mortem in Qin civitate sibi veneno consciscens, 233 a.C.n.), etiam Han Fei Zi appellatus, aetate civitatum bellantium fuit philosophus civicus auctoritate in schola legalistica gravis. Qui rationes eius praecursorum composuit, ut in Han Feizi eius libro eponymo describuntur. Saepe habetur maximum legalismi Sinici exemplum, quia eius magnum opus in nuclearibus principiis legalisticis consistit. Eius scripta Qin Shi Huang, primum Sinarum imperatorem, magnopere moverunt, sed Domu Qin finito, eius philosophia a Domu Han rite infamata est. Quamquam ipse fuit exsul per historiam Sinae imperialis, eius philosophia politica omnem domum sequentem magnopere movit, et exemplar Confucianum, quod affirmat regnum sine legibus optimum esse, numquam iterum obtinuit. Zhuge Liang, cancellarius Shu Han civitatis, postulavit ut Liu Shan imperator librum Han Feizi legeret ut optimum regendi modum disceret. Han Fei vim legum Shang Yangianarum, vim artis administrativae Shen Buhaianae, notionesque de auctoritate et profetiam Shen Daoianas probavit, dicens dominum civitati firme imperare posse cum rationes eius praecursorum perdisceret, quae sunt potestas (勢, shì), ars (術, shù), ius (法, fǎ). Xunzi credidit ingenium hominum malum, sine virtutibus esse, ac ergo proposuit ut infantuli virtutes adipisci deberent per moralem educationem Confucianum, quae scientiam classium socialium exprimat.