Numerus defectivus
Numerus defectivus est numerus n {\displaystyle n} , cuius summa divisorum minor numero n {\displaystyle n} ipso - e summa excepto - est. Vel symbolis mathematicis expressum ∑ d | n , d ≠ n d < n {\displaystyle \sum _{d|n,d\not =n}d<n} . Exempla: 10 est numerus defectivus, nam 1+2+5 = 8 < 10. Omnes numeri primi sunt defectivi, cum 1 sit eorum solus divisor, qui summetur (bene observes: numerus n {\displaystyle n} ipse semper e summa exceptus est). Si summa divisorum numeri n {\displaystyle n} uno est minor n {\displaystyle n} ipso, n {\displaystyle n} appellatur numerus leviter? defectivus. Cunctae potentiae numeri 2 sunt leviter defectivae: