Lex Parkinson
Lex Parkinson est sententia, quam Cyrillus Northcote Parkinson primum in The Economist ephemeride anno 1955 in medium protulit posteaque cum aliis commentationibus ad res administratorias pertinentibus in librum Parkinson's Law, or The Pursuit of Progress (1957) redegit. Quae "lex" ita fere exprimi potest: Opus usque adeo extendetur, donec totum finitum erit tempus ad perficiendum determinatum. Quam sententiam ipse dixit veritatem omnibus notam enuntiare, sed parum intellectas esse causas et consecutiones in hoc adagio implicatas. Praesertim de operibus officialium sive apparitorum civilium hic agitur, nam, ut commemorat Parkinson, numerus apparitorum nullam rationem habet cum numero negotiorum his commissorum. At tamen numerus apparitorum crescere solet, etiam si decrescat administrandorum negotiorum copia. Qua de causa? Quo modo? Ad rem explicandam Parkinson duo constantiae genera sive "leges" proposuit, quae infra expomemus.