Lucius Afranius (scriptor)
Lucius Afranius (nescimus quo anno natus aut mortuus sit) fuit poeta comicus Latinus, qui in togatis componendis excellebat, cuius generis praecipuus auctor habebatur. Ad gentem Afraniam, plebeiam sed nobilem (plures magistratus rei publicae dederat) pertinuisse videtur. Studiosi plerique secunda parte secundi saeculi a.C.n. eum floruisse existimant, certe post Terentium. De reliqua vita nihil accepimus. Puerorum amores ei obicit Quintilianus, sed ex ipsis operibus ut videtur, quorum obscoenitatem confirmat Ausonius. Nulla comoedia togata Afraniana ad nos pervenit. Ex Afranii operibus exstant circiter 300 brevia fragmenta, plerumque a grammaticis servata, qui usus aut vocabula rariora in glossariis colligebant. Plurimos locos servavit Nonius Marcellus, secundum locum obtinent Festus et Charisius. Quadraginta tres tituli traditi sunt: Abducta, Aequales, Auctio, Augur, Brundisina, Cinerarius, Compitalia, Consobrini, Crimen, Deditio, Depositum, Divortium, Emancipatus, Epistula, Exceptus, Fratriae, Ida, Incendium, Inimici, Libertus, Mariti, Materterae, Megalensia, Omen, Panteleus, Pompa, Privignus, Prodigus, Proditus, Promus, Prosa, Purgamentum, Repudiatus, Sella, Simulans, Sorores, Suspecta, Talio, Temerarius, Thais, Titulus, Virgo, Vopiscus. Per Ciceronem scimus Simulans ludis Apollinaribus anni 57 a.C.n. doctam esse ac per Suetonium Incendium ludis maximis anno 66. Ut in comoedia nova argumenta ad res domesticas familiaresque privatorum hominum spectabant sed scaenicum supellectile Romanum aut saltem Italicum erat. Ipsi tituli Romanas ferias (Compitalia, Megalensia, Pompa) aut sacerdotia (Augur, Virgo) nonnumquam designabant. Saepe Afranium cum Menandro antiqui comparabant et ipse fatebatur e poeta Graeco multa quae sibi convenirent mutuasse sed et ab aliis, in primis a Terentio. E fragmentis servatis iudicanti genere dicendi archaevo usus esse videtur.