Lingua Iaponica classica
Lingua Iaponica classica (Iaponice 文語 bungo) est litterarium linguae Iaponicae genus quod fuit lingua solita usque ad aevum Shōwa iniens (1926–89). Conditur in lingua Iaponica media prima, lingua in usu per aevum Heian (794–1185), sed nonnullas gratias posteriores exhibet. Eius usus per Aetatem Meiji exeuntem (1868–1912) deficere coepit, cum mythistoriarum scriptores eorum opera modo dicto scribere coeperunt. Tandem modus dictus in usu divulgato venit, etiam in maioribus diariis, sed multa instrumenta publica modo vetere iam scripta sunt. Post Bellum Orbis Terrarum II, plurima instrumenta ad modum dictum commutata sunt, quamquam modus classicus in generibus traditionalibus, sicut lingua sacra in Shinto, waka, haiku, iam adhibetur. Leges veteres modo classico nisi plene retractatae manent.