Hagnon Teius
Hagnon Teius (Graece Ἅγνων), Caballae filius et urbis Tei incola, fuit aulicus Alexandri Magni et Antigoni Monophthalmi sectator. Hagnon fuit ut videtur dux classium et socius dives et potens Alexandri regis. Quo mortuo Hagnon anno fere 320 a.C.n. aulicus fuerit Crateri; legatos enim Ephesios eo anno apud aulam Crateri adiuvit. Cratero decedente Hagnon sub Antigono Monophthalmo mox meruit; pro eo iuxta insulam Cyprum anno fere 315 a.C.n. pugnans ab Atheniensibus, duce Thymochare, victus est. Nummi Teii saeculo IV a.C.n. exeunte iussu Hagnonis cuiusdam, fortasse eiusdem, incusi sunt.