Spes Mons
Spes Mons est collis tholiformis, ad circa 3500 pedes altus, in radicibus Mons Glaciei Beardmore in pluteo glaciei Rossiano Antarcticae in 83°45′S 171°00′E﻿ / ﻿83.75°S 171°E﻿ / -83.75; 171 situs. Ab Ernesto Shackleton et sua manu polari australi per iter ad polum australem versus in expeditione Nimrod die 3 Decembris 1908 inventus est. Ob hunc collem ascensum, manus montem glaciei primum viderunt qui iter ad planitiem polarem et ad polum ipsum praebebat. Shackleton scripsit: Ad radices montis pervenimus quem conscendere sperabamus ut terram circumdantem intuerimur. . . . Magna difficultate hanc faciem saxosam scandimus, et tum lenem clivum niveum ascendimus. . . . A summo iugo repente rupit in conspectum iter apertum ad australem, quia magnus mons glaciei ante nos erat . . . procul ad australem tendens, donec in altam glaciem mediterraniam tandem mergi videbatur." Shackleton collem qui hunc despectum praebebat Mount Hope nominavit, ob promissum quod offerebat. Manus Shackletoniana montem glaciei ad planitiem ascendit, sed cursum convertit antequam polum attingere posset. Tres annos post, manus Capitanei Scott idem iter polum sequens attigit, sed omnis manus rediens interiit. Spes Mons fuit locus ultimi commeatus a manu Maris Rossiani anno 1916 positi, ad iter transcontinentale Shackletonianum suppeditandum quod manus pro gloria Expeditionis Trans-Arcticae Imperialis in animo habebat.