Iordanus de Saxonia
Iordanus de Saxonia (natus anno circiter 1190 in oppido Dassel; mortuus 1237) fuit frater Dominicanus, praedicator celeber, et ab anno 1222 usque ad 1237 magister huius Ordinis, Dominico Oxomensi successor. In Ordine intravit quo tempore Parisiis studuit, a Reginaldo Aurelianensi suasus. Inter discipulos eius fuit Albertus Magnus. Auctor fuit operis primi de vita Dominici (qui anno 1234 canonizatus est) et de origine Dominicanorum. Anno 1233 epistulam encyclicam de morte Dominici et de officiis praedicatorum emisit, fratribus provinciae Lombardiae destinatam. Anno 1825 iussu papae Leonis XII beatificatus est.