Logica propositionalis
-2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}. Logica propositionalis, in logica et mathematica, dicitur cognitionis ratio quae praecipue ad argumentorum analyses spectat. Argumentum quoddam in varias propositiones dividitur; quae appellantur praemisa et deductiones seu conclusiones, quae verae aut falsae possunt esse; quae in denotatione formali litteris A, B, C, etc., repraesentantur et coniunguntur per sex operationes logicas, invicem symbolis repraesentatas, quae sunt: condicionale ( → {\displaystyle \to } ), bicondicionale ( ↔ {\displaystyle \leftrightarrow } ), coniugens ( ∧ {\displaystyle \land } ), disiugens ( ∨ {\displaystyle \lor } ), excludens ( ⊻ {\displaystyle \veebar } ), negans ( ¬ {\displaystyle \neg } ), et implicans ( ⊢ {\displaystyle \vdash } ). Argumentum, cum legibus logicae propositionalis paret, validum esse dicitur; et argumentum validum, cum omnia praemisa eius sunt vera, verum dicitur.