Musica rustica
Musica rustica, vel musica rusticana, est genus musicae popularis quod ex Civitatibus Foederatis Meridianis annis 1920 ineuntibus exorta est, ex radicibus in generibus musicae vulgaris Americanae conditis, praecipue in musica Appalachiana et occidentali ac blues. Musica rustica saepe in carminibus epicolyricis melodiisque saltatoriis consistit, quibus plerumque sunt formae simplices, verba vulgaria, harmoniaeque usitate a chordophonis comitatae, sicut a banionibus, citharis electricis acusticisque, citharis chalybis (sicut chalybibus pedalibus et dobro), atque violinis necnon cum harmonicis. Diagramma blues per eius historiam notam late adhibebatur. Notiones musicae rusticae musicam occidentalem annis 1940 amplecti coeperunt, quae se cum musica hillbilly ex radicibus similibus evolvebant. In Civitatibus Foederatis anno 2009, musica rustica erat genus radiophonicum per vespertinum horae festinae commeatum saepissime auditum, et in commeatu matutino secundum a genere populo gratissimo. Vocabulum musica rustica hodie adhibetur ad multa subgenera musica describenda. Origines musicae rusticae in musica vulgari Americanorum classis operariorum et/aut quotidianá operariorum collaris caerulei Americanorum vitá patent, qui carmina popularia, Hibernicas Celticasque violinarum melodias, traditionalia carmina epicolyrica Anglica, carmina bubulcorum, musicasque variorum gregum immigrantium Europaeorum traditiones miscebant.