Lectio (ratio)
Lectio est multiplex ratio cognitiva qua via homo symbola enodat ut significationem construat vel derivet (comprehensio lectionis). Quae est modus quaestus linguae, communicationis, et informationis notionumque partiendarum. Sicut omnes linguae, lectio est multiplex interactio inter textum et lectorem, quae per priorem lectoris scientiam, experientias, habitus vitae, linguisticamque culturae societatisque communitatem formatur. Ratio legendi exercitationem, progressum, emendationem continuam exiget; praeterea, creativitatem et enodationem criticam poscit. Qui litteras consument quaque re periculum subeunt, se de vocabulis propriis penitus declinantes ad imagines excogitandas quae ei in sitibus ignotis per textus descriptos intellegere possunt. Legere, quia ratio tam multiplex est, nec contineri, nec ad unam aut duas interpretationes circumscribi potest. Non sunt firmae lectionis regulae, sed potius legere effugium lectoribus sinit ut ei sua opera intus in mente producant. Quod profundo reconditoque textuum explorationi favet cum explicentur. Lectores variis legendi rationibus utuntur ad enodationem (symbola in sonos vel repraesentationes orationis convertere) et comprehensionem iuvandam. Lectores indiciis contextualibus uti possunt ad significationem verborum ignotorum agnoscendam. Lectores vocabula quae legunt in eorum scientiae formam exstantem inserunt (theoria schematum). Alia legendi genera, sicut notatio musica et pictogrammata, non sunt systema scribendi in oratione condita. Nexus communis est interpretatio symbolorum ad significationem extrahendam e notationibus oculorum vel signis tangendi (ut in scriptura Braille).