Nicolaus P. Andriotes
Nicolaus P. Andriotes, plenius Nicolaus Panteles Andriotis (Neograece Νικόλαος Παντελής Ἀνδριώτης, natus die 8 Novembris anno 1906 Imbri; mortuus die 29 Septembris anno 1976 Thessalonicae) fuit linguista Graecus et linguae Neograecae peritus. Nicolaus P. Andriotes, postquam gymnasia Constantinopoli ac Galatzii, Romaniae, frequentavit, ab anno 1923 in Universitate Athenarum linguae Graecae studebat. Ab anno 1928 usque ad annum 1944 "Lexicon Historicum linguae Graecae" (Ιστορικό Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας) a Georgio N. Chatzidaki initiatum edidit. Anno 1932 ab Universitate Athenarum laurea ornatus ab anno 1933 usque ad annum 1937 linguisticae comparativae in Universitate Vindobonensi (apud Paulum Kretschmer) et Berolini incubuit. Ab anno 1944 usque ad annum 1969 lingusticam in Universitate Thessalonicensi docuit, cuius rector fuit annis 1962–1963. Praeterea Andriotis fuit praeses institui Manolis Triantaphyllides (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη), per multos annos socius societas studiorum Macedonicorum (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών), cuius praeses anno 1976 factus est, necnon praeses instituti pro studiis paeninsulae Balcanicae (Ίδρυμα Mελετών Xερσονήσου του Aίμου) et socius consilii scientifici diariorum Balkan Studies (1960–1974) et Ελληνικά (Elliniká, 1966–1976). Imprimis lexicographiae, historiae et dialectis linguae Neograecae ac linguae Macedonicae antiquae operam contulit. Quod attinet diglossiam linguae Graecae in favorem Demoticae "moderatae" fuit.