Rex deusque
Rex deusque (rēḱs deiwos-kʷe) inscribitur dialogus brevis compositus lingua prisca indoeuropaea restituta. Res hausta est e fabula de rege Hariscandra quam refert liber Aitareya Brahmana. Dialogi auctor, D. Sen, quosdam homines doctos qui linguis indoeuropaeis student petivit ut verba in linguam protoindoeuropaeam verterent secundum suas sententias. Versio Hampi/Seni sicut in EIEC (1997:503) est legitur, tamen nomine Werunos a Sen proposito vicem explente nominis Lughus. To rḗḱs éh1est. So n̥putlos éh1est. So rēḱs súhnum éwel(e)t. Só tós(j)o ǵʰeutérm̥ (e)pr̥ḱsḱet: "Súhxnus moi ǵn̥h1jotām!" So ǵʰeutēr tom rḗǵm̥ éweukʷet: "Ihxgeswo deiwóm Wérunom". So rḗḱs deiwóm Werunom h4úpo-sesore nu deiwóm (é)ihxgeto. "ḱludʰí moi, phater Werune!" Deiwós Wérunos km̥ta diwós égʷehat. "Kʷíd welsi?" "Wélmi súxnum." "Tód h1éstu", wéukʷet loukós deiwos Werunos. Rēǵós pótniha súhnum gegonh1e. Versio Lehmanni: Pótis gʰe ʔest. Só-kʷe n̥gn̥ʔtós ʔest, sū́num-kʷe wl̥next. So ǵʰutérm̥ pr̥ket: "Sū́nus moi gn̥hjotām!" ǵʰutḗr nu pótim weukʷet: "Jégeswo gʰi déiwom Wérunom." úpo pro pótis-kʷe déiwom sesore déiwom-kʷe jegto. "Kludʰí moi, dejwe Werune!" Só nu km̥ta diwós gʷāt. "Kʷód wl̥nexsi?" "Wl̥néxmi sū́num." "Tód ʔestu", wéwkʷet lewkós déjwos. Pótnī gʰi sū́num gegonʔe. Versio Latina: Erat rex. Hic sine nato erat. Hic rex filium voluit. Sacerdotem petivit: "Nascatur mihi filius!" Sacerdos regi dixit: "Ora deum Verunum." Rex deum Verunum adivit ut oraret deum. "Exaudi me, pater Verune!" Deus Verunus descendit de caelo. "Quid vis?" "Filium volo." "Ita sit" dixit illustris deus Verunus. Tunc uxor regis filium peperit. Versio Sanscrita: Athainam uvāca: varuṇaṃ rājānam upadhāva, putro me jāyatāṃ, tena tvā yajā iti tatheti. sa varuṇaṃ rājānam upasasāra: putro me jāyatāṃ, tena tvā yajā iti. tatheti. tasya ha putro jajñe, rohito nāma.