Marsilius Ficinus
Marsilius Ficinus (natus Fighinis die 19 Octobris 1433; mortuus Florentiae die 1 Octobris 1499) fuit philosophus Italus et dux Academiae Neoplatonicae Florentinae, quae quidem sub auspiciis Cosmi de Medicea gente et Laurentii Magnifici successoris floruit, instituti ubi Ficinus Philosophiam Neoplatonicam plurimis tradidit. Neoplatonicum cognovit philosophum Gemistum Plethonem, orationes cuius de Platone et de mysticis Alexandrinis ita Florentinam fascinaverunt societatem ut eum secundum appellaverint Platonem. Anno 1459, Ioannes Argyropoulus Linguam Graecam litterasque in Florentia docebat, cum Ficinus inter discipulos esset. Cum Cosimus Medices Platonis Academiam refundare statuit, Ficinum elegit rectorem, qui e Graeco in Latinum vertit opera Platonis (anno 1484 publicata), Porphyrii, Iamblichi, Plotini et Corpus Hermeticum. Scripsit praeterea Commentarium in Platonis Symposio, De Vita Libros Tres, et Theologiam Platonicam de immortalitate animae. Gemistus Pletho Ficino suggessit inter Platonismum Christianismumque coniunctionem invenire. Ioannes Picus de Mirandola discipulus Ficini erat.