Psalmus 18
Psalmus 18 (enumeratione Graeca psalmus 17 dictus) libri Psalmorum habet longam superscriptionem, sic in Nova Vulgata redditam: "Magistro chori. David, servi Domini, qui locutus est ad Dominum verba huius cantici, quando Dominus eum liberaverat e potestate omnium inimicorum suorum et e manu Saul. Dixit igitur", post quam ipsum carmen incipit verbis "Diligam te, Domine". Hic psalmus fere eadem verba continet ac II Samuelis 22. Hic est psalmus actionis gratiarum, in quo David laudat Dominum qui eum victoriam in bello dedit. Iohannes Calvinus, theologiae Christianae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: Scimus per quas difficultates, et quam ardua obstacula David ad regnum pervenerit, nam usque ad mortem Saulis exul et profugus, trepidem vitam inter multas mortes protraxit. Deinde quum Deus iam cum sua manu in solio locasset, exceptus fuit intestinis discordiis: et quum potestior esset adversa factio, parum saepe abfuit ab interitu. Hostes vero externi eum ad senium usque duriter exercuerunt. His malis, nisi Dei virtute adiutus, nunquam superior fuisset. Multas ergo et insignes victorias adeptus, non sibi (ut solent profani homines) triumphum canit: sed Deum illarum authorem iustis encomiis celebrat. Psalmus ergo hic initium est, quo magnifice David tam in regno suo auspicando, quam in tuendo eius statu admirabilem Dei gratiam extollit. Deinde ostendit in regno suo adumbratam fuisse regni Christi imagine, ut statuant fideles, quanvis invito et reluctante toto mundo, Christum incredibili Patris potentia semper fore victorem.