Prullianum
Prullianum, vulgo Prouille vel Prouilhe, fuit locus domús antiquissimi Dominicanorum, iam ante Ordinem constitutum conditi. Fuit vicus parvus Occitaniae inter Fanum Iovis et Bram (praefecturae hodiernae Atacis) paene habitatus; ibi suadente episcopo Tolosano Fulcone missionarii Didacus et Dominicus Oxomenses domum anno sive 1206 exeunte sive 1207 ineunte posuerunt ecclesiamque ruinosam restituere coeperunt ubi praedicatores religionem Catholicam urgere possent haereticosque Catharos ad fidem reducerent. Raimundus Berengarius Narbonensis archiepiscopus vectigalia ecclesiae S. Martini ad Limosum concedit, Fulco vectigalia Prulliana, sed Simon V de Monteforti alia emolumenta varia.