Ancile
Ancile (-is, n) fuit parvum scutum antiquum ex aere factum, cui quoque in latere sinus erat, ut fere numero octo simile videretur. Ancilia aetate Mycenaea in usu erant et verisimiliter etiam a militibus Italicis primo millenario a.C.n. incipiente adhibita sunt. A Romanis verbum, ut Varro tradit, ab "ambecisus" (< amb- et accidere) deductum est (vide: Ovidius, Fasti 3,377: "idque ancile vocat, quod ab omni parte recisum est"), quod per "ancisile" ad "ancile" mutatum est. Linguarum periti hodierni autem de hac interpretatione dubitant.