Ecclesiae pacis
Ecclesiae pacis sunt ecclesiae, greges, vel civitates Christianae quae pacifismum Christianum vel non repugnantiam biblicam suadent. Vocabulum ecclesiae pacis historicae solum ad tres greges ecclesiasticos inter ecclesias pacis spectat—Ecclesiam Fratrum, Religiosam Amicorum Sodalitatem (Tremebundos), et Mennonitas (inter quos Amish, Mennonitae Ordinis Veteris, et Mennonitae Conservativi)—et ex primo ecclesiarum pacis colloquio in Kansia anno 1935 habito adhibetur. Definitio locutionis ecclesiae pacis aliquando ad comprehendos Christadelphianos (ex 1863) et Molokanos (Orthodoxos Russicos "lactis potatores") augetur, qui autem colloquio ecclesiarum pacis historicarum in Kansia anno 1935 habito non interfuerunt. Ecclesiae pacis consentiunt Iesum suasisse non violentiam. Num autem vis physica umquam excusari possit, aut in defensione sui aut in defensione aliorum, controversia manet. Multi fideles in morali non repugnantiae habitu coram violentia severe stant, sed hae ecclesiae plerumque concedunt violentiam pro civitatibus et earum gubernationibus contra mores Christianos esse. Inter omnes sectas Christianas semper fuerunt greges sodalium qui suadent non violentiam, quam autem certae ecclesiae constanter sustinent ex initio. Praeter tres ecclesias pacis historicas sunt Amish, Mennonitae Ordinis Veteris, Mennonitae Conservativae, Hutteritae, Fratres Baptistae Germani Veteres, Fratres Fluminei Ordinis Veteris, Fratres in Christo, et aliae ecclesiae in traditione Anabaptistarum (Doukhobori, Fratres Dunkard, Molokani, Communitates Bruderhof, Schwenkfelderani, Moraviani, Shakers), et adeo nonnulli greges intra motum Pentecostalem. Coetus Dei, maxima ecclesia Pentecostalis, pacifismum circa tempus belli secundi mundani reliquerunt. Hi greges intra et inter se discrepaverunt, num personas militares agere, sicut operarii medici non armati, vel munera a loco pugnae distantia civitates tempore belli adiuvanda sustinere deberent, sicut fabrica apparatuum belli. Aliud argumentum dicit Iesum, utinam adesset, patientis adiuvare velle; aliud, sic eos adiuvare auxilium ad violentiam oblique addere, alios homines expediens ut ei intersint.