Consequentialismus
Consequentialismus est classis theoriarum ethicae normativae quae habet consequentias morum hominis esse ultima ullius iudicii rectitudinis aut improbitatis illorum morum fundamenta. Ergo, apud consequentialismum, actus honeste rectus (aut omissio actionis honeste facta) est actio quae exitum vel consequentiam bonam generabit. Notio consequentialismi saepe in aphorismo "Fines rationes excusant" exprimitur, quod significat si finis honeste rectus est, ulla ratio per quam fit est acceptus. Consequentialismus usitate a deontologia (vel ethica deontologica) distinguitur, quod deontologia rectitudinem aut improbitatem morum hominis deducit ex ingenio morum ipsorum, potius quam ex exitibus morum. Ab ethica virtutis praeterea distinguitur, quae ad ingenium agentis potius quam ad naturam vel consecutiones actionis (vel omissionis) ipsius spectat, et ab ethica pragmatica, quae mores sicut scientia tractat: communiter progrediens per multa saecula, ut omnes morum norma retractari possunt. Theoriae consequentialistae inter se differunt per modum quo bona moralia definiunt. Nonnulli arguunt theorias consequentialistas et deontologicas invicem proprias non esse. Exempli gratia, T. M. Scanlon notionem iura humana proponit, quae generatim habentur notio deontologica, solum purgari possunt quod spectat ad consecutiones illorum iurum. Similiter, Robertus Nozick arguit theoriam quae plerumque consequentialista est, sed obliquas continet vires quae genus coercent actionum quas agentibus facere licet.