Scapeta
Scapeta vel scabetia, Catalane escabetx et ex hoc Hispanice escabeche, est genus ferculorum tam hodiernorum quam mediaevalium quo cibus (praesertim piscium, nonnumquam carnium) praefrictus in aceto holeribusque et condimentis marinatur. Nomen horum ferculorum antiquissimum nobis cognitum, videlicet السكباج al-sikbāj (Latine "sicbeis"), in textu Arabico saeculi X legitur sed ultimam originem suam Persicam esse reclamat, qua lingua mediaevali sik "acetum" et bāg "decoctum" significabant. Methodus autem, multo antiquior quam nomina mediaevalia, iam apud Apicium descripta est: "Ut pisces fricti diu durent: Eodem momento quo friguntur et levantur ab aceto calido perfunduntur." Ex Arabico derivantur nomina Latina mediaevalia scapeta, scabetia, ante annum 1309, Catalanum escabeig, escabetx, a saeculo XIV, Hispanicum escabeche, a saeculo XV, Francogallicum medium espinbesche anno fere 1393, Occitanum scabeg ante annum 1390 repertum (cf. Arabicum Algeriense skabetch), dialecto Nicaeensi saec. XIV aschibeci, Italiane saeculo XV schibeze, verba Italiana regionalia hodierna scabbeci in Sicilia et scapece in agro Sallentino necnon scabeccio in Liguria usitata. Ex his deducuntur verbum Vasconicum eskabetxa, Occitanum recentius escabècha, Francogallicum recentius escavèche et escabèche, Anglicumque (paene oblitum) caveach, ab anno 1714 usitatum. Anna Martellotti sikbāj insuper originem esse verbi Europaei mediaevalis "askipicium" vel aspic suadet. Multi verbum Hispanicum escabeche Anglicumve caveach proavos vocabuli Hispanoamericani ceviche esse censent, sed testamenta huius etymologiae non iam reperta sunt.