Magna Culturae Conversio Proletariana
Magna Culturae Conversio Proletariana, vel simpliciter Conversio Culturae fuit violentus multitudinis motus qui in Populare Sinarum Republica commutationes societatis, rerum politicarum, oeconomiaeque ab 1966 ad 1976 (Maone Zedong novissime mortuo) efficiebat. Ex ea manavit chaos per civitatem, perturbatio oeconomica, et stagnatio communis. Conversio die 16 Maii 1966 coeptus est a Maone Zedong, Communisticae Sinarum Factionis praeside, qui adfirmavit quaedam liberalia "genera" urbana (Anglice: liberal bourgeois elements) factionem societatemque magna ex parte pervasisse, capitalismum restituere volentibus. Mao, secundum suam theoriam revolutionis perennis, poposcit haec "genera" per revolutionariam violentemque luctationem classium ab iuvenibus Sinarum effecturam removerentur, qui iuvenes huic obtestationi mox respondentes greges Custodum Rubrorum per rempublicam instituerunt. Motus deinde inter milites, operarios urbanos, ducesque factionis communisticae extendit. Cum Mao ipse publice declararet Culturae Conversionem anno 1969 finisse, eius acerbitates usque ad mortem Lin Biao in casu aeroplani anno 1971 permanebant. Certamina dominationis et inconstantia civilis inter 1969 et 1976, cum Quattuor Coniurati in custodiam dati sunt, nunc pars Culturae Conversionis late habentur. Maone anno 1976 mortuo, partes intra factione quae Culturae Conversioni repugnabant, a Deng Xiaoping ductae, valuerunt, et ante 1978 plurimae emendationes in civili ratione, oeconomia, et educatione cum Culturae Conversione coniunctae relictae sunt. Culturae Conversio ex eo tempore res improba habetur, et homines qui in eius institutione intererant vexati sunt. Ius rite dicens de Culturae Conversione anno 1981, factio communistica Maonem Zedong praecipue reprehendit, sed Lin Biao quoque et Quattuor Coniuratos ob licentias pessimas quae ei excitaverant culpavit.