Nāgārjuna
Nāgārjuna (natus fortasse in India Meridiana circa 150; mortuus circa 250; Mandarinice 龍樹, simpliciter 龙树, pinyin Lóngshù, Tibetana normativa mGon-po Klu-grub) fuit monachus, philosophus, scriptor, et sanctus e regione Andhra Pradesa in India ortus. Late unus e philosophis Buddhisticis maximi momenti aestimatur. Praeterea, secundum Ioannem Westerhoff, ille est "unus e cogitatoribus maximi momenti in historia philosophiae Asianae. Nagarjuna cum Aryadeva discipulo habetur conditor Madhyamakae, scholae Buddhismi Mahāyāna quae "viam mediam" petit, ac defensor illius motus. Eius Mūlamadhyamakakārikā (versus radicales de Madhyamaka) sunt textus maximi momenti qui inanitatem, cosmotheoriam Buddhisticam, tractat, permultos auctores commentariorum Sanscritorum, Sinensium, Tibetanorum, Coreanorum, Iaponiensium movens, atque iam diligenter legitur. Nāgārjuna etiam philosophiam Prajñāpāramitā orsarum excoluit, ac nonnulli fontes affirmant eum scripturas orbi terrarum retexisse quas a quibusdam nagis recuperavit. Praeterea, nonnullos libellos de rasayana scripsisse, atque officium rectoris Nalandae meruisse memoriae traditum est.