Inguiomerus Bergman
Inguiomerus Bergman Res apud Vicidata repertae: Nativitas: 14 Iulii 1918; Uppsala Cathedral Assembly Obitus: 30 Iulii 2007; Fårö parish Patria: Suecia Nomen nativum: Ernst Ingmar Bergman Familia Genitores: Erik Bergman; Karin Bergman Coniunx: Else Fisher, Ellen Bergman, Gun Bergman, Käbi Laretei, Ingrid von Rosen Proles: Lena Bergman, Eva Bergman, Jan Bergman, Anna Bergman, Mats Bergman, Maria von Rosen, Daniel Bergman, Linn Ullmann Memoria Sepultura: Fårö begravningsplats Ernestus Inguiomerus Bergman (natus Ernst Ingmar Bergman Upsaliae die 14 Iulii 1918; mortuus Fårö in insula die 30 Iulii 2007) fuit moderator, scriptor, choragusque Suecicus, qui operam pelliculis, televisioni, theatro, radiophoniaeque saeculo vicensimo dedit. Numeratur inter pellicularum fabricatores optimos et maximi momenti. Inter eius pelliculas latissime laudatas sunt Smiles of a Summer Night (1955), Det sjunde inseglet ('Sigillum septimum') (1957), Smultronstället ('Fragetum') (1957), Persona (1966), Cries and Whispers (1972), Scenes from a Marriage (1973), et Fanny och Alexander (1982), binis ultimis in televisificis editionibus protractis conversis. Plus quam sexaginta pelliculas et documentarias pro exhibitione commerciali in theatris et televisione fecit, quorum plures etiam conscripserat. Praeterea plus quam 170 ludos scaenicos direxit. Ad ultimum societatem creativam cum Gunnar Fischer et Sven Nykvist cinematographis confecit. Inter eius grege histrionum erant Harrietta Andersson, Bibi Andersson, Liv Ullmann, Gunnar Björnstrand, Erland Josephson, Ingrid Thulin, et Max von Sydow. Plurimae suarum pellicularum in Suecia positae, multaeque post 1961 Fårö in insula in taeniolas redactae sunt. Philippus French, iudex pellicularum Anglicus, Bergman appellavit "unum e maximis saeculi vicensimi artificibus, . . . [qui] in litteris et artibus activis modum condicionis humanae ambae iterum creandae et interrogandae invenit." Martinus Scorsese, moderator Italo-Americanus, scripsit: "Si aetatis certae annis 1950 et 1950 vivebas, adulescens mox adultus, pelliculasque facere volebas, necesse erat, ut opinor, a Bergman moveri. . . . Effectus qui illae pelliculae in hominibus maioris aestimare non potest."