Ioannes Alexander Brassicanus
Ioannes Alexander Brassicanus Res apud Vicidata repertae: Nativitas: 1500; Canstadium Obitus: 25 Novembris 1539; Vindobona Familia Genitores: Iohannes Brassicanus; Ioannes Alexander Brassicanus (vulgo Köl; natus 1500; mortuus Vindobonae die 25 Novembris 1539), fuit humanista operumque Graecorum classicorum recensor. Ioannes Alexander Brassicanus natus est apud Cannstatt, filius Ioannis Brassicani philologi, frater maior natu Ioannis Ludovici poëtae. Ad gradum magistri artium universitatis Tubingensis anno 1517 acceptus est; anno 1518 ab imperatore Maximiliano I "Poëta et orator laureatus" cognominatus est. Eo tempore carmina Latina Calpurnii Siculi et Nemesiani divulgavit hymnumque Homericum in Apollinem in editione bilingui. Annis insequentibus carmina et orationes ephemeras de vita principum pronuntiavit. Legatus interdum fuit imperatorum in Nederlandiam (anno 1520) et Hungariam. Praecipue autem linguis Classicis studuit annoque 1522 philologiae professor factus est apud Ingolstadienses. Amici autem, inter quos Iohannes Faber Vindobonensis episcopus, ad universitatem Vindobonensem invitabant; ibi anno 1524 professor artis rhetoricae promotus est, mox et iuris imperialis, tandem anno 1528 litterarum Graecarum. Ibi editionem Geoponicon paravit, quam edidit (una cum libris De plantis Aristoteli tributis) eodem anno in quo mortuus est. Editiones antea divulgaverat scriptorum Classicorum Luciani et Moschi; Eucherii Lugdunensis, Salviani Massiliensis, Salonii Viennensis, Pothonis Prumiensis et Haymonis Halberstatensis Christianorum; recentiorum etiam Iani Parrhasii, Philippi Melanchthonis, Leonardi Aretini interpretis Homerici, Gennadii Scholarii. In operum Salviani Massiliensis praefatione, saepissime a posterioribus citata, Brassicanus de bibliotheca regis Matthiae Corvini, "librorum magni devoratoris", disserit; ibi olim textum integrum orationum Hyperidis cum scholiis vidit. Brassicano subiter mortuo bibliothecam eius emit Iohannes Faber; hodie in Bibliotheca Nationali Austriaca apud Vindobonenses inclusa est. Liber manu scriptus e quo editionem Geoponicon confecit postea ad Ioannem Oporinum pervenit, deinde ad Ioannem Sambucum; ultimo autem in eadem Bibliotheca iacet.