Constans electrica
Constans electrica vel permittivitas vacui vel constans dielectrica vacui (ε0 notata) est constans physica quae, dimensiones oneris electrici, longitudinis et roboris inter eas nectendo, mētītur quam densus campus electricus, propter quoddam onus, oriri possit (idcirco magnitudinem permittivitatis electricae(en)(d) vacui statuit). Constans electrica sic definiri potest, ε 0 = 1 4 π k e = 1 μ 0 c 2 = e 2 2 α h c = e 2 4 π α ℏ c {\displaystyle \varepsilon _{0}={\frac {1}{4\pi k_{e}}}={\frac {1}{\mu _{0}c^{2}}}={\frac {e^{2}}{2\alpha hc}}={\frac {e^{2}}{4\pi \alpha \hbar c}}} ubi ke est constans Coulombiana μ0 est constans magnetica(en)(d) c est celeritas lucis in vacuo h et ħ sunt constans Planckiana et constans Planckiana minuta α est constans structurae subtilis e est onus electricum elementare (i.e. onus protonis vel electronis) Secundum unitates Systematis internationalis unitatum, constanti electricae congruunt 8.8541878188(14)×10−12 C2 kg−1 m−3 s2. Exempli gratia, vis inter duo onera electrica punctiformia, secundum legem Coulombianam(en)(d), scribi potest, F C = 1 4 π ε 0 q 1 q 2 r 2 {\displaystyle F_{\text{C}}={\frac {1}{4\pi \varepsilon _{0}}}{\frac {q_{1}q_{2}}{r^{2}}}} ubi q1 et q2 sunt onera electrica, r est eorum mutua separatio, et 1/4𝜋ε0 est alius modus constantem Coulombianam scribendi. Eadem constans in aequationibus Maxwellianis quoque, quae faciem campi electrici magneticique et radiationis electromagneticae describunt, incurritur. In arte electrica, constans ε0 saepe adhibetur unitas ad permittivitatem variarum dielectricarum materierum(en)(d) metiendam.