Dioecesis Bathoniensis et Wellensis
Dioecesis Bathoniensis et Wellensis anno 909 e Scireburnensi separata est et in limitibus scirae Somersetensis constituta; sedes a principio fuit urbs Wellae, nomenque dioecesis Wellensis sive Somersetensis. Episcoporum huius dioeceseos primus fuit Athelmus, qui anno 914 dignitas archiepiscopalis Cantuariensis suscepit. Anno 1090 episcopus Ioannes de Villula sedem in urbem Bathoniam vel Aquas Sulis mutavit. Anno 1245 iussu papae Innocentii IV dioecesis nomen Bathoniensem et Wellensem adsumpsit, sede episcopali rursus ad Wellas remota.