Structuralismus
Strucuralismus in sociologia, anthropologia, et linguistica est ratio quae docet elementa culturae humanae intellegenda esse per eorum affinitatem cum maiore ratione vel structura ampla. Conatur detegere structuras quae omnes fulciunt res quas homines faciant, cogitent, percipiant, et sentiant. Invicem, ut summatim descripta a Simone Blackburn philosopho, structuralismus est "fides phaenomena vitae humanae non intellegi posse praeter eorum coniunctiones mutuas, quae structuram constituunt, et post variationes loci in phaenomenis superficialibus sunt constantes culturae abstractae leges." Structuralismus in Europa saeculo vicensimo ineunte orta est, ex linguistica structurali Ferdinandi de Saussure et consequentibus linguisticae scholis Pragae, Moscuae et Hafniae conditae. Annis 1950 exeuntibus et 1960 ineuntibus, cum linguistica structuralis a Noam Chomsky et aliis vehementer provocaretur et ergo aliquantum marcesceret, varii eruditi in humanitatibus sententias Saussureanas exceperunt ut eis in eorum disciplinis propriis uti possent. Claudius Lévi-Strauss, anthropologus Francicus, ut videtur fuit primus eruditus talis, perdivulgatum structuralismi studium generans. Structuralisticus ratiocinationis modus in variis disciplinis adhibitus est, inter quas anthropologia, sociologia, psychologia, iudicium litterarium, oeconomica, et architectura. Inter prominentissimos philosophos cum structuralismo consociatos erant Lévi-Strauss anthropologus, Romanus Jakobson linguista, et Iacobus Lacan psychoanalysta. Structuralismus, motus intellegens, primum legitimus existentialismi heres videbatur, sed ante annos 1960 exeuntes, multa ex primis structuralismi dogmatibus petebantur ab unda nova intellegentium plerumque Francicorum, sicut Michael Foucault philosophus et rerum gestarum scriptor, Iacobus Derrida philosophus et commentator socialis, Ludovicus Althusser philosophus Marxista, et Rolandus Barthes iudex litterarius. Quamquam elementa eorum operum ad structuralismum necessario pertinent et ab eo informantur, hi ratiocinatores plerumque poststructuralistae appellantur. Structuralismus annis 1970 ob rigiditatem et ahistoricismum reprehensus est. Contra quod, multi ex fautoribus structuralismi, sicut Iacobus Lacan, philosophiam continentalem iam movent, multique ex primis sumptionibus nonnullorum iudicum poststructuralisticorum sunt continuatio structuralismi.