Ecclesia Sanctae Mariae (Monemuta)
In urbe Monemuta Wihenocus Coenobium Monemutense fundavit iuxta novam ecclesiam suam intra castelli moenia positam. Charta fundationis sic legitur: Wihenocus de Monemue omnibus hominibus et amicis et vicinis suis, universis sanctae matris ecclesiae filiis et fidelibus, tam futuris quam praesentibus salutem. Notum sit diligentiae vestrae quod ego Wihenocus divino animatus instinctu, concilio Dei et militum et hominum meorum, id ipsum a me expostulantium, ad honorem dei et sanctae Mariae et sancti Florentii pro salute animae meae et parentum meorum, struci in castro meo de Monemue ecclesiam, eamque in perpetuam elemosinam dedi monachis sancti Florentii de Salmuro, unde evocavi monachos ad praedictum ecclesiam meam inhabitandam; et ut ibi servituri regulariter viverentdedi eis diversas possessiones, tam in agris quam in ecclesiis et decimis: videlicet, ecclesiam sancti Cadoci iuxta castrum meum sitam in fundo et dominio meo ubi primum monachi praefati, antequam ecclesia Monemue perficeretur, aliquandiu inhabitaverant; ecclesiam sancti Wingaloei; ecclesiam de Bochevilla; ecclesiam de Langradoc, ecclesiam de Bichenoura Walensi, ecclesiam de Westhopa, ecclesiam de Eililde-hopa cum capella de Hunteleia, ecclesiam de Tibertona, ecclesiam de Strettona cum capella de Haspertona; et tres carrucatas terrae iuxta castrum Monemue, et unam carrucatam in Lancadoc, et unam carracutam terrae in Suentona, et duas partes omnium decimationum in maneriis meis, tam de dominio meo quam de dominio militum meorum, in suis maneriis vel terris, et decimas omnium molendinorum meorum, et decimam totius census mei. Has donationes sigillo meo et praesenti scripto confirmo eius possidendas in perpetuo. Horum testes sunt Baderon frater meus ... Quae donatio paulo postea in textu Libri de Wintonia brevissime confirmatur. Rohesia de Clare virum Baderon Guillelmi filium suasit ut dona nova dederit: Badero de Monmuta et uxor sua Rohes, omnibus amicis, vicinis atque hominibus suis, clericis, laicis, tam posteris quam praesentibus salutem. Vestrae notum facio diligentiae me cum uxore mea ipsa etiam id ipsum impetrante, ecclesiae Sanctae Mariae de Monemuta et inhabitantibus monachis, videlicet Gofredo priori, Heliae, Reinaldo et eorum successoribus in perpetuum, concessisse in elemosinam decimam quam Praetor redditurus est de villa de Monmuta. Huius rei concessio facta est circa festivitatem Omnium Sanctorum in die qua michi desponsata fuit uxor mea Rohes apud Striguiliam. Donatio vero facta est in sequenti festivitate Sancti Martini apud Monemutam, super altare Sanctae Mariae, per unum cultellum. Per tres terminos reddantur hii denarii; ad festivitatem Sancti Andreae tertia pars, in ramis palmarum tertia pars, in octabis Pentecostes tertia pars. Cuius rei sunt testes Galterus frater Gilleberti Consulis, qui ipsa die loco Consulis uxorem meam michi dedit, et Gofredus Monemutensis prior, Odo Striguilensis prior, Comitissa Ysabel, Robertus filius Baderonis, Iohannes filius Roberti, Thomas filius Pagani ... et plures alii. Ecclesia die 18 Martii 1101 seu 1102 consecrata est, obeunte Herveo Britone episcopo Bangoriensi, adstante Bernardo qui eo tempore regis Henrici capellanus meruit, mox reginae Matildae cancellarius, denuo episcopus Menevensis. Unam legis e paginis de Monemuta disserentibus Urbs Monemuta Blestium Castellum Monemutense Pons Mynwy Overmonnow Fossa Nigra Ecclesiae et coenobii Ecclesia Sanctae Mariae Coenobium Monemutense Abbatia Gratiae Dei Viae Iter ab Isca Legionis Londinium Terrae et aquae Vaga Gubernium Monemutensis regio principalis Monemutensis comitatus Homines et opera Galfridus Monemutensis Prophetiae Merlini Vita Merlini Historia regum Britanniae Hugo de Rotelande Ipomedon Protheselaus Hadewis de Monemuta Rohesia de Clare Rohesia de Monemuta Maria de Bohun Keith Kissack Rowan Williams Domini Guillelmus Osberni f. Rogerus (comes Herefordiae) Wihenocus Guillelmus Baderonis f. Baderon Guillelmi f. Gilbertus Baderonis f. Iohannes de Monemuta Iohannes Ioh. f. Simon VI de Monteforti Edmundus Gibbosus Thomas (comes Lancastriae) Henricus (comes Lancastriae) Henricus (dux Lancastriae) Blanca Lancastriae Henricus IV Henricus V Vide etiam Opus intervicianum Monemutense