Callis
Callis (-is, m.), semita pedibus pecoris trita (Serv. ad Virg. Aen. iv.405; Isidor. Orig. xv.16 §10).. Semitae oviles in partibus montanis Campaniae et Apuliae rei publicae Romanae erant et aliquanti pretii erant. Itaque plerumque unus ex quaestoribus illos calles ut provinciam suam habebat; ob eam rem verba Callium provincia. Officia principalia eius quaestoris erant: recipere scripturam, vectigalia solvenda pro iure pascendi, protegere vitam bonaque in his regionibus feris et montanis. Cum senatus quosdam consules deprimere volebat, eis provincias eorum curam silvarum et callium ovilium delegare conati sunt (Tac. Ann. iv.27; Suet. Caes. 19, Claud. 29; locus ultimus, autem, incertus est). Callis origo verbi Hispanici calle (= via) est.