Excommunicatio
-2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}. Excommunicatio est institutionalis censurae religiosae actus, qui in communitate religiosa privare, suspendere, vel circumscribere consuit aut quaedam iura in ipsa restringere, praesertim eos esse in communione cum aliis sodalibus congregationis et sacramenta recipiendi. Ab omnibus antiquis ecclesiis Christianis (ut Ecclesia Catholica Romana, Ecclesiae Orthodoxae Orientales, et Christianitas Orthodoxa), necnon ab aliis Christianis confessionibus, sed generalius etiam usurpatur ad similes rationes institutionales praxis exclusivarum religiosarum. et vitans inter alios coetus religiosos. Vetus Ordinis Amish etiam notum est excommunicare fideles, quae vel visa vel nota sunt ad praevaricationem regulae, vel ad ecclesiae interrogationem, ad usum vitandum notum. Testes Iehovae utuntur vocabulo disfelificationis? ad formam excommunicationis referendam. Excommunicatio verbum significat proprium hominem vel coetus extra communionem ponere. In quibusdam confessionibus, excommunicatio spiritualis fidelis vel coetus condemnationem amplectitur. Excommunicatio exilium, vitationem, et verecundiam comprehendere potest, secundum coetus, delictum quod excommunicatio causavit, vel communitatis religiosae normas vel normas.? In responsione, manifestae paenitentiae gravis actus revocatur.