De mirabilibus urbis Romae
De mirabilibus urbis Romae, libellus solo uno manuscripto servatus, saeculo XII medio a quodam Magistro Gregorio Oxoniensi Latine conscriptus est, ut eo peregrinis mirabilia urbis Romae monstraret explicaretque. Gregorius multum temporis in reliquias Romanas describendas contulit; inter alia "magica quaedam persuasione" statuae Veneris formosissimae identidem attractus est, quamvis procul habitans. Magister Gregorius primus fuit, qui "Spinarii", figurae antiquae aeneae tum in Laterano asservatae, mentionem fecit. Magister Gregorius, notus tantum ex prologo eius, aliis Romae descriptionibus usus non est, etsi librum De septem miraculis mundi Bedae attributum legerat. Non fuit peregrinus, quos ludibrio habuit, sed ad gregem ignotum hominum litterarum pertinuit, qui eum, ut libellum scriberet, coegerunt. Narrationes de ecclesiis Romanis breves sunt: Basilicam Vaticanam veterem et Archibasilicam Sanctissimi Salvatoris in Laterano non nisi quasi praeteriens commemorat, de Sancta Maria Rotunda (i.e. Pantheon) formae inusitatae causa loquitur. Ter Gregorium papam statuas antiquas destruxisse refert et Templum Minervae olim pulcherrimum fuisse, laboribus Christianorum autem detractum"