Adonius
Adonius est versus poesis Graecae atque Latinae, qui in serie constat dactyli et spondei (aut trochaei); par ergo est duobus pedibus ultimis hexametri vel choriambo una addita syllaba; ictus in longas recte syllabas cadit. Praeterea traditur antiquitus celeris fuisse pars in Adonidem invocationum, unde eius nomen. Eiusmodi invocationem versu Adonio expressam legimus in fragmento quodam carminis a Sappho ficti: ὦ τὸν Ἄδωνιν. Qui versus aliaque eiusdem poetriae fragmenta veterrima apud Graecos testimonia cultus Adonidis sunt. Est ultimus in strophis Sapphicis versus post hendecasyllabos Sapphicos tres. His versibus incipit carmen 51 (LI) a Catullo fictum Sappho aemulans: (Carmina, 51, vv. 1-4)