Calculus infinitesimalis
Calculus infinitesimalis, in partes differentiales et integrales divisa, est ars analysis potentissima mathematica cuius notiones principites sunt notio infinitatis notioque limitis. Adhibetur ad dissimilitudinem motuum duorum systematum explicandam. Calculus differentialis de functionibus derivativis tractat, calculus integralis de integralibus. Theorema fundamentale calculi autem dicit derivativum et integrale inversa esse: hoc est, si functio F habet derivativum f, deinde integrale illius f est F. Derivativi inclantes? quantitates infinitesimales sunt. Vidimus hanc in aequatione: f ′ ( x ) = lim Δ x → 0 f ( x + Δ x ) − f ( x ) Δ x {\displaystyle f^{\prime }(x)=\lim _{\Delta x\to 0}{\frac {f(x+\Delta x)-f(x)}{\Delta x}}} Acceptum est Isaacum Newtonum et Godefridum Leibnitium calculum infintesimalem saeculo septindecimo creare. Quantitas infinitesimalis significat quantitas minor omnibus quantitatibus realibus; signum usitatum est ϵ {\displaystyle \epsilon } , littera graeca.