Philosophische Untersuchungen
Philosophische Untersuchungen ('Investigationes philosophicae') est magnum opus Ludovici Wittgenstein, diu excogitatum multosque per annos repetitis adnotationibus auctum, ab auctore fere totum perfectum, quod quidem duobus demum annis post decessum auctoris anno 1953 curà discipulorum Rush Rhees et Elizabethae Anscombe e prelo prodiit. Wittgenstein autem, dum vivit, Investigationes et Tractatum coniunctim edere maluerat. Philosophische Untersuchungen reliqua parte saeculi magnopere valebant apud philosophos, sicut apud loquendi actuum studiosos (e.g. Ioannem Searle) et aliquos adsectatores constructivismi (e.g. Kuno Lorenz). In Investigationibus Wittgenstein resipiscentiam suam testatur, nam adversatur hic philosophiae linguae idealis, cuius propugnator ipse in Tractatu fuerat praeter Bertrandum Russell et Rudolphum Carnap. Id est, adversatur et abstractismo et dogmatismo, quibus in Tractatu se adligasse putavit.