Ḥasan al-Kharrāṭ
ʾAbū Muḥammad Ḥasan al-Kharrāṭ (Arabice حسن الخراط; natus anno 1861, mortuus die 25 Decembris 1925) fuit unus ex primis ducibus magnae rebellionis Syriacae adversus Mandatum Francicum factae. Praecipue Damasci et in Ghouta terris suburbanis operatus est. In certamine interfectus, heros a Syriis habetur. Al-Kharrat, qabaday (dux puerorum) regionis Damascenae al-Shaghur, cum Nasib al-Bakri, nationalista maximae regionis familiae, coniunctus est. Ab al-Bakri mense Augusto 1925 in rebellionem vocatus, turmam pugnatorum al-Shaghur aliarumque regionum congregavit. Impetum contra Damascum duxit. Breviter domum Mauritii Sarrail, legatum (altum commissarium) Francicum, cepit, sed inter bombas Francicas recessit. Anno 1925 exeunte, invidia aucta est inter al-Kharrat et alios rebellionis duces, praecipue Sa'id al-'As et Ramadan al-Shallash, cum inter se de pagorum diripiendorum vel pecuniae ex paganis extorquendis accusarent. Al-Kharrat operari in Ghouta perseveravit, ubi tandem in insidiis Francicis interfectus est. Rebellio anno 1927 dissipata est, sed al-Kharrat, pro libertate Syrica mortem occumbens, famam durabilem cepit.