Magnentius
Magnentius Res apud Vicidata repertae: Nativitas: 303; Samarobriva Obitus: 11 Augusti 353; Lugdunum Patria: Roma antiqua Familia Coniunx: Iustina Flavius Magnus Magnentius (natus Samarobrivae circa annum 303; mortem sibi conscivit Lugduni die 10 Augusti 353) fuit ab anno 350 usque ad annum 353 usurpator contra Constantem, imperatorem Romanum. Magnentius praefectus fuit Herculianis et Iovianis, cohortibus imperialibus. Eum, cum exercitus Constanti displicuisset, apud Augustodunum die 18 Ianuarii 350 acclamavit. Inde omnes Constantem praeter paucos liquerunt, et postea ala equitum, Gaisone magistro militum duce, apud oppidum Helenam prope Pyrenaeos occisus est. Proinde Magnentius fidem provinciarum Britanniae, Galliae, et Hispaniae, trahebat, quia magis tolerare ambos Christianos et paganos videtur. Mediolani mense Iulio aut Augusti 350, Decentium fratrem ad honorem Caesaris sustulit; qui Galliam contra barbaros defenderet, cum ipse bellum civile contra Constantium II imperatorem orientis fratrem Constantis ducturus erat. Quod autem Decentius minus militum in hostes duxisset, ab Alamannis Chnodomario rege victus est. Magnentius autem ab imperatore Constantio inter pugnam apud Mursam die 28 Septembris 351 primo est, anno 352 Italiam amisit et post pugnam Montis Seleuci perditam die 10 Augusti 353, ipse sibi mortem conscivit.