Latinitas macaronica
Latinitas macaronica vel ars macaronaea ad linguam Latinam extra normas academicas positam refert atque nonnumquam cum lingua vernacula mixtam. Hoc sensu Latinitas culinaria duplex genus est, alterum in deteriorem partem involuntarium vel ex ignorantia, vel infirmitate, vel temeritate oriundum, alterum in bonam partem, factum ex composito, haud raro ioci causa et auctoris ingeniositate ideoque laudabile. De origine appellationis Theophilus Folengus (auctor carminis Baldi) sic dicit: Ars ista poëtica nuncupatur ars macaronica a macaronibus derivata, qui macarones sunt quoddam pulmentum farina, caseo, botiro compaginatum, grossum, rude et rusticanum; ideo macaronices nil nisi grassedinem, ruditatem et vocabulazzos debet in se continere. Folengus docet non tantum poëtas sed et notarios ("nodaros") in documentis suis arte macaronica usos esse. "Latinitas culinaria" eodem sensu saepe dicitur, sed sensu strictiore ad linguam Latinam in usum coquinarium spectat.