Morbus mentis
-2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}. Morbus mentis, seu conturbatio mentis, est psychologica singuli hominis consuetudo vel mores mentis ob quos quaedam miseria vel debilitas hominis efficitur, quae secundum normas culturae inusitata censetur. Cum cura medicinae necesse sit, morbus consideratur. Classificatio conturbationum mentis inter tempora et culturas multo mutatur, sed normae in enchiridiis ICD-10, Codex F (a WHO) et DSM (a Societate Psychiatriae Americana) datae hodie plerumque a medicis salutis mentis late comprobatur. Inter categorias diagnosium datas a his consiliis habentur conturbatio dissociativa, conturbatio adfectús, conturbatio psychotica, conturbatio sui, conturbatio evolutionis, conturbatio personae, conturbatio ambulatoria. De conturbationum mentis causis multo sine consensu disputatur, sed medici saepe sunt pro exemplare diathesis-contentionis et exemplare biopsychosociali. Conturbationes mentis frequentes censentur, quia plus quam omnium pagorum hominum tertia pars criteria fatetur sufficientia, ut diagnosis conturbationis mentis confirmetur. Psychiatri diagnoses per rationes distinctas efficiunt, iuxta historiam patientium et proventum colloquiorum. Remedia morbi mentis effecta sunt in valetudinariis et in consultationibus et conatibus extra valentudinaria. Psychotherapia et medicamenta psychiatrica sunt optiones saepe optatae. Etiam habentur interventio fulciens et auxilium sui. Curatio potest esse involuntaria quando leges ita sinunt. Pactio de iuribus hominum invalidorum morbum mentis ut invaliditatem definit, quod contra opinionem inveteratam, discriminationem, exclusionem socialem, et abusum medicinae, sicut sterilizatio coacticia protegi fas est. Etiam Dies universus salutis mentis celebratur pro iuribus die 10 Octobris quique anni. Contrarium morbi mentis est salus mentis.