Philosophia Buddhica
-3 (maximum dubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}. Philosophia Buddhica est philosophia et disciplina orientalis a Siddhartha Gautama Buddha (c. 563 ante aer. vulg. - c. 483 ante aer. vulg.) condita. Ab origine, Buddhismus habuit magnum philosophiae elementum. Buddismus conditus est propter reiiciendam orthodoxae philosophiae sententiam, qua a Buddha institutus est ab multis docentibus. Buddismus deos esse negat, unum deum, theologiam, et duos deos. Buddha reprehensit omnes sententias metaphysicae, et haec reprehensio est necessaria Buddhisticae philosophiae. Theoria ipsa gratia est non magni aestimatur ab Buddhistis, sed theoria instituta ob humanitatem est recte in Buddhisto pretio ethiceque. Dicta est Buddhismus esse et philosophiam et religionem. Buddhismus habet rationem vocatam "Honesta Octupla Via," qua divi divaeque absunt. Buddismus agit in principia vocata "Quattuor Honestae Veritates." Buddismus nec credit nec negat deos esse. Aliae religiones habent deos deasque. Buddismus autem non habet doctrinas similes religioni, et Buddha docuit privatam experientiam esse graviorem. Alia argumenta postularent Buddhismum esse propriam religionem: Buddismus includit supra naturam entes. Sola Buddha scire certam doctrinam posset. Buddhae potestas divina est. Buddhismus consuetudinem divinam habet. Buddha dixit Dharmam esse irrationalem. Ordines clerorum Buddhismus habet. Veluti Taoismus, multi homines dicunt Buddhismum religionem tamquam philosophiam esse. Orientalis non discernere posset aut religionem aut philosophiam, ergo nomen Buddhismi est problema Occidentalis, sed non Orientalis.