Constantinus I
Constantinus I, Magnus, vel Flavius Valerius Aurelius Constantinus (Naissi in oppido Serbico circa annum 280 natus; 22 Maii 337 mortuus), fuit imperator Romanus a die 25 Iulii 306 ad annum 337. Iam anno 318 complures titulos collegerat: Germanicus maximus III, Sarmaticus maximus, Britannicus maximus, Carpicus maximus, Arabicus maximus, Medicus maximus, Armeniacus maximus, Gothicus maximus. Constat Constantinum ampliorem esse propter primum et gravem usum monogrammatis Christi ad signandum exercitum Romanum (proelio in ponte Milvio facto, anno 312) edictum tolerantiae Mediolani anni 313, quo Christianismum religionem permissam in imperio Romano fecit convocationem primi concilii Nicaeni sedem imperatoris a Roma Byzantium translatam, quae postea Constantinopolis nominata est. Est felice? adhuc biographia accuratior de eo, quae ab Eusebio Caesariensi scripta est; quia fuit ardens imperatoris admirator, hoc opus in conspectu nonnullorum historicorum normas scientiae historicae hodiernae sequi non potest. Praeter facta antiquis nota sunt multa singula de Constantino, quae adhuc aperta sunt.