Salevao
Salevao, recte Sālevao (Samoanice, fortasse pro Sā-le-vao 'Sacra-illa-silva'), est antiquus deus Samoanus, in nonnullis pagis deus saxorum (Turner 1884:10–11). Secundum fabulam a maioribus posteris traditam, saxa terram duxerunt, et terra fuit gravida. Salevao motum in mediam terram observavit. Tandem puer natus Moa appellatus est ex loco ubi moverat. Salevao umbilicum super clava poni et saxo secari iussit; unde mos (nunc obsoletus) cum nascitur puer Samoanus. Ad extremum, nomen insularum ipsarum de nomine pueri deductum est. Multis in vicis, Salevao canis incarnatus, saepissime candidus, antiquitus fuit deus belli: cum latraret vel caudam moveret vel adversus hostem visum curreret, omen fuit bonum; cum gradum referret vel ulularet, omen fuit malum (Turner 1884:49). Salevao fuit deus quoque nonnullarum familiarum (Turner 1884:50–51). Altera fabula benevolentiam Salevaonis narrat Nonui, viro Samoano et uno ex dei cultoribus (Turner 1884:50). In poemate incluto, Nonu, Tongam visitans, sic canit (Love 1991:67–68): Salevao etiam est figura in fabula de origine nominis vici Falealuponis (Turner 1884:257).