პირველადი წყაროები
ისტორიის, როგორც აკადემიური დისციპლინის შესწავლისას, პირველადი წყარო (იგივე ორიგინალური წყარო) არის არტეფაქტი, დოკუმენტი, დღიური, ხელნაწერი, ავტობიოგრაფია, ჩანაწერი, ან ინფორმაციის ნებისმიერი სხვა წყარო, რომელიც შეიქმნა შესწავლებისას. იგი წარმოადგენს თემის შესახებ ინფორმაციის თავდაპირველ, ორიგინალურ წყაროს. მსგავსი განმარტებები შეიძლება გამოყენებულ იქნას საბიბლიოთეკო მეცნიერებებში (ბიბლიოთეკათმცოდნეობა) და მეცნიერების სხვა სფეროებში, თუმცა განსხვავებულ სფეროებს შეიძლება განსხვავებული განსხვავებები ჰქონდეთ. ჟურნალისტიკაში პირველადი წყარო შეიძლება იყოს ადამიანი, რომელსაც აქვს პირდაპირი ცოდნა სიტუაციის ან ამ პირის მიერ დაწერილი დოკუმენტი. პირველადი წყაროები გამოირჩევიან მეორადი წყაროებისგან, რომლებიც წარმოადგენენ პირველადი წყაროების გამეორებას, კომენტარს, ან ზედნაშენს. ზოგადად, ფაქტები, რომლებიც მოგვიანებით დაიბეჭდება საჭირო შემთხვევებისას და შესაძლო სიზუსტით, მეორადი წყაროა. მაგალითად, პირველად წყარო შეიძლება წარმოადგენდეს, აგრეთვე, მეორად წყაროს, იმის მიხედვით, თუ როგორ გამოიყენება იგი. მაგალითად, მემუარები წარმოადგენს ძირითად (ანუ პირველად) წყაროს მისი ავტორის შესახებ, ან მისი მეგობრების შესახებ, მაგრამ იგივე მემუარები იქნება მეორადი წყარო, თუ იგი გამოყენებული იყო კულტურის შესასწავლად, რომელშიც მისი ავტორი ცხოვრობდა. „პირველადი“ და „მეორადი“ ამ შემთხვევაში უნდა იყოს გაგებული მონათესავე თვალსაზრისით, კონკრეტული ისტორიული კონტექსტის მიხედვით - თუ რა არის შესწავლილი წყაროები.