კოლოიდური ხსნარები
კოლოიდური ხსნარები — ხსნართა განსაკუთრებული სახეა. ბუნებასა და ტექნიკაში ფართოდაა გავრცელებული დისპერსიული სისტემები. ეს ნივთიერებათა ისეთი სისტემებია, რომლებშიც ერთი ნივთიერება თანაბრადაა განაწილებული ნაწილაკების სახით მეორე ნივთიერების შიგნით. დისპერსიულ სისტემებში ასხვავებენ დისპერსიულ ფაზას - წვრილად დაქუცმაცებული ნივთიერება - და დისპერსიულ არეს - ერთგვაროვანი ნივთიერება, რომელშიც განაწილებულია დისპერსიული ფაზა. მაგალითად, თიხის შემცველ მღვრიე წყალში დისპერსიულ ფაზად ითვლება თიხის მყარი ნაწილაკები, ხოლო დისპერსიულ არედ - წყალი; ნისლში დისპერსიული ფაზაა სითხის ნაწილები, დისპერსიული არე - ჰაერი; კვამლში დისპერსიული ფაზაა ნახშირის მყარი ნაწილები, დისპერსიული არე - ჰაერი; რძეში დისპერსიული ფაზაა ცხიმის ნაწილაკები, დისპერსიული არე - სითხე და ასე შემდეგ. დისპერსიულ სისტემებს ეკუთვნის ჩვეულებრივი (ჭეშმარიტი) ხსნარები, კოლოიდური ხსნარები, აგრეთვე სუსპენზიები და ემულსიები. ისინი განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან ნაწილაკების ზომით. ესე იგი, დისპერსიულობის დაქუცმაცებულობის ხარისხით. 1 ნანომეტრ-ზე ნაკლები ზომის ნაწილაკები წარმოქმნიან ჭეშმარიტ ხსნარებს. ისინი შედგებიან გახსნილი ნივთიერებების მოლეკულებისა ან იონებისაგან. ის უნდა განვიხილოთ როგორც ერთფაზიანი სისტემა. 100 ნანომეტრ-ზე მეტი ზომის ნაწილაკებისაგან შემდგარი სისტემები წარმოქმნიან უხეშ დისპერსიულ სისტემებს - სუსპენზიებსა და ემულსიებს.