საფეხბურთო კლუბ ლივერპულის ისტორია (1959–1985)
საფეხბურთო კლუბ ლივერპულისთვის 1959 წლიდან 1985 წლამდე პერიოდი იწყება მთავარ მწვრთნელად ბილ შენკლის დანიშვნით, ლივერპული მეორე დივიზიონიდან უბრუნდება უმაღლეს ჩემპიონატს, მომდევნო წლებში კლუბმა არაერთი ტიტული მოიგი, წარმატების წლები სრულდება ეიზელის სტადიონის კატასტროფით. შენკლიმ კლუბში მისვლის შემდეგ ლივერპული დაატოვებინა 24 ფეხბურთელს და შექმნა სპეციალური ოთახი სადაც სამწვრთნელო შტაბი საფეხბურთო ტაქტიკებს განიხილავდა.1961-62 სეზონში ლივერპული იმარჯვებს მეორე დივიზიონში და რვა წლის შემდეგ პირველი დივიზიონის წევრი ხდება. კლუბს დაბრუნებიდან ორი წლის შემდეგ (1963-64) როგორც ინგლისის ჩემპიონს, პირველად ეძლევა ევროპულ ტურნირებში მონაწილეობის უფლება. 1965 წელს ლივერპულმა პირველად მოიგო ასოციაციის თასი, ხოლო ინგლისის ჩემპიონი კვლავ გახდა 1965-66 და1972-73 წლის სეზონებში. 1973 წელს კლუბმა პირველი ევროპული ჯილდო უეფა-ს თასი მოიპოვა. 1974 წელს ასოციაციის თასის მოგების შემდეგ ბილ შენკლიმ კლუბი დატოვა. შენკლი შეცვალა მისმა ასისტენტმა ბობ პეიზლიმ. სადებიუტო სეზონში ლივერპულმა პირველ დივიზიონში მეორე ადგილი დაიკავა. ინგლისელი მწვრთნელის პერიოდში ლივერპულმა არაერთი ტიტული მოიგო, მათ შორის სამი ევროპის თასი (ახლანდელი ჩემპიონთა ლიგა) და ოთხი ლიგა. 1982-83 სეზონში პეიზლის წასვლის შემდეგ მთავარი მწვრთნელი ხდება მისი ასისტენტი ჯო ფაგანი. ფაგანის სადებიუტო სეზონში კლუბმა მეოთხედ მოიგო ევროპის თასი, ასევე ლიგა და ინგლისის ლიგის თასი. 1985 წელს ევროპის თასის ფინალზე ბრიუსელის ეიზელის სტადიონზე ერთმანეთს შეხვდნენ ლივერპული და იუვენტუსი. თამაშის დაწყებამდე ლივერპულის გულშემატკივრებმა დაარღვიეს სტადიონის ჯებირები და იუვენტუსის ფანებს თავს დაესხნენ. სტადიონმა ადმიანების წონას ვერ გაუძლო და საყრდენი კედელი ჩამოინგრა, დაიღუპა 39 გულშემატკივარი, უმეტესად იტალიელები. სასჯელის სახით უეფამ ყველა ინგლისური კლუბი ხუთი წლით ევრო ტურნირებიდან მოკვეთა.