გვიანი გაზაფხული
გვიანი გაზაფხული (იაპონ. 晩春) — 1949 წლის იაპონური დრამა. ფილმის რეჟისორია იასუძირო ოძუ, ხოლო სცენარზე მუშაობისას მას თანამშრომლობა კოგო ნოდამ გაუწია. „გვიანი გაზაფხული“ დაფუძნებულია XX საუკუნის იაპონელი რომანისტის, კაზუო ჰიროცუს მოთხრობაზე „მამა და ქალიშვილი“. ფილმი ანტიჰიტლერული კოალიაციის მიერ იაპონიის ოკუპაციის პერიოდშია გადაღებული, რის გამოც მას ოკუპაციური ცენზურის მოთხოვნების დაკმაყოფილება მოუწია. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ჩიშუ რიუ, რომელსაც ოძუს თითქმის ყველა ფილმში აქვს მონაწილეობა მიღებული და სეცუკო ჰარა, რომელმაც „გვიანი გაზაფხულის“ შემდეგ რეჟისორის ექვს ფილმში ითამაშა. „გვიანი გაზაფხული“ ოძუს ეგრეთ წოდებული „ნორიკოს ტრილოგიის“ პირველ ფილმს წარმოადგენს, რომლის მომდევნო ნაწილებია „ადრეული ზაფხული“ (1951) და „ტოკიური ამბავი“ (1953). სამივე ფილმი ახალგაზრდა ქალის, ნორიკოს შესახებ მოგვითხრობს, რომლის როლსაც სეცუკო ჰარა თამაშობს. მიუხედავად იმისა, რომ სამივე ნორიკო დამოუკიდებელი პერსონაჟია, მათ ომის შემდგომ იაპონიაში მარტოხელა ქალის სტატუსი აერთიანებთ. იაპონურ კინოში „გვიანი გაზაფხული“ შომინგეკის ჟანრს მიეკუთვნება, რომელიც საშუალო ან მუშათა კლასის ყოველდღიურ ცხოვრებას ასახავს. „გვიანი გაზაფხული“ ფართოდ მიიჩნევა ოძუს შემოქმედებითი პერიოდის პირველ ფილმად, მას „რეჟისორის 1950-იანი და 1960-იანი წლების შემოქმედების მთავარ პროტოტიპს“ უწოდებენ. ფილმში ომის შემდგომ პერიოდში იაპონური ოჯახების მდგომარეობაა აღწერილი. „გვიანი გაზაფხული“ 1949 წლის 19 სექტემბერს გამოვიდა და მალევე იაპონური პრესის კრიტიკოსთა აღიარება დაიმსახურა, ხოლო მომდევნო წელს, როგორც 1949 წლის საუკეთესო იაპონურ ფილმს, გაზეთ Kinema Junpo-ს კრიტიკოსთა ჯილდო მიენიჭა. ამავე წელს „გვიანი გაზაფხული“ მაინიტის კინოფესტივალზე წარდგა, სადაც ოთხ ნომინაციაში მოიპოვა გამარჯვება, ესენია: საუკეთესო ფილმი, საუკეთესო რეჟისორი, საუკეთესო სცენარი და საუკეთესო მსახიობი ქალი. 1972 წელს ფილმი აშშ-ში გამოვიდა, სადაც ასევე დადებითი გამოხმაურება დაიმსახურა. ითვლება, რომ „გვიანი გაზაფხული“ ოძუს საუკეთესო ნამუშევარია და მის კინომიდგომებსა და ენას საუკეთესოდ წარმოაჩენს. ფილმს „იაპონურ კინოში პერსონაჟის შესწავლის ყველაზე სრულყოფილ და ყველაზე წარმატებულ ნიმუშად“ მიიჩნევენ. სტიუარტ ბაირონმა გაზეთ The Village Voice-დან ფილმს „ოძუს უდიდესი მიღწევა“ უწოდა და აღნიშნა, რომ მისთვის „გვიანი გაზაფხული“ ყველა დროის ათ საუკეთესო ფილმს შორისაა. 2009 წელს გაზეთ Kinema Junpo-ს ყველა დროის საუკეთესო იაპონური ფილმების სიაში „გვიანი გაზაფხული“ 36-ე ადგილზე მოხვდა. 2012 წელს ბრიტანეთის კინოინსტიტუტმა ჟურნალ Sight & Sound-ის გამოკითხვის „ყველა დროის საუკეთესო ფილმები“ შედეგები გამოაქვეყნა, რომელშიც „გვიანი გაზაფხული“ მე-15 ადგილზე დასახელდა. საიტზე Rotten Tomatoes ფილმს 100%-იანი რეიტინგი აქვს.