ენობრივი კუნძული
ენობრივი კუნძული (გერმანული Sprachinsel-ის კალკი; ასევე ენის ანკლავი, ენობრივი იზოლორებული ზონა ) არის ენობრივი ანკლავი, რომელიც გარშემორტყმულია ერთი ან რამდენიმე განსხვავებული ენით. ტერმინი შემოიღეს 1847 წელს. ენობრივი კუნძულების მაგალითები: ალგერო არბერეში ბეტავი ბრიუსელი ჩიპილო და ჩიპილოს ვენეციური დიალექტი ფეტარი გორანი გრიკო და გრეკანიკო ხალაჯი ლუჟიცა მონაკოური ნარადა ოკუიოშინო პალენკერო პენსილვანიის გერმანული სატერლენდი სეკეის მხარე შვაბური თურქეთში ზემო ჰარცი და სინურში თიენძინური, ცენტრალური მანდარინის ვარიანტი, რომელიც გარშემორტყმულია ჩრდილოეთური ვარიანტებით კანჭოური, სამხრულ-დასავლური მანდარინის ვარიანტი, რომელიც გარშემორტყმულია ჰაკას ენით სამხრეთ ძიანსიში, არის ერთ-ერთი მრავალი იზოლირებულ დიალექტთაგანი, რომელთაც ძიუნხუას უწოდებენ. ჰანგჭოური, მანდარინის ვარიანტი, რომელიც გარშემორტყმულია ჩრდილო ვუს დიალექტებით, რაც მოხდა იმის გამო, რომ გამოწვეული სამხრეთ სუნგის დინასტიის მმართველობის დროს დედაქალაქი შეიცვალა ჭუნგშანის მინი, სამხრეთ მინის ენა, რომელიც შემოსაზღვრულია იუს ვარიანტებით, ენობრივი კუნძულის შექმნა გამოიწვია სუნგისა და იუანის დინასტიების მმართველობის დროს თავშესაფრის მაძიებელი მიგრანტების დასახლებამ.