კადმიუმი
კადმიუმი (ლათ. Cadmium; ქიმიური სიმბოლო — Cd {\displaystyle {\ce {Cd}}} ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეხუთე პერიოდის, მეთორმეტე ჯგუფის (მოძველებული კლასიფიკაციით — მეორე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, IIბ) ქიმიური ელემენტი. მისი ატომური ნომერია 48, ატომური მასა — 112.41, tდნ — 321.07 °C, tდუღ — 767 °C, სიმკვრივე — 8.65 გ/სმ3. თეთრი მბზინვარე რბილი ლითონი. ბუნებრივი კადმიუმი შედგება ექვსი სტაბილური ( Cd 106 {\displaystyle {\ce {^{106}Cd}}} , Cd 108 {\displaystyle {\ce {^{108}Cd}}} , Cd 110 {\displaystyle {\ce {^{110}Cd}}} , Cd 111 {\displaystyle {\ce {^{111}Cd}}} , Cd 112 {\displaystyle {\ce {^{112}Cd}}} და Cd 114 {\displaystyle {\ce {^{114}Cd}}} ) და ორი სუსტად რადიოაქტიული Cd 113 {\displaystyle {\ce {^{113}Cd}}} და Cd 116 {\displaystyle {\ce {^{116}Cd}}} იზოტოპისაგან. მშრალ ჰაერზე მდგრადია, ტენიან ჰაერზე მასზე ჩნდება კადმიუმის ოქსიდის თხელი ფენა, რომელიც ხელს უშლის მის შემდგომ ჟანგვას. 1817 წელს აღმოაჩინეს გერმანელმა ქიმიკოსებმა ფ. შტრომაიერმა და 1818 წელს მისგან დამოუკიდებლად კ. ჰერმანმა, კ კარსტენმა და ვ. მაისნერმა.