ძველი ბერძნული ლიტერატურა
ძველი ბერძნული ლიტერატურა - ანტიკური ავტორების ლიტერატურული ნაწარმოებების ერთობლიობა, რომელიც მოიცავს ძველი ბერძენი პოეტების, ისტორიკოსების, ფილოსოფოსების, ორატორების შემოქმედებას. ძველი ელინის უნარი იყო მკაფიოდ აღექვა გარემო და სწრაფად მოეხდინა მასზე რეაგირება, გამოეშკარავებინა ადამიანის ქცევათა მოტივები. ბერძნული ენის პლასტიკურობა საშუალებას აძლევდა ელინს ადვილად და ზუსტად გამოეხატა ყველა აზრი და განწყობა მთელი თავისი არსით. სწორედ ამ მახასიათებლებმა გამოიწვეს საყოველთაო უნივერსალური ინტერესი ძველ ბერძნული ლიტერატურის მიმართ. ელინური გენიის ძირითად თვისებებში მდგომარეობს მისი სამეცნიერო და მხატვრული შემოქმედების შეუდარებელი ორიგინალობა, მის მიერ შემუშავებული მრავალი იდეის, სურათისა და მთელი სისტემების ხანგრძლივობის მიზეზი. ამითაც განისაზღვრება ის უზარმაზარი გავლენა, რომელიც ანტიკურმა ბერძნულმა ლიტერატურამ მოახდინა რომაულ და ზოგადად, ევროპულ განმანათლებლობაზე. ადამიანის ბუნებრივი ნიჭის ყოვლისმომცველი განვითარების ერთ-ერთი წინაპირობა იყო იმდროინდელი პოლიტიკური საზოგადოებისა, რომელიც ხელს უწყობდა აზრისა და სიტყვის ფართო თავისუფლებას. დრამატურგიის, მჭევრმეტყველებისა და პოლიტიკური საზოგადოების ფორმების შესწავლისას მიღწეული წარმატებები დამოკიდებულებაში იყო ურბანული რესპუბლიკების დემოკრატიულ სისტემაზე. შემთხვევითი არ არის, რომ ძველი საბერძნეთის გონებრივი პროდუქტიულობის ხარისხით პირველი ადგილი ათენის დემოკრატიას ეკუთვნოდა. იმდროინდელ ათენში პოლიტიკურმა ინსტიტუტებმა, ჩვეულებებმა და საზოგადოების გემოვნებამ ყველაზე მეტად შეუწყო ხელი მოქალაქეთა შესაძლებლობის თავისუფლად განვითარებას. ძველი ბერძნული ლიტერატურის განვითარების უკიდურეს საზღვრებად მიჩნეული უნდა იყოს ეტაპი ძვ.წ XI საუკუნიდან , როცა ტროას ომის გმირების შესახებ უამრავი ლეგენდა არსებობდა და ახ.წ. VI საუკუნის პირველ ნახევარამდე, როდესაც იმპერატორ იუსტინიანეს (529) ბრძანებით ათენში დაიხურა ფილოსოფიური სკოლები. ეპიკური, ლირიკული პოეზიის განვითარება, დრამატული და ყველა სახის პროზაული წარმოშვება - დაახლოებით ძვ.წ. 480 წლამდე. ამ დროს წამყვანი როლი კოლონიებს ეკუთვნოდა. მეორე პერიოდი, ატიკური დრამატიზმის, მჭევრმეტყველების, ფილოსოფიისა და ისტორიოგრაფიის აღმავლობის დრო იყო, რომელმაც განვითარება ზუსტი მეცნიერებების შესწავლაში პოვა. ამ პერიოდში ათენი დომინირებდა.