სისხლიანი არწივი
სისხლიანი არწივი (შვედ. blodörn, ნორვ. blodørn, დან. blodørn) — ვიკინგების დროინდელი სიკვდილით დასჯის მეთოდი, რომლის დროსაც განსასჯელს ნეკნებს ამოუტრიალებდნენ ხოლმე, რითაც იქმნებოდა ფრთების ეფექტი. ასეთ დროს სიკვდილის მიზეზი იყო ტრავმული შოკი ან პნევმოთორაქსი.   ისტორიკოსთა უმეტესობა ეჭვქვეშ აყენებს დასჯის ასეთი მეთოდის არსებობას და მტრის გვამზე ჩატარებულ რიტუალად მიიჩნევს. გვიანდელ ქრისტიან ავტორებში „სისხლიანმა არწივმა“ ბარბაროსული სისასტიკის იერი შეიძინა. მაგალითისთვის, საქსონ გრამატიკოსი „დანიელთა საქმენის“ მე-9 წიგნში ამბობს, რომ წამების დროს ნორთუმბრიის მეფეს, ელა II-ს ზურგზე მარილს აყრიდნენ.