ჰაბსბურგების ნიდერლანდები
ჰაბსბურგების ნიდერლანდები ( ნიდერლ. Habsburgse Nederlanden; ფრანგ. Pays-Bas des Habsbourg), რომელსაც ასევე ბელგიკას ან ფლანდერსს უწოდებენ — არის საღვთო რომის იმპერიის დაქვემდებარებაში მყოფი ისტორიული ნიდერლანდების ტერიტორიის კოლექტიური სახელი, რომელსაც მართავდა ჰაბსბურგების სახლი. მმართველობა დამყარდა 1482 წლიდან, როდესაც ვალუას დინასტიის, ვალუა-ბურგუნდიის ბოლო მმართველი მარია ბურგუნდიელი ცოლად გაჰყვა მაქსიმილიან I-ს. მათი შვილიშვილი, იმპერატორი კარლ V, დაიბადა ჰაბსბურგში, ნიდერლანდების სამეფოში და მისი ერთ-ერთი დედაქალაქი ბრიუსელი გახადა. 1549 წელს ჩვიდმეტი პროვინცია გახდა ტერიტორია, რომელსაც მართავდა ჰაბსბურგების ესპანეთის გვარი და საბოლოოდ, 1556 წელს, ესპანეთის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა და ამ დროიდან ის ასევე ცნობილია, როგორც ესპანეთის ნიდერლანდები. 1581 წელს, ჰოლანდიის აჯანყების შუაგულში, შვიდი გაერთიანებული პროვინცია დაიშალა, რათა შექმნილიყო ჰოლანდიის რესპუბლიკა. 1714 წელს ესპანური სამხრეთ ნიდერლანდები გახდა ავსტრიული ნიდერლანდები, რომელიც 1795 წელს დაიპყრო საფრანგეთის პირველმა რესპუბლიკამ.