ზამბახები (ვან გოგი)
ზამბახები — ერთ-ერთი იმ ნამუშევრების სერიიდან, რომელიც ნიდერლანდელმა პოსტიმპრესიონისტმა მხატვარმა ამ მცენარეს მიუძღვნა, სენ-პოლის თავშესაფარში, სენ-რემი-დე-პროვანსში, საფრანგეთში ყოფნისას, სიკვდილამდე ერთი წლით ადრე. ვან გოგმა ზამბახების ხატვა თავშესაფარში მოხვედრიდან ერთ კვირაში დაიწყო, 1889 წელს, მუშაობდა საავადმყოფოს ბაღში. ამ ნამუშევრებში შესამჩნევია ის დაძაბულობა რომელიც ვინსენტის საბოლოო ნახატებს ახასიათებს. ვინსენტი ნამუშევარს შემდეგნაირად მოიხსენიებს: „ჩემი დაავადების ნათელი ორიენტირი“. რადგან ის გრძნობდა, რომ შეეძლო დაავადებისგან თავის დაღწევა იმ შემთხვევაში თუ ხატვას გააგრძელებდა. ნამუშევარი დიდი ალბთობით შთაგონებულია უკიო-ესა და მისი თანამედროვე მხატვრების ნახატებით. მსგავსებები საკმაოდ მრავლადაა. იდენტურია გლუვი ფერების პალიტრა, რომელიც არა დამოკიდებული სინათლის გავრცელებაზე, ძლიერი მონასმები, უჩვეულო ჩარჩო და დახურული ხედების აღქმა. ნამუშევარი ეკუთვნის სტილს, რომელიც არ ყოფილა იმხნად პოპულარული, ეს არ ყოფილა უცნობი ვან გოგის ძმის თეო ვან გოგისათვის რის გამოც მან ნამუშევარი დამოუკიდებლების სალონში გამოფინა 1889 წლის სექტემბერში, გამოფენაზე ასევე წარდგენილი იყო ვარსკვლავიანი ღამე რონის თავზე. თეო სწერდა თავის ძმას: „ის თვალს შორიდანვე გტაცებს. ზამბახები ულამაზესია, ჰაერითა და სიცოცხლით სავსე“.