ლგბტ უფლებები მიანმარში
ლგბტ უფლებები მიანმარში — ლესბოსელები, გეები, ბისექსუალები და ტრანსგენდერი (ლგბტ) ადამიანები მიანმარში ექვემდებარებიან ოფიციალურ დევნას და დისკრიმინაციას. ლგბტ ადამიანების წინაშე დგას ისეთი იურიდიული და სოციალური გამოწვევები, რომლებსაც სხვები არ განიცდიან. ერთნაირსქესიანთა სექსუალური ქმედება უკანონოა და მიანმარის სისხლის სამართლის კოდექსის 377-ე მუხლი ითვალისწინებს ერთნაირსქესიანთა სექსუალურ ქმედებებს (მიუხედავად იმისა, იყვნენ თუ არა ისინი შეთანხმებული თუ პირადად გაკეთებული) პატიმრობის ვადით ათი წლიდან უვადოდ. ჰეტეროსექსუალური ანალური კონტაქტი და ორალური სექსი ასევე უკანონოა. ტრანსგენდერი პოლიციის მხრიდან განხორციელებულია შევიწროება და სექსუალური ძალადობა და მათი გენდერული იდენტობა არ არის აღიარებული სახელმწიფოს მიერ. ქვეყანაში არსებული ხანგრძლივი სამხედრო დიქტატურის პერიოდში, ავტორიტარული მშვიდობისა და განვითარების სახელმწიფო საბჭოს ქვეშ, ძნელი იყო ზუსტი ინფორმაციის მიღება ლგბტ მოქალაქეების იურიდიული ან სოციალური სტატუსის შესახებ. 2011–2015 წლებში მიანმარის პოლიტიკური რეფორმების შემდეგ, მედიისა და სამოქალაქო თავისუფლებების გაუმჯობესებამ ლგბტ ადამიანებს საშუალება მისცა, ქვეყანაში მეტი ხილვადობა და მხარდაჭერა მიეღოთ. 2015 წლის ეროვნული ლიგა დემოკრატიისთვის საარჩევნო გამარჯვების მიუხედავად, რომელიც ადამიანის უფლებების გაუმჯობესებას ჰპირდებოდა საზოგადოებას და რომლის ლიდერმა აუნ სან სუმაც ერთხელ მოითხოვა ჰომოსექსუალობის დეკრიმინალიზაცია, ანტილგბტ კანონებში ცვლილებები არ მომხდარა. ამის მიუხედავად, ლგბტ აქტივისტებმა აღნიშნეს, საზოგადოების მხრიდან მიმღებლობის მზარდი კლიმატი და ტოლერანტობა ლგბტ ადამიანების მიმართ, რაც შეესაბამება მსოფლიო ტენდენციებს.