წყაროსთავის II ოთხთავი
წყაროსთავის II ოთხთავი ანუ სახარება — სახარების ქართული ხელნაწერი, რომელიც თამარის მეფობის დროს, 1195 წელსაა გადანუსხული და შემკული მღვდელთმთავარ იოანე საფარელ-მტბევარის დაკვეთით წყაროსთავის მონასტრისათვის. ინახებოდა ჯერ გელათში, ამჟამად კი — ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრში, Q ფონდში (Q 907). ხელნაწერი (25,1x17,9 სმ) დათარიღებულია (1195 წ.). მინაწერები იხსენიებს გადამწერთ — იოვანე ფუკარალისძეს, მნათი და გიორგი სეთაისძეებს, ასევე შემკვეთს — იოანე საფარელ-მტბევარს, თამარ მეფესა და მის მეუღლეს, დავითს. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი. შედგება 277 ფურცლისაგან; ფურცლის ზომებია 25X18 სანტიმეტრი. ხელნაწერი შესრულებულია კლასიკური ნუსხურით. თითოეული თავის დასაწყისში მახარებლების სურათებია ჩართული. ხელნაწერს კამარები და სხვა დეკორატიული სამკაული არ ახლავს. ხელნაწერის მოოქროვილი ვერცხლის მოჭედილი ყდა ბექა ოპიზარის ნამუშევარია. გარეკანის წინა მხარეს გამოსახულია „ჯვარცმის“, ხოლო უკანა მხარეს — „ვედრების“ სცენები. წარწერაში მოხსენიებულია „ოქრომჭედელი ბექაჲ ოპიზარი“.