ადიღეს დროშა
ადიღეს რესპუბლიკის ეროვნული დროშა არის მართკუთხა მწვანე ფერის, დამტკიცდა 1992 წლის 24 მარტს (ქსოვილის ფერი მუქი მწვანე იყო, აკვამარინის ფერის მსგავსი). თანამედროვე პერიოდში, აკვამარინის ფერი შეიცვალა შედარებით ღია მწვანით, რომელიც ასოცირდება ისლამურ რელიგიასთან. დროშაზე გამოსახულია სამი ოქროსფერი ისარი (სამი ისარი ასევე უკავშირდება მჭედელთა ღმერთს) და თორმეტი ოქროსფერი ვარსკვლავი. სამივე ისრის წვერო მიმართულია ზევით, ხოლო თორმეტი ვარსკვლავიდან სამი განლაგებულია ისრების თავზე ჰორიზონტალურად, დანარჩენი ცხრა კი მათ თავზე ქმნის თაღს, ცხრა ვარსკვლავიდან პირველი და მეორე ვარსკვლავები, დანარჩენებთან შედარებით სხვა ვარსკვლავებთან უფრო დაშორებულნი არიან. მწვანე ფერის RGB არის 5 63 13, ხოლო ოქროსფერი ფერის RGB არის 189 166 98. დროშის სიგანის სიგრძესთან თანაფარდობა 1:2-ის ტოლია. ადიღეს რესპუბლიკამ 2013 წლის 1 აგვისტოს მიიღო კანონი (ადიღეის რესპუბლიკის № 231 კანონის 3 – ე მუხლი“), რის შედეგადაც 25 აპრილის თარიღი დღესასწაულის დღედ დაწესდა და ამ დღეს ადიღელები აღნიშნავენ რესპუბლიკის სახელმწიფო დროშის დღეს. დროშა დამოუკიდებელი ჩერქეზეთისათვის (რის შექმნასაც ცდილობდა დიდი ბრიტანეთი, როგორც კავკასიის ომში დამოუკიდებელი ჩერქეზეთის სიმბოლოს) შექმნა დიდი ბრიტანეთის რეზიდენტმა დევიდ ურკვარტმა (1805-1877) 1836 წელს. ეს დროშა გამოიყენებოდა აგრეთვე მეორე მსოფლიო ომის დროს პროგერმანული ჩრდილოეთ-კავკასიის ლიგის მიერ. მწვანე ფერი დროშაზე, წარმოადგენს კავკასიის ტყეებსა და მცენარეებს. თორმეტი ვარსკვლავი სიმბოლოა ადიღეს ცალკეული ტომების, რკალის შიგნითა ცხრა ვარსკვლავი სიმბოლოა ადიღეს ცხრა არისტოკრატიული ტომის, განსხვავებით სამი ჰორიზონტალური ვარსკვლავისგან, რომლებიც სიმბოლურად წარმოადგენენ სამ დემოკრატიულ ტომს. ისრები მშვიდობის სიმბოლოა. ისრებისა და ვარსკვლავების ოქროსფერი ფერები წარმოადგენს მარცვლეული კულტურების და ხორბლის უხვ მოსავალს. ეს დროშა ასახავს და აცოცხლებს ჩერქეზი ერის ერთობას ჩერქეზეთში, ეს ეხება არამარტო, ადიღეს რესპუბლიკაში მცხოვრებ ჩერქეზებს, არამედ ამ ყველაფერს აქვს მასშტაბური სახე, ასევე ეხება ყაბარდო-ბალყარეთში, ყარაჩაი-ჩერქეზეთში, სტავროპოლის მხარეში, ჩრდილოეთ ოსეთსა და კრასნოდარის მხარის სამხრეთ ნაწილში მცხობრებ, დამატებით მცირე ადიღეურ ჯგუფებს.