ანაფაზა
ანაფაზა — მიტოზის მეტაფაზის შემდგომი სტადია, რა დროსაც მიმდინარეობს რეპლიცირებული ქრომოსომების გაყოფა შვილეულ ქრომატიდებად და მათი განაწილება უჯრედის საპირისპირო პოლუსუსებზე. გვიან ანაფაზაში შეინიშნება ქრომოსომის მაქსიმალური კონდენსაცია, რაც ხელს უწობს ქრომოსომების სეგრეგაციას და ბირთვის ხელახალ ფორმირებას. ანაფაზა იწყება მაშინ, როცა ანაფაზის მასტიმულირებელი კომპექსი (APC/C) უბიქვიტინირებით მონიშნავს მაინჰიბირებელ ჩაპერონინს - სეკურინს. სეკურინი წარმოადგენს ცილას, რომელიც ინჰიბირებს პროტეაზა - სეპარაზას. სეკურინის დაშლა იწვევს სეპარაზას გამოთავისუფლებას რომელიც შემდეგ შლის კოჰეზინს-ცილას, რომელიც პასუხისმგებელია დისეული ქრომატიდების ერთად შეკავებაზე.. ანაფაზაში ქრომატიდების ერთმანეთისგან განცალკევებაში მონაწილეობს მიტოზისთვის უნიკალური, მიკრომილაკების სამი ქვეკლასი, ესენია: კინეტოქორის მიკრომილაკები, ინტერპოლარული მიკრომილაკები და ასტრალური მიკრომილაკები. ცენტრომერები იყოფა და დისეული ქრომატიდები პოლუსებისკენ მიიზიდება კინეტოქორის მიკრომილაკებით. ქრომოსომების უჯრედის პოლუსებზე განაწილებისას, ინტერპოლარული და ასტრალური მიკრომილაკების მოქმედებით, უჯრედი იჭიმება და იღებს ოვალურ ფორმას. ანაფაზა დასასრულს, უჯრედი გადადის ტელოფაზაში.