ბეტა-დაშლა
ბეტა-დაშლა (β-დაშლა) — ატომის ბირთვის რადიოაქტიური დაშლა, რომელსაც თან ახლავს ბირთვიდან ელექტრონის ან პოზიტრონის გამოტყორცნა. ეს პროცესი განპირობებულია ბირთვის ერთ-ერთი ნუკლონის თავისთავადი გარდაქმნით სხვა სახის ნუკლონად, მაგალითად ნეიტრონის ( n {\displaystyle n} ) გარდაქმნით პროტონად ( p {\displaystyle p} ) ან პროტონისა — ნეიტრონად. პირველ შემთხვევაში ბირთვიდან გამოიტყორცნება ელექტრონი ( e − {\displaystyle e^{-}} ) — ხდება ე. წ. β − {\displaystyle {\text{β}}^{-}} -დაშლა; მეორე შემთხვევაში ბირთვიდან გამოიტყორცნება პოზიტრონი ( e + {\displaystyle e^{+}} ) — ხდება ე. წ. β + {\displaystyle {\text{β}}^{+}} -დაშლა. ბეტა-დაშლის დროს გამოტყორცნილი ელექტრონებისა და პოზიტრონების საერთო სახელწოდებაა ბეტა-ნაწილაკები. ნუკლონთა ურთიერთგარდაქმნადობას თან სდევს კიდევ ერთი ნაწილაკის — ნეიტრინოს ( ν {\displaystyle \nu } ) გამოსხივება β + {\displaystyle {\text{β}}^{+}} -დაშლისას ან ანტინეიტრინოს ( ν ¯ {\displaystyle {\bar {\nu }}} ) გამოსხივება β − {\displaystyle {\text{β}}^{-}} -დაშლისას.