ბოლესლავ სტატკოვსკი
ბოლესლავ იგნატის ძე სტატკოვსკი, ბერნარდ-ბოლესლავ კოსცეშა-სტატკოვსკი, (პოლ. Bolesław Statkowski; რუს. Болеслав Игнатьевич Статковский) (დ. 20 მაისი, 1825, სოფ. ხვოროსნა, მინსკის გუბერნია, ახლანდ. ბრესტის ოლქი, ბელარუსი, — გ. 22 თებერვალი, 1898, ქ. იალტა, ახლანდ. ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკა, უკრაინა) — პოლონური წარმოშობის რუსი საგზაო ინჟინერი, პუბლიცისტი. ძირითადად ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა საქართველოში. დაამთავრა პეტერბურგის მიმოსვლის გზათა ინჟინერთა კორპუსის ინსტიტუტი (1847), რის შემდეგაც პორუჩიკის ჩინით გაგზავნეს კავკასიაში. 1857 წელს სტაჟირების მიზნით იმყოფებოდა შვეიცარიაში, ბელგიასა და საფრანგეთში. კავკასიაში სამსახურის დროს შეადგინა საქართველოს სამხედრო გზის რეკონსტრუქციის პროექტი (დააპროექტა გუდაური-მლეთის მონაკვეთი — ე. წ. მლეთის დაღმართი), თავმჯდომარეობდა ყაზბეგის პერიოდული მეწყრების შემსწავლელ კომისიას (1864-1865). მსახურობდა ფოთი-თბილისის რკინიგზის, 1880 წლიდან — ამიერკავკასიის რკინიგზის ინსპექტორად. 1889 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო კავკასიის ოლქის მიმოსვლის გზათა უფროსი. სტატკოვსკი ასევე იყო რუსეთის საიმპერატორო ტექნიკური საზოგადოების კავკასიის განყოფილების თავმჯდომარე და ბუნებისმეტყველების მოყვარულთა საზოგადოების კავკასიური ალპური კლუბის დამფუძნებელი. არჩეული იყო თბილისის საქალაქო საკრებულოს ხმოსნად (მეორე თანრიგით, 1891). ჰქონდა პოლკოვნიკის სამხედრო (1863) და საიდუმლო მრჩევლის სამოქალაქო (1889) წოდებები. გამოქვეყნებული ჰქონდა არაერთი ნაშრომი, მ. შ., კავკასიის კლიმატოლოგიის, გეოლოგიის და სხვა საკითხების შესახებ. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას III (1858), II (საიმპერატორო გვირგვინით, 1873) და I (1893), წმ. ვლადიმერის IV (1866) და III (1879), წმ. სტანისლავის I (1883) ხარისხის ორდენებით. გარდაიცვალა იალტაში 1898 წელს. დაკრძალეს თბილისში, სოლოლაკის კათოლიკურ სასაფლაოზე.