ალფონსო II დ’ესტე
ალფონსო II დ’ესტე (იტალ. Alfonso II d'Este; დ. 22 ნოემბერი, 1533 — გ. 27 ოქტომბერი, 1597) — ფერარის, მოდენისა და რეჯოს ჰერცოგის — ერკოლე II-ის და მისი მეუღლის ფრანგი პრინცესას რენეს უფროსი ვაჟი და 1559 წლის 3 ოქტომბრიდან მამის მემკვიდრე. 1566 წელს იგი იმპერატორ მაქსიმილიან II-სთან ერთად ოსმალების წინააღმდეგ ომში მონაწილეობდა. 1574 წელს მონაწილეობა მიიღო პოლონეთის ტახტისათვის კენჭისყრაში, თუმც მის ამ წამოწყებას წარმატება არ მოჰყოლია. ალფონსო II ხელოვნების მეცენატი იყო და მფარველობდა პოეტ ტორკვატო ტასოს. მან 3-ჯერ იქორწინა: ივნისი 1558 - ლუკრეცია დე’ მედიჩი (1545-1562), ტოსკანას დიდი ჰერცოგის კოზიმო I დე’ მედიჩის ასული. 5 დეკემბერი 1565 - ბარბარა ავსტრიელი (1539-1572). იმპერატორ ფერდინანდ I-ის ასული. 24 თებერვალი 1579 – ელეონორა გონძაგა (1564-1618), მანტუას ჰერცოგის გულიელმო გონძაგას ასული. ყველა მისი ქორწინება უშვილოდ დარჩა და ალფონსო II-ემ მემკვიდრედ ბიძაშვილი, მონტეკიოს მარკიზი ჩეზარე დ’ესტე დანიშნა. პაპმა კლიმენტი VIII-ემ ჩეზარეს მამის უკანონო წარმოშობის გამო ამ უკანასკნელს ფერარა ჩამოართვა და 1598 წელს თავის სამფლობელოებს შეუერთა.