აცენტეხოს პირველი ბრძოლა
აცენტეხოს პირველი ბრძოლა — აცენტეხოს პირველი ბრძოლა გაიმართა კუნძულ ტენერიფეზე გუანშებისა და ესპანელების, სხვა ევროპელების და მათთან დაკავშირებული ადგილობრივების ალიანსს შორის (ძირითადად სხვა კუნძულებიდან), 1494 წლის 31 მაისს, ესპანელთა მიერ ამ კუნძულის დაპყრობის დროს. ამან გამოიწვია ტენერიფეს გუანშების გამარჯვება. ესპანელები იმყოფებოდნენ ადელანტადოს (სამხედრო გუბერნატორის ტიტული) ალონსო ფერნანდეს დე ლუგოს მეთაურობით, რომელმაც გაყიდა თავისი ქონება ტენერიფის დაპყრობის დასაფინანსებლად. ფერნანდეს დე ლუგოს დაეხმარა ის ფაქტი, რომ მისიონერებმა უკვე დაიწყეს ტენერიფეს გუანჩების გაქრისტიანება და გუანჩეს რამდენიმე მენცეიატო ან სამეფო, მათ შორის გიმარი, აბონა, ადეჟე და მოგვიანებით ანაგა, მეგობრული იყო კასტილიელების მიმართ. ფერნანდეს დე ლუგო აპრილის ბოლოს დაეშვა ანაზოში, დღევანდელი სანტა-კრუზ-დე-ტენერიფეს მახლობლად, და ააგო ელ რეალ დე სანტა კრუზის გამაგრებული ბანაკი. კუნძულის ინტერიერისკენ მიმავალმა ფერნანდეს დე ლუგომ დაადასტურა თავისი მეგობრობა ბანდო დე პაზთან და ცდილობდა იმავე შეთანხმებას მიეღწია სხვა გუანჩე მენცეიატოსთან, მათ შორის ტაოროსთან. ბენკომომ, ტაოროს მმართველმა, უარი თქვა ფერნანდეს დე ლუგოს პირობებზე და ამის ნაცვლად დაიწყო საკუთარი ალიანსის შექმნა კასტილიელთა წინააღმდეგ, რომელიც შედგებოდა ტაკორონტეს, ტეგესტეს, დაუტეს და იკოდის მენცეიატოსგან. საომარ მდგომარეობაში ფერნანდეს დე ლუგომ დღევანდელი სან-კრისტობალ-დე-ლა-ლაგუნას გავლით მიაღწია იმ მხარეში, რომელიც ცნობილია როგორც აცენტეხო. კასტილიელებმა საშინელი შეცდომა ჩაიდინეს და ბრმად შევიდნენ ხევში, რომელსაც ახლა ბარანკო დე სან ანტონიო ჰქვია, აცენტეხოში. მიუხედავად მათი ტექნოლოგიური უპირატესობისა, ჯავშანტექნიკითა და ფარებით დაცულ ესპანელებს ებრძოდნენ ბუნდოვანი ავტობუსებითა და ქვემეხებით, გუანჩები, რომლებიც შიშველნი იბრძოდნენ, ფერდობიდან თავს ესხმოდნენ გამაგრებული ხის ქვებითა და შუბებით (ცნობილი როგორც ბანოტები). ესპანელებმა ცხენებით მანევრირება ვერ შეძლეს, რადგან ეს ფერდობები დაფარული იყო ძალიან სქელი, ნარგაული ჯაგრისით, ხოლო გუანჩები, რომლებიც დაახლოებით 3300 კაცს ითვლიდნენ საკმაოდ კარგად მანევრირებდნენ, აცენტეხოს კომარკის უფროსის ხელმძღვანელობით. მათ გამოიყენეს მათი მობილურობა და რელიეფის ინტიმური ცოდნა უპირატესობის მოსაპოვებლად. მაშინ, როცა ტინგუარო 300 კაცით ჩასაფრებული იყო კასტილიური ძალების ავანგარდში, ბენკომო ბრძოლაში 3000 კაცით მივიდა და დაარბია ევროპელების უკანა ჯარი. ითვლება, რომ ხუთი ესპანელი ჯარისკაციდან ოთხი დაეცა ამ ბრძოლაში, რის შედეგადაც 900-1000 დაიღუპა ბრძოლის ველზე საწყისი 1120-დან. თუმცა დამარცხება ტოტალური არ იყო. ფერნანდეს დე ლუგომ, შეძლო თავის დაღწევა, თუმცა დაჭრილმა, ხოლო მისი გადარჩენილი ძალები (დაახლოებით 200 კაცი) აწამეს მანამ, სანამ არ აიძულეს ხელახლა ჩასვლა. მან შეძლო დაბრუნება და ადგილობრივი ძალების დამარცხება ორ მთავარ ბრძოლაში: აგერეს ბრძოლაში და აცენტეხოს მეორე ბრძოლაში და სხვა მცირე შეტაკებებში, როგორიცაა ლას პენიუელასის ბრძოლა. იმ ადგილას, სადაც ბრძოლა მოხდა, აშენებულ ქალაქს ჰქვია La Matanza de Acentejo ("აცეტეხოს ხოცვა"), რომელიც ასევე შეიცავს გამარჯვების აღსანიშნავად დიდ მემორიალს კედლის მხატვრობის სახით. ეს იყო უდიდესი მარცხი ესპანეთის ატლანტიკური ექსპანსიის ისტორიაში.