გურჯი
გურჯი — ქართველის აღმნიშვნელი სპარსულ-არაბული ეთნიკური ტერმინი. „გორჯი“ (სპარსულად), „ქურჯი“ და „გურჯი“ (არაბულად) ნიშნავს ქართველს, ხოლო ტოპონიმი „გორჯესტან“ (სპარს.), „გურჯისტან“ (არაბ.) — საქართველოს, ძველ სპარსულ წყაროებში კი „ვრკანა“ („მგელთა ქვეყანა“; აქედან მოდის სომხური „ვირკ“ და „ვრასტან“) ფორმით გვხვდება. რუსული „გრუზინ“, ოსური „გიურძი“ და, სავარაუდოდ, ევროპული „გეორგია“, „ჯორჯიაც“ სირიული ფორმიდან („გურზ“) წარმოიქმნა. „გურჯის“ ეტიმოლოგიით იყვნენ დაინტერესებული მარი ბროსე, იოზეფ მარკვარტი, ა. მარიკი, ივანე ჯავახიშვილი, ლეონ მელიქსეთბეგი, ილია აბულაძე, გერჰარდ დეეტერსი, ვლადიმერ მინორსკი, გიორგი წერეთელი და სხვ.