დონ ბოსკო
წმინდა იოანე ბოსკო (ჯოვანი ბოსკო) (იტალ. Giovanni Melchiorre Bosco: დ. 16 აგვისტო, 1815, ბეკი, ტურინის მახლობლად — გ. 31 იანვარი, 1888, ტურინი) — იტალიელი მღვდელი, განმანათლებელი და მწერალი. კათოლიკური ეკლესიის წმინდანი, სალეზიანელთა ორდენის დამაარსებელი. ტურინში მუშაობის პერიოდში, სადაც მოსახლეობა იტანჯებოდა ურაბანიზააციისა და ინდუსტრიალიზაციის მავნე ზეგავლენით, ბოსკომ ხელი მიჰყო უსახლკარო ბავშვების ცხოვრების გაუმჯობესებასა და განათლებას. მან შეიმუშავა აღზრდის მეთოდი, რომელიც უფრო მეტად დაფუძნებული იყო სიყვარულზე, ვიდრე დასჯაზე. ჯოვანი ბოსკო დაიბადა ღარიბ ქრისტიანულ ოჯახში. ორი წლისაც არ იყო, როდესაც მამა გარდაეცვალა. მისი აღზრდა დედამ ითავა, რომელმაც ბავშობაშივე ჩაუნერგა მას ღმერთისადმი სიყვარული. სემინარიის და ღვთისმეტყველების კოლეჯის დამთავრების შემდეგ 1841 წელს ჯოვანი ბოსკო ხელდასხმულ იქნა მღვდლად. იმავე წლის დეკემბერში ის ხსნის პირველ ორატორიას (ლათ. Oratio — ლოცვა), სწორედ ასე დაარქვა პირველ სალეზიელების თავშესაფარს ახალგაზრდებისათვის, სადაც მათ შეეძლოთ ეცხოვრათ, ემუშავათ, ესწავლათ ეთამაშათ და რაც მთავარია ყოფილიყვნენ ლოცვაში. 1854 წლის 26 იანვარს დააარსა ორდენი წმინდა ფრანცისკე სალელის სახელზე (ამჟამად ცნობილი ორდენი — „სალეზიელები დონ ბოსკოსი“), რომელიც საბოლოოდ დაამტკიცა რომის პაპმა პიუს IX-მ 1974 წლის აპრილში. 1872 წელს დონ ბოსკომ წმინდა მარია დომენიკა მაძარელოსთან ერთად დააარსა სალეზიელების სამონაზნო ორდენი — „მარიამის ქალიშვილები ქრისტიანთა დამხმარეები“ (ლათ. Congregatio — Filiarum Mariae Auxiliatricis (FMA)). ჯოვანი ბოსკო გარდაიცვალა 1888 წლის 31 იანვარის და კანონიზებულ იქნა პაპ პიუს XI-ის მიერ 1934 წელს. იგი ახალგაზრდების მფარველი წმინდანია. მას მოიხსენიებენ კათოლიკურ ეკლესიაში 31 იანვარს.