არქეზილა
არქეზილა (ბერძ. Ἀρκεσίλαος, ლათ. Arkesilaos; დ. ძვ. წ. 315, პიტანა — გ. ძვ. წ. 241, ათენი) — ძველი ბერძენი ფილოსოფოსი, მეორე ანუ საშუალო (სკეპტიკური) აკადემიის დამფუძნებელი და სქოლარქი. თეოფრასტეს, კრანტორისა და პოლემონის მოსწავლე. არქეიზალამ განაგრძო ძველაკადემიური დიალექტიკის ტრადიცია, განავითარა თანაბარი ძალის მქონე საუბრის შედგენის პრაქტიკა - ნებისმიერ თემაზე მომხრისა და მოწინააღმდეგის დაყენება. ეთიკაში არქეზილა ასევე გამოირჩევა პლატონის ენთუზიასტური მოძღვრების შესუსტებით და მისი დაყვანით სულიერი მდგომარეობის უშფოთველობის შესახებ მოძღვრებაზე.