ზაალ ებანოიძე
ზაალ აგაბოს ძე ებანოიძე (დ. 7 იანვარი, 1939, დიმი, ახლანდ. ბაღდათის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოეტი. 1971 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1957 წელს პირველი ლექსები გამოაქვეყნა. 1973 წელს პირველი გამოცემა „ლექსები“ დაისტამბა. ავტორია პოეტური კრებულების: „მთვარის კელაპტარი“ (1977), „წვიმის შვილი“ (1979), „იწყება აღმართი“ (1981), „ხატი მამული“ (1985), „ციდან დასარეკი ზარები“ (1986), „მარადიული რთველი“ (1989), „პოემები“ (1990), „რჩეული“ (2008), „70 ლექსი“ (2009). მას ეკუთვნის წერილების კრებული — „ფიქრები პოეზიაზე“ (1998). ავტორია აგრეთვე საბავშვო ლექსებისა. მისი პოეზია გამოირჩევა ვერსიფიკაციული მრავალფეროვნებით, თუმცა ძირითადად ქართული კლასიკური პოეზიის ტრადიციებს ემყარება. მიღებული აქვს ლადო ასათიანის (2006) და გალაკტიონ ტაბიძის (2010) პრემიები. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2000).