წინასწარმეტყველები ისლამში
წინასწარმეტყველები (არაბ. نبي‎‎) (ფეიღამბრები) არიან ისლამში მოხსენიებულნი , ისევე როგორც სხვა აბრაამისეულ რელიგიების წმინდა წიგნებში. ყურანში სულ 25 წინასწარმეტყველი გვხვდება. ხოლო წმინდა ჰადისებში მათი რაოდენობა 1000–ს აჭარბებს ადამი, იდრისი (ენოჰი)–მოციქული, მესენჯერი ნუჰი (ნოე),–მოციქული, მესენჯერი ჰუდი–მესენჯერი სალეჰი–მესენჯერი იბრაჰიმი (აბრაამი),–მოციქული, მესენჯერი, იმამი ლუტი –მესენჯერი მესენჯერი ისმაილი (ისმაელი), –მოციქული, მესენჯერი, იმამი იაყუბი (იაკობი), –მოციქული, იმამი ისჰაყი (ისააკი), –მოციქული, იუსუფი (იოსები)–მოციქული, აიუბი (იობი)–მოციქული, შუაბი (შუები) –მესენჯერი მუსა (მოსე), –მოციქული, მესენჯერი ჰარუნი (აარუნი)–მოციქული, მესენჯერი დავუდი (დავითი) ,–მოციქული, ზაბური სულაიმანი (სოლომონი), –მოციქული, ელიასი (ელია)–მოციქული, მესენჯერი ალ–იასა –მოციქული, იუნუსი (იოანი)––მოციქული, მესენჯერი ზულ–ქიფლი (ეზეკილი)– ზაქარია (ზაქარია)–მოციქული, ისა(იესო ) (თუმცა მას არ თვლიან ღვთის ძედ და შესაბამისად არც წმიდა მარიამს - ღვთისმშობლად),–მოციქული, მესენჯერი, მესია ინჯილი მუჰამედი.–მოციქული, მესენჯერი ყურანი ისლამის მიხედვით, იუდეველებმა და ქრისტიანებმა გაამრუდეს მათ მიერ ნაქადაგები ჭეშმარიტება, ამიტომ ღმერთმა მუჰამედი გამოაგზავნა ამ ჭეშმარიტების აღსადგენად და ხალხების სწორ გზაზე დასაყენებლად. მუსლიმანს ჯერა, რომ ყოველმა წინასწარმეტყველმა მოიტანა ერთი და იგივე მესიჯი(შეტყობინება). მათ თავის განკუთვნილ დროში ხალხს მიუთითეს თუ როგორ უნდა ეცხოვრათ და ელოცათ ღმერთისთვის.