სიუზენ სოლომონი
სიუზენ სოლომონი (ინგლ. Susan Solomon ; დ. 19 იანვარი, 1956, ჩიკაგო ) — ამერიკელი ატმოსფერული ქიმიის სპეციალისტი და კლიმატოლოგი, მსოფლიოში აღიარებული ლიდერი ატმოსფერული მეცნიერების დარგში. მას განსაკუთრებული წვლილი მიუძღვის ანტარქტიდის ოზონის ხვრელის მიზეზების დადგენაში. ოკეანისა და ატმოსფერული კვლევების ეროვნული მართვის უფროსი მკვლევარი (1991 წლიდან) და MIT-ის პროფესორი (2011 წლიდან), აშშ-ს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის (1992) და ამერიკის ფილოსოფიური საზოგადოების წევრი (2008), საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი (1995) და ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (2008). დაჯილდოვებულია მეცნიერების ეროვნული მედლით (1999) „ანტარქტიდის ოზონის ხვრელის [წარმოქმნის] მიზეზის ახსნისთვის“ და საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის დიდი მედლით (2008). ასევე მიღებული აქვს მრავალი საერთაშორისო და პრესტიჟული ჯილდოები. მეცნიერის საპატივსაცემოდ 1994 წელს მისი სახელი უწოდეს მყინვარებს ანტარქტიდაში, ვიქტორიას მიწაზე Solomon Glacier და Solomon Saddle. 2008 წელს იგი მოხვდა მსოფლიოს ყველაზე გავლენიან ადამიანთა ტოპ 100-ში ჟურნალ Time-ის მიხედვით. 2009 წელს იგი შეიყვანეს ქალთა დიდების დარბაზში. Science Watch-ის მიხედვით, სიუზენ სოლომონი მესამე ყველაზე ციტირებულია გეომეცნიერების სფეროში 1990-იან წლებში. 2010 წელს ჟურნალმა Good Housekeeping იგი დაასახელა ერთ-ერთ ქალად 125 - დან, რომლებმაც შეცვალეს სამყარო. 1986 წელს მან გამოთქვა მოსაზრება, რომ ანტარქტიდის ოზონის ხვრელი თავის არსებობას ქლორფტორნახშირბადებს უნდა "უმადლოდეს", რაც შემდეგ დადასტურდა და ხელი შეუწყო 1987 წელს მონრეალის პროტოკოლის მიღებას. ოცდაათი წლის შემდეგ, სიუზენ სოლომონმაც პირველად აჩვენა ანტარქტიდაზე ოზონის შრის აღდგენის ადრეული ნიშნები.