O
O, o — ლათინური ანბანის მეთხუთმეტე ასო. წარმოებულია სემიტურისგან 'აინ (თვალი), რომელიც სავარაუდოდ წარმოადგენდა მჟღერ ფარინგალურ ნაპრალოვან თანხმოვანს (IPA /ʕ/), ანუ იმ ბგერას, რომელსაც წარმოადგენს არაბული ასო ع, სახელად 'აინ. სემიტური ასო თავდაპირველად ეგვიპტური იეროგლიფიგან უნდა ყოფილიყო ნასესხები, რომელიც ასევე თვალს აღნიშნავდა. ხმოვნები ბერძნების გამოგონილი უნდა იყოს და სწორედ მათ მიაკუთვნეს ბგერას /o/ ეს ასო, იგივე ბგერა შენარჩუნებულ იქნა ეტრუსკულში და ლათინურშიც. ბერძნულში მოგვიანებით გაჩნდა სახესხვაობა გრძელი ბგერის აღსანიშნავად (ომეგა, ნიშნავს დიდი ო).