მიხეილ ბუდიკო
მიხეილ ბუდიკო (რუს. Михаил Иванович Будыко; დ. 20 იანვარი 1920, გომელი — გ. 10 დეკემბერი 2001, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი გეოფიზიკოსი და კლიმატოლოგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1964), რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1992). XX საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე სახელოვანი კლიმატოლოგი. რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების საპატიო წევრი, ამერიკის მეტეოროლოგიური საზოგადოების საპატიო წევრი. სკკპ წევრი 1956 წლიდან. ლენინგრადის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის დამთავრების (1942) შემდეგ მუშაობდა ალექსანდრე ვოეიკოვის სახელობის მთავარ გეოფიზიკურ ობსერვატორიაში (1954–1972 დირექტორი). მისი ძირითადი შრომები შეეხება ფიზიკურ კლიმატოლოგიას, ბიოკლიმატოლოგიასა და ეკოლოგიას. აკადემიკოს ანდრია გრიგორიევთან (1956) ერთად ჩამოაყალიბა გეოგრაფიული ზონალობის პერიოდულობის კანონი. გამოავლინა კლიმატის ცვლილების თანამედროვე ტენდენცია სსრკ-ისა და მთელი ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ტერიტორიაზე. დიდი წვლილი შეიტანა დედამიწის სითბური ბალანსის შესწავლის საქმეში. 1998 წელს ქალაქ ტოკიოში მიენიჭა საპატიო პრემია „ლურჯი პლანეტა“.