ქეი-ქავუს II
ქეი-ქავუს II (თურქ. II. İzzeddin Keykavus; სპარს. عز الدين كيكاوس بن كيخسرو) — ქეი-ხოსროვ II-ის შვილი, რუმის სულთანი 1246–1257 წლებში. ქეი-ხოსროვ II-ის გარდაცვალების დროს, 1246 წელს, იგი საკმაოდ ახალგაზრდა იყო და ვერ შეძლო მონღოლთა მიერ ანატოლიის დაპყრობის თავიდან აცილება. მმართველობის უმეტეს პერიოდში, იგი ტახტს საკუთარ ძმას — ქილიჩ-არსლან IV-ს უზიარებდა. 1256 წელს, მონღოლებმა დაამარცხეს ქეი-ქავუს II, რომელიც შემდეგ ბიზანტიაში გაიქცა. ბიზანტიის იმპერიის სასამართლომ, სულთანი დააკავა. ამის შემდეგ, მისმა ძმამ, ქეი-ყუბად II-მ თხოვნით მიმართა ოქროს ურდოს ყაენს — ბერქას. ოქროს ურდოს სარდალი, ნოღაი, შეიჭრა ბიზანტიის იმპერიაში და გაათავისუფლა დაპატიმრებული სულთანი ქეი-ქავუს II. ბერქამ მას გარკვეული ტერიტორია მიანიჭა ყირიმში, სადაც სულთანმა დარჩენილი ცხოვრება გაატარა. ქეი-ქავუს II გარდაიცვალა დევნილობაში, ყირიმში, 1279 ან 1280 წელს.