ნევილ ჩემბერლენის აღზევება
ნევილ ჩემბერლენის აღზევებამ კულმინაციას მიაღწია 1937 წლის 28 მაისს, როდესაც მან ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრის პოსტი დაიკავა. ჩემბერლენს საკმაოდ დიდხანს განიხილავდნენ მისი თანაპარტიელის, პრემიერ-მინისტრი სტენლი ბოლდუინის პოლიტიკურ მემკვიდრედ. როდესაც ბოლდუინმა გადადგომის შესახებ განაცხადა, ჩემბერლენი იყო ერთადერთი, ვინც მის მემკვიდრედ იყო მიჩნეული. ნევილ ჩემბერლენი დაიბადა 1869 წელს. მამამისი, ჯოზეფ ჩემბერლენი, მინისტრთა კაბინეტის წევრი და პოლიტიკოსი იყო. ნევილმა განათლება მიიღო რაგბის სკოლაში, შემდეგ კი მეისონის კოლეჯში (დღევანდელი ბირმინგემის უნივერსიტეტი). ვერც ერთ სასწავლო დაწესებულებაში ჩემბერლენმა დიდ წარმატებას ვერ მიაღწია. ბუღალტერთა ფირმაში ხანმოკლე მუშაობის შემდეგ ახალგაზრდა ჩემბერლენი საოჯახო ქონების გაზრდის მიზნით ექვსი წლით გაემგზავრა ბაჰამის კუნძულებზე, სადაც სისალის პლანტაციებზე ზრუნავდა. 1897 წელს, ინგლისში დაბრუნების შემდეგ, ჩემბერლენი თავის მშობლიურ ქალაქ ბირმინგემში ბიზნესით დაკავდა. იგი დაინტერესებული იყო სოციალური საქმეებით. 1911 წელს გახდა ბირმინგემის საქალაქო საბჭოს წევრი, ხოლო 1915 წელს ბირმინგემის ობერ-ბურგმოსტრი. ამ თანამდებობაზე მისი მეორე ვადა „შეწყდა“ 1916 წელს, როდესაც პრემიერ-მინისტრმა ლოიდ ჯორჯმა ნევილს ეროვნული სამსახურის დირექტორობა შესთავაზა. თანამდებობაზე ყოფნის დროს ჩემბერლენს და ჯორჯს შორის ადგილი იქონია ზიზღმა და დაპირისპირებამ, რომელიც მათი ცხოვრების ბოლომდე გაგრძელდა. 1918 წელს, 49 წლის ასაკში ჩემბერლენი თემთა პალატის დეპუტატი გახდა. ოთხი წლის განმავლობაში იგი უკანსკამელი იყო, შემდეგ კი სახაზინოს კანცლერის პოსტი დაიკავა, ერთი წლის შემდეგ კი ჯანდაცვის მინისტრი გახდა. ამ პოსტს იგი ხუთი წლის განმავლობაში იკავებდა. ორწლიანი ოპოზიციის შემდეგ ჩემბერლენი რემსი მაკდონალდის ეროვნული ხელისუფლების ნაწილი გახდა და ხუთნახევარი წელი აკონტროლებდა ბრიტანეთის ფინანსებს. 1935 წელს მაკდონალდი გადადგა, მისი ადგილი ბოლდუინმა დაიკავა. 1937 წელს, უკანასკნელის გადადგომის შემდეგ, პრემიერ-მინისტრი ჩემბერლენი გახდა.