ბაჰრამ II
ბაჰრამ II (სპარს. بهرام دوم‎‎,; გ. 293) — სასანიდური ირანის მე-5 შაჰინშაჰი 274-293 წლებში, ბაჰრამ I-ის ვაჟი. ბაჰრამ მეორე ხუზისტანში გაიზარდა. ის ქრისტიანი სწავლულების მიერ იყო აღზრდილი და არსებობს ვარაუდი, რომ ქრისტიანობას აღიარებდა. 274 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ დაიკავა ტახტი. მან ცოლად შეირთო მისი ბიძაშვილი, შაბურდუხთაქი, რომლისგანაც შეეძინა მემკვიდრე, ბაჰრამ III. ბაჰრამის მმართველობა მამამისის მსგავსად სისასტიკით გამოირჩეოდა. ტახტზე ასვლისთანავე ბრძანება გასცა მოეკლათ მისი ყველა წარჩინებული დიდებული, რადგან მათი მხრიდან შეთქმულების ეშინოდა. ის ასევე დევნიდა კულტურულ მოღვაწეებს, ქურუმებს, თავის თავს კი აჰურა მაზდას შვილად იხსენიებდა. მის დროს რომის იმპერიამ გააქტიურა შეტევები მესოპოტამიასა და კავკასიაზე. ცენტრალური ხელისუფლება საგრძნობლად იყო დასუსტებული. შაჰი გარდაიცვალა 293 წელს. ის შეცვალა მისმა ვაჟმა, ბაჰრამ III-მ. ბაჰრამის მემკვიდრეების დროს დაიწყო რომის იმპერიასა და სასანიანებს შორის ფართო მასშტაბური ომები, რომლებიც ორივე მხარისთვის საზიანოდ წარიმართა.