ჰელსინკის შეთანხმება
ჰელსინკის შეთანხმება — დოკუმენტი, რომელიც ხელმოწერილი იქნა ევროპაში უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის კონფერენციის მესამე ფაზის დასკვნით შეხვედრაზე, რომელიც გაიმართა ჰელსინკიში, ფინეთი, 1975 წლის 30 ივლისიდან 1 აგვისტომდე, ორწლიანი მოლაპარაკებების შემდეგ, რომელიც ცნობილია როგორც ჰელსინკის პროცესი. ყველა მაშინდელმა ევროპულმა ქვეყანამ (გარდა ანდორასა და პრო-ჩინური ალბანეთისა), ისევე როგორც შეერთებულმა შტატებმა და კანადამ, სულ 35 მონაწილე სახელმწიფომ, ხელი მოაწერა საბოლოო აქტს, რათა გაეუმჯობესებინა ურთიერთობა აღმოსავლეთსა და დასავლეთს შორის. თუმცა, ჰელსინკის შეთანხმება არ იყო სავალდებულო, რადგან მათ არ გააჩნდათ ხელშეკრულების სტატუსი, რომლის რატიფიცირებაც პარლამენტების მიერ იქნებოდა. ზოგჯერ ტერმინი „ჰელსინკის პაქტი(ები)“ ასევე არაოფიციალურად გამოიყენებოდა.