კლარენდონის კონსტიტუცია
კლარენდონის კონსტიტუცია — დიდი ბრიტანეთის კანონდებლობების ნაწილი. 1164 წელს ინგლისის მეფე ჰენრი II-ის მიერ გატარებული საკანონდემბლო პროცედურების კონპლექსი. კონსტიტუცია შედგებოდა 16 სექციისაგან და წარმოადგენდა ეკლესიის, რომის პაპის ძალაუფლების და საეკლესიო პრივილეგიების შემცირების მცდელობას ინგლისში. ჰენრი II-ის წინამორბედის, სტეფან ბლუელის (1135–1154), მმართველობისას ჩამოყალიბებულ ანარქიაში ესკლესიამ ისარგებლა სამეფოს სისუსტით და გაზარდა საკუთარი იურისდიქცია. კონსტიტუცია ინგლისში აღდგენდა ჰენრი I-ის დროს არსებულ იურიდიულ წეს-ჩვეულებებს, კათოლიკურ საეკლესიო წეს-ჩვეულებებს და ნორმანულ დაპყრობამდე არსებულ ინგლისის კანონის ნაწილებს. კონსტიტუციამ სახელი აიღო კლარენდონის სასახლისაგან, რომელიც სამეფო სანადორო ლოჟა იყო და მდებარეობდა ვილტშაიერში.