სარავაკი
სარავაკი — შტატი მალაიზიაში. სარავაკის ფართობი თითქმის ნახევარკუნძულის მალაიზიის ფართობის ტოლია და უდიდესია 13 შტატს შორის. მდებარეობს კუნძულ ბორნეოს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან საბაჰის შტატი ესაზღვრება, სამხრეთიდან ― კალიმანტანი (ბორნეოს ინდონეზიური ნაწილი), ხოლო ჩრდილოეთიდან ― ბრუნეი. შტატის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქია კუჩინგი, რომელიც შტატის ეკონომიკური და სამთავრობო ცენტრია. სარავაკის სხვა ქალაქებია: მირი, სიბუ, ბინტულუ. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, სარავაკის მოსახლეობა 2.453 მლნ ადამიანს შეადგენს. შტატი ეკვატორუaლ კლიმატურ სარტყელში მდებარეობს. მოიცავს ტროპიკულ წვიმის ტყეებს და მდიდარია ფლორითა და ფაუნით. ცნობილია გუნუნგ-მულუს ეროვნული პარკის მღვიმეთა სისტემებით. მალაიზიის უგრძესი მდინარე რაჯანგი სარავაკის ტერიტორიაზე მიედინება. შტატის ტერიტორიაზე მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსალვეთ აზიის ერთ-ერთი უდიდესი კაშხალი, ბაკუნის კაშხალი, რომელიც რაჯანგის ერთ-ერთი შენაკადის, ბალუიზეა განლაგებული. შტატის უმაღლესი წერტილია მურუდი. სარავაკი მალაიზიის ერთადერთი შტატია, რომლის მოსახლეობის უმრავლესობაც ქრისტიანია. ადამიანის უძველესი დასახლებები სარავაკში ნიაჰის ეროვნულ პარკშია აღმოჩენილი და 40 000 წლის წინანდელია. VIII-XIII საუკუნით დათარიღებული ჩინური კერამიკის არტეფაქტები აღმოაჩინეს სანტუბონგის არქეოლოგიური გათხრებისას. XVI საუკუნის სარავაკის სანაპირო რეგიონები ბრუნეის იმპერიის გავლენის ქვეშ აღმოჩნდა. 1839 წელს სარავაკში ბრიტანელი მკვლევარი ჯეიმზ ბრუკი ჩავიდა. ის და მისი შთამომავლები შტატს 1841 წლიდან 1946 წლამდე მართავდნენ. მეორე მსოფლიო ომის დროს სარავაკი იაპონელებმა დაიკავეს 3 წლით. ომის შემდეგ უკანასკნელმა თეთრმა რაჯამ, ჩარლზ ვინერ ბრუკმა, სარავაკი ბრიტანელებს გადასცა და 1946 წელს იგი ბრიტანეთის კოლონია გახდა. 1963 წლის 22 ივლისს სარავაკმა თვითმმართველობის უფლება მოიპოვა და მოგვიანებით, 1963 წლის 16 სექტემბერს მალაიზიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი შტატი გახდა. ფედერაციის შექმნას ინდონეზია შეეწინააღმდეგა, რასაც სამწლიანი ინდონეზია-მალაიზიის კონფრონტაცია მოჰყვა. მალაიზიის შექმნის შემდეგ სარავაკში კომუნისტების პარტიზანული ბრძოლები დაიწყო, რომელიც 1990 წლამდე გაგრძელდა. შტატის მეთაურია გუბერნატორი, რომელსაც იანგ დი-პერტუა ნეგერი ეწოდება, ხოლო მთავრობის მეთაური სარავაკის პერმიერია. სარავაკის ადმინისტრაციული დაყოფა ვესტრმინსტერის საპარლამენტო სისტემაზეა დაფუძნებული. მალაიზიის კონსტიტუციის თანახმად, სარავაკს ნახევარკუნძულის მალაიზიის შტატებთან შედარებით უფრო დიდი ავტონომია გააჩნია. ბუნებრივი რესურსების სიმდიდრის გამო სარავაკის საექსპორტო საქონელს შორისაა: ნავთობი და ბუნებრივი აირი, ხე-ტყე და პალმის ზეთი. შტატში განვითარებულია მრეწველობა, ენერგიისა და ტურიზმის სექტორები. სარავაკი ეთნიკურად, კულტურულად, რელიგიურად და ლინგვისტურად მრავალფეროვანია. ეთნიკურ ჯგუფებს შორის არიან: იბანები, ჩინელები, მალაიები, ინდოელები და ა.შ. შტატის ორი ოფიციალური ენაა: ინგლისური ენა და მალაიური ენა. შტატს ოფიციალური რელიგია არ აქვს.