ესტერგომის ალყა (1241)
ესტერგომის ალყა (1241) 一 მონღოლთა ევროპული კანპანიის ერთ-ერთი გამორჩეული ეპიზოდი, რომელიც გაიამრთა 1241 წლის ზამთარში. მოჰის ბრძოლაში მოპოვებული საკმაოდ მძიმე, თუმცა გადამწყვეტი გამარჯვების შემდეგ, ბათო ყაენმა გაძარცვა და დაარბია უნგრეთის სამეფოს მიწები, განსაკუთრებული ყურადღება კი გაამახვილა რბილ სამიზნეებზე, როგორებიცაა პატარა სოფლები და ქალაქები. გამონაკლისს სწორედ ესტერგომის ციხე-ქალაქი წარმოადგენდა 一 უნგრეთის სამეფოს დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი 一, რომელიც დიდძალ ნადავლს ფლობდა, სანამ იგი მთლიანად განადგურდებოდა. ეს იყო ბოლო ლოკაცია, რომელიც ბათო ყაენის ამალას ემსხვერპლა. მოგვიანებით, მან საღვთო რომის იმპერიის წინააღმდეგ სადაზვერვო ჯგუფიც კი გაგზავნა, რის შემდეგაც არმიითურთ ევროპიდან რუსეთის ტერიტორიაზე გადაინაცვლა. ალყისა და მისი შედეგების შესახებ ინფორმაციის უდიდესი ნაწილი მომდინარეობს სპლიტის იტალიელი არქიეპისკოპოსის, როჟე ტორე მაჯორეს ისტორიული ნარკვევებიდან.