კოლიმის მთიანეთი
კოლიმის მთიანეთი, კოლიმის ქედი, გიდანი (რუს. Колымское нагорье) — მთიანეთი რუსეთში, ძირითადად მაგადანის ოლქში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ციმბირში. გადაჭიმულია 1300 კმ-ზე, სუნტარ-ხაიატის ქედიდან აღმოსავლეთისკენ და ჩრდილო-აღმოსავლეთისკენ მდინარე პატარა ანიუის ხეობამდე და ანადირის სათავეებამდე. ერთმანეთისგან გამოყოფს მდინარე კოლიმის აუზსა და წყნარი ოკეანის მდინარეთა აუზებს. სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილის რელიეფში ჭარბობს პლატოები, მოკლე და საშუალო სიმაღლის (1500–1800 მ) ქედები და გრანიტული მასივები. ჩრდილო-აღმოსავლეთში ძლიერ დანაწევრებული საშუალო ქედები (ოლოის, უშ-ურექჩენი, მოლკატი, კორკოდონის და სხვ.) და მასივებია, რომლებიც გამოყოფილია ტექტონიკური ღრმულებით. მაქსიმალური სიმაღლე 1903 მ (ომსუქჩანის ქედზე). კორკოდონისა და ოლოის შუამდინარეთი გამოყოფილია ომოლოის ვრცელი პლატოსებური მასივით. გრანიტის მრავალრიცხოვან ინტრუზიებთანაა დაკავშირებული ოქროს, კალისა და იშვიათი ლითონების გამადნებები. ღრმულებში ქვანახშირისა და მურა ნახშირის საბადოებია; ამოდის თერმული წყაროები. ხეობები და ფერდობთა ქვედა ნაწილები დაფარულია მთის ფოთლოვანი მეჩხერი ტყეებით, რომლებიც 500–800 მეტრის სიმაღლეზე ბუჩქნარიან და ხავს-ლიქენიან მთის ტუნდრაში გადადის (იკავებს ტერიტორიის 2/3-ს). ხეობათა ფსკერზე ჭალის ტყეებია. განვითარებულია სათხილამურო ტურიზმი.