გაიოტი
გაიოტი, გაიოტები (წარმოითქმის /ɡiːˈjoʊ/) — იზოლირებული, ბრტყელთხემიანი ვულკანური წყალქვეშა მთები, რომელთა თხემების მოსწორებას წარსულის აბრაზიას ან სუბაერულ დენუდაციას მიაწერენ. გაიოტები ძირითადად წყნარ ოკეანეში გვხვდება 200-დან 2000-მ სიღრმემდე. სახელწოდება „გაიოტი“ მომდინარეობს შვეიცარიელ-ამერიკელი გეოგრაფისა და გეოლოგის არნოლდ ჰენრი გაიოტის სახელიდან.