ცხვირი (აკუტაგავა)
ცხვირი (იაპონ. 鼻) 一 იაპონელი მწერლის, რიუნოსკე აკუტაგავას რიგით მეორე მოკლე მოთხრობა, რომელიც მეცამეტე საუკუნის იაპონურ ფოლკლორულ თქმულებას - უძი შუი მონოგატარი - ეფუძნება. ცხვირი აკუტაგავას რიგით მეორე მოთხრობაა, რომელიც რასიომონის გამოქვეყნებიდან მალევე დაიწერა და, პირველად, 1916 წლის იანვარში გამოქვეყნდა, ტოკიოს უნივერსიტეტის გამომცემლობა შინშიჩოში, მოგვიანებით კი მკითხველმა ის მწერლის სხვადასხვა ანთოლოგიაში იხილა. მწერალი, თავისი დამახასიათებელი მანერით, გადმოგვცემს ისტორიას, რომლის ძირითად არსს ამაოება და რელიგია წარმოადგენს.