მოძრაობა ვიეტნამის ომში აშშ-ის მონაწილეობის წინააღმდეგ
მოძრაობა ვიეტნამის ომში აშშ-ის მონაწილეობის წინააღმდეგ დაიწყო 1964 წელს გამართული დემონსტრაციებით, რომელთაც საბოლოოდ მიიღეს სოციალური მოძრაობის სახე. მოძრაობა გაგრძელდა მომდევნო შვიდი წლის განმავლობაში. ამ მოძრაობამ ხელი შეუწყო, ძლიერი და პოლარიზებული დებატების გამართვას, ომის დასრულების საკითხთან დაკავშირებით, უმთავრესად ამერიკის შეერთებულ შტატებში, 1960-იანი წლების მეორე ნახევარსა და 1970-იანი წლების დასაწყისში. მშვიდობიანი მოძრაობის მონაწილეებში ჭარბობდნენ სტუდენტები ამერიკიდან, ასევე დედები, დისიდენტები და ჰიპები. აფრო-ამერიკელების სამოქალაქო უფლებების დამცველთა, ქალთა გათავისუფლების მოძრაობის, ჩიკანოსა (მექსიკელი-ამერიკელების სამოქალაქო უფლებათა დაცვის მოძრაობა) და ორგანიზებული შრომის სექტორის მოძრაობის წევრთა ჩართულობის შედეგად, ოპოზიცია გაფართოვდა. გარდა ამისა, ოპოზიციას შეუერთდნენ პედაგოგები, სასულიერო პირები, აკადემიკოსები, ჟურნალისტები, იურისტები, ფიზიკოსები, მათ შორის ბენჯამინ სპოკი და ასევე სამხედრო ვეტერანები. მათი მოქმედებები უმეტესად მშვიდობიანი, არაძალადობრივი ნაბიჯებისგან შედგებოდა; რამდენიმე მოვლენა განზრახ პროვოკაციული და ძალადობრივი იყო. იყო შემთხვევები, როდესაც პოლიცია ძალადობრივად გაუსწორდა მშვიდობიან დემონსტრანტებს. 1967 წელს, Gallup–ის გამოკითხვების თანახმად, ამერიკელთა მზარდი უმრავლესობა შეცდომად მიიჩნევდა სამხედრო ჩარევას ვიეტნამში, რომელსაც ათწლეულების შემდეგ ნეგატიურად გამოეხმაურა ამერიკის ომის დაგეგმვის იმდროინდელი ხელმძღვანელი, ყოფილი თავდაცვის მინისტრი, რობერტ მაკნამარა.