რელიგია ლიბანში
ლიბანი აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირული სახელმწიფოა, რომელსაც ახლო აღმოსვლეთის მასშტაბით, რელიგურად ყველაზე მრავალფეროვანი საზოგადოება ჰყავს. ლიბანში 18 რელიგიური სექტაა აღიარებული. მთავარი რელიგიებია: ისლამი (სუნიზმი, შიიზმი, მცირე რაოდენობით ალავიტები და ისმაილიტები) და ქრისტიანობა (მარონიტები, ბერძნული მართლმადიდებლური ეკლესია, ბერძნული კათოლიკური ეკლესია, პროტესტანტიზმი, სომხური სამოციქულო ეკლესია). ლიბანის მოქალაქეთა 5%-ს დრუზები შეადგენენ. ლიბანური დიასპორა მსოფლიო მასშტაბითაა გაშლილი. დიასპორის დიდი ნაწილი ქრისტიანია. მოსახლეობის დიდი ნაწილი ლტოლვილია (2017 წლისთვის, 1.5 მლნ ადამიანი). ლტოლვილთა უმრავლესობა სირიული ან პალესტინური წარმოშობისაა. ისინი მეტწილად სუნიტები არიან, თუმცა მათი ნაწილი ქრისტიანი ან შიიტია. ლიბანი ახლო აღმოსავლეთის სხვა სახელმწიფოებისგან იმით განსხვავდება, რომ სამოქალაქო ომის შემდეგ მუსლიმები მოსახლეობის უმრავლესობას არ წარმოადგენენ. გარკვეულწილად, ლიბანი ბოსნია-ჰერცეგოვინასა და ალბანეთს ჰგავს, თუმცა იმ განსხვავებით, რომ ამ სახელმწიფოებში მოსახლეობის დიდი ჯგუფებს როგორც მუსლიმები, ისე ქრისტიანები წარმოადგენენ. ერთ დროს ლიბანში უმრავლესობას ქრისტიანები შეადგენდნენ, თუმცა დღეს ისინი უმრავლესობას ლიბანურ დიასპორაში შეადგენენ, რომელიც მსოფლიოში დაახლოებით 14 მლნ ადამიანისგან შედგება. ტრადიციის მიხედვით, ქვეყნის პრეზიდენტი მარონიტი ქრისტიანია, პრემიერ-მინისტრი — სუნიტი მუსლიმი, ხოლო პარლამენტის სპიკერი − შიიტი მუსლიმი.