იოანე VIII (ბიზანტია)
იოანე VIII პალეოლოგოსი (ბერძ. Ιωάννης Η' Παλαιολόγος; 18 დეკემბერი, 1392 — 31 ოქტომბერი, 1448, კონსტანტინოპოლი) — ბიზანტიის იმპერატორი 1425-1448 წლებში. იოანე იყო მანუელ II-ისა და ელენა დრაგაშის უფროსი შვილი. 1421 წლიდან მამამისის თანამმართველია, ავტოკრატის ტიტულით. იოანემ თავისი მმართველობის დროს 1428-1432 წწ. ბიზანტიის იმპერიას დაუქვემდებარა თითქმის მთელი მორეა. მხოლოდ 4 ქალაქი არგოსი, ნავპლიუსი, კორონი და მეტონი დარჩა ვენეციელთა ხელში. თუმცა მისთვის დიდებისა და პატივის მომტანი აღმოჩნდა ის ფაქტი, რომ ძალისხმევას არ იშურებდა, რათა გაეერთიანებინა დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ეკლესიები. მან კარგად იცოდა, რომ კათოლიკეებთან უნიის გარეშე ბიზანტიის იმპერია ვერ მიიღებდა დახმარებას დასავლეთისაგან ოსმალების წინააღმდეგ საბრძოლველად. 1437 წელს, პატრიარქ იოსებ II-სთან და მართლმადიდებელ არქიეპისკოპოსების დასთან ერთად გაემგზავრა იტალიაში, სადაც დაჰყო ორ წელიწადზე მეტი, ჯერ ფერარაში, ხოლო შემდეგ დაესწრო მსოფლიო საეკლესიო კრებას ფლორენციაში. ფერარა-ფლორენციის საეკლესიო კრებაზე ორივე მხარე არაერთხელ შევიდა ჩიხში და მზად იყვნენ დასაშლელად, მაგრამ იმპერატორმა აუკრძალა მართლმადიდებებლ ეპისკოპოსებს დაეტოვებინათ ეკლესია კომპრომისის მიღწევამდე. საბოლოოდ მართლმადიდებელი დელეგატები იძულებულნი გახდნენ დათმობაზე წასულიყვნენ კათოლიკეებთან თითქმის ყველა პრინციპულ საკითხზე. 1439 წლის 5 ივლიის ხელი მოაწერეს უნიას, რომელიც მიუხედავად მისი არასრულყოფილი ხასიათისა, კათოლიკეების უდიდესი გამარჯვება იყო. აღნიშნული უნია არ სცნო რამდენიმე მართლმადიდებელმა ეკლესიამ. თავად იმპერიაში უნიამ წარმოშვა განხეთქილება და შფოთი. იმპერატორი იოანე VIII გარდაიცვალა 1448 წლის 31 ოქტომბერს, კონსტანტინოპოლში.