ზუჰაბის ხელშეკრულება
ზუჰაბის ხელშეკრულება — სამშვიდობო ხელშეკრულება ოსმალეთის იმპერიასა და სეფიანთა იმპერიას შორის, რომელიც 1639 წლის 17 მაისს გაფორმდა. ამ ხელშეკრულებამ დაასრულა 1623-1639 წლების ომი. ხელშეკრულებამ დაასრულა ომი ოსმალეთის იმპერიასა და სეფიანთა იმპერიის შორის, რომელიც ჯერ კიდევ XVI საუკუნის დასაწყისში დაიწყო ჩალდირანის ალყის დროს. ეს ხელშეკრულება იყო თურქეთის სულთნის, მურად IV-ის ერთ-ერთი უდიდესი წარმატება. ხელშეკრულების პირობების მიხედვით სეფიანებმა შეინარჩუნეს ერევანი და კავკასიაში მისი მიმდმებარე ტერიტორიები, ხოლო თურქებმა — ბასრა და ბაღდადი. ამასთან ერთად მთლიანად აღდგა საზღვარი, რომელიც ამასიის ზავით დადგინდა. ზუჰაბის ხელშეკრულებით დადგენილი საზღვრები უცვლელად რჩებოდა თითქმის ასი წლის განმავლობაში, სანამ სეფიანთა იმპერია დაესხმებოდა ავღანელებს.