იროკეზები
იროკეზები — ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მცხოვრები ხალხი, რომელმაც დიდი გავლენა იქონია რეგიონში განვითარებულ მოვლენებზე. მან შექმნა საკუთარი კონფედერაცია, რომელიც დასაწყისისთვის ხუთი ტომისგან შედგებოდა, ხოლო XVIII საუკუნეში მათ შეუერთდა მეექვსე ტომიც. ეს ტომებია: მოჰავკი, ქაიუგა, ონაიდა, სენექა, ონონდაგა და ტასკარორა. გაერთიანებას სხვადასხვა დროს სხვადასხვა სახელით მოიხსენიებდნენ, ბრიტანელები მათ თავდაპირველად „ხუთ ნაციას“, ხოლო მოგვიანებით „ექვს ნაციას“ უწოდებდნენ, ფრანგები „იროკეზთა კონფედერაციას“ და „იროკეზთა ლიგას“. კონფედერაცია დიდი ტბების რეგიონში იყო განლაგებული, ტბა ონტარიოს სამხრეთ ნაწილში და მისი გავლენა, ძალაუფლიბა იმდენად დიდი იყო, რომ სწორედ იმ კოლონიალისტი ქვეყნის გავლენა დომინირებდა ამერიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთზე, რომელსაც იროკეზები ემხრობოდნენ, მართალია ლიგა ფრანგებთანაც თანამშრომლობდა, მაგრამ ძირითადად დიდი ბრიტანეთის მოკავშირე იყო. მიუხედავად მსგავსი გავლენისა, იროკეზთა ტომების მოსახლეობა არსადროს ყოფილა მრავლარიცხვოვანი, მათ ხშირად ანადგურებდა ევროპიდან ჩამოტანილი დაავადებები. სანექას ტომი ლიგის უკიდურესი დასავლეთით მდებარეობდა, ხოლო მოჰავკი კი აღმოსავლეთით, დანარჩენი ტომები კი მათ შორის ჰორიზონტალურად იყვნენ მოთავსებულები. ისინი თავიანთ თავს „ხუთი ცეცხლის კონფედეარაციას“ უწოდებდნენ, ხოლო ამერიკის შეერთებულ შტატებს „ცამეტ ცეცხლს“. იროკეზები ძირითადად ბეწვით ვაჭრობდნენ ევროპულ სახელმწიფოებთან.