სამასპინძლო
სამასპინძლო — ერთ-ერთი ყველაზე ტიპური და საყოველთაოდ გავრცელებული, ნატურალური გამოსაღები ფეოდალურ საქართველოში, კერძოდ, თბილისში. სამასპინძლო ვალდებულებას გლეხობა იხდიდა როგორც საკუთარი ბატონისათვის, ისე სახელმწიფოსათვის. ხელისუფლების წარმომადგენელთა თუ „უცხო სტუმრის“ სასარგებლოდ. სამასპინძლო ვალდებულების სიმძიმეს განსაზღვრავდა. „სტუმართა“ რაოდენობა და სტუმრების ხანგრძლივობა. თავდაპირველი სამასპინძლო უშუალოდ პასუხობდა სახელწოდებას და, შესაბამისად საგანგებო გამოსაღები იყო. მოგვიანებით იგი რეგულარულ გადასახადად იქცა, რამდენადაც მას უშუალო საბაბის — „სტუმრობის“ გარეშეც ახდევინებდნენ მოსახლეობას. საბატონო სამასპინძლომ ბატონყმობის გაუქმედებამდე შემოინახა თავი, სახელმწიფოსა, სამასპინძლომ კი არსებითად სამეფო ხელისუფლების გაუქმების დროიდან შეწყვიტა არსებობა.