ჟოსლენ II
ჟოსლენ II ედესელი (გ.1159) — მეოთხე და უკანასკნელი გრაფი, რომელიც მართავდა ედესას. მან ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში გამოსასყიდის სანაცვლოდ დაიხსნა ბალდუინ II იერუსალიმელი მუსლიმთა ტყვეობიდან 1124 წელს. 1131 წელს, მას შემდეგ რაც მამამისი — ჟოსლენ I გარდაიცვალა იგი ედესის გრაფი გახდა. იგი ედესას იზოლირებულად მართავდა, მაგრამ 1138 წელს მან ალიანსი შეკრა ბიზანტიის იმპერატორ იოანე II კომნენოსთან და ანტიოქიის სამთავროსთან და ერთიანი ძალებით შეუტიეს ალეპოს ათაბაგს. მათი კამპანია დასრულდა შაიზარის უშედეგო ალყით. მათ ვერ აიღეს ქალაქი, მაგრამ შაიზარი ბიზანტიის ვასალი გახდა. 1143 წელს გარდაიცვალა იოანე II და ფულკ იერუსალიმელი. ჟოსლენი დარჩა მოკავშირეების გარეშე. 1144 წელს მუსლიმებმა ზანჯის მეთაურობით მიიტანეს იერიში ედესაზე და დაიპყრეს ის. ჟოსლენმა მმართველობა განაგრძო ევფრატის აღმოსავლეთით, ტურბესელში. 1146 წლის სექტემბერში ფრანგმა მონამ მოკლა იმად ალ-დინ ზანჯი, რამაც ჟოსლენს საშუალება მისცა ედესა დაებრუნებინა, მაგრამ არც ამჯერად დაეხმარნენ ჯვაროსნული სახელმწიფოები. ედესა ხელახლა დაეცა 1146 წლის ნოემბერში ნურ ალ-დინ ზანჯის მიერ. 1150 წელს ჟოსლენი დაატყვევეს და ალეპოში გადაიყვანეს. მან ცხრა წელი გაატარა ტყვეობაში და 1159 წელს გარდაიცვალა ალეპოს ციტადელში. მას ჰყავდა სამი შვილი: აგნეს დე კურტენე დაქორწინდა ამალრიკ I იერუსალიმელზე ისაბელა დე კურტენე დაქორწინდა კილიკიის მთავარ თოროს II-ზე ჟოსლენ III-მ მიიღო ედესის გრაფის ტიტული.