არავაკები
არავაკები (ლუკაიანების სიტყვა არა-სგან რაც მცენარე მანიოკის ფქვილს აღნიშნავს) — კარიბების ზოგიერთი აბორიგენი ხალხები. ჯგუფი ეკუთვნის არავაკული ენების ოჯახს. ისინი იყვნენ პირველი მკვიდრი მოსახლეობა რომელთაც ქრისტეფორე კოლუმბი 1492 წელს ამერიკის აღმოჩენისას შეხვდა. ესპანელები მათ აღწერდნენ როგორც მშვიდობიან პრიმიტიულ ადამიანებს. არავაკები მოიცავენ: ტაინოს ხალხს, რომლებიც XVIII საუკუნემდე სანამ მათ განადგურებას დაიწყებდნენ კარიბები, სახლობდნენ მცირე ანტილის კუნძულებსა და გვადელუპაში; ლუკაიანებს რომლებიც სახლობდნენ დიდი ანტილისა და ბაჰამის კუნძულებზე; ნეპოიასა და სუპოიას ტრინიდადზე;; ლოკონოებს და იგნერებს გაიანაში, რომლებიც სავარაუდოდ კარიბებსა და ლუკაიანებთან ერთად შეიჭრნენ მცირე ანტილების კუნძულებზე. ისინი სამხრეთი ამერიკის აღმოსავლეთ სანაპიროს დაახლოებით დღევანდელი ბრაზილიის ტერიტორიამდე იკავებდნენ.