უჰუდის ბრძოლა
უჰუდის ბრძოლა (625 წლის 23 მარტი) — დაპირისპირება უჰუდის ჩრდილოეთით ხეობაში. ყურაიშის მეკანებმა, აბუ სუფიან იბნ ჰარბის ხელმძღვანელობით, მეთაურობდნენ 3,000 კაციან არმიას მუჰამედის პოზიციებზე მედინაში. ეს იყო ერთადერთი ბრძოლა მუსლიმურ-ყურაიშ ომის განმავლობაში, რომელშიც მუსლიმებმა ვერ მოახერხეს თავიანთი მტრის დამარცხება და ეს მოხდა ბადრის ბრძოლიდან მხოლოდ ერთი წლის შემდეგ. აბუ სუფიანი გახდა ყურაიშის დე ფაქტო ლიდერი მას შემდეგ, რაც ამრ იბნ ჰიშემი გარდაიცვალა ბადრში ცხრა თვით ადრე. მას სურდა შურისძიება მექას დანაკარგების გამო რომელიც განიცადეს ბადრის ბრძოლაში, 624 წელს მექადან აგემგზავრა, ამჯერად მისი არმია სამჯერ აღემატებოდა იმ არმიას რომელიც ბადრის ბრძოლაში ყავდათ. ბრძოლის კიდევ ერთი მიზეზი იყო აბუ სუფიანის სავაჭრო გზების დაცვა. უჰუდის ბრძოლა იყო მეორე სამხედრო შეხვედრა მეკანებსა და მუსლიმებს შორის და პირველი, რომელშიც მუსლიმები თავდაცვითი მხარე იყვნენ. ბრძოლა ორ არმიას შორის უჰუდის ხეობაში მოხდა. მიუხედავად იმისა, რომ უმცირესობაში იყვნენ, მუსლიმებმა ადრეულად დაიწყეს მოქმედება და მექანის ხაზები უკან დაიხიეს, რითაც მექანის ბანაკის დიდი ნაწილი დაუცველი დარჩა. როდესაც ბრძოლა, მხოლოდ ერთი ნაბიჯით იყო დაშორებული გადამწყვეტი მუსლიმური გამარჯვებიდან, სერიოზული შეცდომა დაუშვა მუსლიმური არმიის ნაწილმა, რომელმაც შეცვალა ბრძოლის შედეგი. მუსლიმმა მშვილდოსნებმა ნებართვის გარეშე დატოვეს პოზიციები ამან კი საშუალება მისცა მტრის კავალერიას გაერღვიათ ხაზი და დაბნეულება შეეტანათ არმიაში. ბევრი მუსლიმი მოკლეს და თავად მუჰამედი მძიმედ დაშავდა. მექანები მუსლიმებს არ დაედევნენ, რადგან უჰუდის მთას მკაცრი რელიეფი ჰქონდა, მაგრამ მექაში გამარჯვების გამოცხადებისკენ გაემართნენ. მუსლიმებისთვის ბრძოლა მნიშვნელოვანი უკუსვლა იყო. ორი არმია ერთმანეთს კვლავ შეხვდა თხრილების ბრძოლაში, სადაც მუსლიმები კვლავ დაცვით პოზიციაში იმყოფებოდნენ.