პოლ რემლენჟე
პოლ რემლენჟე (დ. 29 დეკემბერი, 1871 – გ. 9 მარტი, 1964) — ფრანგი ფიზიკოსი და ბიოლოგი, წარმოშობით ბერტრანჟიდან, ქ. მოზელი, ლოთარინგია, საფრანგეთი. სწავლობდა ვალ დე გრასის სამხედრო ჰოსპიტალში, 1893 წ დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია ლიონის უნივერსიტეტში თემაზე „ტუბერკულოზის მემკვიდრეობით გადაცემა“. 1896 წ გახდა ბაქტერიოლოგიური ლაბორატორიის ხელმძღვანელი ტუნისში, რასაც მოყვა კონტრაქტი კონსტანტინოპოლში საიმპერიო ბაქტერიოლოგიურ ინსტიტუტში (1900). მალევე მორის ნიკოლი ჩაანაცვლა (1862-1932) ინსტიტუტის დირექტორის პოზიციაზე. 1914 წ რემლენჟე გადაიყვანეს ტანჟერში, სადაც ახლად დაარსებულ პასტერის სახელობის ინსტიტუტში განაგრძო მუშაობა 1957 წლამდე. პირველი მსოფლიო ომის დროს იგი მუშაობდა არგონის ტყეში, სადაც იკვლევდა ბაქტერიულ დიზენტერიას ჟულიენ დიუმასთან ერთად (1884-1965). რემლენჟე წამყვანი მკლევარი იყო რაბიოლოგიასა და მის ვაქცინაციაში. 1903 წელს მან დაამტკიცა, რომ ცოფის გამომწვევი მიზეზი ბაქტერიულ ფილტრ-გამავალი ვირუსი იყო. რემლენჟე რამდენიმე პროფესიულ ორგანიზაციაში იყო გაწევრიანებული, მათ შორის: ბიოლოგიის საზოგადოების წევრ-კორესპონდენტი (1903), ასევე პარიზის სამედიცინო აკადემიისა (1919) და საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1944). იგი ასევე გახლდათ, საფრანგეთის „ეგზოტიკური პათოლოგიების საზოგადოების“ ნამდვილი წევრი (1934) და „მიკრობიოლოგიის საერთაშორისო საზოგადოების“ დამფუძნებელი წევრი (1927).