სტრიმლაინ-მოდერნი
სტრიმლაინ-მოდერნი (Streamline Moderne), ხშირად წოდებული ერთ-ერთი ტერმინით, იყო არტ-დეკოს სტილის გვიანდელი განშტოება. ეს არქიტექტურული სტილი ხაზს უსვამდა მრუდ ფორმებს, გრძელ ჰორიზონტალურ ხაზებს, და ხშირად სანაოსნო ელემენტებს (როგორიცაა გემბანის კიჩოები და კაბინის ფანჯრები). მიმდინარეობამ მწვერვალს მიაღწია 1937 წელს. ეს სტილი პირველი იყო, რომელმაც ელექტრო განათება შეიტანა არქიტექტურულ კონსტრუქციაში. სტრანდ პალას ოტელის ფოიე (1930), რომელიც დანგრევისგან ვიქტორიისა და ალბერტის მუზეუმმა იხსნა 1969 წელს, იყო შიდა განათების არქიტექტურული მინის პირველი გამოყენების ნიმუში, და ასევე დამთხვევა აღმოჩნდა, რომ ის პირველი მოდერნისტული ინტერიერი იყო, რომელიც მუზეუმმა შეინახა.