ატლანტიკის თასი
ატლანტიკის თასი (პორტ. Taça do Atlântico, ინგლ. Atlantic Cup, ესპ. Copa del Atlántico) — საერთაშორისო ამხანაგური საფეხბურთო ტურნირი, რომელიც ოთხი ქვეყნის — არგენტინის, ბრაზილიის, ურუგვაისა და პარაგვაის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებებს შორის იმართებოდა 1956–1976 წლებში. სულ ჩატარდა ატლანტიკის თასის სამი გათამაშება — 1956, 1960 და 1976 წლებში. 1956 და 1960 წლების ტურნირის ფორმატი ითვალისწინებდა თითო შეხვედრას გუნდებს შორის, ხოლო 1976 წლის ტურნირის ფარგლებში გუნდები ორ-ორჯერ შეხვდნენ ერთმანეთს — სტუმრად და შინ. 1956 წელს გამართულ ატლანტიკის თასის პირველ გათამაშებაში სამი ქვეყნის — არგენტინის, ბრაზილიის და ურუგვაის ეროვნულმა გუნდებმა მიიღეს მონაწილეობა. ამის პარალელურად გაიმართა, ასევე, საკლუბო ტურნირი ამავე ქვეყნების თხუთმეტ საფეხბურთო კლუბს შორის (თითოეული ქვეყნიდან ხუთი გუნდი იყო წარმოდგენილი). არგენტინიდან — ბოკა ხუნიორსი, ლანუსი, რასინგი, რივერ პლეიტი და სან-ლორენსო. ბრაზილიიდან — ამერიკა, კორინთიანსი, ფლუმინენსე, სანტოსი და სან-პაულუ. ურუგვაიდან — დანუბიო, დეფენსორი, ნასიონალი, პენიაროლი და მონტევიდეო უონდერერსი. ატლანტიკის თასის 1956 წელს გამართულმა საკლუბო ტურნირმა, ისევე, როგორც სამხრეთ ამერიკის ჩემპიონთა თასის (ესპ. Campeonato Sudamericano de Campeones) და რიკარდო ალდაოს თასის (ესპ. Copa Ricardo Aldao) გათამაშებამ, საფუძველი დაუდო სამხრეთ ამერიკის ყველაზე პრესტიჟული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირის — ლიბერტადორესის თასის გათამაშებას. ეროვნულ გუნდებს შორის ატლანტიკის თასის სამივე (1956, 1960, 1976) გათამაშებაში ბრაზილიის ნაკრებმა გაიმარჯვა.