კონსტანტინე ერისთავი (გენერალ-მაიორი)
კონსტანტინე ბიძინას ძე ერისთავი (დ. 23 მაისი, 1836, სოფ. კარალეთი, ახლანდ. გორის მუნიციპალიტეტი, — გ. 2 მაისი, 1897, გორი) — თავადი, ქსნის ერისთავთა საგვარეულოდან, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1896). სხვადასხვა დროს მეთაურობდა ქუთაისის 1-ლ ქვეით რაზმს (დრუჟინას), 1-ლ ქართულ ქვეით რაზმს, კავკასიის I მსროლელთა რაზმს, გორის სარეზერვო პოლკს და გორის მაზრის ყველა საჯარისო ნაწილს, იყო გორის ქალთა გიმნაზიის საპატიო მეურვე. მონაწილეობდა ყირიმის (1853–1856), კავკასიისა და რუსეთ-ოსმალეთის (1877–1878) ომებში. 1883 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1896 წელს თადარიგში გავიდა მუნდირის ტარების უფლებით და გენერალ-მაიორის ჩინის მინიჭებით. დაჯილდოებულია წმ. სტანისლავის III ხარისხის (მახვილებითა და ბაბთით, 1865), წმ. ანას III (მახვილებითა და ბაბთით, 1866) და II (მახვილებით, 1877) ხარისხის, წმ. ვლადიმერის IV (1887) და III (1892) ხარისხების ორდენებით. ცოლად ჰყავდა (1869 წლიდან) სოფიო, თავად ალექსანდრე ბებუთოვის ასული. ჰყავდა 4 შვილი — ბარბარე, ანასტასია, გიორგი (გრიგოლ) და თამარი. კონსტანტინეს ძმები იყვნენ გენერლები მიხეილ ერისთავი და ნიკოლოზ ერისთავი.