ლიეტუვური სამზარეულო
ლიეტუვური სამზარეულო წარმოდგენილია ლიეტუვის ცივი და ნოტიო კლიმატის შესაფერისი პროდუქტებით. ესენია: ქერი, კარტოფილი, ჭვავი, ჭარხალი, სალათის ფოთოლი, კენკრა და სოკო. ეს ყველაფერი ადგილობრივად მოიპოვება. ლიეტუვისს სამზარეულოში რძის პროდუქტებს დიდი ადგილი უჭირავს. სხვადასხვა სახის დამწნილებისა და დაკონსერვების მეთოდები აქ ოდითგანვე გამოიყენებოდა ზამთრისთვის საკვების შესანახად. სუპები უზომოდ პოპულარულია და ფართოდ მიიჩნევა კარგი ჯანმრთელობის საწინდრად. ვინაიდან ლიეტუვა კლიმატითა და სასოფლო-სამეურნეო ჩვეულებებით ჩრდილოეთ ევროპას ჰგავს, ლიეტუვურ სამზარეულოსაც ბალტიისპირეთისა და ზოგადად ჩრდილოეთის ქვეყნებთან დიდი მსგავსება გააჩნია. გერმანულმა ტრადიციებმა გავლენა იქონია ლიეტუვურ სამზარეულოზე, შემოიტანა რა ღორის ხორცისა და კარტოფილის კერძები. მაგალითად: კარტოფილის პუდინგი იგივე კუგელისი, კარტოფილის პიურეთი სავსე ნაწლავები იგივე ვედარაი და ბაროკოს სტილის ხის ფორმის ნამცხვარი - შაკოტისი. ლიეტუველ დიდგვაროვნებს როგორც წესი ფრანგი შეფ-მზარეულები ჰყავდათ დაქირავებული, სწორედ აქედან შემოვიდა ლიეტუვაში ფრანგული სამზარეულოს გავლენა. ყველაზე ეგზოტიკური შთაგონების წყარო აღმოსავლეთის სამზარეულო გახდა, კერძოდ კი თურქულენოვანი ხალხი - ყარაიტები. მათ შემოიტანეს კერძი სახელად კიბინაი, რომელიც შემდგომში პოპულარული გახდა. ლეტუველებსა და სხვა ერებს რომლებიც ლიტვის დიდ სამთავროში ცხოვრობდნენ, ზოგიერთი საერთო კერძი და სასმელი აქვთ. ლიეტუვურ სამზარეულოს ზეგავლენა აქვს მოხდენილი პოლონურ და რუთენულ სამზარეულოებზეც. აშკარად უხვი და მდიდრული სამზარეულოს მიუხედავად, ლიეტუვაში ჭარბწონიანობა ძალიან ნაკლებადაა გავრცელებული.