ლეილა და მეჯნუნი (ფიზული)
ლეილა და მეჯნუნი (აზერ. Leyli və Məcnun, لیلی و مجنون) — ფუზულის XVI საუკუნის ლირიკულ-ეპიკური პოემა. ნაწარმოებში აღწერილი ახალგაზრდა კაცის ქაის თიკუნით "მაჯნუნი" (გახელებული) და მშვენიერი ლეილას სიყვარული. ის დაიწერა აზერბაიჯანულ ენაზე 1536 წელს. ეს ნაწარმოები მიიჩნევა ფუზულის შემოქმედების მწვერვალად. შედგევა 3096 ბეიტისგან (არაბ. بيت ლექსის ხაზების არაბული სათვალავი) და ეძღვნება ბაღდადის ოსმალო მმართველ უვეის-ფაშას. ამ პოემის საფუძველზე 1907 წელს უზეირ ჰაჯიბეკოვმა შექმნა პირველი აზერბაიჯანული ოპერა ლეილა და მეჯნუნი.