ავგუსტ სტრინდბერგი
იოჰან ავგუსტ სტრინდბერგი (დ. 22 იანვარი, 1849 — გ. 14 მაისი, 1912) — შვედი მწერალი, პოეტი, რომანების ავტორი, ესეისტი და მხატვარი. მისმა კარიერამ 40 წელი მოიცვა. ამ პერიოდში მან დაწერა 60-ზე მეტი პიესა და 30-ზე მეტი სხვა ჟანრის ნაწარმოები. მის ნაშრომებში ფიგურირებს ნატურალიზმის, ტრაგედიის, მონოდრამის ელემენტები, ისევე როგორც ექსპრესიონიზმისა და სიურეალიზმის გავლენა. სტრინდბერგის პიესებია „თავისუფლად მოაზროვნე“ (1870), „ჰერმიონე“ (1871), „განკიცხული“ (1876), „იღბლიანი პერის ხეტიალი“ (1882), „აზნაურ ნეგტის ცოლი“ (1886). ეკუთვნის ნოველების კრებული „ფიერდინგენი და სვარტბეკენი“ (1877), ეთნოგრაფიული წიგნი „შვედი ხალხი“ (1882), რომანები „წითელი ოთახი“ (1879), „კუნძულ ჰემსეს მკვიდრნი“ (1887); ავტობიოგრაფიული წიგნები „მოახლის ვაჟიშვილი“ (1886-1887), „ჯოჯოხეთი“ (1897), „ლეგენდები“ (1898).