რადიოფობია
რადიოფობია — ფსიქო-სომატური და ფიზიოლოგიური კომპლექსების ერთობლიობა, რაც გამოხატულია მაიონებელი (რადიაციული) და არამაიონებელი (ელექტრომაგნიტური) გამოსხივების მიმართ შიშით. რადიოფობია არ უნდა იქნას გათანაბრებული რადიაციული გამოსხივებით მიყენებულ რეალურ საფრთხესთან, რადგან ცოცხალი ორგანიზმის ჯანმრთელობისთვის მიყენებული ზარალი რამდენიმე ზივერტს სცდება, ხოლო რადიოფობიით შებყრობილ ადამიანებს, გაცილებით მცირე დოზით დასხივებისაც კი ეშინიათ. ჩერნობილის ატომურ ელექტროსადგურზე მომხდარი ტექნოგენური კატასტროფის შემდეგ, ტერმინი რადიოფობია აქტიურად დამკვიდრდა, როგორც ზოგად საზოგადოებრივ, ასევე სამეცნიერო წრეებში. ამგვარი ფობიის მქონე ადამიანებს აქვთ სამედიცინო რადიოლოგიური კვლევების გავლის შიში, კერძოდ, რენტგენოგრაფიის და კომპიუტერული ტომოგრაფიის. უნდა აღინიშნოს, რომ კომპიუტერული ტომოგრაფიის შედეგად მიყენებული დასხივების ოდენობა, ერთჯერადად 0,4 დან 5,5 მიკროზივერტამდეა, ხოლო რენტგენოგრაფიის დროს დოზა უფრო მცირეა, რაც ჯანმრთელობისთვის საფრთხეს არ წარმოადგენს. მსგავსი შიში ჰქონდათ სტივ ჯობსს და ბობ მარლის.