მალტის დიდი ალყა
მალტის დიდი ალყა (მალტ. L-Assedju l-Kbir) - მოხდა 1565 წელს, როდესაც ოსმალეთის იმპერიამ კუნძული მალტის დაპყრობა სცადა, რომელსაც იმ დროისთვის მართავდა რაინდების ორდენი. ალყა თითქმის ოთხი თვის განმავლობაში გაგრძელდა, 1565 წლის 18 მაისიდან 11 სექტემბრამდე. რაინდთა ჰოსპიტლერის ორდენის შტაბ-ბინა იყო მალტაში 1530 წლიდან. ოსმალებმა მალტის აღება პირველად 1551 წელს სცადეს, მაგრამ ვერ შეძლეს. 1565 წელს სულეიმან ბრწყინვალემ, ოსმალეთის სულთანმა, მალტას აღება მეორე სცადა. რაინდებმა, რომელთა რიცხვიც დაახლოებით 500 იყო, დაახლოებით 6000 ჯარისკაცთან ერთად, გაუძლეს ალყას და მოიგერიეს დამპყრობლები. ეს გამარჯვება XVI საუკუნის ევროპის ერთ – ერთი ყველაზე ცნობილი მოვლენა გახდა, იმ დონემდე, რომ ვოლტერმა თქვა: ”მალტის ალყაზე უკეთესი არაფერია ცნობილი”. ეს უდავოდ ხელს უწყობდა ოსმალეთის დაუმარცხებლობის ევროპული აღქმის საბოლოო ეროზიას, თუმცა ხმელთაშუა ზღვა მრავალი წლის განმავლობაში განაგრძობდა დაპირისპირებას ქრისტიან კოალიციებსა და მუსულმან თურქებს შორის. ალყა იყო მწვავე ომის კულმინაცია ქრისტიანულ ალიანსებსა და ისლამურ იმპერიას შორის ხმელთაშუაზღვისპირეთის კონტროლისთვის, შეჯიბრი, რომელიც მოიცავდა თურქეთის შეტევას მალტაზე 1551 წელს, ოსმალეთის მოკავშირეთა ქრისტიანული ფლოტის განადგურებას Djerba- ის ბრძოლაში 1560 წელს და ოსმალების გადამწყვეტ მარცხს ლეპანტოს ბრძოლაში 1571 წელს.