ედუარდ ზიუსი
ედუარდ ზიუსი (გერმ. Eduard Suess; დ. 20 აგვისტო, 1831, ლონდონი — გ. 26 აპრილი, 1914, ვენა) — ავსტრიელი გეოლოგი. 1852 წელს დაამთავრა ვენის პოლიტექნიკუმი. 1857–1901 წლებში ვენის უნივერსიტეტის გეოლოგიის პროფესორია. 1898–1911 წლებში ვენის მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტი. ვენის უნივერსიტეტში 45 წლის განმავლობაში ასწავლიდა და დიდი წარმატებით სარგებლობდა. 1873 წლიდან იყო რაიხსრატის წევრი. შეისწავლა ალპებისა და ლომბარდიის ღრმულის გეოლოგიური აგებულება და ტექტონიკა. 1875 წელს გამოაქვეყნა ნაშრომი „ალპების წარმოშობა“, სადაც იგი კონტრაქციის ჰიპოთეზის საფუძველზე ავითარებდა შეხედულებას მთების წარმოქმნისა და დანაოჭების შესახებ. მისი მთავარი მეცნიერული ნაშრომია:„ დედამიწის სახე" (ტ. 1-3, 1883–1909), რომელიც წარმოადგენს მანამდე არსებული მთელი გეოლოგიური მასალის სინთეზს. ამ ნაშრომმა დიდი გავლენა იქონია თეორიული გეოლოგიის თითქმის ყველა დარგის შემდომ განვითარებაზე. ამ ნაშრომის III ტომისათვის ზიუსმა რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოებისაგან მიიღო პეტრე სემიონოვ-ტიან-შანსკის სახელობის ოქროს მედალი და ლონდონის სამეფო საზოგადოებისაგან — ჩარლზ ლაიელის სახელობის ოქროს მედალი.