გიორგი სოსელია
გიორგი ქუთიას სოსელია (დ. 23 აპრილი, 1897, სოფ. კირცხი, ყოფ. ზუგდიდის მაზრა, ახლანდ. ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტი, — გ. 13 ივნისი, 1961, თბილისი) — ქართველი სამართალმცოდნე, იურდიული მეცნიერების დოქტორი (1935), პროფესორი (1936), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1961). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ-ეკონომიური ფაკულტეტის იურიდიული განყოფილება (1928) და მოსკოვის წითელი პროფესურის ინსტიტუტი (1934). 1935-1937 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სახელმწიფოსა და სამართლის თეორიის კათედრის გამგე. 1937-1946 წლებში რეპრესირებული იყო „კონტრრევოლუციური საქმიანობის“ ბრალდებით, სასჯელს იხდიდა შრომა-გასწორების ბანაკში. რეაბილიტირებულია 1954 წელს. სოსელიას ძირითადი ნაშრომებია „რელიგიის წარმოშობა“ (ნარკვევები, I-II გამოც., ტფილისი, 1930-1932), „სახელმწიფოს წარმოშობის საკითხისათვის“ (თბილისი, 1934), „საბჭოები როგორც პროლეტარიატის დიქტატურის სახელმწიფო ფორმა“ (თბილისი, 1934), „საქართველოს საზოგადოებრივი და სახელმწიფოებრივი წყობილება „ვეფხისტყაოსნის“ მიხედვით“, (სოხუმი, 1956), ««Мона» по древнегрузинским источникам» («Вопросы истории». М., 1955, № 4, с. 128-131) და სხვ.