ინდი-როკი
ინდი-როკი — ალტერნატიული როკის ჟანრი, რომელიც აღმოცენდა დიდ ბრიტანეთში 80-იან წლებში. ინდი როკი იყო ძალიან მრავალფეროვანი თავისი სუბჟანრებით, როგორებიცაა ინდი-პოპი, ჯენგლ-პოპი და ლოუ-ფაი. თავდაპირველად ტერმინს იყენებდნენ ხმისჩამწერი სტუდიების დასახასიათებლად, შემდგომ ტერმინი ასოცირებული იქნა იმ მუსიკასთან რომელსაც ისინი წარმოებდნენ და იქნა ურთიერთშენაცვლებით გამოყენებული ალტერნატიულ როკთან. როდესაც გრანჟისა და პანკ-როკის ბენდები აშშ-დან და ბრიტპოპის ბენდები დიდი ბრიტანეთიდან შეიჭრნენ ძირითად ნაკადში, ტერმინი იქნა გამოყენებული საიდენტიფიკაციოდ იმ აქტებისა რომლებიც ატარებდნენ ანდერგრაუნდულ პერსპექტივებს. 2000-იან წლებში ინდი როკის მრავალმა აქტმა ისარგებლა წარმატებით, შეცვლილი მუსიკალური ინდუსტრიისა და ინტერნეტ მოხმარების გაზრდის სამადლობელოდ. 80-იან წლებში ტერმინი „ინდით“ ახასიათებდნენ პოსტ-პანკურ სტუდიებს. 80-იან წლებში ინდი როკ სტუდიების სახარბიელო რაოდენოდა გაიხსნა. 90-იანი წლების დასაწყისში გრანჯი შეიჭრა ძირითად ნაკადში ანუ მეინსტრიმში, ამით ტერმინმა „ალტერნატიული“ დაკარგა თავისი საწყისი კულტურული მნიშვნელობა. ტერმინი „ინდი-როკი“ ასოცირებული იქნა იმ ბენდებთან, რომლებიც კვლავ ემხრობოდნენ საკუთარ დამოუკიდებელ სტატუსს. 90-იანი წლების ბოლოსკენ ინდი როკმა განავითარა სუბჟანრების მაღალი რაოდენობა. ეს ჟანრებია ინდი პოპი, ლოუ-ფაი, ნოიზ პოპი, ემო, სედკორი, პოსტ-როკი, სპეის როკი. 2000-იანი წლების შეცვლილმა მუსიკალურმა ტექნოლოგიან ინდი როკ ბენდების ახალი ტალღა წარმოშვა, რომლებმაც პოვეს წარმატება მეინსტრიმში. კომერციული შეღწევა დირექტირებული იქნა ამ ოთხი ბენდის მიერ: The Strokes, The White Stripes, The Hives და The Vines. ემოც მეინსტრიმი გახდა 2000-იანი წლების დასაწყისში. შემდგომ ახალ ათასწლეულს უკვე ინდიტრონიკა უძღვებოდა.