შილონგის პლატო
შილონგის პლატო, ასამის მთები (ინგლ. Shillong Plateau) — მთიანეთი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ინდოეთში. მისი დასავლეთი, ჩრდილოეთი და სამხრეთი ესკარპები ცნობილია შესაბამისად, გაროს, კჰასისა და ჯაინტიის ბორცვების სახელწოდებით. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ, მდინარე ბრაჰმაპუტრის ხეობასა და აღმოსავლეთ ბენგალის დაბლობებს შორის გადაჭიმულა 350 კმ-ზე. მაქსიმალური სიმაღლე 1961 მ (შილონგის პიკი). ძველი კრისტალური ფუნდამენტის შვერილია, რომელიც დაყოფილია განივი ნასხლეტებით კულისისებურად განლაგებულ ბლოკებად. გეოლოგიურად ინდოეთის ფარის ნაწილია. აგებულია კამბრიუმამდელი გნაისებით, გრანიტებითა და ბაზალტებით, ხოლო სამხრეთით — ქვიშაქვებითა და კონგლომერატებით. შილონგის პლატოს დასავლეთი ნაწილი დანაწევრებულია დაბალი გუმბათისებური ბორცვების, დამრეცი მწვერვალების მქონე მთებისა და ღრმად ჩაჭრილი მდინარეთა ხეობების ჯგუფით. აღმოსავლეთი ნაწილი — ზეგანია ციცაბო ფლატოვანი სამხრული კალთებით. შილონგის პლატოს სამხრეთი მონაკვეთი დედამიწის ერთ-ერთი ყველაზე ნოტიო ადგილია; ქალაქ ჩერაპუნჯში, რომელიც ზღვის დონიდან 1430 მ სიმაღლეზე მდებარეობს წელიწადში 11,777 მმ ნალექი მოდის. პლატოზე ჭარბობს ბუჩქნარი რაყები და ნოტიო ტროპიკული ტყეები; იქ, სადაც ტყეები გაკაფულია, კალთები ძლიერაა ეროზირებული. გვხვდება ჩაისა და ციტრუსების პლანტაციები. არის ქვანახშირის, რკინის მადნისა და კირქვის საბადო. შილონგის პლატო სეისმურად აქტიური რეგიონია; იყო ასამის მიწისძვრის ეპიცენტრი 1897 წლის 12 ივნისს.