ბეზენგის კედელი
ბეზენგის კედელი, ფიცრული (რუს. Безенгийская стена) — ცენტრალური კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის ყველაზე მაღალი, 11–12 კმ სიგრძის მონაკვეთი. აღმართულია ვეებერთელა კედლის მსგავსად ჩრდილოეთით, — რუსეთის ყაბარდო-ბალყარეთისა და სამხრეთით, — საქართველოს სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სვანეთს შორის. ბეზენგის კედელზე გაშიშვლებულია კავკასიონის კრისტალური გულის ქანები — ნაცრისფერი გრანიტოიდები, რომლითაც აგებულია ბეზენგის კედლის უმაღლესი მწვერვალები: შხარა (5201 მ), ჯანღა (5078 მ), კათინთაუ (4979 მ), შოთა რუსთაველის მწვერვალი (4960 მ), გისტოლა (4860 მ), ლალვერი (4350 მ), ესენინის პიკი (4310 მ). მათ შორის ზღვის დონიდან 4400–4500 მ სიმაღლის უღელტეხილებია. ატმოსფერული ნალექების წლიური რაოდენობა 800 მმ-ს შეადგენს. ხშირია ზვავი. ბეზენგის კედლის ჩრდილოეთით ეშვება კავკასიონის უდიდესი ბეზენგის მყინვარი, ხოლო სამხრეთით — ხალდესა და შხარის მყინვარები. ბეზენგის კედლის მწვერვალების ტრავერსი ერთ-ერთი უძნელესი ალპინისტური მარშრუტია კავკასიონზე. ბეზენგის კედელს საქართველოში ხალდეს კედელსაც ეძახიან.