ძველი ქალაქი (იერუსალიმი)
ძველი ქალაქი (ებრ. העיר העתיקה, Ha'Ir Ha'Atiqah, არაბ. البلدة القديمة, al-Balda al-Qadimah) — 0,9 კმ² ფართობის კედელშემოვლებული ტერიტორია იერუსალიმში. ქალაქის ამ ნაწილში რამდენიმე რელიგიის უმნიშვნელოვანესი რელიგიური ძეგლი მდებარეობს: იუდეველთათვის – მორიას მთა და გოდების კედელი, ქრისტიანთათვის – მაცხოვრის საფლავი, მუსლიმთათვის – კლდის გუმბათი და ალ-აქსას მეჩეთი. ტრადიციულად, ძველი ქალაქი ოთხ არათანაბარ ნაწილად იყოფოდა, ამჟამინდელი დაყოფა კი XIX საუკუნეში განისაზღვრა. დღეისათვის, ის იყოფა მუსლიმანურ, ქრისტიანულ, ებრაულ და სომხურ ნაწილებად. 1948 წლის არაბ-ისრაელის ომის დროს, ძველი ქალაქი მთლიანად იორდანიის მხარეს მოექცა. 1967 წლის ექვსდღიანი ომის დროს, როდესაც მაცხოვრის საფლავი ხელიდან ხელში გადადიოდა, ისრაელმა იერუსალიმის მთლიანი ძველი ნაწილის ოკუპაცია მოახდინა. 1980 წელს, იორდანიამ იუნესკოს შესთავაზა, რომ ძველი ქალაქი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეეტანა. ორგანიზაციამ ეს თხოვნა 1981 წელს დააკმაყოფილა. უკვე 1982 წელს, იორდანიამ ძველი ქალაქის ამჯერად საფრთხის ქვეშ მყოდ ძეგლთა სიაში გადაყვანა მოითხოვა.