იერუსალიმის ალყა (1244)
იერუსალიმის ალყა — მეექვსე ჯვაროსნული ლაშქრობაში ქრისტიანთა წარმატების საპირისპიროდ რევანშის აღების დასაწყისი. გაიმართა 1244 წლის 15 ივლისს. საღვთო რომის იმპერატორი ფრიდრიხ II გაუძღვა მეექვსე ჯვაროსნულ ლაშქრობას საღვთო მიწაზე 1228 წელს და იერუსალიმის მეფედ თავისი ცოლი დედოფალი იოლანდა იერუსალიმელი გამოაცხადა, რომელმაც მემკვიდრეობით მიიღო ტიტული იერუსალიმის დედოფალი დედამისისგან, მარია მონტფერატისგან. ფრიდრიხ II-ის არმიის ზომა და რეპუტაცია ისლამურ სამყაროსთან, იყო საკმარისი, რომ ისევ დაებრუნებინა იერუსალიმი, ბეთლემი, ნაზარეთი და სხვა მეზობელი ციხესიმაგრეები ძალადობის გარეშე. ისინი იყვნენ ხელშეკრულებით აიუბიდ სულთან ალ-ქამილის ხელში. თუმცა, იერუსალიმი დიდი ხნით ქრისტიანთა ხელში არ დარჩენილა. აიუბიდმა მოიწვია ხვარაზმელთა კლანი, რომ დაეპყრო ქალაქი. ქალაქის ალყის დროს 1244 წლის 15 ივლისს, ხვარაზმელებმა მთლიანად გაანადგურეს იერუსალიმი. მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობის მეთაურს ლუი IX-ს უნდოდა ამ ხოცვა-ჟლეტისათვის რევანშის აღება.