ხალიდ იბნ ალ-ვალიდი
ხალიდ იბნ ალ-ვალიდი, ასევე ცნობილი სუნიტ მუსლიმთა შორის როგორც საიფ-ალაჰი (ღვთის ხმალი) (არაბ. خالد بن الوليد; დ. 584 — გ. 642) — მუსლიმი არაბი მეომარი და გენერალი VII საუკუნეში, ისლამურ დამპყრობლური ომების დროს. დაიბადა დაახლოებით 584 წელს, მექაში, ქურაიშის ტომის ბანუ მახზუმის კლანის მეთაურის ვალიდ იბნ მუღირას ოჯახში (სამი წამყვანი კლანი იმ პერიოდში იყო ბანუ ჰაშიმი, ბანუ აბდ-ალ-დარი და ბანუ მახზუმი). ბანუ მახზუმი ომის საქმეებისთვის იყო პასუხისმგებელი. ხალიდი ბავშვობაშივე სწავლობს ცხენოსნობას, ვინაიდან ეს კლანში სიამაყედ ითვლებოდა. ბანუ მახზუმები არაბეთში საუკეთესო მოჯირითეებად ითვლებოდნენ და ხალიდი მალევე ხდება კლანის ერთ-ერთი საუკეთესო ცხენოსანი. ცხენოსნობასთან ერთად ის ომის ხელოვნებასაც ეუფლება.