ტიბეტური სამზარეულო
ტიბეტური სამზარეულო (ტიბ. བོད་ཀྱི་ཟ་ཆ།) — ტრადიციული ტიბეტური კერძების ერთობლიობა, რომელიც ყალიბდებოდა საუკუნეების განმავლობაში, ერთან და მის კულტურასთან ერთად. მასზე დიდი გავლენა აქვს ტიბეტის მთიან ლანდშაფტს და მეზობელ ინდურ, ჩინურ და ნეპალურ გასტრონომიებს. იგი ცნობილია თავისი ატრიებით, თხისა და იაკის ხორცით, მუტონით, კარაქით, ყველით, იოგურტითა და სუპებით. კულტურულ-რელიგიური პირობების გათვალისწინებით, ტიბეტური სამზარეულო თითქმის მთლიანად ვეგეტარიანულია. როგორც წესი, ტიბეტში სახნავ-სათესი მიწები საკმაოდ დიდ სიმაღლეზე მდებარეობს, თუმცა ისეთი სპეციფიკური კულტურები, როგორებიცაა: ბრინჯი, ფორთოხალი, ბანანი და ლიმონი, შედარებით დაბალ ადგილებში მოჰყავთ. ყველაზე მნიშვნელოვანი მარცვლეული კულტურაა ქერი. შემწვარი ქერისაგან ამზადებენ ტრადიციულ ტიბეტურ კერძს, ტსამპას, რომელსაც ხშირად ხორცს, ან კომბოსტოს უმატებენ. აღსანიშნავია ბალეპიც, ტიბეტური პური, რომელსაც მიირთმევენ როგორც საუზმეზე, ისე სადილად. ტუკპა, როგორც წესი სადილის ძირითადი კერძია, რომელსაც ტიბეტს გარეთაც ამზადებენ სხა კულტურები. ტიბეტელები სპეციალურად დამზადებული ბამბუკის ჩხირების დახმარებით მიირთმევენ საკვებს, განსხვავებით ჰიმალაის სხვა ხალხებისაგან, რომლებიც პირდაპირ ხელით ჭამენ. აქ ასევე ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სანელებელია მდოგვი.