ოლჰა ილკივი
ოლჰა ილკივი (დ. 12 ივნისი, 1920, ქ. სტრი, ახლანდ. ლვივის ოლქი — გ. 6 დეკემბერი, 2021, ლვივი) — უკრაინის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მონაწილე. სწავლობდა ამხანაგობა „მშობლიური სკოლის“ («Рідна школа») უკრაინულ გიმნაზიაში. 1936 წელს ჩააბარა გოგონათა უკრაინულ ინსტიტუტში ქალაქ ფშემისლში (პოლონეთი), საშუალო განათლება კრაკოვში დაასრულა. მონაწილეობდა იატაკქვეშა ახალგაზრდულ ორგანიზაცია „პლასტის“ საქმიანობაში. 1940 წელს მუშაობდა უკრაინის დახმარების კომიტეტში (ვარშავა). 1941 წელს ჩაირიცხა უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციაში (ბანდერელები). უკრაინის სახელმწიფოებრიობის აღდგენის აქტის გამოცხადების (30 ივნისი, 1941) შემდეგ იატაკქვეშა საქმიანობას ეწეოდა ლვივში, კერძოდ, 1942 წლიდან იყო უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციის ქალთა საქალაქო ქსელის გამავრცელებელი; 1944 წლიდან — დრაჰობიჩის რეგიონში ორგანიზაციის ქალთა ქსელის გამავრცელებლის მოადგილე, შემდგომში — სტანისლავის (ახლანდ. ივანო-ფრანკივსკის) ოლქის გამავრცელებელი. 1947 წლიდან მიაბარეს უკრაინის აჯანყებულთა არმიის მთავარსარდალ რომან შუხევიჩს. 1950 წლის 14 მარტს დააპატიმრეს ლვივში, 1951 წლის 24 ნოემბერს სსრკ უშიშროების სამინისტროს განსაკუთრებულმა თათბირმა 25 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა ქონების კონფისკაციასთან ერთად. სასჯელს იხდიდა ალექსანდროვსკოესა და ვლადიმირის ციხეებში (რუსეთი). 1957 წელს უარი განაცხადა გათავისუფლების სანაცვლოდ მონანიებაზე, 1964 წელს გათავისუფლდა შეწყალების შედეგად. დაბრუნდა ლვივში. მონაწილეობდა უკრაინელ ნაციონალისტთა კონგრესისა (1992) და უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციის (1993) დამფუძნებელ კრებებზე. 1995–2000 წლებში იყო სრულიად უკრაინის უკრაინელ ქალთა ლიგის თავმჯდომარის მოადგილე. 2003 წლიდან თანამშრომლობდა ლვივის საოლქო სათემო გაერთიანება „თავისუფლების კომიტეტთან“. ავტორია რიგი სტატიებისა რომან შუხევიჩის შესახებ. დაჯილდოებულია მთავრის ცოლ ოლღას III ხარისხის ორდენით (2008).