ფრანც ბრენტანო
ფრანც კლემენს ჰონორატუს ჰერმან იოზეფ ბრენტანო (გერმ. Franz Brentano; დ. 16 იანვარი, 1838 – 17 მარტი, 1917) — გერმანელი ფილოსოფოსი, ფსიქოლოგი და კათოლიკე ყოფილი მღვდელი (1873 წელს ანაფორა გაიხადა მას შემდეგ რაც რომის პაპმა პაპის უცოდველობის დოგმა მიიღო). ბრენტანოს წარმოდგენილი ჰქონდაფსიქოლოგიური მეცნიერების აგების თავისებური ხედვა, რომელიც არსებითად განსხვავდებოდა ვ. მ. ვუნდტის პროგრამისაგან. ბრენტანოს მიაჩნდა, რომ შინაგანი სამყარო შედგება ფსიქიკური პროცესებისაგან, ანუ აქტებისაგან. აქტის ძირითადი ნიშანი არის ინტენციურობა, რაც ნიშნავს აქტის მიმართულობას რაიმე ობიექტზე. მოვლენები სხვადასხვაგვარი ფსიქიკური აქტების ინტენციის საგნები ხდებიან: იდეაციის აქტებისა (აღქმა, წარმოდგენა), განსჯისა (აზროვნება) ანდა გრძნობის აქტებისა. მისი გამოჩენილი სტუდენტები იყვნენ: ედმუნდ ჰუსერლი, ზიგმუნდ ფროიდი, ტომაშ გარიგ მასარიკი, ქრისტიან ერენფელსი და სხვ.