SARS-CoV-2-ის ომიკრონ შტამი
ომიკრონ ვარიანტი (ინგლ. Omicron variant) (B.1.1.529) — COVID-19 ინფექციის გამომწვევი ვირუსის, SARS-CoV-2-ის ერთ-ერთი ვარიანტი, რომლის არსებობა ოფიციალურად პირველად ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციამ 2021 წლის 24 ნოემბერს სამხრეთ აფრიკაში დაადასტურა. ადამიანის სასუნთქ გზებში, კერძოდ ბრონქებში ომიკრონი მრავლდება დაახლოებით 70-ჯერ უფრო სწრაფად, ვიდრე SARS-CoV-2-ის დელტა შტამი, თუმცა არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ მის მიერ გამოწვეული ინფექცია ნაკლებად მძიმეა, ვიდრე წინამორბედ შტამებთან, განსაკუთრებით დელტა ვარიანტთან, დაკავშირებული დაავადება. ომიკრონს შესაძლოა ფილტვის ქსოვილში ღრმად შეღწევის ნაკლები უნარი ჰქონდეს. მის მიერ გამოწვეულ ინფექციას 91 %-ით ნაკლები სიკვდილიანობა და ჰოსპიტალიზაციის 51 %-ით ნაკლები რისკი ახასიათებს, ვიდრე დელტა ვარიანტს. მიუხედავად ამისა, ჰოსპიტალიზაციის რისკის ფარდობითი სხვაობა 0-30 %-მდე მცირდება თუ უგულვებელვყოფთ რეინფექციების სიხშირეს. საბოლოოდ, გავრცელების უკიდურესად მაღალი სიჩქარე, ორმაგი ვაქცინაციის დამცავი ეფექტის და ადამიანის იმუნური სისტემის გვერდის ავლის უნარი განაპირობებს იმას, რომ დროის მოცემულ მონაკვეთში ჰოსპიტალიზაციის საჭიროების მქონე პაციენტების საერთო რაოდენობა საყურადღებოა. COVID-19-ის საწინააღმდეგო იმუნიზაცია ინარჩუნებს დამცავ ეფექტს ინფექციის მძიმე მიმდინარეობის წინააღმდეგ და ამცირებს ჰოსპიტალიზაციის რისკს, განსაკუთრებით მესენჯერული რნმ-ის ვაქცინის მესამე დოზის მიღების შემთხვევაში. წინასწარი მონაცემები მიუთითებს, რომ ორმაგი ვაქცინაცია განაპირობებს ინფექციის წინააღმდეგ 30-40 %-იან და ჰოსპიტალიზაციის რისკის წინააღმდეგ თითქმის 70 %-იან დაცვას. მესამე ვაქცინის ახლო პერიოდში მიღებული დოზა ვაქცინაციის ეფექტიანობას დაახლოებით 75 %-მდე აძლიერებს ზოგადად ინფექციის და 88 %-მდე მისი მძიმე მიმდინარეობის წინააღმდეგ.