პარხლის II ოთხთავი
პარხლის II ოთხთავი ანუ სახარება — X-XI საუკუნეების ქართული ხელნაწერი ოთხთავი. გადაწერილია სამხრეთ საქართველოში, სავარაუდოდ პარხალში კალიგრაფ გაბრიელ პატარაის მიერ. დაცული იყო პარხლის მონასტერში; აქედან მომდინარეობს მისი სახელწოდებაც. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი. ნაწერია ნუსხური დამწერლობით. ხელნაწერი შეიცავს 140 ფურცელს, რომელთა ზომებია 29,5X23 სანტიმეტრი. პარხლის II ოთხთავი დღეს ინახება საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდში (S-4927).