დეიტრონი
დეიტრონი, დეიტონი (ძვ. ბერძნ. δεύτερον [deuteron] — „მეორე“; აღნიშვნა: H 2 {\displaystyle {\ce {^2H}}} , D {\displaystyle {\ce {D}}} ან d {\displaystyle {\ce {d}}} ) — წყალბადის იზოტოპის — დეიტერიუმის ატომის ბირთვი, რომლის მასური რიცხვი A=2. შეიცავს 2 ნუკლონს (1 პროტონსა და 1 ნეიტრონს). დეიტრონის მასა ( m d {\displaystyle m_{d}} ) ტოლია 6973334358377240000♠3.3435837724(10)×10−27 კგ, ნუკლონების ბმის ენერგია 2.22452 +/- 0.00010 მეგევ, სპინი 1 ( ℏ {\displaystyle \hbar } ერთეულებით), მაგნიტური მომენტი (2.738 +/- 0.014) × 10-27 სმ2. დეიტრონის რადიუსია 6985212799000000000♠2.12799(74)×10−15 მ. რადგან დეიტრონი მარტივი ბირთვია, მისი თვისებების შესწავლამ საშუალება მოგვცა შეგვეფასებინა ბირთვული ძალების მოქმედების რადიუსი და დაგვედგინა, რომ ნეიტრონისა და პროტონის ურთიერთქმედებას არაცენტრალური ხასიათი აქვს და დამოკიდებულია მათი სპინების ურთიერთორიენტაციაზე. დეიტრონში ნუკლონთა სპინები პარალელურია. პროტონბისაგან განსხვავებით, დეიტრონი სუსტად შთანთქავს ნეიტრონებს და ამავე დროს, დეიტრონისა და ნეიტრონის მასათა სიახლოვის გამო, კარგად ანელებს მათ. დეიტრონებს ფართოდ იყენებენ ექსპერიმენტულ ბირთვულ ფიზიკაში როგორც დამბომბავ ნაწილაკებს და როგორც სამიზნებელს (ბირთვული რეაქციების გამოკვლევისას).