ტოტალიტარული დემოკრატია
ტოტალიტარული დემოკრატია — ტერმინი, რომელიც ფართოდ გავრცელდა ებრაელი ისტორიკოსის იაკობ ლეიბ ტალმონის დამსახურებით. აღნიშნავს მმართველობის სისტემას, რომელშიც კანონიერად არჩეული წარმომადგენლები ინარჩუნებენ ეროვნული სახელმწიფოს მთლიანობას, რომლის მოქალაქეებიც, მიუხედავად იმისა, რომ მინიჭებული აქვთ ხმის მიცემის უფლება, მცირედით ან საერთოდ არ მონაწილეობენ გადაწყვეტილებების მიღების პროცესში. ეს ფრაზა მანამდე გამოყენებული იქნა ბერტრან დე ჟუვენელის და ედუარტ ჰარეტ კარის მიერ. შემდგომში ფრაზა გამოიყენეს ფრედერიკ უილიამ ენგდალმა და შელდონ უოლინმა.