საქართველოს სამეფო სახლის მეთაურები 1801 წლის შემდეგ
1800 წლისთვის ამიერკავკასიაში არსებობდა ორი ქართული სამეფო — ქართლ-კახეთის (რუსეთში საყოველთაოდ მოხსენიებული გრუზინსკები) აღმოსავლეთ საქართველოში და იმერეთის დასავლეთ საქართველოში. 1801 წელს, გეორგიევსკის ტრაქტატის დარღვევით, პავლე I-ის 18 იანვრის ბრძანებულებით (დადასტურებული ალექსანდრე I-ის იმავე წლის 12 სექტემბრის ბრძანებულებით) რუსეთის იმპერიის მიერ ანექსირებულ იქნა აღმოსავლეთ საქართველო (ქართლ-კახეთის სამეფო), თუმცა გეორგიევსკის ტრაქტატის მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტის მიხედვით რუსეთი პირობას დებდა „მისი ბრწყინვალება მეფე ირაკლი თეიმურაზის ძის და მისი სახლის მემკვიდრეების და შთამომავლების შენახვას უწყვეტად ქართლის და კახეთის სამეფო ტახტზე“. 1810 წელს დაირღვა 1804 წლის ელაზნაურის შეთანხმება და ანექსირებულ იქნა ასევე დასავლეთ საქართველო (იმერეთის სამეფო). ქართლის, კახეთის და იმერეთის სამეფოებში მმართველი ბაგრატიონთა დინასტიის სხვადასხვა შტო აღმოჩნდა ტახტის გარეშე, თუმცა ფორმალურად უფლებებისგან განდგომა მათი მხრიდან არასდროს მომხდარა.