ნიკარაგუის რევოლუცია
ნიკარაგუის რევოლუცია (ესპ. Revolución Nicaragüense ან Revolución Popular Sandinista — 1960-1970-იან წლებში სომოსას ოჯახის დიქტატურით გამოწვეული რევოლუცია, რომელსაც სანდინისტების ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტი ხელმძღვანელობდა. 1978-1979 წლებში ნიკარაგუაში დიქტატურა დაემხო და 1979-1990 წლებში სანდინისტთა ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტის მმართველობა დამყარდა, რასაც 1981-1990 წლებში ნიკარაგუის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტსა და კონტრაებს შორის კონტრა ომი მოჰყვა. ნიკარაგუის რევოლუცია ქვეყნის ისტორიის მნიშვნელოვანი მონაკვეთი და ცივი ომი ერთ-ერთი მარიონეტული დაპირისპირებაა, რომლის დროსაც ნიკარაგუისადმი საერთაშორისო ყურადღება გაიზარდა. 1978-1979 წლებში სომოსას რეჟიმის დამხობას, შემდეგ კი 1980-იანი წლების კონტრა ომს ათეულობით ათასი ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა, რაც ცხარე საერთაშორისო დებატების მიზეზი გახდა. 1980-იან წლებში მიმდინარე კონტრა ომის დროს როგორც სანდინისტთა ეროვნულ-განმათავისუფლებელმა ფრონტმა (პოლიტიკური პარტიების მემარცხენე ჯგუფები), ისე კონტრაებმა (ქვეყნის რევოლუციური ჯგუფების მემარჯვენე დაჯგუფებები) ცივი ომის ზესახელმწიფოებისგან (შესაბამისად, სსრ კავშირისგან და აშშ-სგან) დიდი რაოდენობით დახმარება მიიღეს. კონტრას ომი 1989 წელს ტელას შეთანხმებით (Tela Accord) დასრულდა, რასაც როგორც კონტრას, ისე სანდინისტთა ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტის არმიათა დემობილიზაცია მოჰყვა. 1990 წელს გამართულ არჩევენებში სანდინისტთა ეროვნულ-განმათავისუფლებელმა ფრონტმა ძალაუფლება ვიოლეტა ბარიოს დე ჩამოროს გადასცა.