ტაივანის მთავრობა და პოლიტიკა
ჩინეთის რესპუბლიკის მთავრობა დაარსდა ROC(ჩინეთის რესოუბლიკა)- ის კონსტიტუციითა და მისი ხალხის სამი პრინციპით, სადაც ნათქვამია, რომ ROC "უნდა იყოს ხალხის დემოკრატიული რესპუბლიკა, რომელსაც მართავს ხალხი ". მთავრობა იყოფა ხუთ შტოდ (იუანი): აღმასრულებელი იუანი (კაბინეტი), საკანონმდებლო იუანი (კონგრესი ან პარლამენტი), სასამართლო იუანი, საკონტროლო იუანი (აუდიტორული სააგენტო) და გამოცდის იუანი (საჯარო სამსახურის საგამოცდო სააგენტო). კონსტიტუცია შედგენილი იყო, როდესაც ROC კვლავ მართავდა ჩინეთის მატერიკას. KMT– მ შექმნა მისი პრეტენზიული ტერიტორიის, ტაივანის ჩათვლით, მიუხედავად იმისა, რომ კომუნისტურმა პარტიამ ბოიკოტი გამოუცხადა კონსტიტუციის შემუშავებას. კონსტიტუცია ძალაში შევიდა 1947 წლის 25 დეკემბერს. ROC საომარ მდგომარეობაში რჩებოდა 1948 წლიდან 1987 წლამდე და კონსტიტუციის დიდი ნაწილი მოქმედი არ იყო. 1970-იანი წლების ბოლოს დაწყებული და 90-იანი წლების დასაწყისში მიმდინარე პოლიტიკური რეფორმები მრავალპარტიულ დემოკრატიად გადაიქცა. საომარი მდგომარეობის გაუქმების შემდეგ, ჩინეთის რესპუბლიკამ მოახდინა დემოკრატიზაცია და რეფორმა, შეაჩერა კონსტიტუციური კომპონენტები, რომლებიც თავდაპირველად მთელი ჩინეთისთვის იყო გათვლილი. შესწორების პროცესი გრძელდება. 2000 წელს დემოკრატიულმა პროგრესულმა პარტიამ (DPP) მოიგო პრეზიდენტობა, რითაც დასრულდა KMT– ს მთავრობის მუდმივი კონტროლი. 2005 წლის მაისში არჩეულ იქნა ახალი ეროვნული ასამბლეა პარლამენტის ადგილების რაოდენობის შესამცირებლად და რამდენიმე საკონსტიტუციო რეფორმის განსახორციელებლად. ეროვნულმა ასამბლეამ არსებითად დაუჭირა მხარი საკუთარი თავის გაუქმებას და საკონსტიტუციო რეფორმის ძალაუფლების გადაცემას სახალხო კენჭისყრაზე. სახელმწიფოს მეთაური და შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი არის პრეზიდენტი, რომელსაც ირჩევს ხალხის ხმა მაქსიმუმ ოთხწლიანი ვადით იმავე ბილეთით, როგორც ვიცე-პრეზიდენტი. პრეზიდენტს აქვს უფლებამოსილება იუანზე. პრეზიდენტი ნიშნავს მინისტრთა კაბინეტის აღმასრულებელ წევრებს, მათ შორის პრემიერ მინისტრს, რომელიც ოფიციალურად არის აღმასრულებელი იუანის პრეზიდენტი; წევრები პასუხისმგებელნი არიან პოლიტიკაზე და ადმინისტრაციაზე. მთავარი საკანონმდებლო ორგანოა ერთპალატიანი საკანონმდებლო იუანი 113 ადგილით. ოცდათოთხმეტი აირჩევა ქვეყნის მასშტაბით მიღებული ხმების პროპორციის საფუძველზე, პარტიის ცალკეულ სიაში მონაწილე ბიულეტენებში; ხოლო ექვსი აირჩევა ორი სამწევრიანი აბორიგენი საარჩევნო ოლქიდან. წევრები ოთხწლიან ვადას ასრულებენ. თავდაპირველად, ერთპალატიან ეროვნულ ასამბლეას, როგორც მუდმივმოქმედ კონსტიტუციურ კონვენციასა და საარჩევნო კოლეგიას, ჰქონდა საპარლამენტო ფუნქციები, მაგრამ 2005 წელს ეროვნული ასამბლეა გაუქმდა, საკონსტიტუციო ცვლილებების მიცემით, რომელიც გადაეცა საკანონმდებლო იუანს და რესპუბლიკის ყველა უფლებამოსილ ამომრჩეველს რეფერენდუმის გზით. პრემიერ-მინისტრს ირჩევს პრეზიდენტი საკანონმდებლო ორგანოსგან დამტკიცების საჭიროების გარეშე, მაგრამ საკანონმდებლო ორგანოს შეუძლია მიიღოს კანონები პრეზიდენტის გათვალისწინების გარეშე, რადგან არც მას და არც პრემიერ მინისტრს არ აქვს ვეტოს უფლება. ამრიგად, პრეზიდენტისა და საკანონმდებლო ორგანოს მცირე მოტივაცია აქვთ მოლაპარაკებების შესახებ კანონმდებლობაზე, თუ ისინი დაპირისპირებულ მხარეებს წარმოადგენენ. 2000 წელს პან-გრინის ჩენ შუი-ბიანის პრეზიდენტად არჩევის შემდეგ, კანონმდებლობა არაერთხელ ჩერდებოდა საკანონმდებლო იუანთან ჩიხის გამო, რომელსაც პან-ლურჯი უმრავლესობა აკონტროლებდა. ისტორიულად, ROC– ში დომინირებდა ძლიერი პარტიის ერთპარტიული პოლიტიკა. ამ მემკვიდრეობამ გამოიწვია აღმასრულებელი უფლებამოსილების კონცენტრირება პრეზიდენტის აპარატში და არა პრემიერ მინისტრზე, მიუხედავად იმისა, რომ კონსტიტუციაში არ არის მითითებული პრეზიდენტის აღმასრულებელი ხელისუფლების მასშტაბები. სასამართლო იუანი უმაღლესი სასამართლო ორგანოა. იგი განმარტავს კონსტიტუციას და სხვა კანონებსა და დადგენილებებს, განიხილავს ადმინისტრაციულ სარჩელებს და ასრულებს დისციპლინებს . სასამართლო იუანის პრეზიდენტი, ვიცე-პრეზიდენტი და დამატებით ცამეტი მართლმსაჯულ