ლისტომანია
ლისტომანია ან ლისტის ცხელება 一 წარმოადგენდა ერთგვარ ფენომენს, რომელიც გულისხმობდა უნგრელი კომპოზიტორის, ფერენც ლისტის მიმართ გადაჭარბებული ემოციის გამოხატვას მაშინ, როცა ის შემოქმედებით წვაში ან კონცერტზე იმყოფებოდა. ის პირველად 1841 წელს, ბერლინში დაფიქსირდა, თავად ტერმინი კი, პირველად, ჰაინრიხ ჰაინემ გამოიყენა ერთ-ერთ ფელეტონში, რომელიც 1844 წლის 25 აპრილითაა დათარიღებული, სადაც პოეტი პარიზში გამართულ საკონცერტო ფესტივალს მიმოიხილავდა. ლისტომანია ხასიათდებოდა, როგორც ისტერიის მაღალი დონის მქონე ფენომენი, რომლის დემონსტრირებასაც ამა თუ იმ მუსიკოსის ფანები ახორციელებდნენ და დღესაც არაა უცხო თანამედროვე მუსიკოსების მიმართებაში.