კოგნიტური მიკერძოება
კოგნიტური მიკერძოება — ნორმიდან, ან რაციონალური მსჯელობიდან გადახრის სისტემატური აზროვნების ყაიდა. შეგრძნებების თავისებური აღქმით, ადამიანები ქმნიან საკუთარ „სუბიექტურ სოციალურ რეალობას“. ინდივიდის მიერ კონსტრუირებულმა სოციალურმა რეალობამ (და არა ობიექტურმა ფაქტორებმა), შეიძლება განსაზღვროს მათი ქცევა სოციალურ გარემოში. ამრიგად, კოგნიტურმა მიკერძოებამ, ზოგჯერ შეიძლება გამოიწვიოს აღქმის გამრუდება, არაზუსტი შეფასება, არალოგიკური ახსნა, ან, რასაც ზოგადად, არარაციონალურობა შეიძლება ვუწოდოთ. სავარაუდოდ, ზოგიერთ კოგნიტურ მიკერძეობას ადაპტაციის ფუნქცია აქვს. კოგნიტური მიკერძოებების გავლენით ქცევა შეიძლება უფრო ეფექტური იყოს მოცემულ კონტექსტში. გარდა ამისა, კოგნიტური მიკერძოებები აიოლებენ სწრაფი გადაწყვეტილებების მიღებას, როდესაც დროულობა უფრო ღირებულია ვიდრე სიზუსტე, როგორც ეს, მაგალითად, ევრისტიკული მეთოდების გამოყენების დროს ხდება. სხვა კოგნიტური მიკერძოებები არიან „თანმდევი“ ადამიანის დამუშავების უნარის შეზღუდვების, რომლებიც გამომდინარეობს ზოგიერთი გონებრივი მექანიზმების ნაკლოვანებებისგან (შეზღუდული რაციონალობა), ან, უბრალოდ, ინფორმაციის დამუშავების შეზღუდული შესაძლებლობისგან. მუდმივად განვითარებადი კოგნიტური მიკერძოებების სია ეფუძნება ბოლო ექვსი ათეული წლის განმავლობაში ჩატარებულ კვლევებს ადამიანის შეფასებისა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესების შესახებ ისეთ დარგებში, როგორიცაა კოგნიტური მეცნიერება, სოციალური ფსიქოლოგია და ქცევითი ეკონომიკა. კაჰნემანი და ტვერსკი (1996) ამტკიცებენ, რომ კოგნიტურ მიკერძოებებს აქვთ გავლენა სხვადასხვა სფეროზე, მათ შორის არის მედიცინა, მეწარმეობა, მენეჯმენტი და ფინანსები.