თურქეთის სავიზო პოლიტიკა
თურქეთის სავიზო პოლიტიკა განსაზღვრავს, მის ტერიტორიაზე ტურისტული ან საქმიანი ვიზიტით სტუმრობისას ზოგიერთი ქვეყნისთვის უვიზო რეჟიმის დაწესებას ან ვიზის საზღვრის კვეთისას მიღებას. სახელმწიფო ინტერესებიდან გამომდინარე ან ორმხრივი ურთიერთობის არარსებობის შემთხვევაში, ზოგიერთი ქვეყნისთვის ვიზის მიღებაზე დაწესებულია განსაკუთრებული შეზღუდვები. თურქეთის ვიზები არის საგარეო საქმეთა სამინისტროს და მის შემდგომი დიპლომატიური მისიების საზღვარგარეთ გაცემული დოკუმენტები, რომელთა მიზანია მიგრაციული ნაკადების რეგულირება და გამარტივება. თურქეთში შესვლა ID ბარათით შეუძლიათ შემდეგი ქვეყნების მოქალაქეებს: აზერბაიჯანი, ბელგია, საფრანგეთი, საქართველო, გერმანია, საბერძნეთი, იტალია, ლიხტენშტეინი, ლუქსემბურგი, მალტა, მოლდოვა, ნიდერლანდები, ჩრდილოეთ კვიპროსი (ნაწილობრივ აღიარებული), პორტუგალია, ესპანეთი, შვეიცარია და უკრაინა. მიუხედავად იმისა, რომ თურქეთი არის ევროკავშირის წევრობის კანდიდატი ქვეყანა, მას აქვს უფრო რთული სავიზო პოლიტიკა, ვიდრე შენგენის ზონის წევრ ქვეყნებს. თურქეთი ვიზის გარეშე არ უშვებს ევროკავშირის წევრი ქვეყნის, კვიპროსის მოქალაქეებს. თურქეთში უვიზოდ ვერ მოხვდება ადამიანი, თუ ის ჩამოთვლილთაგან ერთ-ერთი ქვეყნის მოქალაქეა: ანტიგუა და ბარბუდა, ავსტრალია, ბაჰამის კუნძულები, ბარბადოსი, კანადა, დომინიკა, აღმოსავლეთი ტიმორი, გრენადა, კირიბატი, მარშალის კუნძულები, მავრიკი, მექსიკა, მიკრონეზია, პალაუ, სენტ-ლუსია, სენტ-ვინსენტი და გრენადინები, სამოა, სოლომონის კუნძულები, ტაივანი, ტონგა, ტუვალუ, არაბთა გაერთიანებული საამიროები, შეერთებული შტატები და ვანუატუ. თურქეთის მთავრობამ განაცხადა, რომ 2020 წლის 2 მარტიდან ვიზის გარეშე პასპორტით ქვეყანაში შესვლას შეძლებენ შემდეგი ქვეყნების მოქალაქეები: ავსტრია, ბელგია, ხორვატია, ირლანდია, მალტა, ნიდერლანდები, ნორვეგია, პოლონეთი, პორტუგალია, ესპანეთი და გაერთიანებული სამეფო.