გეორგ შოლტი
სერ გეორგ შოლტი, (ინგლ. Sir Georg Solti [ˈʃolti]; დაბადების სახელი დიერდ შტერნი (უნგრ. György Stern), დ. 21 ოქტომბერი, 1912 – გ. 5 სექტემბერი, 1997) — უნგრეთში დაბადებული ბრიტანელი დირიჟორი. ცნობილია მოღვაწეობით მიუნხენის, ფრანკფურტისა და ლონდონის საოპერო თეატრებში, აგრეთვე, ხანგრძლივი მუშაობით ჩიკაგოს სიმფონიური ორკესტრის მუსიკალურ დირექტორად. დაიბადა ბუდაპეშტში და სწავლობდა ბელა ბარტოკთან, ლეო ვაინერთან და ერნე დოჰნანისთან. 1930-იან წლებში უნგრეთის სახელმწიფო ოპერაში რეპეტიტორად მუშაობდა, აგრეთვე, მუშაობდა ზალცბურგის ფესტივალზე არტურო ტოსკანინისთან. მის კარიერას ხელი შეუშალა უნგრეთის პოლიტიკაზე ნაციზმის ზრდადმა გავლენამ. სულ უფრო მკაცრი ანტისემიტური კანონმდებლობის გამო ებრაული წარმოშობის შოლტი 1938 წელს ქვეყნიდან გაიქცა. ლონდონის სამეფო ოპერაში რუსული ბალეტის ერთი სეზონის დირიჟორობის შემდეგ მან თავშესაფარი შვეიცარიაში იპოვა, სადაც მეორე მსოფლიო ომის დასრულებამდე ცხოვრობდა, დირიჟორობა აკრძალული ჰქონდა და თავს პიანისტობით ირჩენდა. ომის შემდეგ, 1946 წელს, შოლტი მიუნხენში, ბავარიის სახელმწიფო ოპერის მუსიკალურ დირექტორად დანიშნეს. 1952 წელს ფრანკფურტის ოპერაში გადავიდა და მას მომდევნო 9 წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა. 1953 წელს დასავლეთ გერმანიის მოქალაქეობა მიიღო. 1961 წელს ლონდონში, კოვენტ-გარდენის საოპერო თეატრის მუსიკალურ დირექტორად დაინიშნა. ამ პოსტზე ათწლიანი მუშაობის დროს განახორციელა ცვლილებები, რომლებმაც ეს ოპერა უმაღლეს საერთაშორისო სტანდარტებს მიუახლოვა. მისი მუსიკალური ხელმძღვანელობის პერიოდში მიიღო თეატრმა „სამეფო ოპერის“ ტიტულიც, რაც მისი სტატუსის აღიარება იყო. 1972 წელს იგი ბრიტანეთის მოქალაქე გახდა. 1969 წელს დაიკავა ჩიკაგოს სიმფონიური ორკესტრის მუსიკალური დირექტორის თანამდებობა, რომელიც 22 წლის განმავლობაში ეჭირა. 1991 წელს პოსტი დატოვა და გარდაცვალებამდე ორკესტრის საპატიო მუსიკალური დირექტორის ტიტულს ატარებდა. ჩიკაგოში მუშაობის პარალელურად, 1972-1975 წლებში პარიზის ორკესტრის მუსიკალურ დირექტორად, 1979-1983 წლებში კი ლოდონის ფილარმონიული ორკესტრის მთავარ დირიჟორად მუშაობდა. ადრეულ წლებში შოლტი ინტენსიური სადირიჟორო მანერით გამოირჩეოდა, რომელიც ბოლო წლებში შედარებით შერბილდა. არის რეკორდული რაოდენობის ჩანაწერების ავტორი – გაკეთებული აქვს 250-ზე მეტი ჩანაწერი, მათ შორის, 45 სრული საოპერო კოლექცია; ზოგიერთი ნაწარმოები კი კარიერის სხვადასხვა ეტაპზე რამდენჯერმე აქვს ჩაწერილი. მისი ყველაზე ცნობილი ჩანაწერია რიხარდ ვაგნერის „ნიბელუნგის ბეჭედი“ – სრული ციკლი Decca Records-ისთვის (1958-1965). შოლტის „ბეჭედი“ ორჯერ დასახელდა ყველა დროის საუკეთესო მუსიკალურ ჩანაწერად, პირველად 1999 წელს ჟურნალ Grammophone-ის მიერ, ხოლო მეორედ 2012 წელს, BBC Music Magazine-ის მიერ ჩატარებულ გამოკითხვაში. მიღებული აქვს არაერთი ჯილდო ხმის ჩამწერი ინდუსტრიისგან, მათ შორის, 31 გრემი, რაც 2023 წლამდე ამ ჯილდოს ისტორიაში ყველაზე დიდ რაოდენობას წარმოადგენდა როგორც კლასიკურ, ისე არაკლასიკურ მუსიკალურ ხელოვანთა შორის.