რაიმონ რუპენი
რაიმონ რუპენ ანტიოქელი (ფრანგ. Raymond-Roupen d'Antioche) — ანტიოქიის მთავარი 1205-1208 და 1216-1219/21 წლებში. იგი იყო რაიმონ IV-ის და ალისა სომეხის ვაჟი. რაიმონ რუპენი პირდაპირი მემკვიდრეობის მიუხედავად ვერ ავიდა ტახტზე და ანტიოქიის მთავარი ბოემონდ IV გახდა 1201 წელს. ანტიოქიის მთავრის ტიტული რაიმონმა მისი დედის ბიძის, ლევონ II-ის დახმარებით მიიღო, რომელიც ღია კონფლიქტში იყო ბოემონდთან. რაიმონის მმართველობა მხოლოდ სამ წელს გაგრძელდა, სანამ ბოემონდმა არ ჩამოაგდო ტახტიდან. ამის შემდეგ იგი იბრძოდა სომხეთის ტახტისთვის, მაგრამ სავარაუდოდ დაიღუპა ბრძოლაში ან ციხეში. 1210 წელს მან იქორწინა ელოიზა დე ლუზინიანზე.