შტალჰელმი
შტალჰელმი (გერმ. Stahlhelm; „ფოლადის ჩაფხუტი“) — ფოლადის გერმანული სამხედრო ჩაფხუტი, რომლის ძირითადი დანიშნულება იყო შრაპნელისა და ყუმბარის ფრაგმენტებისგან სამხედროს თავის დაცვა. შტალჰელმი არ იყო განკუთვნილი ტყვიის შესაკავებლად, თუმცა ხანდახან შეეძლო პისტოლეტის კალიბრის ტყვიების შეჩერება და თუკი შესაფერისი კუთხით მოხვდებოდა, საბრძოლო შაშხანის კალიბრის ტყვიების ასხლეტა. ფოლადის ჩაფხუტი პირველი მსოფლიო ომის დროს შემუშავდა და მეორე მსოფლიო ომის ჩათვლით გერმანიის ჯარების სტანდარტული დამცავი ჩაფხუტი იყო. ნაცისტური პერიოდის გერმანული ფოლადის ჩაფხუტი საშუალოდ 1 კილოგრამს იწონიდა და ტყავის ნიკაპის ღვედი გააჩნდა. ჩაფხუტებზე დატანებული იყო კონკრეტული საჯარისო ნაწილის ნიშანი ჯარისკაცის სამხედრო ნაწილის ადვილად ამოსაცნობად. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ბუნდესვერი საკუთარ ჩაფხუტებს ისევ შტალჰელმებს უწოდებდა, მაგრამ იმდროინდელ ჩაფხუტს უკვე აღარაფერი ჰქონდა საერთო ომისდროინდელ ჩაფხუტთან და ამერიკულ M1 მოდელზე იყო დაფუძნებული. შტალჰელმი შეიქმნა პირველი მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას, როცა ცხადი გახდა, რომ თხრილებში გამაგრებული ჯარისკაცებისთვის არტილერიის დაბომბვისგან თავის დასაცავად ტყავისა და ნაჭრისგან შეკერილი პიკელჰაუბეები და სხვა სამხედრო თავსაბურავები არაეფექტური იყო და საჭირო გახდა აღჭურვილობაში გამძლე ჩაფხუტის მიღება. ყველას ფრანგებმა დაასწრეს და 1915 წლიდან აღჭურვილობაში მიიღეს ადრიანის ჩაფხუტები, მათ მოყვნენ ბრიტანელები ბროუდის ჩაფხუტით და გერმანელები შტალჰელმით.