ანამიტის ქედი
ანამიტის ქედი, ანამის მთები, ჩიონგშონი (ლაოს. ພູ ຫລວງ; ვიეტ. Dãy Trường Sơn) — ქედი ინდოჩინეთის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში, ლაოსში, ვიეტნამსა და კამბოჯაში. ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 1100 კმ-ზე, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისაკენ 130 კმ-ზე. მაქსიმალური სიმაღლე 2819 მ (მთა ფუ-ბია). სხვა მთებიდან აღსანიშნავია ფუ-შაი-ლაი-ლენგი (2720 მ) და ნგოკ-ლინი (2598 მ). ეს უკანასკნელი განლაგებულია ტრიასული ნალექებით აგებული კონ-ტუმის მასივის ჩრდილო-დასავლეთ კიდეზე ცენტრალურ ვიეტნამში. მნიშვნელოვანი უღელტეხილებია ნაპე (722 მ) და მუ-ზია (418 მ), რომლებზედაც საავტომობილო გზები გადადის. დასავლეთი კალთა დამრეცია და საფეხურებრივად დაბლდება მდინარე მეკონგის ხეობისაკენ; აღმოსავლეთი კალთა მოკლეა და ციცაბოდ აწყდება სამხრეთ ჩინეთის ზღვას. ანამიტის ქედი იყოფა სამ ძირითად: ჩრდილოეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ ნაწილად. დამახასიათებელია რთული გეოლოგიური აგებულება. ჩრდილოეთით გავრცელებულია კირქვები, ქვიშაქვები, გრანიტები და გნაისები, სამხრეთ ნაწილშია განიერი ხეობებით დასერილი ფართო კრისტალური და ბაზალტური ლავური პლატოები, რომელთა შორის გამოიყოფა ბოლავენი, კონ-ტუმი და და-ლატი. ჩრდილოეთ ნაწილში ტროპიკული კარსტია განვითარებული. დასავლეთ კალთებზე იზრდება მეჩხერი ფოთოლმცვივანი ტყე, აღმოსავლეთით ნოტიო ტროპიკული და წიწვოვანი ტყეა. ანამიტის ქედის ფარგლებშია მრავალრიცხოვანი ისტორიული, არქიტექტურული და არქეოლოგიური ძეგლები. აქვეა ფუ-მატის ეროვნული პარკი.