ვისენტე ალეიქსანდრე
ვისენტე პიო მარსელინო კირილო ალეიქსადრე ი მერიო ( დ. 26 აპრილი, 1898 - გ. 14 დეკემბერი, 1984 ) — ესპანელი პოეტი, რომელიც დაიბადა სევილიაში. ალეიქსანდრემ მიიღო ნობელის პრემია ლიტერატურაში 1977 წელს „მისი ნოვატორული პოეზიისათვის, რომელიც ადამიანის გარემოებებს კოსმოსსა და დღევანდელ საზოგადოებაში აშუქებს და ამავდროულად წარმოადგენს ესპანური ტრადიციული პოეზიის განახლებას ომებს შორის“. ის თაობა 27-ის ნაწილი იყო. ალეიქსანდრეს ადრინდელი პოეზია, რომელიც მან, ძირითადად, თავისუფალი სტილით დაწერა, ძალიან სიურრეალისტურია. იგი ადიდებს ბუნების სილამაზეს სიმბოლოების გამოყენებით, რომლებიც დედამიწასა და ზღვას ასახავს. ალეიქსანდრეს ადრეული ლექსების დიდი ნაწილი მწუხარებით არის სავსე. ისინი ასახავს მის განცდას, რომ ადამიანებმა დაკარგეს ვნება და თავისუფალი სული, რომელიც მან ბუნებაში დაინახა. ის ლუის სერნუდასა და ფედერიკო გარსია ლორკასთან ერთად ესპანური ლიტერატურის ერთ-ერთი უდიდესი პოეტი იყო. მისი პოეზიის მელანქოლია ისევე იყო წარუმატებელი და ეფემერული, როგორც სასიყვარულო ურთიერთობების მელანქოლია. ალეიქსანდრეს ბისექსუალობა კარგად იყო ცნობილი მისი მეგობრების წრეში, მაგრამ ის ამას საჯაროდ არასოდეს აღიარებდა. მას ჰქონდა გრძელვადიანი სასიყვარულო ურთიერთობა პოეტ კარლოს ბუჟინოსთან. გარდაიცვალა 1984 წლის 14 დეკემბერს მადრიდში, 86 წლის ასაკში.