პრინცესა და ბაყაყი
პრინცესა და ბაყაყი (ინგლ. The Princess and the Frog) — Walt Disney Animation Studios-ის 2009 წლის ანიმაციური მუსიკალური ფილმი. ფილმის დისტრიბუტორი იყო Walt Disney Studios Motion Pictures. „პრინცესა და ბაყაყი“ არის დისნეის სტუდიების რიგით 49-ე სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი. იგი ნაწილობრივ ეფუძნება ელიზაბეთ დოუსონ ბეიკერის რომან „ბაყაყების პრინცესა“ და ძმები გრიმების ზღაპარს „პრინცი ბაყაყი“. ფილმის რეჟისორები არიან რონ კლემენტსი და ჯონ მასკერი, ხოლო როლებს ახმოვანებენ ანიკა ნონი როუზი, ბრუნო კამპოსი, კით დევიდი, მაიკლ-ლიონ ვული, ჯიმ კამინგზი, ჯენიფერ კოუდი, პიტერ ბარტლეტი, ჯენიფერ ლუისი, ოპრა უინფრი, ტერენს ჰოვარდი და ჯონ გუდმენი. ფილმი ბროდვეის სტილის მიუზიკლის სახეს ატარებს. მისი მოვლენები ვითარდება ნიუ-ორლეანსა და ლუიზიანაში, 1920-იან წლებში. ოფიციანტი გოგონა ტიანა ოცნებობს საკუთარი რესტორნის გახსნაზე. მას შემდეგ, რაც კოცნის პრინცს, რომელიც ვუდუისტმა ბაყაყად აქცია, იგი თავადაც ბაყაყად იქცევა და უნდა იპოვოს გზა, დაიბრუნოს ადამიანის გარეგნობა, სანამ გვიანი არ არის. ფილმის წარმოება დაიწყო სახელწოდებით „ბაყაყი პრინცესა“. ეს იყო დისნეის დაბრუნება ტრადიციულ ანიმაციასთან, ვინაიდან წარმოადგენდა პირველ სრულმეტრაჟიან ნახატ ანიმაციურ ფილმს 2004 წლის შემდეგ. ფილმის რეჟისორები და სცენარის ავტორები არიან ჯონ მასკერი და რონ კლემენტსი - მათვე ეკუთვნით ფილმები „პატარა ქალთევზა“, „დიდი დეტექტივი თაგვი“, „ალადინი“. „ჰერკულესი“ და „განძის პლანეტა“. მუსიკა ფილმისათვის შექმნა რენდი ნიუმენმა. სიმღერები ბროდვეის სტილშია. ფილმის პრემიერა გაიმართა შეზღუდული ჩვენებებით, ნიუ-იორკსა და ლოს-ანჯელესში, 2009 წლის 25 ნოემბერს, ხოლო ფართო ჩვენებები დაიწყო 2009 წლის 11 დეკემბერს. იგი კინოგაქირავებაში წარმატებული იყო და ჩრდილოეთ ამერიკაში საპრემიერო კვირას პირველი ადგილი დაიკავა, მსოფლიო მასშტაბით კი 267 მილიონი აშშ დოლარი შეაგროვა. ოსკარის დაჯილდოებაზე მას ერგო სამი ნომინაცია, საუკეთესო ანიმაციური ფილმის, საუკეთესო ორიგინალური სიმღერისთვის და მუსიკისთვის. თუმცა, მან წააგო ფილმებთან „მფრინავი სახლი“ და „შეშლილი გული“. კრიტიკოსების ნაწილი „პრინცესას და ბაყაყს“ თვლის მნიშვნელოვან წერტილად უოლტ დისნეის ანიმაციური სტუდიების ისტორიაში. მათი აზრით, იგი დისნეის რენესანსის გვიანდელი პერიოდის მაგალითია, რომელმაც შეასრულა მნიშვნელოვანი როლი შემდგომი ანიმაციური ფილმების წარმატებაში.