ტიმურიდების რენესანსი
ტიმურიდების რენესანსი-ისტორიული პერიოდი აზიისა და ისლამის ისტორიაში, რომელიც მოიცავს XIV საუკუნის ბოლოს, XV და XVI საუკუნის დასაწყისს. ისლამური ოქროს ხანის დაცემის შემდეგ, ტიმურიდების იმპერია, რომელიც დაფუძნებულია ცენტრალურ აზიაში, რომელსაც მართავდა ტიმურიდების დინასტია, ხელოვნებისა და მეცნიერების აღორძინების მოწმე გახდა მუსულმანურ სამყაროში. ის გავრცელდა მუსულმანურ სამყაროში და ღრმა გავლენა დატოვა გვიან შუასაუკუნეების და ადრეული თანამედროვე პერიოდის აზიაზე. ფრანგული სიტყვა რენესანსი ნიშნავს "აღორძინებას" და განსაზღვრავს კულტურული აღორძინების პერიოდს. ტიმურიდების რენესანსი აღინიშნა ოდნავ უფრო ადრე, ვიდრე რენესანსის პერიოდი ევროპაში. ტიმურიდების რენესანსმა პიკს მიაღწია მე-15 საუკუნეში, მონღოლთა შემოსევებისა და დაპყრობების პერიოდის დასრულების შემდეგ. ისლამურ იდეალებზე დაფუძნებული, ტიმურიდების რენესანსის საფუძვლები მოიცავს სამარყანდის აღდგენას და ტიმურის მიერ თემურლენგის ჭადრაკის გამოგონებას, შაჰ რუხის და მისი მეუღლის გავჰარ შადის მეფობას ჰერატში. ქალაქი, რომელიც კონკურენციას უწევდა იტალიური რენესანსის ფლორენციას. ტიმურის მეფობის პერიოდში აღორძინდა ინტერესი კლასიკური სპარსული ხელოვნების მიმართ. განხორციელდა ფართომასშტაბიანი სამშენებლო პროექტები, შეიქმნა მავზოლეუმები, მედრესები და კიტაბჰანი - შუა საუკუნეების ისლამური წიგნის სახელოსნოები. მათემატიკური და ასტრონომიული კვლევები კვლავ გააქტიურდა და XVI საუკუნის დასაწყისში ცეცხლსასროლ იარაღს დაეუფლენ. ტიმურის ცხოვრების მთავარი დავალებები იყო საზაფხულო სასახლე შაჰრისაბზში, ბიბი-ხანიმის მეჩეთი და რეგისტანის მშენებლობა. ქალაქი ჰერატი ამ პერიოდში მუსულმანურ სამყაროში ინტელექტუალური და მხატვრული ცხოვრების მნიშვნელოვან ცენტრად იქცა. სამარყანდი, მეცნიერული კვლევის ცენტრი, რომელიც ადრე განადგურდა მონღოლთა მიერ ხორეზმიის დაპყრობის დროს, გახდა რენესანსის და ზოგადად ისლამური ცივილიზაციის ცენტრი ამ პერიოდის რეკონსტრუქციის გამო.