სამმნიშვნელობიანი ლოგიკა
სამმნიშვნელობიანი ლოგიკა (ასევე სამობითი ლოგიკა, ტერნარული ლოგიკა) — მრავალმნიშვნელობიან ლოგიკებს შორის ერთ-ერთი, რომელიც გამოსახავს ჭეშმარიტების სამ მნიშვნელობას — ჭეშმარიტი, მცდარი, დაუდგენელი. სამობითი ლოგიკა არის ორობითი, იგივე ბულის ლოგიკის უმარტივესი განვითარება. ისტორიულად იგი მრავალმნიშვნელობიან ლოგიკათა ოჯახის პირველი წარმომადგენელია. მისი კონცეფცია და საწყისი იდეები წამოყენებულ იქნა იან ლუკასიევიჩის და კლარენს ლევისის მიერ 1920 წელს. აქსიომატური ალგებრული ფორმით ფორმულირება გრიგორე მოისილმა მოახდინა, მანვე სამობითი ლოგიკა გააფართოვა n-მნიშვნელობიან ლოგიკამდე 1945 წელს.