ტალინის დაბომბვა მეორე მსოფლიო ომში
მეორე მსოფლიოს ომის დროს, ესტონეთის დედაქალაქი ტალინი იბომბებოდა საბჭოთა საჰაერო ძალებისა და გერმანული ლუფტვატეს მიერ. ლუფტვატეს მხრიდან პირველი დაბომბვა განხორციელდა 1941 წლის ზაფხულის ომში, რომელიც ოპერაცია ბარბაროსას ნაწილს წარმოადგენდა. ამას 1942–1944 წლებში მოჰყვა საბჭოთა დაბომბვების სერიები გერმანიის მიერ ოკუპირებულ მაშინდელ ტალინში. უმსხვილესი საბჭოთა დაბომბვა განხორციელდა 1944 წლის 9–10 მარტს, ნარვას ბრძოლის დროს, რაც ცნობილია, როგორც მარტის დაბომბვა (ესტ. märtsipommitamine). მას შემდეგ, რაც საბჭოთა დივერსანტებმა გადაკეტეს წყლის მარაგი, დაახლოებით ათასზე მეტი ცეცხლგამჩენი ბომბი ჩააგდეს ქალაქში, რამაც გამოიწვია მასიური ცეცხლი და 757 ადამიანის სიკვდილი, საიდანაც 586 სამოქალაქო, ხოლო 75 ომის ტყვე იყო. გარდა ამისა, დაბომბვის შედეგად დაიჭრა 659, ხოლო 20 000-ზე მეტი ადამიანი დარჩა თავშესაფრის გარეშე. საბჭოთა დაბომბვებმა ხანგრძლივი ანტისაბჭოთა წინააღმდეგობის მეხსიერება და სიბრაზე შემოიანახა ესტონეთის სამოქალაქო მოსახლეობას შორის.