ძიანგსის ისტორია
ძიანგსი ( 江西；ფინინი: Jiāngxī) — პროვინცია ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის დასავლეთ ნაწილში. ტერიტორია ადამიანებით პირველად 1 მილიონი წლის წინ დასახლდა. დღეის მონაცემებით, ყველაზე ძველი არქეოლოგიური არტეფაქტი დაახლოებით ძვ.წ. 11000 წლით თარიღდება. უკანასკნელ წლებში, სიენჭენის გამოქვაბულში, აღმოჩენილ იქნა ძვ.წ. 18000 წლით დათარიღებული კერამიკა. 10000 წლის წინ კულტივირებული ბრინჯის აღმოჩენით დადასტურდა პროვინციაში ნეოლითური პერიოდის დაიწყება. ნეოლითურ ხანას მოსდევს ბრინჯაოს ხანა, დათარიღებული ძვ.წ. 2000 წლით. ძიანგსის პირველ მოსახლეობად, წერილობით წყაროებში მოხსენიებულია პაი იუეს ხალხი, რომელთა გავლენა თანამედროვე, კანის ჩინურ დიალექტზე დღესაც გრძელდება. ძველი წელთააღრიცხვის პირველ ათასწლეულში ძიანგსის ტერიტორიას აკონტროლებდნენ ვუ, იუ, ჩუ. ტერიტორია, დაახლოებით ძვ.წ. 200 წელს ოკუპირებულ იქნა ხანის დინასტიის მიერ. მდინარე კანის ხეობაზე მდებარე ძიანგსი, წარმოადგენდა ჩრდილოეთ-სამხრეთის მთავარ სატრანსპორტო გზას. გეოგრაფიულმა მდებარეობამ, განსაკუთრებით მთიანმა ლანდშაფტმა, საშუალება მისცა განვითარებულიყო, როგორც ცალკეული გეოგრაფიული რეგიონი და დამოუკიდებელი კულტურული ერთეული. თავისი ისტორიის მანძილზე, ძიანგსის მდებარეობა სტრატეგუილად დიდი მნიშვნელობის მატარებელი იყო. რამეთუ უზრუნველყოფდა ჩინეთის ერთ-ერთ მთავარ საკომუნიკაციო გზას ჩრდილოეთ ჩინეთის დაბლობიდან და მდინარე იანგწის ხეობიდან თანამედროვე კუანგტუნგის ტერიტორიაზე.