იაკობ ვან მარლანტი
იაკობ ვან მარლანტი (ნიდერლ. Jacob van Maerlant; დ. დაახლოებით 1235, დამე, ბრიუგეს მახლობლად, — გ. დაახლოებით 1300, იქვე) — ფლამანდიელი პოეტი. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო სარაინდო რომანების დამუშავებით. ნიდერლანდურ ლიტერატურაში დაამკვიდრა დიდაქტიკური ჟანრი. მისი თხზულებები „ბუნების ყვავილები“ (დაახლოებით 1262-1266), „ისტორიული სარკე“ (დაახლოებით 1283-1288) ხელს უწყობდა ხალხურ ენაზე ცოდნის გავრცელებას. მარლანტის შემოქმედებამ დიდი როლი ითამაშა საერთო სახალხო ნიდერლანდური ენის ნორმების დადგენაში.