ადამიანის უფლებები ბანგლადეშში
ადამიანის უფლებები ბანგლადეშში — განმტკიცებული ფუნდამენტური უფლებებით ბანგლადეშის კონსტიტუციის III ნაწილში. ამასთან, კონსტიტუციური და იურიდიული ექსპერტების აზრით, ქვეყნის მრავალი კანონი მოითხოვს რეფორმას ფუნდამენტური უფლებების განსახორციელებლად და XXI საუკუნის დემოკრატიული ღირებულებების გამოსახატად. შემოთავაზებულ რეფორმებში შედის საპარლამენტო უზენაესობის განმტკიცება, სასამართლოს დამოუკიდებლობა, უფლებამოსილებათა გამიჯვნა, გაუქმება კანონისა , რომელიც ზღუდავს პრესის თავისუფლებას და ისეთი უწყებების დაშლა, რომლებიც არღვევენ სამოქალაქო თავისუფლებებს. მიუხედავად იმისა, რომ ბანგლადეშს სახელმწიფო რელიგიად აქვს ისლამი, ასევე ითვალისწინებს ინდუსტებს, ქრისტიანებსა და ბუდისტებს. პოლიტიკური სისტემა მოდელირებულია, როგორც სეკულარული დემოკრატია . მთავრობა პატივს სცემს რელიგიის თავისუფლებას, ბანგლადეშის კონსტიტუციის ქვაკუთხედს. ამასთან, პოლიცია რეაგირებს და იძიებს უმცირესობების, ოპოზიციური აქტივისტებისა და მხარდამჭერის წინააღმდეგ განხორციელებულ თავდასხმებს. პოლიცია სასტიკად თრგუნავს მთავრობის წინააღმდეგ არსებულ პროტესტს, Human Right–ის თანახმად, ბოლო ათი წლის განმავლობაში ხუთასამდე ადამიანი გაქრა. სამხრეთ-აღმოსავლეთ ბანგლადეშში, ჩიტაგონგის მთიანი დასახლება ისტორიული აჯანყების გამო რჩება მილიტარიზებულ რეგიონად. ბანგლადეშის ტომები კონსტიტუციის აღიარებას ითხოვენ. 2015 წელს ადამიანის უფლებათა ეროვნული კომისიის თავმჯდომარის, მიზანურ რაჰმანის განცხადებით, ადამიანის უფლებების დარღვევის ბრალდებების 70% სამართალდამცავი ორგანოების წინააღმდეგ არის მიმართული. წამება და იძულებითი გაუჩინარება ბანგლადეშში ხშირია. ბოლო წლების განმავლობაში, მთავრობის მიერ რეპრესირებული იყო სიტყვისა და მედიის თავისუფლება გაზეთების, ტელეარხებისა და ინტერნეტის მარეგულირებელი კანონებით. პარლამენტში არჩეულ დეპუტატებს არ აქვთ ხმის მიცემის თავისუფლება. მომავალი არჩევნები იწვევს შეშფოთებას მოსახლეობაში. ოპოზიციურ პარტიების განაცხადით, თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნები არ არის შესაძლებელი მოქმედი მთავრობის პირობებში. 2015 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებზე უამრავი ბრალდება იყო ხმათა გაყალბების შესახებ. ბანგლადეშში სიკვდილით დასჯა კანონიერი რჩება. მშრომელთა უფლებები ხორციელდება სპეციალურ ეკონომიკურ ზონებში პროფკავშირების აკრძალვით. მთავრობა ხშირად დევნიდა პროფკავშირების ლიდერებს.