დირაიას საამირო
დირაიას საამირო ან საუდების პირველი სახელმწიფო. (არაბ. إمارة الدرعية) დაარსდა 1744 წელს, როდესაც იმამი მუჰამად იბნ აბდ ალ-ბახაბი და პრინცი მუჰამად იბნ საუდი შეთანხმდნენ შეექმნათ რელიგიურ-პოლიტიკური გაერთიანება არაბეთის ნახევარკუნძულზე კონტროლის დასამყარებლად. ამან ვაჰაბისტებს მისცა საშუალება აეღორძინებინათ ისლამის დოგმატური სწავლება (ტაუჰიდი) და დაეწყოთ რადიკალური სუნიტური მოძრაობა სალაფიათი. ვაჰაბისტებმა აკრძალეს მუსლიმების ყველანაირი პილიგრიმული მსვლელობები. 1744 წელს მუჰამად იბნ აბდ ალ-ბახაბმა და მუჰამად იბნ საუდმა დადეს ფიცი, რომ ბოლომდე იბრძოლებდნენ მიზნის მისაღწევად. მუჰამად იბნ საუდის ვაჟის აბდულ-აზიზ იბნ მუჰამადის და იმამის ქალიშვილის ქორწილმა ამ ორ ოჯახს შორის შექმნა კავშირი რომელიც დღემდე გრძელდება. ოსმალოებმა ეგვიპტის ფაშა მუჰამედ ალის საუდების დასუსტება დაავალეს, რამაც ოსმალოებისა და საუდების ომი გამოიწვია. აბდულაჰ იბნ საუდმა ვერ შეძლო ოსმალოების ჯარისთვის წინააღმდეგობის გაწევა. საბოლოოდ ოსმალოებმა ემირატის დედაქალაქი დირაია 1818 წელს აიღეს. აბდულაჰ იბნ საუდი თავის მოკვეთით დასაჯეს და მისი თავი გამოკიდეს ბოსფორზე, რითიც დასრულდა საუდების პირველი სახელმწიფოს არსებობა.