ნინო ჯავახიშვილი
ნინო ალექსანდრეს ასული ჯავახიშვილი (დ. 20 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 7 ოქტომბერი], 1914, მოსკოვი, ― გ. 24 ივლისი, 2012, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ანატომი და სახელმწიფო მოღვაწე. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1949), პროფესორი (1953), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1965). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1979). სკკპ წევრი 1944 წლიდან. მეცნიერ, აკადემიკოს ალექსანდრე ჯავახიშვილის შვილი. 1935 წელს დაამთავრა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტი. 1946 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტულ მორფოლოგიის ინსტიტუტში სხვადასხვა თანამდებობაზე. 1959-2006 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი. 2006 წლიდან იყო ამავე ინსტიტუტის საპატიო დირექტორი. ნინო ჯავახიშვილი არის 275 სამეცნიერო შრომისა და 7 მონოგრაფიის ავტორი. 43 ნაშრომი გამოქვეყნებულია უცხო ენებზე. მისი სამეცნიერო გამოკვლევები მიეძღვნა გულ-სისხლძარღვთა და პერიფერიული ნერვული სისტემის მორფოლოგიასა და ექსპერიმენტული მედიცინის სხვადასხვა საკითხს. ანატომთა, ჰისტოლოგთა და ემბრიოლოგთა საკავშირო საზოგადოების თავმჯდომარის მოადგილე (1966-1977) და საპატიო წევრი, გერონტოლოგთა საკავშირო საზოგადოების თავმჯდომარის მოადგილე, აგრეთვე უნგრეთის (1974), ბულგარეთის (1975) ანატომთა, ჰისტოლოგთა და ემბრიოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოებებისა და ჩეხოსლოვაკიის (1975) პურკინეს სახელობის სამეცნიერო სამედიცინო საზოგადოების საპატიო წევრი. თბილისის ანატომთა, ჰისტოლოგთა და ემბრიოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოების თავმჯდომარე (1966-1977). საქართველოს სსრ II-V მოწვევათა უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი და საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრი (1953-1963). სსრკ IX და X მოწვევათა უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 1945 წლიდან საბჭოთა ქალთა კომიტეტის წევრი, 1945 წლიდან — საქართველოს ქალთა კომიტეტის თავმჯდომარე, 1950 წლიდან მშვიდობის საქართველოს რესპუბლიკური კომიტეტის პრეზიდიუმის წევრი. სკკპ XXII ყრილობის დელეგატი. ანატომთა, ჰისტოლოგთა და ემბრიოლოგთა საკავშირო საზოგადოების თავმჯდომარის მოადგილე (1966-1977) და საპატიო წევრი, გერონტოლოგთა საკავშირო საზოგადოების თავმჯდომარის მოადგილე, აგრეთვე უნგრეთის (1974), ბულგარეთის (1975) ანატომთა, ჰისტოლოგთა და ემბრიოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოებებისა და იმდროინდელი ჩეხოსლოვაკიის (1975) პურკინეს სახელობის სახელობის სამედიცინო საზოგადოების საპატიო წევრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). არჩეული იყო 2003 წლის ქალად „Who Is Who“ (IX ტომი) და ამერიკის ბიოგრაფიის ინსტიტუტის მრჩევლად. ამერიკის ინსტიტუტის მიერვე 2005 წლის 25 ნოემბერს ნომინირებულია XXI საუკუნის დიდ მოაზროვნედ. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით, ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის, ხალხთა მეგობრობის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებითა და მედლებით, აგრეთვე მედლით მამაცური შრომისათვის დიდ სამამულო ომში 1943-1945 წლებში.