ლევ ვლადიმიროვი
ლევ ალექსანდრეს ძე ვლადიმიროვი (დ. 23 დეკემბერი [ძვ. სტ. 10 დეკემბერი], 1903, ქ. ალექსანდროპოლი, ახლანდელი გიუმრი, სომხეთი, — გ. 10 იანვარი, 1989, თბილისი, საქართველო) — საბჭოთა გეოგრაფი. საქართველოს ჰიდროლოგიის ცნობილი მკვლევარი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1965), პროფესორი (1966). საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1976). 1931 წელს დაამთავრა ერევნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1945–1958 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 1958–1980 წლებში — ჰიდროლოგია-კლიმატოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი, 1980–1989 წლებში — პროფესორ-კონსულტანტი. ვლადიმიროვმა დაამუშავა მთიანი მხარეების მდინარეთა ჩამონადენის, საზრდოობის, წყლის ბალანსის გაანგარიშებისა და ჰიდროლოგიური დარაიონების მეთოდები, მოგვცა საქართველოს კარსტული წყლების კლასიფიკაცია. აღსანიშნავია ვლადიმიროვის მეთოდური ხასიათის მონოგრაფიები: „საქართველოს მდინარეთა საშუალო ჩამონადენი“, „საქართველოს მდინარეთა საზრდოობა და ჩამონადენის შიგაწლიური განაწილება“ (1962, 1964). საქართველოს ატლასის (1964) შედგენაში მონაწილეობისათვის მიენიჭა საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემია (1971). 1993 წელს, გარდაცვალების შემდეგ მიენიჭა ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის პრემია. აქტიურად თანამშრომლობდა საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოებასთან.