მამედ რაჰიმი
მამედ რაჰიმი (სრულად მამედ რაჰიმ აბას-ოღლუ ჰუსეინოვა) (დ . 28 აპრილი, 1907, ქ. ბაქო — გ. 6 მაისი, 1977, იქვე) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა პოეტი. ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. ავტორია ლექსების კრებულებისა „სურვილი“ (I კრებ., 1930), „მეორე წიგნი“ (1933), „სამშობლოს ტრფიალი“ (1942), „დილის მელოდია“ (1943) და სხვა. მამედ რაჰიმის პოეზიის თემაა შრომითი ჰეროიკა, პატრიოტიზმი, ქვეყნის კოლექტივიზაცია და ინდუსტრიალიზაცია; აქვს სატრფიალო ლექსებიც. სამამულო ომის თემაზე შექმნა პოეტური ტრილოგია „ლენინგრადის ცაზე“ (1947, სსრკ სახელმწიფო პრემია). მას ეკუთვნის აგრეთვე პოემები „აფშერონის მიწაზე“ (1950), „კასპიის ნაპირებზე“, „საიათნოვა“ (1956). თარგმნიდა ქართველ, რუს, შუააზიელ, სომეხ, ევროპელ კლასიკოსთა ნაწარმოებებს. მონაწილეობდა ვეფხისტყაოსნის თარგმნაში.