სინათლის ნაკადი
სინათლის ნაკადი (აღნიშვნა: Φ v {\displaystyle \Phi _{v}} ) — ფიზიკური სიდიდე, რომელიც ასახავს სინათლის სიდიდეს, რომლითაც ფასდება გამოსხივების ნაკადი, ე. ი. ოპტიკური გამოსხივების სიმძლავრე, თავის მიერვე გამოწვეული სინათლის შეგრძნების მიხედვით [უფრო ზუსტად თავისი მოქმედების მიხედვით სინათლის სელექციურ მიმღებზე, რომლის სპექტრულ მგრძნობიარობას განსაზღვრავს გამოსხივების ფარდობითი სპექტრული სინათლოვანი ეფექტურობის V ( λ ) {\displaystyle V(\lambda )} ფუნქცია, სადაც λ {\displaystyle \lambda } სინათლის ტალღის სიგრძე ვაკუუმში]. სინათლის ნაკადის ერთეულია ლუმენი. Φ v {\displaystyle \Phi _{v}} სინათლის ნაკადი Φ e {\displaystyle \Phi _{e}} გამოსხივების ნაკადთან დაკავშირებულია თანაფარდობით: Φ v = K m ∫ 0 ∞ Φ e , λ ( λ ) V ( λ ) d λ {\displaystyle \Phi _{v}=K_{\mathrm {m} }\int _{0}^{\infty }\Phi _{\mathrm {e} ,\lambda }(\lambda )\,V(\lambda )\,\mathrm {d} \lambda } , სადაც კმ სპექტრული სინათლოვანი ეფექტურობის მაქსიმალური მნიშვნელობაა, რომელიც ≈ 680 ლმ·ვტ⁻¹ (როცა ტალღის სიგრძე 555 ნმ-ია).