ერმოლოვის ქვა
ერმოლოვის ქვა (რუს. Ермоловский камень) — გიგანტური ერატიკული ლოდი რუსეთში, ჩრდილოეთ ოსეთში. მდებარეობს მდინარე თერგის კალაპოტში, დარიალის ხეობაში, სოფელ ზემო ლარსის სიახლოვეს, ზღვის დონიდან 1120 მ სიმაღლეზე. ღია რუხი ფერის გრანიტული კაჭარი პრიზმული ფორმისაა. მისი სიგრძე 30 მ-ია, სიგანე 17 მ, სიმაღლე 15 მ. მოცულობა დაახლოებით 6000 მ³, წონა დაახლოებით 16 ათ. ტ. შედგება შუა პალეოზოური ღია გრანიტისაგან. ლოდის მნიშვნელოვანი ნაწილი დამალულია ნაყარით. ირგვლივ არსებული მონაკვეთი გაკეთილშობილებულია. ერმოლოვის ქვა გადატანილია 1832 წელს დევდარაკის ერთ-ერთი უმძლავრესი ჩამონგრევისას გაჩენილი ღვარცოფული ნაკადით. ლოდის მწვერვალზე გვხვდება მეჭეჭიანი არყი, კავკასიური ცაცხვი და კლდის მუხა. 1867 წელს ლოდი აღწერა ოტო ვილჰელმ ჰერმან აბიხმა რუსეთის საიმპერატორო გეოგრაფიული საზოგადოების მოამბეში. მისი აზრით, გიგანტური ლოდი მეოთხეულში დევდარაკის მყინვარმა ჩამოიტანა მყინვარწვერის ჩრდილო-აღმოსავლეთი კალთიდან. ლოდი მოინახულა ალექსანდრე პუშკინმა თავისი მოგზაურობისას საქართველოში. მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1942 წლის ოქტომბერში ლოდში მოწყობილი იყო ხანგრძლივი საცეცხლე წერტილი, მათ შორის ორი 45-მილიმეტრიანი ქვემეხი და სამი ხელის ტყვიამფრქვევი. სახელი ეწოდა რუსი გენერლის, საქართველოს ცალკეული კორპუსის მეთაურის ალექსი ერმოლოვის (1777–1861) პატივსაცემად, რომელმაც გადმოცემის თანახმად, 1821 წელს დაღესტნის ხანთან ხელშეკრულებას მოაწერა ხელი. ერმოლოვის ქვის უძველესი ინგუშური სახელწოდებაა „მაჰმად ქხერა“; აგრეთვე „მოგზაური ქვის“ სახელითაა ცნობილი.