პიაცა-დეი-მირაკოლი
პიაცა-დეი-მირაკოლი (იტალ. Piazza dei Miracoli- საოცრებათა მოედანი) — ვრცელი, კედლით შემოსაზღვრული ტერიტორია იტალიის ქალაქ პიზაში. მიჩნეულია შუა საუკუნეების ხელოვნების ერთ-ერთ მსოფლიო ცენტრად. მოედანი ნაწილობრივ მოასფალტებულია, ნაწილობრივ კი მდელოებით დაფარული. არეალი მოიცავს ოთხ უმნიშვნელოვანეს რელიგიურ ნაგებობას: დუომოს კათედრალს, პიზის კოშკს, პიზის ბაპტისტერიას და კამპოსტანოს. მოედანს სახელი შეარქვა იტალიელმა მწერალმა და პოეტმა გაბრიელე დ'ანუნციომ, რომელმაც ის 1910 წელს აღწერა თავის ნოველაში Forse che si forse che no სულ რაღაც ერთი წინადადებით: L’Ardea roteò nel cielo di Cristo, sul prato dei Miracoli, რაც ნიშნავს - „ყანჩა ფრინავდა ქრისტეს ცაზე, სასწაულების მდელოს თავზე“. 1987 წელს, მთლიანი მოედანი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.