იბნ საუდი
მეფე აბდულ-აზიზი (დ. 15 იანვარი, 1876 — გ. 9 ნოემბერი, 1953) (არაბ. عبد العزيز آل سعود ‘Abd al-‘Azīz Āl Sa‘ūd) — საუდის არაბეთის პირველი მეფე. ის სიცოცხლის მანძილზე ყველაზე ხშირად მოიხსენიებოდა როგორც იბნ საუდი. იბნ საუდი ნიშნავს საუდის ვაჟს, რაც საუდების დინასტიის შთამომავალს აღნიშნავს. დაწყებული 1902 წელს მისი ოჯახის საგვარეულო ქალაქის ერ-რიადის ალ რაშიდებისგან გამოხსნით მან 1922 წელს სრულად აღადგინა კონტროლი ნეჯდიზე, შემდეგ 1925 წელს დაიპყრო ჰიჯაზიც. საბოლოოდ მან კონტროლი მთელ არაბეთის ნახევარკუნძულზე მოიპოვა 1932 წელს. როგორც მეფე ის ხელმძღვანელობდა 1938 წელს არაბეთში ნავთობის აღმოჩენას და მეორე მსოფლიო ომის დროს მის ფართომასშტაბიან მოპოვებას. მას ჰყავდა 22 ცოლი და ბევრი შვილი, მათ შორის 45 ვაჟიშვილი, რომელთაგანაც 36-მა მიაღწია ზრდასრულობას და ასევე ეყოლათ შვილები.