პარაბოლა
პარაბოლა (ბერძ. παραβολή [parabolē] — „მიახლოება“) — კვეთის წირი, რომელიც მიიღება წრიული კონუსის რომელიმე მხები სიბრტყის პარალელური სიბრტყით გადაკვეთის შედეგად. პარაბოლა შეიძლება განისაზღვროს აგრეთვე, როგორც გეომეტრიული ადგილი სიბრტყის იმ წერტილებისა, რომელთათვისაც მანძილი სიბრტყის მოცემულ F {\displaystyle F} წერტილამდე — პარაბოლის ფოკუსამდე — ტოლია მანძილისა რომელიმე M N {\displaystyle MN} წრფემდე — დირექტრისამდე წრფეს, რომელიც გადის ფოკუსზე დირექტრისის პერპენდიკულარულად და მიმართულია დირექტრისადან ფოკუსისაკენ, ეწოდება პარაბოლის ღერძი, ხოლო ღერძის პარაბოლასთან გადაკვეთის წერტილს — პარაბოლის წვერო. თუ ავირჩევთ კოორდინატთა x o y {\displaystyle xoy} სისტემას, მაშნ პარაბოლის განტოლება შემდეგნაირად გამოისახება: y 2 = 2 p x {\displaystyle y^{2}=2px} , სადაც p {\displaystyle p} არის F N {\displaystyle FN} მონაკვეთის სიგრძე. მას პარაბოლის პარამეტრს უწოდებენ. პარაბოლა მეორე რიგის წირია. y = a x 2 + b x + c {\displaystyle y=ax^{2}+bx+c} სამწევრის გრაფიკი წარმოადგენს პარაბოლას.