იემენის კონსტიტუცია
იემენის კონსტიტუცია — ის განსაზღვრავს რესპუბლიკას, როგორც დამოუკიდებელ და სუვერენულ არაბულ და ისლამურ ქვეყანას და ამყარებს შარიათს, ან ისლამურ კანონს, როგორც საფუძველს ყველა კანონისა. მისი რატიფიცირება მოხდა 1991 წლის 16 მაისის სახალხო რეფერენდუმზე. 2001 წლის თებერვალში რამდენიმე შესწორება გავიდა ეროვნული რეფერენდუმით, რაც საპრეზიდენტო ვადას აფართოებდა 7 წლამდე და საპარალამენტო ვადას 6 წლამდე, ამავდროულად ზრდიდა ზომასა და ძალაუფლებას საკონსულტაციო საბჭოსი. 2011-2012 წლის იემენის რევოლუციის გამო, იყო მოლოდინი, რომ პრეზიდენტი აბდ რაბუჰ მანსურ ალ-ჰადი შექმნიდა ახალ კონსტიტუციას 2012-2014 წლების პერიოდში. 2015 წლის იანვარში, კომიტეტმა მოამზადა ახალი კონსტიტუცია, თუმცა ეროვნული ხელისუფლების საზოგადო სახალხო კონგრესმა და ჰოუთისის წევრებმა, რომელთა მოვალეობაცაა ეროვნული დიალოგის კონფერენციის შედეგების იმპელემნტაციის მონიტორინგი, უარი განაცხადეს ამ ვარიანტის კონსტიტუციისთვის კენჭისყრაზე. ეს კი მოსალოდნელი იყო, რომ შეაფერხებდა დაგეგმილ რეფერენდუმს ახალი კონსტიტუციის შესახებ და ამიტომ შემდეგი საპრეზიდენტო და საპარლამენტო არჩევნები, რომლებიც რეფერენდუმამდე იყო გადადებული ვეღარ წავიდოდა წინ.