ბავშვთა შრომა კამბოჯაში
ბავშვთა შრომა კამბოჯაში — ბავშვთა შრომა გულისხმობს იმ ბავშვების სრულ განაკვეთზე დასაქმებას, რომელთა ასაკიც, იურიდიული კუთხით, საშუალებას იძლევა, დასაქმდნენ. 2003 წელს შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ILO) გამოკითხვამ აჩვენა, რომ დედაქალაქში შვიდი წლის ასაკის ყოველი ათი ბავშვიდან ერთი დაკავებულია საშინაო შრომით. ბავშვები, რომლებიც მინდვრებში მუშაობისთვის ძალიან მცირეწლოვანნი არიან, მუშაობენ დამლაგებლებად. ისინი თავიანთ დღეებს ნაგავსაყრელებზე ატარებენ და ეძებენ ნივთებს, რომელთა გადაცვლაც შესაძლებელია ფულზე. ბავშვები ხშირად მუშაობენ სამკერვალო და საფეიქრო მრეწველობაში, პროსტიტუციაში და სამხედრო სამსახურში. კამბოჯაში სახელმწიფომ დაამტკიცა მინიმალური ასაკის კონვენცია (C138) 1999 წელს და ბავშვთა შრომის ყველაზე ცუდი ფორმები (C182) 2006 წელს, რომლებიც მიღებულია შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ILO) მიერ. ყოფილი კონვენციისთვის კამბოჯამ დააზუსტა სამუშაო მინიმალური ასაკი - 14 წელი. მიუხედავად ამისა, კამბოჯაში ბავშვთა შრომის მნიშვნელოვანი დარღვევებია. 1998 წელს, შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციამ დაადგინა, რომ კამბოჯაში ბავშვების 24,1% 10–დან 14 წლამდე იყო ეკონომიკურად აქტიური. ამ ბავშვების უმეტესობა დიდხანს მუშაობს. კამბოჯის ადამიანის განვითარების 2000 წლის ანგარიშში ნათქვამია, რომ 5-დან 13 წლამდე ასაკის დაახლოებით 65,000 ბავშვი მუშაობდა კვირაში 25 საათს და არ დადიოდა სკოლაში. არსებობს მრავალი ინიციატივა და პოლიტიკა, რომლებიც შედგენილია ბავშვთა შრომის გავრცელების შესამცირებლად. საჭიროა კამბოჯაში ბავშვთა შრომის აღმოფხვრა, რადგან გაეროს ბავშვთა ფონდის ანგარიშში ნათქვამია, რომ შესაძლოა, მშრომელი ბავშვები განათლებას ვერ იღებდნენ. განათლებისა და სასიცოცხლო უნარების გარეშე, ისინი დაუცველნი არიან ძალადობისა და ექსპლოატაციისგან, რამაც შეიძლება გააუარესოს სიღარიბის არსებული ციკლი მათ ოჯახებში. შესაბამისად, პროდუქტიულობის ნაკლებობა, განათლების არარსებობის გამო, ხელს შეუშლის ეკონომიკურ ზრდას კამბოჯაში.