დეპოლარიზაცია
ბიოლოგიაში დეპოლარიზაცია უჯრედის შინაგან ცვლილებას წარმოადგენს, რომლის განმავლობაშიც უჯრედში არსებული ელექტრული მუხტის განაწილება იცვლება, ამის შედეგად კი უჯრედის შიგნით ნაკლებად უარყოფითად დამუხტული გარემო იქმნება. დეპოლარიზაცია მრავალი უჯრედის ფუნქცურობის, უჯრედებს შორის კომუნიკაციისა და ორგანიზმის ზოგადი ფიზიოლოგიისთვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე მოვლენაა. უმაღლესი ორგანიზმების უჯრედების უმეტესობის შიგნით გარემო უფრო უარყოფითადაა დამუხტული, ვიდრე უჯრედის გარეთ. ამ განსხვავებას ელექტრულ მუხტში უჯრედის მემბრანული პოტენციალი ეწოდება. დეპოლარიზაციის პროცესში უჯრედის შინაგანი უარყოფითი მუხტი დროებით მეტად დადებითი (ნაკლებად უარყოფითი) ხდება. ეს ცვლილება, რომელიც უარყოფითიდან მეტად დადებითი მემბრანული პოტენციალისკენაა მიმართული, რამდენიმე პროცესის განმავლობაში იჩენს თავს, მათ შორის - მოქმედების პოტენციალისას. მოქმედების პოტენციალის განმავლობაში დეპოლარიზაცია იმდენად დიდია, რომ უჯრედის გასწვრივ პოტენციალთა სხვაობა დროებით პოლარობას იცვლის - უჯრედის შიდა გარემო დადებითად იმუხტება. ძირითადად, მუხტი უჯრედში შემომავალი ნატრიუმის იონების ნაკადის გამო იცვლება, თუმცა, ეს პროცესი ნებისმიერი ტიპის კატიონების შემომავალი ნაკადით, ან ნებისმიერი ტიპის ანიონების გამავალი ნაკადითაცაა შესაძლებელი. დეპოლარიზაცის საპირისპირო მოვლენას ჰიპერპოლარიზაცია ეწოდება. ტერმინი “დეპოლარიზაცია” ბიოლოგიასა და ფიზიკაში სხვადასხვა შინაარსის მქონეა. ფიზიკაში ეს ტერმინი ნებისმიერი სახის პოლარობის განულებას გულისხმობს. დეპოლარიზაციას ზოგჯერ “ჰიპოპოლარიზაციას” უწოდებენ.