ბილინგვიზმი
ბილინგვიზმი სოციოლინგვისტიკაში (ორენოვნება, ლათ. bi — „ორი“, lingua — „ენა“) — ორი ენის მონაცვლეობითი გამოყენება ინდივიდის ან თემის მიერ. ტერმინ ბილინგვიზმს ხშირად სხვადასხვა მკვლევარი სხვადასხვანაირად განმარტავს. მაგალითად, მაკნამარას (1967) მიხედვით, ბილინგვად შეგვიძლია მოვიაზროთ ადამიანი, რომელიც ფლობს მეორე ენის თუნდაც მხოლოდ ერთ-ერთ უნარს (წერა, კითხვა, მოსმენა ან ლაპარაკი) მინიმალურ დონეზე. მეორე მხრივ, არიან ავტორები, რომლებიც მიიჩნევენ, რომ ბილინგვიზმი მხოლოდ ორი ენის სრულფასოვნად ფლობაა, სადაც ამ ორ ენას შორის ლინგვისტური პროცესების აღრევა არ ხდება. (ოისტრაიხერი, 1974) ბილინგვიზმია, როცა ინდივიდი ფლობს მეორე ენას მშობლიური ენის დონეზე (ბლუმფილდი, 1933). ნაწილი მეცნიერებისა კი აქცენტს აკეთებს მოსმენისა და ლაპარაკის უნარზე. (ჰაუგენი, 1953, პოლი 1965, ვაინრაიხი, 1953).