შეიხ იბრაჰიმ-შაჰი
შეიხ იბრაჰიმ-შაჰი (სპარს. شیخ ابراهیم شاه; დ. 1401 — გ. 1447) — სეფევიეს ორდენის შეიხი 1424-1447 წლებში, შეიხ ხოჯა ალისა და ქადამ ხანუმის ვაჟი, ისმაილ I-ის დიდი პაპა. შეიხის ტიტული მიიღო 1424 წელს. მის შესახებ ინფორმაცია ძალზედ მცირეა. 1441 წელს თან ახლდა შავბატკნიან თურქმანებს საქართველოს წინააღმდეგ ლაშქრობაში. იბრაჰიმ-შაჰის მმართველობის პერიოდში სუფიზმმა გავრცელება დაიწყო კავკასიასა და შირვანში. იბრაჰიმის გარდაცვალების შემდეგ სეფევიეს ორდენის შეიხი გახდა მისი უფროსი ვაჟი — შეიხ ჯუნეიდი.