მოლიბდენი
მოლიბდენი (ლათ. Molybdenum; ქიმიური სიმბოლო — Mo {\displaystyle {\ce {Mo}}} ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეხუთე პერიოდის, მეექვსე ჯგუფის (მოძველებული კლასიფიკაციით — მეექვსე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, VIბ) ქიმიური ელემენტი. მისი ატომური ნომერია 42, ატომური მასა — 95.95, tდნ — 2623 °C, tდუღ — 4639 °C, სიმკვრივე — 10.28 გ/სმ3. ღია რუხი ფერის ძნელლღობადი ლითონი. ბუნებრივი მოლიბდენი შედგება ექვსი ( Mo 92 {\displaystyle {\ce {^{92}Mo}}} , Mo 94 {\displaystyle {\ce {^{94}Mo}}} , Mo 95 {\displaystyle {\ce {^{95}Mo}}} , Mo 96 {\displaystyle {\ce {^{96}Mo}}} , Mo 97 {\displaystyle {\ce {^{97}Mo}}} და Mo 98 {\displaystyle {\ce {^{98}Mo}}} ) სტაბილური და ერთი Mo 100 {\displaystyle {\ce {^{100}Mo}}} სუსტად რაიოაქტიური იზოტოპისაგან. 1778 წელს მოლიბდენი აღმოაჩინა კ. შეელემ. 1782 წელს ლითონური მოლიბდენი პირვალდ მიიღო შვედმა ქიმიკოსმა პ. გიელმმა MoO 3 {\displaystyle {\ce {MoO3}}} -ის ნახშირბადით აღდგენისას. მთავარ გამოყენებას პოვებს მეტალურგიაში.