აბუ ლ-ქასიმი
აბუ ლ-ქასიმი (თურქ. Ebu'l-Kasım) — რუმის სულთანი 1086-1092 წლებში. 1084 წელს, სულთანმა სულეიმან იბნ ქუთულმიშმა აბუ ლ-ქასიმი ნიკეის მმართველად დანიშნა. სულეიმან I-ის გარდაცვალების შემდეგ, მისი შვილები სელჩუკებმა დააპატიმრეს, რის შემდეგაც აბუ ლ-ქასიმმა თავი რუმის სულთნად გამოაცხადა. სულთნის უფლებამოსილება ბითინიასა და კაპადოკიაში შეზღუდული იყო, რადგან იქ მისი ძმა მმართველობდა. ძალაუფლების დამტკიცების შემდეგ, სულთანმა გადაწყვიტა, რომ მეზობლებზე საკუთარი გავლენა გაეძლიერებინა. ამისთვის, ყველაზე მოსახერხებელი ბიზანტიის იმპერია იყო, მაგრამ ამ მიზნით მხოლოდ აბუ ლ-ქასიმი არ მოძრაობდა – სელჩუკ ამირას, ჩაკას სურდა, რომ საკუთარი თავი იმპერატორად გამოეცხადებინა და პაჭანიკებს კონსტანტინოპოლის ერთობლივი ალყისთვის მოუწოდა. მარმარილოს ზღვაზე კონტროლის დამყარების შემდეგ, აბუ ლ-ქასიმმა გადაწყვიტა საზღვაო ფლოტის ჩამოყალიბება კიოსში და ბიზანტიის ფლოტის გამოწვევა. ბიზანტიის იმპერატორმა ალექსი კომნენოსმა მის წინააღმდეგ ორი გენერალი — მანუელ ბუტომიტე და ტატიკი გაგზავნა. სულთანის არმია და ფლოტი განადგურდა, რის შემდეგაც იგი იძულებული გახდა ხელი მოეწერა სამშვიდობო ხელშეკრულებაზე. აბუ ლ-ქასიმის წარუმატებელმა ქმედებებმა აღაშფოთა სელჩუკთა სახელმწიფოს მმართველი და მან გადაწყვიტა, რომ პატიმრობიდან გაეთავისუფლებინა სულეიმან იბნ ქუთულმიშის შვილები. ამის შემდეგ, ქასიმის მმართველობა დაემხო და რუმის სულთანი სულეიმან I-ის შვილი — ქილიჩ-არსლან I გახდა.