ბოემონდ VII
ბოემონდ VII ანტიოქელი (ფრანგ. Bohémond VII d'Antioche; დ. 1261 — გ. 19 ოქტომბერი, 1287), ტრიპოლისათვის ბოემონდ III (ფრანგ. Bohémond III de Tripoli) — ანტიოქიის მთავარი და ტრიპოლის გრაფი 1275–1287 წლებში. ძველი ანტიოქიის სამთავროდან იგი მხოლოდ ნავსადგურ ლატაკიას აკონტროლებდა. ზეობის დიდი დრო ტამპლიერებთან ბრძლაში გაატარა (1277–1282). იგი იყო ბოემონდ VI-ისა და სობილა სომეხის ვაჟი. მამის გარდაცვალებისას ბოემონდ VII ჯერ კიდევ არასრულქწლოვანი იყო და რეენტად დედამისი დაინიშნა. ამავდროულად რეგენტობა უშედეგოდ მოითხოვა კვიპროსის მეფე ჰუგო III-მ, რომელიც ბოემონდის უახლოესი მამაკაცი ნათესავი იყო. სიბილამ ტორტოსის ეპისკოპოსი ბართლომე დანიშნა ქალაქის მოსამართლედ (ბეილიფად). ბოემონდმა მცირეწლოვნების ასაკი კილიკიის მეფე ლევონ IV-ის დაცვის ქვეშ, მისსავე სამეფო კარზე. 1277 წელს დაბრუნდა ტრიპოლში და მაშინვე დადო ზავი კალაუნ ალ-მანსურთან, მამლუქების სულთანთან. აგრეთვე როჟე დე სან სევერინო აღიარა შარლ I-ის რეგენტად აკრაში.