ენ ოჰეარ მაკკორმიკი
ენ ოჰარ მაკკომიკი (დ. 16 მაისი, 1880 — გ. 1954, 29 მაისი) — ინგლისელი ამერიკელი ჟურნალისტი, რომელიც მუშაობდა უცხოეთის ახალი ამბების კორესპონდენტად The New York Times-ში. იმ ეპოქაში, როდესაც სფერო თითქმის მთლიანად კაცებს ეჭირათ, იგი გახდა პირველი ქალი, რომელმაც მიიღო პულიცერის პრემია ჟურნალისტიკის კატეგორიაში, 1937 წელს, გაიმარჯვა რა კორესპონდენტებისთვის. ქმრის სამსახურმა განაპირობა მისი ხშირი მოგზაურობები საზღვარგარეთ, რის გამოც მისი, როგორც ჟურნალისტის კარიერა გახდა უფრო სპეციალიზებული. 1921 წელს, მან New York Times-ს მიმართა ევროპაში თავისუფალ ჟურნალისტად გახდომის პერსპექტივის შესახებ. 1936 წელს, იგი გახდა პირველი ქალი, რომელიც დაინიშნა თაიმსის რედაქციაში. 1939 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დადგომისთანავე, მაკრომიკმა ხუთი თვე გაატარა მსოფლიო 13 სხვადასხვა ქვეყანაში, ესაუბრა როგორც პოლიტიკურ ლიდერებს, ასევე რიგით მოქალაქეებს კრიზისის და სხვა პრობლემების შესახებ. გავრცელდა ინფორმაცია, რომ მან დრო გაატარა პრეზიდენტ ფრანკლინ დელანო რუზველტთან და პოლიტიკურ საკითხებს. მეორე მსოფლიო ომის რეპორტირების გამო, ომის დეპარტამენტმა პატივი სცა მაკკორმიკს 1946 წელს და მიანიჭა მას სამხედრო კამპანიის მედალი, რითაც ხაზი გაუსვა მის „რთულ და საშიშ საბრძოლო პირობებში შეიარაღებულ ძალებთან ერთად გაწეულ გამორჩეულ სამსახურს“. ასევე 1946 წელს, მაკკორმიკი შეირჩა აშშ-ს წარმომადგენლად, როგორც პირველი დელეგაციის წევრი, გაეროს იუნესკოს კონფერენციაზე.