Ј
Ј, j (ჲ, ჯოტა) — ლათინურიდან ნასესხები სერბული ანბანის მეთერთმეტე და მაკედონური ანბანის მეთორმეტე ასო-ბგერა. ეს არის რუსული Й,й-ს სერბულ-კირილური ადეკვატი, ანუ ნახევარხმოვანი, რომლითაც ხდება ბგერის იოტირება. იგივე ნიშანი გამოიყენება სერბულ-ხორვატულის ორივე წერით ვარიანტში იმ განსხვავებით, რომ, თუ ე.წ. ჩირილიცაში ამ ასო-ნიშნით მხოლოდ ხმოვნების იოტირებაა შესაძლებელი (ja, je, jo, ju), ხოლო ლათინურ ანბანში, ანუ ე.წ. ლატინიცაში მას "ნ" და "ლ" თანხმოვნების შესარბილებლადაც გამოიყენებენ Nj, nj და Lj, lj. სერბულ მართლწერაში ამ ორი ასო-ნიშნის (н-სა და ь-ს, л-სა და ь-სი) კომბინაციის ხშირმა გამოყენებამ დროთა განმავლობაში წარმოქმნა დიგრაფები Њ, њ და Љ, љ.