ტარიელაშვილები
ტარიელაშვილები (მხ. რ. ტარიელაშვილი) — ფეოდალური საგვარეულო აღმოსავლეთ საქართველოში, რომელიც პირველად გვხვდება 1693 წლის ვენახის გაცვლილობის დოკუმენტში, სადაც მოწმედ იხსენიება მოურავი ფარსათან ტარიელაშვილი. გვარის სახელწოდება წარმოდგება მამაკაცის სახელიდან — ტარიელი (ძვ. ბერძნ. Δαρεῖος, Dareios; ლათ. Darius) რომელიც ნიშნავს „მეფე გმირს“. გვარი მოხსენიებულია 1783 წლის ქართლ-კახეთის თავად-აზნაურთა სიაში, რომელიც დაერთო გეორგიევსკის ტრაქტატს. 1915 წელს რუსეთის იმპერატორის ბრძანებით, რუსეთის იმპერიის ქალაქ ტამბოვში გვარმა მიიღო თავადის ტიტული (რუს. Титул Князя). ტარიელაშვილების უძველესი საგვარეულო დოკუმენტები არ არის შემონახული, რაც მნიშვნელოვნად ართულებს ამ ფეოდალური გვარის პირობების გარკვევას. იოანე ბაგრატიონის-ბატონიშვილის (1768–1830) გენეალოგიური ნაშრომის მიხედვით „შემოკლებით აღწერა საქართველოსა შინა მცხოვრებთა თავადთა და აზნაურთა გვარებისა“, გვარის წარმოშობა უკავშირდება ანატოლიის რეგიონს. საგვარეულო ლეგენდის და გვარში დარჩენილი გადმოცემის მიხედვით, გვარის წარმოშობა უკავშირდება ბერძენ დიდგვაროვანს, რომელიც XIV საუკუნეში, ბიზანტიის ისლამიზაციის (თურქიზაციის) გამო გადმოსახლდა აღმოსავლეთ საქართველოში, რის შედეგადაც მისმა შთამომავლობამ მიიღო ტარიელაშვილობა.