პეტრე სემიონოვ-ტიან-შანსკი
პეტრე სემიონოვ-ტიან-შანსკი (რუს. Семёнов-Тян-Шанский, Пётр Петрович; დ. 14 იანვარი ძვ. სტ. 2 იანვარი, 1827 — გ. 11 მარტი [ძვ. სტ. 26 თებერვალი], 1914) — რუსი გეოგრაფი, ბოტანიკოსი, სტატისტიკოსი, სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწე. რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების ვიცე-თავმჯდომარე (1873–1914). პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი (1873). 1848 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო განყოფილება, 1849 წლიდან ატარებდა საექსპედიციო მუშაობას აღმოსავლეთ ევროპის ვაკეზე. 1853–1855 წლებში სწავლობდა გეოგრაფიასა და და გეოლოგიას გერმანიაში, შვეიცარიაში, იტალიასა და საფრანგეთში. 1856–1857 წლებში შეისწავლა ტიან-შანი (ტიან-შანის მეცნიერული შესწავლა 50 წლის შემდეგ აღინიშნა მის გვარზე „ტიან-შანსკის“ მიმატებით). 1859-1860 წლებში მონაწილეობდა საგლეხო რეფორმის მომზადებაში. ვენიამინ სემიონოვ-ტიან-შანსკისა და ანდრია სემიონოვ-ტიან-შანსკის მამა. 1889 წელს აირჩიეს რუსეთის ენტომოლოგიური საზოგადოების თავმჯდომარედ. პეტრე სემიონოვ-ტიან-შანსკის მიერ შეგროვებული მწერების კოლექცია ითვლის 700 ათას ეგზემპლარს. მის სახელს ატარებს მრავალი გეოგრაფიული ობიექტი შუა და ცენტრალურ აზიაში, კავკასიაში, ალასკასა და შპიცბერგენზე, მცენარეთა და ცხოველთა დაახლოებით 100 ახალი ფორმა. რუსეთის გეოგრაფიულმა საზოგადოებამ დააწესა პეტრე სემიონოვ-ტიან-შანსკის სახელობის ოქროს მედალი. 1861 წლიდან გარდაცვალებამდე ცხოვრობდა პეტერბურგში, ვასილევსკის კუნძულზე. გარდაიცვალა ფილტვების ანთებით, 87 წლის ასაკში.