კაპის კოლონია
კაპის კოლონია — პირველი ნიდერლანდური დასახლება სამხრეთ აფრიკის ტერიტორიაზე ცენტრით ქ. კაპსტადი, მოგვიანებით ინგლისური სამფლობელო სახელწოდებით კეიპტაუნი. დაარსდა ნიდერლანდელი მეზღვაურის იან ვან რიბეკის მიერ 1652 წელს, სანაოსნოდ მოსახერხებელ ადგილას, კეთილი იმედის კონცხის სიახლოვეს, ჰოლანდიის ოსტინდოეთის კომპანიის ხელმძღვანელობით. კაპის კოლონია აღმოჩნდა გადასახლებულთა ყველაზე უფრო წარმატებული პროექტი ყველა ნიდერლანდურ კოლონიას და ევროპის ყველა გადასახლებულთა შორის აფრიკის ტერიტორიაზე. ნიდერლანდელმა, აგრეთვე, გერმანელმა და ფრანგმა ჰუგენოტებმა ჩამოაყალიბეს ახალი თეთრი რასა აფრიკის ტერიტორიაზე. ეს არის აფრიკანერი. მათ უწოდებენ, აგრეთვე, ბურებს. ისინი რიცხობრივად დაახლოებით 3 მილიონს შეადგენენ. მათი ენა განვითარდა ნიდერლანდური ენის საფუძველზე და წარმოიქმნა ახალი ენა ე.წ. აფრიკაანსი. 1806 წელს კოლონია დაიპყრო დიდმა ბრიტანეთმა. ამ დროიდან კაპის კოლონია თანდათანობით გაიზარდა ბრიტანეთის კუნძულებიდან წამოსული ხალხით.