ქეი-ყუბად II
ქეი-ყუბად II (სპარს. علاء الدين كيقباد بن كيخسرو; თურქ. II. Alâeddin Keykubad; დ. 1239 — გ. 1257) — ქეი-ხოსროვ II-ის უმცროსი შვილი, რუმის სულთანი 1249-1257 წლებში. 1246 წელს, სულთან ქეი-ხოსროვ II-ის გარდაცვალების შემდეგ, ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს ილხანმა, ჰულაგუ-ხანმა რუმის სულთნად გარდაცვლილის უფროსი შვილი — ქეი-ქავუს II დანიშნა. ქოსე-დაღის ბრძოლაში რუმის სასულთნოს დამარცხების შემდეგ, სასულთნოს საზღვარზე გააქტიურდნენ დამოუკიდებელი თურქმანული ტომები, რომლებიც პერიოდულად ძარცვავდნენ და უტევდნენ ქალაქს. არსებობდა იმის საშიშროება, რომ სასულთნოში სამოქალაქო ომი დაწყებულიყო, რის გამოც, მოსალოდნელი საფრთხის თავიდან ასაცილებლად, მონღოლებმა სულთნის ტიტული ქეი-ხოსროვ II-ის სამივე შვილს — ქეი-ქავუს II-ს, ქეი-ყუბად II-ს და ქილიჩ-არსლან IV-ს მიანიჭეს. ქეი-ყუბად II გამოირჩეოდა სუსტი პოლიტიკით. გარდაიცვალა 1257 წელს, მონღოლეთიდან რუმის სასულთნოში დაბრუნებისას.