ბალაბანი
ბალაბანი ან ბალამანი (აზერბაიჯანულად: Balaban) — ცილინდრული ჭრილის მქონე, ორმაგი ლერწამიანი სასულე ინსტრუმენტი, რომლის სიგრძეა დაახლოებით 35 სანტიმეტრი (14 ინჩი) და მოიცავს რვა თითის ხვრელს და ერთ ცერა თითის ხვრელს. ბალაბანი,არის ერთ-ერთი უძველესი სასულე საკრავი, რომელსაც უკრავენ აზერბაიჯანის ყველა კუთხეში. ამ ინსტრუმენტს უკრავენ როგორც ირანულ აზერბაიჯანში, ასევე აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში. ბალაბანი შეიძლება გაკეთდეს თუთისგან ან სხვა მყარი ხისგან, მაგალითად კაკლისგან. ინსტრუმენტის ერთი ღრმულის დიამეტრია დაახლოებით 1,5 სანტიმეტრი (0,59 დიუმი). ორმაგი ლერწამი დამზადებულია ლერწმის ერთი მილისგან, რომელიც დაახლოებით ექვსი სმ სიგრძისაა და ერთ ბოლოში გაბრტყელებულივითაა. შემსრულებელი იყენებს ლოყებში შენახულ ჰაერს, რათა გააგრძელოს ბალბანზე დაკვრა. ეს "წრიული" სუნთქვის ტექნიკა ჩვეულებრივ გამოიყენება შუა აღმოსავლეთში არსებული ყველა ორმაგი ლერწმის ინსტრუმენტისთვის. ბალაბანი გვხვდება აზერბაიჯანისა და ანატოლიის მრავალ რეგიონში. ის ზოგჯერ გამოიყენება დასავლეთ აზერბაიჯანის რეგიონში ბალამანში, მეიში, ვისლში და თურქეთშიც. ბალაბანისგან შედგება სხეულის (გოვდას) და დასაკრავად გამზადებული გაბრტყელებული პირისაგან , რომლის ზომაა 280-300 მილიმეტრი და დიამეტრი 20-22 მილიმეტრი. ხმა არის მოსაწყენი და მსუბუქი და იმის გამო, რომ ის სუსტია. მას ძირითადად უკრავენ დახურულ ადგილებში და ოთახებში. ლერწმის დამჭერის წყალობით, ხმის დაწვრილება და დაბოხებაა შესაძლებელი. აზერბაიჯანელი არტისტის ჰუსეინქულუ სარაბსკის თქმით, მონადირეები იპარავენ ბალაბანს და მისი საშუალებით იზიდავენ პირუტყვს. ბალაბანის სხვა ტიპი გამოიყენება სასიყვარულო მუსიკაშიც. ყველაზე ცნობილი აზერბაიჯანელი, რომელიც ბალაბანზე უკრავს არის ალიჰან სამედოვი.