ქლორის დიოქსიდი
ქლორის დიოქსიდი — ქიმიური ნაერთი, მისი ფორმულაა ClO2, და მოყვითალო-მომწვანო გაზის სახით არსებობს 11° C-ზე, მოწითალო-ყავისფერი სითხის სახით −59  °C-ს და 11 °C-ს შორის, ხოლო კიდევ უფრო ცივ ტემპერატურაზე კაშკაშა ნარინჯისფერი კრისტალების სახით. ეს არის ჟანგვითი აგენტი, რომელსაც შეუძლია ჟანგბადის გადატანა სხვადასხვა სუბსტრატებზე ერთი ან მეტი ელექტრონის შეძენის გზით ჟანგვა-აღდგენითი რეაქციებისას (რედოქსი). იგი არ ჰიდროლიზდება როცა წყალთან შედის რეაქციაში და ჩვეულებრივ წყალში გახსნილი აირის სახითაა წარმოდგენილი. ქლორის დიოქსიდთან დაკავშირებული პოტენციური რისკები მოიცავს ჯანმრთელობის პრობლემებს, ფეთქებადობას და ცეცხლის გაჩენას. იგი ჩვეულებრივ გამოიყენება როგორც მათეთრებელი. ქლორის დიოქსიდი აღმოაჩინეს 1811 წელს და ფართოდ გამოიყენებოდა მათეთრებელად ქაღალდის ინდუსტრიაში და სასმელი წყლის დასამუშავებლად. შემდგომი განვითარების შედეგად, ქლორის დიოქსიდის გამოიყენება სხვადასხვა სფეროებში: საკვები ინდუსტრiა, ადგილებისა და ტრანსპორტის დეზინფექცია, ობის სოკოს მოცილება, ჰაერის დეზინფექცია, სუნის კონტროლი, საცურაო აუზების დამუშავება, სტომატოლოგიური სამუშაოები და ჭრილობის დამუშავება. ამ ნაერთს ხშირად უკეთებენ ცრუ რეკლამას, როგორც ფართო სპექტრის დაავადებების წამალს - მაგ: აუტიზმი ბავშვებში და კოვიდ-19. ის ბავშვები, რომლებსაც გაუკეთეს ქლორის დიოქსიდის ოყნა აუტიზმის განსაკურნად, სიცოცხლისთვის საშიში გართულებებით იტანჯებიან.. აშშ-ს სურსათისა და წამლის ადმინისტრაციამ (FDA) აღნიშნა, რომ ქლორის დიოქსიდის მიღებას ან სხვა შინაგან გამოყენებას (გარდა სტომატოლოგის მეთვალყურეობის ქვეშ პირის ღრუს ჩამორეცხვისა) არ აქვს ჯანმრთელობის მხრივ სარგებელი და მისი შინაგანი გამოყენება რაიმე მიზეზით არ არის საჭირო.