პასკუალ დუარტეს ოჯახი
პასკუალ დუარტეს ოჯახი (ესპ. La familia de Pascual Duarte) 一 ესპანელი ნობელიანტი მწერლის, კამილო ხოსე სელას რიგით პირველი მოთხრობა, რომელიც, თავდაპირველად, 1942 წელს გამოქვეყნდა. ესპანურმა გაზეთმა El Mundo-მ ის გასული საუკუნის 100 საუკეთესო ესპანურენოვან ნაწარმოებს შორის გაამწესა. ნაწარმოებმა საფუძველო ჩაუყარა ე.წ. Tremendismo-ს მოძრაობას (ესპ. Tremendo-დან: „უზარმაზარი“), რომელთა ტექსტებიც, ძირითადად, ფოკუსირებულია პერსონაჟების მოპყრობაზე და გამოირჩევა ძალადობრივი სცენებით. მოთხრობა, ფაქტობრივად, ამ სტილში რიგით პირველ ნაწარმოებს წარმოადგენს, თუმცა, აგრეთვე, შეიცავს რეალიზმისთვის და ეგზისტენციალიზმისთვის დამახასიათებელ ელემენტებსაც: მისი გმირები საზოგადოებისგან გარიყულ მდგომარეობაში ცხოვრობენ და მათი ცხოვრება ტანჯვისა და ტკივილის გუბეშია ჩაძირული. აღნიშნული თემები დამახასითებელია ამ ნაწარმოების მთავარი, ეპონიმური გმირისთვისაც, რომელიც იმ დასკვნამდე მივიდა, რომ ძალადობა მისი პრობლემების გადაჭრის ერთადერთი გზაა. მიუხედავად იმისა, რომ მოთხრობას მრავალი მთხრობელი ჰყავს, მთავარი მათგანი მაინც პასკუალე დუარტეა, რომელიც ამბავს საკუთარი სოფლის დიალექტზე ჰყვება. გმირი წარმოშობით ესტრემადურადანაა, მოთხრობაში აღწერილია 1882-1937 წლების პერიოდი, როდესაც ესპანური სოციალური და პოლიტიკური სტრუქტურები უკიდურესი არასტაბილურობით გამოირჩეოდა. ესპანეთის ისტორიაში აღნიშნული პერიოდი ერთ-ერთ ყვეაზე აჟიტირებულ დროის მონაკვეთად მიიჩნევა. თუმცა თავად ავტორი არასდროს ყოფილა ღრმამორწმუნე, ღვთისმოსავი პიროვნება, ნაწარმოებში მაინც მრავალგან წავაწყდებით რელიგიურ ალუზიებს.