გაეროს laissez-passer
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის laissez-passer (UNLP ან LP) — დიპლომატიური სამგზავრო დოკუმენტი, რომელიც გაცემულია გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიერ 1946 წლის გაეროს პრივილეგიებისა და იმუნიტეტების შესახებ კონვენციის მუხლის დებულებების შესაბამისად, მის ოფისებში ნიუ-იორკში და ჟენევაში, ასევე გაიცემა შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ILO) მიერ. UNLP გაიცემა გაეროს და შსო თანამშრომლებზე, ისევე როგორც საერთაშორისო ორგანიზაციების თანამშრომლებზე, როგორიცაა WHO, IAEA, მსოფლიო ტურიზმის ორგანიზაცია, ყოვლისმომცველი ბირთვული გამოცდის აკრძალვის ხელშეკრულების ორგანიზაციის მოსამზადებელი კომისია, ქიმიური იარაღის აკრძალვის ორგანიზაცია. მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაცია, საერთაშორისო სავალუტო ფონდი, მიგრაციის საერთაშორისო ორგანიზაცია, ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაცია და მსოფლიო ბანკი. დოკუმენტი დაწერილია ინგლისურ და ფრანგულ ენებზე, გაეროს სამუშაო ენებზე. UNLP არის მოქმედი სამგზავრო დოკუმენტი, რომელიც შეიძლება გამოყენებულ იქნას როგორც ეროვნული პასპორტი (მხოლოდ ოფიციალურ მისიებში მოგზაურობასთან დაკავშირებით). თუმცა, UNLP-ის მფლობელები ხშირად ხვდებიან საიმიგრაციო ჩინოვნიკებს, რომლებიც არ იცნობენ დოკუმენტს, რათა მათ დამატებით აჩვენონ ეროვნული პასპორტი. როგორც ეროვნული პასპორტების შემთხვევაში, ზოგიერთი ქვეყანა/რეგიონი მას ღებულობს შესასვლელად ვიზის საჭიროების გარეშე (მაგ., თურქმენეთი, კენია, გაერთიანებული სამეფო, შენგენის ზონა, ლიბანი და ა.შ.), ხოლო სხვა ქვეყნებმა შეიძლება მოითხოვონ ვიზა (დამოკიდებულია UNLP-ის მფლობელის ეროვნებაზე). ოფიციალური პირების უმეტესობას აქვს ლურჯი UNLP (D-1 დონემდე), რომელიც იურიდიული სტატუსით მსგავსია სამსახურის პასპორტთან. წითელი UNLP გაიცემა განსაკუთრებით მაღალჩინოსნებზე (D-2 და ზემოთ) და ანიჭებს დიპლომატიური პასპორტის მფლობელის სტატუსს.