ლუდიტები
ლუდიტები — მუშათა სტიქიური აჯანყებების მონაწილეები ინგლისში, რომლებსაც თავიანთი გაღატაკების მიზეზად მანქანები მიაჩნდათ და ამსხვრევდნენ მათ. ტერმინი ლუდიტები ახალი ტექნოლოგიების მიმართ სკეპტიკურად განწყობილ ადამინთა ჯგუფის აღსანიშნავად გამოიყენება. მისი წარმომავლობა XIX საუკუნის ადრეული წლების მუშათა მოძრაობის პროტესტს უკავშირდება, რომელიც განპირობებული იყო წარმოების მექანიზაციის შედეგად სამუშაო ძალაზე მოთხოვნის შემცირებითა და საწარმოთა მიერ კვალიფიციური თანამშრომლების გათავისუფლებით. პირველი ლუდიტური მოძრაობა ბრიტანელი ფეიქრების პროტესტის ტალღამ წარმოქმნა. ისინი ეწინააღმდეგებოდნენ საწარმოების მიერ მექანიზებული საქსოვი დაზგების გამოყენების მზარდ ტენდენციას. მათი უმეტესობა წლების განმავლობაში ეუფლებოდა ქსოვილზე ხელით მუშაობის ტექნიკას, საწარმოთა მექანიზაციამ კი ეს ცოდნა თანამედროვე მოთხოვნებთან შეუსაბამო გახადა. ნაპოლეონის ომებით განპირობებულმა გაზრდილმა ეკონომიკურმა წნეხმა ლუდიტური მოძრაობის წევრები სასოწარკვეთილებამდე მიიყვანა. ისინი იჭრებოდნენ საწარმოებში და ანადგურებდნენ საქსოვ დაზგებს, რითაც ცდილობდნენ გადაერწმუნებინათ მესაკუთრეები და საწარმოთა მექანიზაციის პროცესი დროებით მაინც აერიდებინათ თავიდან. პროსტესტის ამ უკიდურესი ფორმის პირველი პრეცედენტი 1811 წელს ნოტინგემში დაფიქსირდა, რის შემდეგაც მთელი ინგლისი მოიცვა. ლუდიტური მოძრაობის წევრები თავს ესხმოდნენ და წვავდნენ საწარმოებს. ადგილი ჰქონდა პროტესტანტებსა და ჯარისკაცებს შორის შეტაკებასაც, პროტესტის ტალღამ 1816 წლამდე გასტანა და ხელისუფლებამ იგი სამხედრო ძალის გამოყენებითა და აქტივისტთა მიმართ მკაცრი ზომების მიღებით ჩაახშო.