მოგზაურობა ღამის დასალიერში
მოგზაურობა ღამის დასალიერში (ფრანგ. Voyage au bout de la nuit) 一 ფრანგი მწერლის, ლუი ფერდინანდ სელინის რიგით პირველი, ნახევრად ავტობიოგრაფიული რომანი. წიგნი მოგვითხრობს მწერლის ალტერ ეგო პერსონაჟის, ფერდინანდ ბარდამუს გარშემო განვითარებულ მოვლენებზე და მის მიერ მიღებულ გამოცდილებაზე პირველ მსოფლიო ომში, კოლონიალურ აფრიკასა და პარიზის ღარიბ გარეუბნებში, სადაც იგი ექიმად მუშაობდა. ნაწარმოებმა 1932 წელს რენოდოს პრემია დაიმსახურა, თუმცა, მიუხედავად ამისა, იგი მაინც გაეხვა კრიტიკის ქარცეცხლში, გამომდინარე მწერლის მიერ ადამიანური ყოფის პესიმისტური აღწერისა და იმ ერთგვარად ინოვაციური წერის სტილისა, რომელიც ფრანგი მუშათა კლასის სამეტყველო იერს წააგავადა და რომელიც სავსე იყო სლენგებითა და ნეოლოგიზმებით. „მოგზაურობა ღამის დასალიერში“ გასული საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე რევოლუციურ ნაწარმოებადაა მიჩნეული. ეს არის გლობალიზაციის ეპოქის ერთ-ერთი პირველი წიგნი, რომელმაც თითქმის ნახევარი საუკუნით დაასწრო თავად ამ ეპოქის დადგომას.რომანის მთავარი გმირი, რომელიც მთელ სამყაროში მოგზაურობს, ერთგვარად ულისეს პირდაპირი შთამომავალია, რომელიც სისასტიკით აღსავსე სამყაროში ცხოვრობს. მოგზაურობისას ის ხვდება ადამიანებს, რომლებიც ცდილობენ მოკლან ან ჭკუიდან შეშალონ სხვები. სელინი ყვება საზარელ ისტორიებს. იგი ამბობდა: “იმიტომ ვწერდი რომანებს, რომ მათი წაკითხვა შეუძლებელი ყოფილიყო“. და მიუხედავად ამისა ფერდინანდ სელინის ნაწარმოებებს მაინც ყველა კითხულობს, რადგან რომანის „მოგზაურობა ღამის დასალიერში“ იდეა დღესაც აქტუალურია – ადამიანები ცდილობენ ამ პატარა დედამიწაზე გადაირჩინონ თავი ღმერთის დახმარების გარეშე, იმ ღმერთისა, რომელიც, როგორც თავად სელინი აღნიშნავდა უგზავნის მათ სიღარიბეს, ომებს და ტექნიკურ პროგრესს და არავინ იცის, რატომ ხდება ასე.