ავტონომიური რეგიონი
ავტონომიური რეგიონი — სუვერენულ და დამოუკიდებელ ქვეყნებში შემავალი ადმინისტრაციული ერთეული, რომელსაც გააჩნია ტერიტორიული ავტონომიის განსაზღვრული დონის კონკრეტული სამართლებლივი სტატუსი. ავტონომიური რეგიონი უმეტეს შემთხვევაში წარმოადგენს ეთნიკური უმცირესობებისგან შემდგარ ადმინისტრაციულ ერთეულს, რომელშიც მათ გააჩნიათ საკუთარი ენა, რელიგია, კონსტიტუცია და სამართლებლივი სისტემა, განსხვავებით იმ ქვეყნისგან, რომლის შემადგენლობაშიც ავტონომიური რეგიონი იმყოფება. ზოგიერთ მათგანს საკუთარი ვალუტაც კი გააჩნია. ავტონომიური რეგიონი ქვეყნის პოლიტიკური სისტემის შემადგენელი ნაწილია, მას გააჩნია ფართე უფლებები ეკონომიკაში, განათლებაში, ჯანდაცვაში, კულტურაში და სხვა, საგარეო პოლიტიკისა და თავდაცვის გარდა. ქვემოთ მოყვანილია რამდენიმე ტერიტორიული ერთეულის სია, რომლებსაც საერთაშორისო თანამეგობრობის აზრით, აქვთ ავტონომიური რეგიონის სტატუსი: აზერბაიჯანი — 2 ავტონომიური რეგიონი, მათ შორის ერთი სეპარატისტული: მთიანი ყარაბაღი (სეპარატისტული) ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა ჩინეთი — 5 ავტონომიური რეგიონი: გუანსი-ჯუანი, შიდა მონღოლეთი, ნინსია-ხუეი, ტიბეტი, სინძიანი. საქართველო — 2 ავტონომიური რესპუბლიკა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა ერაყი — 1 ავტონომიური რეგიონი: ერაყის ქურთისტანი (სეპარატისტული). იტალია - 5 იტალიური რეგიონი სპეციალური სტატუსით: ფრიული-ვენეცია-ჯულია, სარდინია, სიცილია, ტრენტინო-ალტო-ადიჯე, ვალე-დ’აოსტა. მოლდოვა — 2 ავტონომიური რეგიონი, მათ შორის ერთი სეპარატისტული: გაგაუზია, დნესტრისპირეთი (სეპარატისტული). უზბეკეთი — 1 ავტონომიური რეგიონი: ყარაყალპაკეთის რესპუბლიკა. პაპუა-ახალი გვინეა — 1 ავტონომიური რეგიონი: ბუგენვილის ავტონომიური რეგიონი. ფილიპინები — 1 ავტონომიური რეგიონი: მუსლიმური მინდანაოს ავტონომიური რეგიონი. პორტუგალია — 2 ავტონომიური რეგიონი: აზორის კუნძულები, მადეირა. სენტ-კიტსი და ნევისი — 1 ავტონომიური კუნძული: ნევისი. სან-ტომე და პრინსიპი — 1 ავტონომიური კუნძული: პრინსიპი. ტაჯიკეთი — 1 ავტონომიური რეგიონი: მთიანი ბადახშანის ავტონომიური ოლქი. ტრინიდადი და ტობაგო — 1 ავტონომიური რეგიონი: ტობაგო.