აბსოლუცია
აბსოლუცია (ლათ. absolutio) — ქრისტიანულ ღვთისმეტყველებაში (განსაკუთრებით რომის კათოლიკური ეკლესიაში): ცოდვების მიტევება, შენდობა. ტერმინი გამოიყენება ასევე იურისპრუდენციაში მსჯავრდადებულის სასჯელისგან გათავისუფლების შესახებ სასამართლოს გადაწყვეტილების აღსანიშნავად. ქრისტიანული ეკლესიის ისტორიის ადრეულ ეტაპზე ღმრთისმსახური აბსოლუციის რიტუალს მონანიების წესის საჯაროდ შესრულების შემდეგ აღასრულებდა. შუა საუკუნეებში აღსარებაც და აბსოლუციაც სრულად ფარული, არასაჯარო გახდა. რომის კათოლიკებთან აბსოლუცია არის აქტი, რომლითაც აღსარების მიმღები (ღმრთისმსახური) სინანულის საიდუმლოში იესო ქრისტესა და ეკლესიის სახელით მონანიეს ჩადენილ ცოდვათაგან მიტევებულად აცხადებს. პროტესტანტებთან ღმრთისმსახური აბსოლუციას ჩვეულებრივ ადგენს საჯაროდ, მთელი მრევლის მიერ ლოცვის აღვლენის შემდეგ.