არტავაზდ პელეშიანი
არტავაზდ პელეშიანი (Արտավազդ (Արթուր) Փելեշյան; დ. 22 თებერვალი, 1938, ლენინაკანი (დღევანდელი გიუმრი) სომხეთის სსრ) — სომეხი რეჟისორი, კინოხელოვნების ისტორიის დოკუმენტალისტი, სცენარისტი და კინომსახიობთა თეორეტიკოსი. მან შეიმუშავა ახალი კინომატოგრაფიული სტილი, რომელიც ცნობილია როგორც დისტანციური მონტაჟი. ის აერთიანებს აერთიანებს სიღრმის აღქმას მოახლოებულ სუბიექტებს. კინორეჟისორმა სერგეი ფარაჯანოვმა მოიხსენია პელეშიანი, როგორც "ერთ-ერთი ყველაზე იშვიათი გენიოსი კინოს სამყაროში". 1979 წელს პელეშიანს მიენიჭა სომხეთის სსრ დამსახურებული არტისტის წოდება, ხოლო 1995 წელს რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული არტისტის წოდება. მისი ფილმები მხატვრულ და დოკუმენტურ ფილმებს შორის შუალედურს წარმოადგენს, რაც გარკვეულწილად მოგვაგონებს ისეთი ავანგარდული რეჟისორების ნამუშევრებს, როგორიცაა ბრიუს კონერი. მასთან, აღინიშნა, რომ მისი ნამუშევრები, მაია დერენის ნაწარმოებისგან განსხვავებით, არ არის ავანგარდული და ის არ ცდილობს აბსურდის გამოკვლევას. პელეშიანის ფილმებს აერთიანებენ, როგორც ,,ფილმზე გადატანილი ცხოვრების პოეტური ხედვა". მან ფართოდ გამოიყენა საარქივო კადრები, რომლებიც მის მიერ გადაღებულ კადრებს შეურია. პელეშიანის ფილმების უმეტესობა მოკლემეტრაჟიანია, 6-დან დაახლოებით 60 წუთამდე და დიალოგებს არ შეიცავს. ამასთან, მის ფილმებში მუსიკა და ხმოვანი ეფექტები თითქმის ისეთივე მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ, როგორც ვიზუალური გამოსახულებები. მისი ფილმებიდან თითქმის ყველა შავ- თეთრ ფერებშია გადაღებული.