ალბანეთის კონსტიტუცია
ალბანეთის კონსტიტუცია (ალბ. Kushtetuta e Shqipërisë) — ალბანეთის რესპუბლიკის ძირითადი კანონი, რომელიც მიღებულია 1998 წლის 21 ოქტომბერს. კონსტიტუცია შედგება პრეამბულისგან, 18 თავისა და 183 მუხლისგან. ამ დოკუმენტმა შეცვალა 1976 წლის კონსტიტუცია, რომელიც თავდაპირველად მიიღეს ალბანეთის სახალხო სოციალისტური რესპუბლიკის შექმნისას 1976 წლის 28 დეკემბერს და 1991 წლის 29 აპრილს მასში მნიშვნელოვანი ცვლილებები შეიტანეს. ქვეყნის მოქმედი კონსტიტუცია ალბანეთს განსაზღვრავს, როგორც უნიტარულ საპარლამენტო კონსტიტუციურ რესპუბლიკას. ქვეყანას აქვს ერთპალატიანი საკანონმდებლო ორგანო, რომელიც შედგება 140 წევრისგან, რომლებიც თავის მხრივ ირჩევენ პრეზიდენტს ქვეყნის მეთაურად, ასევე მინისტრთა კაბინეტი, რომელიც შედგება მთავრობის მეთაურის - პრემიერ-მინისტრისგან, ვიცე პრემიერ-მინისტრისა და ყველა სხვა მინისტრისგან. პოლიტიკური არასტაბილურობის გამო, ალბანეთს თავისი ისტორიის განმავლობაში მრავალი კონსტიტუცია ჰქონდა. 1913 წელს, ქვეყანაში მმართველობის მონარქიული ფორმა შემოვიდა, 1920-იან წლებში კი რესპუბლიკად გარდაიქმნა, ხოლო 1928 წელს დემოკრატიულ მონარქიულ მმართველობას დაუბრუნდა. შემდეგ ქვეყანა სოციალისტური რესპუბლიკა გახდა, რომელმაც 1990-იანი წლების კაპიტალიზმისა და დემოკრატიის აღზევებამდე იარსება.