ჯავადის სახანო
ჯავადის სახანო (აზერ. جواد خالیغی, სპარს. جاواد خانلیغی) — თანამედროვე აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე მდებარე ყოფილი სახანო, რომლის დადაქალაქიც იყო ჯავადი. რეგიონი ჯავადიდან ვრცელდებოდა მდინარე მტკვრის სამხრეთ-დასავლეთით და მდინარე არაქსის აღმოსავლეთით. მას ესაზღვრებოდა შამახის სახანო (ჩრდილოეთ მხარეს), ყარაბაღის სახანო (დასავლეთით), ყარადაღის სახანო (სამხრეთ-დასავლეთი), თალიშის სახანო (სამხრეთიდან) და სალიანის სასულთნო (აღმოსავლეთ მხრიდან). რეგიონი ჩამოყალიბდა XVIII საუკუნის შუა პერიოდში იმ ტერიტორიაზე, სადაც ერთმანეთს ხვდება მდინარეები მტკვარი და არაქსი. 1768 წელს რეგიონი იყო ყუბის სახანოს მმართველობის ქვეშ. ეს ტერიტორიები 1805 წელს ანექსირებული იქნა რუსეთის იმპერიის მიერ. ცუციევის ატლასში სახანო ნაჩვენებია 1763-1785 წლის რუკაზე. 1791-1801 წლების რუკაზე მისი ტერიტორია უკვე შირვანის სახანოს ნაწილია, ხოლო სამხრეთით მდებარე ზოგიერთი ნაწილი კი თალიშს ეკუთვნის.