ჩინური კალიგრაფია
ჩინური კალიგრაფია — ჩინური სიმბოლოები, როგორც ხელოვნების ფორმა, რომელიც აერთიანებს წმინდა ვიზუალურ ხელოვნებას და ლიტერატურული მნიშვნელობის ინტერპრეტაციას.ამ ტიპის გამოხატვა ფართოდ იქნა გამოყენებული ჩინეთში და ზოგადად დიდი პატივისცემით სარგებლობდა აღმოსავლეთ აზიაში. კალიგრაფია ითვლება ძველი ჩინელი ლიტერატორების ოთხ ყველაზე მოთხოვნად უნარსა და ჰობიდან ერთ-ერთი იყო, სიმებიანი მუსიკალური ინსტრუმენტების დაკვრასთან, სამაგიდო თამაშთან და ფერწერასთან ერთად. ამ ტრადიციაში არსებობს კალიგრაფიის სხვადასხვა სტილის ზოგადი სტანდარტიზაცია. ჩინური კალიგრაფია და მელნისა და სარეცხი მხატვრობა მჭიდრო კავშირშია: ისინი შესრულებულია მსგავსი ხელსაწყოებისა და ტექნიკის გამოყენებით და აქვთ მხატვრობის ხანგრძლივი ისტორია. ჩინური მხატვრობისა და კალიგრაფიის განმასხვავებელი ნიშნებია დინამიური ცხოვრების მოძრაობებზე აქცენტი. სტენლი-ბეიკერის თქმით, „კალიგრაფია არის აბრეშუმის ან ქაღალდის კვალი ენერგიის მეშვეობით, კალიგრაფია არის აბრეშუმის ან ქაღალდის კვალი, დროთა და რიტმით ცვალებად სივრცეში. ისინი მისი ძირითადი ინგრედიენტებია“. კალიგრაფიამ ასევე განაპირობა ხელოვნების მრავალი ფორმის განვითარება ჩინეთში, მათ შორის ბეჭდების კვეთა, ორნამენტული პრეს-პაპიე და მელნის ქვები.