ადამიანის უფლებები ყაზახეთში
ყაზახეთში ადამიანის უფლებები — დამოუკიდებელი დამკვირვებლების მიერ შეფასებული, როგორც ცუდი. Human Rights Watch ამბობს, რომ „ყაზახეთი მნიშვნელოვნად ზღუდავს შეკრების, სიტყვისა და რელიგიის თავისუფლებას. 2014 წელს ხელისუფლებამ დახურა გაზეთები, დააპატიმრა და დააჯარიმა ათობით ადამიანი მშვიდობიანი, მაგრამ არასანქცირებული საპროტესტო აქციების შემდეგ. დააჯარიმეს და დააპატიმრეს აღმსარებლები სახელმწიფო კონტროლის გარეშე რელიგიური მოღვაწეობის გამო. მთავრობის კრიტიკოსები, მათ შორის ოპოზიციის ლიდერი ვლადიმერ კოზლოვი, პატიმრობაში დარჩნენ უსამართლო სასამართლო პროცესების შემდეგ. წამება კვლავ ფიქსირდება დაკავების ადგილებში.“ ყაზახეთის პოლიტიკური ძალაუფლება კონცენტრირებულია პრეზიდენტის ხელში. პრეზიდენტი ნურსულთან ნაზარბაევი იყო ქვეყნის ლიდერი 1989 - 2019 წლებში. 1989 წელს იგი დაინიშნა ყაზახეთის სსრ კომუნისტური პარტიის პირველ მდივნად და აირჩიეს ქვეყნის პირველ პრეზიდენტად 1991 წლის დეკემბერში საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ. ყაზახეთში ჩატარებული არც ერთი არჩევნები საერთაშორისო სტანდარტებს არ აკმაყოფილებს. 2012 წელს ყაზახეთი აირჩიეს გაეროს ადამიანის უფლებათა საბჭოს წევრად. 2014 წელს ადამიანის უფლებათა საყოველთაო პერიოდული მიმოხილვის დროს, ეროვნულმა წარმომადგენლებმა „შეაფასეს ყაზახეთის მიერ წამების პრევენციის მექანიზმის შექმნა და ადამიანის უფლებათა ეროვნული ინსტიტუტი“, მაგრამ „მათ გაუზიარეს შეშფოთება თავისუფლების სამართლებრივი შეზღუდვების შესახებ“. 2020 წლის სექტემბერში ყაზახეთმა ხელი მოაწერა სამოქალაქო და პოლიტიკურ უფლებათა საერთაშორისო პაქტის მეორე არჩევით ოქმს, რომლის თანახმადაც იგი სიკვდილით დასჯის გაუქმებას ითვალისწინებს. ეს ძალიან პოზიტიურად მიიღეს უფლებადამცველმა ორგანიზაციებმა და საერთაშორისო საზოგადოებამ. საერთაშორისო ამნისტიამ ახალ ამბებს დამაიმედებელი უწოდა.