სომეხი ფიდაები
სომეხი ფიდაები (დასავლეთსომხური Ֆէտայի Fedayi; აღმოსავლეთსომხური Ֆիդայի Fidayi) ასევე ცნობილი როგორც სომხური არარეგულარული შენაერთები ან სომხური მილიცია — აბდულჰამიდ II-ის მმართველობის დროს, გვიან XIX საუკუნეში და ადრეულ XX საუკუნეში, ოსმალი ჰამიდიების (კავალერიის ქვედანაყოფი) და ქურთების მიერ განხორციელებული ჰამიდური ხოცვა-ჟლეტის სახელით ცნობილი მოვლენების შემდეგ, სომხური სოფლების თავდასზმებისგან დასაცავად შექმნილი არარეგულარული სამხედრო დანაყოფები. ამ დანაყოფების საბოლოო მიზანი იყო ავტონომიის მოპოვება (არმენაკანები) ან სრული დამოუკიდებლობა (დაშნაკცუთიუნი, ჰუნჩაკები). მოძრაობის ზოგიერთი წამყვანი ფიგურა დაშნაკცუთიუნის თანხმობით ასევე მონაწილეობდა იგივე პერიოდში მომხდარ სპარსეთის კონსტიტუციურ რევოლუციაში. სომხური ტერმინი „ფედაი“ მომდინარეობს არაბული ფედაინებიდან: არაბ. فِدائيّين, რაც ითარგმნება როგორც „შეწირულები“.