ვიეტნამის არქიტექტურა
ვიეტნამის არქიტექტურა —კულტურის უძველესი ძეგლები, რომლებიც აღმოჩენილია ვიეტნამის ტერიტორიაზე ძვ. წ.პირველი საუკუნეებს მიეკუთვნება. ძველი კულტურის ჩამოყალიბება დაკავშირებულია ტიამპის სახელმწიფოს ჩამოყალიბებასთან (ახალი წელთაღრიცხვით პირველ ათასწლეულში ქ. მიშონისა და დონგზიონგის აგურით ნაგები ბუდისტური და ბრაჰმანული ტაძრები, დეკორატიული ქანდაკება). ითვლება, რომ პრეისტორიულ ხანაში ვიეტნამელები ცხოვრობდნენ კოტეჯებში, როგორც ეს გამოსახულია ბრინჯაოს დონგ ძის დრამებზე. მსგავსი ტიპის სახლები დღესაც გვხვდება ვიეტნამში.ჩრდილოეთ ვიეტნამში ჩვენი წელთაღრიცხვის I ათასწლეულის არქიტექტურაში. ჩინეთის ტრადიციის გავლენა აისახა, ვიეტნამის ცენტრალურ ნაწილში ინდური ტრადიციების გავლენა იგრძნობოდა. ჩრდილოეთ ვიეტნამში XI-XIII საუკუნეებში გავრცელებული იყო ხის ნაგებობები (დიენ-ბოს პაგოდა ჰანოიში, 1049). განსაკუთრებით მდიდრული მორთულობით გამოირჩევა XVIII-XIX საუკუნეების სასახლეები („სრულყოფილი ჰარმონიის სასახლე ჰიუცში 1805-33 წლები და სხვ.) ჩინურმა არქიტექტურამ დიდი გავლენა მოახდინა მრავალი ტიპის ვიეტნამური შენობების ძირითად სტრუქტურაზე, ძირითადად პაგოდებსა და ტაძრებზე, კომუნალურ სახლებზე, მეცნიერ-ბიუროკრატთა სახლებზე, არისტოკრატიასა და საიმპერატორო სასახლეებსა და კვარტლებზე. ამის მიუხედავად, ეს სტრუქტურები აერთიანებდა როგორც ჩინურს, ისე მშობლიურ სტილს. მე -19 საუკუნეში ვიეტნამის საფრანგეთის კოლონიზაციის შედეგად აშენდა მრავალი შენობა ფრანგულ სტილში, მათ შორის აგარაკები, სამთავრობო შენობები, საოპერო თეატრები და ა.შ.