ნატალი კლიფორდ ბარნი
ნატალი კლიფორდ ბარნი (დ. 31 ოქტომბერი, 1876 – გ. 2 თებერვალი, 1972) — ამერიკელი სცენარისტი, პოეტი და ნოველისტი. რომელიც პარიზსი ცხოვრობდა როგორც ექსპატრიატი. ნატალის სალონი მდებარეობდა პარიზში სენას მარცხენა სანაპიროზე rue Jacob-ზე, სადაც სამოცი წლის განმავლობაში მასპინძლობდა მწერლებს და მხატვრებს მთელი მსოფლიოდან. მათ შორის ფრანგული ლიტერატურის ლიდერებს, ამერიკული და ინგლისური მოდერნიზმის დაკარგული თაობას წარმომადგენლებს. ის ცდილობდა ქალებში მწერლობის პოპულარიზაციას და მხოლოდ მამკაცებით დაკომპლექტებული საფრანგეთის აკადემიის საპირისპიროდ ჩამოაყალიბა "ქალების აკადემია" (L'Académie des Femmes). ამსთან ის ასევე ეხმარებოდა და ინსპირაციას აძლევდა მამაკაც მწერლებს რემი დე გურმონიდან დაწყებული ტრუმენ კაპოტეთი დასრულებული. 1900-იან წლებში საკუთარი სახელით გამოსცა ქალებისთვის მიძღვნილი სასიყვარულო პოემები, რაც სკანდალის საბაბი გახდა. მისი სიტყვებით ეს მამაკაცების ყურადღებისგან თავის დასაღწევად საუკეთესო საშუალება იყო. ის წერდა როგორც ინგლისურად ასევე ფრანგულად. საკთარ ნაშრომებში ის მხარს უჭერდა ფემინიზმს და პაციფიზმს. მონოგამიის წინააღმდეგი იყო და პარალელური ქონდა მოკლე და გრძელვადიანი ურთიერთობები. მათ შორის პოეტ რენე ვივიენთან, მოცეკვავე არმენ ოჰანიანთან და 50 წლიანი ურთიერთობა მხატვარ რომეინ ბრუკსთან. მისი ცხოვრება და სასიყვარულო ურთიერთობები ბევრი სხვა ნოველისტის ინსპირაციის წყარო გახდა, მათ შორის ფრანგული ბესტ-სელერი Idylle Saphique-ის და რედკლიფ ჰოლის The Well of Loneliness-ის (მარტოობის ჭა).