ჰიტოკირი
ბაკუმაცუს ეპოქის ოთხი ჰიტოკირი (იაპონ. 幕末四大人斬り ბაკუმაცუ სიდაი ჰიტოკირი?, «ჰიტოკირი» პირდაპირ თარგმანში ნიშნავს «ის, ვინც ხალხს ჭრის») — ოთხი დაქირავებული მკვლელის ზოგადი სახელი, რომელებიც მოღვაწეობდნენ იაპონიაში ედოს პერიოდის დროს. ოთხივე ჰიტოკარი წარმოშობის სამხრეთით მდებარე ჰანებიდან იყო და ანტისიოგუნური იდეოლოგიის - «ტობაკუ» (იაპონ. 倒幕 ტო:ბაკუ?, «სიოგუნატის გადაყენება») - მიმდევრები იყვნენ. ოთხეულში შედიოდნენ: კავაკამი გენსაი — კუამატო ; კირინო ტოსიაკი (აგრეთვე ცნობილი როგორც ნაკამურა ჰანძირო) — საცუმა; ოკადა იძო — ტოსა; ტანაკა სიმბეი — საცუმა. ჰიტოკარი არსებობდნენ ასევე სიოგუნატის მომხრეებს - «საბაკუს» (佐幕, «სიოგუნატის ერთგულება» ) შორის. მაგალითად კიოტოს სამხედრო პოლიცია სინსენგუმის მონაწილეს ოისი კუვაძიროს ასევე უწოდებდმემ ჰიტოკარის, რადგანაც პოლიციის მიერ ჩადენილი მკვლელობების დიდი ნაწილი კოვაძიროს მიერ იყო განხორციელებული.