ნიკოლოზ ერისთავი (გენერალ-ლეიტენანტი)
ნიკოლოზ ბიძინას ძე ერისთავი (დ. 1 იანვარი, 1831, სოფ. კარალეთი, ახლანდ. გორის მუნიციპალიტეტი — გ. 19 აპრილი, 1912, სანქტ-პეტერბურგი) — თავადი, ქსნის ერისთავთა საგვარეულოდან, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი (1894). მონაწილეობდა ყირიმისა (1853–1856) და რუსეთ-ოსმალეთის (1877–1878) ომებში. 1867 წელს იყო თერგის ოლქის ჩაჩნეთის ოკრუგის, 1874 წელს — იმავე ოლქის გროზნოს ოკრუგის უფროსი, 1878 წელს – ბათუმის ოლქის სამხედრო გუბერნატორის თანაშემწე, 1883 წელს – ქუთაისის სამხედრო გუბერნატორის თანაშემწე, ბათუმის გარნიზონის უფროსი. 1884 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის, 1894 წელს — გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. დაჯილდოებულია ოქროს ხმლით „მამაცობისთვის“, წმინდა ანას (I, II), წმინდა სტანისლავის(I, II), წმინდა ვლადიმირის სხვადასხვა ხარისხის ორდენებით, აგრეთვე თურქული მეჯიდიეს, სპარსეთის ლომისა და მზის და ბუხარის ოქროს ვარსკვლავის (I ხარისხი) ორდენებით. დაკრძალულია თბილისში, კალოუბნის წმინდა გიორგის ეკლესიის საგვარეულო აკლდამაში. დაქორწინებული იყო (1871 წლიდან) ეკატერინე ზაქარიას ასულ სარაჯიშვილზე. ჰყავდა 4 შვილი — თამარი, ალექსანდრე (შემდგომში გენერალ-მაიორი), ელისაბედი, გიორგი (შემდგომში გენერალი). ნიკოლოზ ერისთავის ძმები იყვნენ გენერლები მიხეილ და კონსტანტინე ერისთავები.