მკვდარი ქალაქები
მკვდარი ქალაქები (ან დავიწყებული ქალაქები) — 700 მიტოვებული დასახლების ჯგუფი ჩრდილოეთ სირიაში, ალეპოსა და ჰამას შორის. თარიღდება ახ. წ. V საუკუნით და მოიცავს ქრისტიანული ბიზანტიის არქიტექტურის მრავალ ნაშთს. მნიშვნელოვანი ძეგლებია წმინდა სიმონის ტაძარი, სერიილა და ალ-ბარა. მკვდარი ქალაქები მდებარეობს შემაღლებულ კირქვულ არეალში, რომელსაც კირქვის მასივს უწოდებენ. უძველესი დასახლებები მოიცავს 20–40 კმ სიგანისა და 140 სიგრძის ტერიტორიას. შედგება მაღლობების სამი ჯგუფისაგან; პირველი მათგანია ჩრდილოეთის ჯგუფი — სიმონისა და ქურთის მთები. მეორე შუა ჯგუფია ჰარიმის მთები, მესამე, სამხრეთის ჯგუფი კი ზავიიას მთები. 2011 წელს, ნასახლარები იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა სახელით „ჩრდილოეთ სირიის ძველი სოფლები“.