ჰელის ბრძოლა
ჰელის ბრძოლა ან ჰელის დაცვა (პოლ. Obrona Helu სიტყვასიტყვით „ჰელის დაცვა“) — მეორე მსოფლიო ომის შეტაკება, რომელიც იბრძოდა 1939 წლის 1 სექტემბრიდან 2 ოქტომბრამდე ჰელის ნახევარკუნძულზე, ბალტიის ზღვის სანაპიროზე, გერმანულ ჯარებსა და პოლონეთის ქვედანაყოფების დაცვას შორის პოლონეთში გერმანიის შეჭრის დროს (ასევე. პოლონურ ისტორიოგრაფიაში ცნობილია სექტემბრის კამპანიის სახელით). ჰელის ნახევარკუნძულის დაცვა ხდებოდა ჰელის გამაგრებული ტერიტორიის ირგვლივ, პოლონური სიმაგრეების სისტემა, რომელიც აშენდა 1930-იან წლებში გერმანიის მესამე რაიხთან ომის შუალედურ საზღვართან. 1939 წლის 20 სექტემბრიდან დაწყებული, მას შემდეგ, რაც პოლონეთის არმია პომორზი დამარცხდა ტუჩოლას ტყის ბრძოლაში, და მას შემდეგ, რაც სხვა პოლონეთის სანაპირო ციხესიმაგრეებმა კაპიტულაცია გამოაცხადეს ვესტერპლატეს, გდინიასა და კეპა ოქსივსკას ბრძოლაში, ჰელი იყო ერთადერთი მნიშვნელოვანი წერტილი, რომელშიც კვლავ დარჩა პოლონური სამხედრო წინააღმდეგობა ჩრდილოეთ პოლონეთში. ის ასევე იყო შეჭრის ერთადერთი საზღვაო ზედაპირული შეტაკების ადგილი. გერმანელებმა დაბლოკეს ჰელის ნახევარკუნძულის დამცველები და არ წამოიწყეს ძირითადი სახმელეთო ოპერაციები 1939 წლის სექტემბრის ბოლომდე. დაახლოებით 2 800 პოლონელი ჯარისკაცი ადმირალ ვლოდიმიერზ სტეიერის მეთაურობით, სახმელეთო სანაპირო თავდაცვის ფორმირების ნაწილი, იცავდა ჰელის გამაგრებულ ზონას დაახლოებით 32 დღის განმავლობაში, სანამ ისინი არ დანებდნენ დაბალი მარაგებისა და მორალის გამო.ბ