სევერინი
კაროლინ რემი დე გებერდი (დ. 27 აპრილი, 1855 — გ. 24 აპრილი, 1929) — ფრანგი ჟურნალისტი, ანარქისტი, სოციალისტი, კომუნისტი და ფემინისტი, ყველაზე ცნობილი სევერინის სახელით. დაახლოებით 1880 წელს, კაროლინ რემი ჩაერთო ჟიულ ვალესის სოციალისტურ გამოცემაში, Cri du Peuple. ვალესმა საბოლოოდ მისცა გაზეთზე კონტროლი ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო. სევერინი უფრო და უფრო მებრძოლი გახდა, იგი დაუმეგობრდა ჟურნალისტს და ფემინისტს მარგარიტ დიურანს, მაგრამ მარქსისტ ჟიულ გესდესთან დაპირისპირების შემდეგ, გაზეთი 1888 წელს დატოვა. მან განაგრძო წერა სხვა ნაშრომებისთვის, სადაც მან ხელი შეუწყო ქალთა ემანსიპაციას და დაგმო სოციალური უსამართლობა, მათ შორის დრეიფუსის საქმე. 1897 წელს მან დაიწყო წერა დიურანის ფემინისტურ ყოველდღიურ გაზეთ La Fronde-სთვის. მტკიცე მემარცხენე რემიმ მხარი დაუჭირა ანარქისტულ მიზნებს, მათ შორის ჟერმენ ბერტონის დაცვას და მონაწილეობა მიიღო 1927 წელს საკოსა და ვანზეტის გადარჩენის მცდელობებში. მან მხარი დაუჭირა 1917 წლის რუსეთის რევოლუციას და 1921 წელს შეუერთდა საფრანგეთის კომუნისტურ პარტიას, რამდენიმე წლის შემდეგ დატოვა პარტია, ადამიანის უფლებათა ლიგის წევრობის შესანარჩუნებლად. ბერნარ ლეკაშმა, ანტისემიტიზმის წინააღმდეგ საერთაშორისო ლიგის (LICA) საპატიო კომიტეტის დამფუძნებელმა წევრმა (ახლანდელი რასიზმისა და ანტისემიტიზმის წინააღმდეგ საერთაშორისო ლიგა (LICRA)), დაწერა სევერინის ბიოგრაფია. მისი პორტრეტი პიერ-ოგიუსტ რენუარმა დახატა 1885 წელს და ახლა გამოფენელია ვაშინგტონის ხელოვნების ეროვნულ გალერეაში. კაროლინ რემი გარდაიცვალა 1929 წელს საკუთარ სახლში პიერფონდში, საფრანგეთის პიკარდიის რეგიონის ოზას დეპარტამენტში. მისი ზოგიერთი ნაშრომი ინახება პარიზის მარგარიტ დიურანდის ბიბლიოთეკაში. სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე მან მონაწილეობა მიიღო დოქტორ ალბერ ბესონის კანდიდატურის მხარდასაჭერ კამპანიაში, რომელიც აირჩიეს ოლქის სენ-ფარჟოს მრჩევლად, სენას გენერალურ მრჩეველად, პარიზის საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ და გენერალური საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ. 1933 წელს, მის პატივსაცემად, პარიზის საბჭომ „Séverine“ დაარქვა Porte de Bagnolet-ის მოედანს (პარიზის 20 ნომერი).