მესიე 7
მესიე 7 (ან M7, ასევე NGC 6475 და ზოგჯერ ცნობილი,როგორც პტოლემეს გროვა) — ვარსკვლავების ღია გროვა ღრიანკალის თანავარსკვლავედში. მისი დანახვა შეუიარაღებელი თვალითაც შესაძლებელია. M7 ცნობილია ანტიკური პერიოდიდან. ძვ.წ.აღ. 130 წ. პტოლემემ ის პირველად აღწერა და ნისლეულს შეადარა. ხოლო 1654 წელს იტალიელმა ასტრონომმა ჯოვანი ბატისტა ჰოდიერნამ მასში დათვალა 30 ვარსკვლავი. 1764 წელს კი ჩარლ მესიემ ეს გროვა შეიტანა თავის კატალოგში და ჩართო ჩამონათვალში M7-ის სახელწოდებით. ინგლისელმა ასტრონომმა ჯონ ჰერშელმა მას უწოდა „უხეშად მიმოფანტული ვარსკვლავების გროვა“. გროვა ითვლის დაახლოებით 80 ვარსკვლავს. ამ გროვამდე მანძილი 980 სინათლის წელია, მისი ეს დაახლოებითი მანძილი შეესაბამება ნამდვილი დიამეტრის 25 სინათლის წელიწადს. გროვის მიზიდვის რადიუსი არის 40.1 სინათლის წელი, მასა კი მზის მასას 735-ჯერ აღემატება. გროვის ასაკი დაახლოებით 200 მილიონი წელია. გროვა შეიცავს მზის მსგავს ელემენტებს გარდა წყალბადისა და ჰელიუმისა.