ვლადისლავ რეიმონტი
ვლადისლავ სტანისლავ რეიმონტი (პოლ. Władysław Stanisław Reymont, ნამდვილი გვარია რეიმენტი; დ. 7 მაისი, 1867, როდომსკოსთან ახლოს სოფელ კობელე ველკეში – გ. 5 დეკემბერი, 1925, ვარშავა) — პოლონელი მწერალი. 1924 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურაში „მისი დიდებული ნაციონალური ეპოსისთვის „კაცები““. რეიმონტი წარჩინებულ, მაგრამ ღარიბ ოჯახში დაიბადა. მან თერძის განათლება მიიღო, თუმცა ჯერ რკინიგზის სადგურზე მუშაობდა, შემდეგ კი თეატრალური დასის წევრი გახდა. იგი ბევრს მოგზაურობდა და ხშირად აქვეყნებდა მოთხრობებს, რომლებშიც თავისი ცხოვრების გამოცდილებას აღწერდა. რეიმონტის შემოქმედება 30 ვრცელ პროზაულ ნაწარმოებს მოიცავს. მისთვის პირველი წარმატებული და ფართოდ აღიარებული რომანი 1899 წელს გამოქვეყნებული „აღთქმული მიწა“ იყო, რომელიც ყურადღებას ამახვილებდა ისეთ თემებზე, როგორიცაა სოციალური უთანასწორობა, სიღარიბე და მუშახელის ექსპლუატაცია ინდუსტრიულ ქალაქ ლოძში. მწერლის მიზანს რომანის საშუალებით საზოგადოებაზე ინდუსტიალიზაციის გავლენის ასახვა წარმოადგენდა. ვლადისლავ რეიმონტი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა კომუნისტურ პოლონეთში. იგი სიმბოლისტი და რეალისტი მწერალი იყო; თავის ნამუშებრებში ასახავდა სოციალისტურ იდეებს, ახდენდა სასოფლო-აგრარული კულტურის რომანტიზირებას და აკრიტიკება კაპიტალიზმს.