ინდონეზიური სამოსი
ინდონეზიური სამოსი — ეროვნული სამოსი, რომელიც წარმოადგენს ინდონეზიის რესპუბლიკას. იგი ინდონეზიური კულტურისა და ინდონეზიის ტრადიციული ტექსტილის ტრადიციიდან გამომდინარეობს. დღეს ყველაზე ფართოდ აღიარებული ინდონეზიის ეროვნული კოსტუმები მოიცავს ბატიკს და ქებაიას. თუმცა თავდაპირველად ეს კოსტუმები ძირითადად იავისა და ბალის კულტურის შემადგენლობაში შედიოდა, განსაკუთრებით თვალსაჩინოა იავას, სუნდურ და ბალინურ კულტურაში. მას შემდეგ, რაც აავა ინდონეზიის პოლიტიკური და მოსახლეობის ცენტრი გახლდა, კუნძულიდან ხალხური კოსტუმი, ეროვნულ სტატუსში გადაიზარდა. ინდონეზიაში 300-ზე მეტი ეთნიკური ჯგუფი ცხოვრობს, რომელთაგან თითოეული თავისი ხალხური კოსტუმისგან შედგება: პაპუანებისაგან, რომლებიც იღებდნენ პაპუანებისაგან და დამთავრებულნი არიან მინანკბაბოს ტომები, თორამასგან, ბრწყინვალე ნაქარგებითა და მძილებით. კლასიკური ინდონეზიური ხალხური კოსტუმი წარმოშობილია ბალისა და ჯავის კუნძულებზე მცხოვრები ტრადიციული კოსტიუმების საფუძველზე. როგორც მრავალფეროვანი ქვეყანა, ინდონეზიას, რომელსაც აქვს 30-ზე მეტი პროვინცია, თითოეულს აქვს თავისი წარმომადგენლობა ტრადიციული ჩაცმულობით. სამოსი თითოეული პროვინციიდან, თავისი უნიკალური და გამორჩეული დიზაინითაა წარმოდგენილი. ნაციონალურ კოსტუმებს ატარებენ, როგორც ოფიციალურ შემთხვევებში, ასევე ტრადიციულ ცერემონიებზე. ბატიკი არის ქსოვილი, რომელიც ტრადიციულად მზადდება ცვილის გამძლეობის საღებავის ტექნიკის გამოყენებით, რთული ფორმის ნიმუშების შესაქმნელად. ტრადიციულად ბატიკის ქსოვილი არის რთული ნაჭრის ქსოვილის დიდი ნაჭერი, რომელსაც იავური ქალები იყენებენ, როგორც კემბენი ან ტორსი. ბატისკის ქსოვილი იყო გადაფარებული მენჯ-ბარძაყის გარშემო მრავალჯერადი ნაკეცებით. ბატიკი აღიარებულია ინდონეზიური კულტურის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან იდენტურობად. იუნესკომ დანიშნა ინდონეზიური ბატიკი, როგორც კაცობრიობის ზეპირი და არამატერიალური მემკვიდრეობის შედევრი, 2009 წლის 2 ოქტომბერს., როგორც აღიარების ნაწილი, იუნესკომ დაჟინებით მოითხოვა, რომ ინდონეზიამ შეინარჩუნოს მათი მემკვიდრეობა. ბატიკის პერანგი, რომელსაც მამაკაცები ინდონეზიაში ხშირად იყენებენ განსაკუთრებით იავაში, ჩვეულებრივ ატარებენ ოფიციალური შემთხვევების დროს; მაგალითად, ქორწილში, ტრადიციულ ცერემონიებზე, ოფიციალურ შეხვედრებსა და საზოგადოებრივ შეკრებებზე. ბატიკის მაისურებს აქვთ ორი სახის ჭრილი: გრძელი ყელის სპეციალურად განკუთვნილი ოფიციალური შემთხვევებისთვის და ასევე მეორე ვარიანტი მოკლე ყელით, განკუთვნილი ნახევრადფორმალური შემთხვევებისთვის. ინდონეზიური ტრადიციული კოსტუმების მაგალითის ნახვის საუკეთესო შანსი ტრადიციული საქორწილო ცერემონიაზე დასწრებაა. ტრადიციული კოსტუმები განსხვავდება მისი ფუნქციისა და შემთხვევის მიხედვით. ინდონეზიაში თითოეულ განსხვავებულ რეგიონს, კუნძულს, ტომს აქვს საკუთარი თავსაბურავი, რომელსაც ტრადიციულად ამ რეგიონის კონკრეტული ადამიანები იყენებენ. პეიკი ან სიმღერაკი არის ეროვნული ოფიციალური სამოსი, რომელსაც კაცები ინდონეზიაში ატარებენ, მას ჩვეულებრივ იყენებენ მთავრობის წარმომადგენლები. მამაკაცის თავსაბურავი, ჩვეულებრივ ტრადიციული ქსოვილისგან არის დამზადებული, ხოლო ქალის თავსაბურავი ხშირად მეტალის სამკაულებს მოიცავს, რომლებიც ზოგჯერ ყვავილებით არის გაფორმებული.