თარლან ალიარბეკოვი
თარლან ალიარბეკოვი (აზერ. ترلان عبدالله اوغلو الیاربیوو/Тәрлан Абдулла оғлу Әлијарбәјов/Tərlan Abdulla oğlu Əliyarbəyov; დ. 28 ნოემბერი, 1892 — გ. 15 თებერვალი, 1956) — საბჭოთა სამხედრო ოფიცერი, რომელიც მსახურობდა წითელ არმიაში გენერალ-მაიორად, სამხედრო აღმზრდელად და აზერბაიჯანული წარმოშობის პოლიტიკოსად. ის ადრე მსახურობდა რუსეთის და აზერბაიჯანის იმპერიულ ჯარებში და მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში, რისთვისაც დაჯილდოვდა წმინდა სტანისლავის და წმინდა ანას ორდენით, ასევე მონაწილეობდა რუსეთის სამოქალაქო ომსა და სომხეთ-აზერბაიჯანის ომში. ალიარბეკოვი იყო ერთ-ერთი იმ სამი აზერბაიჯანელიდან, რომლებიც იბრძოდნენ როგორც მსოფლიო ომებში, ასევე რუსეთის სამოქალაქო ომებში; ალიარბეკოვი, რომელიც გამოირჩეოდა აზერბაიჯანის ადრეული საბჭოთა მთავრობისადმი ლოიალურობით, აღიქმებოდა როგორც გამოცდილი პედაგოგი და ასწავლიდა სამხედრო მეცნიერებებს სამხრეთ კავკასიის სკოლებსა და უნივერსიტეტებში და მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ადგილობრივი სამხედრო ნაწილების ჩამოყალიბებაში. მან აღიარება მოიპოვა მეორე მსოფლიო ომის დროს, როდესაც ის მეთაურობდა 402 -ე და 416 -ე თოფის დივიზიებს და მსახურობდა 58-ე არმიის კორპუსის მეთაურის მოადგილედ, რისთვისაც მას მიენიჭა წითელი დროშის, ლენინის ორდენი და ორდენი წითელი ვარსკვლავი. მან დაასრულა სამხედრო კარიერა 1948 წელს, კონცენტრირდებოდა პოლიტიკურ საქმიანობაზე 1956 წლამდე, გარდაცვალებამდე.