ძველი ბერძნული ენა
ძველი ბერძნული ენა (ძვ. ბერძნ. Ἀρχαία Ἑλληνική) — ბერძნული ენის განვითარების კონკრეტული ისტორიული საფეხურია, ვინაიდან მასზე ძველ საბერძნეთში არქაულ (ძვ. წ. IX-VI საუკუნეებში) და კლასიკურ (ძვ. წ. V-IV საუკუნეებში) ხანებში მეტყველებენ. ძველი საბერძნეთის ელინისტურ (კლასიკურისშემდგომ) ხანაში საერთო ბერძნულ ენად — კოინედ ჩამოყალიბდა.