სპარსული ხალიჩა
სპარსული ხალიჩა (პაჰლავი ბობ, სპარსული farš فرش, ნიშნავს "გაშლას" და არაბ. qāli, თურქ. hali) სპარსული ხელოვნებისა და კულტურის მნიშვნელოვანი ნაწილია. ხალიჩის ქსოვა სპარსული კულტურის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული გამოვლინებაა და უძველესი სპარსეთიდან იღებს დასაბამს. სპარსული ხალიჩები სამ ჯგუფად შეიძლება დაიყოს: ფარშ / 'Qālii' (ზომით აღემატება 1.5x2 მ), ქალიჩეჰ (1.5x2 მ-ზე ნაკლები), და მომთაბარეთა ფარდაგები —ქილიმ, (ასევე ზილუ, უხეში ნაქსოვით).