ლაზური კულტურული მოძრაობა
ლაზური კულტურული მოძრაობა, ლაზიზმი, 1980-იან წლებში აღმოცენდა. მისი მიზანია ტრადიციული ლაზური კულტურის და ენის აღდგენა და გაცოცხლება და განცალკევებული ლაზური იდენტობის შექმნა. მოძრაობა ირწმუნება, რომ ლაზური კულტურა და იდენტობა საფრთხის ქვეშაა და ამის მიზეზია თურქეთის რესპუბლიკის ასიმილაციონისტური პოლიტიკა 1923 წლიდან მოყოლებული. ლაზიზმს სათავეში უდგანან ინტელექტუალები, აქტივისტები, ხელოვანები და სტუდენტები, რომელთა დიდი ნაწილიც ლაზეთის გარეთ, სტამბოლში და გერმანიის ლაზურ დიასპორაში (კიოლნი, დორტმუნდი) ცხოვრობს. მოძრაობის მთვარი საზრუნავია ლაზური ენა, რომელიც ლაზური იდენტობის მთავარ საყრდენად ითვლება. უცხოელი ლინგვისტების დახმარებით მოძრაობა ქმნის ლაზურ ანბანს და ლაზურ დიალექტებზე დაფუძნებულ სტანდარტიზებულ ენას. გამოიცემა ლექსიკონები, გრამატიკული და ენის შესასწავლი მასალები, ჟურნალ-გაზეთები: „ოგნი“, „მჟორა“, „ტანურა“ და სხვა. ლაზური კულტურული მოძრაობის მიზანია ლაზებისთვის კულტურული და ენობრივი უფლებების მოპოვება, მაგრამ მხარს არ უჭერს სეპარატიზმს. ამის მიუხედავად თურქეთის სახელმწიფო ხშირად ხელს უშლის მასალების გამოცემას და გავრცელებას.