შავმიწა ნიადაგი
შავმიწა ნიადაგი, მთის შავმიწები — ნიადაგი, რომელიც ვითარდება სუბბორეალურ ზონაში სტეპისა და ტყე-სტეპის მცენარეულობის ქვეშ, ლიოსებზე, ლიოსისებრ თიხებსა და თიხნარებზე, ასევე მასიურ-კრისტალურ ქანებსა და თიხა მერგელებზე პერიოდულად ჩამრეცხი წყლის რეჟიმის, მერყევი ტენის ბალანსის პირობებში. დამახასიათებელია კარგად გამოხატული საკმაოდ მძლავრი და შავი შეფერილობის ჰუმუსოვანი ჰორიზონტი, პროფილის გათიხება. ხასიათდება სუსტად მჟავე, ნეიტრალური ან სუსტად ტუტე რეაქციით, ფუძეების მაძღრობით, ჰუმუსის მაღალი შემცველობით, გაცვლით კატიონებში კალციუმის მკვეთრი სიჭარბით, ძირითადი ჟანგეულების მეტ-ნაკლებად თანაბარი განაწილებით, თიხიანი ან მძიმე თიხნარი მექანიკური შედგენილობით. შავმიწებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი ძირითადი ელემეტარული ნიადაგწარმომქმნელი პროცესები: ჰუმუსწარმოქმნა, ჰუმუსდაგროვება და სიალიტიზაცია. ნიადაგის პროფილს ჩვეულებრივ შემდეგი აგებულება აქვს: A1'-A1"-AB-BC. შავმიწების სარტყელი ხასიათდება ცივი ჰავით. საშუალო წლიური ტემპერატურა უდრის 5,9 °C. ყველაზე ცივი თვის იანვრის ტემპერატურა –7,5 °C, ხოლო თბილი — ივლისის 16,8 °C. ზამთარში ტემპერატურა ხშირად –20–25 °C ეცემა. ყინვიან დღეთა რიცხვი წელიწადში 240 აღწევს. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა 5 თვეს უდრის. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა 545–746 მმ-ია. მათი მაქსიუმი მაის-ივნისში მოდის, ხოლო მინიმუმი ზამთარში. ჰაერის საშუალო წლიური შეფარდებითი ტენიანობა 70 % უდრის. მცენარეულობა ძირითადად მდელო-სტეპის ტიპისაა და აერთიანებს შემდეგ დაჯგუფებებს: უროიანი, ვაციწვერიანი, მარცვლოვან-ნაირბალახოვანი და ისლიან-ჭალიანი. შავმიწა ნიადაგს აქვს პროფილის შემდეგი შენება: A1' — ჰუმუსოვანი ჰორიზონტი, შავი, თიხნარი, მარცვლოვან-წვრილკაკლოვანი, ფესვების დიდი რაოდენობით, საერთო სიმძლავრით 15–20 სმ. A1" — ჰუმუსოვანი ჰორიზონტი, შავი, თიხნარ-თიხიანი, კოშტოვან-კაკლოვანი, ფესვები ნაკლები რაოდენობით, საერთო სიმძლავრით 15–25 სმ. AB — გარდამავალი ჰორიზონტი, მოშავო-ყავისფერი, თიხნარ-თიხიანი, კოშტოვან-პრიზმული, მომკვრივო, ფესვები ერთეულად, საერთო სიმძლავრით 15–25 სმ. BC — ყავისფერ-ჩალისფერი, თიხნარ-თიხიანი, კოშტოვან-დაკუთხული, საერთო სიმძლავრით 25–35 სმ. შავმიწები ხასიათდება კარგად გამოხატული შავი შეფერილობის ჰუმუსოვანი ჰორიზონტით, აკუმულაციის ჰორიზონტში ორგანული ნივთიერებების დაგროვებით, კოშტოვან-კაკლოვანი ან კოშტოვან-პრიზმული სტრუქტურით, პროფილის გათიხებით, მაღალი პოტენციური ნაყოფიერებით. დამახასიათებელია თიხიანი ან მძიმე თიხნარი მექანიკური შედგენილობა. ლექის ფრაქციის შემცველობა პროფილის ზედა ნაწილში ჩვეულებრივ თანაბარზომიერად ნაწილდება, ხოლო ქვედა ნაწილში მისი რაოდენობა კლებულობს. მდიდარია მიკროორგანიზმებით, რომელთა ბიოლოგიური აქტივობა ამინდთან დაკავშირებით იცვლება, რაც ზღუდავს ორგანულ ნაერთთა მინერალიზაციის პროცესს და ხელს უწყობს ჰუმუსის დაგროვებას. ჰუმუსის ჰორიზონტს მოსდევს ილუვიურ-კარბონატული ფენა, რომელიც შეიცავს კალციუმის ცრუმიცელებსა და კონკრეციებს. მის ქვემოთ თაბაშირის ახალწარმონაქმნებია. ჰუმუსის შემცველობა მაღალია და ზოგიერთ შემთხვევაში 10 % აღწევს. შავმიწები გამოირჩევა სუსტად მჟავე, ნეიტრალური ან სუსტად ტუტე რეაქციით. ნიადაგები მაძღარია ფუძეებით. ქიმიური ანალიზის მონაცემებით ძირითადი ჟანგეულები მეტ-ნაკლებად თანაბარი განაწილებით ხასიათდება. აქვს ნეიტრალური რეაქცია და მაღალი ბუფერულობა; თიხამინერალებიდან მასში ჭარბობს მონტმორილონიტი. შავი ნიადაგებისაგან განსხვავდება კოშტოვან-კაკლოვანი სტრუქტურით, უფრო მსუბუქი მექანიკური შედგენილობით, დაწიდულობის ნიშნების უქონლობით. შავმიწები იყოფა ქვეტიპად: გამოტუტული და ტიპური. პირველი გავრცელებულია ყველაზე მაღალ ჰიფსომეტრიულ ნიშნულებზე. ამ ნიადაგების რეაქცია სუსტად მჟავეა ან ნეიტრალური. კარბონატები ჩვეულებრივ არ აღინიშნება. მეორე ნეიტრალური ან სუსტად ტუტე რეაქციით ხასიათდება. ნიადაგის პროფილში აღინიშნება კარბონატების არსებობა. შავმიწების ქვეტიპებში გამოყოფენ შემდეგ გვარებს. ჩვეულებრივი — გამოიყოფა ყველა ქვეტიპებში. ამ გვარს გააჩნია შავმიწების ქვეტიპების ნიშანი და თვისება. უკარბონატო — ამ გვარის ნიადაგები არ შეიცავენ კარბ