პანცერფაუსტი
„პანცერფაუსტი“ (გერმ. Panzerfaust, „ტანკის მუშტი“ ან „ჯავშნის მუშტი“) — გერმანული ტანკსაწინააღმდეგო იარაღი, შემუშავებული მეორე მსოფლიო ომის დროს. პანცერფაუსტი იაფი, ერთჯერადი სროლისთვის განკუთვნილილი, უკუცემის არმქონე ნაღმტყორცნი იყო. ის შედგებოდა ჭურვის გამშვები ერთჯერადი პატარა მილისა და მის წინა ნაწილში დაყენებული წინასწარ დატენილი კუმულატიური ზეკალიბრული ჭურვისგან, რომელიც მაღალფეთქებადი იყო და სამხედრო ტექნიკის ჯავშნის გახვრეტა შეეძლო. პანცერფაუსტის გასროლა ხდებოდა ერთი მსროლელის მიერ. იარაღი 1943 წელს გამოჩნდა გერმანელთა შეიარაღებაში და ომის დასრულების შემდეგაც რამდენიმე წლის მანძილზე იყო გამოყენებაში გერმანიის საზღვრებს გარეთ. პანცერფაუსტის წინამორბედი იყო შედარებით მცირე ზომის „ფაუსტპატრონი“ (გერმ. Faustpatrone), შემდგომ პერიოდში შემუშავდა და წარმოებაში ჩაეშვა პანცერფაუსტის რამდენიმე გაუმჯობესებული ვარიანტი, ხოლო პანცერფაუსტის გვიანდელი ვარიანტები „Panzerfaust 150“ და „Panzerfaust 250“ კიდევ უფრო გაუმჯობესებულ მოდელებს წარმოადგენდა, ვინაიდან მათი გასროლა ათჯერ შეიძლებოდა. „Panzerfaust 150“-ის გამოყენება და წარმოება ძალიან მცირე რაოდენობით მოხდა, ვინაიდან ომის დასრულებამდე ორი თვით ადრე შეიქმნა. „Panzerfaust 250“-მა კი ომს საერთოდ ვერ მოუსწრო და მისი წარმოება არც დაწყებულა, თუმცა ითვლება, რომ მან ნაწილობრივ გავლენა იქონია საბჭოთა RPG-2-ის შექმნაზე. ყველაზე გავრცელებული პანცერფაუსტის მოდელი იყო „Panzerfaust 60“, რომელიც 1944 წელს შემუშავდა.