კორეული კალიგრაფია
კორეული კალიგრაფია-მხატვრული მწერლობის კორეული ტრადიცია. კორეული კალიგრაფია ცნობილია როგორც Seoye. კორეის კულტურაში კალიგრაფია მოიცავს როგორც ჰანჯას (ჩინური ლოგოგრაფი) და ჰანგულს (კორეული მშობლიური ანბანი). ადრეული კორეული კალიგრაფია იყო ექსკლუზიურად ჰანჯაში, ან ჩინურზე დაფუძნებული ლოგოგრაფია, რომელიც პირველად გამოიყენებოდა კორეული ენის დასაწერად. გორიეოსა და ჯოსონის დინასტიების დროს უტილიტარულ ობიექტებს ხშირად აწერდნენ კალიგრაფიით, როგორიცაა ფუნჯების სადგამები, ბოქლომები, საკმევლის საცეცხლე, ფაიფური, ლაქი და საფირმო უთოები. 1443 წელს კორეული ანბანის ჰანგულის გამოგონების შემდეგაც კი, კორეელი კალიგრაფები უპირატესობას ანიჭებდნენ ჩინურ ასოებს, რადგან ისინი უფრო პრესტიჟულად თვლიდნენ. ჰანჯა მე-19 საუკუნის ბოლომდე გაგრძელდა ოფიციალურ დამწერლობად. ეს შეიცვალა, როდესაც ჩრდილოეთ კორეამ და სამხრეთ კორეამ, მათი განხეთქილების შემდეგ, ცალ-ცალკე დააწესეს ჰანგული, როგორც კორეულის ოფიციალური ორთოგრაფია. დღეს ბევრი კალიგრაფი, განსაკუთრებით სამხრეთ კორეაში, ატარებს ექსპერიმენტებს ჰანგულის ახალ სტილზე, რომელიც გახდა კორეული კალიგრაფიის პრაქტიკის მნიშვნელოვანი ნაწილი.