ნეო...
ნეო... (ბერძ. neos — „ახალი“) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი, პრეფიქსი, ნიშნავს ახალს, განახლებულს. ნეო- „ახალის“ უმარტივესი მნიშვნელობით გვხვდება შემდეგ მაგალითებში: ნეაპოლისი — ნეაპოლის თავდაპირველი ბერძნული სახელი „ახალი ქალაქი“; ნეოანთროპი — თანამედროვე ტიპის ადამიანი; ნეოლოგიზმი — ენაში ახლად შემოღებული სიტყვა; ნეონი — ახლად აღმოჩენილი (1898) კეთილშობილი აირი; ნეონატი — ახალშობილი ბავშვი; ნეოლიბერალიზმი; ნეოკლასიციზმი; ნეოკონსერვატივიზმი; რაიმე კონტინუუმის ნაწილების ფორმათა განსასაზღვრავად, ნეო- ხშირად პალეო-სთან კონტრასტში იყენება, შესაბამისად: ნეოლითი, „ახალი“ ქვის ხანა, უპირისპირდება „პალეოლითს“. იდეათა ისტორიაში „ნეო-“ მიუთითებს მივიწყებული თავდაპირველის აღორძინებას ახალი მახასიათებლებით ან ახალი აქცენტით, რაც განასხვავებს ამ იდეას ან მიმდინარეობას მისი ორიგინალისგან. თუმცა ასევე მიიჩნევა, რომ იდენტურობა ძველ ფორმასთან მნიშვნელოვანი ნაწილია ახალისთვისაც: ნეო-ევანგელიზმი; ნეო-ლუთერანიზმი; ნეო-ჰასიდიზმი; ნეო-ნაციზმი.