ბაჰმანის სასულთნო
ბაჰმანის სასულთნო — პირველი მუსლიმური სასულთნო ინდოეთის სამხრეთში. დაარსდა 1347 წ. დასავლეთ დეკანის რაჯების მიერ, რომლებიც დელის სასულთნოს აუჯანყდნენ. 1518—1527წ.წ. ბაჰმანის საულთნოს დაცემის შემდეგ, მის ადგილას აღმოცენდნენ ბიჯაპურის, ბერარის, აჰმადნაგარის, ბიდარის და ჰოლკონდის სასულთნოები. სასულთნოს სათავეში იდგნენ ბაჰმანთა დინასტიის სულთნები, რომელთა სატახტო ქალაქს წარმოადგენდა ქალაქი გულბარგა. 1429 წელს დედაქალაქი გადავიდა ბიდარში. მდინარე კრიშნას სამხრეთით გადაჭიმული იყო ვიჯაიანაგარის იმპერია, რომელთანაც მთელი არსებობის მანძილზე სასულთნო აწარმოებდა მწვავე ბრძოლებს. 1470–ანი წლების დასწაყისში ბაჰმანიდების სასულთნოსა და მის მთავარ ქალაქებში — ბიდარსა და ჰოლკონდაში — სავაჭრო მიზნებით იმოგზაურა ტვერელმა ვაჭარმა ათანასე ნიკიტინმა. მისი მოგზაურობა აღწერილია თხზულებაში " მოგზაურობა სამ ზღვას მიღმა".