ჟენევის მეოთხე კონვენცია
ჟენევის კონვენცია, რომელიც ეხება ომის დროს სამოქალაქო პირთა დაცვას, რომელსაც უფრო ხშირად უწოდებენ ჟენევის მეოთხე კონვენციას და შემოკლებით მოიხსენიებენ როგორც GCIV (ჟკIV) — ჟენევის კონვენციების ოთხი ხელშეკრულებიდან ერთ-ერთია. დოკუმენტი მიიღეს 1949 წლის აგვისტოში. განსხვავებით პირველი სამი კონვენცისგან, რომლებიც ეხებოდა მეომრებს, ჟენევის მეოთხე კონვენცია პირველი იყო, რომელშიც დაიწერა ომის ზონაში მყოფი მშვიდობიანი მოქალაქეების ჰუმანიტარულ დაცვის საკითხის შესახებ. ამჟამად არსებობს 1949 წლის ჟენევის კონვენციებში მონაწილე 196 ქვეყანა, რომელიც მეოთხესთან ერთად დანარჩენ სამ ხელშეკრულებას ეთანხმება. 1993 წელს გაეროს უშიშროების საბჭომ მიიღო ანგარიში გენერალური მდივნის და ექსპერტთა კომისიის მიერ, რომლის მიხედვითაც, ჟენევის კონვენციები გახდა ჩვეულებითი საერთაშორისო სამართლის ნაწილი, რითაც ისინი ვალდებულებას აძლევდა კონვენციების ხელმომწერებს არ მიეწოდებინათ, როდესაც ისინი. ჩაერთონ შეიარაღებულ კონფლიქტებში.