हस्तिमल्लः
 साक्षात् अधः गच्छतु  हस्तिमल्लो दाक्षिणात्योऽयं ब्राह्मणो महाकवितल्लजः, सरस्वती-स्वयंवरवल्लभः सूक्तिरत्नाकरः इत्यादिभिरुपाधिभिः समलंकृत आसीत्। त्रयोदश्यां शताब्द्यां तेन विपुलं नाट्यसाहित्यं संवर्धितम्। अयं हि जैनकविश्चतुभिः रूपर्कैः विक्रान्तकौरवं मैथिलीकल्याणमञ्जनापवनञ्जयमिति नाटकैः सुभद्रति नाटिकया च ख्यातः । मल्लयुद्धे बाहुबलेन हस्तिनं भुवि शयानं विधायायं स्वनामार्जितवान्। तथात्वं स्वयं श्लाघते - श्रीवत्स-गोत्र-जन-भूषण-गोपभट्ट- प्रेमैकधामतनुजो भुवि हस्तियुद्धात्। नाना-कलाम्बु-निधि-पाण्ड्य-महेश्वरेण श्लोकैः शतैः सदसि सत्कृतयांबभूवे।। पाण्ड्यभूपसम्भावनमपि अञ्जनापवनञ्जये घोषयति कविः - श्रीमत्पाण्ड्यमहीश्वरे निजभुजादण्डावलम्बीकृतं कर्णाटावनिमण्डलं पद-नतानेकावनीशेऽवति। तत्प्रीत्यानुसरन् स्वबन्धुनिवहैर्विद्वद्भिराप्तैः समं जैनागार-समेत-संततगमैः श्रीहस्तिमल्लोऽवसत्।।