गुणवती
यः सद्धर्मस्य नियमानुसारं क्रमबद्धम् अनुष्ठानं कुर्वन् भवति सः तस्य फलं प्राप्नोति एव । धर्माचरणं कदापि व्यर्थं न भवति । अस्माभिः पूर्वजन्मनि कृतं धर्मकार्यं वा अधर्मकार्यं वा भवतु, तदनुसारं तस्य फलम् अनुभोक्तव्यमेव भवति । कस्यचित् व्यक्तेः प्रसक्तसुख –दुःखानि दृष्ट्वा तस्य वर्तमानजन्मनः कर्माणां विषये चिन्तनं व्यर्थम् भवति । सा व्यक्तिः पूर्वकृतकर्मानुसारम् अस्मिन् जन्मनि फलानि प्राप्नोति एव । एतस्य रहस्यं ज्ञात्वा अस्मिन् जन्मनि अपकारान् परित्यज्य उपकारान् कृत्वा जीवन्मुक्तेः प्राप्तिः उत्तमा । अन्यथा अस्मिन् जन्मनि कृतानि पापफलानि अनुभोक्तुं पुनः अग्रिमं जन्म प्राप्य तत् ऋणं परिहरणीयं भवति । अतः पूर्वजन्मनः पापस्य फलानि अनुभवन्तः, पुण्यकार्याणि कुर्वन्तः भवन्ति चेत् उत्तमफलं प्राप्तुं शक्यते । एतस्य उत्तमम् उदाहरणम् इत्युक्ते गुणवत्याः जीवनम् ।