चण्डकौशिकम्
 साक्षात् अधः गच्छतु  चण्डकौशिके हरिश्चन्द्र-विश्वामित्रयोः कथानकं मार्कण्डेयपुराणाद् देवीभागवताच्चादाय दृश्यतामानीतं सर्वथा व्याख्याति विश्वामित्रस्य चण्डताम् । नाटकमिदं बहुकालसम्मतं राजकुमारकार्तिकेयेन प्रथमप्रयोगार्थमुद्दिष्टम् । श्रीधरदासेन सदुक्तिकर्णामृते विश्वनाथेन च साहित्यदर्पणेऽस्य पद्यानि संगृहीतानि । भारतेऽस्य कथानकं स्मृत्वा लोको हरिश्चन्द्रस्य सत्योत्कर्षं प्रशंसति। प्रथमत ऐतरेयब्राह्मणे हरिश्चन्द्र इति नाम विख्यातम् । महाभारते कथोपनिबद्धो हरिश्चन्द्रो भूय उत्कर्षं लभते । तथा हि - सत्यं वदत नासत्यं सत्यं धर्मः सनातनः। हरिश्चन्द्रश्चरति वै दिवि सत्येन चन्द्रवत्॥ अधिपाणिनीयं तु हरिश्चन्द्र ऋषिर्गीयते विश्वामित्रश्चेत्यन्यैव कथा चात्र संवदति। क्षेमीश्वरस्तु मार्कण्डेयपुराणबद्धमेव कथानकमुपजीवन् बहुशः पद्यानां भावावतारं शब्दग्रहणं च विधाय चण्डकौशिकं रचितवान्। क्षेमीश्वरेण कथानकस्य विनियोगस्तथा कृतो यथा कौशिकस्य क्रूरता राज्ञो हरिश्चन्द्रस्य च व्रतैकनिष्ठता पुरत इव स्फुरति ।