तुञ्चत्तु रामानुजन् एळुत्तच्चन्
तुञ्चत्तु रामानुजन् एळुत्तच्चन् मलयालम् भक्तिकविः अनुवादकः, भाषाविदः च आसीत् । । सः मलयालसाहित्यस्य प्राचीनकवित्रये अन्यतमः आसीत्, अन्ये द्वे कुञ्चन् नम्बियार्, चेरुश्शेरी च । सः "आधुनिकमलयालस्य जनकः", "आधुनिकमलयालसाहित्यस्य जनकः", "मलयालभाषायां प्राथमिककविः " च इति उच्यते। केरलस्य साहित्यसांस्कृतौ प्रमुखपरिवर्तनस्य अग्रणीषु सः अन्यतमः आसीत् (भक्ति-आन्दोलनेन सह सम्बद्धा पालतू-धर्मपाठ्यता) । तस्य कृतिः केरलदेशे तस्य समकालीनानाम् अथवा पूर्ववर्तीनाां ग्रन्थानाां अपेक्षया दूरं अधिकं प्रकाशिता पठिता च भवति । उत्तरकेरलस्य मलप्पुरम् मण्डले वर्तमानस्य तिरुर् नगरे तुञ्चत्तु नाम्ना गृहे पारम्परिक हिन्दपुरिवारे जन्म प्राप्नोत् । तस्य जीवनस्य विषये निश्चयेन अल्पं ज्ञायते। स्वदजीवनेऽपि तस्य सफलता महती इव दृश्यते। पश्चात् सः तस्य अनुयायिभिः सह पालक्काट्-नगरस्य समीपे केरल-देशे पूर्वदिशि स्थितं ग्रामं गत्वा तत्र आश्रमं (रामानन्द-आश्रमम्) ब्राह्मणग्रामं च स्थापितवान्। अस्मिन् संस्थायां सम्भवतः ब्राह्मण-शूद्र-साहित्य-छात्रौ निवसन्ति स्म । अन्ततः विद्यालयेन केरल-देशे लोकप्रिय-भक्ति-अवधारणया सह सम्बद्धस्य "एळुत्तच्चन्-आन्दोलनस्य" अग्रणी अभवत् । तस्य विचाराः विद्वांसः विविधरूपेण सम्बद्धाः सन्ति, यावान् दार्शनिकेन रामानन्देन सह, यः रामानन्दी सम्प्रदायां ज्ञातवान्, अथवा रामानुजः, यः भक्त्तिमान् हिन्दुधर्मस्य एकमात्रः प्रभावशाली विचारकः अस्ति । एळुत्तच्चनात् पूर्वं शताब्दशः केरलजनाः मलयालभाषायां ग्रन्थलिपिना च साहित्यग्रन्थानां निर्माणं कुर्वन्ति स्म । तथापि सांस्कृतमहाकाव्यस्य रामायणस्य मलयालभाषायां पुनर्रचने सः "प्रधानकविः" अथवा " मलयालप्रॉपरस्य पिता" इति प्रसिद्धः अस्ति। एतत् ग्रन्थं केरलमध्यजातीय गृहेषु लोकप्रियभक्तिग्रन्थरूपेण द्रतुगत्या प्रचलति स्म । एळुत्तच्चनेन तत्कालीनम् अज्ञातं सांस्कृत-पुराणिक-सहित्यं सामान्यबोध-स्तरं प्रति आनयत् इति वक्तुं शक्यते। तस्य अन्यत् प्रमुखं योगदानं वर्तमानस्य मलयालवर्तणमालायाः मुख्यधारायां स्थापनं कृतम् अस्ति ।