ਪਹਾੜੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ
ਪਹਾੜੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ (ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ: ਪਹਾੜ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ) ਇੱਕ ਛਤਰੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਿਆਦਾਤਰ ਲਘੂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, 17ਵੀਂ-19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ। ਸਦੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਸੋਹਲੀ, ਮਾਨਕੋਟ, ਨੂਰਪੁਰ, ਚੰਬਾ, ਕਾਂਗੜਾ, ਗੁਲੇਰ, ਮੰਡੀ ਅਤੇ ਗੜ੍ਹਵਾਲ। ਨੈਨਸੁਖ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਦਾ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਾਸਟਰ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਹੋਰ ਦੋ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਸੀ। ਪਹਾੜੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਸ਼ਾ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਪਿਆਰ ਦਾ ਚਿਤਰਣ ਹੈ।