ਸਮੁੰਦਰੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ
ਸਮੁੰਦਰੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਗਏ ਜਾਂ ਫੈਲਾਏ ਗਏ ਫਾਲਤੂ ਪਦਾਰਥ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਦਯੋਗਿਕ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਕੂੜਾ, ਕਣ, ਸ਼ੋਰ, ਵਾਧੂ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਜਾਂ ਹਮਲਾਵਰ ਜੀਵ ਜਿਹੜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸਾ (80%) ਜ਼ਮੀਨ-ਆਧਾਰਿਤ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਮੁੰਦਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਿਵੇਸ਼ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਨਦੀਆਂ, ਸੀਵਰੇਜ ਜਾਂ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਰਾਹੀਂ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਸ਼ੈਲਫਾਂ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਘੱਟ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਹਾ, ਕਾਰਬੋਨਿਕ ਐਸਿਡ, ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ, ਸਿਲੀਕਾਨ, ਗੰਧਕ, ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਜਾਂ ਧੂੜ ਦੇ ਕਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਣ ਕਾਰਨ ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਕਸਰ ਗੈਰ-ਪੁਆਇੰਟ ਸਰੋਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡਿਆ ਮਲਬਾ, ਅਤੇ ਧੂੜ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੈਰ-ਪੁਆਇੰਟ ਸਰੋਤ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਹਾਅ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡਿਆ ਮਲਬਾ ਅਤੇ ਧੂੜ ਵੀ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਕ ਜਲ ਮਾਰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਡਿਸਚਾਰਜ, ਜ਼ਮੀਨੀ ਵਹਾਅ, ਜਹਾਜ਼ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ, ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ, ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਖੁਦਾਈ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਮਲਬੇ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ, ਮਾਈਕ੍ਰੋਪਲਾਸਟਿਕਸ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੇਜ਼ਾਬੀਕਰਨ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸ਼ੋਰ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਲਾਸਟਿਕ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੁਆਰਾ ਫੈਲੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਆਕਾਰ ਵੱਡੀ ਮੂਲ ਸਮੱਗਰੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੋਤਲਾਂ ਅਤੇ ਬੈਗਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਤੋਂ ਬਣੇ ਮਾਈਕ੍ਰੋਪਲਾਸਟਿਕਸ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰੀ ਮਲਬੇ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕੂੜਾ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੁਅੱਤਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਲਾਸਟਿਕ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਹੈ। ਇਕ ਹੋਰ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ (ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਅਤੇ ਫਾਸਫੋਰਸ) ਦੀ ਸੰਘਣੀ ਖੇਤੀ, ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਲਾਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੀਵਰੇਜ ਦਾ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨਾ। ਇਹ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਅਤੇ ਫਾਸਫੋਰਸ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ (ਜੋ ਖਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ) ਫਾਈਟੋਪਲੈਂਕਟਨ ਅਤੇ ਮੈਕਰੋਐਲਗਲ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਐਲਗਲ ਬਲੂਮ ( ਯੂਟ੍ਰੋਫਿਕੇਸ਼ਨ ) ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਐਲਗਲ ਵਾਧਾ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਕੋਰਲ ਰੀਫਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਅਤੇ ਕੋਰਲ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਐਲਗਲ ਬਲੂਮਜ਼ ਦੇ ਵਿਗੜਨ ਨਾਲ ਤੱਟਵਰਤੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਖਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਜੋ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨਾਲ ਵਿਗੜ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤਪਸ਼ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕਾਲਮ ਦੇ ਲੰਬਕਾਰੀ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਰਸਾਇਣ ਛੋਟੇ ਕਣਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਫਿਰ ਪਲੈਂਕਟਨ ਅਤੇ ਬੈਂਥਿਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਡਿਪਾਜ਼ਿਟ ਫੀਡਰ ਜਾਂ ਫਿਲਟਰ ਫੀਡਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਸਮੁੰਦਰੀ ਭੋਜਨ ਚੇਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਈਕੋਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਭੋਜਨ ਦੇ ਜਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਭੋਜਨ ਜਾਲ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਹਿਰੀਲੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਭੋਜਨ ਦੇ ਜਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਟਿਸ਼ੂ ਪਦਾਰਥ, ਜੀਵ-ਰਸਾਇਣ, ਵਿਹਾਰ, ਪ੍ਰਜਨਨ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਫੀਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਦਾ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਮੱਛੀ ਹਾਈਡ੍ਰੋਲਾਈਜ਼ੇਟ ਸਮੱਗਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੀਟ ਅਤੇ ਡੇਅਰੀ ਉਤਪਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।