ਪੂਰਬੀਵਾਦ
ਕਲਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਬੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਜਾਂ ਚਿਤਰਣ ਪੂਰਬੀਵਾਦ ਹੈ। ਇਹ ਚਿੱਤਰਣ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਪੂਰਬੀ ਪੇਂਟਿੰਗ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲਈ। 1978 ਵਿੱਚ ਐਡਵਰਡ ਸੈਡ ਦੇ ਪੂਰਬਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਨੇ ਮੱਧ ਪੂਰਬੀ, ਏਸ਼ੀਆਈ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਸਮਾਜਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਇੱਕ ਆਮ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਵਾਲੇ ਪੱਛਮੀ ਰਵੱਈਏ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਲਈ "ਪੂਰਬਵਾਦ" ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਸੈਦ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ, ਪੱਛਮ ਇਹਨਾਂ ਸਮਾਜਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਅਵਿਕਸਿਤ ਵਜੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ - ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਘੜਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੈਦ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਮਨਘੜਤ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਸਮਾਜ ਵਿਕਸਤ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ, ਲਚਕਦਾਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ।