ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੌਂਸਲ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਰਿਸ਼ਦ, (ਐੱਨ. ਸੀ. ਡਬਲਿਊ. ਆਈ.) ਭਾਰਤ ਵਿੱਚੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, 1925 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਸੰਘ (ਡਬਲਿਊ. ਆਈ. ਏ.), ਅਤੇ ਅਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਸੰਮੇਲਨ (ਏ. ਆਈ. ਡਬਲਯੂ. ਸੀ.) ਐੱਨਸੀਡਬਲਿਊਆਈ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਆਈਸੀਡਬਲਿਊ ਦੀ ਲੇਡੀ ਏਬਰਡੀਨ, ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਮੇਹਰਬਾਈ ਟਾਟਾ (ਦੋਰਾਬਜੀ ਟਾਟਾ ਦੀ ਪਤਨੀ) ਨੇ ਆਈਸੀਡਬਲਿਯੂ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਯੂਰਪ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੇਡੀ ਟਾਟਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਰਪੀਅਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹੈ। ਐਨਸੀਡਬਲਯੂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਈ ਸਥਾਨਕ ਮਹਿਲਾ ਸੰਗਠਨਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੰਬਈ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਵੁਮੈਨ ਕੌਂਸਲ (ਬੀਪੀਡਬਲਯੂਸੀ), ਕਲਕੱਤਾ ਵੁਮੈਨ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਸਰਵਿਸ, ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ, ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਉਡ਼ੀਸਾ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਰਲੇਵੇਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਐਨਸੀਡਬਲਯੂ ਨੇ ਕਲਾ, ਕੰਮ, ਮੀਡੀਆ, ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਈ ਕਮੇਟੀਆਂ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਥਾਨਕ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਕੂਲਾਂ, ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ, ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਘਰਾਂ, ਪਨਾਹਗਾਹਾਂ, ਜੇਲ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਸਿਟੀ ਬੋਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ, ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਆਪਣੀ ਕਾਨੂੰਨ ਕਮੇਟੀ ਰਾਹੀਂ, ਇਸ ਨੇ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੀਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਐੱਨਸੀਡਬਲਿਊਆਈ ਦੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਫੀਸ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਐੱਨਸੀਡੀਬਲਿਊਆਈ ਨੂੰ ਉੱਚ ਵਰਗ ਦੇ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਲਈ, ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੀ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸਰਕਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਭਾਰਤੀ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਉੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਭਾਰਤੀ ਉੱਚ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ, ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਪੂਪਰਦਾਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ,ਜਾਂ ਐੱਨਸੀਡਬਲਿਊਆਈ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਐੱਨਸੀਡਬਲਿਊਆਈ ਦੇ ਉੱਤਮ ਚਰਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਇਸ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਸੰਗਠਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਨ ਅੰਦੋਲਨ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ, ਇੱਕ ਟੀਚਾ, ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਏਆਈਡਬਲਿਊਸੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਐੱਨਸੀਡਬਲਿਊਆਈ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਾਲੇ ਕੁਲੀਨ ਪੁਰਸ਼ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੰਸਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੁੱਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਮਾਮੂਲੀ ਸਨ। ਐਨਸੀਡਬਲਯੂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਮਕਾਜੀ ਹਾਲਤਾਂ, ਜਣੇਪਾ ਦੇਖਭਾਲ, ਜੇਲ੍ਹਾਂ ,ਅਤੇ ਪਨਾਹਗਾਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬੰਬਈ ਵਿੱਚ ਵੇਸਵਾ-ਗਮਨ ਐਕਟ ,ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਦਾ ਐਕਟ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਐੱਨਸੀਡਬਲਿਊਆਈ ਉਸ ਸੰਗਠਨ ਨਾਲ ਵੀ ਸਬੰਧਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੋਟ ਅਧਿਕਾਰ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1935 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਰਪ੍ਰਸਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਲਤਾਨ ਜਹਾਂ ਬੇਗਮ, ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਦੋਰਾਬ ਟਾਟਾ, ਬਡ਼ੌਦਾ ਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਚਿਮਨਾਬਾਈ ਸਾਹਿਬ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਿਯਮਿਤ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਰਨੇਲੀਆ ਸੋਰਾਬਜੀ ,ਅਤੇ ਸੁਚਾਰੂ ਦੇਵੀ ਸਨ। ਐੱਨਸੀਡਬਲਿਊਆਈ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮਹਾਰਾਣੀ ਚਿਮਨਾਬਾਈ <ਆਈਡੀ2] ਅਤੇ ਸੇਥੂ ਪਾਰਵਤੀ ਬਾਈ <ਆਈਡੀ1] ਵਿੱਚ ਸੀ। ਐੱਨਸੀਡਬਲਿਊਆਈ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੇਪਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾਃ ਐੱਨਸੀਡੀਬਲਿਊਆਈ ਬੁਲੇਟਿਨ।