ਚਰਬੀ ਜਿਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ
ਚਰਬੀ ਜਿਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ (ਐੱਫ.ਐੱਲ.ਡੀ.), ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੇਪੇਟਿਕ ਸਟੀਆਟੋਸਿਸ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਜਿਗਰ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾ ਚਰਬੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਕੋਈ ਜਾਂ ਕੁਝ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪੇਟ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਥਕਾਵਟ ਜਾਂ ਦਰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰੋਸਿਸ, ਜਿਗਰ ਦਾ ਕੈਂਸਰ, ਅਤੇ ਠੋਡੀ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਰਬੀ ਜਿਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ ਗੈਰ-ਅਲਕੋਹਲ ਫੈਟੀ ਜਿਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ (ਐਨਏਐਫਐਲਡੀ) ਅਤੇ ਅਲਕੋਹਲ ਜਿਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ। ਐਨਏਐਫਐਲਡੀ ਸਧਾਰਨ ਚਰਬੀ ਜਿਗਰ ਅਤੇ ਨਾਨ-ਅਲਕੋਹਲਿਕ ਸਟੀਟੋਹੈਪੇਟਾਈਟਸ (ਐਨਏਐਸਐਚ) ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਜੋਖਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ, ਟਾਈਪ 2 ਸ਼ੂਗਰ ਅਤੇ ਮੋਟਾਪਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਜੋਖਮ ਦੇ ਕਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਲੂਕੋਕਾਰਟੀਕੋਇਡਜ਼, ਅਤੇ ਹੈਪੇਟਾਈਟਸ ਸੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਐਨਏਐਫਐਲਡੀ ਸਧਾਰਨ ਚਰਬੀ ਵਾਲਾ ਜਿਗਰ ਕਿਉਂ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।]ਨਿਦਾਨ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਜਾਂਚਾਂ, ਮੈਡੀਕਲ ਇਮੇਜਿੰਗ, ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਜਿਗਰ ਦੇ ਬਾਇਓਪਸੀ ਦੁਆਰਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਡਾਕਟਰੀ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਚਰਬੀ ਜਿਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾ ਪੀਓ। ਐਨਏਐਫਐਲਡੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੁਰਾਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਅਤੇ ਕਸਰਤ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਗਰ ਦੀ ਲਵਾਈ ਇੱਕ ਵਿਕਲਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਭਾਰੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ 90% ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਰਬੀ ਵਾਲੇ ਜਿਗਰ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਲਗਭਗ 25% ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹੈਪੇਟਾਈਟਸ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਐਨਏਐਫਐਲਡੀ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲਗਭਗ 30% ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ 10% ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਨਏਐਫਐਲਡੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 10% ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।