ਨਿਕਲ
ਨਿਕਲ (ਅੰਗਰੇਜੀ: Nickel) ਇੱਕ ਰਸਾਇਣਕ ਤੱਤ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪਰਮਾਣੂ-ਅੰਕ 28 ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ Ni ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪਰਮਾਣੂ-ਭਾਰ 58.6934 amu ਹੈ। ਨਿਕਲ ਇਕ ਰਸਾਇਣਕ ਤੱਤ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੀ ਅਤੇ ਪਰਮਾਣੂ ਨੰਬਰ 28 ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਲਾਲਸਾ ਵਾਲੀ ਧਾਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਹੈ। ਨਿਕਲ ਪਰਿਵਰਤਨ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸਖਤ ਅਤੇ ਨਰਮ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧ ਨਿਕਲ, ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਸ਼ੀਲ ਸਤਹ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਊਡਰ, ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰਸਾਇਣਕ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵੱਡੇ ਟੁਕੜੇ ਸਟੈਂਡਰਡ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨ ਵਿਚ ਹੌਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਆਕਸਾਈਡ ਪਰਤ ਸਤਹ 'ਤੇ ਬਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੋਰ (ਪਸੀਜਵਣ) ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸ਼ੁੱਧ ਦੇਸੀ ਨਿਕਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਥਰਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਅਲਟਰਾਮੈਫਿਕ ਚੱਟਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਨਿਕਲ – ਲੋਹੇ ਦੇ ਮੀਟੀਓਰਾਈਟਸ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਕਸੀਜਨ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਅਲੌਕਿਕ ਨਿਕਲ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਢ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ ਜੋ ਸੁਪਰਨੋਵਾ ਨਿਊਕਲੀਓਸਿੰਥੇਸਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅੰਤ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਆਇਰਨ-ਨਿਕਲ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਕਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ (ਇਕ ਕੁਦਰਤੀ ਮੌਸਮਿਕ ਨਿਕਲ-ਲੋਹੇ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ) ਤਕਰੀਬਨ 3500 ਸਾ.ਯੁ.ਪੂ. ਨਿਕਲ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1751 ਵਿਚ ਐਕਸੈਲ ਫਰੈਡਰਿਕ ਕ੍ਰੋਂਸਟੇਟ ਨੇ ਇਕ ਰਸਾਇਣਕ ਤੱਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਲੋਸ, ਹੌਲਸਿੰਗਲੈਂਡ, ਸਵੀਡਨ ਦੀਆਂ ਕੋਬਾਲਟ ਖਾਣਾਂ ਵਿਚ ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਖਣਿਜ ਦੀ ਖਣਿਜ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੱਤ ਦਾ ਨਾਮ ਜਰਮਨ ਮਾਈਨਰ ਮਿਥਿਹਾਸਕ, ਨਿਕਲ (ਓਲਡ ਨਿਕ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਜੁਲਦਾ) ਦੇ ਇਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਅਨਸਰ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਨਿਕਲ ਦੇ ਤੰਦੂਰਾਂ ਨੇ ਤਾਂਬੇ ਵਿਚ ਸੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਨਿਕਲ ਦਾ ਇੱਕ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਰੋਤ ਲੋਹੇ ਦਾ ਲਿਮੋਨਾਈਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ 1-2% ਨਿਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਿਕਲ ਦੇ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਧਾਤੂ ਖਣਿਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਟਲੈਂਡਾਈਟ ਅਤੇ ਨੀ-ਅਮੀਰ ਕੁਦਰਤੀ ਸਿਲਸਿਕੇਟ ਦਾ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਗਾਰਨੀਰੀਟ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਤਪਾਦਨ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਨੈਡਾ ਦਾ ਸੁਡਬਰੀ ਖੇਤਰ (ਜੋ ਕਿ ਮੌਸਮੀ ਮੂਲ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਵਿੱਚ ਨਿ C ਕੈਲੇਡੋਨੀਆ, ਅਤੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਨੌਰਿਲਸਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਨਿਕਲ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਕਸੀਕਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਖੋਰ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲੋਹੇ ਅਤੇ ਪਿੱਤਲ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣ, ਕੋਟਿੰਗ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਉਪਕਰਣਾਂ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਐਲੋਇਜ਼ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਪਾਲਿਸ਼ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਰਮਨ ਸਿਲਵਰ। ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਨਿਕਲ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਲਗਭਗ 9% ਹਿੱਸਾ ਅਜੇ ਵੀ ਖੋਰ-ਰੋਧਕ ਨਿਕਲ ਪਲੇਟਿੰਗ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਕਲ-ਪਲੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਨਿਕਲ ਐਲਰਜੀ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿੱਕੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸਦੀ ਵੱਧਦੀ ਕੀਮਤ ਨੇ ਹਾਲ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਸਸਤੀ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਤਬਦੀਲੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਨਿਕਲ ਚਾਰ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ (ਬਾਕੀ ਆਇਰਨ, ਕੋਬਾਲਟ ਅਤੇ ਗੈਡੋਲੀਨੀਅਮ) ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਫੇਰੋਮੈਗਨੈਟਿਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਲਿਕਨੋ ਸਥਾਈ ਚੁੰਬਕ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਕਲ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਆਇਰਨ ਅਧਾਰਤ ਸਥਾਈ ਚੁੰਬਕ ਅਤੇ ਦੁਰਲੱਭ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੁੰਬਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਧਾਤੂ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਐਲੋਏਜ਼ ਵਿਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਲਗਭਗ 68% ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਟੀਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ 10% ਨਿਕਲ-ਅਧਾਰਤ ਅਤੇ ਤਾਂਬੇ ਅਧਾਰਤ ਅਲਾਇਸ, ਅਲੌਡ ਸਟੀਲ ਲਈ 7%, ਫਾਉਂਡਰੀਆਂ ਵਿਚ 3%, ਪਲੇਟਿੰਗ ਵਿਚ 9% ਅਤੇ ਹੋਰ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਹੀ ਬੈਟਰੀ ਸੈਕਟਰ ਸਮੇਤ 4% ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਨਿਕਲ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰਸਾਇਣਕ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਉਪਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਾਈਡਰੋਜਨਨ ਲਈ ਉਤਪ੍ਰੇਰਕ, ਬੈਟਰੀਆਂ, ਪਿਗਮੈਂਟਸ ਅਤੇ ਧਾਤ ਦੇ ਸਤਹ ਦੇ ਇਲਾਜ਼ ਲਈ ਕੈਥੋਡ. ਨਿਕਲ ਕੁਝ ਸੂਖਮ ਜੀਵਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਸਾਈਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਕਲ ਦੇ ਪਾਚਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।