ਖੇਵੜਾ ਲੂਣ ਦੀ ਖਾਣ
  ਖੇਵੜਾ ਲੂਣ ਦੀ ਖਾਣ (ਜਾਂ ਮੇਓ ਸਾਲਟ ਮਾਈਨ ) ਖੇਵੜਾ, ਪਿਂਡ ਦਾਦਨ ਖਾਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਹਲਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ, ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਉਪਮੰਡਲ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਣ ਲੂਣ ਰੇਂਜ, ਪੋਠੋਹਾਰ ਪਠਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੰਡੋ-ਗੰਗਾ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ।  ਇਹ ਖਾਣ ਗੁਲਾਬੀ ਖੇਵੜਾ ਲੂਣ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਲੂਣ ਵਜੋਂ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਖਿੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ 250,000 ਸੈਲਾਨੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 320 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਿਕੰਦਰ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਇਸਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਵਪਾਰ ਮੁਗਲ ਯੁੱਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮੁੱਖ ਸੁਰੰਗ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ 1872 ਵਿੱਚ ਮਾਈਨਿੰਗ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਐਚ. ਵਾਰਥ ਨੇ ਖੁਦਵਾਈ ਸੀ। ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, BMR ਨੇ 1956 ਤੱਕ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ PIDC ਕੋਲ 1965 ਤੱਕ ਖਾਣਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਰਹੀ। 1965 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਡਬਲਯੂ.ਪੀ.ਆਈ.ਡੀ.ਸੀ. ਨੇ ਲੂਣ ਦੀਆਂ ਖਾਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ 1974 ਵਿੱਚ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਮਿਨਰਲ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸ ਖਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ 350,000 ਟਨ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਲਗਭਗ 99% ਸ਼ੁੱਧ ਹੈਲਾਈਟ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। । ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ 82 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ ਤੋਂ 600 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ ਤੱਕ ਹੈ।