ਨਾਂਬੂ-ਜੋਨਾ-ਲਾਸੀਨੀਓ ਮਾਡਲ
ਕੁਆਂਟਮ ਫੀਲਡ ਥਿਊਰੀ ਵਿੱਚ, ਨਾਂਬੂ-ਜੋਨਾ-ਲਾਸੀਨੀਓ ਮਾਡਲ (ਜਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ: ਨਾਂਬੂ ਅਤੇ ਜੋਨਾ-ਲਾਸੀਨੀਓ ਮਾਡਲ) ਨਿਊਕਲੀਔਨਾਂ ਅਤੇ ਮੀਜ਼ੌਨਾਂ ਦੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਥਿਊਰੀ ਹੈ ਜੋ ਸੁਪਰਚਾਲਕਤਾ ਦੀ BCS ਥਿਊਰੀ ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਾਂ ਤੋਂ ਕੂਪਰ ਜੋੜਿਆਂ (ਪੇਅਰਾਂ) ਦੀ ਬਣਤਰ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ, ਚੀਰਲ ਸਮਰੂਪਤਾ ਵਾਲੇ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਡੀਰਾਕ ਫਰਮੀਔਨਾਂ ਤੋਂ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਥਿਊਰੀ ਦੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰਤਾ ਹੋਰ ਕੁਦਰਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਕੁਆਂਟਮ ਕ੍ਰੋਮੋਡਾਇਨਾਮਿਕਸ ਦੀ ਅਜੇ ਹੋਰ ਮੁਢਲੀ ਥਿਊਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਮਨ-ਊਰਜਾ ਲੱਗਪੱਗਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਮਨ-ਊਰਜਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਚਰਬੇਟਿਵ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਇਸ ਮਾਡਲ ਨੇ ਠੋਸ ਅਵਸਥਾ ਥਿਊਰੀ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਫੀਲਡ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਲਈ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ 1957 ਦੇ BCS ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ। ਨਾਂਬੂ-ਜੋਨਾ-ਲਾਸੀਨੀਓ ਮਾਡਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਖੋਜੀ, ਯੋਇਚ੍ਰੋ ਨਾਂਬੂ ਨੇ ਸੁਪਰਚਾਲਕਤਾ ਦੀ ਥਿਊਰੀ ਪ੍ਰਤਿ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਯਾਨਿ ਕਿ, “ਨਾਂਬੂ ਫਾਰਮੂਲਾ ਬਣਤਰ ਵਿਓਂਤਬੰਦੀ” ਰਾਹੀਂ। ਦੂਜਾ ਖੋਜੀ ਜੀਓਵਾੱਨੀ ਜੋਨਾ-ਲਾਸੀਨੀਓ ਸੀ। ਮਾਡਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਪੇਪਰ 1961 ਵਿੱਚ ਦਿਸਿਆ। ਅਗਲੇ ਪੇਪਰ ਵਿੱਚ ਚੀਰਲ ਸਮਰੂਪਤਾ ਟੁੱਟਣਾ, ਆਇਸੋਸਪਿੱਨ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰੇਂਜਨੈੱਸ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ। ਇਹ ਮਾਡਲ ਕਾਫੀ ਤਕਨੀਕੀ ਹੈ, ਬੇਸ਼ੱਕ ਸਮਰੂਪਤਾ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰ-ਫਰਮੀਔਨ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਅਯਾਮਾਂ ਦੀ ਇਵਨ (ਜਿਸਤ, ਸਮ) ਸੰਖਿਆ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸਪੇਸਟਾਈਮ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁਆਂਟਮ ਕ੍ਰੋਮੋਡਾਇਨਾਮਿਕਸ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਭਾਵੇਂ ਕਠਿਨ, ਨਿਮਨ ਉਰਜਾ ਬਦਲ (ਸਬਸਟੀਊਟ) ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਰਮੀਔਨ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਕੰਡੈੱਨਸੇਟ ਦੀ ਡਾਇਨਾਮਿਕਲ ਰਚਨਾ ਨੇ ਟੈਕਨੀਕਲਰ ਅਤੇ ਟੌਪ-ਕੁਆਰਕ ਕੰਡੈੱਨਸੇਟ ਵਰਗੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਵੀਕ ਸਮਰੂਪਤਾ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੀਆਂ ਕਈ ਥਿਊਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।