ਸੁਨੀਲ ਗਾਵਸਕਰ
ਸੁਨੀਲ ਮਨੋਹਰ ਗਾਵਸਕਰ (ਮਰਾਠੀ ਉਚਾਰਨ: [suniːl ɡaːʋəskəɾ]; pronunciation (ਮਦਦ·ਫ਼ਾਈਲ); ਜਨਮ 10 ਜੁਲਾਈ 1949) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ ਜਿਸਨੇ 1971 ਤੋਂ 1987 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਬੰਬਈ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਗਾਵਸਕਰ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸਲਾਮੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਵਸਕਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਸਦੀ ਤਕਨੀਕ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਵੈਸਟ ਇੰਡੀਜ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 65.45 ਦੀ ਉੱਚ ਔਸਤ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਚਾਰ-ਪੱਖੀ ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਹਮਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਟੈਸਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਗਾਵਸਕਰ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੈਂਕੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਟ੍ਰਿੰਗ ਟੀਮ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ-ਪੱਖੀ ਹਮਲੇ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ 1984 ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। , ਅਤੇ 1985 ਵਿੱਚ ਬੈਨਸਨ ਐਂਡ ਹੇਜਸ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਆਫ਼ ਕ੍ਰਿਕਟ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਗਾਵਸਕਰ ਅਤੇ ਕਪਿਲ ਦੇਵ ਵਿਚਕਾਰ ਕਪਤਾਨੀ ਦੇ ਕਈ ਅਦਲਾ-ਬਦਲੀ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਪਿਲ ਨੇ 1983 ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਉਣ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਸ਼ੈਰਿਫ ਵੀ ਹੈ। ਗਾਵਸਕਰ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ 2009 ਵਿੱਚ ਆਈਸੀਸੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2012 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੀ.ਕੇ. ਨਾਇਡੂ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਨਮਾਨ ਭਾਰਤੀ ਬੋਰਡ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।