ਗੁਲਬਦਨ ਬੇਗਮ
ਗੁਲਬਦਨ ਬੇਗਮ (ਅੰ. 1523 – 7 ਫਰਵਰੀ 1603) ਇੱਕ ਮੁਗਲ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੁਗਲ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਬਾਬਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਹੁਮਾਯੂੰ-ਨਾਮਾ ਦੇ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸੌਤੇਲੇ ਭਰਾ, ਸਮਰਾਟ ਹੁਮਾਯੂੰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ, ਸਮਰਾਟ ਅਕਬਰ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਗੁਲਬਦਨ ਦੀ ਬਾਬਰ ਦੀ ਯਾਦ ਸੰਖੇਪ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਹੁਮਾਯੂੰ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੌਤੇਲੇ ਭਰਾ, ਕਾਮਰਾਨ ਮਿਰਜ਼ਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਟਕਰਾਅ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਸਮੱਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਗ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਰੇ-ਭਰੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗੁਲਬਦਨ ਬੇਗਮ 1530 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਗਭਗ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਸੌਤੇਲੇ ਭਰਾ, ਹੁਮਾਯੂੰ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਇੱਕ ਚਗਤਾਈ ਰਈਸ, ਉਸਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ, ਖਿਜ਼ਰ ਖਵਾਜਾ ਖਾਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਪੂਰਬੀ ਮੁਗਲਿਸਤਾਨ ਦੇ ਖਾਨ ਅਹਿਮਦ ਅਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਇਮਾਨ ਖਵਾਜਾ ਸੁਲਤਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਕਾਬੁਲ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ। 1557 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਭਤੀਜੇ, ਅਕਬਰ ਨੇ ਆਗਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਕਬਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਹਮੀਦਾ ਦੋਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਬੂਲ ਫਜ਼ਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ ਪੂਰੇ ਅਕਬਰਨਾਮੇ ("ਅਕਬਰ ਦੀ ਕਿਤਾਬ") ਵਿੱਚ ਗੁਲਬਦਨ ਬੇਗਮ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜੀਵਨੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੇਰਵੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਹਨ। ਕਈ ਹੋਰ ਸ਼ਾਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੁਲਬਦਨ ਬੇਗਮ ਨੇ ਮੱਕਾ ਦੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 1582 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਈ। 1603 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।