ਪਾਓਲੋ ਵੈਰੋਨੀਜ਼ੇ
ਪਾਓਲੋ ਕੈਲੀਆਰੀ (1528 - 19 ਅਪ੍ਰੈਲ 1588), ਜਿਸਨੂੰ ਪਾਓਲੋ ਵੈਰੋਨੀਜ਼ੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਨਿਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇਤਾਲਵੀ ਪੁਨਰ-ਜਾਗਰਣ ਕਾਲ ਦਾ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਚਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੈਡਿੰਗ ਐਟ ਕਾਨਾ (1563) ਅਤੇ ਦ ਫੀਸਟ ਇਨ ਆਫ਼ ਲੈਵਾਈ (1573) ਆਦਿ। ਟਾਈਟੀਅਨ ਸਮੇਤ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੀੜੀ ਵੱਡਾ ਸੀ ਅਤੇ ਟਿੰਟੋਰੈਟੋ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਵੱਡਾ ਸੀ,ਅਤੇ ਵੈਰੋਨੀਜ਼ੇ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤਿਕੜੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਚਿੰਨਕੁਈਸੈਂਟੋ ਦੀ ਵੇਨੇਟੀਆਈ ਪੇਟਿੰਗ ਅਤੇ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੋਂ ਦੇ ਪੁਨਰ-ਜਾਗਰਣ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਦਬਦਬਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੁਪਰੀਮ ਕਲਰਿਸਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਪੁਨਰ-ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਾਓਲੋ ਵੈਰੋਨੀਜ਼ੇ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਕੁਦਰਤਵਾਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਟਾਈਟੀਅਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿਆਪਕ ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰੀ ਚੱਕਰ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਨਾਟਕੀ ਅਤੇ ਰੰਗੀਨ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜਲੌਅ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਈਬਲੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਜ਼, ਅੰਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਵੈਨਿਸ ਅਤੇ ਵੈਰੋਨਾ ਵਿੱਚ ਮੱਠਾਂ ਦੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰਿਆਂ ਲਈ ਪੇਂਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਛੱਤਾਂ ਦਾ ਮੋਹਰੀ ਵੈਨੇਸ਼ੀਅਨ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਵੀ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਕੰਮ ਸੀਟੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਨ, ਜਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਵੈਨਿਸ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਛੋਟੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੋਰਟਰੇਟ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਮ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਖਾਸ ਨਹੀਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ। ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਪੈਲੈਟ ਦੀ ਰੰਗੀਨ ਚਮਕ, ਉਸਦੇ ਬੁਰਸ਼ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਸੰਵੇਦਨਾ, ਆਪਣੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੀ ਕੁਲੀਨ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤਮਾਸ਼ੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਉਸ਼ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ "ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਇਜ਼ਾਜ਼ਤ ਨਾ ਦੇਣ ਲਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ" ਡੂੰਘੀ, ਮਨੁੱਖ, ਜਾਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ", ਅਤੇ" ਮਹਾਨ ਤਿਕੋਣੀ" ਦੀ ਉਹ ਆਧੁਨਿਕ ਆਲੋਚਨਾ ਲਈ ਉਸਦੀ ਘੱਟ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, "ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੁਬੇਨਜ਼, ਵਾਟੀਊ, ਟਾਈਪੋਲੋ, ਡੈਲਾਕਰੌਏ ਅਤੇ ਰੇਨਵਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।"