ਸ਼ਿਵਾਨੀ
ਗੌਰਾ ਪੰਤ (17 ਅਕਤੂਬਰ 1923 – 21 ਮਾਰਚ 2003), ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੰਦੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ-ਆਧਾਰਿਤ ਗਲਪ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋਢੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ 1982 ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਨਵਾਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੀ-ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 1960 ਅਤੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਕਾਲੀ ਨੂੰ ਧਰਮਯੁਗ ਅਤੇ ਸਪਤਾਹਿਕ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਰਗੇ ਹਿੰਦੀ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੜੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਸਨੇ ਕੁਮਾਉਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਨਾਵਲ ਕਰੀਏ ਚੀਮਾ 'ਤੇ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੁਰੰਗਮਾ, ਰਾਤੀਵਿਲਾਪ, ਮੇਰਾ ਬੇਟਾ, ਅਤੇ ਤੀਸਰਾ ਬੇਟਾ ਸਮੇਤ ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਨਾਵਲਾਂ ਨੂੰ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।