ਬੰਧਨੀ
ਬੰਧਨੀ ਸ਼ਬਦ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਮੌਖਿਕ ਮੂਲ ਬੰਧ ("ਬੰਨ੍ਹਣਾ, ਬੰਨ੍ਹਣਾ") ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬੰਧਨੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਟਾਈ-ਡਾਈ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਹੈ ਜੋ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਕਈ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਕੇ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਅਲੰਕਾਰਿਕ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬੰਧਨੀ ਸ਼ਬਦ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਮੌਖਿਕ ਮੂਲ ਬੰਧ ("ਬੰਨ੍ਹਣਾ, ਬੰਨ੍ਹਣਾ") ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੰਧਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਰਾਜਿਸਥਾਨ, ਸਿੰਧ, ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੂੰ ਸੁੰਗੁਡੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਚੁਨਰੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੰਧਨੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਬੂਤ ਸਿੰਧੂ ਘਾਟੀ ਦੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ 4000 ਬੀ.ਸੀ. ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਰੰਗਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਬੰਧਨੀ ਬਿੰਦੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਆਪਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਉਦਾਹਰਣ ਅਜੰਤਾ ਵਿਖੇ ਗੁਫਾ 1 ਦੀ ਕੰਧ 'ਤੇ ਪਾਏ ਗਏ ਬੁੱਧ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ 6ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬੰਧਨੀ ਨੂੰ ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਧੇਜ ਸਾੜੀ, ਬੰਧਨੀ, ਪਿਲੀਆ ਅਤੇ ਚੁੰਗੀਡੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਤਕਨੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਥਰਾ, ਏਕਦਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਹਨ। ਅੰਤਮ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੋਬੀ, ਘਰ ਚੋਲਾ, ਪਟੋਰੀ ਅਤੇ ਚੰਦਰੋਖਾਨੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।