ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪੂਰਵ-ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਕਲਾਤਮਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ, ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਨਦੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਹੈ। 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਤੱਕ ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾਤਮਕ, ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਰੂਪਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਮੇਂ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੁੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਮੂਰਤ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪਿਕ ਪਹੁੰਚਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। ਪੂਰਬੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਕੁਝ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਕਲਾ, ਯਹੂਦੀ ਕਲਾ, ਇਸਲਾਮੀ ਕਲਾ, ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆਈ ਕਲਾ, ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ, ਚੀਨੀ ਕਲਾ, ਅਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਕਲਾ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਪੱਛਮੀ ਕਲਾ ਉੱਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਪਯੋਗੀ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਮਰਾਜੀ, ਨਿਜੀ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੁਲੀਨ ਅਤੇ ਮੱਧ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਕ ਲੱਭੇ। ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਤੋਂ, ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਚਿੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਨੇ ਚਰਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਬਾਰੋਕ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਮੱਧ ਵਰਗ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕਮਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ " ਕਲਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕਲਾ " ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਰੋਮਾਂਸਿਕ ਚਿੱਤਰਕਾਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸਕੋ ਡੀ ਗੋਯਾ, ਜੌਹਨ ਕਾਂਸਟੇਬਲ, ਅਤੇ ਜੇ.ਐਮ.ਡਬਲਯੂ ਟਰਨਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਨੇ ਵਪਾਰਕ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ ਦਾ ਉਭਾਰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ।