ਕੋਰਰਾਵਈ
ਕੋਰਰਾਵਾਈ (ਕੋਰਰਾਵਾਈ) ਜਾਂ ਕੋਰਰਾਵੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤਾਮਿਲ ਮੰਦਰ 'ਚ ਜੰਗ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਰੁਗਨ, ਜੰਗ ਦਾ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਾ, ਦੀ ਮਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਹਵਾਲੇ ਕੋਰਰਾਵਾਈ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤਾਮਿਲ ਵਿਆਕਰਨ ਟਾਲਕਾਪਿਅਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਗਮ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਕੰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਰਰਾਵਈ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਾ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਕੋਰਰਾਵਈ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਖ਼ੂਨ-ਖਰਾਬੇ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਢੀ ਅਤੇ ਜੰਗ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤਾਮਿਲਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਹਿਲੂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਖੇਤ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਕੋਰਰਾਵਈ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤਾਮਿਲ ਫ਼ੌਜੀ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਰਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਕੋਰਰਾਵਈ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤਮਿਲ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਆਪਣੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਵੀਪੱਲੀ ਵੀਰਾ ਸੋਲੀਯਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਕਮਾਂਡਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲੜਾਈ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਤਾਮਿਲ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀਕਰਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਕੋਰਰਾਵਈ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਾ, ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਸਿਲਪਦਿਕਾਰਾਮ, ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਰਰਾਵਾਈ ਦੁਰਗਾ ਨਾਲ ਵਿਲੀਨ ਹੋਣ ਨਾਲ ਚਲ ਰਹੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ, ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ (ਕਾਲੀਆਮਾਨ) ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਕੋਰਰਾਵਾਈ ਦਾ ਵਾਹਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।