ਤਾਹਿਰੀਹ
ਤਾਹਿਰੀਹ (ਤਾਹਿਰਾ) (Persian: طاهره, "ਪਵਿੱਤਰ," ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਰਰਤ ਅਲ-ਆਇਨ (Arabic: قرة العين "ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਦਿਲਾਸਾ/ਤਸੱਲੀ") ਫਾਤਿਮਾ ਬਰਗਾਨੀ/ਉਮ-ਇ ਸਲਮੀਹ (1814 ਜਾਂ 1817 – 16-27 ਅਗਸਤ, 1852), ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਵੀ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਕਾਰਕੁਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿਰਲੇਖ ਹਨ। ਈਰਾਨ ਵਿੱਚ ਬਾਬੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਹ ਲਿਵਿੰਗ ਦੇ ਪੱਤਰਾਂ, ਬਾਬ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਮੂਹ, ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ, ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਫਾਂਸੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਮੁੱਖ ਹਸਤੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੁਹੰਮਦ ਸਾਲੀਹ ਬਰਗਾਨੀ ਦੀ ਧੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਤਾਹਿਰੀਹ ਨੇ ਇੱਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਕਿ, ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਨੇ ਬਾਬੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਬਾਬੀਵਾਦ ਨਾਲ ਮਸੀਹਵਾਦ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਲੇਖਕ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ। 1840 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ੇਖ ਅਹਿਮਦ ਦੀ ਪੈਰੋਕਾਰ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਕਾਜ਼ਿਮ ਰਸ਼ਤੀ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਪੱਤਰ-ਵਿਹਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਤਾਹਿਰੀਹ ਨੇ ਕਾਜ਼ਿਮ ਰਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸ਼ੀਆਈ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਕਰਬਲਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਕਈ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। 1844 ਵਿੱਚ, ਲਗਭਗ 27 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਇਸਲਾਮੀ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਾਇਮ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਠਿਕਾਣੇ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ, ਉਹ ਬਾਬ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ "ਨਿਡਰ ਸ਼ਰਧਾ" ਦੀਆਂ ਜੋਸ਼ੀਲੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਰਾਨ ਵਾਪਸ ਜਲਾਵਤਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਹਿਰੀਹ ਨੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਨਿਹਚਾ ਸਿਖਾਈ। ਫ਼ਾਰਸੀ ਪਾਦਰੀ ਉਸ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਵਾਇਤੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਵੇ।[ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]