ਜੋਹਾਨਸ ਸਟਾਰਕ
ਜੋਹਾਨਿਸ ਸਟਾਰਕ (15 ਅਪ੍ਰੈਲ 1874 - 21 ਜੂਨ 1957) ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1919 ਵਿੱਚ "ਨਹਿਰ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡੋਪਲਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪੈਕਟਰਲ ਲਾਈਨਾਂ ਦੇ ਫੁੱਟਣ ਲਈ" ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਰਤਾਰੇ ਨੂੰ ਸਟਾਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਟਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੀਐਚ.ਡੀ. 1897 ਵਿੱਚ ਯੂਗੇਨ ਵਾਨ ਲੋਮਲ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਮਯੂਨਿਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 1900 ਵਿੱਚ ਗਟਿੰਗੇਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤੀ ਤਕ ਲੋਮਲ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ 1906 ਤੋਂ ਲੈਬਨੀਜ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈਨੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਧਾਰਨ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ 1909 ਵਿੱਚ ਆਰਡਬਲਯੂਐਚਈਐਚਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ। 1917 ਵਿਚ, ਉਹ ਗ੍ਰੀਫਸਵਾਲਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 1920 ਤੋਂ 1922 ਤਕ ਵਰਜ਼ਬਰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1924 ਤੋਂ ਐਡੋਲਫ ਹਿਟਲਰ ਦਾ ਸਮਰਥਕ, ਸਟਾਰਕ, ਸਾਥੀ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਫਿਲਿਪ ਲੈਨਾਰਡ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੇਮਟਿਕ -ਵਿਰੋਧੀ ਡਿਊਸ਼ ਫਿਜ਼ਿਕ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਜਰਮਨ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਤੋਂ ਯਹੂਦੀ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ 1933 ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਰਿਸਰਚ ਫਾਓਂਡੇਸ਼ਨ ਦਾ ਮੁਖੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1933 ਤੋਂ 1939 ਤੱਕ ਰੀਕ ਫਿਜ਼ੀਕਲ-ਟੈਕਨੀਕਲ ਇੰਸਟੀਚਿ .ਟ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਿਹਾ. ਸੰਨ 1947 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਕਾਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਦਾਲਤ ਨੇ “ਮੇਜਰ ਅਪਰਾਧੀ” ਵਜੋਂ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਸੀ।