ਪਿਓਤਰ ਇਲੀਚ ਚੈਕੋਵਸਕੀ
ਪਯੋਟਰ ਇਲੀਚ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ (7 ਮਈ 1840 - 6 ਨਵੰਬਰ 1893) ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਦੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਸੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਸੰਗੀਤ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਥਾਈ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ 1884 ਵਿੱਚ ਜ਼ਾਰ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਮਰ ਭਰ ਦੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੰਗੀਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਨੂੰ ਸਿਵਲ ਸੇਵਕ ਵਜੋਂ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮੌਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮੌਕਾ ਆਇਆ, ਉਹ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੋਂ ਉਸਨੇ 1865 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਦੇਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਮੇਲ -ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਪਰ ਨਿਰਵਿਘਨ ਰੂਸੀ ਸ਼ੈਲੀ ਬਣਾਈ। ਰੂਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨ, ਇਕਸੁਰਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਪੱਛਮੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਚੱਲਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਸ਼ੈਲੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੇ ਜਾਪਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੇ ਸਵੈ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ। ਰੂਸੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਇਸਦੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਅਪਣਾਏ ਤੱਤ ਪੀਟਰ ਦਿ ਗ੍ਰੇਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਛਾਣ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਇੱਕ ਅਸਪਸ਼ਟਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸੰਕਟਾਂ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਛੇਤੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਕਰੀਬੀ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਨਿਕੋਲਾਈ ਰੂਬਿਨਸਟਾਈਨ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਲਗ ਜੀਵਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਪਤਨ, ਉਸਦੀ 13 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਮੀਰ ਵਿਧਵਾ ਨਾਦੇਜ਼ਦਾ ਵਾਨ ਮੈਕ ਨਾਲ ਸਾਂਝ , ਜੋ ਉਸਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਸੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ ਸਨ ਉਸਦੀ ਸਮਲਿੰਗਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ, ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਰਕ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਸੰਗੀਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੁਣ ਇਸਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। 53 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹੈਜ਼ਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਜਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਹੈਜ਼ਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਉਸਦਾ ਸੰਗੀਤ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਰਾਏ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸੀ। ਕੁੱਝ ਰੂਸੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਮੂਲ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਤਾਂ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੈਕੋਵਸਕੀ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀਵਾਦ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਾਰਥਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਰੂਸੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਦੂਸਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚਾਇਕੋਵਸਕੀ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ "ਉੱਚੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ" ਵਜੋਂ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਰਸਮੀ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦੱਸਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।