ਛਾਤੀਆਂ ਦੀ ਸੋਜ
ਛਾਤੀਆਂ ਦੀ ਸੋਜ (ਮਾਸਟਾਈਟਸ)  ਛਾਤੀ ਜਾਂ ਲੇਵੇ ਦੀ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰੋਗ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਲੱਛਣ ਸਥਾਨਕ ਦਰਦ ਅਤੇ ਲਾਲੀ ਹਨ। ਅਕਸਰ ਬੁਖਾਰ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਕਸਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਡਿਲੀਵਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।  ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ੋੜਾ ਹੋ ਜਾਣਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋਖਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪਲ ਦਾ ਬੱਚੇ ਦੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਉਣਾ, ਨਿਪਲਾਂ ਫੱਟ ਜਾਣਾ, ਬ੍ਰੈਸਟ ਪੰਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਕਤਰਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਆਮ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਹਨ, ਸਟੈਿਫ਼ਲੋਕੋਕਸ ਅਤੇ ਸਟਰੈਪਟੋਕੌਕੀ। ਤਸ਼ਖੀਸ ਲੱਛਣਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੰਭਾਵੀ ਫੋੜਾ ਲਭਣ ਲਈ ਅਲਟਰਾਸਾਉਂਡ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਰੋਕਥਾਮ ਹੈ ਅਕਸਰ ਅਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ। ਜਦ ਲਾਗ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰੋਗਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਜਿਹੇ cephalexin ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਲਾਜ ਲਈ ਛਾਤੀ ਖਾਲੀ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਆਰਜ਼ੀ ਸਬੂਤ ਪ੍ਰੋਬਾਇਔਟਿਕਸ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹਨ।ਲਗਭਗ 10% ਛਾਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।