ਹਰੀਸੇਨਾ
ਹਰੀਸੇਨਾ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਦਾ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਕਵੀ, ਪੈਨੇਗਰਿਸਟ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਗੁਪਤਾ ਸਮਰਾਟ, ਸਮੁੰਦਰਗੁਪਤ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਵਿਤਾ, ਲਿਖੀ ਗਈ ਅੰ. 345 C.E., ਸਮੁੰਦਰਗੁਪਤ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਪੈਨੇਜੀਰਿਕ ਵਜੋਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਰੀਸੇਨਾ ਕਾਵਯ ਕਾਵਿ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ; ਆਰਥਰ ਬੇਰੀਡੇਲ ਕੀਥ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਹਰੀਸੇਨਾ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਵਯ ਸਿਰਲੇਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਗੱਦ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਬਣਤਰ ਸੁਬੰਧੂ ਅਤੇ ਬਾਣਾ ਦੇ ਗੱਦ ਰੋਮਾਂਸ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਚਿੱਤਰਨ ਵਰਗੀ ਹੈ।'' ਜਾਂ ਤਾਂ ਇਸ ਲੇਖਕ (ਜਾਂ ਇਸੇ ਨਾਮ ਦੇ ਹੋਰਾਂ) ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਅਪਬਰਾਮਸਾ ਧਰਮਪਰੀਕਸਾ, ਕਰਪੁਰਾਪ੍ਰਕਾਰਾ ( ਸੂਕਤਵਲ ), ਡਾਕਟਰੀ ਗ੍ਰੰਥ ਜਗਤਸੁੰਦਰੀ-ਯੋਗਮਾਲਾਧਿਕਾਰਾ, ਯਸੋਧਰਕਾਂਤ, ਅਸਥਾਨਿਕਾਕਥਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਤਕਥਾਕੋਸਾ । ਉਹ ਸਮੁੰਦਰਗੁਪਤ ਦੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵੀ ਸੀ। ਹਰੀਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਸਮੁੰਦਰਗੁਪਤ ਨਾਲ ਲੂਟ ਵਜਾਉਣ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ। ਹਰੀਸ਼ਨਾ ਨੇ ਦੱਤਾ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰਗੁਪਤ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ।