ਮੰਜਾ
ਚਾਰਪਾਈ (ਇਹ ਵੀ, ਚਾਰਪਾਇਆ, ਚਾਰਪੋਏ, ਖਟ, ਮੰਜਾ, ਜਾਂ ਮੰਜੀ ) ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਬੁਣਿਆ ਬਿਸਤਰਾ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰਪਾਈ ਨਾਮ ਚਾਰ "ਚਾਰ" ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ "ਪੈਰ" ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੈ। ਖੇਤਰੀ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਮੱਧ ਭਾਰਤ, ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਮਿਆਂਮਾਰ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਰਪਾਈ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਫਰੇਮ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ-ਫਾਈਬਰ ਰੱਸੀਆਂ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਆਧੁਨਿਕ ਚਾਰਪਾਈ ਵਿੱਚ ਧਾਤ ਦੇ ਫਰੇਮ ਅਤੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀਆਂ ਟੇਪਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਰੇਮ ਚਾਰ ਹਰੀਜੱਟਲ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੁੜੇ ਚਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਰਟੀਕਲ ਪੋਸਟਾਂ ਹਨ; ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਉਸਾਰੀ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਪੱਧਰੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਕਪਾਹ, ਖਜੂਰ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਦਰਤੀ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਵੈਬਿੰਗ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ ਬੁਣਾਈ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਨਵੀਨਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਬੁਣਾਈ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਤਿਰਛੀ ਕਰਾਸ ( ਪੱਖਪਾਤੀ ) ਬੁਣਾਈ, ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਸਿਰਾ ਛੋਟਾ ਬੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤਲੇ ਟੁਕੜੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਟੈਂਸ਼ਨਿੰਗ ਐਡਜਸਟਮੈਂਟਾਂ ਲਈ (ਜੋ ਕਿ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਝੁਲਸਣ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ)।ਇਹਨਾਂ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦੀ ਬੁਣਾਈ ਖਾਸ ਕਾਰੀਗਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਇਹ ਜਿਆਦਾਤਰ ਨਿੱਘੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਠੰਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਰੱਸੀ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਨੂੰ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ (ਇੱਕ ਇੰਸੂਲੇਟਿੰਗ ਪੈਲੀਏਸ ਜਾਂ ਟਿੱਕ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੜੀ, ਤੂੜੀ, ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ), ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਟੰਗਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। 1300 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਇਬਨ ਬਤੂਤਾ ਨੇ ਚਾਰਪਾਈ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ "ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਚਾਰ ਕ੍ਰਾਸਪੀਸ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਰ ਕੋਨੀਕਲ ਲੱਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਜਾਂ ਸੂਤੀ ਦੀਆਂ ਵੇੜੀਆਂ ਬੁਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇਸ ਉੱਤੇ ਲੇਟਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਲਚਕਦਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਸਦੀ ਬੁਣਾਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਨਰਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਨੁਕੂਲਿਤ ਚਾਰਪਾਈ ਨੂੰ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਫਰਨੀਚਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।