ਕਾਨੂੰਨੀ ਦੋਹਰਾ (ਲੀਗਲ ਡਬਲਟ)
ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਡਬਲਟ ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਵਾਕੰਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਬਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾ ਬਦਲਣਯੋਗ ਦੋਪਦ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਅਤੇ" ਦੁਆਰਾ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਬੇਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਅਰਥ"। ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਾਧਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਂ ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਤੇ ਮੁਫਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਹੀ ਜਾਵੇ; ਇਹਨਾਂ ਆਮ ਕਨੂੰਨੀ ਵਾਕਾਂਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਤੌਰ 'ਤੇ Cease and desist ਅਤੇ ਮੁਫ਼ਤ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਕਰ- ਯੋਗ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੇ ਖੇਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਸਤੇਮਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਕੀ ਲੰਬੜਦਾਰ ਜਾਂ ਨੰਬਰਦਾਰ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਖ਼ਾਸ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ. ਪੰਜਾਬ ਜਾਂ ਉਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਰਦੂ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦਾ ਖ਼ਾਸ ਇਸਤੇਮਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹਨਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਡਬਲਟ ਨੂੰ ਅਨੁਵਾਦ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਣਾ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇਗਾ. ਦੁੱਗਣਾ—ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਵੀ—ਅਕਸਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮੂਲ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਲੈਟਿਨ ਜਾਂ ਲਾਅ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ; ਰੋਮਾਂਸ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਲਾਤੀਨੀ ਤੋਂ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਤੱਕ। ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਦੋਵਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਉਤੇ ਇਹਦਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਰਮਨਿਕ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਅਕਸਰ pleonasms ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਦੋਪਦ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਹਨ ਜੋ ਸੂਖਮ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਵਕੀਲਾਂ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਤਰੀਕੇ ਅਤੇ ਸਾਧਨ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਢੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਔਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ, ਜਾਂ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਫੰਡ, ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ-ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਲਈ ਵਿਹਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪ੍ਰਸੰਗਿਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਬਦਲਣਯੋਗ ਦੋਪੰਥੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਲੀਚ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਡਬਲਟ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਇਸਦਾ ਬਾਰ ਬਾਰ ਇਸਤੇਮਾਲ ਇਸ ਕਰਕੇ ਵੀ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵਕੀਲਾਂ ਅਤੇ ਕਲਰਕਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਸੌਦੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ-ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਸ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਆਦਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਧੁਨਿਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੰਖੇਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।