ਟਾਰਪੀਡੋ
ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਟਾਰਪੀਡੋ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਚਲਾਇਆ ਹਥਿਆਰ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਸਫੋਟਕ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਉੱਪਰ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਵੱਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਵਿਸਫੋਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਆਟੋਮੋਟਿਵ, ਆਟੋਮੋਬਾਇਲ, ਲੋਕੋਮੋਟਿਵ ਜਾਂ ਮੱਛੀ ਟਾਰਪਰਡੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਬੋਲਚਾਲਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕ ਮੱਛੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਟੋਆਰਪੀਡੋ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਅੱਜ ਖਾਣਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਕਰੀਬਨ 1900 ਤੱਕ, ਟਾਰਪੀਡੋ ਨੂੰ ਇਕ ਤਾਰਹੀਣ ਸਵੈ-ਚਲਤ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਬੈਟਲਸ਼ਿਪ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਬਸਤੂਰਸ਼ੀਲ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਬੰਦੂਬੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਰੁਝੇਵੇਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਟੋਆਰਪਾਡੋ ਨੇ ਟਾਰਪੇਡੋ ਦੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਾਈਟਰ ਸਤਹ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ, ਡੁਮਬੱਤੀਆਂ, ਆਮ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਬੇੜੀਆਂ ਜਾਂ ਫ੍ਰੇਮੈਨਸ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੱਡੇ ਬੁੱਤ ਵਾਲੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਵੱਡੇ ਤੋਪਾਂ ਦੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਲੰਬੇ ਰੇਂਜ ਵਾਲੇ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣ ਦੇ ਜੋਖਮ ਤੇ। ਅੱਜ ਦੇ ਟਾਰਪੌਡਸ ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਚੱਲਣ, ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਹੋਮਰਸ, ਅਤੇ ਤਾਰ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ. ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਤੋਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।