ਮੱਖੀ ਪਾਲਣ
ਮਧੂ ਮੱਖੀ ਪਾਲਣ (ਜਾਂ ਐਪੀਕਲਚਰ) (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Beekeeping) ਮਧੂ ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਨਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਛਪਾਕੀ ਵਿਚ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜੀਨਸ ਐਪੀਸ (apis) ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੀਆਂ ਮਧੂਮੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਲੇਕਿਨ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਲੀਪੋਨਾ ਵਰਗੀਆਂ ਡੰਗ ਰਹਿਤ ਮਧੂਮੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਧੂ-ਮੱਖੀ ਪਾਲਕ (ਜਾਂ ਅਪੀਅਰਿਸਟ) ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਧੂ ਮੱਖੀ ਪਾਲਦਾ ਹੈ (ਬੀ ਵੈਕ੍ਸ, ਪ੍ਰੋਵੋਲਿਸ, ਫੁੱਲ ਪਰਾਗ, ਮਧੂ ਮੱਖਣ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਜੈਲੀ ਸਮੇਤ), ਪਰਾਗਿਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਗਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਾਂ ਵਿਕਰੀ ਲਈ ਦੂਜੀਆਂ ਮਧੂਮੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮੱਖੀਆਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸਥਾਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੂ-ਮੱਖੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਪੀਆਰੀ ਜਾਂ "ਬੀ ਯਾਰਡ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੰਗਲੀ ਬੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਦ ਤੋਂ 10,000 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਹਿਦ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿਚ ਤਕਰੀਬਨ 9,000 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿਚ ਮੱਖਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲਗਭਗ 4,500 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਸਰੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਮੱਖੀਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਧਾਰਣ ਛਪਾਕੀ ਅਤੇ ਧੂੰਏ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨੂੰ ਜਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਾਂ ਦੇ ਮਕਬਰੇ ਜਿਵੇਂ ਟੂਟਨਖਮੂਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਸਨ। ਇਹ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਯੂਰਪੀਅਨ ਮਧੂ-ਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਧੂ-ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵਾਣੂਆਂ ਨੂੰ ਚੱਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਕਲੋਨੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਚੁਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। 