ਚੌਸ਼ (ਭਾਰਤ)
ਚੌਸ਼ ਜਾਂ ਚੌਸ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੱਖਣ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਦਰਾਮੀ ਅਰਬ ਮੂਲ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਹਨ। ਚੌਸ਼ ਅਰਬੀ ਸ਼ਬਦ ਜੈਸ਼ ਦਾ ਭਾਰਤੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਫੌਜ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਰਬਾਂ ਨੂੰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਨਿਜ਼ਾਮ ਦੀ ਫੌਜ ਸੀ ਜਾਂ ਨਜ਼ਮ ਏ ਜਮੀਅਤ (ਅਨਿਯਮਿਤ ਫੌਜ)। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਸ਼ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਆਇਆ ਚੌਸ਼ ਜਾਂ ਚੌਸ ਨੂੰ ਯਮਨ ਤੋਂ ਸਾਬਕਾ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਿਜ਼ਾਮਾਂ ਲਈ ਫੌਜੀ ਬੰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਡੀ ਗਾਰਡ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ 7ਵੇਂ ਨਿਜ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਰਬ ਬਾਡੀਗਾਰਡਾਂ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਸੀ। ਉਹ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਦੇ ਬਰਕਾਸ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੌਸ਼ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਹੈਦਰਾਬਾਦੀ ਡਾਇਸਪੋਰਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਦੇ ਅਰਬ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ। ਹਧਰਮਾਵਤ ਵਿੱਚ ਕਉਏਤੀ ਅਤੇ ਕਥੀਰੀ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਜਮਾਂਦਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਰਬੀ (ਚੌਸ਼) ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ 'ਤੇ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਲੁੰਗੀ ਅਤੇ ਘੁਟਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਥਾਨਕ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਚੌਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਯੋਗਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਫਾ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ, ਅਤੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦੀ ਹਲੀਮ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਹੈਦਰਾਬਾਦੀ ਮੁਸਲਿਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।