ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ
  ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਸੱਤ ਰਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਲੇਖਕ ਫਲੋਰਾ ਐਨੀ ਸਟੀਲ ਦੁਆਰਾ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਰਨੇ-ਥੌਮਸਨ-ਉਥਰ ਸੂਚਕਾਂਕ ਵਿੱਚ ਏਟੀਯੂ 462, "ਦ ਆਊਟਕਾਸਟ ਕਵੀਨਜ਼ ਅਤੇ ਓਗਰੈਸ ਕਵੀਨ" ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਰਸੀ ਟੈਂਪਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ ਫਲੋਰਾ ਐਨੀ ਸਟੀਲ ਦੁਆਰਾ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਪੁਰਬੀਆ ਲੜਕੇ ਤੋਂ ਹੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਸਾਲੇ ਇੰਡੀਅਨ ਐਂਟੀਕੁਏਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕਹਾਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਟੀਲ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ । ਫੋਕਲੋਰਿਸਟ ਜੋਸੇਫ ਜੈਕਬਸ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਇੰਡੀਅਨ ਫੇਅਰੀ ਟੇਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਦ ਸਨ ਆਫ ਸੇਵਨ ਕਵੀਂਸ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਫਕੀਰ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਰਾਣੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸ਼ਿਕਾਰ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੱਟੇ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਇਕ ਦੁਖੀ ਝੌਂਪੜੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਝੌਂਪੜੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚਰਖੇ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਟੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚਿੱਟੀ ਹਿੰਡ ਹੈ । ਉਹ ਉਸਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਗਲੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਸ਼ਰਤ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੂਜੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੱਢ ਲਵੇ। ਗੋਰੀ ਹਿੰਡ ਔਰਤ ਦੀ ਜ਼ਾਲਮ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਸੱਤ ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ, ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀਆਂ ਦੀ ਈਰਖਾ ਲਈ। ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਈਰਖਾ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਔਰਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬੱਚਾ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।