ਉਮਰ ਕੈਦ
ਉਮਰ ਕੈਦ ਕਿਸੇ ਅਪਰਾਧ ਲਈ ਕੈਦ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਸਜ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਤਹਿਤ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਉਮਰ ਲਈ ਜਾਂ ਅਣਮਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮਾਫੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਪੈਰੋਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਿਆਦ ਵਿੱਚ ਬਦਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਪਰਾਧ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਕਤਲ, ਤਸੀਹੇ, ਅੱਤਵਾਦ, ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮੌਤ, ਬਲਾਤਕਾਰ, ਜਾਸੂਸੀ, ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ, ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਤਸਕਰੀ, ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ, ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ, ਗੰਭੀਰ ਧੋਖਾਧੜੀ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਅਪਰਾਧ, ਵਧੇ ਹੋਏ ਅਪਰਾਧੀ ਨੁਕਸਾਨ, ਅੱਗਜ਼ਨੀ, ਅਗਵਾ, ਚੋਰੀ, ਅਤੇ ਡਕੈਤੀ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਡਾਕੂ, ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਅਗਵਾ, ਅਤੇ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪਰਾਧ, ਯੁੱਧ ਅਪਰਾਧ, ਬਾਲ ਪੋਰਨੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲੇ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ-ਹੜਤਾਲਾਂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਤਿੰਨ ਅਪਰਾਧ। ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਅਪਰਾਧਾਂ ਲਈ ਉਮਰ ਕੈਦ (ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਿਆਦ ਵਜੋਂ) ਵੀ ਲਗਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ; ਪੁਰਤਗਾਲ 1884 ਵਿੱਚ ਉਮਰ ਕੈਦ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਦੇਸ਼ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਉਮਰ ਕੈਦ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਸਜ਼ਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜੇਲ੍ਹ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੈਰੋਲ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਰਸਮੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਦੋਸ਼ੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ (ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ) ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਰੀਲੀਜ਼ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੀਤ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਆਚਰਣ 'ਤੇ ਸ਼ਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਜਦੋਂ ਕੈਦ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਿਆਦ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਸ਼ੀ ਆਜ਼ਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੇਵਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਪੈਰੋਲ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੈਰੋਲ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਣ ਨਾਲ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਪੈਰੋਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਸਵੀਡਨ ਸਮੇਤ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੈਰੋਲ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਇੱਕ ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ - ਇੱਕ ਸਫਲ ਅਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ - ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਿਆਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਪਰਾਧੀ ਨੂੰ ਰਿਹਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਸਦੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤਸਮਾਨੀਆ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ, 1996 ਵਿੱਚ ਪੋਰਟ ਆਰਥਰ ਕਤਲੇਆਮ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਮਾਰਟਿਨ ਬ੍ਰਾਇਨਟ ਨੂੰ 35 ਉਮਰ ਕੈਦ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਪੈਰੋਲ ਦੇ 1,035 ਸਾਲ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੀ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜੇਮਸ ਹੋਲਮਜ਼, 2012 ਦੇ ਔਰੋਰਾ, ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ, ਨੂੰ ਪੈਰੋਲ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲਗਾਤਾਰ 12 ਉਮਰ ਕੈਦ ਅਤੇ 3,318 ਸਾਲ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੀ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹਿਕ ਕਤਲ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਕਲੈਂਡ ਦੇ ਸਮੂਹਿਕ ਕਾਤਲ ਨਿਕੋਲਸ ਕਰੂਜ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ 17 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ 17 ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਕਰਨ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ 34 ਵਾਰ ਉਮਰ ਕੈਦ (ਬਿਨਾਂ ਪੈਰੋਲ) ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਬਿਨਾਂ ਪੈਰੋਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਮੁਅੱਤਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੈਦੀ ਨੂੰ ਮੁਆਫੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਅਪੀਲ, ਮੁਕੱਦਮੇ ਜਾਂ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਆਧਾਰਾਂ 'ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੌਤ, ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਹਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਅਸਲ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਬਦੇਲਬਾਸੇਟ ਅਲ-ਮੇਗਰਾਹੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ। ਕੁਝ ਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਨਾਬਾਲਗ ਨੂੰ ਉਮਰ ਭਰ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤਮ ਰਿਹਾਈ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ: ਐਂਟੀਗੁਆ ਅਤੇ ਬਾਰਬੁਡਾ, ਅਰਜਨਟੀਨਾ (ਸਿਰਫ 16 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ), ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਬੇਲੀਜ਼, ਬਰੂਨੇਈ, ਕਿਊਬਾ, ਡੋਮਿਨਿਕਾ, ਸੇਂਟ ਵਿਨਸੈਂਟ ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਨਾਡਾਈਨਜ਼, ਸੋਲੋਮਨ ਟਾਪੂ, ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ। ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਸਕੂਲ ਆਫ ਲਾਅ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, 2008 ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਨਾਬਾਲਗ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਸਜ਼ਾ ਕੱਟ ਰਹੇ ਸਨ। 2009 ਵਿੱਚ, ਹਿਊਮਨ ਰਾਈਟਸ ਵਾਚ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੈਰੋਲ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਕੱਟ ਰਹੇ 2,589 ਨੌਜਵਾਨ ਅਪਰਾਧੀ ਸਨ। 2020 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ, ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਘਟ ਕੇ 1,465 ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ (ਬਾਲਗ ਅਤੇ ਨਾਬਾਲਗ ਦੋਵੇਂ), ਪ੍ਰਤੀ 100,000 (2,000 ਵਿੱਚੋਂ 1) ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ 50 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਉਮਰ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ।