ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਸਤਿਆਵਾਨ
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਸਤਿਆਵਾਨ ( Sanskrit ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ सत्यवान् ਸਤਿਆਵਾਨ ) ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਜੋੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਤਿਆਵਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੰਤਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਸੱਤਿਆਵਾਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਜਲਾਵਤਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦੀ ਜਲਦੀ ਮਰਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੰਤਕਥਾ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਯਮ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਸੀ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਸਤਿਆਵਾਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੰਸਕਰਣ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੇ ਵਨ ਪਰਵ ("ਜੰਗਲ ਦੀ ਕਿਤਾਬ") ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮਹਾਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁਣਾ-ਭਰਪੂਰ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਜੋਂ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਮਾਰਕੰਡੇਆ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਕਦੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦ੍ਰੋਪਦੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।