ਅਰਾਇਮੁਦੀ
ਅਰਾਇਮੁਦੀ (ਅਰੇਮੁਤੀ) (ਤਮਿਲ: அரைமுடி, araimūḍi ?) ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਧਾਤੂ ਦੀ ਪਲੇਟ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਜਾਂ ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। "ਅਰਾਈ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਮਰ ਅਤੇ "ਮੁੜੀ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਢੱਕਣ। ਅਰੇਮੁਦੀ ਨੂੰ "ਜਨਨ ਸ਼ੀਲਡ" ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਮਐਸ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਦੁਆਰਾ "ਸਰਕਾਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ, ਪੁਡੁਕੋੱਟਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਲਈ ਗਾਈਡ" ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਰੇਮੁਦੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ 1966 ਵਿੱਚ ਮਦਰਾਸ ਸਰਕਾਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। . "ਮਦਰਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਵਿੱਚ ਸਲੇਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਨੂਅਲ, ਖੰਡ 1" ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ "ਕਈ ਵਾਰੀ ਬੱਚੇ, ਦਸ ਸਾਲ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ, ਨਗਨਤਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਇਦ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਤਾਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਟੁਕੜੇ ਦੁਆਰਾ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। "ਅਰੈਮੁਦੀ" ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਦਿਲ-ਆਕਾਰ ਦਾ ਟੁਕੜਾ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਛੁਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।"