ਬਾਤੂ ਖ਼ਾਨ
ਬਾਤੂ ਖ਼ਾਨ (/ˈbɑːtuː ˈkɑːn//ˈbɑːtuː ˈkɑːn/; Mongolian: Бат хаан, Bat haan, ਤਤਰ ਸਿਰੀਲਿਕ: Бату хан, ਲਾਤੀਨੀ: Batu xan, ਅਰਬੀ: باتو خان باتو خان, ਚਾਈਨੀਜ਼:ਚੀਨੀ: 拔都 Bá dū, ਰੂਸੀ: хан Баты́й, khan Baty,ਗਰੀਕ: ਯੂਨਾਨੀ: Μπατού; c. 1207–1255), ਨੂੰ ਸੈਨ ਖ਼ਾਨ (Mongolian: Good Khan ਚੰਗਾ ਖ਼ਾਨ, Сайн хаан, Sayn hân) ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਾਰ ਬਾਤੂ ਮੰਗੋਲ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੰਪਰਦਾਇ(ਮੰਗੋਲ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ) ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ। ਬਾਤੂ ਜੋਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਚੰਗੇਜ਼ ਖ਼ਾਨ ਦਾ ਪੋਤਰਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੰਪਰਦਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸੂਬਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਕਿ ਰੁਸ, ਵੋਲਗਾ ਬੁਲਗੈਰੀਆ, ਕਮਾਨੀਆ ਅਤੇ ਕਾਕੇਸਸ ਉੱਤੇ ਲਗਭਗ 250 ਸਾਲਾਂ ਤੀਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੋਲੈਂਡ ਅਤੇ ਹੰਗਰੀ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤਾ। '''ਬਾਤੂ''' ਜਾਂ '''ਬਾਤ''' ਦਾ ਮੰਗੋਲੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਕਠੋਰ, ਪੱਕਾ ਜਾਂ ਸਥਾਈ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੇਜ਼ ਖ਼ਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਤੂ ਮੰਗੋਲ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਆਗ਼ਾ (ਵੱਡਾ ਭਾਈ) ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।