ਹਰਚਰਨ ਚਾਵਲਾ
ਹਰਚਰਨ ਦਾਸ ਚਾਵਲਾ (Urdu: ہرچَرَن داس چاولہ , 4 ਨਵੰਬਰ 1926 – 5 ਨਵੰਬਰ 2001) ਇੱਕ ਉਰਦੂ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਚਾਵਲਾ ਦਾ ਜਨਮ 4 ਨਵੰਬਰ 1926 ਨੂੰ ਮੀਆਂਵਾਲੀ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। 1947 ਦੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਹ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨਾਵਲ ਦਰਿੰਦੇ ਲਈ ਪਿਛੋਕੜ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਪਰਵਾਸ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਛਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਥੀਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਪੂਰੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਥਾਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਛੱਡ ਗਈ। 1956 ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1971 ਵਿੱਚ ਚਾਵਲਾ ਫਰੈਂਕਫਰਟ, ਜਰਮਨੀ, ਫਿਰ 1974 ਵਿੱਚ ਓਸਲੋ, ਨਾਰਵੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵਸਣ ਨਾਲ਼ ਉਸ ਦੀ ਲੇਖਣੀ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਪਹਿਲੂ ਜੁੜਿਆ, ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਾਰਨ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਪੇਸ਼ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਪਛਾਣ ਦੀ ਹਾਨੀ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ। ਓਸਲੋ ਵਿੱਚ, ਚਾਵਲਾ ਨੇ ਨਾਰਵੇਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਰਵੇਈ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਅਤੇ ਨਾਰਵੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਚਾਵਲਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਸਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਨੇ ਨਟ ਹੈਮਸਨ ਦੇ ਨਾਵਲ "ਵਿਕਟੋਰੀਆ" ਦਾ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਕਲਨ ਇੰਡੀਅਨ ਫ਼ੋਰਟੈਲਰ ਦਾ ਨਾਰਵੇਈ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ।