ਇੰਦਰਾਵਤੀ ਨਦੀ
ਇੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਨਦੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Indravati River; ਹਿੰਦੀ: इन्द्रावती नदी) ਮੱਧ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰਵਤੀ ਨਦੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਆਰੰਭਕ ਬਿੰਦੂ ਓਡੀਸ਼ਾ ਰਾਜ ਦੇ ਕਾਲਹੰਡੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਥੁਆਮੁਲਾ ਰਾਮਪੁਰ ਬਲਾਕ ਦੇ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਪਿੰਡ ਮਾਰਦੀਗੁਡਾ ਤੋਂ ਦੰਦਕਰਣਿਆ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਘਾਟ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੇ ਮੇਲ ਕਾਰਨ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਨਦੀ ਇੱਕ ਪੱਛਮ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਛੱਤੀਸਗੜ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਗਦਲਪੁਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਦੀ ਇੱਥੋਂ ਦੱਖਣੀ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਦਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪੜਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨਦੀ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀਮਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰਾਵਤੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਛੱਤੀਸਗੜ ਰਾਜ ਦੇ ਬਸਤਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਆਕਸੀਜਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਇੱਕ ਹਰੀ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪੱਖੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰਾਵਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਕੁੱਲ ਪੰਜ ਪਣਬਿਜਲੀ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਕੁਤਰੂ ਪਹਿਲੇ, ਕੁਤਰੋ II, ਨੁਗੜੂ ਪਹਿਲੇ, ਨੁਗਰੂ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਭੋਪਾਲਪਟਨਮ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਯੋਜਨਾ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਯੋਜਨਾ ਦਿਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੀ। ਇੰਦਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਦੇ ਉੜੀਸਾ ਅਤੇ ਬਸਤਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕਲਹੰਦੀਆਂ, ਨਬਾਰੰਗਪੁਰ, ਦੀ “ਜੀਵਨ ਰੇਖਾ” ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹਰੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਦੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਨਬਰੰਗਾਪੁਰ ਅਤੇ ਬਸਤਰ ਦੇ ਸੰਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਦੀ 535 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (332 ਮੀਲ) ਲਈ ਵਗਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਡਰੇਨੇਜ ਖੇਤਰ 41,665 ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ (16,087 ਵਰਗ ਮੀਲ) ਹੈ।