ਸ਼ਹਿਰਬਾਨੂ
ਸ਼ਾਹਰਬਾਨੂ (ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਬਾਨੋ) (ਫ਼ਾਰਸੀ: شهربانو; "ਲੇਡੀ ਆਫ਼ ਦ ਲੈਂਡ") ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੁਸੈਨ ਇਬਨ ਅਲੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਸ਼ੀਆ ਇਮਾਮ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮੀ ਪੈਗੰਬਰ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਪੋਤੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ। ਅਲੀ ਇਬਨ ਹੁਸੈਨ ਉਹ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਸਾਨਿਡ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਰਸ਼ੀਆ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਾਸਾਨੀ ਸਮਰਾਟ ਯਜ਼ਡੇਗਰਡ III ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਹਰਬਾਨੂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੇਖਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਈ ਹੋਰ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ: ਸ਼ਾਹਰਬਾਨਵਯ, ਸ਼ਾਹਜ਼ਾਨ, ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ, ਜਹਾਂਸ਼ਾਹ, ਸਲਾਮਾ, ਸਲਾਫਾ, ਗ਼ਜ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਸਦਾਰਾ। ਇਸਲਾਮੀ ਕਥਾਵਾਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਹਰਬਾਨੂ ਨੂੰ ਫਾਰਸ ਦੀ ਮੁਸਲਿਮ ਜਿੱਤ ਦੌਰਾਨ ਫਡ਼ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਅਰਬ ਕੁਲੀਨਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਹੁਸੈਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ੀਆ ਸਰੋਤਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਰਬਾਨੂ ਦੀ ਮੌਤ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਲੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਥੋਡ਼੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਨਤ ਅਲ-ਬਾਕੀ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁੱਝ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਰੇ ਵਿੱਚ ਬੀਬੀ ਸ਼ਹਿਰ ਬਾਨੋ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਰਾਮ ਸਥਾਨ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਹਰਬਾਨੂ ਨੂੰ ਸ਼ੀਆ ਸੰਪਰਦਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸੰਤ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਰਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ' ਤੇ ਪੂਰਵ-ਇਸਲਾਮੀ ਫਾਰਸ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸ਼ੀਆ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਡ਼ੀ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕਤਾ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਇਸਲਾਮੀ ਲੇਖਕਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਲ-ਮੁਬਾਰਦ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਅਲ-ਕੁਲੈਨੀ ਨੇ 9ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਹਿਰਬਾਨੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਫ਼ਾਰਸੀ ਪਿਛੋਕਡ਼ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲੀ ਇਬਨ ਹੁਸੈਨ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਤਰੀ ਸ਼ਾਹੀ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਜੋਡ਼ਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਹਵਾਲਾ 9ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਬਨ ਸਾਦ ਅਤੇ ਇਬਨ ਕੁਤਯਬਾਹ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੰਧ ਦਾ ਗੁਲਾਮ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਐਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਇਰਾਨਿਕਾ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰਬਾਨੂ "ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਮਹਾਨ" ਸੀ।