ਸੰਦੀਪਨ ਚੱਟੋਪਾਧਿਆਏ
ਸੰਦੀਪਨ ਚੱਟੋਪਾਧਿਆਏ (25 ਅਕਤੂਬਰ 1933 - 12 ਦਸੰਬਰ 2005) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ 1961 ਦੀ ਕਿਤਾਬ "ਕ੍ਰਿਤਾਦਾਸ ਕ੍ਰਿਤਾਦਾਸੀ" ਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਗਲਪ ਦਾ ਰੂਪ ਬਦਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਣਾਇਆ। ਸਥਾਪਤੀ ਵਿਰੋਧੀ ਇੱਕ ਕਠੋਰ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸਮਰਥਕ, ਸੰਦੀਪਨ ਨੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੱਡੇ ਬੰਗਾਲੀ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਹਾਊਸਾਂ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ 1961-65 ਦੌਰਾਨ ਹੰਗਰੀਵਾਦ ਅੰਦੋਲਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੰਗਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਮੋਢੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ, ਬਿਨੋਈ ਮਜੂਮਦਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਸਹਿਤ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਮਾਲੇ ਰਾਏ ਚੌਧਰੀ, ਸੁਬੀਮਲ ਬਾਸਕ, ਤ੍ਰਿਦਿਬ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਮੀਰ ਰਾਏਚੌਧੂਰੀ ਨਾਲ ਸਾਹਿਤਕ ਮੱਤਭੇਦ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਐਮੀ ਓ ਬਨਬੀਹਰੀ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਦਸੰਬਰ 2005 ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ1। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਉੱਘੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੇਰਾਰ ਡਿੰਗੂਲਾਈਟ ਪ੍ਰੇਮ, “ਸ਼ੈਪਰ ਚੋਕਰ ਭਿੱਟਰ ਦੀਏ” (ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ), ਕੁੱਕੜ ਸੰਪਰਕ ਦੂਤ ਏਕਤਾ ਕਥਾ ਜਾ ਅਮੀ ਜਾਨੀ, “ਸੀਸ਼ਾਬ ਦਿਨਰਾਤਰੀ” (ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ), ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾ, ਮਾਈ ਲਵ, ਅਸਤਿਤਵਾ ਅਤਿਥੀ ਤੁਮੀ ਅਤੇ ਈਸ਼ੋ ਨਿਪਾਬੇਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।