ਫਿਰਕਲ ਡਾਂਸ
ਫਿਰਕਲ ਭੂਮੀ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਹੈ। ਫਿਰਕਲ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸਾਜ਼ ਹਨ ਤਲਵਾਰ, ਤੀਰ, ਕਮਾਨ ਅਤੇ ਢਾਲ। ਇਹ ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਪੋਟਕਾ ਬਲਾਕ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਲਾਰੀਪਯੱਟੂ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟ ਫਾਰਮ ਜੋ ਇਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਚੀਨ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰਕਲ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟ-ਅਧਾਰਤ ਡਾਂਸ ਫਾਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਛੋਟਾਨਾਗਪੁਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਭੂਮੀਜ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ ਤੋਂ ਫਿਰਕਲ ਅਫਰੀਕੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਯੋਧੇ ਦੇ ਨਾਚ ਵਾਂਗ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਨਾਚ ਦੇ ਪਾਠ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਐਕਟ ਸਨ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੱਚੀ ਮਾਚੋ ਹਿੰਮਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਭੂਮਜੀ ਦੀ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਨੇ ਡਾਂਸ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਨੂੰ ਸੋਧਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਡਾਂਸ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਹਿੰਮਤ ਦੇ ਰਸਮੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਆਰਾਮਦਾਇਕ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਨਾਚ ਕਦਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਗ ਤਾਲ, ਬਿਰਸਾ ਮੁੰਡਾ ਤਾਲ, ਪਹਿਲਬਾਨੀ ਤਾਲ, ਆਦਿ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭੂਮੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਾਹਸੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਡਾਂਸ ਸਟੈਪਸ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਜਮਸ਼ੇਦਪੁਰ -ਅਧਾਰਤ NGO, ਕਲਾਮੰਦਿਰ—ਦਿ ਸੈਲੂਲੋਇਡ ਚੈਪਟਰ ਆਰਟ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ (TCCAF) ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਸਦਕਾ ਫ਼ਿਰਕਲ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਸੰਸਥਾ ਫਿਰਕਲ ਦੀ ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਅਣਥੱਕ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਲਗਭਗ 25 ਭੂਮੀ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਫਿਰਕਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾਨ ਸੁਸੁਨ (ਕਿਰਪਾਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਸੁਸੁਨ ਨਾਚ) ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਛੋਟੇਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਭੂਮੀਜ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਨਾਚ ਰੂਪ ਹੈ। ਡਾਂਸ ਪੋਰਟਰੇਲਜ਼ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਐਕਟ ਹਨ।