ਗਰੀਬੜੇ
ਗਰੀਬੜੇ ( ਰੂਸੀ: Бедные люди,ਬੇਦਨੇ ਲਿਊਡੀ ), ਜਿਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਗਰੀਬ ਲੋਕ ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, [note] ਫਿਓਦੋਰ ਦੋਸਤੋਯਵਸਕੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਹੈ, ਜੋ 1844 ਅਤੇ 1845 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੋਸਤੋਵਸਕੀ ਆਪਣੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਜੂਏ ਦੀ ਲਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਕਾਰਨ ਵਿੱਤੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਵਲਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਅਨੁਵਾਦ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਲਿਖਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਗੋਗੋਲ, ਪੁਸ਼ਕਿਨ ਅਤੇ ਕਰਮਜ਼ਿਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਗਰੀਬੜੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰਾਂ, ਮਕਰ ਦੇਵੁਸ਼ਕਿਨ ਅਤੇ ਵਾਰਵਰਾ ਦੋਬਰੋਸੇਲੋਵਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੱਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਦੋ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਚਚੇਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਨਾਵਲ ਗ਼ਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ, ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰੀਬੀ, ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀਵਾਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਂਝੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਪਰ ਅਜੀਬ ਦੋਸਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦੋਬਰੋਸੇਲੋਵਾ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਗੁਆ ਦਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਮਗਰੋਂ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਵਿਧਵਾ ਮਿਸਟਰ ਬਾਈਕੋਵ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵੁਸ਼ਕਿਨ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ। ਦੇਵੁਸ਼ਕਿਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀਵਾਦੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਲਰਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੋਟਾਈਪ, ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਦੋਬਰੋਸੇਲੋਵਾ ਕਲਾ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੇਵੁਸ਼ਕਿਨ ਸਾਹਿਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।