ਬੁਰੂ (ਪੌਰਾਣਿਕ ਜੀਵ)
  ਬੁਰੂ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਇੱਕ ਜਲ-ਜੰਤੂ ਹੈ ਜੋ ਅਪਤਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਮਿੱਥ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਜ਼ੀਰੋ ਘਾਟੀ ਵਿਚ ਅਪਤਾਨੀ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਰਵਾਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਾਦੀ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਲਦਲ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ, ਮਗਰਮੱਛ ਵਰਗੇ ਜੀਵ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਦਲਦਲ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਜਾਊ ਝੋਨੇ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਵਸਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। 1945 ਅਤੇ 1946 ਵਿੱਚ, ਜੇਮਸ ਫਿਲਿਪ ਮਿਲਜ਼ ਅਤੇ ਚਾਰਲਸ ਸਟੋਨੋਰ ਨੇ ਅਪਤਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬੁਰੂ ਬਾਰੇ ਵੇਰਵੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ। ਅਪਤਾਨੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਜ਼ੀਰੋ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ ਤਾਂ ਘਾਟੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਦਲਦਲ ਸੀ ਜੋ ਬੁਰੂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਸੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਪਤਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਘਾਟੀ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਜਲਵਾਯੂ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਵਸਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੁਰੁ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦਲਦਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਿਕਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਰੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਲਈ ਦਲਦਲ ਕੱਢ ਰਹੇ ਸਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੁਰੂ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਰ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭੂਮੀਗਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। 1947 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਵਾਨ ਫੁਰਰ-ਹਾਈਮਨਡੌਰਫ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਛਮੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਬੁਰੂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਸ਼ੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਆਖਰੀ ਬੁਰੂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉੱਥੇ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਗਈ ਸੀ। ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਨੇ ਇਸ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਨੇ ਚਸ਼ਮੇ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]