ਸੇਲਮੈਨ ਵਾਕਸਮੈਨ
ਸੇਲਮੈਨ ਅਬਰਾਹਿਮ ਵੈਕਸਮੈਨ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Selman Abraham Waksman; ਜੁਲਾਈ 22, 1888 - 16 ਅਗਸਤ, 1973) ਇੱਕ ਯੂਰਪੀਅਨ-ਜੰਮਪਲ, ਯਹੂਦੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਖੋਜਕਰਤਾ, ਜੀਵ-ਰਸਾਇਣ ਅਤੇ ਮਾਈਕਰੋਬਾਇਓਲੋਜਿਸਟ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੜਨ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਨੇ ਸਟ੍ਰੈਪਟੋਮੀਸਿਨ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਇਆ। ਚਾਰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਰਟਜਰਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਬਾਇਓਕੈਮਿਸਟਰੀ ਅਤੇ ਮਾਈਕਰੋਬਾਇਓਲੋਜੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਲੱਭੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਰੰਭ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਈਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਪੇਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਲਾਇਸੈਂਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਮਾਈ ਨੇ ਮਾਈਕਰੋਬਾਇਓਲੋਜੀਕਲ ਖੋਜ ਦੀ ਨੀਂਹ ਪੂੰਜੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ (ਯੂਐਸਏ) ਦੇ ਪਿਸਕਟਵੇਅ ਵਿਚ ਰਟਜਰਜ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਬੁਸ਼ ਕੈਂਪਸ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਵੈਕਸਮੈਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮਾਈਕਰੋਬਾਇਓਲੋਜੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। 1952 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ "ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਰੋਗਾਣੂਆਂ ਦੇ ਹੁਨਰਮੰਦ, ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਅਤੇ ਸਫਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਕੇ ਸਟਰੈਪਟੋਮੀਸਿਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ" ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਵੈਕਸਮੈਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਸਟ੍ਰੈਪਟੋਮੀਸਿਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਸਕੈੱਟਜ਼ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਐਲਬਰਟ ਸਕੈਟਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੇ ਇਕ ਪੀਐਚਡੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰੈਪਟੋਮੀਸਿਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਖੋਜਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 2005 ਵਿੱਚ, ਸੇਲਮੈਨ ਵੈਕਸਮੈਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਏ ਸੀ ਐਸ ਨੈਸ਼ਨਲ ਹਿਸਟੋਰੀਕਲ ਕੈਮੀਕਲ ਲੈਂਡਮਾਰਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਲੈਬ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕੰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਜੋਂ ਸਟ੍ਰੈਪਟੋਮੀਸਿਨ ਸਮੇਤ 15 ਤੋਂ ਵੱਧ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਨੂੰ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਟੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਇਲਾਜ਼ ਸੀ।