ਰਥ
ਇਕ ਰਥ ਇਕ ਰਥੋਟਰ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਘੋੜਾ ਹੈ tਜੋ ਤੇਜ਼ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਜਾਂ ਮੋਬਾਈਲ ਤੀਰ ਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਜਾਂ ਰੇਸਿੰਗ ਲਈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸ਼ਬਦ "ਰੱਥ" ਲਾਤੀਨੀ ਸ਼ਬਦ ਕਾਰਰਸ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਗੋਲਿਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਕਰਜ਼ਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੰਗ ਦੇ ਰੱਥ ਜਾਂ ਫੌਜੀ ਪਰੇਡਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਇਕ ਨੂੰ ਕਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ[ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਸੱਭਿਅਤਾਵਾਂ ਵਿਚ, ਇਕ ਵੱਡੇ ਫੌਲੋ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਇਕ ਟ੍ਰਾਈਗ੍ਰਾ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਇਕ ਚੌਦਲਿੰਗ ਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਘੋੜੇ ਦਾ ਰਥ ਇੱਕ ਤੇਜ਼, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਖੁੱਲਾ, ਦੋ-ਪਹੀਆ ਵਾਹਨ ਸੀ ਜੋ ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨਾਲ ਹਿੱਟ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫਰਸ਼ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਇੱਕ ਕਮਰ-ਉੱਚ ਗਾਰਡ ਸੀ। ਇਹ ਕਾਂਸੀ ਅਤੇ ਆਇਰਨ ਯੁਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੁੱਧ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਪਰੰਤੂ, ਇਸਦੇ ਫੌਜੀ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜ-ਸਵਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਘੋੜੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਜਲੂਸਿਆਂ, ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਦੌੜਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਨਾਜ਼ੁਕ ਖੋਜ ਜੋ ਚਾਨਣ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਘੋੜੇ ਖਿੱਚੀਆਂ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਪੌਕਡ ਵਹੀਕਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਪਹੀਏ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਸੀ. 2000 ਈ. ਰੱਥਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਗਭਗ 1300 ਬੀ ਸੀ ਦੀ ਹੈ (ਦੇਖੋ ਕਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਲੜਾਈ)। ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਈ ਦੁਆਰਾ ਰਥਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜੀ ਮਹੱਤਤਾ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ 6 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵਿੱਚ ਰਥ ਦੌੜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਹੀ।