ਸ਼ੰਕਰਦੇਵ
ਸ਼੍ਰੀਮੰਤ ਸ਼ੰਕਰਦੇਵ (শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ; /ˈsrɪˌmæntəˈsænkərˌdeɪv/, Assamese ਉਚਾਰਨ: [sɹimɔntɔ xɔŋkɔɹdew]; 1449–1568) 15ਵੀਂ-16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਅਸਾਮੀ ਪੌਲੀਮੈਥ ਸੀ; ਇੱਕ ਸੰਤ-ਵਿਦਵਾਨ, ਕਵੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਡਾਂਸਰ, ਅਭਿਨੇਤਾ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਕਲਾਕਾਰ ਸਮਾਜ-ਧਾਰਮਿਕ ਸੁਧਾਰਕ ਅਤੇ ਆਸਾਮ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵ ਵਾਲੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ। ਉਸਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ (ਬੋਰਗੀਟ), ਨਾਟਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ (ਅੰਕੀਆ ਨਾਟ, ਭਾਓਨਾ), ਨ੍ਰਿਤ (ਸਤਰੀਆ), ਸਾਹਿਤਕ ਭਾਸ਼ਾ (ਬ੍ਰਜਾਵਲੀ) ਦੇ ਨਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਸਾਮੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਜਵਲੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਗ੍ਰੰਥਾਂ (ਸ਼ੰਕਰਦੇਵ ਦਾ ਭਾਗਵਤ), ਕਾਵਿ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਾਹਿਤਕ ਲੇਖ ਛੱਡਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਭਗਵਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਲਹਿਰ, ਏਕਸਰਨ ਧਰਮ ਅਤੇ ਨਵ-ਵੈਸ਼ਨਵ ਲਹਿਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਦੋ ਮੱਧਕਾਲੀ ਰਾਜਾਂ - ਕੋਚ ਅਤੇ ਅਹੋਮ ਰਾਜ - ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ - ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ - ਅਤੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੱਤਰਾ ਨਾਮਕ ਮੱਠ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਈ, ਜੋ ਕਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਮਾਜਿਕ ਹਨ। ਸ਼ੰਕਰਦੇਵ ਨੇ ਆਸਾਮ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ, ਰਾਮਾਨੰਦ, ਨਾਮਦੇਵ, ਕਬੀਰ, ਬਸਵਾ ਅਤੇ ਚੈਤਨਯ ਮਹਾਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।