ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ
ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉੱਚ ਮਿਆਰੀ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਉਪਜਾਊ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ: ਲੋੜੀਂਦੇ ਪੌਦੇ, ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਢੁਕਵੀਂ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਲਈ ਅਨੁਪਾਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ; ਅਤੇ  ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਜੋ ਪੌਦੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੇਠਲੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉਪਜਾਊਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਢੁਕਵੀਂ ਜੜ ਦੀ ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ;  ਚੰਗਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਡਰੇਨੇਜ, ਅਨੁਕੂਲ ਰੂਟ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਏਰੇਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਪੌਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਚੌਲ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਠਹਿਰ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ);  ਉਪਰਲੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਾ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤਮੰਦ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਮੀ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਿੱਟੀ ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥ;  5.5 ਤੋਂ 7.0 ਦੀ ਸੀਮਾ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਪੀ ਐਚ (ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਸਹੀ ਹੈ ਪਰ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਐਸਿਡ ਜਾਂ ਅਲਾਮ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ);  ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਉਪਲੱਬਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪਲਾਟ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਦੀ ਤੋਲ;  ਪੌਦੇ ਦੀ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੂਖਮ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਜਮੀਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਸੰਭਾਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕਟੌਤੀ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਪਰੋਕਤ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।