ਰੂਥ ਬੈਨੇਡਿਕਟ
ਰੂਥ ਫੁਲਟਨ ਬੈਨੇਡਿਕਟ (5 ਜੂਨ 1887-17 ਸਤੰਬਰ, -1948) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਲੋਕ ਲੇਖਕ ਸਨ। ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਵੈਸਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਅਤੇ 1909 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਨਿਊ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਸੋਸ਼ਲ ਰਿਵਰਸੈਂਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਏਲਸੀ ਕਲੇਵਜ਼ ਪਾਰਸੌਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਸਲੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1921 ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸ ਬੋਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ. ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਤੇ 1923 ਵਿੱਚ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ। ਮਾਰਗਰੇਟ ਮੀਡ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਰੋਮਾਂਸਿਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ[1] ਅਤੇ ਮਾਰਵਿਨ ੳਪਲਰ, ਉਸਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਫੈਨਜ਼ ਬੋਸ, ਉਸਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਮਾਨਵ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਬੈਨੇਡਿਕਟਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸਪਸ਼ੱਟ ਹਨ। ਬੈਨੇਡਿਕਟਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਅਮਰੀਕੀ ਫੋਕੈਲੋਰ  ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸਨ।[2] ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਕਸਿਤ ਪੇਸ਼ੇ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨੇਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀਤਮਕ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਾਨਵਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਰਵਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਦੀ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਭੇਜਦੀ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ  ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਉਸਨੇ ਸ਼ਖ਼ਸ਼ੀਅਤ , ਕਲਾ, ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚਲੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕਲੇ ਜਾਂ ਇੱਕਲੇਪਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਇੱਕ ਥਿਊਰੀ ਜਿਹੜੀ ਉਸਨੇ 1934 ਦੇ ਪੈਟਰਨਸ ਆਫ ਕਲਚਰ ਵਿੱਚ ਚੁਣੀ ਸੀ। ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਰੂਥ ਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਆਇਤਾ ਲਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਦਾ ਮਨਪਸੰਦ ਲੇਖਕ ਜੀਨ ਇੰਗਲੋ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਰੀਡਿੰਗ ਏ ਦੀ ਲਿਜੈਡ ਆਫ਼ ਬ੍ਰੇਗਿਨ ਅਤੇ ਦ ਜਡੇਸ ਟਰੀ ਸੀ।[5]  ਲਿਖਾਰੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਲਿਖਣਾ ਉਸਦਾ  ਆਊਟਲੈੱਟ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਮਝਦਾਰ ਧਾਰਨਾ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੇ ਉਸਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਲ ਉਸਨੇ "ਲਲੂ ਦੀ ਵੇਡਿੰਗ (ਏ ਟੂ ਸਟੋਰੀ)" ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਲਿਖਿਆ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੜਕੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਰੋਮਾਂਚ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸਨੇ ਸੱਚੀ, ਅਨਮੋਲਕ, ਵਿਵਸਥਿਤ ਵਿਆਹ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਲਲੂ ਨੇ  ਲੰਘਿਆ ਕਿਉਂਕਿ  ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ।[4] ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਰੂਥ ਬੈਨੇਡਿਕਟ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਮੁਸਕੁਰਾਹਟ ਸ਼ੂਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਮੌਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਪੈਟਰਨਜ਼ ਆਫ਼ ਕਲਚਰ ਵਿੱਚ ਬੈਨੇਡਿਕਟਨੇ ਪੂਏਬਲ ਕਲਚਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੋਗ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਨਜਿੱਠਿਆ। ਉਹ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਮੌਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੋਗ, ਨਾਲ ਵੱਖੋਂ-ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸੋਸਾਇਟੀਜ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਜੋ ਉਹ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੁੱਝ ਮੌਤਾਂ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੋਗ ਜਦ ਕਿ ਦੂਜੇ ਸਮਾਜਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।[3] ਪੋਸਟ-ਯੁੱਧ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੈਨੇਡਿਕ ਨੇ ਅੰਨਾ ਹੌਰਡ ਸ਼ੌ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਲੈਕਚਰਸ਼ਿਪ  ਲਈ ਬ੍ਰੀਨ ਮੌਰ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਲੈਕਚਰ ਤਾਲਮੇਲ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੇਂਦਰਤ ਸਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਡਬਲਿਯੂ ਡਬਲਯੂ ਡਬਲਯੂ ਆਈ  ਨੇ ਨੇਤਰਤਵ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। [22]ਲੜਾਈ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਕ੍ਰਿਸਮੈਟੇਮਸ ਐਂਡ ਦਿ ਤਲਵਾਰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ।[23] ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਾਲਮੇਲ ਦੀ ਭਾਸ਼ਣ ਲਈ ਉਸਦਾ ਅਸਲੀ ਨੋਟ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। [24]ਉਸਨੇ 1947 ਵਿੱਚ ਅਮੈਰੀਕਨ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ ਆਰਟਸ ਐਂਡ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਦਾ ਫੈਲੋ ਚੁਣਿਆ।[25] ਉਸਨੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜ਼ਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਕੰਮ : ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਨਮੂਨੇ (ਪੈਟਰਨ ਆਫ ਕਲਚਰ) : ਬੈਨੇਡਿਕਟ ਦੇ ਪੈਟਰਨ ਆਫ ਕਲਚਰ (1934) ਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਿਗਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਮਾਨਵ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਕੌਰਸ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਮਿਆਰੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਪੈਟਰਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਵਿਚਾਰ ਮਾਰਗਰਟ ਮੇਡ ਦੇ ਮੁਖਬੰਧ ਅਨੁਸਾਰ, "ਮਨੁੱਖੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾ ਦੇ ਉਸਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ 'ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ' ਤੇ ਵੱਡਾ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।" ਬੈਨੇਡਿਕਟ ਨੇ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਅ ਹੈ, "ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਹੋਰ ਹੈ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਘੱਟ ਅਨਰੂਪ ਪੈਟਰਨ" । ਉਹ ਹਰ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ "ਮਨੁੱਖ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਚੱਕਰ" ਤੋਂ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖ਼ਸ਼ੀਅਤ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਣ ਹਰ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਦੇ ਸੁਨਿਆਰੇ ਅਤੇ