ਪਹਿਲਾ ਦਰਜਾ ਕ੍ਰਿਕਟ
ਪਹਿਲਾ-ਦਰਜਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਿਆਰਾਂ-ਗਿਆਰਾਂ ਖਿਡਾਰੀ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੀਮ ਵੱਲੋਂ ਦੋ ਪਾਰੀਆਂ ਖੇਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਮੈਚ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹੈ। ਲਿਸਟ ਏ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਅਤੇ ਟਵੰਟੀ-20 ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾ ਦਰਜਾ ਕ੍ਰਿਕੇਟ, ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਮਿਆਰੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਹਿਲਾ ਦਰਜਾ ਮੈਚ ਗਿਆਰਾਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧਿਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਵੱਧ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਮਿਆਰ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਦੋ-ਦੋ ਪਾਰੀਆਂ ਖੇਡਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੀਮ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਪਾਰੀ ਖੇਡ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ। " ਪਹਿਲਾ ਦਰਜਾ ਕ੍ਰਿਕਟ" ਦੀ ਵਿਉਤਪਤੀ ਅਣਜਾਣ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਲੱਬਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1895 ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਤ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਢਿੱਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। 1947 ਵਿੱਚ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਾਨਫਰੰਸ (ICC) ਦੀ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਈ.ਸੀ.ਸੀ. ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੁੱਲ ਪਹਿਲੀ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਨੂੰ ਪਿਛਾਖੜੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੰਕੜਾ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਮੈਚਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ 1895 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ ਗਏ ਮੈਚਾਂ ਦੀ। ਇੱਕ ਉੱਚ ਮਿਆਰੀ ਸੀ. ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ, ਕ੍ਰਿਕਟ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮਿਆਰ, ਅੰਕੜਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲੀ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ "ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ" ਸ਼ਬਦ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਰੇਲੂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟੈਸਟ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ