ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੀ ਗੱਠ
ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੀ ਗੱਠ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਰਲ ਭਰਪੂਰ ਸੈਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਠਾ ਦੇ ਕੋਈ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਕਦੀ ਕਦਾਈਂ ਉਹ ਪੇਟ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਿੱਠ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਗੱਠਾ ਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਦਰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਲਟੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੀਆਂ ਗੱਠਾ ਓਵੂਲੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਜੋ ਫੋਲੀਕੁਪਲਰ ਸਿਸਟਿਸ ਜਾਂ ਕੋਰਪਸ ਲੂਟੇਅਮ ਸਿਸਟਿਸ ਹਨ। ਦੂਜੀ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਐਂਂਡੋਮੈਟ੍ਰ੍ਰਿਸਟਸ, ਡਰਮੌਇਡ ਸਿਸਟਿਸ ਅਤੇ ਸਿਸਟਿਸਨਾਡਾਟਾਡਾਮਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕਈ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਠਾ ਪੌਲੀਸਿਸਟਿਕ ਓਵਰੀਅਨ ਸਿੰਡਰੋਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੈਲਵਿਕ ਇਨਫਲੈਮਟਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਗੱਠਾ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ, ਗੱਠਾ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਿਦਾਨ ਇੱਕ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤ ਪੜਤਾਲ ਦੁਆਰਾ ਅਲਟਰਾਸਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੇਰਵੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਰ ਟੈਸਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਕਸਰ, ਗੱਠਾ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਦਰਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਪੈਰਾਸੀਟਾਮੋਲ (ਅਸੀਟਾਮਿਨੋਫ਼ਿਨ) ਜਾਂ ਇਬੂਪ੍ਰੋਫ਼ੇਨ ਵਰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਾਰਮੋਨਲ ਜਮਾਂਦਰੂ ਨਿਯੰਤ੍ਰਣ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਗੱਠਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਕਸਰ ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੌਜੂਦਾ ਗੱਠਾ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਬੂਤ ਸੰਚਾਲਨ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਸਧਾਰਨ ਦਿਖਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਦਰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰਜਰੀ ਦੁਆਰਾ ਹਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਨਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਠਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੇਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਕਰੀਬਨ 8% ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੇਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਠਾ ਲਗਭਗ 16% ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕੈਂਸਰ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।