ਕੁਵੇਂਪੂ
ਕੁਪੱਲੀ ਵੇਂਕਟੱਪਾਗੌੜਾ ਪੁਟੱਪਾ (29 ਦਸੰਬਰ 1904 – 11 ਨਵੰਬਰ 1994), ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਕੁਵੇਂਪੂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇਹ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਕਵੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਕ ਸੀ। ਉਹ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕੰਨੜ ਕਵੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਿਆਨਪੀਠ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਨਵਾਜੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੰਨੜ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੈ। ਕੁਵੇਂਪੂ 1920 ਵਿੱਚ ਮੈਸੂਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕੇ ਲਈ ਉਥੇ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ 1956 ਤੋਂ 1960 ਤੱਕ ਇਸ ਦੇ ਉਪ-ਕੁਲਪਤੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਭਾਸ਼ਾ ਮਾਧਿਅਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਨੜ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਕੰਨੜ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ, ਕਰਨਾਟਕ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1958 ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਰਾਸ਼ਟਰਕਵੀ ("ਕੌਮੀ ਕਵੀ") ਅਤੇ 1992 ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ ਰਤਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਵਾਜਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦਰਸ਼ਨਮ, ਭਾਰਤੀ ਹਿੰਦੂ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦਾ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਵਰਜ਼ਨ ਸਮਕਾਲੀ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ("ਮਹਾਨ ਐਪਿਕ ਪੋਇਟਰੀ") ਦੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸੁਰਜੀਤ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਅਤੇ "ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਹਿਊਮੈਨਿਜ਼ਮ" (ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, "ਵਿਸ਼ਵਮਾਨਵਤਾ ਵਾਦ") ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਵੇਕਲਾ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। 1988 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪਦਮ ਵਿਭੂਸ਼ਣ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਰਨਾਟਕਾ ਰਾਜ ਦੇ ਗੀਤ ਜਯਾ ਭਰਤ ਜਨਨੀਆ ਤਨੁਜਾਤੇ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ। 