ਦਰਬਾਰਿ-ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਬੇਪਨਾਹ
ਦਰਬਾਰਿ-ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਬੇਪਨਾਹ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਅਰੁੰਧਤੀ ਰਾਏ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਵਲ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਲੇਠੇ ਨਾਵਲ, ਦਿ ਗੌਡ ਆਫ ਸਮਾਲ ਥਿੰਗਜ਼ ਦੇ 20 ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 2017 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਇਸਦਾ 50 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਰਦੂ, ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਨਾਵਲ ਪੁਰਾਣੀ ਦਿੱਲੀ ਦੀਆਂ ਤੰਗ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਨਵੇਂ ਉਸਰਦੇ ਮਹਾਂਨਗਰ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਕੰਟਰੋਲ ਰੇਖਾ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਜੰਗ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਇਦ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਘਾਟੀ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਭਗੌੜੇ, ਜੇਹਾਦੀਆਂ, ਸ਼ਹੀਦਾਂ, ਮੁਖਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਘੇਰਾ ਬਹੁਤ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਸੀਹ ਹੈ - ਕਸ਼ਮੀਰ ਤੋਂ ਬਸਤਰ (ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼) ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪਾਤਰ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਅੰਤਰ-ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਹਕੀਕਤਾਂ ਫਰੋਲਦੇ ਹਨ। ਗਲਪ ਵੱਲ ਵਿੱਚ ਪਰਤਣ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦਿਆਂ ਅਰੁੰਧਤੀ ਰਾਏ ਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦੌਰਾਨ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਲੱਭਣੀ ਪਏਗੀ। ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਭਾਵ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਹਿੰਦੀ, ਉਰਦੂ, ਮਲਿਆਲਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੀਰੋ ਲੀਰ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਸੀ।” ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦਕ ਦਲਜੀਤ ਅਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤਦਬੀਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੇ ਛਾਪਿਆ ਹੈ।