ਭਰਤਚੰਦਰ ਰੇ
ਭਰਤਚੰਦਰ ਰੇ ਗੁਣਾਕੋਰ (ਬੰਗਾਲੀ: ভারতচন্দ্র রায় গুণাকর; ​​1712–1760) 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਬੰਗਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਕਤ ਦਰਬਾਰੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਜਿਆਦਾਤਰ ਆਪਣੀ ਕਾਵਿ ਰਚਨਾ, ਅੰਨਦਾਮੰਗਲ/ਅੰਨਦਾ ਮੰਗਲ ਜਾਂ ਅੰਨਪੂਰਨਮੰਗਲ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਬਸ ਭਰਤਚੰਦਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਦੀਆ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਚੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਣਾਕੋਰ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਰੇ ਗੁਣਾਕੋਰ ਭਰਤਚੰਦਰ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।