ਤਾਪ ਅਪਘੱਟਨ ਕਿਰਿਆਵਾਂ
ਤਾਪ ਅਪਘੱਟਨ ਕਿਰਿਆ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਯੋਗਿਕ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਜਾਂ ਬਿਖੇਰਨ ਲਈ ਗਰਮੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਪ ਅਪਘੱਟਨ ਕਿਰਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੂਨੇ ਦੇ ਪੱਥਰ (ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਕਾਰਬੋਨੇਟ) ਨੂੰ ਗਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਅਣਬੁਝਿਆ ਚੂਨੇ (ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਆਕਸਾਈਡ) ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। CaCO3 → CaO + CO2 ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ ਧਾਤਾਂ ਦੇ ਆਕਸਾਈਡ ਗਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਕਸੀਜਨ ਤੇ ਧਾਤ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਰਾ ਆਕਸਾਈਡ ਗਰਮ ਕਰਨ ਤੇ ਪਾਰਾ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ 'ਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ 2000 °C ਤੇ ਗਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਥੋੜੀ ਮਾਤਰਾ ਅਪਘੱਟਨ ਹੋ ਕਿ OH, ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਆਕਸੀਜਨ, ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਹਾਈਡਰੋਜਨ, O2, ਅਤੇ H2. ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਪਘੱਟਨ ਤਾਪਮਾਨ ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ ≈3870 °C (≈7000 °F) ਹੈ। ਗਰਮ ਕਰਨ ਤੇ ਅਮੋਨੀਅਮ ਡਾਈਕ੍ਰੋਮੇਟ ਨਾਈਟਰੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਮੀਅਮ ਆਕਸਾਈਡ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ ਗਰਮ ਕਰਨ ਤੇ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਪਾਣੀ, ਡਾਈਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਗੈਸ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਸਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੈਸ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਰਮ ਕਰਨ ਤੇ ਅਮੋਨੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਨਾਈਟਰੋਜਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਰਮ ਕਰਨ ਤੇ ਬੇਰੀਅਮ ਅਜਾਇਡ ਬੇਰੀਅਮ ਧਾਤ ਅਤੇ ਨਾਈਟਰੋਜਨ ਗੈਸ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗਰਮ ਕਰਨ ਤੇ ਸੋਡੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਸੋਡੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰਾਈਟ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਗੈਸ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।