ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ
ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ ਉਸ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ 1858 ਤੋਂ 1947 ਤੱਕ ਬਰਤਾਨੀਆ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ। 1858 ਅਤੇ 1947 ਦੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਉਪਮਹਾਦੀਪ ਵਿੱਚ ਬਰਤਾਨਵੀ ਸ਼ਾਸਨ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਚਰਚਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਖੇਤਰ, ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਮਕਾਲੀ ਵਰਤੋ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਬੁਲਾਇਆ, ਸਿੱਧੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਿਤ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਯੂਨਾਈਟਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਰਿਆਸਤਾਂ ਬਰਤਾਨਵੀ ਤਾਜ ਦੇ paramountcy ਦੇ ਤਹਿਤ ਵੱਖ - ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਨ। 1876 ਦੇ ਬਾਅਦ ਪਰਿਣਾਮਸਵਰੂਪ ਰਾਜਨੀਤਕ ਸੰਘ ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਾਮਰਾਜ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਮ ਦੇ ਤਹਿਤ ਪਾਸਪੋਰਟ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਲੀਗ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰੀਸ਼ਮਕਾਲੀਨ ਓਲੰਪਿਕ 1900 ਵਿੱਚ ਮੈਂਬਰ ਰਾਸ਼ਟਰ, 1920, 1928, 1932, ਅਤੇ 1936 ਸੀ। 1858 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਬਿ੍ਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡਿਆ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਣੀ ਵਿਕਟੋਰੀਆ (ਅਤੇ ਜੋ, 1876 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀ) ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਕਰਾਉਨ ਲਈ ਮੁੰਤਕਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1947 ਤੱਕ ਚੱਲੀ ਜਦੋਂ ਬਿ੍ਟਿਸ਼ ਭਾਰਤੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੋ ਸੰਪ੍ਰਭੁ ਬਾਦਸ਼ਾਹਤ ਰਾਜਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਘ(ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਲੋਕ-ਰਾਜ) ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਡੋਮਿਨਿਅਨ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਇਸਲਾਮੀ ਲੋਕ-ਰਾਜ ਦੇ ਪੂਰਵੀ ਅੱਧਾ ਹੁਣੇ ਵੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਪੀਪਲਸ ਰਿਪਬਲਿਕ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਣੇ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ)। 1937 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪੂਰਵੀ ਭਾਗ, ਬਰਮਾ ਦੀ ਵੱਖ - ਵੱਖ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ ਬੰਨ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹ 1948 ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।