ਲਾੜੀ ਅਗਵਾ ਕਰਨਾ
'ਲਾੜੀ ਅਗਵਾ ਕਰਨਾ, ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਕੇ ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਫੜ ਕੇ ਵਿਆਹ' ਕਰਾਉਣਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲਾੜੀ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨਾ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਹ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਕੋਹਕਾਫ਼ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿਚ ਹਮੋਂਗ, ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿਚ ਜ਼ੈਲਟਲ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਰੋਮਾਨੀ ਵਰਗੇ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਲਾੜੀ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇਕ ਜਾਇਜ਼ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜਿਨਸੀ ਅਪਰਾਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਵਿਉਂਤਬੱਧ ਵਿਆਹ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਈ ਵਾਰੀ ਨਾ ਸਿਰਫ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਹਰਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਇਕੱਠੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਸਹਿਮਤੀ ਅਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਵਾਲੇ ਅਗਵਾ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਾਰਜ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ, ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂਇਕ ਅਮਲ ਢਿੱਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੁਲਹਨ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨਾ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਅਕਸਰ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੋਹਕਾਫ਼ ਅਤੇ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਾੜੀ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨਾ ਅਕਸਰ (ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਹੀਂ) ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਦਾ ਰੂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲਾੜੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥਾ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲਾੜੀ ਦੇ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਅਗਵਾਕਰਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਆਦਮੀ ਦੁਆਰਾ (ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ) ਇਕ ਔਰਤ ਦੇ ਅਗਵਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਇਕ ਵਿਆਪਕ ਅਭਿਆਸ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ( ਯੁੱਧ ਬਲਾਤਕਾਰ ਵੀ ਦੇਖੋ) ਕੁਝ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅੱਜ ਲਾੜੀ ਦੇ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦੇ ਕੇ ਵਿਆਹ ਦੁਆਲੇ ਹੋਈਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਦੁਲਹਨ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਸੂਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਨੀਮੂਨ ਕਬਜ਼ੇ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀਪਤਨੀ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।