ਆਂਡੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
ਆਂਡੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਾਦਾ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੰਛੀਆਂ, ਸੱਪ, ਜਲਥਲੀ, ਖਗੋਲ ਅਤੇ ਮੱਛੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖਾਧੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਸੱਪ ਦੇ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਕ ਅੰਡਾਸ਼ੈਲ, ਅਲਬਉਮਿਨ (ਆਂਡੇ ਵਾਲਾ ਸਫੈਦ) ਅਤੇ ਵੈਟੇਲੁਸ (ਆਂਡੇ ਯੋਕ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਪਤਲੀ ਝਿੱਲੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਪਤ ਵਾਲੇ ਆਂਡੇ ਕੁੱਕੜੀ ਦੇ ਆਂਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਤਖ਼ ਅਤੇ ਕਵੇਲਾਂ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਪੋਲਟਰੀ ਆਂਡੇ ਵੀ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੱਛੀ ਆਂਡੇ ਨੂੰ ਰੋਈ ਅਤੇ ਕੈਵੀਆਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਂਡੇ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਆਂਡੇ ਭਾਰੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਅਤੇ ਕੋਲੀਨ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁੱਕਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਭਾਗ ਆਂਡੇ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਗਾਈਡ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੀਟਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਂਡੇ ਦੇ ਪੋਸ਼ਣ ਮੁੱਲ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕੋਲੇਸਟ੍ਰੋਲ ਦੀ ਸਮਗਰੀ, ਸੇਲਮੋਨੇਲਾ ਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਆਂਡੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਤੋਂ ਐਲਰਜੀ ਹੋਣ ਦੇ ਕੁਝ ਸੰਭਾਵੀ ਸਿਹਤ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਹਨ। ਕੁੱਕੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਂਡੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਿਕਨ ਆਂਡੇ ਦਾ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਉਤਪਾਦ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ ਉਦਯੋਗ ਹੈ। 2009 ਵਿੱਚ, ਅੰਦਾਜ਼ਨ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 62.1 ਮਿਲੀਅਨ ਮੀਟ੍ਰਿਕ ਟਨ ਆਂਡੇ ਭਰ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਗਭਗ 6.4 ਬਿਲੀਅਨ ਮੁਰਗੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ. ਮੰਗ ਅਤੇ ਆਸ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਜਨਤਕ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਮੌਜੂਦਾ ਬਹਿਸਾਂ ਵੀ ਹਨ। 2012 ਵਿੱਚ, ਯੂਰੋਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ ਚਿਕਨ ਦੀ ਬੈਟਰੀ ਪਰੀਜ਼ਨ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।