ਸਮਕਾਲੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਾਹਿਤ
ਸਮਕਾਲੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਾਹਿਤ 1991 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਢਹਿ ਜਾਣ ਦਾ ਸਾਲ ਹੈ। ਉਸ ਸਾਲ ਤੋਂ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਵਿੱਚ ਸੈਂਸਰਸ਼ਿਪ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਕਲਾ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਯਥਾਰਥਵਾਦ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਤੋੜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਏ। ਪੇਰੇਸਟ੍ਰੋਇਕਾ (1985) ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚਰਨੋਬਲ ਤਬਾਹੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਆਈਆਂ ਸਨ। ਕੁਝ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਜਨਮ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੱਠਵਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਸੋਵੀਅਤ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਖੁੱਲੇਪਣ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਤੱਕ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸਮਕਾਲੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਾਹਿਤ ਸੋਵੀਅਤ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਦੌਰ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਅਕਸਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵਰਜਿਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ( ਹੋਲੋਡੋਮੋਰ, ਲਿੰਗਕਤਾ, ਨਸ਼ੇ, ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਵਿਵਹਾਰ, ਆਦਿ) ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਨਵੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ( ਉੱਤਰ-ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦ, ਨਿਓ ਅਵਾਂਟ-ਗਾਰਡੇ, ਅਪਮਾਨਜਨਕਤਾ, ਸੁਰਜ਼ਿਕ ), ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ, ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯਾਦ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਧੁਨਿਕ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਰੂਸੋਫੋਨ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੰਖਿਆ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਗਲਪ ਅਤੇ ਕਲਪਨਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹਨ।