ਦਿਲਰਾਸ ਬਾਨੂ ਬੇਗਮ
ਦਿਲਰਾਸ ਬਾਨੂ ਬੇਗਮ (Hindustani pronunciation: Error: {{IPA}}: unrecognized language tag: help:ipa for hindi and urdu; ਅੰ. 1622 – 8 ਅਕਤੂਬਰ 1657) ਛੇਵੇਂ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀ ਸੀ, । ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਸਿਰਲੇਖ, ਰਾਬੀਆ-ਉਦ-ਦੁਰਾਨੀ ("ਉਮਰ ਦੀ ਰਾਬੀਆ") ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਔਰੰਗਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਬੀਬੀ ਦਾ ਮਕਬਰਾ, ਜੋ ਕਿ ਤਾਜ ਮਹਿਲ (ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੀ ਮਾਂ ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮਹਿਲ ਦਾ ਮਕਬਰਾ) ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੇ ਅੰਤਮ ਆਰਾਮ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਿਲਰਾਸ ਪਰਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਫਾਵਿਦ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿਰਜ਼ਾ ਬਦੀ-ਉਜ਼-ਜ਼ਮਾਨ ਸਫਾਵੀ (ਸ਼ਾਹਨਵਾਜ਼ ਖਾਨ) ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਹ ਇਸਮਾਈਲ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਵਾਇਸਰਾਏ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1637 ਵਿੱਚ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮੁਹੀ-ਉਦ-ਦੀਨ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 'ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਨਾਲ 1637 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਮੁਹੰਮਦ ਆਜ਼ਮ ਸ਼ਾਹ (ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਾਹਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਸਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਾਰਸ), ਜੋ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਟ ਵਜੋਂ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ, ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਕਵਿਤਰੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਜ਼ੇਬ-ਉਨ-ਨਿਸਾ (ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੀ ਮਨਪਸੰਦ ਧੀ), ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਜ਼ੀਨਤ-ਉਨ-ਨਿਸਾ (ਪਦਸ਼ਾਹ ਬੇਗਮ) ਅਤੇ ਸੁਲਤਾਨ ਮੁਹੰਮਦ ਅਕਬਰ, ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ। ਆਪਣੇ ਪੰਜਵੇਂ ਬੱਚੇ, ਮੁਹੰਮਦ ਅਕਬਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਭੈੜੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, 1657 ਵਿੱਚ ਦਿਲਰਸ ਦੀ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿਉਰਪੀਰਲ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।