ਸੁਰੱਖਿਆਵਾਦ
ਸੁਰੱਖਿਆਵਾਦ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਨਿਯਮ ਹਨ ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਮਹਿੰਗਾ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਬਣਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਲਈ ਵੇਚਣਾ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੁਰੱਖਿਆਵਾਦ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਦਰਾਮਦ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਹੈ (ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਬਜਾਏ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ)। ਵਪਾਰਕਤਾ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆਵਾਦ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੇ ਕਿਸਾਨ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਕਣਕ ਵੇਚ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਫ੍ਰੈਂਚ ਲੋਕ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਿਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਣਕ ਖਰੀਦਣਗੇ, ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨੇ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਗੇ। ਸੁਰੱਖਿਆਵਾਦ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਇਹ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੋਕ ਵਧੇਰੇ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉੱਚੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ 'ਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਪੈਸੇ ਗੁਆ ਦੇਣਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਸਤਾ ਵੇਚਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆਵਾਦੀ (ਜੋ ਲੋਕ ਸੁਰੱਖਿਆਵਾਦ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ) ਵੱਡੇ ਟੈਰਿਫ (ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਵਪਾਰ 'ਤੇ ਟੈਕਸ) ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਸਰਕਾਰ ਟੈਰਿਫਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਪੈਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਸ਼ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਟੈਰਿਫ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਜਾ ਦੇਸ਼ ਬਰਾਬਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਟੈਰਿਫ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਵਪਾਰ ਯੁੱਧ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1800 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਟੈਰਿਫ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ 1930 ਵਿੱਚ ਹਾਵਲੇ-ਸਮੂਟ ਟੈਰਿਫ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਇਸਨੇ ਯੂਰਪ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਟੈਰਿਫ ਵਧਾ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ, ਯੂਰਪ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਟੈਰਿਫ ਵਧਾ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵਪਾਰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਟੈਰਿਫਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਆਰਥਿਕ ਮੰਦਵਾੜੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਦਤਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸੁਰੱਖਿਆਵਾਦ ਹੁਣ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਲੋਕ ਮੁਕਤ ਵਪਾਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਰੱਖਿਆਵਾਦ ਦੇ ਉਲਟ ਜਿੱਥੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ)।