ਕੰਵਰ ਯਾਤਰਾ
ਕਾਂਵਰ ( ਜਾਂ ਕੰਵਰ/ ਕਾਵਡ) ਯਾਤਰਾ ( ਦੇਵਨਾਗਰੀ : कांवड़ यात्रा) ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੰਵਰਿਆਸ (कावड़िया) ਜਾਂ "ਭੋਲੇ" (भोले) ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰਿਦੁਆਰ, ਗੌਮੁਖ ਅਤੇ ਗੰਗੋਟਾਖੰਡ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਸੁਲਤਾਨਗੰਜ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ. ਲੱਖਾਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਮੀਲ ਤੱਕ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਕ ਸ਼ਿਵ ਤੀਰਥਾਂ, ਜਾਂ ਮੇਰਠ ਦੇ ਪੁਰਾ ਮਹਾਦੇਵਾ ਅਤੇ ਔਘਰਨਾਥ ਮੰਦਰ, ਅਤੇ ਝਾਰਖੰਡ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ, ਬੈਦਿਆਨਾਥ ਅਤੇ ਦੇਵਘਰ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਸੈਂਕੜੇ ਮੀਲ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। .ਇਸਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਕੰਵਰ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਭਾਗੀਦਾਰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਖੰਭੇ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਮੁਅੱਤਲ ਕੀਤੇ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਨਾਮ ਕੰਵਰ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੰਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਅਕਸਰ ਗੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇਸਦੇ ਸਥਾਨਕ ਸਮਾਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭੇਟ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਭੋਲਾ (ਮਾਸੂਮ) ਜਾਂ ਭੋਲੇ ਬਾਬਾ (ਮਾਸੂਮ ਬੁੱਢੇ) ਵਜੋਂ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਰਥ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਭੋਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ, ਭੋਲੇ! ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੈਨੋਨੀਕਲ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗਠਿਤ ਤਿਉਹਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਵਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵਰਤਾਰਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਯਾਤਰੀ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤੀ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕੰਵਰ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਯਾਤਰਾ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਕੁਝ ਸੰਤਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਘਟਨਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਅੱਜ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਰਿਦੁਆਰ ਦੀ ਕੰਵਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਾਲਾਨਾ ਧਾਰਮਿਕ ਇਕੱਠ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, 2010 ਅਤੇ 2011 ਦੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 12 ਮਿਲੀਅਨ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਆਸਪਾਸ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦਿੱਲੀ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਹਰਿਆਣਾ, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਪੰਜਾਬ, ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਝਾਰਖੰਡ, ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ, ਉੜੀਸਾ ਅਤੇ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਉਪਾਅ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ-ਹਰਿਦੁਆਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਮਾਰਗ ( ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਮਾਰਗ 58 ) 'ਤੇ ਆਵਾਜਾਈ ਨੂੰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।