ਰੋਗ
ਬਿਮਾਰੀ ਬਾਹਰੀ ਕਾਰਕਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਰਾਸੀਮ ਜਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਇਮਿ ਸਿਸਟਮ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਮਿਊਨੋਡੈਂਸੀਫਿਕੇਸ਼ਨ, ਅਤਿ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ, ਐਲਰਜੀ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਇਮਿ ਵਿਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਕਸਰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਰਦ, ਨਪੁੰਸਕਤਾ, ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ, ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਜਾਂ ਪੀੜਤ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਮਾਨ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਆਪਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ, ਇਸ ਵਿਚ ਕਈ ਵਾਰ ਸੱਟਾਂ, ਅਪਾਹਜਤਾਵਾਂ, ਵਿਕਾਰ, ਸਿੰਡਰੋਮਜ਼, ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ, ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਲੱਛਣ, ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਵਹਾਰ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੀਆਂ ਅਟਪਿਕ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਵਰਗਾਂ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਰੀਰਕ, ਬਲਕਿ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਕ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਜੀਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਮੌਤ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਿਮਾਰੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਘਾਟ ਰੋਗ, ਖ਼ਾਨਦਾਨੀ ਰੋਗ (ਦੋਵੇਂ ਜੈਨੇਟਿਕ ਰੋਗ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਜੈਨੇਟਿਕ ਖ਼ਾਨਦਾਨੀ ਰੋਗਾਂ ਸਮੇਤ), ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਰੋਗ। ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੰਚਾਰੀ ਬਨਾਮ ਗੈਰ-ਸੰਚਾਰੀ ਰੋਗ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘਾਤਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਕੋਰੋਨਰੀ ਆਰਟਰੀ ਬਿਮਾਰੀ (ਖੂਨ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ) ਹਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੇਰੇਬਰੋਵੈਸਕੁਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਸਾਹ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਰੋਗ। ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਰੋਗ ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ ਨਿ ਰੋਪਸਾਈਕਿਟ੍ਰਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਦਾਸੀ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ। ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਪੈਥੋਲੋਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਈਟੀਓਲੋਜੀ ਜਾਂ ਕਾੱਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।