ਸਾਇਰਨ (ਮਿਥਿਹਾਸ)
ਸਾਇਰਨ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Sirens; ਯੂਨਾਨੀ ਇਕਵਚਨ: Σειρήν Seirēn; ਯੂਨਾਨੀ ਬਹੁਵਚਨ: Σειρῆνες Seirēnes) ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਜੀਵ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੇੜਲੇ ਮਲਾਹਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਲੁਭਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਟਾਪੂ ਦੇ ਚੱਟਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਰੋਮਨ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਛੋਟੇ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਰੇਨਮ ਸਕੋਪੁਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, "ਫੁੱਲਦਾਰ" ਟਾਪੂ ਐਂਥੋਮੋਸਾ, ਜਾਂ ਐਂਥਮੂਸਾ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਭੂਗੋਲ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਕਈ ਵਾਰ ਕੇਪ ਪੇਲੋਰਮ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਜੋ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸੇਰੇਨਜ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੈਸਟਮ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਕਪਰੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਚੱਟਾਨਾਂ ਅਤੇ ਚੱਟਾਨਾਂ ਸਨ। ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਨਿਓਪਲਾਟੋਨਿਸਟ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਪ੍ਰੌਕੂਲਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਲਾਟੋ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਥੇ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸਾਇਰਨ ਸਨ: ਸਵਰਗੀ, ਪੈਦਾਇਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ/ਕੈਥਾਰਟਿਕ। ਪਹਿਲੇ ਜ਼ੇਅਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ, ਦੂਜਾ ਪੋਸੀਡਨ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਅਤੇ ਤੀਸਰਾ ਹੇਡੀਜ਼ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ । ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਇਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਜੋੜਨ ਲਈ ਇਕਸੁਰਤਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਹੇਡੀਜ਼ ਵਿਚ, ਰੂਹ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਬਦਲਣ ਲਈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਕੰਮ "ਪੀੜ੍ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ".