ਰਾਮਾ ਮਹਿਤਾ
ਰਾਮਾ ਮਹਿਤਾ (1923–1978) ਇਕ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਇਨਸਾਈਡ ਹਵੇਲੀ (1977) ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਪੇਸ਼ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਕਰਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਲੇਖਿਕਾ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ਨੇ 1979 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮੂ, ਏ ਸਟੋਰੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ (1966) ਅਤੇ ਦਿ ਲਾਈਫ ਆਫ਼ ਕੇਸ਼ਾਵ (1969) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚ ਦੋਵੇਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮੂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਜਾਣ ਲਈ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਇਕ ਦਿਨ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਲੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਮਹਿਤਾ ਦਾ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖ ਦਿ ਵੈਸਟਰਨ ਐਜੂਕੇਟਿਡ ਹਿੰਦੂ ਵੂਮੈਨ (independence) ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੀਹਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ‘ਤੇ ਤੁਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਦੂ ਤਲਾਕ ਵਾਲੀ ਔਰਤ (1975) ਔਰਤ ਦੁਆਰਾ ਤਲਾਕ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਨ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਨਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।