ਦਕਸ਼
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਦਕਸ਼ (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ: दक्ष, IAST: Daka, lit. "ਯੋਗ, ਨਿਪੁੰਨ, ਜਾਂ ਈਮਾਨਦਾਰ") ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚੇਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਹਨ। ਉਹ ਵੀ ਇੱਕ ਮਾਨਸਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਨੇ ਦਕਸ਼, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇਵਤਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੋਟੇ ਆਦਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਸਟਾਕੀ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਢਿੱਡ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ। ਦੂਸਰਾ ਮਨਵੰਤਰਾ (ਯੁਗ) ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਿਗਵੇਦ ਵਿੱਚ, ਦਕਸ਼ ਇੱਕ ਆਦਿੱਤਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਦੇ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣਿਕ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਬਣ ਗਏ। ਇੱਕ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਕਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਯੱਗ (ਅੱਗ ਦੀ ਬਲੀ) ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਧੀ ਸਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਸਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀਰਭੱਦਰ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕਲਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੇਤਾਂ ਨਾਲ ਪੁਨਰ-ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ।