ਬੰਬਈ ਕਵੀ
ਬੰਬਈ ਕਵੀ (ਜਾਂ, ਬਾਂਬੇ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਪੋਇਟਸ) ਅਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੱਦ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਹ ਬੰਬਈ (ਹੁਣ ਮੁੰਬਈ) ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਭੂਗੋਲਿਕ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਕਈ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਕੂਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਨਿਸਿਮ ਈਜ਼ਕੀਲ, ਆਰ. ਪਾਰਥਾਸਾਰਥੀ, ਡੋਮ ਮੋਰੇਸ, ਆਦਿਲ ਜੁਸਾਵਾਲਾ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਘੋੜਾ ਵਿਖੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਨਾਲ ਹੋਈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸਾਹਿਤ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨਗੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਸੋਹੋ (ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ), ਨਿਊਯਾਰਕ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਕਾਰਨੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਕਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।