ਤਿੰਨ ਚੁੜੈਲਾਂ
ਤਿੰਨ ਚੁੜੈਲਾਂ ਜਾਂ ਡਰਾਉਣੀ ਭੈਣਾਂ ਜਾਂ ਬੁਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਨਾਟਕ ਮੈਕਬਥ ਦੀਆਂ ਪਾਤਰ ਹਨ (c. 1603-1607)। ਉਹ ਤਿੰਨ "ਫੇਟ" ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਆਕਰਸ਼ਕ ਲੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ (ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚ) ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਸਫੇਦ-ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਜਾਦੂਗਰਨੀਆਂ ਆਖਿਰਕਾਰ ਮੈਕਬਥ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਧੱਕ ਦਿੰਦਿਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਲੋਨਸ਼ੇਡ ਦੇ ਇਤਹਾਸ (1587), ਇੰਗਲੈਂਡ, ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਦੂਸਰੇ ਸੰਭਵ ਸਰੋਤ, ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਲੋਕਧਾਰਾ, ਸਕੌਟਲਡ ਦੇ ਡੈਮੋਨੋਲਿਅਕ ਦੇ ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ VI, ਨੋਰਸ ਮਿਊਥਲੌਜੀ ਦੇ ਨੋਰਨ ਅਤੇ ਫੈਟਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਲਪਤ ਕਹਾਣੀਆਂ: ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਓਰਾਈ ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਪਾਰਸੀ ਵੀ ਹਨ। ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਮੈਕਬਥ ਦੇ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਜ਼ ਨੇ ਥਾਮਸ ਮਿਡਲਟਨ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀਨ ਨਾਟਕ, ਦ ਵਿੱਚ, 1618 ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰ ਅਜਿਹੇ ਨਬੀਆਂ ਸਨ ਜਿਹੜੇ ਮੈਕਬਥ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ, ਨਾਟਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਦੀ ਗੱਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮੈਕਬਥ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਚਿੰਤਾਜਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਆਖਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਜਾਦੂਗਰਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ "ਗੰਦੇ" ਸ਼ੌਂਕ ਅਤੇ ਅਲੌਕਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ, ਸਭ ਲਈ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸ਼ੁੱਭ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।