ਜਾਮਾਵਾਰ
ਜਮਵਾਰ, ਜਾਂ ਉਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਟੁਕੜਾ, ਕਸ਼ਮੀਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ਾਲ ਹੈ। "ਜਮਾ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਚੋਗਾ ਅਤੇ "ਵਾਰ/ਵਾਰ" ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਅਲੰਕਾਰਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਹੈ।[ਬਿਹਤਰ ਸਰੋਤ ਲੋੜੀਂਦਾ] ਜਮਾਵੜ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕੁਆਲਿਟੀ ਪਸ਼ਮੀਨਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ। ਬ੍ਰੋਕੇਡ ਕੀਤੇ ਹਿੱਸੇ ਰੇਸ਼ਮ ਜਾਂ ਪੌਲੀਏਸਟਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਧਾਗੇ ਵਿੱਚ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਦੇਖੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਫੁੱਲਦਾਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੇਰੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੂਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਕੁਝ ਸ਼ਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਦਹਾਕੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਅਸਲੀ ਜਮਵਾਰ ਸ਼ਾਲਾਂ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਆਧੁਨਿਕ, ਮਸ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਜਾਮਾਵਰ ਪ੍ਰਿੰਟ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਘੱਟ ਖਰਚੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੇ ਜਮਵਾਰ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੇ ਹਨ। ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਚੀਨੀ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਰਕੰਦ ਅਤੇ ਬੁਖਾਰਾ ਤੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਅਹਿਲਕਾਰਾਂ ਨੇ ਵਿਹੜੇ ਦੁਆਰਾ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਫੈਬਰਿਕ ਨੂੰ ਖਰੀਦਿਆ, ਇਸ ਨੂੰ ਗਾਊਨ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਪੇਟਣ ਜਾਂ ਸ਼ਾਲ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਮਵਾਰ ਬੁਣਾਈ ਕੇਂਦਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਏ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜਮਾਵੜ ਬੁਣਾਈ ਕੇਂਦਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਪਾਰੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਮਾਵੜ ਅਤੇ ਰਈਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ ਇਸ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਜੁਲਾਹੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੁਗਲਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ। ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਕਬਰ ਇਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਰਪ੍ਰਸਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਤੁਰਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।