ਘੰਟਾਘਰ
ਘੰਟਾਘਰ (ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੜੀ-ਟਾਵਰ) ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਥਬਰੂਕ ਕਲਾਕਟਾਵਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਘੜੀ ਦਾ ਟਾਵਰ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਕਲਾਕ ਟਾਵਰ 1870 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਅੰਸ਼ਕ ਢਹਿਣ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਸ਼ਬਦ "ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ" ( ਅਨੁਵਾਦ : ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਚਾਂਦਨੀ ਵਰਗ ) ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਥਾਨ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਗਲੀ ਨੂੰ ਮਨੋਨੀਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ। ਘੰਟਾਘਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਇਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਗਰਿਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਇਹ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਭੀੜ-ਭੜੱਕਾ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਦਿੱਲੀ ਟਾਊਨ ਹਾਲ ਇਸ ਸਾਈਟ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਕਲਾਕ ਟਾਵਰ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਾਬਾਈ ਕਲਾਕ ਟਾਵਰ, ਮੁੰਬਈ, 1878, ਹੁਸੈਨਾਬਾਦ ਕਲਾਕ ਟਾਵਰ, ਲਖਨਊ, 1881, ਸਿਕੰਦਰਾਬਾਦ ਕਲਾਕ ਟਾਵਰ, ਸਿਕੰਦਰਾਬਾਦ, 1897 ਅਤੇ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਕਲਾਕ ਟਾਵਰ, ਇਲਾਹਾਬਾਦ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਲਾਕ ਟਾਵਰ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੰਟਾਘਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘੰਟਾਘਰ ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅੰਦੋਲਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੁਝ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਸੀ। 30 ਮਾਰਚ 1919 ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਥਾਨ ਹੈ।