ਕਾਲੀਘਾਟ ਪੇਂਟਿੰਗ
ਕਾਲੀਘਾਟ ਪੇਂਟਿੰਗ, ਕਾਲੀਘਾਟ ਪਟਚਿੱਤਰ, ਜਾਂ ਕਾਲੀਘਾਟ ਪਟ (ਬੰਗਾਲੀ: কালীঘাট পটচিত্র ) 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸ਼ੈਲੀ ਜਾਂ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਾਲੀਘਾਟ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਪਟੁਆ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਕ੍ਰੌਲ ਚਿੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕੋਲਕਾਤਾ (ਪਹਿਲਾਂ ਕਲਕੱਤਾ ) ਵਿੱਚ ਕਾਲੀ ਮੰਦਿਰ, ਮੌਜੂਦਾ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ। ਬੋਲਡ ਰੂਪਰੇਖਾਵਾਂ, ਵਾਈਬ੍ਰੈਂਟ ਕਲਰ ਟੋਨਸ, ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਬੈਕਗ੍ਰਾਉਂਡ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਇੰਗਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮਸ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਕਾਗਜ਼, ਚਿਤਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ 19ਵੀਂ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਾਲੀਘਾਟ ਪੈਟ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੱਜ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਅਤੇ ਐਲਬਰਟ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀਘਾਟ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੇ ਇੱਕਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੰਗਾਂ, ਰੇਖਾ-ਚਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ ਲਿਥੋਗ੍ਰਾਫਾਂ ਸਮੇਤ 645 ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ।