ਜੌਹਨ ਬਾਰਡੀਨ
ਜੌਹਨ ਬਾਰਡੀਨ (23 ਮਈ, 1908 - 30 ਜਨਵਰੀ, 1991) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਸੀ। ਉਹ ਇਕੋ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ: ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1956 ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੌਕਲੀ ਅਤੇ ਵਾਲਟਰ ਬ੍ਰੈਟੇਨ ਨਾਲ ਟ੍ਰਾਂਸਿਸਟਰ ਦੀ ਕਾਢ ਲਈ; ਅਤੇ ਫਿਰ 1972 ਵਿੱਚ ਬੀਸੀਐਸ ਥਿਊਰੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਸੁਪਰਕੰਡੂਕਟੀਵਿਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਲਈ ਲਿਓਨ ਐਨ ਕੂਪਰ ਅਤੇ ਜੌਨ ਰਾਬਰਟ ਸ਼ਰੀਫਰ ਨਾਲ। ਟ੍ਰਾਂਜਿਸਟਰ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਕਰੀਬਨ ਹਰ ਆਧੁਨਿਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਉਪਕਰਣ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਸੰਭਵ ਹੋ ਗਿਆ, ਟੈਲੀਫੋਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਸੂਚਨਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ। ਸੁਪਰਕੁੰਡਕਿਟੀਵਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬਾਰਦਿਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ - ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ - ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਚੁੰਬਕੀ ਗੂੰਜਦਾ ਸਪੈਕਟਰੋਸਕੋਪੀ (ਐਨਐਮਆਰ) ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਚੁੰਬਕੀ ਗੂੰਜਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ (ਐਮਆਰਆਈ) ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 1990 ਵਿਚ, ਬਾਰਦੀਨ ਲਾਈਫ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੀ "100 ਸਦੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਮਰੀਕੀ" ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।