ਸੂਜ਼ਨ ਫਿਰੂਜ਼
ਸੂਜ਼ਨ ਫਿਰੂਜ਼ (ਸੁਜ਼ਨ ਫ਼ਿਰੋਜ) ਇੱਕ ਅਫਗਾਨ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਰੈਪਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਰੈਪਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਫਗਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰੂਜ਼ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ ਅਤੇ 1990 ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸੱਤ ਸਾਲ ਇਰਾਨੀ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ। ਇਰਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਰਾਨੀਆ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਉਲਝਣਾਂ ਕਾਰਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਿਯਮਿਤਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਕੂਲ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ  ਤਾਲਿਬਾਨ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰੋਜ਼ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ। ਉਹ 2003 ਵਿੱਚ ਕੰਧਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਨੌਕਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਰਬਾਂ ਦੀ ਬੁਣਾਈ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ 2011  ਵਿੱਚ ਕਾਬੁਲ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਬਣ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਸਥਾਨਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੂਪ ਓਪੇਰਾ ਅਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰੂਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਬਦੁਲ ਗ਼ਫਰ ਫਿਰੂਜ਼ ਤੋਂ ਰੈਪ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗੀ। ਉਹ ਅਫਗਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਫ਼ਰੀਦ ਰਸਤਾਗਰ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਜਿਸਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਸਿੰਗਲ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।  ਫਿਰੂਜ਼ ਨੇ ਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਰੈਪ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੇ ਸਿੰਗਲ ਟ੍ਰੈਕ "ਆਲ ਇੰਡੀਆਜ਼", ਨੂੰ 2012 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਗੀਤ ਅਬਦਾਲੀ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਸਤਾਗਰ ਦੁਆਰਾ ਕੰਪੋਜ਼ ਅਤੇ ਕਵੀ ਸੁਹਰਬ ਸੀਰਤ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਗਾਣਾ, "ਨਕੀਸੁਲ ਅਕਾਲ" ਦਾ ਮਤਲਬ "ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ" ਹੈ ਅਤੇ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਫਿਰੂਜ਼ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰੀ ਕਾਬੁਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ  ਐਸਿਡ ਹਮਲੇ, ਅਗਵਾ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਦੱਖਣੀ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੌਤ ਦੀ ਧਮਕੀ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਅਤੇ ਅੰਗ ਰੱਖਿਅਕ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਦੇ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਤੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਚਾਚੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਫਿਰੂਜ ਨੇ ਅਕਤੂਬਰ 2012 ਵਿੱਚ ਕਾਬੁਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਗਮ ਵੀ ਕੀਤਾ।