ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਟ੍ਰੈਕਟਰ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰੈਕਟਰਾਂ ਦਾ ਉਦਯੋਗ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਉਦਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। 1947 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ੀ ਸਾਮਰਾਜ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਖੇਤੀ ਮਸ਼ੀਨੀਕਰਨ ਦਾ ਪੱਧਰ ਘੱਟ ਸੀ। ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਨੇ 1950 ਅਤੇ 60 ਦੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝੇ ਉਦਮਾਂ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਉਦਯੋਗਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟਰੈਕਟਰ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਕੇ ਪੇਂਡੂ ਯੰਤਰਿਕਤਾ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਤਨਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ 4-ਵੀਲ ਟਰੈਕਟਰਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਉਤਪਾਦ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧ ਗਏ 1980 ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਟਰੈਕਟਰ ਉਤਪਾਦਨ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਲਗਭਗ 140,000 ਯੂਨਿਟ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀ 1,000 ਕਿਸਾਨਾਂ ਲਈ 2 ਤੋਂ ਘੱਟ ਦੀ ਉਤਪਾਦਨ ਦਰ ਸੀ। 1991 ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਸੁਧਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਉਤਪਾਦਨ 270,000 ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਚਾਰ ਪਹੀਆ ਟਰੈਕਟਰਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਤਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। FAO ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ, 1999 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, 50% ਤੋਂ ਘੱਟ ਮਕੈਨੀਟਿਡ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ, ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮਸ਼ੀਨੀਕਰਨ ਲਈ ਅਜੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਮੌਕੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। 2013 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਉਤਪਾਦਕ ਅਤੇ ਟਰੈਕਟਰਾਂ ਲਈ ਮਾਰਕੀਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਆਉਟਪੁੱਟ ਵਿੱਚ 29% ਦੇ 619000 ਟਰੈਕਟਰ ਲੇਖਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ 16 ਘਰੇਲੂ ਅਤੇ 4 ਬਹੁਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਾਲੇ ਟਰੈਕਟਰ ਹਨ।