ਲੌਰੇਨ ਬੈਕਲ
ਲੌਰੇਨ ਬੈਕਲ ( /bəˈkɔːl/ ; ਜਨਮ ਬੈਟੀ ਜੋਨ ਪਰਸਕੇ ; 16 ਸਤੰਬਰ, 1924 – 12 ਅਗਸਤ, 2014) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਨ ਫਿਲਮ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੁਆਰਾ ਕਲਾਸਿਕ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ 20ਵੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲਾ ਸਟਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ 2009 ਵਿੱਚ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ ਆਰਟਸ ਐਂਡ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਤੋਂ ਅਕੈਡਮੀ ਆਨਰੇਰੀ ਅਵਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਮੋਹਕ, ਗੰਧਲੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵਿਲੱਖਣ, ਭੜਕੀਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਬੈਕਲ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਆਖਰੀ ਬਚੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਬੈਕਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪਤੀ ਹੰਫਰੀ ਬੋਗਾਰਟ ਦੇ ਨਾਲ 19 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਟੂ ਹੈਵ ਐਂਡ ਹੈਵ ਨਾਟ (1944) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਟਰ ਥੋਰਨਟਨ ਮਾਡਲ ਏਜੰਸੀ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਦ ਬਿਗ ਸਲੀਪ (1946), ਡਾਰਕ ਪੈਸੇਜ (1947), ਅਤੇ ਕੀ ਲਾਰਗੋ (1948) ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਲਮ ਨੋਇਰ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਹਾਉ ਟੂ ਮੈਰੀ ਅ ਮਿਲੀਅਨੇਅਰ (1953) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। ਬੈਕਲ ਨੇ ਮਰਲਿਨ ਮੋਨਰੋ ਅਤੇ ਬੈਟੀ ਗਰੇਬਲ, ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨਿੰਗ ਵੂਮੈਨ (1957) ਗ੍ਰੈਗਰੀ ਪੇਕ ਨਾਲ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਰਾਈਟਨ ਆਨ ਦ ਵਿੰਡ (1956) ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਦੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਡਗਲਸ ਸਰਕ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ 1966 ਦੀ ਰਹੱਸਮਈ ਫਿਲਮ ਹਾਰਪਰ ਵਿੱਚ ਪਾਲ ਨਿਊਮੈਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਵੇਨ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਜੌਨ ਵੇਨ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਅੰਤਿਮ ਫਿਲਮ ਦ ਸ਼ੂਟਿਸਟ (1976) ਵਿੱਚ ਸਹਿ-ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੌਡਵੇ 'ਤੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਐਪਲੀਅਸ (ਪ੍ਰਸੰਸਾ )(1970) ਅਤੇ ਵੂਮੈਨ ਆਫ ਦਿ ਈਅਰ (1981) ਲਈ ਟੋਨੀ ਅਵਾਰਡ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ। ਬੈਕਲ ਨੇ ਦ ਮਿਰਰ ਹੈਜ਼ ਟੂ ਫੇਸ (1996) ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਗੋਲਡਨ ਗਲੋਬ, ਇੱਕ ਬਾਫਟਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਐਸ.ਏ.ਜੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਵੀ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਅੰਤਮ ਪੜਾਅ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮਿਸਰੀ (1990), ਡੌਗਵਿਲ (2003) ਅਤੇ ਐਨੀਮੇਟਡ ਫਿਲਮਾਂ ਹਾਵਲਜ਼ ਮੂਵਿੰਗ ਕੈਸਲ (2004) ਅਤੇ ਅਰਨੈਸਟ ਐਂਡ ਸੇਲੇਸਟਾਈਨ (2004) ਦੀਆਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਡੱਬ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। (2012)