ਕੇਜ਼ੀਮੀਰ ਮਾਲੇਵਿਚ
ਕਾਜ਼ਮੀਰ ਸੇਵਰੀਨੋਵਿਚ ਮਾਲੇਵਿਚ [kəzʲɪˈmʲir sʲɪvʲɪˈrʲinəvʲɪtɕ mɐˈlʲevʲɪtɕ] (23 ਫਰਵਰੀਫ਼ਰਵਰੀ 23 [ਪੁ.ਤ. 11] 1879O. S.ਫ਼ਰਵਰੀ 23 [ਪੁ.ਤ. 11] 1879–15 ਮਈ, 1935) ਇੱਕ ਰੂਸੀ ਐਵਾਂ ਗਾਰਦ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ ਸੀ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਪਾਇਨੀਅਰ ਕਿਰਤਾਂ ਅਤੇ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਗ਼ੈਰ-ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਜਾਂ ਅਮੂਰਤ ਕਲਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਤੇ ਗਹਿਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ ਸੀ।  ਸੁਪਰਮੈਟਵਾਦ ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਸੰਕਲਪ, ਪਰਗਟਾ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਰੂਪਾਂ (ਬਾਹਰਮੁਖਤਾ) ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਸਤੂ ਤੋਂ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ  "ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਵਨਾ ਦੀ ਸਰਵਉੱਚਤਾ" ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਾਲੇਵਿਚ ਨੇ ਅਨੇਕ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਵਾਦ, ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦੀ ਅਤੇ ਫੌਬਿਸਟ ਸਟਾਈਲ, ਅਤੇ 1912 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਦੌਰੇ  ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਣਵਾਦ ਨੂੰ ਆਤਮਸਾਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਸਰਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਖ਼ਾਸ ਕਿਰਤਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਅੱਡਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਨੀਮਲ ਗਰਾਊਂਡਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਜਿਓਮੈਟਰਿਕ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਤਲਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦ ਕਾਲਾ ਵਰਗ (1915), ਇੱਕ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਕਾਲਾ ਵਰਗ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਵੇਖੀ ਗਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਮੂਰਤ ਪੇਟਿੰਗ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ "ਪੁਰਾਣੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਕਲਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਲਂਘ ਲਾਇਨ (...) ਖਿਚ ਦਿੱਤੀ"; ਸੁਪਰਮੈਟਵਾਦੀ ਰਚਨਾ: ਚਿੱਟਾ ਚਿੱਟੇ ਤੇ (1918), ਇੱਕ ਘਸਮੈਲੇ-ਚਿੱਟੇ ਗਰਾਊਂਡ ਤੇ ਇੱਕ ਮਸਾਂ ਵੱਖਰਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਘਸਮੈਲਾ-ਚਿੱਟਾ ਵਰਗ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅਮੂਰਤਨ ਦੇ ਉਸਦੇ ਆਦਰਸ਼ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਤਰਕਪੂਰਣ ਸਿੱਟੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਾਲੇਵਿਚ ਨੇ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਿਧਾਂਤ ਰੱਖੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਕਿਊਬਿਜ਼ਮ ਤੋਂ ਸੁਪਰਮੈਟਿਜ਼ਮ" (1915) ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਵਿਸ਼ਵ: ਸੁਪਰਮੈਟਿਜ਼ਮ ਦ ਮੈਨੀਫੈਸਟੋ (1926)।  ਸੋਵੀਅਤ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਗੜਬੜ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਲੇਵਿਚ ਦੀ ਟ੍ਰੈਜੈਕਟਰੀ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰੋਤਸਕੀਵਾਦੀ ਧੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਪਰਮੈਟਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਤਾਤਲਿਨ ਦੇ ਕੰਸਟਰਟਵਿਜ਼ਮ ਦੀ ਮੋਹਰੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਾਲੇਵਿਚ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਧਿਆਪਨ ਪਦਵੀਆਂ ਤੇ ਰਿਹਾ ਅਤੇ 1919 ਵਿੱਚ ਮਾਸਕੋ ਵਿੱਚ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਸਟੇਟ ਐਗਜ਼ੀਬੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਸੋਲੋ ਸ਼ੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। 1927 ਵਿੱਚ ਵਾਰਸਾ ਅਤੇ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਸੋਲੋ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਵਾਪਸ ਪਰਤਣ ਤੱਕ, ਨਵੀਂ ਸਤਾਲਿਨਵਾਦੀ ਸਰਕਾਰ ਆਧੁਨਿਕ ਕਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਆਪਣਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਪਣਾ ਅਧਿਆਪਨ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਗੁਆ ਬੈਠਾ, ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਲਾ ਸਿਰਜਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪੋਲੈਂਡ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੀ ਉਸਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸ਼ੱਕਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ 1930 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਐਬਸਟਰੈਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸਾਲ 1935 ਵਿੱਚ 56 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀਕਾਰੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੇਖਣੀ ਨੇ ਅਲ ਲੈਸਿਟਜ਼ਕੀ, ਲਿਊਬੋਵ ਪੋਪੋਵਾ ਅਤੇ ਅਲੈਗਜੈਂਡਰ ਰੋਡਚੇਂਕੋ ਵਰਗੇ ਸਮਕਾਲੀਆਂ ਸਮਕਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਾਲੀਆਂ ਅਮੂਰਤ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਡ ਰੇਇਨਹਾਰਡਟ ਅਤੇ ਮਿਨਿਮਲਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਆਫ਼ ਮਾਡਰਨ ਆਰਟ (1936), ਗੱਗਨਹੈਮ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ (1973) ਅਤੇ ਐਸਟ੍ਰੈਸਟਰਡਮ (1 9 8 9) ਵਿੱਚ ਸਟੈਡੇਲਿਜਕ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਦੇਣ ਦਾ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਮਾਲੇਵਿਚ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦੇ ਅਜਾਇਬਘਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਦਾ ਝਗੜਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। 2008 ਵਿਚ, ਉਸ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਸੁਪਰਮੈਟਿਸਟ ਕੰਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਨੇ 60 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਵਿਕੀ, ਕਲਾ ਦੇ ਰੂਸੀ ਕਾਰਜ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਰਿਕਾਰਡ ਨੀਲਾਮੀ ਕੀਮਤ ਸੀ। 