ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ
ਇੱਕ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਿਕ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਜਾਂ ਐਮਪ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: amplifier) ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਯੰਤਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਿਗਨਲ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ (ਇੱਕ ਵਕਤ-ਵੱਖ ਵੋਲਟੇਜ ਜਾਂ ਮੌਜੂਦਾ)। ਇੱਕ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਸੰਕੇਤ ਦੀ ਐਪਲੀਟਿਊਡ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਬਿਜਲੀ ਸਪਲਾਈ ਤੋਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਪ੍ਰੈਂਪਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਲਾਭ ਦੁਆਰਾ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਇਨਪੁਟ ਲਈ ਆਉਟਪੁੱਟ ਵੋਲਟੇਜ, ਕਰੰਟ ਜਾਂ ਪਾਵਰ ਦਾ ਅਨੁਪਾਤ। ਇੱਕ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਇੱਕ ਸਰਕਟ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਵਰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਉਪਕਰਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਡਿਵਾਈਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਸਰਕਟ ਦਾ ਪੁਰਜ਼ਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਿਕਸ ਲਈ ਐਮਪਲਾਇਮੈਂਟਿੰਗ ਬੁਨਿਆਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਮਪਲੀਫਾਇਰ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕ ਉਪਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਿਕ ਸਿਗਨਲ ਦੀ ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ ਦੁਆਰਾ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਆਡੀਓ ਐਮਪਲੀਫਾਇਰ 20 ਕਿ.एचਜ਼ਿਅ ਤੋ ਘੱਟ ਆਡੀਓ (ਸਾਊਂਡ) ਰੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਰਐਫ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰ 20 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਅਤੇ 300 GHz ਵਿਚਕਾਰ ਰੇਡੀਓ ਫ੍ਰੀਕੁਏਂਸੀ ਰੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਰਵੋ ਐਮਪਲੀਫਾਇਰ ਅਤੇ ਇੰਸਟਰੂਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਐਂਪਲੀਏਅਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਫਰੈਕਵੈਂਸੀਜ਼ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਸਿੱਧਾ ਚਾਲੂ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰਸ ਨੂੰ ਸਿਗਨਲ ਚੇਨ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਪਲੇਸਮੇਂਟ ਦੁਆਰਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਪ੍ਰੈਂਪ-ਸਪਲੀਫਾਇਰ ਦੂਜੇ ਸਿਗਨਲ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਪੜਾਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ: ਪਹਿਲੀ ਵਿਹਾਰਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਡਿਵਾਈਸ ਜੋ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉਹ ਟ੍ਰਾਈਓਡ ਵੈਕਿਊਮ ਟਿਊਬ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ 1906 ਵਿੱਚ ਲੀ ਡੀ ਫਾਰੈਸਟ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ 1912 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਪਹਿਲੇ ਐਂਪਲੀਫਾਇਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਸੀ।