ਬੰਗਾਲੀ ਕਵਿਤਾ
ਬੰਗਾਲੀ ਕਵਿਤਾ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਹਨ। ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਬੰਗਾਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਬੰਗਾਲੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ: ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਯੁੱਗ ਦੀ ਕਵਿਤਾ (ਜਿਵੇਂ ਚਰਿਆਪਦ ), ਮੱਧਕਾਲੀ ਦੌਰ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਯੁੱਗ । ਸਾਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਨੇ ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਕਾਵਿ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਦੇਖੇ ਹਨ। ਇਹ ਬੰਗਾਲੀ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸਦੀ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵੀ ਚੰਡੀਦਾਸ, ਅਲੌਲ, ਰਾਮਪ੍ਰਸਾਦ ਸੇਨ, ਮਾਈਕਲ ਮਧੂਸੂਦਨ ਦੱਤ, ਨਬੀਨਚੰਦਰ ਸੇਨ, ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ, ਦਵਿਜੇਂਦਰਲਾਲ ਰੇ, ਸਤੇਂਦਰਨਾਥ ਦੱਤਾ, ਕਾਜ਼ੀ ਨਜ਼ਰੁਲ ਇਸਲਾਮ, ਜੀਵਨਾਨੰਦ ਦਾਸ, ਜਸੀਮੁਦੀਨ, ਸੁਕਾਂਤਾ ਅਲਮਮੁਦਰਿਆ , ਜੈਸੀਮੂਦੀਨ ਹਨ।