ਓ. ਵੀ. ਵਿਜਯਨ
ਓਟੂਪੂਲਕਲ ਵੇਲੁਕੁਟੀ ਵਿਜਯਨ (2 ਜੁਲਾਈ 1930 - 30 ਮਾਰਚ 2005), ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਓ ਵੀ ਵਿਜਯਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਕਾਰਟੂਨਿਸਟ ਸੀ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਨਾਵਲ ਖਸਕੀਨਤੇ ਇਤਹਾਸਮ (1969) ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਜਯਨ ਛੇ ਨਾਵਲ, ਨੌ ਛੋਟੀਆਂ-ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਲੇਖਾਂ, ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਲੇਖਕ ਸੀ। 1930 ਵਿੱਚ ਪਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਵਿਜਯਨ ਨੇ ਪਲੱਕੜ ਦੇ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ, ਮਦਰਾਸ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ, "ਟੈੱਲ ਫਾਦਰ ਗੌਨਸਾਲਵਜ਼" 1953 ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਸੀ। ਵਿਜਯਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਖ਼ਾਸਕੀਨ ਇਤਿਹਾਸਮ ( ਖਸਕ ਦੀ ਦੰਤਕਥਾ ) 1969 ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸਾਹਿਤਕ ਇਨਕਲਾਬ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਗਲਪ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪੂਰਵ-ਖਸਕ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਖਸਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।ਖਸਕੀਂਤੇ ਇਤੀਹਾਸਮ ਇੱਕ ਗੁੱਸੈਲ ਨੌਜਵਾਨ ਵਜੋਂ ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕਾਰਜ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਗੁਰੂਸਾਗਰਮ (ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਅਨੰਤਤਾ ), ਪ੍ਰਵਾਚਕੰਤੇ ਵਾਜ਼ੀ (ਪੈਗੰਬਰ ਦਾ ਮਾਰਗ ) ਅਤੇ ਤਲਮੂਰਕਲ (ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ) ਨੇ ਇੱਕ ਪਰਿਪੱਕ ਟ੍ਰਾਂਸੈਂਡਲਿਸਟ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਜਯਨ ਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕਈ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲਿਖੇ। ਉਸਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਾਸਰਸੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹਾਲਤਾਂ, ਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਜਯਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮਲਿਆਲਮ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਪਾਦਕੀ ਕਾਰਟੂਨਿਸਟ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਨਿਰੀਖਕ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦ ਸਟੇਟਸਮੈਨ ਅਤੇ ਦਿ ਹਿੰਦੂ ਸਮੇਤ ਸਮਾਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।