ਉਲਟਪਦਾਰਥ ਦੀ ਗਰੈਵੀਟੇਸ਼ਨਲ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆ
ਐਂਟੀਮੈਟਰ ਦੀ ਮੈਟਰ ਜਾਂ ਐਂਟੀਮੈਟਰ ਨਾਲ ਹੀ ਗਰੈਵੀਟੇਸ਼ਨਲ ਇੰਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ ਨਿਰਣਾਇਕ ਤੌਰ ਤੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਰਖੀ ਨਹੀਂ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂਕਿ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਇੱਕ ਮਜਬੂਰਨ ਆਮ ਸਹਿਮਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਐਂਟੀਮੈਟਰ, ਮੈਟਰ ਅਤੇ ਐਂਟੀਮੈਟਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸੇ ਦਰ ਨਾਲ ਖਿੱਚੇਗਾ ਜਿਸ ਦਰ ਨਾਲ ਮੈਟਰ, ਮੈਟਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਯੋਗਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਛਾ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਐਂਟੀਮੈਟਰ ਦੀ ਦੁਰਲੱਭਤਾ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਤੇ ਐਨਹੀਲੇਟ (ਵਿਨਾਸ਼) ਪ੍ਰਤਿ ਇਸਦਾ ਝੁਕਾਓ ਇਸਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਕੀਨੀਕੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਟਾਸਕ (ਕੰਮ) ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਐਂਟੀਮੈਟਰ (ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਐਂਟੀਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ) ਦੀ ਪੈਦਾਵਰ ਲਈ ਜਿਆਦਾਤਰ ਤਰੀਕੇ ਉੱਚ-ਊਰਜਾ ਕਣਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਗਤਿਜ ਊਰਜਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਰੈਵਿਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਅਧਿਐਨ ਵਾਸਤੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਤਾਜ਼ਾ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, CERN ਵਿਖੇ ਪਹਿਲਾ ALPHA ਅਤੇ ਫੇਰ ATRAP ਨੇ ਐਂਟੀਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਐਟਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਾਇਆ ਹੈ; 2003 ਵਿੱਚ ALPHA ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਐਟਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ±100% ਦੀ ਇੱਕ ਸਾਪੇਖਿਕ ਨਾਪ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ, ਐਂਟੀਮੈਟਰ ਦੀ ਮੈਟਰ ਨਾਲ ਗਰੈਵੀਟੇਸ਼ਨਲ ਇੰਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲੇ ਸੁਤੰਤਰ ਗਿਰਾਵਟ ਵਾਲੇ ਢਿੱਲੇ ਬੌਂਡ (ਜੋੜ) ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਐਂਟੀਮੈਟਰ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਆਸ਼ੀਲ ਗਰੈਵਿਟੀ ਦੇ ਚਿੰਨ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਕਥਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਉੱਚ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਂ ਤਾਂ ਐਂਟੀਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਂ (AEGIS ਜਾਂ GBAR) ਨਾਲ ਜਾਂ ਫਸਾਏ ਗਏ ਐਂਟੀਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਐਟਮਾਂ (ALPHA) ਨਾਲ ਹੋਣ ।