ਯੁੱਧ ਅਪਰਾਧ
ਯੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਜਾਂ ਜੰਗੀ ਅਪਰਾਧ ਯੁੱਧ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੈ ਜੋ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਲੜਾਕੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਪਰਾਧਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਜਾਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਮਾਰਨਾ, ਤਸੀਹੇ ਦੇਣਾ, ਬੰਧਕ ਬਣਾਉਣਾ, ਬੇਲੋੜੀ ਨਾਗਰਿਕ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨਾ, ਧੋਖਾਧੜੀ ਦੁਆਰਾ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ। , ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ, ਲੁੱਟਮਾਰ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਜੋ ਕਮਾਂਡ ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਨਸਲੀ ਸਫ਼ਾਈ ਸਮੇਤ ਸਮੂਹਿਕ ਕਤਲੇਆਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਮਰਪਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੋਈ ਤਿਮਾਹੀ ਨਾ ਦੇਣਾ, ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਭਰਤੀ ਅਤੇ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨਾ। ਅਨੁਪਾਤਕਤਾ ਅਤੇ ਫੌਜੀ ਲੋੜ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅੰਤਰ। ਜੰਗੀ ਅਪਰਾਧਾਂ ਦੀ ਰਸਮੀ ਧਾਰਨਾ ਪ੍ਰੰਪਰਾਗਤ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਹਿਤਾੀਕਰਨ ਤੋਂ ਉਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਸੰਪੰਨ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਵਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਅਨ ਆਰਮੀ ਦਾ ਲੀਬਰ ਕੋਡ (1863) ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲਈ 1899 ਅਤੇ 1907 ਦੇ ਹੇਗ ਸੰਮੇਲਨ। ਜੰਗ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਧੁਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ-ਅਪਰਾਧ ਦੇ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨੂਰਮਬਰਗ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਪਰਾਧਿਕ ਕਾਨੂੰਨ ਇਹ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਕੀ ਹੈ। 1949 ਵਿੱਚ, ਜਿਨੀਵਾ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨਾਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਯੁੱਧ ਅਪਰਾਧਾਂ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਾਜ ਜੰਗੀ ਅਪਰਾਧੀਆਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਅਤੇ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੇ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਲਾਗੂ ਜੰਗੀ ਅਪਰਾਧਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਧੂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਨੂੰ ਐਕਸਟਰਾਪੋਲੇਟ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।