ਬੀਰਪੁਰਸ਼ (ਕਵਿਤਾ)
" ਬੀਰਪੁਰਸ਼ " ( ਬੰਗਾਲੀ: বীরপুরুষ , IPA: [biːrpuruʃ], ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: The Hero ) ਰਾਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵਿਤਾ ਹੈ। ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਡਾਕੂਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੱਚਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਇੱਕ ਬੰਜਰ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵੀ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਘਰ ਪਰਤ ਆਏ ਹਨ। ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਾਲੀ ਚੁੱਪ ਉੱਥੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਥੋੜੀ ਡਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਬੱਚਾ ਉਸਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਨਦੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਇੱਕ ਚਮਕਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ। ਅਚਾਨਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਹਾਰੇ, ਰੇ ਰੇ, ਰੇ ਰੇ" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡਾਕੂਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਫ਼ਲੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਪਾਲਕੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੰਬਦੀ ਹੈ; ਪਾਲਕੀ ਵਾਲੇ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬੇਟਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਡਾਕੂਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਜੇਤੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਪਰਤਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਲਪਨਾ ਹੁਣ ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਮੋੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਿਲਚਸਪ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦੁਨਿਆਵੀ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ। ਕਵੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਹਸੀ ਕਹਾਣੀ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕਰੇਗੀ।