ਧੁੰਦ
  ਧੁੰਦ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧੂੜ, ਧੂੰਏਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁੱਕੇ ਕਣ ਹਵਾ ਦੀ ਅਸਪਸ਼ਟ ਦਿੱਖ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਵਿੱਚ ਮੁਅੱਤਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਵਿਸ਼ਵ ਮੌਸਮ ਵਿਗਿਆਨ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਕੋਡਾਂ ਦੇ ਮੈਨੂਅਲ ਵਿੱਚ ਧੁੰਦ, ਬਰਫ਼ ਦੀ ਧੁੰਦ, ਭਾਫ਼ ਦੀ ਧੁੰਦ, ਧੁੰਦ, ਧੁੰਦ, ਧੂੰਆਂ, ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ਸੁਆਹ, ਧੂੜ, ਰੇਤ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖਿਤਿਜੀ ਅਸਪਸ਼ਟਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਣਾਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਧੁੰਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਕਣਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ (ਸੁੱਕੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਹਲ ਵਾਹੁਣਾ), ਆਵਾਜਾਈ, ਉਦਯੋਗ, ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਅੱਗ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਦੂਰੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼) ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਧੁੰਦ ਭੂਰੇ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਧੁੰਦ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨੀਲੇ ਸਲੇਟੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਖੁਸ਼ਕ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧੁੰਦ ਦਾ ਗਠਨ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ, ਨਮੀ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਧੁੰਦ ਦੇ ਕਣ ਸੰਘਣਾਕਰਨ ਨਿਊਕਲੀਅਸ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭਾਫ਼ ਸੰਘਣੀਕਰਨ ਅਤੇ ਧੁੰਦ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਗਠਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧੁੰਦ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ "ਗਿੱਲੀ ਧੁੰਦ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੌਸਮ ਵਿਗਿਆਨ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ, ਧੁੰਦ ਸ਼ਬਦ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਮੁਅੱਤਲ ਕੀਤੇ ਗਿੱਲੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦਿੱਖ-ਘਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਐਰੋਸੋਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਐਰੋਸੋਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਰਸਾਇਣਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਬਲਨ ਦੌਰਾਨ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਲਫਰ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਗੈਸਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ 'ਤੇ ਸਲਫਰਿਕ ਐਸਿਡ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਉੱਚ ਸਾਪੇਖਿਕ ਨਮੀ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਵਹਾਅ (ਹਵਾ) ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿੱਲੇ-ਧੁੰਦ ਵਾਲੇ ਐਰੋਸੋਲ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਲਣ ਵੇਲੇ ਛੱਡੇ ਗਏ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟੈਰਪੇਨਸ । ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਗਿੱਲੀ ਧੁੰਦ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰਮ-ਸੀਜ਼ਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਧੁੰਦ ਦੇ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਹਰ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਅਨੁਕੂਲ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।