ਮਨੋਹਰਾ
ਮਨੋਹਰਾ ਜਾਤਕ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਿੰਨਰੀ (ਅੱਧੀ ਔਰਤ, ਅੱਧਾ ਪੰਛੀ) ਨਾਇਕਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੋਹਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸ ਸੁਧਾਨਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੰਤਕਥਾ ਦਿਵਯਵਾਦਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੋਰੋਬੋਦੁਰ ਵਿਖੇ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਰਾਹਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮਿਆਂਮਾਰ, ਕੰਬੋਡੀਆ, ਥਾਈਲੈਂਡ, ਲਾਓਸ, ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ, ਉੱਤਰੀ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। 1450-1470 ਈਸਵੀ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਚਿਆਂਗਮਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂ/ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਪੰਨਸਜਾਤਕ, ਪਾਲੀ ਪਾਠ, ਸੁਧਨਾ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਸੰਸਕਰਣ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਪਾਨ, ਕੋਰੀਆ, ਅਤੇ ਵੀਅਤਨਾਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਅਤੇ ਕਾਵਰਡ ਦੀ ਚੀਨੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਉੱਡ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਫੜੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਰਦ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ (ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਬੰਧਕ ਜਾਂ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ-ਨਾਇਕ। ). ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਾਇਕਾ ਨੇ ਕੁਝ ਜਾਦੂਈ ਚੀਜ਼ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਡਣ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉੱਡ ਗਈ; ਆਪਣੀ ਉੱਡਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾਇਕ ਦੁਆਰਾ ਖੋਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ।