ਮਾਨਸ ਨਦੀ
ਮਾਨਸ ਦਰਿਆ ਦੱਖਣੀ ਭੂਟਾਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਤਲਹਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਾਨਸਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਬਾਅਦ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਭੂਟਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਤਿੰਨ, ਅਮੋ ਚੂ ਜਾਂ ਟੋਰਾਸਾ ਦਰਿਆ, ਵੋਂਗ ਚੂ ਜਾਂ ਰੈਕ, ਮੋ ਚੂ ਜਾਂ ਹਾਇਪੌਸਟਿਸਿਸ ਹਨ। ਪੱਛਮੀ ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵੱਡੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਦੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਲੰਬਾਈ 376 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (234 ਮੀਲ) ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭੂਟਾਨ ਅਤੇ ਆਸਾਮ ਦੁਆਰਾ 272 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (169 ਮੀਲ) ਲਈ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ 104 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (65 ਮੀਲ) ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲਈ ਹੈ ਪਹਿਲੀ ਵਹਿੰਦਾ ਮਾਨਸ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਹਾਇਕ, ਨਦੀ ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਬੰਗਪਾਧੀ.। ਨਦੀ ਘਾਟੀ ਭੱਟਣ ਦੋ ਮੁੱਖ ਰਿਜ਼ਰਵ ਜੰਗਲ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਅਰਥਾਤ 1966, ਰਾਇਲ ਮਾਨਸ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ (43,854 ਹੈਕਟੇਅਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਵਿੱਚ (108,370 ਏਕੜ), ਅਤੇ 1955 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਜੰਗਲੀ ਪਨਾਹ ਦਸੰਬਰ 1985) ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਨੂੰ ਟਾਈਗਰ, ਹਾਥੀ ਵਿੱਚ 95,000 ਹੈਕਟੇਅਰ (2,30,000 ਏਕੜ) ਤੱਕ (391,000 ਹੈਕਟੇਅਰ (970,000 ਏਕੜ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਜੀਵ ਖੇਤਰ ਹੈ।