ਲਾਡੀ ਕਵਾਲੀ
ਲਾਡੀ ਕਵਾਲੀ ਜਾਂ ਲਾਡੀ ਦੋਸੀ ਕਵਾਲੀ, ਓਨ, ਐਮਬੀਈ (ਸੀ. 1925– 12 ਅਗਸਤ 1984) ਇੱਕ ਨਾਈਜੀਰੀਅਨ ਘੁਮਿਆਰ, ਵਸਰਾਵਿਕਸ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਅਕ ਸੀ। ਲਾਡੀ ਕਵਾਲੀ ਦਾ ਜਨਮ ਉੱਤਰੀ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦੇ ਗਵਾਰੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕਵਾਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਬਣਾਉਣਾ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਕਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਸੀ ਦੁਆਰਾ ਕੋਇਲਿੰਗ ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਵਿਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਬਣਾਉਣੇ ਸਿੱਖੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕੋਇਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਕਟੋਰੇ ਅਤੇ ਫਲਾਸਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਣ ਲਈ ਵੱਡੇ ਬਰਤਨ ਬਣਾਏ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੈਡਲ ਨਾਲ ਕੁੱਟਿਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰੇ ਹੋਏ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਵਾਲੇ ਅਲੰਕਾਰਿਕ ਨਮੂਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਿੱਛੂ, ਕਿਰਲੀ, ਮਗਰਮੱਛ, ਗਿਰਗਿਟ, ਸੱਪ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੇਤਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉੱਘੇ ਘੁਮਿਆਰ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਅਬੂਜਾ ਦੇ ਅਮੀਰ, ਅਲਹਾਜੀ ਸੁਲੇਮਾਨ ਬਰਾਊ, ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਈਕਲ ਕਾਰਡਿਊ ਦੁਆਰਾ 1950 ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।