ਦੁਰਗਾ ਖੋਟੇ
ਦੁਰਗਾ ਖੋਟੇ (14 ਜਨਵਰੀ 1905 - 22 ਸਤੰਬਰ 1991) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਉਹ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ 50 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਰਗਰਮ ਰਹੀ। 200 ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਥੀਏਟਰ ਨਿਰਮਾਣ। 2000 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ, ਇੰਡੀਆ ਟੂਡੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ "ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ 100 ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ", ਨੋਟ ਕੀਤਾ: "ਦੁਰਗਾ ਖੋਟੇ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਮੋਹਰੀ ਪੜਾਅ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ", ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਜਿਤ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ। ਉਹ ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਰ ਦੀਆਂ ਦਸ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੇ. ਆਸਿਫ਼ ਦੀ ਮੁਗਲ-ਏ-ਆਜ਼ਮ (1960) ਵਿੱਚ ਜੋਧਾਬਾਈ ਵਜੋਂ ਸਨ; ਵਿਜੇ ਭੱਟ ਦੀ ਕਲਾਸਿਕ ਭਾਰਤ ਮਿਲਾਪ (1942) ਵਿੱਚ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਮਾਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀਆਂ ਹੋਰ ਯਾਦਗਾਰੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਚਰਨਾਂ ਕੀ ਦਾਸੀ (1941) ਵਿੱਚ ਸਨ; ਮਿਰਜ਼ਾ ਗਾਲਿਬ (1954); ਬੌਬੀ (1973) ਅਤੇ ਬਿਦਾਈ (1974)। ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਦਾਦਾ ਸਾਹਿਬ ਫਾਲਕੇ ਅਵਾਰਡ (1983) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।