ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ
ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਜਾਂ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਜਾਂ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ। ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੁੱਖ ਖਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼, ਵਿਨਾਸ਼, ਵਿਖੰਡਨ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਸ਼ਿਕਾਰ, ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। IUCN ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ 27,000 ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਤੱਕ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ 'ਤੇ 2019 ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿਲੀਅਨ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ 'ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਚਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਯਤਨ ਹੋਏ ਹਨ। ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਭਾਲ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਵਿੱਚ 1973 ਦੇ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਆਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਟਰੇਡ ਆਨ ਐਂਡੈਂਜੇਰਡ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਆਫ਼ ਵਾਈਲਡ ਫੌਨਾ ਐਂਡ ਫਲੋਰਾ (CITES) ਅਤੇ 1992 ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਔਨ ਜੈਵਿਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ (CBD) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕੁਦਰਤ ਸੰਭਾਲ, ਵਿਸ਼ਵ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਫੰਡ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਸਿਹਤ ਫੰਡ ਅਤੇ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵਰਗੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ (ਐਨਜੀਓਜ਼) ਵੀ ਸੰਭਾਲ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ।