ਸੇਤੂ ਪਾਰਵਤੀ ਬਾਈ
ਮੂਲਮ ਥਿਰੂਨਲ ਸੇਤੂ ਪਾਰਵਤੀ ਬਾਈ (1896–1983), ਜੋ ਕਿ ਅੰਮਾ ਮਹਾਰਾਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੀ ਜੂਨੀਅਰ ਮਹਾਰਾਣੀ (ਰਾਣੀ) ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪ੍ਰਮੋਟਰ ਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਜਾ ਚਿਥੀਰਾ ਥਿਰੂਨਲ ਬਲਰਾਮ ਵਰਮਾ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ। ਸੇਤੂ ਪਾਰਵਤੀ ਬਾਈ ਦਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਤ੍ਰਾਵਨਕੋਰ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਘਰਾਣੇ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਔਰਤ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਸੀ। 1900 ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਰਸਾਂ ਦੀ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਮੇ ਸੇਤੂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਭੂਆ, ਸੀਨੀਅਰ ਮਹਾਰਾਨੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ ਦੁਆਰਾ ਗੋਦ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੀ ਜੂਨੀਅਰ ਮਹਾਰਾਨੀ ਬਣ ਗਈ। ਸੇਤੂ ਪਾਰਵਤੀ ਬਾਈ ਨੇ ਕਿਲੀਮਨੂਰ ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀ ਪੂਰਮ ਨਲ ਰਵੀ ਵਰਮਾ ਥੰਮਪੁਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਉੱਚ ਵਿਦਿਅਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ 1907 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1912 ਵਿੱਚ, ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਾਰਸ-ਪ੍ਰਤੱਖ ਸ਼੍ਰੀ ਚਿਥੀਰਾ ਥਿਰੂਨਲ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅੰਮਾ (ਮਾਂ) ਮਹਾਰਾਨੀ (ਰਾਣੀ), ਜਾਂ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੀ ਰਾਣੀ ਮਾਂ ਬਣ ਗਈ। ਸੇਤੂ ਪਾਰਵਤੀ ਬਾਈ ਇੱਕ ਨਿਪੁੰਨ ਵੀਨਾ (ਤਾਰ ਵਾਲਾ) ਵਾਦਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰਮੋਟਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸਵਾਤੀ ਥਿਰੂਨਲ ਰਾਮ ਵਰਮਾ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ ਅਤੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ ਸੇਤੂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਈ, ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਰਵੀ ਵਰਮਾ ਦੀਆਂ ਪੋਤੀਆਂ ਸਨ।