ਗਿਰਿਜਾਬਾਈ ਕੇਲਕਰ
ਗਿਰਿਜਾਬਾਈ ਮਾਧਵ ਕੇਲਕਰ ( ਮਰਾਠੀ: गिरिजाबाई माधव केळकर) (1886–1980) ਭਾਰਤ ਦੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਨਾਟਕ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਬਾਰੇ ਕਈ ਬਹਿਸਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ। ਉਹ 1928 ਵਿਚ ਪੁਣੇ ਵਿਖੇ ਆਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਮਰਾਠੀ ਨਾਟਯ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੇ 23 ਵੇਂ ਅਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਮਰਾਠੀ ਨਾਟਯ ਸੰਮੇਲਨ (ਆਲ-ਇੰਡੀਆ ਮਰਾਠੀ ਥੀਏਟਰ ਮੀਟ) ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।  ਉਹ ਨਰਸਿਮ੍ਹਾ ਚਿੰਤਮਨ ਕੇਲਕਰ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਰਾਠੀ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮਰਾਠੀ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ , ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹ ਇਕ ਉੱਤਮ ਲੇਖਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਭਾਗਗਾਣੀ ਮੰਡਲ, ਜੋ ਜਲਗਾਓਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ 1935 ਵਿਚ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਹਿੰਦੂ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂਚੇ ਬੈਂਡ (ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵਿਦਰੋਹ) ਅਤੇ ਸਟਰਿਯਾਂਚੇ ਸਵਰਗਾ (ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਫਿਰਦੌਸ) ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਪਦਮ ਅਨਾਗੋਲ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਬਾਰੇ ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।