ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਗਰਬੱਤੀ
ਭਾਰਤ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਗਰਬੱਤੀ ਉਤਪਾਦਕ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਿਰਯਾਤਕ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਅਗਰਬੱਤੀ ਸਟਿਕਸ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਗਰਬੱਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਅਗਰ : ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਤੋਂ ਤਮਿਲ அகில் (agil), அகிர்(agir) ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਾਰਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਸਟਿੱਕ" ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ਬਦ "ਧੂਫਵਰਤੀ" ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਮੱਧਕਾਲੀ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸਟਿੱਕ ਅਗਰਬੱਤੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਅਗਰਬੱਤੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਾਟੇਜ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਬਾਂਸ ਦੀ ਸੋਟੀ ਨਾਲ ਅਗਰਬੱਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੋਲਡ, ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਜਾਂ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਢੰਗ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਗਰਬੱਤੀ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਰਬੱਤੀ (ਅਗਰਬੱਤੀ) ਅਤੇ ਗੰਧਾ (ਅਤਰ) ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ, ਜੈਨ ਧਰਮ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਪੂਜਾ ਦੇ ਪੰਜ ਉਪਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਹਨ; ਦੂਸਰੇ ਹਨ ਪੁਸ਼ਪ (ਫੁੱਲ), ਦੀਪਾ (ਦੀਵਾ) ਅਤੇ ਨਿਵੇਦਿਆ (ਭੇਂਟ)। ਇਹਨਾਂ ਪੰਜ ਉਪਕਰਨਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਸਿਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼।