ਸਾਈਕੋਥੈਰੇਪੀ
ਸਾਈਕੋਥੈਰੇਪੀ (ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਥੈਰੇਪੀ ਜਾਂ ਟਾਕਿੰਗ ਥੈਰੇਪੀ) ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਬਾਕਾਇਦਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਢੰਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ। ਸਾਈਕੋਥੈਰੇਪੀ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣਾ, ਦੁੱਖਦਾਈ ਵਿਵਹਾਰਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ, ਮਜਬੂਰੀਆਂ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਘਟਾਉਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕੁਸ਼ਲਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨਾ ਹੈ`। ਕੁਝ ਤਸ਼ਖੀਸ਼ ਸ਼ੁਦਾ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਗਾੜਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਮਨੋਇਲਾਜ ਸਬੂਤ-ਅਧਾਰਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੂਡੋ-ਸਾਇੰਸ ਵਜੋਂ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਮਨੋਇਲਾਜ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਮਾਮੂਲੀ ਫਰਕ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ, ਨੈਤਿਕਤਾ (ਕਿਵੇਂ ਜੀਉਣਾ ਹੈ), ਜਾਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ। ਬਹੁਤੇ ਕਲਾਇੰਟ ਅਤੇ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਵਿਚਾਲੇ ਆਹਮੋ ਸਾਹਮਣੇ ਸੈਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਨੋਚਿਕਿਤਸਕ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਨੋਚਿਕਿਤਸਕ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਨਰਸਾਂ, ਕਲੀਨੀਕਲ ਸੋਸ਼ਲ ਵਰਕਰਜ਼, ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਚਿਕਿਤਸਕ, ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਲਾਹਕਾਰ। ਮਨੋਚਿਕਿਤਸਕ ਅਨੇਕ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਪਿਛੋਕੜਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ', ਸਵੈਇੱਛੁਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਅਨਿਯਮਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ (ਅਤੇ ਇਹ ਪਦ ਖੁਦ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ)।