ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ
ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੋਜ਼ਾਮਬੀਕ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ ਹਿੰਦ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਲਿਮਪੋਪੋ ਸ਼ਬਦ ਰਿਵੋਮਬੋ (ਲਿਵੋਮਬੋ/ਲੇਬੋਂਬੋ) ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।ਹੋਸੀ ਰਿਵੋਮਬੋ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸੋਂਗਾ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਖੇਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਨਦੀ ਲਗਭਗ 1,750 kilometres (1,087 mi) ਲੰਬਾ ਹੈ, ਡਰੇਨੇਜ ਬੇਸਿਨ ਦੇ ਨਾਲ 415,000 square kilometres (160,200 sq mi) ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ. ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਔਸਤ ਡਿਸਚਾਰਜ 170 m3 (6,000 cu ft; 170,000 l; 44,900 US gal) ਹੈ।ਇਸਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਕਿੰਟ. ਲਿਮਪੋਪੋ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜ਼ੈਂਬੇਜ਼ੀ ਨਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਿੰਦ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਯੂਰਪੀਅਨ ਵਾਸਕੋ ਦਾ ਗਾਮਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1498 ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਇਸਤੋ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨਦੀ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਐਸਪੀਰੀਟੋ ਸੈਂਟੋ ਰਿਵਰ ਰੱਖਿਆ। 1868-69 ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਵਿਨਸੈਂਟ ਵਿਟਸ਼ੇਡ ਅਰਸਕਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਕੋਰਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੈਪਟਨ ਜੇ.ਐਫ. ਐਲਟਨ ਨੇ 1870 ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਮੱਧ ਕੋਰਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ ਦਾ ਨਿਕਾਸੀ ਖੇਤਰ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੱਟ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਪਲਾਈਓਸੀਨ ਜਾਂ ਪਲਾਇਸਟੋਸੀਨ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਜ਼ੈਂਬੇਜ਼ੀ ਨਦੀ ਦਾ ਉਪਰਲਾ ਰਸਤਾ ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਗਿਆ। ਡਰੇਨੇਜ ਡਿਵਾਈਡ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਐਪੀਰੋਜਨਿਕ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੌਜੂਦਾ ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਤਹ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਜ਼ੈਂਬੇਜ਼ੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਮੋੜਿਆ।