ਜੌਰਜ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੀ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ
ਜੌਰਜ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੀ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ 30 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1789 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ 4 ਮਾਰਚ 1797 ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ। ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਨੇ 1788-89 ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਪਹਿਲਾ ਚਾਰ-ਸਾਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1792 ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀਆਂ ਲੈਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਵਾਈਸ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ, ਸੰਘੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਜੌਨ ਐਡਮਜ਼ ਨੇ ਸਫ਼ਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।  ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰਿਵੋਲਯੂਸ਼ਨਰੀ ਜੰਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਫੌਜ ਦੇ ਕਮਾਂਡਰ-ਇਨ-ਚੀਫ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ 1787 ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਸੰਮੇਲਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਪਿਤਾਮਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੋਣਗੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਉਦਘਾਟਨੀ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹਿਚਕਚਾਹਟ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਕਰਤੱਵਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨਾਤਜ਼ੁਰਬੇਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਇੱਕ ਸਮਰੱਥ ਆਗੂ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।  ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਨੇ ਨਵੀਂ ਫੈਡਰਲ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ - ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤੀ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਕੀਤੀ, ਕਈ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਥਾਈ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਟਿਕਾਣੇ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਹੈਮਿਲਟਨ ਦੀਆਂ ਆਰਥਿਕ ਨੀਤੀਆਂ ਦੀ ਹਿਮਾਇਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੈਡਰਲ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਮੰਨੇ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਬੈਂਕ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਮਿੰਟ (ਟਕਸਾਲ) ਅਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਕਸਟਮਸ ਸਰਵਿਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਫੰਡ ਕਰਨ ਲਈ 1789 ਦਾ ਟੈਰਿਫ, 1790 ਦਾ ਟੈਰਿਫ, ਅਤੇ ਵਿਸਕੀ ਤੇ ਇੱਕ ਆਬਕਾਰੀ ਟੈਕਸ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ, ਟੈਰਿਫ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਅਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਨਜਿਠਿਆ। ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਨੇ ਵਿਸਕੀ ਬਗ਼ਾਵਤ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਸੰਘੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਨਿਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਟੈਕਸ ਪਾਲਸੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਉੱਠੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਇੰਡੀਅਨ ਜੰਗ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਅਮਰੀਕੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਘਰੇਲੂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਇਆ ਅਤੇ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਰਿਵੋਲਯੂਸ਼ਨਰੀ ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ 1793 ਦਾ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ-ਪੱਤਰ ਜਾਰੀ ਕਰਕੇ ਯੂਰਪੀਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ। ਉਸਨੇ ਦੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦੁਵੱਲੀਆਂ ਸੰਧੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ: ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲ 1794 ਦੀ ਜੇ ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਸਪੇਨ ਨਾਲ 1795 ਦੀ ਸੈਨ ਲੋਰੰਜ਼ੋ ਦੀ ਸੰਧੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਸੰਧੀਆਂ ਨੇ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਬਾਰਬਰੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਡਾਕੂਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖਤਰਿਆਂ ਤੋਂ ਅਮਰੀਕੀ ਜਹਾਜਰਾਨੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਉਸਨੇ 1794 ਦੇ ਨੇਵਲ ਐਕਟ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਨੇਵੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।  ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਧ ਰਹੀ ਪੱਖਪਾਤ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਏਕਤਾ ਉਤੇ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਪੈ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਅਸਰ ਬਾਰੇ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਰਮਿਆਨ ਵਿਰੋਧੀ ਧੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇਕੋ-ਇਕ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।   ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਹੈਮਿਲਟਨ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਨੀਤੀ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੈਵੋਲਿਊਸ਼ਨ ਅਤੇ ਜੇ ਟਰੀਟੀ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸਾਂ ਨੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਵੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕੀਤਾ। ਹੈਮਿਲਟਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸੰਘੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ, ਜਦਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸੈਕਰੇਟਰੀ ਸਟੇਟ ਥਾਮਸ ਜੈਫਰਸਨ ਦੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਜੁੜ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ-ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੱਖਪਾਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਹੋਈ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੈਮਿਲਟਨ ਨਾਲ ਇੱਕਮਿੱਕ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਬਰਾਹਮ ਲਿੰਕਨ ਅਤੇ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਡੇਲਨੋ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਨਾਲ ਸਿਖਰਲੇ ਤਿੰਨ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸਥਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। 