ਸ਼ਿਰੀਨ
ਸ਼ਿਰੀਨ (ਫ਼ਾਰਸੀ: شیرین; ਮੌਤ 628) ਸਾਸਾਨੀਅਨ ਸਮਰਾਟ ਖੋਸਰੋ II (ਸ਼. 590-628) ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਖੋਸਰੋ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੋਰਮਿਜ਼ਦ ਚੌਥੇ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਨਰਲ ਬਹਿਰਾਮ ਚੋਬਿਨ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਉੱਤੇ ਸੱਤਾ ਸੰਭਾਲੀ। ਸ਼ਿਰੀਨ ਖੋਸਰੋ ਨਾਲ ਰੋਮਨ ਸੀਰੀਆ ਭੱਜ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬਿਜ਼ੰਤੀਨੀ ਸਮਰਾਟ ਮੌਰੀਸ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। 591 ਵਿੱਚ, ਖੋਸਰੋ ਸਾਮਰਾਜ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਲਈ ਫਾਰਸ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਿਰੀਨ ਨੂੰ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਰਾਨ ਵਿੱਚ ਈਸਾਈ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਥਿਤੀ ਨੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕਰੇ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚਰਚ ਆਫ਼ ਦ ਈਸਟ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੰਤਾਕਿਯਾ ਦੇ ਮੀਆਫਿਸਾਈਟ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਸੀਰੀਆਈ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 614 ਦੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਸਾਸਾਨੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੀਜਾਨਟਾਈਨ-ਸਾਸਾਨੀਅਨ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸਾਸਾਨੀਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਤੀਸਿਫੋਨ ਲੈ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਰੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਸਲੀਬ ਲੈ ਲਈ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਬਾਅਦ ਸ਼ਿਰੀਨ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਾਇਕਾ ਬਣ ਗਈ, ਇੱਕ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਮਾਡਲ ਵਜੋਂ। ਉਹ ਨਿਜ਼ਾਮੀ ਗੰਜਵੀ (1141-1209) ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਹਨਮੇਹ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਸ ਖੋਸਰੋ ਅਤੇ ਸ਼ਿਰੀਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਜਾਂ ਕੋਈ ਸਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਸਰੋ ਦੀ ਜਲਾਵਤਨੀ ਵੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਦੁਰਘਟਨਾਪੂਰਨ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਖੋਸਰੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸੰਬੰਧ ਕਈ ਮੋਡ਼ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੋਡ਼ਾ ਅਕਸਰ ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਹਾਣੀ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਖੋਸਰੋ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੁੱਤਰ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਿਰੀਨ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ ਬਚਦੀ ਹੈ।