ਸੰਪਰਕ ਟਰੇਸਿੰਗ
ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਵਿਚ, ਸੰਪਰਕ ਟਰੇਸਿੰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਲਾਗ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਪਰਕਾਂ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਕਰਮਿਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਗ ਲਈ ਟੈਸਟ ਕਰਕੇ, ਸੰਕਰਮਿਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੰਪਰਕਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਲਾਗ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟੀ.ਬੀ., ਟੀਕੇ-ਰੋਕਥਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਗ ਜਿਵੇਂ ਖਸਰਾ, ਜਿਨਸੀ ਸੰਚਾਰਿਤ ਲਾਗ (ਐਚਆਈਵੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ), ਖੂਨ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਗਾਂ, ਕੁਝ ਗੰਭੀਰ ਜਰਾਸੀਮੀ ਲਾਗ ਅਤੇ ਨਾਵਲ ਲਾਗ ਬਿਮਾਰੀਆਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ. ਸਾਰਸ-ਕੋਵੀ ਅਤੇ ਸਾਰਸ-ਕੋਵੀ -2) ਲਈ ਸੰਪਰਕ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਪਰਕ ਟਰੇਸਿੰਗ ਦੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਟੀਚੇ ਹਨ: ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਅਤੇ ਲਾਗ ਦੇ ਫੈਲਣ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ। ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਸੰਕਰਮਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਸੰਬੰਧੀ ਸਲਾਹ ਜਾਂ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲੈਕਟਿਕ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸੰਕਰਮਿਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤਸ਼ਖੀਸ, ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਨਾ। ਜੇ ਲਾਗ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲਾਗ ਵਾਲੇ ਰੋਗੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ। ਇੱਕ ਖਾਸ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਲਈ। ਸੰਪਰਕ ਟਰੇਸਿੰਗ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਸੰਚਾਰੀ ਰੋਗ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦਾ ਇੱਕ ਥੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚੇਚਕ ਦਾ ਖਾਤਮਾ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਟੀਕਾਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸਾਰੇ ਸੰਕਰਮਿਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਇਕਸਾਰ ਸੰਪਰਕ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਕਰਮਿਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਟੀਕਾਕਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਵਾਰ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰੋਗ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਲਈ ਸੰਪਰਕ ਟਰੇਸਿੰਗ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਪਰਕ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵਧੇਰੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਜਾਂ ਫੋਕਸ ਟੈਸਟਿੰਗ ਵਧੇਰੇ ਖਰਚੀਮਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸਹਿਭਾਗੀ ਨੋਟੀਫਿਕੇਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਪਰਕ ਟਰੇਸਿੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਸਬਸੈੱਟ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੰਕਰਮਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਹਤ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।