ਸ਼ੀਲਾ ਗੌੜਾ
ਸ਼ੀਲਾ ਗੌੜਾ (Kannada: ಶೀಲಾ ಗೌಡ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਭਦਰਵਤੀ ਵਿੱਚ 1957 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ) ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗੌੌੜਾ ਨੇ ਕੈੱਨ ਸਕੂਲ ਆਫ ਆਰਟ, ਬੰਗਲੌਰ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ 1979 ਵਿੱਚ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵ ਭਾਰਤੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ 1982 ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਡਿਪਲੋਮਾ ਅਤੇ 1986 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਕਾਲਜ ਆਫ ਆਰਟ ਤੋਂ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਐਮ.ਏ. ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਗੌੜਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵਾਲਾਂ, ਗਊ-ਗੋਬਰ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਕਮੱਕੁਮਾ ਪਾਊਡਰ (ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਰੇਸ਼ਮ) ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਜ਼ਰੀਏ ਆਪਣੇ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ 'ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ-ਅਧਾਰਤ' ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਰੋਤ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਾਸ਼ੀਆ ਗ੍ਰਸਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਰੋਜ਼ਮਰਾ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕੇਜੀ ਸੁਬਰਾਮਨੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨਾਲ ਨੇੜਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਤੇਲ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਲਿਨੀ ਮਲਾਨੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਮੱਧਵਰਗ ਦੀ ਕਾਮ ਵਾਸ਼ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਅਪੂਰਤੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਤਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 2019 ਮਾਰੀਆ ਲਾਸਨਿਗ ਇਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। [1]