ਸਬੁਕਤਗੀਨ
ਅਬੂ ਮਨਸੂਰ ਨਾਸਿਰ ਅਲ-ਦੀਨ ਸਬੁਕਤਗੀਨ (Persian: ابو منصور سبکتگین), ਗਜ਼ਨਵੀ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ, ਜੋ 977 ਈ. ਤੋਂ 997 ਈ ਰਾਜਾ ਰਿਹਾ। ਤੁਰਕੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੈ। ਸਬੁਕਤੀਗਿਨ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਗੁਲਾਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਅਲਪ ਤਿਗਿਨ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੇ ਗਜ਼ਨਾ (ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਗਜ਼ਨੀ ਪ੍ਰਾਂਤ) ਦੇ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਅਲਪਤਿਗਿਨ ਅਤੇ ਸਬੁਕਤਗੀਨ ਨੇ ਅਜੇ ਵੀ ਸਮਾਨਿਡ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਬੂਕਤਿਗਿਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਿਮੂਦ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਗਜ਼ਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਸਹੁਰੇ ਅਲਪ ਤਿਗਿਨ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਸਬੁਕਤੀਗਿਨ ਨਵਾਂ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਦਾਭੰਡਪੁਰਾ ਦੇ ਜੈਪਾਲਾ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਨੀਲਮ ਨਦੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧ ਨਦੀ ਤੱਕ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਜ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ।