ਹਿਡਨ ਵੇਰੀਏਬਲ ਥਿਊਰੀ
ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅੰਦਰ, ਛੁਪੇ ਅਸਥਿਰਾਂਕ ਥਿਊਰੀਆ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੁੱਝ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਸੀ। ਕਿ ਕਿਸੇ ਭੌਤਿਕੀ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੁਆਰਾ ਫਾਰਮੂਲਾ ਵਿਓਂਤਬੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਿਸਟਮ ਵਾਸਤੇ ਕੋਈ ਸੰਪੂਰਣ ਵੇਰਵਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਯਾਨਿ ਕਿ, ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਅੰਤਿਮ ਤੌਰ ਤੇ ਅਧੂਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਸੰਪੂਰਣ ਥਿਊਰੀ ਹੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਗੈਰ-ਨਿਰਧਾਰਤਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਾਰੇ ਨਿਰੀਖਣਯੋਗ ਵਰਤਾਓ ਨੂੰ ਗਿਣਨ ਲਈ ਵਿਵ੍ਰਿਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾ ਸਕੇਗੀ। ਕੁੱਝ ਨਾਪਾਂ ਲਈ ਗੈਰ-ਨਿਰਧਾਤਮਿਕਤਾ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੀਆਂ ਪੂਰਵ-ਸਬੰਧਤ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਲੱਛਣ ਹੈ; ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ, ਗੈਰ-ਨਿਰਧਾਤਮਿਕਤਾ ਲਈ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹੇਜ਼ਨਬਰਗ ਅਨਸਰਟਨਟੀ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਮਾਤ੍ਰਾਤਮਿਕ ਕਿਸਮ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਲਬ੍ਰਟ ਆਈਨਸਟਾਈਨ, ਜੋ ਛੁਪੇ ਅਸਥਿਰਾਂਕਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਮਰਥਕ ਹੈ, ਨੇ, ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ ਤੇ ਖੋਜਾਤਮਿਕ ਫਿਤਰਤ ਪ੍ਰਤਿ ਇਤਰਾਜ਼ ਜਤਾਇਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੌਰ ਤੇ ਐਲਾਮ ਕੀਤਾ; ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਪਾਸੇ ਨਹੀੰ ਖੇਡਦਾ। ਆਈਨਸਟਾਈਨ, ਪੋਡੋਲਸਕੀ, ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਨ ਨੇ ਤਰਕ ਕੀਤਾ ਕਿ "ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ ਦੇ ਤੱਤ" (ਛੁਪੇ ਅਸਥਿਰਾਂਕ) ਜਰੂਰ ਹੀ ਦੂਰੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਕਾਰਜ ਬਗੈਰ ਇੰਟੈਂਗਲਮੈਂਟ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਬਾਸ ਵਿੱਚ, ਬੈੱਲ ਦੀ ਥਿਊਰਮ ਨੇ ਸੁਝਾਇਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਕੁੱਝ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨਿਕ ਛੁਪੇ ਅਸਥਿਰਾਂਕ ਅਸਭੰਵ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਗੈਰ-ਸਥਾਨਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੈਰ-ਸਥਾਨਿਕ ਥਿਊਰੀ ਡੀ-ਬ੍ਰੋਗਲਾਇ-ਬੋਹਮ ਥਿਊਰੀ ਹੈ।