ਪੀਕਿੰਗ ਮਾਨਵ
ਪੀਕਿੰਗ ਮਾਨਵ (ਹੋਮੋ ਈਰੇਕਟਸ ਪੇਕਿਨੇਨਸਿਸ, ਪਹਿਲਾਂ ਜੂਨੀਅਰ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਸਿਨਨਥ੍ਰੋਪਸ ਪੇਕਿਨੇਨਸਿਸ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ) ਹੋਮੋ ਈਰੇਟਸ ਦੇ ਲਗਪਗ 750,000 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪਥਰਾਟ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਜੋ ਬੀਜਿੰਗ (ਉਸ ਸਮੇਂ ਪੇਕਿੰਗ ਦੀ ਸਪੈਲਿੰਗ ਇਹ ਸੀ) ਦੇ ਨੇੜੇ ਝੌਕੌਦੀਅਨ (ਚੋ ਕੂ-ਟਿਏਨ) ਵਿਖੇ ਖੁਦਾਈ ਦੌਰਾਨ 1929–37 ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ। 1929 ਅਤੇ 1937 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, 15 ਅੰਸ਼ਕ ਖੋਪੜੀਆਂ, 11 ਜਬਾੜੇ, ਕਈ ਦੰਦ, ਕੁਝ ਪਸਲੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸੰਦ ਝੌਕੌਦੀਅਨ ਵਿਖੇ ਪੀਕਿੰਗ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਾਈਟ ਦੇ ਟਿਕਾਣਾ 1 ਵਾਲੀ ਲੋਅਰ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੱਭੇ ਮਿਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਪਗ 750,000 ਤੋਂ 300,000 ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੈਵਿਕ ਪਥਰਾਟਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਮੁਢਲੇ ਅਧਿਐਨ ਡੇਵਿਡਸਨ ਬਲੈਕ ਦੁਆਰਾ 1934 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਫਿਰ ਪੀਅਰੇ ਟੇਲਹਾਰਡ ਡੀ ਚਾਰਡਿਨ ਨੇ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਵੇਡਨੇਰਿਚ ਨੇ ਉਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ 1941 ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਛੱਡਣ ਤੱਕ ਜੈਵਿਕ ਪਥਰਾਟਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਅਸਲ ਪਥਰਾਟ 1941 ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇਂ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ, ਪਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਾਸਟ ਅਤੇ ਵਰਣਨ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ। 