ਸ਼੍ਰੀਨ ਅਬਦੁਲ ਸਰੂਰ
ਸ਼੍ਰੀਨ ਅਬਦੁਲ ਸਰੂਰ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Shreen Abdul Saroor ਜਨਮ 1969) ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ। 1990 ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਿਮ ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਉਸਨੂੰ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਟਾਈਗਰਜ਼ ਆਫ਼ ਤਾਮਿਲ ਈਲਮ ਦੁਆਰਾ ਮੰਨਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੁਖਾਂਤ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰੂਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 1999 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਨਾਰ ਮਹਿਲਾ ਵਿਕਾਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। 2004 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ ਲੀਡਿੰਗ ਦ ਵੇ ਟੂ ਪੀਸ, ਵੂਮੈਨ ਪੀਸਮੇਕਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2008 ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਉਸਦੀ ਵਕਾਲਤ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਚਾਅ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮਹਿਲਾ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਵੌਇਸ ਆਫ਼ ਕਰੇਜ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2011 ਵਿੱਚ ਉਹ ਐਨ-ਪੀਸ ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਸੀ। 2017 ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਨ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਫ੍ਰੈਂਕੋ-ਜਰਮਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਹ ਅਸ਼ੋਕਾ ਫੈਲੋ ਬਣ ਗਈ। ਸਰੂਰ ਛਤਰੀ ਸੰਗਠਨ, ਵੂਮੈਨਜ਼ ਐਕਸ਼ਨ ਨੈੱਟਵਰਕ (WAN) ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਮਹਿਲਾ ਅੰਦੋਲਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਰੂਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੋ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।