ਬੰਗਾਲੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਭੂਤ
ਭੂਤ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਅਤੇ ਨਸਲੀ-ਭਾਸ਼ਾਈ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਾਣੇ-ਬਾਣੇ ਦੇ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਤੇ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪਰੀ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਕਸਰ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਦੀ ਹੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਆਧੁਨਿਕ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ, ਸਿਨੇਮਾ, ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਥਿਤ ਭੂਤ ਸਾਈਟਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਭੂਤਾਂ ਲਈ ਆਮ ਸ਼ਬਦ ਭੂਤ ਜਾਂ ਭੂਤ ( ਬੰਗਾਲੀ: ভূত ). ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਬਦਲਵਾਂ ਅਰਥ ਹੈ: ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ 'ਅਤੀਤ'। ਨਾਲ ਹੀ, ਪ੍ਰੇਤ (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ 'ਪ੍ਰੇਤਾ' ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ) ਸ਼ਬਦ ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਭੂਤ ਦੇ ਅਰਥ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ, ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਜਾਂ ਕਤਲ, ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ ਵਰਗੇ ਗੈਰ-ਕੁਦਰਤੀ ਜਾਂ ਅਸਧਾਰਨ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਗੈਰ-ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੂਤ ਵੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਅਲੌਕਿਕ ਹਸਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਬੰਗਾਲੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਹੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬੰਗਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ, ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਿੱਚ ਭੂਤ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਹੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੀ ਅਲੌਕਿਕ ਹਸਤੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ￼