ਪੇਲਸਿਟ
ਪੇਲਸਿਟ ( ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆਈ ਉਚਾਰਨ: [pələsit] ) ਮਾਲੇਈ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਜਾਣੂ ਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਕ੍ਰਿਕਟ ਜਾਂ ਟਾਹਲੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ " ਬੁਜ਼ਰ" ਲਈ ਗੂੰਜ ਜਾਂ ਧੁੱਪ ਦਾ ਅਰਥ ਘੱਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਰਥ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੇਲਸਿਟ ਟਰੇਸ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਾਲੇਈ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜੀਵਵਾਦ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਬੋਲਦਿਆਂ, ਇਕ ਪੈਲੇਸਿਟ ਸਿਰਫ ਇਕ ਔਰਤ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੇਦਾਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ। ਨਰ ਬਰਾਬਰ ਇਕ ਹੋਰ ਵੰਸ਼ਵਾਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਬਾਜੰਗ. ਸਮਾਨਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਪੇਲਸਿਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋ ਰਸਮਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਸਹੀ ਮੁਰਾਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਕ ਮਰੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਜੀਭ, ਜੇ ਕਈ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਪੇਲਸਿਟ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੇਲਸਿਟ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਪੂਛ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੀੜਤਾਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੇਲਸਿਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿੱਲੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭੜਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ, ਪੇਲਸਿਟ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਅਕਸਰ ਇਕ ਹੋਰ ਜਾਣੂ ਭਾਵਨਾ, ਪਾਲੰਗ ਦਾ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਕ ਪੇਲਸੀਟ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਚਿੱਪਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੋਲੰਗ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਪਾਗਲ ਜਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸ਼ਮਨ ( ਬੰਬੋਹ ਜਾਂ ਡਕੂਨ ) ਇੱਕ ਖਾਸ ਉਕਸਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ "ਮਾਂ" ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਪੇਲਸਿਟ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਪੀੜਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਮਨ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਇਹ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੇਲਸਿਟ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਾਲਕ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੋਤਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਹਲਦੀ ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਰਿੰਗ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਤੋਂ ਖੂਨ ਨਾਲ ਪਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਮਲੇਸ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਭੂਤ ਦੀ ਉਂਗਲੀ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। ਜੇ ਮਾਲਕ ਪੇਲਸੀਟ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੋਤਲ ਦਫਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।