ਮੁਹੰਮਦ ਆਜ਼ਮ ਸ਼ਾਹ
ਮਿਰਜ਼ਾ ਕੁਤਬ-ਉਦ-ਦੀਨ ਮੁਹੰਮਦ ਆਜ਼ਮ (Persian: میرزا قطب الدین محمد اعظم) (28 ਜੂਨ 1653 - 20 ਜੂਨ 1707), ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਜ਼ਮ ਸ਼ਾਹ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਖੇਪ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸੀ ਜਿਸਨੇ 14 ਮਾਰਚ 1707 ਤੋਂ 20 ਜੂਨ 1707 ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਛੇਵੇਂ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀ ਦਿਲਰਾਸ ਬਾਨੋ ਬੇਗਮ ਦਾ ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਆਜ਼ਮ ਨੂੰ 12 ਅਗਸਤ 1681 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਾਰਸ (ਸ਼ਾਹੀ ਅਲੀ ਜਾਹ) ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਇਸ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਿਹਾ। ਆਪਣੇ ਲੰਬੇ ਫੌਜੀ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਬੇਰਾਰ ਸੁਬਾਹ, ਮਾਲਵਾ, ਬੰਗਾਲ, ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਵਾਇਸਰਾਏ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਆਜ਼ਮ ਨੇ 14 ਮਾਰਚ 1707 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਹਿਮਦਨਗਰ ਵਿੱਚ ਮੁਗਲ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, 20 ਜੂਨ 1707 ਨੂੰ ਜਜਾਊ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਬਿਦਰ ਬਖਤ, ਜਵਾਨ ਬਖਤ ਅਤੇ ਸਿਕੰਦਰ ਸ਼ਾਨ, ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਮ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸੌਤੇਲੇ ਭਰਾ ਸ਼ਾਹ ਆਲਮ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਪਹਿਲੇ ਵਜੋਂ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ) ਨੇ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।