ਸਬਡੁਰਲ ਹੇਮੇਟੋਮਾ
ਇੱਕ ਸਬਡਿਊਰਲ ਹੈਮੈਟੋਮਾ (ਐਸਡੀਐਚ) ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡੂਰਾ ਮੈਟਰ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਤ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਮੈਨਿੰਜ ਦੇ ਅਰਾਕਨੋਇਡ ਮੈਟਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੂਨ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਦਰਦ, ਉਲਝਣ, ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਹਰਨੀਏਸ਼ਨ ਅਤੇ ਦੌਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਸਦਮੇ ਵਾਲੀ ਸੱਟ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਅੱਥਰੂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਜਿੰਗ ਨਾਡ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਸਬਡੁਰਲ ਸਪੇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਦਮਾ ਅਚਾਨਕ ਜਾਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਦਮੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਪਤਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਐਨੂਰਿਜ਼ਮ, ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਟਿਊਮਰ, ਲੰਬਰ ਪੰਕਚਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਸਵੈਚਲਿਤ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸ਼ਰਾਬ ਇੱਕ ਜੋਖਮ ਦਾ ਕਾਰਕ ਹੈ। ਇਸ੍ ਦਾ ਨਿਦਾਨ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸੀ. ਟੀ. ਸਕੈਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਸਰਜਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੇ ਖੂਨ ਵਗਣਾ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਸਰਜਰੀ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਕ੍ਰੈਨੀਓਟੋਮੀ ਜਾਂ ਬੁਰ ਹੋਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਛੋਟੇ ਸਬਡੁਰਲਾਂ ਦੀ ਨੇਡ਼ਿਓਂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਗੰਭੀਰ ਸਬਡੁਰਲ ਸਿਰ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਸੱਟ ਵਾਲੇ 5 ਤੋਂ 25% ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗੰਭੀਰ ਸਬਡੁਰਲ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਪ੍ਰਤੀ 100,000 ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 3 ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗੰਭੀਰ ਸਬਡਿਊਲ ਹੈਮੈਟੋਮਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ 50 ਤੋਂ 90% ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸਬਕਿਊਟ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਸਬਡੁਰਲ ਬਿਹਤਰ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ੇ ਹੋਏ ਹਨ।