ਜਗਦਾਨੰਦ ਰਾਏ
ਜਗਦਾਨੰਦ ਰਾਏ ( ਬੰਗਾਲੀ: জগদানন্দ রায  ; 1869-1933) ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨਕ ਲੇਖ ਲੇਖਕ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬੰਗਾਲੀ ਵਿਗਿਆਨ ਗਲਪ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਲਈ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਨਗਰ, ਨਾਦੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਕੁਲੀਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖ ਲਿਖੇ। ਉਹ ਰਾਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸਨੇ ਸਾਧਨਾ ਨਾਮਕ ਰਸਾਲੇ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਏ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰਾਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਭਾਰਤੀ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣਨ ਲਈ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਵਿਗਿਆਨ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕੀ ਪਰਿਕਯ, ਵਿਜਨਾਚਾਰੀਆ ਜਗਦੀਸ ਬਾਸੁਰ ਅਬਿਸਕਰ, ਵੈਜਨਨਿਕੀ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕੀ, ਗਿਆਨਸੋਪਨ, ਗ੍ਰਹਿਣਕਸ਼ਤਰ, ਪੋਕਮਾਕਡ (ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ 'ਤੇ), ਵਿਜਨੇਰ ਗਲਪਾ, ਗਚਪਾਲ, ਮਚ-ਬਯਾਂਗ-ਸਪ, ਸਬਦਾ ਰਾਏ ਨੇ 1892 ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਲਪਨਾ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਸ਼ੁਕਰ ਭਰਮਨ ( ਵੀਨਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ) ਲਿਖੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕੀ (1914) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ। ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ੁੱਕਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਯੂਰੇਨਸ 'ਤੇ ਪਰਦੇਸੀ ਜੀਵ ਜੰਤੂ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਹਿਊਮਨੋਇਡ ਏਲੀਅਨ ਨੂੰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਰਗਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੰਘਣੀ ਕਾਲੇ ਫਰ, ਵੱਡੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਨਹੁੰ। ਇਹ ਕਲਪਨਾਸ਼ੀਲ ਵਿਗਿਆਨ-ਕਥਾ ਐਚ.ਜੀ. ਵੇਲਜ਼ ਦੀ ਦ ਵਰਲਡਜ਼ (1898) ਤੋਂ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮਿਲਦੀ-ਜੁਲਦੀ ਹੈ।