ਐਮ. ਸਟੈਨਲੇ ਵਿਟਿੰਗਹਮ
ਮਾਈਕਲ ਸਟੈਨਲੇ ਵਿਟਿੰਗਹਮ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Michael Stanley Whittingham; 22 ਦਸੰਬਰ 1941) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ - ਅਮਰੀਕੀ ਕੈਮਿਸਟ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿੰਗਹੈਮਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਸਟੇਟ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਮੈਟੀਰੀਅਲ ਰਿਸਰਚ ਅਤੇ ਮਟੀਰੀਅਲ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਲ 2019 ਵਿੱਚ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਵ੍ਹਾਈਟਿੰਗਮ ਲਿਥੀਅਮ ਬੈਟਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਕਲੇਸ਼ਨ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਡਜ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1970 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਰੀਚਾਰਜ ਹੋਣ ਯੋਗ ਬੈਟਰੀਆਂ ਲਈ ਅੰਤਰ-ਕਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਚ ਪਾਵਰ ਘਣਤਾ, ਅਤਿ ਉਲਟ ਲੀਥੀਅਮ ਬੈਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ-ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਸੰਕਲਪ 'ਤੇ ਅਸਲ ਪੇਟੈਂਟਸ ਰੱਖੇ ਹਨ. ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਰੀਚਾਰਜਬਲ ਲਿਥੀਅਮ ਆਇਨ ਬੈਟਰੀ ਦੀ ਕਾਢ ਕੱਢੀ, 1977 ਵਿੱਚ ਪੇਟੈਂਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਐਕਸਨ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ। ਲਿਥੀਅਮ ਬੈਟਰੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਦੂਜੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦ ਰੱਖੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਰੀਚਾਰਜ ਹੋਣ ਯੋਗ ਲਿਥੀਅਮ ਬੈਟਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਪਿਤਾ ਹੈ।