ਕੋਹ-ਏ-ਸੁਲਤਾਨ
ਕੋਹ-ਏ-ਸੁਲਤਾਨ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਟੱਕਰ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਗਠਨ ਟੈਕਟੋਨਿਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ: ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ, ਅਰਬੀ ਪਲੇਟ ਦੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪਲੇਟ ਦੇ ਥੱਲੇ ਆ ਜਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਇਆ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਚਾਪ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਰਾਨ ਅੰਦਰ ਬਾਜ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਤਫ਼ਤਾਨ ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਸ਼ੰਕੂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੁਰੇ ਹੋਏ ਖੱਡੇ ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕ ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਿਖਰ 2,334 metres (7,657 ft) ਉੱਚਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੀਰੀ ਸ਼ੰਕੂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕ੍ਰੈਟਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਕ੍ਰੈਟਰ ਹੈ। ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ਐਂਡੀਸਾਈਟ ਅਤੇ ਡਾਸਾਈਟ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਖੰਡਰਾਤ ਚੱਟਾਨਾਂ ਲਾਵਾ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਚਟਾਨਾਂ ਦੀ ਆਮ ਆਰਕ-ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਫਟਣ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਐਂਡੀਸਾਈਟ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਡਾਸਾਈਟ ਵੱਲ ਵਾਧਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ- ਅਰਗੋਨ ਡੇਟਿੰਗ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਮਰ ਸੀਮਾ 5,900,000 ਤੋਂ 90,000 ਸਾਲ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਖੁਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨੇ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਮਲਬੇ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਚੋਗਾ ਸਿਰਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਰਾਸੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਖੋਜਕਰਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ; ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਚੱਟਾਨ ਦਾ ਗਠਨ ਹੈ ਨੇਜ਼ਾ ਏ ਸੁਲਤਾਨ। ਜਿਓਥਰਮਲ ਗਤੀਵਿਧੀ ਅਤੇ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਗੈਸਾਂ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਜਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ਤੋਂ ਭੂ-ਤਾਪੀ ਊਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਜਿਓਥਰਮਲ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵਿਆਪਕ ਚੱਟਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ 1909 ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਈਨਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕੋਹ-ਏ-ਸੁਲਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਖਣਿਜਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਵੀ ਹਨ।