ਜੰਗਲ਼ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਮੀਆਵਾਕੀ ਵਿਧੀ
ਰਵਾਇਤੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੀਆਂਵਾਕੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਰਵਾਇਤੀ ਜੰਗਲ਼ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ 20-30 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਘਣੇ ਜੰਗਲ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।ਜਪਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਅਕੀਰਾ ਮੀਆਵਾਕੀ ਨਾਂ ਦੇ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਐਮਰਟੀਅਸ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਿਤ ਇਹ ਵਿਧੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸੰਭਾਲ਼ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਤੇ ਕਾਮਯਾਬ ਸਿੱਧ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨੁਕਤੇ ਹਨ: ਜਗ੍ਹਾ ਦਾ ਕਰੜਾ ਮੁਢਲਾ ਸਰਵੇਖਣ ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਪੌਧਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਸਥਾਨਕ ਪਹਿਚਾਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਰਖਸ਼ਣ ਨਰਸਰੀ ਰਾਹੀਂ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਪੁੰਗਾਰਿਆ ਜਾਣਾ (ਕੁੱਝ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀਂ ਪੁੰਗਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਮਿਸਾਲ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਝ ਬੀਜ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪਾਚਨ ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਹੋਏ ਪੁੰਗਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕਈ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਤਰਾਂ ਦੇ ਖ਼ਮੀਰ ਜਾਂ ਉੱਲੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਤਿਆਦ ਜੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕੁਆਲਿਟੀ ਦਾ ਮਿਆਰ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਧਰਾਤਲ ਦੀ ਤਿਆਰੀ (ਜੇ ਸਤਹ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਹਿਊਮਸ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਖਾਦਾਂ / ਮਲਸ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ (ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ 3-4 ਕਿੱਲੋ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਭੂਸੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ) ਮੀਆਂਵਾਕੀ ਨੌਜੁਆਨ ਪੋਧਿਆਂ (ਮਿਸਾਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ 30 cm ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੇ ਬਲੂਤ ਦਾਪੋਧਾ (ਓਕ) ਜਿਸ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦੋ ਸਾਲ ਨਰਸਰੀ ਵਿੱਚ ਪੁੰਗਾਰਿਆਂ ਗਿਆ ਹੈ) ਪਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਆਦਿ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਦੀ ਗ਼ੈਰ-ਰਸਮੀ ਸੰਘਣੀ ਖੇਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜ੍ਹਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗ਼ੈਰ ਰਸਮੀ ਸੰਘਣੀ ਭਾਵ ਮੁਹਤਦਿਲ ਪੌਣ-ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ 1 ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 2-3ਪੌਦੇ। ਪੌਧਿਆਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਨਾਂ ਹੋ ਕੇ ਅਟਕਲ ਪੱਚੂ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇੰ ਕਿ ਕਿਸੇ ਰਵਾਇਤੀ ਜੰਗਲ਼ ਦੇ ਸਿਰੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਲਗਾਏ ਪੌਧੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਲਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਤਹਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ਼ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।