ਹੰਪੀ
ਹੰਪੀ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰਬ-ਕੇਂਦਰੀ ਕਰਨਾਟਕ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਵਿਜੈਨਗਰ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਫਾਰਸੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਇਤਿਹਾਸ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ, ਰਾਜ ਹੰਪੀ ਤੁੰਗਭਦਰ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ, ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਦਿਰ, ਖੇਤ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਬਾਜ਼ਾਰ ਸਨ। 1500 ਸੀਈ ਤੱਕ, ਹੰਪੀ-ਵਿਜੇਨਗਾਰਾ ਬੀਜਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੱਧਯੁੱਗੀ ਯੁੱਗ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਸੀ ਜੋ ਪਰਸੀਆ ਅਤੇ ਪੁਰਤਗਾਲ ਦੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਵਿਜਯਨਗਾਰਾ ਸਾਮਰਾਜ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸੁਲਤਾਨਾਂ ਦੇ ਗਠਜੋੜ ਦੁਆਰਾ ਹਾਰ ਗਿਆ; ਇਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ 1565 ਵਿੱਚ ਸੁਲਤਾਨ ਦੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤੀ ਗਈ, ਚਕਨਾਚੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੰਪੀ ਖੰਡਰਾਂ ਬਚ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਦੇ ਹੋਸਪੇਟ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ, ਹੰਪੀ ਦੇ ਖੰਡਰ 4,100 hectares (16 sq mi) ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੁਆਰਾ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਮਹਾਨ ਹਿੰਦੂ ਰਾਜ ਦੇ 1,600 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਚੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ "ਸਧਾਰਨ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜਗ੍ਹਾ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ "ਕਿਲ੍ਹੇ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਪਲੈਕਸ, ਮੰਦਰ, ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ, ਹਾਲ, ਮੰਡਪ, ਯਾਦਗਾਰੀ ਢਾਂਚੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਹੰਪੀ ਵਿੱਚ ਵਿਜਯਨਗਰ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨ; ਅਸ਼ੋਕਨ ਉਪ- ਲਿਖਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਰਾਮਾਇਣ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਪਾ ਦੇਵੀ ਤੀਰਥ ਖੇਤਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੰਪੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਧਾਰਮਿਕ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਵੀਰੂਪਕਸ਼ ਮੰਦਰ, ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾ -ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮੱਠ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਰਕਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ।