Veqetandek
Veqetandek an jî zêder, pirtikên rêzimanî ne ku di hin zimanên îranî de (wek farisî, kurdî, zazayî û hwd) yan zimanên di bin bandora farisî de (wek tirkiya osmanî, hindî û ûrdûyî) tên dîtin û karê wan ew e, ku peyvan bi hev re girê didin. Wek mînak, navdêr li gel rengdêrê û navdêr li gel cînavê. Bi riya veqetandekê tiştek ji yên din ji aliyê zayend û mêjerê ve tê veqetandin, ji ber vê sedemê ji wan qertafan re veqetandek hatiye gotin. Ango di dema ravekê (îzafe) de mirov zayend û mêjera bêjeyan jî nas dike. Di kurmancî de ew veqetandek dibin du cure: yên binavkirî û yên nebinavkirî.