Înkara nîjadkujiya ermeniyan
Înkara nîjadkujiya ermeniyan îdeolojiyek e ku dibêje Împeratoriya Osmanî û partiya wê ya desthilatdar, Komîteya Îtihad û Tereqî, di Şerê Cîhanî yê Yekem de li dijî welatiyên xwe yên ermenî nîjadkujî (tawanek e ku bi gelek delîlan ve hatiye ispatkirin û ji hêla piraniya zanyarên mezin ve tê pejirandin) pêk neaniye. Osmanî di dema nîjadkujiyê de jî van qirkirinan înkar dikirin. Wan îdîa kir ku ermenî nehatine qirkirin, lê ji ber sedemên leşkerî cihên wan hatine guhartin. Piştî jenosîdê, belgeyên ku wan sûcdar dikir bi awayekî sîstematîk hatine tunekirin. Ji hingê ve siyaseta înkara nîjadkujiyê ji aliyê her hikumeta Komara Tirkiyeyê ve hatiye dubarekirin. Înkara nîjadkujiyê heman ramanên ku Komîteya Îtihad û Tereqî bi kar anî ji bo meşrûkirina kiryarên xwe bi kar anî. Înkara ev e ku "veguheztina" ermeniyan de çalakiyek dewleta rewa bû  di bersiva serhildanek ermenî ya rastîn an têgihiştîku hebûna împeratoriyê di dema şer de tehdît dikir. Alîgirên înkarê dibêjin ku Komîteya Îtihad û Tereqî bi mebesta dersînorkirina ermeniyan bû lê mebesta kuştina wan tunebû. Ew îdîa dikin ku jimara mirinên pir mezin hatine zêdekirin an jî mirinan bi faktorên din ve girê didin, wek şerekî navxweyî, nexweşî, hewaya xirab, karbidestên herêmî yên hov, an komên derqanûn û kurd. Dîroknas Ronald Grigor Suny diyar dike ku nîqaşa sereke "nîjadkujiyê çênebû û ermenî berpirsiyar bûn (bi inglîzî: There was no genocide, and the Armenians were to blame for it)". Li gel înkarê, "retorîka xayîntiya ermenî, êrişkarî, sûcdarî û hewildana axê (bi inglîzî: Rhetoric of Armenian treachery, aggression, criminality, and territorial ambition)" jî heye.