Alayên Împeratoriya Osmanî
Împeratoriya Osmanî di dîroka xwe de al û nîşaneyên deryayî yên cuda bikar anîne. Stêrk û heyva di nîvê duyemîn ê sedsala 18an de ketine kar. Di sala 1844an de, guhertoyek vê alê, bi stêrkê pênc-teqalî, bi fermî wekî ala neteweyî ya Osmanî hate pejirandin. Biryara wergirtina ala neteweyî beşek ji reformên Tenzîmatê bû ku armanca wê nûjenkirina dewleta Osmanî li gorî yasa û normên dewlet û saziyên Ewropî yên hemdem bû. Sêwirana stêrk û heyvê paşê di sedsala 20an de bû hêmanek hevpar di alayên neteweyî yên dewletên paşmayiyên Osmanî de. Alaya niha ya Tirkiyê di eslê xwe de heman ala osmanî ya dereng e, lê xwedan standardkirinên qanûnî yên taybetîtir e (li ser tedbîrên wê, rêjeyên geometrîkî, û rengê tam ya sor) ku di 29ê Gulana sala 1936an de bi Qanûna Ala Tirkiyê re hatine destnîşankirin. Beriya standardkirina Qanûnî, stêrk û heyv li gorî veguheztinê dikaribû xwedan ziravbûn an pozîsyona piçûktir be.