Memlûk
Memlûk Xulamtîya leşkerî yên Asyaya Navîn (bi piranî Tirkî) an jî bi eslê xwe Ewropaya Rojhilatî (piranî başûrî rûsî bûn) di gelek serdestiyên îslamî de xiristiyan, ji 14ê Sedsalê jî qismî mijarên ne-misilman ên Împaratoriya Osmanî). Ji aliyê xelîfeyên Ebbasiyan, wekî hêzên xwe hatîn sazûmankirin, ji sedsala 9an û pê ve wan pozîsyona xwe ya serdest weke lîder û padîşah bikar anîn. Sedsal ne kêm caran împaratoriyên xwe ava kirin. Du herî girîng ji van Împeratoriya yek Sultanatîya Delhi (1206–1526) bû, ku demekî li seranserê Hindistanê hikûm kir, û Sultanatîya Misrê ya Bahrî û Xanedana Buriyan yê. Paşê bû 1517 piştî hebûna 267 salan – ji aliyê Osmaniyan re hatin bindestkirin, lê Memlûk heta êrîşa Napolyon di sala 1798an de û tasfiyekirina wan a dawîn ji aliyê Mihemed Elî Paşa (1811), wekî desthilatdariya herêmî li Misrê kir.