Hafizê Şîrazî
Xwace Şemsedîn Mihemed Hafizê Şîrazî (bi farisî خواجه شمس الدين محمد حافظ شيرازى, Khwāja Shams-ud-Dīn Muḥammad Ḥāfeẓ-e Shīrāzī, li dora 1315 an 1325 li Şîraz, Iran - m. li dora 1390 eynî cihê de) yek ji navdartirîn helbestvan û mîstîkvanên faris e. Navê wî yê tewangî de navê cîhê wî, Şîraz jî heye. Ji ber ku Hafis di zaroktiyê de ji berê de bi tevahî Quranê fêr bûbû, navê rûmetê lê kirin "Hafiz" ("yê ku ji dil bi Quranê dizane"). Wî bixwe jî hema hema hema di helbestên xwe de navê Hafez bikar aniye. Berhema wî ya herî navdar Dîwana Hafiz e. Hafez herî zêde bi helbestên xwe yên ku dikare wekî "antînomî" were binavkirin û bi karanîna serdema navîn a têgeha "teosofîk" tête nas kirin; têgeha "teosofî" di sedsalên 13 û 14an de hate bikaranîn ku xebata mîstîk ji hêla "nivîskaran ve tenê ji pirtûkên pîroz hatine îlham kirin" (wekî ji teolojiyê veqetandî) nîşan bide. Hafez di serî de di wêjeya helbestên lîrîk an bêjelawan de nivîsandiye, ew şêwaza îdeal e ji bo vegotina ecstasiya îlhama xwedayî di teşeya mîstîk a helbestên evînê de. Ew Sofî bû.