Alfabeya kurdî ya latînî
Alfabeya kurdî ya latînî ji bo nivîsandina çend zaravayên kurdî tê bikaranîn. Di nivîsina zaravaya kurmancî de alfabeyên latînî, kîrîlî û erebî tên bikaranîn. Ji van alfabeyan ya herî zêde tê bikaranîn û ji aliyê nivîskar, hunermend, rojnamevan û rewşenbîran ve hatiye pejirandin alfabeya latînî ye. Alfabeya latînî, alfabeyeke fonetîk e, ango her tîpek nîşanê dengekî ye û ji alfabeyên din baştir bersiva dengên zimanê kurdî dide. Hejmara tîpên alfabeya kurdî 31 in. Di zimanê kurdî de 31 deng hene[çavkanî hewce ye] û ji bo her dengekî jî tîpek heye.[çavkanî hewce ye] Bi tenê dengekî taybetî di zimanê kurdî de heye ku bi du tîpan derdikeve û bi kurdî jê re pevdeng û ewropî jî dîftong dibêjin. Ew jî tîpên xw ne. Dengê tîpa "x" bilind û xurt e û ya "w" jî nizim û zeyîf e. Carnan dengê "w" weha kurt û zeyîf e ku mirov nabihîse û bi tenê dengê "x" dibihîse. Loma jî di nivîsandina kurdî de herî bêtir çewtî di vî dengî de tê kirin. Ev dengê kurdî ku ji du tîpan derdikeve di zaravayên kurdî de ne wek hev e. Di zaravayê kurmancî de jî li gor herêman tê guhartin. Soranî, dimilî û li hinek deverên kurmancî jî bi tenê tîpa "x" bi kar tînin. Lê di rastnivîsa kurmancî de pêwîst e ku mirov "xw" binivîse.