Şerê Donbasê
Şerê Donbasê an jî Aloziya Donbasê, pevçûneke çekdar a li herêma Donbasê ya li welatê Ûkraynayê ye ku beşek ji Şerê Rûsya-Ukraynayê berfirehtir e. Ji destpêka adara 2014an, piştî 2014 Şoreşa Ûkraynayê û tevgera Ewropaidan xwenîşandanên komên dij-hikûmetê cudaxwaz ên alîgirên Rûsyayê piştgiriya wan li Donetskê û Lûhanskê oblastên Ûkraynayê, bi hev re herêma Donbasê tê gotin. Ev xwenîşandanên piştî sibat û adar 2014an de Pêvekirina Krîmê ji hêla Federasyona Rûsyayê û beşek ji komek berfireh a hevdem Xwepêşandan li başûr û rojhilatê Ûkraynayê, di navbera hêzên cudaxwaz ên Donetsk û Lûhansk (DPR û LPR, bi rêzê ve) û Hikûmeta Ûkraynayê re veguherî pevçûneke çekdarî. Ûkrayna di nîsana 2014an de bi navê "Operasyona Dijî Terorê" (ATO) ji sala 2014an heta sala 2018an li dijî hêzên alîgirê Rûsyayê êrîşeke leşkerî ya dijber da destpêkirin û navê wî wekî "Operasyona Hêzên Hevbeş" (JFO) hate guherandin. Di dawiya Tebaxa 2014an de, ev operasyonê karîbû gelek axa di bin kontrola hêzên alîgirên Rûsyayê de kêm bike û nêzî vegerandina kontrola sînorê Rûsya û Ûkraynayê bû. Di bersivê de, Rûsyayê dest ji nêzîkatiya xwe ya birêkûpêk berda û dest bi êrîşeke konvansiyonel ya li ser Donbasê kir. Piştî nûçeyên derbarê topbarankirina çeperên Ûkraynayê ji aliyê Rûsyayê ve, di navbera 22 û 25ê Tebaxa 2014an de, topxaneyên Rûsyayê, personel û ku Rûsyayê jê re digot "karwaneke mirovî" sînor derbas kirin. Hat ragihandin ku derbasbûnên Rûsî hem li deverên ku ji aliyê hêzên alîgirên Rûsyayê ve hatine kontrolkirin û hem jî yên ku ne hatine kontrolkirin, wek başûrê rojhilatê herêma Donetsk, li nêzîkî Novoazovsk. Serokê Dezgeha Ewlekariyê ya Ûkraynayê Valentyn Nalyvaichenko bûyerên 22'ê Tebaxê wekî "dagirkeriya rasterast a Rûsyayê ya li ser Ûkraynayê" bi nav kir, rayedarên din ên rojavayî û Ûkraynayê jî bûyer wekî "dagirkeriya dizî" ya Rûsyayê binav kirin. Helwesta fermî ya Rûsyayê derbarê hebûna hêzên Rûsî li Donbasê nezelal e; dema ku dezgehên fermî hebûna "hêzên çekdar ên birêkûpêk" li Ûkraynayê red kirin, wê gelek caran hebûna "pisporên leşkerî", ligel gotinên din, piştrast kir, ku bi gelemperî bi argumana ku Rûsya "bi zorê" bû ku wan bişîne "parastina nifûsa rûsîaxêv". Di encama dagirkirinê de, serhildêrên KGD û KGL gelek axa ku di dema êrîşa leşkerî ya berê ya hukûmeta Ûkraynayê de winda kiribûn vegerandin. Ûkrayna, Rûsya, KGD û KGL di 5'ê Îlona 2014'an de ji bo avakirina agirbestê bi navê Protokola Mînskê peymanek îmze kirin. Binpêkirina agirbestê ji her du aliyan re bûye hevpar. Di nava zeximbûna xeta di navbera serhildêran û xaka di bin kontrola hikûmetê de di dema agirbestê de, serkirdeyên şer rûberên axa li aliyê serhildêran xistin bin kontrola xwe, û ev bû sedema bêîstiqrariyeke zêdetir. Agirbest di Çileya 2015'an de bi temamî têk çû, bi nûbûna şerên giran li seranserê herêma pevçûnê, di nav de li Balafirgeha Navneteweyî ya Donetsk û li Debaltseve. Aliyên beşdar di 12'ê Sibat 2015'an de li ser agirbesteke nû, bi navê Minsk II, li hev kirin. Yekser piştî îmzekirina rêkeftinê, hêzên cudaxwaz êrîşek li ser Debaltseve dest pê kirin û hêzên Ûkraynayê neçar kirin ku ji wê derê vekişin. Di mehên piştî ketina Debaltseve de, pevçûnên piçûk li ser xeta têkiliyê berdewam bûn, lê ti guhertinên herêmî çênebûn. Ev rewşa xitimandinê bû sedem ku şer wekî "pevçûnek cemidî" were binavkirin; tevî vê yekê jî ev herêm weke qada şer ma û her meh bi dehan leşker û sivîl hatin kuştin. Di sala 2017'an de, her sê rojan carekê serbazek Ûkraynayî di şer de dimire, ku hejmara leşkerên Rûsî û yên cudaxwaz ên li herêmê mane bi rêzê 6,000 û 40,000. Di dawiya sala 2017an de, mîsyona çavdêriya OSCE dora 30,000 kesên bi cil û bergên leşkerî ji Rûsyayê derbasî Donbasê bûn li du xalên kontrolê yên sînorî ku destûr jê re hatibû dayîn ku çavdêriyê bikin. OSCE her weha gelek rewşên derbasbûna karwanên leşkerî ji Federasyona Rûsyayê bo nav axa dagirkirî li ser riyên ax û dûr ji deriyên sînorî yên fermî û bi gelemperî bi şev, belge kiriye. Ji destpêka şer û vir ve 29 agirbest hatine ragihandin, ku her yek ji wan armanc bû ku heta hetayê di meriyetê de bimîne, lê yek ji wan agirbestê negirtiye. Hewldana herî serketî ya rawestandina şer di sala 2016'an de bû, dema ku agirbest şeş hefte li pey hev pêk hat. Ûkrayna, Rûsya, KGD, KGL û OSCE di 1'ê Cotmeha 2019'an de li ser nexşerêyek ji bo bidawîkirina pevçûnê li hev kirin. Lêbelê, pevçûn ji wê hingê ve germ nebû û, heya dawiya havîna 2020-an, hîn jî li ser gelek astan bêçareser ma. Agirbesta herî dawî (29) di 27ê Tîrmeha 2020'an de ket meriyetê ku bû sedema zêdetirî mehekê tu ziyanên şer ên Ûkraynayê çênebûn. Li gorî rayedarên Ûkraynayê, ji 27’ê tîrmeha 2020’an heta 7’ê mijdara 2020’an windahiyên mirinê yên Ûkraynayê deh qat kêm bûne (3 leşkerên Ûkraynayê hatine kuştin) û hejmara êrîşan jî 5,5 qat kêm bûye. Di sê meha yekem a sala 2021'an de zêdebûnek mezin di kuştiyên Ûkraynayê de (25, li gorî 50 kuştiyan di tevahiya sala 2020'an de) û avakirina hêzek mezin a leşkerî ya rûsî li ser sînorê Donbas-Rûsya dawiya Adarê heya destpêka nîsana 2021'an û ji dawiya cotmehê û mijdar 2021' û pê ve hate dîtin.