Fîlîpê Ereb
Fîlîpê Ereb an bi navê xwe yê latînî Philippus Arabs an jî Marcus Iulius Philippus (kêm caran wekî Philippus I jî tê navandin); jdb. li dora 204 li Şehba, Sûrî - m. 249 li nêzî Verona) ji 244 piştî zayînê heta mirina xwe împeratorê împeratoriya Romê bû. Ew li Aurantîs, Erebistana kevnare, li bajarekî Sûriya îroyîn, ji dayik bû. Piştî mirina Gordianus III di sibata 244an de, Philippus desthilatdar bû. Wî bi lez û bez bi Împeratoriya Sasanî ya farisan re danûstandinên aştiyê kir û ji bo ku ji aliyê senatoyê ve were pejirandin vegeriya Romayê. Di dema desthilatdariya wî de, bajarê Romayê hezarsala xwe pîroz kir. Philippus di îlona 249an de di Şerê Verona de hate xayînkirin û hate kuştin. Ev yek piştî serhildanek ku ji hêla cîgirê wî, Gaius Messius Quintus Decius ve hatibû rêvekirin, qewimî. Padîşahiya Philippus a pênc salan, di sedsala sêyem a aloz de, bi gelemperî aram bû. Di dawiya sedsala 3an de û di sedsala 4an de, Philippus ji hêla hin endamên dêrê ve wek yekem împeratorê xiristiyan hat îlankirin. Ew di Kronîkona Jerome de weha hate binav kirin, ku di serdema navîn de bi navê Historia Adversus Paganos ("Dîroka dijî paganan") ya pir populer a Orosius de baş dihat zanîn. Herwiha, di Historia Ecclesiastica ya Eusebius Qeyserî de jî wekî xiristiyan hate pêşkêşkirin.