Don Kîşot
Don Kîşot (bi spanî: Don Quijote de la Mancha) bi koka xwe Don Quixote de la Mancha anku "Don Kîşotê La Mança" yê romaneke nivîskarê spanyayî yê navdar Miguel de Cervantes Saavedrayî ye. Para pêşîna romanê li sala 1605an û para duyê li sala 1615yan hat weşandin. Ew yek ji romanên herî pêşîn ji edebiyata nûdem a Ewropayê ye. Bêguman mezintirîn û bandordartirîn roman di edebiyata spanî da ye. Bêşik, ew hinêreka mezin ya edebiyata cîhanê ye. Li sala 2002yan Bingehê Norwêcî yê Xelata Nobel rapirsiyek kir û tê da aşkira bû ku romana herî hezkirî ya edebiyata nûdem e. Roman serhata Alonso Quixano ye. Ew, mêrek e ku gelek kitêb li ser mêrxasî û wêrekiya şovalyeyan -siwarçakan- xwîndine û li dawiyê bawer dike ku ew bi xwe jî şovalye ye. Ew, bi nîv-hişyar nîv-dîn, navê xwe dike Don Kîşotê La Mançayê. Ew ji bo nehêlana stemkarî û neyeksaniyê û bi navê hezkirî ya xwe Aldonsayê, yan wekî ew binav dike, Dulçîna del Tobosoyê dest bi şerî dike. Raman salixdana Donkîşotî, bi merema wê ya îroyîn, îdeyalîstîk û nekiryarî ye. Hevoka destpêkê ji kitêbê de cuyo nombre no quiero acordarme, anko "kesê ku ez naxwazim navê wî bibîrbînim" û gelek hevokên dî di zimanê spanyayî da bûne kelîşeyên gelek berbelav. En un lugar de la Mancha, de cuyo nombre no quiero acordarme, no ha mucho tiempo que vivía un hidalgo de los de lanza en astillero, adarga antigua, rocín flaco y galgo corredor anko, "li cihekî li La Mançayê, kesê ku ez naxwazim navê wî bi bîr bînim, ne demeka hind dûr, maqûlekî wekî xwe hebû ku edetkiribû bi rimekê kêrnehatî, mertalekê kevin, tajîyekî bezê û hespekî lewazê pîr."