Yorugʻlikning korpuskulyar nazariyasi
Isaac Newton optika sohasidagi faoliyati orqali bu nazariyaga asos solgan. Yorugʻlikning zarrachalar nazariyasi haqidagi bu dastlabki tushuncha fotonni zamonaviy tushunishning dastlabki asoschisi edi. Bu nazariya XVIII asrda yorugʻlik haqidagi tasavvurlarda ustunlik qilib, ilgari mashhur boʻlgan tebranish nazariyalarini almashtirdi, bu yerda yorugʻlik manba va qabul qiluvchi oʻrtasidagi muhitning „bosimi“ sifatida qaraldi, birinchi marta René Descartes tomonidan ilgari surilgan, keyinroq esa koʻproq. Christiaan Huygens tomonidan tozalangan shakl. Optikada yorugʻlikning korpuskulyar nazariyasi yorugʻlik cheklangan tezlikda toʻgʻri chiziq boʻylab harakatlanadigan va impulsga ega boʻlgan „korpuskulalar“ (kichik zarralar) deb ataladigan kichik diskret zarralardan iboratligini taʼkidlaydi. Bu davr atomizmining muqobil tavsifiga asoslangan edi.