Xristianlikdagi bosh kiyim
Xristianlikda bosh kiyim — bu turli nasroniy diniga mansub ayollarning boshini oʻrashning bibliyadagi, tarixiy va zamonaviy amaliyotidir. Pravoslav, Rim-katolik, Anglikan, Lyuteran, Kalvinist va Metodist eʼtiqodlariga sodiq boʻlgan nasroniy ayollar jamoat ibodatida bosh kiyim kiyishadi (garchi bu anʼanalarga mansub baʼzi ayollar cherkovdan tashqarida ham kiyishlari mumkin), boshqalari esa, ayniqsa Anabaptist eʼtiqodiga mansub nasroniylar ayollar har doim bosh kiyim kiyishlari kerakligiga ishonishadi. „ Farishtalar uchun ibodat va bashorat qilish“ uchun masihiylarning boshini oʻrash toʻgʻrisidagi farmon Havoriy Pavlusning 1 Korinfliklarga 11:2-6-dagi soʻzlari bilan tasdiqlangan "erkakning ayol ustidan hokimiyatining belgisidir.. Muqaddas ogʻzaki urf-odatlarda ayolning boshini oʻrash amaliyoti tasdiqlangan. 1-Korinfliklarga 11:13-16-da havoriy Pavlus ibodat uchun bosh kiyim uchun dalil sifatida tabiat ayollarga uzun sochli boʻlishni oʻrgatishini taʼkidlaydi (va erkaklar, aksincha, sochlarini kesish). Koʻpgina Injil olimlari „ibodat va bashorat“ uchun „4-7-oyatlarni tom maʼnoda parda yoki mato qoplamasi haqida“ deb hisoblaganlar va 15-oyatni ayolning uzun sochlari haqida xayolilik uchun. Gʻarbda, antik davrlarda, oʻrta asrlarda va yangi davrlarda koʻplab nasroniy ayollar tomonidan bosh kiyimi bilan shugʻullanganiga qaramay, zamonaviy davrda koʻplab eʼtiroflar orasida bu qoida eʼtiborga olinmaydi yoki ixtiyoriy hisoblanadi. Radikal islohotning anabaptist mazhablari Havoriy Pavlusning farmonini bajarishda davom etsalar ham. Rossiya, Hindiston, Janubiy Koreya, Pokiston, Ruminiya, Ukraina, Efiopiya va dunyoning boshqa qismlari anʼanaviy cherkovlarida namozda boshni oʻrash majburiy qoida boʻlib qolmoqda. Xristian bosh kiyimining uslubi mintaqaga qarab farq qiladi.