Ism kuni
Ism kuni — choʻqintirish paytida nasroniyga nomi berilgan avliyoning xotirasi kuni. Monaxlar istisno boʻlib, ular ism kunini avliyoning xotirasi kunida nishonlashadi, uning nomi soch qirqish paytida ularga berilgan. Ism kunini tugʻilgan kun bilan adashtirmaslik kerak. Farishta kuni — garchi bu kunni choʻqintirish kuni deb atash mumkin boʻlsa-da, koʻp hollarda ism kunining boshqa nomidir. Ism kuni bu holda nomdosh avliyoning xotira kuniga toʻgʻri kelishi yoki kelmasligi mumkin. Ism kuni — qirollik oilasi aʼzosi, boshqa yuqori martabali shaxsning ism kuni. Bu soʻz bugungi kunda ham pravoslav patriarxlarining ism kuni bilan bogʻliq holda qoʻllaniladi. „Ism kuni“ umumiy nom sanasiga ham tegishli boʻlishi mumkin, garchi bu foydalanish baʼzan eskirgan deb hisoblansa-da. Qanday boʻlmasin, etimologik jihatdan „ism kuni“ soʻzi „ismdoshlik“ (undan olingan) soʻzi bilan bogʻlangan. Nom kunlarini nishonlash anʼanasi Rossiyada XVII-asrda paydo boʻlgan.