XIV–XVI asr o‘rtalarida Janubiy va G‘arbiy Hindiston
Bahamoniylar davlati. Dekan uzoq vaqt Dehli saltanati tarkibida bo‘lgan. Sulton Muhammad Tug‘loq Janubiy Hindistondan chiqib ketishi bilanoq isyonkor amirlar harbiy boshliqlaridan biri bo‘lmish Abul Muzaffar Aloviddin Bahmo–niyni (1347–1358 yy.) mustaqil sulton deb eʼlon qildilar. U bahamoniylar sulolasiga asos soldi. Bahamoniylar davlati kuchga to‘lgan pallada uning hududi g‘arbda Arab dengizi, sharqda Orissagacha cho‘zilgan edi. Uning shimoliy chegarasi Tapti daryosi, janubi Krishna va Tungabxadra daryolariga qadar yoyilgan. Bu davlatning janubida Bijonagar joylashgan bo‘lib, unga chegaradosh hosildor Raychur vodiysini egallash bahamoniylar ko‘p yillar mobaynida urush olib bordilar. Aloviddin janubda muvaffaqayatli urushlar qildi. U davlatni to‘rtta noiblikka ajratdi: Gulbarga, Davlatobod, Bidor va Beror shaharlari. U poytaxt qilib Gulbarga shahrini tanladi. Mamlakatda ikki musulmon feodal guruhi – dekaniy (azaldan Dekanda yashovchi musulmon avlodlari) va ofoqiy (Eron va boshqa mamlakatlardan kelgan begonalar) o‘rtasida kurash boshlandi. Bu kurashning avj olishida diniy omil ham muhim rol o‘ynadi, chunki ofoqiylar asosan shia, dekaniylar esa sunniy mazhabiga mansub edilar. Keyingi sulton qahri qattiq Ahmadshoh Bahmoniy (1422–1435 yy.) Bijonagar yerlarini ayovsiz talab, hindu aholisini tig‘dan o‘tkazdi. U poytaxtni Bidorga ko‘chirdi.