Banu Hoshim
  Banu Hoshim (arabcha: بنو هاشم) Qurayshning yirik urugʻlaridan biri boʻlgan. Ular Islom kelishidan oldin Makkadagi eng kuchli va nufuzli uchta urug'dan biri sanaladi, qolgan ikkitasi Banu Maxzum va Banu Umayya edi. Islom payg'ambar Muhammadning bobosi Hoshim ibn Abd Manaf nomi bilan atalgan Banu Hoshim urug'iga mansub edi. Bu urug' a'zolari, ayniqsa ularning avlodlari, shuningdek, Hoshimiylar deb ataladi va ko'pincha al-Hāshimī Hoshimiy familiyasini olib yuradi. Bu avlodlar, ayniqsa qizi Fotima orqali Muhammad(s.a.v)ga nasl-nasabini izlaydiganlar an'anaviy Sharīf (ko'pincha Sayyid sinonimi) unvoniga ega. VIII asrdan boshlab Hoshimiylar nasli zodagonlik belgisi sifatida qarala boshlandi va koʻplab sulolalar oʻz hukmronligini qonuniylashtirishga asos boʻldi. Hoshimiylar avlodiga mansub eng mashhur islom sulolalari qatoriga Abbosiylar xalifaligi (Bogʻdoddan hukmronlik qilgan; xalifalikni ikki davr ostida 750–945 yillarda Abbosiylar davrida va 946–1258-yillarda Abbosiylar davrida), Qohira xalifaligi (1261–1517), Fotiylar kiradi. (Qohiradan hukmronlik qilgan va xalifalikka daʼvo qilgan 909—1171), alaviylar (Marokash hukmdorlari, 1631—hozirgi) va hoshimiylar (Iordaniya hukmdorlari, 1921—hozirgi).