Joliet qamoqxonasi
Joliet qamoqxonasi (dastlab Illinoys shtati qamoqxonasi nomi bilan tanilgan, xalq tilida Joliet qamoqxonasi, Eski Joliet qamoqxonasi va Kollinz-strit qamoqxonasi nomlar ham bor) 1858-yildan 2002-yilgacha Joliet, Illinoys, Qoʻshma Shtatlardagi qamoqxona boʻlgan. The Blue Brothers filmidagi Jake Bluen ozod qilingan qamoqxona sifatida Joliet Jake taxallusi mavjud. Bundan tashqari, u James Cagneyining „White Heat“ filmidagi Illinoys „shtat qamoqxonasi“ning va Fox Networkning Prison Break serialining birinchi mavsumi va „Letʼs Go to Prison“ filmlari uchun bu qamoqxonadan foydalanishgan. 2018-yildan u yerga sayohatlar ochildi. 1858-yilda Crest Hill yaqinidagi Stateville qamoqxonasidan butunlay alohida qamoqxona boʻlgan Joliet qamoqxonasi ochilgan. Qamoqxona davlat tomonidan pudratchi Lorenzo P. Sanger va nazoratchi Samuel K. Keysiga ijaraga olingan mahkumlar mehnati bilan qurilgan. Bu yerda qamoqxona qurishda foydalanilgan ohaktosh qazib olingan. Birinchi 33 mahbus 1858-yil may oyida Altondan qurilishni boshlash uchun kelgan; Oxirgi mahbuslar 1860-yil iyul oyida koʻchirilgan. Fuqarolar urushi paytida jinoyatchilar ham, harbiy asirlar ham birga u yerda qamalgan. 1865-yilda u yerda oʻldirilgan birinchi zobit Jozeph Clark edi. 1872-yilga kelib mahbuslar soni 1239 kishiga yetdi, bu bitta qamoqxona uchun rekord koʻrsatkich edi. 1870-yillardan boshlab qamoqxona mahalliy korxonalar bilan mehnat shartnomalariga ega boʻla boshladi. Jazoni ijro etish muassasasining dastlabki chizmalarida erkaklar jazoni o'tash muassasasining ichida joylashgan yuzta kamerali „Ayollar qamoqxonasi“ bor edi. Ayol mahbuslar 1859-yildan 1870-yilgacha, ular markaziy maʼmuriyat binosining toʻrtinchi qavatiga koʻchirilgunga qadar, erkaklar kameralariga qoʻshni boʻlgan. 1896-yilda erkaklar qamoqxonasining qarshisida alohida, yuztalik „Joliet ayollar qamoqxonasi“ qurilgan. Dizaynda bu erkaklar qamoqxonasining aniq mini-replikasi edi. 1933-yilda barcha ayol mahbuslar Oakdale ayollar qamoqxonasi (keyinchalik Dwight qamoqxonasi deb nomlanadi) koʻchirildi va bundan keyin bu qamoqxona erkak mahbuslar uchun ishlatilgan. Ayollar qamoqxonasi erkak mahbuslarni joylashtirish uchun ikkinchi darajali muassasaga aylantirildi va bu keyinchalik Joliet qamoqxonasiga aylandi. Qamoqxona qurilishi sekin edi. 1910-yilda kameralarda suv yoki hojatxona yoʻq edi. Yaqin atrofdagi Stateville qamoqxonasining qurilishi 1917-yilda boshlangan va 1925-yil mart oyida ochilgan Jolietning tezda yopilishiga olib kelishi kerak edi. Bu sodir boʻlmadi va ikkala qamoqxona ham 20-asrning qolgan qismida bir vaqtning oʻzida ishladi. 1924-yilda Nathan Lepold va Richard Loebga Jolietda umrbod qamoq jazosi berildi (ular Clarence Darrow tomonidan ustalik bilan oʻlim jazosidan qutilib qolishdi). Ularning jinoyati Robert Franksni oʻgʻirlab ketish va oʻldirishdan keyin „asr jinoyati“ sifatida tanilgan edi. Bu ikki mahbus oliy maʼlumot olmoqchi boʻlgan mahbuslarga yordam berish uchun oʻrta maktab oʻquv dasturini qoʻshib, qamoqxonada umrining qolgan qismida taʼlim tizimini qayta koʻrib chiqishni davom ettirdi. 1933-yilda Lester Jozeph Gillis (taxallusi Baby Face Nelson) Joliet qamoqxonasidan ozod qilindi va 1957-yildagai „Baby Face Nelson“ filmida qamoqxonaning old qismi ham koʻrsatilgan, qamoqxona koʻrsatilgan bu sahnada Gillis (Mickey Rooney oʻynagan) qoʻlida bitta chamadon bilan chiqib ketayotganini koʻrishimiz mumkin. Qamoqxona nomini uning chiqib ketayotganida koʻrish mumkin. 1960-yillarning boshidan boshlab qamoqxona shimoliy Illinoys uchun vaqtinchalik xibsxona vazifasini ham bajardi, yangi mahbuslarni sud qarori tayinlashdan bir oy oldin shu yerda ushlab turilgan va yiliga 20 000 dan ortiq mahbuslarni bu yerda boʻlishgan. Bundan tashqari Joliet doimiy mahbuslarning koʻp sonini saqlab qoldi. 1960-yillarning oxirida Willbrook shtat maktabida bir qator siyosatchilar ishtiorokida gepatit boʻyicha tajribalar haqida kengashi boʻldi. Ular qamoqxonadagi mahbuslarni AQSh armiyasi tajribalarni davom ettirish uchun Jolietdan „koʻngillilarni“ yolladi. Aslida, „koʻngillilar“ gepatit A ni keltirib chiqaradigan virusni ommaviy ishlab chiqarish va izolyatsiya qilish maqsadida virus bilan toʻldirilgan shokoladli sutli kokteyllar ichishga va oʻziga gepatit A ni yuqtirib olishga rozi boʻlgan Vyetnamlik vijdonli harbiy xizmatchilar edi. Amerika Gepatit A tajribalariga katta pul ajratdi, chunki bu qamoqxonalar va harbiy lagerlarda keng tarqalgan antisanitariya kasalligi boʻlgan klassik kasallik edi. 1975-yilda Almighty Black P. Stone Nation aʼzolari va boshqa Chikagodagi koʻcha toʻdalari sobiq aʼzolar qamoqxonani egallab olishdi va bir nechta nazoratchi zobitlarni garovga oldilar. Oʻsha paytdagi nazoratchi Fred L. Finkbeiner mahbuslar bilan ratsiya orqali gaplashgan va ularga zarar yetkazmaslikka vaʼda bergan. Ularning asosiy shikoyati ular Jolietdagi zobitlarning mahbuslar ustidan haddan tashqari nazoratga ega boʻlgani, shuning uchun zobitlarni boshqa qamoqxonalarga oʻtkazishdi. Mafia guruhining sobiq aʼzolaridan biri Herbert „Cadillac“ Catlett qamoqxonada isyonchilar bilan kengash oʻtkazgan va ijobiy oʻzgarishlarni amalga oshirish uchun maʼmuriyat bilan hamkorlik qilgan. U toʻpolonchi mahbuslar bilan muzokara qilmoqchi boʻlgan va oʻldirilgan. Qoʻriqchi Finkbeiner mahbuslar bilan gaplashayotganda Catlettning jasadi unining yonida boʻladi va garovga olish masalasi hal qilindi. Keyinchalik Chikago Heightsdagi afro-amerikalik cherkovda nazoratchi Catlettning dafn marosimi oʻtkaziladi. Mahbuslar soni 1990-yilda 1300 nafarga yetgan va 2000-yilda hamon 1156 nafarni tashkil etgan boʻlsa-da, avvalgi 1180 kishidan 1999–2000-yillarda 1300 nafarga koʻtarilgan edi. 2000-yilda esa 541 nafar xodim bor edi.