Afsonaviy kentavr
Kentavr (qadimgi yunoncha: Κένταυρος qadimgi yunoncha: Κένταυρος) – qadimgi yunon mifologiyasida otning tanasida odamning boshi va tanasi yovvoyi boʻlgan, mavjudotlar, togʻlar va oʻrmon chakalaklari aholisi. Afsonalarga koʻra Kentavrlar sharob xudosi Dionisga hamroh boʻlib, ular oʻzlarining zoʻravonligi va muloyimligi bilan ajralib turadi. Taxminlarga koʻra, kentavrlar dastlab togʻ daryolari va turbulent oqimlarning timsolidir. Qahramonlik afsonalarida baʼzi kentavrlar qahramonlarning tarbiyachisi, boshqalari esa ularga dushman. Yunon afsonalariga koʻra, ular Fesaliyadagi Pelion togʻlarida, Elisdagi Toloi oʻrmonlarida va janubiy Lakoniyadagi Malean yarim orolida yashagan. Keyinchalik Rim madaniyatida kentavrlar haqidagi afsonalar paydo boʻladi va hatto keyinchalik ularning tasvirlari Oʻrta asrlardagi Yevropa hayvonot dunyosiga kiradi. Hozirda kentavrlar fantastik asarlarda juda mashhur qahramonlardir.