Mifologiyada Kalamos
Kalamos, Kalamus (qadimgi yunoncha: Κάλαμος; lotincha: Calamus) — yunon mifologiyasiga koʻra, Meander daryosi xudosi Meandrosning oʻgʻli. U haqidagi afsona Non Panopolitanskiyning " Dionysusning harakatlari " da, shuningdek, Serviusning Virgilga yozgansharhlarida bayon etilgan. Mifga koʻra, Kalamos va meva xudosi Karpos bir-birini sevishgan. Ammo bir kuni ular Meander daryosida suzish boʻyicha musobaqalashganida, Karpos choʻkib ketdi. Yuragi ezilgan Kalamos sevgilisining orqasidan oʻzini choʻktirdi. U suv qamishiga aylandi, uning shamoldagi shitirlashi qaygʻuli xoʻrsinish sifatida talqin qilindi. Uolt Uitmen oʻzining " Oʻt barglari " (1860) sheʼriy toʻplamiga „Xushboʻy qamish“ siklini kiritgan. Oddiy qamish (lotincha: Ácorus cálamus) " Oʻt barglari "da doimiylik va hayotiylikni anglatadi. Bu sheʼrlar gomoseksual sheʼriyatning eng yorqin yodgorliklaridan biriga aylandi.