Zurmala minorasi
Zurmala minorasi — Termizdagi meʼmoriy yodgorlik (mil. av. 2-asr) Kushonlar davriga oid budda inshooti. A. Strelkov uni stupa deb hisoblagan. Arxeologik tadqiqotlar natijasida 3. metr. harobasining balandligi. 14,5 m gacha boʻlgan. Asosan toʻgʻri toʻrtburchak tarhli (22 x 16 m), silindrsimon minora shaklida xom gʻishtdan qurilgan, tepasiga qubba — gumbaz ishlangan, oqish ohaqtosh bilan qoplangan, asosida boʻrtma gorelyef haykallar boʻlgan. Toshtaxtalar hamda taroshlangan boʻlak parchalari koʻplab topilishi 3. metr. ni tashqaridan ham tosh bilan qoplangan deb taxmin qilinadi. Koʻhna Termiz aholi punktining janubi-sharqida, viloyat markaziga olib boruvchi yoʻl chetida Zurmala minorasi deb nomlanuvchi inshoot qoldiqlari koʻtarilgan. Minora xarobalari qadimdan arxeologlarning eʼtiborini tortgan. 1926 yilda ular bu buddist stupadan boshqa narsa emas, deb taxmin qilishgan . Yarim asrdan soʻng oʻtkazilgan batafsil soʻrov shuni tasdiqladiki, bu Kushonlar saltanatining gullab-yashnagan davriga tegishli diniy bino. Minora vaqti-vaqti bilan juda koʻp zarar koʻrgan, ammo u taʼsirli taassurot qoldiradi. U taxminan 33 santimetr boʻlgan xom kvadrat gʻishtdan yotqizilgan. Barcha gʻishtlar chiziqcha va ikkita chuqurlik shaklida xarakterli belgiga ega. Arxeologlarga maʼlumki, bunday gʻishtlar Baqtriyada faqat Kushonlar davrida, yaʼni miloddan avvalgi III asr boshlarida ishlatilgan. eʼlon. Keyinchalik ular toʻrtburchaklar gʻisht bilan almashtirildi. Olimlarning hisob-kitoblariga koʻra, stupa qurish uchun deyarli 1 million 200 ming gʻisht kerak boʻlgan. Loy gʻishtning qattiq massasi yuqori qismida qoldiqlar uchun kichik xonaga ega. Stupa buddistlarning eng muhim va qadimiy belgilaridan biridir. Eng qadimiy stupalar va Zurmala minorasi ularga tegishli boʻlib, gʻisht va toshdan yasalgan yarim sharlar edi. Ularning tashqi koʻrinishi eng qadimiy qabrlar — qabristonlarga koʻtarildi va „parinirvana“ — Buddaning oʻlimi va uning dafn etilishini ramziy qildi. Aytgancha, " stupa " soʻzi Sanskrit tilida soʻzma-soʻz „tuproq yoki toshlar“ degan maʼnoni anglatadi. Stupa poydevorga oʻrnatildi, uning ustiga aylanma yoʻl oʻrnatildi. Stupaning yana bir muhim maqsadi buddist yodgorliklarini saqlashdir. Budda vafotidan keyin birinchi asrlarda Buddaning boshidan bir oʻrim soch, kiyimidan bir parcha mato, uning oʻzgarmas qoldiqlari zarrasi kub shaklida qutiga — oʻziga xos yodgorlikka solingan. , „Xudoning uyi“ deb nomlangan. Keyinchalik qimmatbaho metallar va toshlar, donalar, Xudo va ilohiy kuchning timsollari yodgorlik sifatida saqlangan. Yodgorlik stupaning tepasiga qoʻyilgan. Uning tepasida soyabonlar bilan toj kiygan tayoq koʻtarildi. Soyabon — insonning kelib chiqishining olijanobligi ramzi — Hindistonda hamma uchun tushunarli. Maʼlumki, Siddhartha Gautama, Budda laqabini olgan taʼlimot asoschisi — „maʼrifatli“ Hindiston shimoli-sharqidagi shahzodaning oʻgʻli edi. Va Budda imonlilar tomonidan nafaqat ruhiy ustoz, balki xudolar va koinotning shohi sifatida qabul qilinganligi sababli, Ustozning oliy kuchi sharafiga stupaga bir nechta soyabonlar qoʻyilgan. Janubi-Sharqiy Osiyo mamlakatlarida bir necha asrlardan soʻng soyabonli qabr tepaligining eng qadimiy ramzi pagodaning meʼmoriy shakliga yoki tepasida shpil bilan qoplangan stupaga aylantirilganligi qiziq. Stupadagi tayoq va soyabonlar va , albatta, saqlanib qolmagan, ammo qadimgi Termiz shahri yaqinida joylashgan Qoratepa gʻor buddistlar ibodatxonasidan olingan devor rasmlari Baqtriya stupalarining dizayni haqida fikr yuritish imkonini beradi. Qoidaga koʻra, bu gumbazli tepaga ega boʻlgan pogʻonali uch qavatli minora boʻlib, uning tepasida „sharaf soyabonlari“ oʻrnatilgan tayoq oʻrnatilgan. Stupaning nisbatlarini tahlil qilish asosida arxeologlar Zurmala minorasining asl koʻrinishi ushbu tasvirlarga yaqin degan xulosaga kelishdi. Koʻhna Termiz yaqinidagi stupa Oʻrta Osiyoda topilgan birinchi buddaviy bino boʻlgan . Hozirda ularning qirqga yaqini boʻlib, Oʻzbekiston hududida yigirmaga yaqin buddist yodgorliklari joylashgan