Nesh muvozanati
O'yin nazariyasida matematik Jon Nesh nomi bilan atalgan Nash muvozanati ikki yoki undan ortiq o'yinchilar ishtirokidagi hamkorliksiz o'yinning yechimini aniqlashning eng keng tarqalgan usuli hisoblanadi. Nash muvozanatida har bir o'yinchi boshqa o'yinchilarning muvozanat strategiyalarini biladi deb taxmin qilinadi va hech kim faqat o'zining strategiyasini o'zgartirib, biror narsaga ega bo'lmaydi. Nesh muvozanati printsipi Kurno davridan kelib chiqqan bo'lib, u 1838 yilda uni raqobatdosh firmalarga mahsulot tanlashda qo'llagan. Agar har bir o'yinchi strategiya tanlagan bo'lsa – o'yinda hozirgacha sodir bo'lgan voqealarga asoslangan harakat rejasi – boshqa o'yinchilar o'z strategiyasini o'zgartirmagan paytda hech kim o'z strategiyasini o'zgartirib, o'zining kutilgan daromadini oshira olmaydi, hozirgi strategiya tanlovlari Nash muvozanatini tashkil qiladi. Agar Alice va Bob ikkita o'yinchi A va B strategiyalarini tanlasa, (A, B) Nash muvozanati bo'ladi, agar Aliceda Bob B ni tanlashiga javoban o'z foydasini maksimal darajada oshirish uchun A dan yaxshiroq boshqa strategiya mavjud bo'lmasa va Bobda Alicening A ni tanlashiga javoban o'z daromadini maksimal darajada oshirishda B dan yaxshiroq bo'lgan boshqa strategiyasi mavjud bo'lmasa. Carol va Dan ham o'yinchilar bo'lgan o'yinda (A, B, C, D) agar A Elisning ( B, C, D) ga eng yaxshi javobi bo'lsa , B Bobning (A, C, D) va boshqalariga eng yaxshi javobi hisoblanadi va bu Nash muvozanati deb ataladi. Nesh har bir chekli o'yin uchun Nash muvozanati mavjudligini ko'rsatdi: strategiya haqidagi maqolaga qarang.