Oqim (psixologiya)
Oqim, oqim holati, oqim tajribasi (inglizcha: flow, lotincha: influunt) — odam oʻzi qilayotgan ishda toʻliq ishtirok etadigan, faol konsentratsiya, faoliyat jarayonida toʻliq ishtirok etish bilan tavsiflangan ruhiy holat . Oqim kontseptsiyasi 1975-yilda Mixali Csikszentmihalyi tomonidan taklif qilingan va oqim holatiga kirish uchun amaliy tavsiyalarni oʻz ichiga oladi. Oqim holati yagona holat emas. Oqim holatida boʻlish maʼlum bir soha, jarayon bilan chegaralanmaydi. Bu muayyan shaxs ishtirok etadigan barcha faoliyat sohalariga tegishli. Avraam Maslou oqim holatlarini eng yuqori tajribalar deb atagan. Bu holat koʻpincha tadqiqotchi tomonidan oʻzini oʻzi anglashdan zavq olish hissi, oʻziga ishonchning ortishi va oqlanishi, muloqot qilish qobiliyatining sezilarli darajada oshishi, oʻz fikrlarini aniq va aniq ifodalash, suhbatdoshni ishontirish, muammolarni samarali hal qilish qobiliyati sifatida tavsiflanadi. Oqim holatidagi sub’yektlarda axborotni assimilyatsiya qilish koʻrsatkichlari oshadi, xotira faollashadi, maʼlumotni tahlil qilish qobiliyati, faollik oshishi tufayli tashvishning eyngil shakli kuzatiladi.