Italiyaning janubiy qismida islom tarixi
VIII-XI asrlarda Sitsiliya, Malta va kontinental Italiyadagi muhim hududlar islom davlatlari tomonidan bosib olingan. Bu VII asrda boshlangan islom dinining Arabiston yarim orolidan tarqalishi va butun zamonaviy Yaqin Sharq va Shimoliy Afrikani oʻz ichiga olgan xalifalik barpo etilishining davomi edi. Qitʼadagi islomning mavjudligi nisbatan qisqa umr koʻrdi, poytaxti Barida boʻlgan amirlik 24 yil davom etdi. Biroq, arablar Tarantoni (840—880) va keyin Reggioni (901—956) ancha vaqt nazorat qildilar. Musulmon davlatlari Sitsiliya va Maltada ancha uzoqroq mavjud boʻlgan — masalan, Sitsiliyada arablarning mavjudligi 827-yilda boshlangan, 965-yildan 1061-yilgacha saratsenlar butun orolni nazorat qilgan va Sitsiliya faqat 1091-yilda Normanlar hukmronligi ostiga oʻtgan. Arablar kelishidan oldin Sitsiliya va Janubiy Italiya Vizantiya imperiyasi hukmronligi ostida edi, ularning aholisi yunon tilida gaplashgan va Sharqiy nasroniylikni qabul qilgan. Bu hududlar arablar, keyin esa normanlar tomonidan bosib olingandan soʻng, u yerda katoliklik tarqaldi va til lotin tiliga almashtirildi, garchi arablar hukmronligi davrida ham Sitsiliya aholisining katta qismi pravoslavlikni tan olgan. Shunday qilib, arab istilolari Italiyaning yangi tarixiga katta taʼsir koʻrsatdi. Islom Normanlar davrida Sitsiliyadagi dinlardan biri boʻlib qoldi, ammo 1300-yilga kelib butunlay yoʻq boʻlib ketdi.