Alfito
Alfito (qadimgi yunoncha: Αλφιτώ) — qadimgi yunon mifologiyasidan maxluq boʻlib, enagalar itoatsiz bolalarni shu maxluq bilan qoʻrqitgan. Birinchi marta Plutarx tomonidan qayd etilgan. Jonzot ismining kelib chiqishi „alfita“ — „oq un“ va alfitomanteyey-arpa uniga fol ochish (-mantiya) turi bilan bogʻliq. Jonzot oq, un rangli sochlari boʻlgan keksa ayolga oʻxshaydi. XIX asrda folklorshunos Vilgelm Mannhardt Alfitoni „oʻsimlik ruhi“ deb tasniflashga harakat qildi. Keyinchalik, turli tadqiqotchilar Alfitoni Persefon, „oq maʼbuda“, moxov ruhi va boshqalar bilan bogʻlashga harakat qilishdi, ammo bunga ishora qiladigan qadimiy manbalar yoʻq. Soʻngi paytlarda tadqiqotchilar Alfitoni Akko, Gello va Mormo kabi bolalarning koʻpayishi va tarbiyalashga tahdid soladigan boshqa jinlar qatorida koʻrib chiqmoqdalar.