Optik illyuziya
  Vizual idrok etishda optik illyuziya ( vizual illyuziya deb ham ataladi) vizual tizim tomonidan yuzaga keladigan va haqiqatdan farqli ko'rinadigan vizual idrok bilan tavsiflangan illyuziyadir . Illuziyalar juda xilma-xil bo'ladi; ularning turkumlanishi qiyin, chunki asosiy sabab ko'pincha aniq emas , lekin Richard Gregori tomonidan taklif qilingan tasnif yo'nalish sifatida foydalidir. Shunga ko'ra, uchta asosiy sinf mavjud: jismoniy, fiziologik va kognitiv illyuziyalar va har bir sinfda to'rt xil: noaniqliklar, buzilishlar, paradokslar va fantastika. Jismoniy buzilishning klassik misoli suvga yarmi botirilgan tayoqning aniq egilishi bo'lishi mumkin; fiziologik paradoksga misol sifatida harakatdan keyingi ta'sir ko'rsatish mumkin (bu erda harakatga qaramay, pozitsiya o'zgarishsiz qoladi). Fiziologik fantastikaga misol keyingi tasvirdir . Uchta tipik kognitiv buzilishlar - Ponzo, Poggendorff va Myuller-Lyer illyuziyasi. Jismoniy illyuziyalar jismoniy muhitdan, masalan, suvning optik xususiyatlaridan kelib chiqadi. Fiziologik illyuziyalar ko'z yoki ko'rish yo'lida paydo bo'ladi, masalan, ma'lum bir retseptor turining haddan tashqari stimulyatsiyasi ta'siridan. Patologik ko'rish illyuziyalari ko'rishning fiziologik mexanizmlaridagi patologik o'zgarishlardan kelib chiqadi, bu illyuziyalarning yuqorida ko'rsatilgan turlarini keltirib chiqaradi; ular, masalan, vizual gallyutsinasyonlar ostida muhokama qilinadigan illyuziyadir. Optik illyuziyalar, shuningdek, vizual idrok etishni o'z ichiga olgan ko'p sensorli illyuziyalar, shuningdek, ba'zi psixologik kasalliklarni, shu jumladan fantom oyoq sindromi va shizofreniyani kuzatish va reabilitatsiya qilishda qo'llanilishi mumkin deb hisoblaydi.