Herring tanachalari
Herring tanalari yoki neyrosekretor tanalar neyrogipofizda joylashgan aksonlarning kengaygan (anevrizmalangan) tuzilmalaridir. Ular gipotalamusdan chiqqan aksonlarning terminal kengaygan uchini ifodalaydi va bu kengaymalarda garmonlar vaqtincha saqlanadi. Ular neyrosekretor terminallardir. Antidiuretik garmon (ADH) va oksitotsin Herring tanachalarida saqlanadi, lekin bir vaqtning oʻzida bir akson kengaymasida saqlanmaydi. Bundan tashqari, har bir Herring tanasida ATF va bir turdagi neyrofizin ham mavjud.  Neyrofizinlar bogʻlovchi oqsillar boʻlib, ularning ikkita turi mavjud: oksitotsin va ADH bilan bogʻlanadigan neyrofizin I va neyrofizin II. Neyrofizin va neyrogipofiz gormonlari bitta protein hisoblanadi va neyrogipofizda saqlanadigan kompleksni hosil qiladi. Gipotalamus tomonidan sintezlangan garmonlar, tegishli stimullar taʼsirida sekretor granulalar tarkibida qon oqimiga chiqariladi. Supraoptik yadrolarning akson tolalari kengaymasida (Herring tanachasida) ADH garmoni saqlansa, oksitotsin garmoni paraventrikulyar yadro aksonlari kengayalarida (Herring tanachalarida) saqlanadi. Ushbu anatomik tuzilma birinchi marta 1908-yilda Percy Theodore Herring tomonidan tasvirlangan.