Nelumbo nucifera
Nelumbo nucifera, shuningdek, muqaddas lotus, Laxmi lotus, hind lotus, yoki oddiygina lotus sifatida ham tanilgan, Nelumbonaceae oilasida mavjud boʻlgan ikki suv oʻsimlik turidan biridir. Baʼzan uni xalq tilida suv nilufari deb atashadi, lekin bu koʻpincha Nymphaeaceae oilasining aʼzolariga tegishli. Lotus oʻsimliklari sekin oqadigan daryolar va delta hududlaridagi suv toshqini tekisliklarida oʻsishga moslashgan. Lotus stendlari har yili hovuz tubiga yuz minglab urugʻlarni tashlaydi. Baʼzilari darhol unib chiqadi va koʻpchiligi yovvoyi tabiat tomonidan isteʼmol qilinsa-da, qolgan urugʻlar uzoq vaqt davomida harakatsiz boʻlib qolishi mumkin, chunki hovuz loyqalanib quriydi. Toʻfon sharoitida bu urugʻlarni oʻz ichiga olgan choʻkindilar ochiladi va uxlab yotgan urugʻlar suvni qayta tiklaydi va yangi lotus koloniyasini boshlaydi. Qulay sharoitlarda suvda o`sadigan koʻp yillik oʻsimlikning urugʻlari koʻp yillar davomida yashovchan boʻlib qolishi mumkin. Yosh urugʻlar Xitoy shimoli-sharqidagi quruq koʻl tubidan tiklandi. Shu sababli, xitoyliklar oʻsimlikni uzoq umr koʻrish ramzi deb bilishadi. U Hindiston va Shri-Lankadan boshlab (1,400 metr (4,600 ft) balandlikda) juda keng mahalliy tarqalishga ega. Janubiy Himoloyda), Shimoliy Indochina va Sharqiy Osiyo orqali (shimolda Amur viloyatiga; rus aholisi baʼzan "Nelumbo komarovii " deb ataladi), Kaspiy dengizida alohida joylar bilan, shuningdek, deyarli butun oroli Janubi-Sharqiy Osiyo, Yangi Gvineya va shimoliy va sharqiy Avstraliya. Ushbu diapazonning bir qismi (masalan, Janubiy Hindiston, Shri-Lanka, Janubi-Sharqiy Osiyo orollari va Avstraliya) insonning tarixiy tanishuvlari natijasi boʻlishi mumkin, ammo taksonomik maʼmurlar turlarni ushbu hududlarga xos deb hisoblashadi. U juda uzoq tarixga ega (tax. 3000yil) oʻzining qutulish mumkin boʻlgan urugʻlari uchun yetishtiriladi va u odatda suv bogʻlarida yetishtiriladi. Bu Hindiston va Vetnamning milliy gulidir. Nelumbo nucifera Misr fasoli sifatida ham tanilgan. Lotus koʻpincha Nymphaea jinsining haqiqiy suv zambaklari N. caerulea, „koʻk lotus“ bilan aralashtiriladi. Bentham va Hooker tizimi (Hindiston yarimorolida keng qoʻllaniladigan) kabi bir qancha eski tizimlar lotusni eski Nymphaea nelumbo sinonimi bilan ifodalaydi. Barcha zamonaviy oʻsimliklar taksonomiyasi tizimlari ushbu turning Nelumbo jinsiga tegishli ekanligiga rozi boʻlsa-da, tizimlar Nelumbo qaysi oilaga joylashtirilishi kerakligi yoki bu jinsning oʻziga xos oilasi va tartibiga tegishli boʻlishi kerakligi haqida kelishmaydi. APG IV tizimiga koʻra, N. nucifera, N. lutea va ularning yoʻq boʻlib ketgan qarindoshlari irsiy taqqoslash tufayli protea gullari bilan Proteallarga tegishli. Cronquist tizimi kabi eski tizimlar N. nucifera va uning qarindoshlarini anatomik oʻxshashliklarga asoslangan Nymphaeles tartibiga joylashtiradi. APG IV tasnifiga koʻra, Nelumboning eng yaqin qarindoshlari orasida chinorlar (Platanaceae) mavjud. Lotusning ildizlari hovuz yoki daryo tubidagi tuproqqa ekilgan, barglari esa suv yuzasida suzadi yoki uning ustida yaxshi saqlanadi. Gullar odatda barglar ustida bir necha santimetr koʻtarilgan qalin poyalarda topiladi. Barg poyalari (petioles) 200 centimetr (6 ft 7 in) boʻlishi mumkin, oʻsimlik shu chuqurlikdagi suvda oʻsishiga imkon beradi, peltat barg plastinkasi yoki lamina gorizontal ravishda 1 metr (3 ft 3 in) ga yoyilishi mumkin. Barglari 80 centimetr (31 in) katta boʻlishi mumkin diametrida, yorqin gullar esa 30 centimetr (12 in) boʻlishi mumkin. Baʼzi yetishtiriladigan navlar juda koʻp barglarga ega. Masalan, Xitoyning Qian Ban Lian („Ming gulbargli lotus“) navi bitta gulda 3000 dan 4000 tagacha gulbargga ega boʻlishi mumkin va yapon navi Ohmi Myoren („gʻaroyib lotus“) 2000 dan 5000 tagacha gulbargli boʻlishi mumkin. Tadqiqotchilarning taʼkidlashicha, lotus oʻz gullarining haroratini odamlar va boshqa issiq qonli hayvonlar kabi tor doirada tartibga solishning ajoyib qobiliyatiga ega. Avstraliyadagi Adelaida universiteti fiziologlari Rojer S. Seymur va Pol Shultse-Motel Adelaida botanika bogʻida ochilgan lotus gullari 30–35 °C (86–95 °F) daraja haroratni saqlab turishini aniqlagan.10 °C (50 °F) Ular gullarning sovuq qonli hasharotlar changlatuvchilarini jalb qilish uchun shunday qilishlari mumkinligiga shubha qilishadi. Nature va Philosophical Transactions: Biological Sciences jurnallarida chop etilgan tadqiqotlar 1996—1998-yillarda oʻsimliklarda termoregulyatsiya, issiqlik ishlab chiqarish sohasida muhim hissa qoʻshgan. Haroratni tartibga solishga qodir boʻlgan yana ikkita turga Symplocarpus foetidus va Philodendron selloum kiradi. Lotus urugʻlari uzoq vaqt uyqu holatidan keyin hayotiy boʻlib qolishi mumkin. 1994-yilda taxminan 1300-yil 270-yil boʻlgan muqaddas lotus urugʻi muvaffaqiyatli unib chiqgan. Anʼanaviy muqaddas lotus Nymphaea caerulea bilan uzoqdan bogʻliq, ammo shunga oʻxshash kimyoga ega. Nymphaea caerulea ham, Nelumbo nucifera ham nusiferin va aporfin alkaloidlarini oʻz ichiga oladi.  Muqaddas lotus suvda 2.5 metr (8.2 ft) gacha oʻsadi. Minimal suv chuqurligi taxminan 30 centimetr (12 in) ga teng. Sovuqroq iqlim sharoitida tez qizib ketadigan bunday past suv darajasi yaxshi oʻsish va gullash uchun foydalidir. Lotus 13 °C (55 °F) dan yuqori haroratlarda unib chiqadi. Koʻpgina navlar sovuqqa chidamli emas. Apreldan sentyabrgacha (shimoliy yarimsharda) vegetatsiya davrida oʻrtacha kunduzgi harorat 23 to 27 °C (73 to 81 °F). Qishda yorugʻlik darajasi past boʻlgan hududlarda muqaddas lotus uyqusizlik davriga ega. Ildizlar sovuqqa chidamli emas, lekin 0 °C (32 °F) dan past haroratlarga bardosh bera oladi agar ular suv yoki tuproqning izolyatsion qoplamasi bilan qoplangan boʻlsa. Qishda, ildizlar sovuq boʻlmagan joyda saqlanishi kerak. Muqaddas lotus ozuqa moddalariga boy qumloq tuproqni talab qiladi.Yoz davrining boshida (martdan maygacha shimoliy yarimsharda) kamida bitta koʻzli ildizpoyaning kichik bir qismi suv havzalariga yoki toʻgʻridan-toʻgʻri suv bosgan dalaga ekilgan. Urugʻlar yoki kurtaklar orqali koʻpaytirishning yana bir qancha usullari mavjud. Bundan tashqari, toʻqima madaniyati kelajakda yuqori hajmdagi bir xil, haqiqiy turdagi, kasalliksiz materiallarni ishlab chiqarish uchun istiqbolli koʻpaytirish usuli hisoblanadi. Ekishning birinchi bosqichi quruq dalani haydashdir. Bir dumaloq goʻng oʻn kundan keyin, dalaga suv bosishdan oldin yuboriladi. Tez boshlangʻich oʻsishni qoʻllab-quvvatlash uchun suv darajasi nisbatan past boʻladi va oʻsimliklar oʻsganda koʻtariladi. Keyin maksimal taxminan 4,000 per hectare (1,600/acre) panjara oraligʻi 1.2 by 2 metr (3 ft 11 in × 6 ft 7 in) toʻgʻridan-toʻgʻri loyga ekish uchun ishlatiladi10–15 centimetr (3.9–5.9 in) tuproq yuzasi ostida. Stolon ekishdan ikki-uch oy oʻtgach hosil olishga tayyor boʻladi. Gullashdan oldin uni yigʻib olish kerak. Stolonni yigʻish qoʻl mehnati bilan amalga oshiriladi. Ushbu bosqich uchun maydon drenajlanmaydi. Sayoz suvda yosh barglarni tortib, silkitib, stolon suvdan chiqariladi. Ekishdan uch oy oʻtgach, birinchi barglar va gullarni yigʻib olish mumkin. Gullarni yozda har ikki kunda, sovuq mavsumda esa har uch kunda olish mumkin. Ekishdan toʻrt oy oʻtgach, gullarni ishlab chiqarish oʻzining eng yuqori nuqtasiga ega. Gullarni yigʻish odatda uch oydan toʻrt oygacha qoʻlda amalga oshiriladi. Urugʻlar va urugʻlik urugʻlari ekishdan keyin toʻrt-sakkiz oy qorayganda yigʻib olinishi mumkin. Ikki-uch kun quyoshda quritilganidan soʻng, ular urugʻlik poʻstlogʻi va embrionlarni ajratish uchun mexanik asboblar bilan ishlov beriladi. Rizomlar taxminan olti oydan toʻqqiz oygacha ovqatlanish uchun mos bosqichga yetadi. Erta navlar iyuldan sentyabrgacha, kech navlar esa oktyabrdan martgacha, hovuzlar yoki dalalar quritilganidan keyin yigʻib olinadi Katta kraxmalga boy ildizpoyalarni quritilgan tuproqdan qazib olish oson.Kichik ishlab chiqarishda ular vilkalar kabi asboblar yordamida qoʻlda yigʻib olinadi. Yaponiyada va yirik fermer xoʻjaliklarida qoʻl mehnati toʻliq mashinalar bilan almashtiriladi.