Agranulotsitoz
Agranulotsitoz - granulotsitlar (0,75·109/l dan kam) va monositlar tufayli leykotsitlar darajasining pasayishiga sabab (1·109/l dan kam) bo'lgan patologik holat, organizmning bakteriya va zambrug'larga moyilligi tufayli infeksiyalar kuchayadi. Patogenezga qarab, miyelotoksik agranulotsitoz (sitostatik kasallik) va ekzogen antigenlarga bo'linib gaptenlarga (gapten, dori) antitelolarning shakllanishi bilan bog'liq bo'lgan immunitetli yoki autoimmun ( kollagenozlar, limfomalar, virusli gepatitlar bilan)turlarga ajratib turadi. Gapten agranulotsitozi diakarb (diamoks), amidopirin, antipirin, atsetilsalitsil kislotasi (aspirin ), metamizol natriy (analgin), barbituratlar, izoniazid (tubazid), meprotan (meprobamat), fenatsetin (butadion),novokainamid (notadinamid) qabul qilish natijasida yuzaga kelishi mumkin. Indometazin, levamizol, sulfanilamidlar, metitsillin, trimetoprim (baktrim tarkibiga kiradi), xingamin (xlorokin), insektitsidlar, klozapin (azaleptin) va boshqalar ham misol bo'la oladi. Birinchi marta agranulotsitoz 1922-yilda Verner Shults tomonidan, 1931-yilda R. R. Kracke tomonidan mustaqil ravishda tasvirlangan edi. Sitostatik terapiyaning keng qo'llanilishi (ham sitostatik dori, ham radioterapiya), shuningdek, ko'plab yangi dori-darmonlar ushbu sindromning chastotasining oshishiga olib kelishi mumkin.