Golf toʻpi
Golf toʻpi – golf oʻyinida foydalanish uchun moʻljallangan maxsus toʻp. Golf qoidalariga koʻra, golf toʻpi 1,620 dan 1.620 ounce (45.9 g), diametri kamida 1.680 inches (42.7 mm) va belgilangan tezlik, masofa va simmetriya chegarasidan iborat. Golf klublari singari, golf toʻplari ham R&amp;A (ilgari Sent-Endryus Qirollik va Qadimgi Golf Klubining bir qismi) va Amerika Qoʻshma Shtatlari Golf Assotsiatsiyasi tomonidan sinovdan oʻtkaziladi va tasdiqlanadi va qoidalarga mos kelmaydiganlar musobaqalarda ishlatilmasligi mumkin. (5-1-qoidalar). Qattiq yogʻoch, yumaloq toʻplar 14-17-asrlar orasida golf uchun ishlatilgan birinchi toʻplar ekanligiga ishonishadi. Ular, shubhasiz, olxa va quti daraxtlari kabi qattiq yogʻochlardan yasalgan boshqa shunga oʻxshash tayoq va toʻp oʻyinlari uchun ishlatilgan boʻlsa-da, ular Shotlandiyada golfda ishlatilganligi haqida aniq dalillar yoʻq. 1486- yildan boshlab Gollandiyadan olib kelingan sigir sochlari bilan toʻldirilgan charm toʻplar ishlatilgan haqidagi malumotlar yetib kelgan. Keyin, tukli toʻp ishlab chiqilgan va joriy etilgan. Featherie yoki tuklar – tovuq yoki gʻoz patlari bilan toʻldirilgan va boʻyoq bilan qoplangan, odatda oq rangda boʻlgan qoʻlda tikilgan yumaloq charm xalta. Oddiy patlarni tayyorlashda erkaklar shlyapasidan foydalangan. Patlar charm xaltaga solinganidan oldin qaynatilgan va yumshatilgan. Patlarni yasash zerikarli va koʻp vaqt talab qiladigan jarayon edi. Tajribali toʻp ishlab chiqaruvchisi bir kunda bir nechta toʻpni yasashi mumkin edi, shuning uchun ular qimmat edi. Bitta toʻp 2–5 shillings turadi, bu bugungi kunda 10-20 AQSh dollariga teng. Patli toʻplarning bir nechta kamchiliklar mavjud edi. Birinchidan, mukammal sharsimon toʻpni yasash qiyin edi, shuning uchun tuklar koʻpincha tartibsiz uchardi. Ikkinchidan, tuklar juda hoʻl boʻlganda, uning masofasi qisqaradi va zarba paytida ham, erga yoki boshqa qattiq sirtga tegganda ham boʻlinish ehtimoli bor edi. Ushbu kamchiliklarga qaramay, tuklar yogʻoch toʻpga nisbatan keskin yaxshilandi va 19-asrgacha standart golf toʻpi boʻlib qoldi. 1848- yilda Rev. Doktor Robert Adams Paterson (baʼzan Patterson deb ham ataladi) gutta-percha toʻpini (yoki guttie, gutty) ixtiro qildi. Guttie Malayziya sapodilla daraxtining quritilgan sharbatidan tayyorlangan. Dastani kauchukga oʻxshash tuygʻuga ega edi va uni isitish va qolipda shakllantirish orqali sharsimon qilish mumkin edi. Gupties ishlab chiqarish arzonroq boʻlganligi sababli, agar ular aylanadan tashqarida boʻlsa yoki shikastlangan boʻlsa, qayta shakllantirilishi va aerodinamik sifatlari yaxshilanganligi sababli ular tez orada foydalanish uchun afzal qilingan toʻpga aylandi. Tasodifan aniqlandiki, oddiy foydalanish natijasida ichakdagi nicks, aslida, mukammal silliq yuzaga ega boʻlgan guttiga qaraganda, toʻpning barqaror parvozini taʼminlagan. Shunday qilib, ishlab chiqaruvchilar pichoq yoki bolgʻa va chisel yordamida yangi toʻplar yuzasiga qasddan chuqurchalar yasashni boshladilar, bu esa ichakka tekstura qilingan sirt beradi. Koʻplab naqshlar sinab koʻrilgan va ishlatilgan. Toʻp yuzasi boʻylab naqshli yoʻllar oʻyib qoʻyilgan, chiqib ketadigan tugunlari boʻlgan bu yangi shakllar shoxli mevalarga oʻxshashligi sababli „burchaklar“ deb nomlandi.