Pax Mongolica
Pax Mongolica (lotincha „moʻgʻul tinchligi“), baʼzi hollarda Pax Tatarica („ tatar tinchligi“) nomi bilan mashhur boʻlib, moʻgʻullar istilolarining barqarorlashtiruvchi taʼsirini tavsiflovchi Pax Romana iborasidan keyin modellashtirilgan tarixnavislik atamasi. Ushbu atama imperiyaning XIII-XIV asrlarda moʻgʻullar bosib olgan keng Yevroosiyo hududi aholisining ijtimoiy, madaniy va iqtisodiy hayotiga oid voqealarni ifodalaydi. Ushbu atama birlashgan maʼmuriyat yaratishga yordam bergan qulay aloqa va savdoni hamda moʻgʻullarning keng koʻlamli istilolaridan keyin oʻrnatilgan nisbiy tinchlik davrini tasvirlash uchun ishlatiladi. Chingizxon (hukmronligi 1206-1227) va avlodlarining Janubi-Sharqiy Osiyodan Sharqiy Yevropagacha boʻlgan istilolari Sharq dunyosini Gʻarb dunyosi bilan bogʻladi. Osiyo va Yevropa boʻylab savdo markazlarini bogʻlovchi Ipak yoʻli yagona Moʻgʻullar imperiyasi tasarrufiga oʻtdi. Odatda, „boshida oltin boʻlagi koʻtargan qiz butun dunyo boʻylab xavfsiz kezib yurishi mumkin“, deyilgan. Moʻgʻul imperiyasining siyosiy jihatdan toʻrt xonlikka (Yuan sulolasi, Oltin Oʻrda, Chigʻatoy xonligi va Ilxonlikka) boʻlinib ketganiga qaramay, qariyb bir asr davom etgan istilo va fuqarolar urushidan soʻng XIV asr boshlarida nisbatan barqarorlik hukm surdi. Pax Mongoliyaning tugashi xonliklarning parchalanishi va XIV asr oʻrtalarida Osiyodan dunyoning koʻp qismiga savdo yoʻllari boʻylab tarqalgan „Qora oʻlim“ning avj olishi bilan belgilandi. Bu davr gʻarb sanʼatiga moʻgʻul taʼsiri Fags-pa yozuvida namoyon boʻldi.