Keyki Koʻkembayevich
Keyki Botir (qozoqcha: Кейкі Көкембайұлы) (1871—1923) — 1916-yilgi Toʻrgʻay qoʻzgʻoloni qahramoni.Oʻrta juzning qipchoq qabilasining Qulanqipshoq urugʻidan chiqqan.Erta yashash tanqisligini koʻrgan Keiki Jilanchik volostining devi R.Shashambaevichning mol boqib, dushmanlariga joʻnatadigan yigiti bor edi. Yoshligidan viloyatda ovchi, mergan, mard sifatida tanilgan. Uning merganlik mahoratiga koʻra, Amangeldining koʻzlari snayperniki, Keykining qoʻllari esa merganniki. Dastlabki kunlardanoq Rossiya podshosining 1916-yil iyundagi farmoni bilan yuzaga kelgan Toʻrgʻay qozoqlarining milliy ozodlik qoʻzgʻolonida faol qatnashdi.Uning asosiy qurolli kuchi qoʻzgʻolon shtab-kvartirasining eng xavfli vazifalarini bajaradigan va tez-tez razvedka missiyalariga boradigan snayperlar otryadi edi. Keyki botir Kuyik jangida, Toʻrgʻay qamalida va jazolovchi otryadga qarshi oxirgi jang-Doʻgʻal jangida alohida qahramonlik koʻrsatdi.1919-yil 13-may kuni Toʻrgʻay urushi xalq komissari Amangeldi Imanov oʻldirilgach, Keyki taʼqibga uchrab, Ulitov va Qizilqumga qochishga majbur boʻldi. Toʻrgʻayda sovet hokimiyati oʻrnatilgandan keyin ham bu qatagʻon toʻxtamadi. Nihoyat,29-mart kuni 1922-yil bahorida komissar Aleksandr Tokarevni otib tashlagan Keyki Qizil Armiya tomonidan shafqatsizlarcha oʻldirildi.Ular merganning ikki qoʻlini va boshini kesib,Toʻrgʻayning markaziy maydonida bir oy davomida pichoqlab ketishdi.Keyin snayperning bosh suyagi Orenburgga yuborildi va 1926-yilda.Respublika poytaxti Qiziloʻrdaga koʻchirilishi munosabati bilan Sankt-Peterburgga olib ketilgan. Hozirda u Sankt-Peterburgdagi Antropologik jamgʻarmaning Kunstkameʼda saqlanadi. Keyki Snayperning avlodlari Qostanay viloyatining Amangeldi tumanidagi Aqtas,Tasty aholi punktlarida yashaydi. 1996-yil Qahramon tavalludining 125 yilligi munosabati bilan dasturxon yozilib, haykal oʻrnatildi.