Bazofillar
Bazofillar - oq qon hujayralari (leykotsitlar)ning bir turi. Bazofillar granulotsitlarning eng kam tarqalgan turi boʻlib, ular aylanib yuruvchi oq qon hujayralarining taxminan 0,5% dan 1% gachani tashkil qiladi. Biroq, ular granulotsitlarning hajm jihatdan eng katta turidir. Ular immun reaktsiyasi paytida yalligʻlanish reaksiyalari, shuningdek, oʻtkir va surunkali allergik kasalliklar, jumladan, anafilaksiya, astma, atopik dermatit va pichan isitmasi shakllanishida javobgardir. Bazofillar, shuningdek, immun javoblarini muvofiqlashtiruvchi birikmalar, jumladan, yalligʻlanishni mediatorlari: gistamin va serotonin, qon ivishiga toʻsqinlik qiluvchi geparin (ammo semiz hujayralarga nisbatan kamroq) ishlab chiqaradi. Bir vaqtlar semiz hujayralar qondan oʻzlarining doimiy toʻqimalariga (biriktiruvchi toʻqima) koʻchib oʻtadigan bazofillar deb hisoblangan, ammo hozir ular turli xil hujayralar ekanligi ma'lum. Bazofillar 1879-yilda nemis shifokori Pol Erlix tomonidan topilgan, u bir yil oldin toʻqimalarda mavjud boʻlgan hujayra turini topib, uni mastzellen (hozirgi semiz hujayralari) deb atagan. Erlix oʻzining ishlari uchun 1908-yilda fiziologiya va tibbiyot boʻyicha Nobel mukofotiga sazovor boʻldi. Bazofil nomi leykotsitlarning bazofil, ya'ni rasmda koʻrsatilganidek, ishqor tabiatli boʻyoqlar bilan boʻyalishga moyil boʻlganligidan kelib chiqadi. 