Diplomatik muzokara
Diplomatik muzokara — davlatlar vakillarining siyosiy, iqtisodiy masalalarni hamda ikki tomonlama va koʻp tomonlama munosabatlarga oid boshqa muammolarni rasmiy muhokama qilishi. Maqsad — tashqi siyosiy strategiya va taktikani yoki tegishli diplomatik tadbirlarni oʻzaro kelishib olish, fikr almashish, shartnomalarni tayyorlash va tuzish, nizoli muammolarni hal etish va hokazo. Diplomatik muzokara — davlatlar orasida vujudga kelib turadigan nizolar va mojarolarni tinch yoʻl bilan hal etishning asosiy vositasi, oʻzaro munosabatlarni rivojlantirish hamda chuqurlashtirishning xalqaro huquqla mustahkamlangan uslublaridan biri. Diplomatik munozara qatnashchilari lavozimi (davlat boshligʻi, hukumat boshligʻi, tashqi ishlar vaziri va h.k.) muhokama etiladigan muammolarning ahamiyati bilan belgilanadi. Umum tan olgan odatga binoan davlat boshligʻi, hukumat boshligʻi, tashqi ishlar vaziri diplomatik muzokarani yuritish va maxsus vakolatlarsiz xalqaro shartnomalarni imzolash huquqiga ega; boshqa rasmiy shaxslar diplomatik muzokarani yuritish va yakunlovchi hujjatlarni imzolash uchun tegishli tarzda rasmiylashtirilgan vakolatlarga ega boʻlishi shart. Diplomatik muzokara ularda ishtirok etuvchilarning shaxsiy uchrashuvlari yoʻli bilan yoki yozma ravishda — diplomatik yozishma vositasida oʻtkaziladi. Koʻpincha muzokaralarning ogʻzaki va yozma shakllaridan ayni bir vaqtda foydalaniladi. Qoida tariqasida diplomatik muzokaradan oldin tayyorgarlik ishlari olib boriladi, jumladan, delegatsiyalarning tegishli masalalarga yondashuvlari ishlab chiqiladi, yakunlovchi hujjatlarning loyihalari hozirlanadi va hokazo. Hozirgi zamonaviy dunyoda inson faoliyatining barcha sohalarida xalqaro aloqalar jadal sur’atlar bilan rivojlanmoqda. Ishbilarmonlik muzokaralarini tayyorlash va oʻtkazish jarayonida, millatlar aro tillardagi toʻsiqlarni bartaraf etish, shuningdek, madaniyatlararo aloqalarning xususiyatlarini hisobga olgan holda muzokaralar olib borish maqsadga muvofiq. Gʻarbiy Yevropa, Shimoliy Amerika va Uzoq Sharq vakillari oʻrtasidagi xalqaro muzokaralar oʻtkazish qoidalari ishtirokchilarning madaniy va milliy oʻziga xos xususiyatlariga qarab farq qiladigan muayyan mezonlarni oʻz ichiga qamrab oladi. Mamlakatning madaniyati, milliy urf-odatlari, mentaliteti, qadriyatlar tizimi, dini xalqaro faoliyatda ham diplomatiya darajasida, ham ishbilarmonlik aloqalari darajasida hisobga olinishi kerak. Milliy oʻziga xoslikning boshqa koʻrinishlarini ham eʼtiborga olish kerak, ular madaniyatning turli tomonlarini, xususan, fikrlash turini, xulq-atvor stereotiplarini, biznes etikasini, ayniqsa, motivatsiya, milliy kiyim va oshxonani, vaqtni idrok etishni, katta avlodga boʻlgan munosabatni va boshqalarni aks ettiradi. Turli madaniyat vakillari bilan ishbilarmonlik aloqalari madaniyatlararo muloqot jarayonida milliy xususiyatlarga eʼtiborni talab qiladi. Ushbu maqolada biz Osiyo va Yevropa davlatlarining ish etikasidagi farqlarni, asosan madaniyat, urf-odatlar va mentalitetga asoslangan muzokaralarning xususiyatlarini koʻrib chiqamiz.