Basman qal’asi
Basman qal’asi (shuningdek, basman Isar) — IX-XIII asr oʻrta asrlarga oid mustahkam qaʼla va oʻsha davrdagi monastir xarobalari. Basman tizmasining Sharqiy qoyalarida joylashgan, aholi punkti monastir joylashgan gʻorlar guruhidan yuqorida. Devorlari (qalinligi 1,6—2,1 m, balandligi 1,8 m gacha saqlanib qolgan) buta nasuho, 0,35 gektarni mustahkamlash maydoni, 80 m dan 50 m gacha boʻlgan himoyalangan maydonning oʻlchamlari bilan qurilgan. „Qadimgi odamlarning fikriga koʻra“ Bazmadagi Isar haqida birinchi boʻlib 1837-yilda Piter Koppen xabar bergan tarixchilar. Aholi punktining asosiy tadqiqotlari 1962-yilda Oleg Dombrovskiy boshchiligidagi ekspeditsiya tomonidan amalga oshirildi. Aniqlanishicha, taqa shaklidagi ikki qavatli g‘isht devorining uchlari devorga qarama-qarshi joylashgan bo‘lib, u yerda darvozalar (shimoliy va janubiy) qolgan, istehkom ichida madaniy qatlam topilmagan, uning iqtisodiy (qoramol) maqsadi haqida shu asosda xulosa qilingan. Asosiy hayot gʻorlarda (10 ta) boʻlib oʻtdi, unda madaniy qatlamning qalinligi 5 metrga yetdi. Arxeologik qazishmalar natijalariga koʻra, odamlar VI-asrdan X-asrgacha ularda yashagan va sopol idishlar aksariyat uylarda boʻlgan, bu savdo aloqalarining amaliy yetishmasligidan dalolat beradi. Gʻorlardan birida ichki oʻlchamlari 3,2 m dan 1,6 m gacha (apsidning diametri 1,3 m) boʻlgan miniatyurali bitta oksidli Maʼbad qazilgan va butadan ohak ohakiga oʻralgan va quti bilan qoplangan. Cherkov bilan gʻor, qolganlari kabi, x asrga qadar turar-joy boʻlgan, x asrdan XV-asrga qadar diniy maqsadlarda ishlatilgan, boshqalari tashlab ketilgan-ehtimol X-asrdan keyin basmanda doimiy aholi yoʻq edi.