Tarjimonning soxta do'stlari
  Tarjimonning soxta doʻstlari (kalka fransuzcha: faux amis), yoki tillararo omonimlar (tillararo paronimlar) — ikki tildagi imlo yoki talaffuzda oʻxshash boʻlgan, koʻpincha kelib chiqishi umumiy, ammo maʼnosi boshqacha boʻlgan juft soʻzlar. Misol uchun, slovakcha mesto soʻzi ruscha joy soʻzi bilan ohangdosh boʻlsa-da, uning rus tiliga tarjimasi shahar hisoblanadi. Tarjimonning soxta doʻstlari matnni notoʻgʻri tushunish va notoʻgʻri tarjima qilishga olib kelishi mumkin. Ularning baʼzilari oʻzlashtirilgandan soʻng soʻzning maʼnosi tillardan birida oʻzgarganligi sababli shakllangan, boshqa hollarda esa oʻzlashtirish umuman roʻy bermay, soʻzlar qaysidir qadimiy tilda umumiy ildizdan kelgan, lekin turli maʼnolarga ega; baʼzan ohangdorlik mutlaqo tasodifiy boʻladi. „Soxta doʻstlar“ atamasi 1928 yilda M. Kyossler va J. Derokkini tomonidan „Les faux amis ou Les pièges du vocabulaire anglais“ kitobida kiritilgan. Tarjimonning soxta doʻstlarining alohida holati psevdointernatsionalizmlardir — xalqaro lugʻat soʻzlari bilan (grafik va / yoki fonetik shakli boʻyicha) bogʻlangan va tarjimada turli qiyinchiliklarni keltirib chiqaradigan tillararo omonimlar: toʻliq yoki ifodalar, ifodada soʻzlarning leksik muvofiqligining buzilishi yoki uslubiy moslashuvining buzilishi. Tarjimonning soxta doʻstlarining yana bir alohida holati — bu turli tillarda ichki shakli boʻyicha mos keladigan, ammo butunlay boshqacha maʼnoga ega boʻlgan leksik birliklar (soʻz va soʻz birikmalari) hisoblanadi:inglizcha: high time — „vaqt keldi“ (It’s high time to do something — „Biror narsa qilish vaqti keldi“) va nemischa: Hochzeit — „toʻy“ maʼnosini anglatadi. Tarjimonning soxta doʻstlaridan farqli oʻlaroq, ikkita tilda bir xil maʼno va oʻxshash tovushga ega boʻlgan soʻzlar ham mavjud. Kelib chiqishi boʻyicha qarindosh boʻlgan bunday „tarjimonning haqiqiy doʻstlari“ leksik kognatlar deb ataladi.