Gipermobillik (bo'g'imlar)
Gipermobillik, shuningdek, ikki yoqlama boʻgʻimlik deb ham atalib, unda boʻgʻimlar meʼyoridan koʻra qayishqoqroq boʻlishi kuzatiladi. Misol uchun, baʼzi gipermobil odamlar bosh barmoqlarini bilaklarigacha orqaga egishlari, tizza boʻgʻimlarini orqaga burishlari, oyogʻini boshning orqasiga qoʻyishlari yoki boshqa kontorsionistik „hiylalar“ qilishlari mumkin. Bu sindrom butun tanadagi bir yoki bir nechta boʻgʻimlarga taʼsir qilishi mumkin. Gipermobil boʻgʻimlar sindromi keng tarqalgan boʻlib, aholining taxminan 10-25 foizida uchraydi, ammo ogʻriq va boshqa alomatlar juda ozchilikda kuzatiladi. Bu boʻgʻimlardagi gipermobillik sindromi (JMS) yoki gipermobillik spektrining buzilishi (HSD) deb ataladigan sindromning belgisi boʻlishi mumkin. Gipermobil boʻgʻinlar gipermobillik spektrining buzilishi (HSD) yoki Ehlers-Danlos sindromlari (EDS) kabi biriktiruvchi toʻqimalardagi genetik kasalliklarining oʻziga xos koʻrinishi hisoblanadi. Yangi diagnostika mezonlari kiritilgunga qadar, gipermobillik sindromi rasman 3-toifadagi EDS deb ataladigan Ehlers-Danlos sindromi (hEDS) bilan bir xil deb hisoblanardi. Hech qanday genetik test ikki holatni ajrata olmasligi va diagnostika mezonlari va tavsiya etilgan davolash usullarining oʻxshashligi sababli, koʻplab mutaxassislar keyingi tadqiqotlar oʻtkazilgunga qadar ularni bir xil holat sifatida tan olishni tavsiya qiladi. 2016-yilda umumiy genetik mutatsiyani aniqlashni osonlashtirish uchun hEDS bemorlarining bazasini toraytirish maqsadida hEDS diagnostika mezonlari qayta yozildi, hEDS diagnostik DNK testisiz EDSning yagona varianti deb hisoblanishi belgilandi. Shu bilan birga, tashxish nomi gipermobillik spektrining buzilishi deb oʻzgartirildi va hEDS, Ehlers-Danlos sindromining boshqa turlari yoki boshqa irsiy biriktiruvchi toʻqimalarning buzilishi kasalliklarining (masalan, Marfan, Loeys-Dietz yoki imperfekta osteogenez) diagnostik mezonlariga javob bermaydigan gipermobilik buzilish sifatida qayta taʼriflandi.