Mirzo G'ulom Ahmad
Mirzo G'ulom Ahmad (urdu: مرزا غلام احمد hindcha: मिर्ज़ा ग़ुलाम अहमद.) 1835-yil 13-fevralda (hijriy 1250-yilda 14- hijriy) tug'ilgan va 1908-yil 23-mayda (1908-yil) vafot etgan. Mirzo Gʻulom Ahmad Islomdagi Ahmadiya harakatining asoschisi. U hijriy 14-asrda mujaddidiy (islomda diniy islohotchi), shuningdek, musulmon ummatiga va'da qilingan Masih va Mahdiy ekanligini da'vo qildi. Uning izdoshlari o'zlarini Ahmadiy musulmonlar deb atashadi. Mirzo G'ulom Ahmad o'z ta'limotini yoyish uchun ko'p sayohat qilgan va Hindistonda juda mashhur bo'lgan. Uning fikricha, islomni sof shaklda targʻib etish uning burchidir. Uning sa'y-harakatlari bilan hozir Ahmadiya Musulmon Jamoati deb nomlanuvchi harakat paydo bo'ldi. Uning hayoti davomida ko'pchilik uning izdoshlariga aylandi. U nasroniy missionerlari, pravoslav musulmon mullalari va hindu panditlari bilan turli bahs-munozaralari bilan mashhur bo'ldi. Mirzo Gʻulom Ahmad 1889-yil 23-martda Islomda Ahmadiya harakatiga asos solgan. Ahmadiya harakatining maqsadi,deydi u,islom dinini koʻp asrlik bid’atlardan tozalab, sof holida qayta tiklash orqali dunyoga targʻib qilishdir. Mirzo Gʻulom Ahmad ham kuchli yozuvchi edi. Ma’naviy, diniy va axloqiy qadriyatlarga oid 90 dan ortiq kitoblar muallifi. Islomni tinch yoʻl bilan targʻib qilishni taklif qildi. U hech qachon Islom dinini qurol kuchi bilan targʻib qilishni qoʻllab-quvvatlamagan va unga keskin qarshilik koʻrsatgan. U o'sha davr musulmonlarining ko'pchiligida bo'lgan ba'zi tushunchalarga qarshi chiqdi; va Qur’oni karimning “Dinda zoʻravonlik yoʻq” oyatiga asoslanib,islomdagi jihod tushunchasini toʻgʻri tushuntirgan.