Kepe
Kepe — tura mifologiyasida Kepening buyrugʻi bilan u yangi tugʻilgan chaqaloqlarning ismlarini yozadi, ularning taqdirini belgilaydi, insonning muvaffaqiyatlari va muvaffaqiyatsizliklari uning foydasiga, shuningdek, dalalarning unumdorligi va qulay ob-havoga bogʻliq. Birinchi qor paytida gʻoz yoki qoʻchqor qurbonlik qilinadi, pivo, boʻtqa, yopgan non, ziyoratga oboriladi. Kěpe qish taqdirini belgilaydi. Shu kuni barcha qarindoshlar qarindoshlardan birinikida yigʻilishadi. Shu vaqtdan boshlab qishki sovuqlar boshlanadi, deb ishonishgan. Bayramda kěpene khurpa chÿk tuni uchun duolar qilinadi (Ashmarin, 1994, 190-bet). Buning uchun ular qurbonlik gʻozini soʻyib, sharqqa qarab ibodat qilishadi: Zershu tytan Kepe, chyrlakh (Kěpeni ushlab turgan hukumat, rahm qiling). Qariyalar: „Anne-kěpe, unpa pul vărçma hushmast“ (Kěpening onasi bilan janjallashib boʻlmaydi) degan edilar (Ashmarin, 1994, 189). Erkaklar va ayollar koʻylagi kěpe chuvash kosmogonik vakolatxonalarida xalq va mamlakatni himoya qiluvchi Kěpe kuchi bilan takrorlanadi. Chuvashlar kěpe (himoya) aylana yoki boʻlmasdan oʻsha paytda eshiklarga boʻr bilan chizilgan qiyshiq xoch deb atashgan. Kavkazda aylanadagi xoch „yaxshi xoch“ deb ataladi. Kepe — Morgaushskiy tumani, Bolshoe Karachkino qishlogʻidagi togʻning nomi. Xristianlik oʻzining yangi mafkurasi doirasida eng qadimgi Kěpe kultini oʻzlashtiradi. Shu maqsadda, 910-yilda Konstantinopoldagi Vlaxren cherkovida tun boʻyi xizmat paytida, Xudoning onasi qopqoqni yoygandek, bir muborak Endryu vahiy koʻrganligi haqida cherkov afsonasi ixtiro qilingan. Bu hayratlanarli darajada qadimgi bayramga toʻgʻri keladigan yangi bayramning eʼlon qilinishiga sabab boʻladi. Bugungi kunda pravoslavlik Kepeni „farishtalarning boshligʻi“ bilan almashtiradi.