Teurgiya
Teurgiya – yunoncha „θεουργία“, soʻzidan olingan boʻlib, xudo uchun marosim degan maʼnoni beradi. Ushbu marosim neoplatonizm doirasida paydo boʻlgan sehrli amaliyot. Antik davrda, butparast kultlarda, xudolarga, farishtalarga, bosh farishtalarga va jinlarga bilim yoki moddiy yordam olish uchun amalga oshirilgan. Teurgiya marosimlar majmuasi, turli xil ibodat ketma-ketligi yordamida amalga oshirilgan. Keyinchalik, teurgiya ezoterik nasroniylik yoʻnalishi sifatida rivojlangan. Oʻrta asrlardan boshlab teurgiya baʼzi bir Yevropalik tasavvuf vakillari tomonidan qabul qilingan va oʻzgartirilgan shaklda sajda qilish holatiga erishish uchun ishlatilgan. Keyinchalik esa, „teurgiya“ tushunchasi sehrli va mistik amaliyotlardan butunlay tashqariga chiqib, diniy falsafa kontekstida qoʻllanishni boshlagan.