Angarmoniya
Klassik mexanikada anharmoniklik, tizimning harmonik osilatör boʻlishdan ogʻishidir . Harmonik harakatda salınmayan osilator, anharmonik osilatör sifatida tanilgan, bu erda tizim harmonik osilatöre yaklaştırılabilir va anharmoniklik tebranish nazariyasi yordamida hisoblanishi mumkin. Agar anharmoniya katta boʻlsa, unda boshqa raqamli usullardan foydalanish kerak. Haqiqatda barcha tebranuvchi tizimlar harmonikdir, lekin garmonik osilatorga koʻproq yaqinroq boʻlsa, tebranish amplitudasi qanchalik kichik boʻlsa. Natijada, chastotalar bilan tebranishlar 2 ω {\displaystyle 2\omega } va 3 ω {\displaystyle 3\omega } va boshqalar, qayerda ω {\displaystyle \omega } osilatorning asosiy chastotasi, paydo boʻladi. Bundan tashqari, chastota ω {\displaystyle \omega } chastotasidan chetga chiqadi ω 0 {\displaystyle \omega _{0}} garmonik tebranishlardan. Shuningdek qarang intermodülasyon va kombinatsiya ohanglari . Birinchi taxmin sifatida, chastota siljishi Δ ω = ω − ω 0 {\displaystyle \Delta \omega =\omega -\omega _{0}} tebranish amplitudasining kvadratiga proporsionaldir A {\displaystyle A}  : Δ ω ∝ A 2 {\displaystyle \Delta \omega \propto A^{2}} Tabiiy chastotalar bilan osilatorlar tizimida ω α {\displaystyle \omega _{\alpha }} , ω β {\displaystyle \omega _{\beta }} , … anharmoniklik chastotalar bilan qoʻshimcha tebranishlarga olib keladi ω α ± ω β {\displaystyle \omega _{\alpha }\pm \omega _{\beta }} . Angarmoniklik rezonans egri chizigʻining energiya profilini ham oʻzgartiradi, bu esa katlama effekti va superharmonik rezonans kabi qiziqarli hodisalarga olib keladi.