Yogʻingarchilik
Atmosfera yogʻinlari (gidrometeorlar) — atmosferada suvning suyuq yoki qattiq holatda boʻlishi, bulutlardan tushishi yoki havodan yer yuzasida va har qanday jismlarda toʻplanishi bilan bogʻliq atmosfera hodisalari. Bulutlarda yogʻingarchilikning paydo boʻlish mexanizmi 1933-yilda Tur Bergeron tomonidan ishlab chiqilgan. Farqlash: asosan issiq jabhalar bilan bogʻliq boʻlgan yogʻingarchilik; asosan sovuq jabhalar bilan bogʻliq yogʻingarchilik. Yerga yogʻingarchilikdan keladigan har qanday suv meteorik suv deb ham ataladi.  Bu atama hozirda asosan Shveytsariyada qoʻllaniladi. Soʻzlashuv tilida yogʻingarchilik va yomgʻir suvi atamalari koʻpincha sinonim sifatida ishlatiladi. Yogʻingarchilik millimetrda tushgan suv qatlamining qalinligi bilan oʻlchanadi. Yer shariga yiliga oʻrtacha 1000 mm ga yaqin, choʻl va baland kengliklarda yiliga 250 mm dan kam yogʻin tushadi. Meteorologik stansiyalarda yogʻingarchilik yomgʻir oʻlchagichlar bilan oʻlchanadi (1950-yillargacha yomgʻir oʻlchagichlar ishlatilgan) va suyuq yogʻingarchilikning intensivligi pluviograflar bilan oʻlchanadi. Katta hududlar uchun yogʻingarchilikning intensivligi taxminan ob-havo radarlari yordamida baholanadi. Yogʻingarchilik Yerdagi namlik aylanishining aloqalaridan biridir. Uzoq muddatli, oʻrtacha oylik, mavsumiy, yillik yogʻingarchiliklar, ularning yer yuzasida taqsimlanishi, yillik va sutkalik yoʻnalishi, chastotasi, intensivligi iqlimning belgilovchi xususiyatlari boʻlib, qishloq xoʻjaligi va xalq xoʻjaligining boshqa koʻplab tarmoqlari uchun zarurdir.