Vagner tubasi
Vagner tubasi (nemischa: Wagnertuba, inglizcha: Wagner tuba, italyancha: Tuba wagneriana yoki Tuba di Vagner, fransuzcha: Tuba wagnerien; nomi bastakor Richard Vagner nomidan kelib chiqqan) — shox va tubaning dizayn xususiyatlarini birlashtirgan bas-tenor registrining guruch musiqa asbobi. „Vagner tuba“ nomi mutlaqo toʻgʻri emas, chunki bu asbob dizayni boʻyicha shoxga yaqinroqdir, bundan tashqari, u shoxli ogʻizdan foydalanadi, shuning uchun mutlaq koʻp hollarda uni professional shoxchilar ijro etishadi. Uni shoxning bir turi deb tasniflash toʻgʻriroq. Biroq mavjud nom bir vaqtning oʻzida bir nechta Yevropa tillarida tarixan rivojlangan. Ovoz jihatidan Vagner tuba evfoniumga oʻxshaydi, shuning uchun orkestrda ushbu asbob yoʻq boʻlganda, evfonium koʻpincha uni almashtiradi. Ushbu asbobning ixtirosi Richard Vagnerga tegishli boʻlib, uni birinchi marta oʻz asarlarida ishlatgan. Taxminlarga koʻra Vagner tubasini qurishda saksafon ixtirochisi Adolf Saks ham ishtirok etgan. Uni shoxning bir turi deb tasniflash toʻgʻriroq. Biroq mavjud nom bir vaqtning oʻzida bir nechta Yevropa tillarida tarixan rivojlangan. Ovoz jihatidan Vagner tuba evfoniumga oʻxshaydi, shuning uchun orkestrda ushbu asbob yoʻq boʻlganda, evfonium koʻpincha uni almashtiradi. Vagner tubasi kompozitorlar tomonidan kamdan-kam qoʻllaniladi. Rixard Vagnerning "Nibelungen halqasi " tetralogiyasi, Anton Bruknerning 7, 8 va 9 -simfoniyalari, Igor Stravinskiyning „Bahor marosimi“ baleti, Richard Shtrausning operalari, „Elektra“ va „Soyasiz ayol“, shuningdek, uning „Uy simfoniyasi“, Sofiya Gubaydulinaning „In tempus praesens“ skripka kontserti. ushbu asbob ishtirokidagi eng mashhur musiqiy asarlardir.