Lochin
Lochin (Falco peregrinus) – yirtqich qushlar turkumining lochinsimonlar oilasiga mansub qush, 40 ga yaqin turni oʻz ichiga oladi. Lochinlarning uzun va tor qanotli baʼzi kichik turlari hobby(lochin turi), baʼzilari esa ov paytida uchib yuradiganlar kestrellar deb ataladi. Lochinlar Antarktidadan tashqari dunyoning barcha qitʼalarida keng tarqalgan, Eotsen davrida (poleogen davrining ikkinchi geologik davri) bir-biriga yaqin boʻlgan yirtqich hayvonlar kabi, lochinlarning ham 20 dan ortiq kenja turi mavjud boʻlgan. Voyaga yetgan lochinlarning qanotlari yupqa, toraygan boʻlib, ular yuqori tezlikda uchib, yoʻnalishini tez oʻzgartirishga imkon beradi. Yangi uchishni oʻrgangan lochinlarning uchishning birinchi yilida uzunroq patlari mavjud boʻlib, bu ularning konfiguratsiyasini keng qanot kabi umumiy qilib, professional qushnikiga oʻxshatadi. Bu kattalar kabi samarali ovchi boʻlish uchun zarur boʻlgan havo koʻnikmalarini oʻrganish bilan birga parvozni osonlashtiradi. Eng katta lochin – uzunligi 65 sm (26 dyuym) gacha boʻlgan gyrfalcon. Lochinning eng kichik turi – bu 20 sm (7,9 dyuym) oʻlchamdagi pigmy lochinidir. Lochinlarda ham boyqushlarda boʻlgani kabi jinsiy dimorfizm namoyon boʻladi, urgʻochilar odatda erkaklarnikidan kattaroq boʻlib, bu oʻlja turlarining keng doirasiga ega boʻladi. Koʻpgina yirtqich qushlarda boʻlgani kabi, lochinlar ham ajoyib koʻrish qobiliyatiga ega; bir turning koʻrish keskinligi inson koʻziga nisbatan 2,6 marta koʻp. Ular nihoyatda tez uchuvchilardir, Peregrine lochinlari soatiga 320 km (200 milya) tezlikda shoʻngʻigan va bu ularni yerdagi eng tez harakatlanuvchi mavjudotlarga aylantirgan; qayd etilgan eng tez shoʻngʻish 390 km/soat (240 milya) vertikal tezlik hisoblanadi.