Sleypnir
Skandinaviya mifologiyasida Sleypnir /ˈsleɪpnɪər/ (Qadimgi Nors : [ˈslɛipnez̠]; „sirpanuvchi“ yoki „jonli“, „chaqqon“) — Odin minadigan sakkiz oyoqli ot. Sleypnir anʼanaviy manbalardan tuzilgan XII asrga oid „Poetik Edda“ va XIII asrda Snorri Sturluson tomonidan yozilgan "Kichik Edda"da manbalarida keltirib oʻtilgan. Ikkala manbada ham Sleypnir Odinning oti hidsoblanadi, Loki va Svadilfarining bolasi boʻlib, barcha otlarning eng yaxshisi sifatida tasvirlangan va baʼzida Hel joylashgan joyga olib bora olishi aytiladi. „Kichik Edda“ asari Sleypnirning tugʻilish jarayoni va uning kulrang rangga ega ekanligi haqida batafsil maʼlumotni oʻz ichiga oladi. Sleipnir XIII asr afsonaviy „Hervarar saga ok Heiðreks“ dostonida topilgan topishmoqda, XIII asr afsonaviy „Völsunga“ dostonida Grani otining ajdodi sifatida va XII asrda Saxo Grammaticus tomonidan yozilgan Gesta Danorumning I kitobida koʻplab olimlar tomonidan Sleypnir bilan bogʻliq deb hisoblangan epizodni oʻz ichiga oladi. Sleypnir, odatda, VIII asrga oid ikkita Gotland tasvir toshlarida tasvirlanganidek qabul qilinadi: Tjängvide tasvirli tosh va Ardre VIII tasvirli tosh . Sleypnirning Skandinaviya butparastlari orasida shamanlik amaliyotlari bilan potentsial aloqasi haqida ilmiy nazariyalar taklif qilingan. Zamonaviy davrda Sleypnir Islandiya folklorida Ásbyrgi yaratuvchisi sifatida, sanʼat, adabiyot, dasturiy taʼminot asarlarida va kemalar nomlarida paydo boʻladi.