Pekin operasi
Pekin operasi - ( xitoycha: 京劇 jingju), musiqa, vokal ijrosi, mim, raqs va akrobatikani birlashtirgan Xitoy operasining eng ustun shaklidir. U Pekinda Qing sulolasining o'rtalarida (1644-1912) paydo bo'lgan va 19-asr o'rtalarida to'liq rivojlangan va tan olingan. Asosiy ijro truppalari Pekin, Tyanjin va Shanxayda joylashgan. San'at shakli Tayvanda ham saqlanib qolgan, u yerda u Guójù nomi bilan ham tanilgan ( "Milliy opera" ). Qo'shma Shtatlar va Yaponiya kabi boshqa mintaqalarga ham tarqaldi. Pekin operasida to'rtta asosiy rol turlari mavjud: sheng (janoblar), dan (ayollar), jing (qo'pol erkaklar) va chou (masxarabalar).O'zlarining nozik va rang-barang liboslari bilan ijrochilar Pekin operasining xarakterli siyrak sahnasida yagona diqqat markazidir. Ular nutq, qo‘shiq, raqs va jangovar ko‘nikmalarni realistik emas, ramziy va taklifli harakatlarda qo‘llaydilar. Eng avvalo, ijrochilarning mahorati harakatlarining go‘zalligiga qarab baholanadi. Ijrochilar, shuningdek, tomoshabinlarga asar syujetini boshqarishga yordam beradigan turli xil stilistik konventsiyalarga rioya qilishadi. Har bir harakat ichidagi ma'no qatlamlari musiqa bilan vaqtida ifodalanishi kerak. Pekin operasi musiqasini xīpí ( 西皮 ) va èrhuáng ( 二黄 ) uslublar ga bo'lish mumkin. Ohanglarga ariyalar, sobit ohangli kuylar va zarbli naqshlar kiradi. Pekin operasining repertuarida Xitoy tarixi, folklor va ko'proq zamonaviy hayotga asoslangan 1400 dan ortiq asar mavjud. An'anaviy Pekin operasi Madaniy inqilob (1966–1976) davrida "feodalistik" va "burjua" deb qoralangan va davr oxirigacha asosan inqilobiy operalar bilan almashtirilgan. Madaniy inqilobdan keyin bu o'zgarishlar qisma bekor qilindi. So'nggi yillarda Pekin operasi tomoshabinlar sonining kamayib ketishiga islohotlar, jumladan, ijro sifatini yaxshilash, yangi ijro elementlarini moslashtirish, asarlarni qisqartirish va yangi va original spektakllarni ijro etish orqali javob berdi.