Oʻzbekiston tillari
Hozirgi Oʻzbekiston hududida qadimdan turli tillar oilasiga mansub til va lahjalar amalda boʻlgan. Qadimda bu hududlarda sak-massaget tillari muomalada boʻlgan. Keyinchalik bu hududlarda toxar tillari, baqtriya, qadimgi xorazmiy hamda sugʻd tili, qadimgi turk tili keng tarqalgan. Islom dini yoyilgach, arab va fors tillari mintaqada oʻz hukmronligini oʻrnatdi. Shundan soʻng mintaqada yaratilgan aksariyat tarixiy manbalar arab yoki fors tili (baʼzan eski oʻzbek tili)da bitila boshladi. Bu holat to Chor Rossiyasigacha davom etdi. Oʻzbekistonning lingvistik tasviri XX asrdagi siyosiy va tarixiy jarayonlar natijasida yuzaga kelgan bir qator oʻziga xos xususiyatlar bilan tavsiflanadi. Mamlakatda oʻzbek tili ustunlik qiladi. Oʻzbek tilida aholining 80% ga yaqini (asosan etnik oʻzbeklar) soʻzlashadi. Aholining qolgan 20% oʻnlab boshqa tillarni oʻz ona tili deb biladi. Oʻzbek tilidan keyin eng keng tarqalgan tillardan biri rus tilidir. Shuningdek, u koʻpincha respublikaning rus boʻlmagan aholisi uchun ikkinchi, uchinchi va/yoki chet tili vazifasini oʻtaydi. Respublikaning bu ikki eng muhim tillarining maqomi XX-XXI asrlar davomida oʻzgardi.