Vilson kamerasi
Bulutli kamera (kondensatsiya xonasi, tuman kamerasi) tez zaryadlangan zarracha izlarining detektori boʻlib, ionlarning oʻta sovutilgan supersaturatsiyalangan bugʻda suv tomchilarining yadrolari sifatida harakat qilish qobiliyatidan foydalanadi. Haddan tashqari sovutilgan bugʻ hosil qilish uchun haroratning keskin pasayishi bilan birga tez adiabatik kengayish qoʻllaniladi. Tez zaryadlangan zarracha, oʻta toʻyingan bug 'buluti orqali harakatlanib, uni ionlashtiradi. Bug 'kondensatsiyasi jarayoni ionlar hosil boʻlgan joylarda tezroq sodir boʻladi. Natijada, zaryadlangan zarracha uchib ketgan joyda, suv tomchilarining izi hosil boʻladi, ularni suratga olish mumkin. Aynan shu turdagi treklar tufayli kamera inglizcha nomini oldi — bulutli kamera (inglizcha: cloud chamber) Bulutli kameralar odatda zaryadlangan zarrachalarning traektoriyalari egri boʻlgan magnit maydonga joylashtiriladi. Traektoriyaning egrilik radiusini aniqlash zarrachaning oʻziga xos elektr zaryadini aniqlashga va shuning uchun uni aniqlashga imkon beradi. Kamera 1912-yilda shotland fizigi Charlz Uilson tomonidan ixtiro qilingan. Kamera ixtirosi uchun Uilson 1912- yilda fizika boʻyicha Nobel mukofotini oldi. 1948-yilda Patrik Blekett bulutli kamerani takomillashtirish va u bilan olib borilgan tadqiqotlar uchun Nobel mukofotiga sazovor boʻldi.