Miyonqol qoʻzgʻoloni
1821—1825-yillardagi Miyonqol qoʻzgʻoloni amir Haydar davrida Buxoro amirligidagi noqulay iqtisodiy vaziyat tufayli, ogʻir tashqi siyosiy vaziyat tufayli XIX asrda Myanqal vodiysidagi oʻzbek qabilalarining bir qismining eng yirik qoʻzgʻoloni boʻldi. Myanqal’adagi tartibsizliklarning bevosita sababi buxorolik amaldorlarning soliqlarni suiisteʼmol qilishi edi. Buxoro va Samarqand oʻrtasidagi hududni qamrab olgan qoʻzgʻolonning asosiy harakatlantiruvchi kuchi Xitoy va qipchoqlarning harbiy-siyosiy ittifoqi edi. Vaqt oʻtishi bilan boshlangan stixiyali dehqonlar qoʻzgʻoloni xitoy-qipchoqlar qabila zodagonlarining Buxorodan siyosiy va iqtisodiy mustaqillik uchun olib borgan feodal urushiga aylandi. Aholi eng zich joylashgan hududdagi tartibsizliklar nafaqat Buxoro amirligi hududining iqtisodiy asoslariga putur yetkazdi, balki qoʻzgʻolonchi oʻlkaning oʻzi iqtisodining keskin pasayishiga olib keldi, bu esa Myanqal’ada yashovchi yarim koʻchmanchi va koʻchmanchi qabilalarning oʻtroqlashishi jarayonining tezlashishiga xizmat qildi. Qurolli qarama-qarshilik paytida urushayotgan tomonlarning hech biri oʻz maqsadlariga erisha olmadi. Qoʻzgʻolon tinchlik shartnomasini tuzish bilan yakunlandi, uning shartlari oʻzaro yon berishni nazarda tutgan.