Maksim Berezovskiy
 Maksim Sozontovich Berezovskiy (ruscha: Макси́м Созо́нтович Березо́вский listen; ukraincha: Максим Созонтович Березовський; tax. 1745 – 2-aprel [E.U. 24-mart] 1777) dunyoviy va liturgik musiqa bastakori, dirijyor va opera qoʻshiqchisi boʻlib, Rossiya imperiyasidagi Sankt-Peterburg saroyi kapellasida ishlagan, lekin oʻz faoliyatining koʻp qismini Italiyada oʻtkazgan. Ukraina musiqasiga muhim hissa qoʻshgan. Artemiy Vedel va Dmitriy Bortnyanskiy bilan birgalikda Berezovskiy musiqashunoslar tomonidan XVIII asr Ukraina klassik musiqasining „Oltin uchlik“ kompozitorlaridan biri va Rossiyaning eng yirik xor bastakorlaridan biri deb hisoblanadi. Berezovskiyning tugʻilgan joyi va otasining ismi faqat ogʻzaki maʼlumotlardan keltirib oʻtilgan. Avval Gluxov qoʻshiq va cholgʻu musiqa maktabi [ru] da soʻngra Kiyev diniy akademiyasida tahsil olgan boʻlishi mumkin. 1758-yilda Sankt-Peterburgdagi Yekaterina II imperator saroyida ishlagunga qadar Oraniyenbaumdagi kapellaga qoʻshiqchi sifatida qabul qilingan va bu yerda italiyalik bastakor Baldassare Galuppidan saboq olgan. 1769-yilda Berezovskiy Boloniyaga oʻqishga yuborilgan. U uerda uning dunyoviy asarlari, shu jumladan Demofonte, uch pardali opera seriyasi, bu asar Ukraina yoki rus bastakori tomonidan yozilgan italyancha uslubdagi eng qadimgi opera boʻlgan. 1773-yil oktyabrda Sankt-Peterburgga qaytib kelgan. 1777-yilda vafot etgani hujjatlashtirilmagan. Berezovskiy oʻzining xor asarlari bilan tanilgan va ukrainaning muqaddas xor uslubini yaratuvchilardan biri boʻlgan. U muqaddas kontsertlar janrini eng yuqori musiqiy va badiiy darajaga olib chiqqan va Bortnyanskiyga ham, Vedelga ham taʼsir qilgan. Bir nechta kompozitsiyalari saqlanib qolgan, ammo soʻnggi oʻn yilliklardagi tadqiqotlarda ilgari yoʻqolgan asarlarni, shu jumladan uchta simfoniyani qayta topishga erishilgan.