Turgʻun elektromagnit to'lqin
Turgʻun toʻlqin — qarama-qarshi yoʻnalishda tarqaladigan toʻlqinlarning interferentsiyasi hodisasi boʻlib, unda energiya uzatish zaiflashadi yoki yoʻq. Doimiy toʻlqin (elektromagnit) — elektr va magnit maydonlarining tarqalish yoʻnalishi boʻyicha amplitudasining davriy oʻzgarishi, hodisa va aks ettirilgan toʻlqinlarning aralashuvi natijasida yuzaga keladi. Doimiy toʻlqin — amplitudaning oʻzgaruvchan maksimallari (antitugunlari) va minimallari (tugunlari) xarakterli fazoviy barqaror joylashuvi bilan taqsimlangan tebranish tizimlarida tebranish (toʻlqin) jarayoni. Bunday tebranish jarayoni bir nechta kogerent toʻlqinlar aralashganda sodir boʻladi. Masalan, hodisa va aks ettirilgan toʻlqinlarning oʻzaro taʼsiri (interferentsiyasi) natijasida toʻlqin toʻsiqlar va bir jinsliliklardan aks etganda, turgan toʻlqin paydo boʻladi. Interferentsiya natijasiga tebranishlar chastotasi, koʻzgu koeffitsientining moduli va fazasi, tushayotgan va aks ettirilgan toʻlqinlarning bir-biriga nisbatan tarqalish yoʻnalishlari, aks ettirish paytida toʻlqinlarning qutblanishining oʻzgarishi yoki saqlanishi taʼsir qiladi. tarqalish muhitidagi toʻlqinlarning zaiflashuv koeffitsienti. Toʻgʻri aytganda, doimiy toʻlqin faqat tarqalish muhitida (yoki faol muhitda) yoʻqotishlar boʻlmasa va tushayotgan toʻlqin toʻliq aks ettirilganda mavjud boʻlishi mumkin. Haqiqiy muhitda esa aralash toʻlqinlar rejimi kuzatiladi, chunki har doim energiyani yutilish va chiqarish joylariga oʻtkazish mavjud. Agar toʻlqin tushganda, u toʻliq soʻriladi, keyin aks ettirilgan toʻlqin yoʻq, toʻlqin aralashuvi yoʻq, kosmosdagi toʻlqin jarayonining amplitudasi doimiy. Bunday toʻlqin jarayoni harakatlanuvchi toʻlqin deb ataladi. Tik turgan toʻlqinga torli tebranishlar, organ quvuridagi havo tebranishlari misol boʻla oladi; tabiatda — Shumann toʻlqinlari. Rubens trubkasi gazda turgan toʻlqinlarni koʻrsatish uchun ishlatiladi. Bir oʻlchovli muhitda garmonik tebranishlar boʻlsa, doimiy toʻlqin quyidagi formula bilan tavsiflanadi: u = u 0 cos ⁡ k x cos ⁡ ( ω t − φ ) , {\displaystyle u=u_{0}\cos kx\cos(\omega t-\varphi ),} bu yerda u {\displaystyle u}  — nuqtadagi buzilishlar x {\displaystyle x} oʻsha payt t , {\displaystyle t,} u 0 {\displaystyle u_{0}}  — turgan toʻlqinning amplitudasi , ω {\displaystyle \omega }  — chastota, k {\displaystyle k} toʻlqin vektori , φ {\displaystyle \varphi }  — faza . Doimiy toʻlqinlar toʻlqin tenglamalari uchun echimlardir. Ularni qarama-qarshi yoʻnalishda tarqaladigan toʻlqinlarning superpozitsiyasi deb hisoblash mumkin. Muhitda doimiy toʻlqin mavjud boʻlganda, tebranish amplitudasi nolga teng boʻlgan nuqtalar mavjud. Bu nuqtalar turgan toʻlqinning tugunlari deb ataladi. Salınımlar maksimal amplitudaga ega boʻlgan nuqtalarga antinodlar deyiladi.