Bechdel testi
Bechdel testi (BEK-dəl),shuningdek, Bechdel-Wallace testi nomi ostida ham tanilgan, kino va boshqa fantastika janridagi ayollar namoyishining oʻlchovi hisoblanadi. Sinovga koʻra asarda erkak emas, balki boshqa narsa haqida suhbatlashadigan kamida ikkita ayol qahramon bor-yoʻqligi soʻraladi. Baʼzi iteratsiyalarda ikkita ayol qahramonga belgilar deb nom berish talabi qoʻyiladi. Test badiiy adabiyotda ayollarning faol ishtiroki koʻrsatkichini aniqlash sifatida qoʻllaniladi. Badiiy asarning sinovdan oʻtgani yoki oʻta olmagani asardagi ayollarning umumiy vakilligini koʻrsatib bermaydi. Buning oʻrniga, test badiiy adabiyotda ayollarning faol mavjudligi (yoki ularning yoʻqligi) koʻrsatkichi sifatida foydalaniladi va badiiy adabiyotda gender tengsizligiga eʼtibor qaratish uchun ishlatiladi. Media sanoati tadqiqotlari shuni koʻrsatadiki, sinovdan oʻtgan filmlar oʻtmaganlarga qaraganda moliyaviy jihatdan yaxshiroq natija koʻrsatgan. Sinov amerikalik karikaturachi Alison Bechdel tomonidan tuzilgan va uning sharafiga Bechdel testi deb nomlangan. Bu sinov ilk marotaba uning 1985-yilda "Dykes to Watch Out For test" komikslarida paydo boʻlgan. Bechdel bu gʻoyani doʻsti Liz Wallace va Virginia Woolflarga aytib bergan. Bechdelning soʻzlariga koʻra, dastlab test „muqobil feministik gazetadagi kichik lezbiyan hazil“ degan maʼnoda qoʻllanilgan, test 2000-yillarda kengroq muhokama qilina boshlangan. Garchi Bechdel buni hech qachon jiddiy qabul qilish kerak emasligini taʼkidlashda davom etsa ham, undan ilhomlangan bir qator yangi variantlar va testlar paydo boʻlgan.