Totalitar demokratiya
 Totalitar demokratiya — bu isroillik tarixchi Jeykob Leyb Talmon tomonidan mashhur boʻlgan atama boʻlib, unda qonuniy saylangan vakillar fuqarolari saylov huquqiga ega boʻlsa-da, qarorlar qabul qilish jarayonida juda kam yoki umuman ishtirok etmaydigan milliy davlatni saqlaydigan hukumat tizimiga ishora qiladi. hukumat. Jamiyatni tashkil qilishning yagona haqiqiy yoʻli bor va hukumat har qanday holatda ham unga erishishi kerak degan gʻoya demokratiya jarayoniga sinov va xato orqali jamiyatni yaxshilashga yordam beradigan liberal demokratiyadan farq qiladi. oʻz-oʻzini boshqarishning toʻgʻri yoʻli. Totalitar demokratiya saylov avtokratiyasiga teng.[iqtibos keltirish kerak. J. L. Talmonning 1952 yilda chop etilgan „Totalitar demokratiyaning kelib chiqishi“ kitobida anʼanaviy qadriyatlar va eʼtiqod qoidalari hukumat rolini shakllantiradigan davlatni ijtimoiy foydalilik mutlaq ustunlik qiladigan davlatga aylantirish haqida gapiradi. Uning ishi Jan-Jak Russo gʻoyalarini tanqid qiladi, uning siyosiy falsafasi Frantsiya inqilobiga, butun Evropada maʼrifatning oʻsishiga, shuningdek, zamonaviy siyosiy va maʼrifiy fikrning umumiy rivojlanishiga katta taʼsir koʻrsatdi. Russo „Ijtimoiy shartnoma“ asarida shaxs va davlat manfaatlari bir va bir xil boʻlib, „umumiy iroda“ni amalga oshirish davlatning zimmasida ekanligini taʼkidlaydi. Bilamizki totalitar demokratik davlatlarga tarixdan bir qancha davlatlarni koʻrishimiz mumkin. Unga Fashistik Germaniya yaqqol misol boʻla oladi.