Gero
Gero (900-976) — 969-yildan to oʻlimigacha Kyoln shahri arxiyepiskopi boʻlgan. Gero Saksoniyadan kelib chiqqan, ehtimol Billung xristianining oʻgʻli (950-yilda tugʻilgan) deb taxmin qilinadi, u Sharqiy Afrikadagi Nordthoringa va Shvabenga hamda Marca Geronisidagi Serimuntning qoʻshni yerlarini boshqargan. 969-yilda Gero sobor boʻlimi tomonidan Kyoln arxiyepiskopi etib saylandi. Merseburglik oʻrta asrlarning xronikasi yepiskopi Tietmarning soʻzlariga koʻra, u dastlab imperator Otton I Buyukning qarshiligiga uchrashgan. 971-yil oxirida u 972-yil aprel oyida Rimda Vizantiya malikasi Teofanga Ottoning merosxoʻri Otto II bilan nikohni rasmiylashtirish uchun Konstantinopolda Vizantiya sudining elchisi boʻlgan. Ushbu safarda u Kyoln shahridagi yangi Avliyo Pantaleon cherkovining ochilishiga bagʻishlangan Sankt-Pantaleonning baʼzi yodgorliklarini Kyolnga olib keldi. 972-yilda u Ingelxaymdagi sinodada qatnashdi va keyingi yil imperatorning dafn marosimida ham qatnashdi. 970-yil 29-avgustda u ukasi Tietmar bilan birga merosning bir qismini Thankmarsfelde monastirini qurish uchun ehson qildi. 975-yilga kelib (ehtimol 971-yilda) bu shoh monastirga aylandi va (975-yilda) Nienburgga koʻchib oʻtdi, u taʼsischilarning oilaviy yerlarida joylashgan boʻlib, u yerda Polabiya slavyanlari orasida ishlash uchun missionerlik bazasi boʻlib xizmat qiladi.974-yilda Gero Vengriya yurishlari paytida vayron boʻlgan sobiq cherkov joylashgan joyda Gladbax monastirini qurdi. Gero 976-yilda vafot etdi va Kyoln soboriga dafn qilindi, u oʻz merosi sifatida Germaniyada eng qadimgi xochlaridan biri boʻlgan va Gʻarbiy xristian ikonografiyasining muhim bosqichi boʻlgan Romanesque Gero Xochini qoldirgan.