Tamara Konstantinova
Tamara Fyodorovna Konstantinova (ruscha: Тамара Фёдоровна Константинова 1919-yil 7-noyabr — 1999-yil 28-iyul) Ilyushin Il-2 uchuvchisi va Ikkinchi Jahon urushi paytida Sovet Harbiy-havo kuchlarida eskadron komandirining oʻrinbosari. 1945-yil 29-iyunda unga Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni berildi. Uning akasi Vladimir Konstantinov ham Sovet Ittifoqi Qahramoni boʻlgan. Konstantinova 1919-yil 7-noyabrda RSFSRning Tver gubernatorligida rus dehqon oilasida tugʻilgan, lekin bolaligining koʻp qismini 1924-yilda oilasi koʻchib kelgan Kalinin shahrida oʻtkazgan. 1936-yilda maktabning toʻqqizinchi sinfini tugatgandan soʻng, u texnika maktabiga oʻqishga kirmoqchi boʻldi, lekin bunga imkoni yoʻq edi va oilasini boqish uchun savodxonlik boʻyicha ishchi boʻlib ishlashga majbur boʻldi onasi qattiq kasal edi otasi esa Birinchi jahon urushi qatnashchisi 1937-yilda alkogolizmdan vafot etgan. U maktabda oʻqituvchi va kotib boʻlib ishladi, uni Ryazan viloyatidagi Skopin qishlogʻiga tayinlashdi. U erda u Skoping aeroklubida mashgʻulotlarni boshladi va u yerda uchuvchi Vasiliy Ivanovich Lazarev bilan uchrashdi. Er-xotin turmush qurishdi va ularning qizi Vera 1938-yilda tugʻildi. 1940-yil yanvaridan 1941-yil dekabrigacha Konstantinova Kalinin aeroklubida parvoz instruktori boʻlib ishladi, shundan soʻng eri oʻsha paytda Ozarbayjon fuqaro aviatsiyasini boshqarish boʻlimiga tayinlangani uchun Bokuga koʻchib oʻtdi. Eri 1942-yil sentabr oyida samolyot halokatida ogʻir yaralanganidan soʻng, u Molotov shahriga evakuatsiya qilindi, Konstantinova eriga gʻamxoʻrlik qilish uchun yuborildi, ammo u 1943-yil fevral oyida vafot etdi. Beva qolganiga koʻp oʻtmay, u oʻz ixtiyori bilan harbiy xizmatga kirdi. Avvaliga aloqa kompaniyasiga haydovchi sifatida tayinlangan, ammo oldingi parvoz tajribasi tufayli u uchuvchi lavozimiga oʻtishni soʻradi, natijada u 1943-yil avgust oyida 554-alohida aviatsiya aloqa eskadroniga qayta tayinlandi. U dekabr oyida 386-Tungi bombardimonchi aviatsiya polkiga oʻtkazilgunga qadar oʻsha boʻlimda qoldi; u yerda u Po-2, sekin biplanda yuk va bombardimon missiyalarini uchirdi. Urushda muhim rol oʻynash uchun u Il-2 uchish uchun oʻqitilishini soʻradi. Shunday qilib, 1944-yil’maydan iyulgacha u 13-chi havo armiyasining 15-alohida oʻquv aviatsiya polkida 566-chi hujumchi aviatsiya polkiga xizmat koʻrsatishdan oʻtdi. U Il-2 samolyotida jangovar uchuvchilarni saralashni boshladi va tez orada 1944-yil sentabr oyida parvoz komandiri lavozimiga koʻtarildi. 1945-yil 15-martda Il-2 samolyotida 66 marta parvoz qilgani uchun Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoniga nomzod boʻlganida, u 999-chi hujumchi aviatsiya polkida eskadron komandirining oʻrinbosari lavozimiga koʻtarildi. Urush oxiriga kelib, u Il-2 samolyotida 67 ta missiyani bajarib, dushmanning ishchi kuchi va texnikasini sezilarli darajada yoʻq qilishga hissa qoʻshdi, sakkizta zenit qurollari, ikkita tank, beshta poezd vagonlari va boshqa turli xil harbiy nishonlarni olib chiqdi.