Guryevskaya boʻtqasi
Guryevskaya boʻtqasi ― murabbo, asal, yongʻoq, quritilgan mevalar va ziravorlar qoʻshilgan sut va kremdagi shirin semolina. XIX-asrning boshlarida ixtiro qilingan va tezda rus restoranlari menyusiga kiritilgan; endi u rus oshxonasining anʼanaviy shirin taomidir. Boʻtqa moliya vaziri va Rossiya imperiyasining Davlat kengashi aʼzosi D. A. Guryev sharafiga nom oldi. U Guryev yashagan Orenburg dragunskiy polkining isteʼfodagi mayor Jorj Urisovskiyning Serf oshpazi Zaxar Kuzmin tomonidan ixtiro qilingan. Chiroyli bezatilgan va ajoyib taʼmidan mamnun graf oshpazni chaqirishni buyurdi va uni oʻpdi. Guryev savdolashib, Kuzmin va uning oilasini sotib oldi, ular graf sudining doimiy oshpazi boʻldi. Guryev Kuzminni graflik sudining toʻla vaqtli oshpaziga aylangan oilasi bilan sotib oldi. Boshqa bir versiyaga koʻra, boʻtqa retsepti Guryev tomonidan Napoleon ustidan gʻalaba sharafiga ixtiro qilingan. V. V. Pokhlebkinning retsepti boʻyicha Guryev boʻtqasi oldindan tayyorlangan sut koʻpiklari, murabbo va asal bilan qoplangan va yongʻoq, shakarlamalar, quritilgan mevalar va ziravorlar bilan toʻldirilgan bir necha qatlamli irmik bilan chuqur idishda tortiladi. Gastronomik „burilishlar“ ni yoqtirmagan imperator Aleksandr III Guryev boʻtqasini eng ajoyib va mazali taom deb hisobladi. 1888-yilda poyezd halokatidan oldin, imperator bu taom uchun shirinlik sifatida taqdim etilgan. Ofitsiant qaymoqni quyish uchun imperatorga yaqinlashganda, dahshatli zarba boʻldi va poyezd relslardan tushdi. Mashhur Guryev boʻtqasi rus adabiyotida, shu jumladan F. M. Dostoyevskiy, A. P. Chexov, M. E. Saltikov-Shedrin, V. A. Gilyarovskiy va V. A. Kaverinning asarlarida bir necha bor tilga olingan.