Surrealistik musiqa
  Surrealistik musiqa - bu kutilmagan surrealizm texnikalaridan foydalanadigan musiqa. Teodor V. Adornoning mulohazalariga qaraganda, Maks Peddison syurrealistik musiqani “uning tarixan qadrsizlangan qismlarini montajga oʻxshash tarzda yonma-yon qoʻyib, ularga yangi estetik birlik doirasida o'zgacha ma’nolar berishga imkonini yaratadigan musiqa” deb ta’riflaydi. Anne LeBaron avtomatizmni, jumladan improvizatsiya va kollajni musiqiy surrealizmning asosiy uslublari sifatida keltiradi. Uaytsellning so'zlariga ko'ra, Paddison Adornoning 1930-yildagi "Reaksiya va Fortschritt" inshosidan iqtibos keltiradi: "Syurrealistik kompozitsiya qadrsizlangan vositalardan foydalanganidek, u ularni qadrsizlangan vositalar sifatida ishlatadi va o'lgan paytda paydo bo'lgan "janjal" dan o'z xulosasini oladi va birdan tiriklar orasida paydo bo'ldi".