Supero`tkazuvchanlik
Super oʻtkazuvchanlik — bu elektr qarshiligi yoʻqolgan va magnit oqim maydonlari materialdan chiqarib yuborilgan, baʼzi materiallarda kuzatiladigan jismoniy xususiyatlar toʻplami . Ushbu xususiyatlarni koʻrsatadigan har qanday material super oʻtkazgichdir. Oddiy metall oʻtkazgichdan farqli oʻlaroq, uning harorati pasayganda qarshilik asta-sekin pasayadi, hatto mutlaq nolga yaqin boʻlsa ham, oʻrta oʻtkazgich xarakterli kritik haroratga ega boʻlib, uning ostida qarshilik keskin nolga tushadi.  Oʻta oʻtkazuvchan simning halqasi orqali oʻtadigan elektr toki quvvat manbaisiz cheksiz davom etishi mumkin. Super oʻtkazuvchanlik fenomeni 1911 yilda golland fizigi [ Heike Kamerlingh Onnes ] tomonidan kashf etilgan . Ferromagnetizm va atom spektral chiziqlari kabi, super oʻtkazuvchanlik faqat kvant mexanikasi bilan tushuntirilishi mumkin boʻlgan hodisadir . Bu Meissner effekti, super oʻtkazgichning oʻta oʻtkazgich holatiga oʻtish paytida uning ichki qismidan magnit maydon chiziqlarini toʻliq chiqarib yuborish bilan tavsiflanadi . Meissner effektining paydo boʻlishi shuni koʻrsatadiki, oʻta oʻtkazuvchanlikni klassik fizikada mukammal oʻtkazuvchanlikning idealizatsiyasi sifatida tushunish mumkin emas . 1986 yilda baʼzi kuprat — perovskit keramika materiallari 90 K (-183 ° C) dan yuqori kritik haroratga ega ekanligi aniqlandi .  Bunday yuqori oʻtish harorati anʼanaviy super oʻtkazgich uchun nazariy jihatdan imkonsizdir, bu materiallarni yuqori haroratli oʻta oʻtkazgichlar deb atashga olib keladi . Arzon boʻlgan sovutuvchi suyuq azot 77 K da qaynatiladi va shuning uchun undan yuqori haroratlarda oʻta oʻtkazuvchanlikning mavjudligi past haroratlarda kamroq amaliy boʻlgan koʻplab tajribalar va ilovalarni osonlashtiradi.