Xitoy klassikasi
Xitoy klassik matnlari yoki kanonik matnlar (simplified Chinese) yoki oddiygina dianji (dínji) miloddan avvalgi 221-yilda Qin sulolasi tomonidan imperator birlashmasidan oldin paydo boʻlgan xitoycha matnlarga, xususan, neo-konfutsiy anʼanasining " Toʻrt kitobi va besh klassikasi „ga ishora qiladi. „Oʻn uchta klassika“. Bu Qingacha boʻlgan barcha matnlar klassik xitoy tilida yozilgan. Uchala kanon ham birgalikda klassiklar deb nomlanadi (t 經 , s 经 , jīng, yoqilgan . “ burilish "). Xitoy klassik matnlari atamasi umumiy xitoy tilida yozilgan matnlarga nisbatan keng qoʻllanilishi mumkin yoki u soʻnggi imperator sulolasi — Qing qulashigacha amalda boʻlgan klassik xitoy tilida yozilgan matnlarga nisbatan tor maʼnoda ishlatilishi mumkin., 1912-yilda. Bu matnlar shi (史 , tarixiy asarlar), zi (子 , Konfutsiydan boshqa tafakkur maktablariga tegishli falsafiy asarlar, shu bilan birga qishloq xoʻjaligi, tibbiyot, matematika, astronomiya, folbinlik, sanʼatshunoslik va boshqa turli xil yozuvlarga oid asarlar) va ji (集), adabiy asarlar), shuningdek, jing (Xitoy tibbiyoti) . Ming va Qing sulolalarida „Toʻrt kitob“ va „Besh klassika“ imperatorlik imtihonlarini topshirmoqchi boʻlgan va davlat amaldori boʻlish uchun ularni topshirishlari kerak boʻlgan konfutsiy olimlari tomonidan majburiy oʻrganiladigan mavzular edi. Har qanday siyosiy munozaralar bu asosga havolalar bilan toʻla edi va ularni yodlamasdan turib, savodxonlardan biri (yoki baʼzi davrlarda hatto harbiy ofitser) boʻlishi mumkin emas edi. Umuman olganda, bolalar birinchi navbatda " Uch belgi klassikasi " va " Yuz oila familiyasi " ning xitoycha belgilarini yodlashdi, keyin esa boshqa klassikalarni yod olishdi. Shuning uchun savodli elita umumiy madaniyat va qadriyatlar toʻplamiga ega edi. 