Urush qonunlari
Urush qonunlari (huquqi)—xalqaro huquqning tarkibiy qismi boʻlib, urushni boshlash shartlarini va urushayotgan tomonlarning xatti-harakatlarini tartibga soladi. Urush qonunlari suverenitet va milliylikni, davlatlar va hududlarni, ishgʻol etishni va huquqning boshqa muhim shartlarini belgilaydi. Boshqa masalalar qatorida, zamonaviy urush qonunlari urushni eʼlon qilish, taslim boʻlishni qabul qilish va harbiy asirlarga munosabat, farqlash va mutanosiblik bilan birga harbiy zaruriyat va keraksiz azob-uqubatlarga olib kelishi mumkin boʻlgan baʼzi qurollarni taqiqlash kabilardan tashkil topgan. Urush huquqi boshqa huquq organlaridan, masalan, nizoga qatnashayotgan maʼlum bir jangchining oʻz davlati ichki qonunchiligidan farq qiladi, bu urushni olib borish yoki oqlash uchun qoʻshimcha huquqiy cheklovlarni taʼminlashi mumkin. Urush qonunining birinchi izlari bizgacha bobilliklardan yetib kelgan. Miloddan avvalgi 2000-yilda Bobil shohi Xammurapi kodeksi urush sodir boʻlgan taqdirda oʻzini tutish qoidalarini belgilovchi qonunlarini asoslaydi: Men bu qonunlarni kuchlilar kuchsizlarga zulm qilmasligi uchun buyuraman. Qadimgi Hindistonda Mahabharata va Manu qonunining matnlari qurolsiz yoki yaralangan dushmanlarga rahm-shafqat koʻrsatishga undagan. Injil va Qurʼonda urushganda dushmanga nisbatan hurmat qoidalarini oʻz ichiga oladi. Bu har doim tinch aholi va magʻlubiyatga uchraganlarni himoya qiladigan qoidalarni oʻrnatish masalasidir. Urushdagi shaxslar, millatlar va boshqa guruhlarning xatti-harakatlarini aniqlash va tartibga solish va urushning eng yomon oqibatlarini yumshatishga urinishlar uzoq tarixga ega. Maʼlum boʻlgan eng qadimgi misollar Mahabharata va Tavrotning Eski Ahd qismida topilgan. Hindiston yarimorolida Mahabharata dostoni birodarlar oʻrtasidagi jang maydonida maqbul xatti-harakatlar nimadan iboratligi haqidagi munozarani tasvirlaydi, bu mutanosiblik qoidasining dastlabki namunasi: Otliq kishi aravalarga hujum qilmaslik kerak; jang aravalari jang aravalariga hujum qilishlari kerak. Qiyinchilikda birovga hujum qilmaslik kerak, uni qoʻrqitish uchun ham, magʻlub qilish uchun ham. Urushni fath qilish uchun olib borish kerak; uni oʻldirmoqchi boʻlmagan dushmanga gʻazablanmaslik kerak. Qonunlar Kitobidan misol keltirsak urush vaqtida atrof-muhitga yetkaziladigan zarar eng kam miqdorda boʻlishi kerak. Bu esa faqat qamal operatsiyasida foydalanish uchun meva bermaydigan daraxtlarni kesish imkonini beradi, mevali daraxtlar esa oziq-ovqat manbai sifatida foydalanish uchun saqlanishi kerak: 19. Bir shaharni uzoq vaqt qamal qilib, uni egallash uchun unga qarshi urush olib borganingizda, uning daraxtlarini bolta bilan yoʻq qilmang. Siz ulardan yeyishingiz mumkin, lekin ularni kesib tashlamang. Daladagi daraxtlar odammiki, siz ularni qamal qilasizmi? 20.Faqat mevasiz daraxtlar oziq-ovqat uchun emas, balki sizlar bilan urushayotgan shahar qulab tushgunicha, unga qarshi qamal qurishingiz uchun ularni yoʻq qilib, kesishingiz mumkin xolos. Shuningdek, Qonunlar kitobida isroilliklardan oʻz shahrini qamal qilishdan oldin qarama-qarshi tomonga shartli tinchlik taklif qilishlarini talab qiladi. Agar ular taklifni qabul qilsalar buning oʻrniga aholini xizmatkor va ishchi sifatida qabul qilib olishlari mumkin: 10. Biror shaharga qarshi jang qilish uchun yaqinlashsangiz, unga tinchlik shartlarini taklif qiling. 12. Agar u sizlar bilan sulh tuzmasa, balki sizga qarshi urush qilsa, uni qamal qiling. VII asr boshlarida birinchi sunniy musulmon xalifasi Abu Bakr oʻzining musulmon qoʻshiniga koʻrsatma berar ekan, oʻliklarni tahqirlash, bolalar, ayollar va qariyalarni oʻldirishga qarshi qoidalar oʻrnatdi. Shuningdek, u daraxtlarga, atrof-muhitga zarar yetkazmaslik va dushman tomonning hayvonlarini oʻldirishga qarshi qoidalarni belgilab berdi: Toʻxtanglar, ey odamlar, sizlarga jang maydonida yoʻl koʻrsatuvchi oʻnta qoida beraman. Xiyonat qilma va toʻgʻri yoʻldan ogʻma. Siz oʻlik jasadlarni tahqirlamasliginggiz kerak. Na bolani, na ayolni, na qari odamni oʻldirmang. Daraxtlarga, ayniqsa mevali daraxtlarga zarar yetkazmang, ularni olovda yoqmang. Dushmanning qoʻylarini oʻldirmang, faqat yemak uchun ulardan foydalaning. Siz oʻz hayotini monastir xizmatlariga bagʻishlagan odamlarni bezovta qilmang. Ularni tinch qoʻying. Gippolik Avgustin oʻzining „adolatli urush“ taʼlimotida u urushni axloqiy jihatdan oqlash mumkin boʻlgan yoki mumkin boʻlmagan holatlarni tushuntirib bergan. 697-yilda Ionalik Adomnan Irlandiya va Shotlandiyaning atrofidagi qirollar va cherkov rahbarlarini Birrga toʻpladi va u yerda ularga urushda ayollar va bolalarni oʻldirish hamda cherkovlarni vayron qilishni taqiqlovchi „Begunohlar qonuni“ni oʻqib berdi. Oʻrta asrlarda Yevropada Rim-katolik cherkovi ham adolatli urush haqidagi taʼlimotlarni eʼlon qila boshladi. ular maʼlum darajada Tinchlik va sulh kabi harakatlarda oʻz aksini topdi. Urush koʻlamini cheklash, ayniqsa jangda qatnashmaganlarning hayoti va mulkini himoya qilish gʻoyasi Gyugo Grotius va uning urush qonunlarida ham oʻz aksini topgan. Zamonaviy urush qonuni uchta asosiy manbadan iborat: Qonun ijodkorligi boʻyicha shartnomalar (yoki anjumanlar) --Se § ISS xalqaro shartnomalar. Maxsus. Urush qonunlarining hammasi ham bunday shartnomalardan kelib chiqmagan yoki ularga kiritilmagan. Bu esa odat huquqining Martens bandida ifodalangan. Umumiy tamoyillar. „Maʼlum bir fundamental tamoyillar asosiy yoʻl-yoʻriqni taʼminlaydi“. Ijobiy xalqaro gumanitar huquq—kelishuvlardan (xalqaro kelishuvlardan) iborat boʻlib, ular davlatlarning majburiy roziligiga erishish orqali urush qonunlariga taʼsir qiladi. Urushning odatiy qonunlari boʻlib, ularning aksariyati Nyurnberg urushi sudlarida oʻrganiladi. Bu qonunlar ham davlatlarning ruxsat beruvchi huquqlarini, qoʻshimcha qoʻshinlar va imzo chekmagan davlatlar bilan ishlash kabi vaziyatlarni oʻz ichiga oladi. 1820-yil 25 va 26-noyabrda Kolumbiya Respublikasi prezidenti Simon Bolivar va Ispaniya Qirolligi harbiy kuchlari boshligʻi Pablo Morillo oʻrtasida imzolangan sulh va urushni tartibga solish toʻgʻrisidagi shartnoma Xalqaro gumanitar huquqning asosi hisoblanadi. 1848-yilda Qoʻshma Shtatlar va Meksika tomonidan imzolangan va ratifikatsiya qilingan Gvadalupe Hidalgo shartnomasi kelajakdagi har qanday urushlar, jumladan tinch aholini himoya qilish va harbiy asirlarga munosabat qoidalarini ifodalaydi. Amerika fuqarolar urushi davrida Ittifoq tomonidan eʼlon qilingan Liber kodeksi quruqlikdagi urush qonunlarini ishlab chiqishda muhim ahamiyatga ega edi. Tarixchi Jefri Best 1856-yildan 1909-yilgacha boʻlgan davrni urush qonunlarining „eng yuqori obroʻ-eʼtibor davri“ deb atagan.[ Bu davrning belgilovchi jihati davlatlar tomonidan ijobiy huquqiy yoki qonunchilik (yaʼni yozma) asosning oʻrnatilishi edi. Asosan din, urf-odatlarga asoslangan rejim hukmron edi. Aynan mana shu „zamonaviy“ davrda xalqaro konferensiya davlatlar oʻrtasida munozaralar va kelishuvlar maydoniga aylandi. Bundan tashqari, „urush jinoyatlari va insoniyatga qarshi jinoyatlar bilan bogʻliq qonunlar“, 1907-yilgi Gaaga konvensiyasi singari „insoniylikka oid jinoyatlar“ mavzusida „Nyurnberg“ urushining sud jarayoni boʻlib oʻtdi. Xalqaro gumanitar huquqning talqinlari vaqt oʻtishi bilan oʻzgargan va bu urush qonunlariga ham taʼsir qiladi. Misol uchun, Sobiq Yugoslaviya xalqaro jinoiy tribunalining bosh prokurori Karla Del Ponte 2001-yil taʼkidlaganidek yoʻqolgan uran snaryadlaridan foydalanish boʻyicha maxsus shartnomada taqiq yoʻq boʻlsa-da, ilmiy bahs-munozaralar rivojlanib bormoqda. Bunday snaryadlardan foydalanishning taʼsiri va kelajakda xalqaro huquqiy doiralarda qurolli toʻqnashuvlarda quroldan foydalanishga nisbatan qoʻllaniladigan qonunning umumiy tamoyillarini buzadi, degan konsensus nuqtai nazari paydo boʻlgan. Buning sababi, kelajakda tugatilgan uran snaryadlari quyidagi shartnomalardan birini yoki bir nechtasini buzadi, degan konsensus nuqtayi nazari boʻlishi mumkin: Inson huquqlari umumjahon deklaratsiyasi; Birlashgan Millatlar Tashkilotining Nizomi; Genotsid konvensiyasi; Birlashgan Millatlar Tashkilotining Qiynoqlarga qarshi konvensiyasi; Jeneva konventsiyalari jumladan I Protokol; Kimyoviy qurollar toʻgʻrisidagi konvensiya; va Yadro materialini jismoniy himoya qilish toʻgʻrisidagi konvensiya.