Mamlakat boʻylab hijob
Zamonaviy foydalanishda hijob odatda musulmon ayollarning tez-tez kiyadigan turli xil bosh kiyimlarini anglatadi. Hijob kiyish baʼzi musulmon mamlakatlarida majburiy, boshqa koʻpchilik musulmonlar va musulmon boʻlmagan mamlakatlarda esa ixtiyoriy yoki cheklangan. Indoneziyaning Ache provinsiyasida musulmon ayollar, Eron va Afgʻonistonda dinidan qatʼiy nazar, barcha ayollar hijob oʻrashlari shart. Saudiya Arabistoni kabi mamlakatlarda hijob shart emas. Ayni paytda, Gʻazoda, Falastin maktabi rasmiylari yosh qizlarning hijob kiyishini talab qilish uchun ovoz berishgan, Birlashgan yetakchilik birlashmasi (UNLU) hibsga olingan, hijob kiygan jihodchi ayollardagi ayblovlarni olib tashladi. Birlashgan yetakchilik birlashmasi (UNLU) falastinlik jihodchi ayollar uchun hijob siyosatini rad etdi. Shuningdek, ular hijob oʻrnatishga intilayotganlarni ham oʻz nazoratlariga olishgan. Kosovo (2009-yildan), Ozarbayjon (2010-yildan), Tunis (1981-yildan, qisman 2011-yilda bekor qilingan) va Turkiya (asta-sekin va qisman bekor qilingan) kabi aksariyat islomiy davlatlar maktablari va universitetlarida yoki hukumat binolarida burqa kiyishni taqiqlagan. Koʻpchilik aholisi musulmon boʻlgan baʼzi mamlakatlarda (masalan, Livan, Marokash va Tunis) hijob kiygan ayollarga nisbatan cheklovlar yoki kamsitishlar usridan shikoyatlar boʻlgan. Bu holatlarda hijob dunyoviy hukumatga qarshi fundamentalizm sifatida qaraladi. Ayni paytda Yevropaning bir qancha davlatlarida hijobga rioya qilish siyosiy qarama-qarshiliklarga va qonuniy taqiqlar boʻyicha takliflarga sabab boʻldi. Fransiya va Belgiyada xalq orasida „burqa taqiqi“ deb taʼriflangan yuzni berkituvchi niqoblarni taqiqlovchi qonunlar qabul qilingan va bu hijobga taalluqli emas edi. Boshqa davlatlar ham shunga oʻxshash qonunlarni muhokama qilmoqdalar yoki koʻproq cheklangan taqiqlarga ega. Ulardan baʼzilari faqat burqa, bushiya yoki niqob kabi yuzni yopuvchi kiyimlarga taalluqli, boshqa qonun hujjatlarida esa hijob kabi islom diniy timsoliga ega har qanday kiyimga tegishlidir. Baʼzi mamlakatlarda jamoat joylarida niqob kiyishni taqiqlovchi qonunlar allaqachon mavjud boʻlib, ular yuzni yashiradigan pardalarga nisbatan qoʻllanilishi mumkin. Bu masala turli mamlakatlarda turlicha nomlanadi va „parda“ yoki hijob munozara uchun umumiy atamalar sifatida ishlatilishi mumkin, bu shunchaki pardaning oʻzi yoki hijobda mujassamlangan hayo tushunchasini ifodalaydi. 2005-yildan beri Fransiya davlat maktablari va hukumat binolarida ochiq diniy ramzlar, jumladan, koʻplab diniy bosh kiyimlar taqiqlab qoʻyildi. Musulmonlar Yevropada koʻpchilikni tashkil qilib, Gʻarbiy Yevropadagi musulmonlarning aksariyati immigratsion jamoalarning aʼzolaridir. Islomiy kiyim va immigratsiya masalalari Gʻarbiy Yevropadagi Islomning pozitsiyasi bilan bogʻliq. Qur’onda qoʻllanilgan hijob atamasi zamonaviy qoʻllanishidan farqli oʻlaroq, islomiy kiyinish qoidalaridan koʻra parda maʼnosida talqin qilinishi mumkin. Bu Qur’on oyatlarida ishlatilgan boʻlib, unda hijob atamasi baʼzan Muhammadning uyiga tashrif buyuruvchilarning orasida xotinlarini ajratib turadigan pardaga ishora qiladi. Shunday qilib, hamma musulmonlar ham hijob Islomda farz qilinganiga ishonmaydilar. Burqa va niqobga nisbatan qonuniy cheklovlar, yuzni yopib turuvchi islomiy ayollar kiyimlarining xilma-xilligi hijobga nisbatan cheklovlardan koʻra kengroqdir. Hozirda 16 ta davlat, jumladan Tunis, Avstriya, Daniya, Fransiya, Belgiya, Tojikiston, Bolgariya, Kamerun, Chad, Kongo Respublikasi, Gabon, Niderlandiya, Xitoy (Shinjon viloyatida), Marokash, Shri-Lanka va Shveytsariya burqa kiyishni (hijob bilan adashtirmaslik kerak) taqiqlagan.