Qozogʻistondagi yangi iqtisodiy siyosat
Qozogʻistondagi yangi iqtisodiy siyosat Insoniyat oʻzining tarixiy evolyutsion rivojlanishi davomida faqat ikkita muqobil majburlash tizimini shakllantirgan. Birinchisi, inson erkinligiga maʼmuriy taʼsir koʻrsatish, ikkinchisi-ishlab chiqaruvchining huquqiy erkinligini kafolatlaydigan iqtisodiy majburlash tizimi. Ularning birgalikda yashashi amalda mumkin emas, chunki boshqaruv tizimi majburlashning iqtisodiy manfaatlari taʼsirini zaiflashtiradi, aksincha, unga iqtisodiy vositalarni kiritish maʼmuriy tizimning kuchini pasaytiradi. „Harbiy kommunizm“ siyosati mulkiy munosabatlar tuzilmalarini davlat nazoratiga markazlashtirish va iqtisodiyotni oʻzining asosiy printsiplari orqali de-fakto, hatto harbiylashtirilgan, direktiv boshqaruvga majburlashning asosiy namunasiga amal qilishini anglatadi. Buni butun davlat siyosatining tayanchiga aylantirish milliy iqtisodiyotning turgʻunlik va turgʻunlikka olib keldi. Inqirozda bolsheviklar inqilobiy ruhdagi romantizmning utopik dogmalaridan voz kechishga majbur boʻldilar. Lenin, partiya rahbarlarining muhim qismining qarshiligiga qaramay, tarixiy kelishuvga rozi boʻldi. Buning ortida turli xil mulk shakllariga nisbatan eng bagʻrikeng siyosat va tovar-pul, bozor munosabatlari va boshqa iqtisodiy ragʻbatlantirish omillarini bundan keyin ham tan olmaslikning mumkin emasligi hissi turadi. Qozogʻistondagi vaziyat butun mamlakatni qamrab olgan iqtisodiy va siyosiy inqiroz koʻrinishini koʻrsatdi. Milliy iqtisodiyot siyosatining mutlaqo yangi tamoyiliga oʻtish zarurati hamma joyda boʻlgani kabi Qozogʻistonda ham yaqqol koʻrindi. Uning asosiy asosi „tovarsizlik“ utopiyasidan bozor-iqtisodiy, tovar-pul munosabatlariga oʻtish gʻoyasi edi.