Halollik
Halollik (insof) – insonning asosiy fazilatlaridan biri boʻlib, rostgoʻylik, printsiplarga sodiqlik, qabul qilingan majburiyatlarga sodiqlik, ishning toʻgʻri ekanligiga subyektiv ishonch, inson boshqaradigan motivlarga nisbatan boshqalarga va oʻziga nisbatan samimiylikni oʻz ichiga olgan axloqiy sifatdir. Halollik axloqning eng muhim talablaridan biridir. Halollik vijdon bilan bogʻliq boʻlib, ijtimoiy meʼyorlarga rioya qilishga asoslanadi va odamlarning bir-biriga boʻlgan ishonchining asosidir. Halollik talabi birgalikdagi faoliyatda harakatlarni oʻzaro muvofiqlashtirish zaruratidan va birga yashaydigan odamlarning ehtiyojlaridan kelib chiqadi . Amalda, halollik tushunchasi koʻpincha shartnomalar tuzish, ayirboshlash munosabatlari va mulk bilan bogʻliq holda koʻrib chiqiladi. Etikaga utilitar yondashuv halollikni amalda foydali sifat deb hisoblaydi. Benjamin Franklin „halollik foydalidir, chunki u hurmat keltiradi“ degan ; Maks Veber oʻzining „Protestant axloqi va kapitalizm ruhi“ asarida taʼkidlaganidek, bu yondashuv bilan, halollik koʻrinishi istalgan effektga erishsa, u haqiqiy halollikni almashtirishi mumkin. Odamlar, qoida tariqasida, turli vaziyatlarda bir kishi uchun halollik oʻlchovi oʻxshash boʻlishiga ishonishga moyildirlar („halol odam har doim halol“ iborasiga muvofiq); eksperimental psixologiya shuni koʻrsatadiki, turli vaziyatlarda halollik oʻrtasidagi bunday munosabatlar tizimli ravishda ortiqcha baholanadi va aslida notoʻgʻri fikrdir. „Ichki halollik“ tushunchasi ikki xil oʻqishga ega – oʻz-oʻziga hisobot berishning halolligi yoki yolgʻonni fosh qilishning iloji boʻlmagan va insofsizlik uchun jazo yoʻq sharoitlarda namoyon boʻladigan harakatning halolligi. Ichki halollik ikkinchi maʼnoda jamiyatdagi qonunlar va qoidalarga rioya qilish darajasi bilan bogʻliq.