Yorug'likning sochilishi
  Yorug'likning sochilishi - bu fizikada harakatlanuvchi zarralar yoki yorug'lik yoki tovush kabi u yoki bu shakldagi nurlanish, ular o'tadigan muhitda lokalizatsiya qilingan formalar (shu jumladan zarralar va nurlanish) tufayli to'g'ri traektoriyadan chetga chiqishga majbur bo'lgan fizik jarayonlarning keng doirasini tavsiflash uchun ishlatiladigan atama. An'anaviy foydalanishda bunga aks ettirish qonunida aytilganidek aks ettirilgan nurlanishning burchakdan og'ishi ham kiradi. Yorug'likning sochilishi aks etishi ko'pincha diffuz aks ettirish deb ataladi va tarqalmagan aks ettirishlar oynali (oynaga o'xshash) aks ettirish deb ataladi. Bu atama dastlab yorug'likning tarqalishi bilan cheklangan (bu haqida Isaak Nyuton 17-asrda aytib ketgan edi). "Nurlar" ga o'xshash ko'proq hodisalar kashf etilganligi sababli, tarqalish g'oyasi ularga ham taalluqli edi, Shuning uchun Uvilyam Gershel 1800 yilda "issiqlik nurlari" (o'sha paytda tabiatda elektromagnit deb tan olinmagan) tarqalishiga ishora qilishi mumkin edi. Yorug'lik tarqalishini o'rganishda kashfiyotchi bo'lgan Jon Tindall 1870-yillarda yorug'lik tarqalishi va akustik tarqalish o'rtasidagi bog'liqlikni qayd etdi. 19 - asrning oxiriga kelib katod nurlarining(elektron nurlar) va rentgen nurlarining tarqalishi kuzatildi va muhokama qilindi. Subatomik zarralarning kashf etilishi bilan (masalan.Ernest Rezerford tomonidan 1911 yilda) va kvant nazariyasi 20-asrda rivojlanishi bilan bu atama ma'nosi kengaydi, chunki yorug'lik tarqalishida ishlatiladigan bir xil matematik ramkalar boshqa ko'plab hodisalarga nisbatan qo'llanilishi mumkin edi.