Atrium
Arxitekturada atrium (ko'plikda: atria yoki atriums) - bu bino bilan o'ralgan ochiq havoda yoki yorug'lik bilan qoplangan katta maydon. Atrium qadimgi Rim uylaridagi umumiy xususiyat bo'lib, ichki makonga yorug'lik berish va ventilyatsiya sifatida ishlagan. 19-asr oxiri va 20-asrlarda ishlab chiqilgan zamonaviy atriumlar ko'pincha bir necha qavatli bo'lib, sirlangan tom yoki katta derazalar bilan qoplangan. Atrium mashhur dizayn xususiyatidir, chunki ular o'z binolariga "kosmos va yorug'lik hissi" beradi. Atrium so'nggi yillarda ko'plab binolarning asosiy xususiyatiga aylandi. Atrium qurilish foydalanuvchilari, qurilish dizaynerlari va qurilish ishlab chiqaruvchilari orasida mashhurdir. Foydalanuvchilar atrialarni yaxshi ko'radilar, chunki ular tashqi muhitdan boshpana beradigan dinamik va rag'batlantiruvchi ichki makon yaratadilar, shu bilan birga u atrof-muhit bilan vizual aloqani saqlaydilar. Qadimgi Rim me'morchiligidagi katta uy bo'lgan domusda atrium har tomondan yopiq xonalari bo'lgan ochiq markaziy sud edi. Atriumning o'rtasida impluvium bor edi, tomidan yomg'ir suvini olish uchun polga botgan sayoz hovuz. Ba'zi omon qolgan misollar chiroyli bezatilgan. Hovuz ustidagi shiftdagi teshik (compluvium) tomni qo'llab-quvvatlash uchun ba'zi vositalarni talab qildi va bu erda atriumning besh xil uslubini farqlash mumkin. Uyning markaziy qismi sifatida atrium eng hashamatli jihozlangan xona edi. Badavlat uylar ko'pincha qanotli griffinlar kabi mifologik mavjudotlarni tasvirlaydigan trapezoforlar poydevorlari bilan qo'llab-quvvatlanadigan cho'zinchoq marmar stolni o'z ichiga olgan marmar kartibulumni o'z ichiga oladi. Bundan tashqari, unda ajdodlar ruhiga bag'ishlangan kichik ibodatxona (lararium), uy seyfi (arka) va ba'zan uy xo'jayini byusti bo'lgan. Bu atama, shuningdek, jamoat va diniy binolardagi turli xil joylar, asosan arkadali hovlilar, maishiy makonlarning kattaroq versiyalari uchun ishlatilgan. Vizantiya cherkovlari ko'pincha shunday makon orqali kirar edilar.