Gertrude Bell
Gertrude Margaret Loutian Bell, CBE (1868-yil 14-iyul — 1926-yil 12-iyul) ingliz yozuvchisi, sayohatchisi, siyosatchisi, maʼmuri va arxeologi. U umrining koʻp qismini Yaqin Sharqni oʻrganish va xaritalash bilan oʻtkazdi va koʻp sayohatlar orqali oʻz bilimi va aloqalari tufayli arab sifatida Britaniya imperatorlik siyosatiga katta taʼsir koʻrsatdi. Uning hayoti davomida u Mesopotamiya Oliy komissari Persi Koks kabi Britaniya rasmiylari tomonidan yuqori hurmatga sazovor boʻlgan va unga katta taʼsir koʻrsatgan. U 1919-yil Parij tinchlik konferensiyasida (qisqacha) va 19210yil Qohira konferensiyasida ishtirok etdi, bu Usmonli imperiyasining boʻlinishi doirasida urushdan keyingi Yaqin Sharqning hududiy chegaralari va hukumatlarini qaror qabul qilishga yordam berdi. Bell arab millatchiligining sur’atini toʻxtatib boʻlmaydi va Britaniya hukumati millatchilarga qarshi turishdan koʻra ular bilan ittifoq tuzishi kerak, deb hisoblardi. TE Lourens bilan birga Usmonlilar imperiyasi qulagandan soʻng Yaqin Sharqda mustaqil arab davlatlarini qoʻllab-quvvatlagan va bugungi Iordaniya va Iroqda Hoshimiy monarxiyalarining oʻrnatilishi tarafdori boʻlgan. Bell imtiyozli muhitda oʻsdi, bu unga Oksford universitetida taʼlim olish, dunyo boʻylab sayohat qilish va keyinchalik nufuzli siyosatchilarga aylanadigan odamlar bilan tanishish imkonini berdi. Sayohatlarida u ajoyib alpinist va chavandoz edi. U Qajar Eron, Suriya-Falastin, Mesopotamiya, Kichik Osiyo va Arabistonga tashrif buyurib, Yaqin Sharq unda katta muhabbat uygʻotdi. U yangi kashfiyotlar davrida arxeologik qazishmalarda qatnashgan va Kichik Osiyodagi Binbirkiliseda qazishni shaxsan moliyalashtirilgan. U (1913-1914) – keng qamrovli sayohati davomida Arabiston yarim orolining shimoliy qismidagi Xail mintaqasi boʻylab sayohat qilgan, oʻsha paytda bu hududni koʻrgan kam sonli gʻarbliklardan biri boʻlgan. 1914-yil avgustda Birinchi jahon urushining boshlanishi va bir necha oydan keyin Usmonli imperiyasining Germaniya tomonida urushga kirishi Yaqin Sharqdagi status-kvoni oʻzgartirdi. U qisqa muddat Qohiradagi Arab byurosiga qoʻshildi va u yerda TE Lourens bilan ishladi. Oilaviy doʻsti, Hindiston vitse-qiroli Lord Xardingning iltimosiga binoan u 1917-yilda Usmonli Mesopotamiyadagi Britaniya maʼmuriyatiga qoʻshildi va u yerda siyosiy xodim va uchta Oliy komissarning Sharq boʻyicha kotibi boʻlib xizmat qildi: bunday yuqori martabali fuqarolikdagi yagona ayol u hisoblangan. U umrining koʻp qismini Bagʻdodda oʻtkazdi va oxir-oqibat Iroq Qirolligiga aylanadigan davlat qurilishida asosiy ishtirokchisi boʻlib xizmat qildi. U shaharlarda ham, qishloqlarda ham koʻplab iroqliklar bilan tanishgan va ular bilan doʻstlashgan va Iroqning yangi qiroli Faysalning ishonchli va ittifoqchisi boʻlgan. Umrining oxirlarida u Iroq siyosatidan chetda qolib ketgandi. Ehtimol, u hali ham uni egallash uchun biror narsaga muhtojligini koʻrib, Faysal uni Iroqning qadimiy yodgorliklari boʻyicha faxriy direktori etib tayinladi va u yerda arxeologiyaga boʻlgan asl muhabbatiga qaytdi. Bu rolda u protseduralar va katalog topilmalarini modernizatsiya qilishga yordam berdi, bularning barchasi artefaktlarning ruxsatsiz talon-toroj qilinishining oldini olishga ham katta yordam koʻrsatdi. U 1926-yilda uyqu tabletkalarining haddan tashqari dozasi tufayli vafot etdi. Bell juda koʻp yozardi. U forscha sheʼrlar kitobini tarjima qilgan, uning sayohatlari, sarguzashtlari va qazish ishlarini tasvirlaydigan bir nechta kitoblarni nashr etdi va Birinchi jahon urushi paytida Angliyaga doimiy ravishda maktublar yubordi, bu esa zamonaviy Yaqin Sharq bilan bir necha inglizlar tanish boʻlgan davrda hukumat tafakkuriga taʼsir qildi.