Arab adabiyotining rivojlanishi
== Badaviylarning hissasi == Arablarning jahon tsivilizatsiyasidagi o'rni Islomning yuksalishi va tarqalishi bilan bog'liq. Bundan oldin Arabiston yarim orolida sodir bo'layotgan voqealar to'g'risida bizda deyarli ma'lumot yo'q. Biroq, arablar orasida adabiyot (asosan she'riyat) Muhammaddan oldin ham mavjud edi (taxminan 570-632.) Eng muhimi, u ko'chmanchi chorvadorlar (badaviylar[1][2]) orasida keng tarqalgan edi. Badaviylar g'ayrioddiy boy va aniq tilni rivojlantirdilar, keyinchalik Arab shoirlarining asosiy maqsadi o'quvchiga asl fikrni etkazish emas, balki oddiy va oddiy narsalar haqida iloji boricha chiroyli, batafsil va boy gapirish bo'ladi. Islom paydo bo'lishidan ancha oldin, badaviy shoirlari satirik, maqtovli asarlar va elegiyalar kabi adabiy asarlarning janrlarini takomillashtirdilar. Og'zaki folklor san'ati asosida o'sgan badaviylar she'riyati hali ham har qanday uyatchan cheklovlardan, qattiq estetik me'yorlardan uzoqdir-qo'shiq, qoida tariqasida, improvizatsiya qilingan, erkin va erkin oqadi. Ammo vaqt o'tishi bilan u har qanday she'riyat daraxtini quritadigan Kanon va normaga aylanishi kerak edi.VII-VIII asrlardan boshlab fath etuvchi arablar bilan birgalikda ushbu adabiyot Misr va Suriya, Iroq va Markaziy Osiyoga kirib, Magreb mamlakatlariga tarqaldi va Ispaniyani egallab oldi. U o'zi bilan olib ketilgan va din — Islom dinining g'ayratli tarafdorlari tomonidan ekilgan. (Garchi ko'plab Arab yozuvchilari va shoirlari nasroniy bo'lishgan bo'lsa-da, asosiy mavzu hali ham Alloh edi.) Keyingi bir necha asrlar davomida sodir bo'lgan ushbu voqealarning izlarini o'quvchi ko'plab oyatlarning mazmunida osongina topishi mumkin. VIII-XII asrlarda Arab tilida so'zlashadigan she'riyat eng yuqori cho'qqiga chiqadi, unda sevgi lirikasi islomlashgan xalqlarning madaniy an'analari bilan to'ldirilganda va singdirilganda paydo bo'ladi. Yangi yo'nalishning birinchi vakili Eronning olijanob oilasidan bo'lgan Bashshar ibn Burd edi . Vujudga kelgan paytdan boshlab 8-10 asrlarga qadar zamonaviy terminologiyadan foydalangan holda, ushbu she'riyatning targ'ibotchilari professional qiroatchilar — Ravi edi. Albatta, ularning har biri xalq ijodiyoti asarlariga o'ziga xos narsa-o'ziga xos rang va o'z sharhini olib keldi. Faqat etti yuzinchi yillarda qisman hozirgi kungacha saqlanib qolgan birinchi yozuvlar paydo bo'ladi.