Yorug'likning kombinatsion sochilishi
Yorugʻlikning kombinatsion sochilishi 1962-yilda Vudbyorilar tomonidan kashf etilgan. Sochilgan yorugʻlik spektrida tushayotgan yorugʻlikdan chastota boʻyicha molekulalar ichidagi tebranishlarning ω 1 {\displaystyle \omega _{1}} chastotalariga teng kattaliklarga farq qiluvchi chiziqlar mavjudligi haqida gapirilgan edi. Kogerent boʻlmagan nurlanish manbalariga xos boʻlgan qiyosan kichik yoritilganliklar uchun kombinatsion sochilishning intensivligi juda kam: hattoki juda kuchli chiziqlar uchun 1 sm 3 {\displaystyle ^{3}} ga sochilgan yorugʻlik oqimi uygʻotuvchi oqimning 10 − 6 {\displaystyle ^{-}6} -10 − 7 {\displaystyle ^{-7}} qismini tashkil qiladi. Yoritilganlik 10 8 {\displaystyle ^{8}} -10 9 {\displaystyle ^{9}} W/sm 2 {\displaystyle ^{2}} ga teng boʻlganda, sochilgan oqimning hissasi keskin oʻsadi va bir necha oʻn foizga yetadi. Intensivlikning bunday ortishi kombinatsion sochilishning barcha chiziqlariga emas, balki intensivligi eng katta boʻlgan chiziqlarigagina taalluqli boʻladi. Chastotalari ω ± ω i {\displaystyle \omega \pm \omega _{i}} ga teng birinchi tartibli chiziqlardan tashqari, yuqoriroq tartibli chiziqlar ham paydo boʻladi. Nihoyat, sochilish yaqqol koʻrinadigan yoʻnaltirilgan xarakterga ega boʻladi.