Hojatxonani oʻrgatish
Hojatxonani oʻrgatish, hojatga oʻrgatish — kimgadir, ayniqsa yosh bola yoki chaqaloqqa siyish va axlatni chiqarish uchun idish va hojatxonadan qanday foydalanishni oʻrgatish usullari. Zamonaviy jamiyatlargacha hojatxonani oʻrgatish haqida juda kam narsa maʼlum, ammo hojatxonaga boʻlgan munosabat yaqin tarixda sezilarli darajada oʻzgargan va madaniyatlar va demografik jihatdan farq qiladi. Tualet taʼlimiga koʻplab zamonaviy yondashuvlar, davranışsallık va kognitiv psixologiyaga asoslangan. Muayyan tavsiyalar usuldan usulga sezilarli darajada farq qiladi, garchi ularning baʼzilari samarali deb hisoblansa-da, qiyosiy samaradorlikka oid maxsus tadqiqotlar mavjud emas. Ikkala yondashuv ham vaqt oʻtishi bilan oʻrganuvchilar yoki bir xil oʻrganuvchi uchun universal samarali emas va oʻrganuvchilar oʻz usullarini vaziyatga moslashtirishlari kerak boʻlishi mumkin. Baʼzi madaniyatlarda oʻrganish tugʻilgandan keyin boshlanadi. Biroq, koʻpgina rivojlangan mamlakatlarda u 18 oylikdan ikki yoshgacha boshlanadi, koʻpchilik bolalar toʻrt yoshga kelib toʻliq taʼoʻrganib oladilar, garchi koʻp bolalar bu yoshda ham vaqti-vaqti bilan muvaffaqiyatsizlikka uchrasa ham. Baʼzi xulq-atvor va tibbiy buzilishlar hojatxona mashgʻulotlariga taʼsir qilishi va uni muvaffaqiyatli bajarish uchun zarur boʻlgan vaqt va kuchni oshirishi mumkin. Muayyan sharoitlarda tibbiy mutaxassisning professional aralashuvi talab qilinadi. Biroq, bu kamdan-kam hollarda boʻladi va bolalarning aksariyati, hatto qiyinchiliklarga duch kelganlar ham muvaffaqiyatli oʻrganadilar. Bolalar oʻrganish bilan bogʻliq baʼzi xavf-xatarlarga duch kelishi mumkin, masalan, yerga sirpanish yoki hojatxona oʻrindigʻidan tushish. Hojatxonaga oʻrgatish baʼzi hollarda bolalarni zoʻravonlikka olib kelishi mumkin. Tualet mashgʻulotlari uchun bir qator amaliyotlar ishlab chiqilgan, baʼzilari ixtisoslashgan, boshqalari esa keng qoʻllaniladi. Zamonaviy jamiyatlargacha hojatxona mashgʻulotlari haqida kam narsa maʼlum. Maʼlum boʻlgan eng qadimgi bolalar hojatxonasi qadimgi Rimga tegishli. Ammo ular qanday taʼlim usullaridan foydalanganligi haqida hech qanday dalil yoʻq. Yevropa oʻrta asrlarida, bir manbaga koʻra, „Toʻshakda siydik chiqarish“ ga qarshi tavsiya etilgan davolar… maydalangan tipratikan yoki echki tuyogʻi kukunini isteʼmol qilishni va toʻshakka quritilgan xoʻroz chigʻanoqlarini sepishni oʻz ichiga olgan". Yaqin oʻtmishda hojatxonani oʻrgatish bilan bogʻliq madaniy anʼanalar va amaliyotlar turlicha boʻlgan. Misol uchun, 18-asr oxiridan boshlab, chaqaloqning jinsiy aʼzolarini yopish uchun barglar yoki choyshablardan (yoki hech narsa) foydalanishdan qoʻl yuvishni talab qiladigan mato tagliklaridan foydalanishga oʻtish sodir boʻldi. Keyin mexanik kir yuvish mashinalari paydo boʻldi, keyin bir martalik tagliklar 20-asrning oʻrtalarida mashhur boʻldi, taraqqiyotning har bir bosqichi ota-onalarning vaqtini va hojatxonaga oʻrgatilmagan bolalarga gʻamxoʻrlik qilish uchun zarur boʻlgan boshqa resurslarni kamaytirdi Bu jarayon dunyoning hamma joylarida bir xil emas edi. Kambagʻalroq mamlakatlarda hojatxonaga oʻrgatish imkon qadar tezroq talab qilinadi, chunki bir martalik tagliklar kabi qulayliklardan foydalanish moliyaviy jihatdan cheklangan boʻlishi mumkin. Rivojlangan mamlakatlardagi kambagʻal oilalar ham badavlat oilalarga qaraganda hojatxonaga borishni erta oʻrganadilar. 20-asrda hojatxona mashgʻulotlariga oid kontseptsiyalarning koʻp qismida ongsiz holatga urgʻu berib, tualetga borishning keyingi hayotida yuzaga kelishi mumkin boʻlgan psixologik oqibatlar haqida ogohlantirishlar bilan psixoanaliz ustunlik qildi. Masalan, antropolog Jefri Gorer 1940-yillardagi zamonaviy yapon jamiyatining koʻpgina xususiyatlarini tualetga oʻrgatish usuli bilan bogʻlab, „Hojatxonaga erta va ogʻir tayyorgarlik koʻrish kattalar yapon xarakterini shakllantirishning eng muhim omili“ deb yozadi. 1970-yillardagi baʼzi nemis ota-onalar nazariyotchilari natsizm va Xolokostni hojatxonaga oʻrgatishning jazo usullaridan kelib chiqqan avtoritar, sadist shaxslar bilan bogʻlashgan. Bu asosan 20-asrda bixeviorizm foydasiga voz kechildi, mukofot va mustahkamlash muayyan xatti -harakatlarning chastotasini oshirish usullariga va kognitiv psixologiyaga, maʼno, idrok va shaxsiy qadriyatlarga urgʻu berilgan. Psixolog va pediatr Arnold Gesell kabi yozuvchilar pediatr Benjamin Spok bilan birgalikda tualetga tayyorgarlik muammosini biologiya va bolaning tayyorgarligi masalasi sifatida qayta koʻrib chiqishda katta taʼsir koʻrsatdilar.