Joule qonuni
Joule qonuni, Joulening birinchi qonuni yoki Joule-Lenz qonuni — oʻtkazgichdan elektr toki oʻtganda unda ajraladigan issiqlik miqdorini ifodalovchi qonun. Oʻtkazgich bir jinsli boʻlsa, elektr tokining ishi faqat issiqlik hosil qilish uchun sarf boʻlib, ajralgan issiqlik miqdori Q {\displaystyle Q} tok kuchi / kvadrati, oʻtkazgich qarshiligi R {\displaystyle R} va tokning oʻtish vaqti / ga toʻgʻri mutanosib boʻladi. U Q k P R t {\displaystyle Q^{k}PRt} , bunda k {\displaystyle k}  — mutanosiblik koeffitsiyenti boʻlib, u oʻlchash birliklarining tanlanishiga bogʻliq boʻladi. Tok amperlarda, qarshilik Om da, vaqt s {\displaystyle s} da olinsa, koeffitsiyent k − 0 , 239 = 0 , 24 {\displaystyle k-0,239=0,24} boʻlganda Q {\displaystyle Q} kaloriyalarda, k—h boʻlganda Q {\displaystyle Q} joullarda ifodalanadi. Joule qonunini James Prescott Joule 1841-yilda yaratgan, undan mustaqil ravishda Emil Lenz 1842-yilda tajribada tasdiqlagan. Joule qonunining amaliy ahamiyati katta; elektr choʻgʻlanma lampalari, elektr isitkichlar va elektr isitish qurilmalari shu qonunga asoslanib loyihalanadi. Joul-Lens qonuni elektr tokining oqishi paytida o'tkazgichda chiqarilgan issiqlik miqdorini topishga imkon beradi: issiqlik miqdori oqim kuchining kvadratiga, o'tkazgichning qarshiligiga va oqim vaqtiga to'g'ridan-to'g'ri proportsionaldir. Matematik jihatdan quyidagi shaklda ifodalanishi mumkin: bu erda w -hajm birligidagi issiqlik ishlab chiqarish quvvati, j→ - elektr tokining zichligi→,E  — elektr maydonining kuchi, σ-muhitning o'tkazuvchanligi va nuqta skalyar mahsulotni bildiradi.