Nawab Faizunnesa
Nawab Begum Faizunnesa Choudhurani (bengalcha: নওয়াব বেগম ফয়জুন্নেসা চৌধুরানী  ; 1834—1903-yil) Bangladeshning hozirgi Comilla tumanidagi Homnabad-Pashchimgaon mulkidagi Zamindar (zamindor, mol-mulk egasi) edi. U ayollar taʼlimi va boshqa ijtimoiy masalalar bilan shugʻullanuvchi tashkiloti bilan mashhur. Uning ijtimoiy mehnatini qadrlash uchun 1889-yilda qirolicha Viktoriya Fayzunnesaga " Nawab " unvonini berdi va bu uni Janubiy Osiyodagi birinchi ayol Nawabga aylantirdi. Faizunnesaning taʼlim va adabiy faoliyati asosan 1857-yildan keyingi davrga toʻgʻri kelib, Hindistondagi musulmonlar mustamlakachilik qiyinchiliklarini toʻliq boshdan kechira boshlagan va ularni kamsitish eng yuqori darajaga yetgan edi. Fayzunnesa ushbu madaniy kontekstda ayollar uchun maktablar tashkil etishga kirishdi. Majoziy maʼnoda u Rupjalaldagi musulmon qahramonini tasvirlash orqali jamiyatni umidsizlik va tushkunlik tahdididan qutqarishga harakat qildi va shu bilan ularga umid va ishonch bagʻishladi. Ayollar taʼlimi tarafdori, xayriyachi va ijtimoiy xodim Faizunnesa hozirgi Bangladeshning Comilla shahrida tugʻilgan. U uzoqdagi amakivachchasi va qoʻshni zamindor boʻlgan Muhammad Gʻoziyga 1860-yilda ikkinchi xotin boʻlib turmushga chiqdi va ikki qizi Arshadunnesa va Badrunnesa tugʻilgandan keyin ajrashdi. U 1883-yilda onasi vafotidan keyin zamindor boʻldi va ijtimoiy va xayriya ishlarida tobora koʻproq ishtirok etdi va shu tariqa 1889-yilda Britaniya mustamlakasi boʻlgan Hindistonning birinchi ayol Nawabi boʻlish sharafiga sazovor boʻldi. U Sangeet Saar, Sangeet Lahari va Tattwa O Jatiya Sangeet kabi bir nechta adabiy asarlar yozgan va oʻzining yangi kashf qilgan taʼlim va xayriya ishlari, maktablar, madrasalar va kasalxonalar tashkil etishi bilan mashhur. Biroq, Rupjalal oʻzining eng muhim ishi boʻlib qoldi va koʻproq tadqiqot va tanqidiy eʼtiborini aynan shu ishga qaratdi.