Breggvulf sharti
Bragg-Vulf sharti (shuningdek , Vulf-Bragg sharti ) rentgen nurlanishining kristalda elastik tarqalishning diffraktsiya maksimallari paydo bo'lish yo'nalishini belgilaydi. 1913 yilda bir-biriga bog'liq bo'lmagan tarzda V. L. Bragg va G. IN. Vulf . Shunaqa ko'rinishga ega: 2 d sin ⁡ θ = n λ {\displaystyle \quad 2d\sin \theta =n\lambda } Bu yerda d - tekisliklar orasidagi masofa, θ - sirpanish burchagi (Bragg burchagi), n - difraksiya maksimalining tartibi, λ - to'lqin uzunligi. Bragg diffraktsiyasi nafaqat elektromagnit to'lqinlar, balki materiya to'lqinlari ( to'lqin funktsiyalari ) uchun ham kuzatilishi mumkin. Xususan, bu birinchi marta 1936 yilda neytronlar uchun , keyinchalik alohida atomlar taqdim qilingan, Bose-Eynshteyn kondensati , elektronlar , ikki atomli va koʻp atomli uchun ham eksperimental tarzda isbotlangan. .