Beshinchi avlod kompyuter tizimlari
Beshinchi avlod kompyuter tizimlari yoki FGCS (yaponcha: 第五世代コンピュータ) 1982-yilda Yaponiya Xalqaro Savdo va Sanoat Vazirligi (MITI) tomonidan ommaviy parallel hisoblash va mantiqiy dasturlashdan foydalangan holda kompyuterlarni yaratish boʻyicha boshlangan 10 yillik tashabbus edi. U superkompyuterga oʻxshash unumdorlikka ega „davr yaratuvchi kompyuter“ yaratish va sunʼiy intellektning kelajakdagi ishlanmalari uchun platforma yaratishni maqsad qilgan. FGCS oʻz vaqtidan oldinda edi va uning haddan tashqari ambitsiyalari tijorat muvaffaqiyatsizligiga olib keldi. Biroq, nazariy darajada, loyiha bir vaqtning oʻzida mantiqiy dasturlashni rivojlantirishga turtki boʻldi. „Beshinchi avlod“ atamasi tizimning ilgʻor ekanligini anglatish uchun moʻljallangan edi: Hisoblash texnikasi tarixida kompyuterlarning toʻrtta avlodi mavjud edi. Vakuum naychalari yordamida kompyuterlar birinchi avlod deb nomlandi; tranzistorlar va diodlar, ikkinchisi; integral mikrosxemalar, uchinchisi; va mikroprotsessorlardan foydalanadiganlar toʻrtinchi hisoblandi. Oldingi kompyuter avlodlari bitta protsessorda mantiqiy elementlar sonini koʻpaytirishga eʼtibor qaratgan bir paytda koʻpchilik ishongan beshinchi avlod unumdorlikka erishish uchun koʻp sonli protsessorlarga murojaat qilgan edi. 