Orqaga qaytarish
Siyosatshunoslikda orqaga qaytish - bu davlatning asosiy siyosatini o'zgartirishga majburlash strategiyasi. Odatda u hukmron rejimini almashtirishga qaratilgan . Bu chegaradan farq qiladi, ya'ni bu davlatning kengayishiga yo'l qo'ymaslikni anglatadi. Ilmiy adabiyotlarda ortga qaytish haqidagi munozaralarning aksariyati AQShning sovuq urush davridagi kommunistik mamlakatlarga nisbatan tashqi siyosati bilan bog'liq. Orqaga qaytarish strategiyasi sinab ko'rildi va 1950-yilda Koreyada va 1961-yilda Kubadagi harakatlar muvaffaqiyatli bo'lmadi. 1983-yilda Grenadada esa muvaffaqiyatli bo'ldi. Qo'shma Shtatlar siyosiy rahbariyati 1953-yil Sharqiy Germaniyadagi qo'zg'olon va 1956-yil Vengriya inqilobi paytida orqaga qaytishdan foydalanishni muhokama qildi, ammo Sovet aralashuvi katta urush xavfini oldini olishga qarshi qaror qildi. Ikkinchi jahon urushida (1943-yil Italiyaga, 1945-yil Germaniyaga, 1945-yil Yaponiyaga), Afgʻonistonga (2001-yilda Tolibonga qarshi) va Iroqda (2003-yil Saddam Husaynga qarshi) AQShga dushman boʻlgan hukumatlarning orqaga qaytishi sodir boʻldi. Mavjud hukumatga qarshi qaratilgan bo'lsa, orqaga qaytarish ba'zan " rejim o'zgarishi " deb ataladi.