O‘z-o‘zini hurmat qilish
Oʻz-oʻzini hurmat qilish bu oʻz qadr-qimmatiga yoki qobiliyatiga ishonchdir. Oʻz-oʻzini hurmat qilish oʻzi haqidagi eʼtiqodlarni (masalan, „men sevaman“, „men loyiqman“), shuningdek, gʻalaba, umidsizlik, magʻrurlik va uyat kabi hissiy holatlarni oʻz ichiga oladi. Smith va Mackie (2007) buni shunday taʼriflagan: „Oʻz-oʻzini anglash — bu biz oʻz-oʻzimiz haqida nimani oʻylashimizdir; oʻz-oʻzini hurmat qilish — bu oʻz-oʻzini ijobiy yoki salbiy baholash, oʻz-oʻziga qanday munosabatda boʻlishdir“. Oʻz-oʻzini hurmat qilish jozibali psixologik konstruksiyadir, chunki u akademik muvaffaqiyat, baxt, nikoh va munosabatlardan qoniqish va jinoiy xatti-harakatlar kabi maʼlum natijalarni bashorat qiladi. Oʻz-oʻzini hurmat qilish maʼlum bir xususiyatga koʻra yoki global miqyosda qoʻllanilishi mumkin. Psixologlar odatda oʻz-oʻzini hurmat qilishni doimiy shaxsiy xususiyat sifatida koʻrishadi (oʻzini oʻzi hurmat qilish xususiyati), ammo normal, qisqa muddatli oʻzgarishlar ham mavjud. Oʻz-oʻzini hurmat qilishning sinonimlari quyidagilarni oʻz ichiga oladi: oʻz-oʻzini qadrlash, oʻz-oʻzini sevish, oʻz-oʻzini ardoqlash.