Hayvonlarda hissiyot
Tuygʻu yuqori intensivlik va yuqori gedonistik tarkibga ega boʻlgan har qanday ruhiy tajriba sifatida aniqlanadi. Hayvonlarda his-tuygʻularning mavjudligi va tabiati inson hissiyotlari bilan bogʻliq va bir xil mexanizmlardan kelib chiqadi, deb ishoniladi. Charlz Darvin ushbu mavzu boʻyicha yozgan birinchi olimlardan biri boʻlib, uning kuzatuv (va baʼzan anekdot) yondashuvi keyinchalik ishonchliroq, faraziy, ilmiy yondashuvga aylandi. Kognitiv moyillik va oʻrganilgan nochorlik modellari uchun testlar turli xil hayvonlar turlarida, jumladan, kalamushlar, itlar, mushuklar, rezus maymunlari, qoʻylar, tovuqlar, starlinglar, choʻchqalar va asalarilarda optimizm va pessimizm tuygʻularini koʻrsatdi. Yaak Panksepp hayvonlarning his-tuygʻularini oʻrganishda katta rol oʻynadi va oʻz tadqiqotlarini nevrologik jihatga asosladi. Ettita asosiy hissiy hissiyotlar qayd etilgan boʻlib, ular turli xil neyrodinamik limbik emotsional harakatlar tizimlari orqali aks ettirilgan, jumladan, qidiruv, qoʻrquv, gʻazab, shahvat, gʻamxoʻrlik, vahima va oʻyin. Bunday hissiy javoblarni miya stimulyatsiyasi va farmakologiya orqali samarali nazorat qilish mumkin. Tuygʻular turli xil yondashuvlar, jumladan, bixeviorizm, qiyosiy, anekdot, ayniqsa Darvinning yondashuvi va bugungi kunda eng koʻp qoʻllaniladigan ilmiy yondashuv, jumladan, funktsional, mexanik, kognitiv moyillik testlari, oʻz-oʻzini davolash, shpindel neyronlari, vokalizatsiya va nevrologiya. Hayvonlardagi his-tuygʻular hali ham juda munozarali mavzu boʻlib qolsa-da, ular primatlar, kemiruvchilar, fillar, otlar, qushlar, itlar, mushuklar, asalarilar va qisqichbaqalarni oʻz ichiga olgan katta va kichik turlarning keng doirasida oʻrganilgan.