Tarixiy latifa
Tarixiy latifa — bu hayotdan olingan qisqa ibratli hikoya. Hikoya, albatta, haqiqiy odamlar bilan, haqiqiy joylarda boʻlishi va haqiqiy hayotga asoslangan boʻlishi kerak. Tarixiy anekdot latifaning bir turi emas. Tarixiy latifaning kulgili boʻlishi shart emas va har holda, hazil oʻz-oʻzidan maqsad emas. " Ἀνέκδοτα " (yunon. „nashr qilinmagan“) — Kesariyalik Prokopiyning imperator Yustinian va uning rafiqasi Teodoraga (miloddan avvalgi VI asr) qarshi qaratilgan vafotidan keyin nashr etilgan asari nomi.). Bu soʻzga Didro asos solgan Entsiklopediya yoki Fanlar, sanʼat va hunarmandchilikning izohli lugʻatida quyidagicha izohlangan: „Latifalar qadimgi va yangi tarixga oid soʻz boʻlib, yunonlar birinchi marta ommaga maʼlum boʻlgan narsalarni shunday atashgan. . . . Bu soʻz adabiyotda monarxlarning idoralarida va sudlarida sodir boʻlgan ishlar haqidagi maxfiy hikoyalarga nisbatan qoʻllaniladi. Ammo o‘zini haqiqat deb daʼvo qiladigan, lekin ko‘p hollarda noto‘g‘ri yoki hech bo‘lmaganda shubhali bo‘lgan bu sirli hikoyalardan tashqari, tanqidchilar qaysi janrda bo‘lishidan qatʼi nazar, hali nashr etilmagan barcha yozuvlarni latifalar deb ataydilar“ . Volter latifalarga quyidagi taʼrifni bergan: "… bu tarixning mo‘l hosilidan keyin boshoqchalar qoldiqlari terib olinadigan tor chiziq; bular uzoq vaqtdan beri yashirin boʻlgan kichik tafsilotlar, shuning uchun „hazillar“ nomi; ular mashhur qahramonlarga tegsa, ommani qiziqtiradi". Har qanday davrning odatlari va qahramonlari tasvirini bevosita aks ettiruvchi guvohlar, oddiy odamlarning xotiralari va eslatmalari katta ahamiyatga ega boʻlishi mumkin. Koʻpincha ular adabiy asarlarning bir qismiga aylanadi: aniq tarixiy latifalar yoki badiiy syujetning asosi sifatida. Prosper Merime Karl IX hukmronligi yilnomasining so‘zboshisida shunday deb yozgan edi: „Tarixda men faqat latifalarni yaxshi ko‘raman va latifalardan men o‘zimning tasavvurimga ko‘ra, feʼl-atvor va qahramonlarning haqiqiy suratini topadigan latifalarni afzal ko‘raman. maʼlum bir davrga tegishli.“ Bu yozuvchini tez-tez ayblab turadigan tarixiy latifalar va qiziquvchanliklarga qaramlik emas, balki haqiqiylikka, hayot haqiqatiga intilishdir. Mashhur shaxslarning xatti-harakatlari haqidagi qisqa hikoyani ifodalovchi tarixiy latifa tarixiy, chiziqli vaqt bilan bogʻliqligi bilan ajralib turadi. Tarixiy latifaning haqiqiyligiga, haqiqatiga yoʻnaltirilganligi rus janridagi unga tegishli taʼriflarda oʻz aksini topgan: „haqiqat“, va boshqalar.