Qadimgi turkiy
Qadimgi turkiy (shuningdek, sharqiy eski turkiy, oʻrxun turkiy tili, eski uygʻur tili ) umumiy turkiy tillarning eng qadimgi tasdiqlangan shakli boʻlib, taxminan VIII asrdan XIII asrgacha boʻlgan Goʻkturk va Uygʻur xoqonligi yozuvlarida uchraydi. Bu zamonaviy G'arbiy Yugur tilida saqlanib qolgan turkchaning Sibir turkchasi bo'limining eng qadimgi tasdiqlangan shakli.Bu til uyg'ur tilining ajdodi emas, uyg'ur turkchasining zamondosh ajdodi o'rta turkiy, keyinchalik chag'atoy yoki turkiy deb atalgan Qadimgi turkcha bir qancha yozuvlarda, jumladan, eski turkiy yozuvda, eski uyg‘ur alifbosida , braxmi yozuvida va manixey yozuvida yozilgani ishlatilgan. Qadimgi turk tilida koʻpincha bir tilga emas, balki birinchi ming yillikning oxirlarida soʻzlashgan turli umumiy turkiy tillarning bir-biriga yaqin va oʻzaro tushunarli boʻlgan bosqichlari umumiy maʼnoda ifodalanadi.