Fumislik
Fumizm yoki fumizm (fransuzcha: fumisme, „tutun“) — Parij sanʼatida 1870-yillarning oxiridan XX asrning birinchi choragigacha mavjud boʻlgan shartli dekadent tendentsiya. Fumizmni "koʻzlarga tutun chiqarish sanʼati" deb taʼriflash mumkin - amalda bu Dadaizm bilan bir xil, ammo bundan atigi qirq yil oldin. Boshqa tomondan, „fumistlar“ (yoki „fumizm“ tarafdorlari) nafaqat maʼlum bir estetik tendentsiyaning bir qismi boʻlgan rassomlar va rassomlar, balki ancha kengroq: umuman olganda, beparvo, daʼvogar, chang soladigan odamlar deb atalgan. koʻzlar va avangard uslubdagi asarlar yaratish. Bu umumlashgan estetik va falsafiy atama XIX asr oxiri XX asr boshlarida fransuz madaniyatida keng tarqaldi. Эмиля Гудо[en] , shoir, yozuvchi, Moliya vazirligi rasmiysi va " Общества Гидропатов[fr] " deb nomlangan tashkilot asoschisi engil qoʻli bilan. Ushbu oqimning asoschilari va mafkuraviy ilhomlantiruvchilari bir xil Emil Gudo, shuningdek, ikkita doimiy bezovtalanuvchilar edi: Артюр Сапек[fr] (haqiqiy ismi - Eugene Bataille) va Alfons Allais.