Hikikomori
Hikikomori—(yaponcha: ひきこもり yoki ひきこもり, bitik. „ichkariga tortish, cheklanish“)jiddiy ijtimoiy chekinish sifatida tanilgan . Kasalik tarixi Bu jamiyatdan butunlay uzoqlashish va ekstremal holatga intilish. Hikikomori umumiy hodisaga ham, reklyuziyalarning oʻziga ham tegishli. Kontseptsiya birinchi navbatda faqat Yaponiyada tan olingan, ammo shunga oʻxshash tushunchalar boshqa til va madaniyatlarda mavjud. Hisob-kitoblarga koʻra, yarim million yapon yoshlari, hamda yarim milliondan ortiq oʻrta yoshlilar ijtimoiy hikikomoriga aylangan. Hisob-kitoblarga koʻra, yarim million yapon yoshlari, hamda yarim milliondan ortiq oʻrta yoshlilar ijtimoiy hikkikomoriga aylangan.Hikkilar oʻz ixtiyorlari bilan jamiyatdan uzilgan, ijtimoiy aloqalardan deyarli uzoq yuradigan, oʻqishni ham, ishni ham, tashlab qoʻygan odamlardir. Bugunga kelib Yaponiyada 800.000 dan ortiq (Yaponiya Sogʻliqni saqlash vazirligi maʼlumotlariga koʻra,1. millionga yaqin) hikki istiqomat qiladi. Hikki umrini oddiy, deyarli bir xil ssenariyda oʻtkazadi. U oʻzizning jonajon xonasida uxlaydi, kompyuter telefon yoki televizor bilan „ishlaydi“, maxsus anonim forumlarda suhbatlashadi,anime tomosha qiladi,komikslar oʻqiydi, ijod qiladi yoki shunchaki yolgʻizlik va jimjitlikdan rohatlanadi. Psixiatr Tamaki Saitō hikikomorini"yigirmanchi asrning oxirigi yillariga kelib muammoga aylangan oʻz uyida oʻzi yolgʻiz qolishi va 6 oy yoki undan koʻp muddat davomida jamiyatda ishtirok etmaslik yaʼni jamiyatga qoʻshilmaslik bilan bogʻliq holat" deb taʼriflaydi. Umumiy xususiyatlar Koʻp odamlar tashqi dunyoning bosimini his qilishsa-da, „hikikomori“ butunlay ijtimoiy chekinish bilan reaksiyaga kirishadi. Baʼzi ogʻirroq holatlarda ular bir necha oylar yoki yillar davomida yotoqxonalarida oʻzlarini izolyatsiya qilishadi. Odatda ularning doʻstlari kam yoki umuman yoʻq. Hozirgi yoki tiklanayotgan „hikikomori“ bilan intervyularda, ommaviy axborot vositalari xabarlari va hujjatli filmlar bu shaxslarning ruhiy iztiroblari va qaygʻularining kuchli darajasini aks ettiradi. Hikikomorilarni davolash asosan juda qiyin va juda koʻp vaqt oladi. Lekin maʼlumotlarga koʻra hikikomorilarni davolagan shaxslarning oʻzi ham sobiq hikilar boʻlgan. Hozirgi kunda hikikomorilarni davolash uchun yaponiyada nodavlat tashkilotlari ham tashkil etilgan.1996 yilda Yaponiya Taʼlim Vazirligi maktab jadvalini olti kunlik haftadan besh kunlik haftaga sezilarli darajada yumshatish orqali ushbu „bosimli taʼlim“ muhitini hal qilish va yapon yoshlarida ijodiy fikrni kuchaytirish choralarini koʻrdi. Gʻarb taʼlim modellari bilan taqqoslanadigan yangi akademik oʻquv dasturlari bilan kundalik jadvaldan ikkita fanni olib tashlash. Biroq, yapon ota-onalari yoʻqotilgan vaqtni „toʻldirish“ uchun oʻz farzandlarini „juku“ nomi bilan mashhur boʻlgan xususiy cram school maktablariga yuborishmoqda. Oʻrta maktab yoki universitetni tugatgandan soʻng, yapon yoshlari ham Yaponiyada juda ogʻir ish bozoriga duch kelishlari kerak, koʻpincha faqat yarim kunlik ish topadilar va ozgina daromadga ega boʻlib, oila qura olmaydilar. Hikikomorilar asosan ogʻir harakterli va kamgap boʻlishadi. Yaponiyada hozirgi kunda ham hikikomorilar mavjud.