Flyuorografiya
Flyuorografiya, radiofotografiya, rentgenofotografiya  — rentgenodiagnostika usuli; bunda obyektning rentgen apparati ekranidagi tasviri unchalik katta boʻlmagan fotoplyonkaga tushiriladi. Oʻlchami 70x70 yoki 90x90 boʻlgan flyuorogrammalarda koʻkrak qafasi aʼzolari tasviri olinadi. Flyuorografiya, asosan, koʻkrak qafasi aʼzolari, sut bezlari, suyak sistemasi va boshqalarni tekshirishda qoʻllaniladi. Yashirin kechadigan kasalliklarni ommaviy tekshirish mumkinligi uning boshqa rentgenodiagnostik usullardan afzalligidir. Flyuorografiya kabinetlari koʻchma va statsionar boʻladi. Rentgen diagnostikasining bir turi sifatida flyuorografik tadqiqot birinchi marta 1896 yilda J. Blayer tomonidan rentgen nurlari kashf etilganidan bir yil oʻtgach, u fotoflyuoroskopni ham ishlab chiqdi. Biroq, sil bilan kasallangan bemorlarni aniqlash uchun birinchi floroskopiya xonasi faqat 1930 yilda Rio-de-Janeyroda paydo boʻlgan. Rossiyada florografiya birinchi marta 1947 yilda Pavlovo-Posadda oʻtkazildi. Koʻkrak qafasining organlari nurlanishni boshqacha qabul qiladi, shuning uchun tasvir notekis koʻrinadi. Yurak, bronxlar va bronxiolalar yorqin dogʻlarga oʻxshaydi, agar oʻpka sogʻlom boʻlsa, fluorografi oʻpka toʻqimasini bir hil va bir xil koʻrsatadi. Ammo oʻpkada yalligʻlanish boʻlsa, fluorografiyada yalligʻlangan toʻqimalardagi oʻzgarishlarning tabiatiga qarab, yoki qorayishlar koʻrinadi — oʻpka toʻqimalarining zichligi oshadi yoki yoritilgan joylar koʻrinadi — havoning havodorligi. toʻqimalar ancha yuqori. Shuningdek, tadqiqot jarayonida skelet, yurak, yirik tomirlar strukturasining patologiyalari aniqlanishi mumkin.