Sillabab
Sillabab (inglizcha: Syllabub) — shakar va oq sharob bilan qoʻlda koʻpirtirilgan quyuq qaymoqli Britaniya shirinligi. Ayniqsa, XVI—XIX asrlarda mashhur boʻlgan, ammo bugungi kunda ham tez-tez tayyorlanadi. Sillabab uchun eng qadimgi retseptlar uni sidr qoʻshilib quyuqlashtirgan, sutdan tayyorlangan quyuq ichimlik sifatida tasvirlaydi. Ushbu versiyada sillabab oʻsha davrning yana bir mashhur ingliz shirinlik ichimligi boʻlgan possetga juda oʻxshash edi. Zamonaviy sillabab odatda qoʻlda koʻpirtirilgan qaymoq, oq sharob, shakar va limon bilan taʼmlangan shirinlikdir (lekin taʼmi boshqacha boʻlishi ham mumkin). Sillabab turli shakldagi piyola yoki stakanlarda beriladi, choy qoshida isteʼmol qilinadi. Limonli sillabab quyuq va havodor tuzilishga ega, oʻrtacha shirin, yengil nordon taʼmga ega. Sillababaning alkogolsiz versiyasi (olma sharbati bilan) va shakar qoʻshilmagan versiyasi mavjud. Baʼzan zamonaviy retseptlarda oq sharob oʻrniga viski yoki prosekko ishlatilishi mumkin. Darhaqiqat, sillabab Buyuk Britaniyadagi mashhur kremli shirinliklar, bir tomondan, kranachan va trayfl va ikkinchi tomondan, sharobli kremlar toifasidagi shirinliklar (masalan, italyan sabayoni, nemis Velfov shirinligi va fransuz shodosi) oʻrtasidagi taʼmga ega shirinlikdir. Biroq, sillababning kelib chiqishi posset va keyinroq paydo boʻlgan egg-nog bilan bogʻliq ichimlikdir (oʻz navbatida, zamonaviy sutli kokteyl paydo boʻlgan). „Sllabab“ soʻzining kelib chiqishi nomaʼlum. Tarixiy jihatdan, u turlicha yozilishi mumkin („solybubbe“, „sullabub“, „sullibib“, „sullybub“, „sullibub“), zamonaviy ingliz tilida „syllabub“ imlosi oʻrnatildi. Sillabab John Heywood (XVI asr), Samuel Pepys (XVII asr) va Thomas Hughes (XIX asr) kabi turli xil ingliz mualliflarining asarlarida tilga olingan.