Ego zaiflik
Ego zaiflik — oʻz-oʻzini nazorat qilish yoki iroda tugatilishi mumkin boʻlgan cheklangan aqliy resurslarga tayanadi ([[Id, ego va soʻzlashuv maʼnosi emas, balki super-ego|psixoanalitik tuygʻu]]). Aqliy faoliyat uchun energiya kam boʻlsa, oʻzini oʻzi boshqarish odatda buziladi, bu ego tükenmesi holati deb hisoblanadi. Jumladan, oʻz-oʻzini yoʻqotish holatini boshdan kechirish, keyinchalik oʻzini nazorat qilish qobiliyatini buzadi. Oʻz-oʻzini nazorat qilishni talab qiladigan kamaytiruvchi vazifa, hatto vazifalar bir-biriga bogʻliq boʻlmagandek tuyulsa ham, keyingi oʻz-oʻzini nazorat qilish vazifasiga toʻsqinlik qilishi mumkin. Oʻz-oʻzini nazorat qilish individual va shaxslararo darajada oʻzini-oʻzi faoliyatida qimmatli rol oʻynaydi. Shuning uchun egoning kamayishi eksperimental psixologiyada, xususan, ijtimoiy psixologiyada muhim mavzudir, chunki u insonning oʻzini oʻzi boshqarish jarayonlarini tushunishga yordam beradigan mexanizmdirni qoʻllab-quvvatlovchi va nazariya sifatida egoni yoʻqotishning haqiqiyligini shubha ostiga qoʻyuvchi tadqiqotlar ham boʻlgan. Baʼzi meta-tahlillar va tadqiqotlar egoni yoʻqotish effektining hajmi va mavjudligini shubha ostiga qoʻydi. Keyinchalik oʻtkazilgan tadqiqotlarning yakuniy asosliligi va xulosalari hamma tomonidan qabul qilingan emas. Martin Xagger va Nikos Chatzisrantis, ularning 2010 yildagi meta-tahlili egoni yoʻqotish effekti mavjudligini tasdiqlagandek tuyuldi. keyinchalik oldindan roʻyxatdan oʻtgan 23 ta laboratoriya replikatsiya tadqiqotini oʻtkazdi, bu esa egoni yoʻqotish effektini topmadi.