Gʻaliya
Ğəliyə (boshqirdcha: Ғәлиә, علیه) Ufadagi ikkinchi sobor masjidiga biriktirilgan va 1906-1919-yillarda mavjud boʻlgan madrasa edi. Uning asoschisi va direktori Ziyo Kamali. 1907-yildan buyon Gʻaliya Ufa yer egasi Sofiyabeke Canturina va savdogar Sexdiy Nazirof mablagʻlari hisobidan maxsus qurilgan uch qavatli binoda faoliyat yuritib kelmoqda. Madrasa Salimgerey Jantorindan ham katta moddiy yordam olgan. Muassasada diniy fanlardan tashqari arab, eski boshqird va rus tillari, falsafa, ritorika, geografiya, tarix, arifmetika, kimyo, fizika, fiziologiya va jami 30 ga yaqin fanlar oʻqitilgan. Gʻaliya boshqird, tatar, qozoq va oʻzbek adiblari, jamoat va davlat arboblari, jumladan Gʻalimjon İbrahimov, Shayxzoda Babich, Majit Ğafuriy, Ğibadulla Alparof, Soltan Ğäbäşi, Xäsän Tufan, Xäsän Käbäykim, Şärif Sünçäläy, Kärim Xäkimef, Magʻjon Jumabay, Beıіmbet Maılın [kk] va Mirmuhsin Shermuhamedov sinagari boshqird, tatar, qozoq va oʻzbek adiblari, jamoat va davlat arboblari uchun alma mater boʻlgan. Bu yerda turli yillar davomida Zokir Qodiyri, Zaki Validiy, Xuca Badiiy, Xabibulla Zayni, Ğiniyatulla Teregulov, Ğabdulla Sonasi, Ğalimjon İbrahimov, Sələx Aðnagulov va boshqalar oʻqituvchilik qilgan.