Miya atrofiyasi
Miya atrofiyasi ko'plab markaziy asab tizimi kasalliklarining umumiy xususiyatidir. Har qanday to'qimalarning atrofiyasi hujayra o'lchamining kichrayishini anglatadi, bu holat sitoplazmatik oqsillarning progressiv yo'qolishi bilan bog'liq bo'lishi mumkin. Miya to'qimalarida atrofiya neyronlar va ular orasidagi aloqalarning yo'qolishini tavsiflaydi. Miya atrofiyasini ikkita asosiy turga ajratish mumkin: umumiy va fokal atrofiya. Umumiy atrofiya butun miya bo'ylab sodir bo'ladi, fokal atrofiya esa miyaning ma'lum bir joyidagi hujayralarga ta'sir qiladi. Agar miya yarim sharlari (miyaning ikkita bo'lagi ) ta'sirlansa, ongli fikrlash va ixtiyoriy jarayonlar buzilishi mumkin. Miya hajmining ma'lum darajada qisqarishi dinamik qarish jarayoni bilan tabiiy ravishda sodir bo'ladi. Tarkibiy o'zgarishlar balog'at yoshida davom etadi, chunki miyaning qisqarishi 35 yoshdan keyin boshlanadi, yiliga 0,2%ni tashkil qiladi. Odamlar 70 yoshga yetganda pasayish tezligi tezlashadi. 90 yoshga kelib, inson miyasi o'zining dastlabki eng yuqori vaznini 15% ga yo'qotgan bo'ladi. Miya atrofiyasidan tashqari, qarish miyadagi kichik qon ketishlari bilan ham bog'liq.