Muhammad ibn Tugj al-Ixshid
Abu Bakr Muhammad ibn Toʻgʻj ibn Juff ibn Yiltakin ibn Furon ibn Furiy ibn Xoqon (882-yil 8-fevral — 946-yil 24-iyul), al-Ixshid nomi bilan mashhur (arabcha: الإخشيد) 939-yildan keyin Abbosiy qoʻmondoni va gubernatori boʻlib, 935-yildan 946-yilda vafotigacha Misr va Suriyaning (Levant) bir qismining avtonom hukmdori boʻlgan. U 969-yilgi Fotimiylar istilosigacha bu hududni boshqargan Ixshidiylar sulolasining asoschisi edi. Abbosiylarga ham, Misr va Suriyadagi avtonom Tulunid hukmdorlariga ham xizmat qilgan turkiy general Tug‘j ibn Juffning o‘g‘li Muhammad ibn Tug‘j Bag‘dodda tug‘ilgan, ammo Suriyada o‘sgan va ilk harbiy va maʼmuriy tajribani otasining qo‘lida olgan. tomoni. Uning dastlabki martabasi notinch edi: u otasi bilan birga 905-yilda Abbosiylar tomonidan qamoqqa tashlangan, 906-yilda ozod qilingan, 908-yilda vazir al-Abbos ibn al-Hasan al-Jarjaroiyni oʻldirishda qatnashgan va Iroqdan qochib ketgan. Misr gubernatori Takin al-Xazariy xizmatiga kirish. Oxir-oqibat u Abbosiylarning bir qancha nufuzli magnatlari, birinchi navbatda, qudratli bosh qoʻmondon Mu’nis al-Muzaffar homiyligini qoʻlga kiritdi. Bu aloqalar uni avval Falastin, keyin esa Damashq hokimi etib tayinlanishiga olib keldi. 933-yilda u qisqa muddatga Misr hokimi etib tayinlandi, lekin Munis vafotidan keyin bu buyruq bekor qilindi va Ibn Tugʻj hatto Damashq hokimligini saqlab qolish uchun kurashishga majbur boʻldi. 935 yilda u Misrga qayta tayinlandi, u erda u tezda Fotimiylar bosqinini magʻlub etdi va notinch mamlakatni barqarorlashtirdi. Uning hukmronligi dastlabki islom Misri yilnomalarida ichki tinchlik, barqarorlik va yaxshi hukumatning noyob davrini belgilaydi. 938-yilda xalifa ar-Radiy ota-bobolari Fargʻona vodiysi hukmdorlari tomonidan berilgan al-Ixshid unvoni haqidagi iltimosini qondirdi. Keyinchalik u shu nom bilan tanilgan.