Natural building
  Tabiiy bino — barqarorlikka katta eʼtibor beradigan bir qator qurilish tizimlari va materiallarini oʻz ichiga oladi. Tabiiy qurilish orqali barqarorlikka erishish yoʻllari chidamlilik va minimal qayta ishlangan, moʻl-koʻl yoki qayta tiklanadigan resurslardan, shuningdek qayta ishlangan yoki qutqarilgan holda sogʻlom yashash muhitini yaratadigan va ichki havo sifatini saqlaydigan resurslardan foydalanishga qaratilgan. Tabiiy qurilish texnologiyadan koʻra koʻproq inson mehnatiga tayanadi. Maykl G.Smit taʼkidlaganidek, bu "mahalliy ekologiya, geologiya va iqlimga bogʻliq; maʼlum bir qurilish maydonchasining xarakteriga va quruvchilar va foydalanuvchilarning ehtiyojlari va shaxsiyatiga bogʻliq. Tabiiy qurilishning asosi qulaylik va sogʻlikni yoʻqotmasdan binolar va boshqa qoʻllab-quvvatlovchi tizimlarning atrof-muhitga taʼsirini kamaytirish zarurati hisoblanadi. Barqaror boʻlish uchun tabiiy qurilish asosan moʻl-koʻl mavjud, qayta tiklanadigan, qayta ishlatiladigan yoki qayta ishlangan materiallardan foydalanadi. Tez tiklanadigan materiallardan foydalanish tobora koʻproq eʼtiborga olinmoqda. Tabiiy qurilish materiallariga tayanishdan tashqari, meʼmoriy dizaynga eʼtibor kuchayadi. Binoning yoʻnalishi, mahalliy iqlim va sayt sharoitlaridan foydalanish, dizayn orqali tabiiy shamollatishga eʼtibor operatsion xarajatlarni tubdan kamaytiradi va atrof-muhitga ijobiy taʼsir koʻrsatadi. Yilni qurish va ekologik izni minimallashtirish keng tarqalgan boʻlib, energiya olish, joyida suv olish, muqobil kanalizatsiya tozalash va suvni qayta ishlatish bilan shugʻullanadi.