Qoshiq nazariyasi
Qoshiq nazariyasi - bu odamning kundalik faoliyati va vazifalari uchun mavjud bo'lgan jismoniy va / yoki aqliy energiya miqdori va u qanday cheklangan bo'lishi mumkinligini tavsiflovchi metafora. U 2003 yilda yozuvchi va blogger Kristin Miserandino tomonidan qizil yuguruk bilan kasallanganlik hissini ifodalash uchun yaratilgan; Restoranda qoshiqlardan odamning do'stiga ega bo'lishi mumkin bo'lgan energiya birliklarini ifodalash uchun ishlatgan holda, u surunkali kasallik uni kuchsizlanmaslik uchun kunlar va harakatlarni oldindan rejalashtirishga majbur qilganligini ko'rsatish uchun qoshiqlarni qisqartirdi. O'shandan beri u nogironlikning keng doirasini, ruhiy salomatlik muammolarini, marginallashuv shakllarini va ular bilan birga yashaydigan odamlarga qo'shimcha va ko'pincha ko'rinmaydigan yukni keltirib chiqaradigan boshqa omillarni tasvirlash uchun ishlatilgan.