Iyerussalim sindromi
Iyerussalim sindromi (Quddus sindromi deb ham nomlanadi) — bu diniy mavzudagi obsesif gʻoyalar, aldanishlar yoki Quddus shahriga tashrif buyurish natijasida yuzaga keladigan boshqa psixoz kabi tajribalar mavjudligini oʻz ichiga olgan ruhiy hodisalar jamlanmasidir. Bu bitta din yoki konfessiyaga xos emas, balki turli millatga mansub yahudiylar, nasroniylar va musulmonlarga taʼsir qilgan. Ruhiy kasalliklarning diagnostika va statistik qoʻllanmasida yoki kasalliklarning xalqaro tasnifida tan olingan holat sifatida roʻyxatga olinmagan. Quddus sindromi garchi eng keng tarqalgan boʻlmasa-da, boshqa sindromlar orasida eng mashhuri hisoblanadi. Ilgari muvozanatli boʻlib koʻrinadigan va psixopatologiyaning har qanday belgilarini namoyish etmagan odam Quddusga kelganidan keyin psixotik boʻlib qoladigan hodisadir.  Psikoz kuchli diniy mavzu bilan tavsiflanadi va odatda bir necha haftadan soʻng yoki hududdan olib chiqilgandan keyin toʻliq tuzalib ketadi. Quddus sindromining diniy yoʻnalishi uni Florensdagi Stendal sindromi yoki Parijdagi Parij sindromi kabi boshqa hodisalardan ajratib turadi. British Journal of Psychiatry jurnalida 2000-yilgi maqolada Bar-El va boshqa olimlar ilgari psixiatrik tarixga ega boʻlmagan turistlarda paydo boʻladigan oʻziga xos sindromni aniqlagan va uni tavsiflab berdilar. Biroq, bu daʼvo M.Kalian va E. Witztum tomonidan eʼtirozlarga sabab boʻldi. Kalian va Wiztum tasvirlangan xatti-harakatlarni namoyish etgan sayyohlarning deyarli barchasi Quddusga kelishidan oldin ruhiy kasal boʻlganligini taʼkidladilar. Bundan tashqari, Bar-El va uning hamkasblari tomonidan Quddusga kelganidan keyin oʻz-oʻzidan psixozni koʻrsatgan sayyohlar sonining oz qisminigina oʻrganiliganligini isbotladilar. Sayyohlarning shaharga kelishidan oldin yaxshi holatda boʻlganligi haqida hech qanday dalillar keltirmagan edi.