Al-Sabah duosi
Al-Sabah duosi (arabcha: دُعاء الصَّباح) (soʻzma-soʻz Saboh duosi means: tong otilishi degan maʼnoni anglatadi) shialarning birinchi imomi Ali ibn Abu Tolib tomonidan ertalab oʻqilishi tavsiya etilgan duodir. Bu duoni 646-yilning 28-sentyabrida (hijriy 25-yil zilhijja oyining 11-sanasida) Islom paygʻambari Muhammad ibn Abdullohdan saboq olgan Ali ibn Abu Tolib yozgan. Al-Sabah duosini Muhammad-Baqir Majlesiy oʻzining „Bihorul-anvar“ va „Saloh“ kitoblarida zikr qilingan. Yahyo ibn Qosim Alaviyning (VII asr) risolasida bu duoning nusxasini kufiy xatida Imom Alining oʻzi yozganligi iddao qilinadi. Sabah duosi bilan bogʻliq eng qadimiy tasdiq Sayid Ali ibn al-Husayn ibn Hesan ibn al-Baqiy al-Qurashiy tomonidan 1255-yilda (hijriy 653-yil) yozilgan „Ixtiyor al-Misboh“ kitobi hisoblanadi. Bu namoz Amir al-Moʻminin duosi nomi bilan ham tanilgan va mazkur namozdagi koʻpchilik holatlar oʻzaro mos keladi. „Qur’on va islom rivoyatlari“ taʼlimotlari va boshqa duolarda ham u haqida zikr qilingan. Muhammad-Baqir Majlesi bu duoni bomdod namozidan keyin oʻqishni tavsiya qilgan. Sayyid ibn Boqiy ham bomdod nafl namozidan keyin oʻqishlikni tavsiya etgan.