Qochqin uchun sayohat hujjati
Qochqinlar uchun sayohat hujjati (shuningdek, 1951-yilgi Konvensiya sayohat hujjati yoki Jeneva pasporti deb ham ataladi) qochqinga odatda istiqomat qiladigan davlat tomonidan beriladigan sayohat hujjati boʻlib, ularga ushbu davlatdan tashqariga chiqish va u yerga qaytishga ruxsat beradi. Qochqinlar oʻz fuqaroligi (boshpana soʻragan) davlatidan pasport olishlari dargumon va shuning uchun ularga xalqaro sayohat qilishlari uchun sayohat hujjatlari kerak boʻladi. 1951-yildagi Qochqinlar maqomi toʻgʻrisidagi konvensiyaga aʼzo boʻlgan 145 ta davlat oʻz hududida qonuniy istiqomat qiluvchi qochoqlarga sayohat hujjatlarini berishga majburdir. Qochqinlarning sayohat hujjatlari pasportga oʻxshash bukletlardir. Ularning muqovasida ingliz va fransuz tillarida (koʻpincha hujjatni bergan davlat tilida) „Sayohat hujjati“ soʻzlari, shuningdek, konvensiya sanasi: 1951-yil 28-iyul yoziladi. Hujjatlar dastlab kulrang edi, lekin baʼzi mamlakatlar ularni boshqa ranglarda, old muqovaning yuqori chap burchagida ikkita diagonal chiziq bilan chiqardilar. Tashkilotchilar konvensiyani imzolagan davlatlar tomonidan berilgan vizasiz sayohat imtiyozlaridan foydalanadilar. Biroq, qochqinning sayohat hujjati oddiy milliy pasport boʻlmaganligi sababli, vaqti-vaqti bilan egasi tomonidan baʼzi muammolarga, masalan, aviakompaniya xodimlarining bunday hujjatlar bilan tanish emasligi sababli duch kelishi mumkin.