So'z shakllanishi
Soʻz yasalishi; 1) tilda qabul qilingan maʼlum tamoyillar yordamida bir ildizli soʻzlar yoki iboralar asosida yangi soʻzlar yaratish. So‘z yasashning bir qancha usullari mavjud: asoslarni affikslar bilan birlashtirish (ishchi, aqlli, zararsiz, hamkorlik, tengsizlik, bir nechta asoslarni birlashtirish (so‘z birikmasi), murakkab so‘z yasash (qaynona, go‘zal, doim bahor, kosmonavt, dengizchi); soʻz yasalishining morfologik-sintaktik printsipi grammatik funktsiyani va nutq qismini oʻzgartirish; so‘zni boshqa gap bo‘lagiga ko‘chirish (boy, tilanchi — sifatdoshdan otga; qush, ko‘rgan (ko‘z) — kesimdan otga. Oʻquvchi, soʻzlovchi, toʻquvchi, yozuvchining hozirgi sifatlari oʻzlarining asl vazifasi va boshqalar uchun ishlatiladi — ot. Bu lingvistik hodisa substantivatsiya deb ataladi; Leksik-semantik tamoyil omonimlar shaklida maʼno (asosan metafora maʼno) taraqqiyoti natijasida hosil boʻlgan soʻzlarning voqeligini boshqaradi: mihr (quyosh), mihr (ishq, doʻstlik), zamin (sayyora), zamin (ekin ekiladigan maydon, paxta yer) va boshqalar. So‘z yasalishi tilning lug‘aviy tarkibini boyitishning muhim manbalaridan, atamalarning paydo bo‘lish yo‘llaridan biridir. Tojik tilida nutqning har bir bo‘lagi o‘ziga xos so‘z yasash usuli va vositalariga ega bo‘lib, yangi so‘zlar tufayli fikr nozikligini ifodalash kam uchraydi. 2) tilshunoslikning so‘zning tuzilishi va uning yasalish qonuniyatlarini o‘rganuvchi bo‘limi hisoblanadi. Tilshunoslik