Arkologiya
Arkologiya, „arxitektura“ va „ekologiya“ atamalarining yigʻindisi — bu juda zich joylashgan va ekologik jihatdan kam taʼsir koʻrsatadigan inson yashash joylari uchun meʼmoriy dizayn tamoyillarini yaratish sohasi. Bu atama 1969-yilda arxitektor Paolo Soleri tomonidan ishlab chiqilgan boʻlib, u tugallangan arkologiya turli xil turar-joy, savdo va qishloq xoʻjaligi ob’ektlari uchun joy beradi, shu bilan birga insonning atrof-muhitga individual taʼsirini kamaytiradi. Bu tuzilmalar asosan faraziy edi, chunki hech qanday arkologiya, hatto Solerining oʻzi tasavvur qilgani ham hali qurilmagan. Konsepsiya turli ilmiy fantastika mualliflari tomonidan ommalashgan. Larri Niven va Jerri Pournelle oʻzlarining 1981-yilda chop etilgan „Sodiqlik qasamyodi“ romanida arkologiyaning batafsil tavsifini berishgan. Uilyam Gibson bu atamani 1984-yilda chop etilgan „Neyromancer“ kiberpunk romanida talqin qildi. Bu yerda har bir korporatsiyaning oʻziga xos shaharlari bor, ular arkologiyalar deb nomlanadi. Yaqinda „Neytronium Alchemist“ filmidagi Piter Xemilton va "Suv pichogʻi" filmidagi Paolo Bacigalupi kabi mualliflar oʻzlarining senariylarining bir qismi sifatida arkologiyadan aniq foydalanganlar. Ular koʻpincha mustaqil yoki iqtisodiy jihatdan oʻzini oʻzi taʼminlaydigan sifatida tasvirlanadi.