Plank qonuni
Fizikada Plank qonuni jism va uning muhiti oʻrtasida materiya yoki energiyaning aniq oqimi boʻlmaganda, maʼlum bir haroratda termal muvozanatda boʻlgan qora jism tomonidan chiqarilgan elektromagnit nurlanishning spektral zichligini T. 19-asrning oxirida fiziklar nima uchun aniq oʻlchangan qora jism nurlanishining kuzatilgan spektri mavjud nazariyalar tomonidan bashorat qilinganidan yuqori chastotalarda sezilarli darajada farq qilishini tushuntirib bera olmadilar. 1900-yilda nemis fizigi Maks Plank evristik yoʻl bilan kuzatilgan spektr formulasini chiqardi va qora jism nurlanishini oʻz ichiga olgan boʻshliqdagi faraziy elektr zaryadlangan osilator oʻz energiyasini u bilan bogʻliq elektromagnit toʻlqin chastotaga proporsional boʻlgan minimal oʻsishda E ga oʻzgartirishi mumkin, deb taxmin qildi. Plank dastlab energiyani oʻsishga boʻlish gipotezasini faqat toʻgʻri javob olish uchun kiritilgan matematik hunarmandchilik deb hisoblagan boʻlsa-da, boshqa fiziklar, shu jumladan Albert Eynshteyn ham uning ishiga asoslanishdi va Plankning tushunchasi endi kvant nazariyasi uchun muhim ahamiyatga ega ekanligi eʼtirof etildi.