Birinchi Isonzo jangi
Birinchi Isonzo jangi 1915-yil 23-iyundan 7-iyulgacha boʻlgan Birinchi jahon urushida Italiya va Avstriya-Vengriya qoʻshinlari oʻrtasida shimoli-sharqiy Italiya frontida boʻlib oʻtdi. Italiya armiyasining maqsadi avstriyaliklarni Isonzo va Socha daryolari va yaqin atrofdagi togʻlardagi mudofaa pozitsiyalaridan haydab chiqarish va Trieste portini egallash edi. Italiyaliklar katta ustunlikka ega boʻlishsa-da, ularning hujumi muvaffaqiyatsiz tugadi, chunki italyan qoʻmondoni Luidji Kadorna jangda artilleriya zarbalaridan keyin frontal hujumlarni qoʻllagan. Avstriya-Vengriyalar tikanli simlar bilan toʻsilgan tepalikdagi pozitsiyalardan turib, Italiya hujumiga osongina qarshilik koʻrsatishga qodir edi. Italiyaliklar dastlabki muvaffaqiyatlarga erishdilar. Ular qisman Monte Neronni egallab olishdi, keyin Monte Kolovratni ham egallashdi va Plezzo atrofidagi balandliklarni egallab olishdi. Biroq, ular Avstriya-Vengriya qoʻshinlarini Tolmino va Isonzo oʻrtasidagi balandlikdan siqib chiqara olmadilar, bu keyinchalik Kaporetto hujumi uchun qulaylik yaratib berdi. Eng ogʻir janglar Gorizia atrofida sodir boʻldi. Daryo va togʻlarning tabiiy himoyasiga qoʻshimcha ravishda, Oslaviya va Podgorada bastionlar yaratilgan edi. Goriziadagi janglar koʻchama-koʻcha shahar janglaridan iborat boʻlib, artilleriya oʻqlari bilan kesishgan. Italiyaning Re va Casale brigadalari kabi italyan qoʻshinlari shahar atrofigacha oldinga siljishga muvaffaq boʻlishdi, ammo uzoqqa borolmadilar va orqaga qaytishga majbur boʻlishdi. Ular Goriziyaning janubidagi Karst platosida Sagrado va Redipugliyada kichik tayanchlar qildilar, ammo boshqa koʻp ish qila olmadilar. Avstriya-Vengriya qoʻshinida ikkita qoʻmondon ajralib turdi: 5-togʻli brigada qoʻmondoni general-mayor Geza Lukachich fon Somorya va Redipugliyani qaytarib olgan general-mayor Novak fon Arienti oʻzining 1-togʻli brigadasi bilan 383-togʻni (Plavga qaragan) ham qaytarib olishga erishdi. Iyul oyi boshida Avstriya-Vengriya beshinchi armiyasi qoʻmondoni general Svetozar Boroevich ikkita armiya boʻlinmasini qabul qildi, bu Italiyaning Avstriya-Vengriya chizigʻini yorib oʻtish harakatlariga chek qoʻydi. Italiyaning yakuniy yutuqlari minimal edi: shimoliy sektorda ular Bovech (Kanin togʻi) ustidagi balandliklarni zabt etishdi; janubiy sektorda esa ular Fogliano Redipuglia va Monfalkone yaqinidagi Kras platosining eng gʻarbiy tizmalarini bosib oldilar.