Natsistlar arxitekturasi
Natsistlar arxitekturasi — bu Adolf Gitler va natsistlar rejimi asosida 1933-yildan 1945-yilgacha natsislar siyosati yiqilgunga qadar fashistlar uslubidagi shaharsozlik bilan bogʻliq boʻlgan arxitektura uslubi sifatida qoldi. U uchta xususiyati bilan tavsiflanadi: Albert Speerning dizaynlari bilan ifodalangan neoklassitsizm; anʼanaviy qishloq arxitekturasidan, ayniqsa alp togʻidan ilhom olgan xalq uslubi; va yirik infratuzilma loyihalari va sanoat yoki harbiy majmualar uchun utilitar uslubi bu uslubda amal qiladi. Natsistlar mafkurasi meʼmorchilikka plyuralistik munosabatda boʻldi. Klassizmga oʻxshash boʻlsda, bu uslub rasmiy natsist uslubi sifatida insonlarda taassurot qoldirgan. Arxitektura uslubi fashistlar tomonidan oʻz mafkurasini yetkazish va oʻz gʻoyalarini amalga oshirish uchun ishlatilgan. Yassi tomlar, gorizontal kengaytma, bir xillik va rasmiy elementlar „soddalik, bir xillik, monumentallik, mustahkamlik va abadiylik taassurotini“ yaratdi, bu uslu natsistlar partiyasini paydo boʻlishni xohlab yaratilgan. Adlerhorst bunker majmuasi Fachwerk (yarim yogʻoch) kottejlari toʻplamiga oʻxshardi. 1939 va 1940-yillarda Nyurnbergda frankoniyalik yarim yogʻochli uylar uslubidagi yettita bino qurilgan. Nemis yahudiy arxitektorlari taqiqlangan, masalan Erix Mendelson va Yuliy Pozener 1933-yilda hijrat qilishdi.