Molekulyar oʻzaro ta'sir kuchlari
Molekulyar oʻzaro taʼsir — molekulalar va / yoki atomlar oʻrasidagi oʻzaro taʼsir hisoblanib, kovalent (kimyoviy) bogʻlanishlarning shakllanishiga olib kelmaydi. Molekulyar oʻzaro taʼsir elektrostatik xususiyatga ega bo`lib, uning mavjudligi haqidagi faraz birinchi marta J. D. Van der Vaals tomonidan 1873-yilda xaqiqiy gazlar va suyuqliklarning xususiyatlarini tushuntirish uchun ishlatilgan. Keng maʼnoda uni har qanday zarralar (molekulalar, atomlar, ionlar) oʻrtasidagi kimyoviy yaʼni ion, kovalent yoki metall bogʻlanishlar hosil boʻlmagan oʻzaro taʼsirlar deb tushunish mumkin. Boshqacha qilib aytadigan boʻlsak, bu oʻzaro taʼsirlar kovalent oʻzaro taʼsirlardan ancha zaifdir va oʻzaro taʼsir qiluvchi zarrachalarning elektron tuzilishini sezilarli darajada oʻzgartirishga olib kelmaydi. Yuqorida aytilganlar qisman toʻgʻri ekanligini taʼkidlash kerak. Masalan, barcha fermentativ va katalitik reaktsiyalar substrat va ferment yoki molekula bilan katalizator oʻrtasidagi zaif molekulalararo oʻzaro taʼsirdan boshlanadi; ammo, ferment faol markazining zarur fazoviy konfiguratsiyasi bilan bir nechta bunday zaif oʻzaro taʼsirlar, molekulalar yoki substratning energiya holatini shu qadar kuchli oʻzgartiradiki, oxir-oqibat, baʼzilarining yorilishi va boshqa kovalent kimyoviy bogʻlarning paydo boʻlishiga olib keladi. Toʻgʻri aytganda, barcha fermentativ reaktsiyalar substrat va fermentning molekulalararo oʻzaro taʼsiridan boshlanadi, shuning uchun bu oʻzaro taʼsirlarning ahamiyati ayniqsa biokimyo va molekulyar biologiyada katta ahamiyatga ega va aslida fermentologiyaning asosidir. Katta masofadagi kichik molekulalar uchun jozibador kuchlar ustunlik qiladi, ular orientatsion, qutblanish (induksiya) va dispersiya xarakteriga ega boʻlishi mumkin (2-rasmga qarang). Van der Waals kuchlari va dispersiya kuchlari maqolalarida batafsil maʼlumot). Issiqlik harakati tufayli zarrachalarning aylanishi boʻyicha oʻrtacha hisoblanganda, molekulalararo kuchlarning potentsiali masofaning oltinchi darajasiga teskari proportsional boʻladi va ion-dipol (ikkalasi doimiy va induksiyalangan dipol bilan) toʻrtinchi darajaga teskari proportsionaldir. Kichik masofalarda zarrachalarning elektron qobiqlarining itaruvchi kuchlari ustunlik qila boshlaydi. Maxsus holat — bu vodorod aloqasi, bu atomlar etarlicha katta samarali zaryadga ega boʻlganda, bir molekulaning vodorod atomi va boshqasining elektronegativ atomi oʻrtasidagi qisqa masofada sodir boʻladigan oʻzaro taʼsir. Zarrachalarning yig`ilishi va ular orasidagi o`zaro tortishish va itarilish oʻrtasidagi muvozanat bilan belgilanadigan kondensatsiyalangan fazadagi masofani molekula tarkibidagi atomlarning Van der Vaals radiuslaridan (ionlar holatida ion) taxmin qilish mumkin: turli molekulalarning atomlari orasidagi masofalar, bu atomlarning radiuslari yigʻindisidan oshmasligi kerak. Molekulyar oʻzaro taʼsirlarni modellashtirish uchun empirik potensiallar qoʻllaniladi, ular orasida eng mashhurlari Lennard-Jons potentsiallari (itarish oʻzaro masofaning oʻn ikkinchi kuchi bilan tavsiflanadi, tortishish oltinchi) va Bukingem (fizik jihatdan asosli eksponensial itarilish bilan)., ulardan birinchisi hisob-kitoblar uchun qulayroqdir. Molekulalarning bir-biriga yaqinligi tufayli koʻp qutbli kengayish kam qoʻllaniladigan kondensatsiyalangan fazada bir xil potentsiallarga asoslangan atom-atom potentsiallari usulidan foydalanish mumkin, ammo atomlarning juft oʻzaro taʼsiri uchun va ularning samarali zaryadlarining oʻzaro taʼsirini tavsiflovchi Kulon atamalarining qoʻshilishi. Hozirgi vaqtda molekulalararo oʻzaro taʼsirlar muvozanatining miqdoriy tavsifi uchun Xirshfeld sirtini hisoblash va tahlil qilishning matematik usuli ishlab chiqilgan (odatda CrystalExplorer dasturi yordamida). Asosiy tushunchalarda berilgan, hisob-kitoblarni amalga oshirish tartibida usulni qoʻllash misolida tasvirlangan.