Singapur qurolli kuchlari
Janubi-Sharqiy Osiyo davlatlari ichida eng ilgʻor texnikalarga ega boʻlgan davlat sifatida Singapur davlati hisoblanadi va u oʻzining armiyasi, dengiz floti va havo kuchlariga ega. Ushbu qurolli kuchlar mamlakat mustaqilligining kafolati sifatida eʼtirof etiladi va mamlakat mudofaasiga barcha fuqarolarni jalb etadi. Hukumat mamlakat yalpi ichki mahsulotining 4,9 foizini harbiy sohaga sarflaydi. Shuningdek, hukumat xarajatlarining har toʻrt dollaridan biri mudofaaga ajratiladi.[1] 1963-yil Singapur mustaqillikka erishgandan soʻng, Singapurda ingliz zobitlari qoʻmondonlik qilgan faqat ikkita piyoda polki bor edi. Yangi mamlakat uchun samarali xavfsizlikni taʼminlash uchun juda kichik hisoblanganedi, uning harbiy kuchlarini rivojlantirish ustuvor vazifaga aylandi. Bundan tashqari, 1971-yil oktabr oyida Britaniya oʻz qoʻshinlarini Singapurdan olib chiqib ketdi va Singapur faqat kichik Britaniya, Avstraliya va Yangi Zelandiya kuchlarini qoʻllab-quvvatladi. Dastlabki yordamning katta qismi Isroildan keldi, sababi Singapur hali Malayziya va Indoneziya tomonidan rasman mustaqil davlat sifatida tan olinmagan edi. Isroil mudofaa kuchlari(IDF) qoʻmondonlariga Singapur hukumati tomonidan Singapur Qurolli Kuchlarini (SAF) boshidan yaratish topshirildi va isroillik instruktorlar Singapur askarlarini tayyorlash uchun jalb qilindi. Harbiy kurslar ID format boʻyicha olib borildi va Singapur Isroil modeliga asoslangan muddatli harbiy xizmat va zahiradagi xizmat tizimini qabul qildi. Singapur hanuzgacha Isroil bilan mustahkam xavfsizlik aloqalarini saqlab kelmoqda va Isroil qurollari va qurol tizimlarining eng yirik xaridorlaridan biri boʻlib, soʻnggi misollardan biri MATADOR tankga qarshi qurolidir.[2] Singapurda 18 yoshga toʻlgan barcha mehnatga layoqatli erkaklar harbiy xizmatga chaqiriladi, sudlangan yoki ularning yoʻqolishi oilalariga qiyinchilik tugʻdirishini isbotlay oladiganlar bundan mustasno. Universitetgacha boʻlgan taʼlimni hali tugatmagan, Davlat xizmatlari komissiyasi stipendiyasiga sazovor boʻlgan yoki mahalliy tibbiyot darajasiga ega boʻlgan erkaklar xizmatini kechiktirishni afzal koʻrishlari mumkin.[3] Harbiy xizmatni oʻtash shart boʻlmasa-da, SAFdagi ayollar soni ortib bormoqda: 1989-yildan beri ularga ilgari erkaklar uchun ajratilgan harbiy xizmatni toʻldirishga ruxsat berilgan edi. Qurolli kuchlarning maʼlum bir boʻlimiga kirishdan oldin, chaqiriluvchilar kamida 9 haftalik boshlangʻich harbiy tayyorgarlikdan oʻtadilar.