Gellért tepaligidagi gʻor
Gellert tepaligidagi gʻor (veng.: Gellérthegyi-barlang) — Vengriyaning Budapesht shahri Gellert tepaligidagi gʻorlar tarmogʻining bir qismi. Shuningdek, gʻor mahalliy aholi tomondan, u yerda yashagan va kasallarni davolash uchun gʻor yonidagi loyqa koʻlning tabiiy termal suvidan foydalangan zohidga nisbatan „Avliyo Ivan gʻori“ (Szent Iván-barlang) deb ham ataladi. Ehtimol, xuddi shu suv havzasi eski Saros fürdő („Loyli hammomlar“) havzalarini suv bilan taʼminlagan boʻlishi mumkin, hozirda bu hudud Gellért hammomlari deb nomlanadi. Gellert tepaligidagi tosh cherkovi Budapeshtdagi milliy ziyoratgoh boʻlib, uning qurilishi Weichinger Károly tomonidan 1931-yil bahorida Kálmán Luxning rejalari asosida ishlab chiqilgan. 1934-yilda cherkov tarkibiga Gellert tepaligining Dunay daryosiga qaragan tomonida neo-Romanesk monastiri qoʻshilgan. Vengriya paulistlarining faoliyati bekor qilinganidan keyingi 150 yil davomida cherkov va monastir eshiklari beton bilan qoplab, muhrlab qoʻyilgan. Tosh cherkov Vengriyada tashkil etilgan yagona erkak monastir ordeni — Paulistlar uchun qurilgan. Cherkovning boshqa koʻplab nomlari ham mavjud. Jumladan: Gʻor cherkovi, Gellert gʻori, Gellert tepaligi gʻori, Gellert qoya cherkovi, Ivan gʻori, Lourdes gʻori, Lourdes cherkovi , Avliyo Ioann gʻori, Rok kapellasi kabi nomlar mahalliy aholi orasida ommalashgan.