Frank Riseley
Frank Lorymer Riseley (1877-yil 6-iyul — 1959-yil 6-fevral) britaniyalik tennischi edi. U uch karra Uimbldonning yakkalik bahslari finalchisi (1903, 1904, 1906), ikki karra Uimbldonning ikki karra chempioni (1902, 1906) va oʻn karra yakkalik bahslarida gʻolib chiqqan. Frank Lorymer Riseley oʻzining birinchi turnirini 1892-yilda Uorikshir chempionatida oʻtkazdi, ikkinchi turda Uilberfors Eavesga ikkita ketma-ket toʻplamda magʻlub boʻldi. 1895-yilda oldingi uch yil davomida oʻn oltita musobaqada oʻynaganidan soʻng, u Liverpulda, Lankashirda boʻlib oʻtgan Waterloo turnirida birinchi unvonini qoʻlga kiritdi. Oʻsha yili u nufuzli Shimoliy chempionatning barcha xohlovchilar finaliga chiqdi va Gerbert Baddeleyga besh setda magʻlub boʻldi. 1896-yilda u Artur Genri Rizeliga qarshi oʻyinda Vaterlo unvonini saqlab qoldi. 1896-yilda u Sheffild va Yorkshirda boʻlib oʻtgan Sheffild va Xallamshir chempionatlarida Edvard Roy Allenni uch setda magʻlub etdi. Keyin u Teignmouth va Shaldon tennis turnirining finaliga chiqdi, ammo keyin piyoda yurish orqali chempionlikni qoʻldan chiqardi. U oʻzining birinchi Uimbldon chempionatini oʻsha yili oʻtkazdi va toʻrt setda Xarold Mahoniga yutqazishdan oldin chorak final bosqichiga chiqdi. 1897-yilda u Artur Genri Rizeliga qarshi finalda uni ikki setda magʻlub etib, ketma-ket uchinchi Vaterlo chempionligini qoʻlga kiritdi. U yopiq yogʻoch kortlarda boʻlib oʻtgan Fransiya Yopiq Kortlar chempionatida qatnashish uchun Parijga yoʻl oldi va u yerda uch setda irlandiyalik Manliffe Frensis Gudbodiga magʻlub boʻlishdan oldin finalga chiqdi. 1898-yilda u Exmouth ochiq tennis turnirida Edvard Roy Allenga beshta yaqin setda yutqazib, finalga chiqdi. 1900-yilda u Bakstondagi Derbyshire chempionatida finalchi boʻlib, toʻrt setda Jorj Xillyardga yutqazdi. 1902-yilda u Edgbastonda boʻlib oʻtgan Midlend okruglari chempionati finaliga chiqdi va Sidney Xovard Smitga 3 setda yutqazdi. Oʻsha yili Moffatdagi Shotlandiya chempionatida u Jon Maykroft Baucherga qarshi oʻyinda gʻalaba qozondi. Keyin u Braytonda boʻlib oʻtgan Sasseks chempionatida oʻynadi va u ikki setda nafaqaga chiqdi va finalda Sidney Smitga chempionlikni qoʻlga kiritdi. Frank Lorymer Riseley Sidney Smit bilan hamkorlikda ikki marta, 1902 va 1906-yillarda Uimbldon janoblarining juftlik chempionligini qoʻlga kiritdi. Uning Uimbldondagi yakkalik faoliyati taʼsirli boʻldi, garchi u hech qachon uchta finalda magʻlub boʻlgan chempionlikni qoʻlga kiritmagan. 1903-yilda Riseley Smit va mayor Ritchini magʻlub etib, Challenge raundida Lorens Dohertiga yutqazdi. 1904-yilda Riseli Lorens Dohertiga yutqazishdan oldin Garold Mahoni, Artur Gor, Smit va Ritchini magʻlub etdi. 1906-yilda Riseli Smit va Gorni magʻlub etib, Lorens Dohertiga yutqazdi. 1903-yilda u Monakoga yoʻl oldi, u yerda u Monte-Karlo kubogi finaliga Reggi Dohertiga qarshi chiqdi, ammo ikkinchi setda 14-16 hisobida nafaqaga chiqdi. 1904 va 1905-yillarda u ikkalasini ham Sidney Smitga yutqazib, Shimoliy chempionatning finaliga chiqdi. 1906-yilda toʻrtta urinishdan keyin u Shimoliy gʻalaba qozondi. 1904-yilda u Sasseks chempionatida Frank Lorymer Riseleyni magʻlub etib, yana bir martaba unvonini oldi. 1905-yilda u Istbourne shahrida boʻlib oʻtgan Janubiy Angliya chempionatida avstraliyalik Norman Bruksga yutqazishdan oldin finalga chiqdi. 1906-yilning boshida u Dublindagi Fitzvilyam klubida Irlandiya chempionatida gʻolib chiqdi va oʻsha yilning iyun oyida oʻsha yili Lesterda boʻlib oʻtgan qisqa muddatli Evropa chempionatining yakkalik bahslarida gʻolib chiqdi. Finalda u irlandiyalik Jorj Ball-Grinni 4-6, 6-1, 5-1 hisobida oldinga olib chiqdi. 1912-yilda u yana bir chempionlikni qoʻlga kiritdi, bu safar Fransiyaning Dinard shahrida boʻlib oʻtgan Dinard turnirida Robert Pauellga qarshi gʻalaba qozondi. 1920-yilda u Bristolda boʻlib oʻtgan Gʻarbiy Angliya chempionatida toʻrt setda yangi zelandiyalik Frensis Fisherga yutqazishdan oldin oʻynadi va finalga chiqdi. 1921-yilda u Le Touquet turnirining ikkinchi uchrashuvida qatnashish uchun yana Fransiyaga yoʻl oldi va u yerda Jozef de Ponchevilga uchta setda ikkitadan magʻlub boʻlishdan oldin finalga chiqdi. 1925-yilda u gʻarbiy Angliya chempionatida oʻzining soʻnggi turnirini oʻtkazdi va bu musobaqada gʻalaba qozondi va oʻninchi martaba titulini qoʻlga kiritdi. U 1904-yilda Belgiyaga qarshi Buyuk Britaniya Devis Kubogi jamoasida oʻynadi va ikkala oʻyinda ham gʻalaba qozondi. Uning Devis Kubogidagi ikkinchi va oxirgi uchrashuvi 18 yil oʻtib, 1922-yilda Algernon Kingskote bilan hamkorlikda juftlik oʻyinida gʻalaba qozondi.