Falastinda Islom
  Islom Falastindagi asosiy din boʻlib, Falastin aholisining asosiy e'tiqod qiladigan dini hisoblanadi. Musulmonlar Gʻarbiy Sohil aholisining 85 foizini, jumladan isroillik koʻchmanchilarni va G'azo sektori aholisining 99 foizini tashkil qiladi. Falastin musulmonlari orasida eng katta mazhab sunniylar boʻlib, umumiy musulmon aholisining 98-99 foizini tashkil qiladi. Falastin tarix davomida koʻplab demografik oʻzgarishlarni boshdan kechirdi. IV asrga kelib, ilgari Falastinda koʻpchilikni tashkil etgan yahudiylar ozchilikka aylandi. Quddusdagi va uning atrofidagi yahudiy aholisi yahudiy-rim urushlari (milodiy 66—135-yillar) paytida hech qachon toʻliq tiklanmagan ogʻir zarbaga uchradi. Keyingi asrlarda koʻplab yahudiylar diasporaning gullab-yashnayotgan markazlariga koʻchib ketishdi. Boshqalar mintaqada, ayniqsa Galileya va qirgʻoq tekisligida yashashni davom ettirdilar, baʼzilari esa nasroniylikni qabul qildilar. Keyinchalik samariyaliklarning Vizantiyaga qarshi qoʻzgʻolonlarining barbod boʻlishi (milodiy 484—573) samariyaliklarning kamayishiga olib keldi. VII asrda arab rashidunlari Levantni bosib oldilar; keyinchalik ularning oʻrnini arab tilida soʻzlashuvchi boshqa musulmon sulolalari, jumladan Umaviylar, Abbosiylar va Fotimiylar egalladi. Vaqt oʻtishi bilan Falastinning mavjud aholisining aksariyati arab madaniyati va tilini qabul qilib, islomni qabul qildi. Hajmi jihatidan kichik boʻlsa-da, arablarning joylashishi ham islomlashuv jarayonini tezlashtirishda rol oʻynagan deb taxmin qilinadi. Ijtimoiy tuzilmadagi oʻzgarishlar va islom hukmronligi ostidagi deurbanizatsiya jarayoni tufayli mahalliy nasroniy hokimiyatning zaiflashishi ham asosiy omil sifatida koʻriladi. Baʼzi olimlar salibchilar kelishi bilan Falastinda koʻpchilik musulmon boʻlgan deb hisoblasa, boshqalari esa salib yurishlaridan keyingina nasroniylik oʻzining koʻplab tarafdorlarini yoʻqotgan va ommaviy islomlashuv jarayoni ancha keyinroq sodir boʻlgan deb daʼvo qiladilar.