Ahmad III
Ahmad III (usmonli turkcha: احمد ثالث, Ahmad-i s ali s; 1673-yil 30-dekabr – 1736-yil 1-iyul) Usmonlilar imperiyasining sultoni va Mehmed IV (hukmronligi 1648–1687)ning oʻgʻli. Uning onasi asli Evmaniya Voria ismli, etnik yunon Gulnush Sulton edi. Dobruja shahridagi Hajioglu Pazarcıkda tugʻilgan. 1703-yilda ukasi Mustafo II (1695—1703) taxtdan voz kechishi bilan taxtga oʻtirdi. Nevshehirli Damat Ibrohim Posho va Sultonning qizi Fatma Sulton 1718-yildan 1730-yilgacha hukumatni boshqargan, bu davr Lola davri deb ataladi. U Edirne saroyida oʻsgan. Uning maktab oʻqishi saroyning Istanbulga vaqti-vaqti bilan tashrif buyurishi paytida, 1679 yil 9 avgustda Istavroz saroyida boʻlib oʻtgan bad-i basmala deb nomlangan saroy marosimidan keyin boshlangan. U Edirnadagi imperator haramida anʼanaviy taʼlimga ega boʻlib, shaxsiy oʻqituvchilar nazorati ostida Qurʼon, hadislar, islom ilmlari, tarixi, sheʼriyat va musiqa asoslarini oʻrgangan. Uning tarbiyachilaridan biri bosh muftiy Feyzulloh afandi edi. Ahmad III hukmronligining dastlabki kunlarida yanichalarni tinchlantirish uchun katta harakatlar qilindi. Ammo Ahmadning uni sultonlikka koʻtargan yanichalar bilan muomala qilishdagi samaradorligi cheklangan edi. Ahmad tayinlagan vazir Chorlulu Ali Posho maʼmuriy ishlarda qimmatli yordam berdi va xazina uchun yangi chora-tadbirlarni amalga oshirdi. U raqib guruhlarga qarshi kurashda Ahmadni qoʻllab-quvvatladi va hukumat barqarorligini taʼminladi. Ahmad jonkuyar kitobxon, xattotlikda mohir, tarix va sheʼriyatdan xabardor edi.