Muʼtamid
Abu’l Abbos Aḥmad ibn Jaʼfar (arabcha: أبو العباس أحمد بن جعفر; tax. 842 — 892-yil 14-oktyabr), hukmdorlik nomi Muʼtamid alāllāh (المعتمد على الله, „Xudoga bogʻliq“) bilan mashhur, 870-yildan 892-yilgacha hukmronlik qilgan Abbosiylar xalifaligi xalifasi. Uning hukmronligi „Samarradagi anarxiya“ning tugashini va Abbosiylar mavqei tiklanishining boshlanishi bilan tarixda qolgan. Shunday boʻlsa-da, u faqat nomigagina xalifa boʻlgan, xolos. Hokimiyat harbiylar bilan mustahkam aloqada boʻlgan akasi Muvaffaq qoʻlida boʻlgan. 882-yil oxirida Ahmad ibn Tulun nazoratidagi hududga qochishga muvaffaqiyatsiz urinishdan soʻng Muʼtamidning hokimiyati yanada cheklanib, akasi tomonidan uy qamogʻiga olingan. 891-yilda Muvaffaq vafot etgach, sodiq odamlar hokimiyatni xalifaga qaytarishga harakat qilishgan. Biroq, tezda Muvaffaqning oʻgʻli Muʼtazid ularni yengib, otasining vakolatlarini oʻz zimmasiga olgan. Muʼtamid 892-yilda vafot etgach, Muʼtazid xalifalik vakolatini oʻz zimmasiga olgan.