Suv parisi
Suv parisi (dengiz muzasi, ruscha: faraonka, dengiz sirenasi) — Yevropa xalqlarining afsona va miflarida uchraydigan afsonaviy jonzot. Afsonalarga koʻra, suv parilari dengizda yashaydi. Yuqori tana qismi odamniki, oyoqlari oʻrnida esa baliq dumi boʻladi. Qarama-qarshi jins vakili — dengiz erkagi (inglizcha: merman) deb ataladi. Sharqiy slavyan mifologiyasiga koʻra, suv parisi dengiz qirolining qizi hisoblanadi. Suv parilari butun dunyo boʻylab koʻplab madaniyatlarning, jumladan Yevropa, Osiyo va Afrika folklorida uchraydi. Suv parisi obrazi qo‘miq va qarachoy-bolqarlar mifologiyasida ham mavjud. Ular  ham  bu afsonaviy  ruhlarni  ― „suv  anasi“ deb ataydilar. Qo‘miqlarning  suv anasi haqidagi mifik qarashlari tatar folklori talqinlariga o‘xshab ketadi. Suv  parisi, su  anasi, su  iyase, suv anasi obrazlarining  tarixiy  asoslari mushtarak bo‘lib,  ularning  mifologik  talqinlari  va  epik tasvirlarida  umumiylik mavjud. Suv parilarining goʻzal, jozibali qoʻshiqchilar kabi gʻarb tushunchasi yunon mifologiyasining sirenalari tomonidan kelib chiqqan boʻlishi mumkin, ular dastlab yarim qushga oʻxshash boʻlgan, ammo nasroniylik davrida yarim baliq kabi tasvirlangan. Suv parilari haqidagi tarixiy maʼlumotlarda, Christopher Columbus Karib dengizini tadqiq qilish paytida lamantina yoki shunga oʻxshash suv sutemizuvchilarni koʻrgan boʻlishi mumkin. Suv parilarining folklordan tashqarida mavjudligi haqida hech qanday dalil yoʻq boʻlsa-da, ularni uchratish haqidagi xabarlar bugungi kungacha davom etmoqda. Suv parilari soʻnggi asrlarda sanʼat va adabiyotning mashhur mavzusiga aylandi, Hans Christian Andersenning „The little Mermaid“ (1836) adabiy ertagi yoki Aleksandr Pushkinning „Suv Parisi“ asari bunga misol boʻla oladi. Keyinchalik suv parilari operalar, rasmlar, kitoblar, komikslar, animatsiya va jonli filmlarda tasvirlangan.