Pesilomikoz
Paecilomycosis (lotincha: Paecilomycosis) — chuqur tizimli mikoz, patologik jarayonda qon, kichik va oʻrta tomirlar, toʻqima suyuqligi, limfa tugunlari, teri, shilliq qavat, ichki organlar va asab tizimi ishtirok etishi mumkin. Bugungi kunga qadar kasallik biroz oʻrganilgan, chunki Paecilomyces jinsining qoʻziqorinlarini umumiy qabul qilingan usul boʻyicha bemorlardan ajratish chastotasi 1-1,5% dan oshmaydi [1]. Mikozning yangi nozologik birligi sifatida Beyker [2] uni odamlar va hayvonlarning Paecilomyces jinsining qoʻziqorinlari tomonidan magʻlubiyatga uchraganligi haqidagi mavjud hisobotlar asosida 1971-yilda kiritgan. Turli geografik zonalar tuprogʻida Paecilomyces jinsi qoʻziqorinlarining hamma joyda tarqalishi ular bilan dunyo aholisining ommaviy infeksiyasini aniqlaydi. Biroq, bemorlarning patologik materialidan zamburugʻlarni ajratishning muntazam usullaridan foydalanish bu masalani yoritishni qiyinlashtirdi. Paecilomyces jinsiga mansub zamburugʻlarning toʻqima shakllarining dimorfizmi va parazitlik xususiyatlarini aniqlash asosida A.M.Axunova 1991-yilda ularni bemorlardan ajratib olishning yangi usulini ishlab chiqdi, bu esa izolyatsiyalanish chastotasini 44% gacha oshirdi [3]. Paecilomyces jinsining zamburugʻlari dimorf boʻlib, nospetsifik himoya va oʻziga xos immunitet mexanizmlari bilan boshqariladigan qonning yangi turdagi konjenital surunkali doimiy infeksiyasining qoʻzgʻatuvchisi boʻlib, ularning hayotiyligi pecilomycosis infeksiyasini tashish yoki faollashtirish bosqichlarini belgilaydi. qonda. Pesilomikozning klinik koʻrinishi qoʻziqorin infeksiyasining umumiy tarqalishi, shuningdek, inson tanasining patogenga qarshilik koʻrsatish jarayonida amalga oshiriladigan immunitet reaksiyalarining turlari bilan belgilanadigan polimorfikdir. Paecilomyces jinsiga mansub zamburugʻlarning toʻqima shakllarining parazitlanishning hujayra ichidagi sikli ularni mezbon organizmdan toʻliq yoʻq qilishga imkon bermaydi. Bu shuni anglatadiki, tizimli antimikotiklar bilan davolashning toʻliq kursidan keyin ham infeksiyaning qaytalanish ehtimoli saqlanib qoladi. Oʻtkir va surunkali virusli infeksiyalar, stress, immunitet tizimining mavsumiy va yoshga bogʻliq tebranishlari immunitetni nazorat qilishning hayotiyligini bostiradigan va bronxial astma shaklida klinik jihatdan aniqlangan pesilomikoz rivojlanishi bilan pesilomikoz infeksiyasining faollashuviga olib keladigan omillar orasida ustunlik qiladi. 4].