TAKIN
Takin (lotincha: Budorcas taxicolor) – bovidlar oilasiga mansub artiodaktil sutemizuvchilar. Takinlar Sharqiy Himoloyda yashaydi, zich chakalaklarda yashashni afzal koʻradi. Qurgʻoqdagi boʻyi taxminan 100 sm, tana uzunligi 120-150 sm, tana vazni 300 kg ga yetadi. Takinning katta koʻzlari va ogʻzi, kichik quloqlari bor. U qalin oltin moʻyna bilan qoplangan, qorin boʻshligʻi tomon qorayib boradi. Erkaklar va urgʻochilarning shoxlari buyvolning shoxlariga oʻxshaydi, ular taglikka yaqin oʻrnatiladi, kengaytiriladi va tekislanadi, birinchi navbatda yon tomonlarga ajralib turadi, peshonani qoplaydi, keyin yuqoriga va orqaga egiladi. Shoxning yassilangan qismi, tagidan taxminan oʻrtasigacha qovurgʻali boʻlib, uchi silliqdir hisoblanadi. Takin 2000-4500 m balandlikdagi bambuk oʻrmonlarida joylashgan boʻlib, shimoli-sharqiy Hindiston, Tibet, Nepal, Sichuan va Xitoyning Shensi provinsiyalarining togʻlarida tarqalgan. Kundalik turmush tarzini boshqaradi. Takinlar yozda kichik guruhlarda, qishda esa yuz kishigacha boʻlgan podalar shaklida toʻplanadi. Keksa erkaklar yolgʻiz turmush tarzini olib boradilar. Budorcas taxicolor bedfordi – zolotistiy takin; Budorcas taxicolor tibetana – sichuanskiy takin; Budorcas taxicolor whitei – бутанский такин[1865 kundan beri manba koʻrsatilmadi]. Takinlarni ovlash mumkin: leopardlar, qor qoplonlari, Himoloy boʻrilari va oq koʻkrakli ayiqlar . 1850 yilda ingliz tabiatshunosi Brayan Xodjson Tibetda boʻlganida, mahalliy aholi „takin“ yoki oddiygina „qarindosh“ deb ataydigan fanga nomaʼlum hayvonlarning kulrang terilari va bosh suyaklarini oldi. Ammo faqat 1909 yilda, Xodjsonning oʻlimidan soʻng, London zoologiya jamiyati jonli qabul qildi. „Oltin“ deb nomlangan xitoylik takinlarning mavjudligi faqat 1911 yilda maʼlum boʻldi. Takin IUCN Qizil roʻyxatida zaif turlar roʻyxatiga kiritilgan.