Franca Batich
Franca Batich (1940-yil 19-yanvar, Triest shahrida tugʻilgan, Italiya) — moyboʻyoq va aralash texnikali abstrakt rasmga ixtisoslashgan italiyalik zamonaviy rassom. Jovanni Giordani, Frida de Reya va Elis Psakonopuloning shogirdi boʻlgan Batich oʻzining sanʼat asarlarini birinchi marta 1960-yillarda namoyish qila boshlagan. U Italiyada, shuningdek, Nyu-York, Salzburg, Udine va Dalmatiyada xalqaro miqyosda bir nechta jamoaviy shoularda ishtirok etgan. 1993-yildan beri u oʻzini badiiy izlanishning asosi - umumiy mavzu boʻlgan rasmiy va ekzistensial tarkibni rivojlantirishga bagʻishladi. U mavhum oʻlchamda prognoz qilingan makon va vaqtning bir lahzasini tasvirlaydi. Keng choʻtka urishlari va zich ranglar bilan u haqiqiy boʻlmagan joylarni yaratadi va ularning zichligiga qarab, harakatni takrorlash yoki qatʼiy tafakkur qilish uchun ham yorqin, ham yumshoqroq soyalardan foydalanadi. Batich oʻzdavrining yetuk rassoʻmlaridan boʻlib, yosh musaffirlarga oʻzgacha yo nalishda ijod qilishlariga hissa qoʻshgan. Uning asarlari Eugenio Montale, va Umberto Saba (Batich kabi Triestda tugʻilgan) kabi italyan yirik shoirlari bilan bogʻlangan va sheʼrlaridan ilhomlangan. Sanʼatshunos Marianna Akkerbonining soʻzlariga koʻra, Batich „XX asrning ikkinchi yarmida Triestdagi eng muhim rassomlardan biri, chunki u davrning harakatini, muammolarini va his-tuygʻularini nozik shiddat, beqiyos uslub va nafislik bilan talqin qila oldi. originallik“. Rang bilan qalin boʻlgan katta boʻshliqlar kesishgan chiziqlar bilan kesib oʻtadi, bu esa tuvaldan tashqarida, boshqa joyda joylashgan markazlashtirilgan nuqtaga olib keladi. Bu yupqa iplar uzoqda yoʻqoladi, lekin ayni paytda ular ufqning tuygʻusini qayta tiklashga qodir. Klaudio Magris Rosso Batichni rassom ishlatgan qizil rang deb ataydi, bu uning asarlarini taniqli qiladi.