Postmodern adabiyoti
Postmodern adabiyot 20-asrning ikkinchi yarmidagi adabiy hodisa boʻlib, quyidagi xususiyatlar bilan ajralib turadi: parchalanish; kinoya ; qora hazil va boshqalar. Shuningdek, modernistik adabiyotga xos boʻlgan maʼrifatparvarlik gʻoyalariga munosabat. Adabiyotdagi postmodernizm, umuman postmodernizm kabi, taʼrif berish qiyin — hodisaning aniq xususiyatlari, chegaralari va ahamiyati haqida aniq fikr yoʻq. Ammo, boshqa sanʼat uslublarida boʻlgani kabi, postmodernizm adabiyotini ham oldingi uslub bilan taqqoslash orqali tasvirlash mumkin. Masalan, postmodernistik asar muallifi tartibsiz dunyoda maʼno izlashni inkor etib, ko‘pincha o‘ynoqi shaklda maʼnoning o‘ziga xos imkoniyatidan qochadi va uning romani ko‘pincha bu izlanishga parodiya bo‘lib qoladi. Postmodern yozuvchilar imkoniyatni isteʼdoddan ustun qoʻyadilar va oʻz-oʻzini parodiya va metafiksatsiya orqali muallifning obroʻsi va kuchini shubha ostiga qoʻyadilar. Yuqori va ommaviy sanʼat oʻrtasidagi chegara mavjudligi ham shubha ostiga qoʻyilgan, postmodernist muallif pastishani qoʻllash va ilgari adabiyot uchun yaroqsiz deb hisoblangan mavzu va janrlarni birlashtirish orqali xiralashtiradi.