Astrotsit
Astrotsitlar (qadimgi yunoncha ἄστρον , ástron , „yulduz“ + κύτος , kútos , „boʻshliq“, „hujayra“), shuningdek, astroglia nomi bilan ham tanilgan, miya va orqa miyadagi xarakterli yulduz shaklidagi glial hujayralardir. Ular Gemato-ensefalik baryerni tashkil etuvchi endotelial hujayralarni biokimyoviy nazorat qilish, asab toʻqimasini oziq moddalar bilan taʼminlash, hujayradan tashqari ionlar muvozanatini saqlash, miya qon oqimini tartibga solish, infektsiya va travmatik jarohatlardan keyin miya va orqa miyani taʼmirlash va chandiq hosil qilishda rol oʻynaydigan koʻplab funktsiyalarni bajaradi. Miyadagi astrositlarning miqdori yaxshi aniqlanmagan; Amaldagi hisoblash texnikasiga qarab, tadqiqotlar shuni koʻrsatdiki, astrositlar nisbati mintaqaga qarab oʻzgaradi va barcha glialarning 20 % dan 40 % gachasini tashkil etadi. Boshqa bir tadqiqot shuni koʻrsatadiki, astrositlar miyadagi eng koʻp hujayra turidir. Astrositlar markaziy asab tizimida xolesterinning asosiy manbai hisoblanadi. Apolipoprotein E xolesterinni astrositlardan neyronlarga va boshqa glial hujayralarga olib boradi, miyadagi hujayra signalizatsiyasini tartibga soladi. Odamlardagi astrositlar kemiruvchilar miyasiga qaraganda yigirma baravar kattaroqdir va sinapslar sonidan oʻn barobar koʻproq. 1990-yillarning oʻrtalarida olib borilgan tadqiqotlar shuni koʻrsatdiki, astrositlar stimulyatsiyaga javoban uzoq masofalarga hujayralararo Ca 2+ toʻlqinlarini tarqata olar va neyronlarga oʻxshab Ca 2+ ga bogʻliq boʻlgan transmitterlarni (gliotransmitterlar) chiqaradi. Maʼlumotlar shuni koʻrsatadiki, astrositlar neyronlarga Ca 2+ ga bogʻliq boʻlgan glutamatning chiqishi orqali ham signal beradi. Bunday kashfiyotlar astrositlarni nevrologiya sohasida muhim tadqiqot sohasiga aylantirdi.