Aylanmoq
Aylanmoq (feʼl) — Alisher Navoiy „Muhokamat ul-lugʻatayn“ asarida alohida taʼkidlagan yuzta feʼlning oʻn sakkizinchisi. Bu feʼlning asli qadimgi turkiy tilda mavjud boʻlib, doira shaklida harakat qil maʼnosini anglatgan „ay-“ feʼliga eski oʻzbek tilida takror maʼnosini ifodalovchi „-la“ va oʻzlik maʼnosini ifodalovchi „-n“ qoʻshimchalari qoʻshib hosil qilingan. Aylanmoq feʼli Navoiy asarlarida turli maʼnolarda qoʻllanilgan: 1) aylanmoq, buralmoq; yon atrofida yurmoq: Ikki parvonaki, bir shamʼ ustiga aylansalar, Gah muvofiq, gah muxolif, shak yoʻq oʻlmoq muhtariq. („Favoyid ul-kibar“, 310-gʻazal) 2) kezmoq; hozir boʻlmoq: To buzugʻ koʻnglum aro zulfung xayoli aylanur, Ajdahoyedurki, bir vayrona ichra toʻlgʻonur. („Favoyid ul-kibar“, 139-gʻazal) 3) oʻzgarmoq: …bu adolat avjining toʻlun oyigʻa kamlik yuzlanmasun va bu saltanat burjining xurshidi olamoroyi kamol darajasidin aylanmasun. („Majolis un-nafoyis“, 8-majlis) 4) qaytmoq, yuz oʻgirmoq: …oʻz aqidalaridin aylanib, faqirning aqidasigʻa keldilar. („Xamsat ul-mutahayyirin“, 1-maqolat) 5) oʻgirilmoq, burilmoq: Tavajjuh haq subhonahu taologʻa yuzlanmak va ul yon aylanmoqdur va xalqdin taalluq torini uzub, anga ulanmoqdur. („Mahbub ul-qulub“, 86-tanbeh)