Murasaki Shikibu
Murasaki Shikibu ((紫式部, Ingliz tilida : „Lady Murasaki“, „Murasaki xonim“; taxminan mil. 973 — mil. 1014 yoki 1025) — yapon yozuvchisi, shoirasi va Xeyan davrida imperator saroyida xizmat qilgan. Adiba 1000—1012-yillarda yapon tilida yozilgan dunyodagi ilk romanlardan biri hisoblanmish „Genji haqidagi ertak“ning muallifi hisoblanadi. Murasaki Shikibu taxallusi; uning asl ismi nomaʼlum, biroq taxminlarga ko‘ra 1007-yili sud kundaligida saroy kanizagi sifatida tilga olingan Fujivara no Kaoriko (藤原香子) ekanligi taxmin qilinadi. Xeyan ayollari anʼanaviy ravishda hukumatning yozma tili bo‘lgan xitoy tilini o‘rganishdan chetlashtirildi, ammo bilimdon otasining tarbiyasi taʼsirida Murasaki xitoy klassikasiga erta moyillik ko‘rsatdi va ushbu tilda ravon gaplashishni oʻrganishga muvaffaq bo‘ldi. Shikubu yigirma yoshlarida turmushga chiqdi va turmush o‘rtog‘i vafotidan oldin, ular turmush qurganlaridan ikki yil o‘tgach, qizli bo‘ldi. U „Genji haqidagi ertak“ni qachon yozishni boshlagani nomaʼlum, lekin u turmushga chiqqanidan keyin yoki beva qolganidan ko‘p o‘tmay sodir bo‘lgan. Taxminan 1005-yilda u Fujivara no Michinaga tomonidan saroyda imperator Shoshining kanizagi bo‘lib xizmat qilishga taklif qilingan, ehtimol uning yozuvchi sifatidagi obro‘si tufayli. U xizmat paytida yozishni davom ettirdi va sud hayotidan sahnalarni o‘z ishiga qo‘shdi. Besh-olti yil o‘tgach, u sudni tark etdi va Shoshi bilan Biva ko‘li hududiga nafaqaga chiqdi. Olimlar uning vafot etgan yili bo‘yicha ko‘p munozaraga boradilar. Garchi ko‘pchilik 1014-yilda vafot etgan deb aytsa-da, boshqalar u 1031-yilda tirik bo‘lgan deb taxmin qilishadi. Murasaki „Xonim Murasaki kundaligi“ sheʼriy to‘plamini va „Genji haqidagi ertak“ni yozgan. U tugallangandan keyin o‘n yil ichida Genji butun viloyatlarga tarqatildi; bir asr davomida u yapon adabiyotining klassikasi sifatida tan olindi va ilmiy tanqid mavzusiga aylandi. 20-asr boshlarida uning tarjima qilingan olti jildli ingliz tarjimasi 1933-yilda yakunlandi. Olimlar uning cho‘qqisida Heian saroy jamiyatini aks ettiruvchi ishining ahamiyatini tan olishda davom etmoqda. 13-asrdan boshlab uning asarlari yapon rassomlari va taniqli ustalar tomonidan ukiyoe yog‘ochiga tasvirlangan. Yoshlik Murasaki Shikibu milodiy 973-yili Yaponiyaning Heyan-Kyo shahrida tug‘ilgan, 9-asrning birinchi yarmida Fujivara podshohligidagi Fujivara no Yoshifusadan kelib chiqqan shimoliy Fujivara avlodiga mansub. Fujivara avlodi 11-asr oxirigacha oʻz qizlarini imperator oilasiga strategik nikohlab berish va podshohliklardan foydalanish orqali sud siyosatida hukmronlik qilgan. X asr oxiri va XI asr boshlarida Mido Kampaku deb ataladigan Michinaga oʻzining toʻrt qizini imperatorlarga nikohlashi, unga misli koʻrilmagan kuch berdi. Murasakining katta bobosi Fujivara no Kanesuke aristokratiyaning eng yuqori pog‘onasida edi, lekin uning oilasi asta-sekin kuchini yo‘qotdi va Murasaki tug‘ilgan vaqtga kelib, Heyan aristokratiyasining o‘rta va quyi saflari bo‘lmish viloyat hokimi lavozimiga tushib qoldi. Dvoryanlarning quyi martabalari odatda suddan uzoqda, viloyatlardagi nomaqbul lavozimlarga tayinlangan, Kyotodagi markazlashgan hokimiyat va suddan surgun qilingan. Maqomini yo‘qotganiga qaramay, oila Murasakiyning otasi tomonidan bobosi va bobosi orqali adabiyotshunoslar orasida obro‘-eʼtiborga ega bo‘lgan, ularning har ikkisi ham taniqli shoirlar edi. Uning katta bobosi Fujivara no Kanesukening 56 ta sheʼri Yigirma bir imperator antologiyasining 13 tasiga, O‘ttiz oltita shoirlar to‘plamiga va Yamato Monogatari (Yamato haqidagi ertaklar) kiritilgan. Uning bobosi Ki no Tsurayuki bilan do‘stona munosabatda bo‘lgan, u yapon tilida yozilgan sheʼrlarni ommalashtirish bilan mashhur bo‘lgan. Uning otasi Fujivara no Tametoki Davlat akademiyasida (Daigaku-ryo) tahsil olgan va xitoy klassikasi va sheʼriyati boʻyicha taniqli olim boʻlgan; o‘z sheʼrini antologiyaga aylantirgan. U 968 yilda kichik amaldor sifatida davlat xizmatiga kirgan va 996 yilda gubernatorlik lavozimiga tayinlangan va taxminan 1018-yilgacha xizmat qilgan. Murasakining onasi Tametoki bilan bir xil shimoliy Fudzivaraning bir tarmog‘idan edi. Er-xotinning uchta farzandi, bir o‘g‘li va ikki qizi bor edi. Xeyan davrida ismlarning qo‘llanilishi, ular yozib olinganligicha, zamonaviy naqshga amal qilmadi. Sud ayoli, shuningdek, o‘z lavozimi unvoni bilan tanilgan, agar mavjud bo‘lsa, erkak qarindoshining unvoniga yoki unvoniga ishora qiluvchi ism oldi. Shunday qilib, „Shikibu“ zamonaviy familiya emas, balki Murasaki otasi amaldor bo‘lgan Shikibu-sho, marosimlar vazirligiga ishora qiladi. „Murasaki“, ehtimol visteriya bilan bog‘liq binafsha rangdan olingan qo‘shimcha ism, fuji so‘zining maʼnosi (uning urug‘i nomining elementi), unga o‘zi bergan ismga nisbatan sudda berilgan bo‘lishi mumkin. „Genji“ filmidagi bosh ayol qahramon. Michinaga 1007 kunlik yozuvida bir nechta kutayotgan xonimlarning ismlarini eslatib o‘tadi; biri, Fujivara no Takako (Kyoshi), Murasakining shaxsiy ismi bo‘lishi mumkin. Xeyan davridagi Yaponiyada er va xotinlar alohida uy xo‘jaliklarini yuritishgan; bolalar onalari bilan tarbiyalangan, garchi patrilineal tizim hali ham amal qilgan. Murasaki g‘ayrioddiy edi, chunki u otasining uyida, katta ehtimol bilan Kiotodagi Teramachi ko‘chasida, ukasi Nobunori bilan yashagan. Ularning onasi, ehtimol, tug‘ish paytida, ular juda yosh bo‘lganlarida vafot etgan. Murasakining kamida uchta aka-uka onalari bilan birga tarbiyalangan; u yigirma yoshida vafot etgan bir opa bilan juda yaqin edi. Murasaki Yaponiyaning Xitoydagi missiyalari tugashi va milliy madaniyat kuchayib borayotganidan keyin yakkalanib qolgan davrda dunyoga kelgan. IX-X asrlarda yapon tili xitoycha belgilarning qisqartmalariga asoslangan kana — boʻgʻinning rivojlanishi natijasida asta-sekin yozma tilga aylandi. Murasaki hayoti davomida erkaklar rasmiy ravishda xitoy tilida yozishni davom ettirdilar, ammo kana yapon adabiyotining noyob shakllariga asos solib, zodagon ayollarning yozma tiliga aylandi. Murasakining akasi hukumatdagi martaba uchun tayyorgarlik sifatida xitoy tilini o‘rgatgan va bolaligida otasining xonadonida yashab, u klassik xitoy tilini o‘rgangan va malakali bo‘lgan. U o‘z kundaligida shunday deb yozgan edi: "Mening akam Xitoy klassikasini o‘rganayotgan yosh bolaligimda men uni tinglash odat tusiga kirgan edim va u tushunish va yodlash juda qiyin bo‘lgan parchalarni tushunishda g‘ayrioddiy bo‘lib qoldim. O‘ta bilimdon odam bo‘lgan dadam hamisha afsusda bo‘lardi: „Mening omadim keldi“, derdi: „U odam bo‘lib tug‘ilmagani qanday achinarli!“. Musiqa, xattotlik va yapon sheʼriyati kabi anʼanaviy fanlardan ham taʼlim olgan. Murasakining taʼlimi gʻayrioddiy edi. Lui Peres „Yaponiya tarixi“ asarida „Ayollar haqiqiy aql-zakovatga qodir emas deb hisoblangan va shuning uchun xitoy tilida taʼlim olishmagan“ deb tushuntiradi. Nikoh Aristokrat Heian ayollari cheklangan va tanho hayot kechirishgan, erkaklar bilan faqat yaqin qarindoshlari yoki uy aʼzolari bo‘lganlarida gaplashishga ruxsat berilgan. Murasaki avtobiografik sheʼriyatidan ko‘rinib turibdiki, u ayollar bilan muloqotda bo‘lgan, lekin otasi va ukasidan boshqa erkaklar bilan cheklangan aloqada bo‘lgan; u tez-tez ayollar bilan sheʼr almashgan, lekin erkaklar bilan hech qachon. Biroq, o‘z maqomidagi ko‘pchilik zodagon ayollardan farqli o‘laroq, u balog‘at yoshiga yetganida turmushga chiqmagan; buning o‘rniga u yigirma yoshning o‘rtalarigacha yoki hatto o‘ttiz yoshga to‘lguniga qadar otasining uyida qoldi. 996-yilda otasi Echizen viloyatida toʻrt yillik gubernatorlikka tayinlanganida, Murasaki u bilan birga ketadi, garchi o‘sha davrning zodagon ayoli besh kungacha cho‘zilishi mumkin bo‘lgan bunday masofani bosib o‘tishi odatiy hol edi. U Kiotoga, ehtimol, 998-yilda otasining dugonasi Fujivara no Nobutakaga uylanish uchun qaytib keldi. Fujivara qabilasining oʻsha boʻlimidan boʻlib, u tantanali marosimlarda saroy amaldori boʻlib, isteʼdodli raqqosa sifatida nom qozongan. Ular turmush qurganlarida yoshi qirqdan oshgan, xotinlari va avlodlari soni nomaʼlum bo‘lgan bir nechta xonadonlari bor edi. Odatdagidek, u otasining xonadonida qolib, eri uni ziyorat qilgan joyda qolar edi. Nobutaka bir nechta gubernatorlikka ega bo‘lgan va Murasaki bilan turmush qurganida, u juda boy edi. Ularning nikohi haqidagi maʼlumotlar turlicha: Richard Bouringning yozishicha, nikoh baxtli bo‘lgan, lekin yapon adabiyoti olimi Xaruo Shirane Murasaki sheʼrlarida eridan norozi bo‘lganini ko‘rgan. Er-xotinning qizi Kenshi (Katayko) 999 yilda tug‘ilgan. Ikki yildan so‘ng Nobutaka vabo epidemiyasi paytida vafot etgan. Turmushga chiqqan ayol sifatida Murasaki uy xo‘jaligini yuritish va qiziga g‘amxo‘rlik qilish uchun xizmatkorlariga ega bo‘lardi va unga bo‘sh vaqtini ko‘proq o‘tkazardi. U o‘qishni yaxshi ko‘rardi va „Bambuk kesuvchi ertak“ va „Ise ertaklari“ kabi romanslarni (monogatari) o‘qish imkoniyatiga ega edi. Olimlarning fikricha, u erining o‘limidan oldin „Genji haqidagi ertak“ni yozishni boshlagan bo‘lishi mumkin. Maʼlumki, u beva qolganidan keyin, ehtimol, qayg‘uli holatda yozgan. U o‘z kundaligida erining o‘limidan soʻng o‘z his-tuyg‘ularini shunday tasvirlaydi: „Men tushkunlik va sarosimaga tushdim. Bir necha yillar davomida kundan-kunga bemaʼnilik bilan yashadim. Vaqt o‘tishini qayd etishdan boshqa narsa qilmadim. Mening davom etayotgan yolg‘izligim chidab bo‘lmas edi“. Afsonaga ko‘ra, Murasaki Biva ko‘lidagi Ishiyama-deraga chekingan va u erda avgust oqshomida oyga qarab „Genji haqida ertak“ yozishdan ilhomlangan. Olimlar uning chekinishi haqidagi hikoyaning faktik asosini inkor etishsa-da, yapon rassomlari uni 