Picasso va Rus baletlari
Pablo Picasso va Rus baletlari bir nechta spektakllarda hamkorlik qilishgan. Pablo Pikassoning kubizm toʻplamlari va liboslari Sergey Diagilev tomonidan Rus baletlari paradida (1917, xoreografiya: Leonid Massine), Le Tricorne (Uch burchakli shlyapa) (1919, xoreografiya: Massine), Pulcinella (balet) (1920:) ishlatilgan. Massine) va Kuadro Flamenko (1921, xoreografiya: ispan xalq raqqosalari). Pikasso, shuningdek, qogʻozga qalam bilan La Boutique fantastik (Sehrli oʻyinchoqlar doʻkoni)ning eskizini chizdi (1919, xoreografiya: Massine) va Le Train Bleu (1924, xoreografiya: Bronislava Nijinska) uchun pardani loyihalashtirdi. "Sohilda yugurayotgan ikki ayol" rasmi (Poyga),1922. Paradning toʻplamini yaratish gʻoyasi Rimdagi kichik vodevil teatridagi bezaklardan, shuningdek Teatro dei Piccoli, marionet teatrining dekoratsiyasidan kelib chiqqan. Asl model karton qutida yaratilgan. Pikasso oʻzining toʻplamlari va kostyumlari uchun yorqin ranglardan foydalanishni yoqtirishini darhol angladi, chunki ular tomoshabinlar bilan juda yaxshi roʻyxatga olingan. Erik Satining toʻplamlari, liboslari va musiqasi tanqidchilar tomonidan yaxshi qabul qilingan boʻlsa-da, umuman olganda, balet birinchi marta namoyish etilganda pand-nasihatga uchradi va faqat ikkita spektaklda oʻynadi. 1920-yilda u qayta tiklanganida, Diagilev shunday dedi: „Parad - bu mening eng yaxshi shisha sharobim. Men uni tez-tez ochishni yoqtirmayman.“ Pikassoni Diagilev bilan tanishtirgan yozuvchi Jean Cocteau Parad ssenariysini yozgan va Pikassoning Rimdagi qoʻshnisi boʻlgan: “Pikasso meni har kuni hayratga soladi, uning yonida yashash olijanoblik va mehnatsevarlik saboqidir. Pikassoning notoʻgʻri chizilgan figuralari - u oʻchiradigan, tuzatadigan, qoplaydigan va unga asos boʻlib xizmat qiladigan cheksiz yaxshi chizilgan figuralarning natijasidir. Barcha maktablarga qarama-qarshi boʻlib, u oʻz ishini eskiz bilan yakunlayotganga oʻxshaydi." Bundan tashqari, Parad uchun dastur eslatmalarini yozgan Guillaume Apollinaire, Surrealizm Parijda sanʼat harakati sifatida paydo boʻlishidan uch yil oldin Pikassoning dizaynlarini „oʻziga xos syurrealizm“ deb taʼriflagan. </br>Pikassoning rus baletlari uchun liboslari hozirda „oʻz davrining ilgʻor sanʼatining timsoli“ sanaladi va [ular] oʻtgan asrda koʻproq mashhur boʻlib, yaxshi baholandi. Shunga qaramay, uning tarjimai holi Jon Richardson (sanʼatshunos)ning soʻzlariga koʻra, „Pikassoning kubist izdoshlari oʻzlarining qahramonlari ularni hashamatli, elitist rus baletlari uchun tashlab ketishidan dahshatga tushishdi“. Birinchi jahon urushining boshlanishi uni Parijni tark etishiga va Rimda yashashga undadi, u yerda Rus baletlarini mashq qildi. Bu vaqtda u ikkita muvaffaqiyatsiz sevgi munosabatlaridan xalos boʻlgan edi. Rimga kelganidan koʻp oʻtmay, u balerina Olga Xoxlova bilan uchrashdi va 1918-yilda unga uylandi. Garchi ular 1920-yillarning oxirlarida ajralishiga qaramay Pikasso1955-yil Olganing vafotigacha u bilan birga yashadi. U Rimda boʻlganida ham Massine bilan doʻstlashdi; ikkalasi ham ispan mavzulari, ayollar va zamonaviy sanʼatga qiziqish bildirishdi. Pikasso bu vaqt ichida Igor Stravinskiy bilan ham doʻstlashdi, garchi u Diagilevni egoist deb topdi va unga yaqinlashmadi. Pikasso hatto Diagilev bilan vaqt oʻtkazgandan soʻng, „odamlar yurtiga qaytishga juda muhtojligini his qilgan“ degan soʻzlari ham keltirildi. Ammo Diagilev Pikassoning ishini qadrlagan va u Le Train Bleu uchun yaratgan parda - rasmini Pikasso emas, balki shahzoda Aleksandr Shervashidze tugatgan. U shunchalik taʼsirli boʻlganki, Diagilev undan Rus baletlari logotipi sifatida foydalangan.