Buzilgan eskalator hodisasi
Eskalator effekti va Uoker effekti sifatida ham tanilgan singan eskalator hodisasi ishlamayotgan eskalatorga chiqishda baʼzi odamlar tomonidan bildirilgan muvozanatni yoʻqotish yoki bosh aylanishi hissidir. Aytilishicha, eskalator harakatlanmasligini toʻliq anglaganiga qaramay, qisqa, gʻalati nomutanosiblik hissi bor. Koʻrsatilgandek, bu taʼsir odamlarning harakatlanuvchi platformaga notoʻgʻri tezlik bilan qadam qoʻyishiga olib keladi, hatto bu ishtirokchi uchun aniq boʻlsa ham. Mavzular platforma yoki eskalator hozir harakat qilmayotganini toʻliq bilishsa ham, ularning miya qismlari harakatlanayotganda oldingi tajribaga asoslanadi va shuning uchun unga qanday qadam tashlashni notoʻgʻri baholaydi. Shunday qilib, bu taʼsir deklarativ va protsessual funksiyalarning alohidaligini koʻrsatadi miya. Buzilgan eskalator hodisasi oʻzini barqarorlashtirish uchun harakatlanuvchi platformada yurish paytida qabul qilingan pozitsiyani takrorlaydigan tayanch-harakatning keyingi taʼsiri natijasidir. Ushbu keyingi taʼsir Adolfo Bronshteyn va Raymond Reynolds tomonidan 2003-yilda nashr etilgan tajribada oʻrganilgan, keyin Bronshteyn va uning hamkorlari tomonidan bir qator qoʻshimcha tajribalar orqali oʻrganilgan. Bu hodisa dastlab Brayan Simpson (1992) tomonidan muhokama qilingan va uni „eskalator effekti“ deb atagan va uni muvaffaqiyatsiz kutishning idrok oqibati deb hisoblagan. U Duncker effekti bilan umumiy narsa bor deb oʻyladi. U shuningdek, statsionar eskalatordan tushishda boshdan kechirgan tegishli sensatsiyani ham koʻrib chiqdi.